Menu

Mitotan – profil bezpieczeństwa

Mitotan to lek stosowany głównie w leczeniu raka kory nadnerczy, którego bezpieczeństwo zależy od indywidualnych cech pacjenta, dawki oraz stanu zdrowia. Wymaga ścisłego monitorowania i ostrożności u określonych grup, takich jak osoby z zaburzeniami pracy wątroby lub nerek, kobiety w ciąży oraz seniorzy. Stosowanie mitotanu wiąże się z możliwością wystąpienia poważnych działań niepożądanych, dlatego jego podawanie powinno odbywać się pod kontrolą doświadczonego specjalisty.

Spis treści

Bezpieczeństwo stosowania mitotanu – co warto wiedzieć?

Mitotan to substancja czynna, która wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu, zwłaszcza u pacjentów z chorobami wątroby, nerek, dzieci i młodzieży oraz osób starszych¹²³⁴. Jego profil bezpieczeństwa wymaga regularnego monitorowania stężenia leku we krwi oraz dostosowania dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta⁵.

Bezpieczeństwo u kobiet w ciąży i matek karmiących piersią

Stosowanie mitotanu przez kobiety w ciąży wiąże się z ryzykiem dla płodu, zwłaszcza w zakresie prawidłowego funkcjonowania kory nadnerczy u dziecka⁶. Lek powinien być stosowany wyłącznie wtedy, gdy korzyści z leczenia przewyższają potencjalne zagrożenia⁶.

Mitotan przenika do mleka matki, dlatego karmienie piersią jest przeciwwskazane zarówno podczas terapii, jak i po jej zakończeniu – tak długo, jak lek jest obecny w organizmie⁷.

Dodatkowo, kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne metody antykoncepcji w trakcie i po zakończeniu leczenia mitotanem⁶.

Wpływ mitotanu na prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn

Mitotan może znacząco zaburzać zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Pacjenci ambulatoryjni powinni unikać tych czynności, ponieważ lek może powodować objawy ze strony układu nerwowego, takie jak senność czy zaburzenia koncentracji⁸.

Ważne:

Mitotan gromadzi się w tkance tłuszczowej, co może prowadzić do przedłużonego działania leku nawet po jego odstawieniu.
Regularne monitorowanie poziomu mitotanu we krwi jest niezbędne, aby uniknąć toksycznych stężeń, które mogą powodować poważne działania niepożądane, zwłaszcza ze strony układu nerwowego.
U osób z nadwagą może dojść do wydłużonego uwalniania leku, dlatego wymagana jest szczególna ostrożność.
W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych konieczne może być czasowe przerwanie leczenia.

Interakcje mitotanu z alkoholem

Brak jest konkretnych danych dotyczących interakcji mitotanu z alkoholem. Jednakże, ze względu na wpływ mitotanu na układ nerwowy oraz możliwość wystąpienia działań niepożądanych, zaleca się zachowanie ostrożności i unikanie spożywania alkoholu podczas terapii⁹⁸.

Stosowanie mitotanu u osób z niewydolnością nerek

Nie zaleca się stosowania mitotanu u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek, ponieważ brak jest wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa w tej grupie³. W przypadku łagodnych i umiarkowanych zaburzeń czynności nerek należy zachować szczególną ostrożność oraz regularnie monitorować stężenie mitotanu we krwi³.

Stosowanie mitotanu u osób z niewydolnością wątroby

Mitotan jest metabolizowany głównie w wątrobie, dlatego u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby jego stosowanie jest niewskazane². W przypadku łagodnych i umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby należy zachować ostrożność, monitorować czynność wątroby i regularnie oznaczać stężenie mitotanu w osoczu³. U niektórych pacjentów może dojść do uszkodzenia wątroby, dlatego konieczna jest kontrola parametrów wątrobowych podczas leczenia¹⁰.

Stosowanie mitotanu u osób starszych

Doświadczenie w stosowaniu mitotanu u osób w podeszłym wieku jest ograniczone. Zaleca się ostrożność oraz częste monitorowanie stężenia leku we krwi, ponieważ nie ma wystarczających danych, by określić odpowiednie dawkowanie w tej grupie pacjentów⁴.

Szczególne środki ostrożności u innych grup pacjentów

Dzieci i młodzież: doświadczenie w tej grupie wiekowej jest ograniczone, a leczenie wiąże się z ryzykiem opóźnienia rozwoju neuropsychologicznego oraz możliwych zaburzeń czynności tarczycy. Dawkowanie wymaga indywidualnego dostosowania oraz ścisłego monitorowania¹²¹¹.
Pacjenci z chorobami krwi: leczenie mitotanem może prowadzić do spadku liczby krwinek czerwonych, białych oraz płytek, dlatego należy regularnie kontrolować morfologię krwi⁹.
Pacjenci z nadwagą: lek może być dłużej obecny w organizmie, co wymaga szczególnej ostrożności przy ustalaniu dawki i monitorowaniu¹⁰⁹.
Pacjenci przyjmujący inne leki: mitotan może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, szczególnie tymi metabolizowanymi przez enzymy wątrobowe, dlatego należy zachować ostrożność przy łączeniu go z innymi lekami¹²¹³.

Ważne informacje dla pacjentów:

Mitotan może powodować niewydolność kory nadnerczy – w razie urazu, zakażenia lub innych chorób należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza.
Lek nie powinien być stosowany jednocześnie ze spironolaktonem.
Podczas leczenia mogą wystąpić zaburzenia neurologiczne i psychologiczne – konieczne są regularne kontrole stanu zdrowia.
Wydłużony czas krwawienia może być problemem przy planowanych zabiegach chirurgicznych.
Kobiety przed menopauzą mogą być bardziej narażone na występowanie torbieli jajnika.

Mitotan – podsumowanie bezpieczeństwa stosowania

Grupa pacjentów	Możliwość stosowania	Uwagi
Kobiety w ciąży	Możliwy tylko w wyjątkowych przypadkach	Tylko gdy korzyści przeważają nad ryzykiem dla płodu
Karmiące piersią	Przeciwwskazane	Mitotan przenika do mleka matki
Osoby z niewydolnością nerek	Zachować ostrożność	Nie zaleca się w ciężkiej niewydolności; monitorować stężenie leku
Osoby z niewydolnością wątroby	Zachować ostrożność	Nie zaleca się w ciężkiej niewydolności; monitorować parametry wątroby
Seniorzy	Zachować ostrożność	Brak danych o dawkowaniu; częsta kontrola poziomu leku
Dzieci i młodzież	Ograniczone doświadczenie	Możliwe opóźnienie rozwoju neuropsychologicznego
Prowadzenie pojazdów	Przeciwwskazane	Może zaburzać koncentrację i wywoływać senność
Alkohol	Zachować ostrożność	Brak danych, ale potencjalne ryzyko działań niepożądanych
Pacjenci z nadwagą	Zachować ostrożność	Wydłużone działanie leku
Pacjenci z chorobami krwi	Zachować ostrożność	Ryzyko spadku liczby krwinek, regularna kontrola morfologii

Pytania i odpowiedzi

Czy mitotan jest bezpieczny dla kobiet w ciąży?

Stosowanie mitotanu w ciąży możliwe jest tylko w wyjątkowych przypadkach, gdy korzyści przewyższają ryzyko dla płodu.

Czy podczas leczenia mitotanem można prowadzić samochód?

Nie zaleca się prowadzenia pojazdów ani obsługi maszyn podczas leczenia mitotanem, ponieważ może zaburzać koncentrację i wywoływać senność.

Czy mitotan można stosować u osób z niewydolnością nerek?

Nie zaleca się stosowania mitotanu w ciężkiej niewydolności nerek. W przypadku łagodnych i umiarkowanych zaburzeń należy zachować ostrożność i monitorować stężenie leku.

Czy mitotan przenika do mleka matki?

Tak, dlatego karmienie piersią jest przeciwwskazane zarówno podczas leczenia, jak i po jego zakończeniu, dopóki lek jest obecny w organizmie.

Jakie są najczęstsze działania niepożądane mitotanu?

Do najczęstszych działań niepożądanych należą objawy ze strony układu nerwowego, zaburzenia krwi oraz uszkodzenie wątroby.

Monitorowanie leczenia mitotanem

Stężenie mitotanu we krwi powinno być regularnie sprawdzane, szczególnie podczas zmiany dawki lub u osób z zaburzeniami pracy wątroby czy nerek. Dzięki temu możliwe jest uniknięcie toksycznych stężeń leku oraz szybsze wykrycie działań niepożądanych.

Najczęstsze działania niepożądane

Objawy ze strony układu nerwowego, takie jak senność, zaburzenia koncentracji, bóle głowy.
Obniżenie liczby czerwonych i białych krwinek oraz płytek krwi.
Uszkodzenie wątroby, które może objawiać się podwyższonymi wynikami prób wątrobowych.
Wydłużony czas krwawienia, co ma znaczenie przy zabiegach chirurgicznych.

Interakcje z innymi lekami

Mitotan może wpływać na działanie wielu leków, zwłaszcza metabolizowanych przez enzymy wątrobowe (np. leki przeciwzakrzepowe, niektóre leki przeciwpadaczkowe). Zawsze informuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

Zobacz również:

Dawkowanie leku

Mitotan to lek stosowany głównie w leczeniu zaawansowanego raka kory nadnerczy. Dawkowanie tego leku jest ściśle kontrolowane i wymaga indywidualnego dostosowania do potrzeb pacjenta, z uwzględnieniem stężenia leku we krwi oraz tolerancji na terapię. W terapii mitotanem ważne jest regularne monitorowanie poziomu leku, a schematy dawkowania mogą różnić się w zależności od wieku, masy ciała oraz funkcjonowania wątroby i nerek.

czytaj więcej ❯❯

Działania niepożądane i skutki uboczne

Mitotan to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu rzadkich nowotworów nadnerczy. U większości pacjentów mogą pojawić się działania niepożądane, które mają różny charakter i stopień nasilenia. Często dotyczą one przewodu pokarmowego, układu nerwowego oraz zmian w badaniach laboratoryjnych. Objawy uboczne mogą być zależne od dawki, czasu stosowania oraz indywidualnych cech pacjenta, takich jak wiek czy ogólny stan zdrowia. Warto poznać możliwe skutki uboczne mitotanu, aby lepiej rozumieć terapię i świadomie podejmować decyzje dotyczące leczenia.

czytaj więcej ❯❯

Mechanizm działania

Mitotan to substancja czynna stosowana w leczeniu zaawansowanego raka kory nadnerczy. Działa na organizm w wyjątkowy sposób, wpływając przede wszystkim na funkcjonowanie kory nadnerczy i metabolizm hormonów steroidowych. W poniższym opisie dowiesz się, jak mitotan działa na poziomie komórkowym, jak jest przetwarzany przez organizm oraz jakie wnioski płyną z badań przedklinicznych dotyczących tej substancji.

czytaj więcej ❯❯

Porównanie substancji czynnych

Mitotan, mitoksantron i mitomycyna to substancje czynne wykorzystywane w leczeniu nowotworów, jednak ich zastosowanie, sposób działania oraz bezpieczeństwo stosowania znacznie się od siebie różnią. Poznaj kluczowe cechy każdej z nich, dowiedz się, kiedy i u kogo mogą być stosowane, a także jakie środki ostrożności należy zachować podczas terapii. Porównanie tych leków pomoże zrozumieć, dlaczego wybór konkretnej substancji zależy od rodzaju choroby, wieku pacjenta czy jego stanu zdrowia.

czytaj więcej ❯❯

Przeciwwskazania

Mitotan to lek przeciwnowotworowy stosowany głównie w leczeniu zaawansowanego raka kory nadnerczy. Pomimo swojej skuteczności, nie jest odpowiedni dla wszystkich pacjentów – istnieją sytuacje, w których jego stosowanie jest przeciwwskazane lub wymaga szczególnej ostrożności. Poznaj najważniejsze informacje o przeciwwskazaniach do stosowania mitotanu, aby lepiej zrozumieć bezpieczeństwo tej terapii.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u dzieci

Stosowanie mitotanu u dzieci wymaga szczególnej ostrożności i ścisłego monitorowania. Substancja ta jest wykorzystywana głównie w leczeniu zaawansowanego raka kory nadnerczy, jednak jej działanie u najmłodszych pacjentów może wiązać się z istotnymi zagrożeniami, w tym opóźnieniem rozwoju neuropsychologicznego. Dawkowanie oraz zakres stosowania mitotanu u dzieci powinny być zawsze dostosowane indywidualnie, a bezpieczeństwo terapii musi być oceniane przez lekarza na podstawie bieżących obserwacji klinicznych.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u kierowców

Mitotan to substancja czynna stosowana w leczeniu niektórych nowotworów nadnerczy. Jego działanie wpływa na organizm w sposób, który może znacząco utrudniać prowadzenie pojazdów oraz obsługę maszyn. Pacjenci powinni być świadomi możliwych skutków ubocznych związanych z przyjmowaniem mitotanu, takich jak zaburzenia funkcji układu nerwowego. Odpowiedzialne stosowanie tego leku ma szczególne znaczenie dla bezpieczeństwa własnego i innych.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie w ciąży

Mitotan to lek stosowany w leczeniu niektórych nowotworów, który wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Jego stosowanie w tych okresach może wiązać się z poważnym ryzykiem dla dziecka, dlatego decyzja o podaniu tego leku zawsze powinna być podejmowana bardzo rozważnie i pod ścisłym nadzorem lekarza.

czytaj więcej ❯❯

Wskazania – na co działa?

Mitotan to lek przeciwnowotworowy stosowany w leczeniu zaawansowanego raka kory nadnerczy. Substancja ta oddziałuje na komórki nowotworowe, pomagając kontrolować objawy choroby zarówno u dorosłych, jak i u dzieci. Jego działanie wymaga jednak szczególnej ostrożności i regularnego monitorowania, zwłaszcza w wybranych grupach pacjentów.

czytaj więcej ❯❯

Rzedawkowanie substancji

Mitotan to lek stosowany w leczeniu nowotworów kory nadnerczy, który działa silnie na układ hormonalny. Przedawkowanie tej substancji może prowadzić do poważnych zaburzeń neurologicznych i wymaga specjalistycznego postępowania, ponieważ nie istnieje specyficzne antidotum. Długotrwałe usuwanie mitotanu z organizmu sprawia, że objawy przedawkowania mogą utrzymywać się przez wiele tygodni. Warto wiedzieć, jak rozpoznać i reagować na takie sytuacje, aby zminimalizować ryzyko powikłań.

czytaj więcej ❯❯

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Lysodren 500 mg tabletki 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda tabletka zawiera 500 mg mitotanu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka. Białe, dwuwypukłe, karbowane tabletki. Z linią podziału na połowę po jednej stronie i odciśniętym „BL” nad „L1” z drugiej.
CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie objawowe zaawansowanego raka kory nadnerczy (ACC, ang. adrenal cortical carcinoma) (nieoperacyjnego, z przerzutami lub wznową nowotworową). Działanie produktu Lysodren w niewydzielającym raku kory nadnerczy nie zostało ustalone.
CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie powinno być rozpoczęte, a następnie kontrolowane przez odpowiednio doświadczonego specjalistę. Dawkowanie Leczenie u dorosłych należy rozpocząć od dawki 2-3 g mitotanu na dobę, a następnie stopniowo zwiększać (np. w odstępach dwutygodniowych), aż do osiągnięcia stężenia w osoczu 14-20 mg/l (okno terapeutyczne). Jeśli konieczne jest szybkie złagodzenie silnych objawów zespołu Cushinga, należy rozpocząć leczenie od dawki początkowej 4 – 6 g na dobę i szybciej dokonywać zwiększenia dawki (np. co tydzień). Na ogół nie zaleca się podawania dawki początkowej większej niż 6 g/dobę Dostosowanie dawki, monitorowanie oraz przerwanie leczenia Celem dostosowania dawki, jest osiągnięcie okna terapeutycznego (stężenia mitotanu w osoczu 14- 20 mg/l), co zapewnia optymalną skuteczność produktu Lysodren przy zachowaniu dopuszczalnego profilu bezpieczeństwa.
CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Dawkowanie
Neurotoksyczność może wystąpić w przypadku stężenia powyżej 20 mg/l, dlatego nie należy przekraczać tej wartości progowej. Istnieją pewne dane sugerujące, że stężenie mitotanu w osoczu przekraczające 14 mg/l może powodować zwiększenie skuteczności (patrz punkt 5.1). Stężenia mitotanu w osoczu powyżej 20 mg/l mogą mieć związek z występowaniem ciężkich działań niepożądanych, bez dalszych korzyści pod względem skuteczności. Należy więc kontrolować stężenia mitotanu w osoczu, w celu optymalnego dostosowania dawki produktu Lysodren i uniknięcia osiągania stężeń toksycznych. W celu uzyskania dalszych informacji na temat testowania próbki należy skontaktować się z podmiotem odpowiedzialnym, posiadającym pozwolenie na dopuszczenie do obrotu lub jego lokalnym przedstawicielem (patrz punkt 7). Dawkowanie należy dostosować indywidualnie na podstawie monitorowania stężenia mitotanu w osoczu i tolerancji klinicznej leku, aż do osiągnięcia stężeń mitotanu w osoczu w zakresie okna terapeutycznego 14-20 mg/l.
CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Dawkowanie
Docelowe stężenie w osoczu jest na ogół osiągane w okresie 3 do 5 miesięcy. Zaleca się wykonywanie pomiarów mitotanu w osoczu po każdej zmianie dawkowania, w niewielkich przedziałach czasowych (np. co dwa tygodnie), aż do ustalenia optymalnej dawki podtrzymującej. Oznaczanie stężenia leku w osoczu należy wykonywać częściej (np. co tydzień), jeśli zastosowano wysoką dawkę początkową. W czasie dostosowywania dawki należy uwzględnić fakt, że zmiana dawki nie wywołuje natychmiastowej modyfikacji stężenia mitotanu w osoczu (patrz punkt 4.4). Ponadto, ze względu na kumulację leku w tkankach, po ustaleniu dawki podtrzymującej kontrola stężenia mitotanu w osoczu powinna być przeprowadzana regularnie (np. co miesiąc). Regularna kontrola (np. co dwa miesiące) stężenia mitotanu w osoczu jest również konieczna po przerwaniu terapii. Leczenie można wznowić, kiedy stężenie mitotanu w osoczu będzie się mieściło pomiędzy 14 a 20 mg/l.
CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Dawkowanie
Ze względu na przedłużony okres półtrwania, wysokie stężenie leku w osoczu po przerwaniu leczenia może utrzymywać się tygodniami. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych, takich jak neurotoksyczność, konieczne może być tymczasowe przerwanie stosowania leku. W przypadku łagodnej toksyczności dawkę należy zmniejszyć do osiągnięcia maksymalnej dawki tolerowanej. Leczenie produktem Lysodren należy kontynuować tak długo, jak długo widoczne są korzyści kliniczne. Jeśli nie zostaną zaobserwowane korzyści kliniczne po 3 miesiącach przyjmowania dawki optymalnej, leczenie należy przerwać na stałe. Specjalne grupy pacjentów Dzieci i młodzież Doświadczenie w stosowaniu leku u dzieci jest ograniczone. Dawkowanie mitotanu u dzieci nie zostało dobrze określone, ale wydaje się być równoważne dawkowaniu dla pacjentów dorosłych po skorygowaniu o powierzchnię ciała.
CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Dawkowanie
U dzieci i młodzieży leczenie należy rozpoczynać od dawki 1,5 do 3,5 g/m 2 powierzchni ciała/dobę, aż do osiągnięcia dawki 4 g/m 2 powierzchni ciała/dobę. Stężenia mitotanu w osoczu należy kontrolować tak, jak u pacjentów dorosłych, ze szczególną uwagą, w przypadku osiągnięcia stężenia w osoczu na poziomie 10 mg/l, ponieważ może dojść do szybkiego wzrostu stężenia w osoczu. Dawkę po 2 lub 3 miesiącach można zmniejszać w zależności od stężenia mitotanu w osoczu lub w przypadku wystąpienia ciężkiej toksyczności. Zaburzenie czynności wątroby Nie ma doświadczenia związanego ze stosowaniem mitotanu u pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby, a więc dane są niewystarczające, aby zalecać odpowiednie dawkowanie w tej grupie pacjentów. Ponieważ metabolizm mitotanu przebiega głównie w wątrobie, można spodziewać się zwiększenia stężenia produktu w osoczu w przypadku zaburzeń czynności wątroby. Nie zaleca się stosowania mitotanu u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby.
CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Dawkowanie
W przypadku łagodnego do umiarkowanego zaburzenia czynności wątroby należy zachować ostrożność oraz należy monitorować parametry czynności wątroby. Zwłaszcza w tej grupie pacjentów zaleca się monitorowanie stężenia mitotanu w osoczu (patrz punkt 4.4). Zaburzenie czynności nerek Nie ma doświadczeń związanych ze stosowaniem mitotanu w grupie pacjentów z zaburzeniem czynności nerek, więc dane są niewystarczające, aby zalecać odpowiednie dawki w tej grupie pacjentów. Nie zaleca się stosowania mitotanu u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek. W przypadku łagodnego i umiarkowanego zaburzenia czynności nerek należy zachować ostrożność. Zwłaszcza w tej grupie pacjentów zaleca się monitorowanie stężenia mitotanu w osoczu (patrz punkt 4.4). Pacjenci w podeszłym wieku (≥ 65 lat) Nie ma doświadczeń związanych ze stosowaniem mitotanu u pacjentów w podeszłym wieku, więc dane są niewystarczające, aby zalecać odpowiednie dawki w tej grupie pacjentów.
CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Dawkowanie
Należy zachować ostrożność oraz często monitorować stężenie mitotanu w osoczu u tych pacjentów. Sposób podawania Całkowitą dawkę dobową można podzielić na dwie lub trzy dawki, w zależności od potrzeb pacjenta. Tabletki należy przyjmować z wysokotłuszczowym posiłkiem i popijać szklanką wody (patrz punkt 4.5). Należy pouczyć pacjentów, aby nie przyjmowali tabletek noszących ślady uszkodzeń, zaś opiekunów, by nosili rękawiczki ochronne podczas podawania leku.
CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Karmienie piersią (patrz punkt 4.6) Jednoczesne stosowanie ze spironolaktonem (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Przed rozpoczęciem leczenia: przed rozpoczęciem podawania mitotanu, należy usunąć chirurgicznie największą możliwą ilość tkanki nowotworowej z dużych ognisk przerzutowych, w celu zminimalizowania ryzyka wystąpienia zawału lub krwotoku w tkance nowotworowej na skutek szybkiego cytotoksycznego działania mitotanu. Ryzyko niewydolności kory nadnerczy: u wszystkich pacjentów z guzem nieczynnym hormonalnie oraz u 75% pacjentów z guzem czynnym hormonalnie obserwowano objawy niewydolności kory nadnerczy. Dlatego u tych pacjentów należy rozważyć leczenie substytucyjne steroidami. W celu ustalenia optymalnego dawkowania steroidów należy oznaczyć stężenie wolnego kortyzolu i kortykotropiny (ACTH), gdyż mitotan zwiększa stężenie osoczowe białek wiążących steroidy (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
Wstrząs, ciężki uraz lub infekcja: w przypadku wstrząsu, ciężkiego urazu lub infekcji należy przerwać tymczasowo leczenie mitotanem, ponieważ zasadniczym jego działaniem jest supresja kory nadnerczy. W tej sytuacji należy podawać egzogenne steroidy, gdyż po supresji gruczoł nadnerczowy może rozpocząć wydzielanie steroidów z opóźnieniem. Z powodu zwiększonego ryzyka wystąpienia niewydolności kory nadnerczy pacjenci powinni zostać pouczeni, że w razie wystąpienia urazu, zakażenia lub innej współwystępującej choroby muszą skontaktować się z lekarzem. Pacjenci powinni mieć przy sobie kartę pacjenta leczonego produktem Lysodren załączoną do ulotki informacyjnej. Karta zawiera informację, że pacjent jest zagrożony niewydolnością kory nadnerczy i w związku z tym w nagłych wypadkach należy stosować odpowiednie środki ostrożności. Monitorowanie stężenia osoczowego: stężenie mitotanu w osoczu powinno być monitorowane w celu dostosowania dawki mitotanu.
CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
Jest to szczególnie zalecane wtedy, gdy stosowanie dużych dawek początkowych uważa się za niezbędne w celu osiągnięcia skutecznych stężeń (okna terapeutycznego) między 14 mg/l a 20 mg/l i uniknięcia określonych działań niepożądanych (patrz punkt 7). W celu uzyskania dalszych informacji na temat testowania próbki należy skontaktować się z podmiotem odpowiedzialnym, posiadającym pozwolenie na dopuszczenie do obrotu lub jego lokalnym przedstawicielem (patrz punkt 7). Zaburzenie czynności nerek lub wątroby: nie ma wystarczających danych uzasadniających stosowanie mitotanu u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby lub nerek. Podczas podawania mitotanu u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby lub nerek należy zachować ostrożność. Monitorowanie stężenia osoczowego jest szczególnie zalecane (patrz punkt 4.2). U pacjentów leczonych mitotanem zaobserwowano hepatotoksyczność.
CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
Zaobserwowano przypadki uszkodzenia wątroby (wątrobowokomórkowe, cholestatyczne i mieszane) oraz autoimmunologiczne zapalenie wątroby. Należy okresowo monitorować wyniki testów czynności wątroby (aminotransferaza alaninowa [ALT], aminotransferaza asparaginianowa [AST] oraz stężenie bilirubiny), szczególnie podczas pierwszych miesięcy leczenia lub w razie konieczności zwiększenia dawki. Kumulacja tkankowa mitotanu: mitotan jest magazynowany w tkance tłuszczowej, pełniącej rolę rezerwuaru substancji czynnej, z czym wiąże się przedłużony okres półtrwania leku oraz możliwe gromadzenie się miotanu. Z tego powodu pomimo podawania stałej dawki, stężenie mitotanu w osoczu może wzrastać. Dlatego należy monitorować stężenie mitotanu w osoczu (np. co dwa miesiące) także po przerwaniu leczenia. Należy też zachować ostrożność w przypadku stosowania produktu u pacjentów z nadwagą, gdyż może u nich dojść do wydłużonego uwalniania mitotanu.
CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
Monitorowanie stężenia mitotanu w osoczu jest szczególnie zalecane w przypadku leczenia pacjentów z nadwagą. Ośrodkowy układ nerwowy: długotrwałe, nieprzerwane stosowanie dużych dawek mitotanu może doprowadzić do odwracalnego uszkodzenia mózgu oraz zaburzenia jego czynności. W regularnych odstępach czasu należy przeprowadzać badania neurologiczne i psychologiczne, zwłaszcza wtedy, gdy stężenie mitotanu w osoczu jest większe niż 20 mg/l (patrz punkt 4.8). Zaburzenia krwi i układu chłonnego : leczenie mitotanem może wpływać na wszystkie rodzaje komórek krwi. Podczas leczenia mitotanem często zgłaszano przypadki leukopenii (w tym także neutropenii), anemii i trombocytopenii (patrz punkt 4.8). Podczas leczenia mitotanem należy kontrolować liczbę czerwonych i białych komórek krwi oraz płytek krwi. Czas krwawienia: u pacjentów stosujących mitotan zaobserwowano wydłużony czas krwawienia, co należy wziąć pod uwagę, gdy rozważa się przeprowadzenie zabiegu chirurgicznego (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
Leki przeciwzakrzepowe – warfaryna i inne pochodne kumaryny: podczas podawania mitotanu pacjentom leczonym pochodnymi kumaryny należy dokładnie monitorować pacjentów w celu wykrycia konieczności zmiany wymagań dotyczących wielkości dawek leków przeciwzakrzepowych (patrz punkt 4.5) Substancje metabolizowane przy udziale cytochromu P-450 i częściowo cytochromu 3A4: mitotan indukuje enzymy wątrobowe, wobec czego powinien on być stosowany z rozwagą, jeżeli w tym samym czasie przyjmowane są produkty lecznicze, na które wpływa metabolizm wątrobowy (patrz punkt 4.5) Kobiety w wieku rozrodczym: kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczne metody antykoncepcyjne w trakcie leczenia mitotanem (patrz punkt 4.6) Kobiety przed menopauzą : obserwowano ze zwiększoną częstością makrotorbiele jajnika w tej populacji. Zgłaszano pojedyncze przypadki powikłanych torbieli (skręt przydatków i pęknięcie torbieli krwotocznej). Obserwowano poprawę po odstawieniu mitotanu.
CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
Kobietom należy zalecić, aby zasięgnęły porady medycznej, jeśli pojawią się u nich objawy ginekologiczne, takie jak krwawienie i(lub) ból miednicy. Dzieci i młodzież: podczas stosowania mitotanu u dzieci i młodzieży obserwowane jest opóźnienie neuropsychologiczne. W takich przypadkach należy ocenić czynność tarczycy w celu rozpoznania możliwego zaburzenia czynności tarczycy związanego ze stosowaniem mitotanu.
CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Spironolakton: mitotanu nie wolno podawać jednocześnie z produktami leczniczymi zawierającymi spironolakton, ponieważ mogą one blokować działanie mitotanu (patrz punkt 4.3) Leki przeciwzakrzepowe – warfaryna i inne pochodne kumaryny: zaobserwowano, że mitotan przyspiesza metabolizm warfaryny poprzez indukowanie mikrosomalnych enzymów wątrobowych, co prowadzi do zwiększenia zapotrzebowania na warfarynę. Należy dokładnie monitorować pacjentów w celu wykrycia konieczności zmiany wielkości dawek leków przeciwzakrzepowych podczas podawania mitotanu pacjentom leczonym pochodnymi kumaryny. Substancje metabolizowane przy udziale cytochromu P-450: mitotan wykazuje działanie indukujące enzymy cytochromu P-450. W związku z tym stężenie osoczowe substancji metabolizowanych przez cytochrom P-450 może ulegać zmianom.
CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Interakcje
Ze względu na brak informacji o poszczególnych izoenzymach P-450 zaangażowanych w ten proces, należy zachować rozwagę podczas równoczesnego przepisywania innych substancji czynnych metabolizowanych tą samą drogą, między innymi leków przeciwdrgawkowych, ryfabutyny, ryfampicyny, gryzeofulwiny oraz ziół takich jak dziurawiec zwyczajny ( Hypericum perforatum ). W szczególności wykazano, że mitotan posiada wpływ indukcyjny na cytochrom 3A4. Z tego względu stężenia osoczowe substancji metabolizowanych przez cytochrom 3A4 mogą zostać zmienione. Należy zachować rozwagę podczas równoczesnego przepisywania substancji czynnych metabolizowanych tą samą drogą, między innymi sunitynibu, etopozydu i midazolamu. Produkty lecznicze działające na ośrodkowy układ nerwowy: w dużych stężeniach mitotan może wywoływać objawy niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Interakcje
Chociaż niedostępne są szczegółowe dane na temat farmakodynamiki interakcji mitotanu w ośrodkowym układzie nerwowym, należy jednak o tym pamiętać przepisując mitotan równocześnie ze środkami działającymi uspokajająco. Produkty wysokotłuszczowe : z danych dotyczących różnych produktów zawierających mitotan wynika, że podawanie go z pokarmem wysokotłuszczowym nasila jego wchłanianie. Białka wiążące hormony : mitotan wywołuje zwiększenie stężenia osoczowego białek wiążących hormony (np. białka wiążące hormony płciowe (SHBG) oraz białka wiążące kortykosteroidy (CBG). Należy wziąć to pod uwagę podczas interpretacji wyników oznaczania hormonów i może prowadzić do ginekomastii.
CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Dane dotyczące ograniczonej ilości przypadków stosowania mitotanu w okresie ciąży wykazują nieprawidłowości w korze nadnerczy u płodu ludzkiego. Mitotan nie był oceniany w badaniach reprodukcyjnych na zwierzętach. Badania na zwierzętach przeprowadzone z podobnymi substancjami wykazały ich toksyczne działanie w zakresie reprodukcji (patrz punkt 5.3). Lysodren powinien być podawany kobietom w ciąży jedynie w przypadku wyraźnej potrzeby oraz gdy korzyści kliniczne wyraźnie przeważają nad potencjalnym ryzykiem dla płodu. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczne metody antykoncepcyjne w trakcie leczenia oraz po przerwaniu leczenia, tak długo jak stężenia osoczowe mitotanu są wykrywalne. Należy również brać pod uwagę przedłużoną eliminację mitotanu z organizmu człowieka po odstawieniu produktu Lysodren. Karmienie piersią Z powodu lipofilnych właściwości mitotanu jest prawdopodobne, że przenika on do mleka matki.
CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
W trakcie przyjmowania mitotanu oraz po przerwaniu leczenia, tak długo jak stężenia osoczowe mitotanu są wykrywalne karmienie piersią jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Produkt Lysodren wywiera znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Pacjenci ambulatoryjni powinni zostać poinformowani o powstrzymaniu się od prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Dane dotyczące bezpieczeństwa pochodzą z doniesień literaturowych (głównie badania retrospektywne). Ponad 80% pacjentów stosujących mitotan wykazało przynajmniej jeden rodzaj działań niepożądanych. Poniższe działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania oraz układów i narządów. Częstości występowania określono według następującej konwencji: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W każdej częstości występowania działania niepożądane przedstawiono według malejącej ciężkości. Tabela 1. Częstość występowania działań niepożądanych określonych według doniesień literaturowych

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Działania niepożądane

Układ / Narząd Działanie niepożądaneBardzo częste Częste Nieznane
Zakażenia i infestacje Oportunistyczne zakażenia grzybicze
Zaburzenia krwi iukładu chłonnego Leukopenia Przedłużony czas krwawienia Niedokrwistość Trombocytopenia
Zaburzenia układu odpornościowego Reakcje nadwrażliwości
Zaburzenia układu wewnątrzwydzielniczego Niewydolność nadnerczy Niewydolność tarczycy Hipogonadyzm(u mężczyzn)
Zaburzenia metabolizmu iodżywiania JadłowstrętHipercholesterolemia Hipertriglicerydemia Hipourykemia
Zaburzenia psychiczne Splątanie
Zaburzeniaukładu nerwowego Ataksja Parestezje Zawroty głowy Senność Upośledzenie umysłowe Polineuropatia Zaburzenia ruchu Zawroty głowyBól głowy Zaburzenia równowagi
Zaburzenia oka Zwyrodnienie plamki Uszkodzenie siatkówki Podwójne widzenie Zmętnienie soczewki Zaburzenie widzeniaNiewyraźne widzenie
Zaburzenia naczyń Nadciśnienie Niedociśnienie ortostatyczneNagłe zaczerwienienia
Zaburzeniażołądka i jelit Zapalenie śluzówkiWymioty Biegunka Nadmierne wydzielanie ślinyZaburzenia odczuwania

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Działania niepożądane

NudnościDyskomfort w nadbrzuszu smakuNiestrawność
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Autoimmunologiczne zapalenie wątroby Uszkodzenie wątroby (komórkowe/cholestatycz ne/mieszane)
Zaburzenia skóry oraz tkanki podskórnej Wysypka skórna Świąd
Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe i tkankiłącznej Miastenia
Zaburzenia nerek idróg moczowych Krwotoczne zapalenie pęcherza moczowego KrwiomoczBiałkomocz
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Ginekomastia Makrotorbiele jajnika
Zaburzenia ogólne istany w miejscu podania Astenia Bardzo wysoka gorączka Uogólniony ból
Wyniki badań laboratoryjnych Podwyższona aktywność enzymów wątrobowych Podwyższone stężenie cholesterolu w osoczu Podwyższone stężenie trójglicerydów w osoczu Obniżenie stężenia kwasu moczowego we krwi Obniżenie stężenia androstenedionu we krwi (u kobiet)Obniżenie stężenia testosteronu we krwi (u kobiet)Podwyższenie stężenia globuliny wiążącej hormony płciowe Obniżenie stężenia wolnego testosteronu wekrwi (u mężczyzn)

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Działania niepożądane
Opis wybranych działań niepożądanych Zaburzenia żołądka i jelit są zgłaszane najczęściej (10 do 100% pacjentów), i są one odwracalne po zmniejszeniu dawki. Niektóre z tych zaburzeń (jadłowstręt) mogą być początkową oznaką zaburzeń czynności ośrodkowego układu nerwowego. Objawy niepożądane ze strony układu nerwowego występują u około 40% pacjentów. Inne objawy niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego zostały opisane w literaturze i są to, np. zaburzenia pamięci, agresja, ośrodkowy zespół przedsionkowy, dyzartria lub zespół Parkinsona. Poważne działania niepożądane związane są z ekspozycją na dawkę skumulowaną i najczęściej występują, gdy stężenie mitotanu w osoczu wynosi lub jest większe niż 20 mg/l. Po dużych dawkach oraz długotrwałym stosowaniu może dojść do zaburzeń czynności mózgu. Działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego wydają się być odwracalne po odstawieniu mitotanu i zmniejszeniu stężenia leku w osoczu (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Działania niepożądane
Wysypki skórne, które obserwowano u 5 do 25% pacjentów wydają się być niezależne od dawki. Leukopenię obserwowano u 8 do 12% pacjentów. Częstym objawem wydaje się być wydłużony czas krwawienia (90% przypadków), chociaż nie poznano jeszcze dokładnego mechanizmu tego działania, a jego związek ze stosowaniem mitotanu lub z istniejącą chorobą jest niepewny. Należy jednak wziąć ten fakt pod uwagę, gdy rozważa się przeprowadzenie zabiegu chirurgicznego. Aktywność enzymów wątrobowych (gamma-glutamylotranspeptydaza, aminotransferaza, i fosfataza zasadowa) jest często podwyższona. W 7% przypadków obserwowano autoimmunologiczne zapalenie wątroby bez podania informacji na temat mechanizmu. Po zmniejszeniu dawki mitotanu aktywność enzymów wątrobowych normalizuje się. Doniesiono o przypadku cholestatycznego zapalenia wątroby. Z tego powodu nie można wykluczyć możliwości wystąpienia uszkodzenia wątroby, związanego z leczeniem mitotanem.
CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Działania niepożądane
Hipogonadyzm: opisywano występowanie przypadków hipogonadyzmu u mężczyzn (z objawami takimi jak ginekomastia, spadek libido, zaburzenia erekcji, zaburzenia płodności). Kobiety przed menopauzą Opisywano niezłośliwe makrotorbiele jajnika (z takimi objawami, jak ból miednicy krwawienie). Dzieci i młodzież Podczas leczenia mitotanem można zaobserwować opóźnienie neuropsychologiczne. W celu rozpoznania potencjalnego zaburzenia czynności tarczycy wywołanego stosowaniem mitotanu należy ocenić czynność tarczycy. Podczas stosowania mitotanu można zaobserwować także niedoczynność tarczycy oraz opóźnienie wzrostu. Zaobserwowano jeden przypadek encefalopatii u dziecka pięć miesięcy po rozpoczęciu leczenia; uznano, że ten przypadek był związany z poziomem mitotanu w osoczu 34,5 mg/l. Po sześciu miesiącach poziom mitotanu w osoczu był niewykrywalny, a pacjent wyzdrowiał pod względem klinicznym.
CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Działania niepożądane
Obserwowano objawy estrogennopodobne, takie jak ginekomastia u chłopców i rozwój piersi i (lub) krwawienie z pochwy u dziewczynek . Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie mitotanu może prowadzić do zaburzeń czynności ośrodkowego układu nerwowego, zwłaszcza wtedy, gdy jego stężenie w osoczu jest większe niż 20 mg/l. Nie ma sprawdzonego antidotum na przedawkowanie mitotanu. Pacjenta należy dokładnie obserwować, pamiętając, że zaburzenia są odwracalne, ale uwzględniając długi okres półtrwania oraz lipofilne właściwości mitotanu, należy oczekiwać, że powrót do normy może trwać kilka tygodni. Inne objawy niepożądane należy leczyć objawowo. Ze względu na lipofilność, mitotan nie może być usuwany z organizmu za pomocą dializy. U pacjentów z grupy podwyższonego ryzyka przedawkowania (tj. z niewydolnością nerek lub wątroby, otyłych lub u osób, które niedawno schudły) zaleca się zwiększenie częstości monitorowania stężenia mitotanu w osoczu (np. co dwa tygodnie).
CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Inne leki przeciwnowotworowe. Kod ATC: L01XX23 Mechanizm działania Mitotan jest cytotoksyczną substancją czynną działającą na korę nadnerczy. Pomimo tego, że hamuje czynność kory nadnerczy nie doprowadza do zniszczenia komórek. Biochemiczny mechanizm działania nie został poznany. Dostępne dane sugerują, że mitotan modyfikuje obwodowy metabolizm steroidów, jak również bezpośrednio hamuje czynność kory nadnerczy. U człowieka podanie mitotanu powoduje zmianę metabolizmu kortyzolu prowadząc do zmniejszenia dającego się oznaczyć stężenia 17-hydroksy kortykosteroidów nawet wtedy, gdy stężenie steroidów w osoczu nie zmniejsza się. Mitotan wyraźnie zwiększa syntezę 6-beta-hydroksy cholesterolu. Skuteczność kliniczna Mitotan nie był badany klinicznie w obszernym programie rozwoju klinicznego. Dostępne dane pochodzą z publikacji dotyczących zastosowania mitotanu u pacjentów z nieoperacyjnym lub rakiem kory nadnerczy z przerzutami.
CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Pod względem ogólnego współczynnika przeżycia, cztery programy badawcze z zastosowaniem mitotanu nie wykazały zwiększonej przeżywalności pacjentów, podczas gdy pięć innych programów wykazało zwiększenie współczynnika przeżycia pacjentów. Wśród badań wykazujących większy współczynnik przeżycia, trzy programy badawcze wykazały większy współczynnik u pacjentów ze stężeniem mitotanu większym niż 14 mg/l. Stężenia mitotanu w osoczu i ich potencjalny związek ze skutecznością tego preparatu były badane w badaniu FIRM ACT, randomizowanym, prospektywnym, kontrolowanym, otwartym, wieloośrodkowym badaniu w grupach równoległych, porównującym skuteczność etopozydu, doksorubicyny i cisplatyny plus mitotan (EDP/M) ze skutecznością streptozotocyny plus mititan (Sz/M) jako leczenia pierwszego rzutu u 304 pacjentów.
CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Analiza pacjentów, u których osiągnięte zostało stężenie mitotanu ≥ 14 mg/l przynajmniej jeden raz w ciągu 6 sześciu miesięcy, w porównaniu z pacjentami, u których stężenie mitotanu cały czas było <14 mg/l może sugerować, że u pacjentów ze stężenia mitotanu w osoczu ≥ 14 mg/l mogła wystąpić poprawa stopnia kontrolowania choroby (62,9% w porównaniu z 33,5%, p<0,0001). Jednak ten wynik powinien być przyjmowany ostrożnie, ponieważ badanie wpływu mitotanu nie było pierwszorzędowym punktem końcowym badania. Ponadto mitotan wywołuje stan niewydolności kory nadnerczy, który prowadzi do zaniku objawów zespołu Cushinga u pacjentów z rakiem gruczołowym kory nadnerczy. Stan taki wymaga leczenia substytucyjnego hormonami kory nadnerczy. Dzieci i młodzież Dane kliniczne pochodzą głównie z badania prospektywnego (n=24 pacjentów) przeprowadzonego w grupie dzieci i młodzieży w wieku od 5 miesięcy do 16 lat (mediana wieku: 4 lata) w chwili rozpoznania choroby, u których wykryto nieoperacyjny guz pierwotny z nawrotami lub ogniskami przerzutowymi.
CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Właściwości farmakodynamiczne
U większości dzieci (75%) wystąpiły objawy endokrynologiczne. Mitotan podawano w monoterapii lub w skojarzeniu z chemioterapią. Ogólnie, okres remisji wynosił 7 miesięcy (2 do 16 miesięcy). U 40% dzieci obserwowano nawroty; wskaźnik pięcioletniego przeżycia wynosił 49%.
CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie W badaniu przeprowadzonym u 8 pacjentów chorujących na raka nadnerczy leczonych dawką dobową mitotanu wynoszącą 2 do 3 g zaobserwowano wysoce znamienną korelację pomiędzy stężeniem mitotanu w osoczu, a całkowitą dawką mitotanu. Docelowe stężenie mitotanu w osoczu (14 mg/l) osiągnięto u wszystkich pacjentów w ciągu 3 do 5 miesięcy, a całkowita dawka mitotanu wynosiła od 283 do 387 g (mediana: 363 g). Próg 20 mg/l osiągnięto dla dawek skumulowanych mitotanu o wartości około 500 g. W innym badaniu 3 pacjentów z rakiem nadnerczy przyjmowało Lysodren zgodnie ze szczegółowym protokołem pozwalającym na szybkie włączenie dużych dawek, jeśli lek byłby dobrze tolerowany: 3 g (w 3 dawkach podzielonych) w 1. dniu, 4,5 g w 2. dniu, 6 g w 3. dniu, 7,5 g w 4. dniu i 9 g w 5. dniu. Taka dawka produktu Lysodren była kontynuowana lub zmniejszona zgodnie z nasileniem objawów niepożądanych i stężenia osoczowego mitotanu.
CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Zaobserwowano dodatnią liniową korelację między skumulowaną dawką produktu Lysodren a stężeniem mitotanu w osoczu. U dwóch z 3 pacjentów stężenie w osoczu większe niż 14 mg/l zostało osiągnięte w ciągu 15 dni, a u jednego pacjenta 20 mg/l w ciągu około 30 dni. Ponadto, w obu programach badawczych, u niektórych pacjentów stężenie osoczowe mitotanu zwiększało się pomimo tego, że nie zwiększano dawki produktu lub dawka została zmniejszona. Dystrybucja Dane uzyskane w trakcie autopsji wykazują, że mitotan znajduje się w większości tkanek ciała, a w największym stopniu jest składowany w tkance tłuszczowej. Metabolizm Badania metabolizmu u ludzi wykazały, że głównym metabolitem obecnym w krążeniu jest kwas octowy 1,1-(o,p'-dichlorodifenylu) (o,p’-DDA) oraz mniejsze ilości analogu mitotanu 1,1-(o,p'- dichlorodifenyl)-2,2 dichloroeten . Nie wykryto zmienionego mitotanu w żółci i moczu, gdzie dominuje o,p’ -DDA wraz ze swoimi hydroksylowanymi metabolitami.
CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Informacje o indukcji cytochromu P-450, patrz punkt 4.5. Eliminacja Po podaniu dożylnym, 25% dawki ulegało wydaleniu w postaci metabolitów. Po odstawieniu leczenia mitotanem, lek jest stopniowo uwalniany z magazynującej go tkanki tłuszczowej. Jego okres półtrwania mieści się w zakresie od 18 do 159 dni.
CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Niekliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania mitotanu są ograniczone. Mitotan nie był oceniany w badaniach toksyczności reprodukcyjnej. Jednak substancje takie jak dichlorodifenylotrichloroetan (DDT) i inne analogi polichlorowanego dwufenylu (PCB) uznano za posiadające szkodliwe działanie na płodność, ciążę oraz rozwój osobniczy. Przypuszcza się, że mitotan posiada podobne właściwości. Genotoksyczne i rakotwórcze właściwości mitotanu nie zostały zbadane.
CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Skrobia kukurydziana Celuloza mikrokrystaliczna (E460) Makrogol 3350 Krzemionka koloidalna bezwodna 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata Po otwarciu: 1 rok 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w oryginalnym opakowaniu. Warunki przechowywania produktu leczniczego po pierwszym otwarciu, patrz punkt 6.3 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Kwadratowa, nieprzezroczysta biała butelka z gwintem przy wylocie wykonana z HDPE zawierająca 100 tabletek. Opakowanie zawiera 1 butelkę. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Niniejszy środek farmaceutyczny nie powinien być dotykany przez inne osoby niż pacjent oraz jego opiekunowie, a w szczególności nie powinien być dotykany przez kobiety w ciąży. Opiekun nie powinien dotykać tabletek inaczej niż w jednorazowych rękawiczkach.
CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Dane farmaceutyczne
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu lub pochodzące z niego odpady powinny być usuwane zgodnie z lokalnymi przepisami dotyczącymi cytotoksycznych produktów leczniczych.
CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Mitoxantron Sandoz, 2 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ml koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji zawiera 2 mg mitoksantronu (Mitoxantronum). Jedna fiolka 5 ml zawiera 10 mg mitoksantronu (w postaci mitoksantronu chlorowodorku). Jedna fiolka z 10 ml zawiera 20 mg mitoksantronu (w postaci mitoksantronu chlorowodorku). Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Produkt leczniczy zawiera 0,148 mmol/l (3,42 mg/ml) sodu. Jedna fiolka 5 ml zawiera 0,739 mmol (17,10 mg) sodu. Jedna fiolka 10 ml zawiera 1,478 mmol (34,14 mg) sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Klarowny, niebieski roztwór niezawierający widocznych cząstek.
CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Mitoksantron jest wskazany do stosowania w leczeniu raka piersi z przerzutami. Mitoksantron jest wskazany do stosowania w leczeniu chłoniaka nieziarniczego (ang. non-Hodgkin lymphoma). Mitoksantron jest wskazany do stosowania w leczeniu ostrej białaczki szpikowej (AML) u dorosłych. Mitoksantron jest wskazany do stosowania w ramach schematów leczenia skojarzonego w leczeniu indukującym remisję przewlekłej białaczki szpikowej w fazie przełomu blastycznego. Mitoksantron jest wskazany do stosowania w skojarzeniu z kortykosterydami w leczeniu paliatywnym (np. łagodzeniu bólu) w związku z opornym na kastrację, zaawansowanym rakiem gruczołu krokowego. Mitoksantron jest wskazany do stosowania w leczeniu pacjentów z wysoce aktywną rzutową postacią stwardnienia rozsianego i szybko postępującą niepełnosprawnością w sytuacji, w której nie ma innych możliwości leczenia (patrz punkty 4.2, 4.4 i 5.1).
CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Mitoksantron powinien być podawany pod nadzorem lekarza z odpowiednim doświadczeniem w stosowaniu cytotoksycznej chemioterapii. Rak piersi z przerzutami, chłoniak nieziarniczy Monoterapia: Zalecana początkowa dawka mitoksantronu stosowanego w monoterapii wynosi 14 mg/m2 pc. (powierzchni ciała), podawana w pojedynczej dawce dożylnej; dawkę można powtarzać co 21 dni. Mniejszą dawkę początkową (12 mg/m2 pc. lub mniejszą) zaleca się u pacjentów z niewystarczającą rezerwą szpikową, np. z powodu wcześniejszej chemioterapii lub u pacjentów w złym stanie ogólnym. Modyfikację dawkowania oraz czas podawania kolejnych dawek należy uzależnić od klinicznej oceny stopnia i czasu trwania mielosupresji. W kolejnych cyklach leczenia zwykle można powtórzyć poprzednią dawkę, jeżeli liczba leukocytów i płytek krwi powróci do wartości prawidłowych w ciągu 21 dni.
CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
Poniższa tabela zawiera sugerowane modyfikacje dawkowania w leczeniu zaawansowanego raka piersi i chłoniaka nieziarniczego, w zależności od nadiru hematologicznego (który zazwyczaj występuje po upływie około 10 dni od podania leku). Nadir leukocytów i płytek krwi: >1500/μl i >50 000/μl; Czas do normalizacji: <21 dni; Kolejne dawki: Powtórzyć poprzednią dawkę. Nadir leukocytów i płytek krwi: >1500/μl i >50 000/μl; Czas do normalizacji: >21 dni; Kolejne dawki: Wstrzymać do normalizacji, następnie powtórzyć poprzednią dawkę. Nadir leukocytów i płytek krwi: <1500/μl lub <50 000/μl; Czas do normalizacji: Dowolny czas; Kolejne dawki: Po normalizacji zmniejszyć poprzednią dawkę o 2 mg/m2. Nadir leukocytów i płytek krwi: <1000/μl lub <25 000/μl; Czas do normalizacji: Dowolny czas; Kolejne dawki: Po normalizacji zmniejszyć poprzednią dawkę o 4 mg/m2. Leczenie skojarzone: Mitoksantron podawany jest w ramach leczenia skojarzonego.
CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
Wykazano skuteczność połączenia mitoksantronu z innymi środkami cytotoksycznymi, w tym z cyklofosfamidem i 5-fluorouracylem lub metotreksatem i mitomycyną C w leczeniu raka piersi z przerzutami. Mitoksantron jest także stosowany w różnych skojarzeniach w leczeniu chłoniaka nieziarniczego, jednak aktualnie dostępne dane są ograniczone i nie można zalecić żadnego konkretnego schematu leczenia. Wykazano skuteczność mitoksantronu w schematach leczenia skojarzonego podawanego w dawce początkowej wynoszącej 7, 8, 10 do 12 mg/m2 pc., w zależności od schematu i częstości podania. Ogólnie można zalecić, w razie stosowania mitoksantronu w chemioterapii w skojarzeniu z innym środkiem mielosupresyjnym, by początkową dawkę mitoksantronu zmniejszyć o 2 do 4 mg/m2 pc. w stosunku do dawek zalecanych w monoterapii. Dalsze dawkowanie, jak wskazuje powyższa tabela, zależy od stopnia i czasu trwania mielosupresji.
CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
Ostra białaczka szpikowa Monoterapia wznowy choroby: Dawka zalecana w celu indukcji remisji wynosi 12 mg/m2 pc., podawane dożylnie raz na dobę przez pięć kolejnych dni (dawka całkowita 60 mg/m2 pc.). W badaniach klinicznych obejmujących dawkowanie 12 mg/m2 pc. przez 5 dni pacjenci, którzy osiągnęli remisję, osiągali ją po pierwszym cyklu leczenia indukcyjnego. Leczenie skojarzone: Zalecane dawkowanie w leczeniu indukcyjnym wynosi 12 mg/m2 pc. mitoksantronu na dobę w dniach od 1. do 3. w postaci infuzji dożylnej oraz 100 mg/m2 pc. cytarabiny podawane przez 7 dni w postaci ciągłej, 24-godzinnej infuzji w dniach od 1. do 7. Większość przypadków całkowitej remisji zachodzi po pierwszym cyklu leczenia indukcyjnego. W razie wystąpienia niepełnej odpowiedzi można podać drugi cykl leczenia indukcyjnego obejmujący podawanie mitoksantronu przez 2 dni i cytarabiny przez 5 dni z zastosowaniem takich samych dawek dobowych.
CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
W razie wystąpienia ciężkiej lub zagrażającej życiu toksyczności hematologicznej podczas pierwszego cyklu leczenia indukcyjnego, drugi cykl należy wstrzymać do czasu ustąpienia toksyczności. Leczenie konsolidacyjne zastosowane w dwóch dużych, randomizowanych, wieloośrodkowych badaniach klinicznych obejmowało podawanie mitoksantronu w dawce 12 mg/m2 pc. na dobę w postaci infuzji dożylnej w dniach 1. i 2. oraz 100 mg/m2 pc. cytarabiny podawanej przez 5 dni w postaci ciągłej, 24-godzinnej infuzji w dniach od 1 do 5. Pierwszy cykl podawany był po upływie około 6 tygodni po ostatnim leczeniu indukcyjnym, a drugi cykl zwykle w 4 tygodnie po pierwszym. Wykazano skuteczność schematu obejmującego jednorazowe podanie mitoksantronu w dawce 6 mg/m2 pc. w bolusie dożylnym (iv.), etopozydu w dawce 80 mg/m2 pc. w 1-godzinnym wlewie dożylnym oraz cytarabiny (Ara-C) w dawce 1 g/m2 pc. dożylnie w ciągu 6 godzin przez 6 dni (MEC), jako leczenia ratunkowego w opornej na leczenie AML.
CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
Leczenie fazy przełomu blastycznego (przewlekłej) białaczki szpikowej Monoterapia wznowy choroby: Dawka zalecana w razie wznowy choroby wynosi 10 do 12 mg/m2 pc., podane dożylnie raz na dobę przez pięć kolejnych dni (dawka całkowita 50 do 60 mg/m2 pc.). Zaawansowany rak gruczołu krokowego oporny na kastrację: Biorąc pod uwagę dane z dwóch badań porównujących leczenie skojarzone mitoksantronu z kortykosteroidami z leczeniem samymi kortykosteroidami, zalecane dawkowanie mitoksantronu, to 12 do 14 mg/m2 pc. podawane w krótkiej infuzji dożylnej co 21 dni w skojarzeniu z małą dawką kortykosteroidów doustnych. Pacjenci onkologiczni, którzy otrzymali dawkę skumulowaną 140 mg/m2 pc. w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami chemioterapeutycznymi, mają skumulowane 2,6% ryzyko wystąpienia zastoinowej niewydolności serca.
CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
Z tego powodu pacjenci powinni być obserwowani w celu wykrycia objawów toksycznego działania na serce oraz wypytywani o objawy niewydolności serca przed i podczas leczenia. Stwardnienie rozsiane: Leczenie mitoksantronem powinno być prowadzone pod nadzorem lekarza z odpowiednim doświadczeniem w stosowaniu chemioterapii w leczeniu stwardnienia rozsianego. Leczenie należy wdrożyć po ocenie korzyści i ryzyka, zwłaszcza w odniesieniu do zagrożenia dla układu krwiotwórczego i serca (patrz punkt 4.4). Nie wolno rozpoczynać leczenia u pacjentów leczonych uprzednio mitoksantronem. Zalecane dawkowanie mitoksantronu wynosi 12 mg/m2 pc. w krótkotrwałej infuzji dożylnej (około 5 do 15 minut); infuzje takie można powtarzać co 1 do 3 miesięcy. Maksymalna życiowa skumulowana dawka nie powinna być większa niż 72 mg/m2 pc. (patrz punkt 5.1). W razie wielokrotnego podawania mitoksantronu dawkowanie należy dostosować w zależności od zakresu i czasu trwania supresji szpiku kostnego.
CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
Morfologia krwi z rozmazem w ciągu 21 dni po infuzji mitoksantronu: Objawy zakażenia i rozmaz leukocytów stopnia 3. wg WHO: kolejna dawka 10 mg/m2 pc. Objawy zakażenia i rozmaz leukocytów stopnia 4. wg WHO: kolejna dawka 8 mg/m2 pc. Morfologia krwi z rozmazem 7 dni przed infuzją mitoksantronu: Objawy zakażenia i rozmaz leukocytów stopnia 1. wg WHO: kolejna dawka 9 mg/m2 pc. Objawy zakażenia i rozmaz leukocytów stopnia 2. wg WHO: kolejna dawka 6 mg/m2 pc. Objawy zakażenia i rozmaz leukocytów stopnia 3. do 4. wg WHO: przerwać leczenie. W razie toksyczności niehematologicznej stopnia 2. do 3. wg WHO kolejną dawkę należy skorygować do 10 mg/m2 pc.; w razie toksyczności niehematologicznej stopnia 4. wg WHO należy przerwać leczenie. Szczególne grupy pacjentów Osoby w podeszłym wieku: Zasadniczo w przypadku pacjenta w podeszłym wieku należy wybrać dawkowanie z dolnej części zakresu dawek, co odzwierciedla większą częstość zaburzeń czynności wątroby, nerek lub serca, chorób współistniejących lub jednoczesnego stosowania innych leków.
CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
Zaburzenia czynności nerek: Nie określono bezpieczeństwa stosowania mitoksantronu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Mitoksantron należy stosować ostrożnie. Zaburzenia czynności wątroby: Nie określono bezpieczeństwa stosowania mitoksantronu u pacjentów z niewydolnością wątroby. W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby konieczne może być dostosowanie dawki z uwagi na zmniejszony klirens mitoksantronu. Nie ma dostępnych wystarczających danych umożliwiających zalecenie schematu dostosowywania dawki. Wyniki badań laboratoryjnych nie umożliwiają przewidzenia klirensu substancji czynnej ani określenia właściwego dostosowania dawki (patrz punkt 5.2). Dzieci i młodzież: Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego u dzieci ani młodzieży. Stosowanie mitoksantronu u dzieci i młodzieży nie jest właściwe. Sposób podawania: Wyłącznie w infuzji dożylnej.
CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
Koncentrat Mitoxantron Sandoz należy powoli wstrzykiwać do trwającej grawitacyjnej infuzji dożylnej soli fizjologicznej lub 5% roztworu glukozy przez okres wynoszący co najmniej 3 do 5 minut. Przewód infuzyjny powinny być w miarę możliwości połączony z dużą żyłą. W miarę możliwości unikać żył przechodzących nad stawami lub w kończynach z zaburzeniami odpływu żylnego lub chłonnego. Produkt Mitoxantron Sandoz można także podawać w krótkiej infuzji dożylnej (15 do 30 minut) po rozcieńczeniu w 50 do 100 ml soli fizjologicznej lub 5% roztworu glukozy. Nie wolno podawać produktu Mitoxantron Sandoz podskórnie, domięśniowo ani dotętniczo. W razie wynaczynienia podczas podawania może dość do ciężkiego miejscowego uszkodzenia tkanek. Tego produktu nie wolno także podawać we wstrzyknięciu dokanałowym.
CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
W razie wystąpienia jakichkolwiek objawów wynaczynienia, w tym pieczenia, bólu, świądu, rumienia, obrzęku, sinego zabarwienia lub owrzodzenia, należy natychmiast przerwać podawanie produktu (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1, w tym na siarczyny, jakie mogą powstać w procesie wytwarzania mitoksantronu. Mitoksantron jest przeciwwskazany u kobiet karmiących piersią (patrz punkty 4.4 i 4.6). Mitoksantronu nie wolno stosować w leczeniu stwardnienia rozsianego u kobiet w ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6).
CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Środki ostrożności, które należy podjąć przed użyciem lub podaniem produktu leczniczego Mitoksantron powinien być powoli dodawany do grawitacyjnej infuzji dożylnej. Nie wolno podawać mitoksantronu podskórnie, domięśniowo ani dotętniczo. Istnieją doniesienia o miejscowej/regionalnej neuropatii, niekiedy nieodwracalnej, występującej po podaniu dotętniczym. W razie wynaczynienia podczas podawania może dość do ciężkiego miejscowego uszkodzenia tkanek. Do tej pory opisano tylko kilka pojedynczych przypadków ciężkich miejscowych reakcji (martwicy) spowodowanych wynaczynieniem. Mitoksantronu nie wolno podawać we wstrzyknięciu dokanałowym. Podanie dokanałowe może spowodować ciężkie powikłania z trwałymi następstwami. Istnieją doniesienia o neuropatii i działaniu neurotoksycznym (zarówno ośrodkowym, jak i obwodowym) po wstrzyknięciu dokanałowym.
CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Doniesienia te opisują napady padaczkowe prowadzące do śpiączki i ciężkich następstw neurologicznych oraz porażenie obejmujące dysfunkcję jelit i pęcherza moczowego. Czynność serca Toksyczne działanie na mięsień sercowy, objawiające się w najcięższej postaci jako potencjalnie nieodwracalna i prowadząca do zgonu zastoinowa niewydolność serca (ang. CHF), może wystąpić podczas leczenia mitoksantronem, jak również miesiące, a nawet lata po zakończeniu leczenia. Ryzyko to zwiększa się wraz z dawką skumulowaną. Pacjenci onkologiczni, którzy otrzymali dawkę skumulowaną 140 mg/m2 pc. w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami chemioterapeutycznymi, mają skumulowane 2,6% ryzyko wystąpienia zastoinowej niewydolności serca. W porównawczych badaniach pacjentów onkologicznych ogólny skumulowany wskaźnik prawdopodobieństwa umiarkowanego lub ciężkiego zmniejszenia LVEF po tej dawce wynosił 13%.
CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Czynna lub utajona choroba układu krążenia, uprzednia lub jednoczesna radioterapia obszaru śródpiersia/osierdzia, uprzednie leczenie innymi antracyklinami lub antrachinonami albo jednoczesne stosowanie innych produktów leczniczych o działaniu kardiotoksycznym zwiększa ryzyko toksycznego działania na serce. Przed podaniem pierwszej dawki mitoksantronu pacjentom onkologicznym zaleca się ocenę lewokomorowej frakcji wyrzutowej (LVEF) w badaniu echokardiograficznym lub wykonanie wielobramkowej wentrykulografii radioizotopowej (MUGA). U pacjentów onkologicznych należy regularnie kontrolować czynność serca podczas leczenia. Zaleca się ocenę LVEF w regularnych odstępach czasu i (lub) w razie pojawienia się objawów zastoinowej niewydolności serca. Działanie kardiotoksyczne może wystąpić w dowolnym momencie leczenia mitoksantronem, a jego ryzyko zwiększa się wraz z dawką skumulowaną.
CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Kardiotoksyczne działanie mitoksantronu może wystąpić po mniejszej dawce skumulowanej, niezależnie od obecności lub braku czynników ryzyka. Z uwagi na ryzyko działań niepożądanych ze strony serca u pacjentów leczonych uprzednio daunorubicyną lub doksorubicyną, przed rozpoczęciem leczenia mitoksantronem należy u takich pacjentów ocenić ryzyko i korzyści. U pacjentów leczonych mitoksantronem z powodu ostrej białaczki szpikowej może w rzadkich przypadkach wystąpić ostra zastoinowa niewydolność serca. Działanie takie zgłoszono także w przypadku pacjentów ze stwardnieniem rozsianym leczonych mitoksantronem. U pacjentów ze stwardnieniem rozsianym leczonych mitoksantronem mogą wystąpić zaburzenia czynności serca. W przypadku pacjentów ze stwardnieniem rozsianym zaleca się ocenę lewokomorowej frakcji wyrzutowej (LVEF) w badaniu echokardiograficznym lub wykonanie wielobramkowej wentrykulografii radioizotopowej (MUGA) przed podaniem pierwszej dawki mitoksantronu i przed każdą kolejną dawką oraz raz na rok przez okres do 5 lat od zakończenia leczenia.
CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Działanie kardiotoksyczne może wystąpić w dowolnym momencie podczas leczenia mitoksantronem, a jego ryzyko zwiększa się wraz z dawką skumulowaną. Kardiotoksyczne działanie mitoksantronu może wystąpić po mniejszej dawce skumulowanej, niezależnie od obecności lub braku czynników ryzyka. Zasadniczo pacjenci ze stwardnieniem rozsianym nie powinni otrzymać skumulowanej dawki życiowej większej niż 72 mg/m2 pc. Mitoksantron nie powinien zasadniczo podawany pacjentom ze stwardnieniem rozsianym i wartością LVEF <50% lub klinicznie znaczącym zmniejszeniem LVEF. Supresja szpiku kostnego Leczenie mitoksantronem powinno być związane z dokładnym i częstym sprawdzaniem hematologicznych i biochemicznych parametrów laboratoryjnych, jak również częstą obserwacją pacjenta. Pełna morfologia krwi z liczbą płytek powinna być oznaczona przed podaniem pierwszej dawki mitoksantronu, 10 dni po podaniu oraz przed każdą kolejną infuzją, jak również w razie wystąpienia objawów zakażenia.
CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Należy pouczyć pacjentów o zagrożeniach, objawach przedmiotowych i podmiotowych ostrej białaczki i przypomnieć o konieczności zwrócenia się o pomoc lekarską w razie wystąpienia jakichkolwiek tego typu objawów, nawet po upływie pięciu lat. Supresja szpiku kostnego może być ciężka i długotrwała u pacjentów w złym stanie ogólnym lub leczonych uprzednio chemioterapią i (lub) radioterapią. Z wyjątkiem leczenia ostrej białaczki limfatycznej mitoksantronu nie należy podawać pacjentom z wyjściową liczbą neutrofilów mniejszą niż 1500 komórek/mm3. Zaleca się częste oznaczanie morfologii krwi obwodowej u wszystkich pacjentów otrzymujących mitoksantron w celu monitorowania supresji szpiku kostnego, w szczególności neutropenii, która może być ciężka i prowadzić do wystąpienia zakażeń. W razie stosowania dużych dawek mitoksantronu (>14 mg/m2 pc./dobę przez 3 dni), takich jak wskazane w leczeniu białaczki, może wystąpić ciężka mielosupresja.
CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Należy zachować szczególną ostrożność w celu zapewnienia całkowitej remisji hematologicznej przed rozpoczęciem leczenia konsolidacyjnego (jeśli jest stosowane), a stan pacjentów należy ściśle monitorować w tej fazie. Mitoksantron może spowodować mielosupresję niezależnie od stosowanej dawki. Wtórna ostra białaczka szpikowa i zespół mielodysplastyczny Stosowanie inhibitorów topoizomerazy II (w tym mitoksantronu) w monoterapii, a zwłaszcza w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi i (lub) radioterapią wiąże się z rozwojem ostrej białaczki szpikowej lub zespołu mielodysplastycznego. Z uwagi na ryzyko powstania wtórnych nowotworów złośliwych, należy ocenić korzyści i ryzyko leczenia mitoksantronem przed jego rozpoczęciem. Stosowanie po innych metodach leczenia SM Nie oceniano bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności mitoksantronu po leczeniu natalizumabem, fingolimodem, alemtuzumabem, fumaranem dimetylu ani teriflunomidem.
CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Rak piersi bez przerzutów Z uwagi na brak wystarczających danych dotyczących skuteczności w adjuwantowym leczeniu raka piersi i biorąc pod uwagę ryzyko białaczki, mitoksantron powinien być stosowany tylko w leczeniu raka piersi z przerzutami. Zakażenia Pacjenci otrzymujący leki immunosupresyjne, takie jak mitoksantron, mają osłabioną odpowiedź immunologiczną na zakażenia. Zakażenia ogólnoustrojowe należy leczyć jednocześnie z leczeniem mitoksantronem lub tuż przed rozpoczęciem leczenia mitoksantronem. Szczepienie Immunizacja szczepionkami zawierającymi żywe wirusy (np. przeciwko żółtej febrze) zwiększa ryzyko zakażenia i innych działań niepożądanych, takich jak krowianka zgorzelinowa i krowianka uogólniona u pacjentów z upośledzeniem odporności, spowodowanym na przykład przez leczenie mitoksantronem. W związku z tym podczas leczenia nie należy podawać szczepionek zawierających żywe wirusy.
CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Zaleca się stosowanie szczepionek zawierających żywe wirusy z ostrożnością po zakończeniu chemioterapii i nie wcześniej niż 3 miesiące od podania ostatniej dawki chemioterapii (patrz punkt 4.5). Antykoncepcja u mężczyzn i kobiet Mitoksantron ma działanie genotoksyczne i uważany jest za potencjalny czynnik teratogenny dla człowieka. W związku tym należy zalecić leczonym mężczyznom, aby nie dopuścili do spłodzenia dziecka i stosowali środki antykoncepcyjne przez cały okres leczenia i co najmniej 6 miesięcy po jego zakończeniu. Kobiety zdolne do zajścia w ciążę muszą mieć ujemny wynik testu ciążowego przed podaniem każdej dawki i stosować skuteczną metodę antykoncepcji przez cały okres leczenia i co najmniej 4 miesiące po jego zakończeniu. Karmienie piersi? Mitoksantron jest wykrywalny w mleku ludzkim przez okres do jednego miesiąca od podania ostatniej dawki.
CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Z uwagi na ryzyko poważnych działań niepożądanych mitoksantronu u dziecka, karmienie piersią jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3) i musi być przerwane przed rozpoczęciem leczenia. Płodność Należy poinformować kobiety zdolne do zajścia w ciążę o zwiększonym ryzyku przemijającego lub przetrwałego zaniku krwawień miesiączkowych (patrz punkt 4.6). Mutagenność i działanie rakotwórcze Wykazano mutagenne działanie mitoksantronu w testach na bakteriach oraz komórkach ssaków, jak również in vivo u szczurów. Wykazano rakotwórcze działanie substancji czynnej u zwierząt laboratoryjnych w dawkach mniejszych od proponowanej dawki klinicznej. W związku z tym mitoksantron może mieć działanie rakotwórcze u ludzi. Zespół rozpadu guza nowotworowego Zgłaszano przypadki zespołu rozpadu guza podczas leczenia mitoksantronem. Należy monitorować stężenie kwasu moczowego, mocznika i elektrolitów.
CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Przebarwienie moczu i tkanek Mitoksantron może powodować niebiesko-zielone zabarwienie moczu do 24 godzin po podaniu, o czym należy poinformować pacjentów. Może też wystąpić niebieskawe przebarwienie twardówki, skóry i paznokci. Mitoxantron Sandoz zawiera sód Fiolka 10 mg/5 ml: Ten produkt leczniczy zawiera 0,739 mmol (17,10 mg) sodu w fiolce, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”. Fiolka 20 mg/10 ml: Ten produkt leczniczy zawiera 1,478 mmol (34,14 mg) sodu w fiolce, co odpowiada 1,7% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Łączenie mitoksantronu z substancjami czynnymi o działaniu kardiotoksycznym (np. antracyklinami) zwiększa ryzyko toksycznego działania na serce. Podawanie inhibitorów topoizomerazy II, w tym mitoksantronu, w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi i (lub) radioterapią wiąże się z rozwojem ostrej białaczki szpikowej (ang. AML) lub zespołu mielodysplastycznego (ang. MDS), patrz punkty 4.4 i 4.8. Mitoksantron na skutek swojego mechanizmu działania powoduje supresję szpiku kostnego. Jednoczesne stosowanie w chemioterapii z innym środkiem mielosupresyjnym, na przykład w leczeniu raka piersi, może nasilić supresję szpiku kostnego. Skojarzenie mitoksantronu z innymi środkami immunosupresyjnymi zwiększa ryzyko nadmiernego zahamowania układu odpornościowego i wystąpienia zespołu limfoproliferacyjnego. Immunizacja szczepionkami zawierającymi żywe wirusy (np.
CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Interakcje
przeciwko żółtej febrze) zwiększa ryzyko zakażenia i innych działań niepożądanych, takich jak krowianka zgorzelinowa i krowianka uogólniona u pacjentów z upośledzeniem odporności, spowodowanym na przykład przez leczenie mitoksantronem. W związku z tym podczas leczenia nie należy podawać szczepionek zawierających żywe wirusy. Zaleca się stosowane szczepionek zawierających żywe wirusy z ostrożnością po zakończeniu chemioterapii i nie wcześniej niż 3 miesiące od podania ostatniej dawki chemioterapii (patrz punkt 4.4). Skojarzenie antagonistów witaminy K ze środkami cytotoksycznymi może zwiększyć ryzyko krwawień. W przypadku pacjentów przyjmujących doustne leki przeciwzakrzepowe należy dokładnie kontrolować czas protrombinowy lub wartość INR w momencie włączenia i odstawienia leczenia mitoksantronem, należy też je oznaczać częściej podczas leczenia skojarzonego.
CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Interakcje
Może być konieczne dostosowanie dawki leku przeciwzakrzepowego w celu utrzymania pożądanego poziomu działania przeciwzakrzepowego. W badaniach in vitro wykazano, że mitoksantron jest substratem białka transportującego BCRP. Inhibitory nośnika BCRP (np. eltrombopag, gefitynib) mogą spowodować zwiększoną dostępność biologiczną mitoksantronu. W badaniu farmakokinetycznym obejmującym dzieci z nowo rozpoznaną ostrą białaczką szpikową podawanie jednocześnie z cyklosporyną spowodowało 42% zmniejszenie klirensu mitoksantronu. Induktory BCRP mogą teoretycznie zmniejszyć ekspozycję na mitoksantron. Mitoksantron i jego metabolity są wydalane z żółcią i moczem, jednakże nie wiadomo, czy szlaki jego metabolizmu lub wydalania ulegają nasyceniu, hamowaniu czy indukcji, ani czy mitoksantron i jego metabolity przenikają do krążenia jelitowo-wątrobowego (patrz punkt 5.2).
CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Antykoncepcja u mężczyzn i kobiet Mitoksantron ma działanie genotoksyczne i uważany jest za potencjalny czynnik teratogenny dla człowieka. W związku z tym należy zalecić leczonym mężczyznom, aby nie dopuścili do spłodzenia dziecka i stosowali środki antykoncepcyjne przez cały okres leczenia i co najmniej 6 miesięcy po jego zakończeniu. Kobiety zdolne do zajścia w ciążę muszą zostać pouczone o konieczności unikania zajścia w ciążę, muszą mieć ujemny wynik testu ciążowego przed podaniem każdej dawki i stosować skuteczną metodę antykoncepcji przez cały okres leczenia i co najmniej 4 miesiące po jego zakończeniu. Ciąża Dostępne są tylko bardzo ograniczone dane dotyczące stosowania mitoksantronu u kobiet w ciąży. Nie wykazano teratogennego działania mitoksantronu w badaniach na zwierzętach w dawkach mniejszych od poziomu ekspozycji osiąganego u ludzi, jednakże stwierdzono jego szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Mitoksantron jest uważany za potencjalnie teratogenny dla człowieka z uwagi na swój mechanizm działania oraz działanie na rozwój wykazane dla związków pokrewnych. Z tego względu przeciwwskazane jest stosowanie mitoksantronu w leczeniu SM u kobiet w ciąży (patrz punkt 4.3). W przypadku stosowania w leczeniu innych wskazań nie należy podawać mitoksantronu w okresie ciąży, zwłaszcza w pierwszym trymestrze. W każdym przypadku należy indywidualnie rozważyć korzyści z leczenia matki wobec zagrożenia dla płodu. Jeżeli ten produkt leczniczy będzie stosowany podczas ciąży lub gdy pacjentka zajdzie w ciążę podczas leczenia mitoksantronem, należy ją poinformować o potencjalnych zagrożeniach dla płodu i zapewnić poradę genetyczną. Karmienie piersi? Mitoksantron przenika do mleka kobiecego i jest wykrywalny w nim przez okres do jednego miesiąca od podania ostatniej dawki.
CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Z uwagi na ryzyko poważnych działań niepożądanych mitoksantronu u dziecka, karmienie piersią jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3) i musi być przerwane przed rozpoczęciem leczenia. Płodność Kobiety leczone mitoksantronem mają zwiększone ryzyko przemijającego lub trwałego zaniku krwawień miesiączkowych, w związku z czym przed leczeniem należy rozważyć zachowanie (zamrożenie) komórek jajowych. Nie ma dostępnych danych dotyczących mężczyzn, jednakże u zwierząt zaobserwowano zanik kanalików nasiennych w jądrach i zmniejszoną liczbę plemników w nasieniu (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Mitoksantron wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Po podaniu mitoksantronu może wystąpić splątanie i zmęczenie (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Najpoważniejsze działania niepożądane mitoksantronu, to toksyczne działanie na mięsień sercowy i supresja szpiku kostnego. Najczęstsze działania niepożądane mitoksantronu (obserwowane u więcej niż 1 na 10 pacjentów), to niedokrwistość, leukopenia, neutropenia, zakażenia, zanik krwawień miesiączkowych, łysienie, nudności i wymioty. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Poniższa tabela oparta jest na danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania z badań klinicznych i spontanicznych zgłoszeń dotyczących wskazań onkologicznych oraz z badań klinicznych, badań bezpieczeństwa stosowania po wprowadzeniu do obrotu i spontanicznych zgłoszeń z leczenia pacjentów ze stwardnieniem rozsianym. Częstość występowania zdefiniowana jest wg następującej konwencji: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10 000); częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Działania niepożądane
Częstość Nowotwory Stwardnienie rozsiane Bardzo często Zakażenie (w tym zakończone zgonem) Zakażenie (w tym zakończone zgonem) Zakażenie dróg moczowych Zakażenie górnych dróg oddechowych Niezbyt często Zakażenie dróg moczowych Zakażenie górnych dróg oddechowych Posocznica Zakażenia oportunistyczne Zapalenie płuc Posocznica Rzadko Zapalenie płuc Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy) Niezbyt często Ostra białaczka szpikowa, zespół mielodysplastyczny, ostra białaczka Ostra białaczka szpikowa, zespół mielodysplastyczny, ostra białaczka Bardzo często Niedokrwistość Neutropenia Często Małopłytkowość Granulocytopenia Niedokrwistość Leukopenia Granulocytopenia Nieprawidłowa liczba krwinek białych Niezbyt często Mielosupresja Niewydolność szpiku kostnego Nieprawidłowa liczba krwinek białych Niewydolność szpiku kostnego Mielosupresja Małopłytkowość Neutropenia Opis wybranych działań niepożądanych Toksyczne działanie wobec mięśnia sercowego, objawiające się w najcięższej postaci jako potencjalnie nieodwracalna i prowadząca do zgonu zastoinowa niewydolność serca (ang.
CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Działania niepożądane
CHF), może wystąpić podczas leczenia mitoksantronem, jak również miesiące, a nawet lata po zakończeniu leczenia. Ryzyko to zwiększa się wraz z dawką skumulowaną. W badaniach klinicznych pacjenci onkologiczni, którzy otrzymali dawkę skumulowaną 140 mg/m2 pc. w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami chemioterapeutycznymi, mieli skumulowane 2,6% ryzyko wystąpienia zastoinowej niewydolności serca. Mielosupresja jest ograniczającym dawkę działaniem niepożądanym mitoksantronu. Mielosupresja może być silniejsza i bardziej długotrwała u pacjentów leczonych uprzednio chemioterapią lub radioterapią. W badaniu klinicznym obejmującym pacjentów z ostrą białaczką znacząca mielosupresja wystąpiła u wszystkich pacjentów leczonych mitoksantronem. Wśród 80 pacjentów włączonych do badania mediana najmniejszej liczby leukocytów i płytek krwi wynosiła, odpowiednio, 400/μl (stopień 4 wg WHO) i 9500/μl (stopień 4 wg WHO).
CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Działania niepożądane
Toksyczność hematologiczna jest trudna do oceny w przypadku ostrej białaczki, bowiem tradycyjne parametry mielosupresji, takie jak liczba leukocytów i płytek krwi są zakłócone z powodu zajęcia szpiku kostnego przez komórki białaczkowe. Populacja pacjentów ze stwardnieniem rozsianym Toksyczność hematologiczna Neutropenia może wystąpić po każdym podaniu. Jest to generalnie przemijająca neutropenia, w której liczba leukocytów osiąga minimum 10 dni po infuzji i wraca do normy około 20. dnia. Obserwowano także odwracalną trombocytopenię. Należy regularnie kontrolować parametry hematologiczne (patrz punkt 4.4). Zgłaszano zakończone zgonem przypadki ostrej białaczki szpikowej (AML) (patrz punkt 4.4). Kardiotoksyczność Zgłoszono przypadki nieprawidłowego zapisu EKG; zgłaszano także przypadki zastoinowej niewydolności serca z lewokomorową frakcja wyrzutową <50% (patrz punkt 4.4). Dzieci i młodzież Leczenie mitoksantronem nie jest zalecane dla dzieci i młodzieży.
CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Działania niepożądane
Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Nie ma znanej swoistej odtrutki na mitoksantron. Zgłoszono przypadki przypadkowego przedawkowania. Czterech pacjentów, którzy otrzymali dawkę 140 do 180 mg/m2 pc. w jednym bolusie dożylnym zmarło z powodu ciężkiej leukopenii i zakażenia. W razie dłuższych okresów ciężkiej mielosupresji konieczne może być wspomaganie układu krwiotwórczego i leczenie przeciwdrobnoustrojowe. Nie oceniano pacjentów z ciężką niewydolnością nerek, jednakże mitoksantron silnie wiąże się z tkankami jest bardzo mało prawdopodobne, aby dializa otrzewnowa lub hemodializa mogła osłabić działanie lecznicze lub toksyczne. W zależności od zastosowanego dawkowania i stanu fizycznego pacjenta może wystąpić toksyczne działanie wobec układu krwiotwórczego, przewodu pokarmowego, wątroby lub nerek. W przypadku przedawkowania należy dokładnie monitorować stan pacjenta. Należy wdrożyć leczenie objawowe i podtrzymujące.
CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwnowotworowe, antracykliny i związki o podobnej strukturze Kod ATC: L01DB07 Mechanizm działania Mitoksantron jest lekiem działającym na DNA, który wbudowuje się w łańcuch kwasu dezoksyrybonukleinowego (DNA) za pośrednictwem wiązań wodorowych, powodując powstawanie wiązań krzyżowych i pękanie nici. Mitoksantron zakłóca także działanie kwasu rybonukleinowego (RNA) i jest silnym inhibitorem topoizomerazy II, enzymu odpowiedzialnego za rozplatanie i naprawę uszkodzonych nici DNA. Ma działanie komórkobójcze zarówno na proliferujące, jak i nieproliferujące hodowle komórek ludzkich, co wskazuje, że nie działa specyficznie na fazy cyklu komórkowego; jest aktywny wobec szybko proliferujących i wolnorosnących nowotworów. Mitoksantron blokuje cykl komórkowy w fazie G2, co prowadzi do wzrostu ilości komórkowego RNA i poliploidalności.
CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
W badaniach in vitro wykazano, że mitoksantron hamuje proliferację limfocytów B, limfocytów T i makrofagów oraz upośledza prezentację antygenów, jak również uwalnianie interferonu gamma, czynnika martwicy nowotworu alfa i interleukiny-2. Działanie farmakodynamiczne Mitoksantron, syntetyczna pochodna antrachinonu, jest dobrze znanym cytotoksycznym lekiem przeciwnowotworowym. Wykazano jego skuteczność terapeutyczną w wielu nowotworach złośliwych. Jego przypuszczalny mechanizm działania w SM polega na działaniu immunosupresyjnym. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Leczenie mitoksantronem w dawce 12 do 14 mg/m2 pc. jest skuteczne w wielu różnych nowotworach. Dawkę te podaje się w 21-dniowych cyklach, w leczeniu indukcyjnym w AML przez trzy kolejne dni, a w leczeniu konsolidacyjnym przez dwa dni. Mitoksantron jest skuteczny w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi lub kortykosteroidami.
CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Mitoksantron w skojarzeniu z innymi substancjami cytostatycznymi jest skuteczny w leczeniu raka piersi z przerzutami, także u pacjentek, u których adjuwantowe leczenie schematem zawierającym antracyklinę było nieskuteczne. Mitoksantron w skojarzeniu z kortykosteroidami poprawia opanowanie bólu i jakość życia pacjentów z zaawansowanym rakiem gruczołu krokowego opornym na kastrację, jednakże bez poprawy ogólnej przeżywalności. Mitoksantron w skojarzeniu z cytarabiną, jako pierwsze leczenie indukcyjne, jest co najmniej tak samo skuteczny w indukowaniu remisji, jak skojarzenia zawierające daunorubicynę u dorosłych pacjentów z uprzednio nieleczoną AML. Mitoksantron w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi cytostatycznymi produktami leczniczymi wywołuje obiektywną odpowiedź u pacjentów z kilkoma typami NHL.
CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Długookresowa użyteczność mitoksantronu jest ograniczona przez rozwijającą się oporność nowotworu, co może doprowadzić do zgonu w razie zastosowania mitoksantronu jako leczenia ostatniego rzutu. W badaniu klinicznym obejmującym wysoce aktywne SM ze znaczącą komponentą zapalną wykazano przewagę mitoksantronu w dawce 12 mg/m2 pc. podawanego co trzy miesiące nad dawką 5 mg/m2 pc. i placebo. Zaobserwowano ograniczenie pogorszenia upośledzenia neurologicznego i zmniejszenie częstości nawrotów klinicznych. W kilku badaniach obejmujących stwardnienie rozsiane skuteczna dawka skumulowana wynosiła od 36 mg/m2 do 120 mg/m2 pc. Dawki jednorazowe wynosiły od 5 do 12 mg/m2 pc., a odstępy między kolejnymi dawkami od jednego miesiąca do trzech miesięcy. Okres, w którym podana była dawka skumulowana, wynosił od 3 to 24 miesięcy. Jednak kardiotoksyczność nasila się wraz z dawką skumulowaną. Skumulowana dawka 72 mg/m2 pc.
CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
wciąż zachowuje skuteczność i wiąże się z mniejszą kardiotoksycznością niż większe dawki skumulowane. Stąd pacjenci ze stwardnieniem rozsianym nie powinni otrzymać skumulowanej dawki życiowej przekraczającej 72 mg/m2 pc. Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego u dzieci ani młodzieży.
CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Farmakokinetykę mitoksantronu po dożylnym podaniu dawki jednorazowej można opisać w modelu trójkompartmentowym. U pacjentów, którym podano dawkę 15-90 mg/m2 pc., stwierdza się liniową zależność między dawką a polem powierzchni pod krzywą stężenia względem czasu (AUC). Nie stwierdzono kumulacji substancji czynnej w osoczu w warunkach podawania mitoksantronu raz na dobę przez pięć dni lub w pojedynczej dawce co trzy tygodnie. Dystrybucja Dystrybucja do tkanek jest znacząca, objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym przekracza 1000 L/m2. Stężenie w osoczu maleje szybko w ciągu dwóch pierwszych godzin, a następnie powoli. Mitoksantron wiąże się z białkami osocza w 78%. Frakcja związana jest niezależna od stężenia i nie ma na nią wpływu obecność fenytoiny, doksorubicyny, metotreksatu, prednizonu, prednizolonu, heparyny ani kwasu acetylosalicylowego. Mitoksantron nie przenika przez barierę krew-mózg.
CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Dystrybucja do jąder jest względnie mała. Metabolizm i eliminacja Szlaki metabolizmu mitoksantronu nie są poznane. Mitoksantron jest wydalany powoli w moczu i z kałem w postaci niezmienionej substancji czynnej lub nieczynnych metabolitów. W badaniach obejmujących ludzi w 5-dniowym okresie po podaniu tego produktu leczniczego z moczu i stolca odzyskano tylko, odpowiednio, 10% i 18% podanej dawki w postaci substancji czynnej lub metabolitów. Niezmieniona substancja czynna stanowiła 65% materiału odzyskanego z moczu. Pozostałe 35% stanowiły monokarboksylowe i dikarboksylowe pochodne kwasowe i ich glukuronidy. Wiele ze zgłoszonych wartości okresu półtrwania w fazie eliminacji mieści się w zakresie od 10 do 40 godzin, jednak kilku innych autorów podało znacznie większe wartości, sięgające od 7 do 12 dni. Takie różnice w oszacowanych wartościach mogą wynikać z dostępności danych z późnych punktów czasowych po podaniu, pomiarów danych oraz czułości testu.
CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Szczególne grupy pacjentów Klirens mitoksantronu może być zmniejszony w razie zaburzeń czynności wątroby. Wydaje się, że nie ma znamiennych różnic w farmakokinetyce mitoksantronu między pacjentami w podeszłym wieku a młodymi dorosłymi. Wpływ płci, rasy i zaburzeń czynności nerek na farmakokinetykę mitoksantronu jest nieznany. Farmakokinetyka mitoksantronu u dzieci i młodzieży jest nieznana.
CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Przeprowadzono badania toksyczności po podaniu jednorazowym i wielokrotnym obejmujące myszy, szczury, psy, króliki i małpy. Głównym narządem docelowym działania toksycznego był układ krwiotwórczy, a widocznym objawem była mielosupresja. Dodatkowe cele obejmowały serce, nerki, przewód pokarmowy oraz jądra. Zaobserwowano zanik kanalików nasiennych w jądrach i zmniejszoną liczbę plemników w nasieniu. Wykazano mutagenne i klastogenne działanie mitoksantronu we wszystkich systemach testów in vitro oraz u szczurów in vivo. Działanie rakotwórcze zaobserwowano u szczurów oraz u samców myszy. Podawanie mitoksantronu ciężarnym samicom szczura w okresie organogenezy było związane ze spowolnieniem wzrostu płodów przy dawkach wynoszących >0,01-krotność zalecanej dawki dla ludzi wyrażonej w mg/m2.
CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Podawanie mitoksantronu ciężarnym samicom królika w okresie organogenezy było związane z większą częstością przedwczesnych porodów po dawkach wynoszących >0,01-krotność zalecanej dawki dla ludzi wyrażonej w mg/m2. W badaniach tych nie zaobserwowano działania teratogennego, jednak maksymalne oceniane dawki były znacznie mniejsze od zalecanej dawki dla ludzi (0,02-krotność i 0,05-krotność u, odpowiednio, szczurów i królików, w przeliczeniu na mg/m2. Nie zaobserwowano żadnego wpływu na rozwój potomstwa ani na płodność w dwóch pokoleniach szczurów objętych badaniem.
CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sodu chlorek Sodu octan Kwas octowy lodowaty Sodu siarczan bezwodny Kwas solny rozcieńczony (do ustalenia pH) Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać mitoksantronu w tej samej infuzji z innymi produktami leczniczymi oprócz wymienionych w punkcie 6.6. 6.3 Okres ważności Nieotwarta fiolka: 2 lata. Po pierwszym otwarciu fiolki koncentrat należy natychmiast rozcieńczyć. Wykazano, że przygotowany do użycia produkt leczniczy zachowuje stabilność chemiczną i fizyczną przez 24 godziny w temperaturze pokojowej oraz maksymalnie przez 3 dni w temperaturze 2°C-8°C. Ze względu na czystość mikrobiologiczną rozcieńczony produkt leczniczy należy wykorzystać natychmiast. W przeciwnym razie za okres i warunki przechowywania roztworu do chwili podania pacjentowi odpowiedzialność ponosi użytkownik.
CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Roztworu nie należy przechowywać dłużej niż przez 24 godziny w temperaturze 2°C-8°C, chyba że rozcieńczenie zostało przeprowadzone w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak szczególnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego. Warunki przechowywania rozcieńczonego produktu leczniczego, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fiolki z bezbarwnego szkła (typu I) z halobutylowym gumowym korkiem pokrytym fluoropolimerem i aluminiowym uszczelnieniem. 1, 5 lub 10 fiolek w tekturowym pudełku. Wielkość opakowań: 1 x 5 ml, 5 x 5 ml, 10 x 5 ml, 1 x 10 ml, 5 x 10 ml i 10 x 10 ml. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego, 10 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Mitomycin Accord, 10 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji lub do pęcherza moczowego Mitomycin Accord, 20 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji lub do pęcherza moczowego 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 fiolka zawiera 10 lub 20 mg mitomycyny. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji lub do podawania do pęcherza moczowego. Niebiesko-fioletowy krążek lub proszek.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego, 10 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Mitomycyna stosowana jest w leczeniu paliatywnym nowotworów. Mitomycyna podawana jest dożylnie w chemioterapii jednolekowej albo jako składnik polichemioterapii w przypadku: zaawansowanego przerzutowego raka żołądka, zaawansowanego i (lub) przerzutowego raka piersi. Ponadto mitomycyna podawana jest dożylnie jako składnik chemioterapii wielolekowej w przypadku: niedrobnokomórkowego raka płuca, zaawansowanego raka trzustki. Lek podaje się również do pęcherza moczowego w celu zapobiegania nawrotom powierzchownego raka pęcherza moczowego u pacjentów po resekcji przezcewkowej.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego, 10 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Mitomycyna powinna być stosowana wyłącznie przez lekarzy posiadających doświadczenie w prowadzeniu tego rodzaju leczenia, gdy istnieje ścisłe wskazanie do jej stosowania i przy ciągłej kontroli parametrów hematologicznych. Istotne jest, aby lek podawać dożylnie. W razie pozażylnego wstrzyknięcia produktu leczniczego dochodzi do rozległej martwicy tkanek mających kontakt z produktem. O ile lekarz nie zaleci inaczej, mitomycyna podawana jest według opisanego poniżej schematu dawkowania. Podanie dożylne W przypadku stosowania w chemioterapii jednolekowej mitomycyna zwykle podawana jest w postaci szybkiego wstrzyknięcia dożylnego. Zalecane dawkowanie, w zależności od przyjętego schematu wynosi 10-20 mg/m2 powierzchni ciała (pc.) co 6-8 tygodni, 8-12 mg/m2 pc. co 3-4 tygodnie lub 5-10 mg/m2 pc. co 1-6 tygodni.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego, 10 mg
Dawkowanie
Produktu leczniczego Mitomycin Accord 10 mg, 20 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji nie wolno rozpuszczać w wodzie. Dawki większe niż 20 mg/m2 nasilają objawy działań toksycznych bez dodatkowych korzyści terapeutycznych. Maksymalna skumulowana dawka mitomycyny wynosi 60 mg/m2. Dawkowanie mitomycyny stosowanej jako składnik chemioterapii wielolekowej jest znacznie mniejsze. Ze względu na ryzyko addytywnego wpływu toksycznego na czynność szpiku kostnego nie wolno bez istotnego powodu czynić żadnych odstępstw od protokołów leczenia o ugruntowanym zastosowaniu. Podanie do pęcherza moczowego W przypadku podania do pęcherza moczowego 20-40 mg mitomycyny należy rozpuścić w 20-40 ml roztworu buforu fosforanowego o pH 7.4 lub roztworu chlorku sodu (0,9%) lub wody do wstrzykiwań; podanie wykonuje się raz w tygodniu. Czas trwania leczenia wynosi od 8 do 12 tygodni. W przypadku podania do pęcherza pH moczu powinno być wyższe niż 6.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego, 10 mg
Dawkowanie
Alternatywnym schematem dawkowania stosowanym w celu zapobiegania nawrotom powierzchownego raka pęcherza moczowego jest podawanie 4-10 mg (0,06-0,15 mg/kg m.c) mitomycyny poprzez cewnik raz lub trzy razy w ciągu tygodnia. Roztwór powinien pozostawać w pęcherzu przez 1-2 godziny. Szczególne populacje pacjentów Dawkę należy zmniejszyć u pacjentów, których wcześniej poddawano intensywnemu leczeniu cytostatykami, u pacjentów z zahamowaniem czynności szpiku kostnego oraz u pacjentów w podeszłym wieku. Pacjenci w podeszłym wieku: dostępne dane z badań klinicznych dotyczące stosowania mitomycyny u pacjentów w wieku od 65 lat są niewystarczające. Produktu nie należy stosować u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek (patrz punkt 4.3). Nie zaleca się stosowania mitomycyny u pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby, gdyż brak jest danych dotyczących skuteczności działania i bezpieczeństwa stosowania produktu w tej grupie pacjentów.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego, 10 mg
Dawkowanie
Dzieci i młodzież: nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności działania mitomycyny u dzieci i młodzieży do 17 lat. Sposób podawania: Mitomycyna jest przeznaczona do podawania we wstrzyknięciu dożylnym lub infuzji dożylnej lub do podania do pęcherza moczowego po wcześniejszym rozcieńczeniu. Produkt może być wykorzystany częściowo. Instrukcja dotycząca rekonstytucji i rozcieńczenia produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6. Uwagi Produktu leczniczego Mitomycin Accord nie wolno używać w mieszanych wstrzyknięciach. Inne roztwory do wstrzykiwań lub roztwory do infuzji muszą być podawane oddzielnie. Należy unikać przypadkowego pozażylnego podania mitomycyny.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego, 10 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Karmienie piersią (patrz punkt 4.6). Podanie ogólne: Przeciwwskazania bezwzględne obejmują: pancytopenię lub izolowaną leukopenię i (lub) małopłytkowość, skazy krwotoczne i ostre zakażenia. Przeciwwskazania względne obejmują: zaburzenia wentylacji typu obturacyjnego lub restrykcyjnego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby i (lub) zły ogólny stan zdrowia. Przeciwwskazaniem może być również czasowy związek z radioterapią lub podawaniem innych cytostatyków. Podanie do pęcherza moczowego: Perforacja ściany pęcherza moczowego jest przeciwwskazaniem bezwzględnym. Zapalenie pęcherza moczowego jest przeciwwskazaniem względnym.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego, 10 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Ze względu na toksyczny wpływ mitomycyny na szpik kostny inne metody leczenia wywołujące działanie mielotoksyczne (w szczególności chemioterapia i radioterapia) muszą być stosowane z zachowaniem szczególnej ostrożności, aby zmniejszyć ryzyko addytywnego, hamującego wpływu na czynność szpiku kostnego. Istotne jest, aby lek podawać dożylnie. W razie pozażylnego wstrzyknięcia produktu leczniczego dochodzi do rozległej martwicy tkanek mających kontakt z produktem. Aby nie dopuścić do powstania martwicy, należy stosować następujące zalecenia: Wstrzyknięcia wykonywać wyłącznie do dużych żył w obrębie kończyn górnych. Wstrzyknięcia nie należy wykonywać bezpośrednio do żyły, lecz do linii dożylnej, przez którą w danym momencie w sposób prawidłowy i bezpieczny podawany jest wlew.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego, 10 mg
Specjalne środki ostrozności
Przed usunięciem kaniuli po podaniu produktu do żyły centralnej należy ją przez kilka minut przepłukiwać za pomocą wlewu, aby usunąć resztki mitomycyny. Jeżeli dojdzie do wynaczynienia zaleca się natychmiastowe ostrzyknięcie miejsca wynaczynienia 8,4 roztworem dwuwęglanu sodu, a następnie wstrzyknięcie 4 mg deksametazonu. Wstrzyknięcie do krążenia ogólnego 200 mg witaminy B6 może być pomocne w pobudzaniu regeneracji uszkodzonych tkanek. Długotrwałe stosowanie produktu może prowadzić do kumulacji toksycznego wpływu na szpik kostny. Objawy zahamowania czynności szpiku kostnego mogą pojawić się z opóźnieniem, największe nasilenie osiąga po 4-6 tygodniach, kumuluje się po długotrwałym użyciu produktu i często wymaga indywidualnego zmodyfikowania dawkowania. U pacjentów w podeszłym wieku wydolność narządów wewnętrznych jest często fizjologicznie gorsza.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego, 10 mg
Specjalne środki ostrozności
Może to powodować przedłużającą się depresję szpiku kostnego, w związku z czym mitomycynę należy w tej populacji pacjentów podawać z zachowaniem szczególnej ostrożności ściśle monitorując stan pacjenta. Szczególną ostrożność należy zachować w przypadku wystąpienia nasilenia choroby zakaźnej lub skłonności do krwawień. Mitomycyna to substancja mutagenna i potencjalnie rakotwórcza dla człowieka. Nie wolno dopuszczać do kontaktu produktu leczniczego ze skórą i błonami śluzowymi. W przypadku pojawienia się objawów ze strony układu oddechowego, które nie wynikają z choroby podstawowej, stosowanie produktu należy natychmiast przerwać. Działania toksyczne na układ oddechowy dobrze poddają się leczeniu glikokortykosteroidami. Podawanie produktu należy natychmiast przerwać również wówczas, gdy pojawią się objawy hemolizy lub niewydolności nerek (nefrotoksyczności). Przy dawkach przekraczających 30 mg/m2 pc. opisywano przypadki mikroangiopatycznej niedokrwistości hemolitycznej.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego, 10 mg
Specjalne środki ostrozności
Zaleca się ścisłe monitorowanie czynności nerek. Z najnowszych danych wynika, że właściwym postępowaniem w celu usunięcia kompleksów immunologicznych, które wydają się odgrywać istotną rolę w wywoływaniu objawów, jest wykonanie próby leczenia białkiem A gronkowca złocistego. U pacjentów leczonych jednocześnie innymi lekami przeciwnowotworowymi opisywano przypadki białaczki ostrej (w części przypadków poprzedzoną fazą przedbiałaczkową) oraz zespołu mielodysplastycznego. Zastosowanie szczepionki zawierającej żywe wirusy (np. szczepionka przeciwko żółtej febrze) zwiększa ryzyko zakażeń i innych działań niepożądanych, takich jak krowianka zgorzelinowa i krowianka uogólniona u pacjentów z obniżoną immunokompetencją, tak jak w trakcie leczenia mitomycyną. Dlatego też w trakcie leczenia nie wolno podawać szczepionek zawierających żywe wirusy.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego, 10 mg
Specjalne środki ostrozności
Zaleca się także zachowanie ostrożności podczas stosowania tego typu szczepionek również po zakończeniu chemoterapii i nie stosować ich wcześniej niż 3 miesiące od przyjęcia ostatniej dawki chemoterapii (patrz punkt 4.5). Zalecane badania kontrolne i środki bezpieczeństwa przy podaniu dożylnym: Przed zastosowaniem leczenia: Morfologia krwi obwodowej Badania czynnościowe układu oddechowego w przypadku podejrzenia niewydolności oddechowej Oznaczenie parametrów czynnościowych nerek w celu wykluczenia niewydolności nerek Oznaczenie parametrów czynnościowych wątroby w celu wykluczenia niewydolności wątroby W trakcie stosowania leczenia: Regularne oznaczanie morfologii krwi obwodowej Ścisłe monitorowanie czynności nerek
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego, 10 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Możliwe jest wystąpienie interakcji prowadzących do mielotoksyczności między mitomycyną, a innymi produktami leczniczymi i niefarmakologicznymi metodami leczenia wywierającymi również toksyczny wpływ na szpik kostny (w szczególności innymi produktami leczniczymi z grupy cytostatyków oraz radioterapią). Jednoczesne stosowanie mitomycyny z alkaloidami barwinka lub z bleomycyną może prowadzić do nasilenia toksycznego wpływu na układ oddechowy. U pacjentów otrzymujących mitomycynę łącznie z 5-fluorouracylem lub tamoksyfenem opisywano zwiększone ryzyko zespołu hemolityczno-mocznicowego. W doświadczeniach na zwierzętach stwierdzono, że chlorowodorek pirydoksyny (witamina B6) znosi działanie mitomycyny. Pacjentów aktualnie poddawanym leczeniu mitomycyną nie należy szczepić żywymi szczepionkami we wstrzyknięciach (patrz punkt 4.4). Mitomycyna może nasilać kardiotoksyczne działanie produktu leczniczego doksorubicyny.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego, 10 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych dotyczących stosowania mitomycyny u kobiet w ciąży. W badaniach na zwierzętach wykazano wpływ na rozrodczość (patrz punkt 5.3). Mitomycyna wywiera działanie mutagenne, teratogenne i rakotwórcze i może w związku z tym upośledzać rozwój zarodka. Mitomycyny nie należy stosować w okresie ciąży. W przypadku konieczności zastosowania mitomycyny u pacjentki w ciąży ze wskazań życiowych należy zasięgnąć konsultacji lekarskiej dotyczącej szkodliwego wpływu tego leczenia na dziecko. Karmienie piersi? Wydaje się, iż mitomycyna przenika do mleka kobiecego. Ze względu na udowodnione działanie mutagenne, teratogenne i rakotwórcze mitomycyna nie może być podawana w okresie karmienia piersią. Przed rozpoczęciem leczenia mitomycyną pacjentka musi przerwać karmienie piersią.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego, 10 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Płodność i antykoncepcja u mężczyzn i kobiet Pacjentki dojrzałe płciowo powinny w trakcie chemioterapii i przez okres do 6 miesięcy po jej zakończeniu stosować antykoncepcję albo powstrzymać się od odbywania stosunków płciowych. Mitomycyna wywiera działanie genotoksyczne. Mężczyznom leczonym mitomycyną należy zalecić, aby w okresie przyjmowania tego leku oraz w okresie do 6 miesięcy po zakończeniu leczenia unikali poczęcia dziecka. Należy zasięgnąć porady dotyczącej oddania nasienia przed rozpoczęciem leczenia gdyż mitomycyna może spowodować nieodwracalną niepłodność.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego, 10 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nawet kiedy ten produkt leczniczy stosowany jest zgodnie z instrukcjami, może on wywoływać nudności i wymioty, wydłużając czas reakcji do takiego stopnia, że dochodzi do upośledzenia zdolności prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn. Zjawisko to jest jeszcze bardziej nasilone w przypadku jednoczesnego stosowania alkoholu.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego, 10 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Poniżej wymieniono zdarzenia niepożądane w podziale na poszczególne grupy układów i narządów oraz kategorie częstotliwości występowania. Kategorie częstości występowania definiowane są następująco: bardzo często (≥1/10), często (od ≥1/100 do <1/10), niezbyt często (od ≥1/1000 do <1/100), rzadko (od ≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) i częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Możliwe działania niepożądane w przypadku podania ogólnego Najczęstszymi działaniami niepożądanymi mitomycyny podawanej ogólnie są objawy ze strony układu pokarmowego, takie jak nudności i wymioty, a także zahamowanie czynności szpiku kostnego z leukopenią i najczęściej dominującą małopłytkowością. Do wspomnianego zahamowania czynności szpiku kostnego może dochodzić nawet u 65% pacjentów.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego, 10 mg
Działania niepożądane
Odsetek pacjentów, u których należy spodziewać się wystąpienia poważnych narządowych działań toksycznych w postaci śródmiąższowego zapalenia płuc i nefrotoksyczności może sięgać 10%. Mitomycyna jest potencjalnie hepatotoksyczna. Zaburzenia krwi i układu chłonnego Bardzo często: Zahamowanie czynności szpiku kostnego, leukopenia, małopłytkowość Rzadko: Zagrażające życiu zakażenia, posocznica, niedokrwistość hemolityczna Zaburzenia układu immunologicznego Bardzo rzadko: Ciężka reakcja alergiczna Zaburzenia serca Rzadko: Niewydolność serca po wcześniejszym leczeniu antybiotykami antracyklinowymi Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Często: Śródmiąższowe zapalenie płuc, duszność, kaszel Rzadko: Nadciśnienie płucne, choroba żylno-okluzyjna płuc Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo często: Nudności, wymioty Niezbyt często: Zapalenie błon śluzowych, zapalenie jamy ustnej, biegunka, jadłowstręt Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Rzadko: Niewydolność wątroby, podwyższona aktywność aminotransferaz, żółtaczka, choroba żylno-okluzyjna wątroby Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często: Osutka, alergiczna wysypka skórna, kontaktowe zapalenie skóry, erytrodyzestezja podeszwowo-dłoniowa Niezbyt często: Łysienie Rzadko: Uogólniona osutka Zaburzenia nerek i dróg moczowych Często: Niewydolność nerek, podwyższone stężenie kreatyniny w surowicy krwi, glomerulopatia, nefrotoksyczność Rzadko: Zespół hemolityczno-mocznicowy (HUS, haemolytic-uraemic syndrome) (często prowadzący do zgonu), mikroangiopatyczna niedokrwistość hemolityczna (MAHA, microangiopathic haemolytic anaemia) Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Często: Po wynaczynieniu: zapalenie tkanki podskórnej, martwica tkanek Niezbyt często: Gorączka Możliwe działania niepożądane w przypadku podania do pęcherza moczowego Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często: Świąd, alergiczna wysypka skórna, kontaktowe zapalenie skóry, erytrodyzestezja podeszwowo-dłoniowa Rzadko: Uogólniona osutka Zaburzenia nerek i dróg moczowych Często: Zapalenie pęcherza moczowego (możliwe krwotoczne), bolesne oddawanie moczu, oddawanie moczu w nocy, ciągłe parcie na mocz, krwiomocz, miejscowe podrażnienie ściany pęcherza moczowego Bardzo rzadko: martwicze zapalenie pęcherza moczowego, alergiczne (eozynofilowe) zapalenie pęcherza moczowego, zwężenie dróg moczowych, zmniejszenie pojemności pęcherza, zwapnienie ścian pęcherza moczowego i zwłóknienie ścian pęcherza moczowego Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego, 10 mg
Działania niepożądane
Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301 faks: + 48 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również do podmiotu odpowiedzialnego.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego, 10 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie W przypadku przedawkowania należy spodziewać się wystąpienia ciężkich działań toksycznych w obrębie szpiku kostnego, włącznie z cytopenią z wyparcia komórek szpiku kostnego. Działanie toksyczne w pełni rozwija się klinicznie dopiero po około 2 tygodniach. Okres, w którym liczba leukocytów spada do najniższej wartości, może wynosić 4 tygodnie. Zatem w przypadku przedawkowania konieczne jest długotrwałe monitorowanie parametrów hematologicznych. Ponieważ nie istnieją żadne skuteczne odtrutki, należy przy każdorazowym podaniu leku dołożyć wszelkich starań, aby uniknąć jego przedawkowania.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwnowotworowe, inne antybiotyki cytostatyczne kod ATC: L01D C03 Antybiotyk mitomycyna to cytostatyczny produkt leczniczy z grupy związków alkilujących. Mitomycyna izolowana jest ze Streptomyces caespitosus i posiada działanie przeciwnowotworowe. Występuje w postaci farmakologicznie nieczynnej. Aktywacja do trójfunkcyjnego związku alkilującego przebiega szybko, albo przy fizjologicznym pH w obecności NADPH w surowicy, albo wewnątrzkomórkowo prawie we wszystkich komórkach ciała z wyjątkiem mózgu, bowiem mitomycyna nie przenika przez barierę krew-mózg. Trzy alkilujące rodniki wywodzą się z grupy chinonowej, azyrydynowej i uretanowej. Mechanizm działania oparty jest głównie na alkilowaniu DNA (oraz w mniejszym stopniu RNA) z zahamowaniem syntezy DNA. Stopień uszkodzenia DNA koreluje z efektem klinicznym i w komórkach opornych jest mniejszy niż w komórkach wrażliwych.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Podobnie jak w przypadku innych związków alkilujących, komórki dzielące się ulegają uszkodzeniu w większym stopniu niż komórki pozostające w fazie spoczynkowej (G0) cyklu komórkowego. Dodatkowo uwalniane są wolne rodniki nadtlenkowe, szczególnie w przypadku stosowania wyższych dawek, które prowadzą do pęknięć DNA. Uwalnianie rodników nadtlenkowych wiąże się ze swoistym narządowo profilem działań niepożądanych.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Po podaniu dożylnym mitomycyny w dawce 10-20 mg/m2 maksymalne stężenie w osoczu osiągało 0,4-3,2 μg/ml. Biologiczny okres półtrwania jest krótki i wynosi 40-50 minut. Stężenie w surowicy obniża się dwuwykładniczo, przy czym w pierwszych 45 minutach spadek stężenia jest szybki, a po tym okresie — wolniejszy. Po około 3 godzinach stężenie w surowicy zwykle jest już poniżej granicy wykrywalności. Głównymi miejscami metabolizmu i eliminacji jest wątroba. Wysokie stężenia mitomycyny stwierdza się zatem w pęcherzyku żółciowym. Wydalanie drogą nerkową odgrywa niezbyt istotną rolę. Po podaniu do pęcherza mitomycyna jest wchłaniana tylko w niewielkich ilościach. Niemniej jednak, nie można całkowicie wykluczyć jej ogólnoustrojowego działania.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego, 10 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie U zwierząt mitomycyna wykazuje działanie toksyczne w stosunku do wszystkich dzielących się tkanek, szczególnie komórek szpiku kostnego i błony śluzowej przewodu pokarmowego. Zahamowaniu ulega również spermatogeneza. Mitomycyna wywiera działanie mutagenne, rakotwórcze i teratogenne, co można wykazać w odpowiednich układach doświadczalnych. Tolerancja miejscowa Mitomycyna wywołuje ciężką martwicę w przypadku wstrzyknięcia okołożylnego bądź wycieku z naczynia krwionośnego do otaczających tkanek.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego, 10 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Mannitol E421 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Produktu leczniczego nie wolno mieszać z innymi produktami leczniczymi, poza tymi wymienionymi w punkcie 6.6. 6.3 Okres ważności Nieotwarte fiolki: 2 lata Produkt należy zużyć natychmiast po rekonstytucji. Zawartość fiolki przeznaczona jest do jednorazowego użytku. Niewykorzystaną część przygotowanego roztworu należy zniszczyć. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Warunki przechowywania produktu po rekonstytucji, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Produkt leczniczy pakowany jest we fiolki z oranżowego szkła typu I z korkiem z gumy bromobutylowej i aluminiowym uszczelnieniem. Mitomycin Accord, 10 mg i 20 mg dostępny jest w opakowaniach 1 lub 5 fiolek, w tekturowym pudełku. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego, 10 mg
Dane farmaceutyczne
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Podanie dożylne: Produktu leczniczego Mitomycin Accord 10 mg; 20 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/infuzji nie wolno rozpuszczać w wodzie. Zawartość fiolki należy rozpuścić w roztworze soli fizjologicznej lub 20% roztworze glukozy w następujących proporcjach: 10 ml roztworu – 10 mg mitomycyny 20 ml roztworu – 20 mg mitomycyny Rekonstytucja/Rozcieńczalnik Roztwór soli fizjologicznej: 1 mg/ml (rekonstytucja), 0,1 mg/ml (rozcieńczenie), pH 4,5-7,5, osmolalność około 290 mOsm/Kg 20% roztwór glukozy: 1 mg/ml (rekonstytucja), 0,1 mg/ml (rozcieńczenie), pH 3,5-7,0, osmolalność około 1100 mOsm/Kg Podanie do pęcherza moczowego: Zawartość fiolki należy rozpuścić w roztworze soli fizjologicznej lub buforze fosforowym o pH 7.4 lub wodzie do wstrzykiwań w następujących proporcjach: 10 ml roztworu – 10 mg mitomycyny 20 ml roztworu – 20 mg mitomycyny Rekonstytucja/Rozcieńczalnik Roztwór soli fizjologicznej: 1 mg/ml, pH 4,5-7,5, osmolalność około 290 mOsm/Kg Bufor fosforowy pH 7.4: 1 mg/ml, pH 6,0-8,5, osmolalność około 185 mOsm/Kg Woda do wstrzykiwań: 1 mg/ml, pH 5,0-7,5, osmolalność od 5 do 15 mOsm/Kg Kobiety należące do personelu medycznego będące w ciąży nie powinny przygotowywać ani podawać tego produktu leczniczego.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego, 10 mg
Dane farmaceutyczne
Nie należy dopuszczać do kontaktu produktu leczniczego Mitomycin Accord ze skórą. Jeśli jednak do tego dojdzie, wówczas skórę należy kilkakrotnie spłukać 8,4% roztworem dwuwęglanu sodu, a następnie umyć wodą z mydłem. Narażonej skóry nie należy smarować kremem do rąk ani emolientem, gdyż może to zwiększyć przenikanie leku do naskórka. W przypadku kontaktu z oczami należy je kilkakrotnie przepłukać solą fizjologiczną. Następnie osobę narażoną należy obserwować przez kilka dni pod kątem ewentualnego uszkodzenia rogówki. Jeśli będzie to konieczne, należy wdrożyć odpowiednie leczenie. Roztwór po odtworzeniu jest klarowny, barwy niebiesko-fioletowej, bez widocznych cząstek stałych. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Wszelkie odpady należy usunąć zgodnie z obowiązującymi w szpitalu procedurami dla materiałów cytotoksycznych z uwzględnieniem aktualnych przepisów dotyczących unieszkodliwiania.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego, 20 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Mitomycin Accord, 10 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji lub do pęcherza moczowego Mitomycin Accord, 20 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji lub do pęcherza moczowego 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 fiolka zawiera 10 lub 20 mg mitomycyny. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji lub do podawania do pęcherza moczowego. Niebiesko-fioletowy krążek lub proszek.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego, 20 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Mitomycyna stosowana jest w leczeniu paliatywnym nowotworów. Mitomycyna podawana jest dożylnie w chemioterapii jednolekowej albo jako składnik polichemioterapii w przypadku: zaawansowanego przerzutowego raka żołądka, zaawansowanego i (lub) przerzutowego raka piersi. Ponadto mitomycyna podawana jest dożylnie jako składnik chemioterapii wielolekowej w przypadku: niedrobnokomórkowego raka płuca, zaawansowanego raka trzustki. Lek podaje się również do pęcherza moczowego w celu zapobiegania nawrotom powierzchownego raka pęcherza moczowego u pacjentów po resekcji przezcewkowej.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego, 20 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Mitomycyna powinna być stosowana wyłącznie przez lekarzy posiadających doświadczenie w prowadzeniu tego rodzaju leczenia, gdy istnieje ścisłe wskazanie do jej stosowania i przy ciągłej kontroli parametrów hematologicznych. Istotne jest, aby lek podawać dożylnie. W razie pozażylnego wstrzyknięcia produktu leczniczego dochodzi do rozległej martwicy tkanek mających kontakt z produktem. O ile lekarz nie zaleci inaczej, mitomycyna podawana jest według opisanego poniżej schematu dawkowania. Podanie dożylne W przypadku stosowania w chemioterapii jednolekowej mitomycyna zwykle podawana jest w postaci szybkiego wstrzyknięcia dożylnego. Zalecane dawkowanie, w zależności od przyjętego schematu wynosi 10-20 mg/m2 powierzchni ciała (pc.) co 6-8 tygodni, 8-12 mg/m2 pc. co 3-4 tygodnie lub 5-10 mg/m2 pc. co 1-6 tygodni.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego, 20 mg
Dawkowanie
Produktu leczniczego Mitomycin Accord 10 mg, 20 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji nie wolno rozpuszczać w wodzie. Dawki większe niż 20 mg/m2 nasilają objawy działań toksycznych bez dodatkowych korzyści terapeutycznych. Maksymalna skumulowana dawka mitomycyny wynosi 60 mg/m2. Dawkowanie mitomycyny stosowanej jako składnik chemioterapii wielolekowej jest znacznie mniejsze. Ze względu na ryzyko addytywnego wpływu toksycznego na czynność szpiku kostnego nie wolno bez istotnego powodu czynić żadnych odstępstw od protokołów leczenia o ugruntowanym zastosowaniu. Podanie do pęcherza moczowego W przypadku podania do pęcherza moczowego 20-40 mg mitomycyny należy rozpuścić w 20-40 ml roztworu buforu fosforanowego o pH 7.4 lub roztworu chlorku sodu (0,9%) lub wody do wstrzykiwań; podanie wykonuje się raz w tygodniu. Czas trwania leczenia wynosi od 8 do 12 tygodni. W przypadku podania do pęcherza pH moczu powinno być wyższe niż 6.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego, 20 mg
Dawkowanie
Alternatywnym schematem dawkowania stosowanym w celu zapobiegania nawrotom powierzchownego raka pęcherza moczowego jest podawanie 4-10 mg (0,06-0,15 mg/kg m.c) mitomycyny poprzez cewnik raz lub trzy razy w ciągu tygodnia. Roztwór powinien pozostawać w pęcherzu przez 1-2 godziny. Szczególne populacje pacjentów Dawkę należy zmniejszyć u pacjentów, których wcześniej poddawano intensywnemu leczeniu cytostatykami, u pacjentów z zahamowaniem czynności szpiku kostnego oraz u pacjentów w podeszłym wieku. Pacjenci w podeszłym wieku: dostępne dane z badań klinicznych dotyczące stosowania mitomycyny u pacjentów w wieku od 65 lat są niewystarczające. Produktu nie należy stosować u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek (patrz punkt 4.3). Nie zaleca się stosowania mitomycyny u pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby, gdyż brak jest danych dotyczących skuteczności działania i bezpieczeństwa stosowania produktu w tej grupie pacjentów.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego, 20 mg
Dawkowanie
Dzieci i młodzież: nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności działania mitomycyny u dzieci i młodzieży do 17 lat. Sposób podawania Mitomycyna jest przeznaczona do podawania we wstrzyknięciu dożylnym lub infuzji dożylnej lub do podania do pęcherza moczowego po wcześniejszym rozcieńczeniu. Produkt może być wykorzystany częściowo. Instrukcja dotycząca rekonstytucji i rozcieńczenia produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6. Uwagi Produktu leczniczego Mitomycin Accord nie wolno używać w mieszanych wstrzyknięciach. Inne roztwory do wstrzykiwań lub roztwory do infuzji muszą być podawane oddzielnie. Należy unikać przypadkowego pozażylnego podania mitomycyny.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego, 20 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Karmienie piersią (patrz punkt 4.6). Podanie ogólne: Przeciwwskazania bezwzględne obejmują: pancytopenię lub izolowaną leukopenię i (lub) małopłytkowość, skazy krwotoczne i ostre zakażenia. Przeciwwskazania względne obejmują: zaburzenia wentylacji typu obturacyjnego lub restrykcyjnego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby i (lub) zły ogólny stan zdrowia. Przeciwwskazaniem może być również czasowy związek z radioterapią lub podawaniem innych cytostatyków. Podanie do pęcherza moczowego: perforacja ściany pęcherza moczowego jest przeciwwskazaniem bezwzględnym. Zapalenie pęcherza moczowego jest przeciwwskazaniem względnym.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego, 20 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Ze względu na toksyczny wpływ mitomycyny na szpik kostny inne metody leczenia wywołujące działanie mielotoksyczne (w szczególności chemioterapia i radioterapia) muszą być stosowane z zachowaniem szczególnej ostrożności, aby zmniejszyć ryzyko addytywnego, hamującego wpływu na czynność szpiku kostnego. Istotne jest, aby lek podawać dożylnie. W razie pozażylnego wstrzyknięcia produktu leczniczego dochodzi do rozległej martwicy tkanek mających kontakt z produktem. Aby nie dopuścić do powstania martwicy, należy stosować następujące zalecenia: Wstrzyknięcia wykonywać wyłącznie do dużych żył w obrębie kończyn górnych. Wstrzyknięcia nie należy wykonywać bezpośrednio do żyły, lecz do linii dożylnej, przez którą w danym momencie w sposób prawidłowy i bezpieczny podawany jest wlew.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego, 20 mg
Specjalne środki ostrozności
Przed usunięciem kaniuli po podaniu produktu do żyły centralnej należy ją przez kilka minut przepłukiwać za pomocą wlewu, aby usunąć resztki mitomycyny. Jeżeli dojdzie do wynaczynienia zaleca się natychmiastowe ostrzyknięcie miejsca wynaczynienia 8,4 roztworem dwuwęglanu sodu, a następnie wstrzyknięcie 4 mg deksametazonu. Wstrzyknięcie do krążenia ogólnego 200 mg witaminy B6 może być pomocne w pobudzaniu regeneracji uszkodzonych tkanek. Długotrwałe stosowanie produktu może prowadzić do kumulacji toksycznego wpływu na szpik kostny. Objawy zahamowania czynności szpiku kostnego mogą pojawić się z opóźnieniem, największe nasilenie osiąga po 4-6 tygodniach, kumuluje się po długotrwałym użyciu produktu i często wymaga indywidualnego zmodyfikowania dawkowania. U pacjentów w podeszłym wieku wydolność narządów wewnętrznych jest często fizjologicznie gorsza.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego, 20 mg
Specjalne środki ostrozności
Może to powodować przedłużającą się depresję szpiku kostnego, w związku z czym mitomycynę należy w tej populacji pacjentów podawać z zachowaniem szczególnej ostrożności ściśle monitorując stan pacjenta. Szczególną ostrożność należy zachować w przypadku wystąpienia nasilenia choroby zakaźnej lub skłonności do krwawień. Mitomycyna to substancja mutagenna i potencjalnie rakotwórcza dla człowieka. Nie wolno dopuszczać do kontaktu produktu leczniczego ze skórą i błonami śluzowymi. W przypadku pojawienia się objawów ze strony układu oddechowego, które nie wynikają z choroby podstawowej, stosowanie produktu należy natychmiast przerwać. Działania toksyczne na układ oddechowy dobrze poddają się leczeniu glikokortykosteroidami. Podawanie produktu należy natychmiast przerwać również wówczas, gdy pojawią się objawy hemolizy lub niewydolności nerek (nefrotoksyczności). Przy dawkach przekraczających 30 mg/m2 pc. opisywano przypadki mikroangiopatycznej niedokrwistości hemolitycznej.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego, 20 mg
Specjalne środki ostrozności
Zaleca się ścisłe monitorowanie czynności nerek. Z najnowszych danych wynika, że właściwym postępowaniem w celu usunięcia kompleksów immunologicznych, które wydają się odgrywać istotną rolę w wywoływaniu objawów, jest wykonanie próby leczenia białkiem A gronkowca złocistego. U pacjentów leczonych jednocześnie innymi lekami przeciwnowotworowymi opisywano przypadki białaczki ostrej (w części przypadków poprzedzoną fazą przedbiałaczkową) oraz zespołu mielodysplastycznego. Zastosowanie szczepionki zawierającej żywe wirusy (np. szczepionka przeciwko żółtej febrze) zwiększa ryzyko zakażeń i innych działań niepożądanych, takich jak krowianka zgorzelinowa i krowianka uogólniona u pacjentów z obniżoną immunokompetencją, tak jak w trakcie leczenia mitomycyną. Dlatego też w trakcie leczenia nie wolno podawać szczepionek zawierających żywe wirusy.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego, 20 mg
Specjalne środki ostrozności
Zaleca się także zachowanie ostrożności podczas stosowania tego typu szczepionek również po zakończeniu chemoterapii i nie stosować ich wcześniej niż 3 miesiące od przyjęcia ostatniej dawki chemoterapii (patrz punkt 4.5). Zalecane badania kontrolne i środki bezpieczeństwa przy podaniu dożylnym: Przed zastosowaniem leczenia: Morfologia krwi obwodowej Badania czynnościowe układu oddechowego w przypadku podejrzenia niewydolności oddechowej Oznaczenie parametrów czynnościowych nerek w celu wykluczenia niewydolności nerek Oznaczenie parametrów czynnościowych wątroby w celu wykluczenia niewydolności wątroby W trakcie stosowania leczenia: Regularne oznaczanie morfologii krwi obwodowej Ścisłe monitorowanie czynności nerek
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego, 20 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Możliwe jest wystąpienie interakcji prowadzących do mielotoksyczności między mitomycyną, a innymi produktami leczniczymi i niefarmakologicznymi metodami leczenia wywierającymi również toksyczny wpływ na szpik kostny (w szczególności innymi produktami leczniczymi z grupy cytostatyków oraz radioterapią). Jednoczesne stosowanie mitomycyny z alkaloidami barwinka lub z bleomycyną może prowadzić do nasilenia toksycznego wpływu na układ oddechowy. U pacjentów otrzymujących mitomycynę łącznie z 5-fluorouracylem lub tamoksyfenem opisywano zwiększone ryzyko zespołu hemolityczno-mocznicowego. W doświadczeniach na zwierzętach stwierdzono, że chlorowodorek pirydoksyny (witamina B6) znosi działanie mitomycyny. Pacjentów aktualnie poddawanym leczeniu mitomycyną nie należy szczepić żywymi szczepionkami we wstrzyknięciach (patrz punkt 4.4). Mitomycyna może nasilać kardiotoksyczne działanie produktu leczniczego doksorubicyny.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego, 20 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych dotyczących stosowania mitomycyny u kobiet w ciąży. W badaniach na zwierzętach wykazano wpływ na rozrodczość (patrz punkt 5.3). Mitomycyna wywiera działanie mutagenne, teratogenne i rakotwórcze i może w związku z tym upośledzać rozwój zarodka. Mitomycyny nie należy stosować w okresie ciąży. W przypadku konieczności zastosowania mitomycyny u pacjentki w ciąży ze wskazań życiowych należy zasięgnąć konsultacji lekarskiej dotyczącej szkodliwego wpływu tego leczenia na dziecko. Karmienie piersi? Wydaje się, iż mitomycyna przenika do mleka kobiecego. Ze względu na udowodnione działanie mutagenne, teratogenne i rakotwórcze mitomycyna nie może być podawana w okresie karmienia piersią. Przed rozpoczęciem leczenia mitomycyną pacjentka musi przerwać karmienie piersią.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego, 20 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Płodność i antykoncepcja u mężczyzn i kobiet Pacjentki dojrzałe płciowo powinny w trakcie chemioterapii i przez okres do 6 miesięcy po jej zakończeniu stosować antykoncepcję albo powstrzymać się od odbywania stosunków płciowych. Mitomycyna wywiera działanie genotoksyczne. Mężczyznom leczonym mitomycyną należy zalecić, aby w okresie przyjmowania tego leku oraz w okresie do 6 miesięcy po zakończeniu leczenia unikali poczęcia dziecka. Należy zasięgnąć porady dotyczącej oddania nasienia przed rozpoczęciem leczenia gdyż mitomycyna może spowodować nieodwracalną niepłodność.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego, 20 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nawet kiedy ten produkt leczniczy stosowany jest zgodnie z instrukcjami, może on wywoływać nudności i wymioty, wydłużając czas reakcji do takiego stopnia, że dochodzi do upośledzenia zdolności prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn. Zjawisko to jest jeszcze bardziej nasilone w przypadku jednoczesnego stosowania alkoholu.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego, 20 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Poniżej wymieniono zdarzenia niepożądane w podziale na poszczególne grupy układów i narządów oraz kategorie czę stości występowania. Kategorie częstości występowania definiowane są następująco: bardzo często (≥1/10), często (od ≥ 1/100 do <1/10), niezbyt często (od ≥1/1000 do <1/100), rzadko (od ≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) i częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Możliwe działania niepożądane w przypadku podania ogólnego Najczęstszymi działaniami niepożądanymi mitomycyny podawanej ogólnie są objawy ze strony układu pokarmowego, takie jak nudności i wymioty, a także zahamowanie czynności szpiku kostnego z leukopenią i najczęściej dominującą małopłytkowością. Do wspomnianego zahamowania czynności szpiku kostnego może dochodzić nawet u 65% pacjentów.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego, 20 mg
Działania niepożądane
Odsetek pacjentów, u których należy spodziewać się wystąpienia poważnych narządowych działań toksycznych w postaci śródmiąższowego zapalenia płuc i nefrotoksyczności może sięgać 10%. Mitomycyna jest potencjalnie hepatotoksyczna. Zaburzenia krwi i układu chłonnego Bardzo często: Zahamowanie czynności szpiku kostnego, leukopenia, małopłytkowość Rzadko: Zagrażające życiu zakażenia, posocznica, niedokrwistość hemolityczna Zaburzenia układu immunologicznego Bardzo rzadko: Ciężka reakcja alergiczna Zaburzenia serca Rzadko: Niewydolność serca po wcześniejszym leczeniu antybiotykami antracyklinowymi Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Często: Śródmiąższowe zapalenie płuc, duszność, kaszel Rzadko: Nadciśnienie płucne, choroba żylno-okluzyjna płuc Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo często: Nudności, wymioty Niezbyt często: Zapalenie błon śluzowych, zapalenie jamy ustnej, biegunka, jadłowstręt Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Rzadko: Niewydolność wątroby, podwyższona aktywność aminotransferaz, żółtaczka, choroba żylno-okluzyjna wątroby Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często: Osutka, alergiczna wysypka skórna, kontaktowe zapalenie skóry, erytrodyzestezja podeszwowo-dłoniowa Niezbyt często: Łysienie Rzadko: Uogólniona osutka Zaburzenia nerek i dróg moczowych Często: Niewydolność nerek, podwyższone stężenie kreatyniny w surowicy krwi, glomerulopatia, nefrotoksyczność Rzadko: Zespół hemolityczno-mocznicowy (HUS, haemolytic-uraemic syndrome) (często prowadzący do zgonu), mikroangiopatyczna niedokrwistość hemolityczna (MAHA, microangiopathic haemolytic anaemia) Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Często: Po wynaczynieniu: zapalenie tkanki podskórnej, martwica tkanek Niezbyt często: Gorączka Możliwe działania niepożądane w przypadku podania do pęcherza moczowego Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często: Świąd, alergiczna wysypka skórna, kontaktowe zapalenie skóry, erytrodyzestezja podeszwowo-dłoniowa Rzadko: Uogólniona osutka Zaburzenia nerek i dróg moczowych Często: Zapalenie pęcherza moczowego (możliwe krwotoczne), bolesne oddawanie moczu, oddawanie moczu w nocy, ciągłe parcie na mocz, krwiomocz, miejscowe podrażnienie ściany pęcherza moczowego Bardzo rzadko: martwicze zapalenie pęcherza moczowego, alergiczne (eozynofilowe) zapalenie pęcherza moczowego, zwężenie dróg moczowych, zmniejszenie pojemności pęcherza, zwapnienie ścian pęcherza moczowego i zwłóknienie ścian pęcherza moczowego Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego, 20 mg
Działania niepożądane
Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301 faks: + 48 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również do podmiotu odpowiedzialnego.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego, 20 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie W przypadku przedawkowania należy spodziewać się wystąpienia ciężkich działań toksycznych w obrębie szpiku kostnego, włącznie z cytopenią z wyparcia komórek szpiku kostnego. Działanie toksyczne w pełni rozwija się klinicznie dopiero po około 2 tygodniach. Okres, w którym liczba leukocytów spada do najniższej wartości, może wynosić 4 tygodnie. Zatem w przypadku przedawkowania konieczne jest długotrwałe monitorowanie parametrów hematologicznych. Ponieważ nie istnieją żadne skuteczne odtrutki, należy przy każdorazowym podaniu leku dołożyć wszelkich starań, aby uniknąć jego przedawkowania.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego, 20 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwnowotworowe, inne antybiotyki cytostatyczne kod ATC: L01D C03 Antybiotyk mitomycyna to cytostatyczny produkt leczniczy z grupy związków alkilujących. Mitomycyna izolowana jest ze Streptomyces caespitosus i posiada działanie przeciwnowotworowe. Występuje w postaci farmakologicznie nieczynnej. Aktywacja do trójfunkcyjnego związku alkilującego przebiega szybko, albo przy fizjologicznym pH w obecności NADPH w surowicy, albo wewnątrzkomórkowo prawie we wszystkich komórkach ciała z wyjątkiem mózgu, bowiem mitomycyna nie przenika przez barierę krew-mózg. Trzy alkilujące rodniki wywodzą się z grupy chinonowej, azyrydynowej i uretanowej. Mechanizm działania oparty jest głównie na alkilowaniu DNA (oraz w mniejszym stopniu RNA) z zahamowaniem syntezy DNA. Stopień uszkodzenia DNA koreluje z efektem klinicznym i w komórkach opornych jest mniejszy niż w komórkach wrażliwych.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego, 20 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Podobnie jak w przypadku innych związków alkilujących, komórki dzielące się ulegają uszkodzeniu w większym stopniu niż komórki pozostające w fazie spoczynkowej (G0) cyklu komórkowego. Dodatkowo uwalniane są wolne rodniki nadtlenkowe, szczególnie w przypadku stosowania wyższych dawek, które prowadzą do pęknięć DNA. Uwalnianie rodników nadtlenkowych wiąże się ze swoistym narządowo profilem działań niepożądanych.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego, 20 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Po podaniu dożylnym mitomycyny w dawce 10-20 mg/m2 maksymalne stężenie w osoczu osiągało 0,4-3,2 μg/ml. Biologiczny okres półtrwania jest krótki i wynosi 40-50 minut. Stężenie w surowicy obniża się dwuwykładniczo, przy czym w pierwszych 45 minutach spadek stężenia jest szybki, a po tym okresie — wolniejszy. Po około 3 godzinach stężenie w surowicy zwykle jest już poniżej granicy wykrywalności. Głównymi miejscami metabolizmu i eliminacji jest wątroba. Wysokie stężenia mitomycyny stwierdza się zatem w pęcherzyku żółciowym. Wydalanie drogą nerkową odgrywa niezbyt istotną rolę. Po podaniu do pęcherza mitomycyna jest wchłaniana tylko w niewielkich ilościach. Niemniej jednak, nie można całkowicie wykluczyć jej ogólnoustrojowego działania.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego, 20 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie U zwierząt mitomycyna wykazuje działanie toksyczne w stosunku do wszystkich dzielących się tkanek, szczególnie komórek szpiku kostnego i błony śluzowej przewodu pokarmowego. Zahamowaniu ulega również spermatogeneza. Mitomycyna wywiera działanie mutagenne, rakotwórcze i teratogenne, co można wykazać w odpowiednich układach doświadczalnych. Tolerancja miejscowa Mitomycyna wywołuje ciężką martwicę w przypadku wstrzyknięcia okołożylnego bądź wycieku z naczynia krwionośnego do otaczających tkanek.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego, 20 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Mannitol E421 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Produktu leczniczego nie wolno mieszać z innymi produktami leczniczymi, poza tymi wymienionymi w punkcie 6.6. 6.3 Okres ważności Nieotwarte fiolki: 2 lata Produkt należy zużyć natychmiast po rekonstytucji. Zawartość fiolki przeznaczona jest do jednorazowego użytku. Niewykorzystaną część przygotowanego roztworu należy zniszczyć. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Warunki przechowywania produktu po rekonstytucji, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Produkt leczniczy pakowany jest we fiolki z oranżowego szkła typu I z korkiem z gumy bromobutylowej i aluminiowym uszczelnieniem. Mitomycin Accord, 10 mg i 20 mg dostępny jest w opakowaniach 1 lub 5 fiolek, w tekturowym pudełku. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego, 20 mg
Dane farmaceutyczne
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Podanie dożylne: Produktu leczniczego Mitomycin Accord 10 mg; 20 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/infuzji nie wolno rozpuszczać w wodzie. Zawartość fiolki należy rozpuścić w roztworze soli fizjologicznej lub 20% roztworze glukozy w następujących proporcjach: 10 ml roztworu – 10 mg mitomycyny 20 ml roztworu – 20 mg mitomycyny Rekonstytucja/Rozcieńczalnik Roztwór soli fizjologicznej: 1 mg/ml (rekonstytucja), 0,1 mg/ml (rozcieńczenie), pH 4,5-7,5, osmolalność około 290 mOsm/Kg 20% roztwór glukozy: 1 mg/ml (rekonstytucja), 0,1 mg/ml (rozcieńczenie), pH 3,5-7,0, osmolalność około 1100 mOsm/Kg Podanie do pęcherza moczowego: Zawartość fiolki należy rozpuścić w roztworze soli fizjologicznej lub buforze fosforowym o pH 7.4 lub wodzie do wstrzykiwań w następujących proporcjach: 10 ml roztworu – 10 mg mitomycyny 20 ml roztworu – 20 mg mitomycyny Rekonstytucja/Rozcieńczalnik Roztwór soli fizjologicznej: 1 mg/ml, pH 4,5-7,5, osmolalność około 290 mOsm/Kg Bufor fosforowy pH 7.4: 1 mg/ml, pH 6,0-8,5, osmolalność około 185 mOsm/Kg Woda do wstrzykiwań: 1 mg/ml, pH 5,0-7,5, osmolalność od 5 do 15 mOsm/Kg Kobiety należące do personelu medycznego będące w ciąży nie powinny przygotowywać ani podawać tego produktu leczniczego.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub do pęcherza moczowego, 20 mg
Dane farmaceutyczne
Nie należy dopuszczać do kontaktu produktu leczniczego Mitomycin Accord ze skórą. Jeśli jednak do tego dojdzie, wówczas skórę należy kilkakrotnie spłukać 8,4% roztworem dwuwęglanu sodu, a następnie umyć wodą z mydłem. Narażonej skóry nie należy smarować kremem do rąk ani emolientem, gdyż może to zwiększyć przenikanie leku do naskórka. W przypadku kontaktu z oczami należy je kilkakrotnie przepłukać solą fizjologiczną. Następnie osobę narażoną należy obserwować przez kilka dni pod kątem ewentualnego uszkodzenia rogówki. Jeśli będzie to konieczne, należy wdrożyć odpowiednie leczenie. Roztwór po odtworzeniu jest klarowny, barwy niebiesko-fioletowej, bez widocznych cząstek stałych. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Wszelkie odpady należy usunąć zgodnie z obowiązującymi w szpitalu procedurami dla materiałów cytotoksycznych z uwzględnieniem aktualnych przepisów dotyczących unieszkodliwiania.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 40 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Mitomycin Accord, 40 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 fiolka zawiera 40 mg mitomycyny. Po odtworzeniu 1 ml roztoru zawiera 0,5 mg mitomycyny. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji Niebiesko-fioletowy krążek lub proszek.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 40 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Mitomycyna stosowana jest w leczeniu paliatywnym nowotworów. Mitomycyna podawana jest dożylnie w chemioterapii jednolekowej albo jako składnik polichemioterapii w przypadku: zaawansowanego przerzutowego raka żołądka, zaawansowanego i (lub) przerzutowego raka piersi. Ponadto mitomycyna podawana jest dożylnie jako składnik chemioterapii wielolekowej w przypadku: niedrobnokomórkowego raka płuca, zaawansowanego raka trzustki.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 40 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Mitomycyna powinna być stosowana wyłącznie przez lekarzy posiadających doświadczenie w prowadzeniu tego rodzaju leczenia, gdy istnieje ścisłe wskazanie do jej stosowania i przy ciągłej kontroli parametrów hematologicznych. Istotne jest, aby lek podawać dożylnie. W razie pozażylnego wstrzyknięcia produktu leczniczego dochodzi do rozległej martwicy tkanek mających kontakt z produktem. O ile lekarz nie zaleci inaczej, mitomycyna podawana jest według opisanego poniżej schematu dawkowania. Podanie dożylne W przypadku stosowania w chemioterapii jednolekowej mitomycyna zwykle podawana jest w postaci szybkiego wstrzyknięcia dożylnego. Zalecane dawkowanie, w zależności od przyjętego schematu wynosi 10 do 20 mg/m2 powierzchni ciała (pc.) co 6 do 8 tygodni, 8 do 12 mg/m2 pc. co 3 do 4 tygodni lub 5 do 10 mg/m2 pc. co 1 do 6 tygodni.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 40 mg
Dawkowanie
Dawki większe niż 20 mg/m2 wywołują więcej objawów działań toksycznych, bez dodatkowych korzyści terapeutycznych. Maksymalna skumulowana dawka mitomycyny wynosi 60 mg/m2. Dawkowanie mitomycyny stosowanej jako składnik chemioterapii wielolekowej jest znacznie niższe. Ze względu na ryzyko addytywnego wpływu toksycznego na czynność szpiku kostnego, nie wolno bez istotnego powodu czynić żadnych odstępstw od protokołów leczenia o ugruntowanym zastosowaniu. Szczególne populacje pacjentów Dawkę należy zmniejszyć u pacjentów, których wcześniej poddawano intensywnemu leczeniu cytostatykami, u pacjentów z zahamowaniem czynności szpiku kostnego oraz u pacjentów w podeszłym wieku. Pacjenci w podeszłym wieku: dostępne dane z badań klinicznych dotyczące stosowania mitomycyny u pacjentów w wieku od 65 lat są niewystarczające. Produktu nie należy stosować u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek (patrz punkt 4.3).
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 40 mg
Dawkowanie
Nie zaleca się stosowania mitomycyny u pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby, gdyż brak jest danych dotyczących skuteczności działania i bezpieczeństwa stosowania produktu w tej grupie pacjentów. Dzieci i młodzież: nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności działania mitomycyny u dzieci i młodzieży do 17 lat. Sposób podawania Mitomycyna jest przeznaczona do podawania we wstrzyknięciu dożylnym lub infuzji dożylnej po wcześniejszym rozcieńczeniu. Produkt może być wykorzystany częściowo. Instrukcja dotycząca odtworzenia produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6. Produktu leczniczego Mitomycin Accord 40 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/infuzji nie wolno rozpuszczać w wodzie, niezależnie od drogi podania (podanie dożylne). Uwagi Produktu leczniczego Mitomycin Accord nie wolno używać w mieszanych wstrzyknięciach. Inne roztwory do wstrzykiwań lub roztwory do infuzji muszą być podawane oddzielnie.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 40 mg
Dawkowanie
Należy unikać przypadkowego pozażylnego podania mitomycyny.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 40 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Karmienie piersią (patrz punkt 4.6). Podanie ogólne: Przeciwwskazania bezwzględne obejmują: pancytopenię lub izolowaną leukopenię i (lub) małopłytkowość, skazy krwotoczne i ostre zakażenia. Przeciwwskazania względne obejmują: zaburzenia wentylacji typu obturacyjnego lub restrykcyjnego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby i (lub) zły ogólny stan zdrowia. Przeciwwskazaniem może być również związek czasowy z radioterapią lub podawaniem innych cytostatyków.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 40 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Ze względu na toksyczny wpływ mitomycyny na szpik kostny, inne metody leczenia wywołujące działanie mielotoksyczne (w szczególności chemioterapia i radioterapia) muszą być stosowane z zachowaniem szczególnej ostrożności, aby zmniejszyć ryzyko addytywnego, hamującego wpływu na czynność szpiku kostnego. Istotne jest, aby lek podawać dożylnie. W razie pozażylnego wstrzyknięcia produktu leczniczego dochodzi do rozległej martwicy tkanek mających kontakt z produktem. Aby nie dopuścić do powstania martwicy, należy stosować następujące zalecenia: wstrzyknięcia wykonywać wyłącznie do dużych żył w obrębie kończyn górnych; wstrzyknięcia nie należy wykonywać bezpośrednio do żyły, lecz do linii dożylnej, przez którą w danym momencie w sposób prawidłowy i bezpieczny podawany jest wlew; przed usunięciem kaniuli po podaniu produktu do żyły centralnej należy ją przez kilka minut przepłukiwać za pomocą wlewu, aby usunąć resztki mitomycyny.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 40 mg
Specjalne środki ostrozności
Jeżeli dojdzie do wynaczynienia, zaleca się natychmiastowe ostrzyknięcie miejsca wynaczynienia roztworem wodorowęglanu sodu 8,4%, a następnie wstrzyknięcie 4 mg deksametazonu. W pobudzaniu regeneracji uszkodzonych tkanek może być pomocne wstrzyknięcie do krążenia ogólnego 200 mg witaminy B6. Długotrwałe stosowanie produktu może prowadzić do kumulacji toksycznego wpływu na szpik kostny. Zahamowanie czynności szpiku kostnego może pojawić się z opóźnieniem, największe nasilenie osiąga po 4-6 tygodniach, kumuluje się po długotrwałym użyciu produktu i często wymaga indywidualnego zmodyfikowania dawkowania. U pacjentów w podeszłym wieku wydolność narządów wewnętrznych jest często fizjologicznie gorsza. Może to powodować przedłużającą się depresję szpiku kostnego, w związku z czym mitomycynę należy w tej populacji pacjentów podawać z zachowaniem szczególnej ostrożności, ściśle monitorując stan pacjenta.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 40 mg
Specjalne środki ostrozności
Szczególną ostrożność należy zachować w przypadku wystąpienia nasilenia choroby zakaźnej lub skłonności do krwawień. Mitomycyna to substancja mutagenna i potencjalnie rakotwórcza dla człowieka. Nie wolno dopuszczać do kontaktu produktu leczniczego ze skórą i błonami śluzowymi. W przypadku pojawienia się objawów ze strony układu oddechowego, które nie wynikają z choroby podstawowej, stosowanie produktu należy natychmiast przerwać. Działania toksyczne na układ oddechowy dobrze poddają się leczeniu glikokortykosteroidami. Podawanie produktu należy natychmiast przerwać również wówczas, gdy pojawią się objawy hemolizy lub niewydolności nerek (nefrotoksyczności). Przy dawkach przekraczających 30 mg/m2 pc. opisywano przypadki mikroangiopatycznej niedokrwistości hemolitycznej. Zaleca się ścisłe monitorowanie czynności nerek.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 40 mg
Specjalne środki ostrozności
Z najnowszych danych wynika, że właściwym postępowaniem w celu usunięcia kompleksów immunologicznych, które wydają się odgrywać istotną rolę w wywoływaniu objawów, jest wykonanie próby leczenia białkiem A gronkowca złocistego. U pacjentów leczonych jednocześnie innymi lekami przeciwnowotworowymi opisywano przypadki białaczki ostrej (w części przypadków poprzedzonej fazą przedbiałaczkową) oraz zespołu mielodysplastycznego. U pacjentów z obniżoną immunokompetencją, co występuje w trakcie leczenia mitomycyną, zastosowanie szczepionki zawierającej żywe wirusy (np. szczepionka przeciwko żółtej febrze) zwiększa ryzyko zakażeń i innych działań niepożądanych takich jak krowianka zgorzelinowa i krowianka uogólniona. Dlatego też w trakcie leczenia nie wolno podawać szczepionek zawierających żywe wirusy.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 40 mg
Specjalne środki ostrozności
Zaleca się także zachowanie ostrożności podczas stosowania tego typu szczepionek również po zakończeniu chemoterapii i niestosowanie ich wcześniej niż 3 miesiące od przyjęcia ostatniej dawki chemioterapii (patrz punkt 4.5). Zalecane badania kontrolne i środki bezpieczeństwa przy podaniu dożylnym: Przed zastosowaniem leczenia: Morfologia krwi obwodowej Badania czynnościowe układu oddechowego w przypadku podejrzenia niewydolności oddechowej Oznaczenie parametrów czynnościowych nerek w celu wykluczenia niewydolności nerek Oznaczenie parametrów czynnościowych wątroby w celu wykluczenia niewydolności wątroby W trakcie stosowania leczenia: Regularne oznaczanie morfologii krwi obwodowej Ścisłe monitorowanie czynności nerek
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 40 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Możliwe jest wystąpienie interakcji prowadzących do mielotoksyczności między mitomycyną, a innymi produktami leczniczymi i niefarmakologicznymi metodami leczenia wywierającymi również toksyczny wpływ na szpik kostny (w szczególności innymi produktami leczniczymi z grupy cytostatyków oraz radioterapią). Jednoczesne stosowanie mitomycyny z alkaloidami barwinka lub z bleomycyną może prowadzić do nasilenia toksycznego wpływu na układ oddechowy. U pacjentów otrzymujących mitomycynę łącznie z 5-fluorouracylem lub tamoksyfenem opisywano zwiększone ryzyko zespołu hemolityczno-mocznicowego. W doświadczeniach na zwierzętach stwierdzono, że chlorowodorek pirydoksyny (witamina B6) znosi działanie mitomycyny. Pacjentów aktualnie poddawanym leczeniu mitomycyną nie należy szczepić żywymi szczepionkami we wstrzyknięciach (patrz punkt 4.4). Mitomycyna może nasilać kardiotoksyczne działanie doksorubicyny.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 40 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych dotyczących stosowania mitomycyny u kobiet w ciąży. W badaniach na zwierzętach wykazano wpływ na rozrodczość (patrz punkt 5.3). Mitomycyna wywiera działanie mutagenne, teratogenne i rakotwórcze i może w związku z tym upośledzać rozwój zarodka. Mitomycyny nie należy stosować w okresie ciąży. W przypadku konieczności zastosowania mitomycyny u pacjentki w ciąży ze wskazań życiowych, należy przeprowadzić konsultację lekarską na temat szkodliwego wpływu tego leczenia na dziecko. Karmienie piersi? Wydaje się, iż mitomycyna przenika do mleka kobiecego. Ze względu na udowodnione działanie mutagenne, teratogenne i rakotwórcze mitomycyna nie może być podawana w okresie karmienia piersią. Przed rozpoczęciem leczenia mitomycyną pacjentka musi przerwać karmienie piersią.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 40 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Płodność i antykoncepcja u mężczyzn i kobiet Pacjentki dojrzałe płciowo powinny w trakcie chemioterapii i przez okres do 6 miesięcy po jej zakończeniu stosować antykoncepcję albo powstrzymać się od odbywania stosunków płciowych. Mitomycyna wywiera działanie genotoksyczne. Mężczyznom leczonym mitomycyną należy zalecić, aby w okresie przyjmowania tego leku oraz w okresie do 6 miesięcy po zakończeniu leczenia unikali poczęcia dziecka. Należy zasięgnąć porady dotyczącej oddania nasienia przed rozpoczęciem leczenia, gdyż mitomycyna może spowodować nieodwracalną niepłodność.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 40 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nawet kiedy ten produkt leczniczy stosowany jest zgodnie z instrukcjami, może on wywoływać nudności i wymioty, wydłużając czas reakcji do takiego stopnia, że dochodzi do upośledzenia zdolności prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn. Zjawisko to jest jeszcze bardziej nasilone w przypadku jednoczesnego spożycia alkoholu.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 40 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Poniżej wymieniono zdarzenia niepożądane zgodnie z klasyfikacją układów i narządów oraz częstością występowania. Kategorie częstości występowania określono następująco: bardzo często (≥1/10), często (od ≥1/100 do <1/10), niezbyt często (od ≥1/1000 do <1/100), rzadko (od ≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) i częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Możliwe działania niepożądane w przypadku podania ogólnego Najczęstszymi działaniami niepożądanymi mitomycyny podawanej ogólnie są objawy ze strony układu pokarmowego, takie jak nudności i wymioty, a także zahamowanie czynności szpiku kostnego z leukopenią i najczęściej dominującą małopłytkowością. Do zahamowania czynności szpiku kostnego może dochodzić nawet u 65% pacjentów. Odsetek pacjentów, u których należy spodziewać się wystąpienia poważnych narządowych działań toksycznych w postaci śródmiąższowego zapalenia płuc i nefrotoksyczności może sięgać 10%.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 40 mg
Działania niepożądane
Mitomycyna jest potencjalnie hepatotoksyczna. Zaburzenia krwi i układu chłonnego Bardzo często: Zahamowanie czynności szpiku kostnego, leukopenia, małopłytkowość Rzadko: Zagrażające życiu zakażenia, posocznica, niedokrwistość hemolityczna Zaburzenia układu immunologicznego Bardzo rzadko: Ciężka reakcja alergiczna Zaburzenia serca Rzadko: Niewydolność serca po wcześniejszym leczeniu antybiotykami antracyklinowymi Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Często: Śródmiąższowe zapalenie płuc, duszność, kaszel Rzadko: Nadciśnienie płucne, choroba żylno-okluzyjna płuc Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo często: Nudności, wymioty Niezbyt często: Zapalenie błon śluzowych, zapalenie jamy ustnej, biegunka, jadłowstręt Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Rzadko: Niewydolność wątroby, podwyższona aktywność aminotransferaz, żółtaczka, choroba żylno-okluzyjna wątroby Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często: Osutka, alergiczna wysypka skórna, kontaktowe zapalenie skóry, erytrodyzestezja podeszwowo-dłoniowa Niezbyt często: Łysienie Rzadko: Uogólniona osutka Zaburzenia nerek i dróg moczowych Często: Niewydolność nerek, podwyższone stężenie kreatyniny w surowicy krwi, glomerulopatia, nefrotoksyczność Rzadko: Zespół hemolityczno-mocznicowy (HUS, haemolytic-uraemic syndrome) (często prowadzący do zgonu), mikroangiopatyczna niedokrwistość hemolityczna (MAHA, microangiopathic haemolytic anaemia) Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Często: Po wynaczynieniu: zapalenie tkanki podskórnej, martwica tkanek Niezbyt często: Gorączka Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 40 mg
Działania niepożądane
Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301 faks: + 48 22 49 21 309 e-mail: ndl@urpl.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 40 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie W przypadku przedawkowania należy spodziewać się wystąpienia ciężkich działań toksycznych w obrębie szpiku kostnego, łącznie z cytopenią z wyparcia komórek szpiku kostnego. Działanie toksyczne w pełni rozwija się klinicznie dopiero po około 2 tygodniach. Okres, w którym liczba leukocytów spada do najniższej wartości, może wynosić 4 tygodnie. Zatem w przypadku przedawkowania konieczne jest długotrwałe monitorowanie parametrów hematologicznych. Ponieważ nie istnieją żadne skuteczne odtrutki, należy przy każdorazowym podaniu leku dołożyć wszelkich starań, aby uniknąć jego przedawkowania.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 40 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwnowotworowe, inne antybiotyki cytostatyczne kod ATC: L01D C03 Antybiotyk mitomycyna to cytostatyczny produkt leczniczy z grupy związków alkilujących. Mitomycyna izolowana jest ze szczepu Streptomyces caespitosus i posiada działanie przeciwnowotworowe. Występuje w postaci farmakologicznie nieczynnej. Aktywacja do trójfunkcyjnego związku alkilującego przebiega szybko, albo przy fizjologicznym pH w obecności NADPH w surowicy, albo wewnątrzkomórkowo prawie we wszystkich komórkach ciała z wyjątkiem mózgu, ponieważ mitomycyna nie przenika przez barierę krew-mózg. Trzy alkilujące rodniki wywodzą się z grupy chinonowej, azyrydynowej i uretanowej. Mechanizm działania oparty jest głównie na alkilowaniu DNA (oraz w mniejszym stopniu RNA) z zahamowaniem syntezy DNA. Stopień uszkodzenia DNA koreluje z efektem klinicznym i w komórkach opornych jest mniejszy niż w komórkach wrażliwych.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 40 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Podobnie jak w przypadku innych związków alkilujących, komórki dzielące się ulegają uszkodzeniu w większym stopniu niż komórki pozostające w fazie spoczynkowej (G0) cyklu komórkowego. Dodatkowo uwalniane są wolne rodniki nadtlenkowe, szczególnie w przypadku stosowania wyższych dawek, które prowadzą do pęknięć DNA. Uwalnianie rodników nadtlenkowych wiąże się ze swoistym narządowo profilem działań niepożądanych.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 40 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Po podaniu dożylnym mitomycyny w dawce 10-20 mg/m2 maksymalne stężenie w osoczu osiągało 0,4-3,2 μg/ml. Biologiczny okres półtrwania jest krótki i wynosi 40-50 minut. Stężenie w surowicy obniża się dwuwykładniczo, przy czym w pierwszych 45 minutach spadek stężenia jest szybki, a po tym okresie — wolniejszy. Po około 3 godzinach stężenie w surowicy zwykle jest już poniżej granicy wykrywalności. Głównymi miejscami metabolizmu i eliminacji jest wątroba. W związku z tym wysokie stężenia mitomycyny stwierdza się w pęcherzyku żółciowym. Wydalanie drogą nerkową odgrywa niezbyt istotną rolę.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 40 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie U zwierząt mitomycyna wykazuje działanie toksyczne w stosunku do wszystkich dzielących się tkanek, szczególnie komórek szpiku kostnego i błony śluzowej przewodu pokarmowego. Zahamowaniu ulega również spermatogeneza. Mitomycyna wywiera działanie mutagenne, rakotwórcze i teratogenne, co można wykazać w odpowiednich układach doświadczalnych. Tolerancja miejscowa Mitomycyna wywołuje ciężką martwicę w przypadku wstrzyknięcia okołożylnego bądź wycieku z naczynia krwionośnego do otaczających tkanek.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 40 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Mannitol 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Produktu leczniczego nie wolno mieszać z innymi produktami leczniczymi, poza tymi wymienionymi w punkcie 6.6. 6.3 Okres ważności 3 lata Po odtworzeniu produkt leczniczy należy zużyć natychmiast. Zawartość fiolki przeznaczona jest do jednorazowego użytku. Niewykorzystaną część przygotowanego roztworu należy zniszczyć. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego. Warunki przechowywania produktu po odtworzeniu, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fiolka z oranżowego szkła typu I z korkiem z gumy bromobutylowej i niebieskim, aluminiowym uszczelnieniem, w tekturowym pudełku. Opakowanie zawiera 1 lub 5 fiolek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 40 mg
Dane farmaceutyczne
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Produktu leczniczego Mitomycin Accord 40 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/infuzji nie wolno odtwarzać z użyciem wody. Zawartość fiolki należy odtworzyć z użyciem 80 ml roztworu chlorku sodu 0,9% lub roztworu glukozy 20% Zawartość fiolki 40 mg nie może być odtworzona do stężenia 1 mg/ml. Aby osiągnąć takie stężenie należy użyć produktu o innej mocy. Roztwór użyty do rekonstytucji/rozcieńczenia Roztwór chlorku sodu 0,9 %: 0,5 mg/ml (po odtworzeniu), 0,1 mg/ml (po rozcieńczeniu), pH 4,5-7,5, osmolalność około 290 mOsm/kg Roztwór glukozy 20%: 0,5 mg/ml (po odtworzeniu), 0,1 mg/ml (po rozcieńczeniu), pH 3,5-7,0, osmolalność około 1100 mOsm/kg Kobiety należące do personelu medycznego będące w ciąży nie powinny przygotowywać ani podawać tego produktu leczniczego. Nie należy dopuszczać do kontaktu produktu leczniczego Mitomycin Accord ze skórą.
CHPL leku Mitomycin Accord, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 40 mg
Dane farmaceutyczne
Jeśli jednak do tego dojdzie, wówczas skórę należy kilkakrotnie spłukać roztworem wodorowęglanu sodu 8,4%, a następnie umyć wodą z mydłem. Narażonej skóry nie należy smarować kremem do rąk ani emolientem, gdyż może to zwiększyć przenikanie leku do naskórka. W przypadku kontaktu z oczami należy je kilkakrotnie przepłukać roztworem chlorku sodu 0,9%. Następnie osobę narażoną należy obserwować przez kilka dni w celu wykrycia możliwego uszkodzenia rogówki. Jeśli będzie to konieczne, należy wdrożyć odpowiednie leczenie. Roztwór po odtworzeniu jest klarowny, barwy niebiesko-fioletowej, bez widocznych cząstek stałych. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Wszelkie odpady należy usunąć zgodnie z obowiązującymi w szpitalu procedurami dla materiałów cytotoksycznych z uwzględnieniem aktualnych przepisów dotyczących unieszkodliwiania.

Letnia apteczka

Sprawdź »

Co warto w niej mieć?

Suplement diety

Osavi Kolagen & Elektrolity Witalność i Blask

pomarańcza-grejfrut

Kolagen i elektrolity

Poznaj działanie

Kosmetyk

Alantandermoline złuszczający

krem

Pielęgnacja stóp

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Urosept

tabletki

Infekcje dróg moczowych

Poznaj działanie

Suplement diety

Vesvein Nogi

tabletki

Krążenie żylne

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Alax

tabletki

Zaparcia

Poznaj działanie

Układ / Narząd	Działanie niepożądaneBardzo częste Częste Nieznane
Zakażenia i infestacje			Oportunistyczne zakażenia grzybicze
Zaburzenia krwi iukładu chłonnego	Leukopenia Przedłużony czas krwawienia	Niedokrwistość Trombocytopenia
Zaburzenia układu odpornościowego			Reakcje nadwrażliwości
Zaburzenia układu wewnątrzwydzielniczego	Niewydolność nadnerczy		Niewydolność tarczycy Hipogonadyzm(u mężczyzn)
Zaburzenia metabolizmu iodżywiania	JadłowstrętHipercholesterolemia Hipertriglicerydemia		Hipourykemia
Zaburzenia psychiczne	Splątanie
Zaburzeniaukładu nerwowego	Ataksja Parestezje Zawroty głowy Senność	Upośledzenie umysłowe Polineuropatia Zaburzenia ruchu Zawroty głowyBól głowy	Zaburzenia równowagi
Zaburzenia oka			Zwyrodnienie plamki Uszkodzenie siatkówki Podwójne widzenie Zmętnienie soczewki Zaburzenie widzeniaNiewyraźne widzenie
Zaburzenia naczyń			Nadciśnienie Niedociśnienie ortostatyczneNagłe zaczerwienienia
Zaburzeniażołądka i jelit	Zapalenie śluzówkiWymioty Biegunka		Nadmierne wydzielanie ślinyZaburzenia odczuwania

	NudnościDyskomfort w nadbrzuszu		smakuNiestrawność
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych		Autoimmunologiczne zapalenie wątroby	Uszkodzenie wątroby (komórkowe/cholestatycz ne/mieszane)
Zaburzenia skóry oraz tkanki podskórnej	Wysypka skórna		Świąd
Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe i tkankiłącznej	Miastenia
Zaburzenia nerek idróg moczowych			Krwotoczne zapalenie pęcherza moczowego KrwiomoczBiałkomocz
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi	Ginekomastia		Makrotorbiele jajnika
Zaburzenia ogólne istany w miejscu podania	Astenia		Bardzo wysoka gorączka Uogólniony ból
Wyniki badań laboratoryjnych	Podwyższona aktywność enzymów wątrobowych Podwyższone stężenie cholesterolu w osoczu Podwyższone stężenie trójglicerydów w osoczu		Obniżenie stężenia kwasu moczowego we krwi Obniżenie stężenia androstenedionu we krwi (u kobiet)Obniżenie stężenia testosteronu we krwi (u kobiet)Podwyższenie stężenia globuliny wiążącej hormony płciowe Obniżenie stężenia wolnego testosteronu wekrwi (u mężczyzn)

Mitotan – profil bezpieczeństwa

Spis treści

Bezpieczeństwo stosowania mitotanu – co warto wiedzieć?

Bezpieczeństwo u kobiet w ciąży i matek karmiących piersią

Wpływ mitotanu na prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn

Interakcje mitotanu z alkoholem

Stosowanie mitotanu u osób z niewydolnością nerek

Stosowanie mitotanu u osób z niewydolnością wątroby

Stosowanie mitotanu u osób starszych

Szczególne środki ostrożności u innych grup pacjentów

Mitotan – podsumowanie bezpieczeństwa stosowania

Pytania i odpowiedzi

Czy mitotan jest bezpieczny dla kobiet w ciąży?

Czy podczas leczenia mitotanem można prowadzić samochód?

Czy mitotan można stosować u osób z niewydolnością nerek?

Czy mitotan przenika do mleka matki?

Jakie są najczęstsze działania niepożądane mitotanu?

Monitorowanie leczenia mitotanem

Najczęstsze działania niepożądane

Interakcje z innymi lekami

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mgNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mgWskazania do stosowania

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mgDawkowanie

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mgDawkowanie

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mgDawkowanie

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mgDawkowanie

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mgDawkowanie

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mgDawkowanie

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mgDawkowanie

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mgPrzeciwwskazania

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mgInterakcje

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mgInterakcje

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mgInterakcje

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mgWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mgWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mgWpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mgPrzedawkowanie

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mgPrzedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mgDane farmaceutyczne

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mgDane farmaceutyczne

CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/mlNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/mlWskazania do stosowania

CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/mlPrzeciwwskazania

CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Wskazania do stosowania

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Dawkowanie

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Dawkowanie

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Dawkowanie

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Dawkowanie

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Dawkowanie

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Dawkowanie

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Dawkowanie

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Przeciwwskazania

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Interakcje

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Interakcje

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Interakcje

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Przedawkowanie

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Lysodren, tabletki, 500 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Wskazania do stosowania

CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Przeciwwskazania

CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Interakcje

CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Interakcje

CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Interakcje

CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Przedawkowanie

CHPL leku Mitoxantron Sandoz, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne