Menu

Tetrabenazyna -przedawkowanie substancji

Tetrabenazyna to lek wykorzystywany w terapii zaburzeń ruchowych, takich jak pląsawica. Przedawkowanie tej substancji może prowadzić do niepokojących objawów, które wymagają natychmiastowej reakcji. W opisie znajdziesz informacje o standardowej dawce, typowych objawach przedawkowania oraz o tym, jak należy postępować w takiej sytuacji.

Spis treści

Standardowa dawka i ryzyko przedawkowania tetrabenazyny

Tetrabenazyna to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu niektórych zaburzeń ruchowych, takich jak pląsawica. W typowej tabletce znajduje się 25 mg tetrabenazyny¹. Przedawkowanie oznacza przyjęcie większej ilości leku niż zalecana przez lekarza, co może prowadzić do niepożądanych objawów i powikłań. Ważne jest, aby nie przekraczać zalecanej dawki i ściśle przestrzegać wskazówek lekarza, ponieważ każda dawka powyżej zaleconej może wiązać się z ryzykiem wystąpienia objawów przedawkowania².

Objawy przedawkowania tetrabenazyny

Przedawkowanie tetrabenazyny objawia się najczęściej poprzez zaburzenia funkcjonowania układu nerwowego i krążenia. Objawy te mogą mieć różne nasilenie – od łagodnych po poważne, zagrażające zdrowiu. Najczęstsze symptomy związane z przedawkowaniem tej substancji to:

senność, czyli nadmierna potrzeba snu i trudności z utrzymaniem czuwania²
nadmierne pocenie się, które może być odczuwalne jako nieuzasadnione uczucie wilgotności skóry²
niedociśnienie, czyli obniżone ciśnienie tętnicze krwi, mogące prowadzić do zawrotów głowy lub omdleń²
hipotermia, czyli obniżenie temperatury ciała poniżej normy, co może powodować dreszcze i uczucie zimna²

Ważne: Objawy przedawkowania tetrabenazyny mogą pojawić się szybko po przyjęciu zbyt dużej dawki. Szczególnie niebezpieczne są objawy ze strony układu krążenia, takie jak znaczne obniżenie ciśnienia czy spadek temperatury ciała. Nasilona senność może prowadzić do zaburzeń świadomości, a w skrajnych przypadkach nawet do utraty przytomności. Należy pamiętać, że objawy mogą być bardziej wyraźne u osób wrażliwych lub w przypadku przyjęcia kilku dawek jednocześnie.

Postępowanie w przypadku przedawkowania tetrabenazyny

W przypadku podejrzenia przedawkowania tetrabenazyny konieczne jest niezwłoczne podjęcie działań. Zalecane jest leczenie objawowe, co oznacza, że lekarz skupia się na łagodzeniu występujących objawów, takich jak senność czy zaburzenia ciśnienia. Nie istnieje specyficzna odtrutka (antidotum) na tetrabenazynę, dlatego kluczowe jest szybkie wsparcie medyczne i monitorowanie stanu pacjenta².

W przypadku wystąpienia objawów należy natychmiast zgłosić się do lekarza lub najbliższego szpitala²
Leczenie polega głównie na obserwacji i łagodzeniu objawów, np. podaniu leków na obniżone ciśnienie lub utrzymaniu odpowiedniej temperatury ciała²
Może być konieczna hospitalizacja, szczególnie jeśli objawy są poważne lub zagrażają życiu²

Tabela podsumowująca objawy i postępowanie

Objawy	Postępowanie	Konieczność hospitalizacji
Łagodne (senność, niewielkie pocenie się)	Obserwacja, leczenie objawowe	Może nie być konieczna, zależy od nasilenia
Umiarkowane (wyraźne pocenie się, obniżone ciśnienie)	Leczenie objawowe, wsparcie medyczne	Często wskazana hospitalizacja
Ciężkie (znaczne niedociśnienie, hipotermia, utrata przytomności)	Intensywna opieka medyczna, leczenie na oddziale szpitalnym	Wymagana hospitalizacja

Ważne:

Nie istnieje specyficzna odtrutka na przedawkowanie tetrabenazyny – leczenie polega na łagodzeniu objawów.
Objawy mogą nasilać się w krótkim czasie, dlatego nie należy zwlekać z kontaktem z placówką medyczną.
Każda osoba, u której wystąpiły objawy po przyjęciu większej dawki leku, powinna być obserwowana przez personel medyczny do czasu ustąpienia objawów.
Nie wolno samodzielnie próbować neutralizować skutków przedawkowania – konieczne jest wsparcie lekarza.

Tetrabenazyna – konieczność szybkiej reakcji w przypadku przedawkowania

Przedawkowanie tetrabenazyny, choć objawia się zwykle dość charakterystycznie, może prowadzić do poważnych zaburzeń pracy organizmu. W przypadku podejrzenia przyjęcia zbyt dużej dawki kluczowe jest szybkie działanie – kontakt z lekarzem i odpowiednie leczenie objawowe. Pamiętaj, że nie istnieje specyficzna odtrutka na tetrabenazynę, dlatego najważniejsze jest niedopuszczenie do przedawkowania oraz natychmiastowa pomoc w razie wystąpienia objawów. Bezpieczeństwo pacjenta zależy od właściwego stosowania leku i czujności wobec niepokojących sygnałów organizmu².

Pytania i odpowiedzi

Jakie są objawy przedawkowania tetrabenazyny?

Do objawów należą senność, nadmierne pocenie się, obniżone ciśnienie krwi oraz hipotermia.

Co zrobić w przypadku przedawkowania tetrabenazyny?

Należy natychmiast zgłosić się do lekarza; leczenie polega na łagodzeniu objawów.

Czy istnieje antidotum na przedawkowanie tetrabenazyny?

Nie, leczenie jest wyłącznie objawowe.

Czy przedawkowanie tetrabenazyny wymaga hospitalizacji?

W przypadku ciężkich objawów konieczna jest hospitalizacja.

Jak tetrabenazyna wpływa na organizm?

Tetrabenazyna działa głównie na ośrodkowy układ nerwowy, zmniejszając stężenie substancji takich jak dopamina i serotonina w mózgu. Dzięki temu pomaga w łagodzeniu objawów pląsawicy, ale jej przedawkowanie może prowadzić do zaburzeń funkcjonowania układu nerwowego oraz układu krążenia.¹

Dlaczego nie należy przekraczać zaleconej dawki?

Przyjęcie zbyt dużej ilości tetrabenazyny może wywołać groźne dla zdrowia skutki, takie jak znaczna senność, nadmierne pocenie się, obniżenie ciśnienia czy hipotermia. Leczenie objawowe w takich przypadkach może wymagać hospitalizacji, a brak odpowiedniej reakcji zwiększa ryzyko powikłań.²

Czy tetrabenazyna wchodzi w interakcje z innymi lekami?

Tetrabenazyna, podobnie jak inne leki działające na układ nerwowy, może wchodzić w interakcje z innymi lekami. Zawsze należy informować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, aby uniknąć niepożądanych reakcji.¹

Zobacz również:

Dawkowanie leku

Tetrabenazyna to substancja stosowana w leczeniu ruchowych zaburzeń w chorobie Huntingtona. Sposób dawkowania tej substancji jest indywidualnie dostosowywany do potrzeb każdego pacjenta, z uwzględnieniem jego wieku, stanu zdrowia oraz ewentualnych chorób współistniejących. Zapoznaj się z wytycznymi dotyczącymi dawkowania, aby lepiej zrozumieć, jak stosować tetrabenazynę bezpiecznie i skutecznie.

czytaj więcej ❯❯

Działania niepożądane i skutki uboczne

Tetrabenazyna to substancja czynna stosowana przede wszystkim w leczeniu objawów ruchowych, takich jak pląsawica. Działania niepożądane mogą występować, choć nie u każdego pacjenta i ich rodzaj oraz nasilenie zależą od dawki, długości stosowania, postaci leku i indywidualnych cech pacjenta. Większość działań niepożądanych ma charakter łagodny lub umiarkowany, ale możliwe są także poważniejsze reakcje, zwłaszcza przy większych dawkach.

czytaj więcej ❯❯

Mechanizm działania

Tetrabenazyna to substancja czynna, która odgrywa ważną rolę w leczeniu zaburzeń ruchowych, zwłaszcza w chorobie Huntingtona. Jej mechanizm działania polega na wpływie na substancje chemiczne w mózgu odpowiedzialne za przekazywanie sygnałów nerwowych, co pozwala na kontrolowanie nadmiernych ruchów. Dzięki szybkiemu wchłanianiu i krótkiemu czasowi działania tetrabenazyna pomaga w łagodzeniu objawów, jednocześnie minimalizując ryzyko działań niepożądanych wynikających z długotrwałego działania na organizm.

czytaj więcej ❯❯

Porównanie substancji czynnych

Tetrabenazyna, pramipeksol i rotygotyna to substancje czynne wykorzystywane w leczeniu różnych zaburzeń ruchowych, w tym choroby Huntingtona, choroby Parkinsona i zespołu niespokojnych nóg. Choć należą do tej samej szerokiej grupy leków działających na układ nerwowy, różnią się mechanizmem działania, zastosowaniem i bezpieczeństwem stosowania w określonych grupach pacjentów. Poznaj najważniejsze podobieństwa i różnice między tymi trzema substancjami.

czytaj więcej ❯❯

Profil bezpieczeństwa

Tetrabenazyna to lek stosowany głównie w leczeniu objawów ruchowych, takich jak pląsawica w chorobie Huntingtona. Bezpieczeństwo jej stosowania wymaga uwzględnienia wielu czynników, w tym wieku pacjenta, stanu zdrowia wątroby i nerek, a także obecności innych schorzeń czy przyjmowanych leków. W niektórych grupach pacjentów konieczna jest szczególna ostrożność, a tetrabenazyna może być przeciwwskazana.

czytaj więcej ❯❯

Przeciwwskazania

Tetrabenazyna to lek stosowany w leczeniu niektórych zaburzeń ruchowych, zwłaszcza w chorobie Huntingtona. Choć może przynieść znaczną ulgę w objawach, jej stosowanie nie jest wskazane w wielu przypadkach, a decyzja o terapii powinna być zawsze poprzedzona oceną przeciwwskazań oraz możliwych zagrożeń. W tej publikacji znajdziesz jasne omówienie sytuacji, w których tetrabenazyna nie powinna być stosowana, kiedy wymaga szczególnej ostrożności oraz jakie są konsekwencje jej nieprawidłowego zastosowania.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u dzieci

Stosowanie tetrabenazyny u dzieci wymaga szczególnej ostrożności, ponieważ nie każda substancja czynna jest odpowiednia dla młodszych pacjentów. W przypadku tetrabenazyny istnieją konkretne ograniczenia dotyczące jej użycia w tej grupie wiekowej. Warto poznać, kiedy można ją zastosować, jakie są przeciwwskazania oraz na co zwrócić uwagę, aby zapewnić bezpieczeństwo najmłodszym pacjentom.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u kierowców

Tetrabenazyna to substancja stosowana głównie w leczeniu zaburzeń ruchowych, takich jak pląsawica. Ze względu na swój wpływ na układ nerwowy, może powodować senność i wpływać na zdolność wykonywania czynności wymagających koncentracji, takich jak prowadzenie pojazdów czy obsługa maszyn. Warto wiedzieć, jak tetrabenazyna może oddziaływać na Twoją codzienną aktywność, zwłaszcza jeśli jesteś kierowcą lub pracujesz przy urządzeniach mechanicznych.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie w ciąży

Tetrabenazyna to substancja czynna stosowana w leczeniu zaburzeń ruchowych, takich jak pląsawica. Jej stosowanie w okresie ciąży i karmienia piersią wymaga szczególnej ostrożności, ponieważ może mieć wpływ zarówno na matkę, jak i na dziecko. Warto poznać najważniejsze informacje dotyczące bezpieczeństwa jej używania w tych wyjątkowych okresach życia kobiety.

czytaj więcej ❯❯

Wskazania – na co działa?

Tetrabenazyna jest lekiem, który pomaga kontrolować ruchy mimowolne u osób z chorobą Huntingtona. Działa głównie na układ nerwowy, zmniejszając nasilenie pląsawicy. Ten opis wyjaśnia, kiedy i u kogo tetrabenazyna może być stosowana, a także przedstawia ograniczenia w jej użyciu u dzieci, osób starszych i innych szczególnych grup pacjentów.

czytaj więcej ❯❯

CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Tetmodis, 25 mg, tabletki 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda tabletka zawiera 25 mg tetrabenazyny. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Każda tabletka zawiera 60,8 mg laktozy (patrz punkt 4.4). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka Żółta, okrągła, z linią podziału po jednej stronie i wytłoczonym napisem „TE25” z tyłu tabletki. Tabletkę można podzielić na równe dawki.
CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt Tetmodis jest wskazany do stosowania w hiperkinetycznych zaburzeniach motorycznych w chorobie Huntingtona.
CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Tabletki doustne. Leczenie powinno być prowadzone pod nadzorem lekarza doświadczonego w leczeniu zaburzeń hiperkinetycznych. Dawkowanie Dorośli Choroba Huntingtona. Dawkowanie i sposób podawania są indywidualne dla każdego pacjenta i dlatego też przedstawiono tu jedynie wskazówki. Zalecana dawka początkowa wynosi 12,5 mg raz do trzech razy na dobę. Dawka może zostać zwiększona co każde trzy lub cztery dni o 12,5 mg do zaobserwowania optymalnego działania lub do wystąpienia objawów nietolerancji (sedacja, parkinsonizm, depresja). Maksymalna dawka dobowa wynosi 200 mg. W przypadku braku poprawy po zastosowaniu maksymalnej dawki przez okres siedmiu dni, jest mało prawdopodobne, że substancja czynna będzie skuteczna dla pacjenta, zarówno poprzez zwiększenie dawki, jak i wydłużenie czasu trwania leczenia.
CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mg
Dawkowanie
Osoby w podeszłym wieku Dotychczas nie przeprowadzono specyficznych badań w grupie osób w podeszłym wieku, ale tetrabenazyna była podawana pacjentom w podeszłym wieku w dawce standardowej bez działań niepożądanych. Działania niepożądane podobne do objawów choroby Parkinsona występują u tych pacjentów dość często i mogą ograniczać wielkość dawki. Dzieci i młodzież Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności u dzieci. Lek nie jest zalecany do stosowania u dzieci. Pacjenci z zaburzeniem czynności nerek Nie przeprowadzono dotychczas badań w grupie pacjentów z zaburzeniem czynności nerek. Zalecana jest ostrożność w leczeniu tych pacjentów.
CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Tetrabenazyna może hamować działanie rezerpiny. Dlatego też substancje te nie powinny być przyjmowane jednocześnie. Stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy. Zaburzenia czynności wątroby Zespół hipokinezy i sztywności ruchowej (parkinsonizm). Nieleczona lub nieodpowiednio leczona depresja. Pacjenci ze skłonnościami samobójczymi. Karmienie piersią. Guz chromochłonny. Guzy zależne od prolaktyny, na przykład przysadki mózgowej lub rak piersi.
CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Należy stopniowo dostosowywać dawkę tetrabenazyny, aby ustalić najwłaściwszą dawkę dla każdego pacjenta. Wyniki badań in vitro i in vivo wskazują, że metabolity tetrabenazyny, α-HTBZ i β-HTBZ, są substratami izoenzymu CYP2D6 (patrz punkt 5.2). W związku z tym, na dawkowanie wpływ mogą mieć aktywność CYP2D6 u danego pacjenta oraz przyjmowane jednocześnie leki, które są silnymi inhibitorami CYP2D6 (patrz punkt 4.5). W przypadku pacjentów rozpoczynających leczenie tetrabenazyną, dawkę należy powoli dostosowywać w ciągu kilku tygodni, aby umożliwić określenie dawki, która zmniejsza nasilenie pląsawicy, a jednocześnie jest dobrze tolerowana. Jeśli działania niepożądane nie ustępują, bądź ich nasilenie nie zmniejsza się, należy rozważyć przerwanie stosowania tetrabenazyny.
CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mg
Specjalne środki ostrozności
Po ustabilizowaniu dawki, leczenie należy okresowo weryfikować biorąc pod uwagę chorobę podstawową oraz jednocześnie stosowane przez pacjenta leki (patrz punkt 4.5). Parkinsonizm Tetrabenazyna może wywoływać objawy parkinsonizmu lub powodować zaostrzenie objawów u pacjentów z chorobą Parkinsona. W takim przypadku należy zmniejszyć dawkę, a jeśli objawy nie ustępują, rozważyć przerwanie stosowania tetrabenazyny. Sedacja i senność Sedacja jest najczęstszym działaniem niepożądanym tetrabenazyny ograniczającym wielkość dawki. Dlatego pacjenci powinni zachować ostrożność do momentu ustalenia dawki podtrzymującej tetrabenezyny i wiedzieć, jak reagują na ten produkt leczniczy, zanim podejmą się zadań wymagających czujności, takich jak prowadzenie pojazdów lub obsługiwanie niebezpiecznych maszyn. Złośliwy zespół neuroleptyczny Opisywano złośliwy zespół neuroleptyczny podczas stosowania tetrabenazyny i po nagłym przerwaniu jej przyjmowania.
CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mg
Specjalne środki ostrozności
Złośliwy zespół neuroleptyczny jest rzadkim powikłaniem leczenia tetrabenazyną. Złośliwy zespół neuroleptyczny występuje najczęściej na początku leczenia, w reakcji na zmiany dawki albo po długotrwałej terapii. Głównymi objawami tego stanu są zaburzenia psychiczne, sztywność, hipertermia, zaburzenia czynności autonomicznego układu nerwowego (nadmierne pocenie się i wahania ciśnienia krwi) oraz zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej. W razie podejrzenia wystąpienia złośliwego zespołu neuroleptycznego, należy natychmiast przerwać stosowanie tetrabenazyny i rozpocząć odpowiednie leczenie. Wydłużenie skorygowanego odstępu QTc Tetrabenazyna powoduje nieznaczne wydłużenie (do 8 ms) skorygowanego odstępu QT. Tetrabenazynę należy stosować ostrożnie w połączeniu z innymi lekami, o których wiadomo, że wydłużają QTc oraz u pacjentów z zespołami wrodzonego wydłużonego odstępu QT oraz zaburzeniami rytmu serca w wywiadzie (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mg
Specjalne środki ostrozności
Depresja/skłonności samobójcze Tetrabenazyna może wywoływać lub nasilać objawy depresji. Opisywano przypadki myśli i zachowań samobójczych u pacjentów przyjmujących ten produkt leczniczy. Należy zachować szczególną ostrożność w leczeniu pacjentów z depresją bądź próbą samobójczą w wywiadzie, a także pacjentów z myślami samobójczymi (patrz punkt 4.3). Pacjentów należy uważnie monitorować pod kątem wystąpienia takich zdarzeń niepożądanych. Ponadto należy poinformować pacjentów oraz ich opiekunów o istniejącym ryzyku i pouczyć o konieczności niezwłocznego zgłaszania wszelkich niepokojących objawów lekarzowi prowadzącemu. W przypadku wystąpienia depresji lub myśli samobójczych postępowanie może obejmować zmniejszenie dawki tetrabenazyny i (lub) rozpoczęcie leczenia lekiem przeciwdepresyjnym. W przypadku wystąpienia ciężkiej lub uporczywej depresji bądź myśli samobójczych należy rozważyć przerwanie stosowania tetrabenazyny i rozpoczęcie leczenia lekiem przeciwdepresyjnym.
CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mg
Specjalne środki ostrozności
Przyjmowanie tetrabenazyny przez pacjentów z depresją lub innymi chorobami psychicznymi w wywiadzie wiąże się z ryzykiem wystąpienia lub nasilenia napadów gniewu i zachowań agresywnych. Inhibitory MAO Stosowanie inhibitorów MAO jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3) i należy przerwać ich stosowanie na 14 dni przed rozpoczęciem leczenia tetrabenazyną. Akatyzja, niepokój i pobudzenie Pacjentów przyjmujących tetrabenazynę należy monitorować pod kątem obecności objawów pozapiramidowych i akatyzji, a także objawów przedmiotowych i podmiotowych niepokoju i pobudzenia, które mogą wskazywać na rozwoju akatyzji. W przypadku wystąpienia akatyzji należy zmniejszyć dawkę tetrabenazyny. W niektórych przypadkach konieczne może być przerwanie leczenia. Hipotensja ortostatyczna Tetrabenazyna w dawkach terapeutycznych może wywoływać hipotensję ortostatyczną. Należy to wziąć pod uwagę, stosując tetrabenazynę u pacjentów, którzy mogą być podatni na hipotensję lub jej skutki.
CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mg
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów podatnych na hipotensję należy rozważyć monitorowanie parametrów życiowych przy przyjmowaniu pozycji stojącej. Hiperprolaktynemia Tetrabenazyna powoduje zwiększenie stężenia prolaktyny w surowicy krwi u ludzi. Po podaniu dawki 25 mg zdrowym ochotnikom maksymalne stężenie prolaktyny w osoczu zwiększało się cztero- lub pięciokrotnie. Doświadczenia na hodowlach tkankowych wskazują, iż w warunkach in vitro około jedna trzecia przypadków raka piersi to guzy prolaktynozależne, co stanowi czynnik potencjalnie istotny w przypadku rozważania leczenia tetrabenazyną u pacjentek z rakiem piersi w wywiadzie. Mimo, że zwiększenie stężenia prolaktyny może powodować brak miesiączki, mlekotok, ginekomastię i impotencję, znaczenie kliniczne zwiększonego stężenia prolaktyny w surowicy u większości pacjentów jest nieznane.
CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mg
Specjalne środki ostrozności
Przewlekłe zwiększenie stężenia prolaktyny w surowicy (choć nieoceniane w programie opracowywania tetrabenazyny) wiąże się z małym stężeniem estrogenu oraz zwiększonym ryzykiem osteoporozy. W przypadku klinicznego podejrzenia hiperprolaktynemii objawowej, należy wykonać odpowiednie badania laboratoryjne i rozważyć przerwanie stosowania tetrabenazyny. Wiązanie z tkankami zawierającymi melaninę Z uwagi na wiązanie się tetrabenazyny lub jej metabolitów z tkankami zawierającymi melaninę, z czasem może dojść do ich kumulacji w tych tkankach. Zwiększa to możliwość toksycznego wpływu tetrabenazyny na tkanki podczas długotrwałego stosowania. Znaczenie kliniczne wiązania tetrabenazyny z tkankami zawierającymi melaninę jest nieznane. Pomimo braku konkretnych zaleceń dotyczących okresowych badań okulistycznych, należy brać pod uwagę możliwość wpływu tetrabenazyny na narząd wzroku w przypadku długotrwałej ekspozycji.
CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mg
Specjalne środki ostrozności
Interakcje lek-choroba Ten produkt leczniczy nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Produkt Tetmodis nie powinien być stosowany jednocześnie z rezerpiną i inhibitorami MAO. Podczas stosowania produktu Tetmodis należy zachować ostrożność w podawaniu lewodopy. Nie zaleca się równoczesnego stosowania z trójcyklicznymi lekami przeciwdepresyjnymi, alkoholem, opioidami, beta-adrenolitykami, lekami przeciw nadciśnieniu, lekami nasennymi i neuroleptykami. Nie wykonywano badań in vivo dotyczących interakcji z tetrabenazyną, a enzymy metabolizujące są znane częściowo. Badania in vitro wskazują na to, że tetrabenazyna może być inhibitorem CYP2D6 i z tego względu może powodować zwiększenie stężenia w osoczu produktów leczniczych metabolizowanych przez CYP2D6. Badania in vitro i in vivo wskazują, że metabolity tetrabenazyny, α-HTBZ i β-HTBZ, są substratami izoenzymu CYP2D6. Inhibitory CYP2D6 (np.
CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mg
Interakcje
fluoksetyna, paroksetyna, terbinafina, moklobemid oraz chinidyna) mogą powodować zwiększenie stężenia w osoczu α-HTBZ i β-HTBZ, dlatego należy łączyć je z ostrożnością. Może okazać się konieczne zmniejszenie dawki tetrabenazyny. Tetrabenazynę można stosować z ostrożnością w połączeniu z lekami, o których wiadomo, że wydłużają odstęp QTc, w tym lekami przeciwpsychotycznymi (np. chlorpromazyna, tioridazyna), antybiotykami (np. gatifloksacyna, moksyfloksacyna) oraz lekami antyarytmicznymi klasy IA i III (np. chinidyna, prokainamid, amiodaron, sotalol).
CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Badania na zwierzętach były niewystarczające do oceny wpływu na przebieg ciąży, rozwoju zarodka lub płodu, przebieg porodu lub rozwoju pourodzeniowego (patrz punkt 5.3). Nie ma danych lub są niewystarczające dane odnośnie stosowania tetrabenazyny u kobiet w ciąży, a potencjalne ryzyko stosowania u ludzi jest nieznane. Produkt Tetmodis nie powinien być stosowany u kobiet w ciąży, chyba że nie jest dostępne inne leczenie. Karmienie piersi? Tetrabenazyna jest przeciwwskazana w okresie karmienia piersią (patrz punkt 4.3). W razie konieczności leczenia tetrabenazyny, należy zaprzestać karmienia piersią. Płodność Badania tetrabenazyny na zwierzętach nie wykazały jej wpływu na ciążę lub przeżywalność płodu. Cykl miesięczny samic ulegał wydłużeniu. Obserwowano również opóźnione wystąpienia okresu płodności (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Należy poinformować pacjentów, że produkt Tetmodis może powodować senność i w ten sposób w różnym stopniu wpływać na ich zdolność wykonywania zadania wymagające znacznej sprawności psychofizycznej (zdolność prowadzenia pojazdów, obsługiwania maszyn itd.), w zależności od dawki i indywidualnej podatności.
CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Następujące działania niepożądane wymienione są zgodnie z klasyfikacją MedDRA i częstością ich występowania: Bardzo często (≥ 1/10) Często (≥1/100 do < 1/10) Niezbyt często (≥1/1 000 do < 1/100) Rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000) Bardzo rzadko (< 1/10 000) Zaburzenia psychiczne Bardzo często: depresja Często: lęk, bezsenność, dezorientacja Zaburzenia układu nerwowego Bardzo często: senność (po większych dawkach), objawy podobne do objawów choroby Parkinsona (po większych dawkach) Niezbyt często: zaburzenia świadomości Rzadko: złośliwy zespół neuroleptyczny (patrz punkt 4.4) Zaburzenia naczyniowe Często: niedociśnienie Zaburzenia żołądka i jelit Często: utrudnione przełykanie, nudności, wymioty, biegunka, zaparcie Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Niezbyt często: ciężki zespół pozapiramidowy, w tym sztywność mięśni, zaburzenia autonomiczne Bardzo rzadko: uszkodzenie mięśni szkieletowych Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Niezbyt często: hipotermia W odniesieniu do następujących działań niepożądanych niemożliwe jest oszacowanie ich częstości występowania na podstawie dostępnych danych: Zaburzenia psychiczne: dezorientacja, nerwowość Zaburzenia układu nerwowego: ataksja, akatyzja, dystonia, zawroty głowy, amnezja Zaburzenia serca: bradykardia Zaburzenia naczyniowe: niedociśnienie ortostatyczne Zaburzenia żołądka i jelit: ból w nadbrzuszu, suchość w ustach Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych: Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.
CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mg
Działania niepożądane
Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem: Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, Tel.: + 48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy podmiotowe i przedmiotowe przedawkowania mogą obejmować senność, nadmierne pocenie się, niedociśnienie i hipotermię. Leczenie jest objawowe.
CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: inne leki wpływające na układ nerwowy, kod ATC: N07XX06 Mechanizm ośrodkowy działania produktu Tetmodis jest bardzo podobny do mechanizmu działania rezerpiny, lecz różni go od niej mniejsze działanie obwodowe i dużo krótsze działanie. Badania na zwierzętach wykazały, że tetrabenazyna zaburza metabolizm amin biogennych, na przykład serotoniny i noradrenaliny, a działanie to ogranicza się do mózgu. Przypuszcza się, że ten wpływ tetrabenazyny na aminy w mózgu stanowi wyjaśnienie skutków klinicznych w mózgu. Tetrabenazyna jest inhibitorem wychwytu zwrotnego monoamin w zakończeniach neuronów presynaptycznych ośrodkowego układu nerwowego. Skutkuje to zmniejszeniem stężenia monoamin, w tym dopaminy. Zmniejszenie stężenia dopaminy powoduje hipokinezę, prowadzącą do zmniejszenia nasilenia pląsawicy.
CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Tetrabenazyna jest inhibitorem wychwytu zwrotnego monoamin w zakończeniach synaptycznych nerwów poprzez odwracalne i krótkotrwałe powiązanie z pęcherzykowym transporterem monoamin (ang. vesicular monoamine transporter – VMAT). VMAT2 transportuje monoaminy szczególnie w neuronach obwodowych i ośrodkowych, podczas gdy VMAT1 reguluje transport w obwodowej tkance chromochłonnej. Tetrabenazyna ma większe powinowactwo do VMAT2 niż VMAT1. Wskutek tego tetrabenazyna ma działanie krótkotrwałe, w nieznacznym stopniu wpływające na obwodowy układ nerwowy.
CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie/ Dystrybucja Tetrabenazyna wchłaniana jest szybko i w całości po podaniu doustnym. Przyjmowanie pokarmu nie zmienia jej wchłaniania. Badania kliniczne wykazały, iż pojedyncza dawka tetrabenazyny ulega znacznemu wchłonięciu (≥75%) z przewodu pokarmowego. Stężenie tetrabenazyny w osoczu ulega gwałtownemu zmniejszeniu, a okres półtrwania wynosi 1,9 godziny. Metabolizm Tetrabenazyna ma mały i zmienny stopień dostępności biologicznej (4,9% do 6%). Wydaje się, że jest intensywnie metabolizowana w procesie metabolizmu pierwszego przejścia. Główne metabolity, alfa dihydrotetrabenazyna (α-HTBZ) i β-dihydrotetrabenazyna (ß-HTBZ), powstają w wyniku reakcji redukcji. Podstawowe produkty przemiany tetrabenazyny, α-HTBZ i ß-HTBZ, są metabolizowane przede wszystkim przez izoenzym wątrobowy 2D6 cytochromu P450 (CYP2D6). Inhibitory CYP2D6 mogą powodować zwiększenie stężenia tych metabolitów w osoczu.
CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Eliminacja Tetrabenazyna jest wydalana głównie z moczem w postaci zmetabolizowanej (tylko 2,1% tetrabenazyny jest wydalane w postaci niezmienionej z moczem). Liniowość lub nieliniowość Po podaniu pojedynczej dawki od 12,5 mg do 50 mg tetrabenazyny maksymalne stężenie w osoczu oraz pole powierzchni pod krzywą zwiększały się proporcjonalnie do dawki, co wskazuje na liniową farmakokinetykę leku.
CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym skutki zaobserwowane po doustnym podawaniu tetrabenazyny były związane ze zmniejszeniem stężenia głównych zapasów monoamin. Częstymi objawami są obniżona aktywność, letarg, zez lub przymknięcie oczu. Zaobserwowano skutki farmakologiczne, takie jak sedacja i uznano je za czynnik ograniczający dawkę. Za pomocą serii konwencjonalnych testów zbadano działanie genotoksyczne tetrabenazyny. W badaniu in vitro z tetrabenazyną uzyskano wynik ujemny w zakresie mutacji punktowych i dodatni w zakresie aberracji chromosomowych w komórkach jajnika chomika chińskiego, jedynie w stężeniach cytotoksycznych. Tetrabenazyna nie była genotoksyczna w teście aberracji chromosomowych in vivo. Jednakże, nie przeprowadzono badań rakotwórczości.
CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W badaniu toksycznego wpływu tetrabenazyny na płodność i wczesny rozwój zarodkowy po narażeniu układowym mniejszym niż występujące w warunkach klinicznych, nie stwierdzono jej wpływu na ciążę ani przeżywalność płodu u szczurów. U samic obserwowano wydłużenie fazy cyklu estralnego oraz opóźnione wystąpienia okresu płodności. Tetrabenazyna nie wykazywała wpływu na rozród u samców szczura. Tetrabenazyna nie wykazała wpływu na rozród i rozwój potomstwa u królików. Jednakże, zaobserwowana ekspozycja układowa była mniejsza niż podczas obserwacji klinicznych. Możliwy wpływy na rozród i rozwój potomstwa były również niewystarczająco zbadane u szczura. W badaniach okołoporodowych i poporodowych u szczura zaobserwowano zwiększoną śmiertelność okołoporodową, której przyczyna jest nieznana.
CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Skrobia żelowana, kukurydziana Laktoza jednowodna Talk Żelaza tlenek, żółty (E172) Magnezu stearynian 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Pojemnik przechowywać w opakowaniu kartonowym w celu ochrony przed światłem. Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25˚C. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Pojemnik do tabletek z HDPE z zakrętką z PP zawierającą środek pochłaniający wilgoć, zabezpieczającą przed dostępem dzieci, z zabezpieczeniem gwarancyjnym. Pojemnik zawiera 112 tabletek. 6.6 Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Brak szczególnych wymagań.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO MIRAPEXIN 0,088 mg tabletki MIRAPEXIN 0,18 mg tabletki MIRAPEXIN 0,35 mg tabletki MIRAPEXIN 0,7 mg tabletki 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY MIRAPEXIN 0,088 mg tabletki Każda tabletka zawiera 0,125 mg pramipeksolu dichlorowodorku jednowodnego, co odpowiada 0,088 mg pramipeksolu. MIRAPEXIN 0,18 mg tabletki Każda tabletka zawiera 0,25 mg pramipeksolu dichlorowodorku jednowodnego, co odpowiada 0,18 mg pramipeksolu. MIRAPEXIN 0,35 mg tabletki Każda tabletka zawiera 0,5 mg pramipeksolu dichlorowodorku jednowodnego, co odpowiada 0,35 mg pramipeksolu. MIRAPEXIN 0,7 mg tabletki Każda tabletka zawiera 1,0 mg pramipeksolu dichlorowodorku jednowodnego, co odpowiada 0,7 mg pramipeksolu. Uwaga: Dawki pramipeksolu zgodnie z publikacjami w piśmiennictwie odnoszą się do postaci soli. Wobec tego, dawki będą podane zarówno dla zasady pramipeksolu, jak i soli pramipeksolu (w nawiasach). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka MIRAPEXIN 0,088 mg tabletki Tabletki są białe, płaskie i okrągłe oraz mają wytłoczony kod (po jednej stronie kod P6, a po drugiej logo firmy Boehringer Ingelheim). MIRAPEXIN 0,18 mg tabletki Tabletki są białe, płaskie, owalne, z kreską dzielącą po obu stronach i wytłoczonym kodem (po jednej stronie kod P7, a po drugiej logo firmy Boehringer Ingelheim). Tabletki można podzielić na połowy. MIRAPEXIN 0,35 mg tabletki Tabletki są białe, płaskie, owalne, z kreską dzielącą po obu stronach i wytłoczonym kodem (po jednej stronie kod P8, a po drugiej logo firmy Boehringer Ingelheim). Tabletki można podzielić na połowy. MIRAPEXIN 0,7 mg tabletki Tabletki są białe, płaskie, okrągłe, z kreską dzielącą po obu stronach i wytłoczonym kodem (po jednej stronie kod P9, a po drugiej logo firmy Boehringer Ingelheim). Tabletki można podzielić na połowy.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania MIRAPEXIN jest wskazany do stosowania u dorosłych w leczeniu objawów przedmiotowych i podmiotowych idiopatycznej choroby Parkinsona, w monoterapii (bez lewodopy) lub w skojarzeniu z lewodopą, tzn. w czasie trwania choroby, do jej późnych okresów, kiedy działanie lewodopy słabnie lub staje się nierówne i występują wahania skuteczności leczenia (wyczerpanie dawki lub efekt przełączania-zjawisko „on-off” ). MIRAPEXIN jest wskazany do stosowania u dorosłych w objawowym leczeniu umiarkowanego do ciężkiego zespołu niespokojnych nóg w dawkach do 0,54 mg zasady (0,75 mg soli) (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Choroba Parkinsona Dawkę dobową podaje się w równo podzielonych dawkach 3 razy na dobę. Leczenie początkowe Dawki powinny być stopniowo zwiększane co 5-7 dni, od dawki początkowej 0,264 mg zasady (0,375 mg soli) na dobę. Dawkowanie należy zwiększać do osiągnięcia największej skuteczności leczenia u pacjentów, u których nie przewiduje się wystąpienia działań niepożądanych przekraczających próg tolerancji.

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Dawkowanie

Schemat zwiększania dawkowania produktu MIRAPEXIN
Tydzień Dawka(mg zasady) Całkowita dawka dobowa(mg zasady) Dawka (mg soli) Całkowita dawka dobowa(mg soli)
1 3 x 0,088 0,264 3 x 0,125 0,375
2 3 x 0,18 0,54 3 x 0,25 0,75
3 3 x 0,35 1,1 3 x 0,5 1,50

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Dawkowanie
Jeśli konieczne jest dalsze zwiększenie dawki dobowej, dawka powinna być zwiększana o 0,54 mg zasady (0,75 mg soli) w odstępach tygodniowych do osiągnięcia maksymalnej dawki 3,3 mg zasady (4,5 mg soli) na dobę. Należy jednak zaznaczyć, że ryzyko wystąpienia senności zwiększa się po dawkach większych niż 1,5 mg (soli) na dobę (patrz punkt 4.8). Leczenie podtrzymujące Dawka indywidualna pramipeksolu powinna mieścić się w przedziale od 0,264 mg zasady (0,375 mg soli) do maksymalnie 3,3 mg zasady (4,5 mg soli) na dobę. Podczas zwiększania dawki, w głównych badaniach, skuteczność była obserwowana począwszy od dawki dobowej 1,1 mg zasady (1,5 mg soli). Dalsze dostosowywanie dawki powinno być dokonywane z uwzględnieniem odpowiedzi klinicznej i występowania działań niepożądanych. W badaniach klinicznych około 5% pacjentów było leczonych produktem w dawkach mniejszych niż 1,1 mg zasady (1,5 mg soli).
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Dawkowanie
W zaawansowanej chorobie Parkinsona pramipeksol w dawkach większych niż 1,1 mg zasady (1,5 mg soli) na dobę może być odpowiedni dla pacjentów, u których zamierza się zmniejszyć dawki lewodopy. Zaleca się, aby dawka lewodopy była zmniejszana w czasie zwiększania dawki oraz leczenia podtrzymującego produktem MIRAPEXIN, zależnie od reakcji indywidualnej pacjenta (patrz punkt 4.5). Przerwanie leczenia Nagłe przerwanie leczenia dopaminergicznego może doprowadzić do wystąpienia złośliwego zespołu neuroleptycznego lub zespołu odstawienia agonisty dopaminy. Dawkę pramipeksolu należy zmniejszać w tempie 0,54 mg zasady (0,75 mg soli) na dobę aż do zmniejszenia dawki dobowej do 0,54 mg zasady (0,75 mg soli). Od tego momentu dawkę należy zmniejszać o 0,264 mg zasady (0,375 mg soli) na dobę (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Dawkowanie
Zespół odstawienia agonisty dopaminy może wystąpić również w trakcie stopniowego zmniejszania dawki i może być konieczne tymczasowe zwiększenie dawki przed jej ponownym zmniejszeniem (patrz punkt 4.4). Zaburzenia czynności nerek Wydalanie pramipeksolu jest zależne od wydolności nerek. Zaleca się następujący schemat dawkowania w celu rozpoczęcia leczenia: Pacjenci z klirensem kreatyniny większym niż 50 ml/min nie wymagają zmniejszenia dawki dobowej ani częstości dawkowania. U pacjentów z klirensem kreatyniny pomiędzy 20 ml/min a 50 ml/min początkowa dawka dobowa produktu MIRAPEXIN powinna być podawana w dwóch podzielonych dawkach, zaczynając od 0,088 mg zasady (0,125 mg soli) dwa razy na dobę (0,176 mg zasady/0,25 mg soli na dobę). Nie należy przekraczać maksymalnej dawki dobowej 1,57 mg zasady pramipeksolu (2,25 mg soli).
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Dawkowanie
U pacjentów z klirensem kreatyniny mniejszym niż 20 ml/min dawka dobowa produktu MIRAPEXIN powinna być podawana w pojedynczej dawce, zaczynając od 0,088 mg zasady (0,125 mg soli) na dobę. Nie należy przekraczać maksymalnej dawki dobowej 1,1 mg zasady pramipeksolu (1,5 mg soli). Jeśli czynność nerek ulega pogorszeniu w czasie leczenia podtrzymującego, należy zmniejszyć dawkę dobową produktu MIRAPEXIN o taki sam procent, o jaki zmniejszył się klirens kreatyniny, tzn. jeśli klirens kreatyniny zmniejsza się o 30%, to należy zmniejszyć dawkę dobową produktu MIRAPEXIN o 30%. Dawka dobowa może być podawana w dwóch dawkach podzielonych, jeśli wartość klirensu kreatyniny wynosi pomiędzy 20 ml/min a 50 ml/min, oraz w pojedynczej dawce, jeśli wartość klirensu kreatyniny jest mniejsza niż 20 ml/min. Zaburzenia czynności wątroby Prawdopodobnie nie ma potrzeby dostosowywania dawkowania u pacjentów z niewydolnością wątroby, ponieważ około 90% wchłoniętej substancji czynnej wydalana jest przez nerki.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Dawkowanie
Jednakże potencjalny wpływ niewydolności wątroby na farmakokinetykę produktu MIRAPEXIN nie został zbadany. Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego MIRAPEXIN u dzieci w wieku poniżej 18 lat. Stosowanie produktu leczniczego MIRAPEXIN u dzieci i młodzieży nie jest właściwe we wskazaniu choroba Parkinsona. Zespół niespokojnych nóg Zalecana początkowa dawka produktu MIRAPEXIN wynosi 0,088 mg zasady (0,125 mg soli) raz na dobę 2-3 godziny przed pójściem spać. U pacjentów, którzy wymagają dodatkowego złagodzenia objawów, dawkę można zwiększać co 4-7 dni, maksymalnie do 0,54 mg zasady (0,75 mg soli) na dobę (zgodnie z poniższą tabelą). Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę (patrz punkt 4.4 Nasilenie objawów zespołu niespokojnych nóg ).

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Dawkowanie

Schemat podawania produktu MIRAPEXIN
Stopniowedostosowanie dawki Raz na dobęDawka wieczorna (mg zasady) Raz na dobęDawka wieczorna (mg soli)
1 0,088 0,125
2* 0,18 0,25
3* 0,35 0,50
4* 0,54 0,75
* jeżeli zachodzi potrzeba

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Dawkowanie
Po 3 miesiącach leczenia należy ocenić odpowiedź pacjenta i rozważyć konieczność dalszego leczenia. Jeżeli leczenie przerwano na dłużej niż kilka dni, należy ponownie rozpocząć leczenie przy zastosowaniu wyżej przedstawionego dawkowania. Przerwanie leczenia Ponieważ dobowa dawka w leczeniu zespołu niespokojnych nóg nie przekracza 0,54 mg zasady (0,75 mg soli), MIRAPEXIN można odstawić bez stopniowego zmniejszania dawki. W trwającym 26 tygodni badaniu z kontrolą placebo u 10% pacjentów (14 z 135) po nagłym odstawieniu leczenia obserwowano wystąpienie efektów „z odbicia” (nasilenie objawów zespołu niespokojnych nóg w porównaniu ze stanem początkowym). Podobny efekt obserwowano dla całego zakresu dawek. Zaburzenia czynności nerek Eliminacja pramipeksolu zależy od wydolności nerek. U pacjentów z klirensem kreatyniny powyżej 20 ml/min zmniejszenie dawki dobowej nie jest konieczne.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Dawkowanie
Nie badano stosowania produktu MIRAPEXIN u pacjentów hemodializowanych ani pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Zaburzenia czynności wątroby Nie ma potrzeby dostosowania dawki u pacjentów z niewydolnością wątroby, ponieważ wchłonięta substancja czynna jest w około 90% wydalana przez nerki. Dzieci i młodzież Ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności stosowanie produktu MIRAPEXIN nie jest zalecane u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. Zespół Tourette’a Dzieci i młodzież Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego MIRAPEXIN u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat, ponieważ nie określono skuteczności ani bezpieczeństwa stosowania w tej grupie pacjentów. Produktu MIRAPEXIN nie należy stosować u dzieci i młodzieży z zespołem Tourette’a ze względu na niekorzystny stosunek korzyści do ryzyka (patrz punkt 5.1). Sposób podawania Tabletki należy przyjmować doustnie, połykać popijając wodą, tabletki mogą być przyjmowane z pokarmem lub bez.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania U pacjentów z chorobą Parkinsona z zaburzeniami czynności nerek zaleca się zmniejszenie dawki produktu MIRAPEXIN zgodnie ze wskazówkami w punkcie 4.2. Omamy Omamy są znanym działaniem niepożądanym, które może wystąpić podczas leczenia agonistami dopaminy i lewodopą. Pacjentów należy poinformować o możliwości wystąpienia omamów (głównie wzrokowych). Dyskineza W zaawansowanej chorobie Parkinsona, w leczeniu skojarzonym z lewodopą, mogą wystąpić dyskinezy w czasie początkowego zwiększania dawki produktu MIRAPEXIN. W takim przypadku należy zmniejszyć dawkę lewodopy. Dystonia Dystonię osiową, w tym objaw antecollis, kamptokormię i pleurothotonus (objaw krzywej wieży w Pizie) zgłaszano sporadycznie u pacjentów z chorobą Parkinsona po rozpoczęciu podawania pramipeksolu lub stopniowego zwiększania jego dawki.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Specjalne środki ostrozności
Chociaż dystonia może być objawem choroby Parkinsona, objawy u tych pacjentów zmniejszyły się po obniżeniu dawki lub odstawieniu pramipeksolu. W przypadku wystąpienia dystonii należy przeanalizować schemat przyjmowania leku dopaminergicznego i rozważyć modyfikację dawki pramipeksolu. Nagłe zasypianie i senność Podczas leczenia pramipeksolem obserwowano senność i epizody nagłego zasypiania, zwłaszcza u pacjentów z chorobą Parkinsona. Niezbyt często obserwowano epizody nagłego zasypiania w czasie aktywności dziennej, w niektórych przypadkach nieuświadomione i bez objawów ostrzegawczych. Pacjentów należy o tym poinformować i przestrzec, aby zachowywali czujność podczas prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn w czasie leczenia produktem MIRAPEXIN. Pacjenci, u których wystąpiła senność i (lub) epizody nagłego zasypiania, muszą powstrzymać się od prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn. Ponadto należy rozważyć zmniejszenie dawki lub zakończenie leczenia pramipeksolem.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Specjalne środki ostrozności
Ze względu na możliwe działanie addycyjne należy zalecać ostrożność pacjentom, którzy przyjmują inne uspokajające produkty lecznicze lub spożywają alkohol podczas leczenia pramipeksolem (patrz punkt 4.5, 4.7 oraz 4.8). Zaburzenia kontroli impulsów Należy regularnie monitorować pacjentów pod względem rozwoju zaburzeń kontroli impulsów. Należy ostrzec pacjentów i opiekunów, że u pacjentów leczonych agonistami dopaminy, w tym produktem MIRAPEXIN, mogą wystąpić zmiany zachowania polegające na zaburzeniach kontroli impulsów, w tym patologiczne uzależnienie od hazardu, zwiększone libido, hiperseksualność, przymus wydawania pieniędzy lub kompulsywne zakupy, niepohamowany apetyt i jedzenie kompulsywne. Należy wziąć pod uwagę redukcję/stopniowe zmniejszanie dawki w przypadku rozwoju takich objawów. Stan pobudzenia maniakalnego i majaczenie Pacjentów należy systematycznie monitorować w kierunku wystąpienia stanu pobudzenia maniakalnego i majaczenia.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Specjalne środki ostrozności
Pacjentów i opiekunów należy poinformować, że u pacjentów leczonych pramipeksolem wystąpić może stan pobudzenia maniakalnego i majaczenie. Jeżeli wystąpią takie objawy, należy rozważyć zmniejszenie dawki/stopniowe odstawienie leku. Pacjenci z zaburzeniami psychotycznymi Pacjenci z zaburzeniami psychotycznymi mogą być leczeni agonistami dopaminy wyłącznie, jeśli potencjalne korzyści przewyższają ryzyko. Należy unikać jednoczesnego podawania przeciwpsychotycznych produktów leczniczych z pramipeksolem (patrz punkt 4.5). Kontrola okulistyczna Zalecana jest kontrola okulistyczna w regularnych odstępach czasu lub jeśli występują zaburzenia widzenia. Ciężkie choroby układu krążenia W przypadku ciężkiej choroby sercowo-naczyniowej należy zachować ostrożność. Zaleca się kontrolowanie ciśnienia krwi, szczególnie na początku leczenia, ze względu na związane z leczeniem dopaminergicznym ryzyko wystąpienia hipotonii ortostatycznej.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Specjalne środki ostrozności
Złośliwy zespół neuroleptyczny Informowano o objawach wskazujących na złośliwy zespół neuroleptyczny w przypadku nagłego przerwania leczenia dopaminergicznego (patrz punkt 4.2). Zespół odstawienia agonisty dopaminy (ang. dopamine agonist withdrawal syndrome , DAWS) Podczas stosowania agonistów dopaminy, w tym pramipeksolu, zgłaszano występowanie DAWS (patrz punkt 4.8). W celu przerwania leczenia u pacjentów z chorobą Parkinsona należy stopniowo zmniejszać dawkę pramipeksolu (patrz punkt 4.2). Ograniczone dane wskazują, że pacjenci z zaburzeniami kontroli impulsów i otrzymujący duże dawki dobowe i (lub) duże skumulowane dawki agonistów dopaminy mogą być narażeni na większe ryzyko wystąpienia DAWS. Objawy odstawienia mogą obejmować apatię, niepokój, depresję, zmęczenie, pocenie się i ból oraz brak reakcji na lewodopę. Należy poinformować pacjentów o potencjalnych objawach odstawienia przed rozpoczęciem stopniowego zmniejszania dawki lub przerwaniem stosowania pramipeksolu.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Specjalne środki ostrozności
Pacjentów należy ściśle monitorować podczas stopniowego zmniejszania dawki i przerywania leczenia. W razie ciężkich i (lub) utrzymujących się objawów odstawienia można rozważyć ponowne tymczasowe podawanie pramipeksolu stosując najmniejszą skuteczną dawkę. Nasilenie objawów zespołu niespokojnych nóg Stosowanie pramipeksolu w leczeniu zespołu niespokojnych nóg może spowodować zwiększenie zaburzeń polegające na wcześniejszym występowaniu objawów wieczorem (lub nawet po południu), zwiększeniu ich intensywności oraz występowaniu objawów także w obrębie innych kończyn. Stosowanie większej dawki może zwiększyć ryzyko nasilenia zespołu niespokojnych nóg. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować pacjentów o możliwości nasilenia się objawów zespołu niespokojnych nóg i pouczyć o konieczności skontaktowania się z lekarzem, w razie gdy do tego dojdzie.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Specjalne środki ostrozności
W przypadku podejrzenia nasilenia objawów zespołu niespokojnych nóg należy rozważyć dostosowanie dawki do najmniejszej skutecznej dawki lub przerwanie leczenia pramipeksolem (patrz punkt 4.2 i 4.8).
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Wiązanie z białkami osocza Pramipeksol u ludzi w bardzo małym stopniu wiąże się z białkami osocza (<20%) oraz w niewielkim stopniu ulega biotransformacji. Dlatego też wystąpienie interakcji z innymi produktami leczniczymi wpływającymi na wiązanie z białkami osocza lub eliminację na drodze biotransformacji jest mało prawdopodobne. Ponieważ leki przeciwcholinergiczne są eliminowane głównie na drodze biotransformacji, możliwość wystąpienia interakcji jest ograniczona, aczkolwiek interakcje z lekami przeciwcholinergicznymi nie były badane. Nie stwierdzono interakcji farmakokinetycznych z selegiliną i lewodopą. Leki hamujące/konkurencyjne w aktywnej eliminacji nerkowej Cymetydyna zmniejsza klirens nerkowy pramipeksolu o około 34%, prawdopodobnie poprzez hamowanie wydzielniczego systemu transportu kationów w kanalikach nerkowych.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Interakcje
W związku z tym produkty lecznicze, które są inhibitorami tej aktywnej drogi wydalania nerkowego lub są wydalane tą drogą, takie jak cymetydyna, amantadyna, meksyletyna, zydowudyna, cisplatyna, chinina i prokainamid, mogą wzajemnie oddziaływać z pramipeksolem, powodując zmniejszenie klirensu pramipeksolu. Należy rozważyć zmniejszenie dawki pramipeksolu w przypadku, gdy produkt MIRAPEXIN podawany jest jednocześnie z tymi produktami leczniczymi. Leczenie skojarzone z lewodopą W czasie podawania produktu MIRAPEXIN w skojarzeniu z lewodopą zaleca się, aby dawka lewodopy została zmniejszona, a dawki innych produktów leczniczych przeciw parkinsonizmowi były utrzymywane na stałym poziomie, przy jednoczesnym zwiększaniu dawki produktu MIRAPEXIN. Ze względu na możliwe działanie addycyjne należy zalecać ostrożność pacjentom, którzy przyjmują inne produkty lecznicze o działaniu uspokajającym lub spożywają alkohol podczas leczenia pramipeksolem (patrz punkty 4.4, 4.7 oraz 4.8).
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Interakcje
Przeciwpsychotyczne produkty lecznicze Należy unikać jednoczesnego podawania przeciwpsychotycznych produktów leczniczych z pramipeksolem (patrz punkt 4.4), np. jeśli spodziewane jest działanie antagonistyczne.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Wpływ na ciążę i laktację u człowieka nie był badany. Pramipeksol nie wykazywał działania teratogennego u szczurów i królików, działał jednak embriotoksycznie u szczurów w dawkach toksycznych dla matek (patrz punkt 5.3). Produktu MIRAPEXIN nie stosować w okresie ciąży, o ile nie jest zdecydowanie konieczne, tzn. jeśli potencjalne korzyści przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Karmienie piersią Ponieważ leczenie pramipeksolem hamuje wydzielanie prolaktyny u kobiet, można spodziewać się zahamowania laktacji. Nie badano, czy pramipeksol jest wydzielany z mlekiem kobiecym. U szczurów po podaniu substancji czynnej znakowanej izotopem radioaktywność była większa w mleku niż w osoczu. Ze względu na brak danych dotyczących ludzi, produktu MIRAPEXIN nie stosować podczas karmienia piersią. W przypadku jeżeli jego stosowanie jest konieczne, należy przerwać karmienie piersią.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Płodność Nie przeprowadzono badań określających wpływ na płodność u ludzi. W badaniach na zwierzętach pramipeksol wpływał na fazę cyklu płciowego i zmniejszał płodność samic zgodnie z oczekiwaniem dla leku z grupy agonistów dopaminy. Badania te nie wykazały jednak bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na płodność u samców.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn MIRAPEXIN może wywierać znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Mogą wystąpić omamy oraz senność. Pacjenci leczeni produktem MIRAPEXIN, u których stwierdzono występowanie senności i (lub) przypadków nagłego zasypiania, muszą powstrzymać się od prowadzenia pojazdów i wykonywania czynności, w których stan zmniejszonej uwagi może narazić ich lub inne osoby na ryzyko ciężkich obrażeń lub śmierci (np. podczas obsługiwania maszyn), dopóki takie nawracające epizody i senność nie ustąpią (patrz również punkt 4.4, 4.5 i 4.8).
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Na podstawie analizy danych z badań klinicznych kontrolowanych placebo, obejmujących łącznie 1 923 pacjentów otrzymujących pramipeksol i 1 354 pacjentów otrzymujących placebo, działania niepożądane zgłaszano często w obu grupach. Wśród pacjentów otrzymujących pramipeksol i placebo co najmniej jedno działanie niepożądane zgłaszało odpowiednio 63% i 52% pacjentów. Większość działań niepożądanych zwykle pojawia się na wczesnym etapie leczenia i większość z nich ustępuje, nawet w przypadku kontynuowania leczenia. W ramach klasyfikacji układów narządowych działania niepożądane wymieniono według częstości występowania (liczby pacjentów, u których spodziewane jest wystąpienie działania niepożądanego), według poniższej skali: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000); nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Działania niepożądane
Choroba Parkinsona, najczęściej występujące działania niepożądane Najczęściej zgłaszanymi (≥5%) działaniami niepożądanymi leku u pacjentów z chorobą Parkinsona, występującymi częściej w grupie otrzymującej pramipeksol niż w grupie otrzymującej placebo, były: nudności, dyskinezy, niedociśnienie, zawroty głowy, senność, bezsenność, zaparcia, omamy, ból głowy i zmęczenie. Senność występuje częściej w przypadku dawek przekraczających 1,5 mg soli pramipeksolu na dobę (patrz punkt 4.2). Częściej występującym działaniem niepożądanym leku w przypadku skojarzonego podawania z lewodopą była dyskineza. Na początku leczenia, zwłaszcza w przypadku zbyt szybkiego zwiększania dawki pramipeksolu, może wystąpić niedociśnienie. Tabela 1: Choroba Parkinsona

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Działania niepożądane

Układ narządowy Bardzo często (≥1/10) Często (≥1/100 do<1/10) Niezbyt często (≥1/1 000 do<1/100) Rzadko (≥1/10 000do<1/1 000) Nieznana
Zakażenia i zarażeniapasożytnicze zapalenie płuc
Zaburzenia endokrynologiczne nieprawidłowe wydzielanie hormonuantydiuretycznego1
Zaburzenia psychiczne bezsenność omamy koszmary senne splątanieobjawy behawioralne w postaci zaburzeń kontroli impulsów oraz zachowaniakompulsywne kompulsywne zakupy patologiczne uzależnienie od hazarduniepokój ruchowy hiperseksualność urojenia zaburzenia libido paranoja majaczenie niepohamowany apetyt1 żarłoczność1 stan pobudzenia maniakalnego
Zaburzenia układu nerwowego senność zawroty głowy dyskinezy ból głowy epizody nagłego zasypiania amnezja hiperkinezjaomdlenia
Zaburzenia oka zaburzenia widzenia, w tym podwójne widzenie niewyraźne widzenie pogorszenie ostrościwzroku
Zaburzenia serca niewydolnośćserca1
Zaburzenianaczyniowe niedociśnienie
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej iśródpiersia duszność czkawka
Zaburzeniażołądka i jelit nudności zaparciawymioty

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Działania niepożądane

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej nadwrażliwość świąd wysypka
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania zmęczenie obrzęk obwodowy zespół odstawienia agonisty dopaminy, w tym apatia, niepokój, depresja, zmęczenie, pocenie sięi ból
Badania diagnostyczne zmniejszenie masy ciała, w tymzmniejszenie apetytu zwiększenie masy ciała

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Działania niepożądane
1 Działanie niepożądane wystąpiło w okresie po wprowadzeniu produktu do obrotu. Można stwierdzić z 95% pewnością, że częstość występowania tego działania nie jest większa niż „niezbyt często”, a może być niższa. Precyzyjne oszacowanie częstości występowania jest niemożliwe, ponieważ działanie niepożądane nie wystąpiło w bazie danych badań klinicznych obejmującej 2 762 pacjentów z chorobą Parkinsona leczonych pramipeksolem. Zespół niespokojnych nóg, najczęściej występujące działania niepożądane Najczęściej zgłaszanymi (≥ 5%) działaniami niepożądanymi leku u pacjentów z zespołem niespokojnych nóg leczonych pramipeksolem były nudności, ból głowy i zmęczenie. Nudności i zmęczenie obserwowano częściej u kobiet stosujących MIRAPEXIN (odpowiednio 20,8% i 10,5%) niż u mężczyzn (odpowiednio 6,7% i 7,3%). Tabela 2: Zespół niespokojnych nóg

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Działania niepożądane

Układ narządowy Bardzo często (≥1/10) Często (≥1/100 do<1/10) Niezbyt często (≥1/1 000 do<1/100) Nieznana
Zakażenia izarażenia pasożytnicze zapalenie płuc1
Zaburzenia endokrynologiczne nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego1
Zaburzenia psychiczne bezsenność koszmary senne niepokój ruchowy splątanieomamy zaburzenia libido urojenia1 żarłoczność1 paranoja1stan pobudzenia maniakalnego1 majaczenie1objawy behawioralne w postaci zaburzenia kontroli impulsów oraz zachowania kompulsywne1 (takie jak kompulsywne zakupy, patologiczne uzależnienie od hazardu, hiperseksualność,niepohamowany apetyt)
Zaburzenia układu nerwowego nasilenie objawów zespołu niespokojnychnóg ból głowy zawroty głowy senność epizody nagłego zasypiania omdleniadyskinezy amnezja1hiperkinezja1
Zaburzenia oka zaburzenia widzenia, w tym pogorszenie ostrości wzroku podwójne widzenieniewyraźne widzenie
Zaburzenia serca niewydolność serca1
Zaburzenianaczyniowe niedociśnienie
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej iśródpiersia duszność czkawka
Zaburzeniażołądka i jelit nudności zaparciawymioty
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej nadwrażliwośćświąd wysypka
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania zmęczenie obrzęk obwodowy zespół odstawienia agonisty dopaminy, w tym apatia, niepokój, depresja,zmęczenie,

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Działania niepożądane
pocenie się i ból
Badania diagnostyczne zmniejszenie masy ciała, w tym zmniejszenie apetytu zwiększenie masy ciała
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Działania niepożądane
1 Działanie niepożądane wystąpiło w okresie po wprowadzeniu produktu do obrotu. Można stwierdzić z 95% pewnością, że częstość występowania tego działania nie jest większa niż „niezbyt często”, a może być niższa. Precyzyjne oszacowanie częstości występowania jest niemożliwe, ponieważ działanie niepożądane nie wystąpiło w bazie danych badań klinicznych obejmującej 1 395 pacjentów z zespołem niespokojnych nóg leczonych pramipeksolem. Opis wybranych działań niepożądanych Senność Pramipeksol jest często związany z sennością i niezbyt często z nadmierną sennością dzienną oraz epizodami nagłego zasypiania (patrz również punkt 4.4). Zaburzenia libido Pramipeksol może być niezbyt często związany z zaburzeniami popędu (zwiększeniem lub zmniejszeniem). Zaburzenia kontroli impulsów Patologiczne uzależnienie od hazardu, zwiększone libido, hiperseksualność, przymus wydawania pieniędzy lub kompulsywne zakupy, niepohamowany apetyt i jedzenie kompulsywne mogą wystąpić u pacjentów leczonych agonistami dopaminy, w tym produktem MIRAPEXIN (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Działania niepożądane
W przekrojowym retrospektywnym przesiewowym badaniu porównawczym przypadków, obejmującym 3 090 pacjentów z chorobą Parkinsona, u 13,6% wszystkich pacjentów przyjmujących leki dopaminergiczne oraz inne niż dopaminergiczne występowały objawy zaburzenia kontroli impulsów w ciągu ostatnich sześciu miesięcy. Obserwowane objawy obejmowały patologiczne uzależnienie od hazardu, kompulsywne zakupy, niepohamowany apetyt oraz kompulsywne zachowania seksualne (hiperseksualność). Potencjalne niezależne czynniki ryzyka zaburzeń kontroli impulsów obejmowały stosowanie leków dopaminergicznych oraz większych dawek leków dopaminergicznych, młodszy wiek (≤65 lat), stan wolny oraz spontanicznie zgłaszane uzależnienie od hazardu w wywiadzie rodzinnym. Zespół odstawienia agonisty dopaminy Podczas stopniowego zmniejszania dawki lub przerywania leczenia agonistami dopaminy, w tym pramipeksolem, mogą wystąpić pozamotoryczne działania niepożądane.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Działania niepożądane
Objawy obejmują apatię, niepokój, depresję, zmęczenie, pocenie się i ból (patrz punkt 4.4). Niewydolność serca W badaniach klinicznych i w okresie po wprowadzeniu produktu do obrotu u pacjentów przyjmujących pramipeksol zgłaszano przypadki niewydolności serca. W badaniu farmakoepidemiologicznym wykazano, że stosowanie pramipeksolu było związane z podwyższonym ryzykiem niewydolności serca w porównaniu do braku użycia pramipeksolu (współczynnik ryzyka 1,86; 95% CI; 1,21-2,85). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Brak doświadczenia klinicznego dotyczącego ciężkiego przedawkowania. Spodziewane działania niepożądane mogą być związane z profilem farmakodynamicznym agonisty dopaminy i obejmować nudności, wymioty, hiperkinezy, omamy, pobudzenie i niedociśnienie tętnicze. Nie ma ustalonego antidotum w przypadku przedawkowania agonisty dopaminy. Jeśli występują objawy pobudzenia ośrodkowego układu nerwowego, może być wskazany środek neuroleptyczny. Postępowanie po przedawkowaniu może wymagać ogólnego leczenia podtrzymującego włącznie z płukaniem żołądka, dożylnym podaniem płynów, podaniem węgla aktywnego i monitorowaniem elektrokardiograficznym.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwparkinsonowskie, agoniści dopaminy, kod ATC: N04BC05. Mechanizm działania Pramipeksol jest agonistą dopaminy, wiążącym się wysoce selektywnie i swoiście z receptorami dopaminy z podrodziny D2, spośród których ma największe powinowactwo do receptorów D3 wykazując pełną wewnętrzną aktywność. Pramipeksol łagodzi objawy zaburzeń ruchowych związanych z chorobą Parkinsona przez pobudzanie receptorów dopaminy w ciele prążkowanym. Badania na zwierzętach wykazały, że pramipeksol hamuje syntezę, uwalnianie i przemianę dopaminy. Mechanizm działania pramipeksolu w leczeniu zespołu niespokojnych nóg jest nieznany. Dowody neurofarmakologiczne wskazują na istotną rolę układu dopaminergicznego. Działanie farmakodynamiczne W badaniach u ludzi (przeprowadzonych z udziałem ochotników) obserwowano zależne od dawki zmniejszenie wydzielania prolaktyny.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W badaniach klinicznych z udziałem zdrowych ochotników, u których dawki produktu MIRAPEXIN tabletki o przedłużonym uwalnianiu zwiększano szybciej (co 3 dni) niż zalecane do 3,15 mg zasady pramipeksolu (4,5 mg soli) na dobę, obserwowano występowanie podwyższonego ciśnienia tętniczego i zwiększenie częstości akcji serca. Działania te nie występowały w badaniach z udziałem pacjentów. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania w leczeniu choroby Parkinsona Pramipeksol łagodzi objawy przedmiotowe i podmiotowe idiopatycznej choroby Parkinsona. Badania kliniczne kontrolowane placebo objęły około 1 800 pacjentów w fazach I-V Hoehna i Yahra leczonych pramipeksolem. W tym około 1 000 pacjentów było w bardziej zaawansowanych stadiach choroby, leczonych jednocześnie lewodopą i z powikłaniami ruchowymi. We wczesnym i zaawansowanym stadium choroby Parkinsona skuteczność pramipeksolu w kontrolowanych badaniach klinicznych utrzymywała się przez około sześć miesięcy.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W otwartych badaniach kontynuacyjnych, trwających przez ponad trzy lata, nie obserwowano oznak zmniejszenia skuteczności. W kontrolowanym badaniu klinicznym z podwójną ślepą próbą, trwającym 2 lata, początkowe leczenie pramipeksolem znacząco opóźniło wystąpienie powikłań ruchowych oraz zmniejszyło częstość ich występowania w porównaniu z początkowym leczeniem lewodopą. To opóźnienie wystąpienia powikłań ruchowych po zastosowaniu pramipeksolu należy zrównoważyć względem większej poprawy funkcji motorycznych po stosowaniu lewodopy (mierzonej jako średnia zmiana punktacji w skali UPDRS). Ogólnie częstość występowania omamów i senności była większa w fazie zwiększania dawki w grupie przyjmującej pramipeksol. Nie było jednak znaczącej różnicy w fazie podtrzymującej. Te fakty należy wziąć pod uwagę podczas rozpoczynania leczenia pramipeksolem u pacjentów z chorobą Parkinsona.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Dzieci i młodzież Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego MIRAPEXIN we wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży w chorobie Parkinsona (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2). Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania w leczeniu zespołu niespokojnych nóg Skuteczność stosowania pramipeksolu oceniono w czterech kontrolowanych badaniach klinicznych z użyciem placebo obejmujących około 1 000 pacjentów, u których zespół niespokojnych nóg występował w postaci od umiarkowanej do bardzo ciężkiej postaci idiopatycznej. Średnie zmiany w porównaniu z wartością początkową współczynników skal IRLS (International Restless Legs Scale) oraz CGI-I (Clinical Global Impression-Improvement) stanowiły zasadniczy sposób pomiaru skuteczności.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Dla obu pierwszorzędowych punktów końcowych zaobserwowano statystycznie istotne różnice pomiędzy grupami o różnej dawce pramipeksolu: 0,25 mg, 0,5 mg, 0,75 mg soli pramipeksolu w porównaniu z placebo. Po 12 tygodniach leczenia wynik na skali IRLS uległ poprawie od 23,5 do 14,1 punktów dla placebo oraz od 23,4 do 9,4 punktów dla pramipeksolu (wszystkie dawki). Średnia poprawiona dla różnicy wyniosła -4,3 punktu (95% przedział ufności -6,4; -2,1 punktu; wartość p <0,0001). Współczynniki pacjentów na skali CGI-I (poprawa, znaczna poprawa) dla placebo i pramipeksolu wyniosły odpowiednio 51,2% oraz 72,0% (różnica 20%, 95% przedział ufności: 8,1%; 31,8%; p<0,0005). Skuteczność zaobserwowano po pierwszym tygodniu leczenia przy zastosowaniu 0,088 mg zasady (0,125 mg soli) na dobę. W badaniu z zastosowaniem polisomnografii kontrolowanym placebo zauważono, że po 3 tygodniach stosowania produktu MIRAPEXIN istotnie zmniejszyła się ilość okresowych ruchów kończyn podczas snu.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Długoterminową skuteczność leku oceniono w badaniu klinicznym z kontrolą placebo. Po 26 tygodniach leczenia skorygowany średni wynik w skali IRLS zmniejszył się o 13,7 punktu w grupie pramipeksolu i o 11,1 punktu w grupie placebo. Średnia zmiana była statystycznie znamienna (p = 0,008) i wynosiła -2,6. Wskaźniki skuteczności leczenia w skali CGI-I (poprawa, znaczna poprawa) dla placebo i pramipeksolu wyniosły odpowiednio 50,3% (80/159) oraz 68,5% (111/162), co odpowiada liczbie 6 pacjentów, których należy leczyć, aby zapobiegać jednemu niekorzystnemu punktowi końcowemu (NNT – Number Needed to Treat) (95% przedział ufności: 3,5; 13,4; p = 0,001). Dzieci i młodzież Europejska Agencja Leków wstrzymała obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego MIRAPEXIN w jednej lub kilku podgrupach populacji dzieci i młodzieży w zespole niespokojnych nóg (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania w zespole Tourette’a Skuteczność pramipeksolu (0,0625-0,5 mg/dobę) u dzieci z zespołem Tourette’a w wieku od 6 do 17 lat oceniono w 6-tygodniowym, podwójnie zaślepionym badaniu z randomizacją i kontrolą placebo z użyciem różnych dawek leku. W badaniu wzięło udział 63 pacjentów, których losowo przydzielono do grupy przyjmującej pramipeksol (43 pacjentów) i placebo (20 pacjentów). Pierwszorzędowym punktem końcowym była zmiana wyniku Total Tic Score (TTS) w skali Yale Global Tic Severity Scale (YGTSS) w stosunku do stanu wyjściowego. Nie zaobserwowano żadnej różnicy dla pramipeksolu w porównaniu z placebo ani w pierwszorzędowym punkcie końcowym, ani w żadnym z drugorzędowych punktów końcowych dotyczących skuteczności, tzn. wyniku ogólnym w skali YGTSS, wyniku w skali Patient Global Impression of Improvement (PGI-I), wyniku w skali Clinical Global Impression of Improvement (CGI-I) oraz wyniku w skali Clinical Global Impressions of Severity of Illness (CGI-S).
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Działania niepożądane występowały u co najmniej 5% pacjentów z grupy przyjmującej pramipeksol i były obserwowane częściej u pacjentów leczonych pramipeksolem niż u pacjentów leczonych placebo. Wystąpiły następujące działania niepożądane: ból głowy (27,9%, placebo 25,0%), senność (7,0%, placebo 5,0%), nudności (18,6%, placebo 10,0%), wymioty (11,6%, placebo 0,0%), ból w nadbrzuszu (7,0%, placebo 5,0%), hipotonia ortostatyczna (9,3%, placebo 5,0%), ból mięśni (9,3%, placebo 5,0%), zaburzenia snu (7,0%, placebo 0,0%), duszność (7,0%, placebo 0,0%) i zakażenia górnych dróg oddechowych (7,0%, placebo 5,0%). Obserwowano również inne poważne działania niepożądane prowadzące do przerwania terapii badanym lekiem w grupie pacjentów przyjmujących pramipeksol, takie jak stan splątania, zaburzenia mowy i nasilenie choroby (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Pramipeksol jest szybko i całkowicie wchłaniany po podaniu doustnym. Całkowita dostępność biologiczna jest większa niż 90%, a maksymalne stężenie w osoczu krwi występuje pomiędzy 1. a 3. godziną. Podawanie razem z jedzeniem nie zmniejsza wchłaniania pramipeksolu, ale szybkość jego wchłaniania jest mniejsza. Pramipeksol wykazuje kinetykę liniową i niewielkie różnice osobnicze stężeń w osoczu u poszczególnych pacjentów. Dystrybucja U ludzi stopień wiązania pramipeksolu z białkami osocza jest bardzo mały (<20%), a objętość dystrybucji jest duża (400 l). U szczurów obserwowano duże stężenie w tkance mózgowej (około ośmiokrotnie większe w porównaniu do osocza krwi). Metabolizm Pramipeksol jest metabolizowany u człowieka tylko w niewielkim stopniu. Eliminacja Niezmieniony pramipeksol wydalany jest głównie przez nerki. Około 90% dawki znakowanej izotopem węgla C 14 jest wydalane przez nerki, podczas gdy z kałem mniej niż 2%.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Całkowity klirens pramipeksolu wynosi około 500 ml/min, a klirens nerkowy wynosi około 400 ml/min. Okres półtrwania (t 1/2 ) wynosi od 8 godzin u osób młodych do 12 godzin u osób w wieku podeszłym.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym wykazały, że pramipeksol wywiera działanie czynnościowe, głównie dotyczące ośrodkowego układu nerwowego i żeńskiego układu rozrodczego, co prawdopodobnie wynika z nadmiernego działania farmakodynamicznego pramipeksolu. Zaobserwowano obniżenie ciśnienia rozkurczowego i skurczowego krwi oraz zmniejszenie częstości akcji serca u świnek miniaturowych, a u małp tendencję do działania hipotensyjnego. Potencjalne działanie pramipeksolu na funkcje rozrodcze zostało zbadane u szczurów i królików. Pramipeksol nie działał teratogennie u szczurów i królików, ale był embriotoksyczny u szczurów po zastosowaniu dawek toksycznych u matek. Ze względu na dobór gatunków zwierząt i ograniczoną liczbę badanych parametrów, szkodliwy wpływ pramipeksolu na ciążę oraz na płodność u samców nie został w pełni wyjaśniony. Zaobserwowano opóźnienie rozwoju płciowego u szczurów (tj.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
opóźnienie oddzielania napletka i ukształtowania wejścia pochwy). Znaczenie tego faktu dla ludzi jest nieznane. Pramipeksol nie wykazywał działania genotoksycznego. W badaniach rakotwórczości u samców szczurów wystąpiły gruczolaki i rozrost komórek Leydiga, co można wyjaśnić hamującym działaniem pramipeksolu na wydzielanie prolaktyny. To zjawisko nie ma klinicznego znaczenia dla ludzi. To samo badanie wykazało również, że dawki pramipeksolu 2 mg/kg (soli) i większe wiązały się z degeneracją siatkówki u szczurów albinosów. Nie obserwowano tego działania u szczurów zabarwionych, ani w czasie trwającego dwa lata badania nad rakotwórczością u myszy albinosów, ani u innych badanych gatunków.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Mannitol Skrobia kukurydziana Krzemionka koloidalna bezwodna Powidon K 25 Magnezu stearynian 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blistry OPA/aluminium/PCW-aluminium. Każdy blister zawiera 10 tabletek. Pudełka zawierające 3 lub 10 blistrów (30 lub 100 tabletek). Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Brak specjalnych wymagań.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,18 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO MIRAPEXIN 0,088 mg tabletki MIRAPEXIN 0,18 mg tabletki MIRAPEXIN 0,35 mg tabletki MIRAPEXIN 0,7 mg tabletki 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY MIRAPEXIN 0,088 mg tabletki Każda tabletka zawiera 0,125 mg pramipeksolu dichlorowodorku jednowodnego, co odpowiada 0,088 mg pramipeksolu. MIRAPEXIN 0,18 mg tabletki Każda tabletka zawiera 0,25 mg pramipeksolu dichlorowodorku jednowodnego, co odpowiada 0,18 mg pramipeksolu. MIRAPEXIN 0,35 mg tabletki Każda tabletka zawiera 0,5 mg pramipeksolu dichlorowodorku jednowodnego, co odpowiada 0,35 mg pramipeksolu. MIRAPEXIN 0,7 mg tabletki Każda tabletka zawiera 1,0 mg pramipeksolu dichlorowodorku jednowodnego, co odpowiada 0,7 mg pramipeksolu. Uwaga: Dawki pramipeksolu zgodnie z publikacjami w piśmiennictwie odnoszą się do postaci soli. Wobec tego, dawki będą podane zarówno dla zasady pramipeksolu, jak i soli pramipeksolu (w nawiasach). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,18 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka MIRAPEXIN 0,088 mg tabletki Tabletki są białe, płaskie i okrągłe oraz mają wytłoczony kod (po jednej stronie kod P6, a po drugiej logo firmy Boehringer Ingelheim). MIRAPEXIN 0,18 mg tabletki Tabletki są białe, płaskie, owalne, z kreską dzielącą po obu stronach i wytłoczonym kodem (po jednej stronie kod P7, a po drugiej logo firmy Boehringer Ingelheim). Tabletki można podzielić na połowy. MIRAPEXIN 0,35 mg tabletki Tabletki są białe, płaskie, owalne, z kreską dzielącą po obu stronach i wytłoczonym kodem (po jednej stronie kod P8, a po drugiej logo firmy Boehringer Ingelheim). Tabletki można podzielić na połowy. MIRAPEXIN 0,7 mg tabletki Tabletki są białe, płaskie, okrągłe, z kreską dzielącą po obu stronach i wytłoczonym kodem (po jednej stronie kod P9, a po drugiej logo firmy Boehringer Ingelheim). Tabletki można podzielić na połowy.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,18 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania MIRAPEXIN jest wskazany do stosowania u dorosłych w leczeniu objawów przedmiotowych i podmiotowych idiopatycznej choroby Parkinsona, w monoterapii (bez lewodopy) lub w skojarzeniu z lewodopą, tzn. w czasie trwania choroby, do jej późnych okresów, kiedy działanie lewodopy słabnie lub staje się nierówne i występują wahania skuteczności leczenia (wyczerpanie dawki lub efekt przełączania-zjawisko „on-off” ). MIRAPEXIN jest wskazany do stosowania u dorosłych w objawowym leczeniu umiarkowanego do ciężkiego zespołu niespokojnych nóg w dawkach do 0,54 mg zasady (0,75 mg soli) (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,18 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Choroba Parkinsona Dawkę dobową podaje się w równo podzielonych dawkach 3 razy na dobę. Leczenie początkowe Dawki powinny być stopniowo zwiększane co 5-7 dni, od dawki początkowej 0,264 mg zasady (0,375 mg soli) na dobę. Dawkowanie należy zwiększać do osiągnięcia największej skuteczności leczenia u pacjentów, u których nie przewiduje się wystąpienia działań niepożądanych przekraczających próg tolerancji.

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,18 mg
Dawkowanie

Schemat zwiększania dawkowania produktu MIRAPEXIN
Tydzień Dawka(mg zasady) Całkowita dawka dobowa(mg zasady) Dawka (mg soli) Całkowita dawka dobowa(mg soli)
1 3 x 0,088 0,264 3 x 0,125 0,375
2 3 x 0,18 0,54 3 x 0,25 0,75
3 3 x 0,35 1,1 3 x 0,5 1,50

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,18 mg
Dawkowanie
Jeśli konieczne jest dalsze zwiększenie dawki dobowej, dawka powinna być zwiększana o 0,54 mg zasady (0,75 mg soli) w odstępach tygodniowych do osiągnięcia maksymalnej dawki 3,3 mg zasady (4,5 mg soli) na dobę. Należy jednak zaznaczyć, że ryzyko wystąpienia senności zwiększa się po dawkach większych niż 1,5 mg (soli) na dobę (patrz punkt 4.8). Leczenie podtrzymujące Dawka indywidualna pramipeksolu powinna mieścić się w przedziale od 0,264 mg zasady (0,375 mg soli) do maksymalnie 3,3 mg zasady (4,5 mg soli) na dobę. Podczas zwiększania dawki, w głównych badaniach, skuteczność była obserwowana począwszy od dawki dobowej 1,1 mg zasady (1,5 mg soli). Dalsze dostosowywanie dawki powinno być dokonywane z uwzględnieniem odpowiedzi klinicznej i występowania działań niepożądanych. W badaniach klinicznych około 5% pacjentów było leczonych produktem w dawkach mniejszych niż 1,1 mg zasady (1,5 mg soli).
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,18 mg
Dawkowanie
W zaawansowanej chorobie Parkinsona pramipeksol w dawkach większych niż 1,1 mg zasady (1,5 mg soli) na dobę może być odpowiedni dla pacjentów, u których zamierza się zmniejszyć dawki lewodopy. Zaleca się, aby dawka lewodopy była zmniejszana w czasie zwiększania dawki oraz leczenia podtrzymującego produktem MIRAPEXIN, zależnie od reakcji indywidualnej pacjenta (patrz punkt 4.5). Przerwanie leczenia Nagłe przerwanie leczenia dopaminergicznego może doprowadzić do wystąpienia złośliwego zespołu neuroleptycznego lub zespołu odstawienia agonisty dopaminy. Dawkę pramipeksolu należy zmniejszać w tempie 0,54 mg zasady (0,75 mg soli) na dobę aż do zmniejszenia dawki dobowej do 0,54 mg zasady (0,75 mg soli). Od tego momentu dawkę należy zmniejszać o 0,264 mg zasady (0,375 mg soli) na dobę (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,18 mg
Dawkowanie
Zespół odstawienia agonisty dopaminy może wystąpić również w trakcie stopniowego zmniejszania dawki i może być konieczne tymczasowe zwiększenie dawki przed jej ponownym zmniejszeniem (patrz punkt 4.4). Zaburzenia czynności nerek Wydalanie pramipeksolu jest zależne od wydolności nerek. Zaleca się następujący schemat dawkowania w celu rozpoczęcia leczenia: Pacjenci z klirensem kreatyniny większym niż 50 ml/min nie wymagają zmniejszenia dawki dobowej ani częstości dawkowania. U pacjentów z klirensem kreatyniny pomiędzy 20 ml/min a 50 ml/min początkowa dawka dobowa produktu MIRAPEXIN powinna być podawana w dwóch podzielonych dawkach, zaczynając od 0,088 mg zasady (0,125 mg soli) dwa razy na dobę (0,176 mg zasady/0,25 mg soli na dobę). Nie należy przekraczać maksymalnej dawki dobowej 1,57 mg zasady pramipeksolu (2,25 mg soli).
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,18 mg
Dawkowanie
U pacjentów z klirensem kreatyniny mniejszym niż 20 ml/min dawka dobowa produktu MIRAPEXIN powinna być podawana w pojedynczej dawce, zaczynając od 0,088 mg zasady (0,125 mg soli) na dobę. Nie należy przekraczać maksymalnej dawki dobowej 1,1 mg zasady pramipeksolu (1,5 mg soli). Jeśli czynność nerek ulega pogorszeniu w czasie leczenia podtrzymującego, należy zmniejszyć dawkę dobową produktu MIRAPEXIN o taki sam procent, o jaki zmniejszył się klirens kreatyniny, tzn. jeśli klirens kreatyniny zmniejsza się o 30%, to należy zmniejszyć dawkę dobową produktu MIRAPEXIN o 30%. Dawka dobowa może być podawana w dwóch dawkach podzielonych, jeśli wartość klirensu kreatyniny wynosi pomiędzy 20 ml/min a 50 ml/min, oraz w pojedynczej dawce, jeśli wartość klirensu kreatyniny jest mniejsza niż 20 ml/min. Zaburzenia czynności wątroby Prawdopodobnie nie ma potrzeby dostosowywania dawkowania u pacjentów z niewydolnością wątroby, ponieważ około 90% wchłoniętej substancji czynnej wydalana jest przez nerki.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,18 mg
Dawkowanie
Jednakże potencjalny wpływ niewydolności wątroby na farmakokinetykę produktu MIRAPEXIN nie został zbadany. Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego MIRAPEXIN u dzieci w wieku poniżej 18 lat. Stosowanie produktu leczniczego MIRAPEXIN u dzieci i młodzieży nie jest właściwe we wskazaniu choroba Parkinsona. Zespół niespokojnych nóg Zalecana początkowa dawka produktu MIRAPEXIN wynosi 0,088 mg zasady (0,125 mg soli) raz na dobę 2-3 godziny przed pójściem spać. U pacjentów, którzy wymagają dodatkowego złagodzenia objawów, dawkę można zwiększać co 4-7 dni, maksymalnie do 0,54 mg zasady (0,75 mg soli) na dobę (zgodnie z poniższą tabelą). Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę (patrz punkt 4.4 Nasilenie objawów zespołu niespokojnych nóg ).

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,18 mg
Dawkowanie

Schemat podawania produktu MIRAPEXIN
Stopniowedostosowanie dawki Raz na dobęDawka wieczorna (mg zasady) Raz na dobęDawka wieczorna (mg soli)
1 0,088 0,125
2* 0,18 0,25
3* 0,35 0,50
4* 0,54 0,75
* jeżeli zachodzi potrzeba

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,18 mg
Dawkowanie
Po 3 miesiącach leczenia należy ocenić odpowiedź pacjenta i rozważyć konieczność dalszego leczenia. Jeżeli leczenie przerwano na dłużej niż kilka dni, należy ponownie rozpocząć leczenie przy zastosowaniu wyżej przedstawionego dawkowania. Przerwanie leczenia Ponieważ dobowa dawka w leczeniu zespołu niespokojnych nóg nie przekracza 0,54 mg zasady (0,75 mg soli), MIRAPEXIN można odstawić bez stopniowego zmniejszania dawki. W trwającym 26 tygodni badaniu z kontrolą placebo u 10% pacjentów (14 z 135) po nagłym odstawieniu leczenia obserwowano wystąpienie efektów „z odbicia” (nasilenie objawów zespołu niespokojnych nóg w porównaniu ze stanem początkowym). Podobny efekt obserwowano dla całego zakresu dawek. Zaburzenia czynności nerek Eliminacja pramipeksolu zależy od wydolności nerek. U pacjentów z klirensem kreatyniny powyżej 20 ml/min zmniejszenie dawki dobowej nie jest konieczne.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,18 mg
Dawkowanie
Nie badano stosowania produktu MIRAPEXIN u pacjentów hemodializowanych ani pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Zaburzenia czynności wątroby Nie ma potrzeby dostosowania dawki u pacjentów z niewydolnością wątroby, ponieważ wchłonięta substancja czynna jest w około 90% wydalana przez nerki. Dzieci i młodzież Ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności stosowanie produktu MIRAPEXIN nie jest zalecane u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. Zespół Tourette’a Dzieci i młodzież Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego MIRAPEXIN u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat, ponieważ nie określono skuteczności ani bezpieczeństwa stosowania w tej grupie pacjentów. Produktu MIRAPEXIN nie należy stosować u dzieci i młodzieży z zespołem Tourette’a ze względu na niekorzystny stosunek korzyści do ryzyka (patrz punkt 5.1). Sposób podawania Tabletki należy przyjmować doustnie, połykać popijając wodą, tabletki mogą być przyjmowane z pokarmem lub bez.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,18 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,18 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania U pacjentów z chorobą Parkinsona z zaburzeniami czynności nerek zaleca się zmniejszenie dawki produktu MIRAPEXIN zgodnie ze wskazówkami w punkcie 4.2. Omamy Omamy są znanym działaniem niepożądanym, które może wystąpić podczas leczenia agonistami dopaminy i lewodopą. Pacjentów należy poinformować o możliwości wystąpienia omamów (głównie wzrokowych). Dyskineza W zaawansowanej chorobie Parkinsona, w leczeniu skojarzonym z lewodopą, mogą wystąpić dyskinezy w czasie początkowego zwiększania dawki produktu MIRAPEXIN. W takim przypadku należy zmniejszyć dawkę lewodopy. Dystonia Dystonię osiową, w tym objaw antecollis, kamptokormię i pleurothotonus (objaw krzywej wieży w Pizie) zgłaszano sporadycznie u pacjentów z chorobą Parkinsona po rozpoczęciu podawania pramipeksolu lub stopniowego zwiększania jego dawki.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,18 mg
Specjalne środki ostrozności
Chociaż dystonia może być objawem choroby Parkinsona, objawy u tych pacjentów zmniejszyły się po obniżeniu dawki lub odstawieniu pramipeksolu. W przypadku wystąpienia dystonii należy przeanalizować schemat przyjmowania leku dopaminergicznego i rozważyć modyfikację dawki pramipeksolu. Nagłe zasypianie i senność Podczas leczenia pramipeksolem obserwowano senność i epizody nagłego zasypiania, zwłaszcza u pacjentów z chorobą Parkinsona. Niezbyt często obserwowano epizody nagłego zasypiania w czasie aktywności dziennej, w niektórych przypadkach nieuświadomione i bez objawów ostrzegawczych. Pacjentów należy o tym poinformować i przestrzec, aby zachowywali czujność podczas prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn w czasie leczenia produktem MIRAPEXIN. Pacjenci, u których wystąpiła senność i (lub) epizody nagłego zasypiania, muszą powstrzymać się od prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn. Ponadto należy rozważyć zmniejszenie dawki lub zakończenie leczenia pramipeksolem.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,18 mg
Specjalne środki ostrozności
Ze względu na możliwe działanie addycyjne należy zalecać ostrożność pacjentom, którzy przyjmują inne uspokajające produkty lecznicze lub spożywają alkohol podczas leczenia pramipeksolem (patrz punkt 4.5, 4.7 oraz 4.8). Zaburzenia kontroli impulsów Należy regularnie monitorować pacjentów pod względem rozwoju zaburzeń kontroli impulsów. Należy ostrzec pacjentów i opiekunów, że u pacjentów leczonych agonistami dopaminy, w tym produktem MIRAPEXIN, mogą wystąpić zmiany zachowania polegające na zaburzeniach kontroli impulsów, w tym patologiczne uzależnienie od hazardu, zwiększone libido, hiperseksualność, przymus wydawania pieniędzy lub kompulsywne zakupy, niepohamowany apetyt i jedzenie kompulsywne. Należy wziąć pod uwagę redukcję/stopniowe zmniejszanie dawki w przypadku rozwoju takich objawów. Stan pobudzenia maniakalnego i majaczenie Pacjentów należy systematycznie monitorować w kierunku wystąpienia stanu pobudzenia maniakalnego i majaczenia.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,18 mg
Specjalne środki ostrozności
Pacjentów i opiekunów należy poinformować, że u pacjentów leczonych pramipeksolem wystąpić może stan pobudzenia maniakalnego i majaczenie. Jeżeli wystąpią takie objawy, należy rozważyć zmniejszenie dawki/stopniowe odstawienie leku. Pacjenci z zaburzeniami psychotycznymi Pacjenci z zaburzeniami psychotycznymi mogą być leczeni agonistami dopaminy wyłącznie, jeśli potencjalne korzyści przewyższają ryzyko. Należy unikać jednoczesnego podawania przeciwpsychotycznych produktów leczniczych z pramipeksolem (patrz punkt 4.5). Kontrola okulistyczna Zalecana jest kontrola okulistyczna w regularnych odstępach czasu lub jeśli występują zaburzenia widzenia. Ciężkie choroby układu krążenia W przypadku ciężkiej choroby sercowo-naczyniowej należy zachować ostrożność. Zaleca się kontrolowanie ciśnienia krwi, szczególnie na początku leczenia, ze względu na związane z leczeniem dopaminergicznym ryzyko wystąpienia hipotonii ortostatycznej.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,18 mg
Specjalne środki ostrozności
Złośliwy zespół neuroleptyczny Informowano o objawach wskazujących na złośliwy zespół neuroleptyczny w przypadku nagłego przerwania leczenia dopaminergicznego (patrz punkt 4.2). Zespół odstawienia agonisty dopaminy (ang. dopamine agonist withdrawal syndrome , DAWS) Podczas stosowania agonistów dopaminy, w tym pramipeksolu, zgłaszano występowanie DAWS (patrz punkt 4.8). W celu przerwania leczenia u pacjentów z chorobą Parkinsona należy stopniowo zmniejszać dawkę pramipeksolu (patrz punkt 4.2). Ograniczone dane wskazują, że pacjenci z zaburzeniami kontroli impulsów i otrzymujący duże dawki dobowe i (lub) duże skumulowane dawki agonistów dopaminy mogą być narażeni na większe ryzyko wystąpienia DAWS. Objawy odstawienia mogą obejmować apatię, niepokój, depresję, zmęczenie, pocenie się i ból oraz brak reakcji na lewodopę. Należy poinformować pacjentów o potencjalnych objawach odstawienia przed rozpoczęciem stopniowego zmniejszania dawki lub przerwaniem stosowania pramipeksolu.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,18 mg
Specjalne środki ostrozności
Pacjentów należy ściśle monitorować podczas stopniowego zmniejszania dawki i przerywania leczenia. W razie ciężkich i (lub) utrzymujących się objawów odstawienia można rozważyć ponowne tymczasowe podawanie pramipeksolu stosując najmniejszą skuteczną dawkę. Nasilenie objawów zespołu niespokojnych nóg Stosowanie pramipeksolu w leczeniu zespołu niespokojnych nóg może spowodować zwiększenie zaburzeń polegające na wcześniejszym występowaniu objawów wieczorem (lub nawet po południu), zwiększeniu ich intensywności oraz występowaniu objawów także w obrębie innych kończyn. Stosowanie większej dawki może zwiększyć ryzyko nasilenia zespołu niespokojnych nóg. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować pacjentów o możliwości nasilenia się objawów zespołu niespokojnych nóg i pouczyć o konieczności skontaktowania się z lekarzem, w razie gdy do tego dojdzie.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,18 mg
Specjalne środki ostrozności
W przypadku podejrzenia nasilenia objawów zespołu niespokojnych nóg należy rozważyć dostosowanie dawki do najmniejszej skutecznej dawki lub przerwanie leczenia pramipeksolem (patrz punkt 4.2 i 4.8).
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,18 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Wiązanie z białkami osocza Pramipeksol u ludzi w bardzo małym stopniu wiąże się z białkami osocza (<20%) oraz w niewielkim stopniu ulega biotransformacji. Dlatego też wystąpienie interakcji z innymi produktami leczniczymi wpływającymi na wiązanie z białkami osocza lub eliminację na drodze biotransformacji jest mało prawdopodobne. Ponieważ leki przeciwcholinergiczne są eliminowane głównie na drodze biotransformacji, możliwość wystąpienia interakcji jest ograniczona, aczkolwiek interakcje z lekami przeciwcholinergicznymi nie były badane. Nie stwierdzono interakcji farmakokinetycznych z selegiliną i lewodopą. Leki hamujące/konkurencyjne w aktywnej eliminacji nerkowej Cymetydyna zmniejsza klirens nerkowy pramipeksolu o około 34%, prawdopodobnie poprzez hamowanie wydzielniczego systemu transportu kationów w kanalikach nerkowych.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,18 mg
Interakcje
W związku z tym produkty lecznicze, które są inhibitorami tej aktywnej drogi wydalania nerkowego lub są wydalane tą drogą, takie jak cymetydyna, amantadyna, meksyletyna, zydowudyna, cisplatyna, chinina i prokainamid, mogą wzajemnie oddziaływać z pramipeksolem, powodując zmniejszenie klirensu pramipeksolu. Należy rozważyć zmniejszenie dawki pramipeksolu w przypadku, gdy produkt MIRAPEXIN podawany jest jednocześnie z tymi produktami leczniczymi. Leczenie skojarzone z lewodopą W czasie podawania produktu MIRAPEXIN w skojarzeniu z lewodopą zaleca się, aby dawka lewodopy została zmniejszona, a dawki innych produktów leczniczych przeciw parkinsonizmowi były utrzymywane na stałym poziomie, przy jednoczesnym zwiększaniu dawki produktu MIRAPEXIN. Ze względu na możliwe działanie addycyjne należy zalecać ostrożność pacjentom, którzy przyjmują inne produkty lecznicze o działaniu uspokajającym lub spożywają alkohol podczas leczenia pramipeksolem (patrz punkty 4.4, 4.7 oraz 4.8).
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,18 mg
Interakcje
Przeciwpsychotyczne produkty lecznicze Należy unikać jednoczesnego podawania przeciwpsychotycznych produktów leczniczych z pramipeksolem (patrz punkt 4.4), np. jeśli spodziewane jest działanie antagonistyczne.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,18 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Wpływ na ciążę i laktację u człowieka nie był badany. Pramipeksol nie wykazywał działania teratogennego u szczurów i królików, działał jednak embriotoksycznie u szczurów w dawkach toksycznych dla matek (patrz punkt 5.3). Produktu MIRAPEXIN nie stosować w okresie ciąży, o ile nie jest zdecydowanie konieczne, tzn. jeśli potencjalne korzyści przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Karmienie piersią Ponieważ leczenie pramipeksolem hamuje wydzielanie prolaktyny u kobiet, można spodziewać się zahamowania laktacji. Nie badano, czy pramipeksol jest wydzielany z mlekiem kobiecym. U szczurów po podaniu substancji czynnej znakowanej izotopem radioaktywność była większa w mleku niż w osoczu. Ze względu na brak danych dotyczących ludzi, produktu MIRAPEXIN nie stosować podczas karmienia piersią. W przypadku jeżeli jego stosowanie jest konieczne, należy przerwać karmienie piersią.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,18 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Płodność Nie przeprowadzono badań określających wpływ na płodność u ludzi. W badaniach na zwierzętach pramipeksol wpływał na fazę cyklu płciowego i zmniejszał płodność samic zgodnie z oczekiwaniem dla leku z grupy agonistów dopaminy. Badania te nie wykazały jednak bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na płodność u samców.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,18 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn MIRAPEXIN może wywierać znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Mogą wystąpić omamy oraz senność. Pacjenci leczeni produktem MIRAPEXIN, u których stwierdzono występowanie senności i (lub) przypadków nagłego zasypiania, muszą powstrzymać się od prowadzenia pojazdów i wykonywania czynności, w których stan zmniejszonej uwagi może narazić ich lub inne osoby na ryzyko ciężkich obrażeń lub śmierci (np. podczas obsługiwania maszyn), dopóki takie nawracające epizody i senność nie ustąpią (patrz również punkt 4.4, 4.5 i 4.8).
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,18 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Na podstawie analizy danych z badań klinicznych kontrolowanych placebo, obejmujących łącznie 1 923 pacjentów otrzymujących pramipeksol i 1 354 pacjentów otrzymujących placebo, działania niepożądane zgłaszano często w obu grupach. Wśród pacjentów otrzymujących pramipeksol i placebo co najmniej jedno działanie niepożądane zgłaszało odpowiednio 63% i 52% pacjentów. Większość działań niepożądanych zwykle pojawia się na wczesnym etapie leczenia i większość z nich ustępuje, nawet w przypadku kontynuowania leczenia. W ramach klasyfikacji układów narządowych działania niepożądane wymieniono według częstości występowania (liczby pacjentów, u których spodziewane jest wystąpienie działania niepożądanego), według poniższej skali: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000); nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,18 mg
Działania niepożądane
Choroba Parkinsona, najczęściej występujące działania niepożądane Najczęściej zgłaszanymi (≥5%) działaniami niepożądanymi leku u pacjentów z chorobą Parkinsona, występującymi częściej w grupie otrzymującej pramipeksol niż w grupie otrzymującej placebo, były: nudności, dyskinezy, niedociśnienie, zawroty głowy, senność, bezsenność, zaparcia, omamy, ból głowy i zmęczenie. Senność występuje częściej w przypadku dawek przekraczających 1,5 mg soli pramipeksolu na dobę (patrz punkt 4.2). Częściej występującym działaniem niepożądanym leku w przypadku skojarzonego podawania z lewodopą była dyskineza. Na początku leczenia, zwłaszcza w przypadku zbyt szybkiego zwiększania dawki pramipeksolu, może wystąpić niedociśnienie. Tabela 1: Choroba Parkinsona

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,18 mg
Działania niepożądane

Układ narządowy Bardzo często (≥1/10) Często (≥1/100 do<1/10) Niezbyt często (≥1/1 000 do<1/100) Rzadko (≥1/10 000do<1/1 000) Nieznana
Zakażenia i zarażeniapasożytnicze zapalenie płuc
Zaburzenia endokrynologiczne nieprawidłowe wydzielanie hormonuantydiuretycznego1
Zaburzenia psychiczne bezsenność omamy koszmary senne splątanieobjawy behawioralne w postaci zaburzeń kontroli impulsów oraz zachowaniakompulsywne kompulsywne zakupy patologiczne uzależnienie od hazarduniepokój ruchowy hiperseksualność urojenia zaburzenia libido paranoja majaczenie niepohamowany apetyt1 żarłoczność1 stan pobudzenia maniakalnego
Zaburzenia układu nerwowego senność zawroty głowy dyskinezy ból głowy epizody nagłego zasypiania amnezja hiperkinezjaomdlenia
Zaburzenia oka zaburzenia widzenia, w tym podwójne widzenie niewyraźne widzenie pogorszenie ostrościwzroku
Zaburzenia serca niewydolnośćserca1
Zaburzenianaczyniowe niedociśnienie
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej iśródpiersia duszność czkawka
Zaburzeniażołądka i jelit nudności zaparciawymioty

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,18 mg
Działania niepożądane

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej nadwrażliwość świąd wysypka
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania zmęczenie obrzęk obwodowy zespół odstawienia agonisty dopaminy, w tym apatia, niepokój, depresja, zmęczenie, pocenie sięi ból
Badania diagnostyczne zmniejszenie masy ciała, w tymzmniejszenie apetytu zwiększenie masy ciała

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,18 mg
Działania niepożądane
1 Działanie niepożądane wystąpiło w okresie po wprowadzeniu produktu do obrotu. Można stwierdzić z 95% pewnością, że częstość występowania tego działania nie jest większa niż „niezbyt często”, a może być niższa. Precyzyjne oszacowanie częstości występowania jest niemożliwe, ponieważ działanie niepożądane nie wystąpiło w bazie danych badań klinicznych obejmującej 2 762 pacjentów z chorobą Parkinsona leczonych pramipeksolem. Zespół niespokojnych nóg, najczęściej występujące działania niepożądane Najczęściej zgłaszanymi (≥ 5%) działaniami niepożądanymi leku u pacjentów z zespołem niespokojnych nóg leczonych pramipeksolem były nudności, ból głowy i zmęczenie. Nudności i zmęczenie obserwowano częściej u kobiet stosujących MIRAPEXIN (odpowiednio 20,8% i 10,5%) niż u mężczyzn (odpowiednio 6,7% i 7,3%). Tabela 2: Zespół niespokojnych nóg

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,18 mg
Działania niepożądane

Układ narządowy Bardzo często (≥1/10) Często (≥1/100 do<1/10) Niezbyt często (≥1/1 000 do<1/100) Nieznana
Zakażenia izarażenia pasożytnicze zapalenie płuc1
Zaburzenia endokrynologiczne nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego1
Zaburzenia psychiczne bezsenność koszmary senne niepokój ruchowy splątanieomamy zaburzenia libido urojenia1 żarłoczność1 paranoja1stan pobudzenia maniakalnego1 majaczenie1objawy behawioralne w postaci zaburzenia kontroli impulsów oraz zachowania kompulsywne1 (takie jak kompulsywne zakupy, patologiczne uzależnienie od hazardu, hiperseksualność,niepohamowany apetyt)
Zaburzenia układu nerwowego nasilenie objawów zespołu niespokojnychnóg ból głowy zawroty głowy senność epizody nagłego zasypiania omdleniadyskinezy amnezja1hiperkinezja1
Zaburzenia oka zaburzenia widzenia, w tym pogorszenie ostrości wzroku podwójne widzenieniewyraźne widzenie
Zaburzenia serca niewydolność serca1
Zaburzenianaczyniowe niedociśnienie
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej iśródpiersia duszność czkawka
Zaburzeniażołądka i jelit nudności zaparciawymioty
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej nadwrażliwośćświąd wysypka
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania zmęczenie obrzęk obwodowy zespół odstawienia agonisty dopaminy, w tym apatia, niepokój, depresja,zmęczenie,

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,18 mg
Działania niepożądane
pocenie się i ból
Badania diagnostyczne zmniejszenie masy ciała, w tym zmniejszenie apetytu zwiększenie masy ciała
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,18 mg
Działania niepożądane
1 Działanie niepożądane wystąpiło w okresie po wprowadzeniu produktu do obrotu. Można stwierdzić z 95% pewnością, że częstość występowania tego działania nie jest większa niż „niezbyt często”, a może być niższa. Precyzyjne oszacowanie częstości występowania jest niemożliwe, ponieważ działanie niepożądane nie wystąpiło w bazie danych badań klinicznych obejmującej 1 395 pacjentów z zespołem niespokojnych nóg leczonych pramipeksolem. Opis wybranych działań niepożądanych Senność Pramipeksol jest często związany z sennością i niezbyt często z nadmierną sennością dzienną oraz epizodami nagłego zasypiania (patrz również punkt 4.4). Zaburzenia libido Pramipeksol może być niezbyt często związany z zaburzeniami popędu (zwiększeniem lub zmniejszeniem). Zaburzenia kontroli impulsów Patologiczne uzależnienie od hazardu, zwiększone libido, hiperseksualność, przymus wydawania pieniędzy lub kompulsywne zakupy, niepohamowany apetyt i jedzenie kompulsywne mogą wystąpić u pacjentów leczonych agonistami dopaminy, w tym produktem MIRAPEXIN (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,18 mg
Działania niepożądane
W przekrojowym retrospektywnym przesiewowym badaniu porównawczym przypadków, obejmującym 3 090 pacjentów z chorobą Parkinsona, u 13,6% wszystkich pacjentów przyjmujących leki dopaminergiczne oraz inne niż dopaminergiczne występowały objawy zaburzenia kontroli impulsów w ciągu ostatnich sześciu miesięcy. Obserwowane objawy obejmowały patologiczne uzależnienie od hazardu, kompulsywne zakupy, niepohamowany apetyt oraz kompulsywne zachowania seksualne (hiperseksualność). Potencjalne niezależne czynniki ryzyka zaburzeń kontroli impulsów obejmowały stosowanie leków dopaminergicznych oraz większych dawek leków dopaminergicznych, młodszy wiek (≤65 lat), stan wolny oraz spontanicznie zgłaszane uzależnienie od hazardu w wywiadzie rodzinnym. Zespół odstawienia agonisty dopaminy Podczas stopniowego zmniejszania dawki lub przerywania leczenia agonistami dopaminy, w tym pramipeksolem, mogą wystąpić pozamotoryczne działania niepożądane.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,18 mg
Działania niepożądane
Objawy obejmują apatię, niepokój, depresję, zmęczenie, pocenie się i ból (patrz punkt 4.4). Niewydolność serca W badaniach klinicznych i w okresie po wprowadzeniu produktu do obrotu u pacjentów przyjmujących pramipeksol zgłaszano przypadki niewydolności serca. W badaniu farmakoepidemiologicznym wykazano, że stosowanie pramipeksolu było związane z podwyższonym ryzykiem niewydolności serca w porównaniu do braku użycia pramipeksolu (współczynnik ryzyka 1,86; 95% CI; 1,21-2,85). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,18 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Brak doświadczenia klinicznego dotyczącego ciężkiego przedawkowania. Spodziewane działania niepożądane mogą być związane z profilem farmakodynamicznym agonisty dopaminy i obejmować nudności, wymioty, hiperkinezy, omamy, pobudzenie i niedociśnienie tętnicze. Nie ma ustalonego antidotum w przypadku przedawkowania agonisty dopaminy. Jeśli występują objawy pobudzenia ośrodkowego układu nerwowego, może być wskazany środek neuroleptyczny. Postępowanie po przedawkowaniu może wymagać ogólnego leczenia podtrzymującego włącznie z płukaniem żołądka, dożylnym podaniem płynów, podaniem węgla aktywnego i monitorowaniem elektrokardiograficznym.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,18 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwparkinsonowskie, agoniści dopaminy, kod ATC: N04BC05. Mechanizm działania Pramipeksol jest agonistą dopaminy, wiążącym się wysoce selektywnie i swoiście z receptorami dopaminy z podrodziny D2, spośród których ma największe powinowactwo do receptorów D3 wykazując pełną wewnętrzną aktywność. Pramipeksol łagodzi objawy zaburzeń ruchowych związanych z chorobą Parkinsona przez pobudzanie receptorów dopaminy w ciele prążkowanym. Badania na zwierzętach wykazały, że pramipeksol hamuje syntezę, uwalnianie i przemianę dopaminy. Mechanizm działania pramipeksolu w leczeniu zespołu niespokojnych nóg jest nieznany. Dowody neurofarmakologiczne wskazują na istotną rolę układu dopaminergicznego. Działanie farmakodynamiczne W badaniach u ludzi (przeprowadzonych z udziałem ochotników) obserwowano zależne od dawki zmniejszenie wydzielania prolaktyny.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,18 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W badaniach klinicznych z udziałem zdrowych ochotników, u których dawki produktu MIRAPEXIN tabletki o przedłużonym uwalnianiu zwiększano szybciej (co 3 dni) niż zalecane do 3,15 mg zasady pramipeksolu (4,5 mg soli) na dobę, obserwowano występowanie podwyższonego ciśnienia tętniczego i zwiększenie częstości akcji serca. Działania te nie występowały w badaniach z udziałem pacjentów. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania w leczeniu choroby Parkinsona Pramipeksol łagodzi objawy przedmiotowe i podmiotowe idiopatycznej choroby Parkinsona. Badania kliniczne kontrolowane placebo objęły około 1 800 pacjentów w fazach I-V Hoehna i Yahra leczonych pramipeksolem. W tym około 1 000 pacjentów było w bardziej zaawansowanych stadiach choroby, leczonych jednocześnie lewodopą i z powikłaniami ruchowymi. We wczesnym i zaawansowanym stadium choroby Parkinsona skuteczność pramipeksolu w kontrolowanych badaniach klinicznych utrzymywała się przez około sześć miesięcy.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,18 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W otwartych badaniach kontynuacyjnych, trwających przez ponad trzy lata, nie obserwowano oznak zmniejszenia skuteczności. W kontrolowanym badaniu klinicznym z podwójną ślepą próbą, trwającym 2 lata, początkowe leczenie pramipeksolem znacząco opóźniło wystąpienie powikłań ruchowych oraz zmniejszyło częstość ich występowania w porównaniu z początkowym leczeniem lewodopą. To opóźnienie wystąpienia powikłań ruchowych po zastosowaniu pramipeksolu należy zrównoważyć względem większej poprawy funkcji motorycznych po stosowaniu lewodopy (mierzonej jako średnia zmiana punktacji w skali UPDRS). Ogólnie częstość występowania omamów i senności była większa w fazie zwiększania dawki w grupie przyjmującej pramipeksol. Nie było jednak znaczącej różnicy w fazie podtrzymującej. Te fakty należy wziąć pod uwagę podczas rozpoczynania leczenia pramipeksolem u pacjentów z chorobą Parkinsona.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,18 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Dzieci i młodzież Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego MIRAPEXIN we wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży w chorobie Parkinsona (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2). Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania w leczeniu zespołu niespokojnych nóg Skuteczność stosowania pramipeksolu oceniono w czterech kontrolowanych badaniach klinicznych z użyciem placebo obejmujących około 1 000 pacjentów, u których zespół niespokojnych nóg występował w postaci od umiarkowanej do bardzo ciężkiej postaci idiopatycznej. Średnie zmiany w porównaniu z wartością początkową współczynników skal IRLS (International Restless Legs Scale) oraz CGI-I (Clinical Global Impression-Improvement) stanowiły zasadniczy sposób pomiaru skuteczności.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,18 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Dla obu pierwszorzędowych punktów końcowych zaobserwowano statystycznie istotne różnice pomiędzy grupami o różnej dawce pramipeksolu: 0,25 mg, 0,5 mg, 0,75 mg soli pramipeksolu w porównaniu z placebo. Po 12 tygodniach leczenia wynik na skali IRLS uległ poprawie od 23,5 do 14,1 punktów dla placebo oraz od 23,4 do 9,4 punktów dla pramipeksolu (wszystkie dawki). Średnia poprawiona dla różnicy wyniosła -4,3 punktu (95% przedział ufności -6,4; -2,1 punktu; wartość p <0,0001). Współczynniki pacjentów na skali CGI-I (poprawa, znaczna poprawa) dla placebo i pramipeksolu wyniosły odpowiednio 51,2% oraz 72,0% (różnica 20%, 95% przedział ufności: 8,1%; 31,8%; p<0,0005). Skuteczność zaobserwowano po pierwszym tygodniu leczenia przy zastosowaniu 0,088 mg zasady (0,125 mg soli) na dobę. W badaniu z zastosowaniem polisomnografii kontrolowanym placebo zauważono, że po 3 tygodniach stosowania produktu MIRAPEXIN istotnie zmniejszyła się ilość okresowych ruchów kończyn podczas snu.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,18 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Długoterminową skuteczność leku oceniono w badaniu klinicznym z kontrolą placebo. Po 26 tygodniach leczenia skorygowany średni wynik w skali IRLS zmniejszył się o 13,7 punktu w grupie pramipeksolu i o 11,1 punktu w grupie placebo. Średnia zmiana była statystycznie znamienna (p = 0,008) i wynosiła -2,6. Wskaźniki skuteczności leczenia w skali CGI-I (poprawa, znaczna poprawa) dla placebo i pramipeksolu wyniosły odpowiednio 50,3% (80/159) oraz 68,5% (111/162), co odpowiada liczbie 6 pacjentów, których należy leczyć, aby zapobiegać jednemu niekorzystnemu punktowi końcowemu (NNT – Number Needed to Treat) (95% przedział ufności: 3,5; 13,4; p = 0,001). Dzieci i młodzież Europejska Agencja Leków wstrzymała obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego MIRAPEXIN w jednej lub kilku podgrupach populacji dzieci i młodzieży w zespole niespokojnych nóg (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,18 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania w zespole Tourette’a Skuteczność pramipeksolu (0,0625-0,5 mg/dobę) u dzieci z zespołem Tourette’a w wieku od 6 do 17 lat oceniono w 6-tygodniowym, podwójnie zaślepionym badaniu z randomizacją i kontrolą placebo z użyciem różnych dawek leku. W badaniu wzięło udział 63 pacjentów, których losowo przydzielono do grupy przyjmującej pramipeksol (43 pacjentów) i placebo (20 pacjentów). Pierwszorzędowym punktem końcowym była zmiana wyniku Total Tic Score (TTS) w skali Yale Global Tic Severity Scale (YGTSS) w stosunku do stanu wyjściowego. Nie zaobserwowano żadnej różnicy dla pramipeksolu w porównaniu z placebo ani w pierwszorzędowym punkcie końcowym, ani w żadnym z drugorzędowych punktów końcowych dotyczących skuteczności, tzn. wyniku ogólnym w skali YGTSS, wyniku w skali Patient Global Impression of Improvement (PGI-I), wyniku w skali Clinical Global Impression of Improvement (CGI-I) oraz wyniku w skali Clinical Global Impressions of Severity of Illness (CGI-S).
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,18 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Działania niepożądane występowały u co najmniej 5% pacjentów z grupy przyjmującej pramipeksol i były obserwowane częściej u pacjentów leczonych pramipeksolem niż u pacjentów leczonych placebo. Wystąpiły następujące działania niepożądane: ból głowy (27,9%, placebo 25,0%), senność (7,0%, placebo 5,0%), nudności (18,6%, placebo 10,0%), wymioty (11,6%, placebo 0,0%), ból w nadbrzuszu (7,0%, placebo 5,0%), hipotonia ortostatyczna (9,3%, placebo 5,0%), ból mięśni (9,3%, placebo 5,0%), zaburzenia snu (7,0%, placebo 0,0%), duszność (7,0%, placebo 0,0%) i zakażenia górnych dróg oddechowych (7,0%, placebo 5,0%). Obserwowano również inne poważne działania niepożądane prowadzące do przerwania terapii badanym lekiem w grupie pacjentów przyjmujących pramipeksol, takie jak stan splątania, zaburzenia mowy i nasilenie choroby (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,18 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Pramipeksol jest szybko i całkowicie wchłaniany po podaniu doustnym. Całkowita dostępność biologiczna jest większa niż 90%, a maksymalne stężenie w osoczu krwi występuje pomiędzy 1. a 3. godziną. Podawanie razem z jedzeniem nie zmniejsza wchłaniania pramipeksolu, ale szybkość jego wchłaniania jest mniejsza. Pramipeksol wykazuje kinetykę liniową i niewielkie różnice osobnicze stężeń w osoczu u poszczególnych pacjentów. Dystrybucja U ludzi stopień wiązania pramipeksolu z białkami osocza jest bardzo mały (<20%), a objętość dystrybucji jest duża (400 l). U szczurów obserwowano duże stężenie w tkance mózgowej (około ośmiokrotnie większe w porównaniu do osocza krwi). Metabolizm Pramipeksol jest metabolizowany u człowieka tylko w niewielkim stopniu. Eliminacja Niezmieniony pramipeksol wydalany jest głównie przez nerki. Około 90% dawki znakowanej izotopem węgla C 14 jest wydalane przez nerki, podczas gdy z kałem mniej niż 2%.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,18 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Całkowity klirens pramipeksolu wynosi około 500 ml/min, a klirens nerkowy wynosi około 400 ml/min. Okres półtrwania (t 1/2 ) wynosi od 8 godzin u osób młodych do 12 godzin u osób w wieku podeszłym.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,18 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym wykazały, że pramipeksol wywiera działanie czynnościowe, głównie dotyczące ośrodkowego układu nerwowego i żeńskiego układu rozrodczego, co prawdopodobnie wynika z nadmiernego działania farmakodynamicznego pramipeksolu. Zaobserwowano obniżenie ciśnienia rozkurczowego i skurczowego krwi oraz zmniejszenie częstości akcji serca u świnek miniaturowych, a u małp tendencję do działania hipotensyjnego. Potencjalne działanie pramipeksolu na funkcje rozrodcze zostało zbadane u szczurów i królików. Pramipeksol nie działał teratogennie u szczurów i królików, ale był embriotoksyczny u szczurów po zastosowaniu dawek toksycznych u matek. Ze względu na dobór gatunków zwierząt i ograniczoną liczbę badanych parametrów, szkodliwy wpływ pramipeksolu na ciążę oraz na płodność u samców nie został w pełni wyjaśniony. Zaobserwowano opóźnienie rozwoju płciowego u szczurów (tj.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,18 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
opóźnienie oddzielania napletka i ukształtowania wejścia pochwy). Znaczenie tego faktu dla ludzi jest nieznane. Pramipeksol nie wykazywał działania genotoksycznego. W badaniach rakotwórczości u samców szczurów wystąpiły gruczolaki i rozrost komórek Leydiga, co można wyjaśnić hamującym działaniem pramipeksolu na wydzielanie prolaktyny. To zjawisko nie ma klinicznego znaczenia dla ludzi. To samo badanie wykazało również, że dawki pramipeksolu 2 mg/kg (soli) i większe wiązały się z degeneracją siatkówki u szczurów albinosów. Nie obserwowano tego działania u szczurów zabarwionych, ani w czasie trwającego dwa lata badania nad rakotwórczością u myszy albinosów, ani u innych badanych gatunków.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,18 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Mannitol Skrobia kukurydziana Krzemionka koloidalna bezwodna Powidon K 25 Magnezu stearynian 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blistry OPA/aluminium/PCW-aluminium. Każdy blister zawiera 10 tabletek. Pudełka zawierające 3 lub 10 blistrów (30 lub 100 tabletek). Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Brak specjalnych wymagań.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,7 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO MIRAPEXIN 0,088 mg tabletki MIRAPEXIN 0,18 mg tabletki MIRAPEXIN 0,35 mg tabletki MIRAPEXIN 0,7 mg tabletki 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY MIRAPEXIN 0,088 mg tabletki Każda tabletka zawiera 0,125 mg pramipeksolu dichlorowodorku jednowodnego, co odpowiada 0,088 mg pramipeksolu. MIRAPEXIN 0,18 mg tabletki Każda tabletka zawiera 0,25 mg pramipeksolu dichlorowodorku jednowodnego, co odpowiada 0,18 mg pramipeksolu. MIRAPEXIN 0,35 mg tabletki Każda tabletka zawiera 0,5 mg pramipeksolu dichlorowodorku jednowodnego, co odpowiada 0,35 mg pramipeksolu. MIRAPEXIN 0,7 mg tabletki Każda tabletka zawiera 1,0 mg pramipeksolu dichlorowodorku jednowodnego, co odpowiada 0,7 mg pramipeksolu. Uwaga: Dawki pramipeksolu zgodnie z publikacjami w piśmiennictwie odnoszą się do postaci soli. Wobec tego, dawki będą podane zarówno dla zasady pramipeksolu, jak i soli pramipeksolu (w nawiasach). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,7 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka MIRAPEXIN 0,088 mg tabletki Tabletki są białe, płaskie i okrągłe oraz mają wytłoczony kod (po jednej stronie kod P6, a po drugiej logo firmy Boehringer Ingelheim). MIRAPEXIN 0,18 mg tabletki Tabletki są białe, płaskie, owalne, z kreską dzielącą po obu stronach i wytłoczonym kodem (po jednej stronie kod P7, a po drugiej logo firmy Boehringer Ingelheim). Tabletki można podzielić na połowy. MIRAPEXIN 0,35 mg tabletki Tabletki są białe, płaskie, owalne, z kreską dzielącą po obu stronach i wytłoczonym kodem (po jednej stronie kod P8, a po drugiej logo firmy Boehringer Ingelheim). Tabletki można podzielić na połowy. MIRAPEXIN 0,7 mg tabletki Tabletki są białe, płaskie, okrągłe, z kreską dzielącą po obu stronach i wytłoczonym kodem (po jednej stronie kod P9, a po drugiej logo firmy Boehringer Ingelheim). Tabletki można podzielić na połowy.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,7 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania MIRAPEXIN jest wskazany do stosowania u dorosłych w leczeniu objawów przedmiotowych i podmiotowych idiopatycznej choroby Parkinsona, w monoterapii (bez lewodopy) lub w skojarzeniu z lewodopą, tzn. w czasie trwania choroby, do jej późnych okresów, kiedy działanie lewodopy słabnie lub staje się nierówne i występują wahania skuteczności leczenia (wyczerpanie dawki lub efekt przełączania-zjawisko „on-off” ). MIRAPEXIN jest wskazany do stosowania u dorosłych w objawowym leczeniu umiarkowanego do ciężkiego zespołu niespokojnych nóg w dawkach do 0,54 mg zasady (0,75 mg soli) (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,7 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Choroba Parkinsona Dawkę dobową podaje się w równo podzielonych dawkach 3 razy na dobę. Leczenie początkowe Dawki powinny być stopniowo zwiększane co 5-7 dni, od dawki początkowej 0,264 mg zasady (0,375 mg soli) na dobę. Dawkowanie należy zwiększać do osiągnięcia największej skuteczności leczenia u pacjentów, u których nie przewiduje się wystąpienia działań niepożądanych przekraczających próg tolerancji.

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,7 mg
Dawkowanie

Schemat zwiększania dawkowania produktu MIRAPEXIN
Tydzień Dawka(mg zasady) Całkowita dawka dobowa(mg zasady) Dawka (mg soli) Całkowita dawka dobowa(mg soli)
1 3 x 0,088 0,264 3 x 0,125 0,375
2 3 x 0,18 0,54 3 x 0,25 0,75
3 3 x 0,35 1,1 3 x 0,5 1,50

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,7 mg
Dawkowanie
Jeśli konieczne jest dalsze zwiększenie dawki dobowej, dawka powinna być zwiększana o 0,54 mg zasady (0,75 mg soli) w odstępach tygodniowych do osiągnięcia maksymalnej dawki 3,3 mg zasady (4,5 mg soli) na dobę. Należy jednak zaznaczyć, że ryzyko wystąpienia senności zwiększa się po dawkach większych niż 1,5 mg (soli) na dobę (patrz punkt 4.8). Leczenie podtrzymujące Dawka indywidualna pramipeksolu powinna mieścić się w przedziale od 0,264 mg zasady (0,375 mg soli) do maksymalnie 3,3 mg zasady (4,5 mg soli) na dobę. Podczas zwiększania dawki, w głównych badaniach, skuteczność była obserwowana począwszy od dawki dobowej 1,1 mg zasady (1,5 mg soli). Dalsze dostosowywanie dawki powinno być dokonywane z uwzględnieniem odpowiedzi klinicznej i występowania działań niepożądanych. W badaniach klinicznych około 5% pacjentów było leczonych produktem w dawkach mniejszych niż 1,1 mg zasady (1,5 mg soli).
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,7 mg
Dawkowanie
W zaawansowanej chorobie Parkinsona pramipeksol w dawkach większych niż 1,1 mg zasady (1,5 mg soli) na dobę może być odpowiedni dla pacjentów, u których zamierza się zmniejszyć dawki lewodopy. Zaleca się, aby dawka lewodopy była zmniejszana w czasie zwiększania dawki oraz leczenia podtrzymującego produktem MIRAPEXIN, zależnie od reakcji indywidualnej pacjenta (patrz punkt 4.5). Przerwanie leczenia Nagłe przerwanie leczenia dopaminergicznego może doprowadzić do wystąpienia złośliwego zespołu neuroleptycznego lub zespołu odstawienia agonisty dopaminy. Dawkę pramipeksolu należy zmniejszać w tempie 0,54 mg zasady (0,75 mg soli) na dobę aż do zmniejszenia dawki dobowej do 0,54 mg zasady (0,75 mg soli). Od tego momentu dawkę należy zmniejszać o 0,264 mg zasady (0,375 mg soli) na dobę (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,7 mg
Dawkowanie
Zespół odstawienia agonisty dopaminy może wystąpić również w trakcie stopniowego zmniejszania dawki i może być konieczne tymczasowe zwiększenie dawki przed jej ponownym zmniejszeniem (patrz punkt 4.4). Zaburzenia czynności nerek Wydalanie pramipeksolu jest zależne od wydolności nerek. Zaleca się następujący schemat dawkowania w celu rozpoczęcia leczenia: Pacjenci z klirensem kreatyniny większym niż 50 ml/min nie wymagają zmniejszenia dawki dobowej ani częstości dawkowania. U pacjentów z klirensem kreatyniny pomiędzy 20 ml/min a 50 ml/min początkowa dawka dobowa produktu MIRAPEXIN powinna być podawana w dwóch podzielonych dawkach, zaczynając od 0,088 mg zasady (0,125 mg soli) dwa razy na dobę (0,176 mg zasady/0,25 mg soli na dobę). Nie należy przekraczać maksymalnej dawki dobowej 1,57 mg zasady pramipeksolu (2,25 mg soli).
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,7 mg
Dawkowanie
U pacjentów z klirensem kreatyniny mniejszym niż 20 ml/min dawka dobowa produktu MIRAPEXIN powinna być podawana w pojedynczej dawce, zaczynając od 0,088 mg zasady (0,125 mg soli) na dobę. Nie należy przekraczać maksymalnej dawki dobowej 1,1 mg zasady pramipeksolu (1,5 mg soli). Jeśli czynność nerek ulega pogorszeniu w czasie leczenia podtrzymującego, należy zmniejszyć dawkę dobową produktu MIRAPEXIN o taki sam procent, o jaki zmniejszył się klirens kreatyniny, tzn. jeśli klirens kreatyniny zmniejsza się o 30%, to należy zmniejszyć dawkę dobową produktu MIRAPEXIN o 30%. Dawka dobowa może być podawana w dwóch dawkach podzielonych, jeśli wartość klirensu kreatyniny wynosi pomiędzy 20 ml/min a 50 ml/min, oraz w pojedynczej dawce, jeśli wartość klirensu kreatyniny jest mniejsza niż 20 ml/min. Zaburzenia czynności wątroby Prawdopodobnie nie ma potrzeby dostosowywania dawkowania u pacjentów z niewydolnością wątroby, ponieważ około 90% wchłoniętej substancji czynnej wydalana jest przez nerki.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,7 mg
Dawkowanie
Jednakże potencjalny wpływ niewydolności wątroby na farmakokinetykę produktu MIRAPEXIN nie został zbadany. Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego MIRAPEXIN u dzieci w wieku poniżej 18 lat. Stosowanie produktu leczniczego MIRAPEXIN u dzieci i młodzieży nie jest właściwe we wskazaniu choroba Parkinsona. Zespół niespokojnych nóg Zalecana początkowa dawka produktu MIRAPEXIN wynosi 0,088 mg zasady (0,125 mg soli) raz na dobę 2-3 godziny przed pójściem spać. U pacjentów, którzy wymagają dodatkowego złagodzenia objawów, dawkę można zwiększać co 4-7 dni, maksymalnie do 0,54 mg zasady (0,75 mg soli) na dobę (zgodnie z poniższą tabelą). Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę (patrz punkt 4.4 Nasilenie objawów zespołu niespokojnych nóg ).

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,7 mg
Dawkowanie

Schemat podawania produktu MIRAPEXIN
Stopniowedostosowanie dawki Raz na dobęDawka wieczorna (mg zasady) Raz na dobęDawka wieczorna (mg soli)
1 0,088 0,125
2* 0,18 0,25
3* 0,35 0,50
4* 0,54 0,75
* jeżeli zachodzi potrzeba

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,7 mg
Dawkowanie
Po 3 miesiącach leczenia należy ocenić odpowiedź pacjenta i rozważyć konieczność dalszego leczenia. Jeżeli leczenie przerwano na dłużej niż kilka dni, należy ponownie rozpocząć leczenie przy zastosowaniu wyżej przedstawionego dawkowania. Przerwanie leczenia Ponieważ dobowa dawka w leczeniu zespołu niespokojnych nóg nie przekracza 0,54 mg zasady (0,75 mg soli), MIRAPEXIN można odstawić bez stopniowego zmniejszania dawki. W trwającym 26 tygodni badaniu z kontrolą placebo u 10% pacjentów (14 z 135) po nagłym odstawieniu leczenia obserwowano wystąpienie efektów „z odbicia” (nasilenie objawów zespołu niespokojnych nóg w porównaniu ze stanem początkowym). Podobny efekt obserwowano dla całego zakresu dawek. Zaburzenia czynności nerek Eliminacja pramipeksolu zależy od wydolności nerek. U pacjentów z klirensem kreatyniny powyżej 20 ml/min zmniejszenie dawki dobowej nie jest konieczne.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,7 mg
Dawkowanie
Nie badano stosowania produktu MIRAPEXIN u pacjentów hemodializowanych ani pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Zaburzenia czynności wątroby Nie ma potrzeby dostosowania dawki u pacjentów z niewydolnością wątroby, ponieważ wchłonięta substancja czynna jest w około 90% wydalana przez nerki. Dzieci i młodzież Ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności stosowanie produktu MIRAPEXIN nie jest zalecane u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. Zespół Tourette’a Dzieci i młodzież Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego MIRAPEXIN u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat, ponieważ nie określono skuteczności ani bezpieczeństwa stosowania w tej grupie pacjentów. Produktu MIRAPEXIN nie należy stosować u dzieci i młodzieży z zespołem Tourette’a ze względu na niekorzystny stosunek korzyści do ryzyka (patrz punkt 5.1). Sposób podawania Tabletki należy przyjmować doustnie, połykać popijając wodą, tabletki mogą być przyjmowane z pokarmem lub bez.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,7 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,7 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania U pacjentów z chorobą Parkinsona z zaburzeniami czynności nerek zaleca się zmniejszenie dawki produktu MIRAPEXIN zgodnie ze wskazówkami w punkcie 4.2. Omamy Omamy są znanym działaniem niepożądanym, które może wystąpić podczas leczenia agonistami dopaminy i lewodopą. Pacjentów należy poinformować o możliwości wystąpienia omamów (głównie wzrokowych). Dyskineza W zaawansowanej chorobie Parkinsona, w leczeniu skojarzonym z lewodopą, mogą wystąpić dyskinezy w czasie początkowego zwiększania dawki produktu MIRAPEXIN. W takim przypadku należy zmniejszyć dawkę lewodopy. Dystonia Dystonię osiową, w tym objaw antecollis, kamptokormię i pleurothotonus (objaw krzywej wieży w Pizie) zgłaszano sporadycznie u pacjentów z chorobą Parkinsona po rozpoczęciu podawania pramipeksolu lub stopniowego zwiększania jego dawki.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,7 mg
Specjalne środki ostrozności
Chociaż dystonia może być objawem choroby Parkinsona, objawy u tych pacjentów zmniejszyły się po obniżeniu dawki lub odstawieniu pramipeksolu. W przypadku wystąpienia dystonii należy przeanalizować schemat przyjmowania leku dopaminergicznego i rozważyć modyfikację dawki pramipeksolu. Nagłe zasypianie i senność Podczas leczenia pramipeksolem obserwowano senność i epizody nagłego zasypiania, zwłaszcza u pacjentów z chorobą Parkinsona. Niezbyt często obserwowano epizody nagłego zasypiania w czasie aktywności dziennej, w niektórych przypadkach nieuświadomione i bez objawów ostrzegawczych. Pacjentów należy o tym poinformować i przestrzec, aby zachowywali czujność podczas prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn w czasie leczenia produktem MIRAPEXIN. Pacjenci, u których wystąpiła senność i (lub) epizody nagłego zasypiania, muszą powstrzymać się od prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn. Ponadto należy rozważyć zmniejszenie dawki lub zakończenie leczenia pramipeksolem.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,7 mg
Specjalne środki ostrozności
Ze względu na możliwe działanie addycyjne należy zalecać ostrożność pacjentom, którzy przyjmują inne uspokajające produkty lecznicze lub spożywają alkohol podczas leczenia pramipeksolem (patrz punkt 4.5, 4.7 oraz 4.8). Zaburzenia kontroli impulsów Należy regularnie monitorować pacjentów pod względem rozwoju zaburzeń kontroli impulsów. Należy ostrzec pacjentów i opiekunów, że u pacjentów leczonych agonistami dopaminy, w tym produktem MIRAPEXIN, mogą wystąpić zmiany zachowania polegające na zaburzeniach kontroli impulsów, w tym patologiczne uzależnienie od hazardu, zwiększone libido, hiperseksualność, przymus wydawania pieniędzy lub kompulsywne zakupy, niepohamowany apetyt i jedzenie kompulsywne. Należy wziąć pod uwagę redukcję/stopniowe zmniejszanie dawki w przypadku rozwoju takich objawów. Stan pobudzenia maniakalnego i majaczenie Pacjentów należy systematycznie monitorować w kierunku wystąpienia stanu pobudzenia maniakalnego i majaczenia.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,7 mg
Specjalne środki ostrozności
Pacjentów i opiekunów należy poinformować, że u pacjentów leczonych pramipeksolem wystąpić może stan pobudzenia maniakalnego i majaczenie. Jeżeli wystąpią takie objawy, należy rozważyć zmniejszenie dawki/stopniowe odstawienie leku. Pacjenci z zaburzeniami psychotycznymi Pacjenci z zaburzeniami psychotycznymi mogą być leczeni agonistami dopaminy wyłącznie, jeśli potencjalne korzyści przewyższają ryzyko. Należy unikać jednoczesnego podawania przeciwpsychotycznych produktów leczniczych z pramipeksolem (patrz punkt 4.5). Kontrola okulistyczna Zalecana jest kontrola okulistyczna w regularnych odstępach czasu lub jeśli występują zaburzenia widzenia. Ciężkie choroby układu krążenia W przypadku ciężkiej choroby sercowo-naczyniowej należy zachować ostrożność. Zaleca się kontrolowanie ciśnienia krwi, szczególnie na początku leczenia, ze względu na związane z leczeniem dopaminergicznym ryzyko wystąpienia hipotonii ortostatycznej.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,7 mg
Specjalne środki ostrozności
Złośliwy zespół neuroleptyczny Informowano o objawach wskazujących na złośliwy zespół neuroleptyczny w przypadku nagłego przerwania leczenia dopaminergicznego (patrz punkt 4.2). Zespół odstawienia agonisty dopaminy (ang. dopamine agonist withdrawal syndrome , DAWS) Podczas stosowania agonistów dopaminy, w tym pramipeksolu, zgłaszano występowanie DAWS (patrz punkt 4.8). W celu przerwania leczenia u pacjentów z chorobą Parkinsona należy stopniowo zmniejszać dawkę pramipeksolu (patrz punkt 4.2). Ograniczone dane wskazują, że pacjenci z zaburzeniami kontroli impulsów i otrzymujący duże dawki dobowe i (lub) duże skumulowane dawki agonistów dopaminy mogą być narażeni na większe ryzyko wystąpienia DAWS. Objawy odstawienia mogą obejmować apatię, niepokój, depresję, zmęczenie, pocenie się i ból oraz brak reakcji na lewodopę. Należy poinformować pacjentów o potencjalnych objawach odstawienia przed rozpoczęciem stopniowego zmniejszania dawki lub przerwaniem stosowania pramipeksolu.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,7 mg
Specjalne środki ostrozności
Pacjentów należy ściśle monitorować podczas stopniowego zmniejszania dawki i przerywania leczenia. W razie ciężkich i (lub) utrzymujących się objawów odstawienia można rozważyć ponowne tymczasowe podawanie pramipeksolu stosując najmniejszą skuteczną dawkę. Nasilenie objawów zespołu niespokojnych nóg Stosowanie pramipeksolu w leczeniu zespołu niespokojnych nóg może spowodować zwiększenie zaburzeń polegające na wcześniejszym występowaniu objawów wieczorem (lub nawet po południu), zwiększeniu ich intensywności oraz występowaniu objawów także w obrębie innych kończyn. Stosowanie większej dawki może zwiększyć ryzyko nasilenia zespołu niespokojnych nóg. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować pacjentów o możliwości nasilenia się objawów zespołu niespokojnych nóg i pouczyć o konieczności skontaktowania się z lekarzem, w razie gdy do tego dojdzie.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,7 mg
Specjalne środki ostrozności
W przypadku podejrzenia nasilenia objawów zespołu niespokojnych nóg należy rozważyć dostosowanie dawki do najmniejszej skutecznej dawki lub przerwanie leczenia pramipeksolem (patrz punkt 4.2 i 4.8).
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,7 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Wiązanie z białkami osocza Pramipeksol u ludzi w bardzo małym stopniu wiąże się z białkami osocza (<20%) oraz w niewielkim stopniu ulega biotransformacji. Dlatego też wystąpienie interakcji z innymi produktami leczniczymi wpływającymi na wiązanie z białkami osocza lub eliminację na drodze biotransformacji jest mało prawdopodobne. Ponieważ leki przeciwcholinergiczne są eliminowane głównie na drodze biotransformacji, możliwość wystąpienia interakcji jest ograniczona, aczkolwiek interakcje z lekami przeciwcholinergicznymi nie były badane. Nie stwierdzono interakcji farmakokinetycznych z selegiliną i lewodopą. Leki hamujące/konkurencyjne w aktywnej eliminacji nerkowej Cymetydyna zmniejsza klirens nerkowy pramipeksolu o około 34%, prawdopodobnie poprzez hamowanie wydzielniczego systemu transportu kationów w kanalikach nerkowych.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,7 mg
Interakcje
W związku z tym produkty lecznicze, które są inhibitorami tej aktywnej drogi wydalania nerkowego lub są wydalane tą drogą, takie jak cymetydyna, amantadyna, meksyletyna, zydowudyna, cisplatyna, chinina i prokainamid, mogą wzajemnie oddziaływać z pramipeksolem, powodując zmniejszenie klirensu pramipeksolu. Należy rozważyć zmniejszenie dawki pramipeksolu w przypadku, gdy produkt MIRAPEXIN podawany jest jednocześnie z tymi produktami leczniczymi. Leczenie skojarzone z lewodopą W czasie podawania produktu MIRAPEXIN w skojarzeniu z lewodopą zaleca się, aby dawka lewodopy została zmniejszona, a dawki innych produktów leczniczych przeciw parkinsonizmowi były utrzymywane na stałym poziomie, przy jednoczesnym zwiększaniu dawki produktu MIRAPEXIN. Ze względu na możliwe działanie addycyjne należy zalecać ostrożność pacjentom, którzy przyjmują inne produkty lecznicze o działaniu uspokajającym lub spożywają alkohol podczas leczenia pramipeksolem (patrz punkty 4.4, 4.7 oraz 4.8).
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,7 mg
Interakcje
Przeciwpsychotyczne produkty lecznicze Należy unikać jednoczesnego podawania przeciwpsychotycznych produktów leczniczych z pramipeksolem (patrz punkt 4.4), np. jeśli spodziewane jest działanie antagonistyczne.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,7 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Wpływ na ciążę i laktację u człowieka nie był badany. Pramipeksol nie wykazywał działania teratogennego u szczurów i królików, działał jednak embriotoksycznie u szczurów w dawkach toksycznych dla matek (patrz punkt 5.3). Produktu MIRAPEXIN nie stosować w okresie ciąży, o ile nie jest zdecydowanie konieczne, tzn. jeśli potencjalne korzyści przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Karmienie piersią Ponieważ leczenie pramipeksolem hamuje wydzielanie prolaktyny u kobiet, można spodziewać się zahamowania laktacji. Nie badano, czy pramipeksol jest wydzielany z mlekiem kobiecym. U szczurów po podaniu substancji czynnej znakowanej izotopem radioaktywność była większa w mleku niż w osoczu. Ze względu na brak danych dotyczących ludzi, produktu MIRAPEXIN nie stosować podczas karmienia piersią. W przypadku jeżeli jego stosowanie jest konieczne, należy przerwać karmienie piersią.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,7 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Płodność Nie przeprowadzono badań określających wpływ na płodność u ludzi. W badaniach na zwierzętach pramipeksol wpływał na fazę cyklu płciowego i zmniejszał płodność samic zgodnie z oczekiwaniem dla leku z grupy agonistów dopaminy. Badania te nie wykazały jednak bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na płodność u samców.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,7 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn MIRAPEXIN może wywierać znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Mogą wystąpić omamy oraz senność. Pacjenci leczeni produktem MIRAPEXIN, u których stwierdzono występowanie senności i (lub) przypadków nagłego zasypiania, muszą powstrzymać się od prowadzenia pojazdów i wykonywania czynności, w których stan zmniejszonej uwagi może narazić ich lub inne osoby na ryzyko ciężkich obrażeń lub śmierci (np. podczas obsługiwania maszyn), dopóki takie nawracające epizody i senność nie ustąpią (patrz również punkt 4.4, 4.5 i 4.8).
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,7 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Na podstawie analizy danych z badań klinicznych kontrolowanych placebo, obejmujących łącznie 1 923 pacjentów otrzymujących pramipeksol i 1 354 pacjentów otrzymujących placebo, działania niepożądane zgłaszano często w obu grupach. Wśród pacjentów otrzymujących pramipeksol i placebo co najmniej jedno działanie niepożądane zgłaszało odpowiednio 63% i 52% pacjentów. Większość działań niepożądanych zwykle pojawia się na wczesnym etapie leczenia i większość z nich ustępuje, nawet w przypadku kontynuowania leczenia. W ramach klasyfikacji układów narządowych działania niepożądane wymieniono według częstości występowania (liczby pacjentów, u których spodziewane jest wystąpienie działania niepożądanego), według poniższej skali: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000); nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,7 mg
Działania niepożądane
Choroba Parkinsona, najczęściej występujące działania niepożądane Najczęściej zgłaszanymi (≥5%) działaniami niepożądanymi leku u pacjentów z chorobą Parkinsona, występującymi częściej w grupie otrzymującej pramipeksol niż w grupie otrzymującej placebo, były: nudności, dyskinezy, niedociśnienie, zawroty głowy, senność, bezsenność, zaparcia, omamy, ból głowy i zmęczenie. Senność występuje częściej w przypadku dawek przekraczających 1,5 mg soli pramipeksolu na dobę (patrz punkt 4.2). Częściej występującym działaniem niepożądanym leku w przypadku skojarzonego podawania z lewodopą była dyskineza. Na początku leczenia, zwłaszcza w przypadku zbyt szybkiego zwiększania dawki pramipeksolu, może wystąpić niedociśnienie. Tabela 1: Choroba Parkinsona

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,7 mg
Działania niepożądane

Układ narządowy Bardzo często (≥1/10) Często (≥1/100 do<1/10) Niezbyt często (≥1/1 000 do<1/100) Rzadko (≥1/10 000do<1/1 000) Nieznana
Zakażenia i zarażeniapasożytnicze zapalenie płuc
Zaburzenia endokrynologiczne nieprawidłowe wydzielanie hormonuantydiuretycznego1
Zaburzenia psychiczne bezsenność omamy koszmary senne splątanieobjawy behawioralne w postaci zaburzeń kontroli impulsów oraz zachowaniakompulsywne kompulsywne zakupy patologiczne uzależnienie od hazarduniepokój ruchowy hiperseksualność urojenia zaburzenia libido paranoja majaczenie niepohamowany apetyt1 żarłoczność1 stan pobudzenia maniakalnego
Zaburzenia układu nerwowego senność zawroty głowy dyskinezy ból głowy epizody nagłego zasypiania amnezja hiperkinezjaomdlenia
Zaburzenia oka zaburzenia widzenia, w tym podwójne widzenie niewyraźne widzenie pogorszenie ostrościwzroku
Zaburzenia serca niewydolnośćserca1
Zaburzenianaczyniowe niedociśnienie
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej iśródpiersia duszność czkawka
Zaburzeniażołądka i jelit nudności zaparciawymioty

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,7 mg
Działania niepożądane

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej nadwrażliwość świąd wysypka
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania zmęczenie obrzęk obwodowy zespół odstawienia agonisty dopaminy, w tym apatia, niepokój, depresja, zmęczenie, pocenie sięi ból
Badania diagnostyczne zmniejszenie masy ciała, w tymzmniejszenie apetytu zwiększenie masy ciała

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,7 mg
Działania niepożądane
1 Działanie niepożądane wystąpiło w okresie po wprowadzeniu produktu do obrotu. Można stwierdzić z 95% pewnością, że częstość występowania tego działania nie jest większa niż „niezbyt często”, a może być niższa. Precyzyjne oszacowanie częstości występowania jest niemożliwe, ponieważ działanie niepożądane nie wystąpiło w bazie danych badań klinicznych obejmującej 2 762 pacjentów z chorobą Parkinsona leczonych pramipeksolem. Zespół niespokojnych nóg, najczęściej występujące działania niepożądane Najczęściej zgłaszanymi (≥ 5%) działaniami niepożądanymi leku u pacjentów z zespołem niespokojnych nóg leczonych pramipeksolem były nudności, ból głowy i zmęczenie. Nudności i zmęczenie obserwowano częściej u kobiet stosujących MIRAPEXIN (odpowiednio 20,8% i 10,5%) niż u mężczyzn (odpowiednio 6,7% i 7,3%). Tabela 2: Zespół niespokojnych nóg

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,7 mg
Działania niepożądane

Układ narządowy Bardzo często (≥1/10) Często (≥1/100 do<1/10) Niezbyt często (≥1/1 000 do<1/100) Nieznana
Zakażenia izarażenia pasożytnicze zapalenie płuc1
Zaburzenia endokrynologiczne nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego1
Zaburzenia psychiczne bezsenność koszmary senne niepokój ruchowy splątanieomamy zaburzenia libido urojenia1 żarłoczność1 paranoja1stan pobudzenia maniakalnego1 majaczenie1objawy behawioralne w postaci zaburzenia kontroli impulsów oraz zachowania kompulsywne1 (takie jak kompulsywne zakupy, patologiczne uzależnienie od hazardu, hiperseksualność,niepohamowany apetyt)
Zaburzenia układu nerwowego nasilenie objawów zespołu niespokojnychnóg ból głowy zawroty głowy senność epizody nagłego zasypiania omdleniadyskinezy amnezja1hiperkinezja1
Zaburzenia oka zaburzenia widzenia, w tym pogorszenie ostrości wzroku podwójne widzenieniewyraźne widzenie
Zaburzenia serca niewydolność serca1
Zaburzenianaczyniowe niedociśnienie
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej iśródpiersia duszność czkawka
Zaburzeniażołądka i jelit nudności zaparciawymioty
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej nadwrażliwośćświąd wysypka
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania zmęczenie obrzęk obwodowy zespół odstawienia agonisty dopaminy, w tym apatia, niepokój, depresja,zmęczenie,

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,7 mg
Działania niepożądane
pocenie się i ból
Badania diagnostyczne zmniejszenie masy ciała, w tym zmniejszenie apetytu zwiększenie masy ciała
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,7 mg
Działania niepożądane
1 Działanie niepożądane wystąpiło w okresie po wprowadzeniu produktu do obrotu. Można stwierdzić z 95% pewnością, że częstość występowania tego działania nie jest większa niż „niezbyt często”, a może być niższa. Precyzyjne oszacowanie częstości występowania jest niemożliwe, ponieważ działanie niepożądane nie wystąpiło w bazie danych badań klinicznych obejmującej 1 395 pacjentów z zespołem niespokojnych nóg leczonych pramipeksolem. Opis wybranych działań niepożądanych Senność Pramipeksol jest często związany z sennością i niezbyt często z nadmierną sennością dzienną oraz epizodami nagłego zasypiania (patrz również punkt 4.4). Zaburzenia libido Pramipeksol może być niezbyt często związany z zaburzeniami popędu (zwiększeniem lub zmniejszeniem). Zaburzenia kontroli impulsów Patologiczne uzależnienie od hazardu, zwiększone libido, hiperseksualność, przymus wydawania pieniędzy lub kompulsywne zakupy, niepohamowany apetyt i jedzenie kompulsywne mogą wystąpić u pacjentów leczonych agonistami dopaminy, w tym produktem MIRAPEXIN (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,7 mg
Działania niepożądane
W przekrojowym retrospektywnym przesiewowym badaniu porównawczym przypadków, obejmującym 3 090 pacjentów z chorobą Parkinsona, u 13,6% wszystkich pacjentów przyjmujących leki dopaminergiczne oraz inne niż dopaminergiczne występowały objawy zaburzenia kontroli impulsów w ciągu ostatnich sześciu miesięcy. Obserwowane objawy obejmowały patologiczne uzależnienie od hazardu, kompulsywne zakupy, niepohamowany apetyt oraz kompulsywne zachowania seksualne (hiperseksualność). Potencjalne niezależne czynniki ryzyka zaburzeń kontroli impulsów obejmowały stosowanie leków dopaminergicznych oraz większych dawek leków dopaminergicznych, młodszy wiek (≤65 lat), stan wolny oraz spontanicznie zgłaszane uzależnienie od hazardu w wywiadzie rodzinnym. Zespół odstawienia agonisty dopaminy Podczas stopniowego zmniejszania dawki lub przerywania leczenia agonistami dopaminy, w tym pramipeksolem, mogą wystąpić pozamotoryczne działania niepożądane.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,7 mg
Działania niepożądane
Objawy obejmują apatię, niepokój, depresję, zmęczenie, pocenie się i ból (patrz punkt 4.4). Niewydolność serca W badaniach klinicznych i w okresie po wprowadzeniu produktu do obrotu u pacjentów przyjmujących pramipeksol zgłaszano przypadki niewydolności serca. W badaniu farmakoepidemiologicznym wykazano, że stosowanie pramipeksolu było związane z podwyższonym ryzykiem niewydolności serca w porównaniu do braku użycia pramipeksolu (współczynnik ryzyka 1,86; 95% CI; 1,21-2,85). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,7 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Brak doświadczenia klinicznego dotyczącego ciężkiego przedawkowania. Spodziewane działania niepożądane mogą być związane z profilem farmakodynamicznym agonisty dopaminy i obejmować nudności, wymioty, hiperkinezy, omamy, pobudzenie i niedociśnienie tętnicze. Nie ma ustalonego antidotum w przypadku przedawkowania agonisty dopaminy. Jeśli występują objawy pobudzenia ośrodkowego układu nerwowego, może być wskazany środek neuroleptyczny. Postępowanie po przedawkowaniu może wymagać ogólnego leczenia podtrzymującego włącznie z płukaniem żołądka, dożylnym podaniem płynów, podaniem węgla aktywnego i monitorowaniem elektrokardiograficznym.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,7 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwparkinsonowskie, agoniści dopaminy, kod ATC: N04BC05. Mechanizm działania Pramipeksol jest agonistą dopaminy, wiążącym się wysoce selektywnie i swoiście z receptorami dopaminy z podrodziny D2, spośród których ma największe powinowactwo do receptorów D3 wykazując pełną wewnętrzną aktywność. Pramipeksol łagodzi objawy zaburzeń ruchowych związanych z chorobą Parkinsona przez pobudzanie receptorów dopaminy w ciele prążkowanym. Badania na zwierzętach wykazały, że pramipeksol hamuje syntezę, uwalnianie i przemianę dopaminy. Mechanizm działania pramipeksolu w leczeniu zespołu niespokojnych nóg jest nieznany. Dowody neurofarmakologiczne wskazują na istotną rolę układu dopaminergicznego. Działanie farmakodynamiczne W badaniach u ludzi (przeprowadzonych z udziałem ochotników) obserwowano zależne od dawki zmniejszenie wydzielania prolaktyny.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,7 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W badaniach klinicznych z udziałem zdrowych ochotników, u których dawki produktu MIRAPEXIN tabletki o przedłużonym uwalnianiu zwiększano szybciej (co 3 dni) niż zalecane do 3,15 mg zasady pramipeksolu (4,5 mg soli) na dobę, obserwowano występowanie podwyższonego ciśnienia tętniczego i zwiększenie częstości akcji serca. Działania te nie występowały w badaniach z udziałem pacjentów. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania w leczeniu choroby Parkinsona Pramipeksol łagodzi objawy przedmiotowe i podmiotowe idiopatycznej choroby Parkinsona. Badania kliniczne kontrolowane placebo objęły około 1 800 pacjentów w fazach I-V Hoehna i Yahra leczonych pramipeksolem. W tym około 1 000 pacjentów było w bardziej zaawansowanych stadiach choroby, leczonych jednocześnie lewodopą i z powikłaniami ruchowymi. We wczesnym i zaawansowanym stadium choroby Parkinsona skuteczność pramipeksolu w kontrolowanych badaniach klinicznych utrzymywała się przez około sześć miesięcy.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,7 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W otwartych badaniach kontynuacyjnych, trwających przez ponad trzy lata, nie obserwowano oznak zmniejszenia skuteczności. W kontrolowanym badaniu klinicznym z podwójną ślepą próbą, trwającym 2 lata, początkowe leczenie pramipeksolem znacząco opóźniło wystąpienie powikłań ruchowych oraz zmniejszyło częstość ich występowania w porównaniu z początkowym leczeniem lewodopą. To opóźnienie wystąpienia powikłań ruchowych po zastosowaniu pramipeksolu należy zrównoważyć względem większej poprawy funkcji motorycznych po stosowaniu lewodopy (mierzonej jako średnia zmiana punktacji w skali UPDRS). Ogólnie częstość występowania omamów i senności była większa w fazie zwiększania dawki w grupie przyjmującej pramipeksol. Nie było jednak znaczącej różnicy w fazie podtrzymującej. Te fakty należy wziąć pod uwagę podczas rozpoczynania leczenia pramipeksolem u pacjentów z chorobą Parkinsona.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,7 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Dzieci i młodzież Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego MIRAPEXIN we wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży w chorobie Parkinsona (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2). Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania w leczeniu zespołu niespokojnych nóg Skuteczność stosowania pramipeksolu oceniono w czterech kontrolowanych badaniach klinicznych z użyciem placebo obejmujących około 1 000 pacjentów, u których zespół niespokojnych nóg występował w postaci od umiarkowanej do bardzo ciężkiej postaci idiopatycznej. Średnie zmiany w porównaniu z wartością początkową współczynników skal IRLS (International Restless Legs Scale) oraz CGI-I (Clinical Global Impression-Improvement) stanowiły zasadniczy sposób pomiaru skuteczności.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,7 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Dla obu pierwszorzędowych punktów końcowych zaobserwowano statystycznie istotne różnice pomiędzy grupami o różnej dawce pramipeksolu: 0,25 mg, 0,5 mg, 0,75 mg soli pramipeksolu w porównaniu z placebo. Po 12 tygodniach leczenia wynik na skali IRLS uległ poprawie od 23,5 do 14,1 punktów dla placebo oraz od 23,4 do 9,4 punktów dla pramipeksolu (wszystkie dawki). Średnia poprawiona dla różnicy wyniosła -4,3 punktu (95% przedział ufności -6,4; -2,1 punktu; wartość p <0,0001). Współczynniki pacjentów na skali CGI-I (poprawa, znaczna poprawa) dla placebo i pramipeksolu wyniosły odpowiednio 51,2% oraz 72,0% (różnica 20%, 95% przedział ufności: 8,1%; 31,8%; p<0,0005). Skuteczność zaobserwowano po pierwszym tygodniu leczenia przy zastosowaniu 0,088 mg zasady (0,125 mg soli) na dobę. W badaniu z zastosowaniem polisomnografii kontrolowanym placebo zauważono, że po 3 tygodniach stosowania produktu MIRAPEXIN istotnie zmniejszyła się ilość okresowych ruchów kończyn podczas snu.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,7 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Długoterminową skuteczność leku oceniono w badaniu klinicznym z kontrolą placebo. Po 26 tygodniach leczenia skorygowany średni wynik w skali IRLS zmniejszył się o 13,7 punktu w grupie pramipeksolu i o 11,1 punktu w grupie placebo. Średnia zmiana była statystycznie znamienna (p = 0,008) i wynosiła -2,6. Wskaźniki skuteczności leczenia w skali CGI-I (poprawa, znaczna poprawa) dla placebo i pramipeksolu wyniosły odpowiednio 50,3% (80/159) oraz 68,5% (111/162), co odpowiada liczbie 6 pacjentów, których należy leczyć, aby zapobiegać jednemu niekorzystnemu punktowi końcowemu (NNT – Number Needed to Treat) (95% przedział ufności: 3,5; 13,4; p = 0,001). Dzieci i młodzież Europejska Agencja Leków wstrzymała obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego MIRAPEXIN w jednej lub kilku podgrupach populacji dzieci i młodzieży w zespole niespokojnych nóg (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,7 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania w zespole Tourette’a Skuteczność pramipeksolu (0,0625-0,5 mg/dobę) u dzieci z zespołem Tourette’a w wieku od 6 do 17 lat oceniono w 6-tygodniowym, podwójnie zaślepionym badaniu z randomizacją i kontrolą placebo z użyciem różnych dawek leku. W badaniu wzięło udział 63 pacjentów, których losowo przydzielono do grupy przyjmującej pramipeksol (43 pacjentów) i placebo (20 pacjentów). Pierwszorzędowym punktem końcowym była zmiana wyniku Total Tic Score (TTS) w skali Yale Global Tic Severity Scale (YGTSS) w stosunku do stanu wyjściowego. Nie zaobserwowano żadnej różnicy dla pramipeksolu w porównaniu z placebo ani w pierwszorzędowym punkcie końcowym, ani w żadnym z drugorzędowych punktów końcowych dotyczących skuteczności, tzn. wyniku ogólnym w skali YGTSS, wyniku w skali Patient Global Impression of Improvement (PGI-I), wyniku w skali Clinical Global Impression of Improvement (CGI-I) oraz wyniku w skali Clinical Global Impressions of Severity of Illness (CGI-S).
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,7 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Działania niepożądane występowały u co najmniej 5% pacjentów z grupy przyjmującej pramipeksol i były obserwowane częściej u pacjentów leczonych pramipeksolem niż u pacjentów leczonych placebo. Wystąpiły następujące działania niepożądane: ból głowy (27,9%, placebo 25,0%), senność (7,0%, placebo 5,0%), nudności (18,6%, placebo 10,0%), wymioty (11,6%, placebo 0,0%), ból w nadbrzuszu (7,0%, placebo 5,0%), hipotonia ortostatyczna (9,3%, placebo 5,0%), ból mięśni (9,3%, placebo 5,0%), zaburzenia snu (7,0%, placebo 0,0%), duszność (7,0%, placebo 0,0%) i zakażenia górnych dróg oddechowych (7,0%, placebo 5,0%). Obserwowano również inne poważne działania niepożądane prowadzące do przerwania terapii badanym lekiem w grupie pacjentów przyjmujących pramipeksol, takie jak stan splątania, zaburzenia mowy i nasilenie choroby (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,7 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Pramipeksol jest szybko i całkowicie wchłaniany po podaniu doustnym. Całkowita dostępność biologiczna jest większa niż 90%, a maksymalne stężenie w osoczu krwi występuje pomiędzy 1. a 3. godziną. Podawanie razem z jedzeniem nie zmniejsza wchłaniania pramipeksolu, ale szybkość jego wchłaniania jest mniejsza. Pramipeksol wykazuje kinetykę liniową i niewielkie różnice osobnicze stężeń w osoczu u poszczególnych pacjentów. Dystrybucja U ludzi stopień wiązania pramipeksolu z białkami osocza jest bardzo mały (<20%), a objętość dystrybucji jest duża (400 l). U szczurów obserwowano duże stężenie w tkance mózgowej (około ośmiokrotnie większe w porównaniu do osocza krwi). Metabolizm Pramipeksol jest metabolizowany u człowieka tylko w niewielkim stopniu. Eliminacja Niezmieniony pramipeksol wydalany jest głównie przez nerki. Około 90% dawki znakowanej izotopem węgla C 14 jest wydalane przez nerki, podczas gdy z kałem mniej niż 2%.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,7 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Całkowity klirens pramipeksolu wynosi około 500 ml/min, a klirens nerkowy wynosi około 400 ml/min. Okres półtrwania (t 1/2 ) wynosi od 8 godzin u osób młodych do 12 godzin u osób w wieku podeszłym.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,7 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym wykazały, że pramipeksol wywiera działanie czynnościowe, głównie dotyczące ośrodkowego układu nerwowego i żeńskiego układu rozrodczego, co prawdopodobnie wynika z nadmiernego działania farmakodynamicznego pramipeksolu. Zaobserwowano obniżenie ciśnienia rozkurczowego i skurczowego krwi oraz zmniejszenie częstości akcji serca u świnek miniaturowych, a u małp tendencję do działania hipotensyjnego. Potencjalne działanie pramipeksolu na funkcje rozrodcze zostało zbadane u szczurów i królików. Pramipeksol nie działał teratogennie u szczurów i królików, ale był embriotoksyczny u szczurów po zastosowaniu dawek toksycznych u matek. Ze względu na dobór gatunków zwierząt i ograniczoną liczbę badanych parametrów, szkodliwy wpływ pramipeksolu na ciążę oraz na płodność u samców nie został w pełni wyjaśniony. Zaobserwowano opóźnienie rozwoju płciowego u szczurów (tj.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,7 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
opóźnienie oddzielania napletka i ukształtowania wejścia pochwy). Znaczenie tego faktu dla ludzi jest nieznane. Pramipeksol nie wykazywał działania genotoksycznego. W badaniach rakotwórczości u samców szczurów wystąpiły gruczolaki i rozrost komórek Leydiga, co można wyjaśnić hamującym działaniem pramipeksolu na wydzielanie prolaktyny. To zjawisko nie ma klinicznego znaczenia dla ludzi. To samo badanie wykazało również, że dawki pramipeksolu 2 mg/kg (soli) i większe wiązały się z degeneracją siatkówki u szczurów albinosów. Nie obserwowano tego działania u szczurów zabarwionych, ani w czasie trwającego dwa lata badania nad rakotwórczością u myszy albinosów, ani u innych badanych gatunków.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,7 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Mannitol Skrobia kukurydziana Krzemionka koloidalna bezwodna Powidon K 25 Magnezu stearynian 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blistry OPA/aluminium/PCW-aluminium. Każdy blister zawiera 10 tabletek. Pudełka zawierające 3 lub 10 blistrów (30 lub 100 tabletek). Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Brak specjalnych wymagań.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,35 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO MIRAPEXIN 0,088 mg tabletki MIRAPEXIN 0,18 mg tabletki MIRAPEXIN 0,35 mg tabletki MIRAPEXIN 0,7 mg tabletki 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY MIRAPEXIN 0,088 mg tabletki Każda tabletka zawiera 0,125 mg pramipeksolu dichlorowodorku jednowodnego, co odpowiada 0,088 mg pramipeksolu. MIRAPEXIN 0,18 mg tabletki Każda tabletka zawiera 0,25 mg pramipeksolu dichlorowodorku jednowodnego, co odpowiada 0,18 mg pramipeksolu. MIRAPEXIN 0,35 mg tabletki Każda tabletka zawiera 0,5 mg pramipeksolu dichlorowodorku jednowodnego, co odpowiada 0,35 mg pramipeksolu. MIRAPEXIN 0,7 mg tabletki Każda tabletka zawiera 1,0 mg pramipeksolu dichlorowodorku jednowodnego, co odpowiada 0,7 mg pramipeksolu. Uwaga: Dawki pramipeksolu zgodnie z publikacjami w piśmiennictwie odnoszą się do postaci soli. Wobec tego, dawki będą podane zarówno dla zasady pramipeksolu, jak i soli pramipeksolu (w nawiasach). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,35 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka MIRAPEXIN 0,088 mg tabletki Tabletki są białe, płaskie i okrągłe oraz mają wytłoczony kod (po jednej stronie kod P6, a po drugiej logo firmy Boehringer Ingelheim). MIRAPEXIN 0,18 mg tabletki Tabletki są białe, płaskie, owalne, z kreską dzielącą po obu stronach i wytłoczonym kodem (po jednej stronie kod P7, a po drugiej logo firmy Boehringer Ingelheim). Tabletki można podzielić na połowy. MIRAPEXIN 0,35 mg tabletki Tabletki są białe, płaskie, owalne, z kreską dzielącą po obu stronach i wytłoczonym kodem (po jednej stronie kod P8, a po drugiej logo firmy Boehringer Ingelheim). Tabletki można podzielić na połowy. MIRAPEXIN 0,7 mg tabletki Tabletki są białe, płaskie, okrągłe, z kreską dzielącą po obu stronach i wytłoczonym kodem (po jednej stronie kod P9, a po drugiej logo firmy Boehringer Ingelheim). Tabletki można podzielić na połowy.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,35 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania MIRAPEXIN jest wskazany do stosowania u dorosłych w leczeniu objawów przedmiotowych i podmiotowych idiopatycznej choroby Parkinsona, w monoterapii (bez lewodopy) lub w skojarzeniu z lewodopą, tzn. w czasie trwania choroby, do jej późnych okresów, kiedy działanie lewodopy słabnie lub staje się nierówne i występują wahania skuteczności leczenia (wyczerpanie dawki lub efekt przełączania-zjawisko „on-off” ). MIRAPEXIN jest wskazany do stosowania u dorosłych w objawowym leczeniu umiarkowanego do ciężkiego zespołu niespokojnych nóg w dawkach do 0,54 mg zasady (0,75 mg soli) (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,35 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Choroba Parkinsona Dawkę dobową podaje się w równo podzielonych dawkach 3 razy na dobę. Leczenie początkowe Dawki powinny być stopniowo zwiększane co 5-7 dni, od dawki początkowej 0,264 mg zasady (0,375 mg soli) na dobę. Dawkowanie należy zwiększać do osiągnięcia największej skuteczności leczenia u pacjentów, u których nie przewiduje się wystąpienia działań niepożądanych przekraczających próg tolerancji.

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,35 mg
Dawkowanie

Schemat zwiększania dawkowania produktu MIRAPEXIN
Tydzień Dawka(mg zasady) Całkowita dawka dobowa(mg zasady) Dawka (mg soli) Całkowita dawka dobowa(mg soli)
1 3 x 0,088 0,264 3 x 0,125 0,375
2 3 x 0,18 0,54 3 x 0,25 0,75
3 3 x 0,35 1,1 3 x 0,5 1,50

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,35 mg
Dawkowanie
Jeśli konieczne jest dalsze zwiększenie dawki dobowej, dawka powinna być zwiększana o 0,54 mg zasady (0,75 mg soli) w odstępach tygodniowych do osiągnięcia maksymalnej dawki 3,3 mg zasady (4,5 mg soli) na dobę. Należy jednak zaznaczyć, że ryzyko wystąpienia senności zwiększa się po dawkach większych niż 1,5 mg (soli) na dobę (patrz punkt 4.8). Leczenie podtrzymujące Dawka indywidualna pramipeksolu powinna mieścić się w przedziale od 0,264 mg zasady (0,375 mg soli) do maksymalnie 3,3 mg zasady (4,5 mg soli) na dobę. Podczas zwiększania dawki, w głównych badaniach, skuteczność była obserwowana począwszy od dawki dobowej 1,1 mg zasady (1,5 mg soli). Dalsze dostosowywanie dawki powinno być dokonywane z uwzględnieniem odpowiedzi klinicznej i występowania działań niepożądanych. W badaniach klinicznych około 5% pacjentów było leczonych produktem w dawkach mniejszych niż 1,1 mg zasady (1,5 mg soli).
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,35 mg
Dawkowanie
W zaawansowanej chorobie Parkinsona pramipeksol w dawkach większych niż 1,1 mg zasady (1,5 mg soli) na dobę może być odpowiedni dla pacjentów, u których zamierza się zmniejszyć dawki lewodopy. Zaleca się, aby dawka lewodopy była zmniejszana w czasie zwiększania dawki oraz leczenia podtrzymującego produktem MIRAPEXIN, zależnie od reakcji indywidualnej pacjenta (patrz punkt 4.5). Przerwanie leczenia Nagłe przerwanie leczenia dopaminergicznego może doprowadzić do wystąpienia złośliwego zespołu neuroleptycznego lub zespołu odstawienia agonisty dopaminy. Dawkę pramipeksolu należy zmniejszać w tempie 0,54 mg zasady (0,75 mg soli) na dobę aż do zmniejszenia dawki dobowej do 0,54 mg zasady (0,75 mg soli). Od tego momentu dawkę należy zmniejszać o 0,264 mg zasady (0,375 mg soli) na dobę (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,35 mg
Dawkowanie
Zespół odstawienia agonisty dopaminy może wystąpić również w trakcie stopniowego zmniejszania dawki i może być konieczne tymczasowe zwiększenie dawki przed jej ponownym zmniejszeniem (patrz punkt 4.4). Zaburzenia czynności nerek Wydalanie pramipeksolu jest zależne od wydolności nerek. Zaleca się następujący schemat dawkowania w celu rozpoczęcia leczenia: Pacjenci z klirensem kreatyniny większym niż 50 ml/min nie wymagają zmniejszenia dawki dobowej ani częstości dawkowania. U pacjentów z klirensem kreatyniny pomiędzy 20 ml/min a 50 ml/min początkowa dawka dobowa produktu MIRAPEXIN powinna być podawana w dwóch podzielonych dawkach, zaczynając od 0,088 mg zasady (0,125 mg soli) dwa razy na dobę (0,176 mg zasady/0,25 mg soli na dobę). Nie należy przekraczać maksymalnej dawki dobowej 1,57 mg zasady pramipeksolu (2,25 mg soli).
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,35 mg
Dawkowanie
U pacjentów z klirensem kreatyniny mniejszym niż 20 ml/min dawka dobowa produktu MIRAPEXIN powinna być podawana w pojedynczej dawce, zaczynając od 0,088 mg zasady (0,125 mg soli) na dobę. Nie należy przekraczać maksymalnej dawki dobowej 1,1 mg zasady pramipeksolu (1,5 mg soli). Jeśli czynność nerek ulega pogorszeniu w czasie leczenia podtrzymującego, należy zmniejszyć dawkę dobową produktu MIRAPEXIN o taki sam procent, o jaki zmniejszył się klirens kreatyniny, tzn. jeśli klirens kreatyniny zmniejsza się o 30%, to należy zmniejszyć dawkę dobową produktu MIRAPEXIN o 30%. Dawka dobowa może być podawana w dwóch dawkach podzielonych, jeśli wartość klirensu kreatyniny wynosi pomiędzy 20 ml/min a 50 ml/min, oraz w pojedynczej dawce, jeśli wartość klirensu kreatyniny jest mniejsza niż 20 ml/min. Zaburzenia czynności wątroby Prawdopodobnie nie ma potrzeby dostosowywania dawkowania u pacjentów z niewydolnością wątroby, ponieważ około 90% wchłoniętej substancji czynnej wydalana jest przez nerki.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,35 mg
Dawkowanie
Jednakże potencjalny wpływ niewydolności wątroby na farmakokinetykę produktu MIRAPEXIN nie został zbadany. Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego MIRAPEXIN u dzieci w wieku poniżej 18 lat. Stosowanie produktu leczniczego MIRAPEXIN u dzieci i młodzieży nie jest właściwe we wskazaniu choroba Parkinsona. Zespół niespokojnych nóg Zalecana początkowa dawka produktu MIRAPEXIN wynosi 0,088 mg zasady (0,125 mg soli) raz na dobę 2-3 godziny przed pójściem spać. U pacjentów, którzy wymagają dodatkowego złagodzenia objawów, dawkę można zwiększać co 4-7 dni, maksymalnie do 0,54 mg zasady (0,75 mg soli) na dobę (zgodnie z poniższą tabelą). Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę (patrz punkt 4.4 Nasilenie objawów zespołu niespokojnych nóg ).

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,35 mg
Dawkowanie

Schemat podawania produktu MIRAPEXIN
Stopniowedostosowanie dawki Raz na dobęDawka wieczorna (mg zasady) Raz na dobęDawka wieczorna (mg soli)
1 0,088 0,125
2* 0,18 0,25
3* 0,35 0,50
4* 0,54 0,75
* jeżeli zachodzi potrzeba

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,35 mg
Dawkowanie
Po 3 miesiącach leczenia należy ocenić odpowiedź pacjenta i rozważyć konieczność dalszego leczenia. Jeżeli leczenie przerwano na dłużej niż kilka dni, należy ponownie rozpocząć leczenie przy zastosowaniu wyżej przedstawionego dawkowania. Przerwanie leczenia Ponieważ dobowa dawka w leczeniu zespołu niespokojnych nóg nie przekracza 0,54 mg zasady (0,75 mg soli), MIRAPEXIN można odstawić bez stopniowego zmniejszania dawki. W trwającym 26 tygodni badaniu z kontrolą placebo u 10% pacjentów (14 z 135) po nagłym odstawieniu leczenia obserwowano wystąpienie efektów „z odbicia” (nasilenie objawów zespołu niespokojnych nóg w porównaniu ze stanem początkowym). Podobny efekt obserwowano dla całego zakresu dawek. Zaburzenia czynności nerek Eliminacja pramipeksolu zależy od wydolności nerek. U pacjentów z klirensem kreatyniny powyżej 20 ml/min zmniejszenie dawki dobowej nie jest konieczne.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,35 mg
Dawkowanie
Nie badano stosowania produktu MIRAPEXIN u pacjentów hemodializowanych ani pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Zaburzenia czynności wątroby Nie ma potrzeby dostosowania dawki u pacjentów z niewydolnością wątroby, ponieważ wchłonięta substancja czynna jest w około 90% wydalana przez nerki. Dzieci i młodzież Ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności stosowanie produktu MIRAPEXIN nie jest zalecane u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. Zespół Tourette’a Dzieci i młodzież Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego MIRAPEXIN u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat, ponieważ nie określono skuteczności ani bezpieczeństwa stosowania w tej grupie pacjentów. Produktu MIRAPEXIN nie należy stosować u dzieci i młodzieży z zespołem Tourette’a ze względu na niekorzystny stosunek korzyści do ryzyka (patrz punkt 5.1). Sposób podawania Tabletki należy przyjmować doustnie, połykać popijając wodą, tabletki mogą być przyjmowane z pokarmem lub bez.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,35 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,35 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania U pacjentów z chorobą Parkinsona z zaburzeniami czynności nerek zaleca się zmniejszenie dawki produktu MIRAPEXIN zgodnie ze wskazówkami w punkcie 4.2. Omamy Omamy są znanym działaniem niepożądanym, które może wystąpić podczas leczenia agonistami dopaminy i lewodopą. Pacjentów należy poinformować o możliwości wystąpienia omamów (głównie wzrokowych). Dyskineza W zaawansowanej chorobie Parkinsona, w leczeniu skojarzonym z lewodopą, mogą wystąpić dyskinezy w czasie początkowego zwiększania dawki produktu MIRAPEXIN. W takim przypadku należy zmniejszyć dawkę lewodopy. Dystonia Dystonię osiową, w tym objaw antecollis, kamptokormię i pleurothotonus (objaw krzywej wieży w Pizie) zgłaszano sporadycznie u pacjentów z chorobą Parkinsona po rozpoczęciu podawania pramipeksolu lub stopniowego zwiększania jego dawki.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,35 mg
Specjalne środki ostrozności
Chociaż dystonia może być objawem choroby Parkinsona, objawy u tych pacjentów zmniejszyły się po obniżeniu dawki lub odstawieniu pramipeksolu. W przypadku wystąpienia dystonii należy przeanalizować schemat przyjmowania leku dopaminergicznego i rozważyć modyfikację dawki pramipeksolu. Nagłe zasypianie i senność Podczas leczenia pramipeksolem obserwowano senność i epizody nagłego zasypiania, zwłaszcza u pacjentów z chorobą Parkinsona. Niezbyt często obserwowano epizody nagłego zasypiania w czasie aktywności dziennej, w niektórych przypadkach nieuświadomione i bez objawów ostrzegawczych. Pacjentów należy o tym poinformować i przestrzec, aby zachowywali czujność podczas prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn w czasie leczenia produktem MIRAPEXIN. Pacjenci, u których wystąpiła senność i (lub) epizody nagłego zasypiania, muszą powstrzymać się od prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn. Ponadto należy rozważyć zmniejszenie dawki lub zakończenie leczenia pramipeksolem.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,35 mg
Specjalne środki ostrozności
Ze względu na możliwe działanie addycyjne należy zalecać ostrożność pacjentom, którzy przyjmują inne uspokajające produkty lecznicze lub spożywają alkohol podczas leczenia pramipeksolem (patrz punkt 4.5, 4.7 oraz 4.8). Zaburzenia kontroli impulsów Należy regularnie monitorować pacjentów pod względem rozwoju zaburzeń kontroli impulsów. Należy ostrzec pacjentów i opiekunów, że u pacjentów leczonych agonistami dopaminy, w tym produktem MIRAPEXIN, mogą wystąpić zmiany zachowania polegające na zaburzeniach kontroli impulsów, w tym patologiczne uzależnienie od hazardu, zwiększone libido, hiperseksualność, przymus wydawania pieniędzy lub kompulsywne zakupy, niepohamowany apetyt i jedzenie kompulsywne. Należy wziąć pod uwagę redukcję/stopniowe zmniejszanie dawki w przypadku rozwoju takich objawów. Stan pobudzenia maniakalnego i majaczenie Pacjentów należy systematycznie monitorować w kierunku wystąpienia stanu pobudzenia maniakalnego i majaczenia.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,35 mg
Specjalne środki ostrozności
Pacjentów i opiekunów należy poinformować, że u pacjentów leczonych pramipeksolem wystąpić może stan pobudzenia maniakalnego i majaczenie. Jeżeli wystąpią takie objawy, należy rozważyć zmniejszenie dawki/stopniowe odstawienie leku. Pacjenci z zaburzeniami psychotycznymi Pacjenci z zaburzeniami psychotycznymi mogą być leczeni agonistami dopaminy wyłącznie, jeśli potencjalne korzyści przewyższają ryzyko. Należy unikać jednoczesnego podawania przeciwpsychotycznych produktów leczniczych z pramipeksolem (patrz punkt 4.5). Kontrola okulistyczna Zalecana jest kontrola okulistyczna w regularnych odstępach czasu lub jeśli występują zaburzenia widzenia. Ciężkie choroby układu krążenia W przypadku ciężkiej choroby sercowo-naczyniowej należy zachować ostrożność. Zaleca się kontrolowanie ciśnienia krwi, szczególnie na początku leczenia, ze względu na związane z leczeniem dopaminergicznym ryzyko wystąpienia hipotonii ortostatycznej.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,35 mg
Specjalne środki ostrozności
Złośliwy zespół neuroleptyczny Informowano o objawach wskazujących na złośliwy zespół neuroleptyczny w przypadku nagłego przerwania leczenia dopaminergicznego (patrz punkt 4.2). Zespół odstawienia agonisty dopaminy (ang. dopamine agonist withdrawal syndrome , DAWS) Podczas stosowania agonistów dopaminy, w tym pramipeksolu, zgłaszano występowanie DAWS (patrz punkt 4.8). W celu przerwania leczenia u pacjentów z chorobą Parkinsona należy stopniowo zmniejszać dawkę pramipeksolu (patrz punkt 4.2). Ograniczone dane wskazują, że pacjenci z zaburzeniami kontroli impulsów i otrzymujący duże dawki dobowe i (lub) duże skumulowane dawki agonistów dopaminy mogą być narażeni na większe ryzyko wystąpienia DAWS. Objawy odstawienia mogą obejmować apatię, niepokój, depresję, zmęczenie, pocenie się i ból oraz brak reakcji na lewodopę. Należy poinformować pacjentów o potencjalnych objawach odstawienia przed rozpoczęciem stopniowego zmniejszania dawki lub przerwaniem stosowania pramipeksolu.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,35 mg
Specjalne środki ostrozności
Pacjentów należy ściśle monitorować podczas stopniowego zmniejszania dawki i przerywania leczenia. W razie ciężkich i (lub) utrzymujących się objawów odstawienia można rozważyć ponowne tymczasowe podawanie pramipeksolu stosując najmniejszą skuteczną dawkę. Nasilenie objawów zespołu niespokojnych nóg Stosowanie pramipeksolu w leczeniu zespołu niespokojnych nóg może spowodować zwiększenie zaburzeń polegające na wcześniejszym występowaniu objawów wieczorem (lub nawet po południu), zwiększeniu ich intensywności oraz występowaniu objawów także w obrębie innych kończyn. Stosowanie większej dawki może zwiększyć ryzyko nasilenia zespołu niespokojnych nóg. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować pacjentów o możliwości nasilenia się objawów zespołu niespokojnych nóg i pouczyć o konieczności skontaktowania się z lekarzem, w razie gdy do tego dojdzie.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,35 mg
Specjalne środki ostrozności
W przypadku podejrzenia nasilenia objawów zespołu niespokojnych nóg należy rozważyć dostosowanie dawki do najmniejszej skutecznej dawki lub przerwanie leczenia pramipeksolem (patrz punkt 4.2 i 4.8).
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,35 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Wiązanie z białkami osocza Pramipeksol u ludzi w bardzo małym stopniu wiąże się z białkami osocza (<20%) oraz w niewielkim stopniu ulega biotransformacji. Dlatego też wystąpienie interakcji z innymi produktami leczniczymi wpływającymi na wiązanie z białkami osocza lub eliminację na drodze biotransformacji jest mało prawdopodobne. Ponieważ leki przeciwcholinergiczne są eliminowane głównie na drodze biotransformacji, możliwość wystąpienia interakcji jest ograniczona, aczkolwiek interakcje z lekami przeciwcholinergicznymi nie były badane. Nie stwierdzono interakcji farmakokinetycznych z selegiliną i lewodopą. Leki hamujące/konkurencyjne w aktywnej eliminacji nerkowej Cymetydyna zmniejsza klirens nerkowy pramipeksolu o około 34%, prawdopodobnie poprzez hamowanie wydzielniczego systemu transportu kationów w kanalikach nerkowych.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,35 mg
Interakcje
W związku z tym produkty lecznicze, które są inhibitorami tej aktywnej drogi wydalania nerkowego lub są wydalane tą drogą, takie jak cymetydyna, amantadyna, meksyletyna, zydowudyna, cisplatyna, chinina i prokainamid, mogą wzajemnie oddziaływać z pramipeksolem, powodując zmniejszenie klirensu pramipeksolu. Należy rozważyć zmniejszenie dawki pramipeksolu w przypadku, gdy produkt MIRAPEXIN podawany jest jednocześnie z tymi produktami leczniczymi. Leczenie skojarzone z lewodopą W czasie podawania produktu MIRAPEXIN w skojarzeniu z lewodopą zaleca się, aby dawka lewodopy została zmniejszona, a dawki innych produktów leczniczych przeciw parkinsonizmowi były utrzymywane na stałym poziomie, przy jednoczesnym zwiększaniu dawki produktu MIRAPEXIN. Ze względu na możliwe działanie addycyjne należy zalecać ostrożność pacjentom, którzy przyjmują inne produkty lecznicze o działaniu uspokajającym lub spożywają alkohol podczas leczenia pramipeksolem (patrz punkty 4.4, 4.7 oraz 4.8).
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,35 mg
Interakcje
Przeciwpsychotyczne produkty lecznicze Należy unikać jednoczesnego podawania przeciwpsychotycznych produktów leczniczych z pramipeksolem (patrz punkt 4.4), np. jeśli spodziewane jest działanie antagonistyczne.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,35 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Wpływ na ciążę i laktację u człowieka nie był badany. Pramipeksol nie wykazywał działania teratogennego u szczurów i królików, działał jednak embriotoksycznie u szczurów w dawkach toksycznych dla matek (patrz punkt 5.3). Produktu MIRAPEXIN nie stosować w okresie ciąży, o ile nie jest zdecydowanie konieczne, tzn. jeśli potencjalne korzyści przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Karmienie piersią Ponieważ leczenie pramipeksolem hamuje wydzielanie prolaktyny u kobiet, można spodziewać się zahamowania laktacji. Nie badano, czy pramipeksol jest wydzielany z mlekiem kobiecym. U szczurów po podaniu substancji czynnej znakowanej izotopem radioaktywność była większa w mleku niż w osoczu. Ze względu na brak danych dotyczących ludzi, produktu MIRAPEXIN nie stosować podczas karmienia piersią. W przypadku jeżeli jego stosowanie jest konieczne, należy przerwać karmienie piersią.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,35 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Płodność Nie przeprowadzono badań określających wpływ na płodność u ludzi. W badaniach na zwierzętach pramipeksol wpływał na fazę cyklu płciowego i zmniejszał płodność samic zgodnie z oczekiwaniem dla leku z grupy agonistów dopaminy. Badania te nie wykazały jednak bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na płodność u samców.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,35 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn MIRAPEXIN może wywierać znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Mogą wystąpić omamy oraz senność. Pacjenci leczeni produktem MIRAPEXIN, u których stwierdzono występowanie senności i (lub) przypadków nagłego zasypiania, muszą powstrzymać się od prowadzenia pojazdów i wykonywania czynności, w których stan zmniejszonej uwagi może narazić ich lub inne osoby na ryzyko ciężkich obrażeń lub śmierci (np. podczas obsługiwania maszyn), dopóki takie nawracające epizody i senność nie ustąpią (patrz również punkt 4.4, 4.5 i 4.8).
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,35 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Na podstawie analizy danych z badań klinicznych kontrolowanych placebo, obejmujących łącznie 1 923 pacjentów otrzymujących pramipeksol i 1 354 pacjentów otrzymujących placebo, działania niepożądane zgłaszano często w obu grupach. Wśród pacjentów otrzymujących pramipeksol i placebo co najmniej jedno działanie niepożądane zgłaszało odpowiednio 63% i 52% pacjentów. Większość działań niepożądanych zwykle pojawia się na wczesnym etapie leczenia i większość z nich ustępuje, nawet w przypadku kontynuowania leczenia. W ramach klasyfikacji układów narządowych działania niepożądane wymieniono według częstości występowania (liczby pacjentów, u których spodziewane jest wystąpienie działania niepożądanego), według poniższej skali: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000); nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,35 mg
Działania niepożądane
Choroba Parkinsona, najczęściej występujące działania niepożądane Najczęściej zgłaszanymi (≥5%) działaniami niepożądanymi leku u pacjentów z chorobą Parkinsona, występującymi częściej w grupie otrzymującej pramipeksol niż w grupie otrzymującej placebo, były: nudności, dyskinezy, niedociśnienie, zawroty głowy, senność, bezsenność, zaparcia, omamy, ból głowy i zmęczenie. Senność występuje częściej w przypadku dawek przekraczających 1,5 mg soli pramipeksolu na dobę (patrz punkt 4.2). Częściej występującym działaniem niepożądanym leku w przypadku skojarzonego podawania z lewodopą była dyskineza. Na początku leczenia, zwłaszcza w przypadku zbyt szybkiego zwiększania dawki pramipeksolu, może wystąpić niedociśnienie. Tabela 1: Choroba Parkinsona

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,35 mg
Działania niepożądane

Układ narządowy Bardzo często (≥1/10) Często (≥1/100 do<1/10) Niezbyt często (≥1/1 000 do<1/100) Rzadko (≥1/10 000do<1/1 000) Nieznana
Zakażenia i zarażeniapasożytnicze zapalenie płuc
Zaburzenia endokrynologiczne nieprawidłowe wydzielanie hormonuantydiuretycznego1
Zaburzenia psychiczne bezsenność omamy koszmary senne splątanieobjawy behawioralne w postaci zaburzeń kontroli impulsów oraz zachowaniakompulsywne kompulsywne zakupy patologiczne uzależnienie od hazarduniepokój ruchowy hiperseksualność urojenia zaburzenia libido paranoja majaczenie niepohamowany apetyt1 żarłoczność1 stan pobudzenia maniakalnego
Zaburzenia układu nerwowego senność zawroty głowy dyskinezy ból głowy epizody nagłego zasypiania amnezja hiperkinezjaomdlenia
Zaburzenia oka zaburzenia widzenia, w tym podwójne widzenie niewyraźne widzenie pogorszenie ostrościwzroku
Zaburzenia serca niewydolnośćserca1
Zaburzenianaczyniowe niedociśnienie
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej iśródpiersia duszność czkawka
Zaburzeniażołądka i jelit nudności zaparciawymioty

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,35 mg
Działania niepożądane

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej nadwrażliwość świąd wysypka
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania zmęczenie obrzęk obwodowy zespół odstawienia agonisty dopaminy, w tym apatia, niepokój, depresja, zmęczenie, pocenie sięi ból
Badania diagnostyczne zmniejszenie masy ciała, w tymzmniejszenie apetytu zwiększenie masy ciała

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,35 mg
Działania niepożądane
1 Działanie niepożądane wystąpiło w okresie po wprowadzeniu produktu do obrotu. Można stwierdzić z 95% pewnością, że częstość występowania tego działania nie jest większa niż „niezbyt często”, a może być niższa. Precyzyjne oszacowanie częstości występowania jest niemożliwe, ponieważ działanie niepożądane nie wystąpiło w bazie danych badań klinicznych obejmującej 2 762 pacjentów z chorobą Parkinsona leczonych pramipeksolem. Zespół niespokojnych nóg, najczęściej występujące działania niepożądane Najczęściej zgłaszanymi (≥ 5%) działaniami niepożądanymi leku u pacjentów z zespołem niespokojnych nóg leczonych pramipeksolem były nudności, ból głowy i zmęczenie. Nudności i zmęczenie obserwowano częściej u kobiet stosujących MIRAPEXIN (odpowiednio 20,8% i 10,5%) niż u mężczyzn (odpowiednio 6,7% i 7,3%). Tabela 2: Zespół niespokojnych nóg

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,35 mg
Działania niepożądane

Układ narządowy Bardzo często (≥1/10) Często (≥1/100 do<1/10) Niezbyt często (≥1/1 000 do<1/100) Nieznana
Zakażenia izarażenia pasożytnicze zapalenie płuc1
Zaburzenia endokrynologiczne nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego1
Zaburzenia psychiczne bezsenność koszmary senne niepokój ruchowy splątanieomamy zaburzenia libido urojenia1 żarłoczność1 paranoja1stan pobudzenia maniakalnego1 majaczenie1objawy behawioralne w postaci zaburzenia kontroli impulsów oraz zachowania kompulsywne1 (takie jak kompulsywne zakupy, patologiczne uzależnienie od hazardu, hiperseksualność,niepohamowany apetyt)
Zaburzenia układu nerwowego nasilenie objawów zespołu niespokojnychnóg ból głowy zawroty głowy senność epizody nagłego zasypiania omdleniadyskinezy amnezja1hiperkinezja1
Zaburzenia oka zaburzenia widzenia, w tym pogorszenie ostrości wzroku podwójne widzenieniewyraźne widzenie
Zaburzenia serca niewydolność serca1
Zaburzenianaczyniowe niedociśnienie
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej iśródpiersia duszność czkawka
Zaburzeniażołądka i jelit nudności zaparciawymioty
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej nadwrażliwośćświąd wysypka
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania zmęczenie obrzęk obwodowy zespół odstawienia agonisty dopaminy, w tym apatia, niepokój, depresja,zmęczenie,

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,35 mg
Działania niepożądane
pocenie się i ból
Badania diagnostyczne zmniejszenie masy ciała, w tym zmniejszenie apetytu zwiększenie masy ciała
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,35 mg
Działania niepożądane
1 Działanie niepożądane wystąpiło w okresie po wprowadzeniu produktu do obrotu. Można stwierdzić z 95% pewnością, że częstość występowania tego działania nie jest większa niż „niezbyt często”, a może być niższa. Precyzyjne oszacowanie częstości występowania jest niemożliwe, ponieważ działanie niepożądane nie wystąpiło w bazie danych badań klinicznych obejmującej 1 395 pacjentów z zespołem niespokojnych nóg leczonych pramipeksolem. Opis wybranych działań niepożądanych Senność Pramipeksol jest często związany z sennością i niezbyt często z nadmierną sennością dzienną oraz epizodami nagłego zasypiania (patrz również punkt 4.4). Zaburzenia libido Pramipeksol może być niezbyt często związany z zaburzeniami popędu (zwiększeniem lub zmniejszeniem). Zaburzenia kontroli impulsów Patologiczne uzależnienie od hazardu, zwiększone libido, hiperseksualność, przymus wydawania pieniędzy lub kompulsywne zakupy, niepohamowany apetyt i jedzenie kompulsywne mogą wystąpić u pacjentów leczonych agonistami dopaminy, w tym produktem MIRAPEXIN (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,35 mg
Działania niepożądane
W przekrojowym retrospektywnym przesiewowym badaniu porównawczym przypadków, obejmującym 3 090 pacjentów z chorobą Parkinsona, u 13,6% wszystkich pacjentów przyjmujących leki dopaminergiczne oraz inne niż dopaminergiczne występowały objawy zaburzenia kontroli impulsów w ciągu ostatnich sześciu miesięcy. Obserwowane objawy obejmowały patologiczne uzależnienie od hazardu, kompulsywne zakupy, niepohamowany apetyt oraz kompulsywne zachowania seksualne (hiperseksualność). Potencjalne niezależne czynniki ryzyka zaburzeń kontroli impulsów obejmowały stosowanie leków dopaminergicznych oraz większych dawek leków dopaminergicznych, młodszy wiek (≤65 lat), stan wolny oraz spontanicznie zgłaszane uzależnienie od hazardu w wywiadzie rodzinnym. Zespół odstawienia agonisty dopaminy Podczas stopniowego zmniejszania dawki lub przerywania leczenia agonistami dopaminy, w tym pramipeksolem, mogą wystąpić pozamotoryczne działania niepożądane.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,35 mg
Działania niepożądane
Objawy obejmują apatię, niepokój, depresję, zmęczenie, pocenie się i ból (patrz punkt 4.4). Niewydolność serca W badaniach klinicznych i w okresie po wprowadzeniu produktu do obrotu u pacjentów przyjmujących pramipeksol zgłaszano przypadki niewydolności serca. W badaniu farmakoepidemiologicznym wykazano, że stosowanie pramipeksolu było związane z podwyższonym ryzykiem niewydolności serca w porównaniu do braku użycia pramipeksolu (współczynnik ryzyka 1,86; 95% CI; 1,21-2,85). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,35 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Brak doświadczenia klinicznego dotyczącego ciężkiego przedawkowania. Spodziewane działania niepożądane mogą być związane z profilem farmakodynamicznym agonisty dopaminy i obejmować nudności, wymioty, hiperkinezy, omamy, pobudzenie i niedociśnienie tętnicze. Nie ma ustalonego antidotum w przypadku przedawkowania agonisty dopaminy. Jeśli występują objawy pobudzenia ośrodkowego układu nerwowego, może być wskazany środek neuroleptyczny. Postępowanie po przedawkowaniu może wymagać ogólnego leczenia podtrzymującego włącznie z płukaniem żołądka, dożylnym podaniem płynów, podaniem węgla aktywnego i monitorowaniem elektrokardiograficznym.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,35 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwparkinsonowskie, agoniści dopaminy, kod ATC: N04BC05. Mechanizm działania Pramipeksol jest agonistą dopaminy, wiążącym się wysoce selektywnie i swoiście z receptorami dopaminy z podrodziny D2, spośród których ma największe powinowactwo do receptorów D3 wykazując pełną wewnętrzną aktywność. Pramipeksol łagodzi objawy zaburzeń ruchowych związanych z chorobą Parkinsona przez pobudzanie receptorów dopaminy w ciele prążkowanym. Badania na zwierzętach wykazały, że pramipeksol hamuje syntezę, uwalnianie i przemianę dopaminy. Mechanizm działania pramipeksolu w leczeniu zespołu niespokojnych nóg jest nieznany. Dowody neurofarmakologiczne wskazują na istotną rolę układu dopaminergicznego. Działanie farmakodynamiczne W badaniach u ludzi (przeprowadzonych z udziałem ochotników) obserwowano zależne od dawki zmniejszenie wydzielania prolaktyny.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,35 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W badaniach klinicznych z udziałem zdrowych ochotników, u których dawki produktu MIRAPEXIN tabletki o przedłużonym uwalnianiu zwiększano szybciej (co 3 dni) niż zalecane do 3,15 mg zasady pramipeksolu (4,5 mg soli) na dobę, obserwowano występowanie podwyższonego ciśnienia tętniczego i zwiększenie częstości akcji serca. Działania te nie występowały w badaniach z udziałem pacjentów. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania w leczeniu choroby Parkinsona Pramipeksol łagodzi objawy przedmiotowe i podmiotowe idiopatycznej choroby Parkinsona. Badania kliniczne kontrolowane placebo objęły około 1 800 pacjentów w fazach I-V Hoehna i Yahra leczonych pramipeksolem. W tym około 1 000 pacjentów było w bardziej zaawansowanych stadiach choroby, leczonych jednocześnie lewodopą i z powikłaniami ruchowymi. We wczesnym i zaawansowanym stadium choroby Parkinsona skuteczność pramipeksolu w kontrolowanych badaniach klinicznych utrzymywała się przez około sześć miesięcy.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,35 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W otwartych badaniach kontynuacyjnych, trwających przez ponad trzy lata, nie obserwowano oznak zmniejszenia skuteczności. W kontrolowanym badaniu klinicznym z podwójną ślepą próbą, trwającym 2 lata, początkowe leczenie pramipeksolem znacząco opóźniło wystąpienie powikłań ruchowych oraz zmniejszyło częstość ich występowania w porównaniu z początkowym leczeniem lewodopą. To opóźnienie wystąpienia powikłań ruchowych po zastosowaniu pramipeksolu należy zrównoważyć względem większej poprawy funkcji motorycznych po stosowaniu lewodopy (mierzonej jako średnia zmiana punktacji w skali UPDRS). Ogólnie częstość występowania omamów i senności była większa w fazie zwiększania dawki w grupie przyjmującej pramipeksol. Nie było jednak znaczącej różnicy w fazie podtrzymującej. Te fakty należy wziąć pod uwagę podczas rozpoczynania leczenia pramipeksolem u pacjentów z chorobą Parkinsona.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,35 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Dzieci i młodzież Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego MIRAPEXIN we wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży w chorobie Parkinsona (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2). Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania w leczeniu zespołu niespokojnych nóg Skuteczność stosowania pramipeksolu oceniono w czterech kontrolowanych badaniach klinicznych z użyciem placebo obejmujących około 1 000 pacjentów, u których zespół niespokojnych nóg występował w postaci od umiarkowanej do bardzo ciężkiej postaci idiopatycznej. Średnie zmiany w porównaniu z wartością początkową współczynników skal IRLS (International Restless Legs Scale) oraz CGI-I (Clinical Global Impression-Improvement) stanowiły zasadniczy sposób pomiaru skuteczności.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,35 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Dla obu pierwszorzędowych punktów końcowych zaobserwowano statystycznie istotne różnice pomiędzy grupami o różnej dawce pramipeksolu: 0,25 mg, 0,5 mg, 0,75 mg soli pramipeksolu w porównaniu z placebo. Po 12 tygodniach leczenia wynik na skali IRLS uległ poprawie od 23,5 do 14,1 punktów dla placebo oraz od 23,4 do 9,4 punktów dla pramipeksolu (wszystkie dawki). Średnia poprawiona dla różnicy wyniosła -4,3 punktu (95% przedział ufności -6,4; -2,1 punktu; wartość p <0,0001). Współczynniki pacjentów na skali CGI-I (poprawa, znaczna poprawa) dla placebo i pramipeksolu wyniosły odpowiednio 51,2% oraz 72,0% (różnica 20%, 95% przedział ufności: 8,1%; 31,8%; p<0,0005). Skuteczność zaobserwowano po pierwszym tygodniu leczenia przy zastosowaniu 0,088 mg zasady (0,125 mg soli) na dobę. W badaniu z zastosowaniem polisomnografii kontrolowanym placebo zauważono, że po 3 tygodniach stosowania produktu MIRAPEXIN istotnie zmniejszyła się ilość okresowych ruchów kończyn podczas snu.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,35 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Długoterminową skuteczność leku oceniono w badaniu klinicznym z kontrolą placebo. Po 26 tygodniach leczenia skorygowany średni wynik w skali IRLS zmniejszył się o 13,7 punktu w grupie pramipeksolu i o 11,1 punktu w grupie placebo. Średnia zmiana była statystycznie znamienna (p = 0,008) i wynosiła -2,6. Wskaźniki skuteczności leczenia w skali CGI-I (poprawa, znaczna poprawa) dla placebo i pramipeksolu wyniosły odpowiednio 50,3% (80/159) oraz 68,5% (111/162), co odpowiada liczbie 6 pacjentów, których należy leczyć, aby zapobiegać jednemu niekorzystnemu punktowi końcowemu (NNT – Number Needed to Treat) (95% przedział ufności: 3,5; 13,4; p = 0,001). Dzieci i młodzież Europejska Agencja Leków wstrzymała obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego MIRAPEXIN w jednej lub kilku podgrupach populacji dzieci i młodzieży w zespole niespokojnych nóg (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,35 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania w zespole Tourette’a Skuteczność pramipeksolu (0,0625-0,5 mg/dobę) u dzieci z zespołem Tourette’a w wieku od 6 do 17 lat oceniono w 6-tygodniowym, podwójnie zaślepionym badaniu z randomizacją i kontrolą placebo z użyciem różnych dawek leku. W badaniu wzięło udział 63 pacjentów, których losowo przydzielono do grupy przyjmującej pramipeksol (43 pacjentów) i placebo (20 pacjentów). Pierwszorzędowym punktem końcowym była zmiana wyniku Total Tic Score (TTS) w skali Yale Global Tic Severity Scale (YGTSS) w stosunku do stanu wyjściowego. Nie zaobserwowano żadnej różnicy dla pramipeksolu w porównaniu z placebo ani w pierwszorzędowym punkcie końcowym, ani w żadnym z drugorzędowych punktów końcowych dotyczących skuteczności, tzn. wyniku ogólnym w skali YGTSS, wyniku w skali Patient Global Impression of Improvement (PGI-I), wyniku w skali Clinical Global Impression of Improvement (CGI-I) oraz wyniku w skali Clinical Global Impressions of Severity of Illness (CGI-S).
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,35 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Działania niepożądane występowały u co najmniej 5% pacjentów z grupy przyjmującej pramipeksol i były obserwowane częściej u pacjentów leczonych pramipeksolem niż u pacjentów leczonych placebo. Wystąpiły następujące działania niepożądane: ból głowy (27,9%, placebo 25,0%), senność (7,0%, placebo 5,0%), nudności (18,6%, placebo 10,0%), wymioty (11,6%, placebo 0,0%), ból w nadbrzuszu (7,0%, placebo 5,0%), hipotonia ortostatyczna (9,3%, placebo 5,0%), ból mięśni (9,3%, placebo 5,0%), zaburzenia snu (7,0%, placebo 0,0%), duszność (7,0%, placebo 0,0%) i zakażenia górnych dróg oddechowych (7,0%, placebo 5,0%). Obserwowano również inne poważne działania niepożądane prowadzące do przerwania terapii badanym lekiem w grupie pacjentów przyjmujących pramipeksol, takie jak stan splątania, zaburzenia mowy i nasilenie choroby (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,35 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Pramipeksol jest szybko i całkowicie wchłaniany po podaniu doustnym. Całkowita dostępność biologiczna jest większa niż 90%, a maksymalne stężenie w osoczu krwi występuje pomiędzy 1. a 3. godziną. Podawanie razem z jedzeniem nie zmniejsza wchłaniania pramipeksolu, ale szybkość jego wchłaniania jest mniejsza. Pramipeksol wykazuje kinetykę liniową i niewielkie różnice osobnicze stężeń w osoczu u poszczególnych pacjentów. Dystrybucja U ludzi stopień wiązania pramipeksolu z białkami osocza jest bardzo mały (<20%), a objętość dystrybucji jest duża (400 l). U szczurów obserwowano duże stężenie w tkance mózgowej (około ośmiokrotnie większe w porównaniu do osocza krwi). Metabolizm Pramipeksol jest metabolizowany u człowieka tylko w niewielkim stopniu. Eliminacja Niezmieniony pramipeksol wydalany jest głównie przez nerki. Około 90% dawki znakowanej izotopem węgla C 14 jest wydalane przez nerki, podczas gdy z kałem mniej niż 2%.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,35 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Całkowity klirens pramipeksolu wynosi około 500 ml/min, a klirens nerkowy wynosi około 400 ml/min. Okres półtrwania (t 1/2 ) wynosi od 8 godzin u osób młodych do 12 godzin u osób w wieku podeszłym.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,35 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym wykazały, że pramipeksol wywiera działanie czynnościowe, głównie dotyczące ośrodkowego układu nerwowego i żeńskiego układu rozrodczego, co prawdopodobnie wynika z nadmiernego działania farmakodynamicznego pramipeksolu. Zaobserwowano obniżenie ciśnienia rozkurczowego i skurczowego krwi oraz zmniejszenie częstości akcji serca u świnek miniaturowych, a u małp tendencję do działania hipotensyjnego. Potencjalne działanie pramipeksolu na funkcje rozrodcze zostało zbadane u szczurów i królików. Pramipeksol nie działał teratogennie u szczurów i królików, ale był embriotoksyczny u szczurów po zastosowaniu dawek toksycznych u matek. Ze względu na dobór gatunków zwierząt i ograniczoną liczbę badanych parametrów, szkodliwy wpływ pramipeksolu na ciążę oraz na płodność u samców nie został w pełni wyjaśniony. Zaobserwowano opóźnienie rozwoju płciowego u szczurów (tj.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,35 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
opóźnienie oddzielania napletka i ukształtowania wejścia pochwy). Znaczenie tego faktu dla ludzi jest nieznane. Pramipeksol nie wykazywał działania genotoksycznego. W badaniach rakotwórczości u samców szczurów wystąpiły gruczolaki i rozrost komórek Leydiga, co można wyjaśnić hamującym działaniem pramipeksolu na wydzielanie prolaktyny. To zjawisko nie ma klinicznego znaczenia dla ludzi. To samo badanie wykazało również, że dawki pramipeksolu 2 mg/kg (soli) i większe wiązały się z degeneracją siatkówki u szczurów albinosów. Nie obserwowano tego działania u szczurów zabarwionych, ani w czasie trwającego dwa lata badania nad rakotwórczością u myszy albinosów, ani u innych badanych gatunków.
CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,35 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Mannitol Skrobia kukurydziana Krzemionka koloidalna bezwodna Powidon K 25 Magnezu stearynian 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blistry OPA/aluminium/PCW-aluminium. Każdy blister zawiera 10 tabletek. Pudełka zawierające 3 lub 10 blistrów (30 lub 100 tabletek). Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Brak specjalnych wymagań.
CHPL leku Sifrol, tabletki, 0,35 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO SIFROL 0,088 mg tabletki SIFROL 0,18 mg tabletki SIFROL 0,35 mg tabletki SIFROL 0,7 mg tabletki 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY SIFROL 0,088 mg tabletki Każda tabletka zawiera 0,125 mg pramipeksolu dichlorowodorku jednowodnego, co odpowiada 0,088 mg pramipeksolu. SIFROL 0,18 mg tabletki Każda tabletka zawiera 0,25 mg pramipeksolu dichlorowodorku jednowodnego, co odpowiada 0,18 mg pramipeksolu. SIFROL 0,35 mg tabletki Każda tabletka zawiera 0,5 mg pramipeksolu dichlorowodorku jednowodnego, co odpowiada 0,35 mg pramipeksolu. SIFROL 0,7 mg tabletki Każda tabletka zawiera 1,0 mg pramipeksolu dichlorowodorku jednowodnego, co odpowiada 0,7 mg pramipeksolu. Uwaga: Dawki pramipeksolu zgodnie z publikacjami w piśmiennictwie odnoszą się do postaci soli. Wobec tego, dawki będą podane zarówno dla zasady pramipeksolu, jak i soli pramipeksolu (w nawiasach). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3.
CHPL leku Sifrol, tabletki, 0,35 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka SIFROL 0,088 mg tabletki Tabletki są białe, płaskie i okrągłe oraz mają wytłoczony kod (po jednej stronie kod P6, a po drugiej logo firmy Boehringer Ingelheim). SIFROL 0,18 mg tabletki Tabletki są białe, płaskie, owalne, z kreską dzielącą po obu stronach i wytłoczonym kodem (po jednej stronie kod P7, a po drugiej logo firmy Boehringer Ingelheim). Tabletki można podzielić na połowy. SIFROL 0,35 mg tabletki Tabletki są białe, płaskie, owalne, z kreską dzielącą po obu stronach i wytłoczonym kodem (po jednej stronie kod P8, a po drugiej logo firmy Boehringer Ingelheim). Tabletki można podzielić na połowy. SIFROL 0,7 mg tabletki Tabletki są białe, płaskie, okrągłe, z kreską dzielącą po obu stronach i wytłoczonym kodem (po jednej stronie kod P9, a po drugiej logo firmy Boehringer Ingelheim). Tabletki można podzielić na połowy.
CHPL leku Sifrol, tabletki, 0,35 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania SIFROL jest wskazany do stosowania u dorosłych w leczeniu objawów przedmiotowych i podmiotowych idiopatycznej choroby Parkinsona, w monoterapii (bez lewodopy) lub w skojarzeniu z lewodopą, tzn. w czasie trwania choroby, do jej późnych okresów, kiedy działanie lewodopy słabnie lub staje się nierówne i występują wahania skuteczności leczenia (wyczerpanie dawki lub efekt przełączania-zjawisko „on-off” ). SIFROL jest wskazany do stosowania u dorosłych w objawowym leczeniu umiarkowanego do ciężkiego zespołu niespokojnych nóg w dawkach do 0,54 mg zasady (0,75 mg soli) (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Sifrol, tabletki, 0,35 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Choroba Parkinsona Dawkę dobową podaje się w równo podzielonych dawkach 3 razy na dobę. Leczenie początkowe Dawki powinny być stopniowo zwiększane co 5-7 dni, od dawki początkowej 0,264 mg zasady (0,375 mg soli) na dobę. Dawkowanie należy zwiększać do osiągnięcia największej skuteczności leczenia u pacjentów, u których nie przewiduje się wystąpienia działań niepożądanych przekraczających próg tolerancji.

CHPL leku Sifrol, tabletki, 0,35 mg
Dawkowanie

Schemat zwiększania dawkowania produktu SIFROL
Tydzień Dawka(mg zasady) Całkowita dawka dobowa(mg zasady) Dawka (mg soli) Całkowita dawka dobowa(mg soli)
1 3 x 0,088 0,264 3 x 0,125 0,375
2 3 x 0,18 0,54 3 x 0,25 0,75
3 3 x 0,35 1,1 3 x 0,5 1,50

CHPL leku Sifrol, tabletki, 0,35 mg
Dawkowanie
Jeśli konieczne jest dalsze zwiększenie dawki dobowej, dawka powinna być zwiększana o 0,54 mg zasady (0,75 mg soli) w odstępach tygodniowych do osiągnięcia maksymalnej dawki 3,3 mg zasady (4,5 mg soli) na dobę. Należy jednak zaznaczyć, że ryzyko wystąpienia senności zwiększa się po dawkach większych niż 1,5 mg (soli) na dobę (patrz punkt 4.8). Leczenie podtrzymujące Dawka indywidualna pramipeksolu powinna mieścić się w przedziale od 0,264 mg zasady (0,375 mg soli) do maksymalnie 3,3 mg zasady (4,5 mg soli) na dobę. Podczas zwiększania dawki, w głównych badaniach, skuteczność była obserwowana począwszy od dawki dobowej 1,1 mg zasady (1,5 mg soli). Dalsze dostosowywanie dawki powinno być dokonywane z uwzględnieniem odpowiedzi klinicznej i występowania działań niepożądanych. W badaniach klinicznych około 5% pacjentów było leczonych produktem w dawkach mniejszych niż 1,1 mg zasady (1,5 mg soli).
CHPL leku Sifrol, tabletki, 0,35 mg
Dawkowanie
W zaawansowanej chorobie Parkinsona pramipeksol w dawkach większych niż 1,1 mg zasady (1,5 mg soli) na dobę może być odpowiedni dla pacjentów, u których zamierza się zmniejszyć dawki lewodopy. Zaleca się, aby dawka lewodopy była zmniejszana w czasie zwiększania dawki oraz leczenia podtrzymującego produktem SIFROL, zależnie od reakcji indywidualnej pacjenta (patrz punkt 4.5). Przerwanie leczenia Nagłe przerwanie leczenia dopaminergicznego może doprowadzić do wystąpienia złośliwego zespołu neuroleptycznego lub zespołu odstawienia agonisty dopaminy. Dawkę pramipeksolu należy zmniejszać w tempie 0,54 mg zasady (0,75 mg soli) na dobę aż do zmniejszenia dawki dobowej do 0,54 mg zasady (0,75 mg soli). Od tego momentu dawkę należy zmniejszać o 0,264 mg zasady (0,375 mg soli) na dobę (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Sifrol, tabletki, 0,35 mg
Dawkowanie
Zespół odstawienia agonisty dopaminy może wystąpić również w trakcie stopniowego zmniejszania dawki i może być konieczne tymczasowe zwiększenie dawki przed jej ponownym zmniejszeniem (patrz punkt 4.4). Zaburzenia czynności nerek Wydalanie pramipeksolu jest zależne od wydolności nerek. Zaleca się następujący schemat dawkowania w celu rozpoczęcia leczenia: Pacjenci z klirensem kreatyniny większym niż 50 ml/min nie wymagają zmniejszenia dawki dobowej ani częstości dawkowania. U pacjentów z klirensem kreatyniny pomiędzy 20 ml/min a 50 ml/min początkowa dawka dobowa produktu SIFROL powinna być podawana w dwóch podzielonych dawkach, zaczynając od 0,088 mg zasady (0,125 mg soli) dwa razy na dobę (0,176 mg zasady/0,25 mg soli na dobę). Nie należy przekraczać maksymalnej dawki dobowej 1,57 mg zasady pramipeksolu (2,25 mg soli).
CHPL leku Sifrol, tabletki, 0,35 mg
Dawkowanie
U pacjentów z klirensem kreatyniny mniejszym niż 20 ml/min dawka dobowa produktu SIFROL powinna być podawana w pojedynczej dawce, zaczynając od 0,088 mg zasady (0,125 mg soli) na dobę. Nie należy przekraczać maksymalnej dawki dobowej 1,1 mg zasady pramipeksolu (1,5 mg soli). Jeśli czynność nerek ulega pogorszeniu w czasie leczenia podtrzymującego, należy zmniejszyć dawkę dobową produktu SIFROL o taki sam procent, o jaki zmniejszył się klirens kreatyniny, tzn. jeśli klirens kreatyniny zmniejsza się o 30%, to należy zmniejszyć dawkę dobową produktu SIFROL o 30%. Dawka dobowa może być podawana w dwóch dawkach podzielonych, jeśli wartość klirensu kreatyniny wynosi pomiędzy 20 ml/min a 50 ml/min, oraz w pojedynczej dawce, jeśli wartość klirensu kreatyniny jest mniejsza niż 20 ml/min. Zaburzenia czynności wątroby Prawdopodobnie nie ma potrzeby dostosowywania dawkowania u pacjentów z niewydolnością wątroby, ponieważ około 90% wchłoniętej substancji czynnej wydalana jest przez nerki.
CHPL leku Sifrol, tabletki, 0,35 mg
Dawkowanie
Jednakże potencjalny wpływ niewydolności wątroby na farmakokinetykę produktu SIFROL nie został zbadany. Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego SIFROL u dzieci w wieku poniżej 18 lat. Stosowanie produktu leczniczego SIFROL u dzieci i młodzieży nie jest właściwe we wskazaniu choroba Parkinsona. Zespół niespokojnych nóg Zalecana początkowa dawka produktu SIFROL wynosi 0,088 mg zasady (0,125 mg soli) raz na dobę 2-3 godziny przed pójściem spać. U pacjentów, którzy wymagają dodatkowego złagodzenia objawów, dawkę można zwiększać co 4-7 dni, maksymalnie do 0,54 mg zasady (0,75 mg soli) na dobę (zgodnie z poniższą tabelą). Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę (patrz punkt 4.4 Nasilenie objawów zespołu niespokojnych nóg ).

CHPL leku Sifrol, tabletki, 0,35 mg
Dawkowanie

Schemat podawania produktu SIFROL
Stopniowedostosowanie dawki Raz na dobęDawka wieczorna (mg zasady) Raz na dobęDawka wieczorna (mg soli)
1 0,088 0,125
2* 0,18 0,25
3* 0,35 0,50
4* 0,54 0,75
* jeżeli zachodzi potrzeba

CHPL leku Sifrol, tabletki, 0,35 mg
Dawkowanie
Po 3 miesiącach leczenia należy ocenić odpowiedź pacjenta i rozważyć konieczność dalszego leczenia. Jeżeli leczenie przerwano na dłużej niż kilka dni, należy ponownie rozpocząć leczenie przy zastosowaniu wyżej przedstawionego dawkowania. Przerwanie leczenia Ponieważ dobowa dawka w leczeniu zespołu niespokojnych nóg nie przekracza 0,54 mg zasady (0,75 mg soli), SIFROL można odstawić bez stopniowego zmniejszania dawki. W trwającym 26 tygodni badaniu z kontrolą placebo u 10% pacjentów (14 z 135) po nagłym odstawieniu leczenia obserwowano wystąpienie efektów „z odbicia” (nasilenie objawów zespołu niespokojnych nóg w porównaniu ze stanem początkowym). Podobny efekt obserwowano dla całego zakresu dawek. Zaburzenia czynności nerek Eliminacja pramipeksolu zależy od wydolności nerek. U pacjentów z klirensem kreatyniny powyżej 20 ml/min zmniejszenie dawki dobowej nie jest konieczne.
CHPL leku Sifrol, tabletki, 0,35 mg
Dawkowanie
Nie badano stosowania produktu SIFROL u pacjentów hemodializowanych ani pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Zaburzenia czynności wątroby Nie ma potrzeby dostosowania dawki u pacjentów z niewydolnością wątroby, ponieważ wchłonięta substancja czynna jest w około 90% wydalana przez nerki. Dzieci i młodzież Ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności stosowanie produktu SIFROL nie jest zalecane u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. Zespół Tourette’a Dzieci i młodzież Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego SIFROL u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat, ponieważ nie określono skuteczności ani bezpieczeństwa stosowania w tej grupie pacjentów. Produktu SIFROL nie należy stosować u dzieci i młodzieży z zespołem Tourette’a ze względu na niekorzystny stosunek korzyści do ryzyka (patrz punkt 5.1). Sposób podawania Tabletki należy przyjmować doustnie, połykać popijając wodą, tabletki mogą być przyjmowane z pokarmem lub bez.
CHPL leku Sifrol, tabletki, 0,35 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Sifrol, tabletki, 0,35 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania U pacjentów z chorobą Parkinsona z zaburzeniami czynności nerek zaleca się zmniejszenie dawki produktu SIFROL zgodnie ze wskazówkami w punkcie 4.2. Omamy Omamy są znanym działaniem niepożądanym, które może wystąpić podczas leczenia agonistami dopaminy i lewodopą. Pacjentów należy poinformować o możliwości wystąpienia omamów (głównie wzrokowych). Dyskineza W zaawansowanej chorobie Parkinsona, w leczeniu skojarzonym z lewodopą, mogą wystąpić dyskinezy w czasie początkowego zwiększania dawki produktu SIFROL. W takim przypadku należy zmniejszyć dawkę lewodopy. Dystonia Dystonię osiową, w tym objaw antecollis, kamptokormię i pleurothotonus (objaw krzywej wieży w Pizie) zgłaszano sporadycznie u pacjentów z chorobą Parkinsona po rozpoczęciu podawania pramipeksolu lub stopniowego zwiększania jego dawki.
CHPL leku Sifrol, tabletki, 0,35 mg
Specjalne środki ostrozności
Chociaż dystonia może być objawem choroby Parkinsona, objawy u tych pacjentów zmniejszyły się po obniżeniu dawki lub odstawieniu pramipeksolu. W przypadku wystąpienia dystonii należy przeanalizować schemat przyjmowania leku dopaminergicznego i rozważyć modyfikację dawki pramipeksolu. Nagłe zasypianie i senność Podczas leczenia pramipeksolem obserwowano senność i epizody nagłego zasypiania, zwłaszcza u pacjentów z chorobą Parkinsona. Niezbyt często obserwowano epizody nagłego zasypiania w czasie aktywności dziennej, w niektórych przypadkach nieuświadomione i bez objawów ostrzegawczych. Pacjentów należy o tym poinformować i przestrzec, aby zachowywali czujność podczas prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn w czasie leczenia produktem SIFROL. Pacjenci, u których wystąpiła senność i (lub) epizody nagłego zasypiania, muszą powstrzymać się od prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn. Ponadto należy rozważyć zmniejszenie dawki lub zakończenie leczenia pramipeksolem.
CHPL leku Sifrol, tabletki, 0,35 mg
Specjalne środki ostrozności
Ze względu na możliwe działanie addycyjne należy zalecać ostrożność pacjentom, którzy przyjmują inne uspokajające produkty lecznicze lub spożywają alkohol podczas leczenia pramipeksolem (patrz punkt 4.5, 4.7 oraz 4.8). Zaburzenia kontroli impulsów Należy regularnie monitorować pacjentów pod względem rozwoju zaburzeń kontroli impulsów. Należy ostrzec pacjentów i opiekunów, że u pacjentów leczonych agonistami dopaminy, w tym produktem SIFROL, mogą wystąpić zmiany zachowania polegające na zaburzeniach kontroli impulsów, w tym patologiczne uzależnienie od hazardu, zwiększone libido, hiperseksualność, przymus wydawania pieniędzy lub kompulsywne zakupy, niepohamowany apetyt i jedzenie kompulsywne. Należy wziąć pod uwagę redukcję/stopniowe zmniejszanie dawki w przypadku rozwoju takich objawów. Stan pobudzenia maniakalnego i majaczenie Pacjentów należy systematycznie monitorować w kierunku wystąpienia stanu pobudzenia maniakalnego i majaczenia.
CHPL leku Sifrol, tabletki, 0,35 mg
Specjalne środki ostrozności
Pacjentów i opiekunów należy poinformować, że u pacjentów leczonych pramipeksolem wystąpić może stan pobudzenia maniakalnego i majaczenie. Jeżeli wystąpią takie objawy, należy rozważyć zmniejszenie dawki/stopniowe odstawienie leku. Pacjenci z zaburzeniami psychotycznymi Pacjenci z zaburzeniami psychotycznymi mogą być leczeni agonistami dopaminy wyłącznie, jeśli potencjalne korzyści przewyższają ryzyko. Należy unikać jednoczesnego podawania przeciwpsychotycznych produktów leczniczych z pramipeksolem (patrz punkt 4.5). Kontrola okulistyczna Zalecana jest kontrola okulistyczna w regularnych odstępach czasu lub jeśli występują zaburzenia widzenia. Ciężkie choroby układu krążenia W przypadku ciężkiej choroby sercowo-naczyniowej należy zachować ostrożność. Zaleca się kontrolowanie ciśnienia krwi, szczególnie na początku leczenia, ze względu na związane z leczeniem dopaminergicznym ryzyko wystąpienia hipotonii ortostatycznej.
CHPL leku Sifrol, tabletki, 0,35 mg
Specjalne środki ostrozności
Złośliwy zespół neuroleptyczny Informowano o objawach wskazujących na złośliwy zespół neuroleptyczny w przypadku nagłego przerwania leczenia dopaminergicznego (patrz punkt 4.2). Zespół odstawienia agonisty dopaminy (ang. dopamine agonist withdrawal syndrome , DAWS) Podczas stosowania agonistów dopaminy, w tym pramipeksolu, zgłaszano występowanie DAWS (patrz punkt 4.8). W celu przerwania leczenia u pacjentów z chorobą Parkinsona należy stopniowo zmniejszać dawkę pramipeksolu (patrz punkt 4.2). Ograniczone dane wskazują, że pacjenci z zaburzeniami kontroli impulsów i otrzymujący duże dawki dobowe i (lub) duże skumulowane dawki agonistów dopaminy mogą być narażeni na większe ryzyko wystąpienia DAWS. Objawy odstawienia mogą obejmować apatię, niepokój, depresję, zmęczenie, pocenie się i ból oraz brak reakcji na lewodopę. Należy poinformować pacjentów o potencjalnych objawach odstawienia przed rozpoczęciem stopniowego zmniejszania dawki lub przerwaniem stosowania pramipeksolu.
CHPL leku Sifrol, tabletki, 0,35 mg
Specjalne środki ostrozności
Pacjentów należy ściśle monitorować podczas stopniowego zmniejszania dawki i przerywania leczenia. W razie ciężkich i (lub) utrzymujących się objawów odstawienia można rozważyć ponowne tymczasowe podawanie pramipeksolu stosując najmniejszą skuteczną dawkę. Nasilenie objawów zespołu niespokojnych nóg Stosowanie pramipeksolu w leczeniu zespołu niespokojnych nóg może spowodować zwiększenie zaburzeń polegające na wcześniejszym występowaniu objawów wieczorem (lub nawet po południu), zwiększeniu ich intensywności oraz występowaniu objawów także w obrębie innych kończyn. Stosowanie większej dawki może zwiększyć ryzyko nasilenia zespołu niespokojnych nóg. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować pacjentów o możliwości nasilenia się objawów zespołu niespokojnych nóg i pouczyć o konieczności skontaktowania się z lekarzem, w razie gdy do tego dojdzie.
CHPL leku Sifrol, tabletki, 0,35 mg
Specjalne środki ostrozności
W przypadku podejrzenia nasilenia objawów zespołu niespokojnych nóg należy rozważyć dostosowanie dawki do najmniejszej skutecznej dawki lub przerwanie leczenia pramipeksolem (patrz punkt 4.2 i 4.8).
CHPL leku Sifrol, tabletki, 0,35 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Wiązanie z białkami osocza Pramipeksol u ludzi w bardzo małym stopniu wiąże się z białkami osocza (<20%) oraz w niewielkim stopniu ulega biotransformacji. Dlatego też wystąpienie interakcji z innymi produktami leczniczymi wpływającymi na wiązanie z białkami osocza lub eliminację na drodze biotransformacji jest mało prawdopodobne. Ponieważ leki przeciwcholinergiczne są eliminowane głównie na drodze biotransformacji, możliwość wystąpienia interakcji jest ograniczona, aczkolwiek interakcje z lekami przeciwcholinergicznymi nie były badane. Nie stwierdzono interakcji farmakokinetycznych z selegiliną i lewodopą. Leki hamujące/konkurencyjne w aktywnej eliminacji nerkowej Cymetydyna zmniejsza klirens nerkowy pramipeksolu o około 34%, prawdopodobnie poprzez hamowanie wydzielniczego systemu transportu kationów w kanalikach nerkowych.
CHPL leku Sifrol, tabletki, 0,35 mg
Interakcje
W związku z tym produkty lecznicze, które są inhibitorami tej aktywnej drogi wydalania nerkowego lub są wydalane tą drogą, takie jak cymetydyna, amantadyna, meksyletyna, zydowudyna, cisplatyna, chinina i prokainamid, mogą wzajemnie oddziaływać z pramipeksolem, powodując zmniejszenie klirensu pramipeksolu. Należy rozważyć zmniejszenie dawki pramipeksolu w przypadku, gdy produkt SIFROL podawany jest jednocześnie z tymi produktami leczniczymi. Leczenie skojarzone z lewodopą W czasie podawania produktu SIFROL w skojarzeniu z lewodopą zaleca się, aby dawka lewodopy została zmniejszona, a dawki innych produktów leczniczych przeciw parkinsonizmowi były utrzymywane na stałym poziomie, przy jednoczesnym zwiększaniu dawki produktu SIFROL. Ze względu na możliwe działanie addycyjne należy zalecać ostrożność pacjentom, którzy przyjmują inne produkty lecznicze o działaniu uspokajającym lub spożywają alkohol podczas leczenia pramipeksolem (patrz punkty 4.4, 4.7 oraz 4.8).
CHPL leku Sifrol, tabletki, 0,35 mg
Interakcje
Przeciwpsychotyczne produkty lecznicze Należy unikać jednoczesnego podawania przeciwpsychotycznych produktów leczniczych z pramipeksolem (patrz punkt 4.4), np. jeśli spodziewane jest działanie antagonistyczne.
CHPL leku Sifrol, tabletki, 0,35 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Wpływ na ciążę i laktację u człowieka nie był badany. Pramipeksol nie wykazywał działania teratogennego u szczurów i królików, działał jednak embriotoksycznie u szczurów w dawkach toksycznych dla matek (patrz punkt 5.3). Produktu SIFROL nie stosować w okresie ciąży, o ile nie jest zdecydowanie konieczne, tzn. jeśli potencjalne korzyści przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Karmienie piersią Ponieważ leczenie pramipeksolem hamuje wydzielanie prolaktyny u kobiet, można spodziewać się zahamowania laktacji. Nie badano, czy pramipeksol jest wydzielany z mlekiem kobiecym. U szczurów po podaniu substancji czynnej znakowanej izotopem radioaktywność była większa w mleku niż w osoczu. Ze względu na brak danych dotyczących ludzi, produktu SIFROL nie stosować podczas karmienia piersią. W przypadku jeżeli jego stosowanie jest konieczne, należy przerwać karmienie piersią. Płodność Nie przeprowadzono badań określających wpływ na płodność u ludzi.
CHPL leku Sifrol, tabletki, 0,35 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
W badaniach na zwierzętach pramipeksol wpływał na fazę cyklu płciowego i zmniejszał płodność samic zgodnie z oczekiwaniem dla leku z grupy agonistów dopaminy. Badania te nie wykazały jednak bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na płodność u samców.
CHPL leku Sifrol, tabletki, 0,35 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn SIFROL może wywierać znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Mogą wystąpić omamy oraz senność. Pacjenci leczeni produktem SIFROL, u których stwierdzono występowanie senności i (lub) przypadków nagłego zasypiania, muszą powstrzymać się od prowadzenia pojazdów i wykonywania czynności, w których stan zmniejszonej uwagi może narazić ich lub inne osoby na ryzyko ciężkich obrażeń lub śmierci (np. podczas obsługiwania maszyn), dopóki takie nawracające epizody i senność nie ustąpią (patrz również punkt 4.4, 4.5 i 4.8).
CHPL leku Sifrol, tabletki, 0,35 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Na podstawie analizy danych z badań klinicznych kontrolowanych placebo, obejmujących łącznie 1 923 pacjentów otrzymujących pramipeksol i 1 354 pacjentów otrzymujących placebo, działania niepożądane zgłaszano często w obu grupach. Wśród pacjentów otrzymujących pramipeksol i placebo co najmniej jedno działanie niepożądane zgłaszało odpowiednio 63% i 52% pacjentów. Większość działań niepożądanych zwykle pojawia się na wczesnym etapie leczenia i większość z nich ustępuje, nawet w przypadku kontynuowania leczenia. W ramach klasyfikacji układów narządowych działania niepożądane wymieniono według częstości występowania (liczby pacjentów, u których spodziewane jest wystąpienie działania niepożądanego), według poniższej skali: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000); nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Sifrol, tabletki, 0,35 mg
Działania niepożądane
Choroba Parkinsona, najczęściej występujące działania niepożądane Najczęściej zgłaszanymi (≥5%) działaniami niepożądanymi leku u pacjentów z chorobą Parkinsona, występującymi częściej w grupie otrzymującej pramipeksol niż w grupie otrzymującej placebo, były: nudności, dyskinezy, niedociśnienie, zawroty głowy, senność, bezsenność, zaparcia, omamy, ból głowy i zmęczenie. Senność występuje częściej w przypadku dawek przekraczających 1,5 mg soli pramipeksolu na dobę (patrz punkt 4.2). Częściej występującym działaniem niepożądanym leku w przypadku skojarzonego podawania z lewodopą była dyskineza. Na początku leczenia, zwłaszcza w przypadku zbyt szybkiego zwiększania dawki pramipeksolu, może wystąpić niedociśnienie. Tabela 1: Choroba Parkinsona

CHPL leku Sifrol, tabletki, 0,35 mg
Działania niepożądane

Układ narządowy Bardzo często (≥1/10) Często (≥1/100 do<1/10) Niezbyt często (≥1/1 000 do<1/100) Rzadko (≥1/10 000do<1/1 000) Nieznana
Zakażenia i zarażeniapasożytnicze zapalenie płuc
Zaburzenia endokrynologiczne nieprawidłowe wydzielanie hormonuantydiuretycznego1
Zaburzenia psychiczne bezsenność omamy koszmary senne splątanieobjawy behawioralne w postaci zaburzeń kontroli impulsów oraz zachowaniakompulsywne kompulsywne zakupy patologiczne uzależnienie od hazarduniepokój ruchowy hiperseksualność urojenia zaburzenia libido paranoja majaczenie niepohamowany apetyt1 żarłoczność1 stan pobudzenia maniakalnego
Zaburzenia układu nerwowego senność zawroty głowy dyskinezy ból głowy epizody nagłego zasypiania amnezjahiperkinezja omdlenia
Zaburzenia oka zaburzenia widzenia, w tym podwójne widzenie niewyraźne widzenie pogorszenie ostrościwzroku
Zaburzenia serca niewydolnośćserca1
Zaburzenianaczyniowe niedociśnienie
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej iśródpiersia duszność czkawka
Zaburzeniażołądka i jelit nudności zaparciawymioty
Zaburzenia skóry itkanki podskórnej nadwrażliwośćświąd

CHPL leku Sifrol, tabletki, 0,35 mg
Działania niepożądane

wysypka
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania zmęczenie obrzęk obwodowy zespół odstawienia agonisty dopaminy, w tym apatia, niepokój, depresja, zmęczenie,pocenie się i ból
Badania diagnostyczne zmniejszenie masy ciała, w tym zmniejszenieapetytu zwiększenie masy ciała

CHPL leku Sifrol, tabletki, 0,35 mg
Działania niepożądane
1 Działanie niepożądane wystąpiło w okresie po wprowadzeniu produktu do obrotu. Można stwierdzić z 95% pewnością, że częstość występowania tego działania nie jest większa niż „niezbyt często”, a może być niższa. Precyzyjne oszacowanie częstości występowania jest niemożliwe, ponieważ działanie niepożądane nie wystąpiło w bazie danych badań klinicznych obejmującej 2 762 pacjentów z chorobą Parkinsona leczonych pramipeksolem. Zespół niespokojnych nóg, najczęściej występujące działania niepożądane Najczęściej zgłaszanymi (≥ 5%) działaniami niepożądanymi leku u pacjentów z zespołem niespokojnych nóg leczonych pramipeksolem były nudności, ból głowy i zmęczenie. Nudności i zmęczenie obserwowano częściej u kobiet stosujących SIFROL (odpowiednio 20,8% i 10,5%) niż u mężczyzn (odpowiednio 6,7% i 7,3%). Tabela 2: Zespół niespokojnych nóg

CHPL leku Sifrol, tabletki, 0,35 mg
Działania niepożądane

Układ narządowy Bardzo często (≥1/10) Często (≥1/100 do<1/10) Niezbyt często (≥1/1 000 do<1/100) Nieznana
Zakażenia izarażenia pasożytnicze zapalenie płuc1
Zaburzeniaendokrynologiczne nieprawidłowe wydzielaniehormonu antydiuretycznego1
Zaburzenia bezsenność niepokój ruchowy
psychiczne koszmary splątanie
senne omamy
zaburzenia libido
urojenia1
żarłoczność1
paranoja1
stan pobudzenia
maniakalnego1
majaczenie1
objawy behawioralne w
postaci zaburzenia kontroli
impulsów oraz zachowania
kompulsywne1 (takie jak
kompulsywne zakupy,
patologiczne uzależnienie od
hazardu, hiperseksualność,
niepohamowany apetyt)

CHPL leku Sifrol, tabletki, 0,35 mg
Działania niepożądane

Zaburzenia układu nerwowego nasilenie objawów zespołu niespokojnychnóg ból głowy zawroty głowy senność epizody nagłego zasypiania omdleniadyskinezyamnezja1 hiperkinezja1
Zaburzenia oka zaburzenia widzenia, w tym pogorszenie ostrości wzroku podwójne widzenieniewyraźne widzenie
Zaburzenia serca niewydolność serca1
Zaburzenianaczyniowe niedociśnienie
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej iśródpiersia duszność czkawka
Zaburzeniażołądka i jelit nudności zaparciawymioty
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej nadwrażliwość świądwysypka
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania zmęczenie obrzęk obwodowy zespół odstawienia agonisty dopaminy, w tym apatia, niepokój, depresja, zmęczenie,pocenie się i ból
Badania diagnostyczne zmniejszenie masy ciała, w tym zmniejszenie apetytuzwiększenie masy ciała

CHPL leku Sifrol, tabletki, 0,35 mg
Działania niepożądane
1 Działanie niepożądane wystąpiło w okresie po wprowadzeniu produktu do obrotu. Można stwierdzić z 95% pewnością, że częstość występowania tego działania nie jest większa niż „niezbyt często”, a może być niższa. Precyzyjne oszacowanie częstości występowania jest niemożliwe, ponieważ działanie niepożądane nie wystąpiło w bazie danych badań klinicznych obejmującej 1 395 pacjentów z zespołem niespokojnych nóg leczonych pramipeksolem. Opis wybranych działań niepożądanych Senność Pramipeksol jest często związany z sennością i niezbyt często z nadmierną sennością dzienną oraz epizodami nagłego zasypiania (patrz również punkt 4.4). Zaburzenia libido Pramipeksol może być niezbyt często związany z zaburzeniami popędu (zwiększeniem lub zmniejszeniem). Zaburzenia kontroli impulsów Patologiczne uzależnienie od hazardu, zwiększone libido, hiperseksualność, przymus wydawania pieniędzy lub kompulsywne zakupy, niepohamowany apetyt i jedzenie kompulsywne mogą wystąpić u pacjentów leczonych agonistami dopaminy, w tym produktem SIFROL (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Sifrol, tabletki, 0,35 mg
Działania niepożądane
W przekrojowym retrospektywnym przesiewowym badaniu porównawczym przypadków, obejmującym 3 090 pacjentów z chorobą Parkinsona, u 13,6% wszystkich pacjentów przyjmujących leki dopaminergiczne oraz inne niż dopaminergiczne występowały objawy zaburzenia kontroli impulsów w ciągu ostatnich sześciu miesięcy. Obserwowane objawy obejmowały patologiczne uzależnienie od hazardu, kompulsywne zakupy, niepohamowany apetyt oraz kompulsywne zachowania seksualne (hiperseksualność). Potencjalne niezależne czynniki ryzyka zaburzeń kontroli impulsów obejmowały stosowanie leków dopaminergicznych oraz większych dawek leków dopaminergicznych, młodszy wiek (≤65 lat), stan wolny oraz spontanicznie zgłaszane uzależnienie od hazardu w wywiadzie rodzinnym. Zespół odstawienia agonisty dopaminy Podczas stopniowego zmniejszania dawki lub przerywania leczenia agonistami dopaminy, w tym pramipeksolem, mogą wystąpić pozamotoryczne działania niepożądane.
CHPL leku Sifrol, tabletki, 0,35 mg
Działania niepożądane
Objawy obejmują apatię, niepokój, depresję, zmęczenie, pocenie się i ból (patrz punkt 4.4). Niewydolność serca W badaniach klinicznych i w okresie po wprowadzeniu produktu do obrotu u pacjentów przyjmujących pramipeksol zgłaszano przypadki niewydolności serca. W badaniu farmakoepidemiologicznym wykazano, że stosowanie pramipeksolu było związane z podwyższonym ryzykiem niewydolności serca w porównaniu do braku użycia pramipeksolu (współczynnik ryzyka 1,86; 95% CI; 1,21-2,85). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Sifrol, tabletki, 0,35 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Brak doświadczenia klinicznego dotyczącego ciężkiego przedawkowania. Spodziewane działania niepożądane mogą być związane z profilem farmakodynamicznym agonisty dopaminy i obejmować nudności, wymioty, hiperkinezy, omamy, pobudzenie i niedociśnienie tętnicze. Nie ma ustalonego antidotum w przypadku przedawkowania agonisty dopaminy. Jeśli występują objawy pobudzenia ośrodkowego układu nerwowego, może być wskazany środek neuroleptyczny. Postępowanie po przedawkowaniu może wymagać ogólnego leczenia podtrzymującego włącznie z płukaniem żołądka, dożylnym podaniem płynów, podaniem węgla aktywnego i monitorowaniem elektrokardiograficznym.
CHPL leku Sifrol, tabletki, 0,35 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwparkinsonowskie, agoniści dopaminy, kod ATC: N04BC05. Mechanizm działania Pramipeksol jest agonistą dopaminy, wiążącym się wysoce selektywnie i swoiście z receptorami dopaminy z podrodziny D2, spośród których ma największe powinowactwo do receptorów D3 wykazując pełną wewnętrzną aktywność. Pramipeksol łagodzi objawy zaburzeń ruchowych związanych z chorobą Parkinsona przez pobudzanie receptorów dopaminy w ciele prążkowanym. Badania na zwierzętach wykazały, że pramipeksol hamuje syntezę, uwalnianie i przemianę dopaminy. Mechanizm działania pramipeksolu w leczeniu zespołu niespokojnych nóg jest nieznany. Dowody neurofarmakologiczne wskazują na istotną rolę układu dopaminergicznego. Działanie farmakodynamiczne W badaniach u ludzi (przeprowadzonych z udziałem ochotników) obserwowano zależne od dawki zmniejszenie wydzielania prolaktyny.
CHPL leku Sifrol, tabletki, 0,35 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W badaniach klinicznych z udziałem zdrowych ochotników, u których dawki produktu SIFROL tabletki o przedłużonym uwalnianiu zwiększano szybciej (co 3 dni) niż zalecane do 3,15 mg zasady pramipeksolu (4,5 mg soli) na dobę, obserwowano występowanie podwyższonego ciśnienia tętniczego i zwiększenie częstości akcji serca. Działania te nie występowały w badaniach z udziałem pacjentów. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania w leczeniu choroby Parkinsona Pramipeksol łagodzi objawy przedmiotowe i podmiotowe idiopatycznej choroby Parkinsona. Badania kliniczne kontrolowane placebo objęły około 1 800 pacjentów w fazach I-V Hoehna i Yahra leczonych pramipeksolem. W tym około 1 000 pacjentów było w bardziej zaawansowanych stadiach choroby, leczonych jednocześnie lewodopą i z powikłaniami ruchowymi. We wczesnym i zaawansowanym stadium choroby Parkinsona skuteczność pramipeksolu w kontrolowanych badaniach klinicznych utrzymywała się przez około sześć miesięcy.
CHPL leku Sifrol, tabletki, 0,35 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W otwartych badaniach kontynuacyjnych, trwających przez ponad trzy lata, nie obserwowano oznak zmniejszenia skuteczności. W kontrolowanym badaniu klinicznym z podwójną ślepą próbą, trwającym 2 lata, początkowe leczenie pramipeksolem znacząco opóźniło wystąpienie powikłań ruchowych oraz zmniejszyło częstość ich występowania w porównaniu z początkowym leczeniem lewodopą. To opóźnienie wystąpienia powikłań ruchowych po zastosowaniu pramipeksolu należy zrównoważyć względem większej poprawy funkcji motorycznych po stosowaniu lewodopy (mierzonej jako średnia zmiana punktacji w skali UPDRS). Ogólnie częstość występowania omamów i senności była większa w fazie zwiększania dawki w grupie przyjmującej pramipeksol. Nie było jednak znaczącej różnicy w fazie podtrzymującej. Te fakty należy wziąć pod uwagę podczas rozpoczynania leczenia pramipeksolem u pacjentów z chorobą Parkinsona.
CHPL leku Sifrol, tabletki, 0,35 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Dzieci i młodzież Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego SIFROL we wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży w chorobie Parkinsona (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2). Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania w leczeniu zespołu niespokojnych nóg Skuteczność stosowania pramipeksolu oceniono w czterech kontrolowanych badaniach klinicznych z użyciem placebo obejmujących około 1 000 pacjentów, u których zespół niespokojnych nóg występował w postaci od umiarkowanej do bardzo ciężkiej postaci idiopatycznej. Średnie zmiany w porównaniu z wartością początkową współczynników skal IRLS (International Restless Legs Scale) oraz CGI-I (Clinical Global Impression-Improvement) stanowiły zasadniczy sposób pomiaru skuteczności.
CHPL leku Sifrol, tabletki, 0,35 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Dla obu pierwszorzędowych punktów końcowych zaobserwowano statystycznie istotne różnice pomiędzy grupami o różnej dawce pramipeksolu: 0,25 mg, 0,5 mg, 0,75 mg soli pramipeksolu w porównaniu z placebo. Po 12 tygodniach leczenia wynik na skali IRLS uległ poprawie od 23,5 do 14,1 punktów dla placebo oraz od 23,4 do 9,4 punktów dla pramipeksolu (wszystkie dawki). Średnia poprawiona dla różnicy wyniosła -4,3 punktu (95% przedział ufności -6,4; -2,1 punktu; wartość p <0,0001). Współczynniki pacjentów na skali CGI-I (poprawa, znaczna poprawa) dla placebo i pramipeksolu wyniosły odpowiednio 51,2% oraz 72,0% (różnica 20%, 95% przedział ufności: 8,1%; 31,8%; p<0,0005). Skuteczność zaobserwowano po pierwszym tygodniu leczenia przy zastosowaniu 0,088 mg zasady (0,125 mg soli) na dobę. W badaniu z zastosowaniem polisomnografii kontrolowanym placebo zauważono, że po 3 tygodniach stosowania produktu SIFROL istotnie zmniejszyła się ilość okresowych ruchów kończyn podczas snu.
CHPL leku Sifrol, tabletki, 0,35 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Długoterminową skuteczność leku oceniono w badaniu klinicznym z kontrolą placebo. Po 26 tygodniach leczenia skorygowany średni wynik w skali IRLS zmniejszył się o 13,7 punktu w grupie pramipeksolu i o 11,1 punktu w grupie placebo. Średnia zmiana była statystycznie znamienna (p = 0,008) i wynosiła -2,6. Wskaźniki skuteczności leczenia w skali CGI-I (poprawa, znaczna poprawa) dla placebo i pramipeksolu wyniosły odpowiednio 50,3% (80/159) oraz 68,5% (111/162), co odpowiada liczbie 6 pacjentów, których należy leczyć, aby zapobiegać jednemu niekorzystnemu punktowi końcowemu (NNT – Number Needed to Treat) (95% przedział ufności: 3,5; 13,4; p = 0,001). Dzieci i młodzież Europejska Agencja Leków wstrzymała obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego SIFROL w jednej lub kilku podgrupach populacji dzieci i młodzieży w zespole niespokojnych nóg (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).
CHPL leku Sifrol, tabletki, 0,35 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania w zespole Tourette’a Skuteczność pramipeksolu (0,0625-0,5 mg/dobę) u dzieci z zespołem Tourette’a w wieku od 6 do 17 lat oceniono w 6-tygodniowym, podwójnie zaślepionym badaniu z randomizacją i kontrolą placebo z użyciem różnych dawek leku. W badaniu wzięło udział 63 pacjentów, których losowo przydzielono do grupy przyjmującej pramipeksol (43 pacjentów) i placebo (20 pacjentów). Pierwszorzędowym punktem końcowym była zmiana wyniku Total Tic Score (TTS) w skali Yale Global Tic Severity Scale (YGTSS) w stosunku do stanu wyjściowego. Nie zaobserwowano żadnej różnicy dla pramipeksolu w porównaniu z placebo ani w pierwszorzędowym punkcie końcowym, ani w żadnym z drugorzędowych punktów końcowych dotyczących skuteczności, tzn. wyniku ogólnym w skali YGTSS, wyniku w skali Patient Global Impression of Improvement (PGI-I), wyniku w skali Clinical Global Impression of Improvement (CGI-I) oraz wyniku w skali Clinical Global Impressions of Severity of Illness (CGI-S).
CHPL leku Sifrol, tabletki, 0,35 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Działania niepożądane występowały u co najmniej 5% pacjentów z grupy przyjmującej pramipeksol i były obserwowane częściej u pacjentów leczonych pramipeksolem niż u pacjentów leczonych placebo. Wystąpiły następujące działania niepożądane: ból głowy (27,9%, placebo 25,0%), senność (7,0%, placebo 5,0%), nudności (18,6%, placebo 10,0%), wymioty (11,6%, placebo 0,0%), ból w nadbrzuszu (7,0%, placebo 5,0%), hipotonia ortostatyczna (9,3%, placebo 5,0%), ból mięśni (9,3%, placebo 5,0%), zaburzenia snu (7,0%, placebo 0,0%), duszność (7,0%, placebo 0,0%) i zakażenia górnych dróg oddechowych (7,0%, placebo 5,0%). Obserwowano również inne poważne działania niepożądane prowadzące do przerwania terapii badanym lekiem w grupie pacjentów przyjmujących pramipeksol, takie jak stan splątania, zaburzenia mowy i nasilenie choroby (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Sifrol, tabletki, 0,35 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Pramipeksol jest szybko i całkowicie wchłaniany po podaniu doustnym. Całkowita dostępność biologiczna jest większa niż 90%, a maksymalne stężenie w osoczu krwi występuje pomiędzy 1. a 3. godziną. Podawanie razem z jedzeniem nie zmniejsza wchłaniania pramipeksolu, ale szybkość jego wchłaniania jest mniejsza. Pramipeksol wykazuje kinetykę liniową i niewielkie różnice osobnicze stężeń w osoczu u poszczególnych pacjentów. Dystrybucja U ludzi stopień wiązania pramipeksolu z białkami osocza jest bardzo mały (<20%), a objętość dystrybucji jest duża (400 l). U szczurów obserwowano duże stężenie w tkance mózgowej (około ośmiokrotnie większe w porównaniu do osocza krwi). Metabolizm Pramipeksol jest metabolizowany u człowieka tylko w niewielkim stopniu. Eliminacja Niezmieniony pramipeksol wydalany jest głównie przez nerki. Około 90% dawki znakowanej izotopem węgla C 14 jest wydalane przez nerki, podczas gdy z kałem mniej niż 2%.
CHPL leku Sifrol, tabletki, 0,35 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Całkowity klirens pramipeksolu wynosi około 500 ml/min, a klirens nerkowy wynosi około 400 ml/min. Okres półtrwania (t 1/2 ) wynosi od 8 godzin u osób młodych do 12 godzin u osób w wieku podeszłym.
CHPL leku Sifrol, tabletki, 0,35 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym wykazały, że pramipeksol wywiera działanie czynnościowe, głównie dotyczące ośrodkowego układu nerwowego i żeńskiego układu rozrodczego, co prawdopodobnie wynika z nadmiernego działania farmakodynamicznego pramipeksolu. Zaobserwowano obniżenie ciśnienia rozkurczowego i skurczowego krwi oraz zmniejszenie częstości akcji serca u świnek miniaturowych, a u małp tendencję do działania hipotensyjnego. Potencjalne działanie pramipeksolu na funkcje rozrodcze zostało zbadane u szczurów i królików. Pramipeksol nie działał teratogennie u szczurów i królików, ale był embriotoksyczny u szczurów po zastosowaniu dawek toksycznych u matek. Ze względu na dobór gatunków zwierząt i ograniczoną liczbę badanych parametrów, szkodliwy wpływ pramipeksolu na ciążę oraz na płodność u samców nie został w pełni wyjaśniony. Zaobserwowano opóźnienie rozwoju płciowego u szczurów (tj.
CHPL leku Sifrol, tabletki, 0,35 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
opóźnienie oddzielania napletka i ukształtowania wejścia pochwy). Znaczenie tego faktu dla ludzi jest nieznane. Pramipeksol nie wykazywał działania genotoksycznego. W badaniach rakotwórczości u samców szczurów wystąpiły gruczolaki i rozrost komórek Leydiga, co można wyjaśnić hamującym działaniem pramipeksolu na wydzielanie prolaktyny. To zjawisko nie ma klinicznego znaczenia dla ludzi. To samo badanie wykazało również, że dawki pramipeksolu 2 mg/kg (soli) i większe wiązały się z degeneracją siatkówki u szczurów albinosów. Nie obserwowano tego działania u szczurów zabarwionych, ani w czasie trwającego dwa lata badania nad rakotwórczością u myszy albinosów, ani u innych badanych gatunków.
CHPL leku Sifrol, tabletki, 0,35 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Mannitol Skrobia kukurydziana Krzemionka koloidalna bezwodna Powidon K 25 Magnezu stearynian 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blistry OPA/aluminium/PCW-aluminium. Każdy blister zawiera 10 tabletek. Pudełka zawierające 3 lub 10 blistrów (30 lub 100 tabletek). Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Brak specjalnych wymagań.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 2 mg/24 h
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Neupro 2 mg/24 h system transdermalny, plaster 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każdy plaster uwalnia 2 mg rotygotyny w ciągu 24 godzin. Każdy plaster o powierzchni 10 cm 2 zawiera 4,5 mg rotygotyny. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA System transdermalny, plaster. Cienki, kwadratowy plaster typu matrycowego z zaokrąglonymi krawędziami, trójwarstwowy. Zewnętrzna powierzchnia warstwy pokrywającej jest barwy beżowej z nadrukowanym napisem „Neupro 2 mg/24 h”.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 2 mg/24 h
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Zespół niespokojnych nóg Produkt Neupro jest wskazany u dorosłych w leczeniu objawowym idiopatycznego zespołu niespokojnych nóg (RLS) o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego. Choroba Parkinsona Produkt Neupro jest wskazany w leczeniu objawów przedmiotowych i podmiotowych we wczesnym okresie idiopatycznej choroby Parkinsona w monoterapii (tj. bez jednoczesnego podawania lewodopy) lub w skojarzeniu z lewodopą, tj. przez okres trwania choroby, poprzez jej późne okresy, kiedy działanie lewodopy słabnie lub staje się niezgodne i pojawiają się wahania efektu terapeutycznego (efekt końca dawki lub fluktuacje typu „on-off”).
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 2 mg/24 h
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Zalecenia dotyczące dawkowania zostały podane w dawce nominalnej. Zespół niespokojnych nóg Dawkowanie należy rozpocząć od dawki 1 mg/24 h podawanej raz na dobę. W zależności od indywidualnej reakcji pacjenta, dawkę można zwiększać w odstępach tygodniowych o 1 mg/24 h do maksymalnej dawki 3 mg/24 h. Co 6 miesięcy należy ponownie rozważyć potrzebę kontynuowania leczenia. Choroba Parkinsona Dawkowanie u pacjentów z wczesną postacią choroby Parkinsona : Dawkowanie należy rozpocząć od dawki 2 mg/24 h podawanej raz na dobę, następnie zwiększanej do dawki skutecznej w odstępach tygodniowych o 2 mg/24 h. Nie przekraczać dawki maksymalnej wynoszącej 8 mg/24 h. Dawka 4 mg/24 h może być dawką skuteczną u niektórych pacjentów. W przypadku większości pacjentów efektywna dawka zostaje osiągnięta w ciągu 3 lub 4 tygodni i wynosi odpowiednio 6 mg/24 h lub 8 mg/24 h. Dawka maksymalna wynosi 8 mg/24 h.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 2 mg/24 h
Dawkowanie
Dawkowanie u pacjentów z zaawansowaną postacią choroby Parkinsona z fluktuacjami: Dawkowanie należy rozpocząć od dawki 4 mg/24 h podawanej raz na dobę, następnie zwiększanej do dawki skutecznej w odstępach tygodniowych o 2 mg/24 h do dawki maksymalnej 16 mg/24 h. U niektórych pacjentów skuteczne mogą być dawki 4 mg/24 h lub 6 mg/24 h. U większości pacjentów dawkę skuteczną osiąga się w ciągu 3 do 7 tygodni w przypadku podawania dawek wynoszących 8 mg/24 h do dawki maksymalnej 16 mg/24 h. W przypadku dawek większych niż 8 mg/24 h w celu uzyskania docelowej dawki można zastosować więcej plastrów, np. dawkę 10 mg/24 h można uzyskać przez łączne zastosowanie plastra 6 mg/24 h i 4 mg/24 h. Produkt Neupro stosuje się raz na dobę. Plaster należy naklejać mniej więcej o tej samej porze każdego dnia. Plaster pozostawia się na skórze przez 24 godziny, po czym zastępuje się go nowym plastrem naklejanym w innym miejscu.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 2 mg/24 h
Dawkowanie
Jeśli pacjent zapomni o naklejeniu plastra o zwykłej porze lub w razie odklejenia się plastra, należy nakleić nowy plaster na pozostałą część doby. Zaprzestanie leczenia Zespół niespokojnych nóg Produkt Neupro należy odstawiać stopniowo. Dawkę dobową należy zmniejszać stopniowo o 1 mg/24 h, najlepiej co drugi dzień, aż do całkowitego zakończenia stosowania produktu Neupro (patrz punkt 4.4). W przypadku przestrzegania powyższej zasady nie obserwowano objawów „z odbicia” (wzmaganie się objawów po zaprzestaniu leczenia w porównaniu z ich początkowym nasileniem). Choroba Parkinsona Produkt Neupro należy odstawiać stopniowo. Dawkę dobową należy zmniejszać stopniowo o 2 mg/24 h, najlepiej co drugi dzień, aż do całkowitego zakończenia stosowania produktu Neupro (patrz punkt 4.4). Specjalne grupy pacjentów Zaburzenia czynności wątroby Dostosowanie dawkowania nie jest konieczne u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 2 mg/24 h
Dawkowanie
Należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, które mogą prowadzić do zmniejszenia klirensu rotygotyny. Rotygotyna nie była badana w tej grupie pacjentów. W razie nasilenia się zaburzeń czynności wątroby konieczne może być zmniejszenie dawki. Zaburzenia czynności nerek Dostosowanie dawkowania nie jest konieczne u pacjentów z łagodnymi do ciężkich zaburzeniami czynności nerek, w tym u osób wymagających dializy. Niespodziewana kumulacja rotygotyny może również wystąpić w przypadku ostrego pogorszenia czynności nerek (patrz punkt 5.2). Dzieci i młodzie ż Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności rotygotyny u dzieci i młodzieży. Dostępne dane przedstawiono w punkcie 5.2, jednak brak zaleceń dotyczących dawkowania rotygotyny u dzieci z zespołem niespokojnych nóg. Brak odpowiedniego uzasadnienia dla stosowania produktu Neupro u dzieci i młodzieży we wskazaniu w chorobie Parkinsona.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 2 mg/24 h
Dawkowanie
Sposób podawania Produkt Neupro jest przeznaczony do stosowania przezskórnego. Plaster należy nakleić na czystą, suchą, nieuszkodzoną i zdrową skórę brzucha, uda, biodra, bocznej części tułowia, barku lub ramienia. Należy unikać ponownego naklejania plastra w tym samym miejscu przez okres 14 dni. Nie wolno stosować plastra Neupro na skórę zaczerwienioną, podrażnioną lub uszkodzoną (patrz punkt 4.4). Stosowanie i sposób obchodzenia się z produktem: Każdy plaster jest zapakowany w saszetkę i należy go nakleić na skórę bezpośrednio po otwarciu saszetki. Należy zdjąć jedną połowę warstwy ochronnej, przykleić lepką część plastra do skóry i silnie docisnąć. Następnie odchylić plaster i zdjąć drugą część warstwy ochronnej. Nie należy dotykać lepkiej powierzchni plastra. Plaster należy silnie docisnąć dłonią przez około 30 sekund, aby zapewnić jego właściwe przyklejenie. Nie należy przecinać plastra na części.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 2 mg/24 h
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Badanie metodą rezonansu magnetycznego lub kardiowersja (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 2 mg/24 h
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Jeśli podczas leczenia pacjenta z chorobą Parkinsona nie została osiągnięta zadowalająca kontrola objawów choroby, zmiana rotygotyny na innego agonistę dopaminy może przynieść dodatkowe korzyści (patrz punkt 5.1). Oba wskazania Rezonans magnetyczny (MRI) i kardiowersja Warstwa pokrywająca plaster Neupro zawiera aluminium. Aby uniknąć oparzeń skóry, plaster Neupro należy zdjąć przed wykonaniem u pacjenta badania metodą rezonansu magnetycznego (MRI) lub kardiowersji. Niedociśnienie ortostatyczne Agoniści dopaminy zaburzają układową regulację ciśnienia tętniczego powodując niedociśnienie ortostatyczne. Zdarzenia te występowały także podczas leczenia rotygotyną, ale ich częstość była podobna do obserwowanej u pacjentów otrzymujących placebo.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 2 mg/24 h
Specjalne środki ostrozności
Zaleca się kontrolowanie ciśnienia tętniczego, zwłaszcza w początkowym okresie leczenia, w związku z ogólnym ryzykiem wystąpienia niedociśnienia ortostatycznego związanego z leczeniem dopaminergicznym. Omdlenia W badaniach klinicznych z zastosowaniem rotygotyny obserwowano omdlenia; częstość ich występowania była podobna do tej obserwowanej u pacjentów otrzymujących placebo. Ponieważ z badań tych byli wykluczeni pacjenci z istotnymi klinicznie chorobami układu sercowo-naczyniowego, u chorych z ciężkimi chorobami układu sercowo naczyniowego należy przeprowadzić wywiad pod kątem omdleń i objawów zwiastujących omdlenie. Przypadki nagłego zasypiania i senność Stosowanie rotygotyny było związane z sennością i przypadkami nagłego zasypiania. Zgłaszano przypadki nagłego zasypiania pacjentów w trakcie aktywności dziennej, czasami bez żadnych objawów poprzedzających.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 2 mg/24 h
Specjalne środki ostrozności
Lekarze zapisujący produkt Neupro powinni stale oceniać pacjentów pod kątem ospałości lub senności, ponieważ pacjenci mogą nie zdawać sobie sprawy z tych objawów dopóki nie zostaną bezpośrednio zapytani. Należy starannie rozważyć zmniejszenie dawki produktu lub zakończenie leczenia. Zaburzenia kontroli nawyków i popędów oraz inne powiązane zaburzenia Należy regularnie monitorować pacjentów ze względu na możliwość wystąpienia zaburzeń kontroli nawyków i popędów oraz innych powiązanych zaburzeń, w tym zespołu dysregulacji dopaminowej. Należy poinformować pacjentów i ich opiekunów, że u osób leczonych agonistami dopaminy, w tym rotygotyną, mogą wystąpić behawioralne objawy zaburzeń popędów, w tym: patologiczny hazard, zwiększone libido, hiperseksualność, kompulsyjne wydawanie pieniędzy lub kupowanie oraz kompulsyjny lub niepohamowany apetyt. W trakcie leczenia rotygotyną, u niektórych pacjentów obserwowano wystąpienie zespołu dysregulacji dopaminowej.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 2 mg/24 h
Specjalne środki ostrozności
W takich przypadkach zaleca się rozważenie zmniejszenia dawki lub stopniowe odstawienie leku. Złośliwy zespół neuroleptyczny Po nagłym przerwaniu leczenia dopaminergicznego mogą występować objawy przypominające złośliwy zespół neuroleptyczny. Z tego powodu zaleca się stopniowe zmniejszanie dawkowania (patrz punkt 4.2). Zespół odstawienia agonisty dopaminy Po nagłym przerwaniu leczenia dopaminergicznego mogą występować objawy przypominające zespół odstawienia agonisty dopaminy (na przykład ból, zmęczenie, depresja, pocenie się i lęk). Z tego powodu zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki (patrz punkt 4.2). Zaburzenia myślenia i zachowania Zgłaszano zaburzenia myślenia i zachowania, które mogą przejawiać się różnorako, w tym myślami paranoidalnymi, urojeniami, omamami, splątaniem, zachowaniami psychotycznymi, dezorientacją, zachowaniami agresywnymi, pobudzeniem i majaczeniem.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 2 mg/24 h
Specjalne środki ostrozności
Powikłania związane z włóknieniem U niektórych pacjentów leczonych środkami dopaminergicznymi będącymi pochodnymi alkaloidów sporyszu obserwowano przypadki włóknienia zaotrzewnowego, nacieków płucnych, wysięku do jamy opłucnej, pogrubienia opłucnej, zapalenia osierdzia i uszkodzenia zastawek serca. Objawy te mogą przeminąć po przerwaniu leczenia, jednak nie zawsze dochodzi do ich całkowitego ustąpienia. Chociaż uważa się, że powyższe działania niepożądane są związane z ergolinową strukturą tych związków, nie wiadomo, czy inni agoniści dopaminy, nie będący pochodnymi alkaloidów sporyszu, również mogą wywoływać takie objawy. Neuroleptyki Nie należy stosować neuroleptyków jako leków przeciwwymiotnych u pacjentów używających agonistów dopaminy (patrz także punkt 4.5). Kontrole okulistyczne Zaleca się przeprowadzanie kontroli okulistycznych w regularnych odstępach czasu lub gdy wystąpią zaburzenia widzenia.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 2 mg/24 h
Specjalne środki ostrozności
Ogrzewanie miejsca naklejenia plastra Nie należy narażać miejsca naklejenia plastra na zewnętrzne źródła ciepła (nadmierne światło słoneczne, podkładki grzewcze i inne źródła ciepła, takie jak sauna, gorąca kąpiel). Odczyny skórne w miejscu podania W miejscu naklejenia plastra mogą wystąpić odczyny skórne, zwykle o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu. Zaleca się, aby miejsce naklejenia plastra zmieniać każdego dnia (np. ze strony prawej na lewą oraz z górnej części ciała na dolną). To samo miejsce nie powinno być ponownie wykorzystane w ciągu 14 dni. Jeśli w miejscu naklejenia plastra wystąpią odczyny utrzymujące się dłużej niż kilka dni lub są trwałe, jeśli nastąpi nasilenie odczynu skórnego lub jeśli odczyn skórny rozszerzy się poza miejsce naklejenia plastra, należy dokonać oceny stosunku ryzyka do korzyści dla danego pacjenta.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 2 mg/24 h
Specjalne środki ostrozności
W razie wystąpienia wysypki lub podrażnienia skóry w wyniku stosowania systemu transdermalnego, należy unikać narażenia tej okolicy na bezpośrednie działanie promieni słonecznych do czasu wygojenia skóry, ponieważ ekspozycja na światło słoneczne może prowadzić do zmian jej zabarwienia. Jeśli podczas stosowania produktu Neupro zaobserwuje się uogólniony odczyn skórny mający związek z leczeniem produktem Neupro (np. wysypka alergiczna, w tym wysypka rumieniowa, plamkowa, grudkowa lub świąd), należy zaprzestać leczenia. Obrzęk obwodowy W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z chorobą Parkinsona, 6-miesięczne współczynniki występowania obrzęku obwodowego utrzymywały się na poziomie około 4% przez całkowity okres obserwacji do 36 miesięcy. Obrzęk obwodowy obserwowano również w badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z zespołem niespokojnych nóg.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 2 mg/24 h
Specjalne środki ostrozności
Nadwrażliwość na siarczyny Neupro zawiera sodu metadwusiarczyn, siarczyn, który u niektórych wrażliwych pacjentów może powodować reakcje alergiczne, w tym objawy anafilaktyczne i epizody astmatyczne zagrażające życiu lub o średnim nasileniu. Obserwacje dotyczące pacjentów z chorobą Parkinsona Dopaminergiczne działania niepożądane Częstość występowania niektórych dopaminergicznych działań niepożądanych, takich jak omamy, dyskineza i obrzęki obwodowe, jest zwykle większa podczas stosowania leku w skojarzeniu z lewodopą u pacjentów z chorobą Parkinsona. Należy wziąć to pod uwagę podczas zapisywania rotygotyny. Reakcje dystoniczne Reakcje dystoniczne, w tym dystonia, nieprawidłowa postawa ciała, kręcz szyi i pochylenie ciała w jedną stronę ( Pleurothotonus lub zespół krzywej wieży w Pizie) były sporadycznie zgłaszane u pacjentów z chorobą Parkinsona po rozpoczęciu leczenia rogotyną lub podczas stopniowego zwiększania jej dawki.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 2 mg/24 h
Specjalne środki ostrozności
Chociaż reakcje dystoniczne mogą być objawem choroby Parkinsona, u niektórych z tych pacjentów objawy uległy złagodzeniu po zmniejszeniu dawki lub odstawieniu rotygotyny. Jeśli wystąpi reakcja dystoniczna, należy zweryfikować schemat stosowania leków dopaminergicznych i rozważyć dostosowanie dawki rotygotyny. Obserwacje dotyczące pacjentów z zespołem niespokojnych nóg Nasilenie objawów U pacjentów z zespołem niespokojnych nóg może dojść do nasilenia objawów. Nasilenie dotyczy wcześniejszego ich występowania wieczorem (lub nawet po południu), zwiększenia ciężkości objawów i rozszerzenia się objawów na inne części ciała. W długoterminowych badaniach klinicznych z zastosowaniem rotygotyny, większość epizodów nasilenia objawów miało miejsce w pierwszym i drugim roku leczenia. Należy unikać stosowania dawek większych niż zalecane w zespole niespokojnych nóg, ponieważ większe dawki mogą prowadzić do częstszych przypadków nasilenia objawów (patrz punkt 5.1).
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 2 mg/24 h
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Rotygotyna jest agonistą dopaminy, dlatego też przyjmuje się, że antagoniści dopaminy, jak neuroleptyki (np. pochodne fenotiazyny, butyrofenonu, tioksantenu) lub metoklopramid, mogą zmniejszać skuteczność produktu Neupro i należy unikać jednoczesnego podawania tych leków. Ze względu na możliwe działanie addytywne należy zachować ostrożność, kiedy pacjenci zażywają środki uspokajające lub inne leki działające hamująco na ośrodkowy układ nerwowy (np. benzodiazepiny, leki przeciwpsychotyczne, leki przeciwdepresyjne) lub alkohol w skojarzeniu z rotygotyną. Jednoczesne podawanie lewodopy i karbidopy z rotygotyną nie wpływa na właściwości farmakokinetyczne rotygotyny; rotygotyna nie ma wpływu na farmakokinetykę lewodopy i karbidopy. Jednoczesne podawanie domperydonu i rotygotyny nie wpływało na farmakokinetykę rotygotyny.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 2 mg/24 h
Interakcje
Jednoczesne podawanie omeprazolu (inhibitor CYP2C19), w dawkach 40 mg/24 h, nie wpływało na farmakokinetykę ani metabolizm rotygotyny u zdrowych ochotników. Neupro może wzmagać niepożądane działania dopaminergiczne lewodopy i podobnie jak inni agoniści dopaminy, może wywoływać i (lub) nasilić wcześniej istniejącą dyskinezę. Podawanie rotygotyny (3 mg/24 h) nie miało wpływu na właściwości farmakodynamiczne i farmakokinetyczne stosowanych jednocześnie doustnych środków antykoncepcyjnych (0,03 mg etynyloestradiolu, 0,15 mg lewonorgestrelu). Nie badano interakcji z hormonalnymi środkami antykoncepcyjnymi w innej postaci.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 2 mg/24 h
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Kobiety w wieku rozrodczym, antykoncepcja u kobiet Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne metody antykoncepcji aby zapobiec ciąży podczas leczenia rotygotyną. Ciąża Brak odpowiednich danych dotyczących stosowania rotygotyny u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego u szczurów i królików, natomiast obserwowano toksyczne działanie na zarodek u szczurów i myszy po dawkach toksycznych dla samic (patrz punkt 5.3). Potencjalne zagrożenie dla człowieka nie jest znane. Rotygotyny nie należy stosować w okresie ciąży. Karmienie piersią Ze względu na zmniejszanie przez rotygotynę wydzielania prolaktyny u ludzi, należy oczekiwać hamowania laktacji. Badania przeprowadzone na szczurach wykazały, że rotygotyna i (lub) jej metabolit(y) są wydzielane do mleka. Biorąc pod uwagę brak danych dotyczących człowieka, należy przerwać karmienie piersią.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 2 mg/24 h
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Płodność Informacje na temat badań wpływu na płodność, patrz punkt 5.3.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 2 mg/24 h
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Rotygotyna może wywierać znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu. Należy poinformować pacjentów leczonych rotygotyną, u których występują senność i (lub) epizody nagłego zasypiania, o zakazie prowadzenia pojazdów mechanicznych i wykonywania czynności (np. obsługiwania urządzeń mechanicznych), podczas których zaburzona czujność może narazić pacjentów lub inne osoby na ryzyko poważnego zranienia lub zgonu, do czasu ustąpienia nawracających epizodów zasypiania i senności (patrz także punkty 4.4 i 4.5).
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 2 mg/24 h
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Zespół niespokojnych nóg Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Analiza zbiorcza badań klinicznych kontrolowanych placebo z udziałem łącznej liczby 748 pacjentów leczonych produktem Neupro i 214 pacjentów otrzymujących placebo wykazała, że 65,5% pacjentów stosujących produkt Neupro i 33,2% otrzymujących placebo zgłosiło co najmniej jedno działanie niepożądane. Na początku leczenia mogą wystąpić niepożądane działania dopaminergiczne, takie jak nudności i wymioty. Ich nasilenie jest zwykle łagodne lub umiarkowane, a objawy przemijają, nawet w przypadku kontynuacji leczenia. Do działań niepożądanych leku, zgłaszanych przez ponad 10% pacjentów leczonych produktem Neupro, należą nudności, odczyny w miejscu podania, stany osłabienia i ból głowy. W badaniach, w których miejsca naklejenia plastra zmieniano zgodnie z zaleceniami podanymi w Charakterystyce Produktu Leczniczego i Ulotce dla pacjenta, u 34,2% z 748 pacjentów stosujących produkt Neupro wystąpiły odczyny w miejscu podania.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 2 mg/24 h
Działania niepożądane
W większości przypadków odczyny w miejscu podania były łagodne lub umiarkowane i były one ograniczone do miejsca naklejenia plastra. Reakcje te były przyczyną zaprzestania leczenia produktem Neupro u 7,2% pacjentów otrzymujących ten produkt. Odsetek pacjentów, którzy przerwali leczenie Odsetek pacjentów, którzy przerwali leczenie, był oceniany w trzech badaniach klinicznych trwających do trzech lat. Odsetek pacjentów przerywających leczenie w pierwszym roku wyniósł 25-38%, w drugim roku – 10%, a w trzecim – 11%. Należy przeprowadzać okresową ocenę skuteczności i bezpieczeństwa, uwzględniając nasilenie się objawów. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Poniższa tabela przedstawia działania niepożądane leku zebrane na podstawie analizy zbiorczej wyżej wymienionych badań przeprowadzonych u pacjentów z zespołem niespokojnych nóg oraz na podstawie doświadczeń po wprowadzeniu produktu na rynek.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 2 mg/24 h
Działania niepożądane
W obrębie każdej grupy działania niepożądane są wymienione zgodnie z częstością występowania (liczba pacjentów u których może wystąpić działanie niepożądane), przy zastosowaniu następujących kategorii: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania, objawy niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.

CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 2 mg/24 h
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów narządowychwg MedDRA Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Częstość nieznana
Zaburzenia Nadwrażliwość,
układu która może
immunologi- obejmować
cznego obrzęk
naczyniorucho-
wy, obrzęk
języka i warg

CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 2 mg/24 h
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów narządowychwg MedDRA Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Częstość nieznana
Zaburzenia Nagły napad Zaburzenia Zachowania Zespół
psychiczne snu/ nagłe obsesyjno- agresywne/ dysregulacji
zasypianie, kompulsyjne, agresjab, dopaminergi-
zaburzenia pobudzenied dezorientacjad cznejc,
pożądania zaburzenia
seksualnegoa (w postrzegania
tym: (w tym:
hiperseksual- omamy,
ność, omamy
zwiększone wzrokowe,
libido), omamy
bezsenność, słuchowe,
zaburzenia złudzenia),
snu, niezwykłe koszmary
sny, zaburzenia sennee,
kontroli paranojae, stan
popędówa, d (w splątaniae,
tym zaburzenia
patologiczny psychotycznee,
hazard, urojeniae,
stereotypie, majaczeniee
niepohamowany
apetyt/
zaburzenia
odżywianiab,
kompulsyjne
kupowaniec)
Zaburzenia Ból głowy Senność Zawroty
układu głowye,
nerwowego zaburzenia
świadomości
niesklasyfiko-
wanee (w tym
omdlenie,
omdlenie
wazowagalne,
utrata
przytomności),
dyskinezae,
zawroty głowy
związane ze
zmianą pozycji
ciałae, letarge,
drgawkie
Zaburzenia Niewyraźne
oka widzeniee,
zaburzenia
widzeniae,
fotopsjae

CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 2 mg/24 h
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów narządowychwg MedDRA Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Częstość nieznana
Zaburzeniaucha i błędnika Zawroty głowye
Zaburzenia serca Kołatanie sercae, migotanie przedsionkówe, częstoskurcznadkomorowye
Zaburzenia naczyniowe Nadciśnienie Niedociśnienie ortostatyczne Niedociśnie- niee
Zaburzenia oddechowe, klatkipiersiowej i śródpiersia Czkawkae
Zaburzenia żołądka i jelit Nudności Wymioty, dyspepsja Zaparciee, suchość w jamie ustneje, ból brzuchae,biegunka
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Świąd Rumieńe, nadmierne pocenie sięe, świąd uogólnionye, podrażnienie skórye, kontaktowe zapalenie skórye, wysypkauogólnionae
Zaburzenia układu rozrodczego ipiersi Zaburzenia erekcjie

CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 2 mg/24 h
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów narządowychwg MedDRA Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Częstość nieznana
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Odczyny w miejscu naklejeniaa (w tym: rumień, świąd, podrażnienie, wysypka, zapalenie skóry, pęcherzyki, ból, wypryski, stan zapalny, opuchlizna, odbarwienia, grudki, starcia naskórka, pokrzywka, nadwrażli- wość), stany osłabieniaa (w tym zmęczenie, osłabienie, złesamopoczucie) Drażliwość, obrzęki obwodowe
Badania diagnostyczne Zmniejszenie masy ciałae, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowyche (w tym AspAT, AlAT, GGTP),zwiększenie masy ciałae, zwiększenie częstości pracy sercae, zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej(CPK)d,e
Urazy i zatrucia,powikłania po zabiegach Upadkie

CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 2 mg/24 h
Działania niepożądane
Klasyfikacja układów narządowychwg MedDRA Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Częstość nieznana
Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe itkanki łącznej Rabdomiolizac
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 2 mg/24 h
Działania niepożądane
a Termin wysokiej kategorii (High Level Term) b Zgłaszane w badaniach otwartych c Obserwowane po wprowadzeniu do obrotu d Zaobserwowane w 2011 roku, w analizie zbiorczej kontrolowanych placebo badań prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby e Obserwowane w badaniach z udziałem pacjentów z chorobą Parkinsona Choroba Parkinsona Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Analiza zbiorcza badań klinicznych kontrolowanych placebo z udziałem łącznej liczby 1307 pacjentów leczonych produktem Neupro i 607 pacjentów otrzymujących placebo wykazała, że 72,5% pacjentów leczonych produktem Neupro i 58,0% otrzymujących placebo zgłosiło co najmniej jedno działanie niepożądane. Na początku leczenia mogą wystąpić niepożądane działania dopaminergiczne, takie jak nudności i wymioty. Ich nasilenie jest zwykle łagodne lub umiarkowane, a objawy przemijają, nawet w przypadku kontynuacji leczenia.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 2 mg/24 h
Działania niepożądane
Do działań niepożądanych, zgłaszanych przez ponad 10% pacjentów leczonych systemem transdermalnym Neupro, należą nudności, wymioty, odczyny w miejscu podania, senność, zawroty głowy i bóle głowy. W badaniach, w których miejsca naklejenia plastra zmieniano zgodnie z zaleceniami podanymi w Charakterystyce Produktu Leczniczego i ulotce dla pacjenta, u 35,7% z 830 pacjentów stosujących produkt Neupro, wystąpiły odczyny w miejscu podania. W większości przypadków odczyny w miejscu podania były łagodne lub umiarkowane i były one ograniczone do miejsca naklejenia plastra. Reakcje te były przyczyną zaprzestania leczenia produktem Neupro u 4,3% pacjentów otrzymujących ten produkt. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Poniższa tabela przedstawia działania niepożądane zebrane na podstawie analizy zbiorczej wyżej wymienionych badań przeprowadzonych u pacjentów z chorobą Parkinsona oraz na podstawie doświadczeń po wprowadzeniu produktu na rynek.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 2 mg/24 h
Działania niepożądane
W obrębie każdej grupy działania niepożądane są wymienione zgodnie z częstością występowania (liczba pacjentów u których może wystąpić działanie niepożądane), przy zastosowaniu następujących kategorii: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania, objawy niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.

CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 2 mg/24 h
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów narządowychwg MedDRA Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Częstość nieznana
Zaburzenia układu immunologi- cznego Nadwrażli- wość, która może obejmować obrzęk naczynioru- chowy, obrzęk językai warg
Zaburzenia psychiczne Zaburzenia postrzeganiaa (w tym omamy, omamy wzrokowe, omamy słuchowe, złudzenia), bezsenność, zaburzenia snu, koszmary senne, niezwykłe sny, zaburzenia kontroli popędówa, d (w tym patologiczny hazard, stereotypie,niepohamowany apetyt/ zaburzenia odżywianiab,kompulsyjne kupowaniec) Nagły napad snu/ nagłe zasypianie, paranoja, zaburzenia pożądania seksualnegoa (w tym hiperseksual- ność, zwiększone libido), stan splątania, dezorienta- cjad, pobudzenied Zaburzenia psychotyczne, zaburzenie obsesyjno- kompulsyjne, zachowania agresywne / agresjab, urojeniad, majaczenied Zespół dysregulacji dopaminergi- cznejc
Zaburzenia układu nerwowego Senność, zawroty głowy, bóle głowy Zaburzenia świadomości niesklasyfiko- wanea (w tym omdlenie, omdlenie wazowagalne, utrata przytomności), dyskineza, zawroty głowy związane ze zmianą pozycjiciała, letarg Drgawki Zespół opadania głowy
Zaburzenia oka Niewyraźne widzenie,

CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 2 mg/24 h
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów narządowychwg MedDRA Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Częstość nieznana
zaburzeniawidzenia, fotopsja
Zaburzenia ucha ibłędnika Zawroty głowy
Zaburzenia serca Kołatanie serca Migotanie przedsionków Częstoskurcznadkomoro- wy
Zaburzenia naczyniowe Niedociśnienie ortostatyczne, nadciśnienie Niedociśnie- nie
Zaburzenia oddechowe, klatki piersiowej iśródpiersia Czkawka
Zaburzenia żołądka i jelit Nudności, wymiotya Zaparcie, suchość w jamieustnej, dyspepsja, Ból brzucha Biegunka
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Rumień, nadmierne pocenie się, świąd Świąd uogólniony, podrażnienie skóry, kontaktowe zapalenieskóry Wysypka uogólniona
Zaburzenia układurozrodczego i piersi Zaburzenia erekcji
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Odczyny w miejscu naklejenia lub zakropleniaa (w tym rumień, świąd, podrażnienie, wysypka, zapalenie skóry, pęcherzyki, ból, egzema, stan zapalny, obrzęk, odbarwienia skóry, grudki, zadrapanie,pokrzywka, Obrzęk obwodowy, stany osłabieniaa (w tym zmęczenie, osłabienie, złe samopoczucie) Drażliwość

CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 2 mg/24 h
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów narządowychwg MedDRA Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Częstość nieznana
nadwrażliwość)
Badania diagnostyczne Utrata masy ciała Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (w tym AspAT, AlAT, GGTP),zwiększenie masy ciała, zwiększenie częstości pracy serca, zwiększenie aktywności fosfokinazykreatynowej (CPK)d
Urazy, zatrucia i powikłania pozabiegach Upadki
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Rabdomiolizac

CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 2 mg/24 h
Działania niepożądane
a Termin wysokiej kategorii (High Level Term) b Zgłaszane w badaniach otwartych c Obserwowane po wprowadzeniu do obrotu d Zaobserwowane w 2011 roku, w analizie zbiorczej kontrolowanych placebo badań prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby e Zaobserwowano wyłącznie u pacjentów z chorobą Parkinsona Oba wskazania Opis wybranych działań niepożądanych Epizody nagłego zasypiania i senność Stosowanie rotygotyny wiązało się z sennością, w tym nadmierną sennością w ciągu dnia i epizodami nagłego zasypiania. W pojedynczych przypadkach epizody nagłego zasypiania występowały podczas prowadzenia pojazdów i prowadziły do wypadków (patrz także punkty 4.4 i 4.7). Zaburzenia kontroli nawyków i popędów U pacjentów leczonych agonistami dopaminy, w tym rotygotyną, może wystąpić patologiczny hazard, zwiększone libido, hiperseksualność, kompulsyjne wydawanie pieniędzy lub kupowanie oraz kompulsyjne lub niepohamowany apetyt (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 2 mg/24 h
Działania niepożądane
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 2 mg/24 h
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy Najbardziej prawdopodobne działania niepożądane będą odpowiadały profilowi farmakodynamicznemu agonisty dopaminy, obejmując nudności, wymioty, niedociśnienie tętnicze, ruchy mimowolne, omamy, splątanie, drgawki i inne objawy ośrodkowej stymulacji dopaminergicznej. Sposób postępowania Nie ma antidotum w razie przedawkowania agonistów dopaminy. W przypadku podejrzewanego przedawkowania należy rozważyć zdjęcie plastra (plastrów), ponieważ po zdjęciu plastra (plastrów) przenikanie substancji czynnej jest wstrzymane i stężenie rotygotyny w osoczu gwałtownie się zmniejsza. Należy uważnie kontrolować stan pacjenta, w tym częstość akcji serca, rytm serca oraz ciśnienie tętnicze. Leczenie przedawkowania może wymagać zastosowania ogólnych środków wspomagających podtrzymanie czynności życiowych. Nie przypuszcza się aby dializa była skuteczna, ponieważ rotygotyna nie jest usuwana w drodze dializy.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 2 mg/24 h
Przedawkowanie
Jeśli konieczne jest przerwanie stosowania rotygotyny, należy to przeprowadzić stopniowo aby zapobiec złośliwemu zespołowi neuroleptycznemu.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 2 mg/24 h
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki stosowane w chorobie Parkinsona, agoniści dopaminy; kod ATC: N04BC09 Rotygotyna jest nie będącym pochodną alkaloidów sporyszu agonistą receptorów dopaminergicznych przeznaczonym do leczenia objawów przedmiotowych i podmiotowych choroby Parkinsona i zespołu niespokojnych nóg. Mechanizm działania Uważa się, że korzystne działanie rotygotyny w leczeniu choroby Parkinsona wynika z aktywacji receptorów D 3 , D 2 i D 1 skorupy jądra ogoniastego w mózgu. Dokładny mechanizm działania rotygotyny w leczeniu zespołu niespokojnych nóg nie jest znany. Uważa się, że rotygotyna może oddziaływać głównie za pośrednictwem receptorów dopaminergicznych. Rezultat działania farmakodynamicznego Jeśli chodzi o wpływ czynnościowy na różne podtypy receptorów i na ich dystrybucję w mózgu, rotygotyna jest agonistą receptorów D 2 i D 3 , działającym również na receptory D 1 , D 4 i D 5 .
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 2 mg/24 h
Właściwości farmakodynamiczne
W obrębie receptorów niedopaminergicznych rotygotyna wykazywała antagonistyczny wpływ na receptory alfa2B i agonistyczny na receptory 5HT1A, jednak nie wywierała wpływu na receptor 5HT2B. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Badania kliniczne w zespole niespokojnych nóg Skuteczność rotygotyny została oceniona w 5 badaniach kontrolowanych placebo, z udziałem ponad 1400 pacjentów z idiopatycznym zespołem niespokojnych nóg. Skuteczność potwierdzono w kontrolowanych badaniach u pacjentów leczonych do 29 tygodni. Efekt terapeutyczny utrzymywał się przez 6 miesięcy. Pierwszorzędowymi parametrami skuteczności były zmiany względem stanu wyjściowego w Międzynarodowej Skali Oceny Zespołu Niespokojnych Nóg (IRLS) i zmiana stopnia ciężkości choroby oceniana według skali CGI ( Clinical Global Improvement ). W przypadku obu pierwszorzędowych punktów końcowych zaobserwowano różnice istotne statystycznie w porównaniu z placebo dla następujacyh dawek: 1 mg/24 h, 2 mg/24 h i 3 mg/24 h.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 2 mg/24 h
Właściwości farmakodynamiczne
Po 6 miesiącach leczenia podtrzymującego u pacjentów z umiarkowanym do ciężkiego zespołem niespokojnych nóg wynik wg skali IRLS poprawił się względem wartości wyjściowych z 30,7 do 20,7 dla placebo i z 30,2 do 13,8 w przypadku stosowania rotygotyny. Uśredniona zmiana wyników wynosiła -6,5 punktów (CI 95% -8,7; -4,4, p < 0,0001). Współczynnik odpowiedzi badanych w skali CGI – 1 (duża poprawa, bardzo duża poprawa) wyniósł odpowiednio 43,0% i 67,5% dla placebo i rotygotyny (różnica 24,5% CI 95%: 14,2%; 34,8%, p<0,0001). W 7-tygodniowym badaniu klinicznym kontrolowanym placebo oceniano parametry polisomnograficzne. Rotygotyna znacząco zmniejszyła wskaźnik okresowych ruchów kończyn (PLMI, ang. Periodic Limb Movement Index ): z 50,9 do 7,7 w porównaniu do placebo: z 37,4 do 32,7 (p < 0,0001).
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 2 mg/24 h
Właściwości farmakodynamiczne
Nasilenie objawów W dwóch trwających 6 miesięcy badaniach, prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby z grupą kontrolną placebo, istotne klinicznie nasilenie objawów choroby stwierdzono u 1,5% pacjentów stosujących rotygotynę w porównaniu z 0,5% pacjentów otrzymujących placebo. W dwóch badaniach otwartych, będących kontynuacją wcześniejszych badań, trwających kolejne 12 miesięcy, odsetek pacjentów z istotnym klinicznie nasileniem objawów wyniósł 2,9%. Żaden z pacjentów nie przerwał leczenia z powodu nasilenia objawów. W trwającym 5 lat badaniu otwartym, nasilenie objawów wystąpiło u 11,9% pacjentów leczonych zgodnie z zarejestrowanym dawkowaniem w zespole niespokojnych nóg (1-3 mg/24 h), a u 5,1% pacjentów nasilenie to uznano za klinicznie znaczące. W badaniu tym większość epizodów nasilenia objawów wystąpiła w pierwszym i drugim roku leczenia.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 2 mg/24 h
Właściwości farmakodynamiczne
Ponadto, w badaniu tym dopuszczono również zastosowanie większej dawki – 4 mg/24 h, która nie została zatwierdzona w leczeniu zespołu niespokojnych nóg i której podawanie prowadziło do częstszych przypadków nasilenia objawów. Badania kliniczne w chorobie Parkinsona Skuteczność rotygotyny w leczeniu objawów przedmiotowych i podmiotowych idiopatycznej choroby Parkinsona oceniano w międzynarodowym programie rozwoju leku, składającym się z czterech kluczowych, równoległych, randomizowanych, kontrolowanych placebo badań klinicznych z podwójnie ślepą próbą i trzech badań oceniających wpływ rotygotyny na określone aspekty choroby Parkinsona. Dwa kluczowe badania (SP512 Część I i SP513 Część I) , oceniające skuteczność rotygotyny w leczeniu objawów przedmiotowych i podmiotowych idiopatycznej choroby Parkinsona, przeprowadzono z udziałem pacjentów, którzy nie otrzymywali jednocześnie agonisty dopaminy i nie byli dotychczas leczeni lewodopą lub też byli leczeni lewodopą przez okres ≤6 miesięcy.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 2 mg/24 h
Właściwości farmakodynamiczne
Głównym punktem końcowym była punktacja w części składowej (część II) Skali Czynności Codziennych (Activities of Daily Living – ADL) oraz w badaniu sprawności ruchowej (część III) przy użyciu Ujednoliconej Skali Liczbowej Choroby Parkinsona (Unified Parkinson’s Disease Rating Scale – UPDRS). Skuteczność została określona na podstawie reakcji pacjenta na leczenie, przy czym uwzględniano poprawę odpowiedzi pacjenta na leczenie oraz bezwzględnego wyniku w połączonych skalach ADL i badania sprawności ruchowej (UPDRS części II+III). W badaniu SP512 Część I z podwójnie ślepą próbą, 177 pacjentów otrzymywało rotygotynę i 96 pacjentów otrzymywało placebo. Dawkę produktu zwiększano w odstępach tygodniowych o 2 mg/24 h do uzyskania optymalnej dla pacjenta dawki rotygotyny lub placebo, rozpoczynając od dawki 2 mg/24 h do dawki maksymalnej 6 mg/24 h. U pacjentów z każdej grupy leczenia optymalną dla nich dawkę utrzymano przez 6 miesięcy.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 2 mg/24 h
Właściwości farmakodynamiczne
Na zakończenie okresu leczenia podtrzymującego optymalna dawka była równa maksymalnej dozwolonej dawce, tj. 6 mg/24 h, u 91% pacjentów otrzymujących rotygotynę. Poprawa o 20% wystąpiła u 48% pacjentów otrzymujących rotygotynę i u 19% pacjentów otrzymujących placebo (różnica 29%; CI 95% 18%; 39%, p<0,0001). Podczas stosowania rotygotyny średnia poprawa w skali UPDRS (części II+III) wyniosła -3,98 punktu (początkowo 29,9 punktu), podczas gdy w przypadku pacjentów otrzymujących placebo obserwowano pogorszenie o 1,31 punktu (początkowo 30,0 punktów). Różnica wyniosła 5,28 punktu i była istotna statystycznie (p<0,0001). W badaniu SP513 Część I z podwójnie ślepą próbą, 213 pacjentów otrzymywało rotygotynę, 227 pacjentów otrzymywało ropinirol i 117 pacjentów otrzymywało placebo. Dawkę produktu zwiększano przez 4 tygodnie w odstępach tygodniowych o 2 mg/24 h do uzyskania optymalnej dla pacjenta dawki rotygotyny, rozpoczynając od dawki 2 mg/24 h, aż do osiągnięcia dawki maksymalnej 8 mg/24 h.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 2 mg/24 h
Właściwości farmakodynamiczne
W grupie ropinirolu dawkę produktu zwiększano przez 13 tygodni do uzyskania dawki optymalnej, aż do osiągnięcia dawki maksymalnej 24 mg/24 h. U pacjentów z każdej grupy leczenia dawkę utrzymano przez 6 miesięcy. Na zakończenie okresu leczenia podtrzymującego optymalna dawka była równa maksymalnej dozwolonej dawce, tj. 8 mg/24 h, u 92% pacjentów otrzymujących rotygotynę. Poprawa o 20% wystąpiła u 52% pacjentów otrzymujących rotygotynę, 68% pacjentów otrzymujących ropinirol i 30% pacjentów otrzymujących placebo (różnica między rotygotyną a placebo 21,7%; CI 95% 11,1%; 32,4%, różnica między ropinirolem a placebo 38,4%; CI 95% 28,1%; 48,6%, różnica między ropinirolem a rotygotyną 16,6%; CI 95% 7,6%; 25,7%). Średnia poprawa w skali UPDRS (części II+III) wyniosła 6,83 punktu (początkowo 33,2 punktu) w przypadku pacjentów leczonych rotygotyną, 10,78 punktu w przypadku pacjentów leczonych ropinirolem (początkowo 32,2 punktu) i 2,33 punktu u pacjentów otrzymujących placebo (początkowo 31,3 punktu).
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 2 mg/24 h
Właściwości farmakodynamiczne
Wszystkie różnice pomiędzy leczeniem aktywnym a placebo były istotne statystycznie. Badanie nie wykazało, że rotygotyna nie jest gorsza niż ropinirol. W kolejnym wieloośrodkowym, międzynarodowym badaniu (SP824) prowadzonym metodą otwartej próby badano tolerancję przeprowadzanej z dnia na dzień zamiany ropinirolu, pramipeksolu lub kabergoliny na rotygotynę w systemie transderalnym, plastrach i wpływ tej zamiany na objawy u pacjentów z idiopatyczną chorobą Parkinsona. U 116 pacjentów zamieniono lek doustny na rotygotynę w dawce do 8 mg/24 h; u 47 spośród tych pacjentów stosowano wcześniej ropinirol w dawce do 9 mg/24 h, u 47 pramipeksol w dawce do 2 mg/24 h, a u 22 kabergolinę w dawce do 3 mg/24 h. Zamiana na rotygotynę była możliwa po niewielkim tylko dostosowaniu dawki (mediana 2 mg/24 h) koniecznym u 2 pacjentów stosujących wcześniej ropinirol, 5 pacjentów otrzymujących pramipeksol oraz 4 pacjentów leczonych kabergoliną. Zaobserwowano poprawę w skali UPDRS w częściach I–IV.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 2 mg/24 h
Właściwości farmakodynamiczne
Profil bezpieczeństwa nie różnił się od profilu ustalonego w poprzednich badaniach. W randomizowanym badaniu (SP825) prowadzonym metodą otwartej próby , z udziałem pacjentów we wczesnym stadium choroby Parkinsona, 25 pacjentów przydzielono losowo do grupy leczonej rotygotyną, a 26 do grupy leczonej ropinirolem. W obu grupach stopniowo zwiększano dawkę leku do optymalnej lub maksymalnej dawki wynoszącej odpowiednio 8 mg/24 h lub 9 mg/24 h. Obie terapie doprowadziły do poprawy sprawności ruchowej we wczesnych godzinach porannych oraz snu. Po 4 tygodniach leczenia podtrzymującego poprawa pod względem objawów ruchowych (skala UPDRS, część III) zwiększyła się o 6,3 ± 1,3 punktu w grupie pacjentów leczonych rotygotyną oraz o 5,9 ± 1,3 punktu w grupie leczonej ropinirolem. Sen (skala PDSS) poprawił się o 4,1 ± 13,8 punktu w grupie pacjentów leczonych rotygotyną oraz o 2,5 ± 13,5 punktu w grupie leczonej ropinirolem.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 2 mg/24 h
Właściwości farmakodynamiczne
Profil bezpieczeństwa był porównywalny, z wyjątkiem reakcji w miejscu przyklejenia plastra. W badaniach SP824 i SP825, przeprowadzonych po pierwszym badaniu porównawczym, wykazano porównywalną skuteczność równoważnych dawek rotygotyny i ropinirolu. Przeprowadzono dwa dodatkowe, kluczowe badania (SP650DB i SP515) u pacjentów otrzymujących lewodopę w leczeniu skojarzonym. Głównym ocenianym parametrem było skrócenie czasu trwania fazy „off” (godziny). Skuteczność określano na podstawie odpowiedzi badanego na leczenie jako wystąpienie odpowiedzi i bezwzględna poprawa w zakresie czasu trwania fazy „off”. W badaniu SP650DB z podwójnie ślepą próbą, 113 pacjentów otrzymywało rotygotynę do maksymalnej dawki 8 mg/24 h, 109 pacjentów otrzymywało rotygotynę do maksymalnej dawki 12 mg/24 h i 119 pacjentów otrzymywało placebo.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 2 mg/24 h
Właściwości farmakodynamiczne
Dawki rotygotyny lub placebo otrzymywane przez pacjentów były zwiększane w odstępach tygodniowych o 2 mg/24 h do dawki optymalnej dla danego pacjenta, rozpoczynano od dawki 4 mg/24 h. U pacjentów z każdej grupy leczenia optymalną dla nich dawkę utrzymano przez 6 miesięcy. Na zakończenie okresu leczenia podtrzymującego zaobserwowano poprawę o co najmniej 30% u 57% i 55% badanych otrzymujących rotygotynę w dawce odpowiednio 8 mg/24 h i 12 mg/24 h, oraz u 34% badanych otrzymujących placebo (różnice wynosiły odpowiednio 22% i 21%, CI 95% odpowiednio 10%; 35% oraz 8%; 33%, p<0,001 dla obu grup otrzymujących rotygotynę). W przypadku rotygotyny czasy trwania fazy „off” uległy skróceniu średnio o odpowiednio 2,7 i 2,1 godzin, podczas gdy w ramieniu otrzymującym placebo obserwowano redukcję równą 0,9 godziny. Różnice były istotne statystycznie (odpowiednio p<0,001 i p=0,003).
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 2 mg/24 h
Właściwości farmakodynamiczne
W badaniu SP515 z podwójnie ślepą próbą, 201 pacjentów otrzymywało rotygotynę, 200 otrzymywało pramipeksol i 100 pacjentów otrzymywało placebo. Dawki rotygotyny lub placebo otrzymywane przez pacjentów były zwiększane w odstępach tygodniowych o 2 mg/24 h, rozpoczynano od podawania dawki 4 mg/24 h, do dawki maksymalnej 16 mg/24 h W grupie pramipeksolu pacjenci otrzymywali dawkę 0,375 mg w pierwszym tygodniu, 0,75 mg w drugim tygodniu i następnie dawkę dalej zwiększano w odstępach tygodniowych o 0,75 mg do uzyskania optymalnej dla pacjenta dawki, do dawki maksymalnej 4,5 mg/24 h. U pacjentów z każdej leczonej grupy dawkę utrzymano przez 4 miesiące. Na zakończenie okresu leczenia podtrzymującego zaobserwowano poprawę o co najmniej 30% u 60% badanych otrzymujących rotygotynę, u 67% badanych otrzymujących pramipeksol oraz u 35% badanych otrzymujących placebo (różnica rotygotyna vs. placebo 25%; CI 95% 13%; 36%, różnica pramipeksol vs. placebo 32% CI 95% 21%; 43%, różnica pramipeksol vs.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 2 mg/24 h
Właściwości farmakodynamiczne
rotygotyna 7%; CI 95% -2%; 17%). Czas trwania fazy „off” uległ skróceniu średnio o 2,5 godziny w ramieniu rotygotyny, o 2,8 godziny w ramieniu pramipeksolu i o 0,9 godziny w ramieniu placebo. Wszystkie różnice pomiędzy aktywnym leczeniem i placebo były istotne statystycznie. Przeprowadzono kolejne międzynarodowe badanie z podwójnie ślepą próbą (SP889) , z udziałem 287 pacjentów we wczesnych lub zaawansowanych stadiach choroby Parkinsona, u których stwierdzano niezadowalające opanowanie objawów motorycznych we wczesnych godzinach porannych. 81,5% chorych było leczonych lewodopą w terapii dodanej. 190 pacjentów otrzymywało rotygotynę, a 97 – placebo. Dawka rotygotyny lub placebo była zwiększana do optymalnego poziomu stopniowo, w odstępach tygodniowych, po 2 mg/24 h, począwszy od 2 mg/24 h, do dawki maksymalnej 16 mg/24 h w ciągu 8 tygodni, po czym następował okres leczenia podtrzymującego trwający 4 tygodnie.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 2 mg/24 h
Właściwości farmakodynamiczne
Równoważnymi pierwszorzędowymi punktami końcowymi były: wczesnoporanna dysfunkcja motoryczna, w ocenie według części III skali UPDRS, i nocne zaburzenia snu, oceniane według zmodyfikowanej skali oceny snu u pacjentów z chorobą Parkinsona (Parkinson’s Disease Sleep Scale, PDSS-2). Pod koniec leczenia podtrzymującego średnia punktacja wg części III skali UPDRS poprawiła się o 7,0 punktu u pacjentów leczonych rotygotyną (wyjściowo 29,6) i o 3,9 punktu w grupie placebo (wyjściowo 32,0). Poprawa średniej całkowitej punktacji PDSS-2 wynosiła 5,9 punktu w przypadku rotygotyny (wyjściowo 19,3) i 1,9 punktu w przypadku placebo (wyjściowo 20,5). Różnice pomiędzy rodzajami leczenia pod względem równoważnych zmiennych podstawowych były istotne statystycznie (p=0,0002 i p<0,0001).
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 2 mg/24 h
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Po naklejeniu plastra następuje ciągłe uwalnianie rotygotyny z systemu transdermalnego i jej wchłanianie przez skórę. Stężenia w stanie stacjonarnym są osiągane po jednym lub dwóch dniach stosowania plastra i utrzymują się na stałym poziomie, jeśli plaster jest naklejany na okres 24 godzin raz na dobę. Stężenia rotygotyny w osoczu zwiększają się proporcjonalne do dawki w zakresie dawek od 1 mg/24 h do 24 mg/24 h. Około 45% substancji czynnej uwalnia się z plastra do skóry w ciągu 24 godzin. Bezwzględna dostępność biologiczna po podaniu przezskórnym wynosi w przybliżeniu 37%. Zmiana miejsca naklejenia plastra może powodować różnice w stężeniach osoczowych leku z dnia na dzień. Różnice w dostępności biologicznej rotygotyny mieściły się w zakresie od 2% (różnica między ramieniem a bokiem) do 46% (różnica między barkiem a udem). Jednakże nic nie wskazuje, aby miało to istotny wpływ na wyniki kliniczne.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 2 mg/24 h
Właściwości farmakokinetyczne
Dystrybucja Wiązanie rotygotyny z białkami osocza in vitro wynosi w przybliżeniu 92%. Pozorna objętość dystrybucji u ludzi wynosi około 84 l/kg. Metabolizm Rotygotyna ulega przemianom metabolicznym w znacznym stopniu. Rotygotyna jest metabolizowana drogą N-dealkilacji oraz koniugacji bezpośredniej i pośredniej. Wyniki badań in vitro wskazują, że różne izoformy CYP mogą katalizować proces N-dealkilacji rotygotyny. Głównymi metabolitami są siarczany i koniugaty glukuronidowe substancji macierzystej, a także nieaktywne biologicznie produkty N-dealkilacji. Informacje dotyczące metabolitów są niepełne. Eliminacja Około 71% dawki rotygotyny ulega wydaleniu z moczem, natomiast mniejsza część (około 23%) jest wydalana z kałem. Klirens rotygotyny po podaniu przezskórnym wynosi około 10 l/min. Całkowity okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi 5 do 7 godzin. Profil farmakokinetyczny wskazuje na model dwufazowy eliminacji z pierwszą fazą okresu półtrwania wynoszącą około 2 do 3 godzin.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 2 mg/24 h
Właściwości farmakokinetyczne
Dzięki przezskórnemu podawaniu produktu nie oczekuje się wpływu posiłku i chorób przewodu pokarmowego. Specjalne grupy pacjentów Ze względu na rozpoczynanie leczenia produktem Neupro od małych dawek i stopniowego ich zwiększania stosownie do tolerancji klinicznej, dostosowanie dawki produktu związane z płcią, masą ciała lub wiekiem w celu uzyskania optymalnego efektu terapeutycznego nie jest konieczne. Zaburzenia czynności wątroby i nerek Nie zaobserwowano istotnego zwiększenia stężenia osoczowego rotygotyny u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością wątroby lub z łagodną do ciężkiej niewydolnością nerek. Produkt Neupro nie był badany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby. Stężenia osoczowe koniugatów rotygotyny i produktów jej dealkilacji zwiększają się w przypadku niewydolności nerek. Jednakże wystąpienie działań klinicznych tych metabolitów jest mało prawdopodobne.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 2 mg/24 h
Właściwości farmakokinetyczne
Dzieci i młodzież Ograniczone dane farmakokinetyczne uzyskane po wielokrotnym podaniu dawek od 0,5 do 3 mg/24 h u młodzieży (13-17 lat, n=24) z zespołem niespokojnych nóg wykazały, że ekspozycja ogólnoustrojowa na rotygotynę jest podobna do ekspozycji stwierdzanej u dorosłych. Dane dotyczące skuteczności/ bezpieczeństwa stosowania są niewystarczające, aby określić związek pomiędzy ekspozycją a odpowiedzią na leczenie (patrz też punkt 4.2, informacje na temat stosowania u dzieci i młodzieży).
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 2 mg/24 h
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym i toksyczności długoterminowej wykazano, że główne efekty były związane z działaniem farmakodynamicznym typowym dla agonistów dopaminy i wynikającym z niego zmniejszeniem wydzielania prolaktyny. Po podaniu pojedynczej dawki rotygotyny widoczne było wiązanie się leku z tkankami zawierającymi melaninę (tj. oczami) u pigmentowanych szczurów i małp, które ustępowało powoli w ciągu 14-dniowej obserwacji. W 3-miesięcznym badaniu prowadzonym na szczurach albinosach zaobserwowano przy użyciu mikroskopu transmisyjnego zwyrodnienie siatkówki po dawce 2,8 razy większej od maksymalnej dawki zalecanej dla ludzi w przeliczeniu na mg/m 2 . Działania te były bardziej widoczne u samic szczurów. Dodatkowe badania mające na celu dalszą ocenę tej specyficznej patologii nie zostały przeprowadzone.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 2 mg/24 h
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Zwyrodnienia siatkówki nie obserwowano w żadnym z badań toksykologicznych u żadnego badanego gatunku podczas rutynowej oceny histopatologicznej oczu. Znaczenie tych wyników dla ludzi nie jest znane. W badaniu karcynogenności na samcach szczurów wystąpiły nowotwory z komórek Leydiga i przerost tych komórek. Nowotwory złośliwe obserwowano głównie w macicy samic, które otrzymywały lek w dawkach od średnich do dużych. Zmiany te są dobrze znanymi skutkami podawania agonistów dopaminy przez całe życie u szczurów i uważa się, że nie mają odniesienia do ludzi. Wpływ rotygotyny na reprodukcję badano na szczurach, królikach i myszach. Rotygotyna nie miała działania teratogennego u żadnego z tych trzech gatunków, wykazywała natomiast toksyczny wpływ na zarodek u szczurów i myszy w dawkach toksycznych dla samic.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 2 mg/24 h
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Rotygotyna nie wpływała na płodność samców szczurów, jednakże wyraźnie zmniejszała płodność samic szczurów i myszy, ze względu na wpływ na stężenie prolaktyny, mające u gryzoni szczególne znaczenie. Rotygotyna nie wywoływała mutacji genowych w teście Amesa, jednakże wykazywała działanie in vitro w teście na komórkach chłoniaka myszy z aktywacją metaboliczną i, w mniejszym stopniu, bez aktywacji metabolicznej. Działanie mutagenne można przypisać efektowi klastogennemu rotygotyny. Działanie to nie zostało potwierdzone in vivo w teście mikrojądrowym u myszy ani w teście nieplanowej syntezy DNA (UDS) u szczurów. Ponieważ efekt ten występował mniej lub bardziej równolegle ze zmniejszeniem się całkowitego względnego wzrostu komórek, może być on związany z cytotoksycznym działaniem substancji. Dlatego też znaczenie dodatniego wyniku jednego testu mutagenności in vitro nie jest znane.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 2 mg/24 h
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Warstwa pokrywająca Błona poliestrowa, pokryta silikonem i aluminium, powleczona farbą z warstwą pigmentu (tytanu dwutlenek (E171), pigment żółty 95, pigment czerwony 166) i nadrukiem (pigment czerwony 144, pigment żółty 95, pigment czarny 7). Samoprzylepna warstwa matrycowa Kopolimer dimetylosiloksan-krzemian trimetylosililu, Powidon K90, Sodu metadwusiarczyn (E223), Askorbylu palmitynian (E304) oraz DL-alfa-tokoferol (E307). Warstwa ochronna Przezroczysta błona poliestrowa pokryta fluoropolimerem. 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 30 miesięcy. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30˚C. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Saszetka do rozdzierania w plastikowym pudełku: Jedna strona saszetki jest wytworzona z kopolimeru etylenu (warstwa najbardziej wewnętrzna), folii aluminiowej, błony polietylenowej o małej gęstości i papieru; druga strona jest wytworzona z polietylenu (warstwa najbardziej wewnętrzna), aluminium, kopolimeru etylenu i papieru.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 2 mg/24 h
Dane farmaceutyczne
Pudełko zawiera 7, 14, 28, 30 lub 84 (opakowanie zbiorcze zawierające 3 opakowania po 28) plastrów, zapakowanych szczelnie w oddzielnych saszetkach. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Plaster po użyciu nadal zawiera substancję czynną. Po odklejeniu wykorzystany plaster należy złożyć na pół, zwracając warstwy przylepne do wewnątrz, aby warstwa matrycowa nie była widoczna, następnie umieścić w oryginalnej saszetce i usunąć. Wszystkie wykorzystane lub niewykorzystane plastry należy usunąć w sposób zgodny z lokalnymi przepisami lub zwrócić do apteki.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 4 mg/24 h
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Neupro 4 mg/24 h system transdermalny, plaster Neupro 6 mg/24 h system transdermalny, plaster Neupro 8 mg/24 h system transdermalny, plaster 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Neupro 4 mg/24 h system transdermalny, plaster Każdy plaster uwalnia 4 mg rotygotyny w ciągu 24 godzin. Każdy plaster o powierzchni 20 cm 2 zawiera 9,0 mg rotygotyny. Neupro 6 mg/24 h system transdermalny, plaster Każdy plaster uwalnia 6 mg rotygotyny w ciągu 24 godzin. Każdy plaster o powierzchni 30 cm 2 zawiera 13,5 mg rotygotyny. Neupro 8 mg/24 h system transdermalny, plaster Każdy plaster uwalnia 8 mg rotygotyny w ciągu 24 godzin. Każdy plaster o powierzchni 40 cm 2 zawiera 18,0 mg rotygotyny. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA System transdermalny, plaster. Cienki, kwadratowy plaster typu matrycowego z zaokrąglonymi krawędziami, trójwarstwowy.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 4 mg/24 h
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Neupro 4 mg/24 h system transdermalny, plaster Zewnętrzna powierzchnia warstwy pokrywającej jest barwy beżowej z nadrukowanym napisem „Neupro 4 mg/24 h”. Neupro 6 mg/24 h system transdermalny, plaster Zewnętrzna powierzchnia warstwy pokrywającej jest barwy beżowej z nadrukowanym napisem „Neupro 6 mg/24 h”. Neupro 8 mg/24 h system transdermalny, plaster Zewnętrzna powierzchnia warstwy pokrywającej jest barwy beżowej z nadrukowanym napisem „Neupro 8 mg/24 h”.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 4 mg/24 h
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt Neupro jest wskazany w leczeniu objawów przedmiotowych i podmiotowych we wczesnym okresie idiopatycznej choroby Parkinsona w monoterapii (tj. bez jednoczesnego podawania lewodopy) lub w skojarzeniu z lewodopą, tj. przez okres trwania choroby, poprzez jej późne okresy, kiedy działanie lewodopy słabnie lub staje się niezgodne i pojawiają się wahania efektu terapeutycznego (efekt końca dawki lub fluktuacje typu „on-off”).
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 4 mg/24 h
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Zalecenia dotyczące dawkowania zostały podane w dawce nominalnej. Dawkowanie u pacjentów z wczesną postacią choroby Parkinsona: Dawkowanie należy rozpocząć od dawki 2 mg/24 h podawanej raz na dobę, następnie zwiększanej do dawki skutecznej w odstępach tygodniowych o 2 mg/24 h. Nie przekraczać dawki maksymalnej wynoszącej 8 mg/24 h. Dawka 4 mg/24 h może być dawką skuteczną u niektórych pacjentów. W przypadku większości pacjentów efektywna dawka zostaje osiągnięta w ciągu 3 lub 4 tygodni i wynosi odpowiednio 6 mg/24 h lub 8 mg/24 h. Dawka maksymalna wynosi 8 mg/24 h. Dawkowanie u pacjentów z zaawansowaną postacią choroby Parkinsona z fluktuacjami : Dawkowanie należy rozpocząć od dawki 4 mg/24 h podawanej raz na dobę, następnie zwiększanej do dawki skutecznej w odstępach tygodniowych o 2 mg/24 h do dawki maksymalnej 16 mg/24 h. U niektórych pacjentów skuteczne mogą być dawki 4 mg/24 h lub 6 mg/24 h.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 4 mg/24 h
Dawkowanie
U większości pacjentów dawkę skuteczną osiąga się w ciągu 3 do 7 tygodni w przypadku podawania dawek wynoszących 8 mg/24 h do dawki maksymalnej 16 mg/24 h. W przypadku dawek większych niż 8 mg/24 h w celu uzyskania docelowej dawki można zastosować więcej plastrów, np. dawkę 10 mg/24 h można uzyskać przez łączne zastosowanie plastra 6 mg/24 h i 4 mg/24 h. Produkt Neupro stosuje się raz na dobę. Plaster należy naklejać mniej więcej o tej samej porze każdego dnia. Plaster pozostawia się na skórze przez 24 godziny, po czym zastępuje się go nowym plastrem naklejanym w innym miejscu. Jeśli pacjent zapomni o naklejeniu plastra o zwykłej porze lub w razie odklejenia się plastra, należy nakleić nowy plaster na pozostałą część doby. Zaprzestanie leczenia Produkt Neupro należy odstawiać stopniowo. Dawkę dobową należy zmniejszać stopniowo o 2 mg/24 h, najlepiej co drugi dzień, aż do całkowitego zakończenia stosowania produktu Neupro (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 4 mg/24 h
Dawkowanie
Specjalne grupy pacjentów Zaburzenia czynności wątroby Dostosowanie dawkowania nie jest konieczne u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby. Należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, które mogą prowadzić do zmniejszenia klirensu rotygotyny. Rotygotyna nie była badana w tej grupie pacjentów. W razie nasilenia się zaburzeń czynności wątroby konieczne może być zmniejszenie dawki. Zaburzenia czynności nerek Dostosowanie dawkowania nie jest konieczne u pacjentów z łagodnymi do ciężkich zaburzeniami czynności nerek, w tym u osób wymagających dializy. Niespodziewana kumulacja rotygotyny może również wystąpić w przypadku ostrego pogorszenia czynności nerek (patrz punkt 5.2). Dzieci i młodzież Brak odpowiedniego uzasadnienia dla stosowania produktu Neupro u dzieci i młodzieży we wskazaniu w chorobie Parkinsona. Sposób podawania Produkt Neupro jest przeznaczony do stosowania przezskórnego.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 4 mg/24 h
Dawkowanie
Plaster należy nakleić na czystą, suchą, nieuszkodzoną i zdrową skórę brzucha, uda, biodra, bocznej części tułowia, barku lub ramienia. Należy unikać ponownego naklejania plastra w tym samym miejscu przez okres 14 dni. Nie wolno stosować plastra Neupro na skórę zaczerwienioną, podrażnioną lub uszkodzoną (patrz punkt 4.4). Stosowanie i sposób obchodzenia się z produktem: Każdy plaster jest zapakowany w saszetkę i należy go nakleić na skórę bezpośrednio po otwarciu saszetki. Należy zdjąć jedną połowę warstwy ochronnej, przykleić lepką część plastra do skóry i silnie docisnąć. Następnie odchylić plaster i zdjąć drugą część warstwy ochronnej. Nie należy dotykać lepkiej powierzchni plastra. Plaster należy silnie docisnąć dłonią przez około 30 sekund, aby zapewnić jego właściwe przyklejenie. Nie należy przecinać plastra na części.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 4 mg/24 h
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Badanie metodą rezonansu magnetycznego lub kardiowersja (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 4 mg/24 h
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Jeśli podczas leczenia pacjenta z chorobą Parkinsona nie została osiągnięta zadowalająca kontrola objawów choroby, zmiana rotygotyny na innego agonistę dopaminy może przynieść dodatkowe korzyści (patrz punkt 5.1). Rezonans magnetyczny (MRI) i kardiowersja Warstwa pokrywająca plaster Neupro zawiera aluminium. Aby uniknąć oparzeń skóry, plaster Neupro należy zdjąć przed wykonaniem u pacjenta badania metodą rezonansu magnetycznego (MRI) lub kardiowersji. Niedociśnienie ortostatyczne Agoniści dopaminy zaburzają układową regulację ciśnienia tętniczego powodując niedociśnienie ortostatyczne. Zdarzenia te występowały także podczas leczenia rotygotyną, ale ich częstość była podobna do obserwowanej u pacjentów otrzymujących placebo.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 4 mg/24 h
Specjalne środki ostrozności
Zaleca się kontrolowanie ciśnienia tętniczego, zwłaszcza w początkowym okresie leczenia, w związku z ogólnym ryzykiem wystąpienia niedociśnienia ortostatycznego związanego z leczeniem dopaminergicznym. Omdlenia W badaniach klinicznych z zastosowaniem rotygotyny obserwowano omdlenia; częstość ich występowania była podobna do tej obserwowanej u pacjentów otrzymujących placebo. Ponieważ z badań tych byli wykluczeni pacjenci z istotnymi klinicznie chorobami układu sercowo-naczyniowego, u chorych z ciężkimi chorobami układu sercowo naczyniowego należy przeprowadzić wywiad pod kątem omdleń i objawów zwiastujących omdlenie. Przypadki nagłego zasypiania i senność Stosowanie rotygotyny było związane z sennością i przypadkami nagłego zasypiania. Zgłaszano przypadki nagłego zasypiania pacjentów w trakcie aktywności dziennej, czasami bez żadnych objawów poprzedzających.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 4 mg/24 h
Specjalne środki ostrozności
Lekarze zapisujący produkt Neupro powinni stale oceniać pacjentów pod kątem ospałości lub senności, ponieważ pacjenci mogą nie zdawać sobie sprawy z tych objawów dopóki nie zostaną bezpośrednio zapytani. Należy starannie rozważyć zmniejszenie dawki produktu lub zakończenie leczenia. Zaburzenia kontroli nawyków i popędów oraz inne powiązane zaburzenia Należy regularnie monitorować pacjentów ze względu na możliwość wystąpienia zaburzeń kontroli nawyków i popędów oraz innych powiązanych zaburzeń, w tym zespołu dysregulacji dopaminowej. Należy poinformować pacjentów i ich opiekunów, że u osób leczonych agonistami dopaminy, w tym rotygotyną, mogą wystąpić behawioralne objawy zaburzeń popędów, w tym: patologiczny hazard, zwiększone libido, hiperseksualność, kompulsyjne wydawanie pieniędzy lub kupowanie oraz kompulsyjny lub niepohamowany apetyt. W trakcie leczenia rotygotyną, u niektórych pacjentów obserwowano wystąpienie zespołu dysregulacji dopaminowej.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 4 mg/24 h
Specjalne środki ostrozności
W takich przypadkach zaleca się rozważenie zmniejszenia dawki lub stopniowe odstawienie leku. Złośliwy zespół neuroleptyczny Po nagłym przerwaniu leczenia dopaminergicznego mogą występować objawy przypominające złośliwy zespół neuroleptyczny. Z tego powodu zaleca się stopniowe zmniejszanie dawkowania (patrz punkt 4.2). Zespół odstawienia agonisty dopaminy Po nagłym przerwaniu leczenia dopaminergicznego mogą występować objawy przypominające zespół odstawienia agonisty dopaminy (na przykład ból, zmęczenie, depresja, pocenie się i lęk). Z tego powodu zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki (patrz punkt 4.2). Zaburzenia myślenia i zachowania Zgłaszano zaburzenia myślenia i zachowania, które mogą przejawiać się różnorako, w tym myślami paranoidalnymi, urojeniami, omamami, splątaniem, zachowaniami psychotycznymi, dezorientacją, zachowaniami agresywnymi, pobudzeniem i majaczeniem.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 4 mg/24 h
Specjalne środki ostrozności
Powikłania związane z włóknieniem U niektórych pacjentów leczonych środkami dopaminergicznymi będącymi pochodnymi alkaloidów sporyszu obserwowano przypadki włóknienia zaotrzewnowego, nacieków płucnych, wysięku do jamy opłucnej, pogrubienia opłucnej, zapalenia osierdzia i uszkodzenia zastawek serca. Objawy te mogą przeminąć po przerwaniu leczenia, jednak nie zawsze dochodzi do ich całkowitego ustąpienia. Chociaż uważa się, że powyższe działania niepożądane są związane z ergolinową strukturą tych związków, nie wiadomo, czy inni agoniści dopaminy, nie będący pochodnymi alkaloidów sporyszu, również mogą wywoływać takie objawy. Neuroleptyki Nie należy stosować neuroleptyków jako leków przeciwwymiotnych u pacjentów używających agonistów dopaminy (patrz także punkt 4.5). Kontrole okulistyczne Zaleca się przeprowadzanie kontroli okulistycznych w regularnych odstępach czasu lub gdy wystąpią zaburzenia widzenia.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 4 mg/24 h
Specjalne środki ostrozności
Ogrzewanie miejsca naklejenia plastra Nie należy narażać miejsca naklejenia plastra na zewnętrzne źródła ciepła (nadmierne światło słoneczne, podkładki grzewcze i inne źródła ciepła, takie jak sauna, gorąca kąpiel). Odczyny skórne w miejscu podania W miejscu naklejenia plastra mogą wystąpić odczyny skórne, zwykle o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu. Zaleca się, aby miejsce naklejenia plastra zmieniać każdego dnia (np. ze strony prawej na lewą oraz z górnej części ciała na dolną). To samo miejsce nie powinno być ponownie wykorzystane w ciągu 14 dni. Jeśli w miejscu naklejenia plastra wystąpią odczyny utrzymujące się dłużej niż kilka dni lub są trwałe, jeśli nastąpi nasilenie odczynu skórnego lub jeśli odczyn skórny rozszerzy się poza miejsce naklejenia plastra, należy dokonać oceny stosunku ryzyka do korzyści dla danego pacjenta.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 4 mg/24 h
Specjalne środki ostrozności
W razie wystąpienia wysypki lub podrażnienia skóry w wyniku stosowania systemu transdermalnego, należy unikać narażenia tej okolicy na bezpośrednie działanie promieni słonecznych do czasu wygojenia skóry, ponieważ ekspozycja na światło słoneczne może prowadzić do zmian jej zabarwienia. Jeśli podczas stosowania produktu Neupro zaobserwuje się uogólniony odczyn skórny mający związek z leczeniem produktem Neupro (np. wysypka alergiczna, w tym wysypka rumieniowa, plamkowa, grudkowa lub świąd), należy zaprzestać leczenia. Obrzęk obwodowy W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z chorobą Parkinsona, 6-miesięczne współczynniki występowania obrzęku obwodowego utrzymywały się na poziomie około 4% przez całkowity okres obserwacji do 36 miesięcy. Dopaminergiczne działania niepożądane Częstość występowania niektórych dopaminergicznych działań niepożądanych, takich jak omamy, dyskineza i obrzęki obwodowe, jest zwykle większa podczas stosowania leku w skojarzeniu z lewodopą u pacjentów z chorobą Parkinsona.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 4 mg/24 h
Specjalne środki ostrozności
Należy wziąć to pod uwagę podczas zapisywania rotygotyny. Reakcje dystoniczne Reakcje dystoniczne, w tym dystonia, nieprawidłowa postawa ciała, kręcz szyi i pochylenie ciała w jedną stronę ( Pleurothotonus lub zespół krzywej wieży w Pizie) były sporadycznie zgłaszane u pacjentów z chorobą Parkinsona po rozpoczęciu leczenia rogotyną lub podczas stopniowego zwiększania jej dawki. Chociaż reakcje dystoniczne mogą być objawem choroby Parkinsona, u niektórych z tych pacjentów objawy uległy złagodzeniu po zmniejszeniu dawki lub odstawieniu rotygotyny. Jeśli wystąpi reakcja dystoniczna, należy zweryfikować schemat stosowania leków dopaminergicznych i rozważyć dostosowanie dawki rotygotyny. Nadwrażliwość na siarczyny Neupro zawiera sodu metadwusiarczyn, siarczyn, który u niektórych wrażliwych pacjentów może powodować reakcje alergiczne, w tym objawy anafilaktyczne i epizody astmatyczne zagrażające życiu lub o średnim nasileniu.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 4 mg/24 h
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Rotygotyna jest agonistą dopaminy, dlatego też przyjmuje się, że antagoniści dopaminy, jak neuroleptyki (np. pochodne fenotiazyny, butyrofenonu, tioksantenu) lub metoklopramid, mogą zmniejszać skuteczność produktu Neupro i należy unikać jednoczesnego podawania tych leków. Ze względu na możliwe działanie addytywne należy zachować ostrożność, kiedy pacjenci zażywają środki uspokajające lub inne leki działające hamująco na ośrodkowy układ nerwowy (np. benzodiazepiny, leki przeciwpsychotyczne, leki przeciwdepresyjne) lub alkohol w skojarzeniu z rotygotyną. Jednoczesne podawanie lewodopy i karbidopy z rotygotyną nie wpływa na właściwości farmakokinetyczne rotygotyny; rotygotyna nie ma wpływu na farmakokinetykę lewodopy i karbidopy. Jednoczesne podawanie domperydonu i rotygotyny nie wpływało na farmakokinetykę rotygotyny.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 4 mg/24 h
Interakcje
Jednoczesne podawanie omeprazolu (inhibitor CYP2C19), w dawkach 40 mg/24 h, nie wpływało na farmakokinetykę ani metabolizm rotygotyny u zdrowych ochotników. Neupro może wzmagać niepożądane działania dopaminergiczne lewodopy i podobnie jak inni agoniści dopaminy, może wywoływać i (lub) nasilić wcześniej istniejącą dyskinezę. Podawanie rotygotyny (3 mg/24 h) nie miało wpływu na właściwości farmakodynamiczne i farmakokinetyczne stosowanych jednocześnie doustnych środków antykoncepcyjnych (0,03 mg etynyloestradiolu, 0,15 mg lewonorgestrelu). Nie badano interakcji z hormonalnymi środkami antykoncepcyjnymi w innej postaci.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 4 mg/24 h
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Kobiety w wieku rozrodczym, antykoncepcja u kobiet Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne metody antykoncepcji aby zapobiec ciąży podczas leczenia rotygotyną. Ciąża Brak odpowiednich danych dotyczących stosowania rotygotyny u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego u szczurów i królików, natomiast obserwowano toksyczne działanie na zarodek u szczurów i myszy po dawkach toksycznych dla samic (patrz punkt 5.3). Potencjalne zagrożenie dla człowieka nie jest znane. Rotygotyny nie należy stosować w okresie ciąży. Karmienie piersią Ze względu na zmniejszanie przez rotygotynę wydzielania prolaktyny u ludzi, należy oczekiwać hamowania laktacji. Badania przeprowadzone na szczurach wykazały, że rotygotyna i (lub) jej metabolit(y) są wydzielane do mleka. Biorąc pod uwagę brak danych dotyczących człowieka, należy przerwać karmienie piersią.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 4 mg/24 h
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Płodność Informacje na temat badań wpływu na płodność, patrz punkt 5.3.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 4 mg/24 h
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Rotygotyna może wywierać znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu. Należy poinformować pacjentów leczonych rotygotyną, u których występują senność i (lub) epizody nagłego zasypiania, o zakazie prowadzenia pojazdów mechanicznych i wykonywania czynności (np. obsługiwania urządzeń mechanicznych), podczas których zaburzona czujność może narazić pacjentów lub inne osoby na ryzyko poważnego zranienia lub zgonu, do czasu ustąpienia nawracających epizodów zasypiania i senności (patrz także punkty 4.4 i 4.5).
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 4 mg/24 h
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Analiza zbiorcza badań klinicznych kontrolowanych placebo z udziałem łącznej liczby 1307 pacjentów leczonych produktem Neupro i 607 pacjentów otrzymujących placebo wykazała, że 72,5% pacjentów leczonych produktem Neupro i 58,0% otrzymujących placebo zgłosiło co najmniej jedno działanie niepożądane. Na początku leczenia mogą wystąpić niepożądane działania dopaminergiczne, takie jak nudności i wymioty. Ich nasilenie jest zwykle łagodne lub umiarkowane, a objawy przemijają, nawet w przypadku kontynuacji leczenia. Do działań niepożądanych, zgłaszanych przez ponad 10% pacjentów leczonych systemem transdermalnym Neupro, należą nudności, wymioty, odczyny w miejscu podania, senność, zawroty głowy i bóle głowy. W badaniach, w których miejsca naklejenia plastra zmieniano zgodnie z zaleceniami podanymi w Charakterystyce Produktu Leczniczego i ulotce dla pacjenta, u 35,7% z 830 pacjentów stosujących produkt Neupro, wystąpiły odczyny w miejscu podania.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 4 mg/24 h
Działania niepożądane
W większości przypadków odczyny w miejscu podania były łagodne lub umiarkowane i były one ograniczone do miejsca naklejenia plastra. Reakcje te były przyczyną zaprzestania leczenia produktem Neupro u 4,3% pacjentów otrzymujących ten produkt. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Poniższa tabela przedstawia działania niepożądane zebrane na podstawie analizy zbiorczej wyżej wymienionych badań przeprowadzonych u pacjentów z chorobą Parkinsona oraz na podstawie doświadczeń po wprowadzeniu produktu na rynek. W obrębie każdej grupy działania niepożądane są wymienione zgodnie z częstością występowania (liczba pacjentów u których może wystąpić działanie niepożądane), przy zastosowaniu następujących kategorii: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 4 mg/24 h
Działania niepożądane
W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania, objawy niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.

CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 4 mg/24 h
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów narządowychwg MedDRA Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Częstość nieznana
Zaburzenia Nadwrażli-
układu wość, która
immunologi- może
cznego obejmować
obrzęk
naczynioru-
chowy, obrzęk
języka i warg
Zaburzenia Zaburzenia Nagły napad Zaburzenia Zespół
psychiczne postrzeganiaa snu/ nagłe psychotyczne, dysregulacji
(w tym zasypianie, zaburzenie dopaminergi-
omamy, paranoja, obsesyjno- cznejc
omamy zaburzenia kompulsyjne,
wzrokowe, pożądania zachowania
omamy seksualnegoa agresywne/
słuchowe, (w tym agresjab,
złudzenia), hiperseksual- urojeniad,
bezsenność, ność, majaczenied
zaburzenia zwiększone
snu, koszmary libido), stan
senne, splątania,
niezwykłe sny, dezorientacjad,
zaburzenia pobudzenied
kontroli
popędówa, d (w
tym
patologiczny
hazard,
stereotypie,
niepohamowa-
ny apetyt/
zaburzenia
odżywianiab,
kompulsyjne
kupowaniec)
Zaburzenia Senność, Zaburzenia Drgawki Zespół
układu zawroty świadomości opadania
nerwowego głowy, bóle niesklasyfiko- głowy
głowy wanea (w tym
omdlenie,
omdlenie
wazowagalne,
utrata
przytomności),
dyskineza,
zawroty głowy
związane ze
zmianą
pozycji ciała,
letarg
Zaburzenia Niewyraźne

CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 4 mg/24 h
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów narządowychwg MedDRA Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Częstość nieznana
oka widzenie, zaburzenia widzenia,fotopsja
Zaburzeniaucha i błędnika Zawroty głowy
Zaburzenia serca Kołatanie serca Migotanie przedsionków Częstoskurcz nadkomorowy
Zaburzenia naczyniowe Niedociśnienie ortostatyczne, nadciśnienie Niedociśnienie
Zaburzenia oddechowe, klatki piersiowej iśródpiersia Czkawka
Zaburzenia żołądka i jelit Nudności, wymioty Zaparcie, suchość wjamie ustnej, dyspepsja Ból brzucha Biegunka
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Rumień, nadmierne pocenie się, świąd Świąd uogólniony, podrażnienie skóry, kontaktowe zapalenieskóry Wysypka uogólniona
Zaburzenia układurozrodczego i piersi Zaburzenia erekcji
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Odczyny w miejscu naklejenia lub zakropleniaa (w tym rumień, świąd, podrażnienie, wysypka, zapalenie skóry, pęcherzyki, ból, egzema, stan zapalny, obrzęk, odbarwieniaskóry, grudki, Obrzęk obwodowy, stany osłabieniaa (w tym zmęczenie, osłabienie, złe samopoczucie) Drażliwość

CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 4 mg/24 h
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów narządowychwg MedDRA Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Częstość nieznana
zadrapanie, pokrzywka, nadwrażli-wość)
Badania diagnostyczne Utrata masy ciała Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (w tym AspAT, AlAT, GGTP),zwiększenie masy ciała, zwiększenie częstości pracy serca, zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej(CPK)d
Urazy, zatrucia i powikłania pozabiegach Upadki
Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe itkanki łącznej Rabdomiolizac

CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 4 mg/24 h
Działania niepożądane
a Termin wysokiej kategorii (High Level Term) b Zgłaszane w badaniach otwartych c Obserwowane po wprowadzeniu do obrotu d Zaobserwowane w 2011 roku, w analizie zbiorczej kontrolowanych placebo badań prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby Opis wybranych działań niepożądanych Epizody nagłego zasypiania i senność Stosowanie rotygotyny wiązało się z sennością, w tym nadmierną sennością w ciągu dnia i epizodami nagłego zasypiania. W pojedynczych przypadkach epizody nagłego zasypiania występowały podczas prowadzenia pojazdów i prowadziły do wypadków (patrz także punkty 4.4 i 4.7). Zaburzenia kontroli nawyków i popędów U pacjentów, leczonych agonistami dopaminy, w tym rotygotyną, może wystąpić patologiczny hazard, zwiększone libido, hiperseksualność, kompulsyjne wydawanie pieniędzy lub kupowanie oraz kompulsyjne lub niepohamowany apetyt (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 4 mg/24 h
Działania niepożądane
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 4 mg/24 h
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy Najbardziej prawdopodobne działania niepożądane będą odpowiadały profilowi farmakodynamicznemu agonisty dopaminy, obejmując nudności, wymioty, niedociśnienie tętnicze, ruchy mimowolne, omamy, splątanie, drgawki i inne objawy ośrodkowej stymulacji dopaminergicznej. Sposób postępowania Nie ma antidotum w razie przedawkowania agonistów dopaminy. W przypadku podejrzewanego przedawkowania, należy rozważyć zdjęcie plastra (plastrów), ponieważ po zdjęciu plastra (plastrów) przenikanie substancji czynnej jest wstrzymane i stężenie rotygotyny w osoczu gwałtownie się zmniejsza. Należy uważnie kontrolować stan pacjenta, w tym częstość akcji serca, rytm serca oraz ciśnienie tętnicze. Leczenie przedawkowania może wymagać zastosowania ogólnych środków wspomagających podtrzymanie czynności życiowych. Nie przypuszcza się aby dializa była skuteczna, ponieważ rotygotyna nie jest usuwana w drodze dializy.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 4 mg/24 h
Przedawkowanie
Jeśli konieczne jest przerwanie stosowania rotygotyny, należy to przeprowadzić stopniowo aby zapobiec złośliwemu zespołowi neuroleptycznemu.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 4 mg/24 h
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki stosowane w chorobie Parkinsona, agoniści dopaminy; kod ATC: N04BC09 Rotygotyna jest nie będącym pochodną alkaloidów sporyszu agonistą receptorów dopaminergicznych przeznaczonym do leczenia objawów przedmiotowych i podmiotowych choroby Parkinsona i zespołu niespokojnych nóg. Mechanizm działania Uważa się, że korzystne działanie rotygotyny w leczeniu choroby Parkinsona wynika z aktywacji receptorów D 3 , D 2 i D 1 skorupy jądra ogoniastego w mózgu. Dokładny mechanizm działania rotygotyny w leczeniu zespołu niespokojnych nóg nie jest znany. Uważa się, że rotygotyna może oddziaływać głównie za pośrednictwem receptorów dopaminergicznych. Rezultat działania farmakodynamicznego Jeśli chodzi o wpływ czynnościowy na różne podtypy receptorów i na ich dystrybucję w mózgu, rotygotyna jest agonistą receptorów D 2 i D 3 , działającym również na receptory D 1 , D 4 i D 5 .
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 4 mg/24 h
Właściwości farmakodynamiczne
W obrębie receptorów niedopaminergicznych rotygotyna wykazywała antagonistyczny wpływ na receptory alfa2B i agonistyczny na receptory 5HT1A, jednak nie wywierała wpływu na receptor 5HT2B. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Skuteczność rotygotyny w leczeniu objawów przedmiotowych i podmiotowych idiopatycznej choroby Parkinsona oceniano w międzynarodowym programie rozwoju leku, składającym się z czterech kluczowych, równoległych, randomizowanych, kontrolowanych placebo badań klinicznych z podwójnie ślepą próbą i trzech badań oceniających wpływ rotygotyny na określone aspekty choroby Parkinsona. Dwa kluczowe badania (SP512 Część I i SP513 Część I) , oceniające skuteczność rotygotyny w leczeniu objawów przedmiotowych i podmiotowych idiopatycznej choroby Parkinsona, przeprowadzono z udziałem pacjentów, którzy nie otrzymywali jednocześnie agonisty dopaminy i nie byli dotychczas leczeni lewodopą lub też byli leczeni lewodopą przez okres ≤6 miesięcy.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 4 mg/24 h
Właściwości farmakodynamiczne
Głównym punktem końcowym była punktacja w części składowej (część II) Skali Czynności Codziennych (Activities of Daily Living – ADL) oraz w badaniu sprawności ruchowej (część III) przy użyciu Ujednoliconej Skali Liczbowej Choroby Parkinsona (Unified Parkinson’s Disease Rating Scale – UPDRS). Skuteczność została określona na podstawie reakcji pacjenta na leczenie, przy czym uwzględniano poprawę odpowiedzi pacjenta na leczenie oraz bezwzględnego wyniku w połączonych skalach ADL i badania sprawności ruchowej (UPDRS części II+III). W badaniu SP512 Część I z podwójnie ślepą próbą , 177 pacjentów otrzymywało rotygotynę i 96 pacjentów otrzymywało placebo. Dawkę produktu zwiększano w odstępach tygodniowych o 2 mg/24 h do uzyskania optymalnej dla pacjenta dawki rotygotyny lub placebo, rozpoczynając od dawki 2 mg/24 h do dawki maksymalnej 6 mg/24 h. U pacjentów z każdej grupy leczenia optymalną dla nich dawkę utrzymano przez 6 miesięcy.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 4 mg/24 h
Właściwości farmakodynamiczne
Na zakończenie okresu leczenia podtrzymującego optymalna dawka była równa maksymalnej dozwolonej dawce, tj. 6 mg/24 h, u 91% pacjentów otrzymujących rotygotynę. Poprawa o 20% wystąpiła u 48% pacjentów otrzymujących rotygotynę i u 19% pacjentów otrzymujących placebo (różnica 29%; CI 95% 18%; 39%, p<0,0001). Podczas stosowania rotygotyny średnia poprawa w skali UPDRS (części II+III) wyniosła -3,98 punktu (początkowo 29,9 punktu), podczas gdy w przypadku pacjentów otrzymujących placebo obserwowano pogorszenie o 1,31 punktu (początkowo 30,0 punktów). Różnica wyniosła 5,28 punktu i była istotna statystycznie (p<0,0001). W badaniu SP513 Część I z podwójnie ślepą próbą , 213 pacjentów otrzymywało rotygotynę, 227 pacjentów otrzymywało ropinirol i 117 pacjentów otrzymywało placebo. Dawkę produktu zwiększano przez 4 tygodnie w odstępach tygodniowych o 2 mg/24 h do uzyskania optymalnej dla pacjenta dawki rotygotyny, rozpoczynając od dawki 2 mg/24 h, aż do osiągnięcia dawki maksymalnej 8 mg/24 h.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 4 mg/24 h
Właściwości farmakodynamiczne
W grupie ropinirolu dawkę produktu zwiększano przez 13 tygodni do uzyskania dawki optymalnej, aż do osiągnięcia dawki maksymalnej 24 mg/24 h. U pacjentów z każdej grupy leczenia dawkę utrzymano przez 6 miesięcy. Na zakończenie okresu leczenia podtrzymującego optymalna dawka była równa maksymalnej dozwolonej dawce, tj. 8 mg/24 h, u 92% pacjentów otrzymujących rotygotynę. Poprawa o 20% wystąpiła u 52% pacjentów otrzymujących rotygotynę, 68% pacjentów otrzymujących ropinirol i 30% pacjentów otrzymujących placebo (różnica między rotygotyną a placebo 21,7%; CI 95% 11,1%; 32,4%, różnica między ropinirolem a placebo 38,4%; CI 95% 28,1%; 48,6%, różnica między ropinirolem a rotygotyną 16,6%; CI 95% 7,6%; 25,7%). Średnia poprawa w skali UPDRS (części II+III) wyniosła 6,83 punktu (początkowo 33,2 punktu) w przypadku pacjentów leczonych rotygotyną, 10,78 punktu w przypadku pacjentów leczonych ropinirolem (początkowo 32,2 punktu) i 2,33 punktu u pacjentów otrzymujących placebo (początkowo 31,3 punktu).
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 4 mg/24 h
Właściwości farmakodynamiczne
Wszystkie różnice pomiędzy leczeniem aktywnym a placebo były istotne statystycznie. Badanie nie wykazało, że rotygotyna nie jest gorsza niż ropinirol. W kolejnym wieloośrodkowym, międzynarodowym badaniu (SP824) prowadzonym metodą otwartej próby badano tolerancję przeprowadzanej z dnia na dzień zamiany ropinirolu, pramipeksolu lub kabergoliny na rotygotynę w systemie transderalnym, plastrach i wpływ tej zamiany na objawy u pacjentów z idiopatyczną chorobą Parkinsona. U 116 pacjentów zamieniono lek doustny na rotygotynę w dawce do 8 mg/24 h; u 47 spośród tych pacjentów stosowano wcześniej ropinirol w dawce do 9 mg/24 h, u 47 pramipeksol w dawce do 2 mg/24 h, a u 22 kabergolinę w dawce do 3 mg/24 h. Zamiana na rotygotynę była możliwa po niewielkim tylko dostosowaniu dawki (mediana 2 mg/24 h) koniecznym u 2 pacjentów stosujących wcześniej ropinirol, 5 pacjentów otrzymujących pramipeksol, oraz 4 pacjentów leczonych kabergoliną. Zaobserwowano poprawę w skali UPDRS w częściach I–IV.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 4 mg/24 h
Właściwości farmakodynamiczne
Profil bezpieczeństwa nie różnił się od profilu ustalonego w poprzednich badaniach. W randomizowanym badaniu (SP825) prowadzonym metodą otwartej próby , z udziałem pacjentów we wczesnym stadium choroby Parkinsona, 25 pacjentów przydzielono losowo do grupy leczonej rotygotyną, a 26 do grupy leczonej ropinirolem. W obu grupach stopniowo zwiększano dawkę leku do optymalnej lub maksymalnej dawki wynoszącej odpowiednio 8 mg/24 h lub 9 mg/24 h. Obie terapie doprowadziły do poprawy sprawności ruchowej we wczesnych godzinach porannych oraz snu. Po 4 tygodniach leczenia podtrzymującego poprawa pod względem objawów ruchowych (skala UPDRS, część III) zwiększyła się o 6,3 ± 1,3 punktu w grupie pacjentów leczonych rotygotyną oraz o 5,9 ± 1,3 punktu w grupie leczonej ropinirolem. Sen (skala PDSS) poprawił się o 4,1 ± 13,8 punktu w grupie pacjentów leczonych rotygotyną oraz o 2,5 ± 13,5 punktu w grupie leczonej ropinirolem.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 4 mg/24 h
Właściwości farmakodynamiczne
Profil bezpieczeństwa był porównywalny, z wyjątkiem reakcji w miejscu przyklejenia plastra. W badaniach SP824 i SP825, przeprowadzonych po pierwszym badaniu porównawczym, wykazano porównywalną skuteczność równoważnych dawek rotygotyny i ropinirolu. Przeprowadzono dwa dodatkowe, kluczowe badania (SP650DB i SP515) u pacjentów otrzymujących lewodopę w leczeniu skojarzonym. Głównym ocenianym parametrem było skrócenie czasu trwania fazy „off” (godziny). Skuteczność określano na podstawie odpowiedzi badanego na leczenie jako wystąpienie odpowiedzi i bezwzględna poprawa w zakresie czasu trwania fazy „off”. W badaniu SP650DB z podwójnie ślepą próbą, 113 pacjentów otrzymywało rotygotynę do maksymalnej dawki 8 mg/24 h, 109 pacjentów otrzymywało rotygotynę do maksymalnej dawki 12 mg/24 h i 119 pacjentów otrzymywało placebo.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 4 mg/24 h
Właściwości farmakodynamiczne
Dawki rotygotyny lub placebo otrzymywane przez pacjentów były zwiększane w odstępach tygodniowych o 2 mg/24 h do dawki optymalnej dla danego pacjenta, rozpoczynano od dawki 4 mg/24 h. U pacjentów z każdej grupy leczenia optymalną dla nich dawkę utrzymano przez 6 miesięcy. Na zakończenie okresu leczenia podtrzymującego zaobserwowano poprawę o co najmniej 30% u 57% i 55% badanych otrzymujących rotygotynę w dawce odpowiednio 8 mg/24 h i 12 mg/24 h, oraz u 34% badanych otrzymujących placebo (różnice wynosiły odpowiednio 22% i 21%, CI 95% odpowiednio 10%; 35% oraz 8%; 33%, p<0,001 dla obu grup otrzymujących rotygotynę). W przypadku rotygotyny czasy trwania fazy „off” uległy skróceniu średnio o odpowiednio 2,7 i 2,1 godzin, podczas gdy w ramieniu otrzymującym placebo obserwowano redukcję równą 0,9 godziny. Różnice były istotne statystycznie (odpowiednio p<0,001 i p=0,003).
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 4 mg/24 h
Właściwości farmakodynamiczne
W badaniu SP515 z podwójnie ślepą próbą, 201 pacjentów otrzymywało rotygotynę, 200 otrzymywało pramipeksol i 100 pacjentów otrzymywało placebo. Dawki rotygotyny lub placebo otrzymywane przez pacjentów były zwiększane w odstępach tygodniowych o 2 mg/24 h, rozpoczynano od podawania dawki 4 mg/24 h, do dawki maksymalnej 16 mg/24 h W grupie pramipeksolu pacjenci otrzymywali dawkę 0,375 mg w pierwszym tygodniu, 0,75 mg w drugim tygodniu i następnie dawkę dalej zwiększano w odstępach tygodniowych o 0,75 mg do uzyskania optymalnej dla pacjenta dawki, do dawki maksymalnej 4,5 mg/24 h. U pacjentów z każdej leczonej grupy dawkę utrzymano przez 4 miesiące. Na zakończenie okresu leczenia podtrzymującego zaobserwowano poprawę o co najmniej 30% u 60% badanych otrzymujących rotygotynę, u 67% badanych otrzymujących pramipeksol oraz u 35% badanych otrzymujących placebo (różnica rotygotyna vs. placebo 25%; CI 95% 13%; 36%, różnica pramipeksol vs. placebo 32% CI 95% 21%; 43%, różnica pramipeksol vs.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 4 mg/24 h
Właściwości farmakodynamiczne
rotygotyna 7%; CI 95% -2%; 17%). Czas trwania fazy „off” uległ skróceniu średnio o 2,5 godziny w ramieniu rotygotyny, o 2,8 godziny w ramieniu pramipeksolu i o 0,9 godziny w ramieniu placebo. Wszystkie różnice pomiędzy aktywnym leczeniem i placebo były istotne statystycznie. Przeprowadzono kolejne międzynarodowe badanie z podwójnie ślepą próbą (SP889) , z udziałem 287 pacjentów we wczesnych lub zaawansowanych stadiach choroby Parkinsona, u których stwierdzano niezadowalające opanowanie objawów motorycznych we wczesnych godzinach porannych. 81,5% chorych było leczonych lewodopą w terapii dodanej. 190 pacjentów otrzymywało rotygotynę, a 97 – placebo. Dawka rotygotyny lub placebo była zwiększana do optymalnego poziomu stopniowo, w odstępach tygodniowych, po 2 mg/24 h, począwszy od 2 mg/24 h, do dawki maksymalnej 16 mg/24 h w ciągu 8 tygodni, po czym następował okres leczenia podtrzymującego trwający 4 tygodnie.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 4 mg/24 h
Właściwości farmakodynamiczne
Równoważnymi pierwszorzędowymi punktami końcowymi były: wczesnoporanna dysfunkcja motoryczna, w ocenie według części III skali UPDRS, i nocne zaburzenia snu, oceniane według zmodyfikowanej skali oceny snu u pacjentów z chorobą Parkinsona (Parkinson’s Disease Sleep Scale, PDSS-2). Pod koniec leczenia podtrzymującego średnia punktacja wg części III skali UPDRS poprawiła się o 7,0 punktu u pacjentów leczonych rotygotyną (wyjściowo 29,6) i o 3,9 punktu w grupie placebo (wyjściowo 32,0). Poprawa średniej całkowitej punktacji PDSS-2 wynosiła 5,9 punktu w przypadku rotygotyny (wyjściowo 19,3) i 1,9 punktu w przypadku placebo (wyjściowo 20,5). Różnice pomiędzy rodzajami leczenia pod względem równoważnych zmiennych podstawowych były istotne statystycznie (p=0,0002 i p<0,0001).
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 4 mg/24 h
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Po naklejeniu plastra następuje ciągłe uwalnianie rotygotyny z systemu transdermalnego i jej wchłanianie przez skórę. Stężenia w stanie stacjonarnym są osiągane po jednym lub dwóch dniach stosowania plastra i utrzymują się na stałym poziomie, jeśli plaster jest naklejany na okres 24 godzin raz na dobę. Stężenia rotygotyny w osoczu zwiększają się proporcjonalne do dawki w zakresie dawek od 1 mg/24 h do 24 mg/24 h. Około 45% substancji czynnej uwalnia się z plastra do skóry w ciągu 24 godzin. Bezwzględna dostępność biologiczna po podaniu przezskórnym wynosi w przybliżeniu 37%. Zmiana miejsca naklejenia plastra może powodować różnice w stężeniach osoczowych leku z dnia na dzień. Różnice w dostępności biologicznej rotygotyny mieściły się w zakresie od 2% (różnica między ramieniem a bokiem) do 46% (różnica między barkiem a udem). Jednakże nic nie wskazuje, aby miało to istotny wpływ na wyniki kliniczne.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 4 mg/24 h
Właściwości farmakokinetyczne
Dystrybucja Wiązanie rotygotyny z białkami osocza in vitro wynosi w przybliżeniu 92%. Pozorna objętość dystrybucji u ludzi wynosi około 84 l/kg. Metabolizm Rotygotyna ulega przemianom metabolicznym w znacznym stopniu. Rotygotyna jest metabolizowana drogą N-dealkilacji oraz koniugacji bezpośredniej i pośredniej. Wyniki badań in vitro wskazują, że różne izoformy CYP mogą katalizować proces N-dealkilacji rotygotyny. Głównymi metabolitami są siarczany i koniugaty glukuronidowe substancji macierzystej, a także nieaktywne biologicznie produkty N-dealkilacji. Informacje dotyczące metabolitów są niepełne. Eliminacja Około 71% dawki rotygotyny ulega wydaleniu z moczem, natomiast mniejsza część (około 23%) jest wydalana z kałem. Klirens rotygotyny po podaniu przezskórnym wynosi około 10 l/min. Całkowity okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi 5 do 7 godzin. Profil farmakokinetyczny wskazuje na model dwufazowy eliminacji z pierwszą fazą okresu półtrwania wynoszącą około 2 do 3 godzin.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 4 mg/24 h
Właściwości farmakokinetyczne
Dzięki przezskórnemu podawaniu produktu nie oczekuje się wpływu posiłku i chorób przewodu pokarmowego. Specjalne grupy pacjentów Ze względu na rozpoczynanie leczenia produktem Neupro od małych dawek i stopniowego ich zwiększania stosownie do tolerancji klinicznej, dostosowanie dawki produktu związane z płcią, masą ciała lub wiekiem w celu uzyskania optymalnego efektu terapeutycznego nie jest konieczne. Zaburzenia czynności wątroby i nerek Nie zaobserwowano istotnego zwiększenia stężenia osoczowego rotygotyny u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością wątroby lub z łagodną do ciężkiej niewydolnością nerek. Produkt Neupro nie był badany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby. Stężenia osoczowe koniugatów rotygotyny i produktów jej dealkilacji zwiększają się w przypadku niewydolności nerek. Jednakże wystąpienie działań klinicznych tych metabolitów jest mało prawdopodobne.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 4 mg/24 h
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym i toksyczności długoterminowej wykazano, że główne efekty były związane z działaniem farmakodynamicznym typowym dla agonistów dopaminy i wynikającym z niego zmniejszeniem wydzielania prolaktyny. Po podaniu pojedynczej dawki rotygotyny widoczne było wiązanie się leku z tkankami zawierającymi melaninę (tj. oczami) u pigmentowanych szczurów i małp, które ustępowało powoli w ciągu 14-dniowej obserwacji. W 3-miesięcznym badaniu prowadzonym na szczurach albinosach zaobserwowano przy użyciu mikroskopu transmisyjnego zwyrodnienie siatkówki po dawce 2,8 razy większej od maksymalnej dawki zalecanej dla ludzi w przeliczeniu na mg/m 2 . Działania te były bardziej widoczne u samic szczurów. Dodatkowe badania mające na celu dalszą ocenę tej specyficznej patologii nie zostały przeprowadzone.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 4 mg/24 h
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Zwyrodnienia siatkówki nie obserwowano w żadnym z badań toksykologicznych u żadnego badanego gatunku podczas rutynowej oceny histopatologicznej oczu. Znaczenie tych wyników dla ludzi nie jest znane. W badaniu karcynogenności na samcach szczurów wystąpiły nowotwory z komórek Leydiga i przerost tych komórek. Nowotwory złośliwe obserwowano głównie w macicy samic, które otrzymywały lek w dawkach od średnich do dużych. Zmiany te są dobrze znanymi skutkami podawania agonistów dopaminy przez całe życie u szczurów i uważa się, że nie mają odniesienia do ludzi. Wpływ rotygotyny na reprodukcję badano na szczurach, królikach i myszach. Rotygotyna nie miała działania teratogennego u żadnego z tych trzech gatunków, wykazywała natomiast toksyczny wpływ na zarodek u szczurów i myszy w dawkach toksycznych dla samic.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 4 mg/24 h
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Rotygotyna nie wpływała na płodność samców szczurów, jednakże wyraźnie zmniejszała płodność samic szczurów i myszy, ze względu na wpływ na stężenie prolaktyny, mające u gryzoni szczególne znaczenie. Rotygotyna nie wywoływała mutacji genowych w teście Amesa, jednakże wykazywała działanie in vitro w teście na komórkach chłoniaka myszy z aktywacją metaboliczną i, w mniejszym stopniu, bez aktywacji metabolicznej. Działanie mutagenne można przypisać efektowi klastogennemu rotygotyny. Działanie to nie zostało potwierdzone in vivo w teście mikrojądrowym u myszy oraz w teście nieplanowej syntezy DNA (UDS) u szczurów. Ponieważ efekt ten występował mniej lub bardziej równolegle ze zmniejszeniem się całkowitego względnego wzrostu komórek, może być on związany z cytotoksycznym działaniem substancji. Dlatego też znaczenie dodatniego wyniku jednego testu mutagenności in vitro nie jest znane.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 4 mg/24 h
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Warstwa pokrywająca Błona poliestrowa, pokryta silikonem i aluminium, powleczona farbą z warstwą pigmentu (tytanu dwutlenek (E171), pigment żółty 95, pigment czerwony 166) i nadrukiem (pigment czerwony 144, pigment żółty 95, pigment czarny 7). Samoprzylepna warstwa matrycowa Kopolimer dimetylosiloksan-krzemian trimetylosililu, Powidon K90, Sodu metadwusiarczyn (E223), Askorbylu palmitynian (E304) oraz DL-alfa-tokoferol (E307). Warstwa ochronna Przezroczysta błona poliestrowa pokryta fluoropolimerem. 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 30 miesięcy. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30˚C. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Saszetka do rozdzierania w plastikowym pudełku: Jedna strona saszetki jest wytworzona z kopolimeru etylenu (warstwa najbardziej wewnętrzna), folii aluminiowej, błony polietylenowej o małej gęstości i papieru; druga strona jest wytworzona z polietylenu (warstwa najbardziej wewnętrzna), aluminium, kopolimeru etylenu i papieru.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 4 mg/24 h
Dane farmaceutyczne
Pudełko zawiera 7, 14, 28, 30 lub 84 (opakowanie zbiorcze zawierające 3 opakowania po 28) plastrów, zapakowanych szczelnie w oddzielnych saszetkach. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Plaster po użyciu nadal zawiera substancję czynną. Po odklejeniu wykorzystany plaster należy złożyć na pół, zwracając warstwy przylepne do wewnątrz, aby warstwa matrycowa nie była widoczna, następnie umieścić w oryginalnej saszetce i usunąć. Wszystkie wykorzystane lub niewykorzystane plastry należy usunąć w sposób zgodny z lokalnymi przepisami lub zwrócić do apteki.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 6 mg/24 h
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Neupro 4 mg/24 h system transdermalny, plaster Neupro 6 mg/24 h system transdermalny, plaster Neupro 8 mg/24 h system transdermalny, plaster 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Neupro 4 mg/24 h system transdermalny, plaster Każdy plaster uwalnia 4 mg rotygotyny w ciągu 24 godzin. Każdy plaster o powierzchni 20 cm 2 zawiera 9,0 mg rotygotyny. Neupro 6 mg/24 h system transdermalny, plaster Każdy plaster uwalnia 6 mg rotygotyny w ciągu 24 godzin. Każdy plaster o powierzchni 30 cm 2 zawiera 13,5 mg rotygotyny. Neupro 8 mg/24 h system transdermalny, plaster Każdy plaster uwalnia 8 mg rotygotyny w ciągu 24 godzin. Każdy plaster o powierzchni 40 cm 2 zawiera 18,0 mg rotygotyny. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA System transdermalny, plaster. Cienki, kwadratowy plaster typu matrycowego z zaokrąglonymi krawędziami, trójwarstwowy.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 6 mg/24 h
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Neupro 4 mg/24 h system transdermalny, plaster Zewnętrzna powierzchnia warstwy pokrywającej jest barwy beżowej z nadrukowanym napisem „Neupro 4 mg/24 h”. Neupro 6 mg/24 h system transdermalny, plaster Zewnętrzna powierzchnia warstwy pokrywającej jest barwy beżowej z nadrukowanym napisem „Neupro 6 mg/24 h”. Neupro 8 mg/24 h system transdermalny, plaster Zewnętrzna powierzchnia warstwy pokrywającej jest barwy beżowej z nadrukowanym napisem „Neupro 8 mg/24 h”.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 6 mg/24 h
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt Neupro jest wskazany w leczeniu objawów przedmiotowych i podmiotowych we wczesnym okresie idiopatycznej choroby Parkinsona w monoterapii (tj. bez jednoczesnego podawania lewodopy) lub w skojarzeniu z lewodopą, tj. przez okres trwania choroby, poprzez jej późne okresy, kiedy działanie lewodopy słabnie lub staje się niezgodne i pojawiają się wahania efektu terapeutycznego (efekt końca dawki lub fluktuacje typu „on-off”).
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 6 mg/24 h
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Zalecenia dotyczące dawkowania zostały podane w dawce nominalnej. Dawkowanie u pacjentów z wczesną postacią choroby Parkinsona: Dawkowanie należy rozpocząć od dawki 2 mg/24 h podawanej raz na dobę, następnie zwiększanej do dawki skutecznej w odstępach tygodniowych o 2 mg/24 h. Nie przekraczać dawki maksymalnej wynoszącej 8 mg/24 h. Dawka 4 mg/24 h może być dawką skuteczną u niektórych pacjentów. W przypadku większości pacjentów efektywna dawka zostaje osiągnięta w ciągu 3 lub 4 tygodni i wynosi odpowiednio 6 mg/24 h lub 8 mg/24 h. Dawka maksymalna wynosi 8 mg/24 h. Dawkowanie u pacjentów z zaawansowaną postacią choroby Parkinsona z fluktuacjami : Dawkowanie należy rozpocząć od dawki 4 mg/24 h podawanej raz na dobę, następnie zwiększanej do dawki skutecznej w odstępach tygodniowych o 2 mg/24 h do dawki maksymalnej 16 mg/24 h. U niektórych pacjentów skuteczne mogą być dawki 4 mg/24 h lub 6 mg/24 h.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 6 mg/24 h
Dawkowanie
U większości pacjentów dawkę skuteczną osiąga się w ciągu 3 do 7 tygodni w przypadku podawania dawek wynoszących 8 mg/24 h do dawki maksymalnej 16 mg/24 h. W przypadku dawek większych niż 8 mg/24 h w celu uzyskania docelowej dawki można zastosować więcej plastrów, np. dawkę 10 mg/24 h można uzyskać przez łączne zastosowanie plastra 6 mg/24 h i 4 mg/24 h. Produkt Neupro stosuje się raz na dobę. Plaster należy naklejać mniej więcej o tej samej porze każdego dnia. Plaster pozostawia się na skórze przez 24 godziny, po czym zastępuje się go nowym plastrem naklejanym w innym miejscu. Jeśli pacjent zapomni o naklejeniu plastra o zwykłej porze lub w razie odklejenia się plastra, należy nakleić nowy plaster na pozostałą część doby. Zaprzestanie leczenia Produkt Neupro należy odstawiać stopniowo. Dawkę dobową należy zmniejszać stopniowo o 2 mg/24 h, najlepiej co drugi dzień, aż do całkowitego zakończenia stosowania produktu Neupro (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 6 mg/24 h
Dawkowanie
Specjalne grupy pacjentów Zaburzenia czynności wątroby Dostosowanie dawkowania nie jest konieczne u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby. Należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, które mogą prowadzić do zmniejszenia klirensu rotygotyny. Rotygotyna nie była badana w tej grupie pacjentów. W razie nasilenia się zaburzeń czynności wątroby konieczne może być zmniejszenie dawki. Zaburzenia czynności nerek Dostosowanie dawkowania nie jest konieczne u pacjentów z łagodnymi do ciężkich zaburzeniami czynności nerek, w tym u osób wymagających dializy. Niespodziewana kumulacja rotygotyny może również wystąpić w przypadku ostrego pogorszenia czynności nerek (patrz punkt 5.2). Dzieci i młodzież Brak odpowiedniego uzasadnienia dla stosowania produktu Neupro u dzieci i młodzieży we wskazaniu w chorobie Parkinsona. Sposób podawania Produkt Neupro jest przeznaczony do stosowania przezskórnego.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 6 mg/24 h
Dawkowanie
Plaster należy nakleić na czystą, suchą, nieuszkodzoną i zdrową skórę brzucha, uda, biodra, bocznej części tułowia, barku lub ramienia. Należy unikać ponownego naklejania plastra w tym samym miejscu przez okres 14 dni. Nie wolno stosować plastra Neupro na skórę zaczerwienioną, podrażnioną lub uszkodzoną (patrz punkt 4.4). Stosowanie i sposób obchodzenia się z produktem: Każdy plaster jest zapakowany w saszetkę i należy go nakleić na skórę bezpośrednio po otwarciu saszetki. Należy zdjąć jedną połowę warstwy ochronnej, przykleić lepką część plastra do skóry i silnie docisnąć. Następnie odchylić plaster i zdjąć drugą część warstwy ochronnej. Nie należy dotykać lepkiej powierzchni plastra. Plaster należy silnie docisnąć dłonią przez około 30 sekund, aby zapewnić jego właściwe przyklejenie. Nie należy przecinać plastra na części.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 6 mg/24 h
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Badanie metodą rezonansu magnetycznego lub kardiowersja (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 6 mg/24 h
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Jeśli podczas leczenia pacjenta z chorobą Parkinsona nie została osiągnięta zadowalająca kontrola objawów choroby, zmiana rotygotyny na innego agonistę dopaminy może przynieść dodatkowe korzyści (patrz punkt 5.1). Rezonans magnetyczny (MRI) i kardiowersja Warstwa pokrywająca plaster Neupro zawiera aluminium. Aby uniknąć oparzeń skóry, plaster Neupro należy zdjąć przed wykonaniem u pacjenta badania metodą rezonansu magnetycznego (MRI) lub kardiowersji. Niedociśnienie ortostatyczne Agoniści dopaminy zaburzają układową regulację ciśnienia tętniczego powodując niedociśnienie ortostatyczne. Zdarzenia te występowały także podczas leczenia rotygotyną, ale ich częstość była podobna do obserwowanej u pacjentów otrzymujących placebo.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 6 mg/24 h
Specjalne środki ostrozności
Zaleca się kontrolowanie ciśnienia tętniczego, zwłaszcza w początkowym okresie leczenia, w związku z ogólnym ryzykiem wystąpienia niedociśnienia ortostatycznego związanego z leczeniem dopaminergicznym. Omdlenia W badaniach klinicznych z zastosowaniem rotygotyny obserwowano omdlenia; częstość ich występowania była podobna do tej obserwowanej u pacjentów otrzymujących placebo. Ponieważ z badań tych byli wykluczeni pacjenci z istotnymi klinicznie chorobami układu sercowo-naczyniowego, u chorych z ciężkimi chorobami układu sercowo naczyniowego należy przeprowadzić wywiad pod kątem omdleń i objawów zwiastujących omdlenie. Przypadki nagłego zasypiania i senność Stosowanie rotygotyny było związane z sennością i przypadkami nagłego zasypiania. Zgłaszano przypadki nagłego zasypiania pacjentów w trakcie aktywności dziennej, czasami bez żadnych objawów poprzedzających.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 6 mg/24 h
Specjalne środki ostrozności
Lekarze zapisujący produkt Neupro powinni stale oceniać pacjentów pod kątem ospałości lub senności, ponieważ pacjenci mogą nie zdawać sobie sprawy z tych objawów dopóki nie zostaną bezpośrednio zapytani. Należy starannie rozważyć zmniejszenie dawki produktu lub zakończenie leczenia. Zaburzenia kontroli nawyków i popędów oraz inne powiązane zaburzenia Należy regularnie monitorować pacjentów ze względu na możliwość wystąpienia zaburzeń kontroli nawyków i popędów oraz innych powiązanych zaburzeń, w tym zespołu dysregulacji dopaminowej. Należy poinformować pacjentów i ich opiekunów, że u osób leczonych agonistami dopaminy, w tym rotygotyną, mogą wystąpić behawioralne objawy zaburzeń popędów, w tym: patologiczny hazard, zwiększone libido, hiperseksualność, kompulsyjne wydawanie pieniędzy lub kupowanie oraz kompulsyjny lub niepohamowany apetyt. W trakcie leczenia rotygotyną, u niektórych pacjentów obserwowano wystąpienie zespołu dysregulacji dopaminowej.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 6 mg/24 h
Specjalne środki ostrozności
W takich przypadkach zaleca się rozważenie zmniejszenia dawki lub stopniowe odstawienie leku. Złośliwy zespół neuroleptyczny Po nagłym przerwaniu leczenia dopaminergicznego mogą występować objawy przypominające złośliwy zespół neuroleptyczny. Z tego powodu zaleca się stopniowe zmniejszanie dawkowania (patrz punkt 4.2). Zespół odstawienia agonisty dopaminy Po nagłym przerwaniu leczenia dopaminergicznego mogą występować objawy przypominające zespół odstawienia agonisty dopaminy (na przykład ból, zmęczenie, depresja, pocenie się i lęk). Z tego powodu zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki (patrz punkt 4.2). Zaburzenia myślenia i zachowania Zgłaszano zaburzenia myślenia i zachowania, które mogą przejawiać się różnorako, w tym myślami paranoidalnymi, urojeniami, omamami, splątaniem, zachowaniami psychotycznymi, dezorientacją, zachowaniami agresywnymi, pobudzeniem i majaczeniem.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 6 mg/24 h
Specjalne środki ostrozności
Powikłania związane z włóknieniem U niektórych pacjentów leczonych środkami dopaminergicznymi będącymi pochodnymi alkaloidów sporyszu obserwowano przypadki włóknienia zaotrzewnowego, nacieków płucnych, wysięku do jamy opłucnej, pogrubienia opłucnej, zapalenia osierdzia i uszkodzenia zastawek serca. Objawy te mogą przeminąć po przerwaniu leczenia, jednak nie zawsze dochodzi do ich całkowitego ustąpienia. Chociaż uważa się, że powyższe działania niepożądane są związane z ergolinową strukturą tych związków, nie wiadomo, czy inni agoniści dopaminy, nie będący pochodnymi alkaloidów sporyszu, również mogą wywoływać takie objawy. Neuroleptyki Nie należy stosować neuroleptyków jako leków przeciwwymiotnych u pacjentów używających agonistów dopaminy (patrz także punkt 4.5). Kontrole okulistyczne Zaleca się przeprowadzanie kontroli okulistycznych w regularnych odstępach czasu lub gdy wystąpią zaburzenia widzenia.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 6 mg/24 h
Specjalne środki ostrozności
Ogrzewanie miejsca naklejenia plastra Nie należy narażać miejsca naklejenia plastra na zewnętrzne źródła ciepła (nadmierne światło słoneczne, podkładki grzewcze i inne źródła ciepła, takie jak sauna, gorąca kąpiel). Odczyny skórne w miejscu podania W miejscu naklejenia plastra mogą wystąpić odczyny skórne, zwykle o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu. Zaleca się, aby miejsce naklejenia plastra zmieniać każdego dnia (np. ze strony prawej na lewą oraz z górnej części ciała na dolną). To samo miejsce nie powinno być ponownie wykorzystane w ciągu 14 dni. Jeśli w miejscu naklejenia plastra wystąpią odczyny utrzymujące się dłużej niż kilka dni lub są trwałe, jeśli nastąpi nasilenie odczynu skórnego lub jeśli odczyn skórny rozszerzy się poza miejsce naklejenia plastra, należy dokonać oceny stosunku ryzyka do korzyści dla danego pacjenta.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 6 mg/24 h
Specjalne środki ostrozności
W razie wystąpienia wysypki lub podrażnienia skóry w wyniku stosowania systemu transdermalnego, należy unikać narażenia tej okolicy na bezpośrednie działanie promieni słonecznych do czasu wygojenia skóry, ponieważ ekspozycja na światło słoneczne może prowadzić do zmian jej zabarwienia. Jeśli podczas stosowania produktu Neupro zaobserwuje się uogólniony odczyn skórny mający związek z leczeniem produktem Neupro (np. wysypka alergiczna, w tym wysypka rumieniowa, plamkowa, grudkowa lub świąd), należy zaprzestać leczenia. Obrzęk obwodowy W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z chorobą Parkinsona, 6-miesięczne współczynniki występowania obrzęku obwodowego utrzymywały się na poziomie około 4% przez całkowity okres obserwacji do 36 miesięcy. Dopaminergiczne działania niepożądane Częstość występowania niektórych dopaminergicznych działań niepożądanych, takich jak omamy, dyskineza i obrzęki obwodowe, jest zwykle większa podczas stosowania leku w skojarzeniu z lewodopą u pacjentów z chorobą Parkinsona.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 6 mg/24 h
Specjalne środki ostrozności
Należy wziąć to pod uwagę podczas zapisywania rotygotyny. Reakcje dystoniczne Reakcje dystoniczne, w tym dystonia, nieprawidłowa postawa ciała, kręcz szyi i pochylenie ciała w jedną stronę ( Pleurothotonus lub zespół krzywej wieży w Pizie) były sporadycznie zgłaszane u pacjentów z chorobą Parkinsona po rozpoczęciu leczenia rogotyną lub podczas stopniowego zwiększania jej dawki. Chociaż reakcje dystoniczne mogą być objawem choroby Parkinsona, u niektórych z tych pacjentów objawy uległy złagodzeniu po zmniejszeniu dawki lub odstawieniu rotygotyny. Jeśli wystąpi reakcja dystoniczna, należy zweryfikować schemat stosowania leków dopaminergicznych i rozważyć dostosowanie dawki rotygotyny. Nadwrażliwość na siarczyny Neupro zawiera sodu metadwusiarczyn, siarczyn, który u niektórych wrażliwych pacjentów może powodować reakcje alergiczne, w tym objawy anafilaktyczne i epizody astmatyczne zagrażające życiu lub o średnim nasileniu.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 6 mg/24 h
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Rotygotyna jest agonistą dopaminy, dlatego też przyjmuje się, że antagoniści dopaminy, jak neuroleptyki (np. pochodne fenotiazyny, butyrofenonu, tioksantenu) lub metoklopramid, mogą zmniejszać skuteczność produktu Neupro i należy unikać jednoczesnego podawania tych leków. Ze względu na możliwe działanie addytywne należy zachować ostrożność, kiedy pacjenci zażywają środki uspokajające lub inne leki działające hamująco na ośrodkowy układ nerwowy (np. benzodiazepiny, leki przeciwpsychotyczne, leki przeciwdepresyjne) lub alkohol w skojarzeniu z rotygotyną. Jednoczesne podawanie lewodopy i karbidopy z rotygotyną nie wpływa na właściwości farmakokinetyczne rotygotyny; rotygotyna nie ma wpływu na farmakokinetykę lewodopy i karbidopy. Jednoczesne podawanie domperydonu i rotygotyny nie wpływało na farmakokinetykę rotygotyny.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 6 mg/24 h
Interakcje
Jednoczesne podawanie omeprazolu (inhibitor CYP2C19), w dawkach 40 mg/24 h, nie wpływało na farmakokinetykę ani metabolizm rotygotyny u zdrowych ochotników. Neupro może wzmagać niepożądane działania dopaminergiczne lewodopy i podobnie jak inni agoniści dopaminy, może wywoływać i (lub) nasilić wcześniej istniejącą dyskinezę. Podawanie rotygotyny (3 mg/24 h) nie miało wpływu na właściwości farmakodynamiczne i farmakokinetyczne stosowanych jednocześnie doustnych środków antykoncepcyjnych (0,03 mg etynyloestradiolu, 0,15 mg lewonorgestrelu). Nie badano interakcji z hormonalnymi środkami antykoncepcyjnymi w innej postaci.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 6 mg/24 h
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Kobiety w wieku rozrodczym, antykoncepcja u kobiet Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne metody antykoncepcji aby zapobiec ciąży podczas leczenia rotygotyną. Ciąża Brak odpowiednich danych dotyczących stosowania rotygotyny u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego u szczurów i królików, natomiast obserwowano toksyczne działanie na zarodek u szczurów i myszy po dawkach toksycznych dla samic (patrz punkt 5.3). Potencjalne zagrożenie dla człowieka nie jest znane. Rotygotyny nie należy stosować w okresie ciąży. Karmienie piersią Ze względu na zmniejszanie przez rotygotynę wydzielania prolaktyny u ludzi, należy oczekiwać hamowania laktacji. Badania przeprowadzone na szczurach wykazały, że rotygotyna i (lub) jej metabolit(y) są wydzielane do mleka. Biorąc pod uwagę brak danych dotyczących człowieka, należy przerwać karmienie piersią.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 6 mg/24 h
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Płodność Informacje na temat badań wpływu na płodność, patrz punkt 5.3.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 6 mg/24 h
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Rotygotyna może wywierać znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu. Należy poinformować pacjentów leczonych rotygotyną, u których występują senność i (lub) epizody nagłego zasypiania, o zakazie prowadzenia pojazdów mechanicznych i wykonywania czynności (np. obsługiwania urządzeń mechanicznych), podczas których zaburzona czujność może narazić pacjentów lub inne osoby na ryzyko poważnego zranienia lub zgonu, do czasu ustąpienia nawracających epizodów zasypiania i senności (patrz także punkty 4.4 i 4.5).
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 6 mg/24 h
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Analiza zbiorcza badań klinicznych kontrolowanych placebo z udziałem łącznej liczby 1307 pacjentów leczonych produktem Neupro i 607 pacjentów otrzymujących placebo wykazała, że 72,5% pacjentów leczonych produktem Neupro i 58,0% otrzymujących placebo zgłosiło co najmniej jedno działanie niepożądane. Na początku leczenia mogą wystąpić niepożądane działania dopaminergiczne, takie jak nudności i wymioty. Ich nasilenie jest zwykle łagodne lub umiarkowane, a objawy przemijają, nawet w przypadku kontynuacji leczenia. Do działań niepożądanych, zgłaszanych przez ponad 10% pacjentów leczonych systemem transdermalnym Neupro, należą nudności, wymioty, odczyny w miejscu podania, senność, zawroty głowy i bóle głowy. W badaniach, w których miejsca naklejenia plastra zmieniano zgodnie z zaleceniami podanymi w Charakterystyce Produktu Leczniczego i ulotce dla pacjenta, u 35,7% z 830 pacjentów stosujących produkt Neupro, wystąpiły odczyny w miejscu podania.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 6 mg/24 h
Działania niepożądane
W większości przypadków odczyny w miejscu podania były łagodne lub umiarkowane i były one ograniczone do miejsca naklejenia plastra. Reakcje te były przyczyną zaprzestania leczenia produktem Neupro u 4,3% pacjentów otrzymujących ten produkt. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Poniższa tabela przedstawia działania niepożądane zebrane na podstawie analizy zbiorczej wyżej wymienionych badań przeprowadzonych u pacjentów z chorobą Parkinsona oraz na podstawie doświadczeń po wprowadzeniu produktu na rynek. W obrębie każdej grupy działania niepożądane są wymienione zgodnie z częstością występowania (liczba pacjentów u których może wystąpić działanie niepożądane), przy zastosowaniu następujących kategorii: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 6 mg/24 h
Działania niepożądane
W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania, objawy niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.

CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 6 mg/24 h
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów narządowychwg MedDRA Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Częstość nieznana
Zaburzenia Nadwrażli-
układu wość, która
immunologi- może
cznego obejmować
obrzęk
naczynioru-
chowy, obrzęk
języka i warg
Zaburzenia Zaburzenia Nagły napad Zaburzenia Zespół
psychiczne postrzeganiaa snu/ nagłe psychotyczne, dysregulacji
(w tym zasypianie, zaburzenie dopaminergi-
omamy, paranoja, obsesyjno- cznejc
omamy zaburzenia kompulsyjne,
wzrokowe, pożądania zachowania
omamy seksualnegoa agresywne/
słuchowe, (w tym agresjab,
złudzenia), hiperseksual- urojeniad,
bezsenność, ność, majaczenied
zaburzenia zwiększone
snu, koszmary libido), stan
senne, splątania,
niezwykłe sny, dezorientacjad,
zaburzenia pobudzenied
kontroli
popędówa, d (w
tym
patologiczny
hazard,
stereotypie,
niepohamowa-
ny apetyt/
zaburzenia
odżywianiab,
kompulsyjne
kupowaniec)
Zaburzenia Senność, Zaburzenia Drgawki Zespół
układu zawroty świadomości opadania
nerwowego głowy, bóle niesklasyfiko- głowy
głowy wanea (w tym
omdlenie,
omdlenie
wazowagalne,
utrata
przytomności),
dyskineza,
zawroty głowy
związane ze
zmianą
pozycji ciała,
letarg
Zaburzenia Niewyraźne

CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 6 mg/24 h
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów narządowychwg MedDRA Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Częstość nieznana
oka widzenie, zaburzenia widzenia,fotopsja
Zaburzeniaucha i błędnika Zawroty głowy
Zaburzenia serca Kołatanie serca Migotanie przedsionków Częstoskurcz nadkomorowy
Zaburzenia naczyniowe Niedociśnienie ortostatyczne, nadciśnienie Niedociśnienie
Zaburzenia oddechowe, klatki piersiowej iśródpiersia Czkawka
Zaburzenia żołądka i jelit Nudności, wymioty Zaparcie, suchość wjamie ustnej, dyspepsja Ból brzucha Biegunka
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Rumień, nadmierne pocenie się, świąd Świąd uogólniony, podrażnienie skóry, kontaktowe zapalenieskóry Wysypka uogólniona
Zaburzenia układurozrodczego i piersi Zaburzenia erekcji
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Odczyny w miejscu naklejenia lub zakropleniaa (w tym rumień, świąd, podrażnienie, wysypka, zapalenie skóry, pęcherzyki, ból, egzema, stan zapalny, obrzęk, odbarwieniaskóry, grudki, Obrzęk obwodowy, stany osłabieniaa (w tym zmęczenie, osłabienie, złe samopoczucie) Drażliwość

CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 6 mg/24 h
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów narządowychwg MedDRA Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Częstość nieznana
zadrapanie, pokrzywka, nadwrażli-wość)
Badania diagnostyczne Utrata masy ciała Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (w tym AspAT, AlAT, GGTP),zwiększenie masy ciała, zwiększenie częstości pracy serca, zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej(CPK)d
Urazy, zatrucia i powikłania pozabiegach Upadki
Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe itkanki łącznej Rabdomiolizac

CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 6 mg/24 h
Działania niepożądane
a Termin wysokiej kategorii (High Level Term) b Zgłaszane w badaniach otwartych c Obserwowane po wprowadzeniu do obrotu d Zaobserwowane w 2011 roku, w analizie zbiorczej kontrolowanych placebo badań prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby Opis wybranych działań niepożądanych Epizody nagłego zasypiania i senność Stosowanie rotygotyny wiązało się z sennością, w tym nadmierną sennością w ciągu dnia i epizodami nagłego zasypiania. W pojedynczych przypadkach epizody nagłego zasypiania występowały podczas prowadzenia pojazdów i prowadziły do wypadków (patrz także punkty 4.4 i 4.7). Zaburzenia kontroli nawyków i popędów U pacjentów, leczonych agonistami dopaminy, w tym rotygotyną, może wystąpić patologiczny hazard, zwiększone libido, hiperseksualność, kompulsyjne wydawanie pieniędzy lub kupowanie oraz kompulsyjne lub niepohamowany apetyt (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 6 mg/24 h
Działania niepożądane
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 6 mg/24 h
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy Najbardziej prawdopodobne działania niepożądane będą odpowiadały profilowi farmakodynamicznemu agonisty dopaminy, obejmując nudności, wymioty, niedociśnienie tętnicze, ruchy mimowolne, omamy, splątanie, drgawki i inne objawy ośrodkowej stymulacji dopaminergicznej. Sposób postępowania Nie ma antidotum w razie przedawkowania agonistów dopaminy. W przypadku podejrzewanego przedawkowania, należy rozważyć zdjęcie plastra (plastrów), ponieważ po zdjęciu plastra (plastrów) przenikanie substancji czynnej jest wstrzymane i stężenie rotygotyny w osoczu gwałtownie się zmniejsza. Należy uważnie kontrolować stan pacjenta, w tym częstość akcji serca, rytm serca oraz ciśnienie tętnicze. Leczenie przedawkowania może wymagać zastosowania ogólnych środków wspomagających podtrzymanie czynności życiowych. Nie przypuszcza się aby dializa była skuteczna, ponieważ rotygotyna nie jest usuwana w drodze dializy.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 6 mg/24 h
Przedawkowanie
Jeśli konieczne jest przerwanie stosowania rotygotyny, należy to przeprowadzić stopniowo aby zapobiec złośliwemu zespołowi neuroleptycznemu.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 6 mg/24 h
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki stosowane w chorobie Parkinsona, agoniści dopaminy; kod ATC: N04BC09 Rotygotyna jest nie będącym pochodną alkaloidów sporyszu agonistą receptorów dopaminergicznych przeznaczonym do leczenia objawów przedmiotowych i podmiotowych choroby Parkinsona i zespołu niespokojnych nóg. Mechanizm działania Uważa się, że korzystne działanie rotygotyny w leczeniu choroby Parkinsona wynika z aktywacji receptorów D 3 , D 2 i D 1 skorupy jądra ogoniastego w mózgu. Dokładny mechanizm działania rotygotyny w leczeniu zespołu niespokojnych nóg nie jest znany. Uważa się, że rotygotyna może oddziaływać głównie za pośrednictwem receptorów dopaminergicznych. Rezultat działania farmakodynamicznego Jeśli chodzi o wpływ czynnościowy na różne podtypy receptorów i na ich dystrybucję w mózgu, rotygotyna jest agonistą receptorów D 2 i D 3 , działającym również na receptory D 1 , D 4 i D 5 .
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 6 mg/24 h
Właściwości farmakodynamiczne
W obrębie receptorów niedopaminergicznych rotygotyna wykazywała antagonistyczny wpływ na receptory alfa2B i agonistyczny na receptory 5HT1A, jednak nie wywierała wpływu na receptor 5HT2B. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Skuteczność rotygotyny w leczeniu objawów przedmiotowych i podmiotowych idiopatycznej choroby Parkinsona oceniano w międzynarodowym programie rozwoju leku, składającym się z czterech kluczowych, równoległych, randomizowanych, kontrolowanych placebo badań klinicznych z podwójnie ślepą próbą i trzech badań oceniających wpływ rotygotyny na określone aspekty choroby Parkinsona. Dwa kluczowe badania (SP512 Część I i SP513 Część I) , oceniające skuteczność rotygotyny w leczeniu objawów przedmiotowych i podmiotowych idiopatycznej choroby Parkinsona, przeprowadzono z udziałem pacjentów, którzy nie otrzymywali jednocześnie agonisty dopaminy i nie byli dotychczas leczeni lewodopą lub też byli leczeni lewodopą przez okres ≤6 miesięcy.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 6 mg/24 h
Właściwości farmakodynamiczne
Głównym punktem końcowym była punktacja w części składowej (część II) Skali Czynności Codziennych (Activities of Daily Living – ADL) oraz w badaniu sprawności ruchowej (część III) przy użyciu Ujednoliconej Skali Liczbowej Choroby Parkinsona (Unified Parkinson’s Disease Rating Scale – UPDRS). Skuteczność została określona na podstawie reakcji pacjenta na leczenie, przy czym uwzględniano poprawę odpowiedzi pacjenta na leczenie oraz bezwzględnego wyniku w połączonych skalach ADL i badania sprawności ruchowej (UPDRS części II+III). W badaniu SP512 Część I z podwójnie ślepą próbą , 177 pacjentów otrzymywało rotygotynę i 96 pacjentów otrzymywało placebo. Dawkę produktu zwiększano w odstępach tygodniowych o 2 mg/24 h do uzyskania optymalnej dla pacjenta dawki rotygotyny lub placebo, rozpoczynając od dawki 2 mg/24 h do dawki maksymalnej 6 mg/24 h. U pacjentów z każdej grupy leczenia optymalną dla nich dawkę utrzymano przez 6 miesięcy.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 6 mg/24 h
Właściwości farmakodynamiczne
Na zakończenie okresu leczenia podtrzymującego optymalna dawka była równa maksymalnej dozwolonej dawce, tj. 6 mg/24 h, u 91% pacjentów otrzymujących rotygotynę. Poprawa o 20% wystąpiła u 48% pacjentów otrzymujących rotygotynę i u 19% pacjentów otrzymujących placebo (różnica 29%; CI 95% 18%; 39%, p<0,0001). Podczas stosowania rotygotyny średnia poprawa w skali UPDRS (części II+III) wyniosła -3,98 punktu (początkowo 29,9 punktu), podczas gdy w przypadku pacjentów otrzymujących placebo obserwowano pogorszenie o 1,31 punktu (początkowo 30,0 punktów). Różnica wyniosła 5,28 punktu i była istotna statystycznie (p<0,0001). W badaniu SP513 Część I z podwójnie ślepą próbą , 213 pacjentów otrzymywało rotygotynę, 227 pacjentów otrzymywało ropinirol i 117 pacjentów otrzymywało placebo. Dawkę produktu zwiększano przez 4 tygodnie w odstępach tygodniowych o 2 mg/24 h do uzyskania optymalnej dla pacjenta dawki rotygotyny, rozpoczynając od dawki 2 mg/24 h, aż do osiągnięcia dawki maksymalnej 8 mg/24 h.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 6 mg/24 h
Właściwości farmakodynamiczne
W grupie ropinirolu dawkę produktu zwiększano przez 13 tygodni do uzyskania dawki optymalnej, aż do osiągnięcia dawki maksymalnej 24 mg/24 h. U pacjentów z każdej grupy leczenia dawkę utrzymano przez 6 miesięcy. Na zakończenie okresu leczenia podtrzymującego optymalna dawka była równa maksymalnej dozwolonej dawce, tj. 8 mg/24 h, u 92% pacjentów otrzymujących rotygotynę. Poprawa o 20% wystąpiła u 52% pacjentów otrzymujących rotygotynę, 68% pacjentów otrzymujących ropinirol i 30% pacjentów otrzymujących placebo (różnica między rotygotyną a placebo 21,7%; CI 95% 11,1%; 32,4%, różnica między ropinirolem a placebo 38,4%; CI 95% 28,1%; 48,6%, różnica między ropinirolem a rotygotyną 16,6%; CI 95% 7,6%; 25,7%). Średnia poprawa w skali UPDRS (części II+III) wyniosła 6,83 punktu (początkowo 33,2 punktu) w przypadku pacjentów leczonych rotygotyną, 10,78 punktu w przypadku pacjentów leczonych ropinirolem (początkowo 32,2 punktu) i 2,33 punktu u pacjentów otrzymujących placebo (początkowo 31,3 punktu).
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 6 mg/24 h
Właściwości farmakodynamiczne
Wszystkie różnice pomiędzy leczeniem aktywnym a placebo były istotne statystycznie. Badanie nie wykazało, że rotygotyna nie jest gorsza niż ropinirol. W kolejnym wieloośrodkowym, międzynarodowym badaniu (SP824) prowadzonym metodą otwartej próby badano tolerancję przeprowadzanej z dnia na dzień zamiany ropinirolu, pramipeksolu lub kabergoliny na rotygotynę w systemie transderalnym, plastrach i wpływ tej zamiany na objawy u pacjentów z idiopatyczną chorobą Parkinsona. U 116 pacjentów zamieniono lek doustny na rotygotynę w dawce do 8 mg/24 h; u 47 spośród tych pacjentów stosowano wcześniej ropinirol w dawce do 9 mg/24 h, u 47 pramipeksol w dawce do 2 mg/24 h, a u 22 kabergolinę w dawce do 3 mg/24 h. Zamiana na rotygotynę była możliwa po niewielkim tylko dostosowaniu dawki (mediana 2 mg/24 h) koniecznym u 2 pacjentów stosujących wcześniej ropinirol, 5 pacjentów otrzymujących pramipeksol, oraz 4 pacjentów leczonych kabergoliną. Zaobserwowano poprawę w skali UPDRS w częściach I–IV.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 6 mg/24 h
Właściwości farmakodynamiczne
Profil bezpieczeństwa nie różnił się od profilu ustalonego w poprzednich badaniach. W randomizowanym badaniu (SP825) prowadzonym metodą otwartej próby , z udziałem pacjentów we wczesnym stadium choroby Parkinsona, 25 pacjentów przydzielono losowo do grupy leczonej rotygotyną, a 26 do grupy leczonej ropinirolem. W obu grupach stopniowo zwiększano dawkę leku do optymalnej lub maksymalnej dawki wynoszącej odpowiednio 8 mg/24 h lub 9 mg/24 h. Obie terapie doprowadziły do poprawy sprawności ruchowej we wczesnych godzinach porannych oraz snu. Po 4 tygodniach leczenia podtrzymującego poprawa pod względem objawów ruchowych (skala UPDRS, część III) zwiększyła się o 6,3 ± 1,3 punktu w grupie pacjentów leczonych rotygotyną oraz o 5,9 ± 1,3 punktu w grupie leczonej ropinirolem. Sen (skala PDSS) poprawił się o 4,1 ± 13,8 punktu w grupie pacjentów leczonych rotygotyną oraz o 2,5 ± 13,5 punktu w grupie leczonej ropinirolem.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 6 mg/24 h
Właściwości farmakodynamiczne
Profil bezpieczeństwa był porównywalny, z wyjątkiem reakcji w miejscu przyklejenia plastra. W badaniach SP824 i SP825, przeprowadzonych po pierwszym badaniu porównawczym, wykazano porównywalną skuteczność równoważnych dawek rotygotyny i ropinirolu. Przeprowadzono dwa dodatkowe, kluczowe badania (SP650DB i SP515) u pacjentów otrzymujących lewodopę w leczeniu skojarzonym. Głównym ocenianym parametrem było skrócenie czasu trwania fazy „off” (godziny). Skuteczność określano na podstawie odpowiedzi badanego na leczenie jako wystąpienie odpowiedzi i bezwzględna poprawa w zakresie czasu trwania fazy „off”. W badaniu SP650DB z podwójnie ślepą próbą, 113 pacjentów otrzymywało rotygotynę do maksymalnej dawki 8 mg/24 h, 109 pacjentów otrzymywało rotygotynę do maksymalnej dawki 12 mg/24 h i 119 pacjentów otrzymywało placebo.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 6 mg/24 h
Właściwości farmakodynamiczne
Dawki rotygotyny lub placebo otrzymywane przez pacjentów były zwiększane w odstępach tygodniowych o 2 mg/24 h do dawki optymalnej dla danego pacjenta, rozpoczynano od dawki 4 mg/24 h. U pacjentów z każdej grupy leczenia optymalną dla nich dawkę utrzymano przez 6 miesięcy. Na zakończenie okresu leczenia podtrzymującego zaobserwowano poprawę o co najmniej 30% u 57% i 55% badanych otrzymujących rotygotynę w dawce odpowiednio 8 mg/24 h i 12 mg/24 h, oraz u 34% badanych otrzymujących placebo (różnice wynosiły odpowiednio 22% i 21%, CI 95% odpowiednio 10%; 35% oraz 8%; 33%, p<0,001 dla obu grup otrzymujących rotygotynę). W przypadku rotygotyny czasy trwania fazy „off” uległy skróceniu średnio o odpowiednio 2,7 i 2,1 godzin, podczas gdy w ramieniu otrzymującym placebo obserwowano redukcję równą 0,9 godziny. Różnice były istotne statystycznie (odpowiednio p<0,001 i p=0,003).
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 6 mg/24 h
Właściwości farmakodynamiczne
W badaniu SP515 z podwójnie ślepą próbą, 201 pacjentów otrzymywało rotygotynę, 200 otrzymywało pramipeksol i 100 pacjentów otrzymywało placebo. Dawki rotygotyny lub placebo otrzymywane przez pacjentów były zwiększane w odstępach tygodniowych o 2 mg/24 h, rozpoczynano od podawania dawki 4 mg/24 h, do dawki maksymalnej 16 mg/24 h W grupie pramipeksolu pacjenci otrzymywali dawkę 0,375 mg w pierwszym tygodniu, 0,75 mg w drugim tygodniu i następnie dawkę dalej zwiększano w odstępach tygodniowych o 0,75 mg do uzyskania optymalnej dla pacjenta dawki, do dawki maksymalnej 4,5 mg/24 h. U pacjentów z każdej leczonej grupy dawkę utrzymano przez 4 miesiące. Na zakończenie okresu leczenia podtrzymującego zaobserwowano poprawę o co najmniej 30% u 60% badanych otrzymujących rotygotynę, u 67% badanych otrzymujących pramipeksol oraz u 35% badanych otrzymujących placebo (różnica rotygotyna vs. placebo 25%; CI 95% 13%; 36%, różnica pramipeksol vs. placebo 32% CI 95% 21%; 43%, różnica pramipeksol vs.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 6 mg/24 h
Właściwości farmakodynamiczne
rotygotyna 7%; CI 95% -2%; 17%). Czas trwania fazy „off” uległ skróceniu średnio o 2,5 godziny w ramieniu rotygotyny, o 2,8 godziny w ramieniu pramipeksolu i o 0,9 godziny w ramieniu placebo. Wszystkie różnice pomiędzy aktywnym leczeniem i placebo były istotne statystycznie. Przeprowadzono kolejne międzynarodowe badanie z podwójnie ślepą próbą (SP889) , z udziałem 287 pacjentów we wczesnych lub zaawansowanych stadiach choroby Parkinsona, u których stwierdzano niezadowalające opanowanie objawów motorycznych we wczesnych godzinach porannych. 81,5% chorych było leczonych lewodopą w terapii dodanej. 190 pacjentów otrzymywało rotygotynę, a 97 – placebo. Dawka rotygotyny lub placebo była zwiększana do optymalnego poziomu stopniowo, w odstępach tygodniowych, po 2 mg/24 h, począwszy od 2 mg/24 h, do dawki maksymalnej 16 mg/24 h w ciągu 8 tygodni, po czym następował okres leczenia podtrzymującego trwający 4 tygodnie.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 6 mg/24 h
Właściwości farmakodynamiczne
Równoważnymi pierwszorzędowymi punktami końcowymi były: wczesnoporanna dysfunkcja motoryczna, w ocenie według części III skali UPDRS, i nocne zaburzenia snu, oceniane według zmodyfikowanej skali oceny snu u pacjentów z chorobą Parkinsona (Parkinson’s Disease Sleep Scale, PDSS-2). Pod koniec leczenia podtrzymującego średnia punktacja wg części III skali UPDRS poprawiła się o 7,0 punktu u pacjentów leczonych rotygotyną (wyjściowo 29,6) i o 3,9 punktu w grupie placebo (wyjściowo 32,0). Poprawa średniej całkowitej punktacji PDSS-2 wynosiła 5,9 punktu w przypadku rotygotyny (wyjściowo 19,3) i 1,9 punktu w przypadku placebo (wyjściowo 20,5). Różnice pomiędzy rodzajami leczenia pod względem równoważnych zmiennych podstawowych były istotne statystycznie (p=0,0002 i p<0,0001).
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 6 mg/24 h
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Po naklejeniu plastra następuje ciągłe uwalnianie rotygotyny z systemu transdermalnego i jej wchłanianie przez skórę. Stężenia w stanie stacjonarnym są osiągane po jednym lub dwóch dniach stosowania plastra i utrzymują się na stałym poziomie, jeśli plaster jest naklejany na okres 24 godzin raz na dobę. Stężenia rotygotyny w osoczu zwiększają się proporcjonalne do dawki w zakresie dawek od 1 mg/24 h do 24 mg/24 h. Około 45% substancji czynnej uwalnia się z plastra do skóry w ciągu 24 godzin. Bezwzględna dostępność biologiczna po podaniu przezskórnym wynosi w przybliżeniu 37%. Zmiana miejsca naklejenia plastra może powodować różnice w stężeniach osoczowych leku z dnia na dzień. Różnice w dostępności biologicznej rotygotyny mieściły się w zakresie od 2% (różnica między ramieniem a bokiem) do 46% (różnica między barkiem a udem). Jednakże nic nie wskazuje, aby miało to istotny wpływ na wyniki kliniczne.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 6 mg/24 h
Właściwości farmakokinetyczne
Dystrybucja Wiązanie rotygotyny z białkami osocza in vitro wynosi w przybliżeniu 92%. Pozorna objętość dystrybucji u ludzi wynosi około 84 l/kg. Metabolizm Rotygotyna ulega przemianom metabolicznym w znacznym stopniu. Rotygotyna jest metabolizowana drogą N-dealkilacji oraz koniugacji bezpośredniej i pośredniej. Wyniki badań in vitro wskazują, że różne izoformy CYP mogą katalizować proces N-dealkilacji rotygotyny. Głównymi metabolitami są siarczany i koniugaty glukuronidowe substancji macierzystej, a także nieaktywne biologicznie produkty N-dealkilacji. Informacje dotyczące metabolitów są niepełne. Eliminacja Około 71% dawki rotygotyny ulega wydaleniu z moczem, natomiast mniejsza część (około 23%) jest wydalana z kałem. Klirens rotygotyny po podaniu przezskórnym wynosi około 10 l/min. Całkowity okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi 5 do 7 godzin. Profil farmakokinetyczny wskazuje na model dwufazowy eliminacji z pierwszą fazą okresu półtrwania wynoszącą około 2 do 3 godzin.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 6 mg/24 h
Właściwości farmakokinetyczne
Dzięki przezskórnemu podawaniu produktu nie oczekuje się wpływu posiłku i chorób przewodu pokarmowego. Specjalne grupy pacjentów Ze względu na rozpoczynanie leczenia produktem Neupro od małych dawek i stopniowego ich zwiększania stosownie do tolerancji klinicznej, dostosowanie dawki produktu związane z płcią, masą ciała lub wiekiem w celu uzyskania optymalnego efektu terapeutycznego nie jest konieczne. Zaburzenia czynności wątroby i nerek Nie zaobserwowano istotnego zwiększenia stężenia osoczowego rotygotyny u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością wątroby lub z łagodną do ciężkiej niewydolnością nerek. Produkt Neupro nie był badany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby. Stężenia osoczowe koniugatów rotygotyny i produktów jej dealkilacji zwiększają się w przypadku niewydolności nerek. Jednakże wystąpienie działań klinicznych tych metabolitów jest mało prawdopodobne.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 6 mg/24 h
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym i toksyczności długoterminowej wykazano, że główne efekty były związane z działaniem farmakodynamicznym typowym dla agonistów dopaminy i wynikającym z niego zmniejszeniem wydzielania prolaktyny. Po podaniu pojedynczej dawki rotygotyny widoczne było wiązanie się leku z tkankami zawierającymi melaninę (tj. oczami) u pigmentowanych szczurów i małp, które ustępowało powoli w ciągu 14-dniowej obserwacji. W 3-miesięcznym badaniu prowadzonym na szczurach albinosach zaobserwowano przy użyciu mikroskopu transmisyjnego zwyrodnienie siatkówki po dawce 2,8 razy większej od maksymalnej dawki zalecanej dla ludzi w przeliczeniu na mg/m 2 . Działania te były bardziej widoczne u samic szczurów. Dodatkowe badania mające na celu dalszą ocenę tej specyficznej patologii nie zostały przeprowadzone.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 6 mg/24 h
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Zwyrodnienia siatkówki nie obserwowano w żadnym z badań toksykologicznych u żadnego badanego gatunku podczas rutynowej oceny histopatologicznej oczu. Znaczenie tych wyników dla ludzi nie jest znane. W badaniu karcynogenności na samcach szczurów wystąpiły nowotwory z komórek Leydiga i przerost tych komórek. Nowotwory złośliwe obserwowano głównie w macicy samic, które otrzymywały lek w dawkach od średnich do dużych. Zmiany te są dobrze znanymi skutkami podawania agonistów dopaminy przez całe życie u szczurów i uważa się, że nie mają odniesienia do ludzi. Wpływ rotygotyny na reprodukcję badano na szczurach, królikach i myszach. Rotygotyna nie miała działania teratogennego u żadnego z tych trzech gatunków, wykazywała natomiast toksyczny wpływ na zarodek u szczurów i myszy w dawkach toksycznych dla samic.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 6 mg/24 h
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Rotygotyna nie wpływała na płodność samców szczurów, jednakże wyraźnie zmniejszała płodność samic szczurów i myszy, ze względu na wpływ na stężenie prolaktyny, mające u gryzoni szczególne znaczenie. Rotygotyna nie wywoływała mutacji genowych w teście Amesa, jednakże wykazywała działanie in vitro w teście na komórkach chłoniaka myszy z aktywacją metaboliczną i, w mniejszym stopniu, bez aktywacji metabolicznej. Działanie mutagenne można przypisać efektowi klastogennemu rotygotyny. Działanie to nie zostało potwierdzone in vivo w teście mikrojądrowym u myszy oraz w teście nieplanowej syntezy DNA (UDS) u szczurów. Ponieważ efekt ten występował mniej lub bardziej równolegle ze zmniejszeniem się całkowitego względnego wzrostu komórek, może być on związany z cytotoksycznym działaniem substancji. Dlatego też znaczenie dodatniego wyniku jednego testu mutagenności in vitro nie jest znane.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 6 mg/24 h
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Warstwa pokrywająca Błona poliestrowa, pokryta silikonem i aluminium, powleczona farbą z warstwą pigmentu (tytanu dwutlenek (E171), pigment żółty 95, pigment czerwony 166) i nadrukiem (pigment czerwony 144, pigment żółty 95, pigment czarny 7). Samoprzylepna warstwa matrycowa Kopolimer dimetylosiloksan-krzemian trimetylosililu, Powidon K90, Sodu metadwusiarczyn (E223), Askorbylu palmitynian (E304) oraz DL-alfa-tokoferol (E307). Warstwa ochronna Przezroczysta błona poliestrowa pokryta fluoropolimerem. 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 30 miesięcy. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30˚C. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Saszetka do rozdzierania w plastikowym pudełku: Jedna strona saszetki jest wytworzona z kopolimeru etylenu (warstwa najbardziej wewnętrzna), folii aluminiowej, błony polietylenowej o małej gęstości i papieru; druga strona jest wytworzona z polietylenu (warstwa najbardziej wewnętrzna), aluminium, kopolimeru etylenu i papieru.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 6 mg/24 h
Dane farmaceutyczne
Pudełko zawiera 7, 14, 28, 30 lub 84 (opakowanie zbiorcze zawierające 3 opakowania po 28) plastrów, zapakowanych szczelnie w oddzielnych saszetkach. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Plaster po użyciu nadal zawiera substancję czynną. Po odklejeniu wykorzystany plaster należy złożyć na pół, zwracając warstwy przylepne do wewnątrz, aby warstwa matrycowa nie była widoczna, następnie umieścić w oryginalnej saszetce i usunąć. Wszystkie wykorzystane lub niewykorzystane plastry należy usunąć w sposób zgodny z lokalnymi przepisami lub zwrócić do apteki.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 8 mg/24 h
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Neupro 4 mg/24 h system transdermalny, plaster Neupro 6 mg/24 h system transdermalny, plaster Neupro 8 mg/24 h system transdermalny, plaster 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Neupro 4 mg/24 h system transdermalny, plaster Każdy plaster uwalnia 4 mg rotygotyny w ciągu 24 godzin. Każdy plaster o powierzchni 20 cm 2 zawiera 9,0 mg rotygotyny. Neupro 6 mg/24 h system transdermalny, plaster Każdy plaster uwalnia 6 mg rotygotyny w ciągu 24 godzin. Każdy plaster o powierzchni 30 cm 2 zawiera 13,5 mg rotygotyny. Neupro 8 mg/24 h system transdermalny, plaster Każdy plaster uwalnia 8 mg rotygotyny w ciągu 24 godzin. Każdy plaster o powierzchni 40 cm 2 zawiera 18,0 mg rotygotyny. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA System transdermalny, plaster. Cienki, kwadratowy plaster typu matrycowego z zaokrąglonymi krawędziami, trójwarstwowy.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 8 mg/24 h
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Neupro 4 mg/24 h system transdermalny, plaster Zewnętrzna powierzchnia warstwy pokrywającej jest barwy beżowej z nadrukowanym napisem „Neupro 4 mg/24 h”. Neupro 6 mg/24 h system transdermalny, plaster Zewnętrzna powierzchnia warstwy pokrywającej jest barwy beżowej z nadrukowanym napisem „Neupro 6 mg/24 h”. Neupro 8 mg/24 h system transdermalny, plaster Zewnętrzna powierzchnia warstwy pokrywającej jest barwy beżowej z nadrukowanym napisem „Neupro 8 mg/24 h”.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 8 mg/24 h
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt Neupro jest wskazany w leczeniu objawów przedmiotowych i podmiotowych we wczesnym okresie idiopatycznej choroby Parkinsona w monoterapii (tj. bez jednoczesnego podawania lewodopy) lub w skojarzeniu z lewodopą, tj. przez okres trwania choroby, poprzez jej późne okresy, kiedy działanie lewodopy słabnie lub staje się niezgodne i pojawiają się wahania efektu terapeutycznego (efekt końca dawki lub fluktuacje typu „on-off”).
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 8 mg/24 h
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Zalecenia dotyczące dawkowania zostały podane w dawce nominalnej. Dawkowanie u pacjentów z wczesną postacią choroby Parkinsona: Dawkowanie należy rozpocząć od dawki 2 mg/24 h podawanej raz na dobę, następnie zwiększanej do dawki skutecznej w odstępach tygodniowych o 2 mg/24 h. Nie przekraczać dawki maksymalnej wynoszącej 8 mg/24 h. Dawka 4 mg/24 h może być dawką skuteczną u niektórych pacjentów. W przypadku większości pacjentów efektywna dawka zostaje osiągnięta w ciągu 3 lub 4 tygodni i wynosi odpowiednio 6 mg/24 h lub 8 mg/24 h. Dawka maksymalna wynosi 8 mg/24 h. Dawkowanie u pacjentów z zaawansowaną postacią choroby Parkinsona z fluktuacjami : Dawkowanie należy rozpocząć od dawki 4 mg/24 h podawanej raz na dobę, następnie zwiększanej do dawki skutecznej w odstępach tygodniowych o 2 mg/24 h do dawki maksymalnej 16 mg/24 h. U niektórych pacjentów skuteczne mogą być dawki 4 mg/24 h lub 6 mg/24 h.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 8 mg/24 h
Dawkowanie
U większości pacjentów dawkę skuteczną osiąga się w ciągu 3 do 7 tygodni w przypadku podawania dawek wynoszących 8 mg/24 h do dawki maksymalnej 16 mg/24 h. W przypadku dawek większych niż 8 mg/24 h w celu uzyskania docelowej dawki można zastosować więcej plastrów, np. dawkę 10 mg/24 h można uzyskać przez łączne zastosowanie plastra 6 mg/24 h i 4 mg/24 h. Produkt Neupro stosuje się raz na dobę. Plaster należy naklejać mniej więcej o tej samej porze każdego dnia. Plaster pozostawia się na skórze przez 24 godziny, po czym zastępuje się go nowym plastrem naklejanym w innym miejscu. Jeśli pacjent zapomni o naklejeniu plastra o zwykłej porze lub w razie odklejenia się plastra, należy nakleić nowy plaster na pozostałą część doby. Zaprzestanie leczenia Produkt Neupro należy odstawiać stopniowo. Dawkę dobową należy zmniejszać stopniowo o 2 mg/24 h, najlepiej co drugi dzień, aż do całkowitego zakończenia stosowania produktu Neupro (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 8 mg/24 h
Dawkowanie
Specjalne grupy pacjentów Zaburzenia czynności wątroby Dostosowanie dawkowania nie jest konieczne u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby. Należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, które mogą prowadzić do zmniejszenia klirensu rotygotyny. Rotygotyna nie była badana w tej grupie pacjentów. W razie nasilenia się zaburzeń czynności wątroby konieczne może być zmniejszenie dawki. Zaburzenia czynności nerek Dostosowanie dawkowania nie jest konieczne u pacjentów z łagodnymi do ciężkich zaburzeniami czynności nerek, w tym u osób wymagających dializy. Niespodziewana kumulacja rotygotyny może również wystąpić w przypadku ostrego pogorszenia czynności nerek (patrz punkt 5.2). Dzieci i młodzież Brak odpowiedniego uzasadnienia dla stosowania produktu Neupro u dzieci i młodzieży we wskazaniu w chorobie Parkinsona. Sposób podawania Produkt Neupro jest przeznaczony do stosowania przezskórnego.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 8 mg/24 h
Dawkowanie
Plaster należy nakleić na czystą, suchą, nieuszkodzoną i zdrową skórę brzucha, uda, biodra, bocznej części tułowia, barku lub ramienia. Należy unikać ponownego naklejania plastra w tym samym miejscu przez okres 14 dni. Nie wolno stosować plastra Neupro na skórę zaczerwienioną, podrażnioną lub uszkodzoną (patrz punkt 4.4). Stosowanie i sposób obchodzenia się z produktem: Każdy plaster jest zapakowany w saszetkę i należy go nakleić na skórę bezpośrednio po otwarciu saszetki. Należy zdjąć jedną połowę warstwy ochronnej, przykleić lepką część plastra do skóry i silnie docisnąć. Następnie odchylić plaster i zdjąć drugą część warstwy ochronnej. Nie należy dotykać lepkiej powierzchni plastra. Plaster należy silnie docisnąć dłonią przez około 30 sekund, aby zapewnić jego właściwe przyklejenie. Nie należy przecinać plastra na części.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 8 mg/24 h
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Badanie metodą rezonansu magnetycznego lub kardiowersja (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 8 mg/24 h
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Jeśli podczas leczenia pacjenta z chorobą Parkinsona nie została osiągnięta zadowalająca kontrola objawów choroby, zmiana rotygotyny na innego agonistę dopaminy może przynieść dodatkowe korzyści (patrz punkt 5.1). Rezonans magnetyczny (MRI) i kardiowersja Warstwa pokrywająca plaster Neupro zawiera aluminium. Aby uniknąć oparzeń skóry, plaster Neupro należy zdjąć przed wykonaniem u pacjenta badania metodą rezonansu magnetycznego (MRI) lub kardiowersji. Niedociśnienie ortostatyczne Agoniści dopaminy zaburzają układową regulację ciśnienia tętniczego powodując niedociśnienie ortostatyczne. Zdarzenia te występowały także podczas leczenia rotygotyną, ale ich częstość była podobna do obserwowanej u pacjentów otrzymujących placebo.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 8 mg/24 h
Specjalne środki ostrozności
Zaleca się kontrolowanie ciśnienia tętniczego, zwłaszcza w początkowym okresie leczenia, w związku z ogólnym ryzykiem wystąpienia niedociśnienia ortostatycznego związanego z leczeniem dopaminergicznym. Omdlenia W badaniach klinicznych z zastosowaniem rotygotyny obserwowano omdlenia; częstość ich występowania była podobna do tej obserwowanej u pacjentów otrzymujących placebo. Ponieważ z badań tych byli wykluczeni pacjenci z istotnymi klinicznie chorobami układu sercowo-naczyniowego, u chorych z ciężkimi chorobami układu sercowo naczyniowego należy przeprowadzić wywiad pod kątem omdleń i objawów zwiastujących omdlenie. Przypadki nagłego zasypiania i senność Stosowanie rotygotyny było związane z sennością i przypadkami nagłego zasypiania. Zgłaszano przypadki nagłego zasypiania pacjentów w trakcie aktywności dziennej, czasami bez żadnych objawów poprzedzających.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 8 mg/24 h
Specjalne środki ostrozności
Lekarze zapisujący produkt Neupro powinni stale oceniać pacjentów pod kątem ospałości lub senności, ponieważ pacjenci mogą nie zdawać sobie sprawy z tych objawów dopóki nie zostaną bezpośrednio zapytani. Należy starannie rozważyć zmniejszenie dawki produktu lub zakończenie leczenia. Zaburzenia kontroli nawyków i popędów oraz inne powiązane zaburzenia Należy regularnie monitorować pacjentów ze względu na możliwość wystąpienia zaburzeń kontroli nawyków i popędów oraz innych powiązanych zaburzeń, w tym zespołu dysregulacji dopaminowej. Należy poinformować pacjentów i ich opiekunów, że u osób leczonych agonistami dopaminy, w tym rotygotyną, mogą wystąpić behawioralne objawy zaburzeń popędów, w tym: patologiczny hazard, zwiększone libido, hiperseksualność, kompulsyjne wydawanie pieniędzy lub kupowanie oraz kompulsyjny lub niepohamowany apetyt. W trakcie leczenia rotygotyną, u niektórych pacjentów obserwowano wystąpienie zespołu dysregulacji dopaminowej.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 8 mg/24 h
Specjalne środki ostrozności
W takich przypadkach zaleca się rozważenie zmniejszenia dawki lub stopniowe odstawienie leku. Złośliwy zespół neuroleptyczny Po nagłym przerwaniu leczenia dopaminergicznego mogą występować objawy przypominające złośliwy zespół neuroleptyczny. Z tego powodu zaleca się stopniowe zmniejszanie dawkowania (patrz punkt 4.2). Zespół odstawienia agonisty dopaminy Po nagłym przerwaniu leczenia dopaminergicznego mogą występować objawy przypominające zespół odstawienia agonisty dopaminy (na przykład ból, zmęczenie, depresja, pocenie się i lęk). Z tego powodu zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki (patrz punkt 4.2). Zaburzenia myślenia i zachowania Zgłaszano zaburzenia myślenia i zachowania, które mogą przejawiać się różnorako, w tym myślami paranoidalnymi, urojeniami, omamami, splątaniem, zachowaniami psychotycznymi, dezorientacją, zachowaniami agresywnymi, pobudzeniem i majaczeniem.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 8 mg/24 h
Specjalne środki ostrozności
Powikłania związane z włóknieniem U niektórych pacjentów leczonych środkami dopaminergicznymi będącymi pochodnymi alkaloidów sporyszu obserwowano przypadki włóknienia zaotrzewnowego, nacieków płucnych, wysięku do jamy opłucnej, pogrubienia opłucnej, zapalenia osierdzia i uszkodzenia zastawek serca. Objawy te mogą przeminąć po przerwaniu leczenia, jednak nie zawsze dochodzi do ich całkowitego ustąpienia. Chociaż uważa się, że powyższe działania niepożądane są związane z ergolinową strukturą tych związków, nie wiadomo, czy inni agoniści dopaminy, nie będący pochodnymi alkaloidów sporyszu, również mogą wywoływać takie objawy. Neuroleptyki Nie należy stosować neuroleptyków jako leków przeciwwymiotnych u pacjentów używających agonistów dopaminy (patrz także punkt 4.5). Kontrole okulistyczne Zaleca się przeprowadzanie kontroli okulistycznych w regularnych odstępach czasu lub gdy wystąpią zaburzenia widzenia.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 8 mg/24 h
Specjalne środki ostrozności
Ogrzewanie miejsca naklejenia plastra Nie należy narażać miejsca naklejenia plastra na zewnętrzne źródła ciepła (nadmierne światło słoneczne, podkładki grzewcze i inne źródła ciepła, takie jak sauna, gorąca kąpiel). Odczyny skórne w miejscu podania W miejscu naklejenia plastra mogą wystąpić odczyny skórne, zwykle o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu. Zaleca się, aby miejsce naklejenia plastra zmieniać każdego dnia (np. ze strony prawej na lewą oraz z górnej części ciała na dolną). To samo miejsce nie powinno być ponownie wykorzystane w ciągu 14 dni. Jeśli w miejscu naklejenia plastra wystąpią odczyny utrzymujące się dłużej niż kilka dni lub są trwałe, jeśli nastąpi nasilenie odczynu skórnego lub jeśli odczyn skórny rozszerzy się poza miejsce naklejenia plastra, należy dokonać oceny stosunku ryzyka do korzyści dla danego pacjenta.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 8 mg/24 h
Specjalne środki ostrozności
W razie wystąpienia wysypki lub podrażnienia skóry w wyniku stosowania systemu transdermalnego, należy unikać narażenia tej okolicy na bezpośrednie działanie promieni słonecznych do czasu wygojenia skóry, ponieważ ekspozycja na światło słoneczne może prowadzić do zmian jej zabarwienia. Jeśli podczas stosowania produktu Neupro zaobserwuje się uogólniony odczyn skórny mający związek z leczeniem produktem Neupro (np. wysypka alergiczna, w tym wysypka rumieniowa, plamkowa, grudkowa lub świąd), należy zaprzestać leczenia. Obrzęk obwodowy W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z chorobą Parkinsona, 6-miesięczne współczynniki występowania obrzęku obwodowego utrzymywały się na poziomie około 4% przez całkowity okres obserwacji do 36 miesięcy. Dopaminergiczne działania niepożądane Częstość występowania niektórych dopaminergicznych działań niepożądanych, takich jak omamy, dyskineza i obrzęki obwodowe, jest zwykle większa podczas stosowania leku w skojarzeniu z lewodopą u pacjentów z chorobą Parkinsona.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 8 mg/24 h
Specjalne środki ostrozności
Należy wziąć to pod uwagę podczas zapisywania rotygotyny. Reakcje dystoniczne Reakcje dystoniczne, w tym dystonia, nieprawidłowa postawa ciała, kręcz szyi i pochylenie ciała w jedną stronę ( Pleurothotonus lub zespół krzywej wieży w Pizie) były sporadycznie zgłaszane u pacjentów z chorobą Parkinsona po rozpoczęciu leczenia rogotyną lub podczas stopniowego zwiększania jej dawki. Chociaż reakcje dystoniczne mogą być objawem choroby Parkinsona, u niektórych z tych pacjentów objawy uległy złagodzeniu po zmniejszeniu dawki lub odstawieniu rotygotyny. Jeśli wystąpi reakcja dystoniczna, należy zweryfikować schemat stosowania leków dopaminergicznych i rozważyć dostosowanie dawki rotygotyny. Nadwrażliwość na siarczyny Neupro zawiera sodu metadwusiarczyn, siarczyn, który u niektórych wrażliwych pacjentów może powodować reakcje alergiczne, w tym objawy anafilaktyczne i epizody astmatyczne zagrażające życiu lub o średnim nasileniu.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 8 mg/24 h
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Rotygotyna jest agonistą dopaminy, dlatego też przyjmuje się, że antagoniści dopaminy, jak neuroleptyki (np. pochodne fenotiazyny, butyrofenonu, tioksantenu) lub metoklopramid, mogą zmniejszać skuteczność produktu Neupro i należy unikać jednoczesnego podawania tych leków. Ze względu na możliwe działanie addytywne należy zachować ostrożność, kiedy pacjenci zażywają środki uspokajające lub inne leki działające hamująco na ośrodkowy układ nerwowy (np. benzodiazepiny, leki przeciwpsychotyczne, leki przeciwdepresyjne) lub alkohol w skojarzeniu z rotygotyną. Jednoczesne podawanie lewodopy i karbidopy z rotygotyną nie wpływa na właściwości farmakokinetyczne rotygotyny; rotygotyna nie ma wpływu na farmakokinetykę lewodopy i karbidopy. Jednoczesne podawanie domperydonu i rotygotyny nie wpływało na farmakokinetykę rotygotyny.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 8 mg/24 h
Interakcje
Jednoczesne podawanie omeprazolu (inhibitor CYP2C19), w dawkach 40 mg/24 h, nie wpływało na farmakokinetykę ani metabolizm rotygotyny u zdrowych ochotników. Neupro może wzmagać niepożądane działania dopaminergiczne lewodopy i podobnie jak inni agoniści dopaminy, może wywoływać i (lub) nasilić wcześniej istniejącą dyskinezę. Podawanie rotygotyny (3 mg/24 h) nie miało wpływu na właściwości farmakodynamiczne i farmakokinetyczne stosowanych jednocześnie doustnych środków antykoncepcyjnych (0,03 mg etynyloestradiolu, 0,15 mg lewonorgestrelu). Nie badano interakcji z hormonalnymi środkami antykoncepcyjnymi w innej postaci.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 8 mg/24 h
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Kobiety w wieku rozrodczym, antykoncepcja u kobiet Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne metody antykoncepcji aby zapobiec ciąży podczas leczenia rotygotyną. Ciąża Brak odpowiednich danych dotyczących stosowania rotygotyny u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego u szczurów i królików, natomiast obserwowano toksyczne działanie na zarodek u szczurów i myszy po dawkach toksycznych dla samic (patrz punkt 5.3). Potencjalne zagrożenie dla człowieka nie jest znane. Rotygotyny nie należy stosować w okresie ciąży. Karmienie piersią Ze względu na zmniejszanie przez rotygotynę wydzielania prolaktyny u ludzi, należy oczekiwać hamowania laktacji. Badania przeprowadzone na szczurach wykazały, że rotygotyna i (lub) jej metabolit(y) są wydzielane do mleka. Biorąc pod uwagę brak danych dotyczących człowieka, należy przerwać karmienie piersią.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 8 mg/24 h
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Płodność Informacje na temat badań wpływu na płodność, patrz punkt 5.3.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 8 mg/24 h
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Rotygotyna może wywierać znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu. Należy poinformować pacjentów leczonych rotygotyną, u których występują senność i (lub) epizody nagłego zasypiania, o zakazie prowadzenia pojazdów mechanicznych i wykonywania czynności (np. obsługiwania urządzeń mechanicznych), podczas których zaburzona czujność może narazić pacjentów lub inne osoby na ryzyko poważnego zranienia lub zgonu, do czasu ustąpienia nawracających epizodów zasypiania i senności (patrz także punkty 4.4 i 4.5).
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 8 mg/24 h
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Analiza zbiorcza badań klinicznych kontrolowanych placebo z udziałem łącznej liczby 1307 pacjentów leczonych produktem Neupro i 607 pacjentów otrzymujących placebo wykazała, że 72,5% pacjentów leczonych produktem Neupro i 58,0% otrzymujących placebo zgłosiło co najmniej jedno działanie niepożądane. Na początku leczenia mogą wystąpić niepożądane działania dopaminergiczne, takie jak nudności i wymioty. Ich nasilenie jest zwykle łagodne lub umiarkowane, a objawy przemijają, nawet w przypadku kontynuacji leczenia. Do działań niepożądanych, zgłaszanych przez ponad 10% pacjentów leczonych systemem transdermalnym Neupro, należą nudności, wymioty, odczyny w miejscu podania, senność, zawroty głowy i bóle głowy. W badaniach, w których miejsca naklejenia plastra zmieniano zgodnie z zaleceniami podanymi w Charakterystyce Produktu Leczniczego i ulotce dla pacjenta, u 35,7% z 830 pacjentów stosujących produkt Neupro, wystąpiły odczyny w miejscu podania.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 8 mg/24 h
Działania niepożądane
W większości przypadków odczyny w miejscu podania były łagodne lub umiarkowane i były one ograniczone do miejsca naklejenia plastra. Reakcje te były przyczyną zaprzestania leczenia produktem Neupro u 4,3% pacjentów otrzymujących ten produkt. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Poniższa tabela przedstawia działania niepożądane zebrane na podstawie analizy zbiorczej wyżej wymienionych badań przeprowadzonych u pacjentów z chorobą Parkinsona oraz na podstawie doświadczeń po wprowadzeniu produktu na rynek. W obrębie każdej grupy działania niepożądane są wymienione zgodnie z częstością występowania (liczba pacjentów u których może wystąpić działanie niepożądane), przy zastosowaniu następujących kategorii: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 8 mg/24 h
Działania niepożądane
W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania, objawy niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.

CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 8 mg/24 h
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów narządowychwg MedDRA Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Częstość nieznana
Zaburzenia Nadwrażli-
układu wość, która
immunologi- może
cznego obejmować
obrzęk
naczynioru-
chowy, obrzęk
języka i warg
Zaburzenia Zaburzenia Nagły napad Zaburzenia Zespół
psychiczne postrzeganiaa snu/ nagłe psychotyczne, dysregulacji
(w tym zasypianie, zaburzenie dopaminergi-
omamy, paranoja, obsesyjno- cznejc
omamy zaburzenia kompulsyjne,
wzrokowe, pożądania zachowania
omamy seksualnegoa agresywne/
słuchowe, (w tym agresjab,
złudzenia), hiperseksual- urojeniad,
bezsenność, ność, majaczenied
zaburzenia zwiększone
snu, koszmary libido), stan
senne, splątania,
niezwykłe sny, dezorientacjad,
zaburzenia pobudzenied
kontroli
popędówa, d (w
tym
patologiczny
hazard,
stereotypie,
niepohamowa-
ny apetyt/
zaburzenia
odżywianiab,
kompulsyjne
kupowaniec)
Zaburzenia Senność, Zaburzenia Drgawki Zespół
układu zawroty świadomości opadania
nerwowego głowy, bóle niesklasyfiko- głowy
głowy wanea (w tym
omdlenie,
omdlenie
wazowagalne,
utrata
przytomności),
dyskineza,
zawroty głowy
związane ze
zmianą
pozycji ciała,
letarg
Zaburzenia Niewyraźne

CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 8 mg/24 h
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów narządowychwg MedDRA Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Częstość nieznana
oka widzenie, zaburzenia widzenia,fotopsja
Zaburzeniaucha i błędnika Zawroty głowy
Zaburzenia serca Kołatanie serca Migotanie przedsionków Częstoskurcz nadkomorowy
Zaburzenia naczyniowe Niedociśnienie ortostatyczne, nadciśnienie Niedociśnienie
Zaburzenia oddechowe, klatki piersiowej iśródpiersia Czkawka
Zaburzenia żołądka i jelit Nudności, wymioty Zaparcie, suchość wjamie ustnej, dyspepsja Ból brzucha Biegunka
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Rumień, nadmierne pocenie się, świąd Świąd uogólniony, podrażnienie skóry, kontaktowe zapalenieskóry Wysypka uogólniona
Zaburzenia układurozrodczego i piersi Zaburzenia erekcji
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Odczyny w miejscu naklejenia lub zakropleniaa (w tym rumień, świąd, podrażnienie, wysypka, zapalenie skóry, pęcherzyki, ból, egzema, stan zapalny, obrzęk, odbarwieniaskóry, grudki, Obrzęk obwodowy, stany osłabieniaa (w tym zmęczenie, osłabienie, złe samopoczucie) Drażliwość

CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 8 mg/24 h
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów narządowychwg MedDRA Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Częstość nieznana
zadrapanie, pokrzywka, nadwrażli-wość)
Badania diagnostyczne Utrata masy ciała Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (w tym AspAT, AlAT, GGTP),zwiększenie masy ciała, zwiększenie częstości pracy serca, zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej(CPK)d
Urazy, zatrucia i powikłania pozabiegach Upadki
Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe itkanki łącznej Rabdomiolizac

CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 8 mg/24 h
Działania niepożądane
a Termin wysokiej kategorii (High Level Term) b Zgłaszane w badaniach otwartych c Obserwowane po wprowadzeniu do obrotu d Zaobserwowane w 2011 roku, w analizie zbiorczej kontrolowanych placebo badań prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby Opis wybranych działań niepożądanych Epizody nagłego zasypiania i senność Stosowanie rotygotyny wiązało się z sennością, w tym nadmierną sennością w ciągu dnia i epizodami nagłego zasypiania. W pojedynczych przypadkach epizody nagłego zasypiania występowały podczas prowadzenia pojazdów i prowadziły do wypadków (patrz także punkty 4.4 i 4.7). Zaburzenia kontroli nawyków i popędów U pacjentów, leczonych agonistami dopaminy, w tym rotygotyną, może wystąpić patologiczny hazard, zwiększone libido, hiperseksualność, kompulsyjne wydawanie pieniędzy lub kupowanie oraz kompulsyjne lub niepohamowany apetyt (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 8 mg/24 h
Działania niepożądane
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 8 mg/24 h
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy Najbardziej prawdopodobne działania niepożądane będą odpowiadały profilowi farmakodynamicznemu agonisty dopaminy, obejmując nudności, wymioty, niedociśnienie tętnicze, ruchy mimowolne, omamy, splątanie, drgawki i inne objawy ośrodkowej stymulacji dopaminergicznej. Sposób postępowania Nie ma antidotum w razie przedawkowania agonistów dopaminy. W przypadku podejrzewanego przedawkowania, należy rozważyć zdjęcie plastra (plastrów), ponieważ po zdjęciu plastra (plastrów) przenikanie substancji czynnej jest wstrzymane i stężenie rotygotyny w osoczu gwałtownie się zmniejsza. Należy uważnie kontrolować stan pacjenta, w tym częstość akcji serca, rytm serca oraz ciśnienie tętnicze. Leczenie przedawkowania może wymagać zastosowania ogólnych środków wspomagających podtrzymanie czynności życiowych. Nie przypuszcza się aby dializa była skuteczna, ponieważ rotygotyna nie jest usuwana w drodze dializy.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 8 mg/24 h
Przedawkowanie
Jeśli konieczne jest przerwanie stosowania rotygotyny, należy to przeprowadzić stopniowo aby zapobiec złośliwemu zespołowi neuroleptycznemu.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 8 mg/24 h
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki stosowane w chorobie Parkinsona, agoniści dopaminy; kod ATC: N04BC09 Rotygotyna jest nie będącym pochodną alkaloidów sporyszu agonistą receptorów dopaminergicznych przeznaczonym do leczenia objawów przedmiotowych i podmiotowych choroby Parkinsona i zespołu niespokojnych nóg. Mechanizm działania Uważa się, że korzystne działanie rotygotyny w leczeniu choroby Parkinsona wynika z aktywacji receptorów D 3 , D 2 i D 1 skorupy jądra ogoniastego w mózgu. Dokładny mechanizm działania rotygotyny w leczeniu zespołu niespokojnych nóg nie jest znany. Uważa się, że rotygotyna może oddziaływać głównie za pośrednictwem receptorów dopaminergicznych. Rezultat działania farmakodynamicznego Jeśli chodzi o wpływ czynnościowy na różne podtypy receptorów i na ich dystrybucję w mózgu, rotygotyna jest agonistą receptorów D 2 i D 3 , działającym również na receptory D 1 , D 4 i D 5 .
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 8 mg/24 h
Właściwości farmakodynamiczne
W obrębie receptorów niedopaminergicznych rotygotyna wykazywała antagonistyczny wpływ na receptory alfa2B i agonistyczny na receptory 5HT1A, jednak nie wywierała wpływu na receptor 5HT2B. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Skuteczność rotygotyny w leczeniu objawów przedmiotowych i podmiotowych idiopatycznej choroby Parkinsona oceniano w międzynarodowym programie rozwoju leku, składającym się z czterech kluczowych, równoległych, randomizowanych, kontrolowanych placebo badań klinicznych z podwójnie ślepą próbą i trzech badań oceniających wpływ rotygotyny na określone aspekty choroby Parkinsona. Dwa kluczowe badania (SP512 Część I i SP513 Część I) , oceniające skuteczność rotygotyny w leczeniu objawów przedmiotowych i podmiotowych idiopatycznej choroby Parkinsona, przeprowadzono z udziałem pacjentów, którzy nie otrzymywali jednocześnie agonisty dopaminy i nie byli dotychczas leczeni lewodopą lub też byli leczeni lewodopą przez okres ≤6 miesięcy.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 8 mg/24 h
Właściwości farmakodynamiczne
Głównym punktem końcowym była punktacja w części składowej (część II) Skali Czynności Codziennych (Activities of Daily Living – ADL) oraz w badaniu sprawności ruchowej (część III) przy użyciu Ujednoliconej Skali Liczbowej Choroby Parkinsona (Unified Parkinson’s Disease Rating Scale – UPDRS). Skuteczność została określona na podstawie reakcji pacjenta na leczenie, przy czym uwzględniano poprawę odpowiedzi pacjenta na leczenie oraz bezwzględnego wyniku w połączonych skalach ADL i badania sprawności ruchowej (UPDRS części II+III). W badaniu SP512 Część I z podwójnie ślepą próbą , 177 pacjentów otrzymywało rotygotynę i 96 pacjentów otrzymywało placebo. Dawkę produktu zwiększano w odstępach tygodniowych o 2 mg/24 h do uzyskania optymalnej dla pacjenta dawki rotygotyny lub placebo, rozpoczynając od dawki 2 mg/24 h do dawki maksymalnej 6 mg/24 h. U pacjentów z każdej grupy leczenia optymalną dla nich dawkę utrzymano przez 6 miesięcy.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 8 mg/24 h
Właściwości farmakodynamiczne
Na zakończenie okresu leczenia podtrzymującego optymalna dawka była równa maksymalnej dozwolonej dawce, tj. 6 mg/24 h, u 91% pacjentów otrzymujących rotygotynę. Poprawa o 20% wystąpiła u 48% pacjentów otrzymujących rotygotynę i u 19% pacjentów otrzymujących placebo (różnica 29%; CI 95% 18%; 39%, p<0,0001). Podczas stosowania rotygotyny średnia poprawa w skali UPDRS (części II+III) wyniosła -3,98 punktu (początkowo 29,9 punktu), podczas gdy w przypadku pacjentów otrzymujących placebo obserwowano pogorszenie o 1,31 punktu (początkowo 30,0 punktów). Różnica wyniosła 5,28 punktu i była istotna statystycznie (p<0,0001). W badaniu SP513 Część I z podwójnie ślepą próbą , 213 pacjentów otrzymywało rotygotynę, 227 pacjentów otrzymywało ropinirol i 117 pacjentów otrzymywało placebo. Dawkę produktu zwiększano przez 4 tygodnie w odstępach tygodniowych o 2 mg/24 h do uzyskania optymalnej dla pacjenta dawki rotygotyny, rozpoczynając od dawki 2 mg/24 h, aż do osiągnięcia dawki maksymalnej 8 mg/24 h.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 8 mg/24 h
Właściwości farmakodynamiczne
W grupie ropinirolu dawkę produktu zwiększano przez 13 tygodni do uzyskania dawki optymalnej, aż do osiągnięcia dawki maksymalnej 24 mg/24 h. U pacjentów z każdej grupy leczenia dawkę utrzymano przez 6 miesięcy. Na zakończenie okresu leczenia podtrzymującego optymalna dawka była równa maksymalnej dozwolonej dawce, tj. 8 mg/24 h, u 92% pacjentów otrzymujących rotygotynę. Poprawa o 20% wystąpiła u 52% pacjentów otrzymujących rotygotynę, 68% pacjentów otrzymujących ropinirol i 30% pacjentów otrzymujących placebo (różnica między rotygotyną a placebo 21,7%; CI 95% 11,1%; 32,4%, różnica między ropinirolem a placebo 38,4%; CI 95% 28,1%; 48,6%, różnica między ropinirolem a rotygotyną 16,6%; CI 95% 7,6%; 25,7%). Średnia poprawa w skali UPDRS (części II+III) wyniosła 6,83 punktu (początkowo 33,2 punktu) w przypadku pacjentów leczonych rotygotyną, 10,78 punktu w przypadku pacjentów leczonych ropinirolem (początkowo 32,2 punktu) i 2,33 punktu u pacjentów otrzymujących placebo (początkowo 31,3 punktu).
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 8 mg/24 h
Właściwości farmakodynamiczne
Wszystkie różnice pomiędzy leczeniem aktywnym a placebo były istotne statystycznie. Badanie nie wykazało, że rotygotyna nie jest gorsza niż ropinirol. W kolejnym wieloośrodkowym, międzynarodowym badaniu (SP824) prowadzonym metodą otwartej próby badano tolerancję przeprowadzanej z dnia na dzień zamiany ropinirolu, pramipeksolu lub kabergoliny na rotygotynę w systemie transderalnym, plastrach i wpływ tej zamiany na objawy u pacjentów z idiopatyczną chorobą Parkinsona. U 116 pacjentów zamieniono lek doustny na rotygotynę w dawce do 8 mg/24 h; u 47 spośród tych pacjentów stosowano wcześniej ropinirol w dawce do 9 mg/24 h, u 47 pramipeksol w dawce do 2 mg/24 h, a u 22 kabergolinę w dawce do 3 mg/24 h. Zamiana na rotygotynę była możliwa po niewielkim tylko dostosowaniu dawki (mediana 2 mg/24 h) koniecznym u 2 pacjentów stosujących wcześniej ropinirol, 5 pacjentów otrzymujących pramipeksol, oraz 4 pacjentów leczonych kabergoliną. Zaobserwowano poprawę w skali UPDRS w częściach I–IV.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 8 mg/24 h
Właściwości farmakodynamiczne
Profil bezpieczeństwa nie różnił się od profilu ustalonego w poprzednich badaniach. W randomizowanym badaniu (SP825) prowadzonym metodą otwartej próby , z udziałem pacjentów we wczesnym stadium choroby Parkinsona, 25 pacjentów przydzielono losowo do grupy leczonej rotygotyną, a 26 do grupy leczonej ropinirolem. W obu grupach stopniowo zwiększano dawkę leku do optymalnej lub maksymalnej dawki wynoszącej odpowiednio 8 mg/24 h lub 9 mg/24 h. Obie terapie doprowadziły do poprawy sprawności ruchowej we wczesnych godzinach porannych oraz snu. Po 4 tygodniach leczenia podtrzymującego poprawa pod względem objawów ruchowych (skala UPDRS, część III) zwiększyła się o 6,3 ± 1,3 punktu w grupie pacjentów leczonych rotygotyną oraz o 5,9 ± 1,3 punktu w grupie leczonej ropinirolem. Sen (skala PDSS) poprawił się o 4,1 ± 13,8 punktu w grupie pacjentów leczonych rotygotyną oraz o 2,5 ± 13,5 punktu w grupie leczonej ropinirolem.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 8 mg/24 h
Właściwości farmakodynamiczne
Profil bezpieczeństwa był porównywalny, z wyjątkiem reakcji w miejscu przyklejenia plastra. W badaniach SP824 i SP825, przeprowadzonych po pierwszym badaniu porównawczym, wykazano porównywalną skuteczność równoważnych dawek rotygotyny i ropinirolu. Przeprowadzono dwa dodatkowe, kluczowe badania (SP650DB i SP515) u pacjentów otrzymujących lewodopę w leczeniu skojarzonym. Głównym ocenianym parametrem było skrócenie czasu trwania fazy „off” (godziny). Skuteczność określano na podstawie odpowiedzi badanego na leczenie jako wystąpienie odpowiedzi i bezwzględna poprawa w zakresie czasu trwania fazy „off”. W badaniu SP650DB z podwójnie ślepą próbą, 113 pacjentów otrzymywało rotygotynę do maksymalnej dawki 8 mg/24 h, 109 pacjentów otrzymywało rotygotynę do maksymalnej dawki 12 mg/24 h i 119 pacjentów otrzymywało placebo.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 8 mg/24 h
Właściwości farmakodynamiczne
Dawki rotygotyny lub placebo otrzymywane przez pacjentów były zwiększane w odstępach tygodniowych o 2 mg/24 h do dawki optymalnej dla danego pacjenta, rozpoczynano od dawki 4 mg/24 h. U pacjentów z każdej grupy leczenia optymalną dla nich dawkę utrzymano przez 6 miesięcy. Na zakończenie okresu leczenia podtrzymującego zaobserwowano poprawę o co najmniej 30% u 57% i 55% badanych otrzymujących rotygotynę w dawce odpowiednio 8 mg/24 h i 12 mg/24 h, oraz u 34% badanych otrzymujących placebo (różnice wynosiły odpowiednio 22% i 21%, CI 95% odpowiednio 10%; 35% oraz 8%; 33%, p<0,001 dla obu grup otrzymujących rotygotynę). W przypadku rotygotyny czasy trwania fazy „off” uległy skróceniu średnio o odpowiednio 2,7 i 2,1 godzin, podczas gdy w ramieniu otrzymującym placebo obserwowano redukcję równą 0,9 godziny. Różnice były istotne statystycznie (odpowiednio p<0,001 i p=0,003).
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 8 mg/24 h
Właściwości farmakodynamiczne
W badaniu SP515 z podwójnie ślepą próbą, 201 pacjentów otrzymywało rotygotynę, 200 otrzymywało pramipeksol i 100 pacjentów otrzymywało placebo. Dawki rotygotyny lub placebo otrzymywane przez pacjentów były zwiększane w odstępach tygodniowych o 2 mg/24 h, rozpoczynano od podawania dawki 4 mg/24 h, do dawki maksymalnej 16 mg/24 h W grupie pramipeksolu pacjenci otrzymywali dawkę 0,375 mg w pierwszym tygodniu, 0,75 mg w drugim tygodniu i następnie dawkę dalej zwiększano w odstępach tygodniowych o 0,75 mg do uzyskania optymalnej dla pacjenta dawki, do dawki maksymalnej 4,5 mg/24 h. U pacjentów z każdej leczonej grupy dawkę utrzymano przez 4 miesiące. Na zakończenie okresu leczenia podtrzymującego zaobserwowano poprawę o co najmniej 30% u 60% badanych otrzymujących rotygotynę, u 67% badanych otrzymujących pramipeksol oraz u 35% badanych otrzymujących placebo (różnica rotygotyna vs. placebo 25%; CI 95% 13%; 36%, różnica pramipeksol vs. placebo 32% CI 95% 21%; 43%, różnica pramipeksol vs.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 8 mg/24 h
Właściwości farmakodynamiczne
rotygotyna 7%; CI 95% -2%; 17%). Czas trwania fazy „off” uległ skróceniu średnio o 2,5 godziny w ramieniu rotygotyny, o 2,8 godziny w ramieniu pramipeksolu i o 0,9 godziny w ramieniu placebo. Wszystkie różnice pomiędzy aktywnym leczeniem i placebo były istotne statystycznie. Przeprowadzono kolejne międzynarodowe badanie z podwójnie ślepą próbą (SP889) , z udziałem 287 pacjentów we wczesnych lub zaawansowanych stadiach choroby Parkinsona, u których stwierdzano niezadowalające opanowanie objawów motorycznych we wczesnych godzinach porannych. 81,5% chorych było leczonych lewodopą w terapii dodanej. 190 pacjentów otrzymywało rotygotynę, a 97 – placebo. Dawka rotygotyny lub placebo była zwiększana do optymalnego poziomu stopniowo, w odstępach tygodniowych, po 2 mg/24 h, począwszy od 2 mg/24 h, do dawki maksymalnej 16 mg/24 h w ciągu 8 tygodni, po czym następował okres leczenia podtrzymującego trwający 4 tygodnie.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 8 mg/24 h
Właściwości farmakodynamiczne
Równoważnymi pierwszorzędowymi punktami końcowymi były: wczesnoporanna dysfunkcja motoryczna, w ocenie według części III skali UPDRS, i nocne zaburzenia snu, oceniane według zmodyfikowanej skali oceny snu u pacjentów z chorobą Parkinsona (Parkinson’s Disease Sleep Scale, PDSS-2). Pod koniec leczenia podtrzymującego średnia punktacja wg części III skali UPDRS poprawiła się o 7,0 punktu u pacjentów leczonych rotygotyną (wyjściowo 29,6) i o 3,9 punktu w grupie placebo (wyjściowo 32,0). Poprawa średniej całkowitej punktacji PDSS-2 wynosiła 5,9 punktu w przypadku rotygotyny (wyjściowo 19,3) i 1,9 punktu w przypadku placebo (wyjściowo 20,5). Różnice pomiędzy rodzajami leczenia pod względem równoważnych zmiennych podstawowych były istotne statystycznie (p=0,0002 i p<0,0001).
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 8 mg/24 h
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Po naklejeniu plastra następuje ciągłe uwalnianie rotygotyny z systemu transdermalnego i jej wchłanianie przez skórę. Stężenia w stanie stacjonarnym są osiągane po jednym lub dwóch dniach stosowania plastra i utrzymują się na stałym poziomie, jeśli plaster jest naklejany na okres 24 godzin raz na dobę. Stężenia rotygotyny w osoczu zwiększają się proporcjonalne do dawki w zakresie dawek od 1 mg/24 h do 24 mg/24 h. Około 45% substancji czynnej uwalnia się z plastra do skóry w ciągu 24 godzin. Bezwzględna dostępność biologiczna po podaniu przezskórnym wynosi w przybliżeniu 37%. Zmiana miejsca naklejenia plastra może powodować różnice w stężeniach osoczowych leku z dnia na dzień. Różnice w dostępności biologicznej rotygotyny mieściły się w zakresie od 2% (różnica między ramieniem a bokiem) do 46% (różnica między barkiem a udem). Jednakże nic nie wskazuje, aby miało to istotny wpływ na wyniki kliniczne.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 8 mg/24 h
Właściwości farmakokinetyczne
Dystrybucja Wiązanie rotygotyny z białkami osocza in vitro wynosi w przybliżeniu 92%. Pozorna objętość dystrybucji u ludzi wynosi około 84 l/kg. Metabolizm Rotygotyna ulega przemianom metabolicznym w znacznym stopniu. Rotygotyna jest metabolizowana drogą N-dealkilacji oraz koniugacji bezpośredniej i pośredniej. Wyniki badań in vitro wskazują, że różne izoformy CYP mogą katalizować proces N-dealkilacji rotygotyny. Głównymi metabolitami są siarczany i koniugaty glukuronidowe substancji macierzystej, a także nieaktywne biologicznie produkty N-dealkilacji. Informacje dotyczące metabolitów są niepełne. Eliminacja Około 71% dawki rotygotyny ulega wydaleniu z moczem, natomiast mniejsza część (około 23%) jest wydalana z kałem. Klirens rotygotyny po podaniu przezskórnym wynosi około 10 l/min. Całkowity okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi 5 do 7 godzin. Profil farmakokinetyczny wskazuje na model dwufazowy eliminacji z pierwszą fazą okresu półtrwania wynoszącą około 2 do 3 godzin.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 8 mg/24 h
Właściwości farmakokinetyczne
Dzięki przezskórnemu podawaniu produktu nie oczekuje się wpływu posiłku i chorób przewodu pokarmowego. Specjalne grupy pacjentów Ze względu na rozpoczynanie leczenia produktem Neupro od małych dawek i stopniowego ich zwiększania stosownie do tolerancji klinicznej, dostosowanie dawki produktu związane z płcią, masą ciała lub wiekiem w celu uzyskania optymalnego efektu terapeutycznego nie jest konieczne. Zaburzenia czynności wątroby i nerek Nie zaobserwowano istotnego zwiększenia stężenia osoczowego rotygotyny u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością wątroby lub z łagodną do ciężkiej niewydolnością nerek. Produkt Neupro nie był badany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby. Stężenia osoczowe koniugatów rotygotyny i produktów jej dealkilacji zwiększają się w przypadku niewydolności nerek. Jednakże wystąpienie działań klinicznych tych metabolitów jest mało prawdopodobne.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 8 mg/24 h
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym i toksyczności długoterminowej wykazano, że główne efekty były związane z działaniem farmakodynamicznym typowym dla agonistów dopaminy i wynikającym z niego zmniejszeniem wydzielania prolaktyny. Po podaniu pojedynczej dawki rotygotyny widoczne było wiązanie się leku z tkankami zawierającymi melaninę (tj. oczami) u pigmentowanych szczurów i małp, które ustępowało powoli w ciągu 14-dniowej obserwacji. W 3-miesięcznym badaniu prowadzonym na szczurach albinosach zaobserwowano przy użyciu mikroskopu transmisyjnego zwyrodnienie siatkówki po dawce 2,8 razy większej od maksymalnej dawki zalecanej dla ludzi w przeliczeniu na mg/m 2 . Działania te były bardziej widoczne u samic szczurów. Dodatkowe badania mające na celu dalszą ocenę tej specyficznej patologii nie zostały przeprowadzone.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 8 mg/24 h
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Zwyrodnienia siatkówki nie obserwowano w żadnym z badań toksykologicznych u żadnego badanego gatunku podczas rutynowej oceny histopatologicznej oczu. Znaczenie tych wyników dla ludzi nie jest znane. W badaniu karcynogenności na samcach szczurów wystąpiły nowotwory z komórek Leydiga i przerost tych komórek. Nowotwory złośliwe obserwowano głównie w macicy samic, które otrzymywały lek w dawkach od średnich do dużych. Zmiany te są dobrze znanymi skutkami podawania agonistów dopaminy przez całe życie u szczurów i uważa się, że nie mają odniesienia do ludzi. Wpływ rotygotyny na reprodukcję badano na szczurach, królikach i myszach. Rotygotyna nie miała działania teratogennego u żadnego z tych trzech gatunków, wykazywała natomiast toksyczny wpływ na zarodek u szczurów i myszy w dawkach toksycznych dla samic.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 8 mg/24 h
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Rotygotyna nie wpływała na płodność samców szczurów, jednakże wyraźnie zmniejszała płodność samic szczurów i myszy, ze względu na wpływ na stężenie prolaktyny, mające u gryzoni szczególne znaczenie. Rotygotyna nie wywoływała mutacji genowych w teście Amesa, jednakże wykazywała działanie in vitro w teście na komórkach chłoniaka myszy z aktywacją metaboliczną i, w mniejszym stopniu, bez aktywacji metabolicznej. Działanie mutagenne można przypisać efektowi klastogennemu rotygotyny. Działanie to nie zostało potwierdzone in vivo w teście mikrojądrowym u myszy oraz w teście nieplanowej syntezy DNA (UDS) u szczurów. Ponieważ efekt ten występował mniej lub bardziej równolegle ze zmniejszeniem się całkowitego względnego wzrostu komórek, może być on związany z cytotoksycznym działaniem substancji. Dlatego też znaczenie dodatniego wyniku jednego testu mutagenności in vitro nie jest znane.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 8 mg/24 h
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Warstwa pokrywająca Błona poliestrowa, pokryta silikonem i aluminium, powleczona farbą z warstwą pigmentu (tytanu dwutlenek (E171), pigment żółty 95, pigment czerwony 166) i nadrukiem (pigment czerwony 144, pigment żółty 95, pigment czarny 7). Samoprzylepna warstwa matrycowa Kopolimer dimetylosiloksan-krzemian trimetylosililu, Powidon K90, Sodu metadwusiarczyn (E223), Askorbylu palmitynian (E304) oraz DL-alfa-tokoferol (E307). Warstwa ochronna Przezroczysta błona poliestrowa pokryta fluoropolimerem. 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 30 miesięcy. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30˚C. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Saszetka do rozdzierania w plastikowym pudełku: Jedna strona saszetki jest wytworzona z kopolimeru etylenu (warstwa najbardziej wewnętrzna), folii aluminiowej, błony polietylenowej o małej gęstości i papieru; druga strona jest wytworzona z polietylenu (warstwa najbardziej wewnętrzna), aluminium, kopolimeru etylenu i papieru.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 8 mg/24 h
Dane farmaceutyczne
Pudełko zawiera 7, 14, 28, 30 lub 84 (opakowanie zbiorcze zawierające 3 opakowania po 28) plastrów, zapakowanych szczelnie w oddzielnych saszetkach. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Plaster po użyciu nadal zawiera substancję czynną. Po odklejeniu wykorzystany plaster należy złożyć na pół, zwracając warstwy przylepne do wewnątrz, aby warstwa matrycowa nie była widoczna, następnie umieścić w oryginalnej saszetce i usunąć. Wszystkie wykorzystane lub niewykorzystane plastry należy usunąć w sposób zgodny z lokalnymi przepisami lub zwrócić do apteki.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 1 mg/24 h
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Neupro 1 mg/24 h system transdermalny, plaster Neupro 3 mg/24 h system transdermalny, plaster 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Neupro 1 mg/24 h system transdermalny, plaster Każdy plaster uwalnia 1 mg rotygotyny w ciągu 24 godzin. Każdy plaster o powierzchni 5 cm 2 zawiera 2,25 mg rotygotyny. Neupro 3 mg/24 h system transdermalny, plaster Każdy plaster uwalnia 3 mg rotygotyny w ciągu 24 godzin. Każdy plaster o powierzchni 15 cm 2 zawiera 6,75 mg rotygotyny. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA System transdermalny, plaster. Cienki, kwadratowy plaster typu matrycowego z zaokrąglonymi krawędziami, trójwarstwowy. Neupro 1 mg/24 h system transdermalny, plaster Zewnętrzna powierzchnia warstwy pokrywającej jest barwy beżowej z nadrukowanym napisem „Neupro 1 mg/24 h”. Neupro 3 mg/24 h system transdermalny, plaster Zewnętrzna powierzchnia warstwy pokrywającej jest barwy beżowej z nadrukowanym napisem „Neupro 3 mg/24 h”.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 1 mg/24 h
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt Neupro jest wskazany u dorosłych w leczeniu objawowym idiopatycznego zespołu niespokojnych nóg (RLS) o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 1 mg/24 h
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Zalecenia dotyczące dawkowania zostały podane w dawce nominalnej. Dawkowanie należy rozpocząć od dawki 1 mg/24 h podawanej raz na dobę. W zależności od indywidualnej reakcji pacjenta, dawkę można zwiększać w odstępach tygodniowych o 1 mg/24 h do maksymalnej dawki 3 mg/24 h. Co 6 miesięcy należy ponownie rozważyć potrzebę kontynuowania terapii. Produkt Neupro stosuje się raz na dobę. Plaster należy naklejać mniej więcej o tej samej porze każdego dnia. Plaster pozostawia się na skórze przez 24 godziny, po czym zastępuje się go nowym plastrem naklejanym w innym miejscu. Jeśli pacjent zapomni o naklejeniu plastra o zwykłej porze lub w razie odklejenia się plastra, należy nakleić nowy plaster na pozostałą część doby. Zaprzestanie leczenia Produkt Neupro należy odstawiać stopniowo. Dawkę dobową należy zmniejszać stopniowo o 1 mg/24 h, najlepiej co drugi dzień, aż do całkowitego zakończenia stosowania produktu Neupro (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 1 mg/24 h
Dawkowanie
W przypadku przestrzegania powyższej zasady nie obserwowano objawów „z odbicia” (wzmaganie się objawów po zaprzestaniu leczenia w porównaniu z ich początkowym nasileniem). Specjalne grupy pacjentów Zaburzenia czynności wątroby Dostosowanie dawkowania nie jest konieczne u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby. Należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, które mogą prowadzić do zmniejszenia klirensu rotygotyny. Rotygotyna nie była badana w tej grupie pacjentów. W razie nasilenia się zaburzeń czynności wątroby konieczne może być zmniejszenie dawki. Zaburzenia czynności nerek Dostosowanie dawkowania nie jest konieczne u pacjentów z łagodnymi do ciężkich zaburzeniami czynności nerek, w tym u osób wymagających dializy. Niespodziewana kumulacja rotygotyny może również wystąpić w przypadku ostrego pogorszenia czynności nerek (patrz punkt 5.2).
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 1 mg/24 h
Dawkowanie
Dzieci i młodzież Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności rotygotyny u dzieci i młodzieży. Dostępne dane przedstawiono w punkcie 5.2, jednak brak zaleceń dotyczących dawkowania rotygotyny u dzieci i młodzieży z zespołem niespokojnych nóg. Sposób podawania Produkt Neupro jest przeznaczony do stosowania przezskórnego. Plaster należy nakleić na czystą, suchą, nieuszkodzoną i zdrową skórę brzucha, uda, biodra, bocznej części tułowia, barku lub ramienia. Należy unikać ponownego naklejania plastra w tym samym miejscu przez okres 14 dni. Nie wolno stosować plastra Neupro na skórę zaczerwienioną, podrażnioną lub uszkodzoną (patrz punkt 4.4). Stosowanie i sposób obchodzenia się z produktem Każdy plaster jest zapakowany w saszetkę i należy go nakleić na skórę bezpośrednio po otwarciu saszetki. Należy zdjąć jedną połowę warstwy ochronnej, przykleić lepką część plastra do skóry i silnie docisnąć. Następnie odchylić plaster i zdjąć drugą część warstwy ochronnej.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 1 mg/24 h
Dawkowanie
Nie należy dotykać lepkiej powierzchni plastra. Plaster należy silnie docisnąć dłonią przez około 30 sekund, aby zapewnić jego właściwe przyklejenie. Nie należy przecinać plastra na części.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 1 mg/24 h
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Badanie metodą rezonansu magnetycznego lub kardiowersja (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 1 mg/24 h
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Rezonans magnetyczny (MRI) i kardiowersja Warstwa pokrywająca plaster Neupro zawiera aluminium. Aby uniknąć oparzeń skóry, plaster Neupro należy zdjąć przed wykonaniem u pacjenta badania metodą rezonansu magnetycznego (MRI) lub kardiowersji. Niedociśnienie ortostatyczne Agoniści dopaminy zaburzają układową regulację ciśnienia tętniczego powodując niedociśnienie ortostatyczne. Zdarzenia te występowały także podczas leczenia rotygotyną, ale ich częstość była podobna do obserwowanej u pacjentów otrzymujących placebo. Zaleca się kontrolowanie ciśnienia tętniczego, zwłaszcza w początkowym okresie leczenia, w związku z ogólnym ryzykiem wystąpienia niedociśnienia ortostatycznego związanego z leczeniem dopaminergicznym. Omdlenia W badaniach klinicznych z zastosowaniem rotygotyny obserwowano omdlenia; częstość ich występowania była podobna do tej obserwowanej u pacjentów otrzymujących placebo.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 1 mg/24 h
Specjalne środki ostrozności
Ponieważ z badań tych byli wykluczeni pacjenci z istotnymi klinicznie chorobami układu sercowo-naczyniowego, u chorych z ciężkimi chorobami układu sercowo naczyniowego należy przeprowadzić wywiad pod kątem omdleń i objawów zwiastujących omdlenie. Przypadki nagłego zasypiania i senność Stosowanie rotygotyny było związane z sennością i przypadkami nagłego zasypiania. Zgłaszano przypadki nagłego zasypiania pacjentów w trakcie aktywności dziennej, czasami bez żadnych objawów poprzedzających. Lekarze zapisujący produkt Neupro powinni stale oceniać pacjentów pod kątem ospałości lub senności, ponieważ pacjenci mogą nie zdawać sobie sprawy z tych objawów dopóki nie zostaną bezpośrednio zapytani. Należy starannie rozważyć zmniejszenie dawki produktu lub zakończenie leczenia. Zaburzenia kontroli nawyków i popędów oraz inne powiązane zaburzenia Należy regularnie monitorować pacjentów ze względu na możliwość wystąpienia zaburzeń kontroli nawyków i popędów oraz innych powiązanych zaburzeń, w tym zespołu dysregulacji dopaminowej.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 1 mg/24 h
Specjalne środki ostrozności
Należy poinformować pacjentów i ich opiekunów, że u osób leczonych agonistami dopaminy, w tym rotygotyną, mogą wystąpić behawioralne objawy zaburzeń popędów w tym: patologiczny hazard, zwiększone libido, hiperseksualność, kompulsyjne wydawanie pieniędzy lub kupowanie oraz kompulsyjny lub niepohamowany apetyt. W trakcie leczenia rotygotyną, u niektórych pacjentów obserwowano wystąpienie zespołu dysregulacji dopaminowej. W takich przypadkach zaleca się rozważenie zmniejszenia dawki lub stopniowe odstawienie leku. Złośliwy zespół neuroleptyczny Po nagłym przerwaniu leczenia dopaminergicznego mogą występować objawy przypominające złośliwy zespół neuroleptyczny. Z tego powodu zaleca się stopniowe zmniejszanie dawkowania (patrz punkt 4.2). Zespół odstawienia agonisty dopaminy Po nagłym przerwaniu leczenia dopaminergicznego mogą występować objawy przypominające zespół odstawienia agonisty dopaminy (na przykład ból, zmęczenie, depresja, pocenie się i lęk).
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 1 mg/24 h
Specjalne środki ostrozności
Z tego powodu zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki (patrz punkt 4.2). Zaburzenia myślenia i zachowania Zgłaszano zaburzenia myślenia i zachowania, które mogą przejawiać się różnorako, w tym myślami paranoidalnymi, urojeniami, omamami, splątaniem, zachowaniami psychotycznymi, dezorientacją, zachowaniami agresywnymi, pobudzeniem i majaczeniem. Powikłania związane z włóknieniem U niektórych pacjentów leczonych środkami dopaminergicznymi, będącymi pochodnymi alkaloidów sporyszu, obserwowano przypadki włóknienia zaotrzewnowego, nacieków płucnych, wysięku do jamy opłucnej, pogrubienia opłucnej, zapalenia osierdzia i uszkodzenia zastawek serca. Objawy te mogą przeminąć po przerwaniu leczenia, jednak nie zawsze dochodzi do ich całkowitego ustąpienia. Chociaż uważa się, że powyższe działania niepożądane są związane z ergolinową strukturą tych związków, nie wiadomo, czy inni agoniści dopaminy, nie będący pochodnymi alkaloidów sporyszu, również mogą wywoływać takie objawy.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 1 mg/24 h
Specjalne środki ostrozności
Neuroleptyki Nie należy stosować neuroleptyków jako leków przeciwwymiotnych u pacjentów używających agonistów dopaminy (patrz także punkt 4.5). Kontrole okulistyczne Zaleca się przeprowadzanie kontroli okulistycznych w regularnych odstępach czasu lub gdy wystąpią zaburzenia widzenia. Ogrzewanie miejsca naklejenia plastra Nie należy narażać miejsca naklejenia plastra na zewnętrzne źródła ciepła (nadmierne światło słoneczne, podkładki grzewcze i inne źródła ciepła, takie jak sauna, gorąca kąpiel). Odczyny skórne w miejscu podania W miejscu naklejenia plastra mogą wystąpić odczyny skórne, zwykle o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu. Zaleca się, aby miejsce naklejenia plastra zmieniać każdego dnia (np. ze strony prawej na lewą oraz z górnej części ciała na dolną). To samo miejsce nie powinno być ponownie wykorzystane w ciągu 14 dni.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 1 mg/24 h
Specjalne środki ostrozności
Jeśli w miejscu naklejenia plastra wystąpią odczyny utrzymujące się dłużej niż kilka dni lub są trwałe, jeśli nastąpi nasilenie odczynu skórnego lub jeśli odczyn skórny rozszerzy się poza miejsce naklejenia plastra, należy dokonać oceny stosunku ryzyka do korzyści dla danego pacjenta. W razie wystąpienia wysypki lub podrażnienia skóry w wyniku stosowania systemu transdermalnego, należy unikać narażenia tej okolicy na bezpośrednie działanie promieni słonecznych do czasu wygojenia skóry, ponieważ ekspozycja na światło słoneczne może prowadzić do zmian jej zabarwienia. Jeśli podczas stosowania produktu Neupro zaobserwuje się uogólniony odczyn skórny mający związek z leczeniem produktem Neupro (np. wysypka alergiczna, w tym wysypka rumieniowa, plamkowa, grudkowa lub świąd), należy zaprzestać leczenia. Obrzęk obwodowy Obrzęk obwodowy obserwowano również w badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z zespołem niespokojnych nóg.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 1 mg/24 h
Specjalne środki ostrozności
Nasilenie objawów U pacjentów z zespołem niespokojnych nóg może dojść do nasilenia objawów. Nasilenie dotyczy wcześniejszego ich występowania wieczorem (lub nawet po południu), zwiększenia ciężkości objawów i rozszerzenia się objawów na inne części ciała. W długoterminowych badaniach klinicznych z zastosowaniem rotygotyny, większość epizodów nasilenia objawów miało miejsce w pierwszym i drugim roku leczenia. Należy unikać stosowania dawek większych niż zalecane w zespole niespokojnych nóg, ponieważ większe dawki mogą prowadzić do częstszych przypadków nasilenia objawów (patrz punkt 5.1). Nadwrażliwość na siarczyny Neupro zawiera sodu metadwusiarczyn, siarczyn, który u niektórych wrażliwych pacjentów może powodować reakcje alergiczne, w tym objawy anafilaktyczne i epizody astmatyczne zagrażające życiu lub o średnim nasileniu.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 1 mg/24 h
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Rotygotyna jest agonistą dopaminy, dlatego też przyjmuje się, że antagoniści dopaminy, jak neuroleptyki (np. pochodne fenotiazyny, butyrofenonu, tioksantenu) lub metoklopramid, mogą zmniejszać skuteczność produktu Neupro i należy unikać jednoczesnego podawania tych leków. Ze względu na możliwe działanie addytywne należy zachować ostrożność, kiedy pacjenci zażywają środki uspokajające lub inne leki działające hamująco na ośrodkowy układ nerwowy (np. benzodiazepiny, leki przeciwpsychotyczne, leki przeciwdepresyjne) lub alkohol w skojarzeniu z rotygotyną. Jednoczesne podawanie lewodopy i karbidopy z rotygotyną nie wpływa na właściwości farmakokinetyczne rotygotyny; także rotygotyna nie ma wpływu na farmakokinetykę lewodopy i karbidopy. Jednoczesne podawanie domperydonu i rotygotyny nie wpływało na farmakokinetykę rotygotyny.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 1 mg/24 h
Interakcje
Jednoczesne podawanie omeprazolu (inhibitor CYP2C19), w dawkach 40 mg/24 h, nie wpływało na farmakokinetykę ani metabolizm rotygotyny u zdrowych ochotników. Podawanie rotygotyny (3 mg/24 h) nie miało wpływu na właściwości farmakodynamiczne i farmakokinetyczne stosowanych jednocześnie doustnych środków antykoncepcyjnych (0,03 mg etynyloestradiolu, 0,15 mg lewonorgestrelu). Nie badano interakcji z hormonalnymi środkami antykoncepcyjnymi w innej postaci.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 1 mg/24 h
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Kobiety w wieku rozrodczym, antykoncepcja u kobiet Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne metody antykoncepcji aby zapobiec ciąży podczas leczenia rotygotyną. Ciąża Brak odpowiednich danych dotyczących stosowania rotygotyny u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego u szczurów i królików, natomiast obserwowano toksyczne działanie na zarodek u szczurów i myszy po dawkach toksycznych dla samic (patrz punkt 5.3). Potencjalne zagrożenie dla człowieka nie jest znane. Rotygotyny nie należy stosować w okresie ciąży. Karmienie piersią Ze względu na zmniejszanie przez rotygotynę wydzielania prolaktyny u ludzi, należy oczekiwać hamowania laktacji. Badania przeprowadzone na szczurach wykazały, że rotygotyna i (lub) jej metabolit(y) są wydzielane do mleka. Biorąc pod uwagę brak danych dotyczących człowieka, należy przerwać karmienie piersią.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 1 mg/24 h
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Płodność Informacje na temat badań wpływu na płodność, patrz punkt 5.3.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 1 mg/24 h
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Rotygotyna może wywierać znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu. Należy poinformować pacjentów leczonych rotygotyną, u których występują senność i (lub) epizody nagłego zasypiania, o zakazie prowadzenia pojazdów mechanicznych i wykonywania czynności (np. obsługiwania urządzeń mechanicznych), podczas których zaburzona czujność może narazić pacjentów lub inne osoby na ryzyko poważnego zranienia lub zgonu, do czasu ustąpienia nawracających epizodów zasypiania i senności (patrz także punkty 4.4 i 4.5).
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 1 mg/24 h
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Analiza zbiorcza badań klinicznych kontrolowanych placebo z udziałem łącznej liczby 748 pacjentów leczonych produktem Neupro i 214 pacjentów otrzymujących placebo wykazała, że 65,5 % pacjentów leczonych produktem Neupro i 33,2 % otrzymujących placebo zgłosiło co najmniej jedno działanie niepożądane. Na początku leczenia mogą wystąpić niepożądane działania dopaminergiczne, takie jak nudności i wymioty. Ich nasilenie jest zwykle łagodne lub umiarkowane, a objawy przemijają, nawet w przypadku kontynuacji leczenia. Do działań niepożądanych, zgłaszanych przez ponad 10% pacjentów leczonych produktem Neupro, należą nudności, odczyny w miejscu podania, stany osłabienia i ból głowy. W badaniach, w których miejsca naklejenia plastra zmieniano zgodnie z zaleceniami podanymi w Charakterystyce Produktu Leczniczego i ulotce dla pacjenta, u 34,2% z 748 pacjentów stosujących produkt Neupro, wystąpiły odczyny w miejscu podania.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 1 mg/24 h
Działania niepożądane
W większości przypadków odczyny w miejscu podania były łagodne lub umiarkowane i były one ograniczone do miejsca naklejenia plastra. Reakcje te były przyczyną zaprzestania leczenia produktem Neupro u 7,2% pacjentów otrzymujących ten produkt. Odsetek pacjentów, którzy przerwali leczenie Odsetek pacjentów, którzy przerwali leczenie, był oceniany w trzech badaniach klinicznych trwających do trzech lat. Odsetek pacjentów przerywających leczenie w pierwszym roku wyniósł 25- 38%, w drugim roku – 10%, a w trzecim – 11%. Należy przeprowadzać okresową ocenę skuteczności i bezpieczeństwa, uwzględniając nasilenie się objawów. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Poniższa tabela przedstawia działania niepożądane leku zebrane na podstawie analizy zbiorczej wyżej wymienionych badań przeprowadzonych u pacjentów z zespołem niespokojnych nóg oraz na podstawie doświadczeń po wprowadzeniu produktu na rynek.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 1 mg/24 h
Działania niepożądane
W obrębie każdej grupy działania niepożądane są wymienione zgodnie z częstością występowania (liczba pacjentów, u których może wystąpić działanie niepożądane), przy zastosowaniu następujących kategorii: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania, objawy niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.

CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 1 mg/24 h
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów narządowychwg MedDRA Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Częstość nieznana
Zaburzenia Nadwrażli-
układu wość, która
immunologi- może
cznego obejmować
obrzęk
naczynioru-
chowy, obrzęk
języka i warg

CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 1 mg/24 h
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów narządowychwg MedDRA Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Częstość nieznana
Zaburzenia psychiczne Nagły napad snu/ nagłe zasypianie, Zaburzenia pożądania seksualnegoa (w tym: hiperseksual- ność, zwiększone libido), bezsenność, zaburzenia snu, niezwykłe sny, zaburzenia kontroli popędówa,d (w tym patologiczny hazard, stereotypie, niepohamowa- ny apetyt/ zaburzenia odżywianiab, kompulsyjnekupowaniec) Zaburzenia obsesyjno- kompulsyjne, pobudzenie Zachowania agresywne/ agresjab, dezorientacjad Zespół dysregulacji dopaminergi- cznejc, zaburzenia postrzegania (w tym: omamy, omamy wzrokowe, omamy słuchowe, złudzenia), koszmary sennee, paranojae, stan splątaniae, zaburzenia psychotycznee, urojeniae, majaczeniee
Zaburzenia układu nerwowego Ból głowy Senność Zawroty głowye, zaburzenia świadomości niesklasyfiko- wanee (w tym omdlenie, omdlenie wazowagalne, utrata przytomności), dyskinezae, zawroty głowy związane ze zmianą pozycji ciałae, letarge,drgawkie
Zaburzenia oka Niewyraźne widzeniee, zaburzeniawidzeniae, fotopsjae

CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 1 mg/24 h
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów narządowychwg MedDRA Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Częstość nieznana
Zaburzenia ucha i błędnika Zawroty głowye
Zaburzenia serca Kołatanie sercae, migotanie przedsionkówe,częstoskurcz nadkomorowye
Zaburzenia naczyniowe Nadciśnienie Niedociśnie- nieortostatyczne Niedociśnie- niee
Zaburzenia oddechowe, klatkipiersiowej i śródpiersia Czkawkae
Zaburzenia żołądka i jelit Nudności Wymioty, dyspepsja Zaparciee, suchość w jamie ustneje, ból brzuchae,biegunka
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Świąd Rumieńe, nadmierne pocenie sięe, świąd uogólnionye, podrażnienie skórye, kontaktowe zapalenie skórye, wysypkauogólnionae
Zaburzenia układu rozrodczego ipiersi Zaburzenia erekcjie

CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 1 mg/24 h
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów narządowychwg MedDRA Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Częstość nieznana
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Odczyny w miejscu naklejeniaa (w tym: rumień, świąd, podrażnienie, wysypka, zapalenie skóry, pęcherzyki, ból, wypryski, stan zapalny, opuchlizna, odbarwienia, grudki, starcia naskórka, pokrzywka, nadwrażli- wość), stany osłabieniaa (w tym zmęczenie, osłabienie, złesamopoczucie) Drażliwość, obrzęki obwodowe
Badania diagnostyczne Zmniejszenie masy ciałae, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowyche (w tym AspAT, AlAT, GGTP),zwiększenie masy ciałae, zwiększenie częstości pracy sercae, zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej(CPK)d,e
Urazy i zatrucia,powikłania po zabiegach Upadkie
Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe itkanki łącznej Rabdomiolizac

CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 1 mg/24 h
Działania niepożądane
a Termin wysokiej kategorii (High Level Term) b Zgłaszane w badaniach otwartych c Obserwowane po wprowadzeniu do obrotu d Zaobserwowane w 2011, w analizie zbiorczej kontrolowanych placebo badań prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby e Obserwowane w badaniach z udziałem pacjentów z chorobą Parkinsona Opis wybranych działań niepożądanych Epizody nagłego zasypiania i senność Stosowanie rotygotyny wiązało się z sennością, w tym nadmierną sennością w ciągu dnia i epizodami nagłego zasypiania. W pojedynczych przypadkach epizody nagłego zasypiania występowały podczas prowadzenia pojazdów i prowadziły do wypadków (patrz także punkty 4.4 i 4.7). Zaburzenia kontroli nawyków i popędów U pacjentów, leczonych agonistami dopaminy, w tym rotygotyną może wystąpić patologiczny hazard, zwiększone libido, hiperseksualność, kompulsyjne wydawanie pieniędzy lub kupowanie oraz kompulsyjne lub niepohamowany apetyt (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 1 mg/24 h
Działania niepożądane
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 1 mg/24 h
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy Najbardziej prawdopodobne działania niepożądane będą odpowiadały profilowi farmakodynamicznemu agonisty dopaminy, obejmując nudności, wymioty, niedociśnienie tętnicze, ruchy mimowolne, omamy, splątanie, drgawki i inne objawy ośrodkowej stymulacji dopaminergicznej. Sposób postępowania Nie ma antidotum w razie przedawkowania agonistów dopaminy. W przypadku podejrzewanego przedawkowania należy rozważyć zdjęcie plastra (plastrów), ponieważ po zdjęciu plastra (plastrów) przenikanie substancji czynnej jest wstrzymane i stężenie rotygotyny w osoczu gwałtownie się zmniejsza. Należy uważnie kontrolować stan pacjenta, w tym częstość akcji serca, rytm serca oraz ciśnienie tętnicze. Leczenie przedawkowania może wymagać zastosowania ogólnych środków wspomagających podtrzymanie czynności życiowych. Nie przypuszcza się aby dializa była skuteczna, ponieważ rotygotyna nie jest usuwana w drodze dializy.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 1 mg/24 h
Przedawkowanie
Jeśli konieczne jest przerwanie stosowania rotygotyny, należy to przeprowadzić stopniowo aby zapobiec złośliwemu zespołowi neuroleptycznemu.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 1 mg/24 h
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki stosowane w chorobie Parkinsona, agoniści dopaminy; kod ATC: N04BC09 Rotygotyna jest nie będącym pochodną alkaloidów sporyszu agonistą receptorów dopaminergicznych przeznaczonym do leczenia objawów przedmiotowych i podmiotowych choroby Parkinsona i zespołu niespokojnych nóg. Mechanizm działania Uważa się, że korzystne działanie rotygotyny w leczeniu choroby Parkinsona wynika z aktywacji receptorów D 3 , D 2 i D 1 skorupy jądra ogoniastego w mózgu. Dokładny mechanizm działania rotygotyny w leczeniu zespołu niespokojnych nóg nie jest znany. Uważa się, że rotygotyna może oddziaływać głównie za pośrednictwem receptorów dopaminergicznych Rezultat działania farmakodynamicznego Jeśli chodzi o wpływ czynnościowy na różne podtypy receptorów i na ich dystrybucję w mózgu, rotygotyna jest agonistą receptorów D 2 i D 3 , działającym również na receptory D 1 , D 4 i D 5 .
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 1 mg/24 h
Właściwości farmakodynamiczne
W obrębie receptorów niedopaminergicznych rotygotyna wykazywała antagonistyczny wpływ na receptory alfa2B i agonistyczny na receptory 5HT1A, jednak nie wywierała wpływu na receptor 5HT2B. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Skuteczność rotygotyny została oceniona w 5 badaniach kontrolowanych placebo, z udziałem ponad 1400 pacjentów z idiopatycznym zespołem niespokojnych nóg. Skuteczność potwierdzono w kontrolowanych badaniach u pacjentów leczonych do 29 tygodni. Efekt terapeutyczny utrzymywał się przez 6 miesięcy. Pierwszorzędowymi parametrami skuteczności były zmiany względem stanu wyjściowego w Międzynarodowej Skali Oceny Zespołu Niespokojnych Nóg (IRLS) i zmiana stopnia ciężkości choroby oceniana według skali CGI ( Clinical Global Improvement ). W przypadku obu pierwszorzędowych punktów końcowych zaobserwowano różnice istotne statystycznie w porównaniu z placebo dla następujących dawek 1 mg/24 h, 2 mg/24 h i 3 mg/24 h.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 1 mg/24 h
Właściwości farmakodynamiczne
Po 6 miesiącach leczenia podtrzymującego u pacjentów z umiarkowanym do ciężkiego zespołem niespokojnych nóg wynik wg skali IRLS poprawił się względem wartości wyjściowych z 30,7 do 20,7 dla placebo i z 30,2 do 13,8 w przypadku stosowania rotygotyny. Uśredniona zmiana wyników wynosiła -6,5 punktów (CI 95% -8,7; -4,4, p < 0,0001). Współczynnik odpowiedzi badanych w skali CGI – 1 (duża poprawa, bardzo duża poprawa) wyniósł odpowiednio 43,0% i 67,5% dla placebo i rotygotyny (różnica 24,5% CI 95%: 14,2%; 34,8%, p<0,0001). W 7-tygodniowym badaniu klinicznym kontrolowanym placebo oceniano parametry polisomnograficzne. Rotygotyna znacząco zmniejszyła wskaźnik okresowych ruchów kończyn (PLMI, ang. Periodic Limb Movement Index ): z 50,9 do 7,7 w porównaniu do placebo: z 37,4 do 32,7 (p < 0,0001).
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 1 mg/24 h
Właściwości farmakodynamiczne
Nasilenie objawów W dwóch trwających 6 miesięcy badaniach, prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby z grupą kontrolną placebo, istotne klinicznie nasilenie objawów choroby stwierdzono u 1,5% pacjentów stosujących rotygotynę w porównaniu z 0,5% pacjentów otrzymujących placebo. W dwóch badaniach otwartych, będących kontynuacją wcześniejszych badań, trwających kolejne 12 miesięcy, odsetek pacjentów z istotnym klinicznie nasileniem objawów wyniósł 2,9%. Żaden z pacjentów nie przerwał leczenia z powodu nasilenia objawów. W trwającym 5 lat badaniu otwartym, nasilenie objawów wystąpiło u 11,9% pacjentów leczonych zgodnie z zarejestrowanym dawkowaniem w zespole niespokojnych nóg (1-3 mg/24 h), a u 5,1% pacjentów nasilenie to uznano za klinicznie znaczące. W badaniu tym większość epizodów nasilenia objawów wystąpiła w pierwszym i drugim roku leczenia.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 1 mg/24 h
Właściwości farmakodynamiczne
Ponadto, w badaniu tym dopuszczono również zastosowanie większej dawki – 4 mg/24 h, która nie została zatwierdzona w leczeniu zespołu niespokojnych nóg i której podawanie prowadziło do częstszych przypadków nasilenia objawów.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 1 mg/24 h
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Po naklejeniu plastra następuje ciągłe uwalnianie rotygotyny z systemu transdermalnego i jej wchłanianie przez skórę. Stężenia w stanie stacjonarnym są osiągane po jednym lub dwóch dniach stosowania plastra i utrzymują się na stałym poziomie, jeśli plaster jest naklejany na okres 24 godzin raz na dobę. Stężenia rotygotyny w osoczu zwiększają się proporcjonalne do dawki w zakresie dawek od 1 mg/24 h do 24 mg/24 h Około 45% substancji czynnej uwalnia się z plastra do skóry w ciągu 24 godzin. Bezwzględna dostępność biologiczna po podaniu przezskórnym wynosi w przybliżeniu 37%. Zmiana miejsca naklejenia plastra może powodować różnice w stężeniach osoczowych leku z dnia na dzień. Różnice w dostępności biologicznej rotygotyny mieściły się w zakresie od 2% (różnica między ramieniem a bokiem) do 46% (różnica między barkiem a udem). Jednakże nic nie wskazuje, aby miało to istotny wpływ na wyniki kliniczne.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 1 mg/24 h
Właściwości farmakokinetyczne
Dystrybucja Wiązanie rotygotyny z białkami osocza in vitro wynosi w przybliżeniu 92%. Pozorna objętość dystrybucji u ludzi wynosi około 84 l/kg. Metabolizm Rotygotyna ulega przemianom metabolicznym w znacznym stopniu. Rotygotyna jest metabolizowana drogą N-dealkilacji oraz koniugacji bezpośredniej i pośredniej. Wyniki badań in vitro wskazują, że różne izoformy CYP mogą katalizować proces N-dealkilacji rotygotyny. Głównymi metabolitami są siarczany i koniugaty glukuronidowe substancji macierzystej, a także nieaktywne biologicznie produkty N-dealkilacji. Informacje dotyczące metabolitów są niepełne. Eliminacja Około 71% dawki rotygotyny ulega wydaleniu z moczem, natomiast mniejsza część (około 23%) jest wydalana z kałem. Klirens rotygotyny po podaniu przezskórnym wynosi około 10 l/min. Całkowity okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi 5 do 7 godzin. Profil farmakokinetyczny wskazuje na model dwufazowy eliminacji z pierwszą fazą okresu półtrwania wynoszącą około 2 do 3 godzin.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 1 mg/24 h
Właściwości farmakokinetyczne
Dzięki przezskórnemu podawaniu produktu nie oczekuje się wpływu posiłku i chorób przewodu pokarmowego. Specjalne grupy pacjentów Ze względu na rozpoczynanie leczenia produktem Neupro od małych dawek i stopniowego ich zwiększania stosownie do tolerancji klinicznej, dostosowanie dawki produktu związane z płcią, masą ciała lub wiekiem w celu uzyskania optymalnego efektu terapeutycznego nie jest konieczne. Zaburzenia czynności wątroby i nerek Nie zaobserwowano istotnego zwiększenia stężenia osoczowego rotygotyny u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością wątroby lub z łagodną do ciężkiej niewydolnością nerek. Produkt Neupro nie był badany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby. Stężenia osoczowe koniugatów rotygotyny i produktów jej dealkilacji zwiększają się w przypadku niewydolności nerek. Jednakże wystąpienie działań klinicznych tych metabolitów jest mało prawdopodobne.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 1 mg/24 h
Właściwości farmakokinetyczne
Dzieci i młodzież Ograniczone dane farmakokinetyczne uzyskane po wielokrotnym podaniu dawek od 0,5 do 3 mg/24 h u młodzieży (13-17 lat, n=24) z zespołem niespokojnych nóg wykazały, że ekspozycja ogólnoustrojowa na rotygotynę jest podobna do ekspozycji stwierdzanej u dorosłych. Dane dotyczące skuteczności/ bezpieczeństwa stosowania są niewystarczające, aby określić związek pomiędzy ekspozycją a odpowiedzią na leczenie (patrz też punkt 4.2, informacje na temat stosowania u dzieci i młodzieży).
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 1 mg/24 h
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym i toksyczności długoterminowej wykazano, że główne efekty były związane z działaniem farmakodynamicznym typowym dla agonistów dopaminy i wynikającym z niego zmniejszeniem wydzielania prolaktyny. Po podaniu pojedynczej dawki rotygotyny widoczne było wiązanie się leku z tkankami zawierającymi melaninę (tj. oczami) u pigmentowanych szczurów i małp, które ustępowało powoli w ciągu 14-dniowej obserwacji. W 3-miesięcznym badaniu prowadzonym na szczurach albinosach zaobserwowano przy użyciu mikroskopu transmisyjnego zwyrodnienie siatkówki po dawce 2,8 razy większej od maksymalnej dawki zalecanej dla ludzi w przeliczeniu na mg/m 2 . Działania te były bardziej widoczne u samic szczurów. Dodatkowe badania mające na celu dalszą ocenę tej specyficznej patologii nie zostały przeprowadzone.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 1 mg/24 h
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Zwyrodnienia siatkówki nie obserwowano w żadnym z badań toksykologicznych u żadnego badanego gatunku podczas rutynowej oceny histopatologicznej oczu. Znaczenie tych wyników dla ludzi nie jest znane. W badaniu karcynogenności na samcach szczurów wystąpiły nowotwory z komórek Leydiga i przerost tych komórek. Nowotwory złośliwe obserwowano głównie w macicy samic, które otrzymywały lek w dawkach od średnich do dużych. Zmiany te są dobrze znanymi skutkami podawania agonistów dopaminy przez całe życie u szczurów i uważa się, że nie mają odniesienia do ludzi. Wpływ rotygotyny na reprodukcję badano na szczurach, królikach i myszach. Rotygotyna nie miała działania teratogennego u żadnego z tych trzech gatunków, wykazywała natomiast toksyczny wpływ na zarodek u szczurów i myszy w dawkach toksycznych dla samic.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 1 mg/24 h
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Rotygotyna nie wpływała na płodność samców szczurów, jednakże wyraźnie zmniejszała płodność samic szczurów i myszy, ze względu na wpływ na stężenie prolaktyny, mające u gryzoni szczególne znaczenie. Rotygotyna nie wywoływała mutacji genowych w teście Amesa, jednakże wykazywała działanie in vitro w teście na komórkach chłoniaka myszy z aktywacją metaboliczną i, w mniejszym stopniu, bez aktywacji metabolicznej. Działanie mutagenne można przypisać efektowi klastogennemu rotygotyny. Działanie to nie zostało potwierdzone in vivo w teście mikrojądrowym u myszy ani w teście nieplanowej syntezy DNA (UDS) u szczurów. Ponieważ efekt ten występował mniej lub bardziej równolegle ze zmniejszeniem się całkowitego względnego wzrostu komórek, może być on związany z cytotoksycznym działaniem substancji. Dlatego też znaczenie dodatniego wyniku jednego testu mutagenności in vitro nie jest znane.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 1 mg/24 h
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Warstwa pokrywająca Błona poliestrowa, pokryta silikonem i aluminium, powleczona farbą z warstwą pigmentu (tytanu dwutlenek (E171), pigment żółty 95, pigment czerwony 166) i nadrukiem (pigment czerwony 144, pigment żółty 95, pigment czarny 7). Samoprzylepna warstwa matrycowa Kopolimer dimetylosiloksan-krzemian trimetylosililu, Powidon K90, Sodu metadwusiarczyn (E223), Askorbylu palmitynian (E304) oraz DL-alfa-tokoferol (E307). Warstwa ochronna Przezroczysta błona poliestrowa pokryta fluoropolimerem. 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 30 miesięcy. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30˚C. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Saszetka do rozdzierania w plastikowym pudełku: Jedna strona saszetki jest wytworzona z kopolimeru etylenu (warstwa najbardziej wewnętrzna), folii aluminiowej, błony polietylenowej o małej gęstości i papieru; druga strona jest wytworzona z polietylenu (warstwa najbardziej wewnętrzna), aluminium, kopolimeru etylenu i papieru.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 1 mg/24 h
Dane farmaceutyczne
Pudełko zawiera 7, 14, 28, 30 lub 84 (opakowanie zbiorcze zawierające 3 opakowania po 28) plastrów, zapakowanych szczelnie w oddzielnych saszetkach. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Plaster po użyciu nadal zawiera substancję czynną. Po odklejeniu wykorzystany plaster należy złożyć na pół, zwracając warstwy przylepne do wewnątrz, aby warstwa matrycowa nie była widoczna, następnie umieścić w oryginalnej saszetce i usunąć. Wszystkie wykorzystane lub niewykorzystane plastry należy usunąć w sposób zgodny z lokalnymi przepisami lub zwrócić do apteki.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 3 mg/24 h
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Neupro 1 mg/24 h system transdermalny, plaster Neupro 3 mg/24 h system transdermalny, plaster 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Neupro 1 mg/24 h system transdermalny, plaster Każdy plaster uwalnia 1 mg rotygotyny w ciągu 24 godzin. Każdy plaster o powierzchni 5 cm 2 zawiera 2,25 mg rotygotyny. Neupro 3 mg/24 h system transdermalny, plaster Każdy plaster uwalnia 3 mg rotygotyny w ciągu 24 godzin. Każdy plaster o powierzchni 15 cm 2 zawiera 6,75 mg rotygotyny. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA System transdermalny, plaster. Cienki, kwadratowy plaster typu matrycowego z zaokrąglonymi krawędziami, trójwarstwowy. Neupro 1 mg/24 h system transdermalny, plaster Zewnętrzna powierzchnia warstwy pokrywającej jest barwy beżowej z nadrukowanym napisem „Neupro 1 mg/24 h”. Neupro 3 mg/24 h system transdermalny, plaster Zewnętrzna powierzchnia warstwy pokrywającej jest barwy beżowej z nadrukowanym napisem „Neupro 3 mg/24 h”.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 3 mg/24 h
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt Neupro jest wskazany u dorosłych w leczeniu objawowym idiopatycznego zespołu niespokojnych nóg (RLS) o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 3 mg/24 h
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Zalecenia dotyczące dawkowania zostały podane w dawce nominalnej. Dawkowanie należy rozpocząć od dawki 1 mg/24 h podawanej raz na dobę. W zależności od indywidualnej reakcji pacjenta, dawkę można zwiększać w odstępach tygodniowych o 1 mg/24 h do maksymalnej dawki 3 mg/24 h. Co 6 miesięcy należy ponownie rozważyć potrzebę kontynuowania terapii. Produkt Neupro stosuje się raz na dobę. Plaster należy naklejać mniej więcej o tej samej porze każdego dnia. Plaster pozostawia się na skórze przez 24 godziny, po czym zastępuje się go nowym plastrem naklejanym w innym miejscu. Jeśli pacjent zapomni o naklejeniu plastra o zwykłej porze lub w razie odklejenia się plastra, należy nakleić nowy plaster na pozostałą część doby. Zaprzestanie leczenia Produkt Neupro należy odstawiać stopniowo. Dawkę dobową należy zmniejszać stopniowo o 1 mg/24 h, najlepiej co drugi dzień, aż do całkowitego zakończenia stosowania produktu Neupro (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 3 mg/24 h
Dawkowanie
W przypadku przestrzegania powyższej zasady nie obserwowano objawów „z odbicia” (wzmaganie się objawów po zaprzestaniu leczenia w porównaniu z ich początkowym nasileniem). Specjalne grupy pacjentów Zaburzenia czynności wątroby Dostosowanie dawkowania nie jest konieczne u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby. Należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, które mogą prowadzić do zmniejszenia klirensu rotygotyny. Rotygotyna nie była badana w tej grupie pacjentów. W razie nasilenia się zaburzeń czynności wątroby konieczne może być zmniejszenie dawki. Zaburzenia czynności nerek Dostosowanie dawkowania nie jest konieczne u pacjentów z łagodnymi do ciężkich zaburzeniami czynności nerek, w tym u osób wymagających dializy. Niespodziewana kumulacja rotygotyny może również wystąpić w przypadku ostrego pogorszenia czynności nerek (patrz punkt 5.2).
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 3 mg/24 h
Dawkowanie
Dzieci i młodzież Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności rotygotyny u dzieci i młodzieży. Dostępne dane przedstawiono w punkcie 5.2, jednak brak zaleceń dotyczących dawkowania rotygotyny u dzieci i młodzieży z zespołem niespokojnych nóg. Sposób podawania Produkt Neupro jest przeznaczony do stosowania przezskórnego. Plaster należy nakleić na czystą, suchą, nieuszkodzoną i zdrową skórę brzucha, uda, biodra, bocznej części tułowia, barku lub ramienia. Należy unikać ponownego naklejania plastra w tym samym miejscu przez okres 14 dni. Nie wolno stosować plastra Neupro na skórę zaczerwienioną, podrażnioną lub uszkodzoną (patrz punkt 4.4). Stosowanie i sposób obchodzenia się z produktem Każdy plaster jest zapakowany w saszetkę i należy go nakleić na skórę bezpośrednio po otwarciu saszetki. Należy zdjąć jedną połowę warstwy ochronnej, przykleić lepką część plastra do skóry i silnie docisnąć. Następnie odchylić plaster i zdjąć drugą część warstwy ochronnej.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 3 mg/24 h
Dawkowanie
Nie należy dotykać lepkiej powierzchni plastra. Plaster należy silnie docisnąć dłonią przez około 30 sekund, aby zapewnić jego właściwe przyklejenie. Nie należy przecinać plastra na części.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 3 mg/24 h
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Badanie metodą rezonansu magnetycznego lub kardiowersja (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 3 mg/24 h
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Rezonans magnetyczny (MRI) i kardiowersja Warstwa pokrywająca plaster Neupro zawiera aluminium. Aby uniknąć oparzeń skóry, plaster Neupro należy zdjąć przed wykonaniem u pacjenta badania metodą rezonansu magnetycznego (MRI) lub kardiowersji. Niedociśnienie ortostatyczne Agoniści dopaminy zaburzają układową regulację ciśnienia tętniczego powodując niedociśnienie ortostatyczne. Zdarzenia te występowały także podczas leczenia rotygotyną, ale ich częstość była podobna do obserwowanej u pacjentów otrzymujących placebo. Zaleca się kontrolowanie ciśnienia tętniczego, zwłaszcza w początkowym okresie leczenia, w związku z ogólnym ryzykiem wystąpienia niedociśnienia ortostatycznego związanego z leczeniem dopaminergicznym. Omdlenia W badaniach klinicznych z zastosowaniem rotygotyny obserwowano omdlenia; częstość ich występowania była podobna do tej obserwowanej u pacjentów otrzymujących placebo.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 3 mg/24 h
Specjalne środki ostrozności
Ponieważ z badań tych byli wykluczeni pacjenci z istotnymi klinicznie chorobami układu sercowo-naczyniowego, u chorych z ciężkimi chorobami układu sercowo naczyniowego należy przeprowadzić wywiad pod kątem omdleń i objawów zwiastujących omdlenie. Przypadki nagłego zasypiania i senność Stosowanie rotygotyny było związane z sennością i przypadkami nagłego zasypiania. Zgłaszano przypadki nagłego zasypiania pacjentów w trakcie aktywności dziennej, czasami bez żadnych objawów poprzedzających. Lekarze zapisujący produkt Neupro powinni stale oceniać pacjentów pod kątem ospałości lub senności, ponieważ pacjenci mogą nie zdawać sobie sprawy z tych objawów dopóki nie zostaną bezpośrednio zapytani. Należy starannie rozważyć zmniejszenie dawki produktu lub zakończenie leczenia. Zaburzenia kontroli nawyków i popędów oraz inne powiązane zaburzenia Należy regularnie monitorować pacjentów ze względu na możliwość wystąpienia zaburzeń kontroli nawyków i popędów oraz innych powiązanych zaburzeń, w tym zespołu dysregulacji dopaminowej.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 3 mg/24 h
Specjalne środki ostrozności
Należy poinformować pacjentów i ich opiekunów, że u osób leczonych agonistami dopaminy, w tym rotygotyną, mogą wystąpić behawioralne objawy zaburzeń popędów w tym: patologiczny hazard, zwiększone libido, hiperseksualność, kompulsyjne wydawanie pieniędzy lub kupowanie oraz kompulsyjny lub niepohamowany apetyt. W trakcie leczenia rotygotyną, u niektórych pacjentów obserwowano wystąpienie zespołu dysregulacji dopaminowej. W takich przypadkach zaleca się rozważenie zmniejszenia dawki lub stopniowe odstawienie leku. Złośliwy zespół neuroleptyczny Po nagłym przerwaniu leczenia dopaminergicznego mogą występować objawy przypominające złośliwy zespół neuroleptyczny. Z tego powodu zaleca się stopniowe zmniejszanie dawkowania (patrz punkt 4.2). Zespół odstawienia agonisty dopaminy Po nagłym przerwaniu leczenia dopaminergicznego mogą występować objawy przypominające zespół odstawienia agonisty dopaminy (na przykład ból, zmęczenie, depresja, pocenie się i lęk).
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 3 mg/24 h
Specjalne środki ostrozności
Z tego powodu zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki (patrz punkt 4.2). Zaburzenia myślenia i zachowania Zgłaszano zaburzenia myślenia i zachowania, które mogą przejawiać się różnorako, w tym myślami paranoidalnymi, urojeniami, omamami, splątaniem, zachowaniami psychotycznymi, dezorientacją, zachowaniami agresywnymi, pobudzeniem i majaczeniem. Powikłania związane z włóknieniem U niektórych pacjentów leczonych środkami dopaminergicznymi, będącymi pochodnymi alkaloidów sporyszu, obserwowano przypadki włóknienia zaotrzewnowego, nacieków płucnych, wysięku do jamy opłucnej, pogrubienia opłucnej, zapalenia osierdzia i uszkodzenia zastawek serca. Objawy te mogą przeminąć po przerwaniu leczenia, jednak nie zawsze dochodzi do ich całkowitego ustąpienia. Chociaż uważa się, że powyższe działania niepożądane są związane z ergolinową strukturą tych związków, nie wiadomo, czy inni agoniści dopaminy, nie będący pochodnymi alkaloidów sporyszu, również mogą wywoływać takie objawy.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 3 mg/24 h
Specjalne środki ostrozności
Neuroleptyki Nie należy stosować neuroleptyków jako leków przeciwwymiotnych u pacjentów używających agonistów dopaminy (patrz także punkt 4.5). Kontrole okulistyczne Zaleca się przeprowadzanie kontroli okulistycznych w regularnych odstępach czasu lub gdy wystąpią zaburzenia widzenia. Ogrzewanie miejsca naklejenia plastra Nie należy narażać miejsca naklejenia plastra na zewnętrzne źródła ciepła (nadmierne światło słoneczne, podkładki grzewcze i inne źródła ciepła, takie jak sauna, gorąca kąpiel). Odczyny skórne w miejscu podania W miejscu naklejenia plastra mogą wystąpić odczyny skórne, zwykle o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu. Zaleca się, aby miejsce naklejenia plastra zmieniać każdego dnia (np. ze strony prawej na lewą oraz z górnej części ciała na dolną). To samo miejsce nie powinno być ponownie wykorzystane w ciągu 14 dni.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 3 mg/24 h
Specjalne środki ostrozności
Jeśli w miejscu naklejenia plastra wystąpią odczyny utrzymujące się dłużej niż kilka dni lub są trwałe, jeśli nastąpi nasilenie odczynu skórnego lub jeśli odczyn skórny rozszerzy się poza miejsce naklejenia plastra, należy dokonać oceny stosunku ryzyka do korzyści dla danego pacjenta. W razie wystąpienia wysypki lub podrażnienia skóry w wyniku stosowania systemu transdermalnego, należy unikać narażenia tej okolicy na bezpośrednie działanie promieni słonecznych do czasu wygojenia skóry, ponieważ ekspozycja na światło słoneczne może prowadzić do zmian jej zabarwienia. Jeśli podczas stosowania produktu Neupro zaobserwuje się uogólniony odczyn skórny mający związek z leczeniem produktem Neupro (np. wysypka alergiczna, w tym wysypka rumieniowa, plamkowa, grudkowa lub świąd), należy zaprzestać leczenia. Obrzęk obwodowy Obrzęk obwodowy obserwowano również w badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z zespołem niespokojnych nóg.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 3 mg/24 h
Specjalne środki ostrozności
Nasilenie objawów U pacjentów z zespołem niespokojnych nóg może dojść do nasilenia objawów. Nasilenie dotyczy wcześniejszego ich występowania wieczorem (lub nawet po południu), zwiększenia ciężkości objawów i rozszerzenia się objawów na inne części ciała. W długoterminowych badaniach klinicznych z zastosowaniem rotygotyny, większość epizodów nasilenia objawów miało miejsce w pierwszym i drugim roku leczenia. Należy unikać stosowania dawek większych niż zalecane w zespole niespokojnych nóg, ponieważ większe dawki mogą prowadzić do częstszych przypadków nasilenia objawów (patrz punkt 5.1). Nadwrażliwość na siarczyny Neupro zawiera sodu metadwusiarczyn, siarczyn, który u niektórych wrażliwych pacjentów może powodować reakcje alergiczne, w tym objawy anafilaktyczne i epizody astmatyczne zagrażające życiu lub o średnim nasileniu.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 3 mg/24 h
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Rotygotyna jest agonistą dopaminy, dlatego też przyjmuje się, że antagoniści dopaminy, jak neuroleptyki (np. pochodne fenotiazyny, butyrofenonu, tioksantenu) lub metoklopramid, mogą zmniejszać skuteczność produktu Neupro i należy unikać jednoczesnego podawania tych leków. Ze względu na możliwe działanie addytywne należy zachować ostrożność, kiedy pacjenci zażywają środki uspokajające lub inne leki działające hamująco na ośrodkowy układ nerwowy (np. benzodiazepiny, leki przeciwpsychotyczne, leki przeciwdepresyjne) lub alkohol w skojarzeniu z rotygotyną. Jednoczesne podawanie lewodopy i karbidopy z rotygotyną nie wpływa na właściwości farmakokinetyczne rotygotyny; także rotygotyna nie ma wpływu na farmakokinetykę lewodopy i karbidopy. Jednoczesne podawanie domperydonu i rotygotyny nie wpływało na farmakokinetykę rotygotyny.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 3 mg/24 h
Interakcje
Jednoczesne podawanie omeprazolu (inhibitor CYP2C19), w dawkach 40 mg/24 h, nie wpływało na farmakokinetykę ani metabolizm rotygotyny u zdrowych ochotników. Podawanie rotygotyny (3 mg/24 h) nie miało wpływu na właściwości farmakodynamiczne i farmakokinetyczne stosowanych jednocześnie doustnych środków antykoncepcyjnych (0,03 mg etynyloestradiolu, 0,15 mg lewonorgestrelu). Nie badano interakcji z hormonalnymi środkami antykoncepcyjnymi w innej postaci.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 3 mg/24 h
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Kobiety w wieku rozrodczym, antykoncepcja u kobiet Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne metody antykoncepcji aby zapobiec ciąży podczas leczenia rotygotyną. Ciąża Brak odpowiednich danych dotyczących stosowania rotygotyny u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego u szczurów i królików, natomiast obserwowano toksyczne działanie na zarodek u szczurów i myszy po dawkach toksycznych dla samic (patrz punkt 5.3). Potencjalne zagrożenie dla człowieka nie jest znane. Rotygotyny nie należy stosować w okresie ciąży. Karmienie piersią Ze względu na zmniejszanie przez rotygotynę wydzielania prolaktyny u ludzi, należy oczekiwać hamowania laktacji. Badania przeprowadzone na szczurach wykazały, że rotygotyna i (lub) jej metabolit(y) są wydzielane do mleka. Biorąc pod uwagę brak danych dotyczących człowieka, należy przerwać karmienie piersią.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 3 mg/24 h
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Płodność Informacje na temat badań wpływu na płodność, patrz punkt 5.3.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 3 mg/24 h
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Rotygotyna może wywierać znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu. Należy poinformować pacjentów leczonych rotygotyną, u których występują senność i (lub) epizody nagłego zasypiania, o zakazie prowadzenia pojazdów mechanicznych i wykonywania czynności (np. obsługiwania urządzeń mechanicznych), podczas których zaburzona czujność może narazić pacjentów lub inne osoby na ryzyko poważnego zranienia lub zgonu, do czasu ustąpienia nawracających epizodów zasypiania i senności (patrz także punkty 4.4 i 4.5).
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 3 mg/24 h
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Analiza zbiorcza badań klinicznych kontrolowanych placebo z udziałem łącznej liczby 748 pacjentów leczonych produktem Neupro i 214 pacjentów otrzymujących placebo wykazała, że 65,5 % pacjentów leczonych produktem Neupro i 33,2 % otrzymujących placebo zgłosiło co najmniej jedno działanie niepożądane. Na początku leczenia mogą wystąpić niepożądane działania dopaminergiczne, takie jak nudności i wymioty. Ich nasilenie jest zwykle łagodne lub umiarkowane, a objawy przemijają, nawet w przypadku kontynuacji leczenia. Do działań niepożądanych, zgłaszanych przez ponad 10% pacjentów leczonych produktem Neupro, należą nudności, odczyny w miejscu podania, stany osłabienia i ból głowy. W badaniach, w których miejsca naklejenia plastra zmieniano zgodnie z zaleceniami podanymi w Charakterystyce Produktu Leczniczego i ulotce dla pacjenta, u 34,2% z 748 pacjentów stosujących produkt Neupro, wystąpiły odczyny w miejscu podania.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 3 mg/24 h
Działania niepożądane
W większości przypadków odczyny w miejscu podania były łagodne lub umiarkowane i były one ograniczone do miejsca naklejenia plastra. Reakcje te były przyczyną zaprzestania leczenia produktem Neupro u 7,2% pacjentów otrzymujących ten produkt. Odsetek pacjentów, którzy przerwali leczenie Odsetek pacjentów, którzy przerwali leczenie, był oceniany w trzech badaniach klinicznych trwających do trzech lat. Odsetek pacjentów przerywających leczenie w pierwszym roku wyniósł 25- 38%, w drugim roku – 10%, a w trzecim – 11%. Należy przeprowadzać okresową ocenę skuteczności i bezpieczeństwa, uwzględniając nasilenie się objawów. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Poniższa tabela przedstawia działania niepożądane leku zebrane na podstawie analizy zbiorczej wyżej wymienionych badań przeprowadzonych u pacjentów z zespołem niespokojnych nóg oraz na podstawie doświadczeń po wprowadzeniu produktu na rynek.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 3 mg/24 h
Działania niepożądane
W obrębie każdej grupy działania niepożądane są wymienione zgodnie z częstością występowania (liczba pacjentów, u których może wystąpić działanie niepożądane), przy zastosowaniu następujących kategorii: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania, objawy niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.

CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 3 mg/24 h
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów narządowychwg MedDRA Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Częstość nieznana
Zaburzenia Nadwrażli-
układu wość, która
immunologi- może
cznego obejmować
obrzęk
naczynioru-
chowy, obrzęk
języka i warg

CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 3 mg/24 h
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów narządowychwg MedDRA Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Częstość nieznana
Zaburzenia psychiczne Nagły napad snu/ nagłe zasypianie, Zaburzenia pożądania seksualnegoa (w tym: hiperseksual- ność, zwiększone libido), bezsenność, zaburzenia snu, niezwykłe sny, zaburzenia kontroli popędówa,d (w tym patologiczny hazard, stereotypie, niepohamowa- ny apetyt/ zaburzenia odżywianiab, kompulsyjnekupowaniec) Zaburzenia obsesyjno- kompulsyjne, pobudzenie Zachowania agresywne/ agresjab, dezorientacjad Zespół dysregulacji dopaminergi- cznejc, zaburzenia postrzegania (w tym: omamy, omamy wzrokowe, omamy słuchowe, złudzenia), koszmary sennee, paranojae, stan splątaniae, zaburzenia psychotycznee, urojeniae, majaczeniee
Zaburzenia układu nerwowego Ból głowy Senność Zawroty głowye, zaburzenia świadomości niesklasyfiko- wanee (w tym omdlenie, omdlenie wazowagalne, utrata przytomności), dyskinezae, zawroty głowy związane ze zmianą pozycji ciałae, letarge,drgawkie
Zaburzenia oka Niewyraźne widzeniee, zaburzeniawidzeniae, fotopsjae

CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 3 mg/24 h
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów narządowychwg MedDRA Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Częstość nieznana
Zaburzenia ucha i błędnika Zawroty głowye
Zaburzenia serca Kołatanie sercae, migotanie przedsionkówe,częstoskurcz nadkomorowye
Zaburzenia naczyniowe Nadciśnienie Niedociśnie- nieortostatyczne Niedociśnie- niee
Zaburzenia oddechowe, klatkipiersiowej i śródpiersia Czkawkae
Zaburzenia żołądka i jelit Nudności Wymioty, dyspepsja Zaparciee, suchość w jamie ustneje, ból brzuchae,biegunka
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Świąd Rumieńe, nadmierne pocenie sięe, świąd uogólnionye, podrażnienie skórye, kontaktowe zapalenie skórye, wysypkauogólnionae
Zaburzenia układu rozrodczego ipiersi Zaburzenia erekcjie

CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 3 mg/24 h
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów narządowychwg MedDRA Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Częstość nieznana
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Odczyny w miejscu naklejeniaa (w tym: rumień, świąd, podrażnienie, wysypka, zapalenie skóry, pęcherzyki, ból, wypryski, stan zapalny, opuchlizna, odbarwienia, grudki, starcia naskórka, pokrzywka, nadwrażli- wość), stany osłabieniaa (w tym zmęczenie, osłabienie, złesamopoczucie) Drażliwość, obrzęki obwodowe
Badania diagnostyczne Zmniejszenie masy ciałae, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowyche (w tym AspAT, AlAT, GGTP),zwiększenie masy ciałae, zwiększenie częstości pracy sercae, zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej(CPK)d,e
Urazy i zatrucia,powikłania po zabiegach Upadkie
Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe itkanki łącznej Rabdomiolizac

CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 3 mg/24 h
Działania niepożądane
a Termin wysokiej kategorii (High Level Term) b Zgłaszane w badaniach otwartych c Obserwowane po wprowadzeniu do obrotu d Zaobserwowane w 2011, w analizie zbiorczej kontrolowanych placebo badań prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby e Obserwowane w badaniach z udziałem pacjentów z chorobą Parkinsona Opis wybranych działań niepożądanych Epizody nagłego zasypiania i senność Stosowanie rotygotyny wiązało się z sennością, w tym nadmierną sennością w ciągu dnia i epizodami nagłego zasypiania. W pojedynczych przypadkach epizody nagłego zasypiania występowały podczas prowadzenia pojazdów i prowadziły do wypadków (patrz także punkty 4.4 i 4.7). Zaburzenia kontroli nawyków i popędów U pacjentów, leczonych agonistami dopaminy, w tym rotygotyną może wystąpić patologiczny hazard, zwiększone libido, hiperseksualność, kompulsyjne wydawanie pieniędzy lub kupowanie oraz kompulsyjne lub niepohamowany apetyt (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 3 mg/24 h
Działania niepożądane
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 3 mg/24 h
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy Najbardziej prawdopodobne działania niepożądane będą odpowiadały profilowi farmakodynamicznemu agonisty dopaminy, obejmując nudności, wymioty, niedociśnienie tętnicze, ruchy mimowolne, omamy, splątanie, drgawki i inne objawy ośrodkowej stymulacji dopaminergicznej. Sposób postępowania Nie ma antidotum w razie przedawkowania agonistów dopaminy. W przypadku podejrzewanego przedawkowania należy rozważyć zdjęcie plastra (plastrów), ponieważ po zdjęciu plastra (plastrów) przenikanie substancji czynnej jest wstrzymane i stężenie rotygotyny w osoczu gwałtownie się zmniejsza. Należy uważnie kontrolować stan pacjenta, w tym częstość akcji serca, rytm serca oraz ciśnienie tętnicze. Leczenie przedawkowania może wymagać zastosowania ogólnych środków wspomagających podtrzymanie czynności życiowych. Nie przypuszcza się aby dializa była skuteczna, ponieważ rotygotyna nie jest usuwana w drodze dializy.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 3 mg/24 h
Przedawkowanie
Jeśli konieczne jest przerwanie stosowania rotygotyny, należy to przeprowadzić stopniowo aby zapobiec złośliwemu zespołowi neuroleptycznemu.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 3 mg/24 h
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki stosowane w chorobie Parkinsona, agoniści dopaminy; kod ATC: N04BC09 Rotygotyna jest nie będącym pochodną alkaloidów sporyszu agonistą receptorów dopaminergicznych przeznaczonym do leczenia objawów przedmiotowych i podmiotowych choroby Parkinsona i zespołu niespokojnych nóg. Mechanizm działania Uważa się, że korzystne działanie rotygotyny w leczeniu choroby Parkinsona wynika z aktywacji receptorów D 3 , D 2 i D 1 skorupy jądra ogoniastego w mózgu. Dokładny mechanizm działania rotygotyny w leczeniu zespołu niespokojnych nóg nie jest znany. Uważa się, że rotygotyna może oddziaływać głównie za pośrednictwem receptorów dopaminergicznych Rezultat działania farmakodynamicznego Jeśli chodzi o wpływ czynnościowy na różne podtypy receptorów i na ich dystrybucję w mózgu, rotygotyna jest agonistą receptorów D 2 i D 3 , działającym również na receptory D 1 , D 4 i D 5 .
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 3 mg/24 h
Właściwości farmakodynamiczne
W obrębie receptorów niedopaminergicznych rotygotyna wykazywała antagonistyczny wpływ na receptory alfa2B i agonistyczny na receptory 5HT1A, jednak nie wywierała wpływu na receptor 5HT2B. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Skuteczność rotygotyny została oceniona w 5 badaniach kontrolowanych placebo, z udziałem ponad 1400 pacjentów z idiopatycznym zespołem niespokojnych nóg. Skuteczność potwierdzono w kontrolowanych badaniach u pacjentów leczonych do 29 tygodni. Efekt terapeutyczny utrzymywał się przez 6 miesięcy. Pierwszorzędowymi parametrami skuteczności były zmiany względem stanu wyjściowego w Międzynarodowej Skali Oceny Zespołu Niespokojnych Nóg (IRLS) i zmiana stopnia ciężkości choroby oceniana według skali CGI ( Clinical Global Improvement ). W przypadku obu pierwszorzędowych punktów końcowych zaobserwowano różnice istotne statystycznie w porównaniu z placebo dla następujących dawek 1 mg/24 h, 2 mg/24 h i 3 mg/24 h.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 3 mg/24 h
Właściwości farmakodynamiczne
Po 6 miesiącach leczenia podtrzymującego u pacjentów z umiarkowanym do ciężkiego zespołem niespokojnych nóg wynik wg skali IRLS poprawił się względem wartości wyjściowych z 30,7 do 20,7 dla placebo i z 30,2 do 13,8 w przypadku stosowania rotygotyny. Uśredniona zmiana wyników wynosiła -6,5 punktów (CI 95% -8,7; -4,4, p < 0,0001). Współczynnik odpowiedzi badanych w skali CGI – 1 (duża poprawa, bardzo duża poprawa) wyniósł odpowiednio 43,0% i 67,5% dla placebo i rotygotyny (różnica 24,5% CI 95%: 14,2%; 34,8%, p<0,0001). W 7-tygodniowym badaniu klinicznym kontrolowanym placebo oceniano parametry polisomnograficzne. Rotygotyna znacząco zmniejszyła wskaźnik okresowych ruchów kończyn (PLMI, ang. Periodic Limb Movement Index ): z 50,9 do 7,7 w porównaniu do placebo: z 37,4 do 32,7 (p < 0,0001).
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 3 mg/24 h
Właściwości farmakodynamiczne
Nasilenie objawów W dwóch trwających 6 miesięcy badaniach, prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby z grupą kontrolną placebo, istotne klinicznie nasilenie objawów choroby stwierdzono u 1,5% pacjentów stosujących rotygotynę w porównaniu z 0,5% pacjentów otrzymujących placebo. W dwóch badaniach otwartych, będących kontynuacją wcześniejszych badań, trwających kolejne 12 miesięcy, odsetek pacjentów z istotnym klinicznie nasileniem objawów wyniósł 2,9%. Żaden z pacjentów nie przerwał leczenia z powodu nasilenia objawów. W trwającym 5 lat badaniu otwartym, nasilenie objawów wystąpiło u 11,9% pacjentów leczonych zgodnie z zarejestrowanym dawkowaniem w zespole niespokojnych nóg (1-3 mg/24 h), a u 5,1% pacjentów nasilenie to uznano za klinicznie znaczące. W badaniu tym większość epizodów nasilenia objawów wystąpiła w pierwszym i drugim roku leczenia.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 3 mg/24 h
Właściwości farmakodynamiczne
Ponadto, w badaniu tym dopuszczono również zastosowanie większej dawki – 4 mg/24 h, która nie została zatwierdzona w leczeniu zespołu niespokojnych nóg i której podawanie prowadziło do częstszych przypadków nasilenia objawów.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 3 mg/24 h
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Po naklejeniu plastra następuje ciągłe uwalnianie rotygotyny z systemu transdermalnego i jej wchłanianie przez skórę. Stężenia w stanie stacjonarnym są osiągane po jednym lub dwóch dniach stosowania plastra i utrzymują się na stałym poziomie, jeśli plaster jest naklejany na okres 24 godzin raz na dobę. Stężenia rotygotyny w osoczu zwiększają się proporcjonalne do dawki w zakresie dawek od 1 mg/24 h do 24 mg/24 h Około 45% substancji czynnej uwalnia się z plastra do skóry w ciągu 24 godzin. Bezwzględna dostępność biologiczna po podaniu przezskórnym wynosi w przybliżeniu 37%. Zmiana miejsca naklejenia plastra może powodować różnice w stężeniach osoczowych leku z dnia na dzień. Różnice w dostępności biologicznej rotygotyny mieściły się w zakresie od 2% (różnica między ramieniem a bokiem) do 46% (różnica między barkiem a udem). Jednakże nic nie wskazuje, aby miało to istotny wpływ na wyniki kliniczne.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 3 mg/24 h
Właściwości farmakokinetyczne
Dystrybucja Wiązanie rotygotyny z białkami osocza in vitro wynosi w przybliżeniu 92%. Pozorna objętość dystrybucji u ludzi wynosi około 84 l/kg. Metabolizm Rotygotyna ulega przemianom metabolicznym w znacznym stopniu. Rotygotyna jest metabolizowana drogą N-dealkilacji oraz koniugacji bezpośredniej i pośredniej. Wyniki badań in vitro wskazują, że różne izoformy CYP mogą katalizować proces N-dealkilacji rotygotyny. Głównymi metabolitami są siarczany i koniugaty glukuronidowe substancji macierzystej, a także nieaktywne biologicznie produkty N-dealkilacji. Informacje dotyczące metabolitów są niepełne. Eliminacja Około 71% dawki rotygotyny ulega wydaleniu z moczem, natomiast mniejsza część (około 23%) jest wydalana z kałem. Klirens rotygotyny po podaniu przezskórnym wynosi około 10 l/min. Całkowity okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi 5 do 7 godzin. Profil farmakokinetyczny wskazuje na model dwufazowy eliminacji z pierwszą fazą okresu półtrwania wynoszącą około 2 do 3 godzin.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 3 mg/24 h
Właściwości farmakokinetyczne
Dzięki przezskórnemu podawaniu produktu nie oczekuje się wpływu posiłku i chorób przewodu pokarmowego. Specjalne grupy pacjentów Ze względu na rozpoczynanie leczenia produktem Neupro od małych dawek i stopniowego ich zwiększania stosownie do tolerancji klinicznej, dostosowanie dawki produktu związane z płcią, masą ciała lub wiekiem w celu uzyskania optymalnego efektu terapeutycznego nie jest konieczne. Zaburzenia czynności wątroby i nerek Nie zaobserwowano istotnego zwiększenia stężenia osoczowego rotygotyny u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością wątroby lub z łagodną do ciężkiej niewydolnością nerek. Produkt Neupro nie był badany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby. Stężenia osoczowe koniugatów rotygotyny i produktów jej dealkilacji zwiększają się w przypadku niewydolności nerek. Jednakże wystąpienie działań klinicznych tych metabolitów jest mało prawdopodobne.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 3 mg/24 h
Właściwości farmakokinetyczne
Dzieci i młodzież Ograniczone dane farmakokinetyczne uzyskane po wielokrotnym podaniu dawek od 0,5 do 3 mg/24 h u młodzieży (13-17 lat, n=24) z zespołem niespokojnych nóg wykazały, że ekspozycja ogólnoustrojowa na rotygotynę jest podobna do ekspozycji stwierdzanej u dorosłych. Dane dotyczące skuteczności/ bezpieczeństwa stosowania są niewystarczające, aby określić związek pomiędzy ekspozycją a odpowiedzią na leczenie (patrz też punkt 4.2, informacje na temat stosowania u dzieci i młodzieży).
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 3 mg/24 h
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym i toksyczności długoterminowej wykazano, że główne efekty były związane z działaniem farmakodynamicznym typowym dla agonistów dopaminy i wynikającym z niego zmniejszeniem wydzielania prolaktyny. Po podaniu pojedynczej dawki rotygotyny widoczne było wiązanie się leku z tkankami zawierającymi melaninę (tj. oczami) u pigmentowanych szczurów i małp, które ustępowało powoli w ciągu 14-dniowej obserwacji. W 3-miesięcznym badaniu prowadzonym na szczurach albinosach zaobserwowano przy użyciu mikroskopu transmisyjnego zwyrodnienie siatkówki po dawce 2,8 razy większej od maksymalnej dawki zalecanej dla ludzi w przeliczeniu na mg/m 2 . Działania te były bardziej widoczne u samic szczurów. Dodatkowe badania mające na celu dalszą ocenę tej specyficznej patologii nie zostały przeprowadzone.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 3 mg/24 h
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Zwyrodnienia siatkówki nie obserwowano w żadnym z badań toksykologicznych u żadnego badanego gatunku podczas rutynowej oceny histopatologicznej oczu. Znaczenie tych wyników dla ludzi nie jest znane. W badaniu karcynogenności na samcach szczurów wystąpiły nowotwory z komórek Leydiga i przerost tych komórek. Nowotwory złośliwe obserwowano głównie w macicy samic, które otrzymywały lek w dawkach od średnich do dużych. Zmiany te są dobrze znanymi skutkami podawania agonistów dopaminy przez całe życie u szczurów i uważa się, że nie mają odniesienia do ludzi. Wpływ rotygotyny na reprodukcję badano na szczurach, królikach i myszach. Rotygotyna nie miała działania teratogennego u żadnego z tych trzech gatunków, wykazywała natomiast toksyczny wpływ na zarodek u szczurów i myszy w dawkach toksycznych dla samic.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 3 mg/24 h
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Rotygotyna nie wpływała na płodność samców szczurów, jednakże wyraźnie zmniejszała płodność samic szczurów i myszy, ze względu na wpływ na stężenie prolaktyny, mające u gryzoni szczególne znaczenie. Rotygotyna nie wywoływała mutacji genowych w teście Amesa, jednakże wykazywała działanie in vitro w teście na komórkach chłoniaka myszy z aktywacją metaboliczną i, w mniejszym stopniu, bez aktywacji metabolicznej. Działanie mutagenne można przypisać efektowi klastogennemu rotygotyny. Działanie to nie zostało potwierdzone in vivo w teście mikrojądrowym u myszy ani w teście nieplanowej syntezy DNA (UDS) u szczurów. Ponieważ efekt ten występował mniej lub bardziej równolegle ze zmniejszeniem się całkowitego względnego wzrostu komórek, może być on związany z cytotoksycznym działaniem substancji. Dlatego też znaczenie dodatniego wyniku jednego testu mutagenności in vitro nie jest znane.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 3 mg/24 h
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Warstwa pokrywająca Błona poliestrowa, pokryta silikonem i aluminium, powleczona farbą z warstwą pigmentu (tytanu dwutlenek (E171), pigment żółty 95, pigment czerwony 166) i nadrukiem (pigment czerwony 144, pigment żółty 95, pigment czarny 7). Samoprzylepna warstwa matrycowa Kopolimer dimetylosiloksan-krzemian trimetylosililu, Powidon K90, Sodu metadwusiarczyn (E223), Askorbylu palmitynian (E304) oraz DL-alfa-tokoferol (E307). Warstwa ochronna Przezroczysta błona poliestrowa pokryta fluoropolimerem. 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 30 miesięcy. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30˚C. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Saszetka do rozdzierania w plastikowym pudełku: Jedna strona saszetki jest wytworzona z kopolimeru etylenu (warstwa najbardziej wewnętrzna), folii aluminiowej, błony polietylenowej o małej gęstości i papieru; druga strona jest wytworzona z polietylenu (warstwa najbardziej wewnętrzna), aluminium, kopolimeru etylenu i papieru.
CHPL leku Neupro, system transdermalny, plaster, 3 mg/24 h
Dane farmaceutyczne
Pudełko zawiera 7, 14, 28, 30 lub 84 (opakowanie zbiorcze zawierające 3 opakowania po 28) plastrów, zapakowanych szczelnie w oddzielnych saszetkach. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Plaster po użyciu nadal zawiera substancję czynną. Po odklejeniu wykorzystany plaster należy złożyć na pół, zwracając warstwy przylepne do wewnątrz, aby warstwa matrycowa nie była widoczna, następnie umieścić w oryginalnej saszetce i usunąć. Wszystkie wykorzystane lub niewykorzystane plastry należy usunąć w sposób zgodny z lokalnymi przepisami lub zwrócić do apteki.

Letnia apteczka

Sprawdź »

Co warto w niej mieć?

Lek bez recepty

Urosept

tabletki

Infekcje dróg moczowych

Poznaj działanie

Suplement diety

Vesvein Nogi

tabletki

Krążenie żylne

Poznaj działanie

Kosmetyk

Alantandermoline złuszczający

krem

Pielęgnacja stóp

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Alax

tabletki

Zaparcia

Poznaj działanie

Suplement diety

Osavi Kolagen & Elektrolity Witalność i Blask

pomarańcza-grejfrut

Kolagen i elektrolity

Poznaj działanie

Schemat zwiększania dawkowania produktu MIRAPEXIN
Tydzień	Dawka(mg zasady)	Całkowita dawka dobowa(mg zasady)	Dawka (mg soli)	Całkowita dawka dobowa(mg soli)
1	3 x 0,088	0,264	3 x 0,125	0,375
2	3 x 0,18	0,54	3 x 0,25	0,75
3	3 x 0,35	1,1	3 x 0,5	1,50

Schemat podawania produktu MIRAPEXIN
Stopniowedostosowanie dawki	Raz na dobęDawka wieczorna (mg zasady)	Raz na dobęDawka wieczorna (mg soli)
1	0,088	0,125
2*	0,18	0,25
3*	0,35	0,50
4*	0,54	0,75
* jeżeli zachodzi potrzeba

Układ narządowy	Bardzo często (≥1/10)	Często (≥1/100 do<1/10)	Niezbyt często (≥1/1 000 do<1/100)	Rzadko (≥1/10 000do<1/1 000)	Nieznana
Zakażenia i zarażeniapasożytnicze			zapalenie płuc
Zaburzenia endokrynologiczne			nieprawidłowe wydzielanie hormonuantydiuretycznego1
Zaburzenia psychiczne		bezsenność omamy koszmary senne splątanieobjawy behawioralne w postaci zaburzeń kontroli impulsów oraz zachowaniakompulsywne	kompulsywne zakupy patologiczne uzależnienie od hazarduniepokój ruchowy hiperseksualność urojenia zaburzenia libido paranoja majaczenie niepohamowany apetyt1 żarłoczność1	stan pobudzenia maniakalnego
Zaburzenia układu nerwowego	senność zawroty głowy dyskinezy	ból głowy	epizody nagłego zasypiania amnezja hiperkinezjaomdlenia
Zaburzenia oka		zaburzenia widzenia, w tym podwójne widzenie niewyraźne widzenie pogorszenie ostrościwzroku
Zaburzenia serca			niewydolnośćserca1
Zaburzenianaczyniowe		niedociśnienie
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej iśródpiersia			duszność czkawka
Zaburzeniażołądka i jelit	nudności	zaparciawymioty

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej		nadwrażliwość świąd wysypka
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania	zmęczenie obrzęk obwodowy		zespół odstawienia agonisty dopaminy, w tym apatia, niepokój, depresja, zmęczenie, pocenie sięi ból
Badania diagnostyczne	zmniejszenie masy ciała, w tymzmniejszenie apetytu	zwiększenie masy ciała

				pocenie się i ból
Badania diagnostyczne			zmniejszenie masy ciała, w tym zmniejszenie apetytu zwiększenie masy ciała

Schemat podawania produktu SIFROL
Stopniowedostosowanie dawki	Raz na dobęDawka wieczorna (mg zasady)	Raz na dobęDawka wieczorna (mg soli)
1	0,088	0,125
2*	0,18	0,25
3*	0,35	0,50
4*	0,54	0,75
* jeżeli zachodzi potrzeba

		wysypka
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania	zmęczenie obrzęk obwodowy		zespół odstawienia agonisty dopaminy, w tym apatia, niepokój, depresja, zmęczenie,pocenie się i ból
Badania diagnostyczne	zmniejszenie masy ciała, w tym zmniejszenieapetytu	zwiększenie masy ciała

Zaburzenia układu nerwowego	nasilenie objawów zespołu niespokojnychnóg	ból głowy zawroty głowy senność	epizody nagłego zasypiania omdleniadyskinezyamnezja1 hiperkinezja1
Zaburzenia oka			zaburzenia widzenia, w tym pogorszenie ostrości wzroku podwójne widzenieniewyraźne widzenie
Zaburzenia serca			niewydolność serca1
Zaburzenianaczyniowe			niedociśnienie
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej iśródpiersia			duszność czkawka
Zaburzeniażołądka i jelit	nudności	zaparciawymioty
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej			nadwrażliwość świądwysypka
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania		zmęczenie	obrzęk obwodowy	zespół odstawienia agonisty dopaminy, w tym apatia, niepokój, depresja, zmęczenie,pocenie się i ból
Badania diagnostyczne			zmniejszenie masy ciała, w tym zmniejszenie apetytuzwiększenie masy ciała

Klasyfikacja układów narządowychwg MedDRA	Bardzo często	Często	Niezbyt często	Rzadko	Częstość nieznana
Zaburzenia		Nadwrażliwość,
układu	która może
immunologi-	obejmować
cznego	obrzęk
	naczyniorucho-
	wy, obrzęk
	języka i warg

Tetrabenazyna -przedawkowanie substancji

Spis treści

Standardowa dawka i ryzyko przedawkowania tetrabenazyny

Objawy przedawkowania tetrabenazyny

Postępowanie w przypadku przedawkowania tetrabenazyny

Tabela podsumowująca objawy i postępowanie

Tetrabenazyna – konieczność szybkiej reakcji w przypadku przedawkowania

Pytania i odpowiedzi

Jakie są objawy przedawkowania tetrabenazyny?

Co zrobić w przypadku przedawkowania tetrabenazyny?

Czy istnieje antidotum na przedawkowanie tetrabenazyny?

Czy przedawkowanie tetrabenazyny wymaga hospitalizacji?

Jak tetrabenazyna wpływa na organizm?

Dlaczego nie należy przekraczać zaleconej dawki?

Czy tetrabenazyna wchodzi w interakcje z innymi lekami?

CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mgNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mgWskazania do stosowania

CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mgDawkowanie

CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mgDawkowanie

CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mgPrzeciwwskazania

CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mgInterakcje

CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mgInterakcje

CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mgWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mgWpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mgPrzedawkowanie

CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mgPrzedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mgPrzedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mgDane farmaceutyczne

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mgNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mgNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mgWskazania do stosowania

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mgDawkowanie

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mgDawkowanie

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mgDawkowanie

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mgDawkowanie

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mgDawkowanie

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mgDawkowanie

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mgDawkowanie

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mgDawkowanie

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mgDawkowanie

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mgDawkowanie

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mgPrzeciwwskazania

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mgInterakcje

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mgInterakcje

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mgInterakcje

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mgWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mgWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mgWpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mgPrzedawkowanie

CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mg
Wskazania do stosowania

CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mg
Dawkowanie

CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mg
Dawkowanie

CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mg
Przeciwwskazania

CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mg
Interakcje

CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mg
Interakcje

CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mg
Przedawkowanie

CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Tetmodis, tabletki, 25 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Wskazania do stosowania

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Dawkowanie

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Dawkowanie

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Dawkowanie

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Dawkowanie

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Dawkowanie

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Dawkowanie

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Dawkowanie

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Dawkowanie

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Dawkowanie

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Dawkowanie

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Przeciwwskazania

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Interakcje

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Interakcje

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Interakcje

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Przedawkowanie

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,088 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,18 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Mirapexin, tabletki, 0,18 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna