Menu

Pentazocyna – profil bezpieczeństwa

Pentazocyna to silny lek przeciwbólowy stosowany w leczeniu bólu o umiarkowanym lub dużym nasileniu. Jej działanie i bezpieczeństwo zależą od dawki, drogi podania oraz stanu zdrowia pacjenta. Stosowanie pentazocyny wymaga ostrożności w wielu sytuacjach, zwłaszcza u osób starszych, kobiet w ciąży, karmiących piersią czy osób z zaburzeniami pracy nerek i wątroby. Przed użyciem leku warto poznać najważniejsze zasady bezpieczeństwa oraz możliwe działania niepożądane.

Spis treści

Pentazocyna – bezpieczeństwo stosowania

Pentazocyna to opioidowy lek przeciwbólowy, którego stosowanie wymaga zachowania ostrożności w określonych grupach pacjentów, takich jak osoby starsze, kobiety w ciąży, osoby z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek, a także osoby z określonymi chorobami układu oddechowego czy zaburzeniami psychicznymi¹².

Bezpieczeństwo u kobiet w ciąży i matek karmiących piersią

Stosowanie pentazocyny w ciąży powinno być ograniczone tylko do sytuacji, gdy korzyść dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu. Lek może przenikać przez łożysko i wywołać u noworodka depresję oddechową lub objawy zespołu odstawiennego, zwłaszcza jeśli był podawany regularnie w czasie ciąży. W ostatnich godzinach przed porodem lek można stosować jedynie po dokładnym rozważeniu wszystkich zagrożeń³. Podczas porodu przedwczesnego także należy zachować szczególną ostrożność³.

W przypadku karmienia piersią wiadomo, że niewielkie ilości pentazocyny przenikają do mleka matki. Podając lek kobietom karmiącym, należy zachować ostrożność, ponieważ nie ma dokładnych danych dotyczących bezpieczeństwa dla dziecka⁴.

Wpływ na prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn

Pentazocyna może wywołać senność, zawroty głowy lub uczucie euforii, co uniemożliwia bezpieczne prowadzenie pojazdów oraz obsługę maszyn. Pacjent powinien być poinformowany o możliwości wystąpienia takich objawów i powstrzymać się od tych czynności podczas stosowania leku⁵.

Interakcje z alkoholem

Stosowanie pentazocyny jednocześnie z alkoholem jest przeciwwskazane. Może dojść do nasilenia działania hamującego na ośrodkowy układ nerwowy, co grozi depresją oddechową, nadmiernym uspokojeniem, śpiączką, a nawet śmiercią. Zatrucie alkoholem stanowi wyraźne przeciwwskazanie do podania leku⁶⁷.

Stosowanie u osób z niewydolnością nerek

Pentazocynę należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. W takich przypadkach zaleca się zmniejszenie dawki leku, ponieważ może dojść do nasilenia działań niepożądanych¹².

Stosowanie u osób z niewydolnością wątroby

U pacjentów ze znacznymi zaburzeniami czynności wątroby może dojść do zaburzeń metabolizmu pentazocyny i nasilenia działań niepożądanych. W takich przypadkach należy zachować ostrożność oraz zmodyfikować (zmniejszyć) dawkę leku¹².

Ważne: Pentazocyna może wywołać uzależnienie, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu dużych dawek. U osób niestabilnych emocjonalnie, nadużywających leków w przeszłości lub nawet bez takiego wywiadu, może dojść do rozwoju uzależnienia fizycznego i psychicznego oraz objawów zespołu odstawiennego po nagłym odstawieniu leku. Objawy te obejmują m.in. bóle brzucha, nudności, wymioty, dreszcze, pobudzenie czy łzawienie⁸.

Stosowanie substancji czynnej u seniorów

U osób starszych często występują zaburzenia czynności nerek lub wątroby, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych. Zaleca się stosowanie mniejszych dawek pentazocyny lub wydłużenie odstępów między kolejnymi dawkami w tej grupie pacjentów⁹.

Inne grupy pacjentów wymagające szczególnej ostrożności

Osoby z chorobami układu oddechowego (np. astma, obturacyjne choroby płuc, zmniejszona rezerwa oddechowa) – pentazocyna jest przeciwwskazana lub wymaga szczególnej ostrożności, ponieważ może pogłębiać problemy z oddychaniem⁶.
Pacjenci z urazami głowy lub podwyższonym ciśnieniem wewnątrzczaszkowym – pentazocyna może zwiększać ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego, co jest niebezpieczne w tych przypadkach⁶.
Osoby z chorobami serca, zwłaszcza po zawale, z niewydolnością serca lub w ostrej fazie zawału serca – pentazocyna może zmieniać ciśnienie tętnicze, co jest niepożądane w tych schorzeniach².
Pacjenci z porfirią, niedoczynnością tarczycy, niewydolnością kory nadnerczy, guzem chromochłonnym nadnerczy, przerostem gruczołu krokowego, chorobami jelit, zapaleniem trzustki lub zespołem ostrego brzucha o nieznanej przyczynie – wymagana jest ostrożność przy stosowaniu pentazocyny².
Osoby predysponowane do napadów drgawkowych – u niektórych pacjentów po zastosowaniu pentazocyny odnotowano napady drgawek¹⁰.
Pacjenci stosujący inhibitory monoaminooksydazy (MAO) lub inne leki wpływające na ośrodkowy układ nerwowy, w tym leki uspokajające i alkohol – możliwe groźne interakcje i konieczność ścisłej kontroli dawkowania⁸⁷.

Informacje dodatkowe:

Pentazocyna może wpływać na ciśnienie tętnicze – może je zarówno obniżać, jak i podwyższać, w zależności od reakcji organizmu².
Palenie tytoniu może zmniejszać skuteczność pentazocyny, ponieważ przyspiesza jej rozkład w organizmie¹¹.
W przypadku wielokrotnych iniekcji leku, szczególnie domięśniowo, zaleca się systematyczną zmianę miejsca podania, aby uniknąć uszkodzenia tkanek¹⁰.

Podsumowanie – bezpieczeństwo pentazocyny w różnych grupach pacjentów

Grupa pacjentów	Możliwość stosowania	Uwagi
Kobiety w ciąży	Zachować szczególną ostrożność	Możliwe tylko, gdy korzyść przewyższa ryzyko; ryzyko dla płodu³
Kobiety karmiące piersią	Zachować szczególną ostrożność	Niewielkie ilości przenikają do mleka⁴
Osoby w podeszłym wieku	Można stosować	Zaleca się mniejsze dawki lub wydłużenie odstępów⁹
Pacjenci z zaburzeniami nerek	Zachować ostrożność	Konieczność zmniejszenia dawki¹
Pacjenci z zaburzeniami wątroby	Zachować ostrożność	Konieczność zmniejszenia dawki¹
Choroby układu oddechowego	Przeciwwskazane	Może pogłębiać niewydolność oddechową⁶
Urazy głowy/podwyższone ciśnienie śródczaszkowe	Przeciwwskazane	Może podwyższać ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego⁶
Prowadzenie pojazdów	Zakazane podczas stosowania	Może powodować senność i zawroty głowy⁵
Alkohol	Zakazane	Ryzyko depresji oddechowej i śpiączki⁶
Stosowanie z lekami uspokajającymi	Zachować szczególną ostrożność	Może dojść do nadmiernego uspokojenia i depresji oddechowej⁷

Pytania i odpowiedzi

Czy pentazocyna jest bezpieczna dla kobiet w ciąży?

Pentazocynę można stosować w ciąży tylko wtedy, gdy korzyść dla matki przewyższa ryzyko dla płodu. Lek przenika przez łożysko i może wywołać depresję oddechową u noworodka lub objawy zespołu odstawiennego, szczególnie przy regularnym stosowaniu w ciąży.

Czy pentazocyna może być stosowana podczas karmienia piersią?

Małe ilości pentazocyny przenikają do mleka kobiecego, dlatego stosowanie leku wymaga ostrożności podczas karmienia piersią.

Czy podczas stosowania pentazocyny można prowadzić samochód?

Pentazocyna może powodować senność i zawroty głowy, dlatego nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn podczas jej stosowania.

Czy pentazocynę można łączyć z alkoholem?

Nie, stosowanie pentazocyny z alkoholem jest przeciwwskazane, ponieważ grozi to depresją oddechową, nadmiernym uspokojeniem i innymi poważnymi skutkami ubocznymi.

Jakie środki ostrożności należy zachować u osób starszych podczas stosowania pentazocyny?

U osób starszych zaleca się stosowanie mniejszych dawek lub wydłużenie odstępów między kolejnymi dawkami ze względu na większe ryzyko działań niepożądanych.

Objawy zespołu odstawiennego po nagłym przerwaniu pentazocyny

Po nagłym odstawieniu pentazocyny, zwłaszcza po długotrwałym stosowaniu, mogą wystąpić takie objawy jak:

bóle brzucha
nudności i wymioty
podwyższona temperatura ciała
pobudzenie i niepokój
dreszcze, łzawienie, wyciek z nosa

Objawy te zazwyczaj łagodnieją po ponownym podaniu leku i stopniowym zmniejszaniu dawki¹.

Pentazocyna i ryzyko uzależnienia

Pentazocyna, podobnie jak inne opioidy, może prowadzić do rozwoju uzależnienia, zarówno fizycznego, jak i psychicznego. Ryzyko to jest większe u osób, które już wcześniej nadużywały leków, jednak może wystąpić również u osób bez takiego wywiadu¹. Długotrwałe stosowanie dużych dawek zwiększa ryzyko wystąpienia objawów zespołu odstawiennego.

Zalecenia dotyczące iniekcji pentazocyny

W przypadku wielokrotnego stosowania pentazocyny w postaci iniekcji zaleca się:

wybór drogi domięśniowej zamiast podskórnej przy długotrwałym leczeniu
systematyczną zmianę miejsca wstrzyknięcia
obserwację miejsca podania pod kątem stwardnienia i zapalenia mięśni

Zobacz również:

Dawkowanie leku

Pentazocyna to lek stosowany w leczeniu bólu o umiarkowanym i dużym nasileniu, dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań. Schematy dawkowania różnią się w zależności od wieku pacjenta, drogi podania oraz indywidualnych potrzeb. W poniższym opisie znajdziesz praktyczne informacje dotyczące dawkowania pentazocyny, zarówno dla dorosłych, dzieci, jak i osób z zaburzeniami pracy nerek czy wątroby.

czytaj więcej ❯❯

Działania niepożądane i skutki uboczne

Pentazocyna jest lekiem przeciwbólowym stosowanym w leczeniu umiarkowanego i silnego bólu, jednak – jak każdy lek – może powodować działania niepożądane. Większość z nich występuje rzadko, a objawy są zazwyczaj łagodne, choć możliwe są również poważniejsze reakcje. Występowanie działań ubocznych zależy między innymi od drogi podania, dawki oraz indywidualnych cech pacjenta. Poznaj pełen zakres możliwych działań niepożądanych związanych ze stosowaniem pentazocyny.

czytaj więcej ❯❯

Mechanizm działania

Pentazocyna to substancja czynna o działaniu przeciwbólowym, stosowana w zwalczaniu bólu o umiarkowanym i dużym nasileniu. Jej mechanizm działania opiera się na wpływie na określone receptory w organizmie, co pozwala skutecznie łagodzić dolegliwości bólowe. Szybki początek działania oraz odpowiednie właściwości farmakokinetyczne sprawiają, że pentazocyna jest ważnym wyborem w leczeniu bólu, szczególnie w postaci roztworu do wstrzykiwań.

czytaj więcej ❯❯

Porównanie substancji czynnych

Pentazocyna, petydyna i metadon należą do grupy leków opioidowych wykorzystywanych głównie w zwalczaniu bólu o dużym nasileniu lub w leczeniu uzależnień od opioidów. Choć mają podobne mechanizmy działania, ich zastosowanie, bezpieczeństwo i szczegółowe wskazania różnią się w zależności od postaci leku, drogi podania oraz specyficznych cech pacjenta. Poznaj kluczowe różnice i podobieństwa między tymi substancjami, aby lepiej zrozumieć ich miejsce w leczeniu bólu i terapii uzależnień.

czytaj więcej ❯❯

Przeciwwskazania

Pentazocyna to silny lek przeciwbólowy z grupy opioidów, stosowany w leczeniu bólu umiarkowanego i silnego. Jak każdy lek z tej grupy, jej stosowanie wiąże się z określonymi przeciwwskazaniami, które należy wziąć pod uwagę przed rozpoczęciem terapii. W niektórych przypadkach lek jest całkowicie zakazany, a w innych wymaga dużej ostrożności i indywidualnej oceny przez lekarza. Poznaj najważniejsze informacje na temat bezpieczeństwa stosowania pentazocyny oraz sytuacji, w których jej użycie może być niebezpieczne.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u dzieci

Stosowanie leków przeciwbólowych u dzieci wymaga szczególnej ostrożności, ponieważ ich organizm reaguje na substancje czynne inaczej niż u dorosłych. Pentazocyna, znana ze swojego działania łagodzącego ból, nie jest rutynowo przeznaczona do leczenia dzieci. Poznaj, jakie są ograniczenia i środki ostrożności dotyczące bezpieczeństwa tej substancji u pacjentów pediatrycznych oraz dlaczego decyzje o jej podaniu powinny być podejmowane bardzo rozważnie.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u kierowców

Pentazocyna to lek przeciwbólowy, który może wpływać na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Jej działanie na układ nerwowy sprawia, że pacjenci powinni zachować szczególną ostrożność podczas wykonywania czynności wymagających pełnej koncentracji, takich jak jazda samochodem czy obsługa urządzeń mechanicznych.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie w ciąży

Pentazocyna to lek przeciwbólowy z grupy opioidów, który stosuje się w leczeniu silnych bólów. W przypadku kobiet w ciąży i karmiących piersią jej stosowanie wymaga szczególnej ostrożności, ponieważ może wpływać zarówno na płód, jak i na noworodka. Poznaj, jakie są zalecenia dotyczące bezpieczeństwa pentazocyny w tych wyjątkowych okresach życia kobiety.

czytaj więcej ❯❯

Wskazania – na co działa?

Pentazocyna to lek z grupy opioidowych środków przeciwbólowych, który pomaga w łagodzeniu umiarkowanego i silnego bólu. Dzięki swojemu działaniu znajduje zastosowanie głównie w leczeniu bólu o różnym podłożu, zarówno u dorosłych, jak i w niektórych przypadkach u osób starszych. Jego stosowanie wymaga jednak szczególnej ostrożności w określonych grupach pacjentów, zwłaszcza przy chorobach przewlekłych czy zaburzeniach pracy nerek i wątroby.

czytaj więcej ❯❯

Rzedawkowanie substancji

Pentazocyna to lek przeciwbólowy z grupy opioidów, stosowany przede wszystkim w leczeniu bólu o umiarkowanym i dużym nasileniu. Przedawkowanie tej substancji może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak depresja oddechowa czy śpiączka. Poznaj najważniejsze informacje dotyczące objawów przedawkowania pentazocyny oraz zasad postępowania w takich przypadkach.

czytaj więcej ❯❯

CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO PENTAZOCINUM WZF, 30 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każdy ml roztworu zawiera 30 mg pentazocyny (Pentazocinum). Substancja pomocnicza o znanym działaniu: sód; każdy ml roztworu zawiera 0,064 mmol (1,48 mg) sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań Bezbarwny roztwór
CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Zwalczanie bólu o nasileniu umiarkowanym do silnego.
CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Produkt można podawać podskórnie, domięśniowo lub dożylnie. Jeżeli zachodzi konieczność wielokrotnego podawania pentazocyny codziennie przez dłuższy czas, z dwóch dróg podania – domięśniowej i podskórnej, lepiej wybrać podanie domięśniowe. W celu zmniejszenia ryzyka miejscowego uszkodzenia tkanek, zaleca się systematyczne zmienianie miejsca wstrzykiwania. Dorośli i młodzież w wieku od 12 do 16 lat: Domięśniowo, podskórnie: od 45 mg do 60 mg lub dożylnie 30 mg co 3-4 godziny. Nie przekraczać dawki 60 mg domięśniowo lub podskórnie. W przypadku podawania dożylnego nie przekraczać dawki 30 mg pentazocyny. Maksymalna dawka dobowa wynosi 360 mg pentazocyny. U pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, w celu uniknięcia nadciśnienia płucnego nie należy przekraczać dawki 150 mg na dobę.
CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Dawkowanie
Dzieci po ukończeniu pierwszego roku życia do 12 lat: Pozajelitowe podawanie pentazocyny w pediatrii jest ograniczone przede wszystkim do pojedynczych dawek w premedykacji przed znieczuleniem oraz uzupełniającego albo pooperacyjnego leczenia przeciwbólowego przez okres nie dłuższy niż 7 dni. Uwaga Nie należy przekraczać 1 mg/kg mc. podskórnie lub domięśniowo lub 0,5 mg/kg mc. dożylnie. Jeżeli zachodzi konieczność podawania wielokrotnego, odstępy pomiędzy dawkami powinny wynosić co najmniej 6 godzin. Podczas stosowania pentazocyny można stosować jednocześnie inne (nieopioidowe) leki przeciwbólowe. Pacjenci w podeszłym wieku U pacjentów w podeszłym wieku, u których często występują zaburzenia czynności nerek lub wątroby, a tym samym dochodzi do zwiększenia dostępności biologicznej, zaleca się stosowanie mniejszych dawek pentazocyny lub zwiększenie odstępu między podawanymi dawkami.
CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Dawkowanie
Stosowanie w populacjach szczególnych Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby: U pacjentów ze znacznymi zaburzeniami czynności wątroby może dojść do zaburzeń metabolizmu pentazocyny i nasilenia działań niepożądanych. Zachowanie ostrożności zaleca się również u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. W obu przypadkach należy zmodyfikować (zmniejszyć) dawkę pentazocyny.
CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1 Depresja oddechowa Astma oskrzelowa, zwłaszcza zaostrzenie astmy oskrzelowej Zmniejszona rezerwa oddechowa, choroby obturacyjne układu oddechowego Urazy głowy Podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe. Pentazocyna może podwyższać ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego w wyniku działania depresyjnego na czynność oddechową. Może podwyższać istniejące już nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, np. po urazie głowy lub zmianach wewnątrzczaszkowych. Zatrucie alkoholem Niewydolność serca wywołana przewlekłą chorobą płuc
CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania pentazocyny u pacjentów z porfirią, ponieważ lek u osób podatnych może spowodować zaostrzenie choroby. Pentazocyna może powodować zmniejszenie lub zwiększenie ciśnienia tętniczego, prawdopodobnie w wyniku uwalniania endogennych katecholamin. Szczególna ostrożność jest wymagana w przypadku chorób, w których niepożądana jest zmiana oporu naczyniowego i ciśnienia tętniczego, takich jak ostra faza zawału serca. Pentazocynę należy również ostrożnie stosować u pacjentów z zawałem serca z towarzyszącym nadciśnieniem tętniczym lub niewydolnością lewokomorową. U pacjentów ze znacznymi zaburzeniami czynności wątroby może dojść do zaburzeń metabolizmu pentazocyny i nasilenia działań niepożądanych. Zachowanie ostrożności zaleca się również u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. W obu przypadkach należy zmodyfikować (zmniejszyć) dawkę pentazocyny.
CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
U niewielkiej liczby pacjentów predysponowanych do wystąpienia drgawek, po zastosowaniu pentazocyny odnotowano napady drgawkowe, jednak nie ustalono związku przyczynowo-skutkowego. Dlatego podczas stosowania pentazocyny u pacjentów z drgawkami w wywiadzie zaleca się zachowanie ostrożności. U osób, które otrzymały wielokrotnie dawki pentazocyny, opisywano wystąpienie w miejscu wstrzyknięcia stwardnienia skóry, tkanki podskórnej oraz znajdujących się głębiej mięśni. Jeżeli zachodzi konieczność podawania wielu wstrzyknięć codziennie przez dłuższy czas, zaleca się domięśniowe podawanie leku. W celu uniknięcia ryzyka miejscowego uszkodzenia tkanek, miejsce wstrzykiwania należy zmieniać. Opisywano przypadki zapalenia mięśnia po długotrwałym stosowaniu roztworu do wstrzykiwań. Podczas stosowania pentazocyny należy zachować ostrożność u pacjentów z niedoczynnością tarczycy, niewydolnością kory nadnerczy, guzem chromochłonnym nadnerczy, przerostem gruczołu krokowego, zapalnymi lub obturacyjnymi chorobami jelit, zapaleniem pęcherzyka żółciowego, zapaleniem trzustki, z zespołem ostrego brzucha o nieznanej przyczynie, po zatruciu alkoholem lub podczas majaczenia alkoholowego.
CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Zaleca się ostrożność podczas stosowania pentazocyny u pacjentów, którzy przyjmują jednocześnie inhibitory monoaminooksydazy lub u osób, które otrzymywały te leki w ciągu ostatnich 14 dni. Długotrwałe stosowanie dużych dawek pentazocyny może wywołać uzależnienie. U pacjentów niestabilnych emocjonalnie, nadużywających w przeszłości leków, a także rzadko u osób bez takiego wywiadu, po nagłym odstawieniu pozajelitowej postaci pentazocyny stosowanej długotrwale, opisywano przypadki uzależnienia psychicznego i fizycznego oraz objawy zespołu odstawiennego. Zaprzestanie stosowania pentazocyny zwykle nie powoduje zaburzeń. W rzadkich przypadkach, u osób u których wystąpiły większe trudności, ponowne podanie pentazocyny a następnie stopniowe zmniejszanie dawek zwykle łagodziło dolegliwości. Do objawów zespołu odstawiennego należą: kurczowe bóle brzucha, nudności, wymioty, podwyższenie temperatury ciała, dreszcze, wyciek wydzieliny z nosa, pobudzenie, niepokój, łzawienie.
CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Pentazocyna podana osobom uzależnionym od substancji chemicznych może wywołać objawy zespołu odstawiennego, co wynika z posiadania właściwości antagonisty receptorów opioidowych. Zaleca się szczególną ostrożność podczas stosowania produktu u osób w przeszłości nadużywających leków. Ryzyko związane z jednoczesnym stosowaniem leków uspokajających, np. benzodiazepin lub leków pochodnych: Jednoczesne stosowanie Pentazocinum WZF i leków uspokajających, np. benzodiazepin lub leków pochodnych, może prowadzić do wystąpienia nadmiernego uspokojenia, depresji oddechowej, śpiączki lub śmierci. Z tego względu leczenie skojarzone z takimi lekami uspokajającymi należy stosować wyłącznie u pacjentów, u których nie są dostępne alternatywne metody leczenia. Jeśli zostanie podjęta decyzja o stosowaniu leku Pentazocinum WZF w skojarzeniu z lekami uspokajającymi, należy podać najmniejszą skuteczną dawkę, a czas leczenia powinien być możliwie jak najkrótszy.
CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Należy uważnie obserwować, czy u pacjenta nie występują objawy związane z depresją oddechową i nadmierne uspokojenie. W tym kontekście zdecydowanie zaleca się poinformowanie pacjentów i ich opiekunów o możliwości wystąpienia takich objawów (patrz punkt 4.5). Produkt zawiera 0,064 mmol/ml (1,48 mg/ml) sodu, czyli mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w 1 ml, to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Leki uspokajające, np. benzodiazepiny lub leki pochodne: Jednoczesne stosowanie leków opioidowych i leków uspokajających, np. benzodiazepin lub leków pochodnych, zwiększa ryzyko wystąpienia nadmiernego uspokojenia, depresji oddechowej, śpiączki lub śmierci na skutek addytywnego działania depresyjnego na OUN. Należy ograniczyć dawkę leku i czas trwania leczenia skojarzonego (patrz punkt 4.4). Pentazocyna nasila działanie innych substancji działających hamująco na ośrodkowy układ nerwowy, w tym pochodnych fenotiazyny, trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych oraz alkoholu. Jednoczesne stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy i pentazocyny może wywołać pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego i nadciśnienie tętnicze, w wyniku uwolnienia endogennych katecholamin.
CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Interakcje
Zaleca się ostrożność podczas stosowania pentazocyny u pacjentów, którzy stosują jednocześnie inhibitory monoaminooksydazy lub u osób, które otrzymywały te leki w ciągu ostatnich 14 dni. Palenie tytoniu może zwiększać szybkość przemian metabolicznych pentazocyny, zmniejszając kliniczną skuteczność standardowych dawek produktu. Pentazocyna może hamować działanie morfiny i heroiny. Działanie pentazocyny znosi nalokson.
CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża W badaniach na gryzoniach, działanie teratogenne opisywano tylko po zastosowaniu dawek tak dużych, że wywoływały toksyczne objawy u ciężarnych samic. Nie określono bezpieczeństwa stosowania pentazocyny u kobiet w okresie ciąży (oprócz okresu porodu). Pentazocynę można stosować w okresie ciąży tylko w przypadkach, gdy w opinii lekarza korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu. Opioidowe leki przeciwbólowe mogą przenikać przez barierę łożyskową i wywoływać depresję oddechową u noworodka. Jeżeli są stosowane w okresie ciąży regularnie, u noworodka mogą wystąpić objawy zespołu odstawiennego. W czasie ostatnich 2-3 godzin przed oczekiwanym terminem porodu, pentazocynę można stosować wyłącznie po rozważeniu korzyści dla matki w stosunku do potencjalnego zagrożenia dla płodu. Pentazocynę należy ostrożnie stosować u kobiet w trakcie porodu przedwczesnego. Karmienie piersi?
CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Małe ilości pentazocyny przenikają do mleka kobiecego. Podając produkt kobietom karmiącym piersią należy zachować ostrożność. Płodność Nie ma danych dotyczących wpływu pentazocyny na płodność.
CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Pentazocyna może wywołać senność, zawroty głowy, a niekiedy euforię, co uniemożliwia prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn. Należy poinformować pacjenta o możliwości wystąpienia takich objawów i przestrzec przed wykonywaniem tych czynności.
CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Najczęściej występujące działania niepożądane to: nudności, wymioty, senność, nadmierne wydzielanie potu, zawroty głowy, oszołomienie. Poniżej wymienione działania niepożądane pogrupowano, biorąc pod uwagę podział na układy według konwencji MedDRA. Częstość występowania zdefiniowano w następujący sposób: rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000). Zaburzenia krwi i układu chłonnego Zmniejszenie liczby białych krwinek, w rzadkich przypadkach agranulocytoza, zwykle odwracalna, przemijająca eozynofilia o umiarkowanym nasileniu. Zaburzenia układu immunologicznego Odnotowywano reakcje alergiczne, niekiedy o ciężkim przebiegu, takie jak obrzęk twarzy lub wstrząs anafilaktyczny, nagłe zaczerwienienie skóry, w tym skóry twarzy oraz zapalenie skóry ze świądem. Zaburzenia psychiczne Zespół odstawienny. Długotrwałe stosowanie (szczególnie w dużych dawkach) może wywołać uzależnienie fizyczne.
CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Działania niepożądane
Przerwanie leczenia pentazocyną w takim przypadku prowadzi do wystąpienia zespołu odstawiennego. Zaburzenia układu nerwowego Omamy, ból głowy, zawroty głowy, euforia, oszołomienie, dezorientacja, senność, niezwykłe marzenia senne, bezsenność, splątanie, drżenia, parestezje, omdlenie, napady drgawkowe typu grand mal oraz podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe. Zaburzenia oka Zaburzenia widzenia (nieostre widzenie), zaburzenia akomodacji, zwężenie źrenic. Zaburzenia serca i zaburzenia naczyniowe Rzadko: nadciśnienie tętnicze, tachykardia, depresja krążeniowa, niedociśnienie tętnicze. Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Depresja oddechowa. Zaburzenia żołądka i jelit Zaparcia, nudności, wymioty, suchość błony śluzowej jamy ustnej oraz ból brzucha. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Skurcz dróg żółciowych. Zaburzenia nerek i dróg moczowych Rzadko: zatrzymanie moczu.
CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Działania niepożądane
Ciąża, połóg i okres okołoporodowy Zmiany częstości i siły skurczów macicy w trakcie porodu. Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Stwardnienie tkanek miękkich, guzki, zagłębienie skóry w miejscach dokonywania wstrzyknięć, owrzodzenia i znaczne stwardnienia skóry i tkanki podskórnej oraz rzadko położonych głębiej mięśni. Zgłaszano włóknienie mięśni, ból i pieczenie w czasie wstrzykiwania. Opisywano również przypadki toksycznej nekrolizy naskórka oraz rumienia wielopostaciowego. Dreszcze. Nadmierne wydzielanie potu. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al.
CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Działania niepożądane
Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 e-mail: ndl@urpl.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy przedawkowania pentazocyny: senność, depresja oddechowa, hipotensja. W ciężkich przypadkach może wystąpić niewydolność serca i pogłębiająca się śpiączka, zwłaszcza u osób, które zażyły inne substancje działające depresyjnie na czynność ośrodkowego układu nerwowego, takie jak alkohol, leki uspokajające, nasenne lub przeciwhistaminowe. Postępowanie w przypadku przedawkowania: przywrócenie drożności oddechowej, wentylacji płuc i wdrożenie tlenoterapii. Należy zastosować odpowiednie środki wspomagające krążenie. W przypadku wystąpienia depresji oddechowej zaleca się podanie pozajelitowo naloksonu – początkowo od 0,4 mg do 2 mg; jeżeli zachodzi konieczność dawki naloksonu można powtarzać co 2-3 minuty do dawki 10 mg. Może być konieczne leczenie przeciwdrgawkowe.
CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwbólowe; opioidy; pochodne benzomorfanu, kod ATC: N02AD01 Pentazocyna jest opioidowym lekiem przeciwbólowym o mieszanej aktywności agonistyczno-antagonistycznej, przeznaczonym do leczenia bólu o umiarkowanym lub dużym nasileniu.
CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Po podaniu dożylnym produktu działanie pojawia się w ciągu 2-3 minut, po podaniu domięśniowym i podskórnym w ciągu 10-20 minut. Czas działania wynosi od 3 do 5 godzin. Lek wiąże się z białkami osocza w około 63% (od 50% do 70%). Pentazocyna wiąże się również z upostaciowanymi składnikami krwi. Pentazocyna przechodzi przez łożysko oraz barierę krew-mózg. Oznaczane stężenia pentazocyny w płynie mózgowo-rdzeniowym stanowiły 30-50% stężeń oznaczanych w osoczu. Działanie przeciwbólowe jest dobrze skorelowane ze stężeniami leku w surowicy. Po podaniu dożylnym 45 mg maksymalne stężenie od 0,106 do 0,243 μg/ml pojawia się już w ciągu 15-60 minut. Okres półtrwania w surowicy wynosi od 2 do 5 godzin. Pentazocyna jest eliminowana głównie poprzez metabolizm w wątrobie, ale szybkość biotransformacji zależy w znacznym stopniu od czynników osobniczych, co tłumaczy dosyć znaczne różnice w działaniu przeciwbólowym.
CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Pentazocyna ulega glukuronizacji w grupie hydroksylowej pierścienia aromatycznego i utlenieniu przy końcowym węglu łańcucha bocznego. Osoby palące tytoń metabolizują pentazocynę szybciej, skutkiem indukcji enzymatycznej. Wszystkie metabolity pentazocyny są nieaktywne farmakologicznie. Pentazocyna jest wydalana głównie przez nerki, w niewielkim stopniu w postaci niezmienionej. Większość podanej dawki wydala się w ciągu pierwszych 12 godzin. Z kałem wydala się od 0,1% do 2% dawki. Po podaniu 50 mg pentazocyny doustnie, w ciągu 24 godzin wydaleniu z moczem ulega 61,5% podanej dawki (z tego 9,5% w postaci niezmienionej), reszta jako alkohol i kwas karboksylowy. Oba metabolity są częściowo wydalane w postaci sprzężonej. W jednym z badań ilość glukuronianu O-pentazocyny wynosiła 28% dawki.
CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Nie ma innych danych, niż zamieszczone w poprzednich punktach Charakterystyki Produktu Leczniczego.
CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Kwas mlekowy Sodu chlorek Sodu wodorotlenek 10% lub kwas mlekowy (do ustalenia pH) Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Mieszanie produktu Pentazocinum WZF w tej samej strzykawce z roztworami barbituranów lub diazepamu lub z roztworami do wlewów zawierającymi wodorowęglan sodu może prowadzić do wytrącania się osadu. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25C. Przechowywać ampułki w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Nie zamrażać. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Ampułki szklane w tekturowym pudełku. 10 ampułek po 1 ml 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Instrukcja otwierania ampułki: Przed otwarciem ampułki należy upewnić się, że cały roztwór znajduje się w dolnej części ampułki.
CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Można delikatnie potrząsnąć ampułką lub postukać w nią palcem, aby ułatwić spłynięcie roztworu. Na każdej ampułce umieszczono kolorową kropkę (patrz rysunek 1.) jako oznaczenie znajdującego się poniżej niej punktu nacięcia. Aby otworzyć ampułkę należy trzymać ją pionowo, w obu dłoniach, kolorową kropką do siebie – patrz rysunek 2. Górną część ampułki należy uchwycić w taki sposób, aby kciuk znajdował się powyżej kolorowej kropki. Nacisnąć zgodnie ze strzałką umieszczoną na rysunku 3. Ampułki są przeznaczone wyłącznie do jednorazowego użytku, należy je otwierać bezpośrednio przed użyciem. Pozostałą zawartość niezużytego produktu należy zniszczyć zgodnie z obowiązującymi przepisami.
CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO DOLCONTRAL, 50 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każdy ml roztworu zawiera 50 mg petydyny chlorowodorku (Pethidini hydrochloridum). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań Bezbarwny, przezroczysty płyn
CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Ból o dużym nasileniu.
CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie W premedykacji (podawać 30 do 90 minut przed zabiegiem operacyjnym) Dorośli i pacjenci w podeszłym wieku: 50 mg do 100 mg domięśniowo lub podskórnie. Pacjenci w podeszłym wieku są bardziej wrażliwi na petydynę. Dzieci: 1 mg/kg mc. do 2 mg/kg mc. domięśniowo lub podskórnie. W podtrzymaniu znieczulenia Wstrzykiwać małe powtarzane dawki rozcieńczonego produktu (np. 10 mg/ml) powoli dożylnie lub podawać produkt we wlewie ciągłym (np. rozcieńczony do 1 mg/ml). Dawkę produktu należy dostosować do stanu pacjenta, rodzaju zastosowanej premedykacji i znieczulenia, rodzaju oraz czasu trwania zabiegu chirurgicznego. Leczenie bólu o dużym nasileniu, np. bólu w ostrym zawale mięśnia sercowego, kolce wątrobowej i nerkowej, bólu pooperacyjnego Dorośli: 25 mg do 100 mg domięśniowo lub podskórnie. Dawki można powtarzać co 4 godziny.
CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml
Dawkowanie
Jeżeli zachodzi potrzeba, produkt można podać powoli dożylnie w dawce 25 mg do 50 mg, najlepiej po uprzednim rozcieńczeniu. Dawka dobowa nie powinna przekraczać 500 mg petydyny chlorowodorku. Pacjenci w podeszłym wieku: U pacjentów w podeszłym wieku, którzy są bardziej wrażliwi na petydynę, dawka początkowa nie powinna przekraczać 25 mg. Przy wielokrotnym podaniu należy zmniejszyć całkowitą dawkę dobową. Dzieci: 0,5 mg/kg mc. do 2 mg/kg mc. domięśniowo lub podskórnie co 4 godziny. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby może spowodować zwiększenie stężenia petydyny we krwi, dlatego dawkę należy odpowiednio zmniejszyć. W przypadku zaburzeń czynności nerek należy zwiększyć odstępy pomiędzy podawaniem dawek lub zmniejszyć dawki leku, aby uniknąć kumulacji aktywnych metabolitów petydyny. Sposób podawania Produkt można podawać domięśniowo, podskórnie albo w postaci powolnego wstrzyknięcia dożylnego.
CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml
Dawkowanie
Przed podaniem dożylnym zawartość ampułki można rozcieńczyć do 10 ml 10% roztworem glukozy, 0,9% roztworem NaCl lub wodą do wstrzykiwań, przez co otrzymuje się roztwór o mocy 5 mg/ml (po rozcieńczeniu zawartości ampułki 1 ml) lub 10 mg/ml (po rozcieńczeniu zawartości ampułki 2 ml).
CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ciężka niewydolność oddechowa. Jednoczesne przyjmowanie inhibitorów monoaminooksydazy oraz okres dwóch tygodni od ich odstąpienia. Nie stosować u dzieci w wieku poniżej 1 roku.
CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Produktu Dolcontral nie należy stosować w leczeniu przewlekłego bólu. Aby uniknąć wtórnych działań niepożądanych, spowodowanych kumulacją metabolitu norpetydyny, Dolcontral można stosować tylko w leczeniu ostrych epizodów bólu o dużym nasileniu. Należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania produktu leczniczego Dolcontral w następujących przypadkach: w uzależnieniu od opioidów lub innych substancji (na przykład alkoholu, leków), w zaburzeniach świadomości, w zaburzeniach czynności ośrodka oddechowego lub układu oddechowego lub chorobach, w przebiegu których należy unikać hamowania czynności ośrodka oddechowego, w urazach czaszkowo-mózgowych lub w przypadku podwyższonego ciśnienia wewnątrzczaszkowego, w niedociśnieniu, hipowolemii, u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (np.
CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
marskość wątroby) oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (z powodu kumulacji petydyny i (lub) jej aktywnych metabolitów), w napadach padaczkowych w wywiadzie, w niedoczynności lub nadczynności tarczycy, w niewydolności nadnerczy (np. chorobie Addisona), w częstoskurczu nadkomorowym, u pacjentów z chorobami gruczołu krokowego, np. przerost gruczołu i cewki moczowej, np. zwężenie (ryzyko zatrzymania moczu / zastoju moczu), w ostrych dolegliwościach w obrębie jamy brzusznej, u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 16 lat, u pacjentów w podeszłym wieku (zaleca się zmniejszenie dawki). Potencjał uzależniający i objawy odstawienne Petydyna posiada potencjał uzależniający. Długotrwałe stosowanie powoduje wystąpienie tachyfilaksji, jak również psychicznego i fizycznego uzależnienia. Obserwuje się tolerancję krzyżową z innymi opioidami.
CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Jeśli długotrwałe leczenie zostanie nagle przerwane, mogą wystąpić objawy odstawienne, takie jak pobudzenie, niepokój, rozdrażnienie, depresja lub objawy wegetatywne, takie jak np. pocenie się, skurcze brzucha, wymioty, niewydolność krążenia. W przypadku leków mających wpływ na ośrodkowy układ nerwowy, istnieje ryzyko nadużywania. Przed przepisaniem pacjentom, którzy byli lub są uzależnieni od alkoholu lub leków, lub u których występuje skłonność do nadużywania leków, wskazana jest dokładna ocena korzyści do ryzyka, a podawanie produktu Dolcontral należy ściśle monitorować. Ryzyko związane z jednoczesnym stosowaniem leków uspokajających, np. benzodiazepin lub leków pochodnych: Jednoczesne stosowanie produktu Dolcontral i leków uspokajających, np. benzodiazepin lub leków pochodnych, może prowadzić do wystąpienia nadmiernego uspokojenia, depresji oddechowej, śpiączki lub śmierci.
CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Z tego względu leczenie skojarzone z takimi lekami uspokajającymi należy stosować wyłącznie u pacjentów, u których nie są dostępne alternatywne metody leczenia. Jeśli zostanie podjęta decyzja o stosowaniu produktu Dolcontral w skojarzeniu z lekami uspokajającymi, należy podać możliwie najmniejszą skuteczną dawkę, a czas leczenia powinien być możliwie jak najkrótszy. Należy uważnie obserwować, czy u pacjenta nie występują objawy związane z depresją oddechową i nadmierne uspokojenie. W tym kontekście zdecydowanie zaleca się informowanie pacjentów i ich opiekunów o możliwości wystąpienia takich objawów (patrz punkt 4.5). Jednoczesne stosowanie opioidów, w tym petydyny, i alkoholu może prowadzić do sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i śmierci. Nie wolno spożywać alkoholu w trakcie leczenia petydyną. Napady drgawek Szczególną ostrożność należy zachować w przypadku występowania drgawek w wywiadzie.
CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
W przypadku współistniejącego zaburzenia czynności nerek, należy zwiększyć odstępy pomiędzy podawaniem dawek lub zmniejszyć dawkę, ponieważ kumulacja metabolitu (norpetydyny) może powodować wystąpienie drgawek. W przypadku padaczki, Dolcontral może być podawany wyłącznie z lekami przeciwdrgawkowymi. Zespół serotoninowy Petydyny nie należy podawać w połączeniu z lekami serotoninergicznymi ze względu na ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego (patrz punkt 4.5). Inne ostrzeżenia Po wstrzyknięciu dożylnym, może nastąpić nasilenie występowania depresji oddechowej i ostrości jej przebiegu. Pobudzające działanie na ośrodkowy układ nerwowy (np. drżenie, ruchy mimowolne) są częstsze po podaniu pozajelitowym i większej dawce. Podanie dożylne może spowodować niedociśnienie u pacjentów w podeszłym wieku, nawet w zalecanych dawkach. Po wielokrotnym podawaniu wstrzyknięć domięśniowych zaobserwowano uszkodzenia mięśni w postaci zwłóknienia mięśni.
CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Podczas stosowania produktu Dolcontral, testy antydopingowe mogą dać pozytywne wyniki. Ponadto, stosowanie produktu Dolcontral w celu dopingu może być niebezpieczne dla zdrowia. Produkt może być rozcieńczany – patrz punkt 4.2 podpunkt „Sposób podawania”. Należy wziąć pod uwagę zawartość sodu pochodzącego z rozcieńczalnika w przygotowanym rozcieńczeniu produktu. W celu uzyskania dokładnej informacji dotyczącej zawartości sodu w roztworze wykorzystanym do rozcieńczenia produktu, należy zapoznać się z charakterystyką produktu leczniczego stosowanego rozcieńczalnika.
CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Stosowanie rytonawiru może prowadzić do zwiększonych stężeń w osoczu norpetydyny, metabolitu petydyny. W związku z tym należy zachować szczególną ostrożność, gdy leki te podawane są jednocześnie. Fenytoina może nasilać metabolizm petydyny w wątrobie. Jednoczesne stosowanie może prowadzić do zmniejszenia okresu półtrwania i biodostępności petydyny oraz zwiększenia stężenia norpetydyny. Należy zachować szczególną ostrożność, gdy leki te są stosowane jednocześnie. Cymetydyna zmniejsza klirens i objętość dystrybucji petydyny oraz hamuje powstawanie metabolitu – norpetydyny. W związku z tym należy zachować szczególną ostrożność, gdy leki te podawane są jednocześnie. Leki uspokajające, np. benzodiazepiny lub leki pochodne. Jednoczesne stosowanie opioidowych leków przeciwbólowych i leków uspokajających, np.
CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml
Interakcje
benzodiazepin lub leków pochodnych, zwiększa ryzyko wystąpienia nadmiernego uspokojenia, depresji oddechowej, śpiączki lub śmierci na skutek addytywnego działania hamującego na OUN. Należy ograniczyć dawkę leku i czas trwania leczenia skojarzonego (patrz punkt 4.4). Stosowanie produktu Dolcontral wraz z barbituranami i innymi środkami hamującymi ośrodkowy układ nerwowy może prowadzić do zmniejszenia świadomości lub depresji oddechowej. Należy zachować szczególną ostrożność, gdy leki te są stosowane jednocześnie. Jednoczesne stosowanie opioidów, w tym petydyny, i alkoholu może prowadzić do sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i śmierci. Jednoczesne stosowanie petydyny i pochodnych fenotiazyny może zwiększyć ryzyko wystąpienia niedociśnienia. Podawanie produktu Dolcontral podczas długotrwałej terapii fenobarbitalem może spowodować nasilenie metabolizmu petydyny. Nie można wykluczyć w tym przypadku ryzyka wystąpienia działań niepożądanych.
CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml
Interakcje
Zastosowanie petydyny w połączeniu z częściowymi agonistami receptorów opioidowych (pentazocyna, nalbufina i buprenorfina) może prowadzić do zmniejszenia działania przeciwbólowego i wystąpienia objawów odstawiennych z powodu antagonizmu konkurencyjnego. Zagrażające życiu interakcje z petydyną, wpływające na ośrodkowy układ nerwowy, układ oddechowy i czynność układu krążenia odnotowano w przypadku stosowania inhibitorów MAO w ciągu ostatnich 14 dni przed podaniem opioidów: zespół serotoninowy z pobudzeniem, hipertermią, biegunką, tachykardią, poceniem się, drżeniem i zaburzeniami świadomości oraz zespół objawów jak po przedawkowaniu opioidów: śpiączka, ciężka depresja oddechowa i niedociśnienie tętnicze. Zespół serotoninowy odnotowano również w przypadku jednoczesnego stosowania petydyny z innymi lekami serotoninergicznymi, takimi jak selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub preparaty dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml
Interakcje
Należy zachować szczególną ostrożność, jeśli produkt jest stosowany z innymi silnymi lekami przeciwbólowymi i lekami obniżającymi próg drgawkowy.
CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Nie zaleca się stosowania produktu Dolcontral u kobiet w ciąży i podczas porodu z powodu braku wystarczających danych w tym zakresie. Nie zaobserwowano dotychczas żadnych oznak zwiększonego ryzyka nieprawidłowego rozwoju zarodkowego u ludzi. Należy unikać długotrwałego leczenia petydyną w czasie ciąży, ponieważ może to prowadzić do uzależnienia i objawów odstawienia u dziecka po urodzeniu. Podczas porodu można podawać petydynę tylko domięśniowo w możliwie najmniejszych dawkach. Petydyna nie zmniejsza skurczów macicy. Po podaniu petydyny matce podczas porodu, u noworodka mogą wystąpić: depresja oddechowa, spowolniona akcja serca oraz obniżone funkcje neurobehawioralne, w tym trudności z przyjmowaniem pokarmu, ponieważ petydyna przenika przez łożysko (działanie zależy od podanej dawki oraz czasu podawania), zmiany w zachowaniu oraz zmiany w zapisie EEG; były one obserwowane przez okres do sześciu dni po urodzeniu; dodatkowo może zmniejszyć się przeżywalność dzieci będących w grupie ryzyka.
CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Dlatego noworodki muszą być obserwowane, czy nie występuje upośledzenie oddychania (co najmniej przez 6 godzin). Wskazane jest podawanie antagonistów opioidowych (np. naloksonu) noworodkom, w zależności od obrazu klinicznego (w szczególności biorąc pod uwagę częstość oddechu po urodzeniu). Brak dowodów ryzyka działania teratogennego stwierdzono na podstawie danych u ludzi zebranych z około 270 ciąż po ekspozycji na lek w pierwszym trymestrze ciąży. Nie można wykluczyć możliwego związku występowania przepukliny pachwinowej ze stosowaniem leku. Karmienie piersi? Petydyna i jej metabolit norpetydyna przenikają do mleka kobiecego. Jeśli Dolcontral jest wielokrotnie podawany, należy przerwać karmienie piersią, ponieważ u karmionego piersią dziecka mogą rozwinąć się ciężkie działania niepożądane, które mogą wystąpić z opóźnieniem i utrzymywać się przez kilka dni lub tygodni.
CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
W związku z tym należy rozważyć korzyści z karmienia piersią dla dziecka, jak i z leczenia dla matki i podjąć decyzję o przerwaniu bądź kontynuowaniu karmienia piersią. Płodność Nie ma danych dotyczących wpływu petydyny chlorowodorku na płodność.
CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Pacjenta należy poinformować, że podczas stosowania produktu nie wolno prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn z powodu ograniczonej świadomości oraz splątania wynikającego z podawania produktu Dolcontral.
CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Klasyfikacja układów i narządów Często (≥ 1/100 do <1/10) Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Zaburzenia układu immunologicznego Reakcje nadwrażliwości (anafilaksja, potencjalnie aż do zagrażającego życiu wstrząsu anafilaktycznego), niedociśnienie tętnicze i (lub) tachykardia, zaczerwienienie, potliwość i świąd w wyniku uwolnienia histaminy. Zaburzenia psychiczne Splątanie, zmiany nastroju (zwykle podwyższony nastrój, niekiedy dysforia), zmiany zdolności poznawczych i sensorycznych (np. pod względem podejmowania decyzji i zaburzeń percepcji); mogą wystąpić stany pobudzenia, omamy, urojenia. Dezorientacja, majaczenie, uzależnienie, objawy odstawienne. Zaburzenia układu nerwowego Uspokojenie, zawroty głowy, drżenie, mimowolne ruchy mięśni, napady drgawek (zwłaszcza po dużych dawkach, u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i [np. wywołaną przez lek] zwiększoną skłonnością do drgawek).
CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml
Działania niepożądane
Zaburzenia oka Zwężenie źrenic (głównie po szybkim podaniu dożylnym). Zaburzenia serca Zawał serca (w przebiegu reakcji alergicznej – zespół Kounisa), tachykardia, bradykardia. Zaburzenia naczyniowe Niedociśnienie. Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Zahamowanie oddychania. Skurcz oskrzeli, czkawka (głównie po szybkim podaniu dożylnym). Zaburzenia żołądka i jelit Nudności, wymioty (zwłaszcza po szybkim podaniu dożylnym), zaparcia (z powodu zwiększonego napięcia mięśni gładkich w przewodzie pokarmowym, zwłaszcza w trakcie długotrwałego stosowania), suchość w jamie ustnej. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Skurcz dróg żółciowych. Zaburzenia nerek i dróg moczowych Trudności w oddawaniu moczu (spowodowane zwiększonym napięciem mięśni gładkich układu moczowego, szczególnie podczas długotrwałego stosowania). Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Tachyfilaksja.
CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml
Działania niepożądane
Po podaniu dożylnym: ból, zaczerwienienie, pokrzywka i obrzęki wzdłuż dotkniętej zmianami żyły. W przypadku podania domięśniowego: martwica mięśni, uszkodzenie nerwu. 1) działania niepożądane – zaburzenia psychiczne są indywidualne w odniesieniu do ich rodzaju i nasilenia (w zależności od osobowości i trwania leczenia). 2) w równoważnych dawkach, petydyna powoduje niemal porównywalną depresję oddechową jak morfina. Może to prowadzić do wzrostu stężenia CO2, a następnie podwyższenia ciśnienia wewnątrzczaszkowego, dlatego produktu Dolcontral nie należy stosować w przypadku zwiększonego ciśnienia wewnątrzczaszkowego, patrz punkt 4.4. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 e-mail: ndl@urpl.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Typowe objawy przedawkowania to zwężenie źrenic i depresja oddechowa do zatrzymania oddechu. Ponadto, przedawkowanie może prowadzić do zaburzeń świadomości aż do śpiączki, spadku ciśnienia tętniczego, tachykardii, zawrotów głowy, kurczy mięśni, podwyższenia temperatury ciała, delirium i rozszerzenia źrenic wraz ze wzrostem hipoksemii. Ciężkie przedawkowanie, przede wszystkim po podaniu dożylnym petydyny, może prowadzić do zahamowania oddychania i krążenia oraz zgonu. Działania te mogą być wyeliminowane przez podanie antagonisty opioidów (np. naloksonu). Należy podawać ostrożnie w powtarzanych małych dawkach, ponieważ jego działanie jest krótsze niż petydyny. Inne postępowanie obejmuje: w przypadku przyjęcia doustnego, usuwanie poprzez płukanie żołądka oraz zmniejszenie wchłaniania przez podanie węgla aktywnego, ustabilizowanie układu krążenia poprzez podanie wlewem elektrolitów oraz poprawę czynności układu oddechowego poprzez podanie tlenu i prowadzenie oddychania kontrolowanego.
CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml
Przedawkowanie
Należy zawsze uwzględnić możliwość wielokrotnego zatrucia (alkoholem i substancjami psychoaktywnymi; próbę samobójczą).
CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwbólowe; opioidy; pochodne fenylopiperydyny, kod ATC: N02AB02. Petydyna jest pochodną fenylopiperydyny o właściwościach agonistów opioidowych. Wykazuje silne powinowactwo do receptorów μ, a niskie – w kierunku receptorów kappa i delta. Petydyna działa silnie przeciwbólowo, przeciwkaszlowo, uspokajająco oraz depresyjnie na ośrodek oddechowy. Obniża ciśnienie krwi i zwiększa częstość akcji serca.
CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Po dożylnym podaniu 25 mg chlorowodorku petydyny, maksymalne stężenie w osoczu wynosi 100 do 200 ng/ml. Po podaniu domięśniowym porównywalne maksymalne stężenie w osoczu występowało w ciągu 15 minut. Z tym, że okres połowicznego wchłaniania wynosił od 7 do 18 minut, a biodostępność od 93 do 98%. Petydyna wiąże się w 37 do 73% z białkami osocza. Główne metabolity petydyny są farmakologicznie czynne – norpetydyna i kwasy karboksylowe, powstałe z hydrolizy petydyny i norpetydyny, wydalane w przeważającej części w postaci sprzężonej. Inne metabolity, które występują tylko w małych ilościach to N-tlenek petydyny, 4-hydroksypetydyna, N-tlenek norpetydyny, N-hydroksynorpetydyny. Okres półtrwania petydyny w osoczu wynosił od 3,2 do 8 godzin, natomiast w przypadku norpetydyny od 8 do 12 godzin. Petydyna i jej metabolity ulegają wydalaniu głównie przez układ moczowy. 65,4% dawki zostało odzyskanych z dobowej zbiórki moczu.
CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5 do 10% petydyny, 7 do 13% norpetydyny, 5 do 7% petydyny w postaci wolnego kwasu, 13% glukuronidu kwasu petydyny, 4 do 10,5% kwasu norpetydyny oraz 16% glukuronidu kwasu norpetydyny zostało odzyskanych z dobowej zbiórki moczu. W przypadku zaburzenia czynności nerek, norpetydyna może ulegać kumulacji i powodować poważne działania niepożądane (napady drgawkowe). Petydyna łatwo przenika przez barierę łożyska, jak również do mleka kobiecego. Czas półtrwania w osoczu określony u noworodków wynosił od 6,5 do 39 godzin i jest 2 do 7 razy dłuższy niż u dorosłych.
CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie LD50 dla myszy wynosi od 165 do 193 mg/kg masy ciała; dla szczurów wynosi od 167 do 240 mg/kg masy ciała; dla królików wynosi od 380 do 660 mg/kg masy ciała. Nie ma żadnych innych danych przedklinicznych odnoszących się do ostrej i przewlekłej toksyczności, z wyjątkiem informacji podanych w innych częściach niniejszej Charakterystyki Produktu Leczniczego. Nie prowadzono badań dotyczących działania mutagennego. Istnieją jednak silne dowody wskazujące na uszkadzające chromosomy właściwości petydyny, pochodzące z badań in vivo. Dlatego są powody, aby podejrzewać mutagenne działanie u ludzi. Nie istnieją żadne długoterminowe badania na zwierzętach dotyczące potencjalnego działania rakotwórczego petydyny. W przypadku jednorazowego wstrzyknięcia petydyny chomikom na wczesnym etapie ciąży, deformacje czaszki (cranioschisis) wystąpiły już po podaniu najniższej badanej dawki 127 mg/kg mc.
CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Zaobserwowano fizyczne i chemiczne niezgodności produktu z roztworami zawierającymi: aminofilinę barbiturany (szczególnie roztwór tiopentalu – powstaje nieaktywny farmakologicznie kompleks) sól sodową heparyny sól sodową bursztynianu hydrokortyzonu bursztynian metyloprednizolonu siarczan morfiny sól sodową fenytoiny wodorowęglan sodu jodek sodu sól sodową sulfadiazyny Po zmieszaniu petydyny z solą sodową cefoperazonu albo mezlocyliny wytrąca się osad. Obserwowano również niezgodności petydyny z solą sodową acyklowiru, imipenemem, furosemidem, chlorowodorkiem doksorubicyny w postaci liposomalnej, idarubicyną i roztworami zawierającymi jodek potasu. Przed zmieszaniem produktu z innym lekiem w jednej strzykawce należy zawsze zapoznać się z informacją dołączoną do danego leku, aby wykluczyć wystąpienie niezgodności farmaceutycznych.
CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Chronić od światła. Nie zamrażać. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Ampułki z bezbarwnego szkła we wkładce PVC w tekturowym pudełku. 10 ampułek po 1 ml 10 ampułek po 2 ml 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Ampułki są przeznaczone wyłącznie do jednorazowego użytku, należy je otwierać bezpośrednio przed użyciem. Pozostałą zawartość niezużytego produktu należy zniszczyć zgodnie z obowiązującymi przepisami. Instrukcja otwierania ampułki: Przed otwarciem ampułki należy upewnić się, że cały roztwór znajduje się w dolnej części ampułki. Można delikatnie potrząsnąć ampułką lub postukać w nią palcem, aby ułatwić spłynięcie roztworu. Na każdej ampułce umieszczono kolorową kropkę (patrz rysunek 1.) jako oznaczenie znajdującego się poniżej niej punktu nacięcia.
CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Aby otworzyć ampułkę należy trzymać ją pionowo, w obu dłoniach, kolorową kropką do siebie – patrz rysunek 2. Górną część ampułki należy uchwycić w taki sposób, aby kciuk znajdował się powyżej kolorowej kropki. Nacisnąć zgodnie ze strzałką umieszczoną na rysunku 3.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Methadone Hydrochloride Molteni, 1 mg/ml, syrop 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ml syropu zawiera 1 mg metadonu chlorowodorku (Methadoni hydrochloridum). Substancje pomocnicze o znanym działaniu: 1 ml syropu zawiera 400 mg sacharozy 100 mg glicerolu 0,5 mg sodu benzoesanu (E 211) Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Syrop Klarowny, bezbarwny lub lekko żółty płyn o smaku cytrynowym.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie opioidowego zespołu abstynencyjnego. Leczenie substytucyjne uzależnień od heroiny i morfiny (w ramach specjalnych programów leczenia substytucyjnego). Jako lek drugiego rzutu w zwalczaniu silnych bólów, zwłaszcza w chorobach nowotworowych i po operacjach chirurgicznych.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Uzależnienie Dawka początkowa 15 mg do 20 mg metadonu chlorowodorku raz na dobę jest zazwyczaj wystarczająca do zniesienia objawów abstynencyjnych. W przypadku pacjentów uzależnionych od dużych dawek narkotyków, konieczne mogą okazać się większe dawki. W leczeniu uzależnień od heroiny i morfiny, dawkowanie należy skorelować z programem detoksykacji, oraz dostosować do stopnia uzależnienia pacjenta. Ból Zwykle stosowana dawka u osoby dorosłej wynosi 2,5 mg do 10 mg, powtarzana w razie potrzeby co 3 do 8 godzin. Dawkowanie metadonu jako leku przeciwbólowego należy dostosować w zależności od nasilenia bólu i od reakcji organizmu pacjenta. Sposób podawania Podanie doustne. Cele leczenia i przerwanie leczenia Przed rozpoczęciem leczenia produktem leczniczym Methadone Hydrochloride Molteni należy ustalić razem z pacjentem strategię leczenia, w tym czas trwania leczenia i cele leczenia, zgodnie z wytycznymi dotyczącymi leczenia bólu.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Dawkowanie
W trakcie leczenia kontakt lekarza z pacjentem powinien być częsty, w celu oceny konieczności kontynuacji leczenia, rozważenia przerwania leczenia lub w razie konieczności, modyfikacji dawki. Jeśli nie jest już konieczne leczenie pacjenta metadonem, wskazane może być stopniowe zmniejszanie dawki, aby uniknąć objawów odstawienia (patrz punkt 4.4). Jeśli nie ma odpowiedniego uśmierzenia bólu, należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia tolerancji na lek i progresji choroby podstawowej (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na metadonu chlorowodorek lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Organiczne choroby serca. Ciężkie zaburzenia czynności wątroby i nerek. Niewyrównana cukrzyca. Porfiria. Niedociśnienie tętnicze. Uszkodzenie OUN i wzrost ciśnienia wewnątrzczaszkowego. Nasilone napady astmy oskrzelowej. Niewydolność oddechowa i przewlekła obturacyjna choroba płuc. Serce płucne. Oligemia. Metadon nie jest wskazany do znieczulenia w położnictwie. Ze względu na długi okres półtrwania może powodować hamowanie czynności ośrodka oddechowego u noworodka. Nie zaleca się stosowania metadonu jako środka przeciwbólowego u dzieci, ponieważ dotychczasowe badania kliniczne nie są wystarczające do ustalenia właściwego sposobu dawkowania.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Produkt leczniczy Methadone Hydrochloride Molteni jest w postaci syropu i może być podawany wyłącznie doustnie, w żadnym wypadku nie należy go stosować pozajelitowo. Pacjenci szczególnego ryzyka Pacjentom w podeszłym wieku i osłabionym, osobom z niedoczynnością tarczycy, chorobą Addisona, przerostem gruczołu krokowego, zwężeniem cewki moczowej, ciężkim zaparciem, metadon należy podawać ostrożnie i w zmniejszonych dawkach początkowych. Niewydolność nadnerczy Opioidowe leki przeciwbólowe mogą powodować odwracalną niewydolność kory nadnerczy wymagającą monitorowania i zastępczej terapii glikokortykosteroidowej. Objawy niewydolności nadnerczy mogą obejmować nudności, wymioty, utratę apetytu, zmęczenie, osłabienie, zawroty głowy lub niskie ciśnienie krwi.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Oddziaływanie ze środkami działającymi hamująco na ośrodkowy układ nerwowy Metadon należy podawać ze szczególną ostrożnością i w zmniejszonych dawkach pacjentom, którzy otrzymują jednocześnie inne opioidowe środki przeciwbólowe, anestetyki do znieczulenia ogólnego, fenotiazynę, inne nasenne środki uspokajające, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne i inne leki hamujące czynność OUN a także alkohol. Mogą wystąpić: depresja, głęboka sedacja lub śpiączka. Zaburzenia związane ze stosowaniem opioidów (nadużywanie i uzależnienie) Metadon jest opioidowym lekiem przeciwbólowym i sam w sobie jest wysoce uzależniający. Ma długi okres półtrwania i dlatego może dochodzić do jego kumulacji. Podawanie pojedynczej dawki uśmierzającej objawy może, w przypadku codziennego stosowania, prowadzić do kumulacji i możliwości zgonu. Jak w przypadku innych opioidów, w wyniku wielokrotnego podawania metadonu może rozwinąć się tolerancja oraz uzależnienie fizyczne i (lub) psychiczne.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Podczas stosowania w leczeniu bólu wielokrotne podawanie produktu leczniczego Methadone Hydrochloride Molteni może prowadzić do zaburzeń związanych ze stosowaniem opioidów (OUD, ang. opioid use disorder). Większa dawka i dłuższy czas leczenia opioidami może zwiększać ryzyko rozwoju OUD. Przed rozpoczęciem leczenia produktem leczniczym Methadone Hydrochloride Molteni i w trakcie leczenia należy uzgodnić z pacjentem cele leczenia i plan przerwania leczenia (patrz punkt 4.2). Przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia należy poinformować pacjenta o ryzyku i objawach z OUD. Pacjenta należy pouczyć o konieczności skontaktowania się z lekarzem, jeśli zaobserwuje wystąpienie takich objawów. Nadużywanie lub celowe niewłaściwe stosowanie produktu leczniczego Methadone Hydrochloride Molteni może prowadzić do przedawkowania i (lub) zgonu.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Ryzyko rozwoju zaburzeń związanych ze stosowaniem opioidów jest zwiększone u pacjentów, u których w przeszłości lub w rodzinie (rodzice lub rodzeństwo) występowały zaburzenia związane ze stosowaniem substancji (w tym zaburzenia związane z używaniem alkoholu), u osób obecnie używających tytoniu lub u pacjentów, u których w przeszłości występowały inne zaburzenia psychiczne (np. duża depresja, zaburzenia lękowe i zaburzenia osobowości). Będzie konieczna stała obserwacja pacjenta w celu wykrycia, czy nie występują zachowania związane z poszukiwaniem leku (np. zbyt wczesne zgłaszanie próśb o uzupełnienie dawki). Obejmuje to przegląd jednoczesnego stosowania opioidów i leków psychoaktywnych (takich jak benzodiazepiny). U pacjentów z objawami przedmiotowymi i podmiotowymi OUD należy rozważyć konsultację ze specjalistą ds. uzależnień.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Interakcje farmakokinetyczne: Inhibitory glikoprotein P Metadon jest substratem glikoproteiny P, dlatego wszystkie leki hamujące glikoproteinę P (np. chinidyna, werapamil) mogą powodować zwiększenie stężenia metadonu w surowicy. Induktory izoenzymu CYP3A4 Metadon jest metabolizowany przez izoenzym cytochromu CYP3A4. Substancje zwiększające aktywność izoenzymu CYP3A4 (np. barbiturany, karbamazepina, fenytoina, newirapina, ryfampicyna) mogą przyspieszać metabolizm wątrobowy metadonu. Skutki kliniczne interakcji mogą być silniejsze, jeśli najpierw rozpoczęto podawanie metadonu, a następnie wprowadzono jeden z leków indukujących izoenzym. Ponieważ opisywano występowanie zespołu abstynencyjnego wywołanego przez tę interakcję, konieczne może być niekiedy zwiększenie dawki metadonu. Jeśli podawanie leków indukujących izoenzym CYP3A4 zostanie przerwane, należy jednocześnie odpowiednio zmniejszyć dawkę metadonu.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Interakcje
Inhibitory izoenzymu CYP3A4 Kannabinoidy, klarytromycyna, delawirdyna, erytromycyna, flukonazol, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, itrakonazol, ketokonazol, nefazodon i sok grejpfrutowy mogą powodować zwiększenie stężenia metadonu. Dydanozyna i stawudyna Metadon obniża dostępność biologiczną dydanozyny i stawudyny, zmniejsza pole pod krzywą ich stężeń w osoczu (AUC, area under the curve) i maksymalne stężenia w osoczu. Może również spowalniać wchłanianie i zwiększać efekt pierwszego przejścia przez wątrobę tych leków. Zydowudyna Metadon zwiększa osoczowe stężenie postaci doustnych i dożylnych zydowudyny. Zwiększenie wartości AUC jest wyraźniejsze dla postaci doustnych niż dożylnych. Działanie to jest wywołane hamowaniem procesu glukuronidacji i zmniejszeniem wydzielania zydowudyny w nerkach. Podczas terapii metadonem należy monitorować pacjentów ze względu na możliwą toksyczność zydowudyny; może być konieczne zmniejszenie dawki zydowudyny.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Interakcje
Jednoczesne stosowanie metadonu i zydowudyny może wywoływać objawy opioidowego zespołu odstawnienia – bóle głowy, bóle mięśni, znużenie, drażliwość. Metamizol Jednoczesne podawanie metadonu z metamizolem, który jest induktorem enzymów metabolizujących, w tym CYP2B6 i CYP3A4, może skutkować zmniejszeniem stężenia metadonu w osoczu, potencjalnie zmniejszając jego skuteczność kliniczną. Dlatego zalecana jest ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowania metamizolu i metadonu. W razie potrzeby należy kontrolować odpowiedź kliniczną i (lub) stężenie produktu leczniczego. Leki przeciwretrowirusowe – inhibitory proteazy Leki przeciwretrowirusowe mogą spowalniać metabolizm metadonu na kilku etapach. Najsilniejsze interakcje występują w przypadku rytonawiru, natomiast interakcje metadonu i abakawiru są na ogół niewielkie i nie wymagają zmian dawkowania. Efawirenz Efawirenz zwiększa metabolizm metadonu, modyfikując aktywność enzymatyczną układu cytochromu P450 3A4.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Interakcje
Po trzytygodniowym podawaniu efawirenzu obserwowano zmniejszenie maksymalnego osoczowego stężenia i wartości AUC metadonu o odpowiednio, 48% i 57%. Zgłaszano występowanie zespołu odstawienia u leczonych metadonem pacjentów, którym podawano efawirenz. Zespół występował zwykle po 2 tygodniach stosowania efawirenzu i utrzymywał się przez okres do 28 dni. Dlatego w przypadku jednoczesnego stosowania efawirenzu konieczne może okazać się dostosowanie dawki. Środki zmniejszające pH moczu Pod względem budowy chemicznej metadon należy do słabych zasad. Ponieważ środki zmniejszające pH moczu (np. chlorek amonu) mogą nasilać wydalanie metadonu z moczem, w przypadku terapii skojarzonej wskazane jest zwiększenie dawki metadonu. Interakcje farmakodynamiczne: Leki o działaniu antagonistycznym w stosunku do opioidów (nalokson, naltrekson) znoszą działanie metadonu i mogą wywoływać zespół odstawienia.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Interakcje
Leki o mieszanym działaniu agonistyczno-antagonistycznym (butorfanol, nalbufina, pentazocyna) mogą częściowo znosić działanie metadonu – działanie przeciwbólowe, hamowanie czynności ośrodka oddechowego i zaburzenia czynności ośrodkowego układu nerwowego. Jednoczesne stosowanie metadonu i leków tej grupy może również potęgować działanie na OUN i układ oddechowy oraz nasilać działanie hipotensyjne. Działanie addytywne lub antagonistyczne zależy od dawkowania i jest najczęściej obserwowane w przypadku małych lub umiarkowanych dawek metadonu. U osób długotrwale otrzymujących leki tej grupy może wystąpić zespół odstawienia. Ponieważ leki o działaniu hamującym czynność OUN mogą potęgować depresję ośrodka oddechowego, podczas stosowania w terapii skojarzonej z metadonem konieczne może być zmniejszenie dawki jednego lub obu leków.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Interakcje
Jednoczesne stosowanie metadonu i difenoksylatu lub loperamidu – leków o działaniu przeciwbiegunkowym – może powodować silne zaparcia i jednocześnie potęgować hamujący wpływ na OUN. Jednoczesne stosowanie metadonu i leków o działaniu przeciwmuskarynowym może wywoływać silne zaparcia lub nawet niedrożność porażenną jelit, zwłaszcza jeśli leczenie jest prowadzone przez dłuższy okres. Oktreotyd może zmniejszać działanie przeciwbólowe metadonu i morfiny. Alkohol: może wywoływać ciężką depresję oddechową i niedociśnienie tętnicze. Leki serotoninergiczne Zespół serotoninergiczny może wystąpić podczas jednoczesnego podawania metadonu z inhibitorami petydyny, monoaminooksydazy (MAO) i czynników uwalniających serotoninę, takich jak selektywny inhibitor wychwytu serotoniny (SSRI), inhibitor wychwytu noradrenaliny (SNRI) oraz trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (TCA).
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Interakcje
Objawy zespołu serotoninowego mogą obejmować zmiany stanu psychicznego, niestabilność układu autonomicznego, nieprawidłowości nerwowo-mięśniowe i (lub) zaburzenia przewodu pokarmowego. Leki uspokajające, takie jak benzodiazepiny lub leki do nich podobne: Jednoczesne stosowanie opioidów z lekami uspokajającymi, takimi jak benzodiazepiny lub lekami do nich podobnymi zwiększa ryzyko wystąpienia sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu z powodu addytywnego działania depresyjnego na ośrodkowy układ nerwowy. Należy ograniczyć dawkowanie i czas trwania jednoczesnego leczenia (patrz punkt 4.4). Jednoczesne stosowanie opioidów i gabapentynoidów (gabapentyna i pregabalina) zwiększa ryzyko przedawkowania opioidów, depresji oddechowej i zgonu. Kannabidiol Jednoczesne podawanie kannabidiolu może prowadzić do zwiększenia stężenia metadonu w osoczu.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Produktu Methadone Hydrochloride Molteni syrop 1 mg/ml nie należy stosować w okresie ciąży, chyba że stan kliniczny kobiety wymaga podawania metadonu. Podawanie metadonu w okresie ciąży może spowodować śmierć płodu, niską masę urodzeniową, niewydolność oddechową, zespół odstania i zaburzenia rozwojowe u dziecka. Laktacja Metadon jest wydzielany w mleku matki w małych ilościach. Podczas podejmowania decyzji o zaleceniu karmienia piersią należy wziąć pod uwagę kliniczną poradę specjalistyczną i rozważyć, czy kobieta otrzymuje stałą dawkę podtrzymującą metadonu i czy nadal stosuje nielegalne substancje. Jeśli rozważa się karmienie piersią, dawka metadonu powinna być jak najmniejsza. Lekarze przepisujący leki powinni doradzać kobietom karmiącym piersią, aby monitorowały niemowlę w celu zauważenia występowania sedacji i trudności w oddychaniu oraz aby w razie ich wystąpienia zwracały się o natychmiastową pomoc lekarską.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Chociaż ilość metadonu wydzielanego w mleku matki nie jest wystarczająca do pełnego stłumienia objawów odstawienia u niemowląt karmionych piersią, może ona osłabić nasilenie zespołu abstynencji noworodków. Jeżeli konieczne jest przerwanie karmienia piersią, należy to robić stopniowo, ponieważ nagłe odstawienie od piersi może nasilić objawy odstawienia u niemowlęcia.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Produkt leczniczy Methadone Hydrochloride Molteni wywiera znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Może zmieniać umysłową i (lub) fizyczną sprawność konieczną do wykonywania potencjalnie niebezpiecznych czynności, takich jak prowadzenie pojazdów lub obsługa maszyn. Należy o tym poinformować pacjentów.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Częstość występowania wymienionych poniżej działań niepożądanych określono następująco (wg klasyfikacji MedDRA): Bardzo często (≥1/10) Często (≥1/100 do <1/10) Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) Bardzo rzadko (<1/10 000) Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Najbardziej istotne działania niepożądane metadonu to: depresja oddechowa, zapaść krążeniowa, zatrzymanie oddechu, wstrząs i zatrzymanie serca. Najczęściej obserwowanymi niepożądanymi reakcjami są uczucie pustki w głowie, zawroty głowy, sedacja, nudności, wymioty, pocenie się i niedociśnienie ortostatyczne. Niektóre z tych działań, występujące częściej u pacjentów leczonych ambulatoryjnie, mogą zostać zmniejszone przez ułożenie pacjenta w pozycji leżącej.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Działania niepożądane
Inne reakcje niepożądane Klasyfikacja układów i narządów MedDRA: Częstość nieznana: Anoreksja, hipoglikemia Zaburzenia psychiczne: Często: Euforia, dysforia, bezsenność, pobudzenie, dezorientacja; Niezbyt często: Zmniejszenie libido; Częstość nieznana: Uzależnienie Zaburzenia układu nerwowego: Często: Osłabienie; Niezbyt często: Ból głowy, krótkotrwała utrata przytomności Zaburzenia oka: Często: Zwężenie źrenic, zaburzenia widzenia Zaburzenia serca: Rzadko: Tachykardia lub bradykardia, skurcze dodatkowe i zaburzenia rytmu. Po dużych dawkach mogą wystąpić częstoskurcze typu torsade de pointes. Zaburzenia naczyniowe: Niezbyt często: Spadek ciśnienia krwi Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: Niezbyt często: Depresja oddechowa; Częstość nieznana: Zespół ośrodkowego bezdechu sennego Zaburzenia żołądka i jelit: Bardzo często: Wymioty i nudności; Często: Zaparcia; Niezbyt często: Suchość błony śluzowej jamy ustnej Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: Niezbyt często: Skurcze dróg żółciowych Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Niezbyt często: Świąd, pokrzywka, inne reakcje skórne, obrzęk i rzadziej pokrzywka krwotoczna Zaburzenia nerek i dróg moczowych: Niezbyt często: Zatrzymanie moczu i trudności w oddawaniu moczu, działanie antydiuretyczne Zaburzenia układu rozrodczego i piersi: Niezbyt często: Impotencja Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Działania niepożądane
Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21 309. Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy Depresja oddechowa (zmniejszona: częstość oddechu i (lub) zmniejszenie pojemności życiowej płuc, oddech typu Cheyne-Stokes’a, sinica), głęboka senność przechodząca w stupor lub śpiączkę, wyraźne zwężenie źrenic, zwiotczenie mięśni szkieletowych, zimna i spocona skóra, czasami bradykardia i niedociśnienie tętnicze. W ciężkim przypadku przedawkowania mogą wystąpić: zatrzymanie oddechu, zapaść krążenia, nagłe zatrzymanie pracy serca i śmierć. Zgłoszono przypadki hipoglikemii. Po przedawkowaniu metadonu obserwowano występowanie toksycznej leukoencefalopatii. Leczenie przedawkowania Leczenie przedawkowania metadonu ma na celu głównie przeciwdziałanie niewydolności oddechowej. Należy przywrócić regularną czynność oddechową, udrożniając układ oddechowy, stosując ciągłą, kontrolowaną wentylację oraz podając antidotum. Jako antidotum stosuje się dożylnie nalokson (0,4 mg), którego podawanie należy powtarzać aż do usunięcia zagrożenia.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Przedawkowanie
Ponieważ metadon wykazuje przedłużone oddziaływanie na czynność oddechową, a czas działania naloksonu jest znacznie krótszy, pacjent musi pozostawać pod stałą kontrolą. Podawanie antidotum należy powtarzać każdorazowo, gdy ponowią się objawy niewydolności oddechowej. Jeżeli diagnozę postawiono prawidłowo i przedawkowanie metadonu jest jedyną przyczyną niewydolności oddechu, nie zaleca się stosowania innych stymulatorów oddechu. U pacjentów fizycznie uzależnionych od opioidów, podanie wskazanej powyżej dawki antidotum może wywołać ostre objawy abstynencyjne, których nasilenie związane jest ze stopniem uzależnienia fizycznego. W takim przypadku antidotum należy podawać ostrożnie w zmniejszonych dawkach. Jeśli jest wskazane, należy podać tlen, płyny dożylne, środki zwiększające ciśnienie krwi i inne środki podtrzymujące.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: środek przeciwbólowy z grupy opioidów, lek stosowany w uzależnieniu od opioidów. Kod ATC: N02AC52, N07BC02. Metadon jest opioidowym środkiem przeciwbólowym, agonistą receptora opioidowego, działającym na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) i na mięśnie gładkie jelit w sposób podobny do morfiny. Metadon powoduje zespół abstynencyjny podobny jak w przypadku morfiny, różniący się bardziej stopniowanym stadium wstępnym, umiarkowanie dłuższym przebiegiem i mniej uporczywymi objawami. Podawanie doustne związane jest ze stopniowo narastającym działaniem w okresie wstępnym, niższymi stężeniami maksymalnymi i dłuższym działaniem analgetycznym w porównaniu z morfiną.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Metadon szybko wchłania się z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym (w ciągu 30 minut) i osiąga maksymalne stężenie we krwi po 3 – 4 godzinach. Średnio ok. 85% metadonu obecnego w osoczu krwi krąży w postaci związanej z białkami, natomiast in vitro zaobserwowano, że 44% jest związane z albuminami, 17% z gamma-globulinami. Z porównania tych wartości wynika, że pewna frakcja jest także związana z alfa-globulinami i beta-globulinami. Metadon jest metabolizowany głównie w wątrobie. Metabolity pierwszego przejścia przez wątrobę wydalane są z moczem i żółcią razem z małymi ilościami substancji niezmetabolizowanej. U pacjentów bez rozwiniętej tolerancji, pozorny średni okres półtrwania metadonu po pojedynczej dawce wynosi około 15 godzin, natomiast w przypadku długotrwałego podawania pozorny okres półtrwania wynosi 22 godziny.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Wartość LD50 racemicznego metadonu chlorowodorku wynosi: 95 mg/kg mc. (po.) u szczurów; 32 mg/kg mc. (iv.) u myszy; 29 mg/kg mc. (iv.) u psów. Podawanie metadonu chlorowodorku podczas ciąży może wpływać na rozwój OUN i zaburzać wzrost płodu. Całkowita minimalna dawka podawana ip. pomiędzy 1. i 22. dniem po zapłodnieniu, po której obserwowano działanie toksyczne metadonu na płody szczurów, wynosiła 135 mg/kg mc.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sacharoza Glicerol Sodu benzoesan (E 211) Substancja poprawiająca smak i zapach cytrynowa Kwas cytrynowy jednowodny Woda oczyszczona 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 5 lat Okres przechowywania po pierwszym otwarciu butelki: 2 miesiące. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak szczególnych środków ostrożności dotyczących przechowywania produktu leczniczego. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Butelka ze szkła oranżowego zamknięta zakrętką z HDPE z zabezpieczeniem chroniącym przed dostępem dzieci, w tekturowym pudełku. 10 ml 20 ml Butelka z oranżowego szkła zamknięta aluminiową zakrętką z polietylenową uszczelką lub butelka z bursztynowego, przezroczystego PVC zamknięta aluminiową zakrętką z polietylenową uszczelką, w tekturowym pudełku. 60 ml 100 ml 1000 ml Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Methadone Hydrochloride Molteni, 5 mg/ml, syrop 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ml syropu zawiera 5 mg metadonu chlorowodorku (Methadoni hydrochloridum). Każda butelka o pojemności 20 ml zawiera 100 mg metadonu chlorowodorku. Każda butelka o pojemności 1000 ml zawiera 5000 mg metadonu chlorowodorku. Substancje pomocnicze o znanym działaniu: 1 ml syropu zawiera 400 mg sacharozy, 100 mg glicerolu i 0,5 mg sodu benzoesanu (E 211). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Syrop Klarowny, bezbarwny lub lekko żółty płyn o smaku cytrynowym.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie opioidowego zespołu abstynencyjnego. Leczenie substytucyjne uzależnień od heroiny i morfiny (w ramach specjalnych programów leczenia substytucyjnego).
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Uzależnienie Dawka początkowa 15 mg do 20 mg metadonu chlorowodorku raz na dobę jest zazwyczaj wystarczająca do zniesienia objawów abstynencyjnych. W przypadku pacjentów uzależnionych od dużych dawek narkotyków, konieczne mogą okazać się większe dawki. W leczeniu uzależnień od heroiny i morfiny, dawkowanie należy skorelować z programem detoksykacji, oraz dostosować do stopnia uzależnienia pacjenta. Sposób podawania: Podanie doustne.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na metadonu chlorowodorek lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Organiczne choroby serca. Ciężkie zaburzenia czynności wątroby i nerek. Niewyrównana cukrzyca. Porfiria. Niedociśnienie tętnicze. Uszkodzenie OUN i wzrost ciśnienia wewnątrzczaszkowego. Nasilone napady astmy oskrzelowej. Niewydolność oddechowa i przewlekła obturacyjna choroba płuc. Serce płucne. Oligemia. Metadon nie jest wskazany do znieczulenia w położnictwie. Ze względu na długi okres półtrwania może powodować hamowanie czynności ośrodka oddechowego u noworodka. Nie zaleca się stosowania metadonu jako środka przeciwbólowego u dzieci, ponieważ dotychczasowe badania kliniczne nie są wystarczające do ustalenia właściwego sposobu dawkowania.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Produkt leczniczy Methadone Hydrochloride Molteni jest w postaci syropu i może być podawany wyłącznie doustnie, w żadnym wypadku nie należy go stosować pozajelitowo. Pacjenci szczególnego ryzyka: Pacjentom w podeszłym wieku i osłabionym, osobom z niedoczynnością tarczycy, chorobą Addisona, przerostem gruczołu krokowego, zwężeniem cewki moczowej, ciężkim zaparciem, metadon należy podawać ostrożnie i w zmniejszonych dawkach początkowych. Niewydolność nadnerczy: Opioidowe leki przeciwbólowe mogą powodować odwracalną niewydolność kory nadnerczy wymagającą monitorowania i zastępczej terapii glikokortykosteroidowej. Objawy niewydolności nadnerczy mogą obejmować nudności, wymioty, utratę apetytu, zmęczenie, osłabienie, zawroty głowy lub niskie ciśnienie krwi.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Oddziaływanie ze środkami działającymi hamująco na ośrodkowy układ nerwowy: Metadon należy podawać ze szczególną ostrożnością i w zmniejszonych dawkach pacjentom, którzy otrzymują jednocześnie inne opioidowe środki przeciwbólowe, anestetyki do znieczulenia ogólnego, fenotiazynę, inne nasenne środki uspokajające, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne i inne leki hamujące czynność OUN a także alkohol. Mogą wystąpić: depresja, głęboka sedacja lub śpiączka.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Interakcje farmakokinetyczne Inhibitory glikoprotein P Metadon jest substratem glikoproteiny P, dlatego wszystkie leki hamujące glikoproteinę P (np. chinidyna, werapamil) mogą powodować zwiększenie stężenia metadonu w surowicy. Induktory izoenzymu CYP3A4 Metadon jest metabolizowany przez izoenzym cytochromu CYP3A4. Substancje zwiększające aktywność izoenzymu CYP3A4 (np. barbiturany, karbamazepina, fenytoina, newirapina, ryfampicyna) mogą przyspieszać metabolizm wątrobowy metadonu. Skutki kliniczne interakcji mogą być silniejsze, jeśli najpierw rozpoczęto podawanie metadonu, a następnie wprowadzono jeden z leków indukujących izoenzym. Ponieważ opisywano występowanie zespołu abstynencyjnego wywołanego przez tę interakcję, konieczne może być niekiedy zwiększenie dawki metadonu. Jeśli podawanie leków indukujących izoenzym CYP3A4 zostanie przerwane, należy jednocześnie odpowiednio zmniejszyć dawkę metadonu.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Interakcje
Inhibitory izoenzymu CYP3A4 Kannabinoidy, klarytromycyna, delawirdyna, erytromycyna, flukonazol, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, itrakonazol, ketokonazol, nefazodon i sok grejpfrutowy – mogą powodować zwiększenie stężenia metadonu. Dydanozyna i stawudyna Metadon obniża dostępność biologiczną dydanozyny i stawudyny, zmniejsza pole pod krzywą ich stężeń w osoczu (AUC, area under the curve) i maksymalne stężenia w osoczu. Może również spowalniać wchłanianie i zwiększać efekt pierwszego przejścia przez wątrobę tych leków. Zydowudyna Metadon zwiększa osoczowe stężenie postaci doustnych i dożylnych zydowudyny. Zwiększenie wartości AUC jest wyraźniejsze dla postaci doustnych niż dożylnych. Działanie to jest wywołane hamowaniem procesu glukuronidacji i zmniejszeniem wydzielania zydowudyny w nerkach. Podczas terapii metadonem należy monitorować pacjentów ze względu na możliwą toksyczność zydowudyny; może być konieczne zmniejszenie dawki zydowudyny.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Interakcje
Jednoczesne stosowanie metadonu i zydowudyny może wywoływać objawy opioidowego zespołu odstawnienia – bóle głowy, bóle mięśni, znużenie, drażliwość. Metamizol Jednoczesne podawanie metadonu z metamizolem, który jest induktorem enzymów metabolizujących, w tym CYP2B6 i CYP3A4, może skutkować zmniejszeniem stężenia metadonu w osoczu, potencjalnie zmniejszając jego skuteczność kliniczną. Dlatego zalecana jest ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowania metamizolu i metadonu. W razie potrzeby należy kontrolować odpowiedź kliniczną i (lub) stężenie produktu leczniczego. Leki przeciwretrowirusowe – inhibitory proteazy Leki przeciwretrowirusowe mogą spowalniać metabolizm metadonu na kilku etapach. Najsilniejsze interakcje występują w przypadku rytonawiru, natomiast interakcje metadonu i abakawiru są na ogół niewielkie i nie wymagają zmian dawkowania. Efawirenz Efawirenz zwiększa metabolizm metadonu, modyfikując aktywność enzymatyczną układu cytochromu P450 3A4.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Interakcje
Po trzytygodniowym podawaniu efawirenzu obserwowano zmniejszenie maksymalnego osoczowego stężenia i wartości AUC metadonu o odpowiednio, 48% i 57%. Zgłaszano występowanie zespołu odstawienia u leczonych metadonem pacjentów, którym podawano efawirenz. Zespół występował zwykle po 2 tygodniach stosowania efawirenzu i utrzymywał się przez okres do 28 dni. Dlatego w przypadku jednoczesnego stosowania efawirenzu konieczne może okazać się dostosowanie dawki. Środki zmniejszające pH moczu Pod względem budowy chemicznej metadon należy do słabych zasad. Ponieważ środki zmniejszające pH moczu (np. chlorek amonu) mogą nasilać wydalanie metadonu z moczem, w przypadku terapii skojarzonej wskazane jest zwiększenie dawki metadonu. Interakcje farmakodynamiczne: Leki o działaniu antagonistycznym w stosunku do opioidów (nalokson, naltrekson) znoszą działanie metadonu i mogą wywoływać zespół odstawienia.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Interakcje
Leki o mieszanym działaniu agonistyczno-antagonistycznym (butorfanol, nalbufina, pentazocyna) mogą częściowo znosić działanie metadonu – działanie przeciwbólowe, hamowanie czynności ośrodka oddechowego i zaburzenia czynności ośrodkowego układu nerwowego. Jednoczesne stosowanie metadonu i leków tej grupy może również potęgować działanie na OUN i układ oddechowy oraz nasilać działanie hipotensyjne. Działanie addytywne lub antagonistyczne zależy od dawkowania i jest najczęściej obserwowane w przypadku małych lub umiarkowanych dawek metadonu. U osób długotrwale otrzymujących leki tej grupy może wystąpić zespół odstawienia. Ponieważ leki o działaniu hamującym czynność OUN mogą potęgować depresję ośrodka oddechowego, podczas stosowania w terapii skojarzonej z metadonem konieczne może być zmniejszenie dawki jednego lub obu leków.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Interakcje
Jednoczesne stosowanie metadonu i difenoksylatu lub loperamidu – leków o działaniu przeciwbiegunkowym – może powodować silne zaparcia i jednocześnie potęgować hamujący wpływ na OUN. Jednoczesne stosowanie metadonu i leków o działaniu przeciwmuskarynowym może wywoływać silne zaparcia lub nawet niedrożność porażenną jelit, zwłaszcza jeśli leczenie jest prowadzone przez dłuższy okres. Oktreotyd może zmniejszać działanie przeciwbólowe metadonu i morfiny. Alkohol: może wywoływać ciężką depresję oddechową i niedociśnienie tętnicze. Leki serotoninergiczne Zespół serotoninergiczny może wystąpić podczas jednoczesnego podawania metadonu z inhibitorami petydyny, monoaminooksydazy (MAO) i czynników uwalniających serotoninę, takich jak selektywny inhibitor wychwytu serotoniny (SSRI), inhibitor wychwytu noradrenaliny (SNRI) oraz trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (TCA).
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Interakcje
Objawy zespołu serotoninowego mogą obejmować zmiany stanu psychicznego, niestabilność układu autonomicznego, nieprawidłowości nerwowo-mięśniowe i (lub) zaburzenia przewodu pokarmowego. Leki uspokajające, takie jak benzodiazepiny lub leki do nich podobne: Jednoczesne stosowanie opioidów z lekami uspokajającymi, takimi jak benzodiazepiny lub lekami do nich podobnymi zwiększa ryzyko wystąpienia sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu z powodu addytywnego działania depresyjnego na ośrodkowy układ nerwowy. Należy ograniczyć dawkę i czas trwania jednoczesnego leczenia (patrz punkt 4.4). Jednoczesne stosowanie opioidów i gabapentynoidów (gabapentyna i pregabalina) zwiększa ryzyko przedawkowania opioidów, depresji oddechowej i zgonu. Kannabidiol Jednoczesne podawanie kannabidiolu może prowadzić do zwiększenia stężenia metadonu w osoczu.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Interakcje
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Produktu Methadone Hydrochloride Molteni syrop 5 mg/ml nie należy stosować w okresie ciąży, chyba że stan kliniczny kobiety wymaga podawania metadonu. Podawanie metadonu w okresie ciąży może spowodować śmierć płodu, niską masę urodzeniową, niewydolność oddechową, zespół odstawienia i zaburzenia rozwojowe u dziecka. Laktacja Metadon jest wydzielany w mleku matki w małych ilościach. Podczas podejmowania decyzji o zaleceniu karmienia piersią należy wziąć pod uwagę kliniczną poradę specjalistyczną i rozważyć, czy kobieta otrzymuje stałą dawkę podtrzymującą metadonu i czy nadal stosuje nielegalne substancje. Jeśli rozważa się karmienie piersią, dawka metadonu powinna być jak najmniejsza. Lekarze przepisujący leki powinni doradzać kobietom karmiącym piersią, aby monitorowały niemowlę w celu zauważenia występowania sedacji i trudności w oddychaniu oraz aby w razie ich wystąpienia zwracały się o natychmiastową pomoc lekarską.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Interakcje
Chociaż ilość metadonu wydzielanego w mleku matki nie jest wystarczająca do pełnego stłumienia objawów odstawienia u niemowląt karmionych piersią, może ona osłabić nasilenie zespołu abstynencji noworodków. Jeżeli konieczne jest przerwanie karmienia piersią, należy to robić stopniowo, ponieważ nagłe odstawienie od piersi może nasilić objawy odstawienia u niemowlęcia. 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Produkt leczniczy Methadone Hydrochloride Molteni wywiera znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Może zmieniać umysłową i (lub) fizyczną sprawność konieczną do wykonywania potencjalnie niebezpiecznych czynności, takich jak prowadzenie pojazdów lub obsługa maszyn. Należy o tym poinformować pacjentów. 4.8 Działania niepożądane Częstość występowania wymienionych poniżej działań niepożądanych określono następująco (wg klasyfikacji MedDRA): Bardzo często (≥1/10) Często (≥1/100 do <1/10) Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) Bardzo rzadko (<1/10 000) Nieznana – częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Interakcje
Najbardziej istotne działania niepożądane metadonu to: depresja oddechowa, zapaść krążeniowa, zatrzymanie oddechu, wstrząs i zatrzymanie serca. Najczęściej obserwowanymi niepożądanymi reakcjami są uczucie pustki w głowie, zawroty głowy, sedacja, nudności, wymioty, pocenie się i niedociśnienie ortostatyczne. Niektóre z tych działań, występujące częściej u pacjentów leczonych ambulatoryjnie, mogą zostać zmniejszone przez ułożenie pacjenta w pozycji leżącej. Inne reakcje niepożądane to: Klasyfikacja układów i narządów MedDRA Częstość Działania niepożądane Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Częstość nieznana Anoreksja, hipoglikemia Zaburzenia psychiczne Często Euforia, dysforia, bezsenność, pobudzenie, dezorientacja Niezbyt często Zmniejszenie libido Częstość nieznana Uzależnienie Zaburzenia układu nerwowego Często Osłabienie Niezbyt często Ból głowy, krótkotrwała utrata przytomności Zaburzenia oka Często Zwężenie źrenic, zaburzenia widzenia Zaburzenia serca Rzadko Tachykardia lub bradykardia, skurcze dodatkowe i zaburzenia rytmu.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Interakcje
Po dużych dawkach mogą wystąpić częstoskurcze typu torsade de pointes. Zaburzenia naczyniowe Niezbyt często Spadek ciśnienia krwi Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Niezbyt często Depresja oddechowa Częstość nieznana Zespół ośrodkowego bezdechu sennego Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo często Wymioty i nudności Często Zaparcia Niezbyt często Suchość błony śluzowej jamy ustnej Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Niezbyt często Skurcze dróg żółciowych Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Niezbyt często Świąd, pokrzywka, inne reakcje skórne, obrzęk i rzadziej pokrzywka krwotoczna Zaburzenia nerek i dróg moczowych Niezbyt często Zatrzymanie moczu i trudności w oddawaniu moczu, działanie antydiuretyczne Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Niezbyt często Impotencja Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Interakcje
Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309. Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. 4.9 Przedawkowanie Objawy Depresja oddechowa (zmniejszona: częstość oddechu i (lub) zmniejszenie pojemności życiowej płuc, oddech typu Cheyne-Stokes’a, sinica), głęboka senność przechodząca w stupor lub śpiączkę, wyraźne zwężenie źrenic, zwiotczenie mięśni szkieletowych, zimna i spocona skóra, czasami bradykardia i niedociśnienie tętnicze.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Interakcje
W ciężkim przypadku przedawkowania mogą wystąpić: zatrzymanie oddechu, zapaść krążenia, nagłe zatrzymanie pracy serca i śmierć. Zgłoszono przypadki hipoglikemii. Po przedawkowaniu metadonu obserwowano występowanie toksycznej leukoencefalopatii. Leczenie przedawkowania Leczenie przedawkowania metadonu ma na celu głównie przeciwdziałanie niewydolności oddechowej. Należy przywrócić regularną czynność oddechową, udrożniając układ oddechowy, stosując ciągłą, kontrolowaną wentylację oraz podając antidotum. Jako antidotum stosuje się dożylnie nalokson (0,4 mg), którego podawanie należy powtarzać aż do usunięcia zagrożenia. Ponieważ metadon wykazuje przedłużone oddziaływanie na czynność oddechową, a czas działania naloksonu jest znacznie krótszy, pacjent musi pozostawać pod stałą kontrolą. Podawanie antidotum należy powtarzać każdorazowo, gdy ponowią się objawy niewydolności oddechowej.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Interakcje
Jeżeli diagnozę postawiono prawidłowo i przedawkowanie metadonu jest jedyną przyczyną niewydolności oddechu, nie zaleca się stosowania innych stymulatorów oddechu. U pacjentów fizycznie uzależnionych od opioidów, podanie wskazanej powyżej dawki antidotum może wywołać ostre objawy abstynencyjne, których nasilenie związane jest ze stopniem uzależnienia fizycznego. W takim przypadku antidotum należy podawać ostrożnie w zmniejszonych dawkach. Jeśli jest wskazane, należy podać tlen, płyny dożylne, środki zwiększające ciśnienie krwi i inne środki podtrzymujące.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Produktu Methadone Hydrochloride Molteni syrop 5 mg/ml nie należy stosować w okresie ciąży, chyba że stan kliniczny kobiety wymaga podawania metadonu. Podawanie metadonu w okresie ciąży może spowodować śmierć płodu, niską masę urodzeniową, niewydolność oddechową, zespół odstawienia i zaburzenia rozwojowe u dziecka. Laktacja Metadon jest wydzielany w mleku matki w małych ilościach. Podczas podejmowania decyzji o zaleceniu karmienia piersią należy wziąć pod uwagę kliniczną poradę specjalistyczną i rozważyć, czy kobieta otrzymuje stałą dawkę podtrzymującą metadonu i czy nadal stosuje nielegalne substancje. Jeśli rozważa się karmienie piersią, dawka metadonu powinna być jak najmniejsza. Lekarze przepisujący leki powinni doradzać kobietom karmiącym piersią, aby monitorowały niemowlę w celu zauważenia występowania sedacji i trudności w oddychaniu oraz aby w razie ich wystąpienia zwracały się o natychmiastową pomoc lekarską.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Chociaż ilość metadonu wydzielanego w mleku matki nie jest wystarczająca do pełnego stłumienia objawów odstawienia u niemowląt karmionych piersią, może ona osłabić nasilenie zespołu abstynencji noworodków. Jeżeli konieczne jest przerwanie karmienia piersią, należy to robić stopniowo, ponieważ nagłe odstawienie od piersi może nasilić objawy odstawienia u niemowlęcia.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Produkt leczniczy Methadone Hydrochloride Molteni wywiera znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Może zmieniać umysłową i (lub) fizyczną sprawność konieczną do wykonywania potencjalnie niebezpiecznych czynności, takich jak prowadzenie pojazdów lub obsługa maszyn. Należy o tym poinformować pacjentów. 4.8 Działania niepożądane Częstość występowania wymienionych poniżej działań niepożądanych określono następująco (wg klasyfikacji MedDRA): Bardzo często (≥1/10) Często (≥1/100 do <1/10) Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) Bardzo rzadko (<1/10 000) Nieznana – częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych. Najbardziej istotne działania niepożądane metadonu to: depresja oddechowa, zapaść krążeniowa, zatrzymanie oddechu, wstrząs i zatrzymanie serca.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
Najczęściej obserwowanymi niepożądanymi reakcjami są uczucie pustki w głowie, zawroty głowy, sedacja, nudności, wymioty, pocenie się i niedociśnienie ortostatyczne. Niektóre z tych działań, występujące częściej u pacjentów leczonych ambulatoryjnie, mogą zostać zmniejszone przez ułożenie pacjenta w pozycji leżącej. Inne reakcje niepożądane to: Klasyfikacja układów i narządów MedDRA Częstość Działania niepożądane Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Częstość nieznana Anoreksja, hipoglikemia Zaburzenia psychiczne Często Euforia, dysforia, bezsenność, pobudzenie, dezorientacja Niezbyt często Zmniejszenie libido Częstość nieznana Uzależnienie Zaburzenia układu nerwowego Często Osłabienie Niezbyt często Ból głowy, krótkotrwała utrata przytomności Zaburzenia oka Często Zwężenie źrenic, zaburzenia widzenia Zaburzenia serca Rzadko Tachykardia lub bradykardia, skurcze dodatkowe i zaburzenia rytmu.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
Po dużych dawkach mogą wystąpić częstoskurcze typu torsade de pointes. Zaburzenia naczyniowe Niezbyt często Spadek ciśnienia krwi Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Niezbyt często Depresja oddechowa Częstość nieznana Zespół ośrodkowego bezdechu sennego Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo często Wymioty i nudności Często Zaparcia Niezbyt często Suchość błony śluzowej jamy ustnej Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Niezbyt często Skurcze dróg żółciowych Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Niezbyt często Świąd, pokrzywka, inne reakcje skórne, obrzęk i rzadziej pokrzywka krwotoczna Zaburzenia nerek i dróg moczowych Niezbyt często Zatrzymanie moczu i trudności w oddawaniu moczu, działanie antydiuretyczne Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Niezbyt często Impotencja Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309. Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. 4.9 Przedawkowanie Objawy Depresja oddechowa (zmniejszona: częstość oddechu i (lub) zmniejszenie pojemności życiowej płuc, oddech typu Cheyne-Stokes’a, sinica), głęboka senność przechodząca w stupor lub śpiączkę, wyraźne zwężenie źrenic, zwiotczenie mięśni szkieletowych, zimna i spocona skóra, czasami bradykardia i niedociśnienie tętnicze.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
W ciężkim przypadku przedawkowania mogą wystąpić: zatrzymanie oddechu, zapaść krążenia, nagłe zatrzymanie pracy serca i śmierć. Zgłoszono przypadki hipoglikemii. Po przedawkowaniu metadonu obserwowano występowanie toksycznej leukoencefalopatii. Leczenie przedawkowania Leczenie przedawkowania metadonu ma na celu głównie przeciwdziałanie niewydolności oddechowej. Należy przywrócić regularną czynność oddechową, udrożniając układ oddechowy, stosując ciągłą, kontrolowaną wentylację oraz podając antidotum. Jako antidotum stosuje się dożylnie nalokson (0,4 mg), którego podawanie należy powtarzać aż do usunięcia zagrożenia. Ponieważ metadon wykazuje przedłużone oddziaływanie na czynność oddechową, a czas działania naloksonu jest znacznie krótszy, pacjent musi pozostawać pod stałą kontrolą. Podawanie antidotum należy powtarzać każdorazowo, gdy ponowią się objawy niewydolności oddechowej.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
Jeżeli diagnozę postawiono prawidłowo i przedawkowanie metadonu jest jedyną przyczyną niewydolności oddechu, nie zaleca się stosowania innych stymulatorów oddechu. U pacjentów fizycznie uzależnionych od opioidów, podanie wskazanej powyżej dawki antidotum może wywołać ostre objawy abstynencyjne, których nasilenie związane jest ze stopniem uzależnienia fizycznego. W takim przypadku antidotum należy podawać ostrożnie w zmniejszonych dawkach. Jeśli jest wskazane, należy podać tlen, płyny dożylne, środki zwiększające ciśnienie krwi i inne środki podtrzymujące.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Częstość występowania wymienionych poniżej działań niepożądanych określono następująco (wg klasyfikacji MedDRA): Bardzo często (≥1/10) Często (≥1/100 do <1/10) Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) Bardzo rzadko (<1/10 000) Nieznana – częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych. Najbardziej istotne działania niepożądane metadonu to: depresja oddechowa, zapaść krążeniowa, zatrzymanie oddechu, wstrząs i zatrzymanie serca. Najczęściej obserwowanymi niepożądanymi reakcjami są uczucie pustki w głowie, zawroty głowy, sedacja, nudności, wymioty, pocenie się i niedociśnienie ortostatyczne. Niektóre z tych działań, występujące częściej u pacjentów leczonych ambulatoryjnie, mogą zostać zmniejszone przez ułożenie pacjenta w pozycji leżącej.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Działania niepożądane
Inne reakcje niepożądane to: Klasyfikacja układów i narządów MedDRA Częstość Działania niepożądane Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Częstość nieznana Anoreksja, hipoglikemia Zaburzenia psychiczne Często Euforia, dysforia, bezsenność, pobudzenie, dezorientacja Niezbyt często Zmniejszenie libido Częstość nieznana Uzależnienie Zaburzenia układu nerwowego Często Osłabienie Niezbyt często Ból głowy, krótkotrwała utrata przytomności Zaburzenia oka Często Zwężenie źrenic, zaburzenia widzenia Zaburzenia serca Rzadko Tachykardia lub bradykardia, skurcze dodatkowe i zaburzenia rytmu. Po dużych dawkach mogą wystąpić częstoskurcze typu torsade de pointes. Zaburzenia naczyniowe Niezbyt często Spadek ciśnienia krwi Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Niezbyt często Depresja oddechowa Częstość nieznana Zespół ośrodkowego bezdechu sennego Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo często Wymioty i nudności Często Zaparcia Niezbyt często Suchość błony śluzowej jamy ustnej Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Niezbyt często Skurcze dróg żółciowych Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Niezbyt często Świąd, pokrzywka, inne reakcje skórne, obrzęk i rzadziej pokrzywka krwotoczna Zaburzenia nerek i dróg moczowych Niezbyt często Zatrzymanie moczu i trudności w oddawaniu moczu, działanie antydiuretyczne Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Niezbyt często Impotencja Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Działania niepożądane
Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309. Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. 4.9 Przedawkowanie Objawy Depresja oddechowa (zmniejszona: częstość oddechu i (lub) zmniejszenie pojemności życiowej płuc, oddech typu Cheyne-Stokes’a, sinica), głęboka senność przechodząca w stupor lub śpiączkę, wyraźne zwężenie źrenic, zwiotczenie mięśni szkieletowych, zimna i spocona skóra, czasami bradykardia i niedociśnienie tętnicze.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Działania niepożądane
W ciężkim przypadku przedawkowania mogą wystąpić: zatrzymanie oddechu, zapaść krążenia, nagłe zatrzymanie pracy serca i śmierć. Zgłoszono przypadki hipoglikemii. Po przedawkowaniu metadonu obserwowano występowanie toksycznej leukoencefalopatii. Leczenie przedawkowania Leczenie przedawkowania metadonu ma na celu głównie przeciwdziałanie niewydolności oddechowej. Należy przywrócić regularną czynność oddechową, udrożniając układ oddechowy, stosując ciągłą, kontrolowaną wentylację oraz podając antidotum. Jako antidotum stosuje się dożylnie nalokson (0,4 mg), którego podawanie należy powtarzać aż do usunięcia zagrożenia. Ponieważ metadon wykazuje przedłużone oddziaływanie na czynność oddechową, a czas działania naloksonu jest znacznie krótszy, pacjent musi pozostawać pod stałą kontrolą. Podawanie antidotum należy powtarzać każdorazowo, gdy ponowią się objawy niewydolności oddechowej.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Działania niepożądane
Jeżeli diagnozę postawiono prawidłowo i przedawkowanie metadonu jest jedyną przyczyną niewydolności oddechu, nie zaleca się stosowania innych stymulatorów oddechu. U pacjentów fizycznie uzależnionych od opioidów, podanie wskazanej powyżej dawki antidotum może wywołać ostre objawy abstynencyjne, których nasilenie związane jest ze stopniem uzależnienia fizycznego. W takim przypadku antidotum należy podawać ostrożnie w zmniejszonych dawkach. Jeśli jest wskazane, należy podać tlen, płyny dożylne, środki zwiększające ciśnienie krwi i inne środki podtrzymujące.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy Depresja oddechowa (zmniejszona: częstość oddechu i (lub) zmniejszenie pojemności życiowej płuc, oddech typu Cheyne-Stokes’a, sinica), głęboka senność przechodząca w stupor lub śpiączkę, wyraźne zwężenie źrenic, zwiotczenie mięśni szkieletowych, zimna i spocona skóra, czasami bradykardia i niedociśnienie tętnicze. W ciężkim przypadku przedawkowania mogą wystąpić: zatrzymanie oddechu, zapaść krążenia, nagłe zatrzymanie pracy serca i śmierć. Zgłoszono przypadki hipoglikemii. Po przedawkowaniu metadonu obserwowano występowanie toksycznej leukoencefalopatii. Leczenie przedawkowania Leczenie przedawkowania metadonu ma na celu głównie przeciwdziałanie niewydolności oddechowej. Należy przywrócić regularną czynność oddechową, udrożniając układ oddechowy, stosując ciągłą, kontrolowaną wentylację oraz podając antidotum. Jako antidotum stosuje się dożylnie nalokson (0,4 mg), którego podawanie należy powtarzać aż do usunięcia zagrożenia.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Przedawkowanie
Ponieważ metadon wykazuje przedłużone oddziaływanie na czynność oddechową, a czas działania naloksonu jest znacznie krótszy, pacjent musi pozostawać pod stałą kontrolą. Podawanie antidotum należy powtarzać każdorazowo, gdy ponowią się objawy niewydolności oddechowej. Jeżeli diagnozę postawiono prawidłowo i przedawkowanie metadonu jest jedyną przyczyną niewydolności oddechu, nie zaleca się stosowania innych stymulatorów oddechu. U pacjentów fizycznie uzależnionych od opioidów, podanie wskazanej powyżej dawki antidotum może wywołać ostre objawy abstynencyjne, których nasilenie związane jest ze stopniem uzależnienia fizycznego. W takim przypadku antidotum należy podawać ostrożnie w zmniejszonych dawkach. Jeśli jest wskazane, należy podać tlen, płyny dożylne, środki zwiększające ciśnienie krwi i inne środki podtrzymujące.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: lek stosowany w uzależnieniu od opioidów. Kod ATC: N07BC02. Metadon jest opioidowym środkiem przeciwbólowym, agonistą receptora opioidowego, działającym na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) i na mięśnie gładkie jelit w sposób podobny do morfiny. Metadon powoduje zespół abstynencyjny podobny jak w przypadku morfiny, różniący się bardziej stopniowanym stadium wstępnym, umiarkowanie dłuższym przebiegiem i mniej uporczywymi objawami. Podawanie doustne związane jest ze stopniowo narastającym działaniem w okresie wstępnym, niższymi stężeniami maksymalnymi i dłuższym działaniem analgetycznym w porównaniu z morfiną.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Metadon szybko wchłania się z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym (w ciągu 30 minut) i osiąga maksymalne stężenie we krwi po 3 – 4 godzinach. Średnio ok. 85% metadonu obecnego w osoczu krwi krąży w postaci związanej z białkami, natomiast in vitro zaobserwowano, że 44% jest związane z albuminami, 17% z gamma-globulinami. Z porównania tych wartości wynika, że pewna frakcja jest także związana z alfa-globulinami i beta-globulinami. Metadon jest metabolizowany głównie w wątrobie. Metabolity pierwszego przejścia przez wątrobę wydalane są z moczem i żółcią razem z małymi ilościami substancji niezmetabolizowanej. U pacjentów bez rozwiniętej tolerancji, pozorny średni okres półtrwania metadonu po pojedynczej dawce wynosi około 15 godzin, natomiast w przypadku długotrwałego podawania pozorny okres półtrwania wynosi 22 godziny.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Wartość LD50 racemicznego metadonu chlorowodorku wynosi: 95 mg/kg mc. (po.) u szczurów; 32 mg/kg mc. (iv.) u myszy; 29 mg/kg mc. (iv.) u psów. Podawanie metadonu chlorowodorku podczas ciąży może wpływać na rozwój OUN i zaburzać wzrost płodu. Całkowita minimalna dawka podawana ip. pomiędzy 1 i 22 dniem po zapłodnieniu, po której obserwowano działanie toksyczne metadonu na płody szczurów, wynosiła 135 mg/kg mc.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sacharoza Glicerol Sodu benzoesan (E 211) Kwas cytrynowy jednowodny Substancja poprawiająca smak i zapach cytrynowa Woda oczyszczona 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata Okres przechowywania po pierwszym otwarciu butelki o pojemności 1000 ml: 1 rok. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Butelka ze szkła oranżowego zamknięta zakrętką z HDPE z zabezpieczeniem chroniącym przed dostępem dzieci, w tekturowym pudełku (20 ml). Butelka z PVC, zamknięta zakrętką z PP z zabezpieczeniem gwarancyjnym z PE wraz z miarką z polistyrenu, w tekturowym pudełku (1000 ml). Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Misyo, 10 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ml koncentratu do sporządzania roztworu doustnego zawiera 10 mg metadonu chlorowodorku (Methadoni hydrochloridum). Substancja pomocnicza o znanym działaniu: 1 ml koncentratu do sporządzania roztworu doustnego zawiera 300,00 mg sorbitolu płynnego, niekrystalizującego (E240) (co odpowiada 210 mg sorbitolu) i 3,0 mg sodu benzoesanu (E211). Każdy 1 ml koncentratu do sporządzania roztworu doustnego zawiera 0,478 mg (0,021 mmol) sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Koncentrat do sporządzania roztworu doustnego. Przezroczysty, błękitny roztwór.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Substytucyjne podtrzymujące leczenie uzależnienia od opioidów u dorosłych w połączeniu z odpowiednią opieką medyczną, społeczną i psychospołeczną.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Wyłącznie do podawania doustnego. Ten produkt powinien być rozcieńczony przed użyciem przez wykwalifikowany personel medyczny. Dalsze instrukcje, patrz punkt 6.6. Ten produkt leczniczy należy zawsze przyjmować doustnie z posiłkiem lub bez. Tego produktu nie wolno podawać we wstrzyknięciach. Dawkowanie należy dostosować do indywidualnych potrzeb pacjentów. Należy przestrzegać dawkowania podanego w krajowych wytycznych programu detoksykacji, które może się różnić od dawkowania opisanego poniżej. Leczenie substytucyjne metadonem powinno być przepisywane przez lekarza doświadczonego w leczeniu pacjentów uzależnionych od opioidów (opiatów), najlepiej w ośrodkach, które specjalizują się w leczeniu uzależnienia od opioidów (opiatów). Dawka podawana jest wyłącznie przez lekarza lub osobę wyznaczoną przez lekarza. Dawka leku do podania nigdy nie może być odmierzana przez pacjenta.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Dawkowanie
Odpowiednia dawka jest podawana pacjentowi wyłącznie w celu natychmiastowego użycia i zgodnie z zaleceniami lekarza. Dawka ustalana jest na podstawie występowania objawów odstawiennych i musi być dostosowana do każdego pacjenta w zależności od jego indywidualnej sytuacji i samopoczucia. Ostatecznie, po dostosowaniu dawki celem jest podawanie leczenia, które ma polegać na podawaniu najniższej możliwej dawki podtrzymującej. Dorośli Na ogół dawka początkowa wynosi od 10 do 30 mg. W przypadkach, w których tolerancja opioidów jest wysoka, normalna prawidłowa dawka początkowa wynosi od 25 do 40 mg. Podczas zbliżania się do leczenia podtrzymującego zaleca się zwiększanie dawki każdorazowo maksymalnie o 10 mg. W większości przypadków dawka podtrzymująca, wymagana do skutecznego i bezpiecznego leczenia, wynosi 60-120 mg na dobę, niektórzy mogą jednak potrzebować większej dawki. Dawkowanie powinno być określone na podstawie oceny klinicznej. Metadon zwykle podaje się raz na dobę.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Dawkowanie
Częstsze podawanie wiąże się z ryzykiem kumulacji i przedawkowania produktu. Maksymalna zalecana dawka, którą należy stosować rzadko, wynosi 150 mg na dobę (chyba że krajowe wytyczne zalecają inaczej). Powodem tego ograniczenia jest zwiększona częstość występowania wydłużenia odstępu QT, częstoskurczu komorowego typu torsade de pointes i przypadków zatrzymania krążenia przy wyższych zakresach dawek (patrz punkt 4.4). Jeśli pacjent jest leczony jednocześnie produktem zawierającym agonistę (lub) antagonistę (np. buprenorfinę), dawkę leku należy stopniowo zmniejszać podczas rozpoczynania leczenia metadonem. Jeśli planuje się przerwanie stosowania metadonu i przejście na podjęzykowe stosowanie buprenorfiny (zwłaszcza w skojarzeniu z naloksonem), dawkę metadonu należy zmniejszyć początkowo do 30 mg na dobę w celu uniknięcia objawów odstawienia indukowanych przez podanie buprenorfiny lub buprenorfiny i naloksonu.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Dawkowanie
Zakończenie leczenia Zakończenie leczenia musi zawsze przebiegać bardzo stopniowo poprzez zmniejszanie dawki w cotygodniowych etapach o 5-10 mg, na przestrzeni kilku tygodni do kilku miesięcy. W okresie stopniowego zmniejszania dawki koniecznie należy zwracać uwagę na jakikolwiek nawrót objawów odstawiennych, które wymagają powrotu do poprzedniej dawki oraz na każde wznowienie zachowań typowych dla uzależnionych. Osoby w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) Zaleca się zmniejszenie dawki u osób w podeszłym wieku (patrz punkt 4.4). Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby U pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek bądź łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem funkcji wątroby zaleca się zmniejszenie dawki leku (więcej informacji, patrz punkt 4.4 i punkt 4.3). Dzieci i młodzież Nie ma danych dotyczących stosowania leku u pacjentów poniżej 18 lat, dlatego stosowanie produktu leczniczego Misyo u dzieci i młodzieży nie jest zalecane (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Dawkowanie
Sposób podawania Produkt leczniczy Misyo może być stosowany wyłącznie doustnie i pod nadzorem lekarza. Pacjent otrzymuje odpowiednią dawkę leku od lekarza lub osoby wyznaczonej przez lekarza i przyjmuje ją natychmiast. Wymagana ilość jest odmierzana wyłącznie przez lekarza lub osobę przez niego wyznaczoną. Lek do stosowania w domu musi być przepisany przez lekarza. Nie wolno wydawać recepty na lek do stosowania w domu, jeśli badania i ustalenia lekarskie prowadzą do wniosku, że pacjent zażywa substancje, które są niebezpieczne w skojarzeniu z leczeniem substytucyjnym, biorąc pod uwagę rozwój tolerancji, jeśli nie została jeszcze osiągnięta stabilna dawka podtrzymująca lub jeśli pacjent nadużywa substancji. Produkt leczniczy Misyo zawiera sorbitol, który może wpływać na biodostępność metadonu u niektórych osób. U tych pacjentów zamiana produktu Misyo na inne preparaty metadonu, które nie zawierają sorbitolu, może spowodować istotne klinicznie zmiany stężenia metadonu w osoczu krwi.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną, benzoesany lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Stosowanie podczas ostrego napadu astmy oskrzelowej. Ostra postać alkoholizmu. Jednoczesne podawanie z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) lub podawanie metadonu w czasie krótszym, niż 2 tygodnie od odstawienia inhibitorów monoaminooksydazy. Brak uzależnienia od opioidów. Osoby z wydłużonym odstępem QT, w tym z wrodzonym zespołem wydłużonego odstępu QT. Tak jak wszystkie opioidowe leki przeciwbólowe, ten produkt nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, ponieważ może to prowadzić do wystąpienia encefalopatii wrotno-układowej u pacjentów z ciężkim uszkodzeniem wątroby. Stosowanie w czasie porodu nie jest zalecane, ponieważ przedłużone działanie metadonu zwiększa ryzyko depresji oddechowej u noworodków.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Zaleca się zmniejszenie dawki u pacjentów w podeszłym wieku, u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek lub ciężkimi, przewlekłymi zaburzeniami czynności wątroby oraz u pacjentów w złym stanie ogólnym. Zaburzenia związane ze stosowaniem opioidów (nadużywanie i uzależnienie) Metadon jest opioidowym lekiem przeciwbólowym i sam w sobie jest wysoce uzależniający. Ma długi okres półtrwania i dlatego może się kumulować w organizmie. Pojedyncza dawka podawana w celu złagodzenia objawów, jeśli będzie powtarzana codziennie, może się skumulować i doprowadzić do śmierci. Jak w przypadku innych opioidów, w wyniku wielokrotnego podawania metadonu może rozwinąć się tolerancja oraz uzależnienie fizyczne i (lub) psychiczne. Metadon może powodować senność i ograniczenie świadomości, chociaż po wielokrotnym użyciu może rozwinąć się tolerancja na takie działanie.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Nadużywanie lub celowe niewłaściwe stosowanie produktu leczniczego Misyo może prowadzić do przedawkowania i (lub) zgonu. Ryzyko rozwoju zaburzeń związanych ze stosowaniem opioidów (OUD, ang. Opioid Use Disorder) jest zwiększone u pacjentów, u których w przeszłości lub w rodzinie (rodzice lub rodzeństwo) występowały zaburzenia związane ze stosowaniem substancji (w tym zaburzenia związane z używaniem alkoholu), u osób obecnie używających tytoniu lub u pacjentów, u których w przeszłości występowały inne zaburzenia psychiczne (np. duża depresja, zaburzenia lękowe i zaburzenia osobowości). Będzie konieczna stała obserwacja pacjenta w celu wykrycia, czy nie występują zachowania związane z poszukiwaniem leku (np. zbyt wczesne zgłaszanie próśb o uzupełnienie dawki). Obejmuje to przegląd jednoczesnego stosowania opioidów i leków psychoaktywnych (takich jak benzodiazepiny). U pacjentów z objawami przedmiotowymi i podmiotowymi OUD należy rozważyć konsultację ze specjalistą ds. uzależnień.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Odstawienie Nagłe przerwanie podawania leku może prowadzić do wystąpienia objawów odstawiennych, podobnych jak po odstawieniu morfiny, które w przypadku metadonu są mniej nasilone, ale bardziej długotrwałe. Z tego względu lek należy odstawiać stopniowo. Depresja oddechowa Podobnie jak inne opioidy, metadon należy stosować ostrożnie u pacjentów z astmą, przewlekłą obturacyjną chorobą płuc lub sercem płucnym oraz u pacjentów z bardzo ograniczoną rezerwą oddechową, istniejącymi wcześniej zaburzeniami oddychania, hipoksją lub hiperkapnią. Nawet przy zwykłych dawkach terapeutycznych narkotyków w tej grupie pacjentów może wystąpić obniżenie aktywności układu oddechowego z jednoczesnym zwiększeniem oporu w drogach oddechowych i końcowym bezdechem. U pacjentów predysponowanych do takich zjawisk atopowych może dojść do zaostrzenia istniejącej astmy oskrzelowej, nasilenia wykwitów skórnych i wystąpienia zmian w morfologii krwi (eozynofilia).
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Zasadniczo, objawy podmiotowe i przedmiotowe przedawkowania i toksyczności metadonu są takie same, jak w przypadku morfiny, choć uważa się, że metadon ma większy wpływ na wywoływanie depresji oddechowej i mniejsze działanie uspokajające, niż równoważna przeciwbólowa dawka morfiny. Toksyczne dawki są bardzo zmienne, a regularne stosowanie wywołuje tolerancję. Częstym następstwem przedawkowania jest obrzęk płuc, podczas gdy właściwość metadonu polegająca na zależnym od dawki uwalnianiu histaminy może odpowiadać przynajmniej za część reakcji pokrzywkowych i przypadków świądu powodowanych podawaniem metadonu. Zaburzenia oddychania w czasie snu Opioidy mogą powodować zaburzenia oddychania w czasie snu, w tym ośrodkowy bezdech senny (CSA, ang. Central Sleep Apnoea) i hipoksemię związaną ze snem. Stosowanie opioidów zwiększa ryzyko CSA w stopniu zależnym od dawki. U pacjentów z CSA należy rozważyć zmniejszenie całkowitej dawki opioidów.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Urazy głowy i podwyższone ciśnienie śródczaszkowe Depresyjny wpływ metadonu na oddychanie i jego właściwość zwiększania ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego mogą ulec znacznemu nasileniu w przypadku wystąpienia urazu głowy, innych zmian wewnątrzczaszkowych lub wcześniej istniejącego wzmożonego ciśnienia śródczaszkowego. Ponadto, opioidy wywołują działania niepożądane, które mogą maskować przebieg kliniczny u pacjentów z urazami głowy. U takich pacjentów metadon powinien być stosowany z zachowaniem ostrożności i tylko wtedy, gdy zostanie to uznane za konieczne. Metadon może potencjalnie zwiększać ciśnienie śródczaszkowe, zwłaszcza w sytuacji, gdy jest ono już początkowo podwyższone. Ryzyko związane z jednoczesnym stosowaniem leków uspokajających, takich jak benzodiazepiny lub podobne leki Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Misyo oraz leków uspokajających, takich jak benzodiazepiny lub podobne leki, może doprowadzić do sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Ze względu na to ryzyko, jednoczesne przepisywanie tych leków uspokajających należy zarezerwować dla pacjentów, u których zastosowanie innych opcji leczenia nie jest możliwe. W razie podjęcia decyzji o przepisaniu produktu leczniczego Misyo jednocześnie z lekami uspokajającymi, należy zastosować najmniejszą skuteczną dawkę, a czas trwania leczenia powinien być możliwie jak najkrótszy. Pacjenta należy uważnie obserwować pod kątem podmiotowych i przedmiotowych objawów depresji oddechowej i sedacji. Z tego względu usilnie zaleca się poinformowanie pacjentów i ich opiekunów o możliwości wystąpienia tych objawów (patrz punkt 4.5). Zaburzenia czynności wątroby Należy zachować ostrożność w przypadku pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby, ponieważ może u nich wystąpić ryzyko zwiększonej ekspozycji układowej na metadon po wielokrotnym podaniu. Zwykła dawka metadonu może być stosowana u pacjentów ze stabilną przewlekłą chorobą wątroby.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Dawkę metadonu należy dokładnie monitorować w przypadku upośledzenia funkcji wątroby w przebiegu wirusowego zapalenia wątroby typu B lub C lub długotrwałego spożywania alkoholu. Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku stosowania dawek powyżej 50 mg. Zaburzenia czynności nerek Należy zachować ostrożność podczas stosowania metadonu u pacjentów z niewydolnością nerek. Odstępy pomiędzy dawkami powinny być wydłużone do co najmniej 32 godzin, jeśli szybkość przesączania kłębuszkowego (GFR) wynosi 10-50 ml/min oraz do co najmniej 36 godzin, jeśli GFR jest mniejsza niż 10 ml/min. Motoryka przewodu pokarmowego Opioidy, w tym metadon, mogą powodować uciążliwe zaparcia, co jest szczególnie niebezpieczne u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, dlatego na początku leczenia należy wdrożyć środki zapobiegające zaparciom. Hipoglikemia Hipoglikemię zaobserwowano w kontekście przedawkowania metadonu lub zwiększenia dawki.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Zaleca się regularne monitorowanie stężenia cukru we krwi podczas zwiększania dawki (patrz punkt 4.8 i punkt 4.9). Niewydolność nadnerczy Opioidowe leki przeciwbólowe mogą powodować odwracalną niewydolność kory nadnerczy wymagającą monitorowania i zastępczej terapii glikokortykosteroidowej. Objawy niewydolności nadnerczy mogą obejmować nudności, wymioty, utratę apetytu, zmęczenie, osłabienie, zawroty głowy lub niskie ciśnienie krwi. Obniżony poziom hormonów płciowych i podwyższony poziom prolaktyny Długotrwałe stosowanie opioidowych leków przeciwbólowych może wiązać się z obniżeniem poziomu hormonów płciowych i podwyższeniem poziomu prolaktyny. Wśród objawów można wymienić zmniejszenie libido, impotencję lub brak miesiączki. Noworodki/dzieci Z uwagi na ryzyko większej depresji oddechowej u noworodków oraz brak badań klinicznych, dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat, stosowanie metadonu nie jest zalecane.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Inne ostrzeżenia U dzieci urodzonych przez matki, otrzymujące metadon, mogą wystąpić objawy odstawienia. Metadon należy stosować ostrożnie u pacjentów z drgawkami, niedoczynnością tarczycy, niewydolnością kory nadnerczy, rozrostem gruczołu krokowego, niedociśnieniem tętniczym, wstrząsem, zapaleniem lub niedrożnością jelit lub miastenią. Metadon należy stosować ostrożnie i w mniejszych dawkach u pacjentów jednocześnie stosujących inne narkotyczne leki przeciwbólowe, środki do znieczulenia ogólnego, fenotiazyny, inne leki uspokajające, uspokajające leki nasenne, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne i inne środki działające depresyjnie na OUN (w tym alkohol) (patrz punkt 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji). W trakcie leczenia metadonem, szczególnie w dużych dawkach (>100 mg na dobę), obserwowano przypadki wydłużenia odstępu QT i częstoskurczu komorowego o typie torsade de pointes.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Metadon należy podawać ostrożnie pacjentom z czynnikami ryzyka wydłużenia odstępu QT, np. w następujących przypadkach: zaburzeń przewodnictwa w mięśniu sercowym, w wywiadzie, zaawansowanej choroby serca lub choroby niedokrwiennej serca, choroby wątroby, nagłego zgonu w wywiadzie rodzinnym, zaburzeń elektrolitowych, tj. hipokaliemii, hipomagnezemii, jednoczesnego stosowania substancji, które powodują wydłużenie odstępu QT, jednoczesnego stosowania substancji, które mogą powodować zaburzenia elektrolitowe, jednoczesnego leczenia inhibitorami cytochromu P450 CYP3A4 (patrz punkt 4.5). U pacjentów leczonych jednocześnie produktem złożonym zawierającym agonistę/antagonistę (np. buprenorfinę), dawkę leku należy stopniowo zmniejszać podczas rozpoczynania leczenia metadonem.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Jeśli planuje się przerwanie leczenia metadonem i przejście na podjęzykowe stosowanie buprenorfiny (zwłaszcza w skojarzeniu z naloksonem), dawkę metadonu należy zmniejszyć początkowo do 30 mg/dobę, w celu uniknięcia objawów odstawienia indukowanych przez podanie buprenorfiny lub buprenorfiny i naloksonu. U pacjentów z rozpoznanymi czynnikami ryzyka wydłużenia odstępu QT lub w przypadku jednoczesnego stosowania substancji, które wydłużają odstęp QT, zaleca się monitorowanie EKG przed rozpoczęciem leczenia metadonem oraz dalsze badania EKG podczas okresu stabilizacji dawki. U pacjentów bez potwierdzonych czynników ryzyka wydłużenia odstępu QT zaleca się monitorowanie EKG przed zwiększeniem dawki powyżej 100 mg na dobę oraz przez kolejne siedem dni po zwiększeniu dawki. Należy zachować ostrożność u pacjentów, którzy jednocześnie stosują środki działające depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy (OUN).
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Substancje pomocnicze Ten lek zawiera 300,00 mg sorbitolu płynnego, niekrystalizującego (E420) (co odpowiada 210,00 mg sorbitolu). Należy brać pod uwagę efekt addycyjny jednocześnie podawanych produktów zawierających sorbitol (lub fruktozę) oraz spożycia sorbitolu (lub fruktozy) w diecie. Zawartość sorbitolu w produktach leczniczych do podawania doustnego może wpływać na biodostępność innych produktów leczniczych do podawania doustnego stosowanych jednocześnie. Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy nie powinni przyjmować ani otrzymywać tego produktu leczniczego. Ten lek zawiera 3,00 mg benzoesanu sodu (E 211) w każdym 1 ml. Chociaż ten lek nie jest przeznaczony do stosowania u noworodków, ważne jest, aby mieć świadomość, że zwiększona bilirubinemia występująca w następstwie wypierania z albuminy może zwiększać ryzyko żółtaczki u noworodków, która może rozwinąć się w żółtaczkę jąder podkorowych mózgu (złogi niesprzężonej bilirubiny w tkance mózgowej).
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Lek ten zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na ml, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Interakcje farmakokinetyczne Inhibitory glikoproteiny P: metadon jest substratem glikoproteiny P; dlatego wszystkie produkty lecznicze, które hamują działanie glikoproteiny P (np. chinidyna, werapamil, cyklosporyna), mogą zwiększać stężenie metadonu w surowicy. Farmakodynamiczne działanie metadonu może ulegać zwiększeniu również na skutek zwiększonej przepuszczalności bariery krew-mózg. Induktory enzymu CYP3A4: metadon jest substratem CYP3A4 (patrz punkt 5.2). Poprzez indukcję CYP3A4 zwiększa się klirens metadonu i spada jego stężenie w osoczu krwi. Substancje będące induktorami tego enzymu [barbiturany, karbamazepina, fenytoina, newirapina, ryfampicyna, efawirenz, amprenawir, spironolakton, deksametazon, Hypericum perforatum (dziurawiec zwyczajny)], mogą nasilać metabolizm metadonu w wątrobie.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Interakcje
Przykładowo po trzech tygodniach leczenia efawirenzem w dawce 600 mg na dobę średnie maksymalne stężenie i AUC w osoczu krwi zmniejszyły się u pacjentów leczonych metadonem (35-100 mg na dobę) odpowiednio o 48% i 57%. Konsekwencje indukcji enzymów są wyraźniejsze, jeżeli induktor podaje się po rozpoczęciu leczenia metadonem. W sytuacji zaistnienia takich interakcji obserwowano objawy abstynencji, a zatem konieczne może być zwiększenie dawki metadonu. Jeżeli induktor CYP3A4 zostanie odstawiony dawka metadonu powinna zostać zmniejszona. Jednoczesne podawanie metadonu z metamizolem, który jest induktorem enzymów metabolizujących, w tym CYP2B6 i CYP3A4, może prowadzić do obniżenia stężenia metadonu w osoczu i potencjalnego zmniejszenia jego skuteczności klinicznej. Dlatego, zaleca się ostrożność podczas jednoczesnego stosowania metamizolu i metadonu; w razie potrzeby należy monitorować odpowiedź kliniczną i (lub) stężenie leku.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Interakcje
Inhibitory enzymu CYP3A4: metadon jest substratem CYP3A4 (patrz punkt 5.2). Przez hamowanie CYP3A4 klirens metadonu ulega obniżeniu. Jednoczesne stosowanie inhibitorów CYP3A4 (np. kanabinoidy, klarytromycyna, delawirdyna, erytromycyna, cyprofloksacyna, flukonazol, sok grejpfrutowy, cymetydyna, itrakonazol, ketokonazol, fluoksetyna, fluwoksamina, nefazodon i telitromycyna) może powodować wzrost stężenia metadonu w osoczu. W przypadku jednoczesnego stosowania fluwoksaminy wykazano 40-100% różnicę wzrostu pomiędzy stężeniem w surowicy krwi, a dawką metadonu. W przypadku zamiaru stosowania inhibitorów CYP3A4 u pacjentów otrzymujących leczenie podtrzymujące metadonem należy pamiętać o ryzyku jego przedawkowania. Kannabidiol: Jednoczesne podawanie kannabidiolu może prowadzić do zwiększenia stężenia metadonu w osoczu. Produkty wpływające na kwaśność moczu: metadon jest słabą zasadą.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Interakcje
Substancje zakwaszające mocz (takie jak chlorek amonu i kwas askorbinowy) mogą zwiększać klirens nerkowy metadonu. Pacjentom leczonym metadonem zaleca się unikanie produktów zawierających chlorek amonu. Jednoczesne leczenie zakażenia wirusem HIV: przypuszcza się, że niektóre inhibitory proteazy (amprenawir, nelfinawir, abacawir, lopinawir/rytonawir i rytonawir/sakwinawir) zmniejszają stężenie metadonu w surowicy krwi. Podczas monoterapii rytonawirem obserwowano dwukrotny wzrost AUC metadonu. Stężenie w osoczu krwi zydowudyny (analog nukleozydu), podawanej doustnie lub dożylnie, ulega zwiększeniu podczas stosowania metadonu. Zjawisko to jest bardziej nasilone po doustnym podaniu zydowudyny niż po podaniu dożylnym. Obserwacje te wynikają prawdopodobnie z hamowania glukuronidacji zydowudyny, co prowadzi do zmniejszenia jej klirensu. Podczas leczenia metadonem należy uważnie obserwować pacjentów pod kątem objawów toksyczności zydowudyny, dlatego konieczne może być zmniejszenie jej dawki.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Interakcje
Z powodu wzajemnych oddziaływań zydowudyny i metadonu (zydowudyna jest induktorem CYP3A4) podczas ich skojarzonego stosowania mogą rozwinąć się typowe objawy abstynencji opioidowej (bóle głowy, bóle mięśni, zmęczenie i rozdrażnienie). Didanozyna i stawudyna: metadon opóźnia wchłanianie i zwiększa metabolizm pierwszego przejścia stawudyny i didanozyny, co skutkuje zmniejszeniem ich biodostępności. Metadon może podwoić stężenie dezypraminy w surowicy krwi. Interakcje farmakodynamiczne Antagoniści opioidów: nalokson i naltrekson neutralizują działania metadonu i indukują objawy abstynencji. Podobnie buprenorfina, która może wywołać objawy odstawienne. Środki działające depresyjnie na OUN: leki o ośrodkowym działaniu uspokajającym mogą powodować nasilenie depresji oddechowej, niedociśnienie, silną sedację lub śpiączkę, w związku z czym może być konieczne zmniejszenie dawki jednego lub obu produktów leczniczych.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Interakcje
Wolna eliminacja substancji czynnej, podczas leczenia metadonem, prowadzi do powolnego rozwoju tolerancji i każde zwiększenie dawki może po 1 tygodniu do 2 tygodni prowadzić do objawów depresji oddechowej. W związku z tym należy ostrożnie modyfikować dawkowanie, przy czym dawkę należy zwiększać stopniowo, uważnie obserwując pacjenta. Leki znieczulające, uspokajająco-nasenne (w tym barbiturany, wodzian chloralu i chlormetiazol), przeciwlękowe fenotiazyny, leki przeciwpsychotyczne i trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne mogą nasilać ogólne działanie depresyjne metadonu podczas terapii skojarzonej (patrz punkt 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania). Leki przeciwpsychotyczne mogą wzmacniać działanie uspokajające i hipotensyjne metadonu. Leki uspokajające, takie jak benzodiazepiny lub podobne leki: Jednoczesne stosowanie opioidów z lekami uspokajającymi, takimi jak benzodiazepiny lub podobne leki, zwiększa ryzyko sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu ze względu na addycyjny wpływ depresyjnego na OUN.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Interakcje
Należy stosować możliwie jak najmniejszą dawkę i ograniczyć czas trwania jednoczesnego leczenia (patrz punkt 4.4). Gabapentynoidy: Jednoczesne stosowanie opioidów i gabapentynoidów (gabapentyna i pregabalina) zwiększa ryzyko przedawkowania opioidów, depresji oddechowej i zgonu. Zahamowanie perystaltyki: jednoczesne stosowanie metadonu i produktów leczniczych hamujących perystaltykę jelit (loperamid i difenoksylat) może powodować ciężkie zaparcia i zwiększać działanie depresyjne na OUN. Opioidowe środki przeciwbólowe w skojarzeniu z lekami blokującymi receptory muskarynowe mogą powodować ciężkie zaparcia lub niedrożność porażenną jelit, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu. Wydłużenie odstępu QT: metadon nie powinien być stosowany w skojarzeniu z produktami leczniczymi, które mogą wydłużać odstęp QT, takimi jak leki przeciwarytmiczne (sotalol, amiodaron i flekainid), leki przeciwpsychotyczne (tiorydazyna, haloperidol, sertindol i fenotiazyny), leki przeciwdepresyjne (paroksetyna, sertralina) lub antybiotyki (erytromycyna, klarytromycyna).
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Interakcje
Leki serotoninergiczne: zespół serotoninergiczny może wystąpić podczas jednoczesnego podawania metadonu z inhibitorami petydyny, monoaminooksydazy (MAO) i czynników uwalniających serotoninę, takich jak selektywny inhibitor wychwytu serotoniny (SSRI), inhibitor wychwytu noradrenaliny (SNRI) oraz trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (TCA). Objawy zespołu serotoninowego mogą obejmować zmiany stanu psychicznego, niestabilność układu autonomicznego, nieprawidłowości nerwowo-mięśniowe i (lub) zaburzenia przewodu pokarmowego. Inhibitory MAO: jednoczesne stosowanie z inhibitorami MAO może prowadzić do nasilonego zahamowania OUN, ciężkiej hipotonii i (lub) bezdechu. Metadonu nie należy łączyć z inhibitorami MAO i nie należy go podawać przez dwa tygodnie po odstawieniu leku (patrz punkt 4.3). Leki przeciwbólowe Nie można oczekiwać uzyskania działania przeciwbólowego metadonu, podawanego w standardowych dawkach, u pacjentów leczonych podtrzymująco stabilną dawką metadonu, u których występują urazy fizyczne, ból pooperacyjny lub inne przyczyny ostrego bólu.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Interakcje
Tacy pacjenci powinni otrzymywać leki przeciwbólowe, w tym opioidy, które są wskazane u innych pacjentów z podobną stymulacją nocyceptywną. Ze względu na tolerancję opioidów wywołaną przez metadon, w przypadku konieczności ich stosowania w leczeniu ostrego bólu u pacjentów przyjmujących metadon, często wymagane będzie podawanie nieco większych i (lub) częściej podawanych dawek, niż byłoby to konieczne u innych pacjentów, u których nie występuje zjawisko tolerancji. Interakcje diagnostyczne/laboratoryjne Badania opróżniania żołądka: Opioidowe środki przeciwbólowe mogą opóźniać opróżnianie żołądka, a tym samym unieważniać wyniki badań. Obrazowanie wątroby i dróg żółciowych za pomocą technetu Tc 99m disofenin: Wprowadzenie technetu Tc 99m disofenin do jelita cienkiego może być uniemożliwione nieskuteczne, ponieważ opioidowe środki przeciwbólowe mogą powodować zwężenie zwieracza Oddiego i zwiększone ciśnienie w drogach żółciowych.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Interakcje
Takie działania prowadzą do opóźnienia wizualizacji i tym samym przypominają niedrożność przewodu żółciowego wspólnego. Ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego: Ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego może być zwiększone; działanie to jest wtórne do depresji oddechowej, wywołanej retencją dwutlenku węgla. Aktywność amylazy lub lipazy w osoczu krwi: Aktywność amylazy lub lipazy w osoczu krwi może być zwiększona, ponieważ stosowanie opioidowych środków przeciwbólowych może powodować zwężenie zwieracza Oddiego i zwiększone ciśnienie w drogach żółciowych; znaczenie diagnostyczne oznaczania tych enzymów może być obniżone do 24 godzin po podaniu leku. Badania moczu: Metadon może wpływać na badania moczu i dawać dodatni wynik kontroli antydopingowej. Testy ciążowe: Metadon może zaburzać wyniki testu ciążowego w moczu.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Metadon podawany kobietom w ciąży w ramach leczenia uzależnienia od opioidów może być przyczyną wystąpienia wielu działań niepożądanych u płodu i noworodka. Objawy odstawienia/depresja oddechowa mogą wystąpić u noworodków matek przewlekle leczonych metadonem w czasie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3), jednak ograniczone dane dotyczące stosowania metadonu u kobiet w ciąży nie wskazują na zwiększone ryzyko wad wrodzonych u dzieci. Przed podaniem leku kobietom w ciąży należy przeprowadzić staranną ocenę korzyści i ryzyka, ze względu na możliwość wystąpienia działań niepożądanych u płodu i noworodka, w tym depresji oddechowej, niskiej masy urodzeniowej, zespołu odstawienia u noworodków i zwiększonej częstości poronień. Niemniej jednak w trakcie ciąży należy zapewnić właściwe leczenie substytucyjne i zapobiegać objawom odstawiennym, aby zminimalizować możliwość uszkodzenia płodu.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Jeśli wystąpią objawy odstawienne, konieczne może być zwiększenie dawki metadonu. W trakcie ciąży odnotowano przypadki zwiększonego klirensu i zmniejszonego stężenia leku w osoczu krwi. Ze względu na dobro płodu, wskazane może być podzielenie dawki dobowej w celu zapobieżenia wystąpieniu dużych stężeń leku w osoczu i zrównoważenia przyśpieszonego rozkładu metadonu, co zapobiegają w ten sposób wystąpieniu objawów odstawiennych. Zmniejszenie dawki lub odstawienie leku w czasie ciąży należy zawsze przeprowadzać, uważnie monitorując matkę, i wyłącznie po dokładnej ocenie ryzyka i korzyści. Odstawienie leku u noworodka należy przeprowadzić we właściwym oddziale intensywnej opieki dla dzieci, ponieważ leczenie metadonem może prowadzić do przyzwyczajenia i uzależnienia płodu oraz do wystąpienia objawów odstawiennych u noworodka, co może wymagać leczenia. Około 60–80% noworodków wymaga leczenia szpitalnego z powodu noworodkowego zespołu abstynencyjnego.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Konieczne może okazać się dostosowanie dawki (zwłaszcza jej zmniejszenie) w okresie 1–2 tygodni po porodzie. Nie zaleca się stosowania doustnego roztworu metadonu bezpośrednio przed porodem i podczas porodu, ze względu na ryzyko depresji oddechowej noworodków. Karmienie piersi? Metadon jest wydzielany w mleku matki w małych ilościach. Podczas podejmowania decyzji o zaleceniu karmienia piersią należy wziąć pod uwagę kliniczną poradę specjalistyczną i rozważyć, czy kobieta otrzymuje stałą dawkę podtrzymującą metadonu i czy nadal stosuje nielegalne substancje. Jeśli rozważa się karmienie piersią, dawka metadonu powinna być jak najmniejsza. Lekarze przepisujący leki powinni doradzać kobietom karmiącym piersią, aby monitorowały niemowlę w celu zauważenia występowania sedacji i trudności w oddychaniu oraz aby w razie ich wystąpienia zwracały się o natychmiastową pomoc lekarską.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Chociaż ilość metadonu wydzielanego w mleku matki nie jest wystarczająca do pełnego stłumienia objawów odstawiennych u niemowląt karmionych piersią, może ona osłabić nasilenie zespołu abstynencji noworodków. Jeżeli konieczne jest przerwanie karmienia piersią, należy to robić stopniowo, ponieważ nagłe odstawienie od piersi może nasilić objawy odstawienne u niemowlęcia. Płodność Wydaje się, że metadon nie upośledza płodności kobiet. Badania u mężczyzn, biorących udział w programach terapii podtrzymującej metadonem, wykazały, że metadon zmniejsza stężenie testosteronu w surowicy krwi i znacznie obniża objętość ejakulatu i ruchliwość plemników. Liczba plemników pacjentów leczonych metadonem była dwa razy większa, niż osób w grupie kontrolnej, ale odzwierciedla to brak rozcieńczenia wydzieliny nasiennej.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Metadon wywiera znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn w trakcie i po zakończeniu leczenia, ponieważ może powodować senność i zmniejszenie czujności. Czas, po którym takie czynności mogą być bezpiecznie wznawiane jest osobniczo zmienny i decyzja musi zostać podjęta przez lekarza.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Działania niepożądane metadonu są zasadniczo takie same, jak w przypadku innych opioidów, najczęściej nudności i wymioty, które obserwuje się u około 20% pacjentów otrzymujących metadon w leczeniu ambulatoryjnym, gdzie kontrola medyczna jest często niezadowalająca. Długotrwałe stosowanie metadonu może prowadzić do uzależnienia, podobnego jak w przypadku morfiny. Zespoły abstynencji są podobne do tych obserwowanych podczas stosowania morfiny i heroiny, jednak o mniejszym nasileniu, ale bardziej długotrwałe. Ciężkim działaniem niepożądanym metadonu jest depresja oddechowa, która może się pojawić w fazie stabilizacji. Obserwowano bezdech, wstrząs i zatrzymanie akcji serca. Działania niepożądane wymienione poniżej zostały sklasyfikowane w zależności od częstotliwości oraz według klasyfikacji układów i narządów. Reakcje te są częściej obserwowane u osób nie tolerujących opioidów.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Działania niepożądane
Częstość ich występowania określono według następującej konwencji: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do <1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do <1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Klasyfikacja układów i narządów (MedDRA) Częstość Działania niepożądane Zaburzenia krwi i układu chłonnego Nieznana: U pacjentów z uzależnieniem od opioidów i przewlekłym zapaleniem wątroby obserwowano odwracalną trombocytopenię. Zaburzenia endokrynologiczne Nieznana: Podwyższone stężenie prolaktyny przy długotrwałym stosowaniu. Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Często: Retencja płynów. Nieznana: Jadłowstręt, hipokaliemia, hipomagnezemia, hipoglikemia. Zaburzenia psychiatryczne Często: Euforia, halucynacje. Niezbyt często: Dysforia, pobudzenie, bezsenność, dezorientacja, zmniejszenie libido. Nieznana: Uzależnienie.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Działania niepożądane
Zaburzenia układu nerwowego Często: Uspokojenie. Niezbyt często: Ból głowy, omdlenie. Zaburzenia oka Często: Zaburzone widzenie, zwężenie źrenic, suchość oczu. Zaburzenia ucha i błędnika Często: Zawroty głowy. Nieznana: Utrata słuchu. Zaburzenia serca Rzadko: Bradykardia, kołatanie serca, przypadki wydłużeniem odstępu QT i torsade de pointes, zwłaszcza przy dużych dawkach metadonu. Zaburzenia naczyniowe Niezbyt często: Uderzenia gorąca, niedociśnienie. Rzadko: Wstrząs. Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Niezbyt często: Obrzęk płuc, zaostrzenie astmy, suchość błony śluzowej nosa, depresja oddechowa szczególnie przy dużych dawkach. Rzadko: Zatrzymanie oddechu. Nieznana: Zespół ośrodkowego bezdechu sennego. Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo często: Nudności, wymioty. Często: Zaparcia. Niezbyt często: Suchość jamy ustnej, zapalenie języka. Rzadko: Zwolnienie motoryki jelit (niedrożność).
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Działania niepożądane
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Niezbyt często: Dyskineza dróg żółciowych. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często: Przejściowa wysypka, nadmierne pocenie. Niezbyt często: Świąd, pokrzywka, inna wysypka, a w bardzo rzadkich przypadkach pokrzywka krwotoczna. Zaburzenia nerek i dróg moczowych Niezbyt często: Zatrzymanie moczu, działanie antydiuretyczne. Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Niezbyt często: Obniżona potencja, mlekotok, bolesne miesiączkowanie, brak miesiączki. Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Często: Zmęczenie, senność. Niezbyt często: Obrzęk kończyn dolnych, astenia, obrzęk, hipotermia. Badania diagnostyczne Często: Przyrost masy ciała. Podczas długotrwałego stosowania metadonu, jak i w trakcie leczenia podtrzymującego, zdarzenia niepożądane ulegały stopniowemu złagodzeniu na przestrzeni kilku tygodni, jednak zaparcia i potliwość często utrzymywały się.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Działania niepożądane
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181 C, PL 02 222 Warszawa Tel.: +48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy Objawy ciężkiego przedawkowania obejmują wystąpienie depresji oddechowej, skrajnej senności prowadzącej do otępienia lub śpiączki, maksymalnie zwężonych źrenic, zwiotczenia mięśni szkieletowych, zimnej i wilgotnej skóry, a niekiedy bradykardii i niedociśnienia tętniczego. Zgłoszono przypadki hipoglikemii. W ciężkim przedawkowaniu, zwłaszcza przy podaniu dożylnym, mogą wystąpić bezdech, zapaść krążeniowa, zatrzymanie akcji serca i zgon. Po przedawkowaniu metadonu obserwowano występowanie toksycznej leukoencefalopatii. Leczenie Należy zapewnić drożność dróg oddechowych i możliwość stosowania wspomaganej lub kontrolowanej wentylacji. Wymagane może być stosowanie antagonistów substancji narkotycznych, ale należy pamiętać, że działanie depresyjne metadonu jest długotrwałe (36 do 48 godzin), podczas gdy antagoniści działają przez 1 do 3 godzin, więc leczenie musi być powtarzane w razie potrzeby.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Przedawkowanie
Antagonistów nie należy jednak podawać w przypadku braku istotnej klinicznie depresji oddechowej lub krążeniowej. Zaleca się podawanie naloksonu. W razie wskazań należy stosować tlen, płyny dożylne, leki o działaniu wazopresyjnym i inne środki wspomagające. U osób fizycznie uzależnionych od narkotyków podawanie zwykłej dawki narkotycznego antagonisty spowoduje wywołanie ostrego zespołu odstawienia; jeśli to możliwe, należy unikać stosowania antagonistów u takich pacjentów, jeżeli jednak musi być stosowany w leczeniu ciężkiej depresji oddechowej, należy go podawać z dużą ostrożnością.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: lek stosowany w uzależnieniu od opioidów Kod ATC: N07BC02 Mechanizm działania Metadon jest silnym agonistą opioidowym o powinowactwie przede wszystkim do receptora μ. Działanie przeciwbólowe racematu wynika prawie w całości z działania l-izomeru, którego efekt przeciwbólowy jest co najmniej 10-krotnie silniejszy niż d-izomeru. D-izomer nie powoduje depresji oddechowej, ale ma działanie przeciwkaszlowe. Metadon jest również agonistą o mniejszym powinowactwie do receptorów opioidowych κ i δ. Działanie farmakodynamiczne Działania te powodują analgezję, depresję oddychania, tłumienie kaszlu, nudności i wymioty (poprzez działanie w strefie wyzwalania chemoreceptorów) oraz zaparcia. Wpływ na jądra nerwu okoruchowego i prawdopodobnie na receptory opioidowe w mięśniach źrenicy, powoduje zwężenie źrenic.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Wszystkie te działania są odwracalne przez nalokson przy wartości pA2 podobnej do jego działania anty-antagonistycznego wobec morfiny. Podobnie jak wiele innych substancji zasadowych, metadon przenika do komórek tucznych i uwalniania histaminę poprzez mechanizm nie-immunologiczny. Powoduje to zespół uzależnienia typowy dla morfiny.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Metadon jest jednym z lepiej rozpuszczalnych opioidów w lipidach i jest dobrze wchłaniany z przewodu pokarmowego, ale przechodzi dość intensywny metabolizm pierwszego przejścia. Biodostępność przewyższa 80%. Stężenia stanu stacjonarnego (ang. steady state) osiągane są w ciągu 5-7 dni. Dystrybucja Metadon wiąże się z albuminami oraz innymi białkami osocza krwi i białkami tkankowymi (prawdopodobnie lipoproteinami), jego stężenia w płucach, wątrobie i nerkach są zdecydowanie wyższe niż w krwi. Farmakokinetyka metadonu jest nietypowa pod względem intensywnego wiązania z białkami tkanek i dość powolnego transportu pomiędzy jego rezerwami tkankowymi i osoczem. Metadon jest wydzielany w pocie i obecny w ślinie, mleku kobiecym oraz krwi pępowinowej. Metabolizm Metabolizm metadonu katalizowany jest głównie przez CYP3A4, lecz CYP2D6 i CYP2B6 są również zaangażowane w mniejszym stopniu.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Metabolizm obejmuje głównie N-demetylację, podczas której wytwarzane są najważniejsze metabolity: 2-etylidyno, 1,5-dimetylo-3,3-difenylopirolidynę (EDDP) i 2-etylo-5-metylo-3,3-difenylo-1-pirolidynę (EMDP), przy czym oba są nieaktywne. W pewnym stopniu zachodzi również hydroksylacja do metadolu poprzez N-demetylizację do normetadolu. Występują również inne reakcje metaboliczne i znanych jest co najmniej osiem innych metabolitów. Eliminacja Okres półtrwania po podaniu pojedynczej dawki doustnej wynosi 12-18 (średnio 15) godzin, co częściowo odzwierciedla dystrybucję do rezerw tkankowych, a także klirens metaboliczny i nerkowy. Przy regularnym stosowaniu depozyt tkankowy jest już częściowo wypełniony, a więc okres półtrwania wydłuża się do 13-47 (średnio 25) godzin i odzwierciedla tylko klirens. Metadon i jego metabolity są wydalane w różnym stopniu z kałem i moczem. Wydalanie metadonu znacznie zwiększa się przy zakwaszeniu moczu.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Około 30% dawki jest wydalane z kałem, ale odsetek ten jest zwykle zmniejszony przy wyższych dawkach. Około 75% całkowitej eliminacji odbywa się w formie niesprzężonej. Szczególne populacje Nie ma istotnych różnic w profilu farmakokinetycznym u kobiet i mężczyzn. Klirens metadonu zmniejsza się tylko do pewnego stopnia w podeszłym wieku (powyżej 65 lat).
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie U myszy metadon zmniejsza stężenia estriolu i FSH prowadząc do wzrostu miejsc resorpcji i zmniejszenia liczby miejsc zagnieżdżenia, podczas gdy podawanie metadonu samcom szczurów przed kryciem prowadzi do niekorzystnych skutków dla ich potomstwa, w szczególności do zmniejszenia masy urodzeniowej i zwiększenia śmiertelności noworodków ze względu na zmniejszenie poziomów LH i testosteronu. Metadon powoduje zaburzenia seksualne zarówno w zakresie sprawności seksualnej, jak i motywacji seksualnej u chomików. Metadon w dużych dawkach powodował wady wrodzone u świstaków, chomików i myszy, w przypadku których w większości doniesień opisywano egzencefalię i wady centralnego układu nerwowego. Sporadycznie u myszy obserwowano rozszczep odcinka szyjnego kręgosłupa. Brak zamknięcia cewy nerwowej stwierdzono u zarodków kurzych. Metadon nie wykazywał właściwości teratogennych u szczurów i królików.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ponadto, u szczurów obserwowano zmniejszenie liczby potomstwa, wzrost śmiertelności, zaburzenia wzrostu, neurologiczne zaburzenia behawioralne i zmniejszenie masy mózgu. U myszy występowało zmniejszone kostnienie paliczków, mostka i czaszki oraz zmniejszenie liczby płodów w miocie. Badania rakotwórczości nie zostały przeprowadzone.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sorbitol ciekły, niekrystalizujący (E420) Glicerol (E422) Sodu benzoesan (E211) Kwas cytrynowy jednowodny (E330) Błękit brylantowy FCF (E133) Woda oczyszczona 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata. Okres ważności po pierwszym otwarciu pojemnika: 90 dni. Okres ważności po sporządzeniu roztworu: 14 dni. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Po pierwszym otwarciu przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem, nie dłużej niż przez 90 dni. Po rozcieńczeniu okres ważności roztworu o stężeniu 1 mg/ml lub 5 mg/ml wynosi 14 dni o ile jest on przechowywany w temperaturze poniżej 25°C, w butelce PET bez dostępu światła.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Butelka ze szkła brunatnego typu III, z zakrętką z PP 28 zawierającą wkładkę z PE lub z zakrętką z PP 28 zawierającą wkładkę z PE z zabezpieczeniem przed dostępem dzieci i zabezpieczeniem gwarancyjnym, w tekturowym pudełku. Butelka zawiera 100 lub 1000 ml koncentratu do sporządzania roztworu doustnego. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Produkt leczniczy jest dostarczany w opakowaniach do dozowania, które mogą być używane wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny. Przed podaniem pacjentowi produkt ten powinien zostać rozcieńczony oczyszczoną wodą, do utworzenia doustnego roztworu chlorowodorku metadonu o stężeniu 1 mg/ml lub 5 mg/ml.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Roztwór doustny chlorowodorku metadonu o stężeniu 1 mg/ml przygotowuje się przez rozcieńczenie 1 części koncentratu do sporządzania roztworu doustnego 9 częściami wody oczyszczonej (10-krotne rozcieńczenie). Roztwór doustny chlorowodorku metadonu o stężeniu 5 mg/ml przygotowuje się przez rozcieńczenie 1 części koncentratu do sporządzania roztworu doustnego 1 częścią wody oczyszczonej (2-krotne rozcieńczenie). Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Levomethadone Hydrochloride Molteni, 2,5 mg/mL, roztwór doustny 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Jeden mililitr roztworu doustnego zawiera 2,5 mg lewometadonu chlorowodorku. Substancje pomocnicze: jeden mililitr (mL) roztworu doustnego zawiera 1,5 mg metylu parahydroksybenzoesanu (E218). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór doustny. Przejrzysty, jasnobursztynowy płyn.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie substytucyjne jako konsekwencja uzależnienia od opioidów u osób dorosłych, w połączeniu z odpowiednią opieką medyczną, społeczną i psychospołeczną.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania W miarę możliwości należy przepisywać lewometadon w specjalnych placówkach leczniczych jako część zintegrowanej terapii substytucyjnej w leczeniu uzależnienia od opioidów u osób dorosłych, która obejmuje opiekę medyczną, społeczną i psychologiczną. Dawkowanie Dorośli Dawka ustalana jest na podstawie występowania objawów odstawienia i musi być dostosowana do każdego pacjenta zgodnie z indywidualną sytuacją i subiektywną oceną. Ogólnie, po ustaleniu dawki należy dążyć do podawania minimalnej dawki podtrzymującej. Aby zapobiec przedawkowaniu, podaje się dawkę początkową 15 do 20 mg lewometadonu chlorowodorku (co odpowiada 6 do 8 mL roztworu doustnego) pierwszego dnia, rano. W zależności od subiektywnie odczuwanego i obiektywnego działania, dodatkowo potrzebna dawka od 10 do 25 mg lewometadonu chlorowodorku (tj. 4 do 10 mL roztworu doustnego) podawana jest wieczorem pierwszego dnia. U pacjentów o niskim lub nieznanym progu tolerancji (np.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Dawkowanie
po zwolnieniu z więzienia) dawka początkowa nie powinna przekraczać 15 mg lewometadonu chlorowodorku (6 mL roztworu doustnego). Po 1 do 6 dniach, dobowa dawka podawana jest raz na dobę, rano. Przejście na pojedynczą dawkę dobową podawaną rano jest zwykle przeprowadzane stopniowo przy użyciu 5 mg lewometadonu chlorowodorku (2 mL roztworu doustnego). W przypadku niewystarczającej skuteczności (występowanie objawów odstawienia) lekarz może zwiększyć dawkę o 5 do 10 mg lewometadonu chlorowodorku (2-4 mL roztworu doustnego) na dobę. Dawka podtrzymująca zwykle jest osiągana po 1 do 6 dni i może wynosić do 60 mg lewometadonu chlorowodorku (24 mL roztworu doustnego), a w wyjątkowych sytuacjach może być znacznie większa. Dawka większa niż 50-60 mg lewometadonu chlorowodorku może być podawana tylko w wyjątkowych sytuacjach w przypadku udowodnionej konieczności, po wiarygodnym wykluczeniu jednoczesnego stosowania innych substancji odurzających.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Dawkowanie
Uwaga: W wyniku interakcji i (lub) indukcji enzymatycznej spowodowanych innymi produktami leczniczymi (patrz punkt 4.5), konieczna dobowa dawka lewometadonu może zostać zwiększona. Z tego względu należy monitorować pacjentów nawet o ustalonym, stabilnym leczeniu pod kątem wystąpienia ewentualnych objawów odstawienia i w razie potrzeby ponownie dostosować dawkę. Siła działania lewometadonu jest w przybliżeniu dwa razy większa niż racematu metadonu. Istnieje dowód świadczący, iż metabolizm lewometadonu zostaje wtórnie zwiększony po podaniu racematu metadonu, dlatego też proporcja może być zmieniona, w szczególności w przypadkach zamieniania z mieszaniny racemicznej na lewometadon. W konsekwencji, w takich przypadkach, schemat dawkowania musi być starannie dostosowany indywidualnie (patrz punkt 4.4). Pacjenci w podeszłym wieku Zaleca się zmniejszyć dawkę u pacjentów w podeszłym wieku.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Dawkowanie
Pacjenci z niewydolnością nerek i wątroby lub w złym stanie ogólnym Zaleca się zmniejszenie dawki u pacjentów z niewydolnością nerek lub ciężkimi, przewlekłymi zaburzeniami czynności wątroby lub w złym stanie ogólnym. Dzieci i młodzież Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności lewometadonu u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Lek Levomethadone Hydrochloride Molteni jest przeciwwskazany do stosowania u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat (patrz punkt 4.3). Sposób podawania Levomethadone Hydrochloride Molteni jest przeznaczony wyłącznie do podawania doustnego. Przepisana dawka może być przyjmowana w postaci, w jakiej lek jest dostarczany lub można go rozcieńczyć wodą lub bezalkoholowym napojem owocowym (np. sokiem pomarańczowym, syropem malinowym). Roztwór doustny zawarty w butelkach o objętości 60 i 100 mL można odmierzyć za pomocą dostarczonej pipety.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Dawkowanie
Zamocować pipetę na adapterze, następnie butelkę z dołączoną pipetą obrócić do góry dnem, tak aby żądana ilość roztworu mogła zostać zassana do pipety. Przed odłączeniem pipety od butelki, butelkę należy obrócić do poprzedniej pionowej pozycji (dnem do dołu), aby nadmiar pobranej ilości roztworu wlał się z powrotem do butelki. Roztwór doustny z wielodawkowej butelki o objętości 1000 mL można pobrać w miejscu wydawania leków przy użyciu załączonego do opakowania kubeczka dozującego lub np. dostępnego w sprzedaży skalibrowanego dozownika.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Równoczesne stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy (MAO) oraz okres do 2 tygodni od momentu odstąpienia tych leków. W czasie leczenia lewometadonem nie należy podawać opioidowych antagonistów lub innych agonistów lub antagonistów (np. pentazocyna i buprenorfina), z wyjątkiem leczenia przedawkowania. Depresja oddechowa. Obturacyjne choroby układu oddechowego. Pacjenci uzależnieni od leków nieopioidowych. Dzieci i młodzież w wieku poniżej 18 lat (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Dokładna ocena wskazań i szczegółowa kontrola medyczna są konieczne w następujących przypadkach: Ciąża i okres karmienia piersią (patrz punkt 4.6). Zmniejszona świadomość. Równoczesne stosowanie produktów leczniczych lub substancji działających hamująco na ośrodkowy układ nerwowy i odpowiednio oddechowy. Stany chorobowe, w których należy unikać depresji oddechowej. Umiarkowane do ciężkich zaburzenia ośrodka oddechowego i oddychania. Zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe. Niedociśnienie tętnicze w przypadku hipowolemii. Rozrost gruczołu krokowego z zatrzymaniem moczu. Zapalenie trzustki. Zaburzenia dróg żółciowych. Niedrożność i zapalne choroby jelit. Guz chromochłonny. Niedoczynność tarczycy. Bradykardia. Terapia lekami przeciwarytmicznymi klasy I i III. Płuca i oddychanie Lewometadon należy stosować ostrożnie u pacjentów z: astm?
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
przewlekłą obturacyjną chorobą płuc sercem płucnym ze znacznie zmniejszoną rezerwą oddechow? wcześniejszym zaburzeniem czynności oddechowej hipoksją czy hiperkapnią. Nawet standardowe dawki terapeutyczne leków opioidowych mogą zmniejszyć czynność ośrodka oddechowego u tych pacjentów, podczas gdy jednocześnie opór oddechowy może się zwiększyć aż do wystąpienia bezdechu. U pacjentów szczególnie podatnych na takie atopowe odczyny mogą wystąpić: zaostrzenie wcześniej istniejącej astmy, wysypki skórne i zmieniona liczba krwinek (eozynofilia). Ciśnienie wewnątrzczaszkowe Działanie środków odurzających prowadzące do depresji układu oddechowego oraz zwiększenia ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego może zostać istotnie zwiększone w przypadku istniejącego wcześniej zwiększonego ciśnienia wewnątrzczaszkowego.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Mając na uwadze profil terapeutyczny lewometadonu będącego agonistą receptorów µ, substancję czynną należy stosować z niezwykłą ostrożnością i to tylko wtedy, gdy jest to absolutnie konieczne w leczeniu takich pacjentów. Ryzyka związane z jednoczesnym stosowaniem z lekami uspokajającymi, takimi jak benzodiazepiny, lub lekami o podobnym działaniu: Jednoczesne stosowanie Levomethadone Hydrochloride Molteni i leków uspokajających, takich jak benzodiazepiny lub leków do nich podobnych może powodować sedację, depresję oddechową, śpiączkę i zgon. Ze względu na opisane ryzyka jednoczesne przepisywanie z lekami uspokajającymi powinno być zastrzeżone tylko dla pacjentów, dla których nie są dostępne inne metody leczenia. W przypadku podjęcia decyzji o przepisaniu Levomethadone Hydrochloride Molteni jednocześnie z lekami uspokajającymi, należy stosować najniższą skuteczną dawkę oraz możliwie najkrótszy czas leczenia.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Pacjentów należy uważnie obserwować pod kątem występowania oznak i objawów depresji oddechowej i sedacji. W tym względzie stanowczo zaleca się poinformowanie pacjentów oraz ich opiekunów, aby mieli świadomość możliwości wystąpienia tych objawów (patrz punkt 4.5). Ryzyko związane z jednoczesnym stosowaniem z alkoholem Jednoczesne stosowanie opioidów, w tym lewometadonu, i alkoholu może prowadzić do sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu. Należy unikać przyjmowania alkoholu podczas leczenia lewometadonem (patrz punkt 4.5). Zaburzenia związane ze stosowaniem opioidów (nadużywanie i zależność) Lewometadon jest opioidowym lekiem przeciwbólowym i sam w sobie jest wysoce uzależniający. Ma długi okres półtrwania i dlatego może się kumulować w organizmie. Pojedyncza dawka podawana w celu złagodzenia objawów, jeśli będzie powtarzana codziennie, może się skumulować i doprowadzić do zgonu. Stosowanie lewometadonu może powodować uzależnienie.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Jak w przypadku innych opioidów, w wyniku wielokrotnego podawania lewometadonu może rozwinąć się tolerancja oraz uzależnienie fizyczne i (lub) psychiczne. Odstawienie po wielokrotnym podaniu i (lub) w przypadku uzależnienia od leków opioidowych, bądź stosowania antagonisty opioidowego powoduje wystąpienie objawów odstawienia. Nadużywanie lub celowe niewłaściwe stosowanie produktu leczniczego Levomethadone Hydrochloride Molteni może prowadzić do przedawkowania i (lub) zgonu. Ryzyko rozwoju zaburzeń związanych ze stosowaniem opioidów jest zwiększone u pacjentów, u których w przeszłości lub w rodzinie (rodzice lub rodzeństwo) występowały zaburzenia związane ze stosowaniem substancji (w tym zaburzenia związane z używaniem alkoholu), u osób obecnie używających tytoniu lub u pacjentów, u których w przeszłości występowały inne zaburzenia psychiczne (np. duża depresja, zaburzenia lękowe i zaburzenia osobowości).
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Będzie konieczna stała obserwacja pacjenta w celu wykrycia, czy nie występują zachowania związane z poszukiwaniem leku (np. zbyt wczesne zgłaszanie próśb o uzupełnienie dawki). Obejmuje to przegląd jednoczesnego stosowania opioidów i leków psychoaktywnych (takich jak benzodiazepiny). U pacjentów z objawami przedmiotowymi i podmiotowymi zaburzeń związanych z używaniem opioidów (ang. Opioid Use Disorder, OUD) należy rozważyć konsultację ze specjalistą ds. uzależnień. Zaburzenia oddychania w czasie snu Opioidy mogą powodować zaburzenia oddychania w czasie snu, w tym ośrodkowy bezdech senny (ang. central sleep apnoea, CSA) i hipoksemię związaną ze snem. Stosowanie opioidów zwiększa ryzyko CSA w stopniu zależnym od dawki. U pacjentów z CSA należy rozważyć zmniejszenie całkowitej dawki opioidów. Równoczesne zażywanie Nadużycie substancji odurzających i substancji psychotropowych w czasie terapii substytucyjnej może prowadzić do sytuacji zagrażających życiu.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Należy tego bezwzględnie unikać. Ponadto należy regularnie kontrolować próbki moczu w celu wykrycia ewentualnego równoczesnego zażywania środków odurzających. Zmniejszenie stężenia hormonów płciowych i zwiększone stężenie prolaktyny Długotrwałe stosowanie opioidowych leków przeciwbólowych może być związane ze zmniejszonym stężeniem hormonów płciowych i zwiększonym stężeniem prolaktyny. Objawy obejmują obniżone libido, impotencję lub brak miesiączki. Hipoglikemia Hipoglikemię obserwowano w odniesieniu do przedawkowania metadonu (racemicznej mieszaniny lewometadonu i dekstrometadonu) lub zwiększania dawki. Zaleca się regularne monitorowanie stężenia cukru we krwi podczas zwiększania dawki (patrz punkt 4.8 i punkt 4.9). Pacjenci wysokiego ryzyka Szczególną ostrożność należy zachować w następujących przypadkach: Pacjenci z grup szczególnego ryzyka Ostre schorzenia jamy brzusznej Pacjenci ze znanym lub podejrzewanym wydłużeniem odstępu QT lub zaburzeniami równowagi elektrolitowej, zwłaszcza hipokaliemią / zaburzenia rytmu serca Niewydolność nadnerczy Dalsze informacje Zmniejszenie dawki zaleca się u pacjentów w podeszłym wieku oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, ciężkimi przewlekłymi zaburzeniami czynności wątroby lub w złym stanie ogólnym (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Podczas stosowania lewometadonu ważne jest, aby pamiętać, iż siła działania lewometadonu jest około dwukrotnie większa niż racematu metadonu (patrz także punkt 4.2). Stosowanie Levomethadone Hydrochloride Molteni przez osoby bez tolerancji na opiaty stanowi zagrożenie dla życia i może prowadzić do śmierci w wyniku zatrzymania oddechu. Z tego powodu należy obowiązkowo odpowiednio przechowywać lek, a przede wszystkim z dala od zasięgu dzieci. Levomethadone Hydrochloride Molteni jest przeznaczony wyłącznie do stosowania doustnego. Nadużywanie poprzez dożylne podawanie Levomethadone Hydrochloride Molteni może prowadzić do ciężkich działań niepożądanych, takich jak sepsa, zapalenie żył lub zatorowość płucna. Dzieci i młodzież Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Levomethadone Hydrochloride Molteni u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat z powodu braku danych klinicznych dotyczących jego skuteczności i bezpieczeństwa stosowania (patrz także punkt 4.3).
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Stosowanie Levomethadone Hydrochloride Molteni może powodować pozytywne wyniki testów antydopingowych. Ponadto, stosowanie Levomethadone Hydrochloride Molteni jako substancji dopingującej, może ciężko zaszkodzić zdrowiu pacjenta. Levomethadone Hydrochloride Molteni zawiera substancje pomocniczą metylu parahydroksybenzoesan (E218), która może powodować reakcje alergiczne (możliwe reakcje typu późnego). 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Zarówno interakcje farmakodynamiczne, jak i farmakokinetyczne mogą mieć wpływ na działanie lewometadonu. W zależności od dowodów klinicznych, w przypadku wystąpienia interakcji opisanych w poniższym punkcie, może być wymagane dostosowanie dawki lewometadonu i (lub) leków stosowanych jednocześnie. Następujące połączenia są przeciwwskazane (patrz punkt 4.3): W przypadku stosowania leków z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) w ciągu 14 dni przed zastosowaniem opioidów (petydyny), zgłaszano zagrażające życiu działanie na ośrodkowy układ nerwowy, oddychanie i krążenie związane z objawami depresyjnymi lub objawami pobudzenia.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Nie można wykluczyć takich reakcji podczas stosowania lewometadonu. U pacjentów uzależnionych od heroiny lub u pacjentów poddanych substytucyjnej terapii metadonem, pentazocyna i buprenorfina mogą powodować pojawienie się objawów odstawienia (patrz także punkt 4.3). Buprenorfiny nie należy stosować wcześniej niż po 20 godzinach od przerwania stosowania produktu Levomethadone Hydrochloride Molteni. W przypadku jednoczesnego stosowania lewometadonu z innymi produktami leczniczymi lub substancjami, należy wziąć pod uwagę następujące interakcje: Zwiększenie depresyjnego wpływu na ośrodkowy układ nerwowy i możliwe wystąpienie depresji oddechowej w przypadku jednoczesnego stosowania z następującymi produktami leczniczymi lub innymi substancjami: lekami przeciwbólowymi działającymi ośrodkowo (także innymi opioidami); alkoholem (patrz punkt 4.4); pochodnymi fenotiazyny; barbituranami i innymi nasennymi lekami oraz substancjami odurzającymi; trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi; lekami uspokajającymi, takimi jak benzodiazepiny lub lekami o podobnym działaniu: jednoczesne stosowanie opioidów z lekami uspokajającymi, takimi jak benzodiazepiny lub lekami o podobnym działaniu zwiększa ryzyko wystąpienia sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu z powodu addytywnego działania depresyjnego na ośrodkowy układ nerwowy.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Należy ograniczyć dawkę i czas trwania jednoczesnego leczenia (patrz punkt 4.4). Działanie lewometadonu może się nasilić z powodu stosowania przeciwnadciśnieniowych substancji czynnych, takich jak: rezerpina, klonidyna, urapidyl, prazosyna. W przypadku stosowania lewometadonu z poniższymi produktami leczniczymi i substancjami hamującymi metabolizm enzymatyczny lewometadonu w wątrobie (układ cytochromu P450), może wystąpić zwiększenie stężenia lewometadonu w osoczu oraz przedłużenie jego działania: cymetydyna, leki przeciwgrzybicze (np. itrakonazol, ketokonazol, worykonazol, flukonazol), antybiotyki makrolidowe, leki przeciwarytmiczne, środki antykoncepcyjne, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny [ang. selective serotonin reuptake inhibitors, SSRI], takie jak sertralina, fluwoksamina, fluoksetyna i paroksetyna, cyprofloksacyna. U ludzi lewometadon jest N-demetylowany przez różne izoenzymy CYP, w tym głównie CYP3A4, CYP2B6, CYP2C19 i CYP2D6.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Leki i substancje nasilające enzymatyczny metabolizm lewometadonu w wątrobie (induktory enzymatyczne) mogą odpowiednio zmniejszać stężenie lewometadonu w osoczu i skracać czas działania. Należą do nich: karbamazepina, fenobarbital, fenytoina, ryfampicyna, flunitrazepam, dziurawiec zwyczajny, spironolakton, kwas fusydynowy, efawirenz, newirapina, nelfinawir, rytonawir, amprenawir. Istnieje możliwość wystąpienia objawów odstawienia. Metamizol: Jednoczesne podawanie lewometadonu z metamizolem, który jest induktorem enzymów metabolizujących, w tym CYP2B6 i CYP3A4, może prowadzić do obniżenia stężenia lewometadonu w osoczu i potencjalnego zmniejszenia jego skuteczności klinicznej. Dlatego, zaleca się ostrożność podczas jednoczesnego stosowania metamizolu i lewometadonu; w razie potrzeby należy monitorować odpowiedź kliniczną i (lub) stężenie leku.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Leki serotoninergiczne: Zespół serotoninergiczny może wystąpić podczas jednoczesnego podawania metadonu (racemicznej mieszaniny lewometadonu i dekstrometadonu) z petydyną, inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) i substancjami działającymi serotoninergicznie, takimi jak selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (ang. serotonin norepinephrine reuptake inhibitor, SNRI) i trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (TLPD). Objawy zespołu serotoninowego mogą obejmować zmiany stanu psychicznego, niestabilność autonomicznego układu nerwowego, zaburzenia nerwowo-mięśniowe i (lub) objawy żołądkowo-jelitowe. Kannabidiol: Jednoczesne podawanie kannabidiolu może prowadzić do zwiększenia stężenia metadonu w osoczu. W przypadku jednoczesnego stosowania lewometadonu z innymi produktami leczniczymi lub substancjami metabolizowanymi przez enzymy wątrobowe lub mogącymi wpływać na wiązanie z białkami (lewometadon wiąże się przede wszystkim z kwaśną alfa-glikoproteiną i albuminą, patrz punkt 5.2), jak również po odstawieniu tych leków lub substancji, zaleca się staranne monitorowanie pacjentów pod kątem klinicznych objawów przedawkowania, niedostatecznego dawkowania lub objawów odstawienia oraz odpowiednie dostosowanie dawki.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Jednoczesne stosowanie opioidów i gabapentynoidów (gabapentyna i pregabalina) zwiększa ryzyko przedawkowania opioidów, depresji oddechowej i zgonu. Po jednoczesnym stosowaniu leków przeciwretrowirusowych istnieją doniesienia, że stężenie leków przeciwretrowirusowych w osoczu było zmniejszone (didanozyna i stawudyna) lub zwiększone (zydowudyna), podczas gdy stężenie lewometadonu w osoczu było niezmienione. U tych pacjentów konieczne jest ścisłe monitorowanie właściwej odpowiedzi klinicznej i objawów toksyczności. 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Stosowanie lewometadonu w ciąży jest dopuszczalne wyłącznie wtedy, gdy jest to ściśle wskazane i musi temu towarzyszyć odpowiedni nadzór, najlepiej w specjalistycznym ośrodku medycznym. Nie ma dostępnych danych z badań prospektywnych dotyczących stosowania lewometadonu u kobiet w ciąży.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Badania epidemiologiczne dotyczące ryzyka wad rozwojowych u dzieci, które były narażone na działanie metadonu in utero są sprzeczne i nie uwzględniają różnych obciążeń. Dotychczas nie ustalono związku przyczynowego między stosowaniem metadonu w ciąży a ryzykiem wystąpienia wad wrodzonych. Badania przedkliniczne dostarczyły oznak toksyczności reprodukcyjnej związanej ze stosowaniem metadonu (patrz punkt 5.3). W celu zminimalizowania ryzyka uszkodzenia płodu konieczne jest zagwarantowanie odpowiedniej substytucji oraz zapobiegania objawom odstawienia w okresie ciąży. Zmniejszenie dawki albo odstawienie leku podczas ciąży musi być zawsze przeprowadzane przy starannym monitorowaniu stanu matki i wyłącznie po wnikliwym rozważeniu stosunku korzyści do ryzyka. Z uwagi na potencjalną indukcję enzymatyczną w okresie ciąży konieczne może być zwiększenie dawki produktu leczniczego u niektórych kobiet w okresie ciąży w przypadku zaobserwowania objawów odstawienia, na podstawie danych klinicznych dotyczących farmakokinetyki metadonu.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Mając na względzie dobrostan płodu, wskazane może być podzielenie dawki dobowej w celu uniknięcia wysokich stężeń szczytowych w osoczu oraz kompensowania przyspieszonego rozkładu lewometadonu, a tym samym zapobiegania objawom odstawienia. Lewometadon przenika przez barierę łożyskową i jeśli zostanie zastosowany przed porodem lub w jego trakcie może prowadzić do depresji oddechowej u noworodka. Około 60-80% noworodków wymaga leczenia w warunkach szpitalnych z powodu noworodkowego zespołu abstynencyjnego. W przypadku noworodka odstawienie leku musi zostać przeprowadzone w odpowiednim oddziale intensywnej opieki pediatrycznej, gdyż leczenie lewometadonem może prowadzić do wystąpienia tolerancji i uzależnienia u płodu, jak również do wystąpienia u noworodka objawów odstawienia wymagających leczenia. Konieczne może być dostosowanie dawki (zwłaszcza zmniejszenie dawki) w ciągu 1-2 tygodni po porodzie.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Dzieci matek poddanych substytucji metadonem wykazują stosunkowo mniejszą masę urodzeniową i mniejszy obwód głowy w porównaniu z dziećmi nie narażonymi na działanie leków. Ponadto u dzieci z prenatalną ekspozycją na metadon obserwowano zwiększoną częstość występowania zapalenia ucha środkowego, objawów neurologicznych z zaburzeniami słuchu, opóźnienia rozwoju umysłowego i motorycznego oraz anomalii oczu. Zakłada się związek ze zwiększoną częstością występowania zespołu nagłej śmierci niemowląt (ang. Sudden Infant Death Syndrome, SIDS). Karmienie piersi? Lewometadon przenika do mleka ludzkiego w niewielkim stopniu. U niemowląt narażonych na działanie metadonu (racemicznej mieszaniny lewometadonu i dekstrometadonu) podawanego z mekiem matki zgłaszano działania niepożądane, w tym depresję oddechową i zmniejszoną świadomość, które mogą prowadzić do zgonu. Zidentyfikowane czynniki przyczyniające się do tego, to m.in.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
jednoczesne stosowanie leków działających depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy, czynniki genetyczne i przedawkowanie. Dla lewometadonu decyzja o zaleceniu karmienia piersią powinna uwzględniać poradę specjalisty klinicznego i należy rozważyć, czy kobieta przyjmuje stałą dawkę podtrzymującą lewometadonu i jakichkolwiek innych zakazanych substancji. Jeśli rozważane jest karmienie piersią, dawka lewometadonu powinna być jak najmniejsza. Lekarze powinni doradzać kobietom karmiącym piersią, aby obserwowały niemowlę w celu wykrycia sedacji i trudności w oddychaniu, a jeśli wystąpią, powinny natychmiast szukać pomocy medycznej. Chociaż ilość lewometadonu przenikająca do mleka ludzkiego nie jest wystarczająca do pełnego zahamowania objawów odstawienia u niemowląt karmionych piersią, może złagodzić nasilenie zespołu odstawienia u noworodka.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Jeśli konieczne jest przerwanie karmienia piersią, należy to robić stopniowo, ponieważ nagłe odstawienie dziecka od piersi może zwiększyć objawy odstawienia u niemowlęcia. Płodność Lewometadon nie zaburza płodności u kobiet. Badania na mężczyznach będących w trakcie leczenia podtrzymującego metadonem wykazały, że metadon obniża stężenie testosteronu w surowicy i znacznie zmniejsza objętość ejakulatu i ruchliwość plemników. Liczebność plemników u mężczyzn leczonych metadonem była dwukrotnie większa niż w grupie kontrolnej. Odzwierciedla to jednak brak rozcieńczenia płynem nasiennym. 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Levomethadone Hydrochloride Molteni wywiera znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, gdyż może powodować zawroty głowy i zmniejszać czujność. Pacjenci nie powinni prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn podczas przyjmowania Levomethadone Hydrochloride Molteni.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Czas, po którym takie czynności mogą być bezpiecznie wznowione w dużej mierze zależy od pacjenta i musi na to zezwolić lekarz. 4.8 Działania niepożądane Często, na początku leczenia substytucyjnego pojawiają się objawy odstawienia leków opioidowych, takie jak: lęk, jadłowstręt, nieskoordynowane i szybkie ruchy, skurcze jelit, depresja, biegunka, wymioty, gorączka, naprzemiennie dreszcze i uderzenia gorąca, ziewanie, gęsia skórka, zmniejszenie masy ciała, tachykardia, katar, kichanie, zwężenie źrenic, rozdrażnienie, senność, rozprzestrzeniający się ból, osłabienie, nadmierne pocenie się, zwiększone łzawienie, nudności, niepokój ruchowy, skurcze brzucha i drżenie. L. Molteni & C. dei F.lli Alitti Società di Esercizio S.p.A. 1.3.1 Product Information: Summary of Product Characteristics 10 (15) Występowanie działań niepożądanych zostało sklasyfikowane następująco: Bardzo często (≥ 1/10) Często (≥ 1/100 do < 1/10) Niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100) Rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000) Bardzo rzadko (< 1/10 000) Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Klasyfikacja układów i narządów (MedDRA) Częstość Zdarzenie niepożądane Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Niezbyt często do często: Brak apetytu.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Nieznana: Hipoglikemia. Zaburzenia psychiczne Nieznana: Uzależnienie. Zaburzenia układu nerwowego Niezbyt często do często: Zawroty głowy, uspokojenie polekowe, stan splątania, dezorientacja, bóle głowy, bezsenność, niepokój ruchowy, zmniejszenie libido i (lub) potencji, euforia, dysforia. Zaburzenia oka Niezbyt często do często: Zaburzenia widzenia. Zaburzenia serca Niezbyt często do często: Kołatanie serca, bradykardia. Rzadko do bardzo rzadko: Zaburzenia rytmu serca (utrata przytomności), zatrzymanie akcji serca. Zaburzenia naczyniowe Rzadko do bardzo rzadko: Ortostatyczne niedociśnienie tętnicze, zaburzenia krążenia, wstrząs, sączące krwawienie. Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Niezbyt często do często: Depresja oddechowa. Rzadko do bardzo rzadko: Zatrzymanie oddechu. Nieznana: Zespół ośrodkowego bezdechu sennego. Zaburzenia żołądka i jelit Niezbyt często do często: Wymioty, nudności, suchość w jamie ustnej, zaparcia.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Niezbyt często do często: Skurcz dróg żółciowych. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Niezbyt często do często: Pokrzywka i inne rodzaje wysypki skórnej, świąd. Zaburzenia nerek i dróg moczowych Niezbyt często do często: Zmniejszona objętość moczu, trudności w oddawaniu moczu. Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Niezbyt często do często: Nadmierne pocenie, omdlenia, osłabienie, obrzęki. Rzadko do bardzo rzadko: Uderzenia gorąca. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309. Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. 4.9 Przedawkowanie W szczególności u pacjentów nietolerujących leków opioidowych (przede wszystkim u dzieci), wystąpić może niebezpieczne zatrucie, także w przypadku dawek mniejszych niż te podane w terapii substytucyjnej: u dzieci w wieku do 5 lat zatrucie może wystąpić począwszy od 0,5 mg lewometadonu, u starszych dzieci począwszy od około 1,5 mg, a u dorosłych nietolerujących leków opioidowych począwszy od około 10 mg. Zalecane jest zmniejszenie dawki, jeżeli pacjenci wykazują oznaki i objawy nadmiernego działania lewometadonu, charakteryzujące się takimi zaburzeniami, jak: „uczucie wesołości”, zaburzona zdolność koncentracji, senność i możliwe zawroty głowy podczas stania.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Ponadto przedawkowanie charakteryzuje się depresją oddechową (oddech Cheyne-Stokesa, cyjanoza), nadmierną sennością z tendencją do zmniejszonej świadomości, a nawet śpiączką, zwężeniem źrenic, zwiotczeniem mięśni szkieletowych, zimną i wilgotną skórą oraz czasami bradykardią i niedociśnieniem tętniczym. Ciężkie zatrucia mogą spowodować zatrzymanie oddychania, niewydolność krążenia, zatrzymanie akcji serca i zgon. Zaobserwowano przypadki hipoglikemii. Po przedawkowaniu metadonu obserwowano występowanie toksycznej leukoencefalopatii. Obligatoryjna jest natychmiastowa pomoc na oddziale ratunkowym lub oddziale intensywnej opieki medycznej (np. intubacja i wentylacja). Do leczenia objawów zatrucia można użyć specyficznych antagonistów receptora opioidowego (np. naloksonu). Dawki poszczególnych antagonistów receptora opioidowego są różne.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
W szczególności istotne jest wzięcie pod uwagę, iż lewometadon może mieć długotrwałe działanie depresyjne na układ oddechowy (do 75 godzin), podczas gdy antagoniści receptora opioidowego działają znacznie krócej (od 1 do 3 godzin). Dlatego też w momencie zmniejszenia skutków działania antagonistów, może być konieczne ponowienie wstrzyknięcia. Konieczne może być podjęcie kroków zapobiegających utracie temperatury i utrzymanie odpowiedniej objętości wewnątrznaczyniowej. W przypadku doustnego zatrucia lewometadonem, płukanie żołądka można przeprowadzić tylko po podaniu antagonisty. Szczególnie istotne jest zabezpieczenie dróg oddechowych poprzez intubację zarówno w przypadku płukania żołądka, jak i przed podaniem antagonistów (możliwe wystąpienie wymiotów). W leczeniu zatruć alkoholem nie można stosować barbituranów, bemegridu, fenotiazyny i skopolaminy. Lewometadon nie podlega dializie.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Zarówno interakcje farmakodynamiczne, jak i farmakokinetyczne mogą mieć wpływ na działanie lewometadonu. W zależności od dowodów klinicznych, w przypadku wystąpienia interakcji opisanych w poniższym punkcie, może być wymagane dostosowanie dawki lewometadonu i (lub) leków stosowanych jednocześnie. Następujące połączenia są przeciwwskazane (patrz punkt 4.3): W przypadku stosowania leków z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) w ciągu 14 dni przed zastosowaniem opioidów (petydyny), zgłaszano zagrażające życiu działanie na ośrodkowy układ nerwowy, oddychanie i krążenie związane z objawami depresyjnymi lub objawami pobudzenia. Nie można wykluczyć takich reakcji podczas stosowania lewometadonu. U pacjentów uzależnionych od heroiny lub u pacjentów poddanych substytucyjnej terapii metadonem, pentazocyna i buprenorfina mogą powodować pojawienie się objawów odstawienia (patrz także punkt 4.3).
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Interakcje
Buprenorfiny nie należy stosować wcześniej niż po 20 godzinach od przerwania stosowania produktu Levomethadone Hydrochloride Molteni. W przypadku jednoczesnego stosowania lewometadonu z innymi produktami leczniczymi lub substancjami, należy wziąć pod uwagę następujące interakcje: Zwiększenie depresyjnego wpływu na ośrodkowy układ nerwowy i możliwe wystąpienie depresji oddechowej w przypadku jednoczesnego stosowania z następującymi produktami leczniczymi lub innymi substancjami: lekami przeciwbólowymi działającymi ośrodkowo (także innymi opioidami); alkoholem (patrz punkt 4.4); pochodnymi fenotiazyny; barbituranami i innymi nasennymi lekami oraz substancjami odurzającymi; trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi; lekami uspokajającymi, takimi jak benzodiazepiny lub lekami o podobnym działaniu: jednoczesne stosowanie opioidów z lekami uspokajającymi, takimi jak benzodiazepiny lub lekami o podobnym działaniu zwiększa ryzyko wystąpienia sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu z powodu addytywnego działania depresyjnego na ośrodkowy układ nerwowy.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Interakcje
Należy ograniczyć dawkę i czas trwania jednoczesnego leczenia (patrz punkt 4.4). Działanie lewometadonu może się nasilić z powodu stosowania przeciwnadciśnieniowych substancji czynnych, takich jak: rezerpina, klonidyna, urapidyl, prazosyna. W przypadku stosowania lewometadonu z poniższymi produktami leczniczymi i substancjami hamującymi metabolizm enzymatyczny lewometadonu w wątrobie (układ cytochromu P450), może wystąpić zwiększenie stężenia lewometadonu w osoczu oraz przedłużenie jego działania: cymetydyna, leki przeciwgrzybicze (np. itrakonazol, ketokonazol, worykonazol, flukonazol), antybiotyki makrolidowe, leki przeciwarytmiczne, środki antykoncepcyjne, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny [ang. selective serotonin reuptake inhibitors, SSRI], takie jak sertralina, fluwoksamina, fluoksetyna i paroksetyna, cyprofloksacyna. U ludzi lewometadon jest N-demetylowany przez różne izoenzymy CYP, w tym głównie CYP3A4, CYP2B6, CYP2C19 i CYP2D6.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Interakcje
Leki i substancje nasilające enzymatyczny metabolizm lewometadonu w wątrobie (induktory enzymatyczne) mogą odpowiednio zmniejszać stężenie lewometadonu w osoczu i skracać czas działania. Należą do nich: karbamazepina, fenobarbital, fenytoina, ryfampicyna, flunitrazepam, dziurawiec zwyczajny, spironolakton, kwas fusydynowy, efawirenz, newirapina, nelfinawir, rytonawir, amprenawir. Istnieje możliwość wystąpienia objawów odstawienia. Metamizol: Jednoczesne podawanie lewometadonu z metamizolem, który jest induktorem enzymów metabolizujących, w tym CYP2B6 i CYP3A4, może prowadzić do obniżenia stężenia lewometadonu w osoczu i potencjalnego zmniejszenia jego skuteczności klinicznej. Dlatego, zaleca się ostrożność podczas jednoczesnego stosowania metamizolu i lewometadonu; w razie potrzeby należy monitorować odpowiedź kliniczną i (lub) stężenie leku.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Interakcje
Leki serotoninergiczne: Zespół serotoninergiczny może wystąpić podczas jednoczesnego podawania metadonu (racemicznej mieszaniny lewometadonu i dekstrometadonu) z petydyną, inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) i substancjami działającymi serotoninergicznie, takimi jak selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (ang. serotonin norepinephrine reuptake inhibitor, SNRI) i trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (TLPD). Objawy zespołu serotoninowego mogą obejmować zmiany stanu psychicznego, niestabilność autonomicznego układu nerwowego, zaburzenia nerwowo-mięśniowe i (lub) objawy żołądkowo-jelitowe. Kannabidiol: Jednoczesne podawanie kannabidiolu może prowadzić do zwiększenia stężenia metadonu w osoczu. W przypadku jednoczesnego stosowania lewometadonu z innymi produktami leczniczymi lub substancjami metabolizowanymi przez enzymy wątrobowe lub mogącymi wpływać na wiązanie z białkami (lewometadon wiąże się przede wszystkim z kwaśną alfa-glikoproteiną i albuminą, patrz punkt 5.2), jak również po odstawieniu tych leków lub substancji, zaleca się staranne monitorowanie pacjentów pod kątem klinicznych objawów przedawkowania, niedostatecznego dawkowania lub objawów odstawienia oraz odpowiednie dostosowanie dawki.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Interakcje
Jednoczesne stosowanie opioidów i gabapentynoidów (gabapentyna i pregabalina) zwiększa ryzyko przedawkowania opioidów, depresji oddechowej i zgonu. Po jednoczesnym stosowaniu leków przeciwretrowirusowych istnieją doniesienia, że stężenie leków przeciwretrowirusowych w osoczu było zmniejszone (didanozyna i stawudyna) lub zwiększone (zydowudyna), podczas gdy stężenie lewometadonu w osoczu było niezmienione. U tych pacjentów konieczne jest ścisłe monitorowanie właściwej odpowiedzi klinicznej i objawów toksyczności.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Stosowanie lewometadonu w ciąży jest dopuszczalne wyłącznie wtedy, gdy jest to ściśle wskazane i musi temu towarzyszyć odpowiedni nadzór, najlepiej w specjalistycznym ośrodku medycznym. Nie ma dostępnych danych z badań prospektywnych dotyczących stosowania lewometadonu u kobiet w ciąży. Badania epidemiologiczne dotyczące ryzyka wad rozwojowych u dzieci, które były narażone na działanie metadonu in utero są sprzeczne i nie uwzględniają różnych obciążeń. Dotychczas nie ustalono związku przyczynowego między stosowaniem metadonu w ciąży a ryzykiem wystąpienia wad wrodzonych. Badania przedkliniczne dostarczyły oznak toksyczności reprodukcyjnej związanej ze stosowaniem metadonu (patrz punkt 5.3). W celu zminimalizowania ryzyka uszkodzenia płodu konieczne jest zagwarantowanie odpowiedniej substytucji oraz zapobiegania objawom odstawienia w okresie ciąży.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Zmniejszenie dawki albo odstawienie leku podczas ciąży musi być zawsze przeprowadzane przy starannym monitorowaniu stanu matki i wyłącznie po wnikliwym rozważeniu stosunku korzyści do ryzyka. Z uwagi na potencjalną indukcję enzymatyczną w okresie ciąży konieczne może być zwiększenie dawki produktu leczniczego u niektórych kobiet w okresie ciąży w przypadku zaobserwowania objawów odstawienia, na podstawie danych klinicznych dotyczących farmakokinetyki metadonu. Mając na względzie dobrostan płodu, wskazane może być podzielenie dawki dobowej w celu uniknięcia wysokich stężeń szczytowych w osoczu oraz kompensowania przyspieszonego rozkładu lewometadonu, a tym samym zapobiegania objawom odstawienia. Lewometadon przenika przez barierę łożyskową i jeśli zostanie zastosowany przed porodem lub w jego trakcie może prowadzić do depresji oddechowej u noworodka. Około 60-80% noworodków wymaga leczenia w warunkach szpitalnych z powodu noworodkowego zespołu abstynencyjnego.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
W przypadku noworodka odstawienie leku musi zostać przeprowadzone w odpowiednim oddziale intensywnej opieki pediatrycznej, gdyż leczenie lewometadonem może prowadzić do wystąpienia tolerancji i uzależnienia u płodu, jak również do wystąpienia u noworodka objawów odstawienia wymagających leczenia. Konieczne może być dostosowanie dawki (zwłaszcza zmniejszenie dawki) w ciągu 1-2 tygodni po porodzie. Dzieci matek poddanych substytucji metadonem wykazują stosunkowo mniejszą masę urodzeniową i mniejszy obwód głowy w porównaniu z dziećmi nie narażonymi na działanie leków. Ponadto u dzieci z prenatalną ekspozycją na metadon obserwowano zwiększoną częstość występowania zapalenia ucha środkowego, objawów neurologicznych z zaburzeniami słuchu, opóźnienia rozwoju umysłowego i motorycznego oraz anomalii oczu. Zakłada się związek ze zwiększoną częstością występowania zespołu nagłej śmierci niemowląt (ang. Sudden Infant Death Syndrome, SIDS). Karmienie piersi?
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Lewometadon przenika do mleka ludzkiego w niewielkim stopniu. U niemowląt narażonych na działanie metadonu (racemicznej mieszaniny lewometadonu i dekstrometadonu) podawanego z mekiem matki zgłaszano działania niepożądane, w tym depresję oddechową i zmniejszoną świadomość, które mogą prowadzić do zgonu. Zidentyfikowane czynniki przyczyniające się do tego, to m.in. jednoczesne stosowanie leków działających depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy, czynniki genetyczne i przedawkowanie. Dla lewometadonu decyzja o zaleceniu karmienia piersią powinna uwzględniać poradę specjalisty klinicznego i należy rozważyć, czy kobieta przyjmuje stałą dawkę podtrzymującą lewometadonu i jakichkolwiek innych zakazanych substancji. Jeśli rozważane jest karmienie piersią, dawka lewometadonu powinna być jak najmniejsza. Lekarze powinni doradzać kobietom karmiącym piersią, aby obserwowały niemowlę w celu wykrycia sedacji i trudności w oddychaniu, a jeśli wystąpią, powinny natychmiast szukać pomocy medycznej.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Chociaż ilość lewometadonu przenikająca do mleka ludzkiego nie jest wystarczająca do pełnego zahamowania objawów odstawienia u niemowląt karmionych piersią, może złagodzić nasilenie zespołu odstawienia u noworodka. Jeśli konieczne jest przerwanie karmienia piersią, należy to robić stopniowo, ponieważ nagłe odstawienie dziecka od piersi może zwiększyć objawy odstawienia u niemowlęcia. Płodność Lewometadon nie zaburza płodności u kobiet. Badania na mężczyznach będących w trakcie leczenia podtrzymującego metadonem wykazały, że metadon obniża stężenie testosteronu w surowicy i znacznie zmniejsza objętość ejakulatu i ruchliwość plemników. Liczebność plemników u mężczyzn leczonych metadonem była dwukrotnie większa niż w grupie kontrolnej. Odzwierciedla to jednak brak rozcieńczenia płynem nasiennym.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Levomethadone Hydrochloride Molteni wywiera znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, gdyż może powodować zawroty głowy i zmniejszać czujność. Pacjenci nie powinni prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn podczas przyjmowania Levomethadone Hydrochloride Molteni. Czas, po którym takie czynności mogą być bezpiecznie wznowione w dużej mierze zależy od pacjenta i musi na to zezwolić lekarz.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Często, na początku leczenia substytucyjnego pojawiają się objawy odstawienia leków opioidowych, takie jak: lęk, jadłowstręt, nieskoordynowane i szybkie ruchy, skurcze jelit, depresja, biegunka, wymioty, gorączka, naprzemiennie dreszcze i uderzenia gorąca, ziewanie, gęsia skórka, zmniejszenie masy ciała, tachykardia, katar, kichanie, zwężenie źrenic, rozdrażnienie, senność, rozprzestrzeniający się ból, osłabienie, nadmierne pocenie się, zwiększone łzawienie, nudności, niepokój ruchowy, skurcze brzucha i drżenie. L. Molteni & C. dei F.lli Alitti Società di Esercizio S.p.A. 1.3.1 Product Information: Summary of Product Characteristics 10 (15) Występowanie działań niepożądanych zostało sklasyfikowane następująco: Bardzo często (≥ 1/10) Często (≥ 1/100 do < 1/10) Niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100) Rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000) Bardzo rzadko (< 1/10 000) Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Klasyfikacja układów i narządów (MedDRA) Częstość Zdarzenie niepożądane Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Niezbyt często do często: Brak apetytu.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Działania niepożądane
Nieznana: Hipoglikemia. Zaburzenia psychiczne Nieznana: Uzależnienie. Zaburzenia układu nerwowego Niezbyt często do często: Zawroty głowy, uspokojenie polekowe, stan splątania, dezorientacja, bóle głowy, bezsenność, niepokój ruchowy, zmniejszenie libido i (lub) potencji, euforia, dysforia. Zaburzenia oka Niezbyt często do często: Zaburzenia widzenia. Zaburzenia serca Niezbyt często do często: Kołatanie serca, bradykardia. Rzadko do bardzo rzadko: Zaburzenia rytmu serca (utrata przytomności), zatrzymanie akcji serca. Zaburzenia naczyniowe Rzadko do bardzo rzadko: Ortostatyczne niedociśnienie tętnicze, zaburzenia krążenia, wstrząs, sączące krwawienie. Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Niezbyt często do często: Depresja oddechowa. Rzadko do bardzo rzadko: Zatrzymanie oddechu. Nieznana: Zespół ośrodkowego bezdechu sennego. Zaburzenia żołądka i jelit Niezbyt często do często: Wymioty, nudności, suchość w jamie ustnej, zaparcia.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Działania niepożądane
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Niezbyt często do często: Skurcz dróg żółciowych. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Niezbyt często do często: Pokrzywka i inne rodzaje wysypki skórnej, świąd. Zaburzenia nerek i dróg moczowych Niezbyt często do często: Zmniejszona objętość moczu, trudności w oddawaniu moczu. Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Niezbyt często do często: Nadmierne pocenie, omdlenia, osłabienie, obrzęki. Rzadko do bardzo rzadko: Uderzenia gorąca. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Działania niepożądane
Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309. Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie W szczególności u pacjentów nietolerujących leków opioidowych (przede wszystkim u dzieci), wystąpić może niebezpieczne zatrucie, także w przypadku dawek mniejszych niż te podane w terapii substytucyjnej: u dzieci w wieku do 5 lat zatrucie może wystąpić począwszy od 0,5 mg lewometadonu, u starszych dzieci począwszy od około 1,5 mg, a u dorosłych nietolerujących leków opioidowych począwszy od około 10 mg. Zalecane jest zmniejszenie dawki, jeżeli pacjenci wykazują oznaki i objawy nadmiernego działania lewometadonu, charakteryzujące się takimi zaburzeniami, jak: „uczucie wesołości”, zaburzona zdolność koncentracji, senność i możliwe zawroty głowy podczas stania. Ponadto przedawkowanie charakteryzuje się depresją oddechową (oddech Cheyne-Stokesa, cyjanoza), nadmierną sennością z tendencją do zmniejszonej świadomości, a nawet śpiączką, zwężeniem źrenic, zwiotczeniem mięśni szkieletowych, zimną i wilgotną skórą oraz czasami bradykardią i niedociśnieniem tętniczym.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Przedawkowanie
Ciężkie zatrucia mogą spowodować zatrzymanie oddychania, niewydolność krążenia, zatrzymanie akcji serca i zgon. Zaobserwowano przypadki hipoglikemii. Po przedawkowaniu metadonu obserwowano występowanie toksycznej leukoencefalopatii. Obligatoryjna jest natychmiastowa pomoc na oddziale ratunkowym lub oddziale intensywnej opieki medycznej (np. intubacja i wentylacja). Do leczenia objawów zatrucia można użyć specyficznych antagonistów receptora opioidowego (np. naloksonu). Dawki poszczególnych antagonistów receptora opioidowego są różne. W szczególności istotne jest wzięcie pod uwagę, iż lewometadon może mieć długotrwałe działanie depresyjne na układ oddechowy (do 75 godzin), podczas gdy antagoniści receptora opioidowego działają znacznie krócej (od 1 do 3 godzin). Dlatego też w momencie zmniejszenia skutków działania antagonistów, może być konieczne ponowienie wstrzyknięcia.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Przedawkowanie
Konieczne może być podjęcie kroków zapobiegających utracie temperatury i utrzymanie odpowiedniej objętości wewnątrznaczyniowej. W przypadku doustnego zatrucia lewometadonem, płukanie żołądka można przeprowadzić tylko po podaniu antagonisty. Szczególnie istotne jest zabezpieczenie dróg oddechowych poprzez intubację zarówno w przypadku płukania żołądka, jak i przed podaniem antagonistów (możliwe wystąpienie wymiotów). W leczeniu zatruć alkoholem nie można stosować barbituranów, bemegridu, fenotiazyny i skopolaminy. Lewometadon nie podlega dializie.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: inne leki wpływające na układ nerwowy, leki stosowane w leczeniu uzależnienia od opioidów. Kod ATC: N07BC05. Lewometadonu chlorowodorek jest syntetycznym opioidem, zasadową pochodną difenylometanu strukturalnie pochodzącą od morfiny. Lewometadon jest enancjomerem R(-) metadonu. Enancjomer S(+) odpowiada jedynie za 1/50 działania przeciwbólowego enancjomeru R(-). Działanie kliniczne lewometadonu w leczeniu uzależnienia od substancji opioidowych (lub) i opioidowych leków przeciwbólowych oparte jest na dwóch mechanizmach: z jednej strony lewometadon, jako syntetyczny agonista receptorów opioidowych wywołuje działanie podobne do działania morfiny, które hamuje objawy odstawienia u osób uzależnionych od substancji opioidowych (lub) i opioidowych leków przeciwbólowych.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Z drugiej strony, zależnie od dawki i czasu trwania terapii substytucyjnej, długotrwałe stosowanie doustne lewometadonu może prowadzić do tolerancji, która blokuje działanie pozajelitowo podanych opioidów, subiektywnie postrzegane jako działanie euforyczne. Działanie terapii substytucyjnej zaczyna się po 1-2 godzinach od podania doustnego, a w przypadku pojedynczego podania trwa od 6 do 8 godzin. Po wielokrotnym podaniu, czas działania leku jest przedłużony do 22-48 godzin z uwagi na osiągnięcie równowagi farmakokinetycznej, tak więc wystarczające jest podanie leku raz na dobę. Lewometadon, jako agonista receptora opioidowego, wywołuje długotrwałą depresję oddechową, która osiąga maksimum po 4 godzinach i może trwać do 75 godzin. Poza działaniem typowym dla opioidów, jak uspokojenie polekowe, euforia i zwężenie źrenic, lewometadon wywołuje inne działanie farmakologiczne, takie jak bradykardia, zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi, zwężenie oskrzeli i zmniejszenie objętości moczu.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Długotrwałe przyjmowanie lewometadonu powoduje uzależnienie, podobne do uzależnienia od heroiny i morfiny. Wydłużenie odcinka QT Badania kliniczne u 39 pacjentów wykazały skrócenie skorygowanego odstępu QTc po zmianie metadonu na lewometadon i wskazują na poprawę profilu bezpieczeństwa kardiologicznego lewometadonu. Badania u osób wolno metabolizujących CYP2B6 wskazują, że ryzyko wydłużenia QTc u tych pacjentów może być zwiększone ze względu na opóźniony metabolizm enancjomeru S obecnego w racemacie metadonu.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Lewometadon jest szybko wchłaniany po podaniu doustnym. Całkowita biodostępność po podaniu doustnym wynosi średnio około 82%. W przypadku doustnej dawki dobowej 30 mg, stężenie leku w osoczu w stanie równowagi jest osiągane w ciągu 4-5 dni. Dystrybucja Substancja ma względnie dużą objętość dystrybucji wynoszącą 3-4 l/kg mc. Oznacza to, że dochodzi do kumulacji wysoce lipofilnej substancji w znacznych ilościach w tkankach obwodowych, tłuszczu, mięśniach i skórze. Około 85% leku wiąże się z białkami osocza, głównie z kwaśną alfa-glikoproteiną i albuminą. Metabolizm Do chwili obecnej zidentyfikowano 32 metabolity metadonu. Dwa farmakologicznie czynne metabolity stanowią tylko 2% podanej dawki. Metadon i jego metabolity kumulują się głównie w płucach, wątrobie, nerkach, śledzionie i mięśniach. Eliminacja Metadon i jego metabolity wydalane są przez nerki i z żółcią.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Wydalanie przez nerki, które ściśle zależy od wartości pH, jest główną drogą w przypadku dużych dawek; w przypadku podania leku w dawce większej niż 160 mg, około 60% jest wydalane jako niezmieniony metadon. Od 10 do 45% całkowitej odzyskanej ilości jest wydalane z żółcią. Okres półtrwania w fazie eliminacji w osoczu podlega znacznej zmienności osobniczej (od 14 do 55 godzin). Wydłuża się wraz z czasem trwania terapii, u osób w podeszłym wieku i w przypadku przewlekłych chorób wątroby. Lewometadon nie podlega dializie. Jednakże w przypadku bezmoczu nie występuje ryzyko kumulacji, gdyż w tym przypadku lek jest usuwany jedynie z kałem. Szczególne grupy pacjentów Lewometadon przenika do mleka ludzkiego i przenika barierę łożyskową. Stężenie we krwi pępowinowej jest mniejsze niż stężenie w osoczu matki. Nie ma korelacji pomiędzy stężeniem w osoczu matki/krwi pępowinowej a stężeniem obserwowanym w płynie owodniowym.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie W przypadku ostrego zatrucia zgon następuje na skutek zatrzymania oddechu. Wartości LD50 lewometadonu po podaniu dożylnym wynoszą między 13,6 a 28,7 mg/kg mc. u myszy i 8,7 mg/kg mc. u szczurów. W badaniach przedklinicznych główne narządy docelowe po podaniu podprzewlekłym i przewlekłym to układ oddechowy (depresja oddechowa) i wątroba (zwiększona aktywność aminotransferazy alaninowej (AIAT), przerost komórek wątroby, eozynofilowe zmiany cytoplazmatyczne). Działanie mutagenne i rakotwórcze Badania in vitro i in vivo prowadzone nad genotoksycznością metadonu dały sprzeczne wyniki wskazując na niewielki efekt klastogenny. Obecnie nie można ocenić ryzyka przy zastosowaniu klinicznym. Długotrwałe badania prowadzone na szczurach i myszach nie wykazały działania rakotwórczego. Toksyczność reprodukcyjna Lewometadon nie został wystarczająco zbadany. W celu dokonania oceny leku można wykorzystać informacje na temat D, L-metadonu.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
U szczurów podawanie metadonu przez 5 dni w dawce dobowej 20 mg/kg mc. powodowało zmniejszenie masy gruczołu krokowego, pęcherzyków nasiennych i jąder. U potomstwa samców leczonych metadonem (do 38 mg/kg mc. na dobę) obserwowano zwiększoną umieralność noworodków (do 74%). Potomstwo samic szczurów uzależnionych od metadonu wykazywało opóźnienie rozwoju mózgu po urodzeniu, mniejszą masę ciała i zwiększoną śmiertelność po urodzeniu. Doustne podawanie metadonu szczurom między 14. a 19. dniem ciąży skutkowało znaczącym zmniejszeniem stężenia testosteronu we krwi u potomstwa płci męskiej (możliwy jest antagonizm z naloksonem).
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Metylu parahydroksybenzoesan (E218) Betainy chlorowodorek Glicerol Karmel (E150C) Woda oczyszczona 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności Butelki 5 mL, 10 mL, 20 mL, 60 mL i 100 mL: 2 lata. Butelka 1000 mL: 3 lata. Butelki 60 mL, 100 mL, 1000 mL (roztwór doustny): 12 tygodni po pierwszym otwarciu. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Ten produkt leczniczy nie wymaga żadnych szczególnych warunków przechowywania. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania 5, 10 lub 20 mL butelki jednodawkowe ze szkła (typu III) barwy bursztynowej z zamknięciem zabezpieczającym przed otwarciem przez dzieci (polietylen). 60 lub 100 mL butelki wielodawkowe ze szkła (typu III) barwy bursztynowej, z zamknięciem zabezpieczającym przed otwarciem przez dzieci (polietylen) i polietylenową wkładką (adaptor do pipety).
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Pipeta 5 mL jest wyskalowana od 0,25 mL do 5 mL z podziałką co 0,25 mL, jest dostarczona wraz z butelką. 1000 mL butelka wielodawkowa PVC barwy bursztynowej, zamknięta polipropylenową zakrętką z polietylenową (EPE) uszczelką, i wielowarstwowym, wewnętrznym zabezpieczeniem (PET/pianka poliolefinowa/aluminium/PET). Opakowanie zawiera kubeczek dozujący z polistyrenu, z podziałką od 1 mL do 6 mL. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

Letnia apteczka

Sprawdź »

Co warto w niej mieć?

Kosmetyk

Alantandermoline złuszczający

krem

Pielęgnacja stóp

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Urosept

tabletki

Infekcje dróg moczowych

Poznaj działanie

Suplement diety

Vesvein Nogi

tabletki

Krążenie żylne

Poznaj działanie

Suplement diety

Osavi Kolagen & Elektrolity Witalność i Blask

pomarańcza-grejfrut

Kolagen i elektrolity

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Alax

tabletki

Zaparcia

Poznaj działanie

Pentazocyna – profil bezpieczeństwa

Spis treści

Pentazocyna – bezpieczeństwo stosowania

Bezpieczeństwo u kobiet w ciąży i matek karmiących piersią

Wpływ na prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn

Interakcje z alkoholem

Stosowanie u osób z niewydolnością nerek

Stosowanie u osób z niewydolnością wątroby

Stosowanie substancji czynnej u seniorów

Inne grupy pacjentów wymagające szczególnej ostrożności

Podsumowanie – bezpieczeństwo pentazocyny w różnych grupach pacjentów

Pytania i odpowiedzi

Czy pentazocyna jest bezpieczna dla kobiet w ciąży?

Czy pentazocyna może być stosowana podczas karmienia piersią?

Czy podczas stosowania pentazocyny można prowadzić samochód?

Czy pentazocynę można łączyć z alkoholem?

Jakie środki ostrożności należy zachować u osób starszych podczas stosowania pentazocyny?

Objawy zespołu odstawiennego po nagłym przerwaniu pentazocyny

Pentazocyna i ryzyko uzależnienia

Zalecenia dotyczące iniekcji pentazocyny

CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/mlNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/mlWskazania do stosowania

CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/mlPrzeciwwskazania

CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/mlInterakcje

CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/mlInterakcje

CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/mlWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/mlWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/mlWpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/mlPrzedawkowanie

CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/mlWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/mlWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/mlPrzedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/mlDane farmaceutyczne

CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/mlDane farmaceutyczne

CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/mlNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/mlWskazania do stosowania

CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/mlPrzeciwwskazania

CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/mlInterakcje

CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/mlInterakcje

CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/mlInterakcje

CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/mlInterakcje

CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/mlWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/mlWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/mlWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/mlWpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/mlPrzedawkowanie

CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/mlPrzedawkowanie

CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/mlWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/mlWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/mlPrzedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/mlDane farmaceutyczne

CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/mlDane farmaceutyczne

CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/mlDane farmaceutyczne

CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Wskazania do stosowania

CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Przeciwwskazania

CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Interakcje

CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Interakcje

CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Przedawkowanie

CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Pentazocinum WZF, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml
Wskazania do stosowania

CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml
Przeciwwskazania

CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml
Interakcje

CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml
Interakcje

CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml
Interakcje

CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml
Interakcje

CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml
Przedawkowanie

CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml
Przedawkowanie

CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Dolcontral, roztwór do wstrzykiwań, 50 mg/ml
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Wskazania do stosowania

CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Przeciwwskazania

CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Interakcje

CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Interakcje

CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Interakcje

CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Interakcje

CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Interakcje

CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Interakcje

CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Interakcje

CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Działania niepożądane