Mirikizumab – przeciwwskazania

CHPL leku Omvoh, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg/15 ml

Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Omvoh 300 mg koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda fiolka zawiera 300 mg mirikizumabu w 15 ml roztworu (20 mg/ml). Po rozcieńczeniu (patrz punkt 6.6) końcowe stężenie wynosi od około 1,2 mg/ml do około 6 mg/ml. Mirikizumab jest humanizowanym przeciwciałem monoklonalnym wytwarzanym w komórkach jajnika chomika chińskiego (CHO) w technologii rekombinacji DNA. Substancje pomocnicze o znanym działaniu Każda fiolka o pojemności 15 ml zawiera około 60 mg sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji (koncentrat jałowy). Koncentrat jest przezroczystym i bezbarwnym lub jasnożółtym roztworem o pH około 5,5 i osmolarności około 300 mOsm/l.

CHPL leku Omvoh, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg/15 ml

Wskazania do stosowania

4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Omvoh jest wskazany w leczeniu dorosłych pacjentów z czynnym wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego, u których wystąpiła niewystarczająca odpowiedź na leczenie konwencjonalne lub terapię biologiczną, utrata odpowiedzi na takie leczenie lub jego nietolerancja.

CHPL leku Omvoh, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg/15 ml

Dawkowanie

4.2 Dawkowanie i sposób podawania Ten produkt leczniczy jest przeznaczony do stosowania zgodnie z zaleceniami i pod nadzorem lekarza mającego doświadczenie w diagnostyce i leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego. Omvoh 300 mg koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji należy stosować wyłącznie w dawce indukcyjnej. Dawkowanie Zalecany schemat dawkowania mirikizumabu składa się z 2 części. Dawka indukcyjna Dawka indukcyjna wynosi 300 mg w infuzji dożylnej trwającej co najmniej 30 minut w tygodniach 0., 4. i 8. Dawka podtrzymująca Dawka podtrzymująca wynosi 200 mg (tj. dwie ampułko-strzykawki lub dwa wstrzykiwacze półautomatyczne napełnione) we wstrzyknięciu podskórnym co 4 tygodnie po zakończeniu dawkowania indukcyjnego. Schemat dawkowania w przypadku podawania podskórnego, patrz punkt 4.2 Charakterystyki Produktu Leczniczego Omvoh 100 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce i Omvoh 100 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu półautomatycznym napełnionym.

CHPL leku Omvoh, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg/15 ml

Dawkowanie

Pacjenci powinni być oceniani po 12-tygodniowym dawkowaniu indukcyjnym, a w przypadku wystąpienia dostatecznej odpowiedzi na leczenie należy przejść do dawkowania podtrzymującego. U pacjentów, którzy nie osiągną dostatecznej korzyści terapeutycznej do 12. tygodnia leczenia indukcyjnego, można kontynuować podawanie mirikizumabu w dawce 300 mg w infuzji dożylnej w tygodniach 12., 16. i 20. (przedłużone leczenie indukcyjne). Jeśli dodatkowe leczenie dożylne przyniesie korzyści terapeutyczne, pacjenci mogą rozpocząć podskórne leczenie podtrzymujące mirikizumabem (200 mg) co 4 tygodnie, od tygodnia 24. Mirikizumab należy odstawić u pacjentów, u których nie odnotowano korzyści terapeutycznych z przedłużonego leczenia indukcyjnego do tygodnia 24. Pacjenci, u których stwierdzono utratę odpowiedzi terapeutycznej podczas leczenia podtrzymującego mogą otrzymywać mirikizumab 300 mg w infuzji dożylnej co 4 tygodnie, co daje łącznie 3 dawki (ponowna indukcja).

CHPL leku Omvoh, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg/15 ml

Dawkowanie

Jeśli ta dodatkowa terapia dożylna przyniesie korzyści kliniczne, pacjenci mogą wznowić podskórne podawanie mirikizumabu co 4 tygodnie. Nie oceniano skuteczności ani bezpieczeństwa wielokrotnego stosowania ponownej indukcji. Osoby w podeszłym wieku Nie jest konieczne dostosowanie dawki (patrz punkt 5.2). Ilość informacji dotyczących osób w wieku ≥75 lat jest ograniczona. Zaburzenia czynności nerek lub wątroby Nie przeprowadzono badań z zastosowaniem produktu leczniczego Omvoh w tej grupie pacjentów. Na ogół nie oczekuje się, aby te stany medyczne miały znaczący wpływ na farmakokinetykę przeciwciał monoklonalnych i dlatego nie jest konieczne dostosowanie dawki (patrz punkt 5.2). Dzieci i młodzież Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Omvoh u dzieci i młodzieży w wieku od 2 do poniżej 18 lat. Dane nie są dostępne.

CHPL leku Omvoh, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg/15 ml

Dawkowanie

Stosowanie produktu leczniczego Omvoh u dzieci w wieku poniżej 2 lat nie jest właściwe we wskazaniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego. Sposób podawania Omvoh 300 mg koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji jest przeznaczony wyłącznie do podawania dożylnego. Każda fiolka przeznaczona jest wyłącznie do jednorazowego użycia. Instrukcja dotycząca rozcieńczania produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6. Podanie rozcieńczonego roztworu  Zestaw do podania dożylnego (linia infuzyjna) powinien być podłączony do przygotowanego worka do podania dożylnego, a linia powinna być napełniona roztworem dożylnym. Infuzję należy podawać przez co najmniej 30 minut.  Aby zagwarantować podanie pełnej dawki, na zakończenie infuzji należy przepłukać linię infuzyjną 9 mg/ml (0,9%) roztworem chlorku sodu lub 5% roztworem glukozy do wstrzykiwań. Płukanie powinno odbywać się z taką samą szybkością jak podawanie produktu leczniczego Omvoh.

CHPL leku Omvoh, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg/15 ml

Dawkowanie

Czas potrzebny na wypłukanie roztworu Omvoh z linii infuzyjnej należy dodać do co najmniej 30-minutowego czasu infuzji.

CHPL leku Omvoh, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg/15 ml

Przeciwwskazania

4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Znaczące klinicznie aktywne infekcje (czynna gruźlica).

CHPL leku Omvoh, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg/15 ml

Specjalne środki ostrozności

4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Identyfikowalność W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu. Reakcje nadwrażliwości W badaniach klinicznych zgłaszano reakcje nadwrażliwości. Większość z nich miała nasilenie łagodne lub umiarkowane, a ciężkie reakcje występowały niezbyt często (patrz punkt 4.8). W przypadku wystąpienia ciężkiej reakcji nadwrażliwości, w tym anafilaksji, należy natychmiast przerwać podawanie mirikizumabu i rozpocząć odpowiednie leczenie. Zakażenia Mirikizumab może zwiększać ryzyko ciężkich zakażeń (patrz punkt 4.8). Nie należy rozpoczynać leczenia mirikizumabem u pacjentów ze znaczącymi klinicznie aktywnymi zakażeniami, dopóki zakażenie nie ustąpi lub nie będzie odpowiednio leczone (patrz punkt 4.3).

CHPL leku Omvoh, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg/15 ml

Specjalne środki ostrozności

Przed rozpoczęciem stosowania mirikizumabu u pacjentów z przewlekłymi zakażeniami lub z nawracającymi zakażeniami w wywiadzie należy rozważyć zagrożenia i korzyści związane z leczeniem. Pacjentom należy zalecić zasięgnięcie porady lekarza w przypadku wystąpienia przedmiotowych lub podmiotowych objawów znaczącego klinicznie ostrego lub przewlekłego zakażenia. W przypadku wystąpienia ciężkiego zakażenia należy rozważyć odstawienie mirikizumabu do czasu ustąpienia zakażenia. Ocena pod kątem zakażenia gruźlicą przed rozpoczęciem leczenia Przed rozpoczęciem leczenia pacjentów należy zbadać pod kątem zakażenia gruźlicą (TB). Pacjentów otrzymujących mirikizumab należy monitorować pod kątem objawów przedmiotowych i podmiotowych czynnej gruźlicy w trakcie leczenia i po jego zakończeniu. U pacjentów z gruźlicą utajoną lub aktywną gruźlicą w wywiadzie, u których nie można potwierdzić odpowiedniego przebiegu leczenia, należy rozważyć włączenie leczenia przeciwgruźliczego przed rozpoczęciem stosowania mirikizumabu.

CHPL leku Omvoh, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg/15 ml

Specjalne środki ostrozności

Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych U pacjentów otrzymujących mirikizumab w badaniu klinicznym odnotowano przypadki polekowego uszkodzenia wątroby (w tym jeden przypadek spełniający kryteria zasady Hy). Należy oznaczyć stężenie enzymów wątrobowych i bilirubiny przed rozpoczęciem leczenia i co miesiąc podczas indukcji (w tym wydłużony okres indukcji, jeśli dotyczy). Następnie należy monitorować stężenie enzymów wątrobowych i bilirubiny (co 1-4 miesiące) zgodnie ze standardową praktyką postępowania z pacjentami i stosownie do wskazań klinicznych. W przypadku zaobserwowania zwiększonej aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT) lub aminotransferazy asparaginianowej (AspAT) i podejrzenia polekowego uszkodzenia wątroby, należy przerwać podawanie mirikizumabu do czasu wykluczenia tego rozpoznania.

CHPL leku Omvoh, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg/15 ml

Specjalne środki ostrozności

Szczepienia profilaktyczne Przed rozpoczęciem leczenia mirikizumabem należy rozważyć wykonanie wszystkich odpowiednich szczepień profilaktycznych zgodnie z aktualnymi wytycznymi dotyczącymi szczepień ochronnych. U pacjentów leczonych mirikizumabem należy unikać stosowania szczepionek zawierających żywe drobnoustroje. Brak jest dostępnych danych dotyczących odpowiedzi na szczepionki zawierające żywe lub inaktywowane (zabite) drobnoustroje. Sód Ten produkt leczniczy zawiera 60 mg sodu w dawce 300 mg, co odpowiada 3% zalecanego przez WHO maksymalnego dziennego spożycia 2 g sodu dla osoby dorosłej. W przypadku rozcieńczenia leku w roztworze chlorku sodu do wstrzykiwań o stężeniu 9 mg/ml (0,9%) ilość sodu dostarczonego przez rozcieńczalnik (chlorek sodu) będzie wynosić od 177 mg (dla worka o pojemności 50 ml) do 885 mg (dla worka o pojemności 250 ml), co odpowiada 9-44% zalecanego przez WHO maksymalnego dziennego spożycia.

CHPL leku Omvoh, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg/15 ml

Specjalne środki ostrozności

Jest to dodatkowa ilość w stosunku do ilości pochodzącej z produktu leczniczego.

CHPL leku Omvoh, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg/15 ml

Interakcje

4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji. W badaniach dotyczących wrzodziejącego zapalenia jelita grubego jednoczesne przyjmowanie kortykosteroidów lub doustnych leków immunomodulujących nie wpływało na bezpieczeństwo stosowania mirikizumabu. Populacyjne analizy danych farmakokinetycznych wykazały, że jednoczesne podawanie 5-ASA (kwasu 5-aminosalicylowego), kortykosteroidów lub doustnych leków immunomodulacyjnych (azatiopryny, merkaptopuryny, tioguaniny lub metotreksatu) u pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego nie miało wpływu na klirens mirikizumabu.

CHPL leku Omvoh, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg/15 ml

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Kobiety w wieku rozrodczym Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną metodę antykoncepcji w trakcie leczenia i przez co najmniej 10 tygodni po jego zakończeniu. Ciąża Ilość danych dotyczących stosowania mirikizumabu u kobiet w ciąży jest ograniczona. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na rozrodczość (patrz punkt 5.3). W ramach środków ostrożności zaleca się unikanie stosowania produktu leczniczego Omvoh w czasie ciąży. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy mirikizumab przenika do mleka ludzkiego. Wiadomo jest, że ludzka IgG jest przenika do mleka ludzkiego w ciągu kilku pierwszych dni po porodzie, ale wkrótce po tym jej stężenie zmniejsza się do małych wartości; w związku z tym nie można wykluczyć ryzyka dla niemowląt karmionych piersią w tym krótkim okresie.

CHPL leku Omvoh, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg/15 ml

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać stosowanie produktu leczniczego Omvoh, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki. Płodność Nie oceniano wpływu mirikizumabu na płodność u ludzi (patrz punkt 5.3).

CHPL leku Omvoh, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg/15 ml

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Produkt leczniczy Omvoh nie ma wpływu lub ma nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

CHPL leku Omvoh, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg/15 ml

Działania niepożądane

4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi są zakażenia górnych dróg oddechowych (7,9%, najczęściej zapalenie błony śluzowej nosa i gardła), bóle głowy (3,3%), wysypka (1,1%) i reakcje w miejscu wstrzyknięcia (8,7%, leczenie podtrzymujące). Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Działania niepożądane leku odnotowane w badaniach klinicznych (Tabela 1) wymieniono zgodnie z klasyfikacją układów i narządów MedDRA. Częstość występowania poszczególnych działań niepożądanych określa się w następujący sposób: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10 000). Tabela 1: Działania niepożądane

CHPL leku Omvoh, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg/15 ml

Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządówMedDRA	Częstość występowania	Działanie niepożądane
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze	Często	Zakażenia górnych dróg oddechowycha
Niezbyt często	Półpasiec
Zaburzenia układu immunologicznego	Niezbyt często	Reakcje nadwrażliwości związane z infuzją
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe itkanki łącznej	Często	Ból stawów
Zaburzenia układu nerwowego	Często	Bóle głowy
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej	Często	Wysypkab
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania	Często	Reakcje w miejscu wstrzyknięciac
Niezbyt często	Reakcje w miejscu infuzjid
Badania diagnostyczne	Niezbyt często	Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej
Niezbyt często	Zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej

CHPL leku Omvoh, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg/15 ml

Działania niepożądane

a Obejmuje: ostre zapalenie zatok, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, dyskomfort w obrębie jamy ustnej i gardła, ból jamy ustnej i gardła, zapalenie gardła, nieżyt nosa, zapalenie zatok, zapalenie migdałków podniebiennych, zakażenie górnych dróg oddechowych i wirusowe zakażenie górnych dróg oddechowych. b Obejmuje: wysypkę, wysypkę plamistą, wysypkę grudkowo-plamistą oraz wysypkę grudkową i wysypkę świądową. c Zgłoszono w badaniu dotyczącym leczenia podtrzymującego mirikizumabem, w którym podawano mirikizumab we wstrzyknięciach podskórnych. d Zgłoszono w badaniu dotyczącym leczenia indukcyjnego mirikizumabem, w którym podawano mirikizumab w infuzji dożylnej. Opis wybranych działań niepożądanych Reakcje nadwrażliwości związane z infuzją (LUCENT-1, tygodnie 1-12) Reakcje nadwrażliwości związane z infuzją zgłaszano u 0,4% pacjentów leczonych mirikizumabem. Wszystkie reakcje nadwrażliwości związane z infuzją zgłaszano jako nieciężkie.

CHPL leku Omvoh, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg/15 ml

Działania niepożądane

Reakcje w miejscu wstrzyknięcia (LUCENT-2, tygodnie 12-52) Reakcje w miejscu wstrzyknięcia zgłaszano u 8,7% pacjentów leczonych mirikizumabem. Najczęstszymi reakcjami były ból w miejscu wstrzyknięcia, odczyn w miejscu wstrzyknięcia i rumień w miejscu wstrzyknięcia. Objawy te zgłaszano jako nieciężkie, łagodne i przemijające. Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT) i aminotransferazy asparaginianowej (AspAT) W ciągu pierwszych 12 tygodni (LUCENT-1) zgłaszano zwiększenie aktywności AlAT u 0,4% pacjentów leczonych mirikizumabem. Zwiększenie aktywności AspAT zgłaszano u 0,5% pacjentów leczonych mirikizumabem. Wszystkie działania niepożądane zgłaszano jako nieciężkie, o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu. We wszystkich okresach leczenia mirikizumabem w programie badań klinicznych dotyczących wrzodziejącego zapalenia jelita grubego (w tym w kontrolowanych placebo i prowadzonych metodą otwartej próby okresach indukcji i leczenia podtrzymującego) stwierdzono zwiększenie aktywności AlAT do ≥3 x górna granicy normy (GGN) (2,0%), ≥5 x GGN (0,7%) i ≥10 x GGN (0,2%) oraz zwiększenie aktywności AspAT do ≥3 x GGN (2,1%), ≥5 x GGN (1,1%) i ≥10 x GGN (0,1%) u pacjentów otrzymujących mirikizumab (patrz punkt 4.4).

CHPL leku Omvoh, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg/15 ml

Działania niepożądane

Tym zwiększeniom towarzyszyło – lub nie – jednoczesne zwiększenie stężenia bilirubiny całkowitej. Immunogenność Po 12 miesiącach leczenia u maksymalnie 23% pacjentów leczonych mirikizumabem rozwinęły się przeciwciała przeciwlekowe. W większości przypadków ich miano było małe, a w testach wykazano działanie neutralizujące. Większe miano przeciwciał u około 2% pacjentów leczonych mirikizumabem wiązało się z mniejszym stężeniem mirikizumabu w surowicy i zmniejszoną odpowiedzią kliniczną. Nie stwierdzono związku między przeciwciałami przeciwko mirikizumabowi a nadwrażliwością lub reakcjami w miejscu wstrzyknięcia. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.

CHPL leku Omvoh, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg/15 ml

Działania niepożądane

Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .

CHPL leku Omvoh, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg/15 ml

Przedawkowanie

4.9 Przedawkowanie W badaniach klinicznych podawano mirikizumab w dawkach do 2400 mg dożylnie i do 500 mg podskórnie bez wystąpienia toksyczności ograniczającej dawkę. W przypadku przedawkowania należy obserwować pacjenta pod kątem przedmiotowych i podmiotowych objawów działań niepożądanych oraz natychmiast rozpocząć odpowiednie leczenie objawowe.

CHPL leku Omvoh, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg/15 ml

Właściwości farmakodynamiczne

5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki immunosupresyjne, inhibitory interleukiny, kod ATC: L04AC24 Mechanizm działania Mirikizumab jest humanizowanym przeciwciałem monoklonalnym klasy IgG4 przeciw interleukinie 23 (anty-IL-23), które wiąże się selektywnie z podjednostką p19 ludzkiej cytokiny IL-23 i hamuje jej interakcję z receptorem IL-23. IL-23, cytokina regulatorowa, wpływa na różnicowanie, ekspansję i przeżycie subpopulacji limfocytów T (np. limfocytów Th17 i Tc17) oraz subpopulacji komórek uczestniczących w mechanizmie odporności wrodzonej, stanowiących źródła cytokin efektorowych, w tym IL-17A, IL- 17F i IL-22, które przyczyniają się do rozwoju choroby zapalnej. U ludzi wykazano, że selektywne blokowanie IL-23 normalizuje wytwarzanie tych cytokin. Działanie farmakodynamiczne Biomarkery stanu zapalnego oznaczano w badaniach fazy 3 dotyczących wrzodziejącego zapalenia jelita grubego.

CHPL leku Omvoh, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg/15 ml

Właściwości farmakodynamiczne

Mirikizumab podawany dożylnie co 4 tygodnie w ramach dawkowania indukcyjnego znacząco zmniejszył stężenie kalprotektyny w kale i białka C-reaktywnego w okresie od oceny początkowej do tygodnia 12. Ponadto mirikizumab podawany podskórnie co 4 tygodnie w ramach dawkowania podtrzymującego pozwalał utrzymać znacząco zmniejszone stężenie kalprotektyny w kale i białka C-reaktywnego przez okres 40 tygodni. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania mirikizumabu oceniano u dorosłych pacjentów z czynnym wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego w dwóch randomizowanych, kontrolowanych placebo, wieloośrodkowych badaniach z podwójnie ślepą próbą. Zakwalifikowani pacjenci mieli potwierdzone rozpoznanie wrzodziejącego zapalenia jelita grubego od co najmniej 3 miesięcy i aktywną postać choroby o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego, co zdefiniowano jako wynik od 4 do 9 w zmodyfikowanej skali Mayo, w tym wynik ≥2 w podskali endoskopowej Mayo.

CHPL leku Omvoh, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg/15 ml

Właściwości farmakodynamiczne

U pacjentów stwierdzono niepowodzenie leczenia (zdefiniowane jako utrata odpowiedzi, niedostateczna odpowiedź lub nietolerancja) kortykosteroidami lub lekami immunomodulacyjnymi (6-merkaptopuryną, azatiopryną) lub co najmniej jednym lekiem biologicznym (antagonistą TNFα i (lub) wedolizumabem) lub tofacytynibem. LUCENT-1 było badaniem oceniającym podawane dożylnie leczenie indukcyjne trwające do 12 tygodni, po którym przeprowadzono 40-tygodniowe badanie z randomizacją do podawanego podskórnie leczenia podtrzymującego (LUCENT-2), co dawało łącznie co najmniej 52-tygodniowy okres leczenia. Średnia wieku wynosiła 42,5 roku. 7,8% pacjentów było w wieku ≥65 lat, a 1,0% pacjentów w wieku ≥75 lat. 59,8% stanowili mężczyźni; 40,2% stanowiły kobiety. U 53,2% pacjentów występowała ciężka aktywna postać choroby, charakteryzująca się wynikiem od 7 do 9 w zmodyfikowanej skali Mayo.

CHPL leku Omvoh, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg/15 ml

Właściwości farmakodynamiczne

Wyniki dotyczące skuteczności przedstawione dla badań LUCENT-1 i LUCENT-2 były oparte na centralnie przeprowadzonej analizie badań endoskopowychi histopatologicznych. LUCENT-1 W badaniu LUCENT-1 do populacji, w której oceniano pierwszorzędowe parametry skuteczności włączono 1162 pacjentów. Pacjenci zostali losowo przydzieleni w stosunku 3:1 do grupy otrzymującej mirikizumab 300 mg w infuzji dożylnej lub placebo, w tygodniu 0, tygodniu 4. i tygodniu 8. Pierwszorzędowym punktem końcowym w badaniu oceniającym leczenie indukcyjne był odsetek pacjentów w remisji klinicznej [punktacja w zmodyfikowanej skali Mayo (MMS) zdefiniowana jako: wynik w podskali częstości wypróżnień (SF) = 0 lub 1 z ≥1-punktowym zmniejszeniem w stosunku do wartości początkowej, wynik w podskali oceny krwawienia z odbytu (RB) = 0 oraz wynik w podskali endoskopowej (ES) = 0 lub 1 (z wyjątkiem kruchości)] w tygodniu 12.

CHPL leku Omvoh, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg/15 ml

Właściwości farmakodynamiczne

Pacjenci biorący udział w tych badaniach mogli otrzymywać jednocześnie inne terapie, w tym aminosalicylany (74,3%), leki immunomodulujące (24,1%, takie jak azatiopryna, 6-merkaptopuryna lub metotreksat) i doustne kortykosteroidy (39,9%; prednizon w dawce dobowej do 20 mg lub jego odpowiednik) w stałej dawce przed rozpoczęciem i w okresie leczenia indukcyjnego. Zgodnie z protokołem dawka doustnych kortykosteroidów była zmniejszana po zakończeniu leczenia indukcyjnego. W populacji, w której oceniano pierwszorzędowe parametry skuteczności, 57,1% uczestników nie było wcześniej leczonych lekami biologicznymi ani tofacytynibem. U 41,2% pacjentów leczenie lekiem biologicznym lub tofacytynibem zakończyło się niepowodzeniem. U 36,3% pacjentów stwierdzono niepowodzenie co najmniej jednej wcześniejszej terapii anty-TNF, u 18,8% nie powiodło się leczenie wedolizumabem, a u 3,4% pacjentów niepowodzeniem zakończyło się leczenie tofacytynibem.

CHPL leku Omvoh, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg/15 ml

Właściwości farmakodynamiczne

U 20,1% pacjentów stwierdzono niepowodzenie leczenia więcej niż jednym lekiem biologicznym lub tofacytynibem. Dodatkowe 1,7% pacjentów otrzymywało wcześniej lek biologiczny lub tofacytynib, a leczenie to zakończyło się powodzeniem. W badaniu LUCENT-1 w grupie leczonej mirikizumabem odnotowano istotnie większy odsetek pacjentów z remisją kliniczną w porównaniu z grupą otrzymującą placebo w tygodniu 12 (tabela 2). Już w tygodniu 2. uzyskano większe zmniejszenie wyników w podskali RB i zmniejszenie punktacji w podskali SF u pacjentów leczonych mirikizumabem. Tabela 2: Podsumowanie kluczowych punktów końcowych dotyczących skuteczności w badaniu LUCENT-1 (tydzień 12. , o ile nie wskazano inaczej)

CHPL leku Omvoh, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg/15 ml

Właściwości farmakodynamiczne

	Placebo N = 294	Mirikizumab iv.N = 868	Różnica między schematami leczenia i99,875% CI
N	%	N	%
Remisja kliniczna*1	39	13,3%	210	24,2%	11,1%(3,2%, 19,1%)c
Pacjenci, u których wcześniej nie stosowano leków biologicznych aniinhibitorów JAKa	27/171	15,8%	152/492	30,9%	– – –
Pacjenci, u których stwierdzono niepowodzenieb leczenia conajmniej jednym lekiem biologicznym lub inhibitorem JAKd	10/118	8,5%	55/361	15,2%	– – –
Alternatywna remisja kliniczna*2	43	14,6%	222	25,6%	11,1%(3,0%, 19,3%)c
Pacjenci, u których wcześniej niestosowano leków biologicznych ani inhibitorów JAKa	31/171	18,1%	160/492	32,5%	– – –
Pacjenci, u których stwierdzono niepowodzenieb leczenia co najmniej jednym lekiembiologicznym lub inhibitorem JAKd	10/118	8,5%	59/361	16,3%	– – –
Odpowiedź kliniczna*3	124	42,2%	551	63,5%	21,4%(10,8%, 32,0%)c
Pacjenci, u których wcześniej nie stosowano leków biologicznych aniinhibitorów JAKa	86/171	50,3%	345/492	70,1%	– – –
Pacjenci, u których stwierdzono niepowodzenieb leczenia co najmniej jednym lekiembiologicznym lub inhibitorem JAKd	35/118	29,7%	197/361	54,6%	– – –
Poprawa w obrazie endoskopowym*4	62	21,1%	315	36,3%	15,4%(6,3%, 24,5%)c
Pacjenci, u których wcześniej nie stosowano leków biologicznych ani inhibitorów JAKa	48/171	28,1%	226/492	45,9%	– – –

CHPL leku Omvoh, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg/15 ml

Właściwości farmakodynamiczne

Pacjenci, u których stwierdzono niepowodzenieb leczenia co najmniej jednym lekiembiologicznym lub inhibitorem JAKd	12/118	10,2%	85/361	23,5%	– – –
Remisja objawowa (tydzień 4.)*5	38	12,9%	189	21,8%	9,2%(1,4%, 16,9%)c
Pacjenci, u których wcześniej nie stosowano leków biologicznych aniinhibitorów JAKa	26/171	15,2%	120/492	24,4%	– – –
Pacjenci, u których stwierdzono niepowodzenieb leczenia conajmniej jednym lekiem biologicznym lub inhibitorem JAKd	10/118	8,5%	67/361	18,6%	– – –
Remisja objawowa*5	82	27,9%	395	45,5%	17,5%(7,5%, 27,6%)c
Pacjenci, u których wcześniej niestosowano leków biologicznych ani inhibitorów JAKa	57/171	33,3%	248/492	50,4%	– – –
Pacjenci, u których stwierdzono niepowodzenieb leczenia co najmniej jednym lekiembiologicznym lub inhibitorem JAKd	22/118	18,6%	139/361	38,5%	– – –
Poprawa stanu błony śluzowej w obrazie histopatologicznym/endoskopowym*6	41	13,9%	235	27,1%	13,4%(5,5%, 21,4%)c
Pacjenci, u których wcześniej niestosowano leków biologicznych ani inhibitorów JAKa	32/171	18,7%	176/492	35,8%	– – –
Pacjenci, u których stwierdzono niepowodzenieb leczenia co najmniej jednym lekiembiologicznym lub inhibitorem JAKd	8/118	6,8%	56/361	15,5%	– – –
	Placebo N = 294	Mirikizumab iv.N = 868	Różnica między schematami leczeniai 99,875% CI
ŚredniaLS	Błąd standardowy	ŚredniaLS	Błąd standardowy
Nasilenie parcia na stolec*7	-1,63	0,141	-2,59	0,083	-0,95(-1,47; -0,44)c
Pacjenci, u których wcześniej niestosowano leków biologicznych ani inhibitorów JAKa	-2,08	0,174	-2,72	0,101	– – –
Pacjenci, u których stwierdzono niepowodzenieb leczenia co najmniej jednym lekiembiologicznym lub inhibitorem JAKd	-0,95	0,227	-2,46	0,126	– – –

CHPL leku Omvoh, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg/15 ml

Właściwości farmakodynamiczne

Objaśnienie skrótów: CI = przedział ufności; iv. = dożylnie; LS = metoda najmniejszych kwadratów * 1 Remisja kliniczna na podstawie wyniku w zmodyfikowanej skali Mayo (MMS), zdefiniowana jako: wynik w podskali częstości wypróżnień (SF) = 0 lub 1 z ≥1-punktowym zmniejszeniem w stosunku do wartości początkowej, wynik w podskali oceny krwawienia z odbytu (RB) = 0 oraz wynik w podskali endoskopowej (ES) = 0 lub 1 (z wyłączeniem kruchości). * 2 Alternatywna remisja kliniczna na podstawie wyniku w zmodyfikowanej skali Mayo (MMS), zdefiniowana jako: wynik w podskali częstości wypróżnień (SF) = 0 lub 1, wynik w podskali oceny krwawienia z odbytu (RB) = 0 oraz wynik w podskali endoskopowej (ES) = 0 lub 1 (z wyjątkiem kruchości). * 3 Odpowiedź kliniczna na podstawie wyniku w skali MMS, zdefiniowana jako: zmniejszenie punktacji w skali MMS o ≥2 punkty i zmniejszenie o ≥30% w stosunku do wartości początkowej oraz zmniejszenie o ≥1 punkt wyniku w podskali RB w stosunku do wartości początkowej lub wynik 0 lub 1 w podskali RB.

CHPL leku Omvoh, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg/15 ml

Właściwości farmakodynamiczne

* 4 Poprawa w obrazie endoskopowym zdefiniowana jako: ES = 0 lub 1 (z wyjątkiem kruchości). * 5 Remisja objawowa zdefiniowana jako: SF = 0 lub SF = 1 z ≥1-punktowym zmniejszeniem w stosunku do wartości początkowej i RB = 0. * 6 Poprawa stanu błony śluzowej w obrazie histopatologicznym/endoskopowym zdefiniowana jako spełnienie obu poniższych warunków: 1. Poprawa w obrazie histopatologicznym, zdefiniowana przy użyciu systemu punktacji Geboesa z naciekiem neutrofilów w <5% krypt, bez niszczenia krypt i bez występowania nadżerek, owrzodzeń ani tkanki ziarninowej. 2. Poprawa w obrazie endoskopowym zdefiniowana jako ES = 0 lub 1 (z wyjątkiem kruchości). * 7 Zmiana w stosunku do wartości początkowej w skali numerycznej (NRS) oceniającej parcie na stolec. a) Dodatkowych 5 pacjentów otrzymujących placebo i 15 pacjentów otrzymujących mirikizumab, którzy wcześniej byli poddani udanemu leczeniu lekiem biologicznym lub inhibitorem JAK.

CHPL leku Omvoh, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg/15 ml

Właściwości farmakodynamiczne

b) Utrata odpowiedzi, niedostateczna odpowiedź lub nietolerancja leczenia. c) p <0,001 d) Wyniki dotyczące mirikizumabu w podgrupie pacjentów, u których leczenie więcej niż jednym lekiem biologicznym lub inhibitorem JAK zakończyło się niepowodzeniem, były zgodne z wynikami w całej populacji. LUCENT-2 W badaniu LUCENT-2 oceniono 544 pacjentów spośród 551 pacjentów, u których uzyskano odpowiedź kliniczną po zastosowaniu mirikizumabu w badaniu LUCENT-1 w tygodniu 12. (patrz Tabela 2). Pacjenci zostali ponownie przydzieleni losowo w stosunku 2:1 do grupy stosującej schemat leczenia podtrzymującego podawanym podskórnie mirikizumabem 200 mg lub placebo co 4 tygodnie przez 40 tygodni (czyli przez 52 tygodnie od rozpoczęcia podawania dawki indukcyjnej). Pierwszorzędowym punktem końcowym w badaniu oceniającym leczenie podtrzymujące był odsetek pacjentów w remisji klinicznej (taka sama definicja jak w badaniu LUCENT-1) w tygodniu 40.

CHPL leku Omvoh, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg/15 ml

Właściwości farmakodynamiczne

W przypadku pacjentów otrzymujących kortykosteroidy w badaniu LUCENT-1 konieczne było zmniejszenie dawki kortykosteroidów po włączeniu do badania LUCENT-2. Remisję kliniczną odnotowano u znacząco większego odsetka pacjentów w grupie leczonej mirikizumabem w porównaniu z grupą otrzymującą placebo w tygodniu 40. (patrz Tabela 3). Tabela 3: Podsumowanie kluczowych punktów końcowych dotyczących skuteczności w badaniu LUCENT-2 (tydzień 40.; 52 tygodnie od rozpoczęcia podawania dawki indukcyjnej)

CHPL leku Omvoh, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg/15 ml

Właściwości farmakodynamiczne

	Placebo N = 179	Mirikizumab sc.N = 365	Różnica między schematami leczeniai 95% CI
N	%	N	%
Remisja kliniczna*1	45	25,1%	182	49,9%	23,2%(15,2%, 31,2%)c
Pacjenci, u których wcześniej nie stosowano leków biologicznych ani inhibitorówJAKa	35/114	30,7%	118/229	51,5%	– – –

CHPL leku Omvoh, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg/15 ml

Właściwości farmakodynamiczne

Pacjenci, u których stwierdzono niepowodzenieb leczenia co najmniej jednym lekiem biologicznym lubinhibitorem JAKd	10/64	15,6%	59/128	46,1%	– – –
Alternatywna remisja kliniczna*2	47	26,3%	189	51,8%	24,1%(16,0%, 32,2%)c
Pacjenci, u których wcześniej nie stosowano leków biologicznych ani inhibitorówJAKa	37/114	32,5%	124/229	54,1%	– – –
Pacjenci, u których stwierdzono niepowodzenieb leczenia co najmniej jednym lekiem biologicznym lubinhibitorem JAKd	10/64	15,6%	60/128	46,9%	– – –
Utrzymanie remisji klinicznej do tygodnia 40.*3	24/65	36,9%	91/143	63,6%	24,8%(10,4%, 39,2%)c
Pacjenci, u których wcześniej nie stosowano leków biologicznych ani inhibitorówJAKa	22/47	46,8%	65/104	62,5%	– – –
Pacjenci, u których stwierdzono niepowodzenieb leczenia co najmniej jednym lekiem biologicznym lubinhibitorem JAKd	2/18	11,1%	24/36	66,7%	– – –
Remisja bez leczenia kortykosteroidami*4	39	21,8%	164	44,9%	21,3%(13,5%, 29,1%)c
Pacjenci, u których wcześniej nie stosowano leków biologicznych ani inhibitorówJAKa	30/114	26,3%	107/229	46,7%	– – –
Pacjenci, u których stwierdzono niepowodzenieb leczenia co najmniej jednym lekiem biologicznym lubinhibitorem JAKd	9/64	14,1%	52/128	40,6%	– – –
Poprawa w obrazieendoskopowym*5	52	29,1%	214	58,6%	28,5%(20,2%, 36,8%)c
Pacjenci, u których wcześniej nie stosowano leków biologicznych ani inhibitorówJAKa	39/114	34,2%	143/229	62,4%	– – –
Pacjenci, u których stwierdzono niepowodzenieb leczenia co najmniej jednym lekiem biologicznym lubinhibitorem JAKd	13/64	20,3%	65/128	50,8%	– – –
Remisja w obrazie histopatologicznym/endoskopowym błony śluzowej*6	39	21,8%	158	43,3%	19,9%(12,1%, 27,6%)c
Pacjenci, u których wcześniej nie stosowano lekówbiologicznych ani inhibitorów JAKa	30/114	26,3%	108/229	47,2%	– – –

CHPL leku Omvoh, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg/15 ml

Właściwości farmakodynamiczne

Pacjenci, u których stwierdzono niepowodzenieb leczenia co najmniej jednym lekiem biologicznym lubinhibitorem JAKd	9/64	14,1%	46/128	35,9%	– – –
Remisja pod względem parciana stolec*7	43/172	25,0%	144/336	42,9%	18,1%(9,8%, 26,4%)c
Pacjenci, u których wcześniej nie stosowano leków biologicznych ani inhibitorówJAKa	31/108	28,7%	96/206	46,6%	– – –
Pacjenci, u których stwierdzono niepowodzenieb leczenia co najmniej jednym lekiem biologicznym lubinhibitorem JAKd	12/63	19,0%	43/122	35,2%	– – –
	Placebo N = 179	Mirikizumab sc.N = 365	Różnica między schematami leczeniai 95% CI
ŚredniaLS	Błąd standardowy	ŚredniaLS	Błąd standardowy
Nasilenie parcia na stolec*8	-2,74	0,202	-3,80	0,139	-1,06(-1,51; -0,61)c
Pacjenci, u których wcześniej nie stosowano leków biologicznych ani inhibitorówJAKa	-2,69	0,233	-3,82	0,153	– – –
Pacjenci, u których stwierdzono niepowodzenieb leczenia co najmniej jednym lekiem biologicznym lubinhibitorem JAKd	-2,66	0,346	-3,60	0,228	– – –

CHPL leku Omvoh, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg/15 ml

Właściwości farmakodynamiczne

Objaśnienie skrótów: CI = przedział ufności; sc. = podskórnie; LS = metoda najmniejszych kwadratów * 1, 2 Patrz przypisy w Tabeli 2. * 3 Odsetek pacjentów z remisją kliniczną w tygodniu 40. wśród pacjentów z remisją kliniczną w tygodniu 12., gdzie remisję kliniczną zdefiniowano jako: wynik w podskali częstości wypróżnień (SF) = 0 lub SF = 1 z ≥1-punktowym zmniejszeniem w stosunku do wartości początkowej przed leczeniem indukcyjnym, wynik w podskali oceny krwawienia z odbytu (RB) = 0 oraz wynik w podskali endoskopowej (ES) = 0 lub 1 (z wyjątkiem kruchości). * 4 Remisja bez leczenia kortykosteroidami i bez operacji, zdefiniowana jako: remisja kliniczna w tygodniu 40. i remisja objawowa w tygodniu 28. oraz niestosowanie kortykosteroidów przez ≥12 tygodni przed tygodniem 40. * 5 Poprawa w obrazie endoskopowym zdefiniowana jako: ES = 0 lub 1 (z wyjątkiem kruchości). * 6 Remisja w obrazie histopatologicznym/endoskopowym błony śluzowej zdefiniowana jako spełnienie obu poniższych warunków: 1.

CHPL leku Omvoh, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg/15 ml

Właściwości farmakodynamiczne

Remisja w obrazie histopatologicznym, zdefiniowana jako wynik 0 indeksu Geboesa dla następujących podkategorii: 2b (neutrofile w blaszce właściwej), 3 (neutrofile w nabłonku), 4 (zniszczenie krypt) i 5 (nadżerki lub owrzodzenia) oraz 2. Wynik 0 lub 1 w podskali endoskopowej Mayo (z wyjątkiem kruchości). * 7 Wynik 0 lub 1 w numerycznej skali ocen (NRS) u pacjentów z początkowym wynikiem ≥3 w skali NRS oceniającej parcie na stolec w badaniu LUCENT-1 * 8 Zmiana w stosunku do wartości początkowej w skali numerycznej oceniającej parcie na stolec. a) Dodatkowy 1 pacjent otrzymujący placebo i 8 pacjentów otrzymujących mirikizumab, którzy wcześniej byli poddani udanemu leczeniu lekiem biologicznym lub inhibitorem JAK. b) Utrata odpowiedzi, niedostateczna odpowiedź lub nietolerancja leczenia. c) p <0,001 d) Wyniki dotyczące mirikizumabu w podgrupie pacjentów, u których leczenie więcej niż jednym lekiem biologicznym lub inhibitorem JAK zakończyło się niepowodzeniem, były zgodne z wynikami w całej populacji.

CHPL leku Omvoh, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg/15 ml

Właściwości farmakodynamiczne

Profil skuteczności i bezpieczeństwa stosowania mirikizumabu był spójny we wszystkich podgrupach, tj. wyodrębnionych według wieku, płci, masy ciała, nasilenia choroby na początku badania i regionu. Wielkość efektu może się różnić. W tygodniu 40. u większego odsetka pacjentów wystąpiła odpowiedź kliniczna (zdefiniowana jako zmniejszenie wyniku w skali MMS o ≥2 punkty i zmniejszenie o ≥30% w stosunku do wartości początkowej oraz zmniejszenie o ≥1 punkt wyniku w podskali RB w stosunku do wartości początkowej lub wynik 0 lub 1 w podskali RB) w grupie osób z odpowiedzią na leczenie mirikizumabem, zrandomizowanych ponownie do otrzymywania mirikizumabu (80%) w porównaniu do grupy osób z odpowiedzią na leczenie mirikizumabem, zrandomizowanych ponownie do otrzymywania placebo (49%). Pacjenci z odpowiedzią na przedłużone leczenie indukcyjne mirikizumabem w tygodniu 24. (LUCENT- 2) W grupie pacjentów leczonych mirikizumabem, u których nie stwierdzono odpowiedzi na leczenie w tygodniu 12.

CHPL leku Omvoh, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg/15 ml

Właściwości farmakodynamiczne

w badaniu LUCENT-1 i którzy otrzymali w warunkach otwartej próby dodatkowe 3 dawki mirikizumabu 300 mg dożylnie co 4 tygodnie, u 53,7% uzyskano odpowiedź kliniczną w tygodniu 12. w badaniu LUCENT-2, a 52,9% pacjentów leczonych mirikizumabem kontynuowało leczenie podtrzymujące, otrzymując 200 mg mirikizumabu podskórnie co 4 tygodnie; wśród tych pacjentów 72,2% uzyskało odpowiedź kliniczną, a 36,1% osiągnęło remisję kliniczną w tygodniu 40. Przywrócenie skuteczności po utracie odpowiedzi na leczenie podtrzymujące mirikizumabem (LUCENT-2) 19 pacjentów, u których wystąpiła po raz pierwszy utrata odpowiedzi (5,2%) między tygodniem 12. a tygodniem 28. badania LUCENT-2, otrzymało w warunkach otwartej próby leczenie ratunkowe mirikizumabem 300 mg dożylnie w 3 dawkach podawanych co 4 tygodnie; 12 z tych pacjentów (63,2%) uzyskało odpowiedź objawową, a 7 pacjentów (36,8%) osiągnęło remisję objawową po 12 tygodniach. Normalizacja obrazu endoskopowego w tygodniu 40.

CHPL leku Omvoh, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg/15 ml

Właściwości farmakodynamiczne

Normalizację obrazu endoskopowego błony śluzowej zdefiniowano jako wynik 0 w podskali endoskopowej Mayo. W tygodniu 40. badania LUCENT-2 normalizację obrazu endoskopowego uzyskano u 81/365 (22,2%) pacjentów leczonych mirikizumabem i u 24/179 (13,4%) pacjentów w grupie otrzymującej placebo. Histopatologiczne punkty końcowe W tygodniu 12. większy odsetek pacjentów w grupie otrzymującej mirikizumab osiągnął poprawę obrazu histopatologicznego (39,2%) w porównaniu z pacjentami w grupie otrzymującej placebo (20,7%). W tygodniu 40. remisję w obrazie histopatologicznym stwierdzono u większej liczby pacjentów w grupie otrzymującej mirikizumab (48,5%) w porównaniu z grupą stosującą placebo (24,6%). Stabilne utrzymanie remisji objawowej Stabilne utrzymanie remisji objawowej zdefiniowano jako odsetek pacjentów z remisją objawową stwierdzoną podczas co najmniej 7 z 9 wizyt od tygodnia 4. do tygodnia 36. oraz z remisją objawową w tygodniu 40.

CHPL leku Omvoh, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg/15 ml

Właściwości farmakodynamiczne

wśród pacjentów z remisją objawową i odpowiedzią kliniczną w tygodniu 12. badania LUCENT-1. W tygodniu 40. badania LUCENT-2 odsetek pacjentów, u których stwierdzono stabilne utrzymanie remisji objawowej był większy wśród pacjentów leczonych mirikizumabem (69,7%) w porównaniu z pacjentami otrzymującymi placebo (38,4%). Jakość życia związana ze zdrowiem W tygodniu 12. badania LUCENT-1 pacjenci otrzymujący mirikizumab wykazywali znacząco większą klinicznie istotną poprawę całkowitego wyniku kwestionariusza oceny nieswoistego zapalenia jelit (IBDQ) (p ≤0,001) w porównaniu z pacjentami stosującymi placebo. Odpowiedź wg IBDQ zdefiniowano jako co najmniej 16-punktową poprawę w stosunku do początkowego wyniku IBDQ, a remisję wg IBDQ zdefiniowano jako wynik wynoszący co najmniej 170. W tygodniu 12.

CHPL leku Omvoh, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg/15 ml

Właściwości farmakodynamiczne

badania LUCENT-1 u 57,5% pacjentów leczonych mirikizumabem uzyskano remisję wg IBDQ w porównaniu z 39,8% pacjentów otrzymujących placebo (p <0,001), a u 72,7% pacjentów leczonych mirikizumabem uzyskano odpowiedź wg IBDQ w porównaniu z 55,8% pacjentów otrzymujących placebo. W tygodniu 40. badania LUCENT-2 u 72,3% pacjentów leczonych mirikizumabem stwierdzono utrzymanie remisji wg IBDQ w porównaniu z 43,0% pacjentów otrzymujących placebo, a 79,2% pacjentów leczonych mirikizumabem uzyskało odpowiedź wg IBDQ w porównaniu z 49,2% pacjentów otrzymujących placebo. Wyniki leczenia oceniane przez pacjenta Zmniejszenie nasilenia parcia na stolec obserwowano już w tygodniu 2. u pacjentów leczonych mirikizumabem w badaniu LUCENT-1. Pacjenci otrzymujący mirikizumab osiągnęli znaczącą remisję pod względem parcia na stolec w porównaniu z pacjentami w grupie otrzymującej placebo w tygodniu 12. badania LUCENT-1 (22,1% w porównaniu z 12,3%) i w tygodniu 40.

CHPL leku Omvoh, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg/15 ml

Właściwości farmakodynamiczne

badania LUCENT-2 (42,9% w porównaniu z 25%). Pacjenci otrzymujący mirikizumab wykazywali istotną poprawę pod względem uczucia zmęczenia już w tygodniu 2. badania LUCENT-1, a poprawa utrzymywała się do tygodnia 40. badania LUCENT-2. Już w tygodniu 4. wystąpiło również znacząco większe zmniejszenie nasilenia bólu brzucha. Hospitalizacje i operacje związane z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego Do tygodnia 12. badania LUCENT-1 (włącznie) odsetek pacjentów hospitalizowanych z powodu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego wynosił 0,3% (3/868) w grupie otrzymującej mirikizumab i 3,4% (10/294) w grupie stosującej placebo. Operacje związane z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego zgłoszono u 0,3% (3/868) pacjentów otrzymujących mirikizumab i u 0,7% (2/294) pacjentów w grupie stosującej placebo. W grupie leczonej mirikizumabem w badaniu LUCENT-2 nie odnotowano żadnych hospitalizacji ani operacji związanych z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego.

CHPL leku Omvoh, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg/15 ml

Właściwości farmakodynamiczne

Dzieci i młodzież Europejska Agencja Leków wstrzymała obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego Omvoh w jednej lub kilku podgrupach populacji dzieci i młodzieży w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).

CHPL leku Omvoh, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg/15 ml

Właściwości farmakokinetyczne

5.2 Właściwości farmakokinetyczne Nie stwierdzono widocznej kumulacji stężenia mirikizumabu w surowicy po podaniu podskórnym co 4 tygodnie. Średnie (współczynnik zmienności [CV%]) C max i pole pod krzywą (AUC) po podaniu dawek indukcyjnych (300 mg co 4 tygodnie podawane w infuzji dożylnej) u pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego wynosiły odpowiednio 99,7 (22,7) µg/ml i 538 (34,4) µg*dobę/ml. Średnie (CV%) C max i pole pod krzywą (AUC) po podaniu dawek podtrzymujących (200 mg co 4 tygodnie we wstrzyknięciach podskórnych) wynosiły odpowiednio 10,1 (52,1) µg/ml i 160 (57,6) µg*dobę/ml. Wchłanianie Po podaniu podskórnym mirikizumabu maksymalne stężenie leku w surowicy krwi było osiągane 2- 3 dni po podaniu, a szacowana bezwzględna biodostępność wynosiła 44%. Miejsce wstrzyknięcia nie wpływało istotnie na wchłanianie mirikizumabu. Dystrybucja Średnia całkowita objętość dystrybucji wynosiła 4,83 l.

CHPL leku Omvoh, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg/15 ml

Właściwości farmakokinetyczne

Metabolizm Mirikizumab jest humanizowanym przeciwciałem monoklonalnym klasy IgG4 i przewiduje się, że będzie rozkładany do niewielkich cząsteczek peptydów i aminokwasów na szlakach katabolicznych w ten sam sposób, co endogenne immunoglobuliny G. Eliminacja W analizie populacyjnej farmakokinetyki (PK) średni pozorny klirens wynosił 0,0229 l/h, a średni okres półtrwania w fazie eliminacji wynosił około 9,3 doby u pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego. Klirens jest niezależny od dawki. Proporcjonalność dawki Mirikizumab wykazywał liniową farmakokinetykę z proporcjonalnym do dawki zwiększeniem ekspozycji w zakresie dawek od 5 do 2400 mg podawanych w infuzji dożylnej lub w zakresie dawek od 120 do 400 mg podawanych we wstrzyknięciu podskórnym u pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego lub u zdrowych ochotników.

CHPL leku Omvoh, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg/15 ml

Właściwości farmakokinetyczne

Szczególne grupy pacjentów Analiza farmakokinetyki populacyjnej wykazała, że wiek, płeć, masa ciała ani rasa/pochodzenie etniczne nie miały klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę mirikizumabu (patrz także punkt 4.8, „Immunogenność”). Wśród 1362 pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego narażonych na działanie mirikizumabu w badaniach fazy 2 i 3, 99 (7,3%) pacjentów było w wieku 65 lat lub starszych, a 11 (0,8%) pacjentów było w wieku 75 lat lub starszych. Zaburzenia czynności nerek lub wątroby Nie przeprowadzono specjalnych badań z zakresu farmakologii klinicznej dotyczących oceny wpływu zaburzeń czynności nerek i wątroby na farmakokinetykę mirikizumabu. Populacyjna analiza farmakokinetyczna wykazała, że klirens kreatyniny (w zakresie od 36,2 do 291 ml/min) ani stężenie bilirubiny całkowitej (w zakresie od 1,5 do 29 µmol/l) nie wpływają na farmakokinetykę mirikizumabu.

CHPL leku Omvoh, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg/15 ml

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa, nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. Rakotwórczość / mutagenność Nie przeprowadzono badań nieklinicznych dotyczących oceny potencjalnego działania rakotwórczego i mutagennego mirikizumabu. Zaburzenia płodności U dojrzałych płciowo małp cynomolgus, które otrzymywały mirikizumab raz w tygodniu przez 26 tygodni, w dawce 100 mg/kg mc. (co najmniej 30 razy większej od dawki podtrzymującej stosowanej u ludzi) nie obserwowano wpływu leku na masę narządów rozrodczych ani obraz histopatologiczny.

CHPL leku Omvoh, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg/15 ml

Dane farmaceutyczne

6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sodu cytrynian dwuwodny Kwas cytrynowy bezwodny Sodu chlorek Polisorbat 80 Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. Produktu Omvoh nie należy podawać jednocześnie z innymi produktami leczniczymi przez tę samą linię dożylną. 6.3 Okres ważności 2 lata. Po rozcieńczeniu Wykazano stabilność chemiczną i fizyczną podczas stosowania rozcieńczonego roztworu przygotowanego z użyciem roztworu chlorku sodu o stężeniu 9 mg/ml (0,9%) przez 96 godzin w temperaturze od 2°C do 8°C i przez 10 godzin w temperaturze do 25°C. W przypadku rozcieńczonego roztworu do infuzji przygotowanego z użyciem 5% roztworu glukozy wykazano stabilność chemiczną i fizyczną podczas stosowania przez 48 godzin w temperaturze od 2°C do 8°C i przez 5 godzin w temperaturze do 25°C.

CHPL leku Omvoh, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg/15 ml

Dane farmaceutyczne

Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt należy wykorzystać natychmiast po sporządzeniu. Jeśli produkt nie zostanie użyty natychmiast, za czas i warunki jego przechowywania przed zastosowaniem odpowiada użytkownik. Zwykle produkt powinien być przechowywany nie dłużej niż przez 24 godziny w temperaturze od 2°C do 8°C, chyba że został rozcieńczony w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych. Rozcieńczony roztwór należy przechowywać z dala od bezpośrednich źródeł ciepła lub światła. Nie zamrażać rozcieńczonego roztworu. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nieotwarta fiolka Przechowywać w lodówce (2°C – 8°C). Nie zamrażać. Przechowywać fiolkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Warunki przechowywania produktu leczniczego po rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3.

CHPL leku Omvoh, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg/15 ml

Dane farmaceutyczne

6.5 Rodzaj i zawartość opakowania 15 ml koncentratu w fiolce z przezroczystego szkła typu I z korkiem z gumy chlorobutylowej, aluminiową uszczelką i polipropylenowym wieczkiem typu „flip-top”. Opakowanie zawiera 1 fiolkę. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Nie stosować produktu Omvoh, jeśli został zamrożony. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Rozcieńczenie przed podaniem infuzji dożylnej 1. Każda fiolka przeznaczona jest wyłącznie do jednorazowego użytku. 2. Roztwór do infuzji należy przygotować zgodnie z zasadami aseptyki, aby zapewnić jałowość roztworu. 3. Sprawdzić zawartość fiolki. Koncentrat powinien być przezroczysty, bezbarwny do jasnożółtego i nie powinien zawierać żadnych widocznych cząsteczek. W przeciwnym wypadku należy go wyrzucić. 4.

CHPL leku Omvoh, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg/15 ml

Dane farmaceutyczne

Należy pobrać 15 ml koncentratu z fiolki z mirikizumabem (300 mg) za pomocą igły o odpowiednim rozmiarze (zalecany jest rozmiar od 18G do 21G) i przenieść do worka infuzyjnego. Koncentrat należy rozcieńczać wyłącznie w workach infuzyjnych (wielkość worka wynosząca 50-250 ml) zawierających 9 mg/ml (0,9%) roztwór chlorku sodu do wstrzykiwań lub 5% roztwór glukozy do wstrzykiwań. Stężenie końcowe po rozcieńczeniu wynosi od około 1,2 mg/ml do około 6 mg/ml. 5. Delikatnie odwrócić worek infuzyjny w celu wymieszania zawartości. Nie wstrząsać przygotowanym workiem.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 100 mg/ml

Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Omvoh 100 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Omvoh 100 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu półautomatycznym napełnionym 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Omvoh 100 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Każda ampułko-strzykawka zawiera 100 mg mirikizumabu w 1 ml roztworu. Omvoh 100 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu półautomatycznym napełnionym Każdy wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony zawiera 100 mg mirikizumabu w 1 ml roztworu. Mirikizumab jest humanizowanym przeciwciałem monoklonalnym wytwarzanym w komórkach jajnika chomika chińskiego (CHO) w technologii rekombinacji DNA. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań (wstrzyknięcie). Roztwór jest przezroczysty i bezbarwny lub jasnożółty o pH około 5,5 i osmolarności około 300 mOsm/l.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 100 mg/ml

Wskazania do stosowania

4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Omvoh jest wskazany w leczeniu dorosłych pacjentów z czynnym wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego, u których wystąpiła niewystarczająca odpowiedź na leczenie konwencjonalne lub terapię biologiczną, utrata odpowiedzi na takie leczenie lub jego nietolerancja.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 100 mg/ml

Dawkowanie

4.2 Dawkowanie i sposób podawania Ten produkt leczniczy jest przeznaczony do stosowania zgodnie z zaleceniami i pod nadzorem lekarza mającego doświadczenie w diagnostyce i leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego. Omvoh 100 mg roztwór do wstrzykiwań należy stosować wyłącznie jako podawane podskórnie dawki podtrzymujące. Dawkowanie Zalecany schemat dawkowania mirikizumabu składa się z 2 części. Dawka indukcyjna Dawka indukcyjna wynosi 300 mg w infuzji dożylnej trwającej co najmniej 30 minut w tygodniach 0., 4. i 8. (Patrz Charakterystyka Produktu Leczniczego Omvoh 300 mg koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, punkt 4.2.) Dawka podtrzymująca Dawka podtrzymująca wynosi 200 mg (tj. dwie ampułko-strzykawki lub dwa wstrzykiwacze półautomatyczne napełnione) we wstrzyknięciu podskórnym co 4 tygodnie po zakończeniu dawkowania indukcyjnego.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 100 mg/ml

Dawkowanie

Pacjenci powinni być oceniani po 12-tygodniowym dawkowaniu indukcyjnym, a w przypadku wystąpienia dostatecznej odpowiedzi na leczenie należy przejść do dawkowania podtrzymującego. U pacjentów, którzy nie osiągną dostatecznej korzyści terapeutycznej do 12. tygodnia leczenia indukcyjnego, można kontynuować podawanie mirikizumabu w dawce 300 mg w infuzji dożylnej w tygodniach 12., 16. i 20. (przedłużone leczenie indukcyjne). Jeśli dodatkowe leczenie dożylne przyniesie korzyści terapeutyczne, pacjenci mogą rozpocząć podskórne leczenie podtrzymujące mirikizumabem (200 mg) co 4 tygodnie, od tygodnia 24. Mirikizumab należy odstawić u pacjentów, u których nie odnotowano korzyści terapeutycznych z przedłużonego leczenia indukcyjnego do tygodnia 24. Pacjenci, u których stwierdzono utratę odpowiedzi terapeutycznej podczas leczenia podtrzymującego mogą otrzymywać mirikizumab 300 mg w infuzji dożylnej co 4 tygodnie, co daje łącznie 3 dawki (ponowna indukcja).

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 100 mg/ml

Dawkowanie

Jeśli ta dodatkowa terapia dożylna przyniesie korzyści kliniczne, pacjenci mogą wznowić podskórne podawanie mirikizumabu co 4 tygodnie. Nie oceniano skuteczności ani bezpieczeństwa wielokrotnego stosowania ponownej indukcji. W przypadku pominięcia dawki należy poinstruować pacjenta, aby wykonał wstrzyknięcie tak szybko, jak to możliwe. Następnie należy wznowić dawkowanie co 4 tygodnie. Osoby w podeszłym wieku Nie jest konieczne dostosowanie dawki (patrz punkt 5.2). Ilość informacji dotyczących osób w wieku ≥75 lat jest ograniczona. Zaburzenia czynności nerek lub wątroby Nie przeprowadzono badań z zastosowaniem produktu leczniczego Omvoh w tej grupie pacjentów. Na ogół nie oczekuje się, aby te stany medyczne miały znaczący wpływ na farmakokinetykę przeciwciał monoklonalnych i dlatego nie jest konieczne dostosowanie dawki (patrz punkt 5.2).

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 100 mg/ml

Dawkowanie

Dzieci i młodzież Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Omvoh u dzieci i młodzieży w wieku od 2 do poniżej 18 lat. Dane nie są dostępne. Stosowanie produktu leczniczego Omvoh u dzieci w wieku poniżej 2 lat nie jest właściwe we wskazaniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego. Sposób podawania Wyłącznie do wstrzyknięć podskórnych. Miejsca wstrzyknięcia obejmują brzuch, udo i tylna część ramienia. Po przeszkoleniu w zakresie techniki wstrzyknięć podskórnych pacjent może samodzielnie wykonywać wstrzyknięcia mirikizumabu. Pacjenta należy pouczyć, aby za każdym razem wykonywał wstrzyknięcie w inne miejsce. Na przykład jeśli pierwsze wstrzyknięcie wykonano w okolicy brzucha, drugie – konieczne do podania pełnej dawki – można wykonać w innym miejscu brzucha.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 100 mg/ml

Przeciwwskazania

4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Znaczące klinicznie aktywne infekcje (czynna gruźlica).

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 100 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Identyfikowalność W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu. Reakcje nadwrażliwości W badaniach klinicznych zgłaszano reakcje nadwrażliwości. Większość z nich miała nasilenie łagodne lub umiarkowane, a ciężkie reakcje występowały niezbyt często (patrz punkt 4.8). W przypadku wystąpienia ciężkiej reakcji nadwrażliwości, w tym anafilaksji, należy natychmiast przerwać podawanie mirikizumabu i rozpocząć odpowiednie leczenie. Zakażenia Mirikizumab może zwiększać ryzyko ciężkich zakażeń (patrz punkt 4.8). Nie należy rozpoczynać leczenia mirikizumabem u pacjentów ze znaczącymi klinicznie aktywnymi zakażeniami, dopóki zakażenie nie ustąpi lub nie będzie odpowiednio leczone (patrz punkt 4.3).

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 100 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Przed rozpoczęciem stosowania mirikizumabu u pacjentów z przewlekłymi zakażeniami lub z nawracającymi zakażeniami w wywiadzie należy rozważyć zagrożenia i korzyści związane z leczeniem. Pacjentom należy zalecić zasięgnięcie porady lekarza w przypadku wystąpienia przedmiotowych lub podmiotowych objawów znaczącego klinicznie ostrego lub przewlekłego zakażenia. W przypadku wystąpienia ciężkiego zakażenia należy rozważyć odstawienie mirikizumabu do czasu ustąpienia zakażenia. Ocena pod kątem zakażenia gruźlicą przed rozpoczęciem leczenia Przed rozpoczęciem leczenia pacjentów należy zbadać pod kątem zakażenia gruźlicą (TB). Pacjentów otrzymujących mirikizumab należy monitorować pod kątem objawów przedmiotowych i podmiotowych czynnej gruźlicy w trakcie leczenia i po jego zakończeniu. U pacjentów z gruźlicą utajoną lub aktywną gruźlicą w wywiadzie, u których nie można potwierdzić odpowiedniego przebiegu leczenia, należy rozważyć włączenie leczenia przeciwgruźliczego przed rozpoczęciem stosowania mirikizumabu.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 100 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych U pacjentów otrzymujących mirikizumab w badaniu klinicznym odnotowano przypadki polekowego uszkodzenia wątroby (w tym jeden przypadek spełniający kryteria zasady Hy). Należy oznaczyć stężenie enzymów wątrobowych i bilirubiny przed rozpoczęciem leczenia i co miesiąc podczas indukcji (w tym wydłużony okres indukcji, jeśli dotyczy). Następnie należy monitorować stężenie enzymów wątrobowych i bilirubiny (co 1-4 miesiące) zgodnie ze standardową praktyką postępowania z pacjentami i stosownie do wskazań klinicznych. W przypadku zaobserwowania zwiększonej aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT) lub aminotransferazy asparaginianowej (AspAT) i podejrzenia polekowego uszkodzenia wątroby, należy przerwać podawanie mirikizumabu do czasu wykluczenia tego rozpoznania.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 100 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Szczepienia profilaktyczne Przed rozpoczęciem leczenia mirikizumabem należy rozważyć wykonanie wszystkich odpowiednich szczepień profilaktycznych zgodnie z aktualnymi wytycznymi dotyczącymi szczepień ochronnych. U pacjentów leczonych mirikizumabem należy unikać stosowania szczepionek zawierających żywe drobnoustroje. Brak jest dostępnych danych dotyczących odpowiedzi na szczepionki zawierające żywe lub inaktywowane (zabite) drobnoustroje. Sód Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w dawce 200 mg, to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 100 mg/ml

Interakcje

4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji. W badaniach dotyczących wrzodziejącego zapalenia jelita grubego jednoczesne przyjmowanie kortykosteroidów lub doustnych leków immunomodulujących nie wpływało na bezpieczeństwo stosowania mirikizumabu. Populacyjne analizy danych farmakokinetycznych wykazały, że jednoczesne podawanie 5-ASA (kwasu 5-aminosalicylowego), kortykosteroidów lub doustnych leków immunomodulacyjnych (azatiopryny, merkaptopuryny, tioguaniny lub metotreksatu) u pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego nie miało wpływu na klirens mirikizumabu.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 100 mg/ml

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Kobiety w wieku rozrodczym Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną metodę antykoncepcji w trakcie leczenia i przez co najmniej 10 tygodni po jego zakończeniu. Ciąża Ilość danych dotyczących stosowania mirikizumabu u kobiet w ciąży jest ograniczona. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na rozrodczość (patrz punkt 5.3). W ramach środków ostrożności zaleca się unikanie stosowania produktu leczniczego Omvoh w czasie ciąży. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy mirikizumab przenika do mleka ludzkiego. Wiadomo jest, że ludzka IgG przenika do mleka ludzkiego w ciągu kilku pierwszych dni po porodzie, ale wkrótce po tym jej stężenie zmniejsza się do małych wartości; w związku z tym nie można wykluczyć ryzyka dla niemowląt karmionych piersią w tym krótkim okresie.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 100 mg/ml

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać stosowanie produktu leczniczego Omvoh, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki. Płodność Nie oceniano wpływu mirikizumabu na płodność u ludzi (patrz punkt 5.3).

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 100 mg/ml

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Produkt leczniczy Omvoh nie ma wpływu lub ma nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 100 mg/ml

Działania niepożądane

4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi są zakażenia górnych dróg oddechowych (7,9%, najczęściej zapalenie błony śluzowej nosa i gardła), bóle głowy (3,3%), wysypka (1,1%) i reakcje w miejscu wstrzyknięcia (8,7%, leczenie podtrzymujące). Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Działania niepożądane leku odnotowane w badaniach klinicznych (Tabela 1) wymieniono zgodnie z klasyfikacją układów i narządów MedDRA. Częstość występowania poszczególnych działań niepożądanych określa się w następujący sposób: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10 000). Tabela 1: Działania niepożądane

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 100 mg/ml

Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządówMedDRA	Częstość występowania	Działanie niepożądane
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze	Często	Zakażenia górnych dróg oddechowycha
Niezbyt często	Półpasiec
Zaburzenia układu immunologicznego	Niezbyt często	Reakcje nadwrażliwości związane z infuzją
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe itkanki łącznej	Często	Ból stawów
Zaburzenia układu nerwowego	Często	Bóle głowy
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej	Często	Wysypkab
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania	Często	Reakcje w miejscu wstrzyknięciac
Niezbyt często	Reakcje w miejscu infuzjid
Badania diagnostyczne	Niezbyt często	Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej
Niezbyt często	Zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 100 mg/ml

Działania niepożądane

a Obejmuje: ostre zapalenie zatok, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, dyskomfort w obrębie jamy ustnej i gardła, ból jamy ustnej i gardła, zapalenie gardła, nieżyt nosa, zapalenie zatok, zapalenie migdałków podniebiennych, zakażenie górnych dróg oddechowych i wirusowe zakażenie górnych dróg oddechowych. b Obejmuje: wysypkę, wysypkę plamistą, wysypkę grudkowo-plamistą oraz wysypkę grudkową i wysypkę świądową. c Zgłoszono w badaniu dotyczącym leczenia podtrzymującego mirikizumabem, w którym podawano mirikizumab we wstrzyknięciach podskórnych. d Zgłoszono w badaniu dotyczącym leczenia indukcyjnego mirikizumabem, w którym podawano mirikizumab w infuzji dożylnej. Opis wybranych działań niepożądanych Reakcje nadwrażliwości związane z infuzją (LUCENT-1, tygodnie 1-12) Reakcje nadwrażliwości związane z infuzją zgłaszano u 0,4% pacjentów leczonych mirikizumabem. Wszystkie reakcje nadwrażliwości związane z infuzją zgłaszano jako nieciężkie.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 100 mg/ml

Działania niepożądane

Reakcje w miejscu wstrzyknięcia (LUCENT-2, tygodnie 12-52) Reakcje w miejscu wstrzyknięcia zgłaszano u 8,7% pacjentów leczonych mirikizumabem. Najczęstszymi reakcjami były ból w miejscu wstrzyknięcia, odczyn w miejscu wstrzyknięcia i rumień w miejscu wstrzyknięcia. Objawy te zgłaszano jako nieciężkie, łagodne i przemijające. Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT) i aminotransferazy asparaginianowej (AspAT) W ciągu pierwszych 12 tygodni (LUCENT-1) zgłaszano zwiększenie aktywności AlAT u 0,4% pacjentów leczonych mirikizumabem. Zwiększenie aktywności AspAT zgłaszano u 0,5% pacjentów leczonych mirikizumabem. Wszystkie działania niepożądane zgłaszano jako nieciężkie, o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu. We wszystkich okresach leczenia mirikizumabem w programie badań klinicznych dotyczących wrzodziejącego zapalenia jelita grubego (w tym w kontrolowanych placebo i prowadzonych metodą otwartej próby okresach indukcji i leczenia podtrzymującego) stwierdzono zwiększenie aktywności AlAT do ≥3 x górna granicy normy (GGN) (2,0%), ≥5 x GGN (0,7%) i ≥10 x GGN (0,2%) oraz zwiększenie aktywności AspAT do ≥3 x GGN (2,1%), ≥5 x GGN (1,1%) i ≥10 x GGN (0,1%) u pacjentów otrzymujących mirikizumab (patrz punkt 4.4).

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 100 mg/ml

Działania niepożądane

Tym zwiększeniom towarzyszyło – lub nie – jednoczesne zwiększenie stężenia bilirubiny całkowitej. Immunogenność Po 12 miesiącach leczenia u maksymalnie 23% pacjentów leczonych mirikizumabem rozwinęły się przeciwciała przeciwlekowe. W większości przypadków ich miano było małe, a w testach wykazano działanie neutralizujące. Większe miano przeciwciał u około 2% pacjentów leczonych mirikizumabem wiązało się z mniejszym stężeniem mirikizumabu w surowicy i zmniejszoną odpowiedzią kliniczną. Nie stwierdzono związku między przeciwciałami przeciwko mirikizumabowi a nadwrażliwością lub reakcjami w miejscu wstrzyknięcia. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 100 mg/ml

Działania niepożądane

Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 100 mg/ml

Przedawkowanie

4.9 Przedawkowanie W badaniach klinicznych podawano mirikizumab w dawkach do 2400 mg dożylnie i do 500 mg podskórnie bez wystąpienia toksyczności ograniczającej dawkę. W przypadku przedawkowania należy obserwować pacjenta pod kątem przedmiotowych i podmiotowych objawów działań niepożądanych oraz natychmiast rozpocząć odpowiednie leczenie objawowe.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 100 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki immunosupresyjne, inhibitory interleukiny, kod ATC: L04AC24 Mechanizm działania Mirikizumab jest humanizowanym przeciwciałem monoklonalnym klasy IgG4 przeciw interleukinie 23 (anty-IL-23), które wiąże się selektywnie z podjednostką p19 ludzkiej cytokiny IL-23 i hamuje jej interakcję z receptorem IL-23. IL-23, cytokina regulatorowa, wpływa na różnicowanie, ekspansję i przeżycie subpopulacji limfocytów T (np. limfocytów Th17 i Tc17) oraz subpopulacji komórek uczestniczących w mechanizmie odporności wrodzonej, stanowiących źródła cytokin efektorowych, w tym IL-17A, IL- 17F i IL-22, które przyczyniają się do rozwoju choroby zapalnej. U ludzi wykazano, że selektywne blokowanie IL-23 normalizuje wytwarzanie tych cytokin. Działanie farmakodynamiczne Biomarkery stanu zapalnego oznaczano w badaniach fazy 3 dotyczących wrzodziejącego zapalenia jelita grubego.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 100 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

Mirikizumab podawany dożylnie co 4 tygodnie w ramach dawkowania indukcyjnego znacząco zmniejszył stężenie kalprotektyny w kale i białka C-reaktywnego w okresie od oceny początkowej do tygodnia 12. Ponadto mirikizumab podawany podskórnie co 4 tygodnie w ramach dawkowania podtrzymującego pozwalał utrzymać znacząco zmniejszone stężenie kalprotektyny w kale i białka C-reaktywnego przez okres 40 tygodni. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania mirikizumabu oceniano u dorosłych pacjentów z czynnym wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego w dwóch randomizowanych, kontrolowanych placebo, wieloośrodkowych badaniach z podwójnie ślepą próbą. Zakwalifikowani pacjenci mieli potwierdzone rozpoznanie wrzodziejącego zapalenia jelita grubego od co najmniej 3 miesięcy i aktywną postać choroby o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego, co zdefiniowano jako wynik od 4 do 9 w zmodyfikowanej skali Mayo, w tym wynik ≥2 w podskali endoskopowej Mayo.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 100 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

U pacjentów stwierdzono niepowodzenie leczenia (zdefiniowane jako utrata odpowiedzi, niedostateczna odpowiedź lub nietolerancja) kortykosteroidami lub lekami immunomodulacyjnymi (6-merkaptopuryną, azatiopryną) lub co najmniej jednym lekiem biologicznym (antagonistą TNFα i (lub) wedolizumabem) lub tofacytynibem. LUCENT-1 było badaniem oceniającym podawane dożylnie leczenie indukcyjne trwające do 12 tygodni, po którym przeprowadzono 40-tygodniowe badanie z randomizacją do podawanego podskórnie leczenia podtrzymującego (LUCENT-2), co dawało łącznie co najmniej 52-tygodniowy okres leczenia. Średnia wieku wynosiła 42,5 roku. 7,8% pacjentów było w wieku ≥65 lat, a 1,0% pacjentów w wieku ≥75 lat. 59,8% stanowili mężczyźni; 40,2% stanowiły kobiety. U 53,2% pacjentów występowała ciężka aktywna postać choroby, charakteryzująca się wynikiem od 7 do 9 w zmodyfikowanej skali Mayo.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 100 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

Wyniki dotyczące skuteczności przedstawione dla badań LUCENT-1 i LUCENT-2 były oparte na centralnie przeprowadzonej analizie badań endoskopowychi histopatologicznych. LUCENT-1 W badaniu LUCENT-1 do populacji, w której oceniano pierwszorzędowe parametry skuteczności włączono 1162 pacjentów. Pacjenci zostali losowo przydzieleni w stosunku 3:1 do grupy otrzymującej mirikizumab 300 mg w infuzji dożylnej lub placebo, w tygodniu 0, tygodniu 4. i tygodniu 8. Pierwszorzędowym punktem końcowym w badaniu oceniającym leczenie indukcyjne był odsetek pacjentów w remisji klinicznej [punktacja w zmodyfikowanej skali Mayo (MMS) zdefiniowana jako: wynik w podskali częstości wypróżnień (SF) = 0 lub 1 z ≥1-punktowym zmniejszeniem w stosunku do wartości początkowej, wynik w podskali oceny krwawienia z odbytu (RB) = 0 oraz wynik w podskali endoskopowej (ES) = 0 lub 1 (z wyjątkiem kruchości)] w tygodniu 12.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 100 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

Pacjenci biorący udział w tych badaniach mogli otrzymywać jednocześnie inne terapie, w tym aminosalicylany (74,3%), leki immunomodulujące (24,1%, takie jak azatiopryna, 6-merkaptopuryna lub metotreksat) i doustne kortykosteroidy (39,9%; prednizon w dawce dobowej do 20 mg lub jego odpowiednik) w stałej dawce przed rozpoczęciem i w okresie leczenia indukcyjnego. Zgodnie z protokołem dawka doustnych kortykosteroidów była zmniejszana po zakończeniu leczenia indukcyjnego. W populacji, w której oceniano pierwszorzędowe parametry skuteczności, 57,1% uczestników nie było wcześniej leczonych lekami biologicznymi ani tofacytynibem. U 41,2% pacjentów leczenie lekiem biologicznym lub tofacytynibem zakończyło się niepowodzeniem. U 36,3% pacjentów stwierdzono niepowodzenie co najmniej jednej wcześniejszej terapii anty-TNF, u 18,8% nie powiodło się leczenie wedolizumabem, a u 3,4% pacjentów niepowodzeniem zakończyło się leczenie tofacytynibem.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 100 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

U 20,1% pacjentów stwierdzono niepowodzenie leczenia więcej niż jednym lekiem biologicznym lub tofacytynibem. Dodatkowe 1,7% pacjentów otrzymywało wcześniej lek biologiczny lub tofacytynib, a leczenie to zakończyło się powodzeniem. W badaniu LUCENT-1 w grupie leczonej mirikizumabem odnotowano istotnie większy odsetek pacjentów z remisją kliniczną w porównaniu z grupą otrzymującą placebo w tygodniu 12 (tabela 2). Już w tygodniu 2. uzyskano większe zmniejszenie wyników w podskali RB i zmniejszenie punktacji w podskali SF u pacjentów leczonych mirikizumabem. Tabela 2: Podsumowanie kluczowych punktów końcowych dotyczących skuteczności w badaniu LUCENT-1 (tydzień 12. , o ile nie wskazano inaczej)

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 100 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

	Placebo N = 294	Mirikizumab iv.N = 868	Różnica między schematami leczenia i99,875% CI
N	%	N	%
Remisja kliniczna*1	39	13,3%	210	24,2%	11,1%(3,2%, 19,1%)c
Pacjenci, u których wcześniej niestosowano leków biologicznych ani inhibitorów JAKa	27/171	15,8%	152/492	30,9%	– – –
Pacjenci, u których stwierdzono niepowodzenieb leczenia co najmniej jednym lekiembiologicznym lub inhibitorem JAKd	10/118	8,5%	55/361	15,2%	– – –
Alternatywna remisja kliniczna*2	43	14,6%	222	25,6%	11,1%(3,0%, 19,3%)c
Pacjenci, u których wcześniej nie stosowano leków biologicznych aniinhibitorów JAKa	31/171	18,1%	160/492	32,5%	– – –
Pacjenci, u których stwierdzono niepowodzenieb leczenia co najmniej jednym lekiembiologicznym lub inhibitorem JAKd	10/118	8,5%	59/361	16,3%	– – –
Odpowiedź kliniczna*3	124	42,2%	551	63,5%	21,4%(10,8%, 32,0%)c
Pacjenci, u których wcześniej nie stosowano leków biologicznych ani inhibitorów JAKa	86/171	50,3%	345/492	70,1%	– – –
Pacjenci, u których stwierdzono niepowodzenieb leczenia co najmniej jednym lekiembiologicznym lub inhibitorem JAKd	35/118	29,7%	197/361	54,6%	– – –
Poprawa w obrazie endoskopowym*4	62	21,1%	315	36,3%	15,4%(6,3%, 24,5%)c
Pacjenci, u których wcześniej niestosowano leków biologicznych ani inhibitorów JAKa	48/171	28,1%	226/492	45,9%	– – –
Pacjenci, u których stwierdzono niepowodzenieb leczenia co najmniej jednym lekiembiologicznym lub inhibitorem JAKd	12/118	10,2%	85/361	23,5%	– – –

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 100 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

Remisja objawowa (tydzień 4.)*5	38	12,9%	189	21,8%	9,2%(1,4%, 16,9%)c
Pacjenci, u których wcześniej nie stosowano leków biologicznych aniinhibitorów JAKa	26/171	15,2%	120/492	24,4%	– – –
Pacjenci, u których stwierdzono niepowodzenieb leczenia co najmniej jednym lekiembiologicznym lub inhibitorem JAKd	10/118	8,5%	67/361	18,6%	– – –
Remisja objawowa*5	82	27,9%	395	45,5%	17,5%(7,5%, 27,6%)c
Pacjenci, u których wcześniej nie stosowano leków biologicznych ani inhibitorów JAKa	57/171	33,3%	248/492	50,4%	– – –
Pacjenci, u których stwierdzono niepowodzenieb leczenia co najmniej jednym lekiembiologicznym lub inhibitorem JAKd	22/118	18,6%	139/361	38,5%	– – –
Poprawa stanu błony śluzowej w obrazie histopatologicznym/endoskopowym*6	41	13,9%	235	27,1%	13,4%(5,5%, 21,4%)c
Pacjenci, u których wcześniej nie stosowano leków biologicznych ani inhibitorów JAKa	32/171	18,7%	176/492	35,8%	– – –
Pacjenci, u których stwierdzono niepowodzenieb leczenia co najmniej jednym lekiembiologicznym lub inhibitorem JAKd	8/118	6,8%	56/361	15,5%	– – –
	Placebo N = 294	Mirikizumab iv.N = 868	Różnica między schematami leczeniai 99,875% CI
ŚredniaLS	Błąd standardowy	ŚredniaLS	Błąd standardowy
Nasilenie parcia na stolec*7	-1,63	0,141	-2,59	0,083	-0,95(-1,47; -0,44)c
Pacjenci, u których wcześniej nie stosowano leków biologicznych ani inhibitorów JAKa	-2,08	0,174	-2,72	0,101	– – –
Pacjenci, u których stwierdzono niepowodzenieb leczenia co najmniej jednym lekiembiologicznym lub inhibitorem JAKd	-0,95	0,227	-2,46	0,126	– – –

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 100 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

Objaśnienie skrótów: CI = przedział ufności; iv. = dożylnie; LS = metoda najmniejszych kwadratów * 1 Remisja kliniczna na podstawie wyniku w zmodyfikowanej skali Mayo (MMS), zdefiniowana jako: wynik w podskali częstości wypróżnień (SF) = 0 lub 1 z ≥1-punktowym zmniejszeniem w stosunku do wartości początkowej, wynik w podskali oceny krwawienia z odbytu (RB) = 0 oraz wynik w podskali endoskopowej (ES) = 0 lub 1 (z wyłączeniem kruchości). * 2 Alternatywna remisja kliniczna na podstawie wyniku w zmodyfikowanej skali Mayo (MMS), zdefiniowana jako: wynik w podskali częstości wypróżnień (SF) = 0 lub 1, wynik w podskali oceny krwawienia z odbytu (RB) = 0 oraz wynik w podskali endoskopowej (ES) = 0 lub 1 (z wyjątkiem kruchości). * 3 Odpowiedź kliniczna na podstawie wyniku w skali MMS, zdefiniowana jako: zmniejszenie punktacji w skali MMS o ≥2 punkty i zmniejszenie o ≥30% w stosunku do wartości początkowej oraz zmniejszenie o ≥1 punkt wyniku w podskali RB w stosunku do wartości początkowej lub wynik 0 lub 1 w podskali RB.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 100 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

* 4 Poprawa w obrazie endoskopowym zdefiniowana jako: ES = 0 lub 1 (z wyjątkiem kruchości). * 5 Remisja objawowa zdefiniowana jako: SF = 0 lub SF = 1 z ≥1-punktowym zmniejszeniem w stosunku do wartości początkowej i RB = 0. * 6 Poprawa stanu błony śluzowej w obrazie histopatologicznym/endoskopowym zdefiniowana jako spełnienie obu poniższych warunków: 1. Poprawa w obrazie histopatologicznym, zdefiniowana przy użyciu systemu punktacji Geboesa z naciekiem neutrofilów w <5% krypt, bez niszczenia krypt i bez występowania nadżerek, owrzodzeń ani tkanki ziarninowej. 2. Poprawa w obrazie endoskopowym zdefiniowana jako ES = 0 lub 1 (z wyjątkiem kruchości). * 7 Zmiana w stosunku do wartości początkowej w skali numerycznej (NRS) oceniającej parcie na stolec. a) Dodatkowych 5 pacjentów otrzymujących placebo i 15 pacjentów otrzymujących mirikizumab, którzy wcześniej byli poddani udanemu leczeniu lekiem biologicznym lub inhibitorem JAK.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 100 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

b) Utrata odpowiedzi, niedostateczna odpowiedź lub nietolerancja leczenia. c) p <0,001 d) Wyniki dotyczące mirikizumabu w podgrupie pacjentów, u których leczenie więcej niż jednym lekiem biologicznym lub inhibitorem JAK zakończyło się niepowodzeniem, były zgodne z wynikami w całej populacji. LUCENT-2 W badaniu LUCENT-2 oceniono 544 pacjentów spośród 551 pacjentów, u których uzyskano odpowiedź kliniczną po zastosowaniu mirikizumabu w badaniu LUCENT-1 w tygodniu 12. (patrz Tabela 2). Pacjenci zostali ponownie przydzieleni losowo w stosunku 2:1 do grupy stosującej schemat leczenia podtrzymującego podawanym podskórnie mirikizumabem 200 mg lub placebo co 4 tygodnie przez 40 tygodni (czyli przez 52 tygodnie od rozpoczęcia podawania dawki indukcyjnej) Pierwszorzędowym punktem końcowym w badaniu oceniającym leczenie podtrzymujące był odsetek pacjentów w remisji klinicznej (taka sama definicja jak w badaniu LUCENT-1) w tygodniu 40.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 100 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

W przypadku pacjentów otrzymujących kortykosteroidy w badaniu LUCENT-1 konieczne było zmniejszenie dawki kortykosteroidów po włączeniu do badania LUCENT-2. Remisję kliniczną odnotowano u znacząco większego odsetka pacjentów w grupie leczonej mirikizumabem w porównaniu z grupą otrzymującą placebo w tygodniu 40. (patrz Tabela 3). Tabela 3: Podsumowanie kluczowych punktów końcowych dotyczących skuteczności w badaniu LUCENT-2 (tydzień 40.; 52 tygodnie od rozpoczęcia podawania dawki indukcyjnej)

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 100 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

	Placebo N = 179	Mirikizumab sc.N = 365	Różnica między schematami leczeniai 95% CI
N	%	N	%
Remisja kliniczna*1	45	25,1%	182	49,9%	23,2%(15,2%, 31,2%)c
Pacjenci, u których wcześniej nie stosowano leków biologicznych ani inhibitorówJAKa	35/114	30,7%	118/229	51,5%	– – –
Pacjenci, u których stwierdzono niepowodzenieb leczenia co najmniej jednym lekiem biologicznym lubinhibitorem JAKd	10/64	15,6%	59/128	46,1%	– – –

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 100 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

Alternatywna remisja kliniczna*2	47	26,3%	189	51,8%	24,1%(16,0%, 32,2%)c
Pacjenci, u których wcześniej nie stosowano leków biologicznych ani inhibitorówJAKa	37/114	32,5%	124/229	54,1%	– – –
Pacjenci, u których stwierdzono niepowodzenieb leczenia co najmniej jednymlekiem biologicznym lub inhibitorem JAKd	10/64	15,6%	60/128	46,9%	– – –
Utrzymanie remisji klinicznej do tygodnia 40.*3	24/65	36,9%	91/143	63,6%	24,8%(10,4%, 39,2%)c
Pacjenci, u których wcześniej nie stosowano leków biologicznych ani inhibitorówJAKa	22/47	46,8%	65/104	62,5%	– – –
Pacjenci, u których stwierdzono niepowodzenieb leczenia co najmniej jednymlekiem biologicznym lub inhibitorem JAKd	2/18	11,1%	24/36	66,7%	– – –
Remisja bez leczenia kortykosteroidami*4	39	21,8%	164	44,9%	21,3%(13,5%, 29,1%)c
Pacjenci, u których wcześniej nie stosowano leków biologicznych ani inhibitorówJAKa	30/114	26,3%	107/229	46,7%	– – –
Pacjenci, u których stwierdzono niepowodzenieb leczenia co najmniej jednymlekiem biologicznym lub inhibitorem JAKd	9/64	14,1%	52/128	40,6%	– – –
Poprawa w obrazieendoskopowym*5	52	29,1%	214	58,6%	28,5%(20,2%, 36,8%)c
Pacjenci, u których wcześniej nie stosowano leków biologicznych ani inhibitorówJAKa	39/114	34,2%	143/229	62,4%	– – –
Pacjenci, u których stwierdzono niepowodzenieb leczenia co najmniej jednymlekiem biologicznym lub inhibitorem JAKd	13/64	20,3%	65/128	50,8%	– – –
Remisja w obrazie histopatologicznym/endoskopowy m błony śluzowej*6	39	21,8%	158	43,3%	19,9%(12,1%, 27,6%)c
Pacjenci, u których wcześniej nie stosowano leków biologicznych ani inhibitorówJAKa	30/114	26,3%	108/229	47,2%	– – –
Pacjenci, u których stwierdzono niepowodzenieb leczenia co najmniej jednym lekiem biologicznym lubinhibitorem JAKd	9/64	14,1%	46/128	35,9%	– – –

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 100 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

Remisja pod względem parciana stolec*7	43/172	25,0%	144/336	42,9%	18,1%(9,8%, 26,4%)c
Pacjenci, u których wcześniej nie stosowano leków biologicznych ani inhibitorówJAKa	31/108	28,7%	96/206	46,6%	– – –
Pacjenci, u których stwierdzono niepowodzenieb leczenia co najmniej jednymlekiem biologicznym lub inhibitorem JAKd	12/63	19,0%	43/122	35,2%	– – –
	Placebo N = 179	Mirikizumab sc.N = 365	Różnica między schematami leczeniai 95% CI
ŚredniaLS	Błąd standardowy	ŚredniaLS	Błąd standardowy
Nasilenie parcia na stolec*8	-2,74	0,202	-3,80	0,139	-1,06(-1,51; -0,61)c
Pacjenci, u których wcześniej nie stosowano leków biologicznych ani inhibitorówJAKa	-2,69	0,233	-3,82	0,153	– – –
Pacjenci, u których stwierdzono niepowodzenieb leczenia co najmniej jednymlekiem biologicznym lub inhibitorem JAKd	-2,66	0,346	-3,60	0,228	– – –

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 100 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

Objaśnienie skrótów: CI = przedział ufności; sc = podskórnie; LS = metoda najmniejszych kwadratów * 1, 2 Patrz przypisy w Tabeli 2. * 3 Odsetek pacjentów z remisją kliniczną w tygodniu 40. wśród pacjentów z remisją kliniczną w tygodniu 12., gdzie remisję kliniczną zdefiniowano jako: wynik w podskali częstości wypróżnień (SF) = 0 lub SF = 1 z ≥1-punktowym zmniejszeniem w stosunku do wartości początkowej przed leczeniem indukcyjnym, wynik w podskali oceny krwawienia z odbytu (RB) = 0 oraz wynik w podskali endoskopowej (ES) = 0 lub 1 (z wyjątkiem kruchości). * 4 Remisja bez leczenia kortykosteroidami i bez operacji, zdefiniowana jako: remisja kliniczna w tygodniu 40. i remisja objawowa w tygodniu 28. oraz niestosowanie kortykosteroidów przez ≥12 tygodni przed tygodniem 40. * 5 Poprawa w obrazie endoskopowym zdefiniowana jako: ES = 0 lub 1 (z wyjątkiem kruchości). * 6 Remisja w obrazie histopatologicznym/endoskopowym błony śluzowej zdefiniowana jako spełnienie obu poniższych warunków: 1.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 100 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

Remisja w obrazie histopatologicznym, zdefiniowana jako wynik 0 indeksu Geboesa dla następujących podkategorii: 2b (neutrofile w blaszce właściwej), 3 (neutrofile w nabłonku), 4 (zniszczenie krypt) i 5 (nadżerki lub owrzodzenia) oraz 2. Wynik 0 lub 1 w podskali endoskopowej Mayo (z wyjątkiem kruchości). * 7 Wynik 0 lub 1 w numerycznej skali ocen (NRS) u pacjentów z początkowym wynikiem ≥3 w skali NRS oceniającej parcie na stolec w badaniu LUCENT-1 * 8 Zmiana w stosunku do wartości początkowej w skali numerycznej oceniającej parcie na stolec. a) Dodatkowy 1 pacjent otrzymujący placebo i 8 pacjentów otrzymujących mirikizumab, którzy wcześniej byli poddani udanemu leczeniu lekiem biologicznym lub inhibitorem JAK. b) Utrata odpowiedzi, niedostateczna odpowiedź lub nietolerancja leczenia. c) p <0,001 d) Wyniki dotyczące mirikizumabu w podgrupie pacjentów, u których leczenie więcej niż jednym lekiem biologicznym lub inhibitorem JAK zakończyło się niepowodzeniem, były zgodne z wynikami w całej populacji.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 100 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

Profil skuteczności i bezpieczeństwa stosowania mirikizumabu był spójny we wszystkich podgrupach, tj. wyodrębnionych według wieku, płci, masy ciała, nasilenia choroby na początku badania i regionu. Wielkość efektu może się różnić. W tygodniu 40. u większego odsetka pacjentów wystąpiła odpowiedź kliniczna (zdefiniowana jako zmniejszenie wyniku w skali MMS o ≥2 punkty i zmniejszenie o ≥30% w stosunku do wartości początkowej oraz zmniejszenie o ≥1 punkt wyniku w podskali RB w stosunku do wartości początkowej lub wynik 0 lub 1 w podskali RB) w grupie osób z odpowiedzią na leczenie mirikizumabem, zrandomizowanych ponownie do otrzymywania mirikizumabu (80%) w porównaniu do grupy osób z odpowiedzią na leczenie mirikizumabem, zrandomizowanych ponownie do otrzymywania placebo (49%). Pacjenci z odpowiedzią na przedłużone leczenie indukcyjne mirikizumabem w tygodniu 24. (LUCENT- 2) W grupie pacjentów leczonych mirikizumabem, u których nie stwierdzono odpowiedzi na leczenie w tygodniu 12.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 100 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

w badaniu LUCENT-1 i którzy otrzymali w warunkach otwartej próby dodatkowe 3 dawki mirikizumabu 300 mg dożylnie co 4 tygodnie, u 53,7% uzyskano odpowiedź kliniczną w tygodniu 12. w badaniu LUCENT-2, a 52,9% pacjentów leczonych mirikizumabem kontynuowało leczenie podtrzymujące, otrzymując 200 mg mirikizumabu podskórnie co 4 tygodnie; wśród tych pacjentów 72,2% uzyskało odpowiedź kliniczną, a 36,1% osiągnęło remisję kliniczną w tygodniu 40. Przywrócenie skuteczności po utracie odpowiedzi na leczenie podtrzymujące mirikizumabem (LUCENT-2) 19 pacjentów, u których wystąpiła po raz pierwszy utrata odpowiedzi (5,2%) między tygodniem 12. a tygodniem 28. badania LUCENT-2, otrzymało w warunkach otwartej próby leczenie ratunkowe mirikizumabem 300 mg dożylnie w 3 dawkach podawanych co 4 tygodnie; 12 z tych pacjentów (63,2%) uzyskało odpowiedź objawową, a 7 pacjentów (36,8%) osiągnęło remisję objawową po 12 tygodniach. Normalizacja obrazu endoskopowego w tygodniu 40.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 100 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

Normalizację obrazu endoskopowego błony śluzowej zdefiniowano jako wynik 0 w podskali endoskopowej Mayo. W tygodniu 40. badania LUCENT-2 normalizację obrazu endoskopowego uzyskano u 81/365 (22,2%) pacjentów leczonych mirikizumabem i u 24/179 (13,4%) pacjentów w grupie otrzymującej placebo. Histopatologiczne punkty końcowe W tygodniu 12. większy odsetek pacjentów w grupie otrzymującej mirikizumab osiągnął poprawę obrazu histopatologicznego (39,2%) w porównaniu z pacjentami w grupie otrzymującej placebo (20,7%). W tygodniu 40. remisję w obrazie histopatologicznym stwierdzono u większej liczby pacjentów w grupie otrzymującej mirikizumab (48,5%) w porównaniu z grupą stosującą placebo (24,6%). Stabilne utrzymanie remisji objawowej Stabilne utrzymanie remisji objawowej zdefiniowano jako odsetek pacjentów z remisją objawową stwierdzoną podczas co najmniej 7 z 9 wizyt od tygodnia 4. do tygodnia 36. oraz z remisją objawową w tygodniu 40.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 100 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

wśród pacjentów z remisją objawową i odpowiedzią kliniczną w tygodniu 12. badania LUCENT-1. W tygodniu 40. badania LUCENT-2 odsetek pacjentów, u których stwierdzono stabilne utrzymanie remisji objawowej był większy wśród pacjentów leczonych mirikizumabem (69,7%) w porównaniu z pacjentami otrzymującymi placebo (38,4%). Jakość życia związana ze zdrowiem W tygodniu 12. badania LUCENT-1 pacjenci otrzymujący mirikizumab wykazywali znacząco większą klinicznie istotną poprawę całkowitego wyniku kwestionariusza oceny nieswoistego zapalenia jelit (IBDQ) (p ≤0,001) w porównaniu z pacjentami stosującymi placebo. Odpowiedź wg IBDQ zdefiniowano jako co najmniej 16-punktową poprawę w stosunku do początkowego wyniku IBDQ, a remisję wg IBDQ zdefiniowano jako wynik wynoszący co najmniej 170. W tygodniu 12.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 100 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

badania LUCENT-1 u 57,5% pacjentów leczonych mirikizumabem uzyskano remisję wg IBDQ w porównaniu z 39,8% pacjentów otrzymujących placebo (p <0,001), a u 72,7% pacjentów leczonych mirikizumabem uzyskano odpowiedź wg IBDQ w porównaniu z 55,8% pacjentów otrzymujących placebo. W tygodniu 40. badania LUCENT-2 u 72,3% pacjentów leczonych mirikizumabem stwierdzono utrzymanie remisji wg IBDQ w porównaniu z 43,0% pacjentów otrzymujących placebo, a 79,2% pacjentów leczonych mirikizumabem uzyskało odpowiedź wg IBDQ w porównaniu z 49,2% pacjentów otrzymujących placebo. Wyniki leczenia oceniane przez pacjenta Zmniejszenie nasilenia parcia na stolec obserwowano już w tygodniu 2. u pacjentów leczonych mirikizumabem w badaniu LUCENT-1. Pacjenci otrzymujący mirikizumab osiągnęli znaczącą remisję pod względem parcia na stolec w porównaniu z pacjentami w grupie otrzymującej placebo w tygodniu 12. badania LUCENT-1 (22,1% w porównaniu z 12,3%) i w tygodniu 40.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 100 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

badania LUCENT-2 (42,9% w porównaniu z 25%). Pacjenci otrzymujący mirikizumab wykazywali istotną poprawę pod względem uczucia zmęczenia już w tygodniu 2. badania LUCENT-1, a poprawa utrzymywała się do tygodnia 40. badania LUCENT-2. Już w tygodniu 4. wystąpiło również znacząco większe zmniejszenie nasilenia bólu brzucha. Hospitalizacje i operacje związane z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego Do tygodnia 12. badania LUCENT-1 (włącznie) odsetek pacjentów hospitalizowanych z powodu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego wynosił 0,3% (3/868) w grupie otrzymującej mirikizumab i 3,4% (10/294) w grupie stosującej placebo. Operacje związane z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego zgłoszono u 0,3% (3/868) pacjentów otrzymujących mirikizumab i u 0,7% (2/294) pacjentów w grupie stosującej placebo. W grupie leczonej mirikizumabem w badaniu LUCENT-2 nie odnotowano żadnych hospitalizacji ani operacji związanych z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 100 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

Dzieci i młodzież Europejska Agencja Leków wstrzymała obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego Omvoh w jednej lub kilku podgrupach populacji dzieci i młodzieży w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 100 mg/ml

Właściwości farmakokinetyczne

5.2 Właściwości farmakokinetyczne Nie stwierdzono widocznej kumulacji stężenia mirikizumabu w surowicy po podaniu podskórnym co 4 tygodnie. Średnie (współczynnik zmienności [CV%]) C max i pole pod krzywą (AUC) po podaniu dawek indukcyjnych (300 mg co 4 tygodnie podawane w infuzji dożylnej) u pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego wynosiły odpowiednio 99,7 (22,7) µg/ml i 538 (34,4) µg*dobę/ml. Średnie (CV%) C max i pole pod krzywą (AUC) po podaniu dawek podtrzymujących (200 mg co 4 tygodnie we wstrzyknięciach podskórnych) wynosiły odpowiednio 10,1 (52,1) µg/ml i 160 (57,6) µg*dobę/ml. Wchłanianie Po podaniu podskórnym mirikizumabu maksymalne stężenie leku w surowicy krwi było osiągane 2- 3 dni po podaniu, a szacowana bezwzględna biodostępność wynosiła 44%. Miejsce wstrzyknięcia nie wpływało istotnie na wchłanianie mirikizumabu. Dystrybucja Średnia całkowita objętość dystrybucji wynosiła 4,83 l.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 100 mg/ml

Właściwości farmakokinetyczne

Metabolizm Mirikizumab jest humanizowanym przeciwciałem monoklonalnym klasy IgG4 i przewiduje się, że będzie rozkładany do niewielkich cząsteczek peptydów i aminokwasów na szlakach katabolicznych w ten sam sposób, co endogenne immunoglobuliny G. Eliminacja W analizie populacyjnej farmakokinetyki (PK) średni pozorny klirens wynosił 0,0229 l/h, a średni okres półtrwania w fazie eliminacji wynosił około 9,3 doby u pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego. Klirens jest niezależny od dawki. Proporcjonalność dawki Mirikizumab wykazywał liniową farmakokinetykę z proporcjonalnym do dawki zwiększeniem ekspozycji w zakresie dawek od 5 do 2400 mg podawanych w infuzji dożylnej lub w zakresie dawek od 120 do 400 mg podawanych we wstrzyknięciu podskórnym u pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego lub u zdrowych ochotników.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 100 mg/ml

Właściwości farmakokinetyczne

Szczególne grupy pacjentów Analiza farmakokinetyki populacyjnej wykazała, że wiek, płeć, masa ciała ani rasa/pochodzenie etniczne nie miały klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę mirikizumabu (patrz także punkt 4.8, „Immunogenność”). Wśród 1362 pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego narażonych na działanie mirikizumabu w badaniach fazy 2 i 3, 99 (7,3%) pacjentów było w wieku 65 lat lub starszych, a 11 (0,8%) pacjentów było w wieku 75 lat lub starszych. Zaburzenia czynności nerek lub wątroby Nie przeprowadzono specjalnych badań z zakresu farmakologii klinicznej dotyczących oceny wpływu zaburzeń czynności nerek i wątroby na farmakokinetykę mirikizumabu. Populacyjna analiza farmakokinetyczna wykazała, że klirens kreatyniny (w zakresie od 36,2 do 291 ml/min) ani stężenie bilirubiny całkowitej (w zakresie od 1,5 do 29 µmol/l) nie wpływają na farmakokinetykę mirikizumabu.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 100 mg/ml

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa, nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. Rakotwórczość / mutagenność Nie przeprowadzono badań nieklinicznych dotyczących oceny potencjalnego działania rakotwórczego i mutagennego mirikizumabu. Zaburzenia płodności U dojrzałych płciowo małp cynomolgus, które otrzymywały mirikizumab raz w tygodniu przez 26 tygodni, w dawce 100 mg/kg mc. (co najmniej 30 razy większej od dawki podtrzymującej stosowanej u ludzi) nie obserwowano wpływu leku na masę narządów rozrodczych ani obraz histopatologiczny.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 100 mg/ml

Dane farmaceutyczne

6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sodu cytrynian dwuwodny Kwas cytrynowy bezwodny Sodu chlorek Polisorbat 80 Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 2 lata. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w lodówce (2°C – 8°C). Nie zamrażać. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Produkt leczniczy Omvoh może być przechowywany poza lodówką nie dłużej niż przez 2 tygodnie w temperaturze nieprzekraczającej 30ºC. Jeśli te warunki zostaną przekroczone, lek Omvoh należy wyrzucić. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Omvoh 100 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce 1 ml roztworu w strzykawce z przezroczystego szkła typu I. Strzykawka jest zamknięta w jednorazowej strzykawce jednodawkowej z tłokiem z gumy bromobutylowej. Opakowania zawierają 2 lub 6 ampułko-strzykawek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 100 mg/ml

Dane farmaceutyczne

Omvoh 100 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu półautomatycznym napełnionym 1 ml roztworu w strzykawce z przezroczystego szkła typu I. Strzykawka jest zamknięta w jednorazowym wstrzykiwaczu jednodawkowym z tłokiem z gumy bromobutylowej. Opakowanie zawiera 2, 4 lub 6 wstrzykiwaczy półautomatycznych napełnionych. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Wyłącznie do jednorazowego użytku. Nie należy używać produktu leczniczego Omvoh, jeśli w roztworze widoczne są cząstki stałe lub jeśli roztwór jest mętny i (lub) wyraźnie brązowy. Nie stosować produktu Omvoh, jeśli został zamrożony. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 100 mg/ml

Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Omvoh 100 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Omvoh 100 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu półautomatycznym napełnionym 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Omvoh 100 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Każda ampułko-strzykawka zawiera 100 mg mirikizumabu w 1 ml roztworu. Omvoh 100 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu półautomatycznym napełnionym Każdy wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony zawiera 100 mg mirikizumabu w 1 ml roztworu. Mirikizumab jest humanizowanym przeciwciałem monoklonalnym wytwarzanym w komórkach jajnika chomika chińskiego (CHO) w technologii rekombinacji DNA. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań (wstrzyknięcie). Roztwór jest przezroczysty i bezbarwny lub jasnożółty o pH około 5,5 i osmolarności około 300 mOsm/l.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 100 mg/ml

Wskazania do stosowania

4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Omvoh jest wskazany w leczeniu dorosłych pacjentów z czynnym wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego, u których wystąpiła niewystarczająca odpowiedź na leczenie konwencjonalne lub terapię biologiczną, utrata odpowiedzi na takie leczenie lub jego nietolerancja.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 100 mg/ml

Dawkowanie

4.2 Dawkowanie i sposób podawania Ten produkt leczniczy jest przeznaczony do stosowania zgodnie z zaleceniami i pod nadzorem lekarza mającego doświadczenie w diagnostyce i leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego. Omvoh 100 mg roztwór do wstrzykiwań należy stosować wyłącznie jako podawane podskórnie dawki podtrzymujące. Dawkowanie Zalecany schemat dawkowania mirikizumabu składa się z 2 części. Dawka indukcyjna Dawka indukcyjna wynosi 300 mg w infuzji dożylnej trwającej co najmniej 30 minut w tygodniach 0., 4. i 8. (Patrz Charakterystyka Produktu Leczniczego Omvoh 300 mg koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, punkt 4.2.) Dawka podtrzymująca Dawka podtrzymująca wynosi 200 mg (tj. dwie ampułko-strzykawki lub dwa wstrzykiwacze półautomatyczne napełnione) we wstrzyknięciu podskórnym co 4 tygodnie po zakończeniu dawkowania indukcyjnego.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 100 mg/ml

Dawkowanie

Pacjenci powinni być oceniani po 12-tygodniowym dawkowaniu indukcyjnym, a w przypadku wystąpienia dostatecznej odpowiedzi na leczenie należy przejść do dawkowania podtrzymującego. U pacjentów, którzy nie osiągną dostatecznej korzyści terapeutycznej do 12. tygodnia leczenia indukcyjnego, można kontynuować podawanie mirikizumabu w dawce 300 mg w infuzji dożylnej w tygodniach 12., 16. i 20. (przedłużone leczenie indukcyjne). Jeśli dodatkowe leczenie dożylne przyniesie korzyści terapeutyczne, pacjenci mogą rozpocząć podskórne leczenie podtrzymujące mirikizumabem (200 mg) co 4 tygodnie, od tygodnia 24. Mirikizumab należy odstawić u pacjentów, u których nie odnotowano korzyści terapeutycznych z przedłużonego leczenia indukcyjnego do tygodnia 24. Pacjenci, u których stwierdzono utratę odpowiedzi terapeutycznej podczas leczenia podtrzymującego mogą otrzymywać mirikizumab 300 mg w infuzji dożylnej co 4 tygodnie, co daje łącznie 3 dawki (ponowna indukcja).

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 100 mg/ml

Dawkowanie

Jeśli ta dodatkowa terapia dożylna przyniesie korzyści kliniczne, pacjenci mogą wznowić podskórne podawanie mirikizumabu co 4 tygodnie. Nie oceniano skuteczności ani bezpieczeństwa wielokrotnego stosowania ponownej indukcji. W przypadku pominięcia dawki należy poinstruować pacjenta, aby wykonał wstrzyknięcie tak szybko, jak to możliwe. Następnie należy wznowić dawkowanie co 4 tygodnie. Osoby w podeszłym wieku Nie jest konieczne dostosowanie dawki (patrz punkt 5.2). Ilość informacji dotyczących osób w wieku ≥75 lat jest ograniczona. Zaburzenia czynności nerek lub wątroby Nie przeprowadzono badań z zastosowaniem produktu leczniczego Omvoh w tej grupie pacjentów. Na ogół nie oczekuje się, aby te stany medyczne miały znaczący wpływ na farmakokinetykę przeciwciał monoklonalnych i dlatego nie jest konieczne dostosowanie dawki (patrz punkt 5.2).

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 100 mg/ml

Dawkowanie

Dzieci i młodzież Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Omvoh u dzieci i młodzieży w wieku od 2 do poniżej 18 lat. Dane nie są dostępne. Stosowanie produktu leczniczego Omvoh u dzieci w wieku poniżej 2 lat nie jest właściwe we wskazaniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego. Sposób podawania Wyłącznie do wstrzyknięć podskórnych. Miejsca wstrzyknięcia obejmują brzuch, udo i tylna część ramienia. Po przeszkoleniu w zakresie techniki wstrzyknięć podskórnych pacjent może samodzielnie wykonywać wstrzyknięcia mirikizumabu. Pacjenta należy pouczyć, aby za każdym razem wykonywał wstrzyknięcie w inne miejsce. Na przykład jeśli pierwsze wstrzyknięcie wykonano w okolicy brzucha, drugie – konieczne do podania pełnej dawki – można wykonać w innym miejscu brzucha.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 100 mg/ml

Przeciwwskazania

4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Znaczące klinicznie aktywne infekcje (czynna gruźlica).

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 100 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Identyfikowalność W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu. Reakcje nadwrażliwości W badaniach klinicznych zgłaszano reakcje nadwrażliwości. Większość z nich miała nasilenie łagodne lub umiarkowane, a ciężkie reakcje występowały niezbyt często (patrz punkt 4.8). W przypadku wystąpienia ciężkiej reakcji nadwrażliwości, w tym anafilaksji, należy natychmiast przerwać podawanie mirikizumabu i rozpocząć odpowiednie leczenie. Zakażenia Mirikizumab może zwiększać ryzyko ciężkich zakażeń (patrz punkt 4.8). Nie należy rozpoczynać leczenia mirikizumabem u pacjentów ze znaczącymi klinicznie aktywnymi zakażeniami, dopóki zakażenie nie ustąpi lub nie będzie odpowiednio leczone (patrz punkt 4.3).

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 100 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Przed rozpoczęciem stosowania mirikizumabu u pacjentów z przewlekłymi zakażeniami lub z nawracającymi zakażeniami w wywiadzie należy rozważyć zagrożenia i korzyści związane z leczeniem. Pacjentom należy zalecić zasięgnięcie porady lekarza w przypadku wystąpienia przedmiotowych lub podmiotowych objawów znaczącego klinicznie ostrego lub przewlekłego zakażenia. W przypadku wystąpienia ciężkiego zakażenia należy rozważyć odstawienie mirikizumabu do czasu ustąpienia zakażenia. Ocena pod kątem zakażenia gruźlicą przed rozpoczęciem leczenia Przed rozpoczęciem leczenia pacjentów należy zbadać pod kątem zakażenia gruźlicą (TB). Pacjentów otrzymujących mirikizumab należy monitorować pod kątem objawów przedmiotowych i podmiotowych czynnej gruźlicy w trakcie leczenia i po jego zakończeniu. U pacjentów z gruźlicą utajoną lub aktywną gruźlicą w wywiadzie, u których nie można potwierdzić odpowiedniego przebiegu leczenia, należy rozważyć włączenie leczenia przeciwgruźliczego przed rozpoczęciem stosowania mirikizumabu.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 100 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych U pacjentów otrzymujących mirikizumab w badaniu klinicznym odnotowano przypadki polekowego uszkodzenia wątroby (w tym jeden przypadek spełniający kryteria zasady Hy). Należy oznaczyć stężenie enzymów wątrobowych i bilirubiny przed rozpoczęciem leczenia i co miesiąc podczas indukcji (w tym wydłużony okres indukcji, jeśli dotyczy). Następnie należy monitorować stężenie enzymów wątrobowych i bilirubiny (co 1-4 miesiące) zgodnie ze standardową praktyką postępowania z pacjentami i stosownie do wskazań klinicznych. W przypadku zaobserwowania zwiększonej aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT) lub aminotransferazy asparaginianowej (AspAT) i podejrzenia polekowego uszkodzenia wątroby, należy przerwać podawanie mirikizumabu do czasu wykluczenia tego rozpoznania.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 100 mg/ml

Specjalne środki ostrozności

Szczepienia profilaktyczne Przed rozpoczęciem leczenia mirikizumabem należy rozważyć wykonanie wszystkich odpowiednich szczepień profilaktycznych zgodnie z aktualnymi wytycznymi dotyczącymi szczepień ochronnych. U pacjentów leczonych mirikizumabem należy unikać stosowania szczepionek zawierających żywe drobnoustroje. Brak jest dostępnych danych dotyczących odpowiedzi na szczepionki zawierające żywe lub inaktywowane (zabite) drobnoustroje. Sód Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w dawce 200 mg, to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 100 mg/ml

Interakcje

4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji. W badaniach dotyczących wrzodziejącego zapalenia jelita grubego jednoczesne przyjmowanie kortykosteroidów lub doustnych leków immunomodulujących nie wpływało na bezpieczeństwo stosowania mirikizumabu. Populacyjne analizy danych farmakokinetycznych wykazały, że jednoczesne podawanie 5-ASA (kwasu 5-aminosalicylowego), kortykosteroidów lub doustnych leków immunomodulacyjnych (azatiopryny, merkaptopuryny, tioguaniny lub metotreksatu) u pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego nie miało wpływu na klirens mirikizumabu.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 100 mg/ml

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Kobiety w wieku rozrodczym Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną metodę antykoncepcji w trakcie leczenia i przez co najmniej 10 tygodni po jego zakończeniu. Ciąża Ilość danych dotyczących stosowania mirikizumabu u kobiet w ciąży jest ograniczona. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na rozrodczość (patrz punkt 5.3). W ramach środków ostrożności zaleca się unikanie stosowania produktu leczniczego Omvoh w czasie ciąży. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy mirikizumab przenika do mleka ludzkiego. Wiadomo jest, że ludzka IgG przenika do mleka ludzkiego w ciągu kilku pierwszych dni po porodzie, ale wkrótce po tym jej stężenie zmniejsza się do małych wartości; w związku z tym nie można wykluczyć ryzyka dla niemowląt karmionych piersią w tym krótkim okresie.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 100 mg/ml

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać stosowanie produktu leczniczego Omvoh, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki. Płodność Nie oceniano wpływu mirikizumabu na płodność u ludzi (patrz punkt 5.3).

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 100 mg/ml

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Produkt leczniczy Omvoh nie ma wpływu lub ma nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 100 mg/ml

Działania niepożądane

4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi są zakażenia górnych dróg oddechowych (7,9%, najczęściej zapalenie błony śluzowej nosa i gardła), bóle głowy (3,3%), wysypka (1,1%) i reakcje w miejscu wstrzyknięcia (8,7%, leczenie podtrzymujące). Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Działania niepożądane leku odnotowane w badaniach klinicznych (Tabela 1) wymieniono zgodnie z klasyfikacją układów i narządów MedDRA. Częstość występowania poszczególnych działań niepożądanych określa się w następujący sposób: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10 000). Tabela 1: Działania niepożądane

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 100 mg/ml

Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządówMedDRA	Częstość występowania	Działanie niepożądane
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze	Często	Zakażenia górnych dróg oddechowycha
Niezbyt często	Półpasiec
Zaburzenia układu immunologicznego	Niezbyt często	Reakcje nadwrażliwości związane z infuzją
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe itkanki łącznej	Często	Ból stawów
Zaburzenia układu nerwowego	Często	Bóle głowy
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej	Często	Wysypkab
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania	Często	Reakcje w miejscu wstrzyknięciac
Niezbyt często	Reakcje w miejscu infuzjid
Badania diagnostyczne	Niezbyt często	Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej
Niezbyt często	Zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 100 mg/ml

Działania niepożądane

a Obejmuje: ostre zapalenie zatok, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, dyskomfort w obrębie jamy ustnej i gardła, ból jamy ustnej i gardła, zapalenie gardła, nieżyt nosa, zapalenie zatok, zapalenie migdałków podniebiennych, zakażenie górnych dróg oddechowych i wirusowe zakażenie górnych dróg oddechowych. b Obejmuje: wysypkę, wysypkę plamistą, wysypkę grudkowo-plamistą oraz wysypkę grudkową i wysypkę świądową. c Zgłoszono w badaniu dotyczącym leczenia podtrzymującego mirikizumabem, w którym podawano mirikizumab we wstrzyknięciach podskórnych. d Zgłoszono w badaniu dotyczącym leczenia indukcyjnego mirikizumabem, w którym podawano mirikizumab w infuzji dożylnej. Opis wybranych działań niepożądanych Reakcje nadwrażliwości związane z infuzją (LUCENT-1, tygodnie 1-12) Reakcje nadwrażliwości związane z infuzją zgłaszano u 0,4% pacjentów leczonych mirikizumabem. Wszystkie reakcje nadwrażliwości związane z infuzją zgłaszano jako nieciężkie.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 100 mg/ml

Działania niepożądane

Reakcje w miejscu wstrzyknięcia (LUCENT-2, tygodnie 12-52) Reakcje w miejscu wstrzyknięcia zgłaszano u 8,7% pacjentów leczonych mirikizumabem. Najczęstszymi reakcjami były ból w miejscu wstrzyknięcia, odczyn w miejscu wstrzyknięcia i rumień w miejscu wstrzyknięcia. Objawy te zgłaszano jako nieciężkie, łagodne i przemijające. Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT) i aminotransferazy asparaginianowej (AspAT) W ciągu pierwszych 12 tygodni (LUCENT-1) zgłaszano zwiększenie aktywności AlAT u 0,4% pacjentów leczonych mirikizumabem. Zwiększenie aktywności AspAT zgłaszano u 0,5% pacjentów leczonych mirikizumabem. Wszystkie działania niepożądane zgłaszano jako nieciężkie, o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu. We wszystkich okresach leczenia mirikizumabem w programie badań klinicznych dotyczących wrzodziejącego zapalenia jelita grubego (w tym w kontrolowanych placebo i prowadzonych metodą otwartej próby okresach indukcji i leczenia podtrzymującego) stwierdzono zwiększenie aktywności AlAT do ≥3 x górna granicy normy (GGN) (2,0%), ≥5 x GGN (0,7%) i ≥10 x GGN (0,2%) oraz zwiększenie aktywności AspAT do ≥3 x GGN (2,1%), ≥5 x GGN (1,1%) i ≥10 x GGN (0,1%) u pacjentów otrzymujących mirikizumab (patrz punkt 4.4).

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 100 mg/ml

Działania niepożądane

Tym zwiększeniom towarzyszyło – lub nie – jednoczesne zwiększenie stężenia bilirubiny całkowitej. Immunogenność Po 12 miesiącach leczenia u maksymalnie 23% pacjentów leczonych mirikizumabem rozwinęły się przeciwciała przeciwlekowe. W większości przypadków ich miano było małe, a w testach wykazano działanie neutralizujące. Większe miano przeciwciał u około 2% pacjentów leczonych mirikizumabem wiązało się z mniejszym stężeniem mirikizumabu w surowicy i zmniejszoną odpowiedzią kliniczną. Nie stwierdzono związku między przeciwciałami przeciwko mirikizumabowi a nadwrażliwością lub reakcjami w miejscu wstrzyknięcia. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 100 mg/ml

Działania niepożądane

Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 100 mg/ml

Przedawkowanie

4.9 Przedawkowanie W badaniach klinicznych podawano mirikizumab w dawkach do 2400 mg dożylnie i do 500 mg podskórnie bez wystąpienia toksyczności ograniczającej dawkę. W przypadku przedawkowania należy obserwować pacjenta pod kątem przedmiotowych i podmiotowych objawów działań niepożądanych oraz natychmiast rozpocząć odpowiednie leczenie objawowe.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 100 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki immunosupresyjne, inhibitory interleukiny, kod ATC: L04AC24 Mechanizm działania Mirikizumab jest humanizowanym przeciwciałem monoklonalnym klasy IgG4 przeciw interleukinie 23 (anty-IL-23), które wiąże się selektywnie z podjednostką p19 ludzkiej cytokiny IL-23 i hamuje jej interakcję z receptorem IL-23. IL-23, cytokina regulatorowa, wpływa na różnicowanie, ekspansję i przeżycie subpopulacji limfocytów T (np. limfocytów Th17 i Tc17) oraz subpopulacji komórek uczestniczących w mechanizmie odporności wrodzonej, stanowiących źródła cytokin efektorowych, w tym IL-17A, IL- 17F i IL-22, które przyczyniają się do rozwoju choroby zapalnej. U ludzi wykazano, że selektywne blokowanie IL-23 normalizuje wytwarzanie tych cytokin. Działanie farmakodynamiczne Biomarkery stanu zapalnego oznaczano w badaniach fazy 3 dotyczących wrzodziejącego zapalenia jelita grubego.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 100 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

Mirikizumab podawany dożylnie co 4 tygodnie w ramach dawkowania indukcyjnego znacząco zmniejszył stężenie kalprotektyny w kale i białka C-reaktywnego w okresie od oceny początkowej do tygodnia 12. Ponadto mirikizumab podawany podskórnie co 4 tygodnie w ramach dawkowania podtrzymującego pozwalał utrzymać znacząco zmniejszone stężenie kalprotektyny w kale i białka C-reaktywnego przez okres 40 tygodni. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania mirikizumabu oceniano u dorosłych pacjentów z czynnym wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego w dwóch randomizowanych, kontrolowanych placebo, wieloośrodkowych badaniach z podwójnie ślepą próbą. Zakwalifikowani pacjenci mieli potwierdzone rozpoznanie wrzodziejącego zapalenia jelita grubego od co najmniej 3 miesięcy i aktywną postać choroby o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego, co zdefiniowano jako wynik od 4 do 9 w zmodyfikowanej skali Mayo, w tym wynik ≥2 w podskali endoskopowej Mayo.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 100 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

U pacjentów stwierdzono niepowodzenie leczenia (zdefiniowane jako utrata odpowiedzi, niedostateczna odpowiedź lub nietolerancja) kortykosteroidami lub lekami immunomodulacyjnymi (6-merkaptopuryną, azatiopryną) lub co najmniej jednym lekiem biologicznym (antagonistą TNFα i (lub) wedolizumabem) lub tofacytynibem. LUCENT-1 było badaniem oceniającym podawane dożylnie leczenie indukcyjne trwające do 12 tygodni, po którym przeprowadzono 40-tygodniowe badanie z randomizacją do podawanego podskórnie leczenia podtrzymującego (LUCENT-2), co dawało łącznie co najmniej 52-tygodniowy okres leczenia. Średnia wieku wynosiła 42,5 roku. 7,8% pacjentów było w wieku ≥65 lat, a 1,0% pacjentów w wieku ≥75 lat. 59,8% stanowili mężczyźni; 40,2% stanowiły kobiety. U 53,2% pacjentów występowała ciężka aktywna postać choroby, charakteryzująca się wynikiem od 7 do 9 w zmodyfikowanej skali Mayo.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 100 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

Wyniki dotyczące skuteczności przedstawione dla badań LUCENT-1 i LUCENT-2 były oparte na centralnie przeprowadzonej analizie badań endoskopowychi histopatologicznych. LUCENT-1 W badaniu LUCENT-1 do populacji, w której oceniano pierwszorzędowe parametry skuteczności włączono 1162 pacjentów. Pacjenci zostali losowo przydzieleni w stosunku 3:1 do grupy otrzymującej mirikizumab 300 mg w infuzji dożylnej lub placebo, w tygodniu 0, tygodniu 4. i tygodniu 8. Pierwszorzędowym punktem końcowym w badaniu oceniającym leczenie indukcyjne był odsetek pacjentów w remisji klinicznej [punktacja w zmodyfikowanej skali Mayo (MMS) zdefiniowana jako: wynik w podskali częstości wypróżnień (SF) = 0 lub 1 z ≥1-punktowym zmniejszeniem w stosunku do wartości początkowej, wynik w podskali oceny krwawienia z odbytu (RB) = 0 oraz wynik w podskali endoskopowej (ES) = 0 lub 1 (z wyjątkiem kruchości)] w tygodniu 12.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 100 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

Pacjenci biorący udział w tych badaniach mogli otrzymywać jednocześnie inne terapie, w tym aminosalicylany (74,3%), leki immunomodulujące (24,1%, takie jak azatiopryna, 6-merkaptopuryna lub metotreksat) i doustne kortykosteroidy (39,9%; prednizon w dawce dobowej do 20 mg lub jego odpowiednik) w stałej dawce przed rozpoczęciem i w okresie leczenia indukcyjnego. Zgodnie z protokołem dawka doustnych kortykosteroidów była zmniejszana po zakończeniu leczenia indukcyjnego. W populacji, w której oceniano pierwszorzędowe parametry skuteczności, 57,1% uczestników nie było wcześniej leczonych lekami biologicznymi ani tofacytynibem. U 41,2% pacjentów leczenie lekiem biologicznym lub tofacytynibem zakończyło się niepowodzeniem. U 36,3% pacjentów stwierdzono niepowodzenie co najmniej jednej wcześniejszej terapii anty-TNF, u 18,8% nie powiodło się leczenie wedolizumabem, a u 3,4% pacjentów niepowodzeniem zakończyło się leczenie tofacytynibem.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 100 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

U 20,1% pacjentów stwierdzono niepowodzenie leczenia więcej niż jednym lekiem biologicznym lub tofacytynibem. Dodatkowe 1,7% pacjentów otrzymywało wcześniej lek biologiczny lub tofacytynib, a leczenie to zakończyło się powodzeniem. W badaniu LUCENT-1 w grupie leczonej mirikizumabem odnotowano istotnie większy odsetek pacjentów z remisją kliniczną w porównaniu z grupą otrzymującą placebo w tygodniu 12 (tabela 2). Już w tygodniu 2. uzyskano większe zmniejszenie wyników w podskali RB i zmniejszenie punktacji w podskali SF u pacjentów leczonych mirikizumabem. Tabela 2: Podsumowanie kluczowych punktów końcowych dotyczących skuteczności w badaniu LUCENT-1 (tydzień 12. , o ile nie wskazano inaczej)

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 100 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

	Placebo N = 294	Mirikizumab iv.N = 868	Różnica między schematami leczenia i99,875% CI
N	%	N	%
Remisja kliniczna*1	39	13,3%	210	24,2%	11,1%(3,2%, 19,1%)c
Pacjenci, u których wcześniej niestosowano leków biologicznych ani inhibitorów JAKa	27/171	15,8%	152/492	30,9%	– – –
Pacjenci, u których stwierdzono niepowodzenieb leczenia co najmniej jednym lekiembiologicznym lub inhibitorem JAKd	10/118	8,5%	55/361	15,2%	– – –
Alternatywna remisja kliniczna*2	43	14,6%	222	25,6%	11,1%(3,0%, 19,3%)c
Pacjenci, u których wcześniej nie stosowano leków biologicznych aniinhibitorów JAKa	31/171	18,1%	160/492	32,5%	– – –
Pacjenci, u których stwierdzono niepowodzenieb leczenia co najmniej jednym lekiembiologicznym lub inhibitorem JAKd	10/118	8,5%	59/361	16,3%	– – –
Odpowiedź kliniczna*3	124	42,2%	551	63,5%	21,4%(10,8%, 32,0%)c
Pacjenci, u których wcześniej nie stosowano leków biologicznych ani inhibitorów JAKa	86/171	50,3%	345/492	70,1%	– – –
Pacjenci, u których stwierdzono niepowodzenieb leczenia co najmniej jednym lekiembiologicznym lub inhibitorem JAKd	35/118	29,7%	197/361	54,6%	– – –
Poprawa w obrazie endoskopowym*4	62	21,1%	315	36,3%	15,4%(6,3%, 24,5%)c
Pacjenci, u których wcześniej niestosowano leków biologicznych ani inhibitorów JAKa	48/171	28,1%	226/492	45,9%	– – –
Pacjenci, u których stwierdzono niepowodzenieb leczenia co najmniej jednym lekiembiologicznym lub inhibitorem JAKd	12/118	10,2%	85/361	23,5%	– – –

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 100 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

Remisja objawowa (tydzień 4.)*5	38	12,9%	189	21,8%	9,2%(1,4%, 16,9%)c
Pacjenci, u których wcześniej nie stosowano leków biologicznych aniinhibitorów JAKa	26/171	15,2%	120/492	24,4%	– – –
Pacjenci, u których stwierdzono niepowodzenieb leczenia co najmniej jednym lekiembiologicznym lub inhibitorem JAKd	10/118	8,5%	67/361	18,6%	– – –
Remisja objawowa*5	82	27,9%	395	45,5%	17,5%(7,5%, 27,6%)c
Pacjenci, u których wcześniej nie stosowano leków biologicznych ani inhibitorów JAKa	57/171	33,3%	248/492	50,4%	– – –
Pacjenci, u których stwierdzono niepowodzenieb leczenia co najmniej jednym lekiembiologicznym lub inhibitorem JAKd	22/118	18,6%	139/361	38,5%	– – –
Poprawa stanu błony śluzowej w obrazie histopatologicznym/endoskopowym*6	41	13,9%	235	27,1%	13,4%(5,5%, 21,4%)c
Pacjenci, u których wcześniej nie stosowano leków biologicznych ani inhibitorów JAKa	32/171	18,7%	176/492	35,8%	– – –
Pacjenci, u których stwierdzono niepowodzenieb leczenia co najmniej jednym lekiembiologicznym lub inhibitorem JAKd	8/118	6,8%	56/361	15,5%	– – –
	Placebo N = 294	Mirikizumab iv.N = 868	Różnica między schematami leczeniai 99,875% CI
ŚredniaLS	Błąd standardowy	ŚredniaLS	Błąd standardowy
Nasilenie parcia na stolec*7	-1,63	0,141	-2,59	0,083	-0,95(-1,47; -0,44)c
Pacjenci, u których wcześniej nie stosowano leków biologicznych ani inhibitorów JAKa	-2,08	0,174	-2,72	0,101	– – –
Pacjenci, u których stwierdzono niepowodzenieb leczenia co najmniej jednym lekiembiologicznym lub inhibitorem JAKd	-0,95	0,227	-2,46	0,126	– – –

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 100 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

Objaśnienie skrótów: CI = przedział ufności; iv. = dożylnie; LS = metoda najmniejszych kwadratów * 1 Remisja kliniczna na podstawie wyniku w zmodyfikowanej skali Mayo (MMS), zdefiniowana jako: wynik w podskali częstości wypróżnień (SF) = 0 lub 1 z ≥1-punktowym zmniejszeniem w stosunku do wartości początkowej, wynik w podskali oceny krwawienia z odbytu (RB) = 0 oraz wynik w podskali endoskopowej (ES) = 0 lub 1 (z wyłączeniem kruchości). * 2 Alternatywna remisja kliniczna na podstawie wyniku w zmodyfikowanej skali Mayo (MMS), zdefiniowana jako: wynik w podskali częstości wypróżnień (SF) = 0 lub 1, wynik w podskali oceny krwawienia z odbytu (RB) = 0 oraz wynik w podskali endoskopowej (ES) = 0 lub 1 (z wyjątkiem kruchości). * 3 Odpowiedź kliniczna na podstawie wyniku w skali MMS, zdefiniowana jako: zmniejszenie punktacji w skali MMS o ≥2 punkty i zmniejszenie o ≥30% w stosunku do wartości początkowej oraz zmniejszenie o ≥1 punkt wyniku w podskali RB w stosunku do wartości początkowej lub wynik 0 lub 1 w podskali RB.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 100 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

* 4 Poprawa w obrazie endoskopowym zdefiniowana jako: ES = 0 lub 1 (z wyjątkiem kruchości). * 5 Remisja objawowa zdefiniowana jako: SF = 0 lub SF = 1 z ≥1-punktowym zmniejszeniem w stosunku do wartości początkowej i RB = 0. * 6 Poprawa stanu błony śluzowej w obrazie histopatologicznym/endoskopowym zdefiniowana jako spełnienie obu poniższych warunków: 1. Poprawa w obrazie histopatologicznym, zdefiniowana przy użyciu systemu punktacji Geboesa z naciekiem neutrofilów w <5% krypt, bez niszczenia krypt i bez występowania nadżerek, owrzodzeń ani tkanki ziarninowej. 2. Poprawa w obrazie endoskopowym zdefiniowana jako ES = 0 lub 1 (z wyjątkiem kruchości). * 7 Zmiana w stosunku do wartości początkowej w skali numerycznej (NRS) oceniającej parcie na stolec. a) Dodatkowych 5 pacjentów otrzymujących placebo i 15 pacjentów otrzymujących mirikizumab, którzy wcześniej byli poddani udanemu leczeniu lekiem biologicznym lub inhibitorem JAK.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 100 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

b) Utrata odpowiedzi, niedostateczna odpowiedź lub nietolerancja leczenia. c) p <0,001 d) Wyniki dotyczące mirikizumabu w podgrupie pacjentów, u których leczenie więcej niż jednym lekiem biologicznym lub inhibitorem JAK zakończyło się niepowodzeniem, były zgodne z wynikami w całej populacji. LUCENT-2 W badaniu LUCENT-2 oceniono 544 pacjentów spośród 551 pacjentów, u których uzyskano odpowiedź kliniczną po zastosowaniu mirikizumabu w badaniu LUCENT-1 w tygodniu 12. (patrz Tabela 2). Pacjenci zostali ponownie przydzieleni losowo w stosunku 2:1 do grupy stosującej schemat leczenia podtrzymującego podawanym podskórnie mirikizumabem 200 mg lub placebo co 4 tygodnie przez 40 tygodni (czyli przez 52 tygodnie od rozpoczęcia podawania dawki indukcyjnej) Pierwszorzędowym punktem końcowym w badaniu oceniającym leczenie podtrzymujące był odsetek pacjentów w remisji klinicznej (taka sama definicja jak w badaniu LUCENT-1) w tygodniu 40.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 100 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

W przypadku pacjentów otrzymujących kortykosteroidy w badaniu LUCENT-1 konieczne było zmniejszenie dawki kortykosteroidów po włączeniu do badania LUCENT-2. Remisję kliniczną odnotowano u znacząco większego odsetka pacjentów w grupie leczonej mirikizumabem w porównaniu z grupą otrzymującą placebo w tygodniu 40. (patrz Tabela 3). Tabela 3: Podsumowanie kluczowych punktów końcowych dotyczących skuteczności w badaniu LUCENT-2 (tydzień 40.; 52 tygodnie od rozpoczęcia podawania dawki indukcyjnej)

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 100 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

	Placebo N = 179	Mirikizumab sc.N = 365	Różnica między schematami leczeniai 95% CI
N	%	N	%
Remisja kliniczna*1	45	25,1%	182	49,9%	23,2%(15,2%, 31,2%)c
Pacjenci, u których wcześniej nie stosowano leków biologicznych ani inhibitorówJAKa	35/114	30,7%	118/229	51,5%	– – –
Pacjenci, u których stwierdzono niepowodzenieb leczenia co najmniej jednym lekiem biologicznym lubinhibitorem JAKd	10/64	15,6%	59/128	46,1%	– – –

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 100 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

Alternatywna remisja kliniczna*2	47	26,3%	189	51,8%	24,1%(16,0%, 32,2%)c
Pacjenci, u których wcześniej nie stosowano leków biologicznych ani inhibitorówJAKa	37/114	32,5%	124/229	54,1%	– – –
Pacjenci, u których stwierdzono niepowodzenieb leczenia co najmniej jednymlekiem biologicznym lub inhibitorem JAKd	10/64	15,6%	60/128	46,9%	– – –
Utrzymanie remisji klinicznej do tygodnia 40.*3	24/65	36,9%	91/143	63,6%	24,8%(10,4%, 39,2%)c
Pacjenci, u których wcześniej nie stosowano leków biologicznych ani inhibitorówJAKa	22/47	46,8%	65/104	62,5%	– – –
Pacjenci, u których stwierdzono niepowodzenieb leczenia co najmniej jednymlekiem biologicznym lub inhibitorem JAKd	2/18	11,1%	24/36	66,7%	– – –
Remisja bez leczenia kortykosteroidami*4	39	21,8%	164	44,9%	21,3%(13,5%, 29,1%)c
Pacjenci, u których wcześniej nie stosowano leków biologicznych ani inhibitorówJAKa	30/114	26,3%	107/229	46,7%	– – –
Pacjenci, u których stwierdzono niepowodzenieb leczenia co najmniej jednymlekiem biologicznym lub inhibitorem JAKd	9/64	14,1%	52/128	40,6%	– – –
Poprawa w obrazieendoskopowym*5	52	29,1%	214	58,6%	28,5%(20,2%, 36,8%)c
Pacjenci, u których wcześniej nie stosowano leków biologicznych ani inhibitorówJAKa	39/114	34,2%	143/229	62,4%	– – –
Pacjenci, u których stwierdzono niepowodzenieb leczenia co najmniej jednymlekiem biologicznym lub inhibitorem JAKd	13/64	20,3%	65/128	50,8%	– – –
Remisja w obrazie histopatologicznym/endoskopowy m błony śluzowej*6	39	21,8%	158	43,3%	19,9%(12,1%, 27,6%)c
Pacjenci, u których wcześniej nie stosowano leków biologicznych ani inhibitorówJAKa	30/114	26,3%	108/229	47,2%	– – –
Pacjenci, u których stwierdzono niepowodzenieb leczenia co najmniej jednym lekiem biologicznym lubinhibitorem JAKd	9/64	14,1%	46/128	35,9%	– – –

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 100 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

Remisja pod względem parciana stolec*7	43/172	25,0%	144/336	42,9%	18,1%(9,8%, 26,4%)c
Pacjenci, u których wcześniej nie stosowano leków biologicznych ani inhibitorówJAKa	31/108	28,7%	96/206	46,6%	– – –
Pacjenci, u których stwierdzono niepowodzenieb leczenia co najmniej jednymlekiem biologicznym lub inhibitorem JAKd	12/63	19,0%	43/122	35,2%	– – –
	Placebo N = 179	Mirikizumab sc.N = 365	Różnica między schematami leczeniai 95% CI
ŚredniaLS	Błąd standardowy	ŚredniaLS	Błąd standardowy
Nasilenie parcia na stolec*8	-2,74	0,202	-3,80	0,139	-1,06(-1,51; -0,61)c
Pacjenci, u których wcześniej nie stosowano leków biologicznych ani inhibitorówJAKa	-2,69	0,233	-3,82	0,153	– – –
Pacjenci, u których stwierdzono niepowodzenieb leczenia co najmniej jednymlekiem biologicznym lub inhibitorem JAKd	-2,66	0,346	-3,60	0,228	– – –

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 100 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

Objaśnienie skrótów: CI = przedział ufności; sc = podskórnie; LS = metoda najmniejszych kwadratów * 1, 2 Patrz przypisy w Tabeli 2. * 3 Odsetek pacjentów z remisją kliniczną w tygodniu 40. wśród pacjentów z remisją kliniczną w tygodniu 12., gdzie remisję kliniczną zdefiniowano jako: wynik w podskali częstości wypróżnień (SF) = 0 lub SF = 1 z ≥1-punktowym zmniejszeniem w stosunku do wartości początkowej przed leczeniem indukcyjnym, wynik w podskali oceny krwawienia z odbytu (RB) = 0 oraz wynik w podskali endoskopowej (ES) = 0 lub 1 (z wyjątkiem kruchości). * 4 Remisja bez leczenia kortykosteroidami i bez operacji, zdefiniowana jako: remisja kliniczna w tygodniu 40. i remisja objawowa w tygodniu 28. oraz niestosowanie kortykosteroidów przez ≥12 tygodni przed tygodniem 40. * 5 Poprawa w obrazie endoskopowym zdefiniowana jako: ES = 0 lub 1 (z wyjątkiem kruchości). * 6 Remisja w obrazie histopatologicznym/endoskopowym błony śluzowej zdefiniowana jako spełnienie obu poniższych warunków: 1.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 100 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

Remisja w obrazie histopatologicznym, zdefiniowana jako wynik 0 indeksu Geboesa dla następujących podkategorii: 2b (neutrofile w blaszce właściwej), 3 (neutrofile w nabłonku), 4 (zniszczenie krypt) i 5 (nadżerki lub owrzodzenia) oraz 2. Wynik 0 lub 1 w podskali endoskopowej Mayo (z wyjątkiem kruchości). * 7 Wynik 0 lub 1 w numerycznej skali ocen (NRS) u pacjentów z początkowym wynikiem ≥3 w skali NRS oceniającej parcie na stolec w badaniu LUCENT-1 * 8 Zmiana w stosunku do wartości początkowej w skali numerycznej oceniającej parcie na stolec. a) Dodatkowy 1 pacjent otrzymujący placebo i 8 pacjentów otrzymujących mirikizumab, którzy wcześniej byli poddani udanemu leczeniu lekiem biologicznym lub inhibitorem JAK. b) Utrata odpowiedzi, niedostateczna odpowiedź lub nietolerancja leczenia. c) p <0,001 d) Wyniki dotyczące mirikizumabu w podgrupie pacjentów, u których leczenie więcej niż jednym lekiem biologicznym lub inhibitorem JAK zakończyło się niepowodzeniem, były zgodne z wynikami w całej populacji.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 100 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

Profil skuteczności i bezpieczeństwa stosowania mirikizumabu był spójny we wszystkich podgrupach, tj. wyodrębnionych według wieku, płci, masy ciała, nasilenia choroby na początku badania i regionu. Wielkość efektu może się różnić. W tygodniu 40. u większego odsetka pacjentów wystąpiła odpowiedź kliniczna (zdefiniowana jako zmniejszenie wyniku w skali MMS o ≥2 punkty i zmniejszenie o ≥30% w stosunku do wartości początkowej oraz zmniejszenie o ≥1 punkt wyniku w podskali RB w stosunku do wartości początkowej lub wynik 0 lub 1 w podskali RB) w grupie osób z odpowiedzią na leczenie mirikizumabem, zrandomizowanych ponownie do otrzymywania mirikizumabu (80%) w porównaniu do grupy osób z odpowiedzią na leczenie mirikizumabem, zrandomizowanych ponownie do otrzymywania placebo (49%). Pacjenci z odpowiedzią na przedłużone leczenie indukcyjne mirikizumabem w tygodniu 24. (LUCENT- 2) W grupie pacjentów leczonych mirikizumabem, u których nie stwierdzono odpowiedzi na leczenie w tygodniu 12.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 100 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

w badaniu LUCENT-1 i którzy otrzymali w warunkach otwartej próby dodatkowe 3 dawki mirikizumabu 300 mg dożylnie co 4 tygodnie, u 53,7% uzyskano odpowiedź kliniczną w tygodniu 12. w badaniu LUCENT-2, a 52,9% pacjentów leczonych mirikizumabem kontynuowało leczenie podtrzymujące, otrzymując 200 mg mirikizumabu podskórnie co 4 tygodnie; wśród tych pacjentów 72,2% uzyskało odpowiedź kliniczną, a 36,1% osiągnęło remisję kliniczną w tygodniu 40. Przywrócenie skuteczności po utracie odpowiedzi na leczenie podtrzymujące mirikizumabem (LUCENT-2) 19 pacjentów, u których wystąpiła po raz pierwszy utrata odpowiedzi (5,2%) między tygodniem 12. a tygodniem 28. badania LUCENT-2, otrzymało w warunkach otwartej próby leczenie ratunkowe mirikizumabem 300 mg dożylnie w 3 dawkach podawanych co 4 tygodnie; 12 z tych pacjentów (63,2%) uzyskało odpowiedź objawową, a 7 pacjentów (36,8%) osiągnęło remisję objawową po 12 tygodniach. Normalizacja obrazu endoskopowego w tygodniu 40.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 100 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

Normalizację obrazu endoskopowego błony śluzowej zdefiniowano jako wynik 0 w podskali endoskopowej Mayo. W tygodniu 40. badania LUCENT-2 normalizację obrazu endoskopowego uzyskano u 81/365 (22,2%) pacjentów leczonych mirikizumabem i u 24/179 (13,4%) pacjentów w grupie otrzymującej placebo. Histopatologiczne punkty końcowe W tygodniu 12. większy odsetek pacjentów w grupie otrzymującej mirikizumab osiągnął poprawę obrazu histopatologicznego (39,2%) w porównaniu z pacjentami w grupie otrzymującej placebo (20,7%). W tygodniu 40. remisję w obrazie histopatologicznym stwierdzono u większej liczby pacjentów w grupie otrzymującej mirikizumab (48,5%) w porównaniu z grupą stosującą placebo (24,6%). Stabilne utrzymanie remisji objawowej Stabilne utrzymanie remisji objawowej zdefiniowano jako odsetek pacjentów z remisją objawową stwierdzoną podczas co najmniej 7 z 9 wizyt od tygodnia 4. do tygodnia 36. oraz z remisją objawową w tygodniu 40.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 100 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

wśród pacjentów z remisją objawową i odpowiedzią kliniczną w tygodniu 12. badania LUCENT-1. W tygodniu 40. badania LUCENT-2 odsetek pacjentów, u których stwierdzono stabilne utrzymanie remisji objawowej był większy wśród pacjentów leczonych mirikizumabem (69,7%) w porównaniu z pacjentami otrzymującymi placebo (38,4%). Jakość życia związana ze zdrowiem W tygodniu 12. badania LUCENT-1 pacjenci otrzymujący mirikizumab wykazywali znacząco większą klinicznie istotną poprawę całkowitego wyniku kwestionariusza oceny nieswoistego zapalenia jelit (IBDQ) (p ≤0,001) w porównaniu z pacjentami stosującymi placebo. Odpowiedź wg IBDQ zdefiniowano jako co najmniej 16-punktową poprawę w stosunku do początkowego wyniku IBDQ, a remisję wg IBDQ zdefiniowano jako wynik wynoszący co najmniej 170. W tygodniu 12.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 100 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

badania LUCENT-1 u 57,5% pacjentów leczonych mirikizumabem uzyskano remisję wg IBDQ w porównaniu z 39,8% pacjentów otrzymujących placebo (p <0,001), a u 72,7% pacjentów leczonych mirikizumabem uzyskano odpowiedź wg IBDQ w porównaniu z 55,8% pacjentów otrzymujących placebo. W tygodniu 40. badania LUCENT-2 u 72,3% pacjentów leczonych mirikizumabem stwierdzono utrzymanie remisji wg IBDQ w porównaniu z 43,0% pacjentów otrzymujących placebo, a 79,2% pacjentów leczonych mirikizumabem uzyskało odpowiedź wg IBDQ w porównaniu z 49,2% pacjentów otrzymujących placebo. Wyniki leczenia oceniane przez pacjenta Zmniejszenie nasilenia parcia na stolec obserwowano już w tygodniu 2. u pacjentów leczonych mirikizumabem w badaniu LUCENT-1. Pacjenci otrzymujący mirikizumab osiągnęli znaczącą remisję pod względem parcia na stolec w porównaniu z pacjentami w grupie otrzymującej placebo w tygodniu 12. badania LUCENT-1 (22,1% w porównaniu z 12,3%) i w tygodniu 40.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 100 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

badania LUCENT-2 (42,9% w porównaniu z 25%). Pacjenci otrzymujący mirikizumab wykazywali istotną poprawę pod względem uczucia zmęczenia już w tygodniu 2. badania LUCENT-1, a poprawa utrzymywała się do tygodnia 40. badania LUCENT-2. Już w tygodniu 4. wystąpiło również znacząco większe zmniejszenie nasilenia bólu brzucha. Hospitalizacje i operacje związane z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego Do tygodnia 12. badania LUCENT-1 (włącznie) odsetek pacjentów hospitalizowanych z powodu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego wynosił 0,3% (3/868) w grupie otrzymującej mirikizumab i 3,4% (10/294) w grupie stosującej placebo. Operacje związane z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego zgłoszono u 0,3% (3/868) pacjentów otrzymujących mirikizumab i u 0,7% (2/294) pacjentów w grupie stosującej placebo. W grupie leczonej mirikizumabem w badaniu LUCENT-2 nie odnotowano żadnych hospitalizacji ani operacji związanych z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 100 mg/ml

Właściwości farmakodynamiczne

Dzieci i młodzież Europejska Agencja Leków wstrzymała obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego Omvoh w jednej lub kilku podgrupach populacji dzieci i młodzieży w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 100 mg/ml

Właściwości farmakokinetyczne

5.2 Właściwości farmakokinetyczne Nie stwierdzono widocznej kumulacji stężenia mirikizumabu w surowicy po podaniu podskórnym co 4 tygodnie. Średnie (współczynnik zmienności [CV%]) C max i pole pod krzywą (AUC) po podaniu dawek indukcyjnych (300 mg co 4 tygodnie podawane w infuzji dożylnej) u pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego wynosiły odpowiednio 99,7 (22,7) µg/ml i 538 (34,4) µg*dobę/ml. Średnie (CV%) C max i pole pod krzywą (AUC) po podaniu dawek podtrzymujących (200 mg co 4 tygodnie we wstrzyknięciach podskórnych) wynosiły odpowiednio 10,1 (52,1) µg/ml i 160 (57,6) µg*dobę/ml. Wchłanianie Po podaniu podskórnym mirikizumabu maksymalne stężenie leku w surowicy krwi było osiągane 2- 3 dni po podaniu, a szacowana bezwzględna biodostępność wynosiła 44%. Miejsce wstrzyknięcia nie wpływało istotnie na wchłanianie mirikizumabu. Dystrybucja Średnia całkowita objętość dystrybucji wynosiła 4,83 l.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 100 mg/ml

Właściwości farmakokinetyczne

Metabolizm Mirikizumab jest humanizowanym przeciwciałem monoklonalnym klasy IgG4 i przewiduje się, że będzie rozkładany do niewielkich cząsteczek peptydów i aminokwasów na szlakach katabolicznych w ten sam sposób, co endogenne immunoglobuliny G. Eliminacja W analizie populacyjnej farmakokinetyki (PK) średni pozorny klirens wynosił 0,0229 l/h, a średni okres półtrwania w fazie eliminacji wynosił około 9,3 doby u pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego. Klirens jest niezależny od dawki. Proporcjonalność dawki Mirikizumab wykazywał liniową farmakokinetykę z proporcjonalnym do dawki zwiększeniem ekspozycji w zakresie dawek od 5 do 2400 mg podawanych w infuzji dożylnej lub w zakresie dawek od 120 do 400 mg podawanych we wstrzyknięciu podskórnym u pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego lub u zdrowych ochotników.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 100 mg/ml

Właściwości farmakokinetyczne

Szczególne grupy pacjentów Analiza farmakokinetyki populacyjnej wykazała, że wiek, płeć, masa ciała ani rasa/pochodzenie etniczne nie miały klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę mirikizumabu (patrz także punkt 4.8, „Immunogenność”). Wśród 1362 pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego narażonych na działanie mirikizumabu w badaniach fazy 2 i 3, 99 (7,3%) pacjentów było w wieku 65 lat lub starszych, a 11 (0,8%) pacjentów było w wieku 75 lat lub starszych. Zaburzenia czynności nerek lub wątroby Nie przeprowadzono specjalnych badań z zakresu farmakologii klinicznej dotyczących oceny wpływu zaburzeń czynności nerek i wątroby na farmakokinetykę mirikizumabu. Populacyjna analiza farmakokinetyczna wykazała, że klirens kreatyniny (w zakresie od 36,2 do 291 ml/min) ani stężenie bilirubiny całkowitej (w zakresie od 1,5 do 29 µmol/l) nie wpływają na farmakokinetykę mirikizumabu.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 100 mg/ml

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa, nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. Rakotwórczość / mutagenność Nie przeprowadzono badań nieklinicznych dotyczących oceny potencjalnego działania rakotwórczego i mutagennego mirikizumabu. Zaburzenia płodności U dojrzałych płciowo małp cynomolgus, które otrzymywały mirikizumab raz w tygodniu przez 26 tygodni, w dawce 100 mg/kg mc. (co najmniej 30 razy większej od dawki podtrzymującej stosowanej u ludzi) nie obserwowano wpływu leku na masę narządów rozrodczych ani obraz histopatologiczny.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 100 mg/ml

Dane farmaceutyczne

6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sodu cytrynian dwuwodny Kwas cytrynowy bezwodny Sodu chlorek Polisorbat 80 Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 2 lata. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w lodówce (2°C – 8°C). Nie zamrażać. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Produkt leczniczy Omvoh może być przechowywany poza lodówką nie dłużej niż przez 2 tygodnie w temperaturze nieprzekraczającej 30ºC. Jeśli te warunki zostaną przekroczone, lek Omvoh należy wyrzucić. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Omvoh 100 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce 1 ml roztworu w strzykawce z przezroczystego szkła typu I. Strzykawka jest zamknięta w jednorazowej strzykawce jednodawkowej z tłokiem z gumy bromobutylowej. Opakowania zawierają 2 lub 6 ampułko-strzykawek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

CHPL leku Omvoh, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 100 mg/ml

Dane farmaceutyczne

Omvoh 100 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu półautomatycznym napełnionym 1 ml roztworu w strzykawce z przezroczystego szkła typu I. Strzykawka jest zamknięta w jednorazowym wstrzykiwaczu jednodawkowym z tłokiem z gumy bromobutylowej. Opakowanie zawiera 2, 4 lub 6 wstrzykiwaczy półautomatycznych napełnionych. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Wyłącznie do jednorazowego użytku. Nie należy używać produktu leczniczego Omvoh, jeśli w roztworze widoczne są cząstki stałe lub jeśli roztwór jest mętny i (lub) wyraźnie brązowy. Nie stosować produktu Omvoh, jeśli został zamrożony. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Bimzelx 160 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Bimzelx 320 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Bimzelx 160 mg roztwór do wstrzykiwań w wstrzykiwaczu półautomatycznym napełnionym Bimzelx 320 mg roztwór do wstrzykiwań w wstrzykiwaczu półautomatycznym napełnionym 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Bimzelx 160 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Każda ampułko-strzykawka zawiera 160 mg bimekizumabu w 1 ml. Bimzelx 320 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Każda ampułko-strzykawka zawiera 320 mg bimekizumabu w 2 ml. Bimzelx 160 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu półautomatycznym napełnionym Każdy wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony zawiera 160 mg bimekizumabu w 1 ml. Bimzelx 320 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu półautomatycznym napełnionym Każdy wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony zawiera 320 mg bimekizumabu w 2 ml.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

Bimekizumab jest humanizowanym przeciwciałem monoklonalnym IgG1, wytwarzanym w linii komórkowej jajnika chomika chińskiego (Chinese hamster ovary, CHO) uzyskanej metodami inżynierii genetycznej z wykorzystaniem technologii rekombinacji DNA. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań (wstrzyknięcie) Roztwór jest przezroczysty do lekko opalizującego, bezbarwny lub o barwie jasnawobrązowawo- żółtej.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Wskazania do stosowania

4.1 Wskazania do stosowania Łuszczyca plackowata Produkt leczniczy Bimzelx jest wskazany do stosowania w leczeniu łuszczycy plackowatej o nasileniu od umiarkowanego do ciężkiego u osób dorosłych, które kwalifikują się do leczenia ogólnoustrojowego. Łuszczycowe zapalenie stawów Produkt leczniczy Bimzelx, w monoterapii lub w skojarzeniu z metotreksatem, jest wskazany do leczenia czynnego łuszczycowego zapalenia stawów u osób dorosłych, u których odpowiedź była niewystarczająca lub wystąpiła nietolerancja jednego lub kilku leków przeciwreumatycznych modyfikujących przebieg choroby (ang. Disease Modifying Antirheumatic Drugs, DMARD). Spondyloartropatia osiowa Spondyloartropatia osiowa bez zmian radiograficznych (ang. non-radiographic axial spondyloarthritis, nr-axSpA) Produkt leczniczy Bimzelx jest wskazany w leczeniu dorosłych z czynną spondyloartropatią osiową bez zmian radiograficznych, z obiektywnymi objawami stanu zapalnego, wskazywanymi przez podwyższone stężenie białka C-reaktywnego (CRP) i (lub) w obrazowaniu metodą rezonansu magnetycznego (NMR), u których odpowiedź była niewystarczająca lub wystąpiła nietolerancja niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ).

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Wskazania do stosowania

Zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa (AS, spondyloartropatia osiowa ze zmianami radiograficznymi) Produkt Bimzelx jest wskazany w leczeniu dorosłych z czynnym zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa, u których odpowiedź była niewystarczająca lub wystąpiła nietolerancja terapii konwencjonalnej. Ropne zapalenie apokrynowych gruczołów potowych (HS, ang. hidradenitis suppurativa ) Produkt leczniczy Bimzelx jest wskazany do stosowania w leczeniu czynnego ropnego zapalenia apokrynowych gruczołów potowych (trądziku odwróconego) o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego u osób dorosłych, u których nie wystąpiła wystarczająca odpowiedź na konwencjonalne leczenie ogólnoustrojowe HS (patrz punkt 5.1).

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Dawkowanie

4.2 Dawkowanie i sposób podawania Produkt leczniczy Bimzelx jest przeznaczony do stosowania zgodnie z zaleceniami i pod nadzorem lekarza mającego doświadczenie w rozpoznawaniu i leczeniu chorób, zgodnie ze wskazaniami dla produktu Bimzelx. Dawkowanie Łuszczyca plackowata Zalecana dawka do stosowania u pacjentów dorosłych z łuszczycą plackowatą wynosi 320 mg (podawana w postaci dwóch wstrzyknięć podskórnych po 160 mg lub jednego wstrzyknięcia podskórnego 320 mg) w tygodniach 0, 4, 8, 12 i 16, a następnie co osiem tygodni. Łuszczycowe zapalenie stawów Zalecana dawka do stosowania u pacjentów dorosłych z czynnym łuszczycowym zapaleniem stawów wynosi 160 mg (podawana jako jedno podskórne wstrzyknięcie 160 mg) co cztery tygodnie. W przypadku pacjentów z łuszczycowym zapaleniem stawów ze współistniejącą umiarkowaną lub ciężką łuszczycą plackowatą, zalecana dawka jest taka sama, jak w przypadku łuszczycy plackowatej [320 mg (podawanej jako dwa podskórne wstrzyknięcia po 160 mg lub jednego wstrzyknięcia podskórnego 320 mg) w tygodniu 0, 4, 8, 12 i 16, a następnie co osiem tygodni].

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Dawkowanie

Po 16 tygodniach zaleca się przeprowadzanie regularnej oceny skuteczności, a w przypadku braku możliwości utrzymania wystarczającej odpowiedzi klinicznej w zakresie stawów można rozważyć podawanie 160 mg co cztery tygodnie. Spondyloartropatia osiowa (nr-axSpA i AS) Zalecana dawka dla dorosłych ze spondyloartropatią osiową wynosi 160 mg (podawana jako jedno podskórne wstrzyknięcie 160 mg) co cztery tygodnie. Ropne zapalenie apokrynowych gruczołów potowych Zalecana dawka do stosowania u pacjentów dorosłych z ropnym zapaleniem apokrynowych gruczołów potowych wynosi 320 mg (podawana w postaci dwóch wstrzyknięć podskórnych po 160 mg lub jednego wstrzyknięcia podskórnego 320 mg) co 2 tygodnie do 16. tygodnia, a następnie co 4 tygodnie. W przypadku powyższych wskazań, należy rozważyć odstawienie leczenia u pacjentów, u których nie wykazano poprawy, w ciągu szesnastu tygodni leczenia.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Dawkowanie

Szczególne grupy pacjentów Pacjenci z nadwagą i z łuszczycą plackowatą W przypadku niektórych pacjentów z łuszczycą plackowatą (w tym z łuszczycowym zapaleniem stawów i współistniejącą łuszczycą o nasileniu od umiarkowanego do ciężkiego) i o masie ciała ≥120 kg, u których nie doszło do całkowitego ustąpienia zmian skórnych w tygodniu 16, lepszą odpowiedź na leczenie może zapewnić dawka 320 mg podawana co cztery tygodnie po tygodniu 16 (patrz punkt 5.1). Pacjenci w podeszłym wieku (≥65lat) Dostosowanie dawki nie jest wymagane (patrz punkt 5.2). Zaburzenia czynności nerek lub wątroby Nie badano stosowania bimekizumabu w tych populacjach pacjentów. Na podstawie farmakokinetyki uważa się, że dostosowanie dawki nie jest konieczne (patrz punkt 5.2). Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności bimekizumabu u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Dane nie są dostępne. Sposób podawania Ten produkt leczniczy podaje się we wstrzyknięciu podskórnym.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Dawkowanie

Dawka 320 mg może być podawana w postaci dwóch wstrzyknięć podskórnych po 160 mg lub jednego wstrzyknięcia podskórnego 320 mg. Odpowiednie miejsca wstrzyknięcia to uda, brzuch i ramiona. Należy zmieniać miejsca wstrzyknięcia i nie należy wykonywać wstrzyknięć w obrębie blaszek łuszczycowych ani w miejscach, w których skóra jest tkliwa, posiniaczona, zaczerwieniona albo stwardniała. Wstrzyknięcie w górną część ramięnia może wykonać tylko pracownik służby zdrowia lub opiekun. Nie wolno wstrząsać ampułko-strzykawek ani wstrzykiwaczy półautomatycznych napełnionych. Po odpowiednim przeszkoleniu w zakresie techniki wstrzyknięć podskórnych i w razie konieczności pod kontrolą medyczną pacjenci mogą samodzielnie wykonywać wstrzyknięcia produktu leczniczego Bimzelx przy użyciu ampułko-strzykawki lub wstrzykiwacza półautomatycznego napełnionego, jeśli lekarz uzna to za odpowiednie.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Dawkowanie

Należy poinstruować pacjentów, aby wstrzykiwali pełną objętość produktu leczniczego Bimzelx zgodnie z instrukcją stosowania zamieszczoną w ulotce dołączonej do opakowania.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Przeciwwskazania

4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Klinicznie istotne czynne zakażenia (np. czynna gruźlica, patrz punkt 4.4).

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Specjalne środki ostrozności

4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Identyfikowalność W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu. Zakażenia Stosowanie bimekizumabu może zwiększać ryzyko zakażeń, takich jak zakażenia górnych dróg oddechowych i kandydoza jamy ustnej (patrz punkt 4.8). Należy zachować ostrożność przy rozważaniu stosowania bimekizumabu u pacjentów z przewlekłym zakażeniem albo stwierdzonym w wywiadzie nawracającym zakażeniem. Nie wolno rozpoczynać leczenia bimekizumabem u pacjentów z jakimikolwiek klinicznie istotnymi czynnymi zakażeniami do momentu ustąpienia zakażenia albo zastosowania odpowiedniego leczenia (patrz punkt 4.3). Pacjentów leczonych bimekizumabem należy poinstruować, aby w razie wystąpienia objawów przedmiotowych albo podmiotowych wskazujących na zakażenie skonsultowali się z lekarzem. W przypadku wystąpienia u pacjenta zakażenia, należy uważnie go monitorować.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Specjalne środki ostrozności

Jeśli zakażenie stanie się ciężkie lub nie będzie reagować na standardową terapię, należy przerwać leczenie do momentu ustąpienia zakażenia. Ocena w kierunku gruźlicy przed rozpoczęciem leczenia Przed rozpoczęciem leczenia bimekizumabem należy ocenić czy pacjent nie jest zakażony gruźlicą. Nie należy podawać bimekizumabu pacjentom z czynną gruźlicą (patrz punkt 4.3). Należy obserwować pacjentów przyjmujących bimekizumab w kierunku objawów przedmiotowych i podmiotowych czynnej gruźlicy. W przypadku pacjentów, u których stwierdzono w wywiadzie utajoną albo czynną gruźlicę i u których nie można potwierdzić zastosowania odpowiedniego cyklu leczenia, należy rozważyć zastosowanie leczenia przeciwgruźliczego przed rozpoczęciem stosowania bimekizumabu. Nieswoiste zapalenie jelit Zgłaszano przypadki nowo występującego nieswoistego zapalenia jelit albo zaostrzenia nieswoistego zapalenia jelit po zastosowaniu bimekizumabu (patrz punkt 4.8).

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Specjalne środki ostrozności

Nie zaleca się stosowania bimekizumabu u pacjentów z nieswoistym zapaleniem jelit. W przypadku wystąpienia u pacjenta objawów przedmiotowych i podmiotowych nieswoistego zapalenia jelit albo zaostrzenia występującego wcześniej nieswoistego zapalenia jelit należy przerwać podawanie bimekizumabu i rozpocząć odpowiednie leczenie. Nadwrażliwość Podczas stosowania inhibitorów IL-17 obserwowano ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje anafilaktyczne. W przypadku wystąpienia ciężkiej reakcji nadwrażliwości należy natychmiast przerwać podawanie bimekizumabu i rozpocząć odpowiednie leczenie. Szczepienia Przed rozpoczęciem leczenia bimekizumabem należy rozważyć wykonanie wszystkich odpowiednich dla danego wieku szczepień zgodnie z aktualnymi wytycznymi dotyczącymi szczepień. Pacjentom leczonym bimekizumabem nie należy podawać szczepionek zawierających żywe drobnoustroje. Pacjenci leczeni bimekizumabem mogą przyjmować szczepionki inaktywowane, czyli niezawierające żywych drobnoustrojów.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Specjalne środki ostrozności

Zdrowe osoby, które przyjęły pojedynczą dawkę 320 mg bimekizumabu na dwa tygodnie przed szczepieniem z zastosowaniem inaktywowanej szczepionki sezonowej przeciwko grypie, wykazywały podobną odpowiedź immunologiczną jak osoby, które nie przyjmowały bimekizumabu przed szczepieniem. Substancje pomocnicze Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Interakcje

4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji. Nie ma bezpośrednich dowodów potwierdzających znaczenie IL-17A albo IL-17F w ekspresji enzymów z rodziny CYP450. Zwiększone stężenie cytokin podczas przewlekłego stanu zapalnego powoduje zahamowanie wytwarzania niektórych enzymów układu CYP450. Zatem leki przeciwzapalne, takie jak bimekizumab (inhibitor IL-17A i IL-17F), mogą powodować normalizację poziomu enzymów CYP450, której towarzyszy niższa ekspozycja na produkty lecznicze, metabolizowane przez CYP450. W związku z tym nie można wykluczyć klinicznie istotnego wpływu na substraty CYP450 o wąskim indeksie terapeutycznym, których dawkę dostosowuje się indywidualnie (np. warfarynę). W momencie rozpoczęcia leczenia bimekizumabem u pacjentów leczonych tego rodzaju produktami leczniczymi należy rozważyć kontrolę leczenia.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Interakcje

Analizy danych farmakokinetycznych (PK) populacji wykazały, że jednoczesne podawanie konwencjonalnych leków przeciwreumatycznych modyfikujących przebieg choroby (cDMARD, ang. disease modifying antirheumatics drugs ), w tym metotreksatu, lub wcześniejsza ekspozycja na leki biologiczne nie mają klinicznie istotnego wpływu na klirens bimekizumabu. Nie należy podawać jednocześnie z bimekizumabem szczepionek zawierających żywe drobnoustroje (patrz punkt 4.4).

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Kobiety w wieku rozrodczym Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną metodę antykoncepcji w trakcie leczenia i przez co najmniej 17 tygodni po zakończeniu leczenia. Ciąża Istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania bimekizumabu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na ciążę, rozwój zarodkowy/płodowy, poród ani rozwój pourodzeniowy (patrz punkt 5.3). Jako środek zapobiegawczy, zaleca się unikanie stosowania produktu Bimzelx w okresie ciąży. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy bimekizumab przenika do mleka ludzkiego. Nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodka/dziecka. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać podawanie produktu Bimzelx, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki. Płodność Nie oceniano wpływu bimekizumabu na płodność u ludzi.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na płodność (patrz punkt 5.3).

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Bimzelx nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Działania niepożądane

4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były zakażenia górnych dróg oddechowych (14,5%, 14,6%, 16,3%, 8,8% – odpowiednio w łuszczycy plackowatej , łuszczycowym zapaleniu stawów, spondyloartropatii osiowej [axSpA] i ropnym zapaleniu apokrynowych gruczołów potowych) oraz kandydoza jamy ustnej (7,3%, 2,3%, 3,7%, 5,6% – odpowiednio w PSO, PsA, axSpA i HS). Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych Działania niepożądane zaobserwowane w badaniach klinicznych i po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu (Tabela 1) sklasyfikowano zgodnie z klasyfikacją układów i narządów MedDRA według częstości występowania, zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Działania niepożądane

W badaniach klinicznych prowadzonych metodą ślepej próby i otwartych badaniach klinicznych bimekizumabem leczono łącznie 5862 pacjentów z łuszczycą plackowatą (PSO, ang. plaque psoriasis ), łuszczycowym zapaleniem stawów (PsA, ang. psoriatic arthritis ), spondyloartropatią osiową (ang. nr-axSpA i AS [nieradiograficzna postać spondyloartropatii osiowej i spondyloartropatia osiowa]) oraz ropnym zapaleniem apokrynowych gruczołów potowych (HS, ang. hidradenitis suppurativa ), stanowiących 11 468,6 pacjento-lat narażenia. Spośród nich ponad 4660 pacjentów było leczonych bimekizumabem przez co najmniej rok. Generalnie, profil bezpieczeństwa bimekizumabu jest spójny we wszystkich wskazaniach. Tabela 1: Wykaz działań niepożądanych

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Działania niepożądane

Klasyfikacja układówi narządów	Częstość	Działanie niepożądane
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze	Bardzo często	Zakażenia górnych dróg oddechowych
Często	Kandydoza jamy ustnej, zakażenia grzybicze, zakażenia ucha,zakażenia wirusem opryszczki pospolitej, kandydoza jamy ustnej i gardła, zapalenie żołądka i jelit,zapalenie mieszków włosowych,grzybicze zakażenie sromu i pochwy (w tym kandydoza)
Niezbyt często	Kandydoza błon śluzowych i skóry (w tym kandydoza przełyku),zapalenie spojówek
Zaburzenia krwi i układu chłonnego	Niezbyt często	Neutropenia
Zaburzenia układu nerwowego	Często	Ból głowy
Zaburzenia żołądka i jelit	Niezbyt często	Nieswoiste zapalenie jelit
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej	Często	Wysypka, zapalenie skóry i wyprysk, trądzik
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania	Często	Reakcje w miejscu wstrzyknięciaa, zmęczenie
a) W tym: rumień, reakcja, obrzęk, ból, opuchlizna, krwiak w miejscu wstrzyknięcia.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Działania niepożądane

Opis wybranych działań niepożądanych Zakażenia W okresie kontrolowanym placebo w ramach badań klinicznych III fazy dotyczących łuszczycy plackowatej zgłaszano zakażenia u 36,0% pacjentów leczonych bimekizumabem przez maksymalnie 16 tygodni w porównaniu z 22,5% pacjentów przyjmujących placebo. Poważne zakażenia występowały u 0,3% pacjentów leczonych bimekizumabem i u 0% pacjentów przyjmujących placebo. Większość zakażeń stanowiły inne niż poważne zakażenia górnych dróg oddechowych o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego, takie jak zapalenie jamy nosowo-gardłowej. U pacjentów leczonych bimekizumabem z wyższą częstością występowała kandydoza jamy ustnej oraz kandydoza jamy ustnej i gardła (odpowiednio 7,3% i 1,2% w porównaniu z 0% pacjentów przyjmujących placebo), co jest zgodne z mechanizmem działania bimekizumabu. Ponad 98% przypadków miało charakter inny niż poważny oraz nasilenie od łagodnego do umiarkowanego i nie wymagało przerwania leczenia.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Działania niepożądane

U pacjentów o masie ciała <70 kg kandydoza jamy ustnej występowała z nieznacznie wyższą częstością (8,5% w porównaniu z 7,0% u pacjentów o masie ciała ≥70 kg). W trakcie badań III fazy dotyczących łuszczycy plackowatej, w całym okresie leczenia, zgłaszano zakażenia u 63,2% pacjentów leczonych bimekizumabem (120,4 na 100 pacjentolat). Poważne zakażenia zgłaszano u 1,5% pacjentów leczonych bimekizumabem (1,6 na 100 pacjentolat; patrz punkt 4.4). Odsetki zakażeń obserwowanych w badaniach klinicznych III fazy u pacjentów z PsA i axSpA (nr- axSpA i AS) były podobne do wartości obserwowanych w przypadku łuszczycy plackowatej, z wyjątkiem kandydozy jamy ustnej i części ustnej gardła u pacjentów leczonych bimekizumabem, które były niższe i wynosiły odpowiednio 2,3% i 0% w PsA i 3,7% i 0,3% w przypadku axSpA w porównaniu do 0% w grupie otrzymującej placebo.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Działania niepożądane

Odsetki zakażeń obserwowanych w badaniach klinicznych III fazy u pacjentów z HS były podobne do wartości obserwowanych w przypadku innych wskazań. W okresie z grupą kontrolną otrzymującą placebo odsetki zakażeń kandydozą jamy ustnej u pacjentów leczonych bimekizumabem wynosiły odpowiednio 7,1% i 0% w porównaniu do 0% w grupie otrzymującej placebo. Neutropenia W badaniach III fazy dotyczących stosowania bimekizumabu w łuszczycy plackowatej obserwowano neutropenię. W całym okresie leczenia w ramach badań III fazy neutropenię stopnia 3 lub 4 zaobserwowano u 1% pacjentów leczonych bimekizumabem. Częstość występowania neutropenii w badaniach klinicznych PsA, axSpA (nr-axSpA i AS) i HS była podobna do obserwowanej w badaniach łuszczycy plackowatej. Większość przypadków miała charakter przejściowy i nie wymagała przerwania leczenia. Neutropenii nie towarzyszyły żadne ciężkie zakażenia.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Działania niepożądane

Nadwrażliwość Podczas stosowania inhibitorów IL-17 obserwowano ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje anafilaktyczne. Immunogenność Łuszczyca plackowata U około 45% pacjentów z łuszczycą plackowatą leczonych bimekizumabem przez maksymalnie 56 tygodni według zalecanego schematu dawkowania (320 mg co cztery tygodnie do tygodnia 16, a następnie 320 mg co osiem tygodni) doszło do wytworzenia przeciwciał przeciwlekowych. U około 34% pacjentów, u których doszło do wytworzenia przeciwciał przeciwlekowych (16% wszystkich pacjentów leczonych bimekizumabem), występowały przeciwciała, które sklasyfikowano jako neutralizujące. Łuszczycowe zapalenie stawów U około 31% pacjentów z łuszczycowym zapaleniem stawów leczonych bimekizumabem w zalecanym schemacie dawkowania (160 mg co cztery tygodnie) do 16 tygodni obecne były przeciwciała przeciwko lekowi.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Działania niepożądane

Spośród pacjentów z przeciwciałami przeciwko lekowi około 33% (10% wszystkich pacjentów leczonych bimekizumabem) miało przeciwciała, które zostały sklasyfikowane jako neutralizujące. Do 52. tygodnia u około 47% pacjentów z łuszczycowym zapaleniem stawów wcześniej nieleczonych biologicznymi lekami przeciwreumatycznymi modyfikującymi przebieg choroby (bDMARD) w badaniu BE OPTIMAL leczonych bimekizumabem w zalecanym schemacie dawkowania (160 mg co cztery tygodnie) miało przeciwciała przeciwko lekowi. Spośród pacjentów z przeciwciałami przeciwko lekowi około 38% (18% wszystkich pacjentów w badaniu BE OPTIMAL leczonych bimekizumabem) miało przeciwciała, które zostały sklasyfikowane jako neutralizujące. Spondyloartropatia osiowa (nr-axSpA i AS) Do 52. tygodnia u około 57% pacjentów z nr-axSpA leczonych bimekizumabem w zalecanym schemacie dawkowania (160 mg co cztery tygodnie) pojawiły się przeciwciała przeciwko lekowi.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Działania niepożądane

Spośród pacjentów z przeciwciałami przeciwko lekowi około 44% (25% wszystkich pacjentów leczonych bimekizumabem) miało przeciwciała, które zostały sklasyfikowane jako neutralizujące. Do 52. tygodnia około 44% pacjentów z AS leczonych bimekizumabem w zalecanym schemacie dawkowania (160 mg co cztery tygodnie) miało przeciwciała przeciwko lekowi. Spośród pacjentów z przeciwciałami przeciwko lekowi około 44% (20% wszystkich pacjentów leczonych bimekizumabem) miało przeciwciała, które zostały sklasyfikowane jako neutralizujące. Ropne zapalenie apokrynowych gruczołów potowych U około 59% pacjentów z HS leczonych bimekizumabem do 48 tygodni zgodnie z zalecanym schematem dawkowania (320 mg co 2 tygodnie do 16. tygodnia, a następnie 320 mg co 4 tygodnie) wytworzyły się przeciwciała przeciwlekowe. Spośród pacjentów, u których wytworzyły się przeciwciała przeciwlekowe, około 63% (37% wszystkich pacjentów leczonych bimekizumabem) miało przeciwciała sklasyfikowane jako neutralizujące.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Działania niepożądane

We wszystkich wskazaniach brak było klinicznie istotnego wpływu na odpowiedź, związanego z pojawieniem się przeciwciał przeciwko bimekizumabowi, ani nie stwierdzono wyraźnego powiązania pomiędzy immunogennością a zdarzeniami niepożądanymi występującymi w trakcie leczenia. Pacjenci w podeszłym wieku (≥65lat) Ekspozycja pacjentów w podeszłym wieku jest ograniczona. Stosowanie bimekizumabu u pacjentów w podeszłym wieku może wiązać się z większym prawdopodobieństwem wystąpienia określonych działań niepożądanych, takich jak kandydoza jamy ustnej, zapalenie skóry i wyprysk. W badaniach klinicznych III fazy nad łuszczycą plackowatą, w okresie kontrolowanym placebo, kandydozę jamy ustnej obserwowano u 18,2% pacjentów w wieku ≥65 lat w porównaniu z 6,3 % pacjentów w wieku <65 lat, a zapalenie skóry i wyprysk u 7,3% pacjentów wieku ≥65 lat w porównaniu z 2,8% pacjentów w wieku <65 lat.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Działania niepożądane

W badaniach klinicznych III fazy w łuszczycowym zapaleniu stawów, w okresie kontrolowanym placebo, kandydozę jamy ustnej obserwowano u 7,0% pacjentów w wieku ≥65 lat w porównaniu z 1,6% pacjentów w wieku <65 lat, a zapalenie skóry i wyprysk u 1,2% pacjentów wieku ≥65 lat w porównaniu z 2,0% pacjentów w wieku <65 lat. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Przedawkowanie

4.9 Przedawkowanie W badaniach klinicznych podawano pojedyncze dawki 640 mg dożylnie albo 640 mg podskórnie, a następnie 320 mg podskórnie co dwa tygodnie do łącznej liczby pięciu dawek bez występowania działań toksycznych wymagających zmniejszenia dawki. W przypadku przedawkowania zaleca się monitorowanie pacjenta w kierunku objawów przedmiotowych i podmiotowych działań niepożądanych oraz natychmiastowe rozpoczęcie właściwego leczenia objawowego.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki immunosupresyjne, inhibitory interleukin, kod ATC: L04AC21 Mechanizm działania Bimekizumab jest humanizowanym przeciwciałem monoklonalnym podklasy IgG1/κ, które wiąże się wybiórczo i z wysokim powinowactwem z cytokinami IL-17A, IL-17F i IL-17AF, blokując ich oddziaływanie z kompleksem receptorowym IL-17RA/IL-17RC. Zwiększone stężenia IL-17A i IL- 17F są związane z patogenezą szeregu chorób zapalnych o podłożu immunologicznym, w tym łuszczycy plackowatej, łuszczycowego zapalenia stawów, spondyloartropatii osiowej i ropnego zapalenia apokrynowych gruczołów potowych. IL-17A i IL-17F współdziałają i (lub) wykazują synergię z innymi cytokinami prozapalnymi w celu wywołania stanu zapalnego. IL17-F jest produkowana w znacznej ilości przez komórki odporności wrodzonej. Produkcja ta może być niezależna od IL-23.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Bimekizumab hamuje działanie tych cytokin prozapalnych, co skutkuje normalizacją stanu zapalnego skóry i znacznym spadkiem miejscowego i ogólnoustrojowego stanu zapalnego, a w efekcie złagodzeniem przedmiotowych i podmiotowych objawów klinicznych związanych z łuszczycą, łuszczycowym zapaleniem stawów, spondyloartropatią osiową i ropnym zapaleniem apokrynowych gruczołów potowych. W modelach in vitro wykazano, że bimekizumab hamuje ekspresję genów związanych z łuszczycą, produkcję cytokin, migrację komórek zapalnych i patologiczną osteogenezę w większym stopniu, niż inhibicja wyłącznie IL-17A. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Łuszczyca plackowata Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność bimekizumabu oceniano u 1480 pacjentów z łuszczycą plackowatą o nasileniu od umiarkowanego do ciężkiego w ramach trzech wieloośrodkowych, randomizowanych badań III fazy z grupą kontrolną otrzymującą placebo lub aktywny produkt porównawczy.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Pacjenci byli w wieku co najmniej 18 lat, mieli wartość wskaźnika nasilenia łuszczycy (Psoriasis Area and Severity Index, PASI) ≥12 punktów, procent zajętej powierzchni ciała (body surface area, BSA) ≥10%, wynik oceny ogólnej przez lekarza (Physician Global Assessment, PGA) ≥3 w 5-punktowej skali i kwalifikowali się do terapii układowej i (lub) fototerapii. Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania bimekizumabu oceniano w porównaniu z placebo i ustekinumabem (badanie BE VIVID – PS0009), w porównaniu z placebo (badanie BE READY – PS0013) oraz w porównaniu z adalimumabem (badanie BE SURE – PS0008). W badaniu BE VIVID oceniano 567 pacjentów przez 52 tygodnie, przy czym pacjentów zrandomizowano do grupy otrzymującej bimekizumab w dawce 320 mg co cztery tygodnie, ustekinumab (zależnie od masy ciała pacjenta w dawce 45 mg albo 90 mg w punkcie początkowym, w tygodniu 4, a następnie co 12 tygodni) albo placebo przez początkowe 16 tygodni, a następnie bimekizumab w dawce 320 mg co cztery tygodnie.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

W badaniu BE READY oceniano 435 pacjentów przez 56 tygodni. Pacjentów zrandomizowano do grupy otrzymującej bimekizumab w dawce 320 mg co cztery tygodnie albo do grupy otrzymującej placebo. W tygodniu 16 pacjenci, którzy osiągnęli odpowiedź PASI 90, przeszli do 40-tygodniowego okresu randomizowanego odstawienia. Pacjenci zrandomizowani początkowo do grupy otrzymującej bimekizumab w dawce 320 mg co cztery tygodnie zostali ponownie zrandomizowani do grupy otrzymującej bimekizumab w dawce 320 mg co cztery tygodnie, bimekizumab w dawce 320 mg co osiem tygodni albo placebo (tj. do grupy odstawienia bimekizumabu). Pacjenci zrandomizowani początkowo do grupy otrzymującej placebo w dalszym ciągu otrzymywali placebo, pod warunkiem, że osiągnęli odpowiedź PASI 90. Pacjenci, którzy nie osiągnęli odpowiedzi PASI 90 w tygodniu 16, przeszli do grupy leczenia doraźnego prowadzonego metodą otwartej próby i przyjmowali bimekizumab w dawce 320 mg co cztery tygodnie przez 12 tygodni.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Do grupy leczenia doraźnego prowadzonego przez 12 tygodni przeszli również pacjenci, u których doszło do nawrotu choroby (którzy nie osiągnęli odpowiedzi PASI 75) w trakcie okresu randomizowanego odstawienia. W badaniu BE SURE oceniano 478 pacjentów przez 56 tygodni. Pacjenci zostali zrandomizowani do grupy otrzymującej bimekizumab w dawce 320 mg co cztery tygodnie do tygodnia 56, grupy otrzymującej bimekizumab w dawce 320 mg co cztery tygodnie do tygodnia 16, a następnie bimekizumab w dawce 320 mg co osiem tygodni do tygodnia 56 albo grupy otrzymującej adalimumab zgodnie z zaleceniami zawartymi w charakterystyce produktu leczniczego do tygodnia 24, a następnie bimekizumab w dawce 320 mg co cztery tygodnie do tygodnia 56. Cechy charakterystyczne określane w punkcie początkowym były podobne we wszystkich trzech badaniach: pacjenci byli głównie płci męskiej (70,7%) i rasy białej (84,1%), średnia wieku wynosiła 45,2 lat (uczestnicy w wieku od 18 do 83 lat), przy czym 8,9% pacjentów było w wieku ≥65 lat.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Mediana wartości wyjściowej BSA wynosiła 20%, mediana wartości wyjściowych PASI wynosiła 18, a wartość wyjściowa IGA odpowiadająca ciężkiemu przebiegowi choroby występowała u 33% pacjentów. Mediana wartości wyjściowych w skali PSD (Patient Symtopms Diary, w której określa się bół, świąd i łuszczenie skóry wynosiła od 6 do 7 w skali od 0 do 10 punktów, a mediana wartości wyjściowej Wskaźnika Jakości Życia w Dermatologii (Dermatology Life Quality Index, DLQI) wynosiła 9. We wszystkich trzech badaniach 38% pacjentów przyjmowało wcześniej lek biologiczny; 23% pacjentów przyjmowało co najmniej jednen lek z grupy antagonistów IL- 17 (z udziału w badaniu wyłączeni byli pacjenci, u których doszło do pierwotnego niepowodzenia leczenia antagonistą IL-17), a 13% przyjmowało co najmniej jeden lek z grupy antagonistów czynnika martwicy nowotworu (tumor necrosis factor, TNF).

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

22% pacjentów nie poddawano wcześniej żadnemu leczeniu ogólnoustrojowemu (w tym z zastosowaniem leków niebiologicznych i biologicznych), a 39% pacjentów poddawano wcześniej fototerapii albo fotochemioterapii. Skuteczność bimekizumabu oceniano pod względem wpływu na chorobę skóry ogółem, poszczególne miejsca na ciele (owłosiona skóra głowy, paznokcie, dłonie i podeszwy stóp), objawów podmiotowych zgłaszanych przez pacjenta oraz wpływu na jakość życia. We wszystkich trzech badaniach dwoma równorzędnymi, głównymi punktami końcowymi były odsetki pacjentów, którzy osiągnęli 1) odpowiedź PASI 90 oraz 2) odpowiedź na leczenie w postaci wyniku oceny IGA „skóra czysta lub prawie czysta (wynik oceny IGA 0/1 i poprawa o co najmniej dwa punkty względem wartości wyjściowych) w tygodniu 16. We wszystkich trzech badaniach drugorzędowymi punktami końcowymi były odpowiedź PASI 100, odpowiedź IGA 0 w tygodniu 16 i odpowiedź PASI 75 w tygodniu 4.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Choroba skóry ogółem Leczenie bimekizumabem powodowało istotną poprawę w tygodniu 16 w zakresie punktów końcowych dotyczących skuteczności w porównaniu z placebo, ustekinumabem albo adalimumabem. Główne wyniki oceny skuteczności przedstawiono w Tabeli 2. Tabela 2: Zestawienie odpowiedzi klinicznych w badaniach BE VIVID, BE READY i BE SURE

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

	BE VIVID	BE READY	BE SURE
	Placebo(N=83)	Bimekizumab 320 mgco 4 tyg.(N=321)	Ustekinumab(N=163)	Placebo(N=86)	Bimekizumab 320 mgco 4 tyg.(N=349)	Bimekizumab 320 mgco 4 tyg.(N=319)	Adalimumab(N=159)
n (%)		n (%)	n (%)			n (%)
	n (%)			n (%)	n (%)
PASI 100Tydzień 16	0 (0,0)	188 (58,6)a	34 (20,9)	1 (1,2)	238 (68,2)a	194 (60,8)a	38 (23,9)
PASI 90Tydzień 16	4 (4,8)	273 (85,0)a, b	81 (49,7)	1 (1,2)	317 (90,8)a	275 (86,2)a	75 (47,2)
PASI 75
Tydzień 4	2 (2,4)	247 (76,9)a, b	25 (15,3)	1 (1,2)	265 (75,9)a	244 (76,5)a	50 (31,4)
Tydzień 16	6 (7,2)	296 (92,2)	119 (73,0)	2 (2,3)	333 (95,4)	295 (92,5)	110 (69,2)
IGA 0Tydzień 16	0 (0,0)	188 (58,6)a	36 (22,1)	1 (1,2)	243 (69,6)a	197 (61,8)	39 (24,5)
IGA 0/1Tydzień 16	4 (4,8)	270 (84,1)a, b	87 (53,4)	1 (1,2)	323 (92,6)a	272 (85,3)a	91 (57,2)
Całkowite PASI ≤2Tydzień 16	3 (3,6)	273 (85,0)	84 (51,5)	1 (1,2)	315 (90,3)	280 (87,8)	86 (54,1)
Złagodzeni e bólu ≥4 wg PSD (N)Tydzień 16	(N=48)5 (10,4)	(N=190)140 (73,7)	(N=90)54 (60,0)	(N=49)0 (0,0)	(N=209)148 (70,8)	(N=222)143 (64,4)	(N=92)43 (46,7)

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

	BE VIVID	BE READY	BE SURE
	Placebo(N=83)	Bimekizumab 320 mgco 4 tyg.(N=321)	Ustekinumab(N=163)	Placebo(N=86)	Bimekizumab 320 mgco 4 tyg.(N=349)	Bimekizumab 320 mgco 4 tyg.(N=319)	Adalimumab(N=159)
n (%)		n (%)	n (%)			n (%)
	n (%)			n (%)	n (%)
Złagodzeni e świądu ≥4 wg PSD (N)Tydzień 16	(N=53)6 (11,3)	(N=222)151 (68,0)	(N=104)57 (54,8)	(N=60)0 (0,0)	(N=244)161 (66,0)	(N=248)153 (61,7)	(N=107)42 (39,3)
Złagodzeni e łuszczenia się skóry ≥4 wg PSD (N)Tydzień 16	(N=56)6 (10,7)	(N=225)171 (76,0)	(N=104)59 (56,7)	(N=65)1 (1,5)	(N=262)198 (75,6)	(N=251)170 (67,7)	(N=109)42 (38,5)

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Bimekizumab 320 mg co 4 tyg. = bimekizumab co cztery tygodnie. Zastosowano imputację NRI (Non-Responder Imputation). Odpowiedź IGA 0/1 zdefiniowano jako skóra czysta (0) lub prawie czysta (1) i poprawa wyniku oceny w tygodniu 16 o co najmniej dwie kategorie względem wartości wyjściowych. Odpowiedź IGA 0 zdefiniowano jako skóra czysta i poprawa wyniku oceny w tygodniu 16 o co najmniej dwie kategorie względem wartości wyjściowych. PSD oznacza Patient Symptoms Diary, zwany jest także skalą P-SIM (Psoriasis Symptoms and Impacts Measure), która mierzy nasilenie objawów łuszczycy na skali od 0 (brak objawów) do 10 (bardzo ciężkie nasilenie objawów). Odpowiedź na leczenie zdefiniowano jako zmniejszenie wyniku oceny bólu, świądu i łuszczenia się skóry na skali od 0 do 10 o ≥4 punkty w tygodniu 16 względem wartości początkowych. a) p<0,001 w porównaniu z placebo (badania BE VIVID i BE READY), w porównaniu z adalimumabem (badanie BE SURE), z korektą uwzględniającą liczbę porównań.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

b) p<0,001 w porównaniu z ustekinumabem (badanie BE VIVID), z korektą uwzględniającą liczbę porównań. Bimekizumab wykazywał szybki początek działania. W badaniu BE VIVID odsetki odpowiedzi PASI 90 w tygodniu 2 i tygodniu 4 były znacznie wyższe wśród pacjentów leczonych bimekizumabem (odpowiednio 12,1% i 43,6%) w porównaniu z placebo (odpowiednio 1,2% i 2,4%) i ustekinumabem (odpowiednio 1,2% i 3,1%). W badaniu BE VIVID w tygodniu 52 pacjenci leczeni bimekizumabem (podawanym co cztery tygodnie) osiągali istotnie wyższe odsetki odpowiedzi niż pacjenci leczeni ustekinumabem w zakresie punktów końcowych dotyczących odpowiedzi PASI 90 (81,9% w przypadku bimekizumabu w porównaniu z 55,8% w przypadku ustekinumabu, p<0,001), IGA 0/1 (78,2% w przypadku bimekizumabu w porównaniu z 60,7% w przypadku ustekinumabu, p<0,001) i PASI 100 (64,5% w przypadku bimekizumabu w porównaniu z 38,0% w przypadku ustekinumabu). Tydzień Placebo (N=83) BKZ 320 mg co 4 tyg. (N=321) Uste (N=163)

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Odsetek pacjentów (%) Rysunek 1: Odsetki odpowiedzi PASI 90 w zależności od czasu w badaniu BE VIVID BKZ 320 mg co 4 tyg. = bimekizumab co cztery tygodnie; Uste = ustekinumab. Zastosowano imputację metodą NRI. W badaniu BE SURE w tygodniu 24 odpowiedzi PASI 90 i IGA 0/1 osiągał istotnie wyższy odsetek pacjentów leczonych bimekizumabem (grupy dawkowania co 4 tyg./co 4 tyg. i co 4 tyg./co 8 tyg. łącznie) w porównaniu z adalimumabem (odpowiednio 85,6% i 86,5% w porównaniu z odpowiednio 51,6% i 57,9%, p<0,001). W tygodniu 56 70,2% pacjentów leczonych bimekizumabem podawanym co 8 tyg. osiągnęło odpowiedź PASI 100. Spośród 65 pacjentów, u których w tygodniu 24 nie wystąpiła odpowiedź na adalimumab (< PASI 90), 78,5% osiągnęło odpowiedź PASI 90 po 16 tygodniach leczenia bimekizumabem. Profil bezpieczeństwa obserwowany u pacjentów, którzy zmienili lek z adalimumabu na bimekizumab, bez zachowania okresu wypłukiwania, był podobny do profilu u pacjentów, którym podawanie bimekizumabu rozpoczęto po wypłukaniu z organizmu wcześniejszych leków ogólnoustrojowych.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

BKZ 320 mg co 4 tyg./co 8 tyg. (N=161) ADA->BKZ 320 mg co 4 tyg. (n=159) BKZ 320 mg co 4 tyg. (N=158) ADA (n=159) Tydzień

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Odsetek odpowiedzi (%) Rysunek 2: Odsetki odpowiedzi PASI 90 w zależności od czasu w badaniu BE SURE BKZ 320 mg co 4 tyg. = bimekizumab co cztery tygodnie; BKZ 320 mg co 8 tyg. = bimekizumab co cztery tygodnie; ADA = adalimumab. Pacjenci w grupie BKZ co 4 tyg./co 8 tyg. przeszli z dawkowania co 4 tyg. na dawkowanie co 8 tyg. w tygodniu 16. Pacjenci w grupie otrzymującej ADA/BKZ 320 mg co 4 tyg. przeszli z ADA na BKZ co 4 tyg. w tygodniu 24. Zastosowano imputację metodą NRI. Wykazano skuteczność bimekizumabu niezależnie od wieku, płci, rasy, czasu trwania choroby, masy ciała, początkowego stopnia nasilenia choroby ocenianego według wskaźnika PASI i wcześniejszego leczenia z zastosowaniem leku biologicznego. Bimekizumab był skuteczny u pacjentów leczonych wcześniej lekami biologicznymi, w tym antagonistami TNF/antagonistami IL-17, oraz u pacjentów niepoddawanych wcześniej leczeniu ogólnoustrojowemu.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Nie badano skuteczności u pacjentów, u których doszło do pierwotnego niepowodzenia leczenia antagonistą IL-17. Na podstawie populacyjnej analizy PK/PD, której wyniki zostały potwierdzone przez dane kliniczne, pacjenci o wyższej masie ciała (≥120 kg), u których nie doszło do całkowitego ustąpienia zmian skórnych w tygodniu 16, odnosili korzyści z kontynuacji przyjmowania bimekizumabu w dawce 320 mg co cztery tygodnie (co 4 tyg.) po początkowych 16 tygodniach leczenia. W badaniu BE SURE pacjenci przyjmowali bimekizumab w dawce 320 mg co 4 tyg. do tygodnia 16, a następnie co 4 tyg. albo co osiem tygodni (co 8 tyg.) do tygodnia 56, niezależnie od statusu odpowiedzi na leczenie w tygodniu 16. Pacjenci w grupie ≥120 kg (N=37), którzy stosowali schemat leczenia podtrzymującego co 4 tyg., wykazywali większą poprawę w zakresie odpowiedzi PASI 100 w okresie od tygodnia 16 (23,5%) do tygodnia 56 (70,6%) w porównaniu z pacjentami, którzy stosowali schemat leczenia podtrzymującego co 8 tyg.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

(tydzień 16: 45,0% w porównaniu z tygodniem 56: 60,0%). U pacjentów leczonych bimekizumabem zaobserwowano złagodzenie łuszczycy w obrębie owłosionej skóry głowy, paznokci, dłoni i podeszew stóp w tygodniu 16 (patrz Tabela 3). Tabela 3: Odpowiedzi w obrębie owłosionej skóry głowy, dłoni i podeszew stóp oraz paznokci w tygodniu 16 w badaniach BE VIVID, BE READY i BE SURE

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

	BE VIVID	BE READY	BE SURE
	Placebo	Bimekizumab 320 mgco 4 tyg.	Ustekinumab	Placebo	Bimekizumab 320 mgco 4 tyg.	Bimekizumab 320 mgco 4 tyg.	Adalimumab
IGAw obrębie owłosionej skóry głowy (N)aIGA 0/1 w ob rębie owłosionej skóry głowy,n (%)	(72)11 (15,3)	(285)240 (84,2)b	(146)103 (70,5)	(74)5 (6,8)	(310)286 (92,3)b	(296)256 (86,5)	(138)93 (67,4)
pp-IGA (N)app-IGA 0/1, n (%)	(29)	(105)	(47)	(31)	(97)	(90)	(34)
	7 (24,1)	85 (81,0)	39 (83,0)	10 (32,3)	91 (93,8)	75 (83,3)	24 (70,6)
mNAPSI 100(N)a mNAPSI 100, n (%)	(51)4 (7,8)	(194)57 (29,4)	(109)15 (13,8)	(50)3 (6,0)	(210)73 (34,8)	(181)54 (29,8)	(95)21 (22,1)

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Bimekizumab 320 mg co 4 tyg. = bimekizumab co cztery tygodnie. Zastosowano imputację NR (Non responders imputation). Odpowiedzi IGA 0/1 w obrębie owłosionej skóry głowy oraz IGA 0/1 w obrębie dłoni i podeszew stóp zdefiniowano jako skóra czysta lub prawie czysta (1) i poprawę wyniku oceny o ≥2 kategorie względem wartości początkowych. a) Uwzględniono wyłącznie pacjentów z punktacją w skali IGA w obrębie owłosionej skóry głowy wynoszącą 2 lub więcej, z punktacją IGA w obrębie dłoni i podeszew stóp wynoszącą 2 lub więcej oraz z punktacją w skali mNAPSI (modified Nail Psoriasis and Severity Index >0 w punkcie początkowym. b) p<0,001 w porównaniu z placebo, z korektą uwzględniającą liczbę porównań. U pacjentów przyjmujących bimekizumab odpowiedzi wg IGA w obrębie owłosionej skóry głowy i w obrębie dłoni i podeszew stóp utrzymywały się do tygodnia 52/56. Łuszczyca paznokci ulegała dalszemu złagodzeniu po tygodniu 16.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

W badaniu BE VIVID w tygodniu 52 zmiany w obrębie paznokci ustąpiły całkowicie (mNAPSI 100) u 60,3% pacjentów leczonych bimekizumabem w dawce 320 mg co 4 tygodnie. W badaniu BE READY w tygodniu 56 zmiany w obrębie paznokci ustąpiły całkowicie odpowiednio u 67,7% i 69,8% pacjentów, którzy osiągnęli odpowiedź PASI 90 w tygodniu 16 i którzy przyjmowali bimekizumab w dawce 320 mg co osiem tygodni i bimekizumab w dawce 320 mg co cztery tygodnie. Utrzymanie odpowiedzi Tabela 4: Utrzymanie odpowiedzi na leczenie bimekizumabem w tygodniu 52 u pacjentów, którzy osiągnęli odpowiedzi PASI 100, PASI 90, IGA 0/1 i Całkowite PASI ≤2 w tygodniu 16*

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

PASI 100	PASI 90	IGA 0/1	Całkowite PASI ≤2
320 mg	320 mg	320 mg	320 mg	320 mg	320 mg	320 mg	320 mg
co 4 tyg.	co 8 tyg.	co 4 tyg.	co 8 tyg.	co 4 tyg.	co 8 tyg.	co 4 tyg.	co 8 tyg.
(N=355)	(N=182)	(N=516)	(N=237)	(N=511)	(N=234)	(N=511)	(N=238)
n (%)	n (%)	n (%)	n (%)	n (%)	n (%)	n (%)	n (%)
295 (83,1)	161 (88,5)	464 (89,9)	214 (90,3)	447 (87,5)	214 (91,5)	460 (90,0)	215 (90,3)

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

* Analiza zintegrowana badań BE VIVID, BE READY i BE SURE. Zastosowano imputację metodą NRI. 320 mg co 4 tyg.: bimekizumab w dawce 320 mg co cztery tygodnie, a następnie, od tygodnia 16, bimekizumab w dawce 320 mg co cztery tygodnie. 320 mg co 8 tyg.: bimekizumab w dawce 320 mg co cztery tygodnie, a następnie, od tygodnia 16, bimekizumab w dawce 320 mg co osiem tygodni. Trwałość odpowiedzi (po przerwaniu przyjmowania bimekizumabu) Rysunek 3: Odsetki odpowiedzi PASI 90 wśród pacjentów, którzy osiągnęli odpowiedź BKZ 320 mg co 4 tyg./placebo BKZ 320 mg co 4 tyg./BKZ 320 mg co 8 tyg. BKZ 320 mg co 4 tyg./BKZ 320 mg co 4 tyg. Tydzień

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Odsetek pacjentów (%) PASI 90 w tygodniu 16, w zależności od czasu – okres randomizowanego odstawienia w badaniu BE READY Zastosowano imputację metodą NRI. W tygodniu 16 okres randomizowanego odstawienia rozpoczęło 105 uczestników badania należących do grupy otrzymującej bimekizumab w dawce 320 mg co 4 tyg./grupa placebo, 100 uczestników należących do grupy otrzymującej bimekizumab w dawce 320 mg co 4 tyg./co 8 tyg. i 106 uczestników należących do grupy otrzymującej bimekizumab w dawce 320 mg co 4 tyg./co 4 tyg. W badaniu BE READY w przypadku pacjentów, którzy osiągnęli odpowiedź PASI 90 w tygodniu 16 oraz zostali ponownie zrandomizowani do grupy otrzymującej placebo i przerwali przyjmowanie bimekizumabu, mediana czasu do nawrotu choroby, definiowanego jako utrata odpowiedzi PASI 75, wynosiła około 28 tygodni (32 tygodnie po przyjęciu ostatniej dawki bimekizumabu).

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

88,1% tych pacjentów ponownie osiągnęło odpowiedź PASI 90 w ciągu 12 tygodni po wznowieniu leczenia bimekizumabem w dawce 320 mg co cztery tygodnie. Jakość życia związana ze zdrowiem/wyniki leczenia zgłaszane przez pacjenta We wszystkich trzech badaniach większy odsetek pacjentów leczonych bimekizumabem w porównaniu z pacjentami przyjmującymi placebo i aktywny produkt porównawczy nie odczuwał wpływu łuszczycy na ich jakość życia mierzoną wskaźnikiem DLQI (Dermatology Life Quality Index) dolegliwości skórnych na jakość życia (DLQI) w tygodniu 16 (Tabela 5). Tabela 5: Jakość życia w badaniach BE VIVID, BE READY i BE SURE

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

	BE VIVID	BE READY	BE SURE
	Placebo(N=83)n (%)	Bimekizu mab320 mgco 4 tyg.(N=321) n (%)	Ustekinumab(N=163) n (%)	Placebo(N=86)n (%)	Bimekizumab 320 mgco 4 tyg. (N=349) n (%)	Bimekizumab 320 mgco 4 tyg. (N=319) n (%)	Adalimumab(N=159) n (%)
DLQI 0/1aPunktwyjściowy	3 (3,6)	16 (5,0)	5 (3,1)	4 (4,7)	11 (3,2)	10 (3,1)	13 (8,2)
DLQI 0/1aTydzień 16	10 (12,0)	216 (67,3)	69 (42,3)	5 (5,8)	264 (75,6)	201 (63,0)	74 (46,5)

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

a) Wynik bezwzględny oceny według wskaźnika DLQI równy 0 albo 1 wskazuje na brak wpływu choroby na jakość życia związaną ze zdrowiem. Zastosowano imputację metodą NRI. Odsetki odpowiedzi DLQI 0/1 wzrastały w dalszym ciągu po tygodniu 16, a następnie utrzymywały się do tygodnia 52/56. W badaniu BE VIVID odsetek odpowiedzi DLQI 0/1 w tygodniu 52 wynosił 74,8% u pacjentów leczonych bimekizumabem w dawce 320 mg co 4 tygodnie. W badaniu BE SURE odsetek odpowiedzi DLQI 0/1 w tygodniu 56 wynosił 78,9% i 74,1% u pacjentów leczonych bimekizumabem w dawce 320 mg odpowiednio co 8 i co 4 tygodnie. Badanie fazy III kontynuacja badań prowadzona metodą otwartej próby Pacjenci, którzy ukończyli jedno z głównych badań fazy III („badania macierzyste”) mogli wziąć udział w trwającej 144 tygodnie kontynuacji badania prowadzonej metodą otwartej próby (PS0014) w celu oceny długoterminowego bezpieczeństwa i skuteczności bimekizumabu.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

344 pacjentów, którzy byli leczeni bimekizumabem w dawce 320 mg co 8 tygodni (BKZ 320 mg co 8 tygodni) lub co 4 tygodnie (BKZ 320 mg co 4 tygodnie) podczas badania macierzystego i którzy osiągnęli PASI 90 na koniec badania macierzystego, otrzymywali bimekizumab w dawce 320 mg co 8 tygodni w trakcie całego badania PS0014. Spośród tych pacjentów 293 (85,2%) ukończyło 144 tygodnie leczenia bimekizumabem w dawce 320 mg co 8 tygodni. 48 pacjentów (14,0%) przerwało udział w badaniu w okresie leczenia; spośród nich 21 (6,1%) przerwało udział z powodu zdarzenia niepożądanego, a 4 (1,2%) przerwało udział z powodu braku skuteczności. Wśród pacjentów pozostających w badaniu, poprawa osiągnięta dzięki bimekizumabowi w zakresie punktów końcowych skuteczności PASI 90 i IGA 0/1 w badaniach macierzystych została utrzymana przez dodatkowe 144 tygodnie leczenia prowadzonego metodą otwartej próby.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Badanie fazy 3b bezpośrednio porównujące bimekizumab z sekukinumabem Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania bimekizumabu oceniano również w badaniu prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby w porównaniu z sekukinumabem, inhibitorem IL-17A (BE RADIANT – PS0015). Pacjenci zostali zrandomizowani do grupy otrzymującej bimekizumab (N=373, 320 mg w tygodniu 0, 4, 8, 12 i 16 (co 4 tyg.), a następnie 320 mg co 4 tygodnie (co 4 tyg./co 4 tyg.) lub 320 mg co 8 tygodni (co 4 tyg./co 8 tyg.)) albo sekukinumab (N=370, 300 mg w tygodniu 0,1, 2, 3, 4, a następnie 300 mg co 4 tygodnie). Dane wyjściowe były zgodne z danymi populacji pacjentów z łuszczycą plackowatą o nasileniu od umiarkowanego do ciężkiego, mediana BSA wynosiła 19%, a mediana wskaźnika PASI była równa 18. Pacjenci leczeni bimekizumabem osiągnęli istotnie wyższe odsetki odpowiedzi w porównaniu z sekukinumabem w zakresie głównego punktu końcowego, tj. PASI 100 (całkowite ustąpienie zmian skórnych) w tygodniu 16.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Istotnie wyższy odsetek odpowiedzi uzyskano również podczas stosowania bimekizumabu w odniesieniu do drugorzędowego punktu końcowego, tj. PASI 100 w tygodniu 48 (zarówno w schemacie co 4 tyg./co 4 tyg., jak i co 4 tyg./co 8 tyg.). Zestawienie odsetków odpowiedzi PASI przedstawiono w Tabeli 6. Różnice w odsetku odpowiedzi między pacjentami leczonymi bimekizumabem a pacjentami przyjmującymi sekukinumab odnotowano już w tygodniu 1 w przypadku PASI 75 (odpowiednio 7,2% i 1,4%) i w tygodniu 2 w przypadku PASI 90 (odpowiednio 7,5% i 2,4%). Tabela 6: Odsetki odpowiedzi PASI w badaniu BE RADIANT – bimekizumab w porównaniu z sekukinumabem

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

	Tydzień 4	Tydzień 16	Tydzień 48a)
	Bimekizumab320 mg co4 tyg.	Sekukinumab	Bimekizumab320 mg co4 tyg.	Sekukinumab	Bimekizumab320 mg co4 tyg./co4 tyg.	Bimekizumab320 mg co4 tyg./co8 tyg.	Sekukinumab
(N=373)	(N=370)	(N=373)	(N=370)	(N=147)	(N=215)	(N=354)
n (%)	n (%)	n (%)	n (%)	n (%)	n (%)	n (%)
PASI 100	52 (13,9)	23 (6,2)	230 (61,7)*	181 (48,9)	108 (73,5)*	142 (66,0)*	171 (48,3)
PASI 90	134 (35,9)	65 (17,6)	319 (85,5)	275 (74,3)	126 (85,7)	186 (86,5)	261 (73,7)
PASI 75	265 (71,0)*	175 (47,3)	348 (93,3)	337 (91,1)	134 (91,2)	196 (91,2)	301 (85,0)
Całkowite PASI <2	151 (40,5)	75 (20,3)	318 (85,3)	283 (76,5)	127 (86,4)	186 (86,5)	269 (76,0)

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

a) Dane pochodzą z populacji poddawanej leczeniu podtrzymującemu, składającej się z pacjentów, którzy przyjęli co najmniej jedną dawkę leku stosowanego w ramach badania w tygodniu 16 lub później. *p<0,001 w porównaniu z sekukinumabem, z korektą uwzględniającą liczbę porównań. Zastosowano imputację metodą NRI. Odsetki odpowiedzi PASI 100 na leczenie bimekizumabem i sekukinumabem do tygodnia 48 przedstawiono na Rysunku 4. Tydzień BKZ 320 mg co 4 tyg./co 8 tyg. (N=215) BKZ 320 mg co 4 tyg./co 4 tyg. (N=147) Seku 300 mg co 4 tyg. (N=354)

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Odsetek pacjentów (%) Rysunek 4: Odsetki odpowiedzi PASI 100 w zależności od czasu w badaniu BE RADIANT Zastosowano imputację metodą NRI. Populacja poddawana leczeniu podtrzymującemu składa się z pacjentów, którzy przyjęli co najmniej jedną dawkę leku stosowanego w ramach badania w tygodniu 16 lub później. Skuteczność bimekizumabu w badaniu BE RADIANT odpowiadała skuteczności wykazanej w badaniach BE VIVID, BE READY i BE SURE. Łuszczycowe zapalenie stawów (ang. Psoriatic Arthritis, PsA) Bezpieczeństwo i skuteczność bimekizumabu oceniano u 1112 dorosłych pacjentów (w wieku co najmniej 18 lat) z czynnym łuszczycowym zapaleniem stawów (PsA) w dwóch wieloośrodkowych badaniach randomizowanych, prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby, z grupą kontrolną otrzymującą placebo (PA0010 – BE OPTIMAL i PA0011- BE COMPLETE). Badanie BE OPTIMAL obejmowało grupę otrzymującą porównawczą substancję czynną (adalimumab) (N=140).

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

W przypadku obu badań u pacjentów rozpoznano czynne łuszczycowe zapalenie stawów co najmniej 6 miesięcy wcześniej na podstawie kryteriów klasyfikacji łuszczycowego zapalenia stawów (ang. Classification Criteria for Psoriatic Arthritis, CASPAR) i stwierdzono czynną chorobę z liczbą bolesności stawów (ang. tender joint count, TJC) ≥ 3 i obrzękiem stawów (ang. swollen joint count, SJC) ≥ 3. U pacjentów rozpoznano PsA przez medianę 3,6 roku w badaniu BE OPTIMAL i 6,8 roku w badaniu BE COMPLETE. Do badań tych włączono pacjentów z każdym podtypem PsA, w tym z wielostawowym symetrycznym zapaleniem stawów, oligostawowym asymetrycznym zapaleniem stawów, przewagą zapalenia międzypaliczkowych stawów dystalnych, przewagą zapalenia stawów kręgosłupa i postacią okaleczającą zapalenia stawów. W pomiarze wyjściowym u 55,9% pacjentów stwierdzono zajęcie ≥ 3% powierzchni ciała (ang. Body Surface Area, BSA) przez czynną łuszczycę plackowatą.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

U 10,4% pacjentów w pomiarze wyjściowym stwierdzono umiarkowaną lub ciężką łuszczycę plackowatą, a u 31,9% i 12,3% odpowiednio zapalenie przyczepów ścięgnistych i zapalenie palca . Pierwszorzędowym punktem końcowym skuteczności w obu badaniach była odpowiedź zgodnie z kryteriami Amerykańskiego Towarzystwa Reumatologicznego (ang. American College of Rheumatology, ACR) 50 w 16. tygodniu. W badaniu BE OPTIMAL oceniono 852 pacjentów, którzy nie byli wcześniej narażeni na działanie jakichkolwiek biologicznych leków przeciwreumatycznych modyfikujących przebieg choroby (ang. biologic disease-modifying anti-rheumatic drug, bDMARD) w leczeniu łuszczycowego zapalenia stawów lub łuszczycy. Pacjenci zostali zrandomizowani (3:2:1) do grupy otrzymującej bimekizumab w dawce 160 mg co 4 tygodnie do 52 tygodni lub do grupy otrzymującej placebo do 16 tygodnia, a następnie bimekizumab w dawce 160 mg co 4 tygodnie do 52 tygodni lub do grupy otrzymującej lek porównawczy z substancją czynną (adalimumab 40 mg co 2 tygodnie) do 52 tygodni.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

W tym badaniu 78,3% pacjentów otrzymało wcześniejsze leczenie ≥ 1 lekiem cDMARD, a 21,7% pacjentów nie było wcześniej leczonych lekiem cDMARD. W pomiarze wyjściowym badania 58,2% pacjentów otrzymywało jednocześnie metotreksat (MTX), 11,3% pacjentów przyjmowało jednocześnie lek cDMARD inny niż MTX, a 30,5% pacjentów nie otrzymywało leków cDMARD. W badaniu BE COMPLETE oceniono 400 pacjentów z niewystarczającą odpowiedzią (brak skuteczności) lub nietolerancją na jeden lub dwa inhibitory czynnika martwicy nowotworu (anty- TNFα – IR) w leczeniu łuszczycowego zapalenia stawów lub łuszczycy. Pacjenci zostali zrandomizowani (2:1) do grupy otrzymującej bimekizumab 160 mg co 4 tygodnie lub do grupy otrzymującej placebo do 16 tygodnia. W pomiarze wyjściowym badania 42,5% pacjentów otrzymywało jednocześnie MTX, 8,0% otrzymywało jednocześnie lek cDMARD inny niż MTX, a 49,5% nie otrzymywało leków cDMARD.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

W tym badaniu 76,5% uczestników uzyskało niewystarczającą odpowiedź na jeden inhibitor TNFα, 11,3% uczestników uzyskało niewystarczającą odpowiedź na dwa inhibitory TNFα, a u 12,3% uczestników wystąpiła nietolerancja na inhibitory TNFα. Objawy przedmiotowe i podmiotowe W 16. tygodniu badania u pacjentów nieleczonych wcześniej lekami bDMARD (BE OPTIMAL) i pacjentów leczonych inhibitorem anty-TNFα IR (BE COMPLETE) leczenie bimekizumabem spowodowało znaczne złagodzenie objawów przedmiotowych i podmiotowych oraz poprawę w zakresie pomiarów wskaźników czynnej choroby w porównaniu do uczestników z grupy placebo, przy podobnych wskaźnikach odpowiedzi obserwowanych w obu populacjach pacjentów (patrz tabela 7). Odpowiedzi kliniczne były utrzymane do 52. tygodnia w badaniu BE OPTIMAL, zgodnie z oceną za pomocą kryteriów ACR 20, ACR 50, ACR 70, MDA, PASI 90, PASI 100 i ACR 50/PASI 100. Tabela 7: Odpowiedź kliniczna w badaniu BE OPTIMAL i BE COMPLETE

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

	BE OPTIMAL (pacjenci nieleczeni wcześniej lekiem bDMARD)	BE COMPLETE (inhibitor anty TNFα-IR)
Placebo (N=281) n (%)	BKZ160 mgco 4 tyg. (N=431) n (%)	Różnica w stosunku do placebo(95% CI)(d)	Grupa referencyjna(e) (adalimumab) (N=140)n (%)	Placebo (N=133) n (%)	BKZ 160mg co 4 tyg. (N=267)n (%)	Różnica w stosunku do placebo (95% CI)(d)
ACR 20
16. tydzień	67 (23,8)	268	38,3 (31,4,	96 (68,6)	21 (15,8)	179 (67,0)	51,2 (42,1,
24. tydzień	–	(62,2)	45,3)	99 (70,7)			60,4)
52. tydzień		282		102 (72,9)
		(65,4)
		307
		(71,2)
ACR 50
16. tydzień	28 (10,0)	189	33,9 (27,4,	64 (45,7)	9 (6,8)	116 (43,4)*	36,7 (27,7,
24. tydzień	–	(43,9)*	40,4)	66 (47,1)			45,7)
52. tydzień		196		70 (50,0)
		(45,5)
		235
		(54,5)
ACR 70
16. tydzień	12 (4,3)	105	20,1 (14,7,	39 (27,9)	1 (0,8)	71 (26,6)	25,8 (18,2,
24. tydzień	–	(24,4)	25,5)	42 (30,0)			33,5)
52. tydzień		126		53 (37,9)
		(29,2)
		169
		(39,2)
MDA(a)
16. tydzień	37 (13,2)	194	31,8 (25,2,	63 (45,0)	8 (6,0)	118 (44,2)*	38,2 (29,2,
24. tydzień	–	(45,0)*	38,5)	67 (47,9)			47,2)
52. tydzień		209		74 (52,9)
		(48,5)
		237
		(55,0)
Pacjenci zzajęciem ≥ 3% BSA	(N=140)	(N=217)		(N=68)	(N=88)	(N=176)
PASI 90
16. tydzień	4 (2,9)	133	58,4 (49,9,	28 (41,2)	6 (6,8)	121 (68,8)*	61,9 (51,5,
24. tydzień	–	(61,3)*	66,9)	32 (47,1)			72,4)
52. tydzień		158		41 (60,3)
		(72,8)
		155
		(71,4)
PASI 100
16. tydzień	3 (2,1)	103	45,3 (36,7,	14 (20,6)	4 (4,5)	103 (58,5)	54,0 (43,1,
24. tydzień	–	(47,5)	54,0)	26 (38,2)			64,8)
52. tydzień		122		33 (48,5)
		(56,2)
		132
		(60,8)

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

ACR50/	0-
PASI 100
16. tydzień	60 (27,6)	NC (NC,	11 (16,2)	1 (1,1)	59 (33,5)	32,4 (22,3,
24. tydzień	68 (31,3)	NC)	17 (25,0)			42,5)
52. tydzień	102		24 (35,3)
	(47,0)
Pacjenci z LDI>0	(N=47)	(N=90)
(b)
Stan bez
zapalenia	24 (51,1)	68	24,5 (8,4,
stawów		(75,6)**	40,6)
międzypaliczko		*
wych (b)
16. tydzień
Pacjenci z	(N=106)	(N=249)
LEI>0 (c)
Stan bez
zapalenia	37 (34,9)	124	14,9 (3,7,
przyczepów		(49,8)**	26,1)
ścięgnistych (c)
16. tydzień

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

ACR50/PASI100= odpowiedź złożona zgodnie z ACR50 i PASI100. BKZ 160 mg co 4 tydz.= bimekizumab w dawce 160 mg podawany co 4 tygodnie. CI = przedział ufności. NC=nie można obliczyć (a) Pacjent został sklasyfikowany jako osiągający minimalną aktywność choroby, (Minimal Disease Activity, MDA) jeśli spełniał 5 z 7 następujących kryteriów: liczba stawów z bolesnością ⩽ 1; liczba stawów z obrzękiem ⩽ 1; Czynna łuszczyca i wskaźnik nasilenia ⩽ 1 lub obszar powierzchni ciała zajętej przez chorobę ⩽ 3; wizualna skala analogowa (VAS) bólu u pacjenta ⩽ 15; globalna ocena aktywności choroby pacjenta na skali VAS ⩽ 20; wskaźnik niepełnosprawności Kwestionariusza Oceny Stanu Zdrowia ⩽ 0,5; liczba punktów w ocenie bolesności przyczepów ścięgnistych ⩽ 1 (b) Na podstawie połączonych danych z badania BE OPTIMAL i z badania BE COMPLETE w przypadku pacjentów z pomiarem wyjściowym w Skali Zapalenia Palca z Leeds (Leeds Dactylitis Index, LDI) >0.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Stan bez zapalenia palca wynosi w skali LDI=0 (c) Na podstawie połączonych danych z badania BE OPTIMAL i z badania BE COMPLETE w przypadku pacjentów z pomiarem wyjściowym w Skali Zapalenia Przyczepów Ścięgnistych (Leeds Enthesitis Index, LEI) >0. Stan bez zapalenia przyczepów ścięgnistych w skali LEI = 0 (d) Przedstawiono nieskorygowane różnice (e) Nie przeprowadzono porównania statystycznego do bimekizumabu lub placebo * p<0,001 w porównaniu do placebo dostosowana w zakresie liczebności. ** p=0,008 w porównaniu do placebo dostosowana do liczebności. *** p=0,002 w porównaniu do placebo dostosowana do liczebności. Zastosowany został NRI. Inne punkty końcowe w 16. tygodniu i wszystkie punkty końcowe w 24. i 52. tygodniu nie były częścią hierarchii testów sekwencyjnych, a wszelkie porównania są nominalne.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

W badaniu BE OPTIMAL u pacjentów leczonych bimekizumabem w 16 tygodniu wykazano poprawę w zakresie wszystkich poszczególnych składników ACR w porównaniu do pomiaru wyjściowego i utrzymano ją do 52 tygodnia. Odpowiedź na leczenie u pacjentów przyjmujących bimekizumab była istotnie większa niż u pacjentów otrzymujących placebo już w 2. tygodniu dla ACR 20 (badanie BE OPTIMAL, 27,1% w porównaniu z 7,8%, nominalna wartość p<0,001) i 4. Tygodniu dla ACR 50 (badanie BE OPTIMAL, 17,6% w porównaniu z 3,2%, nominalna wartość p<0,001 oraz badanie BE COMPLETE, 16,1% w porównaniu z 1,5%, nominalna wartość p<0,001). Tydzień Placebo/BKZ 160 mg co 4 tyg. (N=281) BKZ 160 mg co 4 tyg. (N=431)

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Odsetek pacjentów z odpowiedzią w skali ACR50 (%) Rysunek 5: Odpowiedź ACR 50 w czasie do 52. tygodnia w badaniu BE OPTIMAL (NRI) W 16. tygodniu badania pacjentom otrzymującym dotąd placebo zmieniono lek na bimekizumab w dawce 160 mg podawany co cztery tygodnie. Tydzień BKZ 160 mg co 4 tyg. (N=267)

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Odsetek pacjentów z odpowiedzią w skali ACR50 (%) Rysunek 6: Odpowiedź ACR 50 w czasie do 16 tygodnia w badaniu BE COMPLETE (NRI) W przypadku pacjentów leczonych bimekizumabem w badaniu BE OPTIMAL, u których uzyskano odpowiedź ACR 50 w 16 tygodniu, u 87,2% spośród nich odpowiedź utrzymywała się w 52 tygodniu. Wykazano skuteczność i bezpieczeństwo bimekizumabu niezależnie od wieku, płci, rasy, wyjściowej masy ciała, wyjściowego zajęcia przez łuszczycę, wyjściowego stężenia białka C-reaktywnego, czasu trwania choroby i wcześniejszego przyjmowania leków cDMARD. W obu badaniach obserwowano podobne odpowiedzi w związku z leczeniem bimekizumabem, niezależnie od tego, czy pacjenci stosowali jednocześnie leki cDMARD, w tym MTX, czy nie. Zmodyfikowane kryteria odpowiedzi w łuszczycowym zapaleniu stawów (ang.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Psoriatic Arthritis Response Criteria, PsARC) to specyficzny indeks odpowiedzi złożonych obejmujący liczbę stawów z bolesnością, liczbę stawów z obrzękiem, ocenę globalną przez pacjenta i przez lekarza. Odsetek pacjentów osiągających zmodyfikowane kryteria PsARC w 16 tygodniu, był wyższy w przypadku pacjentów leczonych bimekizumabem w porównaniu do pacjentów otrzymujących placebo (odpowiednio 80,3% w porównaniu do 40,2% w badaniu BE OPTIMAL i 85,4% w porównaniu do 30,8% w badaniu BE COMPLETE). Odpowiedź PsARC była utrzymana do 52 tygodnia w badaniu BE OPTIMAL. Odpowiedź radiograficzna W badaniu BE OPTIMAL oceniano radiograficznie zahamowanie postępu uszkodzeń strukturalnych i wyrażono je jako zmianę od pomiaru wyjściowego w łącznym wyniku w zmodyfikowanej skali Sharpa Van der Heijde (ang. van der Heijde modified Total Sharp Score, vdHmTSS) i jej składnikach, skali nadżerek (ES) i skali zwężenia szpary stawowej (JSN) w 16 tygodniu (patrz tabela 8).

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Tabela 8: Zmiana w vdHmTSS w badaniu BE OPTIMAL w 16 tygodniu

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

	Placebo	BKZ 160 mg co4 tyg.	Różnica w stosunku doplacebo (95% CI)a)
Populacja z podwyższonym stężeniem białka C-reaktywnego w teście ultraczułym i (lub) z co najmniej 1 nadżerką kości w pomiarzewyjściowym	(N=227)	(N=361)
Średnie zmiana od pomiaru wyjściowego (SE)	0,36 (0,10)	0,04 (0,05)*	-0,32 (-0,35, -0,30)
Ogólna populacja	(N=269)	(N=420)
Średnie zmiana od pomiaru wyjściowego (SE)	0,32 (0,09)	0,04 (0,04)*	-0,26 (-0,29, -0,23)

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

*p = 0,001 w porównaniu do placebo. Wartości p opierają się na imputacji opartej na danych referencyjnych, z wykorzystaniem różnicy w średniej LS przy użyciu modelu ANCOVA z leczeniem, nadżerką kości w pomiarze wyjściowym i regionie jako działaniami stałymi i wynikiem w pomiarze wyjściowym jako zmienną towarzyszącą. Dane sumaryczne dla 16 tygodnia opierają się na pierwszym zestawie odczytów dla analizy głównej. a) Pokazane są nieskorygowane różnice Bimekizumab hamował znacząco progresję uszkodzeń stawów w 16 tygodniu zarówno w populacji z podwyższonym stężeniem białka C-reaktywnego w teście ultraczułym i (lub) co najmniej 1 nadżerką kości w pomiarze wyjściowym, jak i w populacji ogólnej w porównaniu do placebo. W procedurze testowania statystycznego porównującej bimekizumb z placebo wskazano imputację na podstawie danych referencyjnych jako metodę postępowania z brakującymi danymi, lecz zmiany względem punktu wyjściowego zostały również obliczone przy zastosowaniu standardowej imputacji wielokrotnej zarówno w populacji z podwyższonym stężeniem białka C-reaktywnego w teście ultraczułym i (lub) co najmniej 1 nadżerką kości w punkcie wyjściowym oraz w ogólnej populacji w 16 tygodniu i w grupie otrzymującej bimekizumab (średnia zmiana względem punktu wyjściowego odpowiednio 0,01 i 0,01) i w grupie otrzymującej adalimumab (średnia zmiana względem punktu wyjściowego odpowiednio -0,05 i -0,03).

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Zahamowanie progresji uszkodzenia stawów utrzymywało się zarówno w populacji z podwyższonym stężeniem białka C-reaktywnego w teście ultraczułym i (lub) co najmniej 1 nadżerką kości w punkcie wyjściowym oraz w ogólnej populacji w 52 tygodniu, w grupie otrzymującej bimekizumab (średnia zmiana względem punktu wyjściowego odpowiednio 0,10 i 0,10) i w grupie otrzymującej adalimumab (średnia zmiana względem punktu wyjściowego odpowiednio -0,17 i -0,12). Obserwowany odsetek pacjentów bez progresji uszkodzenia stawów w badaniu radiograficznym (zdefiniowana jako zmiana od pomiaru wyjściowego w zakresie mTSS wynosząca ≤0,5) od randomizacji do 52 tygodnia wynosił 87,9% (N=276/314) w przypadku bimekizumabu i 84,8% (N=168/198) w przypadku placebo oraz 94,1% (N=96/102) w przypadku adalimumabu w populacji z podwyższonym stężeniem białka C-reaktywnego w teście ultraczułym i (lub) z co najmniej 1 nadżerką kości.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Podobne odsetki obserwowano w całej populacji (89,3% (N=326/365) dla bimekizumabu i 87,3% (N=207/237) w przypadku uczestników otrzymujących placebo przechodzących na bimekizumab i 94,1% (N=111/118) w przypadku uczestników otrzymujących placebo przechodzących na adalimumab. Funkcja fizyczna i inne wyniki leczenia związane ze stanem zdrowia W 16 tygodniu pacjenci otrzymujący bimekizumab, zarówno wcześniej nieleczeni lekami bDMARD (BE OPTIMAL), jak i leczeni inhibitorem anty-TNFα-IR (BE COMPLETE), wykazywali znaczną poprawę w porównaniu do pomiaru wyjściowego w zakresie funkcji fizycznych w porównaniu do pacjentów otrzymujących placebo (p<0,001) na podstawie kwestionariusza oceny stanu zdrowia – wskaźnika niepełnosprawności (HAQ-DI) (średnia zmiana LS od pomiaru wyjściowego: – odpowiednio 0,3 w porównaniu do – 0,1 w badaniu BE OPTIMAL i – 0,3 w porównaniu do 0 w badaniu BE COMPLETE) .

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

W tygodniu 16 w obu badaniach większa część pacjentów uzyskała istotne klinicznie zmniejszenie co najmniej o 0,35 w zakresie wyniku HAQ-DI od pomiaru wyjściowego w grupie bimekizumabu w porównaniu do grupy placebo. Pacjenci leczeni bimekizumabem zgłaszali znaczną poprawę (średnia zmiana LS od pomiaru wyjściowego) w zakresie formularza skróconego 36-punktowego kwestionariusza oceny fizycznego stanu zdrowia (ang. Short Form-36 item Health Survey Physical Component Summary, SF-36 PCS) w 16 tygodniu w porównaniu do placebo (średnia zmiana LS od pomiaru wyjściowego: 6,3 w porównaniu do 1,9, p<0,001 w badaniu BE OPTIMAL i 6,2 w porównaniu do 0,1, p<0,001 w badaniu BE COMPLETE). W 16 tygodniu w obu badaniach pacjenci leczeni bimekizumabem zgłaszali znaczące zmniejszenie zmęczenia w porównaniu do pomiaru wyjściowego w wyniku mierzonym za pomocą skali oceny zmęczenia, w ocenie czynnościowej leczenia chorób przewlekłych (ang.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Functional Assessment of Chronic Illness Therapy, FACIT), w porównaniu do placebo. W 16 tygodniu zaobserwowano również znaczącą poprawę w stosunku do pomiaru wyjściowego w skali wpływu choroby łuszczycowego zapalenia stawów-12 (ang. Psoriatic Arthritis Impact of Disease-12, PsAID-12) w grupie leczonej bimekizumabem w porównaniu do grupy otrzymującej placebo. W 16 tygodniu pacjenci z udziałem osiowym w pomiarze wyjściowym, w przybliżeniu 74% pacjentów (udział osiowy definiowany jako wskaźnik oceny Bath zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa (Bath Ankylosing Spondylitis Disease Assessment Index, BASDAI) ≥ 4) wykazywali większą poprawę od pomiaru wyjściowego w zakresie BASDAI w porównaniu do pacjentów z grupy placebo . Poprawa osiągnięta w 16. tygodniu we wszystkich pomiarach funkcji fizycznej i w zakresie innych wyników mających wpływ na stan zdrowia, o których mowa powyżej (skale HAQ-DI, SF-36 PCS, FACIT-Fatigue i PsAID-12) była utrzymana do 52. tygodnia w badaniu BE OPTIMAL.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

W badaniu BE OPTIMAL, w 52 tygodniu, 65,5% pacjentów leczonych bimekizumabem uzyskało całkowite ustąpienie objawów paznokciowych (ustąpienie mNAPSI u pacjentów z mNAPSI wyższym niż 0 w pomiarze wyjściowym). Spondyloartropatia osiowa (nr-axSpA i AS) Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność bimekizumabu oceniono u 586 dorosłych pacjentów (w wieku co najmniej 18 lat) z czynną osiową spondyloartropatią (axSpA) w dwóch wieloośrodkowych, randomizowanych badaniach, prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby, z grupą kontrolną otrzymującą placebo, z których jedno prowadzono u pacjentów z spondyloartropatią osiową bez zmian radiograficznych (nr-axSpA), a drugie u pacjentów z zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa (AS), nazywanym również osiową spondyloartropatią ze zmianami radiograficznymi. Pierwszorzędowym punktem końcowym w obu badaniach był odsetek pacjentów, którzy uzyskali spełniającą kryteria Assessment of SpondyloArthritis International Society (ASAS) odpowiedź 40 w szesnastym tygodniu badania.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

W obu populacjach pacjentów obserwowano spójne wyniki. W badaniu BE MOBILE 1 (AS0010) oceniano 254 pacjentów z czynną nr-axSpA. Pacjenci z axSpA (wiek wystąpienia objawów <45 lat) spełniali kryteria klasyfikacji ASAS i występowała u nich czynna choroba, zgodnie z wskaźnikiem oceny BASDAI (ang. Bath Ankylosing Spondylitis Disease Assessment Index, BASDAI) jako ≥4 punkty i ból kręgosłupa oceniany jako ≥4 punkty w numerycznej skali oceny (NRS) z zakresem od 0 do 10 punktów (na podstawie pozycji 2 BASDAI) oraz nie było u nich dowodów na zmiany radiograficzne w stawach krzyżowo-biodrowych, które spełniałyby zmodyfikowane kryteria nowojorskie dla AS. Pacjenci mieli również obiektywne objawy stanu zapalnego wskazane przez podwyższenie stężenia białka C-reaktywnego (CRP) i (lub) dowody na istnienie stanu zapalnego stawów krzyżowo-biodrowych w obrazowaniu metodą rezonansu magnetycznego (NMR), a także niewystarczającą odpowiedź na leczenie dwoma różnymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) w wywiadzie lub nietolerancję lub przeciwwskazanie do leczenia NLPZ.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Pacjenci zostali zrandomizowani (1:1) do grupy otrzymującej bimekizumab w dawce 160 mg co 4 tygodnie do 52. tygodnia badania lub do grupy otrzymującej placebo do 16. tygodnia badania, a następnie bimekizumab w dawce 160 mg co 4 tygodnie do 52. tygodnia badania. Pacjenci w punkcie wyjściowym mieli objawy nr-axSpA średnio przez 9 lat (mediana 5,5 roku). 10,6% pacjentów było wcześniej leczonych czynnikiem anty-TNFα. W badaniu BE MOBILE 2 (AS0011) oceniano 332 pacjentów z czynną postacią AS określoną w udokumentowanym badaniu radiologicznym (rtg), spełniającym zmienione kryteria nowojorskie dla AS. U pacjentów występowała czynna choroba określona zgodnie ze wskaźnikiem oceny BASDAI jako ≥4 punkty i ból kręgosłupa oceniany jako ≥4 punkty w skali liczbowej (NRS) od 0 do 10 (na podstawie pozycji 2 BASDAI). W wywiadzie pacjenci musieli mieć nieodpowiednią odpowiedź na leczenie dwoma różnymi NLPZ w wywiadzie, nietolerancję lub przeciwwskazanie do leczenia NLPZ.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Pacjenci zostali zrandomizowani (2:1) do grupy otrzymującej bimekizumab w dawce 160 mg co 4 tygodnie do 52. tygodnia badania lub do grupy otrzymującej placebo do 16. tygodnia badania, a następnie bimekizumab w dawce 160 mg co 4 tygodnie do 52. tygodnia badania. Pacjenci w punkcie wyjściowym mieli objawy AS średnio przez 13,5 roku (mediana 11 lat). 16,3% pacjentów było wcześniej leczonych czynnikiem anty-TNFα. Odpowiedź kliniczna Leczenie bimekizumabem powodowało istotne złagodzenie objawów podmiotowych i przedmiotowych oraz poprawę pomiarów aktywności choroby w porównaniu do placebo w 16. tygodniu badania zarówno w grupie pacjentów z nr-axSpA, jak i w grupie pacjentów z AS (patrz Tabela 9). Odpowiedzi kliniczne utrzymywały się do 52. tygodnia badania w obu grupach pacjentów w ocenie za pomocą wszystkich punktów końcowych przedstawionych w Tabeli 9. Tabela 9: Odpowiedź kliniczna w badaniu BE MOBILE 1 i w badaniu BE MOBILE 2

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

	BE MOBILE 1 (nr-axSpA)	BE MOBILE 2 (AS)
	Placebo	BKZ 160 mg co 4	Różnica w	Placebo	BKZ 160 mg co 4	Różnica w
(N=126)	tyg.	stosunku do	(N=111)	tyg.	stosunku do
n (%)	(N=128)	placebo (95% CI)a)	n (%)	(N=221)	placebo (95% CI)a)
	n (%)			n (%)
ASAS 40
16. tydzień52. tydzień	27 (21,4)	61 (47,7)*78 (60,9)	26,2 (14,9, 37,5)	25 (22,5)	99 (44,8)*129 (58,4)	22,3 (11,5, 33,0)
ASAS 40 u pacjentów nie
leczonych wcześniej anty-	(N=109)	(N=118)		(N=94)	(N=184)
TNFα16. tydzień52. tydzień	25 (22,9)	55 (46,6)73 (61,9)	24,8 (12,4, 37,1)	22 (23,4)	84 (45,7)*108 (58,7)	22,3 (10,5, 34,0)
ASAS 20
16. tydzień52. tydzień	48 (38,1)	88 (68,8)*94 (73,4)	30,7 (19,0, 42,3)	48 (43,2)	146 (66,1)*158 (71,5)	22,8 (11,8, 33,8)
ASAS-częściowa remisja
16. tydzień52. tydzień	9 (7,1)	33 (25,8)*38 (29,7)	18,6 (9,7, 27,6)	8 (7,2)	53 (24,0)*66 (29,9)	16,8 (8,1, 25,5)
ASDAS-znaczna poprawa
16. tydzień
52. tydzień	9 (7,1)	35 (27,3)*	20,2 (11,2, 29,3)	6 (5,4)	57 (25,8)*	20,4 (11,7, 29,1)
		47 (36,7)			71 (32,1)
BASDAI-5016. tydzień52. tydzień	27 (21,4)	60 (46,9)69 (53,9)	25,3 (14,0, 36,6)	29 (26,1)	103 (46,6)119 (53,8)	20,5 (9,6, 31,4)

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

BKZ 160 mg co 4 tydz.= bimekizumab w dawce 160 mg podawany co 4 tygodnie. ASDAS = Indeks oceny aktywności zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa. Zastosowany został NRI. a) Pokazane są nieskorygowane różnice. *p<0,001 w porównaniu do placebo, korekta wielokrotności. W badaniu BE MOBILE 1 odsetek pacjentów, którzy osiągnęli kryteria ASDAS <2,1 (łączące kryteria ASDAS-brak czynnej choroby [ang. inactive disease, ID] i ASDAS-choroba o małym nasileniu [ang. low disease, LD]) w 16 tygodniu badania, wynosił 46,1% w grupie otrzymującej bimekizumab w porównaniu do 21,1% w grupie otrzymującej placebo (wielokrotne imputacja). W 52 tygodniu 61,6% pacjentów z grupy bimekizumabu osiągnęło kryteria ASDAS <2,1, w tym 25,2% pacjentów osiągnęło kryterium braku czynnej choroby (ASDAS <1,3).

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

W badaniu BE MOBILE 2 odsetek pacjentów, którzy osiągnęli kryteria ASDAS <2,1 (łączące kryteria ASDAS-ID i ASDAS-LD) w 16 tygodniu badania, wynosił 44,8% w grupie otrzymującej bimekizumab w porównaniu do 17,4% w grupie otrzymującej placebo (wielokrotne imputacja). W 52 tygodniu 57,1% pacjentów z grupy bimekizumabu osiągnęło kryterium ASDAS <2,1, w tym 23,4% pacjentów osiągnęło kryterium braku czynnej choroby (ASDAS <1,3). Wszystkie cztery składniki oceny ASAS 40 (całkowity ból kręgosłupa, sztywność poranna, indeks oceny czynnościowej zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa Bath [ang. Bath Ankylosing Spondylitis Functional Index, BASFI] i ogólna ocena czynnej choroby przez pacjenta [PGADA]) uległy poprawie u pacjentów leczonych bimekizumabem i przyczyniły się do ogólnej odpowiedzi ASAS 40 w 16. tygodniu badania oraz ta poprawa była utrzymana do 52. tygodnia w obu grupach pacjentów. W Tabeli 10 przedstawiono poprawę w zakresie innych pomiarów skuteczności.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Tabela 10: Inne pomiary skuteczności w badaniu BE MOBILE 1 i badaniu BE MOBILE 2

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

	BE MOBILE 1 (nr-axSpA)	BE MOBILE 2 (AS)
	Placebo (N=126)	BKZ 160 mg co 4 tyg.(N=128)	Placebo (N=111)	BKZ 160 mg co 4 tyg.(N=221)
Ból kręgosłupa odczuwany w nocy
Pomiar wyjściowy	6,7	6,9	6,8	6,6
Średnia zmiana od pomiaru	-1,7	-3,6*	-1,9	-3,3*
wyjściowego do 16 tygodnia		-4,3		-4,1
Średnia zmiana od pomiaru
wyjściowego do 52 tygodnia
BASDAI
Pomiar wyjściowy	6,7	6,9	6,5	6,5
Średnie zmiana od pomiaru	-1,5	-3,1*	-1,9	-2,9*
wyjściowego do 16 tygodnia		-3,9		-3,6
Średnie zmiana od pomiaru
wyjściowego do 52 tygodnia
BASMI
Pomiar wyjściowy	3,0	2,9	3,8	3,9
Średnie zmiana od pomiaru	-0,1	-0,4	-0,2	-0,5**
wyjściowego do 16 tygodnia		-0,6		-0,7
Średnie zmiana od pomiaru
wyjściowego do 52 tygodnia
hs-CRP (mg/l)
Pomiar wyjściowy (średnia	5,0	4,6	6,7	6,5
geometryczna)	0,8	0,4	0,9	0,4
Odsetek do pomiaru wyjściowego w 16		0,4		0,3
tyg.
Odsetek do pomiaru wyjściowego w 52
tyg.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

BASMI = Indeks oceny ruchomości kręgosłupa w AS (ang. Bath Ankylosing Spondylitis Metrology Index). hs-CRP= stężenie białka C-reaktywnego oznaczanego testem wysokiej czułości Zastosowany został MI. *p<0,001 imputacja oparta na danych referencyjnych, w porównaniu do placebo, z korektą wielokrotności. **p<0,01 imputacja oparta na danych referencyjnych, w porównaniu do placebo, z korektą wielokrotności. Leczenie bimekizumabem wiązało się z szybkim początkiem osiągnięcia skuteczności zarówno w populacji pacjentów z nr-axSpA, jak i z AS. Odpowiedzi na leczenie u pacjentów leczonych bimekizumabem w ocenie ASAS 40 były wyższe niż w grupie otrzymującej placebo już w 1. tygodniu w badaniu BE MOBILE 1 (16,4% w porównaniu do 1,6%, nominalna wartość p<0,001) i w 2. tygodniu w badaniu BE MOBILE 2 (16,7% w porównaniu do 7,2%, nominalna wartość p=0,019).

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Leczenie bimekizumabem wiązało się również z szybkim spadkiem ogólnoustrojowego stanu zapalnego mierzonego za pomocą stężenia białka C-reaktywnego oznaczanego testem o wysokiej czułości już w 2. tygodniu badania zarówno w grupie pacjentów z nr-axSpA, jak i AS z nominalnymi wartościami p<0,001 w obu badaniach. Placebo/BKZ 160 mg co 4 tyg. (N=126) BKZ 160 mg co 4 tyg. (N=128) Czas (Tygodnie)

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Odsetek odpowiedzi ASAS40 Rysunek. 7: Odpowiedź ASAS 40 w czasie do 52 tygodnia w badaniu BE MOBILE 1 (NRI) W 16 tygodniu badania pacjentom otrzymującym dotąd placebo zmieniono lek na bimekizumab w dawce 160 mg podawany co 4 tygodnie Placebo/BKZ 160 mg co 4 tyg. (N=111) BKZ 160 mg co 4 tyg. (N=221) Czas (Tygodnie)

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Odsetek odpowiedzi ASAS40 Rysunek 8: Odpowiedź ASAS 40 w czasie do 52 tygodnia w badaniu BE MOBILE 2 (NRI) W 16. tygodniu badania pacjentom otrzymującym dotąd placebo zmieniono lek na bimekizumab w dawce 160 mg podawany co 4 tygodnie W połączonej analizie badania BE MOBILE 1 i BE MOBILE 2 u pacjentów leczonych bimekizumabem, którzy w 16. tygodniu osiągnęli odpowiedź ASAS 40, 82,1% pacjentów utrzymało tę odpowiedź w 52. tygodniu. Wykazano skuteczność bimekizumabu niezależnie od wieku, płci, rasy, czasu trwania choroby, wyjściowego stanu zapalnego, wyjściowego wyniku ASDAS i jednocześnie stosowanych leków cDMARD. Podobną odpowiedź w zakresie oceny ASAS 40 obserwowano u pacjentów bez względu na wcześniejsze narażenie na lek anty-TNFα. W 16. tygodniu, u pacjentów z zapaleniem przyczepów ścięgnistych w pomiarze wyjściowym, odsetek pacjentów (NRI) z ustąpieniem zapalenia przyczepów ścięgnistych ocenianym za pomocą indeksu MASES (ang.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Maastricht Ankylosing Spondylitis Entesitis, MASES) był większy w grupie otrzymującej bimekizumab w porównaniu do grupy placebo (BE MOBILE 1: 51,1% w porównaniu do 23,9% i BE MOBILE 2: 51,5% w porównaniu do 32,8%). Ustąpienie zapalenia przyczepów ścięgnistych w grupie pacjentów leczonych bimekizumabem zostało utrzymane do 52. tygodnia w obu badaniach (BE MOBILE 1: 54,3% i BE MOBILE 2: 50,8%). Zmniejszenie stanu zapalnego Bimekizumab zmniejszał stan zapalny mierzony za pomocą stężenia białka C-reaktywnego oznaczanego testem o wysokiej czułości (hs-CRP) (patrz Tabela 10) i oceniany w badaniu NMR w badaniu cząstkowym obrazowania. Objawy zapalenia były oceniane za pomocą badania NMR w punkcie wyjściowym i w 16. tygodniu i przedstawione jako zmiana w stosunku do pomiaru początkowego w zakresie oceny kwestionariusza Spondyloarthritis Research Consortium of Canada (SPARCC) dla stawów krzyżowo-biodrowych i oceny kręgosłupa w zakresie aktywności AS w obrazowaniu NMR (ocena ASspiMRI-a z modyfikacją berlińską).

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

U pacjentów leczonych bimekizumabem w porównaniu do placebo obserwowano zmniejszenie objawów stanu zapalnego zarówno w stawach krzyżowo-biodrowych, jak i w kręgosłupie (patrz Tabela 11). Zmniejszenie stanu zapalnego, mierzonego za pomocą stężenia białka C-reaktywnego oznaczanego testem o wysokiej czułości (hs-CRP) i ocenianego w badaniu NMR, zostało utrzymane do 52. tygodnia. Tabela 11: Zmniejszenie stanu zapalnego ocenianego w badaniu NMR w badaniu BE MOBILE 1 i BE MOBILE 2

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

	BE MOBILE 1 (nr-axSpA)	BE MOBILE 2 (AS)
	Placebo	BKZ 160 mg co 4 tyg.	Placebo	BKZ 160 mg co 4 tyg.
Ocena wg indeksu SPARCC
Średnia zmiana od pomiaru wyjściowego a)	-1,56	-6,15	0,59	-4,51
do 16 tygodnia	(N=62)	(N=78)	(N=46)	(N=81)
		-7,57		-4,67
Średnia zmiana od pomiaru wyjściowego a)		(N=67)		(N=78)
do 52 tygodnia
Wynik ASspiMRI-a(modyfikacje
berlińskie)	0,03	-0,36	-0,34	-2,23
Średnia zmiana od pomiaru wyjściowego a)	(N=60)	(N=74)	(N=46)	(N=81)
do 16 tygodnia		-0,70		-2,38
		(N=65)		(N=77)
Średnia zmiana od pomiaru wyjściowego a)
do 52 tygodnia

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

a) Zmiany w porównaniu do wartości wyjściowych są oparte na obserwowanych przypadkach ocenionych na podstawie centralnego odczytu zbioru danych w 52 tygodniu. Funkcja fizyczna i inne wyniki leczenia związane ze stanem zdrowia Pacjenci leczeni bimekizumabem wykazywali znaczną poprawę w stosunku do poziomu wyjściowego w zakresie funkcji fizycznej ocenianej za pomocą BASFI w porównaniu do placebo (średnia zmiana wyznaczona metodą najmniejszych kwadratów (LS) od poziomu wyjściowego w 16 tygodniu w badaniu BE MOBILE 1: -2,4 w porównaniu do -0,9, p<0,001 i w badaniu BE MOBILE 2: -2,0 w porównaniu do -1,0, p<0,001). Pacjenci leczeni bimekizumabem wykazywali znaczną poprawę w porównaniu do poziomu wyjściowego w porównaniu do grupy pacjentów otrzymujących placebo w zakresie oceny SF-36 PCS (średnia zmiana LS od poziomu wyjściowego w 16 tygodniu w BE MOBILE 1: 9,3 w porównaniu do 5,4, p<0,001 i w badaniu BE MOBILE 2: 8,5 w porównaniu do 5,2 p=0,001).

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Pacjenci leczeni bimekizumabem wykazywali znaczną poprawę w stosunku do poziomu wyjściowego w zakresie jakości życia związanej ze stanem zdrowia ocenianą za pomocą Kwestionariusze jakości życia z AS (ang. AS Quality of Life Questionnaire (ASQoL) porównaniu do placebo (średnia zmiana LS od poziomu wyjściowego w 16. tygodniu w badaniu BE MOBILE 1: -4,9 w porównaniu do -2,3, p<0,001 i w badaniu BE MOBILE 2: -4,6 w porównaniu do -3,0, p<0,001), jak również znaczące zmniejszenie zmęczenia ocenianego za pomocą kwestionariusza zmęczenia FACIT-Fatigue (średnia zmiana w stosunku do poziomu wyjściowego w 16. tygodniu w badaniu BE MOBILE 1: 8,5 w grupie bimekizumabu w porównaniu do 3,9 w grupie placebo i w badaniu BE MOBILE 2: 8,4 w grupie bimekizumabu w porównaniu do 5,0 w grupie placebo). Poprawa osiągnięta w 16.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

tygodniu we wszystkich pomiarach funkcji fizycznych i w zakresie innych wyników mających wpływ na stan zdrowia, o których mowa powyżej (oceny BASFI, SF-36 PCS, ASQoL i FACIT-Fatigue) była utrzymana do 52 tygodnia w obu badaniach. Objawy pozastawowe W zbiorczych danych z badania BE MOBILE 1 (nr-axSpA) i BE MOBILE 2 (AS) w 16. tygodniu odsetek pacjentów, u których wystąpiło zdarzenie zapalenia błony naczyniowej oka był mniejszy w grupie bimekizumabu (0,6%) w porównaniu do placebo (4,6%). Częstość występowania zapalenia błony naczyniowej oka pozostawała niska w przypadku długoterminowego leczenia bimekizumabem (1,2/100 pacjento-lat w połączonych badaniach II/III fazy). Ropne zapalenie apokrynowych gruczołów potowych Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność bimekizumabu oceniano u 1014 dorosłych pacjentów (w wieku co najmniej 18 lat) z ropnym zapaleniem apokrynowych gruczołów potowych (HS, ang.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

hidradenitis suppurativa ) o nasileniu od umiarkowanego do ciężkiego w dwóch wieloośrodkowych, randomizowanych badaniach fazy 3, prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby z grupą kontrolną otrzymującą placebo (w HS0003 – BE HEARD I i HS0004 – BE HEARD II). Pacjenci mieli rozpoznane HS od co najmniej 6 miesięcy, z chorobą w stadium II lub III wg Hurleya oraz z ≥ 5 zmianami zapalnymi (tj. liczbą ropni plus liczbą guzków zapalnych) i mieli w wywiadzie niewystarczającą odpowiedź na cykl terapii antybiotykami ogólnoustrojowymi w leczeniu HS. W obu badaniach pacjenci byli randomizowani (w stosunku 2:2:2:1) do otrzymywania bimekizumabu w dawce 320 mg co 2 tygodnie przez 48 tygodni (320 mg Q2W/Q2W ) lub bimekizumabu w dawce 320 mg co 4 tygodnie przez 48 tygodni (320 mg Q4W/Q4W) lub bimekizumabu w dawce 320 mg co 2 tygodnie do 16. tygodnia, a następnie bimekizumabu w dawce 320 mg co 4 tygodnie do 48. tygodnia (320 mg Q2W/Q4W) lub placebo do 16.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

tygodnia, a następnie bimekizumabu w dawce 320 mg co 2 tygodnie do 48. tygodnia. Jednoczesne stosowanie doustnych antybiotyków było dozwolone, jeśli pacjent przyjmował stabilną dawkę doksycykliny, minocykliny lub równoważną dawkę tetracykliny do stosowania ogólnoustrojowego przez 28 dni przed rozpoczęciem badania. Pierwszorzędowym punktem końcowym skuteczności w obu badaniach był odsetek uczestników, u których uzyskano odpowiedź kliniczną mierzoną za pomocą Hidradenitis Suppurativa Clinical Response 50 (HiSCR 50 ) w 16. tygodniu , tj. co najmniej 50% zmniejszenie całkowitej liczby ropni i guzków zapalnych bez wzrostu liczby ropni lub tuneli drenujących w stosunku do wartości wyjściowej. Charakterystyka wyjściowa była spójna w obu badaniach i odzwierciedlała populację z HS o nasileniu umiarkowanym lub ciężkim. Mediana czasu trwania choroby u pacjentów wynosiła 5,3 lat (średnio 8,0 lat).

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Odsetek pacjentów z chorobą w stadium II i III według Hurleya wynosił odpowiednio 55,7% (50,3% w HS0003 i 61,1% w HS0004) i 44,3% (49,7% w HS0003 i 38,9% w HS0004), a 8,5% otrzymywało jednocześnie antybiotykoterapię z powodu HS. Całkowita ocena jakości życia w dermatologii (DLQI, ang. Dermatology Life Quality Index ) wynosiła 11,4%. Kobiety stanowiły 56,8% pacjentów, a średni wiek wszystkich pacjentów wynosił 36,6 lat. 79.7% pacjentów było rasy białej, a 10,8% było rasy czarnej lub afroamerykańskiej. 45.6% pacjentów było aktualnymi palaczami. Odpowiedź kliniczna Leczenie bimekizumabem spowodowało klinicznie istotną poprawę aktywności choroby w porównaniu z placebo w 16. tygodniu. Kluczowe wyniki skuteczności przedstawiono w tabeli 12 i 13. Wyniki w tabeli 12 odzwierciedlają wstępnie zdefiniowaną analizę główną, w której jakiekolwiek ogólnoustrojowe stosowanie antybiotyków przed 16. tygodniem skutkowało przypisaniem braku odpowiedzi.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

W tabeli 13 tylko ogólnoustrojowe stosowanie antybiotyków uznane przez badacza za leczenie ratunkowe HS skutkowało przypisaniem braku odpowiedzi. Tabela 12: Odpowiedź w badaniu BE HEARD I i BE HEARD II w 16. tygodniu – analiza główna a

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

	BE HEARD I	BE HEARD II
	Placebo	BKZ 320 mg	BKZ 320 mg	Placebo	BKZ	BKZ
(N=72)	Q4W	Q2W	(N=74)	320 mg	320 mg
	(N=144)	(N=289)		Q4W	Q2W
				(N=144)	(N=291)
HiSCR50, %	28,7	45,3	47,8*	32,2	53,8*	52,0*
(95% CI)	(18,1; 39,3)	(36,8; 53,8)	(41,8; 53,7)	(21,4; 42,9)	(45,4; 62,1)	(46,1; 57,8)
HiSCR75, %	18,4	24,7	33,4*	15,6	33,7*	35,7*
(95% CI)	(9,3; 27,5)	(17,3; 32,1)	(27,8; 39,1)	(7,2; 24,0)	(25,7; 41,7)	(30,1; 41,3)
Odpowiedź w odniesieniu
do najgorszego bólu skóry
wg HSSDDb %	15,0	22,1	32,3	10,9	28,6	31,8
(95% CI)	(3,6; 26,5)	(12,7; 31,4)	(25,1; 39,5)	(1,7; 20,1)	(19,5; 37,8)	(25,1; 38,4)

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

a) Pacjenci, którzy przyjmują antybiotyki ogólnoustrojowe z jakiegokolwiek powodu lub którzy przerwą leczenie z powodu zdarzeń niepożądanych lub braku skuteczności, są traktowani jako nieodpowiadający na leczenie podczas wszystkich kolejnych wizyt w odniesieniu do zmiennych określonych dla osób odpowiadających na leczenie (lub podlegają wielokrotnej imputacji w odniesieniu do zmiennych ciągłych). Inne brakujące dane zostały przypisane poprzez wielokrotną imputację. b) Odpowiedź w odniesieniu do bólu skóry w oparciu o próg klinicznie istotnej wewnątrzosobniczej zmiany (zdefiniowanej jako co najmniej 3-punktowy spadek, w stosunku do wartości wyjściowej, w cotygodniowym najgorszym wyniku bólu skóry w dzienniku objawów ropnego zapalenia apokrynowych gruczołów potowych (HSSDD, ang. Hidradenitis Suppurativa Symptom Daily Diary ) w 16. tygodniu wśród uczestników badania z wynikiem ≥ 3 na początku badania.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Dla badania BE HEARD I: N=46 dla placebo, N=103 dla BKZ Q4W i N=190 dla BKZ Q2W; BE HEARD II: N=49 dla placebo, N=108 dla BKZ Q4W i N=209 dla BKZ Q2W. *p<0,025 w porównaniu z placebo, skorygowane o wielokrotność. Tabela 13: Odpowiedź w badaniu BE HEARD I i BE HEARD II w 16. tygodniu – analiza pomocnicza a

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

	BE HEARD I	BE HEARD II
	Placebo (N=72)	BKZ 320 mg Q4W (N=144)	BKZ 320 mg Q2W (N=289)	Placebo (N=74)	BKZ 320 mg Q4W (N=144)	BKZ 320 mg Q2W (N=291)
HiSCR50, % (95% CI)	34,0(23,0; 45,1)	53,5(45,0; 62,0)	55,2(49,2; 61,1)	32,3(21,5; 43,1)	58,5(50,2; 66,8)	58,7(53,0; 64,5)
HiSCR75, % (95% CI)	18,3(9,3; 27,3)	31,4(23,5; 39,4)	38,7(32,9; 44,5)	15,7(7,2; 24,1)	36,4(28,3; 44,5)	39,7(34,0; 45,5)
Odpowiedź w odniesieniu do najgorszego bólu skóry wg HSSDDb %(95% CI)	16,1(4,5; 27,8)	25,3(16,0; 34,7)	36,7(29,4; 44,1)	11,1(1,8; 20,4)	32,9(23,5; 42,4)	36,7(29,8; 43,6)

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

a) Analiza post-hoc [zmodyfikowana imputacja braku odpowiedzi (mNRI, ang. modified nonresponder imputation )]: Pacjenci, którzy przyjmują antybiotyki ogólnoustrojowe jako leki ratunkowe w przypadku HS zgodnie z definicją badacza lub którzy przerwą leczenie z powodu zdarzeń niepożądanych lub braku skuteczności, są traktowani jako nieodpowiadający na leczenie podczas wszystkich kolejnych wizyt w odniesieniu do zmiennych określonych dla osób odpowiadających na leczenie (lub podlegają wielokrotnej imputacji w odniesieniu do zmiennych ciągłych). Inne brakujące dane zostały przypisane poprzez wielokrotną imputację. b) Odpowiedź w odniesieniu do bólu skóry w oparciu o próg klinicznie istotnej wewnątrzosobniczej zmiany [(zdefiniowanej jako co najmniej 3-punktowy spadek, w stosunku do wartości wyjściowej, w cotygodniowym najgorszym wyniku bólu skóry w dzienniku objawów ropnego zapalenia apokrynowych gruczołów ropnych (HSSDD)] w 16.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

tygodniu wśród uczestników badania z wynikiem ≥ 3 na początku badania. Dla badania BE HEARD I: N=46 dla placebo, N=103 dla BKZ Q4W i N=190 dla BKZ Q2W; BE HEARD II: N=49 dla placebo, N=108 dla BKZ Q4W i N=209 dla BKZ Q2W. W obu badaniach działanie bimekizumabu było widoczne już w tygodniu 2. Skuteczność bimekizumabu wykazano niezależnie od wcześniejszej terapii biologicznej i ogólnoustrojowego stosowania antybiotyków na początku badania. Odpowiedzi kliniczne utrzymywały się do 48. tygodnia w obu badaniach (patrz tabela 14). Tabela 14: Odpowiedź w badaniu BE HEARD I i BE HEARD II w 48. tygodniu (mNRI*)

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

	BE HEARD I	BE HEARD II
	BKZ 320mg Q4W/Q4W (N=144)	BKZ 320 mg Q2W/Q4W (N=146)	BKZ 320 mg Q2W/Q2W (N=143)	BKZ 320mg Q4W/Q4W (N=144)	BKZ 320 mg Q2W/Q4W (N=146)	BKZ 320 mg Q2W/Q2W (N=145)
HiSCR50, %	52,7	61,4	60,6	63,2	63,8	60,6
HiSCR75, %	40,5	44,7	47,6	53,9	48,8	47,3

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

* mNRI (zmodyfikowana imputacja dla osób nieodpowiadających na leczenie): Pacjenci, którzy przyjmują antybiotyki ogólnoustrojowe jako leki ratunkowe na HS, zgodnie z definicją badacza, lub którzy przerywają leczenie z powodu zdarzenia niepożądanego lub braku skuteczności, są traktowani jako osoby nieodpowiadające na leczenie podczas wszystkich kolejnych wizyt w odniesieniu do zmiennych określonych dla osób odpowiadających na leczenie (lub podlegają wielokrotnej imputacji w odniesieniu do zmiennych ciągłych). Inne brakujące dane zostały przypisane poprzez wielokrotną imputację. Podejście eksploracyjne do brakujących danych zastosowano post-hoc. Jakość życia związana ze zdrowiem W obu badaniach pacjenci leczeni bimekizumabem doświadczyli większej znaczącej poprawy jakości życia związanej ze stanem zdrowia w porównaniu do placebo, mierzonej za pomocą standardowego kwestionariusza DLQI dotyczącego skóry (tabela 15).

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Tabela 15: Jakość życia związana ze stanem zdrowia w badaniu BE HEARD I i BE HEARD II w 16. tygodniu

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

	BE HEARD I	BE HEARD II
	Placebo (N=72)	BKZ 320 mg Q4W (N=144)	BKZ 320 mg Q2W (N=289)	Placebo (N=74)	BKZ 320 mg Q4W (N=144)	BKZ 320 mg Q2W (N=291)
Całkowity wynikDLQIŚrednia cfba (SE)	-2,9 (0,8)	-5,4 (0,6)	-5,0 (0,4)	-3,2 (0,6)	-4,5 (0,5)	-4,6 (0,3)

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Całkowity wynik DLQI waha się od 0 do 30, przy czym większe wyniki punktowe wskazują na niższą HRQoL. Dane pacjentów, którzy przyjmowali antybiotyki ogólnoustrojowe jako leki ratunkowe w przypadku HS zgodnie z definicją badacza lub którzy przerwali leczenie z powodu zdarzenia niepożądanego lub braku skuteczności, podlegają wielokrotnej imputacji. Inne brakujące dane zostały przypisane poprzez wielokrotną imputację. a ) cfb: zmiana w stosunku do wartości wyjściowej Poprawa osiągnięta w 16. tygodniu w pomiarach jakości życia związanej ze zdrowiem podczas stosowania bimekizumabu utrzymywała się do 48. tygodnia. Dzieci i młodzież Europejska Agencja Leków wstrzymała obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego Bimzelx w jednej lub kilku podgrupach populacji dzieci i młodzieży w leczeniu łuszczycy, przewlekłego idiopatycznego zapalenia stawów i ropnego zapalenia apokrynowych gruczołów potowych (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakokinetyczne

5.2 Właściwości farmakokinetyczne Właściwości farmakokinetyczne (PK) bimekizumabu były podobne u pacjentów z łuszczycą plackowatą, łuszczycowym zapaleniem stawów i spondyloartropatią osiową (nr-axSpA i AS). W oparciu o populacyjne analizy PK i przy zastosowaniu referencyjnej masy ciała 90 kg wartości pozornego klirensu bimekizumabu i objętości dystrybucji u pacjentów z ropnym zapalenie apokrynowych gruczołów potowych oszacowano jako większe o odpowiednio około 31% i 18% niż w wyżej wymienionych wskazaniach, przy szacowanym okresie półtrwania w HS wynoszącym 20 dni. W związku z tym mediana stężenia minimalnego w stanie stacjonarnym w przypadku stosowania w dawce 320 mg co 4 tygodnie była o około 40% mniejsza w przypadku HS w porównaniu z innymi wskazaniami. Wchłanianie Na podstawie populacyjnej analizy farmakokinetycznej po podaniu podskórnym pojedynczej dawki 320 mg pacjentom z łuszczycą plackowatą, bimekizumab osiągał medianę (2,5 ty i 97,5 ty percentyl) maksymalnego stężenia w osoczu wynoszącą 25 (12-50) μg/ml, po upływie 3–4 dni od podania dawki.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakokinetyczne

Populacyjna analiza farmakokinetyczna wykazała, że u zdrowych ochotników bimekizumab ulegał wchłanianiu ze średnią całkowitą biodostępnością równą 70,1%. Na podstawie danych pochodzących z symulacji mediana (2,5 i 97,5 percentyl) stężenia maksymalnego i minimalnego w stanie stacjonarnym po podaniu podskórnym dawek 320 mg co cztery tygodnie wynosi odpowiednio 43 (20–91) µg/ml i 20 (7–50) µg/ml, a stan stacjonarny w przypadku schematu dawkowania co cztery tygodnie jest osiągany po upływie około 16 tygodni. W porównaniu z ekspozycją po podaniu pojedynczej dawki populacyjna analiza farmakokinetyczna wykazała, że po podaniu dawek wielokrotnych co cztery tygodnie u pacjentów następował 1,74-krotny wzrost stężenia maksymalnego w osoczu i pola powierzchni pod krzywą AUC. Po zmianie schematu dawkowania z 320 mg co cztery tygodnie na schemat dawkowania 320 mg co osiem tygodni w tygodniu 16 stan stacjonarny jest osiągany po upływie około 16 tygodni od zmiany.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakokinetyczne

Mediana (2,5 i 97,5 percentyl) stężenia maksymalnego i minimalnego w osoczu wynosi odpowiednio 30 (14–60) μg/ml i 5 (1–16) μg/ml. Dystrybucja Na podstawie populacyjnych analiz farmakokinetycznych mediana (procentowy współczynnik zmienności) objętości dystrybucji (V/F) w stanie stacjonarnym u pacjentów z łuszczycą plackowatą wynosiła 11,2 l (30,5%). Metabolizm Bimekizumab jest przeciwciałem monoklonalnym i przewiduje się, że będzie on rozkładany do niewielkich peptydów i aminokwasów na szlakach katabolicznych w taki sam sposób, jak endogenne immunoglobuliny. Eliminacja Na podstawie populacyjnych analiz farmakokinetycznych w ramach badań klinicznych z udziałem pacjentów z łuszczycą plackowatą mediana (procentowy współczynnik zmienności) klirensu pozornego (CL/F) bimekizumabu wynosiła 0,337 l/dobę (32,7%), a średni okres półtrwania bimekizumabu w końcowej fazie eliminacji wynosił 23 dni.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakokinetyczne

Liniowość/ nieliniowość U pacjentów z łuszczycą plackowatą po wielokrotnym podaniu podskórnym, bimekizumab wykazywał farmakokinetykę proporcjonalną do dawki w zakresie dawek od 64 mg do 480 mg, a klirens pozorny (CL/F) był niezależny od dawki. Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne Opracowano populacyjny model farmakokinetyczno-farmakodynamiczny z wykorzystaniem wszystkich dostępnych danych pochodzących od pacjentów z łuszczycą plackowatą o nasileniu od umiarkowanego do ciężkiego. Analiza wykazała, że wyższe stężenia bimekizumabu są związane z lepszymi odpowiedziami na leczenie ocenianymi według wskaźnika PASI (Psoriasis Area and Severity Index)) i i wskaźnika IGA (Investigators Global Assesment). Wykazano również, że dawka 320 mg podawana co cztery tygodnie jest odpowiednią dawką w okresie początkowym leczenia, a dawka 320 mg podawana co osiem tygodni jest odpowiednia w okresie leczenia podtrzymującego u większości pacjentów z łuszczycą plackowatą o nasileniu od umiarkowanego do ciężkiego (patrz Szczególne grupy pacjentów, Masa ciała).

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakokinetyczne

Szczególne grupy pacjentów Masa ciała Populacyjne modelowanie farmakokinetyki wskazywało, że ekspozycja zmniejsza się wraz ze wzrostem masy ciała. Przewidywano, że średnie stężenie w osoczu u pacjentów dorosłych o masie ciała ≥120 kg po podaniu dawki 320 mg we wstrzyknięciu podskórnym będzie o co najmniej 30% niższe niż u pacjentów dorosłych o masie ciała 90 kg. U niektórych pacjentów stosowne może być dostosowanie dawki (patrz punkt 4.2). Pacjenci w podeszłym wieku Na podstawie populacyjnej analizy farmakokinetycznej z uwzględnieniem ograniczonej liczby pacjentów w podeszłym wieku (n=355 w wieku ≥65 lat i n=47 w wieku ≥75 lat) wykazano, że klirens pozorny (CL/F) był podobny u pacjentów w podeszłym wieku i u pacjentów w wieku poniżej 65 lat. Dostosowanie dawki nie jest konieczne (patrz punkt 4.2). Zaburzenia czynności nerek lub wątroby Nie przeprowadzono żadnych ukierunkowanych badań oceniających wpływ zaburzeń czynności nerek lub wątroby na farmakokinetykę bimekizumabu.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakokinetyczne

Przewiduje się, że bimekizumab – przeciwciało monoklonalne klasy IgG – jest wydalany w postaci niezmienionej drogą nerkową w niewielkim stopniu i że ta droga wydalania ma niewielkie znaczenie. Analogicznie, przeciwciała IgG są eliminowane głównie na drodze katabolizmu wewnątrzkomórkowego i nie przewiduje się, aby zaburzenia czynności wątroby wywierały wpływ na klirens bimekizumabu. Z populacyjnych analiz farmakokinetycznych wynika, że markery czynności wątroby (AlAT/bilirubina) nie miały żadnego wpływu na klirens bimekizumabu u pacjentów z łuszczycą plackowatą. Rasa W badaniu klinicznym dotyczącym farmakokinetyki nie zaobserwowano żadnych klinicznie znaczących różnic w ekspozycji na bimekizumab u uczestników pochodzenia japońskiego lub chińskiego w porównaniu z uczestnikami rasy kaukaskiej. Nie jest wymagana zmiana dawki.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Właściwości farmakokinetyczne

Płeć Populacyjne modelowanie farmakokinetyki wskazywało, że klirens pozorny (CL/F) u kobiet może być o 10% szybszy w porównaniu z mężczyznami, przy czym różnica ta nie ma znaczenia klinicznego. Nie jest wymagana zmiana dawki.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne, wynikające z badań reaktywności krzyżowej z tkankami, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym (z uwzględnieniem punktów końcowych dotyczących bezpieczeństwa farmakologicznego i oceny punktów końcowych związanych z płodnością) oraz oceny rozwoju prenatalnego i pourodzeniowego u małp cynomolgus, nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. U małp cynomolgus działania związane z bimekizumabem były ograniczone do zmian w obrębie błon śluzowych i skóry odpowiadających modulacji farmakologicznej mikroflory komensalnej. Nie przeprowadzono badań dotyczących mutagenności ani rakotwórczości bimekizumabu. Nie przewiduje się jednak, aby przeciwciała monoklonalne powodowały uszkodzenia DNA lub chromosomów. W 26-tygodniowym badaniu na małpach cynomolgus, dotyczącym toksyczności przewlekłej, nie zaobserwowano żadnych zmian przednowotworowych ani nowotworowych po podaniu dawki powodującej ekspozycję 109-krotnie wyższą niż ekspozycja u ludzi w przypadku dawki 320 mg podawanej co cztery tygodnie.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

W badaniu na małpach cynomolgus dotyczącym rozwoju okołoporodowego i pourodzeniowego bimekizumab podawany w okresie organogenezy aż do porodu w dawce powodującej ekspozycję 27- krotnie wyższą niż ekspozycja u ludzi w przypadku dawki 320 mg podawanej co cztery tygodnie w oparciu o AUC nie wykazywał żadnego wpływu na ciążę, poród, przeżywalność niemowląt, rozwój płodowy i pourodzeniowy. Stężenia bimekizumabu w surowicy młodych małp po urodzeniu były porównywalne ze stężeniami w surowicy u matek.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Dane farmaceutyczne

6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Glicyna Sodu octan trójwodny Kwas octowy lodowaty Polisorbat 80 Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Bimzelx 160 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Przechowywać w lodówce (2°C–8°C). Nie zamrażać. Przechowywać ampułko-strzykawkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Ampułko-strzykawkę można przechowywać w temperaturze pokojowej (do 25°C) maksymalnie jednorazowo przez 25 dni, chroniąc ją przed światłem. Po wyjęciu produktu z lodówki i przechowywaniu w tych warunkach należy wyrzucić go po upływie 25 dni albo po upływie terminu ważności nadrukowanego na pojemniku, w zależności od tego, który termin jest wcześniejszy.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Dane farmaceutyczne

Na opakowaniu przewidziano miejsce na datę, w którym należy odnotować datę wyjęcia produktu z lodówki. Bimzelx 320 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Przechowywać w lodówce (2°C–8°C). Nie zamrażać. Przechowywać ampułko-strzykawkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Ampułko-strzykawkę można przechowywać w temperaturze pokojowej (do 25°C) maksymalnie jednorazowo przez 25 dni, chroniąc ją przed światłem. Po wyjęciu produktu z lodówki i przechowywaniu w tych warunkach należy wyrzucić go po upływie 25 dni albo po upływie terminu ważności nadrukowanego na pojemniku, w zależności od tego, który termin jest wcześniejszy. Na opakowaniu przewidziano miejsce na datę, w którym należy odnotować datę wyjęcia produktu z lodówki. Bimzelx 160 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu półautomatycznym napełnionym Przechowywać w lodówce (2°C–8°C). Nie zamrażać. Przechowywać wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Dane farmaceutyczne

Wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony można przechowywać w temperaturze pokojowej (do 25°C) maksymalnie jednorazowo przez 25 dni, chroniąc go przed światłem. Po wyjęciu produktu z lodówki i przechowywaniu w tych warunkach należy wyrzucić go po upływie 25 dni albo po upływie terminu ważności nadrukowanego na pojemniku, w zależności od tego, który termin jest wcześniejszy. Na pudełku tekturowym przewidziano miejsce, w którym należy odnotować datę wyjęcia produktu z lodówki. Bimzelx 320 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu półautomatycznym napełnionym Przechowywać w lodówce (2°C–8°C). Nie zamrażać. Przechowywać wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony można przechowywać w temperaturze pokojowej (do 25°C) maksymalnie jednorazowo przez 25 dni, chroniąc go przed światłem.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Dane farmaceutyczne

Po wyjęciu produktu z lodówki i przechowywaniu w tych warunkach należy wyrzucić go po upływie 25 dni albo po upływie terminu ważności nadrukowanego na pojemniku, w zależności od tego, który termin jest wcześniejszy. Na pudełku tekturowym przewidziano miejsce, w którym należy odnotować datę wyjęcia produktu z lodówki. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Bimzelx 160 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Ampułko-strzykawka (ze szkła typu I) o pojemności 1 ml z korkiem z gumy bromobutylowej powlekanej fluoropolimerem, z zamocowaną igłą o rozmiarze 27 G i długości ½ cala oraz sztywną osłoną igły (składającą się z termoplastycznej elastomerowej nasadki na igłę i polipropylenowej sztywnej osłony igły), zamontowane w automatycznej osłonie igły. Opakowanie zawierające 1 ampułko-strzykawkę. Opakowanie zawierające 2 ampułko-strzykawki. Opakowanie zbiorcze zawierające 3 (3 opakowania po 1) ampułko-strzykawki. Opakowanie zbiorcze zawierające 4 (2 opakowania po 2) ampułko-strzykawki.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Dane farmaceutyczne

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. Bimzelx 320 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Ampułko-strzykawka (ze szkła typu I) o pojemności 2 ml z korkiem z gumy bromobutylowej powlekanej fluoropolimerem, z zamocowaną igłą o rozmiarze 27 G i długości ½ cala oraz sztywną osłoną igły (składającą się z termoplastycznej elastomerowej nasadki na igłę i polipropylenowej sztywnej osłony igły), zamontowane w automatycznej osłonie igły. Opakowanie zawierające 1 ampułko-strzykawkę. Opakowanie zbiorcze zawierające 3 (3 opakowania po 1) ampułko-strzykawki. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. Bimzelx 160 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu półautomatycznym napełnionym Wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony o pojemności 1 ml, zawierający ampułko-strzykawkę (ze szkła typu I), z korkiem z gumy bromobutylowej powlekanej fluoropolimerem, z zamocowaną igłą o rozmiarze 27 G i długości ½ cala oraz sztywną osłoną igły składającą się z termoplastycznej elastomerowej nasadki na igłę i polipropylenowej sztywnej osłony igły.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Dane farmaceutyczne

Opakowanie zawierające 1 wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony. Opakowanie zawierające 2 wstrzykiwacze półautomatyczne napełnione. Opakowanie zbiorcze zawierające 3 (3 opakowania po 1) wstrzykiwacze półautomatyczne napełnione. Opakowanie zbiorcze zawierające 4 (2 opakowania po 2) wstrzykiwacze półautomatyczne napełnione. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. Bimzelx 320 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu półautomatycznym napełnionym Wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony o pojemności 2 ml, zawierający ampułko-strzykawkę (ze szkła typu I), z korkiem z gumy bromobutylowej powlekanej fluoropolimerem, z zamocowaną igłą o rozmiarze 27 G i długości ½ cala oraz sztywną osłoną igły składającą się z termoplastycznej elastomerowej nasadki na igłę i polipropylenowej sztywnej osłony igły. Opakowanie zawierające 1 wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony. Opakowanie zbiorcze zawierające 3 (3 opakowania po 1) wstrzykiwacze półautomatyczne napełnione.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 160 mg

Dane farmaceutyczne

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Bimzelx 160 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Bimzelx 320 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Bimzelx 160 mg roztwór do wstrzykiwań w wstrzykiwaczu półautomatycznym napełnionym Bimzelx 320 mg roztwór do wstrzykiwań w wstrzykiwaczu półautomatycznym napełnionym 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Bimzelx 160 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Każda ampułko-strzykawka zawiera 160 mg bimekizumabu w 1 ml. Bimzelx 320 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Każda ampułko-strzykawka zawiera 320 mg bimekizumabu w 2 ml. Bimzelx 160 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu półautomatycznym napełnionym Każdy wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony zawiera 160 mg bimekizumabu w 1 ml. Bimzelx 320 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu półautomatycznym napełnionym Każdy wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony zawiera 320 mg bimekizumabu w 2 ml.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

Bimekizumab jest humanizowanym przeciwciałem monoklonalnym IgG1, wytwarzanym w linii komórkowej jajnika chomika chińskiego (Chinese hamster ovary, CHO) uzyskanej metodami inżynierii genetycznej z wykorzystaniem technologii rekombinacji DNA. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań (wstrzyknięcie) Roztwór jest przezroczysty do lekko opalizującego, bezbarwny lub o barwie jasnawobrązowawo- żółtej.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Wskazania do stosowania

4.1 Wskazania do stosowania Łuszczyca plackowata Produkt leczniczy Bimzelx jest wskazany do stosowania w leczeniu łuszczycy plackowatej o nasileniu od umiarkowanego do ciężkiego u osób dorosłych, które kwalifikują się do leczenia ogólnoustrojowego. Łuszczycowe zapalenie stawów Produkt leczniczy Bimzelx, w monoterapii lub w skojarzeniu z metotreksatem, jest wskazany do leczenia czynnego łuszczycowego zapalenia stawów u osób dorosłych, u których odpowiedź była niewystarczająca lub wystąpiła nietolerancja jednego lub kilku leków przeciwreumatycznych modyfikujących przebieg choroby (ang. Disease Modifying Antirheumatic Drugs, DMARD). Spondyloartropatia osiowa Spondyloartropatia osiowa bez zmian radiograficznych (ang. non-radiographic axial spondyloarthritis, nr-axSpA) Produkt leczniczy Bimzelx jest wskazany w leczeniu dorosłych z czynną spondyloartropatią osiową bez zmian radiograficznych, z obiektywnymi objawami stanu zapalnego, wskazywanymi przez podwyższone stężenie białka C-reaktywnego (CRP) i (lub) w obrazowaniu metodą rezonansu magnetycznego (NMR), u których odpowiedź była niewystarczająca lub wystąpiła nietolerancja niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ).

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Wskazania do stosowania

Zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa (AS, spondyloartropatia osiowa ze zmianami radiograficznymi) Produkt Bimzelx jest wskazany w leczeniu dorosłych z czynnym zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa, u których odpowiedź była niewystarczająca lub wystąpiła nietolerancja terapii konwencjonalnej. Ropne zapalenie apokrynowych gruczołów potowych (HS, ang. hidradenitis suppurativa ) Produkt leczniczy Bimzelx jest wskazany do stosowania w leczeniu czynnego ropnego zapalenia apokrynowych gruczołów potowych (trądziku odwróconego) o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego u osób dorosłych, u których nie wystąpiła wystarczająca odpowiedź na konwencjonalne leczenie ogólnoustrojowe HS (patrz punkt 5.1).

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Dawkowanie

4.2 Dawkowanie i sposób podawania Produkt leczniczy Bimzelx jest przeznaczony do stosowania zgodnie z zaleceniami i pod nadzorem lekarza mającego doświadczenie w rozpoznawaniu i leczeniu chorób, zgodnie ze wskazaniami dla produktu Bimzelx. Dawkowanie Łuszczyca plackowata Zalecana dawka do stosowania u pacjentów dorosłych z łuszczycą plackowatą wynosi 320 mg (podawana w postaci dwóch wstrzyknięć podskórnych po 160 mg lub jednego wstrzyknięcia podskórnego 320 mg) w tygodniach 0, 4, 8, 12 i 16, a następnie co osiem tygodni. Łuszczycowe zapalenie stawów Zalecana dawka do stosowania u pacjentów dorosłych z czynnym łuszczycowym zapaleniem stawów wynosi 160 mg (podawana jako jedno podskórne wstrzyknięcie 160 mg) co cztery tygodnie. W przypadku pacjentów z łuszczycowym zapaleniem stawów ze współistniejącą umiarkowaną lub ciężką łuszczycą plackowatą, zalecana dawka jest taka sama, jak w przypadku łuszczycy plackowatej [320 mg (podawanej jako dwa podskórne wstrzyknięcia po 160 mg lub jednego wstrzyknięcia podskórnego 320 mg) w tygodniu 0, 4, 8, 12 i 16, a następnie co osiem tygodni].

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Dawkowanie

Po 16 tygodniach zaleca się przeprowadzanie regularnej oceny skuteczności, a w przypadku braku możliwości utrzymania wystarczającej odpowiedzi klinicznej w zakresie stawów można rozważyć podawanie 160 mg co cztery tygodnie. Spondyloartropatia osiowa (nr-axSpA i AS) Zalecana dawka dla dorosłych ze spondyloartropatią osiową wynosi 160 mg (podawana jako jedno podskórne wstrzyknięcie 160 mg) co cztery tygodnie. Ropne zapalenie apokrynowych gruczołów potowych Zalecana dawka do stosowania u pacjentów dorosłych z ropnym zapaleniem apokrynowych gruczołów potowych wynosi 320 mg (podawana w postaci dwóch wstrzyknięć podskórnych po 160 mg lub jednego wstrzyknięcia podskórnego 320 mg) co 2 tygodnie do 16. tygodnia, a następnie co 4 tygodnie. W przypadku powyższych wskazań, należy rozważyć odstawienie leczenia u pacjentów, u których nie wykazano poprawy, w ciągu szesnastu tygodni leczenia.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Dawkowanie

Szczególne grupy pacjentów Pacjenci z nadwagą i z łuszczycą plackowatą W przypadku niektórych pacjentów z łuszczycą plackowatą (w tym z łuszczycowym zapaleniem stawów i współistniejącą łuszczycą o nasileniu od umiarkowanego do ciężkiego) i o masie ciała ≥120 kg, u których nie doszło do całkowitego ustąpienia zmian skórnych w tygodniu 16, lepszą odpowiedź na leczenie może zapewnić dawka 320 mg podawana co cztery tygodnie po tygodniu 16 (patrz punkt 5.1). Pacjenci w podeszłym wieku (≥65lat) Dostosowanie dawki nie jest wymagane (patrz punkt 5.2). Zaburzenia czynności nerek lub wątroby Nie badano stosowania bimekizumabu w tych populacjach pacjentów. Na podstawie farmakokinetyki uważa się, że dostosowanie dawki nie jest konieczne (patrz punkt 5.2). Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności bimekizumabu u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Dane nie są dostępne. Sposób podawania Ten produkt leczniczy podaje się we wstrzyknięciu podskórnym.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Dawkowanie

Dawka 320 mg może być podawana w postaci dwóch wstrzyknięć podskórnych po 160 mg lub jednego wstrzyknięcia podskórnego 320 mg. Odpowiednie miejsca wstrzyknięcia to uda, brzuch i ramiona. Należy zmieniać miejsca wstrzyknięcia i nie należy wykonywać wstrzyknięć w obrębie blaszek łuszczycowych ani w miejscach, w których skóra jest tkliwa, posiniaczona, zaczerwieniona albo stwardniała. Wstrzyknięcie w górną część ramięnia może wykonać tylko pracownik służby zdrowia lub opiekun. Nie wolno wstrząsać ampułko-strzykawek ani wstrzykiwaczy półautomatycznych napełnionych. Po odpowiednim przeszkoleniu w zakresie techniki wstrzyknięć podskórnych i w razie konieczności pod kontrolą medyczną pacjenci mogą samodzielnie wykonywać wstrzyknięcia produktu leczniczego Bimzelx przy użyciu ampułko-strzykawki lub wstrzykiwacza półautomatycznego napełnionego, jeśli lekarz uzna to za odpowiednie.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Dawkowanie

Należy poinstruować pacjentów, aby wstrzykiwali pełną objętość produktu leczniczego Bimzelx zgodnie z instrukcją stosowania zamieszczoną w ulotce dołączonej do opakowania.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Przeciwwskazania

4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Klinicznie istotne czynne zakażenia (np. czynna gruźlica, patrz punkt 4.4).

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Specjalne środki ostrozności

4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Identyfikowalność W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu. Zakażenia Stosowanie bimekizumabu może zwiększać ryzyko zakażeń, takich jak zakażenia górnych dróg oddechowych i kandydoza jamy ustnej (patrz punkt 4.8). Należy zachować ostrożność przy rozważaniu stosowania bimekizumabu u pacjentów z przewlekłym zakażeniem albo stwierdzonym w wywiadzie nawracającym zakażeniem. Nie wolno rozpoczynać leczenia bimekizumabem u pacjentów z jakimikolwiek klinicznie istotnymi czynnymi zakażeniami do momentu ustąpienia zakażenia albo zastosowania odpowiedniego leczenia (patrz punkt 4.3). Pacjentów leczonych bimekizumabem należy poinstruować, aby w razie wystąpienia objawów przedmiotowych albo podmiotowych wskazujących na zakażenie skonsultowali się z lekarzem. W przypadku wystąpienia u pacjenta zakażenia, należy uważnie go monitorować.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Specjalne środki ostrozności

Jeśli zakażenie stanie się ciężkie lub nie będzie reagować na standardową terapię, należy przerwać leczenie do momentu ustąpienia zakażenia. Ocena w kierunku gruźlicy przed rozpoczęciem leczenia Przed rozpoczęciem leczenia bimekizumabem należy ocenić czy pacjent nie jest zakażony gruźlicą. Nie należy podawać bimekizumabu pacjentom z czynną gruźlicą (patrz punkt 4.3). Należy obserwować pacjentów przyjmujących bimekizumab w kierunku objawów przedmiotowych i podmiotowych czynnej gruźlicy. W przypadku pacjentów, u których stwierdzono w wywiadzie utajoną albo czynną gruźlicę i u których nie można potwierdzić zastosowania odpowiedniego cyklu leczenia, należy rozważyć zastosowanie leczenia przeciwgruźliczego przed rozpoczęciem stosowania bimekizumabu. Nieswoiste zapalenie jelit Zgłaszano przypadki nowo występującego nieswoistego zapalenia jelit albo zaostrzenia nieswoistego zapalenia jelit po zastosowaniu bimekizumabu (patrz punkt 4.8).

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Specjalne środki ostrozności

Nie zaleca się stosowania bimekizumabu u pacjentów z nieswoistym zapaleniem jelit. W przypadku wystąpienia u pacjenta objawów przedmiotowych i podmiotowych nieswoistego zapalenia jelit albo zaostrzenia występującego wcześniej nieswoistego zapalenia jelit należy przerwać podawanie bimekizumabu i rozpocząć odpowiednie leczenie. Nadwrażliwość Podczas stosowania inhibitorów IL-17 obserwowano ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje anafilaktyczne. W przypadku wystąpienia ciężkiej reakcji nadwrażliwości należy natychmiast przerwać podawanie bimekizumabu i rozpocząć odpowiednie leczenie. Szczepienia Przed rozpoczęciem leczenia bimekizumabem należy rozważyć wykonanie wszystkich odpowiednich dla danego wieku szczepień zgodnie z aktualnymi wytycznymi dotyczącymi szczepień. Pacjentom leczonym bimekizumabem nie należy podawać szczepionek zawierających żywe drobnoustroje. Pacjenci leczeni bimekizumabem mogą przyjmować szczepionki inaktywowane, czyli niezawierające żywych drobnoustrojów.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Specjalne środki ostrozności

Zdrowe osoby, które przyjęły pojedynczą dawkę 320 mg bimekizumabu na dwa tygodnie przed szczepieniem z zastosowaniem inaktywowanej szczepionki sezonowej przeciwko grypie, wykazywały podobną odpowiedź immunologiczną jak osoby, które nie przyjmowały bimekizumabu przed szczepieniem. Substancje pomocnicze Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Interakcje

4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji. Nie ma bezpośrednich dowodów potwierdzających znaczenie IL-17A albo IL-17F w ekspresji enzymów z rodziny CYP450. Zwiększone stężenie cytokin podczas przewlekłego stanu zapalnego powoduje zahamowanie wytwarzania niektórych enzymów układu CYP450. Zatem leki przeciwzapalne, takie jak bimekizumab (inhibitor IL-17A i IL-17F), mogą powodować normalizację poziomu enzymów CYP450, której towarzyszy niższa ekspozycja na produkty lecznicze, metabolizowane przez CYP450. W związku z tym nie można wykluczyć klinicznie istotnego wpływu na substraty CYP450 o wąskim indeksie terapeutycznym, których dawkę dostosowuje się indywidualnie (np. warfarynę). W momencie rozpoczęcia leczenia bimekizumabem u pacjentów leczonych tego rodzaju produktami leczniczymi należy rozważyć kontrolę leczenia.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Interakcje

Analizy danych farmakokinetycznych (PK) populacji wykazały, że jednoczesne podawanie konwencjonalnych leków przeciwreumatycznych modyfikujących przebieg choroby (cDMARD, ang. disease modifying antirheumatics drugs ), w tym metotreksatu, lub wcześniejsza ekspozycja na leki biologiczne nie mają klinicznie istotnego wpływu na klirens bimekizumabu. Nie należy podawać jednocześnie z bimekizumabem szczepionek zawierających żywe drobnoustroje (patrz punkt 4.4).

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Kobiety w wieku rozrodczym Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną metodę antykoncepcji w trakcie leczenia i przez co najmniej 17 tygodni po zakończeniu leczenia. Ciąża Istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania bimekizumabu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na ciążę, rozwój zarodkowy/płodowy, poród ani rozwój pourodzeniowy (patrz punkt 5.3). Jako środek zapobiegawczy, zaleca się unikanie stosowania produktu Bimzelx w okresie ciąży. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy bimekizumab przenika do mleka ludzkiego. Nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodka/dziecka. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać podawanie produktu Bimzelx, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki. Płodność Nie oceniano wpływu bimekizumabu na płodność u ludzi.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na płodność (patrz punkt 5.3).

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Bimzelx nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Działania niepożądane

4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były zakażenia górnych dróg oddechowych (14,5%, 14,6%, 16,3%, 8,8% – odpowiednio w łuszczycy plackowatej , łuszczycowym zapaleniu stawów, spondyloartropatii osiowej [axSpA] i ropnym zapaleniu apokrynowych gruczołów potowych) oraz kandydoza jamy ustnej (7,3%, 2,3%, 3,7%, 5,6% – odpowiednio w PSO, PsA, axSpA i HS). Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych Działania niepożądane zaobserwowane w badaniach klinicznych i po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu (Tabela 1) sklasyfikowano zgodnie z klasyfikacją układów i narządów MedDRA według częstości występowania, zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Działania niepożądane

W badaniach klinicznych prowadzonych metodą ślepej próby i otwartych badaniach klinicznych bimekizumabem leczono łącznie 5862 pacjentów z łuszczycą plackowatą (PSO, ang. plaque psoriasis ), łuszczycowym zapaleniem stawów (PsA, ang. psoriatic arthritis ), spondyloartropatią osiową (ang. nr-axSpA i AS [nieradiograficzna postać spondyloartropatii osiowej i spondyloartropatia osiowa]) oraz ropnym zapaleniem apokrynowych gruczołów potowych (HS, ang. hidradenitis suppurativa ), stanowiących 11 468,6 pacjento-lat narażenia. Spośród nich ponad 4660 pacjentów było leczonych bimekizumabem przez co najmniej rok. Generalnie, profil bezpieczeństwa bimekizumabu jest spójny we wszystkich wskazaniach. Tabela 1: Wykaz działań niepożądanych

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Działania niepożądane

Klasyfikacja układówi narządów	Częstość	Działanie niepożądane
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze	Bardzo często	Zakażenia górnych dróg oddechowych
Często	Kandydoza jamy ustnej, zakażenia grzybicze, zakażenia ucha,zakażenia wirusem opryszczki pospolitej, kandydoza jamy ustnej i gardła, zapalenie żołądka i jelit,zapalenie mieszków włosowych,grzybicze zakażenie sromu i pochwy (w tym kandydoza)
Niezbyt często	Kandydoza błon śluzowych i skóry (w tym kandydoza przełyku),zapalenie spojówek
Zaburzenia krwi i układu chłonnego	Niezbyt często	Neutropenia
Zaburzenia układu nerwowego	Często	Ból głowy
Zaburzenia żołądka i jelit	Niezbyt często	Nieswoiste zapalenie jelit
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej	Często	Wysypka, zapalenie skóry i wyprysk, trądzik
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania	Często	Reakcje w miejscu wstrzyknięciaa, zmęczenie
a) W tym: rumień, reakcja, obrzęk, ból, opuchlizna, krwiak w miejscu wstrzyknięcia.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Działania niepożądane

Opis wybranych działań niepożądanych Zakażenia W okresie kontrolowanym placebo w ramach badań klinicznych III fazy dotyczących łuszczycy plackowatej zgłaszano zakażenia u 36,0% pacjentów leczonych bimekizumabem przez maksymalnie 16 tygodni w porównaniu z 22,5% pacjentów przyjmujących placebo. Poważne zakażenia występowały u 0,3% pacjentów leczonych bimekizumabem i u 0% pacjentów przyjmujących placebo. Większość zakażeń stanowiły inne niż poważne zakażenia górnych dróg oddechowych o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego, takie jak zapalenie jamy nosowo-gardłowej. U pacjentów leczonych bimekizumabem z wyższą częstością występowała kandydoza jamy ustnej oraz kandydoza jamy ustnej i gardła (odpowiednio 7,3% i 1,2% w porównaniu z 0% pacjentów przyjmujących placebo), co jest zgodne z mechanizmem działania bimekizumabu. Ponad 98% przypadków miało charakter inny niż poważny oraz nasilenie od łagodnego do umiarkowanego i nie wymagało przerwania leczenia.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Działania niepożądane

U pacjentów o masie ciała <70 kg kandydoza jamy ustnej występowała z nieznacznie wyższą częstością (8,5% w porównaniu z 7,0% u pacjentów o masie ciała ≥70 kg). W trakcie badań III fazy dotyczących łuszczycy plackowatej, w całym okresie leczenia, zgłaszano zakażenia u 63,2% pacjentów leczonych bimekizumabem (120,4 na 100 pacjentolat). Poważne zakażenia zgłaszano u 1,5% pacjentów leczonych bimekizumabem (1,6 na 100 pacjentolat; patrz punkt 4.4). Odsetki zakażeń obserwowanych w badaniach klinicznych III fazy u pacjentów z PsA i axSpA (nr- axSpA i AS) były podobne do wartości obserwowanych w przypadku łuszczycy plackowatej, z wyjątkiem kandydozy jamy ustnej i części ustnej gardła u pacjentów leczonych bimekizumabem, które były niższe i wynosiły odpowiednio 2,3% i 0% w PsA i 3,7% i 0,3% w przypadku axSpA w porównaniu do 0% w grupie otrzymującej placebo.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Działania niepożądane

Odsetki zakażeń obserwowanych w badaniach klinicznych III fazy u pacjentów z HS były podobne do wartości obserwowanych w przypadku innych wskazań. W okresie z grupą kontrolną otrzymującą placebo odsetki zakażeń kandydozą jamy ustnej u pacjentów leczonych bimekizumabem wynosiły odpowiednio 7,1% i 0% w porównaniu do 0% w grupie otrzymującej placebo. Neutropenia W badaniach III fazy dotyczących stosowania bimekizumabu w łuszczycy plackowatej obserwowano neutropenię. W całym okresie leczenia w ramach badań III fazy neutropenię stopnia 3 lub 4 zaobserwowano u 1% pacjentów leczonych bimekizumabem. Częstość występowania neutropenii w badaniach klinicznych PsA, axSpA (nr-axSpA i AS) i HS była podobna do obserwowanej w badaniach łuszczycy plackowatej. Większość przypadków miała charakter przejściowy i nie wymagała przerwania leczenia. Neutropenii nie towarzyszyły żadne ciężkie zakażenia.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Działania niepożądane

Nadwrażliwość Podczas stosowania inhibitorów IL-17 obserwowano ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje anafilaktyczne. Immunogenność Łuszczyca plackowata U około 45% pacjentów z łuszczycą plackowatą leczonych bimekizumabem przez maksymalnie 56 tygodni według zalecanego schematu dawkowania (320 mg co cztery tygodnie do tygodnia 16, a następnie 320 mg co osiem tygodni) doszło do wytworzenia przeciwciał przeciwlekowych. U około 34% pacjentów, u których doszło do wytworzenia przeciwciał przeciwlekowych (16% wszystkich pacjentów leczonych bimekizumabem), występowały przeciwciała, które sklasyfikowano jako neutralizujące. Łuszczycowe zapalenie stawów U około 31% pacjentów z łuszczycowym zapaleniem stawów leczonych bimekizumabem w zalecanym schemacie dawkowania (160 mg co cztery tygodnie) do 16 tygodni obecne były przeciwciała przeciwko lekowi.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Działania niepożądane

Spośród pacjentów z przeciwciałami przeciwko lekowi około 33% (10% wszystkich pacjentów leczonych bimekizumabem) miało przeciwciała, które zostały sklasyfikowane jako neutralizujące. Do 52. tygodnia u około 47% pacjentów z łuszczycowym zapaleniem stawów wcześniej nieleczonych biologicznymi lekami przeciwreumatycznymi modyfikującymi przebieg choroby (bDMARD) w badaniu BE OPTIMAL leczonych bimekizumabem w zalecanym schemacie dawkowania (160 mg co cztery tygodnie) miało przeciwciała przeciwko lekowi. Spośród pacjentów z przeciwciałami przeciwko lekowi około 38% (18% wszystkich pacjentów w badaniu BE OPTIMAL leczonych bimekizumabem) miało przeciwciała, które zostały sklasyfikowane jako neutralizujące. Spondyloartropatia osiowa (nr-axSpA i AS) Do 52. tygodnia u około 57% pacjentów z nr-axSpA leczonych bimekizumabem w zalecanym schemacie dawkowania (160 mg co cztery tygodnie) pojawiły się przeciwciała przeciwko lekowi.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Działania niepożądane

Spośród pacjentów z przeciwciałami przeciwko lekowi około 44% (25% wszystkich pacjentów leczonych bimekizumabem) miało przeciwciała, które zostały sklasyfikowane jako neutralizujące. Do 52. tygodnia około 44% pacjentów z AS leczonych bimekizumabem w zalecanym schemacie dawkowania (160 mg co cztery tygodnie) miało przeciwciała przeciwko lekowi. Spośród pacjentów z przeciwciałami przeciwko lekowi około 44% (20% wszystkich pacjentów leczonych bimekizumabem) miało przeciwciała, które zostały sklasyfikowane jako neutralizujące. Ropne zapalenie apokrynowych gruczołów potowych U około 59% pacjentów z HS leczonych bimekizumabem do 48 tygodni zgodnie z zalecanym schematem dawkowania (320 mg co 2 tygodnie do 16. tygodnia, a następnie 320 mg co 4 tygodnie) wytworzyły się przeciwciała przeciwlekowe. Spośród pacjentów, u których wytworzyły się przeciwciała przeciwlekowe, około 63% (37% wszystkich pacjentów leczonych bimekizumabem) miało przeciwciała sklasyfikowane jako neutralizujące.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Działania niepożądane

We wszystkich wskazaniach brak było klinicznie istotnego wpływu na odpowiedź, związanego z pojawieniem się przeciwciał przeciwko bimekizumabowi, ani nie stwierdzono wyraźnego powiązania pomiędzy immunogennością a zdarzeniami niepożądanymi występującymi w trakcie leczenia. Pacjenci w podeszłym wieku (≥65lat) Ekspozycja pacjentów w podeszłym wieku jest ograniczona. Stosowanie bimekizumabu u pacjentów w podeszłym wieku może wiązać się z większym prawdopodobieństwem wystąpienia określonych działań niepożądanych, takich jak kandydoza jamy ustnej, zapalenie skóry i wyprysk. W badaniach klinicznych III fazy nad łuszczycą plackowatą, w okresie kontrolowanym placebo, kandydozę jamy ustnej obserwowano u 18,2% pacjentów w wieku ≥65 lat w porównaniu z 6,3 % pacjentów w wieku <65 lat, a zapalenie skóry i wyprysk u 7,3% pacjentów wieku ≥65 lat w porównaniu z 2,8% pacjentów w wieku <65 lat.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Działania niepożądane

W badaniach klinicznych III fazy w łuszczycowym zapaleniu stawów, w okresie kontrolowanym placebo, kandydozę jamy ustnej obserwowano u 7,0% pacjentów w wieku ≥65 lat w porównaniu z 1,6% pacjentów w wieku <65 lat, a zapalenie skóry i wyprysk u 1,2% pacjentów wieku ≥65 lat w porównaniu z 2,0% pacjentów w wieku <65 lat. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Przedawkowanie

4.9 Przedawkowanie W badaniach klinicznych podawano pojedyncze dawki 640 mg dożylnie albo 640 mg podskórnie, a następnie 320 mg podskórnie co dwa tygodnie do łącznej liczby pięciu dawek bez występowania działań toksycznych wymagających zmniejszenia dawki. W przypadku przedawkowania zaleca się monitorowanie pacjenta w kierunku objawów przedmiotowych i podmiotowych działań niepożądanych oraz natychmiastowe rozpoczęcie właściwego leczenia objawowego.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki immunosupresyjne, inhibitory interleukin, kod ATC: L04AC21 Mechanizm działania Bimekizumab jest humanizowanym przeciwciałem monoklonalnym podklasy IgG1/κ, które wiąże się wybiórczo i z wysokim powinowactwem z cytokinami IL-17A, IL-17F i IL-17AF, blokując ich oddziaływanie z kompleksem receptorowym IL-17RA/IL-17RC. Zwiększone stężenia IL-17A i IL- 17F są związane z patogenezą szeregu chorób zapalnych o podłożu immunologicznym, w tym łuszczycy plackowatej, łuszczycowego zapalenia stawów, spondyloartropatii osiowej i ropnego zapalenia apokrynowych gruczołów potowych. IL-17A i IL-17F współdziałają i (lub) wykazują synergię z innymi cytokinami prozapalnymi w celu wywołania stanu zapalnego. IL17-F jest produkowana w znacznej ilości przez komórki odporności wrodzonej. Produkcja ta może być niezależna od IL-23.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Bimekizumab hamuje działanie tych cytokin prozapalnych, co skutkuje normalizacją stanu zapalnego skóry i znacznym spadkiem miejscowego i ogólnoustrojowego stanu zapalnego, a w efekcie złagodzeniem przedmiotowych i podmiotowych objawów klinicznych związanych z łuszczycą, łuszczycowym zapaleniem stawów, spondyloartropatią osiową i ropnym zapaleniem apokrynowych gruczołów potowych. W modelach in vitro wykazano, że bimekizumab hamuje ekspresję genów związanych z łuszczycą, produkcję cytokin, migrację komórek zapalnych i patologiczną osteogenezę w większym stopniu, niż inhibicja wyłącznie IL-17A. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Łuszczyca plackowata Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność bimekizumabu oceniano u 1480 pacjentów z łuszczycą plackowatą o nasileniu od umiarkowanego do ciężkiego w ramach trzech wieloośrodkowych, randomizowanych badań III fazy z grupą kontrolną otrzymującą placebo lub aktywny produkt porównawczy.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Pacjenci byli w wieku co najmniej 18 lat, mieli wartość wskaźnika nasilenia łuszczycy (Psoriasis Area and Severity Index, PASI) ≥12 punktów, procent zajętej powierzchni ciała (body surface area, BSA) ≥10%, wynik oceny ogólnej przez lekarza (Physician Global Assessment, PGA) ≥3 w 5-punktowej skali i kwalifikowali się do terapii układowej i (lub) fototerapii. Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania bimekizumabu oceniano w porównaniu z placebo i ustekinumabem (badanie BE VIVID – PS0009), w porównaniu z placebo (badanie BE READY – PS0013) oraz w porównaniu z adalimumabem (badanie BE SURE – PS0008). W badaniu BE VIVID oceniano 567 pacjentów przez 52 tygodnie, przy czym pacjentów zrandomizowano do grupy otrzymującej bimekizumab w dawce 320 mg co cztery tygodnie, ustekinumab (zależnie od masy ciała pacjenta w dawce 45 mg albo 90 mg w punkcie początkowym, w tygodniu 4, a następnie co 12 tygodni) albo placebo przez początkowe 16 tygodni, a następnie bimekizumab w dawce 320 mg co cztery tygodnie.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

W badaniu BE READY oceniano 435 pacjentów przez 56 tygodni. Pacjentów zrandomizowano do grupy otrzymującej bimekizumab w dawce 320 mg co cztery tygodnie albo do grupy otrzymującej placebo. W tygodniu 16 pacjenci, którzy osiągnęli odpowiedź PASI 90, przeszli do 40-tygodniowego okresu randomizowanego odstawienia. Pacjenci zrandomizowani początkowo do grupy otrzymującej bimekizumab w dawce 320 mg co cztery tygodnie zostali ponownie zrandomizowani do grupy otrzymującej bimekizumab w dawce 320 mg co cztery tygodnie, bimekizumab w dawce 320 mg co osiem tygodni albo placebo (tj. do grupy odstawienia bimekizumabu). Pacjenci zrandomizowani początkowo do grupy otrzymującej placebo w dalszym ciągu otrzymywali placebo, pod warunkiem, że osiągnęli odpowiedź PASI 90. Pacjenci, którzy nie osiągnęli odpowiedzi PASI 90 w tygodniu 16, przeszli do grupy leczenia doraźnego prowadzonego metodą otwartej próby i przyjmowali bimekizumab w dawce 320 mg co cztery tygodnie przez 12 tygodni.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Do grupy leczenia doraźnego prowadzonego przez 12 tygodni przeszli również pacjenci, u których doszło do nawrotu choroby (którzy nie osiągnęli odpowiedzi PASI 75) w trakcie okresu randomizowanego odstawienia. W badaniu BE SURE oceniano 478 pacjentów przez 56 tygodni. Pacjenci zostali zrandomizowani do grupy otrzymującej bimekizumab w dawce 320 mg co cztery tygodnie do tygodnia 56, grupy otrzymującej bimekizumab w dawce 320 mg co cztery tygodnie do tygodnia 16, a następnie bimekizumab w dawce 320 mg co osiem tygodni do tygodnia 56 albo grupy otrzymującej adalimumab zgodnie z zaleceniami zawartymi w charakterystyce produktu leczniczego do tygodnia 24, a następnie bimekizumab w dawce 320 mg co cztery tygodnie do tygodnia 56. Cechy charakterystyczne określane w punkcie początkowym były podobne we wszystkich trzech badaniach: pacjenci byli głównie płci męskiej (70,7%) i rasy białej (84,1%), średnia wieku wynosiła 45,2 lat (uczestnicy w wieku od 18 do 83 lat), przy czym 8,9% pacjentów było w wieku ≥65 lat.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Mediana wartości wyjściowej BSA wynosiła 20%, mediana wartości wyjściowych PASI wynosiła 18, a wartość wyjściowa IGA odpowiadająca ciężkiemu przebiegowi choroby występowała u 33% pacjentów. Mediana wartości wyjściowych w skali PSD (Patient Symtopms Diary, w której określa się bół, świąd i łuszczenie skóry wynosiła od 6 do 7 w skali od 0 do 10 punktów, a mediana wartości wyjściowej Wskaźnika Jakości Życia w Dermatologii (Dermatology Life Quality Index, DLQI) wynosiła 9. We wszystkich trzech badaniach 38% pacjentów przyjmowało wcześniej lek biologiczny; 23% pacjentów przyjmowało co najmniej jednen lek z grupy antagonistów IL- 17 (z udziału w badaniu wyłączeni byli pacjenci, u których doszło do pierwotnego niepowodzenia leczenia antagonistą IL-17), a 13% przyjmowało co najmniej jeden lek z grupy antagonistów czynnika martwicy nowotworu (tumor necrosis factor, TNF).

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

22% pacjentów nie poddawano wcześniej żadnemu leczeniu ogólnoustrojowemu (w tym z zastosowaniem leków niebiologicznych i biologicznych), a 39% pacjentów poddawano wcześniej fototerapii albo fotochemioterapii. Skuteczność bimekizumabu oceniano pod względem wpływu na chorobę skóry ogółem, poszczególne miejsca na ciele (owłosiona skóra głowy, paznokcie, dłonie i podeszwy stóp), objawów podmiotowych zgłaszanych przez pacjenta oraz wpływu na jakość życia. We wszystkich trzech badaniach dwoma równorzędnymi, głównymi punktami końcowymi były odsetki pacjentów, którzy osiągnęli 1) odpowiedź PASI 90 oraz 2) odpowiedź na leczenie w postaci wyniku oceny IGA „skóra czysta lub prawie czysta (wynik oceny IGA 0/1 i poprawa o co najmniej dwa punkty względem wartości wyjściowych) w tygodniu 16. We wszystkich trzech badaniach drugorzędowymi punktami końcowymi były odpowiedź PASI 100, odpowiedź IGA 0 w tygodniu 16 i odpowiedź PASI 75 w tygodniu 4.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Choroba skóry ogółem Leczenie bimekizumabem powodowało istotną poprawę w tygodniu 16 w zakresie punktów końcowych dotyczących skuteczności w porównaniu z placebo, ustekinumabem albo adalimumabem. Główne wyniki oceny skuteczności przedstawiono w Tabeli 2. Tabela 2: Zestawienie odpowiedzi klinicznych w badaniach BE VIVID, BE READY i BE SURE

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

	BE VIVID	BE READY	BE SURE
	Placebo(N=83)	Bimekizumab 320 mgco 4 tyg.(N=321)	Ustekinumab(N=163)	Placebo(N=86)	Bimekizumab 320 mgco 4 tyg.(N=349)	Bimekizumab 320 mgco 4 tyg.(N=319)	Adalimumab(N=159)
n (%)		n (%)	n (%)			n (%)
	n (%)			n (%)	n (%)
PASI 100Tydzień 16	0 (0,0)	188 (58,6)a	34 (20,9)	1 (1,2)	238 (68,2)a	194 (60,8)a	38 (23,9)
PASI 90Tydzień 16	4 (4,8)	273 (85,0)a, b	81 (49,7)	1 (1,2)	317 (90,8)a	275 (86,2)a	75 (47,2)
PASI 75
Tydzień 4	2 (2,4)	247 (76,9)a, b	25 (15,3)	1 (1,2)	265 (75,9)a	244 (76,5)a	50 (31,4)
Tydzień 16	6 (7,2)	296 (92,2)	119 (73,0)	2 (2,3)	333 (95,4)	295 (92,5)	110 (69,2)
IGA 0Tydzień 16	0 (0,0)	188 (58,6)a	36 (22,1)	1 (1,2)	243 (69,6)a	197 (61,8)	39 (24,5)
IGA 0/1Tydzień 16	4 (4,8)	270 (84,1)a, b	87 (53,4)	1 (1,2)	323 (92,6)a	272 (85,3)a	91 (57,2)
Całkowite PASI ≤2Tydzień 16	3 (3,6)	273 (85,0)	84 (51,5)	1 (1,2)	315 (90,3)	280 (87,8)	86 (54,1)
Złagodzeni e bólu ≥4 wg PSD (N)Tydzień 16	(N=48)5 (10,4)	(N=190)140 (73,7)	(N=90)54 (60,0)	(N=49)0 (0,0)	(N=209)148 (70,8)	(N=222)143 (64,4)	(N=92)43 (46,7)

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

	BE VIVID	BE READY	BE SURE
	Placebo(N=83)	Bimekizumab 320 mgco 4 tyg.(N=321)	Ustekinumab(N=163)	Placebo(N=86)	Bimekizumab 320 mgco 4 tyg.(N=349)	Bimekizumab 320 mgco 4 tyg.(N=319)	Adalimumab(N=159)
n (%)		n (%)	n (%)			n (%)
	n (%)			n (%)	n (%)
Złagodzeni e świądu ≥4 wg PSD (N)Tydzień 16	(N=53)6 (11,3)	(N=222)151 (68,0)	(N=104)57 (54,8)	(N=60)0 (0,0)	(N=244)161 (66,0)	(N=248)153 (61,7)	(N=107)42 (39,3)
Złagodzeni e łuszczenia się skóry ≥4 wg PSD (N)Tydzień 16	(N=56)6 (10,7)	(N=225)171 (76,0)	(N=104)59 (56,7)	(N=65)1 (1,5)	(N=262)198 (75,6)	(N=251)170 (67,7)	(N=109)42 (38,5)

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Bimekizumab 320 mg co 4 tyg. = bimekizumab co cztery tygodnie. Zastosowano imputację NRI (Non-Responder Imputation). Odpowiedź IGA 0/1 zdefiniowano jako skóra czysta (0) lub prawie czysta (1) i poprawa wyniku oceny w tygodniu 16 o co najmniej dwie kategorie względem wartości wyjściowych. Odpowiedź IGA 0 zdefiniowano jako skóra czysta i poprawa wyniku oceny w tygodniu 16 o co najmniej dwie kategorie względem wartości wyjściowych. PSD oznacza Patient Symptoms Diary, zwany jest także skalą P-SIM (Psoriasis Symptoms and Impacts Measure), która mierzy nasilenie objawów łuszczycy na skali od 0 (brak objawów) do 10 (bardzo ciężkie nasilenie objawów). Odpowiedź na leczenie zdefiniowano jako zmniejszenie wyniku oceny bólu, świądu i łuszczenia się skóry na skali od 0 do 10 o ≥4 punkty w tygodniu 16 względem wartości początkowych. a) p<0,001 w porównaniu z placebo (badania BE VIVID i BE READY), w porównaniu z adalimumabem (badanie BE SURE), z korektą uwzględniającą liczbę porównań.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

b) p<0,001 w porównaniu z ustekinumabem (badanie BE VIVID), z korektą uwzględniającą liczbę porównań. Bimekizumab wykazywał szybki początek działania. W badaniu BE VIVID odsetki odpowiedzi PASI 90 w tygodniu 2 i tygodniu 4 były znacznie wyższe wśród pacjentów leczonych bimekizumabem (odpowiednio 12,1% i 43,6%) w porównaniu z placebo (odpowiednio 1,2% i 2,4%) i ustekinumabem (odpowiednio 1,2% i 3,1%). W badaniu BE VIVID w tygodniu 52 pacjenci leczeni bimekizumabem (podawanym co cztery tygodnie) osiągali istotnie wyższe odsetki odpowiedzi niż pacjenci leczeni ustekinumabem w zakresie punktów końcowych dotyczących odpowiedzi PASI 90 (81,9% w przypadku bimekizumabu w porównaniu z 55,8% w przypadku ustekinumabu, p<0,001), IGA 0/1 (78,2% w przypadku bimekizumabu w porównaniu z 60,7% w przypadku ustekinumabu, p<0,001) i PASI 100 (64,5% w przypadku bimekizumabu w porównaniu z 38,0% w przypadku ustekinumabu). Tydzień Placebo (N=83) BKZ 320 mg co 4 tyg. (N=321) Uste (N=163)

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Odsetek pacjentów (%) Rysunek 1: Odsetki odpowiedzi PASI 90 w zależności od czasu w badaniu BE VIVID BKZ 320 mg co 4 tyg. = bimekizumab co cztery tygodnie; Uste = ustekinumab. Zastosowano imputację metodą NRI. W badaniu BE SURE w tygodniu 24 odpowiedzi PASI 90 i IGA 0/1 osiągał istotnie wyższy odsetek pacjentów leczonych bimekizumabem (grupy dawkowania co 4 tyg./co 4 tyg. i co 4 tyg./co 8 tyg. łącznie) w porównaniu z adalimumabem (odpowiednio 85,6% i 86,5% w porównaniu z odpowiednio 51,6% i 57,9%, p<0,001). W tygodniu 56 70,2% pacjentów leczonych bimekizumabem podawanym co 8 tyg. osiągnęło odpowiedź PASI 100. Spośród 65 pacjentów, u których w tygodniu 24 nie wystąpiła odpowiedź na adalimumab (< PASI 90), 78,5% osiągnęło odpowiedź PASI 90 po 16 tygodniach leczenia bimekizumabem. Profil bezpieczeństwa obserwowany u pacjentów, którzy zmienili lek z adalimumabu na bimekizumab, bez zachowania okresu wypłukiwania, był podobny do profilu u pacjentów, którym podawanie bimekizumabu rozpoczęto po wypłukaniu z organizmu wcześniejszych leków ogólnoustrojowych.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

BKZ 320 mg co 4 tyg./co 8 tyg. (N=161) ADA->BKZ 320 mg co 4 tyg. (n=159) BKZ 320 mg co 4 tyg. (N=158) ADA (n=159) Tydzień

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Odsetek odpowiedzi (%) Rysunek 2: Odsetki odpowiedzi PASI 90 w zależności od czasu w badaniu BE SURE BKZ 320 mg co 4 tyg. = bimekizumab co cztery tygodnie; BKZ 320 mg co 8 tyg. = bimekizumab co cztery tygodnie; ADA = adalimumab. Pacjenci w grupie BKZ co 4 tyg./co 8 tyg. przeszli z dawkowania co 4 tyg. na dawkowanie co 8 tyg. w tygodniu 16. Pacjenci w grupie otrzymującej ADA/BKZ 320 mg co 4 tyg. przeszli z ADA na BKZ co 4 tyg. w tygodniu 24. Zastosowano imputację metodą NRI. Wykazano skuteczność bimekizumabu niezależnie od wieku, płci, rasy, czasu trwania choroby, masy ciała, początkowego stopnia nasilenia choroby ocenianego według wskaźnika PASI i wcześniejszego leczenia z zastosowaniem leku biologicznego. Bimekizumab był skuteczny u pacjentów leczonych wcześniej lekami biologicznymi, w tym antagonistami TNF/antagonistami IL-17, oraz u pacjentów niepoddawanych wcześniej leczeniu ogólnoustrojowemu.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Nie badano skuteczności u pacjentów, u których doszło do pierwotnego niepowodzenia leczenia antagonistą IL-17. Na podstawie populacyjnej analizy PK/PD, której wyniki zostały potwierdzone przez dane kliniczne, pacjenci o wyższej masie ciała (≥120 kg), u których nie doszło do całkowitego ustąpienia zmian skórnych w tygodniu 16, odnosili korzyści z kontynuacji przyjmowania bimekizumabu w dawce 320 mg co cztery tygodnie (co 4 tyg.) po początkowych 16 tygodniach leczenia. W badaniu BE SURE pacjenci przyjmowali bimekizumab w dawce 320 mg co 4 tyg. do tygodnia 16, a następnie co 4 tyg. albo co osiem tygodni (co 8 tyg.) do tygodnia 56, niezależnie od statusu odpowiedzi na leczenie w tygodniu 16. Pacjenci w grupie ≥120 kg (N=37), którzy stosowali schemat leczenia podtrzymującego co 4 tyg., wykazywali większą poprawę w zakresie odpowiedzi PASI 100 w okresie od tygodnia 16 (23,5%) do tygodnia 56 (70,6%) w porównaniu z pacjentami, którzy stosowali schemat leczenia podtrzymującego co 8 tyg.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

(tydzień 16: 45,0% w porównaniu z tygodniem 56: 60,0%). U pacjentów leczonych bimekizumabem zaobserwowano złagodzenie łuszczycy w obrębie owłosionej skóry głowy, paznokci, dłoni i podeszew stóp w tygodniu 16 (patrz Tabela 3). Tabela 3: Odpowiedzi w obrębie owłosionej skóry głowy, dłoni i podeszew stóp oraz paznokci w tygodniu 16 w badaniach BE VIVID, BE READY i BE SURE

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

	BE VIVID	BE READY	BE SURE
	Placebo	Bimekizumab 320 mgco 4 tyg.	Ustekinumab	Placebo	Bimekizumab 320 mgco 4 tyg.	Bimekizumab 320 mgco 4 tyg.	Adalimumab
IGAw obrębie owłosionej skóry głowy (N)aIGA 0/1 w ob rębie owłosionej skóry głowy,n (%)	(72)11 (15,3)	(285)240 (84,2)b	(146)103 (70,5)	(74)5 (6,8)	(310)286 (92,3)b	(296)256 (86,5)	(138)93 (67,4)
pp-IGA (N)app-IGA 0/1, n (%)	(29)	(105)	(47)	(31)	(97)	(90)	(34)
	7 (24,1)	85 (81,0)	39 (83,0)	10 (32,3)	91 (93,8)	75 (83,3)	24 (70,6)
mNAPSI 100(N)a mNAPSI 100, n (%)	(51)4 (7,8)	(194)57 (29,4)	(109)15 (13,8)	(50)3 (6,0)	(210)73 (34,8)	(181)54 (29,8)	(95)21 (22,1)

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Bimekizumab 320 mg co 4 tyg. = bimekizumab co cztery tygodnie. Zastosowano imputację NR (Non responders imputation). Odpowiedzi IGA 0/1 w obrębie owłosionej skóry głowy oraz IGA 0/1 w obrębie dłoni i podeszew stóp zdefiniowano jako skóra czysta lub prawie czysta (1) i poprawę wyniku oceny o ≥2 kategorie względem wartości początkowych. a) Uwzględniono wyłącznie pacjentów z punktacją w skali IGA w obrębie owłosionej skóry głowy wynoszącą 2 lub więcej, z punktacją IGA w obrębie dłoni i podeszew stóp wynoszącą 2 lub więcej oraz z punktacją w skali mNAPSI (modified Nail Psoriasis and Severity Index >0 w punkcie początkowym. b) p<0,001 w porównaniu z placebo, z korektą uwzględniającą liczbę porównań. U pacjentów przyjmujących bimekizumab odpowiedzi wg IGA w obrębie owłosionej skóry głowy i w obrębie dłoni i podeszew stóp utrzymywały się do tygodnia 52/56. Łuszczyca paznokci ulegała dalszemu złagodzeniu po tygodniu 16.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

W badaniu BE VIVID w tygodniu 52 zmiany w obrębie paznokci ustąpiły całkowicie (mNAPSI 100) u 60,3% pacjentów leczonych bimekizumabem w dawce 320 mg co 4 tygodnie. W badaniu BE READY w tygodniu 56 zmiany w obrębie paznokci ustąpiły całkowicie odpowiednio u 67,7% i 69,8% pacjentów, którzy osiągnęli odpowiedź PASI 90 w tygodniu 16 i którzy przyjmowali bimekizumab w dawce 320 mg co osiem tygodni i bimekizumab w dawce 320 mg co cztery tygodnie. Utrzymanie odpowiedzi Tabela 4: Utrzymanie odpowiedzi na leczenie bimekizumabem w tygodniu 52 u pacjentów, którzy osiągnęli odpowiedzi PASI 100, PASI 90, IGA 0/1 i Całkowite PASI ≤2 w tygodniu 16*

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

PASI 100	PASI 90	IGA 0/1	Całkowite PASI ≤2
320 mg	320 mg	320 mg	320 mg	320 mg	320 mg	320 mg	320 mg
co 4 tyg.	co 8 tyg.	co 4 tyg.	co 8 tyg.	co 4 tyg.	co 8 tyg.	co 4 tyg.	co 8 tyg.
(N=355)	(N=182)	(N=516)	(N=237)	(N=511)	(N=234)	(N=511)	(N=238)
n (%)	n (%)	n (%)	n (%)	n (%)	n (%)	n (%)	n (%)
295 (83,1)	161 (88,5)	464 (89,9)	214 (90,3)	447 (87,5)	214 (91,5)	460 (90,0)	215 (90,3)

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

* Analiza zintegrowana badań BE VIVID, BE READY i BE SURE. Zastosowano imputację metodą NRI. 320 mg co 4 tyg.: bimekizumab w dawce 320 mg co cztery tygodnie, a następnie, od tygodnia 16, bimekizumab w dawce 320 mg co cztery tygodnie. 320 mg co 8 tyg.: bimekizumab w dawce 320 mg co cztery tygodnie, a następnie, od tygodnia 16, bimekizumab w dawce 320 mg co osiem tygodni. Trwałość odpowiedzi (po przerwaniu przyjmowania bimekizumabu) Rysunek 3: Odsetki odpowiedzi PASI 90 wśród pacjentów, którzy osiągnęli odpowiedź BKZ 320 mg co 4 tyg./placebo BKZ 320 mg co 4 tyg./BKZ 320 mg co 8 tyg. BKZ 320 mg co 4 tyg./BKZ 320 mg co 4 tyg. Tydzień

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Odsetek pacjentów (%) PASI 90 w tygodniu 16, w zależności od czasu – okres randomizowanego odstawienia w badaniu BE READY Zastosowano imputację metodą NRI. W tygodniu 16 okres randomizowanego odstawienia rozpoczęło 105 uczestników badania należących do grupy otrzymującej bimekizumab w dawce 320 mg co 4 tyg./grupa placebo, 100 uczestników należących do grupy otrzymującej bimekizumab w dawce 320 mg co 4 tyg./co 8 tyg. i 106 uczestników należących do grupy otrzymującej bimekizumab w dawce 320 mg co 4 tyg./co 4 tyg. W badaniu BE READY w przypadku pacjentów, którzy osiągnęli odpowiedź PASI 90 w tygodniu 16 oraz zostali ponownie zrandomizowani do grupy otrzymującej placebo i przerwali przyjmowanie bimekizumabu, mediana czasu do nawrotu choroby, definiowanego jako utrata odpowiedzi PASI 75, wynosiła około 28 tygodni (32 tygodnie po przyjęciu ostatniej dawki bimekizumabu).

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

88,1% tych pacjentów ponownie osiągnęło odpowiedź PASI 90 w ciągu 12 tygodni po wznowieniu leczenia bimekizumabem w dawce 320 mg co cztery tygodnie. Jakość życia związana ze zdrowiem/wyniki leczenia zgłaszane przez pacjenta We wszystkich trzech badaniach większy odsetek pacjentów leczonych bimekizumabem w porównaniu z pacjentami przyjmującymi placebo i aktywny produkt porównawczy nie odczuwał wpływu łuszczycy na ich jakość życia mierzoną wskaźnikiem DLQI (Dermatology Life Quality Index) dolegliwości skórnych na jakość życia (DLQI) w tygodniu 16 (Tabela 5). Tabela 5: Jakość życia w badaniach BE VIVID, BE READY i BE SURE

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

	BE VIVID	BE READY	BE SURE
	Placebo(N=83)n (%)	Bimekizu mab320 mgco 4 tyg.(N=321) n (%)	Ustekinumab(N=163) n (%)	Placebo(N=86)n (%)	Bimekizumab 320 mgco 4 tyg. (N=349) n (%)	Bimekizumab 320 mgco 4 tyg. (N=319) n (%)	Adalimumab(N=159) n (%)
DLQI 0/1aPunktwyjściowy	3 (3,6)	16 (5,0)	5 (3,1)	4 (4,7)	11 (3,2)	10 (3,1)	13 (8,2)
DLQI 0/1aTydzień 16	10 (12,0)	216 (67,3)	69 (42,3)	5 (5,8)	264 (75,6)	201 (63,0)	74 (46,5)

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

a) Wynik bezwzględny oceny według wskaźnika DLQI równy 0 albo 1 wskazuje na brak wpływu choroby na jakość życia związaną ze zdrowiem. Zastosowano imputację metodą NRI. Odsetki odpowiedzi DLQI 0/1 wzrastały w dalszym ciągu po tygodniu 16, a następnie utrzymywały się do tygodnia 52/56. W badaniu BE VIVID odsetek odpowiedzi DLQI 0/1 w tygodniu 52 wynosił 74,8% u pacjentów leczonych bimekizumabem w dawce 320 mg co 4 tygodnie. W badaniu BE SURE odsetek odpowiedzi DLQI 0/1 w tygodniu 56 wynosił 78,9% i 74,1% u pacjentów leczonych bimekizumabem w dawce 320 mg odpowiednio co 8 i co 4 tygodnie. Badanie fazy III kontynuacja badań prowadzona metodą otwartej próby Pacjenci, którzy ukończyli jedno z głównych badań fazy III („badania macierzyste”) mogli wziąć udział w trwającej 144 tygodnie kontynuacji badania prowadzonej metodą otwartej próby (PS0014) w celu oceny długoterminowego bezpieczeństwa i skuteczności bimekizumabu.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

344 pacjentów, którzy byli leczeni bimekizumabem w dawce 320 mg co 8 tygodni (BKZ 320 mg co 8 tygodni) lub co 4 tygodnie (BKZ 320 mg co 4 tygodnie) podczas badania macierzystego i którzy osiągnęli PASI 90 na koniec badania macierzystego, otrzymywali bimekizumab w dawce 320 mg co 8 tygodni w trakcie całego badania PS0014. Spośród tych pacjentów 293 (85,2%) ukończyło 144 tygodnie leczenia bimekizumabem w dawce 320 mg co 8 tygodni. 48 pacjentów (14,0%) przerwało udział w badaniu w okresie leczenia; spośród nich 21 (6,1%) przerwało udział z powodu zdarzenia niepożądanego, a 4 (1,2%) przerwało udział z powodu braku skuteczności. Wśród pacjentów pozostających w badaniu, poprawa osiągnięta dzięki bimekizumabowi w zakresie punktów końcowych skuteczności PASI 90 i IGA 0/1 w badaniach macierzystych została utrzymana przez dodatkowe 144 tygodnie leczenia prowadzonego metodą otwartej próby.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Badanie fazy 3b bezpośrednio porównujące bimekizumab z sekukinumabem Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania bimekizumabu oceniano również w badaniu prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby w porównaniu z sekukinumabem, inhibitorem IL-17A (BE RADIANT – PS0015). Pacjenci zostali zrandomizowani do grupy otrzymującej bimekizumab (N=373, 320 mg w tygodniu 0, 4, 8, 12 i 16 (co 4 tyg.), a następnie 320 mg co 4 tygodnie (co 4 tyg./co 4 tyg.) lub 320 mg co 8 tygodni (co 4 tyg./co 8 tyg.)) albo sekukinumab (N=370, 300 mg w tygodniu 0,1, 2, 3, 4, a następnie 300 mg co 4 tygodnie). Dane wyjściowe były zgodne z danymi populacji pacjentów z łuszczycą plackowatą o nasileniu od umiarkowanego do ciężkiego, mediana BSA wynosiła 19%, a mediana wskaźnika PASI była równa 18. Pacjenci leczeni bimekizumabem osiągnęli istotnie wyższe odsetki odpowiedzi w porównaniu z sekukinumabem w zakresie głównego punktu końcowego, tj. PASI 100 (całkowite ustąpienie zmian skórnych) w tygodniu 16.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Istotnie wyższy odsetek odpowiedzi uzyskano również podczas stosowania bimekizumabu w odniesieniu do drugorzędowego punktu końcowego, tj. PASI 100 w tygodniu 48 (zarówno w schemacie co 4 tyg./co 4 tyg., jak i co 4 tyg./co 8 tyg.). Zestawienie odsetków odpowiedzi PASI przedstawiono w Tabeli 6. Różnice w odsetku odpowiedzi między pacjentami leczonymi bimekizumabem a pacjentami przyjmującymi sekukinumab odnotowano już w tygodniu 1 w przypadku PASI 75 (odpowiednio 7,2% i 1,4%) i w tygodniu 2 w przypadku PASI 90 (odpowiednio 7,5% i 2,4%). Tabela 6: Odsetki odpowiedzi PASI w badaniu BE RADIANT – bimekizumab w porównaniu z sekukinumabem

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

	Tydzień 4	Tydzień 16	Tydzień 48a)
	Bimekizumab320 mg co4 tyg.	Sekukinumab	Bimekizumab320 mg co4 tyg.	Sekukinumab	Bimekizumab320 mg co4 tyg./co4 tyg.	Bimekizumab320 mg co4 tyg./co8 tyg.	Sekukinumab
(N=373)	(N=370)	(N=373)	(N=370)	(N=147)	(N=215)	(N=354)
n (%)	n (%)	n (%)	n (%)	n (%)	n (%)	n (%)
PASI 100	52 (13,9)	23 (6,2)	230 (61,7)*	181 (48,9)	108 (73,5)*	142 (66,0)*	171 (48,3)
PASI 90	134 (35,9)	65 (17,6)	319 (85,5)	275 (74,3)	126 (85,7)	186 (86,5)	261 (73,7)
PASI 75	265 (71,0)*	175 (47,3)	348 (93,3)	337 (91,1)	134 (91,2)	196 (91,2)	301 (85,0)
Całkowite PASI <2	151 (40,5)	75 (20,3)	318 (85,3)	283 (76,5)	127 (86,4)	186 (86,5)	269 (76,0)

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

a) Dane pochodzą z populacji poddawanej leczeniu podtrzymującemu, składającej się z pacjentów, którzy przyjęli co najmniej jedną dawkę leku stosowanego w ramach badania w tygodniu 16 lub później. *p<0,001 w porównaniu z sekukinumabem, z korektą uwzględniającą liczbę porównań. Zastosowano imputację metodą NRI. Odsetki odpowiedzi PASI 100 na leczenie bimekizumabem i sekukinumabem do tygodnia 48 przedstawiono na Rysunku 4. Tydzień BKZ 320 mg co 4 tyg./co 8 tyg. (N=215) BKZ 320 mg co 4 tyg./co 4 tyg. (N=147) Seku 300 mg co 4 tyg. (N=354)

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Odsetek pacjentów (%) Rysunek 4: Odsetki odpowiedzi PASI 100 w zależności od czasu w badaniu BE RADIANT Zastosowano imputację metodą NRI. Populacja poddawana leczeniu podtrzymującemu składa się z pacjentów, którzy przyjęli co najmniej jedną dawkę leku stosowanego w ramach badania w tygodniu 16 lub później. Skuteczność bimekizumabu w badaniu BE RADIANT odpowiadała skuteczności wykazanej w badaniach BE VIVID, BE READY i BE SURE. Łuszczycowe zapalenie stawów (ang. Psoriatic Arthritis, PsA) Bezpieczeństwo i skuteczność bimekizumabu oceniano u 1112 dorosłych pacjentów (w wieku co najmniej 18 lat) z czynnym łuszczycowym zapaleniem stawów (PsA) w dwóch wieloośrodkowych badaniach randomizowanych, prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby, z grupą kontrolną otrzymującą placebo (PA0010 – BE OPTIMAL i PA0011- BE COMPLETE). Badanie BE OPTIMAL obejmowało grupę otrzymującą porównawczą substancję czynną (adalimumab) (N=140).

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

W przypadku obu badań u pacjentów rozpoznano czynne łuszczycowe zapalenie stawów co najmniej 6 miesięcy wcześniej na podstawie kryteriów klasyfikacji łuszczycowego zapalenia stawów (ang. Classification Criteria for Psoriatic Arthritis, CASPAR) i stwierdzono czynną chorobę z liczbą bolesności stawów (ang. tender joint count, TJC) ≥ 3 i obrzękiem stawów (ang. swollen joint count, SJC) ≥ 3. U pacjentów rozpoznano PsA przez medianę 3,6 roku w badaniu BE OPTIMAL i 6,8 roku w badaniu BE COMPLETE. Do badań tych włączono pacjentów z każdym podtypem PsA, w tym z wielostawowym symetrycznym zapaleniem stawów, oligostawowym asymetrycznym zapaleniem stawów, przewagą zapalenia międzypaliczkowych stawów dystalnych, przewagą zapalenia stawów kręgosłupa i postacią okaleczającą zapalenia stawów. W pomiarze wyjściowym u 55,9% pacjentów stwierdzono zajęcie ≥ 3% powierzchni ciała (ang. Body Surface Area, BSA) przez czynną łuszczycę plackowatą.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

U 10,4% pacjentów w pomiarze wyjściowym stwierdzono umiarkowaną lub ciężką łuszczycę plackowatą, a u 31,9% i 12,3% odpowiednio zapalenie przyczepów ścięgnistych i zapalenie palca . Pierwszorzędowym punktem końcowym skuteczności w obu badaniach była odpowiedź zgodnie z kryteriami Amerykańskiego Towarzystwa Reumatologicznego (ang. American College of Rheumatology, ACR) 50 w 16. tygodniu. W badaniu BE OPTIMAL oceniono 852 pacjentów, którzy nie byli wcześniej narażeni na działanie jakichkolwiek biologicznych leków przeciwreumatycznych modyfikujących przebieg choroby (ang. biologic disease-modifying anti-rheumatic drug, bDMARD) w leczeniu łuszczycowego zapalenia stawów lub łuszczycy. Pacjenci zostali zrandomizowani (3:2:1) do grupy otrzymującej bimekizumab w dawce 160 mg co 4 tygodnie do 52 tygodni lub do grupy otrzymującej placebo do 16 tygodnia, a następnie bimekizumab w dawce 160 mg co 4 tygodnie do 52 tygodni lub do grupy otrzymującej lek porównawczy z substancją czynną (adalimumab 40 mg co 2 tygodnie) do 52 tygodni.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

W tym badaniu 78,3% pacjentów otrzymało wcześniejsze leczenie ≥ 1 lekiem cDMARD, a 21,7% pacjentów nie było wcześniej leczonych lekiem cDMARD. W pomiarze wyjściowym badania 58,2% pacjentów otrzymywało jednocześnie metotreksat (MTX), 11,3% pacjentów przyjmowało jednocześnie lek cDMARD inny niż MTX, a 30,5% pacjentów nie otrzymywało leków cDMARD. W badaniu BE COMPLETE oceniono 400 pacjentów z niewystarczającą odpowiedzią (brak skuteczności) lub nietolerancją na jeden lub dwa inhibitory czynnika martwicy nowotworu (anty- TNFα – IR) w leczeniu łuszczycowego zapalenia stawów lub łuszczycy. Pacjenci zostali zrandomizowani (2:1) do grupy otrzymującej bimekizumab 160 mg co 4 tygodnie lub do grupy otrzymującej placebo do 16 tygodnia. W pomiarze wyjściowym badania 42,5% pacjentów otrzymywało jednocześnie MTX, 8,0% otrzymywało jednocześnie lek cDMARD inny niż MTX, a 49,5% nie otrzymywało leków cDMARD.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

W tym badaniu 76,5% uczestników uzyskało niewystarczającą odpowiedź na jeden inhibitor TNFα, 11,3% uczestników uzyskało niewystarczającą odpowiedź na dwa inhibitory TNFα, a u 12,3% uczestników wystąpiła nietolerancja na inhibitory TNFα. Objawy przedmiotowe i podmiotowe W 16. tygodniu badania u pacjentów nieleczonych wcześniej lekami bDMARD (BE OPTIMAL) i pacjentów leczonych inhibitorem anty-TNFα IR (BE COMPLETE) leczenie bimekizumabem spowodowało znaczne złagodzenie objawów przedmiotowych i podmiotowych oraz poprawę w zakresie pomiarów wskaźników czynnej choroby w porównaniu do uczestników z grupy placebo, przy podobnych wskaźnikach odpowiedzi obserwowanych w obu populacjach pacjentów (patrz tabela 7). Odpowiedzi kliniczne były utrzymane do 52. tygodnia w badaniu BE OPTIMAL, zgodnie z oceną za pomocą kryteriów ACR 20, ACR 50, ACR 70, MDA, PASI 90, PASI 100 i ACR 50/PASI 100. Tabela 7: Odpowiedź kliniczna w badaniu BE OPTIMAL i BE COMPLETE

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

	BE OPTIMAL (pacjenci nieleczeni wcześniej lekiem bDMARD)	BE COMPLETE (inhibitor anty TNFα-IR)
Placebo (N=281) n (%)	BKZ160 mgco 4 tyg. (N=431) n (%)	Różnica w stosunku do placebo(95% CI)(d)	Grupa referencyjna(e) (adalimumab) (N=140)n (%)	Placebo (N=133) n (%)	BKZ 160mg co 4 tyg. (N=267)n (%)	Różnica w stosunku do placebo (95% CI)(d)
ACR 20
16. tydzień	67 (23,8)	268	38,3 (31,4,	96 (68,6)	21 (15,8)	179 (67,0)	51,2 (42,1,
24. tydzień	–	(62,2)	45,3)	99 (70,7)			60,4)
52. tydzień		282		102 (72,9)
		(65,4)
		307
		(71,2)
ACR 50
16. tydzień	28 (10,0)	189	33,9 (27,4,	64 (45,7)	9 (6,8)	116 (43,4)*	36,7 (27,7,
24. tydzień	–	(43,9)*	40,4)	66 (47,1)			45,7)
52. tydzień		196		70 (50,0)
		(45,5)
		235
		(54,5)
ACR 70
16. tydzień	12 (4,3)	105	20,1 (14,7,	39 (27,9)	1 (0,8)	71 (26,6)	25,8 (18,2,
24. tydzień	–	(24,4)	25,5)	42 (30,0)			33,5)
52. tydzień		126		53 (37,9)
		(29,2)
		169
		(39,2)
MDA(a)
16. tydzień	37 (13,2)	194	31,8 (25,2,	63 (45,0)	8 (6,0)	118 (44,2)*	38,2 (29,2,
24. tydzień	–	(45,0)*	38,5)	67 (47,9)			47,2)
52. tydzień		209		74 (52,9)
		(48,5)
		237
		(55,0)
Pacjenci zzajęciem ≥ 3% BSA	(N=140)	(N=217)		(N=68)	(N=88)	(N=176)
PASI 90
16. tydzień	4 (2,9)	133	58,4 (49,9,	28 (41,2)	6 (6,8)	121 (68,8)*	61,9 (51,5,
24. tydzień	–	(61,3)*	66,9)	32 (47,1)			72,4)
52. tydzień		158		41 (60,3)
		(72,8)
		155
		(71,4)
PASI 100
16. tydzień	3 (2,1)	103	45,3 (36,7,	14 (20,6)	4 (4,5)	103 (58,5)	54,0 (43,1,
24. tydzień	–	(47,5)	54,0)	26 (38,2)			64,8)
52. tydzień		122		33 (48,5)
		(56,2)
		132
		(60,8)

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

ACR50/	0-
PASI 100
16. tydzień	60 (27,6)	NC (NC,	11 (16,2)	1 (1,1)	59 (33,5)	32,4 (22,3,
24. tydzień	68 (31,3)	NC)	17 (25,0)			42,5)
52. tydzień	102		24 (35,3)
	(47,0)
Pacjenci z LDI>0	(N=47)	(N=90)
(b)
Stan bez
zapalenia	24 (51,1)	68	24,5 (8,4,
stawów		(75,6)**	40,6)
międzypaliczko		*
wych (b)
16. tydzień
Pacjenci z	(N=106)	(N=249)
LEI>0 (c)
Stan bez
zapalenia	37 (34,9)	124	14,9 (3,7,
przyczepów		(49,8)**	26,1)
ścięgnistych (c)
16. tydzień

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

ACR50/PASI100= odpowiedź złożona zgodnie z ACR50 i PASI100. BKZ 160 mg co 4 tydz.= bimekizumab w dawce 160 mg podawany co 4 tygodnie. CI = przedział ufności. NC=nie można obliczyć (a) Pacjent został sklasyfikowany jako osiągający minimalną aktywność choroby, (Minimal Disease Activity, MDA) jeśli spełniał 5 z 7 następujących kryteriów: liczba stawów z bolesnością ⩽ 1; liczba stawów z obrzękiem ⩽ 1; Czynna łuszczyca i wskaźnik nasilenia ⩽ 1 lub obszar powierzchni ciała zajętej przez chorobę ⩽ 3; wizualna skala analogowa (VAS) bólu u pacjenta ⩽ 15; globalna ocena aktywności choroby pacjenta na skali VAS ⩽ 20; wskaźnik niepełnosprawności Kwestionariusza Oceny Stanu Zdrowia ⩽ 0,5; liczba punktów w ocenie bolesności przyczepów ścięgnistych ⩽ 1 (b) Na podstawie połączonych danych z badania BE OPTIMAL i z badania BE COMPLETE w przypadku pacjentów z pomiarem wyjściowym w Skali Zapalenia Palca z Leeds (Leeds Dactylitis Index, LDI) >0.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Stan bez zapalenia palca wynosi w skali LDI=0 (c) Na podstawie połączonych danych z badania BE OPTIMAL i z badania BE COMPLETE w przypadku pacjentów z pomiarem wyjściowym w Skali Zapalenia Przyczepów Ścięgnistych (Leeds Enthesitis Index, LEI) >0. Stan bez zapalenia przyczepów ścięgnistych w skali LEI = 0 (d) Przedstawiono nieskorygowane różnice (e) Nie przeprowadzono porównania statystycznego do bimekizumabu lub placebo * p<0,001 w porównaniu do placebo dostosowana w zakresie liczebności. ** p=0,008 w porównaniu do placebo dostosowana do liczebności. *** p=0,002 w porównaniu do placebo dostosowana do liczebności. Zastosowany został NRI. Inne punkty końcowe w 16. tygodniu i wszystkie punkty końcowe w 24. i 52. tygodniu nie były częścią hierarchii testów sekwencyjnych, a wszelkie porównania są nominalne.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

W badaniu BE OPTIMAL u pacjentów leczonych bimekizumabem w 16 tygodniu wykazano poprawę w zakresie wszystkich poszczególnych składników ACR w porównaniu do pomiaru wyjściowego i utrzymano ją do 52 tygodnia. Odpowiedź na leczenie u pacjentów przyjmujących bimekizumab była istotnie większa niż u pacjentów otrzymujących placebo już w 2. tygodniu dla ACR 20 (badanie BE OPTIMAL, 27,1% w porównaniu z 7,8%, nominalna wartość p<0,001) i 4. Tygodniu dla ACR 50 (badanie BE OPTIMAL, 17,6% w porównaniu z 3,2%, nominalna wartość p<0,001 oraz badanie BE COMPLETE, 16,1% w porównaniu z 1,5%, nominalna wartość p<0,001). Tydzień Placebo/BKZ 160 mg co 4 tyg. (N=281) BKZ 160 mg co 4 tyg. (N=431)

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Odsetek pacjentów z odpowiedzią w skali ACR50 (%) Rysunek 5: Odpowiedź ACR 50 w czasie do 52. tygodnia w badaniu BE OPTIMAL (NRI) W 16. tygodniu badania pacjentom otrzymującym dotąd placebo zmieniono lek na bimekizumab w dawce 160 mg podawany co cztery tygodnie. Tydzień BKZ 160 mg co 4 tyg. (N=267)

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Odsetek pacjentów z odpowiedzią w skali ACR50 (%) Rysunek 6: Odpowiedź ACR 50 w czasie do 16 tygodnia w badaniu BE COMPLETE (NRI) W przypadku pacjentów leczonych bimekizumabem w badaniu BE OPTIMAL, u których uzyskano odpowiedź ACR 50 w 16 tygodniu, u 87,2% spośród nich odpowiedź utrzymywała się w 52 tygodniu. Wykazano skuteczność i bezpieczeństwo bimekizumabu niezależnie od wieku, płci, rasy, wyjściowej masy ciała, wyjściowego zajęcia przez łuszczycę, wyjściowego stężenia białka C-reaktywnego, czasu trwania choroby i wcześniejszego przyjmowania leków cDMARD. W obu badaniach obserwowano podobne odpowiedzi w związku z leczeniem bimekizumabem, niezależnie od tego, czy pacjenci stosowali jednocześnie leki cDMARD, w tym MTX, czy nie. Zmodyfikowane kryteria odpowiedzi w łuszczycowym zapaleniu stawów (ang.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Psoriatic Arthritis Response Criteria, PsARC) to specyficzny indeks odpowiedzi złożonych obejmujący liczbę stawów z bolesnością, liczbę stawów z obrzękiem, ocenę globalną przez pacjenta i przez lekarza. Odsetek pacjentów osiągających zmodyfikowane kryteria PsARC w 16 tygodniu, był wyższy w przypadku pacjentów leczonych bimekizumabem w porównaniu do pacjentów otrzymujących placebo (odpowiednio 80,3% w porównaniu do 40,2% w badaniu BE OPTIMAL i 85,4% w porównaniu do 30,8% w badaniu BE COMPLETE). Odpowiedź PsARC była utrzymana do 52 tygodnia w badaniu BE OPTIMAL. Odpowiedź radiograficzna W badaniu BE OPTIMAL oceniano radiograficznie zahamowanie postępu uszkodzeń strukturalnych i wyrażono je jako zmianę od pomiaru wyjściowego w łącznym wyniku w zmodyfikowanej skali Sharpa Van der Heijde (ang. van der Heijde modified Total Sharp Score, vdHmTSS) i jej składnikach, skali nadżerek (ES) i skali zwężenia szpary stawowej (JSN) w 16 tygodniu (patrz tabela 8).

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Tabela 8: Zmiana w vdHmTSS w badaniu BE OPTIMAL w 16 tygodniu

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

	Placebo	BKZ 160 mg co4 tyg.	Różnica w stosunku doplacebo (95% CI)a)
Populacja z podwyższonym stężeniem białka C-reaktywnego w teście ultraczułym i (lub) z co najmniej 1 nadżerką kości w pomiarzewyjściowym	(N=227)	(N=361)
Średnie zmiana od pomiaru wyjściowego (SE)	0,36 (0,10)	0,04 (0,05)*	-0,32 (-0,35, -0,30)
Ogólna populacja	(N=269)	(N=420)
Średnie zmiana od pomiaru wyjściowego (SE)	0,32 (0,09)	0,04 (0,04)*	-0,26 (-0,29, -0,23)

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

*p = 0,001 w porównaniu do placebo. Wartości p opierają się na imputacji opartej na danych referencyjnych, z wykorzystaniem różnicy w średniej LS przy użyciu modelu ANCOVA z leczeniem, nadżerką kości w pomiarze wyjściowym i regionie jako działaniami stałymi i wynikiem w pomiarze wyjściowym jako zmienną towarzyszącą. Dane sumaryczne dla 16 tygodnia opierają się na pierwszym zestawie odczytów dla analizy głównej. a) Pokazane są nieskorygowane różnice Bimekizumab hamował znacząco progresję uszkodzeń stawów w 16 tygodniu zarówno w populacji z podwyższonym stężeniem białka C-reaktywnego w teście ultraczułym i (lub) co najmniej 1 nadżerką kości w pomiarze wyjściowym, jak i w populacji ogólnej w porównaniu do placebo. W procedurze testowania statystycznego porównującej bimekizumb z placebo wskazano imputację na podstawie danych referencyjnych jako metodę postępowania z brakującymi danymi, lecz zmiany względem punktu wyjściowego zostały również obliczone przy zastosowaniu standardowej imputacji wielokrotnej zarówno w populacji z podwyższonym stężeniem białka C-reaktywnego w teście ultraczułym i (lub) co najmniej 1 nadżerką kości w punkcie wyjściowym oraz w ogólnej populacji w 16 tygodniu i w grupie otrzymującej bimekizumab (średnia zmiana względem punktu wyjściowego odpowiednio 0,01 i 0,01) i w grupie otrzymującej adalimumab (średnia zmiana względem punktu wyjściowego odpowiednio -0,05 i -0,03).

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Zahamowanie progresji uszkodzenia stawów utrzymywało się zarówno w populacji z podwyższonym stężeniem białka C-reaktywnego w teście ultraczułym i (lub) co najmniej 1 nadżerką kości w punkcie wyjściowym oraz w ogólnej populacji w 52 tygodniu, w grupie otrzymującej bimekizumab (średnia zmiana względem punktu wyjściowego odpowiednio 0,10 i 0,10) i w grupie otrzymującej adalimumab (średnia zmiana względem punktu wyjściowego odpowiednio -0,17 i -0,12). Obserwowany odsetek pacjentów bez progresji uszkodzenia stawów w badaniu radiograficznym (zdefiniowana jako zmiana od pomiaru wyjściowego w zakresie mTSS wynosząca ≤0,5) od randomizacji do 52 tygodnia wynosił 87,9% (N=276/314) w przypadku bimekizumabu i 84,8% (N=168/198) w przypadku placebo oraz 94,1% (N=96/102) w przypadku adalimumabu w populacji z podwyższonym stężeniem białka C-reaktywnego w teście ultraczułym i (lub) z co najmniej 1 nadżerką kości.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Podobne odsetki obserwowano w całej populacji (89,3% (N=326/365) dla bimekizumabu i 87,3% (N=207/237) w przypadku uczestników otrzymujących placebo przechodzących na bimekizumab i 94,1% (N=111/118) w przypadku uczestników otrzymujących placebo przechodzących na adalimumab. Funkcja fizyczna i inne wyniki leczenia związane ze stanem zdrowia W 16 tygodniu pacjenci otrzymujący bimekizumab, zarówno wcześniej nieleczeni lekami bDMARD (BE OPTIMAL), jak i leczeni inhibitorem anty-TNFα-IR (BE COMPLETE), wykazywali znaczną poprawę w porównaniu do pomiaru wyjściowego w zakresie funkcji fizycznych w porównaniu do pacjentów otrzymujących placebo (p<0,001) na podstawie kwestionariusza oceny stanu zdrowia – wskaźnika niepełnosprawności (HAQ-DI) (średnia zmiana LS od pomiaru wyjściowego: – odpowiednio 0,3 w porównaniu do – 0,1 w badaniu BE OPTIMAL i – 0,3 w porównaniu do 0 w badaniu BE COMPLETE) .

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

W tygodniu 16 w obu badaniach większa część pacjentów uzyskała istotne klinicznie zmniejszenie co najmniej o 0,35 w zakresie wyniku HAQ-DI od pomiaru wyjściowego w grupie bimekizumabu w porównaniu do grupy placebo. Pacjenci leczeni bimekizumabem zgłaszali znaczną poprawę (średnia zmiana LS od pomiaru wyjściowego) w zakresie formularza skróconego 36-punktowego kwestionariusza oceny fizycznego stanu zdrowia (ang. Short Form-36 item Health Survey Physical Component Summary, SF-36 PCS) w 16 tygodniu w porównaniu do placebo (średnia zmiana LS od pomiaru wyjściowego: 6,3 w porównaniu do 1,9, p<0,001 w badaniu BE OPTIMAL i 6,2 w porównaniu do 0,1, p<0,001 w badaniu BE COMPLETE). W 16 tygodniu w obu badaniach pacjenci leczeni bimekizumabem zgłaszali znaczące zmniejszenie zmęczenia w porównaniu do pomiaru wyjściowego w wyniku mierzonym za pomocą skali oceny zmęczenia, w ocenie czynnościowej leczenia chorób przewlekłych (ang.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Functional Assessment of Chronic Illness Therapy, FACIT), w porównaniu do placebo. W 16 tygodniu zaobserwowano również znaczącą poprawę w stosunku do pomiaru wyjściowego w skali wpływu choroby łuszczycowego zapalenia stawów-12 (ang. Psoriatic Arthritis Impact of Disease-12, PsAID-12) w grupie leczonej bimekizumabem w porównaniu do grupy otrzymującej placebo. W 16 tygodniu pacjenci z udziałem osiowym w pomiarze wyjściowym, w przybliżeniu 74% pacjentów (udział osiowy definiowany jako wskaźnik oceny Bath zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa (Bath Ankylosing Spondylitis Disease Assessment Index, BASDAI) ≥ 4) wykazywali większą poprawę od pomiaru wyjściowego w zakresie BASDAI w porównaniu do pacjentów z grupy placebo . Poprawa osiągnięta w 16. tygodniu we wszystkich pomiarach funkcji fizycznej i w zakresie innych wyników mających wpływ na stan zdrowia, o których mowa powyżej (skale HAQ-DI, SF-36 PCS, FACIT-Fatigue i PsAID-12) była utrzymana do 52. tygodnia w badaniu BE OPTIMAL.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

W badaniu BE OPTIMAL, w 52 tygodniu, 65,5% pacjentów leczonych bimekizumabem uzyskało całkowite ustąpienie objawów paznokciowych (ustąpienie mNAPSI u pacjentów z mNAPSI wyższym niż 0 w pomiarze wyjściowym). Spondyloartropatia osiowa (nr-axSpA i AS) Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność bimekizumabu oceniono u 586 dorosłych pacjentów (w wieku co najmniej 18 lat) z czynną osiową spondyloartropatią (axSpA) w dwóch wieloośrodkowych, randomizowanych badaniach, prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby, z grupą kontrolną otrzymującą placebo, z których jedno prowadzono u pacjentów z spondyloartropatią osiową bez zmian radiograficznych (nr-axSpA), a drugie u pacjentów z zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa (AS), nazywanym również osiową spondyloartropatią ze zmianami radiograficznymi. Pierwszorzędowym punktem końcowym w obu badaniach był odsetek pacjentów, którzy uzyskali spełniającą kryteria Assessment of SpondyloArthritis International Society (ASAS) odpowiedź 40 w szesnastym tygodniu badania.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

W obu populacjach pacjentów obserwowano spójne wyniki. W badaniu BE MOBILE 1 (AS0010) oceniano 254 pacjentów z czynną nr-axSpA. Pacjenci z axSpA (wiek wystąpienia objawów <45 lat) spełniali kryteria klasyfikacji ASAS i występowała u nich czynna choroba, zgodnie z wskaźnikiem oceny BASDAI (ang. Bath Ankylosing Spondylitis Disease Assessment Index, BASDAI) jako ≥4 punkty i ból kręgosłupa oceniany jako ≥4 punkty w numerycznej skali oceny (NRS) z zakresem od 0 do 10 punktów (na podstawie pozycji 2 BASDAI) oraz nie było u nich dowodów na zmiany radiograficzne w stawach krzyżowo-biodrowych, które spełniałyby zmodyfikowane kryteria nowojorskie dla AS. Pacjenci mieli również obiektywne objawy stanu zapalnego wskazane przez podwyższenie stężenia białka C-reaktywnego (CRP) i (lub) dowody na istnienie stanu zapalnego stawów krzyżowo-biodrowych w obrazowaniu metodą rezonansu magnetycznego (NMR), a także niewystarczającą odpowiedź na leczenie dwoma różnymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) w wywiadzie lub nietolerancję lub przeciwwskazanie do leczenia NLPZ.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Pacjenci zostali zrandomizowani (1:1) do grupy otrzymującej bimekizumab w dawce 160 mg co 4 tygodnie do 52. tygodnia badania lub do grupy otrzymującej placebo do 16. tygodnia badania, a następnie bimekizumab w dawce 160 mg co 4 tygodnie do 52. tygodnia badania. Pacjenci w punkcie wyjściowym mieli objawy nr-axSpA średnio przez 9 lat (mediana 5,5 roku). 10,6% pacjentów było wcześniej leczonych czynnikiem anty-TNFα. W badaniu BE MOBILE 2 (AS0011) oceniano 332 pacjentów z czynną postacią AS określoną w udokumentowanym badaniu radiologicznym (rtg), spełniającym zmienione kryteria nowojorskie dla AS. U pacjentów występowała czynna choroba określona zgodnie ze wskaźnikiem oceny BASDAI jako ≥4 punkty i ból kręgosłupa oceniany jako ≥4 punkty w skali liczbowej (NRS) od 0 do 10 (na podstawie pozycji 2 BASDAI). W wywiadzie pacjenci musieli mieć nieodpowiednią odpowiedź na leczenie dwoma różnymi NLPZ w wywiadzie, nietolerancję lub przeciwwskazanie do leczenia NLPZ.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Pacjenci zostali zrandomizowani (2:1) do grupy otrzymującej bimekizumab w dawce 160 mg co 4 tygodnie do 52. tygodnia badania lub do grupy otrzymującej placebo do 16. tygodnia badania, a następnie bimekizumab w dawce 160 mg co 4 tygodnie do 52. tygodnia badania. Pacjenci w punkcie wyjściowym mieli objawy AS średnio przez 13,5 roku (mediana 11 lat). 16,3% pacjentów było wcześniej leczonych czynnikiem anty-TNFα. Odpowiedź kliniczna Leczenie bimekizumabem powodowało istotne złagodzenie objawów podmiotowych i przedmiotowych oraz poprawę pomiarów aktywności choroby w porównaniu do placebo w 16. tygodniu badania zarówno w grupie pacjentów z nr-axSpA, jak i w grupie pacjentów z AS (patrz Tabela 9). Odpowiedzi kliniczne utrzymywały się do 52. tygodnia badania w obu grupach pacjentów w ocenie za pomocą wszystkich punktów końcowych przedstawionych w Tabeli 9. Tabela 9: Odpowiedź kliniczna w badaniu BE MOBILE 1 i w badaniu BE MOBILE 2

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

	BE MOBILE 1 (nr-axSpA)	BE MOBILE 2 (AS)
	Placebo	BKZ 160 mg co 4	Różnica w	Placebo	BKZ 160 mg co 4	Różnica w
(N=126)	tyg.	stosunku do	(N=111)	tyg.	stosunku do
n (%)	(N=128)	placebo (95% CI)a)	n (%)	(N=221)	placebo (95% CI)a)
	n (%)			n (%)
ASAS 40
16. tydzień52. tydzień	27 (21,4)	61 (47,7)*78 (60,9)	26,2 (14,9, 37,5)	25 (22,5)	99 (44,8)*129 (58,4)	22,3 (11,5, 33,0)
ASAS 40 u pacjentów nie
leczonych wcześniej anty-	(N=109)	(N=118)		(N=94)	(N=184)
TNFα16. tydzień52. tydzień	25 (22,9)	55 (46,6)73 (61,9)	24,8 (12,4, 37,1)	22 (23,4)	84 (45,7)*108 (58,7)	22,3 (10,5, 34,0)
ASAS 20
16. tydzień52. tydzień	48 (38,1)	88 (68,8)*94 (73,4)	30,7 (19,0, 42,3)	48 (43,2)	146 (66,1)*158 (71,5)	22,8 (11,8, 33,8)
ASAS-częściowa remisja
16. tydzień52. tydzień	9 (7,1)	33 (25,8)*38 (29,7)	18,6 (9,7, 27,6)	8 (7,2)	53 (24,0)*66 (29,9)	16,8 (8,1, 25,5)
ASDAS-znaczna poprawa
16. tydzień
52. tydzień	9 (7,1)	35 (27,3)*	20,2 (11,2, 29,3)	6 (5,4)	57 (25,8)*	20,4 (11,7, 29,1)
		47 (36,7)			71 (32,1)
BASDAI-5016. tydzień52. tydzień	27 (21,4)	60 (46,9)69 (53,9)	25,3 (14,0, 36,6)	29 (26,1)	103 (46,6)119 (53,8)	20,5 (9,6, 31,4)

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

BKZ 160 mg co 4 tydz.= bimekizumab w dawce 160 mg podawany co 4 tygodnie. ASDAS = Indeks oceny aktywności zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa. Zastosowany został NRI. a) Pokazane są nieskorygowane różnice. *p<0,001 w porównaniu do placebo, korekta wielokrotności. W badaniu BE MOBILE 1 odsetek pacjentów, którzy osiągnęli kryteria ASDAS <2,1 (łączące kryteria ASDAS-brak czynnej choroby [ang. inactive disease, ID] i ASDAS-choroba o małym nasileniu [ang. low disease, LD]) w 16 tygodniu badania, wynosił 46,1% w grupie otrzymującej bimekizumab w porównaniu do 21,1% w grupie otrzymującej placebo (wielokrotne imputacja). W 52 tygodniu 61,6% pacjentów z grupy bimekizumabu osiągnęło kryteria ASDAS <2,1, w tym 25,2% pacjentów osiągnęło kryterium braku czynnej choroby (ASDAS <1,3).

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

W badaniu BE MOBILE 2 odsetek pacjentów, którzy osiągnęli kryteria ASDAS <2,1 (łączące kryteria ASDAS-ID i ASDAS-LD) w 16 tygodniu badania, wynosił 44,8% w grupie otrzymującej bimekizumab w porównaniu do 17,4% w grupie otrzymującej placebo (wielokrotne imputacja). W 52 tygodniu 57,1% pacjentów z grupy bimekizumabu osiągnęło kryterium ASDAS <2,1, w tym 23,4% pacjentów osiągnęło kryterium braku czynnej choroby (ASDAS <1,3). Wszystkie cztery składniki oceny ASAS 40 (całkowity ból kręgosłupa, sztywność poranna, indeks oceny czynnościowej zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa Bath [ang. Bath Ankylosing Spondylitis Functional Index, BASFI] i ogólna ocena czynnej choroby przez pacjenta [PGADA]) uległy poprawie u pacjentów leczonych bimekizumabem i przyczyniły się do ogólnej odpowiedzi ASAS 40 w 16. tygodniu badania oraz ta poprawa była utrzymana do 52. tygodnia w obu grupach pacjentów. W Tabeli 10 przedstawiono poprawę w zakresie innych pomiarów skuteczności.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Tabela 10: Inne pomiary skuteczności w badaniu BE MOBILE 1 i badaniu BE MOBILE 2

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

	BE MOBILE 1 (nr-axSpA)	BE MOBILE 2 (AS)
	Placebo (N=126)	BKZ 160 mg co 4 tyg.(N=128)	Placebo (N=111)	BKZ 160 mg co 4 tyg.(N=221)
Ból kręgosłupa odczuwany w nocy
Pomiar wyjściowy	6,7	6,9	6,8	6,6
Średnia zmiana od pomiaru	-1,7	-3,6*	-1,9	-3,3*
wyjściowego do 16 tygodnia		-4,3		-4,1
Średnia zmiana od pomiaru
wyjściowego do 52 tygodnia
BASDAI
Pomiar wyjściowy	6,7	6,9	6,5	6,5
Średnie zmiana od pomiaru	-1,5	-3,1*	-1,9	-2,9*
wyjściowego do 16 tygodnia		-3,9		-3,6
Średnie zmiana od pomiaru
wyjściowego do 52 tygodnia
BASMI
Pomiar wyjściowy	3,0	2,9	3,8	3,9
Średnie zmiana od pomiaru	-0,1	-0,4	-0,2	-0,5**
wyjściowego do 16 tygodnia		-0,6		-0,7
Średnie zmiana od pomiaru
wyjściowego do 52 tygodnia
hs-CRP (mg/l)
Pomiar wyjściowy (średnia	5,0	4,6	6,7	6,5
geometryczna)	0,8	0,4	0,9	0,4
Odsetek do pomiaru wyjściowego w 16		0,4		0,3
tyg.
Odsetek do pomiaru wyjściowego w 52
tyg.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

BASMI = Indeks oceny ruchomości kręgosłupa w AS (ang. Bath Ankylosing Spondylitis Metrology Index). hs-CRP= stężenie białka C-reaktywnego oznaczanego testem wysokiej czułości Zastosowany został MI. *p<0,001 imputacja oparta na danych referencyjnych, w porównaniu do placebo, z korektą wielokrotności. **p<0,01 imputacja oparta na danych referencyjnych, w porównaniu do placebo, z korektą wielokrotności. Leczenie bimekizumabem wiązało się z szybkim początkiem osiągnięcia skuteczności zarówno w populacji pacjentów z nr-axSpA, jak i z AS. Odpowiedzi na leczenie u pacjentów leczonych bimekizumabem w ocenie ASAS 40 były wyższe niż w grupie otrzymującej placebo już w 1. tygodniu w badaniu BE MOBILE 1 (16,4% w porównaniu do 1,6%, nominalna wartość p<0,001) i w 2. tygodniu w badaniu BE MOBILE 2 (16,7% w porównaniu do 7,2%, nominalna wartość p=0,019).

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Leczenie bimekizumabem wiązało się również z szybkim spadkiem ogólnoustrojowego stanu zapalnego mierzonego za pomocą stężenia białka C-reaktywnego oznaczanego testem o wysokiej czułości już w 2. tygodniu badania zarówno w grupie pacjentów z nr-axSpA, jak i AS z nominalnymi wartościami p<0,001 w obu badaniach. Placebo/BKZ 160 mg co 4 tyg. (N=126) BKZ 160 mg co 4 tyg. (N=128) Czas (Tygodnie)

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Odsetek odpowiedzi ASAS40 Rysunek. 7: Odpowiedź ASAS 40 w czasie do 52 tygodnia w badaniu BE MOBILE 1 (NRI) W 16 tygodniu badania pacjentom otrzymującym dotąd placebo zmieniono lek na bimekizumab w dawce 160 mg podawany co 4 tygodnie Placebo/BKZ 160 mg co 4 tyg. (N=111) BKZ 160 mg co 4 tyg. (N=221) Czas (Tygodnie)

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Odsetek odpowiedzi ASAS40 Rysunek 8: Odpowiedź ASAS 40 w czasie do 52 tygodnia w badaniu BE MOBILE 2 (NRI) W 16. tygodniu badania pacjentom otrzymującym dotąd placebo zmieniono lek na bimekizumab w dawce 160 mg podawany co 4 tygodnie W połączonej analizie badania BE MOBILE 1 i BE MOBILE 2 u pacjentów leczonych bimekizumabem, którzy w 16. tygodniu osiągnęli odpowiedź ASAS 40, 82,1% pacjentów utrzymało tę odpowiedź w 52. tygodniu. Wykazano skuteczność bimekizumabu niezależnie od wieku, płci, rasy, czasu trwania choroby, wyjściowego stanu zapalnego, wyjściowego wyniku ASDAS i jednocześnie stosowanych leków cDMARD. Podobną odpowiedź w zakresie oceny ASAS 40 obserwowano u pacjentów bez względu na wcześniejsze narażenie na lek anty-TNFα. W 16. tygodniu, u pacjentów z zapaleniem przyczepów ścięgnistych w pomiarze wyjściowym, odsetek pacjentów (NRI) z ustąpieniem zapalenia przyczepów ścięgnistych ocenianym za pomocą indeksu MASES (ang.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Maastricht Ankylosing Spondylitis Entesitis, MASES) był większy w grupie otrzymującej bimekizumab w porównaniu do grupy placebo (BE MOBILE 1: 51,1% w porównaniu do 23,9% i BE MOBILE 2: 51,5% w porównaniu do 32,8%). Ustąpienie zapalenia przyczepów ścięgnistych w grupie pacjentów leczonych bimekizumabem zostało utrzymane do 52. tygodnia w obu badaniach (BE MOBILE 1: 54,3% i BE MOBILE 2: 50,8%). Zmniejszenie stanu zapalnego Bimekizumab zmniejszał stan zapalny mierzony za pomocą stężenia białka C-reaktywnego oznaczanego testem o wysokiej czułości (hs-CRP) (patrz Tabela 10) i oceniany w badaniu NMR w badaniu cząstkowym obrazowania. Objawy zapalenia były oceniane za pomocą badania NMR w punkcie wyjściowym i w 16. tygodniu i przedstawione jako zmiana w stosunku do pomiaru początkowego w zakresie oceny kwestionariusza Spondyloarthritis Research Consortium of Canada (SPARCC) dla stawów krzyżowo-biodrowych i oceny kręgosłupa w zakresie aktywności AS w obrazowaniu NMR (ocena ASspiMRI-a z modyfikacją berlińską).

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

U pacjentów leczonych bimekizumabem w porównaniu do placebo obserwowano zmniejszenie objawów stanu zapalnego zarówno w stawach krzyżowo-biodrowych, jak i w kręgosłupie (patrz Tabela 11). Zmniejszenie stanu zapalnego, mierzonego za pomocą stężenia białka C-reaktywnego oznaczanego testem o wysokiej czułości (hs-CRP) i ocenianego w badaniu NMR, zostało utrzymane do 52. tygodnia. Tabela 11: Zmniejszenie stanu zapalnego ocenianego w badaniu NMR w badaniu BE MOBILE 1 i BE MOBILE 2

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

	BE MOBILE 1 (nr-axSpA)	BE MOBILE 2 (AS)
	Placebo	BKZ 160 mg co 4 tyg.	Placebo	BKZ 160 mg co 4 tyg.
Ocena wg indeksu SPARCC
Średnia zmiana od pomiaru wyjściowego a)	-1,56	-6,15	0,59	-4,51
do 16 tygodnia	(N=62)	(N=78)	(N=46)	(N=81)
		-7,57		-4,67
Średnia zmiana od pomiaru wyjściowego a)		(N=67)		(N=78)
do 52 tygodnia
Wynik ASspiMRI-a(modyfikacje
berlińskie)	0,03	-0,36	-0,34	-2,23
Średnia zmiana od pomiaru wyjściowego a)	(N=60)	(N=74)	(N=46)	(N=81)
do 16 tygodnia		-0,70		-2,38
		(N=65)		(N=77)
Średnia zmiana od pomiaru wyjściowego a)
do 52 tygodnia

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

a) Zmiany w porównaniu do wartości wyjściowych są oparte na obserwowanych przypadkach ocenionych na podstawie centralnego odczytu zbioru danych w 52 tygodniu. Funkcja fizyczna i inne wyniki leczenia związane ze stanem zdrowia Pacjenci leczeni bimekizumabem wykazywali znaczną poprawę w stosunku do poziomu wyjściowego w zakresie funkcji fizycznej ocenianej za pomocą BASFI w porównaniu do placebo (średnia zmiana wyznaczona metodą najmniejszych kwadratów (LS) od poziomu wyjściowego w 16 tygodniu w badaniu BE MOBILE 1: -2,4 w porównaniu do -0,9, p<0,001 i w badaniu BE MOBILE 2: -2,0 w porównaniu do -1,0, p<0,001). Pacjenci leczeni bimekizumabem wykazywali znaczną poprawę w porównaniu do poziomu wyjściowego w porównaniu do grupy pacjentów otrzymujących placebo w zakresie oceny SF-36 PCS (średnia zmiana LS od poziomu wyjściowego w 16 tygodniu w BE MOBILE 1: 9,3 w porównaniu do 5,4, p<0,001 i w badaniu BE MOBILE 2: 8,5 w porównaniu do 5,2 p=0,001).

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Pacjenci leczeni bimekizumabem wykazywali znaczną poprawę w stosunku do poziomu wyjściowego w zakresie jakości życia związanej ze stanem zdrowia ocenianą za pomocą Kwestionariusze jakości życia z AS (ang. AS Quality of Life Questionnaire (ASQoL) porównaniu do placebo (średnia zmiana LS od poziomu wyjściowego w 16. tygodniu w badaniu BE MOBILE 1: -4,9 w porównaniu do -2,3, p<0,001 i w badaniu BE MOBILE 2: -4,6 w porównaniu do -3,0, p<0,001), jak również znaczące zmniejszenie zmęczenia ocenianego za pomocą kwestionariusza zmęczenia FACIT-Fatigue (średnia zmiana w stosunku do poziomu wyjściowego w 16. tygodniu w badaniu BE MOBILE 1: 8,5 w grupie bimekizumabu w porównaniu do 3,9 w grupie placebo i w badaniu BE MOBILE 2: 8,4 w grupie bimekizumabu w porównaniu do 5,0 w grupie placebo). Poprawa osiągnięta w 16.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

tygodniu we wszystkich pomiarach funkcji fizycznych i w zakresie innych wyników mających wpływ na stan zdrowia, o których mowa powyżej (oceny BASFI, SF-36 PCS, ASQoL i FACIT-Fatigue) była utrzymana do 52 tygodnia w obu badaniach. Objawy pozastawowe W zbiorczych danych z badania BE MOBILE 1 (nr-axSpA) i BE MOBILE 2 (AS) w 16. tygodniu odsetek pacjentów, u których wystąpiło zdarzenie zapalenia błony naczyniowej oka był mniejszy w grupie bimekizumabu (0,6%) w porównaniu do placebo (4,6%). Częstość występowania zapalenia błony naczyniowej oka pozostawała niska w przypadku długoterminowego leczenia bimekizumabem (1,2/100 pacjento-lat w połączonych badaniach II/III fazy). Ropne zapalenie apokrynowych gruczołów potowych Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność bimekizumabu oceniano u 1014 dorosłych pacjentów (w wieku co najmniej 18 lat) z ropnym zapaleniem apokrynowych gruczołów potowych (HS, ang.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

hidradenitis suppurativa ) o nasileniu od umiarkowanego do ciężkiego w dwóch wieloośrodkowych, randomizowanych badaniach fazy 3, prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby z grupą kontrolną otrzymującą placebo (w HS0003 – BE HEARD I i HS0004 – BE HEARD II). Pacjenci mieli rozpoznane HS od co najmniej 6 miesięcy, z chorobą w stadium II lub III wg Hurleya oraz z ≥ 5 zmianami zapalnymi (tj. liczbą ropni plus liczbą guzków zapalnych) i mieli w wywiadzie niewystarczającą odpowiedź na cykl terapii antybiotykami ogólnoustrojowymi w leczeniu HS. W obu badaniach pacjenci byli randomizowani (w stosunku 2:2:2:1) do otrzymywania bimekizumabu w dawce 320 mg co 2 tygodnie przez 48 tygodni (320 mg Q2W/Q2W ) lub bimekizumabu w dawce 320 mg co 4 tygodnie przez 48 tygodni (320 mg Q4W/Q4W) lub bimekizumabu w dawce 320 mg co 2 tygodnie do 16. tygodnia, a następnie bimekizumabu w dawce 320 mg co 4 tygodnie do 48. tygodnia (320 mg Q2W/Q4W) lub placebo do 16.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

tygodnia, a następnie bimekizumabu w dawce 320 mg co 2 tygodnie do 48. tygodnia. Jednoczesne stosowanie doustnych antybiotyków było dozwolone, jeśli pacjent przyjmował stabilną dawkę doksycykliny, minocykliny lub równoważną dawkę tetracykliny do stosowania ogólnoustrojowego przez 28 dni przed rozpoczęciem badania. Pierwszorzędowym punktem końcowym skuteczności w obu badaniach był odsetek uczestników, u których uzyskano odpowiedź kliniczną mierzoną za pomocą Hidradenitis Suppurativa Clinical Response 50 (HiSCR 50 ) w 16. tygodniu , tj. co najmniej 50% zmniejszenie całkowitej liczby ropni i guzków zapalnych bez wzrostu liczby ropni lub tuneli drenujących w stosunku do wartości wyjściowej. Charakterystyka wyjściowa była spójna w obu badaniach i odzwierciedlała populację z HS o nasileniu umiarkowanym lub ciężkim. Mediana czasu trwania choroby u pacjentów wynosiła 5,3 lat (średnio 8,0 lat).

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Odsetek pacjentów z chorobą w stadium II i III według Hurleya wynosił odpowiednio 55,7% (50,3% w HS0003 i 61,1% w HS0004) i 44,3% (49,7% w HS0003 i 38,9% w HS0004), a 8,5% otrzymywało jednocześnie antybiotykoterapię z powodu HS. Całkowita ocena jakości życia w dermatologii (DLQI, ang. Dermatology Life Quality Index ) wynosiła 11,4%. Kobiety stanowiły 56,8% pacjentów, a średni wiek wszystkich pacjentów wynosił 36,6 lat. 79.7% pacjentów było rasy białej, a 10,8% było rasy czarnej lub afroamerykańskiej. 45.6% pacjentów było aktualnymi palaczami. Odpowiedź kliniczna Leczenie bimekizumabem spowodowało klinicznie istotną poprawę aktywności choroby w porównaniu z placebo w 16. tygodniu. Kluczowe wyniki skuteczności przedstawiono w tabeli 12 i 13. Wyniki w tabeli 12 odzwierciedlają wstępnie zdefiniowaną analizę główną, w której jakiekolwiek ogólnoustrojowe stosowanie antybiotyków przed 16. tygodniem skutkowało przypisaniem braku odpowiedzi.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

W tabeli 13 tylko ogólnoustrojowe stosowanie antybiotyków uznane przez badacza za leczenie ratunkowe HS skutkowało przypisaniem braku odpowiedzi. Tabela 12: Odpowiedź w badaniu BE HEARD I i BE HEARD II w 16. tygodniu – analiza główna a

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

	BE HEARD I	BE HEARD II
	Placebo	BKZ 320 mg	BKZ 320 mg	Placebo	BKZ	BKZ
(N=72)	Q4W	Q2W	(N=74)	320 mg	320 mg
	(N=144)	(N=289)		Q4W	Q2W
				(N=144)	(N=291)
HiSCR50, %	28,7	45,3	47,8*	32,2	53,8*	52,0*
(95% CI)	(18,1; 39,3)	(36,8; 53,8)	(41,8; 53,7)	(21,4; 42,9)	(45,4; 62,1)	(46,1; 57,8)
HiSCR75, %	18,4	24,7	33,4*	15,6	33,7*	35,7*
(95% CI)	(9,3; 27,5)	(17,3; 32,1)	(27,8; 39,1)	(7,2; 24,0)	(25,7; 41,7)	(30,1; 41,3)
Odpowiedź w odniesieniu
do najgorszego bólu skóry
wg HSSDDb %	15,0	22,1	32,3	10,9	28,6	31,8
(95% CI)	(3,6; 26,5)	(12,7; 31,4)	(25,1; 39,5)	(1,7; 20,1)	(19,5; 37,8)	(25,1; 38,4)

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

a) Pacjenci, którzy przyjmują antybiotyki ogólnoustrojowe z jakiegokolwiek powodu lub którzy przerwą leczenie z powodu zdarzeń niepożądanych lub braku skuteczności, są traktowani jako nieodpowiadający na leczenie podczas wszystkich kolejnych wizyt w odniesieniu do zmiennych określonych dla osób odpowiadających na leczenie (lub podlegają wielokrotnej imputacji w odniesieniu do zmiennych ciągłych). Inne brakujące dane zostały przypisane poprzez wielokrotną imputację. b) Odpowiedź w odniesieniu do bólu skóry w oparciu o próg klinicznie istotnej wewnątrzosobniczej zmiany (zdefiniowanej jako co najmniej 3-punktowy spadek, w stosunku do wartości wyjściowej, w cotygodniowym najgorszym wyniku bólu skóry w dzienniku objawów ropnego zapalenia apokrynowych gruczołów potowych (HSSDD, ang. Hidradenitis Suppurativa Symptom Daily Diary ) w 16. tygodniu wśród uczestników badania z wynikiem ≥ 3 na początku badania.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Dla badania BE HEARD I: N=46 dla placebo, N=103 dla BKZ Q4W i N=190 dla BKZ Q2W; BE HEARD II: N=49 dla placebo, N=108 dla BKZ Q4W i N=209 dla BKZ Q2W. *p<0,025 w porównaniu z placebo, skorygowane o wielokrotność. Tabela 13: Odpowiedź w badaniu BE HEARD I i BE HEARD II w 16. tygodniu – analiza pomocnicza a

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

	BE HEARD I	BE HEARD II
	Placebo (N=72)	BKZ 320 mg Q4W (N=144)	BKZ 320 mg Q2W (N=289)	Placebo (N=74)	BKZ 320 mg Q4W (N=144)	BKZ 320 mg Q2W (N=291)
HiSCR50, % (95% CI)	34,0(23,0; 45,1)	53,5(45,0; 62,0)	55,2(49,2; 61,1)	32,3(21,5; 43,1)	58,5(50,2; 66,8)	58,7(53,0; 64,5)
HiSCR75, % (95% CI)	18,3(9,3; 27,3)	31,4(23,5; 39,4)	38,7(32,9; 44,5)	15,7(7,2; 24,1)	36,4(28,3; 44,5)	39,7(34,0; 45,5)
Odpowiedź w odniesieniu do najgorszego bólu skóry wg HSSDDb %(95% CI)	16,1(4,5; 27,8)	25,3(16,0; 34,7)	36,7(29,4; 44,1)	11,1(1,8; 20,4)	32,9(23,5; 42,4)	36,7(29,8; 43,6)

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

a) Analiza post-hoc [zmodyfikowana imputacja braku odpowiedzi (mNRI, ang. modified nonresponder imputation )]: Pacjenci, którzy przyjmują antybiotyki ogólnoustrojowe jako leki ratunkowe w przypadku HS zgodnie z definicją badacza lub którzy przerwą leczenie z powodu zdarzeń niepożądanych lub braku skuteczności, są traktowani jako nieodpowiadający na leczenie podczas wszystkich kolejnych wizyt w odniesieniu do zmiennych określonych dla osób odpowiadających na leczenie (lub podlegają wielokrotnej imputacji w odniesieniu do zmiennych ciągłych). Inne brakujące dane zostały przypisane poprzez wielokrotną imputację. b) Odpowiedź w odniesieniu do bólu skóry w oparciu o próg klinicznie istotnej wewnątrzosobniczej zmiany [(zdefiniowanej jako co najmniej 3-punktowy spadek, w stosunku do wartości wyjściowej, w cotygodniowym najgorszym wyniku bólu skóry w dzienniku objawów ropnego zapalenia apokrynowych gruczołów ropnych (HSSDD)] w 16.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

tygodniu wśród uczestników badania z wynikiem ≥ 3 na początku badania. Dla badania BE HEARD I: N=46 dla placebo, N=103 dla BKZ Q4W i N=190 dla BKZ Q2W; BE HEARD II: N=49 dla placebo, N=108 dla BKZ Q4W i N=209 dla BKZ Q2W. W obu badaniach działanie bimekizumabu było widoczne już w tygodniu 2. Skuteczność bimekizumabu wykazano niezależnie od wcześniejszej terapii biologicznej i ogólnoustrojowego stosowania antybiotyków na początku badania. Odpowiedzi kliniczne utrzymywały się do 48. tygodnia w obu badaniach (patrz tabela 14). Tabela 14: Odpowiedź w badaniu BE HEARD I i BE HEARD II w 48. tygodniu (mNRI*)

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

	BE HEARD I	BE HEARD II
	BKZ 320mg Q4W/Q4W (N=144)	BKZ 320 mg Q2W/Q4W (N=146)	BKZ 320 mg Q2W/Q2W (N=143)	BKZ 320mg Q4W/Q4W (N=144)	BKZ 320 mg Q2W/Q4W (N=146)	BKZ 320 mg Q2W/Q2W (N=145)
HiSCR50, %	52,7	61,4	60,6	63,2	63,8	60,6
HiSCR75, %	40,5	44,7	47,6	53,9	48,8	47,3

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

* mNRI (zmodyfikowana imputacja dla osób nieodpowiadających na leczenie): Pacjenci, którzy przyjmują antybiotyki ogólnoustrojowe jako leki ratunkowe na HS, zgodnie z definicją badacza, lub którzy przerywają leczenie z powodu zdarzenia niepożądanego lub braku skuteczności, są traktowani jako osoby nieodpowiadające na leczenie podczas wszystkich kolejnych wizyt w odniesieniu do zmiennych określonych dla osób odpowiadających na leczenie (lub podlegają wielokrotnej imputacji w odniesieniu do zmiennych ciągłych). Inne brakujące dane zostały przypisane poprzez wielokrotną imputację. Podejście eksploracyjne do brakujących danych zastosowano post-hoc. Jakość życia związana ze zdrowiem W obu badaniach pacjenci leczeni bimekizumabem doświadczyli większej znaczącej poprawy jakości życia związanej ze stanem zdrowia w porównaniu do placebo, mierzonej za pomocą standardowego kwestionariusza DLQI dotyczącego skóry (tabela 15).

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Tabela 15: Jakość życia związana ze stanem zdrowia w badaniu BE HEARD I i BE HEARD II w 16. tygodniu

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

	BE HEARD I	BE HEARD II
	Placebo (N=72)	BKZ 320 mg Q4W (N=144)	BKZ 320 mg Q2W (N=289)	Placebo (N=74)	BKZ 320 mg Q4W (N=144)	BKZ 320 mg Q2W (N=291)
Całkowity wynikDLQIŚrednia cfba (SE)	-2,9 (0,8)	-5,4 (0,6)	-5,0 (0,4)	-3,2 (0,6)	-4,5 (0,5)	-4,6 (0,3)

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Całkowity wynik DLQI waha się od 0 do 30, przy czym większe wyniki punktowe wskazują na niższą HRQoL. Dane pacjentów, którzy przyjmowali antybiotyki ogólnoustrojowe jako leki ratunkowe w przypadku HS zgodnie z definicją badacza lub którzy przerwali leczenie z powodu zdarzenia niepożądanego lub braku skuteczności, podlegają wielokrotnej imputacji. Inne brakujące dane zostały przypisane poprzez wielokrotną imputację. a ) cfb: zmiana w stosunku do wartości wyjściowej Poprawa osiągnięta w 16. tygodniu w pomiarach jakości życia związanej ze zdrowiem podczas stosowania bimekizumabu utrzymywała się do 48. tygodnia. Dzieci i młodzież Europejska Agencja Leków wstrzymała obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego Bimzelx w jednej lub kilku podgrupach populacji dzieci i młodzieży w leczeniu łuszczycy, przewlekłego idiopatycznego zapalenia stawów i ropnego zapalenia apokrynowych gruczołów potowych (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakokinetyczne

5.2 Właściwości farmakokinetyczne Właściwości farmakokinetyczne (PK) bimekizumabu były podobne u pacjentów z łuszczycą plackowatą, łuszczycowym zapaleniem stawów i spondyloartropatią osiową (nr-axSpA i AS). W oparciu o populacyjne analizy PK i przy zastosowaniu referencyjnej masy ciała 90 kg wartości pozornego klirensu bimekizumabu i objętości dystrybucji u pacjentów z ropnym zapalenie apokrynowych gruczołów potowych oszacowano jako większe o odpowiednio około 31% i 18% niż w wyżej wymienionych wskazaniach, przy szacowanym okresie półtrwania w HS wynoszącym 20 dni. W związku z tym mediana stężenia minimalnego w stanie stacjonarnym w przypadku stosowania w dawce 320 mg co 4 tygodnie była o około 40% mniejsza w przypadku HS w porównaniu z innymi wskazaniami. Wchłanianie Na podstawie populacyjnej analizy farmakokinetycznej po podaniu podskórnym pojedynczej dawki 320 mg pacjentom z łuszczycą plackowatą, bimekizumab osiągał medianę (2,5 ty i 97,5 ty percentyl) maksymalnego stężenia w osoczu wynoszącą 25 (12-50) μg/ml, po upływie 3–4 dni od podania dawki.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakokinetyczne

Populacyjna analiza farmakokinetyczna wykazała, że u zdrowych ochotników bimekizumab ulegał wchłanianiu ze średnią całkowitą biodostępnością równą 70,1%. Na podstawie danych pochodzących z symulacji mediana (2,5 i 97,5 percentyl) stężenia maksymalnego i minimalnego w stanie stacjonarnym po podaniu podskórnym dawek 320 mg co cztery tygodnie wynosi odpowiednio 43 (20–91) µg/ml i 20 (7–50) µg/ml, a stan stacjonarny w przypadku schematu dawkowania co cztery tygodnie jest osiągany po upływie około 16 tygodni. W porównaniu z ekspozycją po podaniu pojedynczej dawki populacyjna analiza farmakokinetyczna wykazała, że po podaniu dawek wielokrotnych co cztery tygodnie u pacjentów następował 1,74-krotny wzrost stężenia maksymalnego w osoczu i pola powierzchni pod krzywą AUC. Po zmianie schematu dawkowania z 320 mg co cztery tygodnie na schemat dawkowania 320 mg co osiem tygodni w tygodniu 16 stan stacjonarny jest osiągany po upływie około 16 tygodni od zmiany.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakokinetyczne

Mediana (2,5 i 97,5 percentyl) stężenia maksymalnego i minimalnego w osoczu wynosi odpowiednio 30 (14–60) μg/ml i 5 (1–16) μg/ml. Dystrybucja Na podstawie populacyjnych analiz farmakokinetycznych mediana (procentowy współczynnik zmienności) objętości dystrybucji (V/F) w stanie stacjonarnym u pacjentów z łuszczycą plackowatą wynosiła 11,2 l (30,5%). Metabolizm Bimekizumab jest przeciwciałem monoklonalnym i przewiduje się, że będzie on rozkładany do niewielkich peptydów i aminokwasów na szlakach katabolicznych w taki sam sposób, jak endogenne immunoglobuliny. Eliminacja Na podstawie populacyjnych analiz farmakokinetycznych w ramach badań klinicznych z udziałem pacjentów z łuszczycą plackowatą mediana (procentowy współczynnik zmienności) klirensu pozornego (CL/F) bimekizumabu wynosiła 0,337 l/dobę (32,7%), a średni okres półtrwania bimekizumabu w końcowej fazie eliminacji wynosił 23 dni.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakokinetyczne

Liniowość/ nieliniowość U pacjentów z łuszczycą plackowatą po wielokrotnym podaniu podskórnym, bimekizumab wykazywał farmakokinetykę proporcjonalną do dawki w zakresie dawek od 64 mg do 480 mg, a klirens pozorny (CL/F) był niezależny od dawki. Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne Opracowano populacyjny model farmakokinetyczno-farmakodynamiczny z wykorzystaniem wszystkich dostępnych danych pochodzących od pacjentów z łuszczycą plackowatą o nasileniu od umiarkowanego do ciężkiego. Analiza wykazała, że wyższe stężenia bimekizumabu są związane z lepszymi odpowiedziami na leczenie ocenianymi według wskaźnika PASI (Psoriasis Area and Severity Index)) i i wskaźnika IGA (Investigators Global Assesment). Wykazano również, że dawka 320 mg podawana co cztery tygodnie jest odpowiednią dawką w okresie początkowym leczenia, a dawka 320 mg podawana co osiem tygodni jest odpowiednia w okresie leczenia podtrzymującego u większości pacjentów z łuszczycą plackowatą o nasileniu od umiarkowanego do ciężkiego (patrz Szczególne grupy pacjentów, Masa ciała).

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakokinetyczne

Szczególne grupy pacjentów Masa ciała Populacyjne modelowanie farmakokinetyki wskazywało, że ekspozycja zmniejsza się wraz ze wzrostem masy ciała. Przewidywano, że średnie stężenie w osoczu u pacjentów dorosłych o masie ciała ≥120 kg po podaniu dawki 320 mg we wstrzyknięciu podskórnym będzie o co najmniej 30% niższe niż u pacjentów dorosłych o masie ciała 90 kg. U niektórych pacjentów stosowne może być dostosowanie dawki (patrz punkt 4.2). Pacjenci w podeszłym wieku Na podstawie populacyjnej analizy farmakokinetycznej z uwzględnieniem ograniczonej liczby pacjentów w podeszłym wieku (n=355 w wieku ≥65 lat i n=47 w wieku ≥75 lat) wykazano, że klirens pozorny (CL/F) był podobny u pacjentów w podeszłym wieku i u pacjentów w wieku poniżej 65 lat. Dostosowanie dawki nie jest konieczne (patrz punkt 4.2). Zaburzenia czynności nerek lub wątroby Nie przeprowadzono żadnych ukierunkowanych badań oceniających wpływ zaburzeń czynności nerek lub wątroby na farmakokinetykę bimekizumabu.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakokinetyczne

Przewiduje się, że bimekizumab – przeciwciało monoklonalne klasy IgG – jest wydalany w postaci niezmienionej drogą nerkową w niewielkim stopniu i że ta droga wydalania ma niewielkie znaczenie. Analogicznie, przeciwciała IgG są eliminowane głównie na drodze katabolizmu wewnątrzkomórkowego i nie przewiduje się, aby zaburzenia czynności wątroby wywierały wpływ na klirens bimekizumabu. Z populacyjnych analiz farmakokinetycznych wynika, że markery czynności wątroby (AlAT/bilirubina) nie miały żadnego wpływu na klirens bimekizumabu u pacjentów z łuszczycą plackowatą. Rasa W badaniu klinicznym dotyczącym farmakokinetyki nie zaobserwowano żadnych klinicznie znaczących różnic w ekspozycji na bimekizumab u uczestników pochodzenia japońskiego lub chińskiego w porównaniu z uczestnikami rasy kaukaskiej. Nie jest wymagana zmiana dawki.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Właściwości farmakokinetyczne

Płeć Populacyjne modelowanie farmakokinetyki wskazywało, że klirens pozorny (CL/F) u kobiet może być o 10% szybszy w porównaniu z mężczyznami, przy czym różnica ta nie ma znaczenia klinicznego. Nie jest wymagana zmiana dawki.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne, wynikające z badań reaktywności krzyżowej z tkankami, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym (z uwzględnieniem punktów końcowych dotyczących bezpieczeństwa farmakologicznego i oceny punktów końcowych związanych z płodnością) oraz oceny rozwoju prenatalnego i pourodzeniowego u małp cynomolgus, nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. U małp cynomolgus działania związane z bimekizumabem były ograniczone do zmian w obrębie błon śluzowych i skóry odpowiadających modulacji farmakologicznej mikroflory komensalnej. Nie przeprowadzono badań dotyczących mutagenności ani rakotwórczości bimekizumabu. Nie przewiduje się jednak, aby przeciwciała monoklonalne powodowały uszkodzenia DNA lub chromosomów. W 26-tygodniowym badaniu na małpach cynomolgus, dotyczącym toksyczności przewlekłej, nie zaobserwowano żadnych zmian przednowotworowych ani nowotworowych po podaniu dawki powodującej ekspozycję 109-krotnie wyższą niż ekspozycja u ludzi w przypadku dawki 320 mg podawanej co cztery tygodnie.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

W badaniu na małpach cynomolgus dotyczącym rozwoju okołoporodowego i pourodzeniowego bimekizumab podawany w okresie organogenezy aż do porodu w dawce powodującej ekspozycję 27- krotnie wyższą niż ekspozycja u ludzi w przypadku dawki 320 mg podawanej co cztery tygodnie w oparciu o AUC nie wykazywał żadnego wpływu na ciążę, poród, przeżywalność niemowląt, rozwój płodowy i pourodzeniowy. Stężenia bimekizumabu w surowicy młodych małp po urodzeniu były porównywalne ze stężeniami w surowicy u matek.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Dane farmaceutyczne

6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Glicyna Sodu octan trójwodny Kwas octowy lodowaty Polisorbat 80 Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Bimzelx 160 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Przechowywać w lodówce (2°C–8°C). Nie zamrażać. Przechowywać ampułko-strzykawkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Ampułko-strzykawkę można przechowywać w temperaturze pokojowej (do 25°C) maksymalnie jednorazowo przez 25 dni, chroniąc ją przed światłem. Po wyjęciu produktu z lodówki i przechowywaniu w tych warunkach należy wyrzucić go po upływie 25 dni albo po upływie terminu ważności nadrukowanego na pojemniku, w zależności od tego, który termin jest wcześniejszy.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Dane farmaceutyczne

Na opakowaniu przewidziano miejsce na datę, w którym należy odnotować datę wyjęcia produktu z lodówki. Bimzelx 320 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Przechowywać w lodówce (2°C–8°C). Nie zamrażać. Przechowywać ampułko-strzykawkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Ampułko-strzykawkę można przechowywać w temperaturze pokojowej (do 25°C) maksymalnie jednorazowo przez 25 dni, chroniąc ją przed światłem. Po wyjęciu produktu z lodówki i przechowywaniu w tych warunkach należy wyrzucić go po upływie 25 dni albo po upływie terminu ważności nadrukowanego na pojemniku, w zależności od tego, który termin jest wcześniejszy. Na opakowaniu przewidziano miejsce na datę, w którym należy odnotować datę wyjęcia produktu z lodówki. Bimzelx 160 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu półautomatycznym napełnionym Przechowywać w lodówce (2°C–8°C). Nie zamrażać. Przechowywać wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Dane farmaceutyczne

Wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony można przechowywać w temperaturze pokojowej (do 25°C) maksymalnie jednorazowo przez 25 dni, chroniąc go przed światłem. Po wyjęciu produktu z lodówki i przechowywaniu w tych warunkach należy wyrzucić go po upływie 25 dni albo po upływie terminu ważności nadrukowanego na pojemniku, w zależności od tego, który termin jest wcześniejszy. Na pudełku tekturowym przewidziano miejsce, w którym należy odnotować datę wyjęcia produktu z lodówki. Bimzelx 320 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu półautomatycznym napełnionym Przechowywać w lodówce (2°C–8°C). Nie zamrażać. Przechowywać wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony można przechowywać w temperaturze pokojowej (do 25°C) maksymalnie jednorazowo przez 25 dni, chroniąc go przed światłem.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Dane farmaceutyczne

Po wyjęciu produktu z lodówki i przechowywaniu w tych warunkach należy wyrzucić go po upływie 25 dni albo po upływie terminu ważności nadrukowanego na pojemniku, w zależności od tego, który termin jest wcześniejszy. Na pudełku tekturowym przewidziano miejsce, w którym należy odnotować datę wyjęcia produktu z lodówki. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Bimzelx 160 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Ampułko-strzykawka (ze szkła typu I) o pojemności 1 ml z korkiem z gumy bromobutylowej powlekanej fluoropolimerem, z zamocowaną igłą o rozmiarze 27 G i długości ½ cala oraz sztywną osłoną igły (składającą się z termoplastycznej elastomerowej nasadki na igłę i polipropylenowej sztywnej osłony igły), zamontowane w automatycznej osłonie igły. Opakowanie zawierające 1 ampułko-strzykawkę. Opakowanie zawierające 2 ampułko-strzykawki. Opakowanie zbiorcze zawierające 3 (3 opakowania po 1) ampułko-strzykawki. Opakowanie zbiorcze zawierające 4 (2 opakowania po 2) ampułko-strzykawki.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Dane farmaceutyczne

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. Bimzelx 320 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Ampułko-strzykawka (ze szkła typu I) o pojemności 2 ml z korkiem z gumy bromobutylowej powlekanej fluoropolimerem, z zamocowaną igłą o rozmiarze 27 G i długości ½ cala oraz sztywną osłoną igły (składającą się z termoplastycznej elastomerowej nasadki na igłę i polipropylenowej sztywnej osłony igły), zamontowane w automatycznej osłonie igły. Opakowanie zawierające 1 ampułko-strzykawkę. Opakowanie zbiorcze zawierające 3 (3 opakowania po 1) ampułko-strzykawki. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. Bimzelx 160 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu półautomatycznym napełnionym Wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony o pojemności 1 ml, zawierający ampułko-strzykawkę (ze szkła typu I), z korkiem z gumy bromobutylowej powlekanej fluoropolimerem, z zamocowaną igłą o rozmiarze 27 G i długości ½ cala oraz sztywną osłoną igły składającą się z termoplastycznej elastomerowej nasadki na igłę i polipropylenowej sztywnej osłony igły.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Dane farmaceutyczne

Opakowanie zawierające 1 wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony. Opakowanie zawierające 2 wstrzykiwacze półautomatyczne napełnione. Opakowanie zbiorcze zawierające 3 (3 opakowania po 1) wstrzykiwacze półautomatyczne napełnione. Opakowanie zbiorcze zawierające 4 (2 opakowania po 2) wstrzykiwacze półautomatyczne napełnione. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. Bimzelx 320 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu półautomatycznym napełnionym Wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony o pojemności 2 ml, zawierający ampułko-strzykawkę (ze szkła typu I), z korkiem z gumy bromobutylowej powlekanej fluoropolimerem, z zamocowaną igłą o rozmiarze 27 G i długości ½ cala oraz sztywną osłoną igły składającą się z termoplastycznej elastomerowej nasadki na igłę i polipropylenowej sztywnej osłony igły. Opakowanie zawierające 1 wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony. Opakowanie zbiorcze zawierające 3 (3 opakowania po 1) wstrzykiwacze półautomatyczne napełnione.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 320 mg

Dane farmaceutyczne

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Bimzelx 160 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Bimzelx 320 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Bimzelx 160 mg roztwór do wstrzykiwań w wstrzykiwaczu półautomatycznym napełnionym Bimzelx 320 mg roztwór do wstrzykiwań w wstrzykiwaczu półautomatycznym napełnionym 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Bimzelx 160 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Każda ampułko-strzykawka zawiera 160 mg bimekizumabu w 1 ml. Bimzelx 320 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Każda ampułko-strzykawka zawiera 320 mg bimekizumabu w 2 ml. Bimzelx 160 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu półautomatycznym napełnionym Każdy wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony zawiera 160 mg bimekizumabu w 1 ml. Bimzelx 320 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu półautomatycznym napełnionym Każdy wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony zawiera 320 mg bimekizumabu w 2 ml.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

Bimekizumab jest humanizowanym przeciwciałem monoklonalnym IgG1, wytwarzanym w linii komórkowej jajnika chomika chińskiego (Chinese hamster ovary, CHO) uzyskanej metodami inżynierii genetycznej z wykorzystaniem technologii rekombinacji DNA. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań (wstrzyknięcie) Roztwór jest przezroczysty do lekko opalizującego, bezbarwny lub o barwie jasnawobrązowawo- żółtej.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Wskazania do stosowania

4.1 Wskazania do stosowania Łuszczyca plackowata Produkt leczniczy Bimzelx jest wskazany do stosowania w leczeniu łuszczycy plackowatej o nasileniu od umiarkowanego do ciężkiego u osób dorosłych, które kwalifikują się do leczenia ogólnoustrojowego. Łuszczycowe zapalenie stawów Produkt leczniczy Bimzelx, w monoterapii lub w skojarzeniu z metotreksatem, jest wskazany do leczenia czynnego łuszczycowego zapalenia stawów u osób dorosłych, u których odpowiedź była niewystarczająca lub wystąpiła nietolerancja jednego lub kilku leków przeciwreumatycznych modyfikujących przebieg choroby (ang. Disease Modifying Antirheumatic Drugs, DMARD). Spondyloartropatia osiowa Spondyloartropatia osiowa bez zmian radiograficznych (ang. non-radiographic axial spondyloarthritis, nr-axSpA) Produkt leczniczy Bimzelx jest wskazany w leczeniu dorosłych z czynną spondyloartropatią osiową bez zmian radiograficznych, z obiektywnymi objawami stanu zapalnego, wskazywanymi przez podwyższone stężenie białka C-reaktywnego (CRP) i (lub) w obrazowaniu metodą rezonansu magnetycznego (NMR), u których odpowiedź była niewystarczająca lub wystąpiła nietolerancja niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ).

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Wskazania do stosowania

Zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa (AS, spondyloartropatia osiowa ze zmianami radiograficznymi) Produkt Bimzelx jest wskazany w leczeniu dorosłych z czynnym zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa, u których odpowiedź była niewystarczająca lub wystąpiła nietolerancja terapii konwencjonalnej. Ropne zapalenie apokrynowych gruczołów potowych (HS, ang. hidradenitis suppurativa ) Produkt leczniczy Bimzelx jest wskazany do stosowania w leczeniu czynnego ropnego zapalenia apokrynowych gruczołów potowych (trądziku odwróconego) o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego u osób dorosłych, u których nie wystąpiła wystarczająca odpowiedź na konwencjonalne leczenie ogólnoustrojowe HS (patrz punkt 5.1).

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Dawkowanie

4.2 Dawkowanie i sposób podawania Produkt leczniczy Bimzelx jest przeznaczony do stosowania zgodnie z zaleceniami i pod nadzorem lekarza mającego doświadczenie w rozpoznawaniu i leczeniu chorób, zgodnie ze wskazaniami dla produktu Bimzelx. Dawkowanie Łuszczyca plackowata Zalecana dawka do stosowania u pacjentów dorosłych z łuszczycą plackowatą wynosi 320 mg (podawana w postaci dwóch wstrzyknięć podskórnych po 160 mg lub jednego wstrzyknięcia podskórnego 320 mg) w tygodniach 0, 4, 8, 12 i 16, a następnie co osiem tygodni. Łuszczycowe zapalenie stawów Zalecana dawka do stosowania u pacjentów dorosłych z czynnym łuszczycowym zapaleniem stawów wynosi 160 mg (podawana jako jedno podskórne wstrzyknięcie 160 mg) co cztery tygodnie. W przypadku pacjentów z łuszczycowym zapaleniem stawów ze współistniejącą umiarkowaną lub ciężką łuszczycą plackowatą, zalecana dawka jest taka sama, jak w przypadku łuszczycy plackowatej [320 mg (podawanej jako dwa podskórne wstrzyknięcia po 160 mg lub jednego wstrzyknięcia podskórnego 320 mg) w tygodniu 0, 4, 8, 12 i 16, a następnie co osiem tygodni].

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Dawkowanie

Po 16 tygodniach zaleca się przeprowadzanie regularnej oceny skuteczności, a w przypadku braku możliwości utrzymania wystarczającej odpowiedzi klinicznej w zakresie stawów można rozważyć podawanie 160 mg co cztery tygodnie. Spondyloartropatia osiowa (nr-axSpA i AS) Zalecana dawka dla dorosłych ze spondyloartropatią osiową wynosi 160 mg (podawana jako jedno podskórne wstrzyknięcie 160 mg) co cztery tygodnie. Ropne zapalenie apokrynowych gruczołów potowych Zalecana dawka do stosowania u pacjentów dorosłych z ropnym zapaleniem apokrynowych gruczołów potowych wynosi 320 mg (podawana w postaci dwóch wstrzyknięć podskórnych po 160 mg lub jednego wstrzyknięcia podskórnego 320 mg) co 2 tygodnie do 16. tygodnia, a następnie co 4 tygodnie. W przypadku powyższych wskazań, należy rozważyć odstawienie leczenia u pacjentów, u których nie wykazano poprawy, w ciągu szesnastu tygodni leczenia.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Dawkowanie

Szczególne grupy pacjentów Pacjenci z nadwagą i z łuszczycą plackowatą W przypadku niektórych pacjentów z łuszczycą plackowatą (w tym z łuszczycowym zapaleniem stawów i współistniejącą łuszczycą o nasileniu od umiarkowanego do ciężkiego) i o masie ciała ≥120 kg, u których nie doszło do całkowitego ustąpienia zmian skórnych w tygodniu 16, lepszą odpowiedź na leczenie może zapewnić dawka 320 mg podawana co cztery tygodnie po tygodniu 16 (patrz punkt 5.1). Pacjenci w podeszłym wieku (≥65lat) Dostosowanie dawki nie jest wymagane (patrz punkt 5.2). Zaburzenia czynności nerek lub wątroby Nie badano stosowania bimekizumabu w tych populacjach pacjentów. Na podstawie farmakokinetyki uważa się, że dostosowanie dawki nie jest konieczne (patrz punkt 5.2). Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności bimekizumabu u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Dane nie są dostępne. Sposób podawania Ten produkt leczniczy podaje się we wstrzyknięciu podskórnym.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Dawkowanie

Dawka 320 mg może być podawana w postaci dwóch wstrzyknięć podskórnych po 160 mg lub jednego wstrzyknięcia podskórnego 320 mg. Odpowiednie miejsca wstrzyknięcia to uda, brzuch i ramiona. Należy zmieniać miejsca wstrzyknięcia i nie należy wykonywać wstrzyknięć w obrębie blaszek łuszczycowych ani w miejscach, w których skóra jest tkliwa, posiniaczona, zaczerwieniona albo stwardniała. Wstrzyknięcie w górną część ramięnia może wykonać tylko pracownik służby zdrowia lub opiekun. Nie wolno wstrząsać ampułko-strzykawek ani wstrzykiwaczy półautomatycznych napełnionych. Po odpowiednim przeszkoleniu w zakresie techniki wstrzyknięć podskórnych i w razie konieczności pod kontrolą medyczną pacjenci mogą samodzielnie wykonywać wstrzyknięcia produktu leczniczego Bimzelx przy użyciu ampułko-strzykawki lub wstrzykiwacza półautomatycznego napełnionego, jeśli lekarz uzna to za odpowiednie.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Dawkowanie

Należy poinstruować pacjentów, aby wstrzykiwali pełną objętość produktu leczniczego Bimzelx zgodnie z instrukcją stosowania zamieszczoną w ulotce dołączonej do opakowania.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Przeciwwskazania

4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Klinicznie istotne czynne zakażenia (np. czynna gruźlica, patrz punkt 4.4).

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Specjalne środki ostrozności

4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Identyfikowalność W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu. Zakażenia Stosowanie bimekizumabu może zwiększać ryzyko zakażeń, takich jak zakażenia górnych dróg oddechowych i kandydoza jamy ustnej (patrz punkt 4.8). Należy zachować ostrożność przy rozważaniu stosowania bimekizumabu u pacjentów z przewlekłym zakażeniem albo stwierdzonym w wywiadzie nawracającym zakażeniem. Nie wolno rozpoczynać leczenia bimekizumabem u pacjentów z jakimikolwiek klinicznie istotnymi czynnymi zakażeniami do momentu ustąpienia zakażenia albo zastosowania odpowiedniego leczenia (patrz punkt 4.3). Pacjentów leczonych bimekizumabem należy poinstruować, aby w razie wystąpienia objawów przedmiotowych albo podmiotowych wskazujących na zakażenie skonsultowali się z lekarzem. W przypadku wystąpienia u pacjenta zakażenia, należy uważnie go monitorować.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Specjalne środki ostrozności

Jeśli zakażenie stanie się ciężkie lub nie będzie reagować na standardową terapię, należy przerwać leczenie do momentu ustąpienia zakażenia. Ocena w kierunku gruźlicy przed rozpoczęciem leczenia Przed rozpoczęciem leczenia bimekizumabem należy ocenić czy pacjent nie jest zakażony gruźlicą. Nie należy podawać bimekizumabu pacjentom z czynną gruźlicą (patrz punkt 4.3). Należy obserwować pacjentów przyjmujących bimekizumab w kierunku objawów przedmiotowych i podmiotowych czynnej gruźlicy. W przypadku pacjentów, u których stwierdzono w wywiadzie utajoną albo czynną gruźlicę i u których nie można potwierdzić zastosowania odpowiedniego cyklu leczenia, należy rozważyć zastosowanie leczenia przeciwgruźliczego przed rozpoczęciem stosowania bimekizumabu. Nieswoiste zapalenie jelit Zgłaszano przypadki nowo występującego nieswoistego zapalenia jelit albo zaostrzenia nieswoistego zapalenia jelit po zastosowaniu bimekizumabu (patrz punkt 4.8).

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Specjalne środki ostrozności

Nie zaleca się stosowania bimekizumabu u pacjentów z nieswoistym zapaleniem jelit. W przypadku wystąpienia u pacjenta objawów przedmiotowych i podmiotowych nieswoistego zapalenia jelit albo zaostrzenia występującego wcześniej nieswoistego zapalenia jelit należy przerwać podawanie bimekizumabu i rozpocząć odpowiednie leczenie. Nadwrażliwość Podczas stosowania inhibitorów IL-17 obserwowano ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje anafilaktyczne. W przypadku wystąpienia ciężkiej reakcji nadwrażliwości należy natychmiast przerwać podawanie bimekizumabu i rozpocząć odpowiednie leczenie. Szczepienia Przed rozpoczęciem leczenia bimekizumabem należy rozważyć wykonanie wszystkich odpowiednich dla danego wieku szczepień zgodnie z aktualnymi wytycznymi dotyczącymi szczepień. Pacjentom leczonym bimekizumabem nie należy podawać szczepionek zawierających żywe drobnoustroje. Pacjenci leczeni bimekizumabem mogą przyjmować szczepionki inaktywowane, czyli niezawierające żywych drobnoustrojów.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Specjalne środki ostrozności

Zdrowe osoby, które przyjęły pojedynczą dawkę 320 mg bimekizumabu na dwa tygodnie przed szczepieniem z zastosowaniem inaktywowanej szczepionki sezonowej przeciwko grypie, wykazywały podobną odpowiedź immunologiczną jak osoby, które nie przyjmowały bimekizumabu przed szczepieniem. Substancje pomocnicze Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Interakcje

4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji. Nie ma bezpośrednich dowodów potwierdzających znaczenie IL-17A albo IL-17F w ekspresji enzymów z rodziny CYP450. Zwiększone stężenie cytokin podczas przewlekłego stanu zapalnego powoduje zahamowanie wytwarzania niektórych enzymów układu CYP450. Zatem leki przeciwzapalne, takie jak bimekizumab (inhibitor IL-17A i IL-17F), mogą powodować normalizację poziomu enzymów CYP450, której towarzyszy niższa ekspozycja na produkty lecznicze, metabolizowane przez CYP450. W związku z tym nie można wykluczyć klinicznie istotnego wpływu na substraty CYP450 o wąskim indeksie terapeutycznym, których dawkę dostosowuje się indywidualnie (np. warfarynę). W momencie rozpoczęcia leczenia bimekizumabem u pacjentów leczonych tego rodzaju produktami leczniczymi należy rozważyć kontrolę leczenia.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Interakcje

Analizy danych farmakokinetycznych (PK) populacji wykazały, że jednoczesne podawanie konwencjonalnych leków przeciwreumatycznych modyfikujących przebieg choroby (cDMARD, ang. disease modifying antirheumatics drugs ), w tym metotreksatu, lub wcześniejsza ekspozycja na leki biologiczne nie mają klinicznie istotnego wpływu na klirens bimekizumabu. Nie należy podawać jednocześnie z bimekizumabem szczepionek zawierających żywe drobnoustroje (patrz punkt 4.4).

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Kobiety w wieku rozrodczym Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną metodę antykoncepcji w trakcie leczenia i przez co najmniej 17 tygodni po zakończeniu leczenia. Ciąża Istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania bimekizumabu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na ciążę, rozwój zarodkowy/płodowy, poród ani rozwój pourodzeniowy (patrz punkt 5.3). Jako środek zapobiegawczy, zaleca się unikanie stosowania produktu Bimzelx w okresie ciąży. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy bimekizumab przenika do mleka ludzkiego. Nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodka/dziecka. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać podawanie produktu Bimzelx, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki. Płodność Nie oceniano wpływu bimekizumabu na płodność u ludzi.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na płodność (patrz punkt 5.3).

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Bimzelx nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Działania niepożądane

4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były zakażenia górnych dróg oddechowych (14,5%, 14,6%, 16,3%, 8,8% – odpowiednio w łuszczycy plackowatej , łuszczycowym zapaleniu stawów, spondyloartropatii osiowej [axSpA] i ropnym zapaleniu apokrynowych gruczołów potowych) oraz kandydoza jamy ustnej (7,3%, 2,3%, 3,7%, 5,6% – odpowiednio w PSO, PsA, axSpA i HS). Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych Działania niepożądane zaobserwowane w badaniach klinicznych i po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu (Tabela 1) sklasyfikowano zgodnie z klasyfikacją układów i narządów MedDRA według częstości występowania, zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Działania niepożądane

W badaniach klinicznych prowadzonych metodą ślepej próby i otwartych badaniach klinicznych bimekizumabem leczono łącznie 5862 pacjentów z łuszczycą plackowatą (PSO, ang. plaque psoriasis ), łuszczycowym zapaleniem stawów (PsA, ang. psoriatic arthritis ), spondyloartropatią osiową (ang. nr-axSpA i AS [nieradiograficzna postać spondyloartropatii osiowej i spondyloartropatia osiowa]) oraz ropnym zapaleniem apokrynowych gruczołów potowych (HS, ang. hidradenitis suppurativa ), stanowiących 11 468,6 pacjento-lat narażenia. Spośród nich ponad 4660 pacjentów było leczonych bimekizumabem przez co najmniej rok. Generalnie, profil bezpieczeństwa bimekizumabu jest spójny we wszystkich wskazaniach. Tabela 1: Wykaz działań niepożądanych

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Działania niepożądane

Klasyfikacja układówi narządów	Częstość	Działanie niepożądane
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze	Bardzo często	Zakażenia górnych dróg oddechowych
Często	Kandydoza jamy ustnej, zakażenia grzybicze, zakażenia ucha,zakażenia wirusem opryszczki pospolitej, kandydoza jamy ustnej i gardła, zapalenie żołądka i jelit,zapalenie mieszków włosowych,grzybicze zakażenie sromu i pochwy (w tym kandydoza)
Niezbyt często	Kandydoza błon śluzowych i skóry (w tym kandydoza przełyku),zapalenie spojówek
Zaburzenia krwi i układu chłonnego	Niezbyt często	Neutropenia
Zaburzenia układu nerwowego	Często	Ból głowy
Zaburzenia żołądka i jelit	Niezbyt często	Nieswoiste zapalenie jelit
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej	Często	Wysypka, zapalenie skóry i wyprysk, trądzik
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania	Często	Reakcje w miejscu wstrzyknięciaa, zmęczenie
a) W tym: rumień, reakcja, obrzęk, ból, opuchlizna, krwiak w miejscu wstrzyknięcia.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Działania niepożądane

Opis wybranych działań niepożądanych Zakażenia W okresie kontrolowanym placebo w ramach badań klinicznych III fazy dotyczących łuszczycy plackowatej zgłaszano zakażenia u 36,0% pacjentów leczonych bimekizumabem przez maksymalnie 16 tygodni w porównaniu z 22,5% pacjentów przyjmujących placebo. Poważne zakażenia występowały u 0,3% pacjentów leczonych bimekizumabem i u 0% pacjentów przyjmujących placebo. Większość zakażeń stanowiły inne niż poważne zakażenia górnych dróg oddechowych o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego, takie jak zapalenie jamy nosowo-gardłowej. U pacjentów leczonych bimekizumabem z wyższą częstością występowała kandydoza jamy ustnej oraz kandydoza jamy ustnej i gardła (odpowiednio 7,3% i 1,2% w porównaniu z 0% pacjentów przyjmujących placebo), co jest zgodne z mechanizmem działania bimekizumabu. Ponad 98% przypadków miało charakter inny niż poważny oraz nasilenie od łagodnego do umiarkowanego i nie wymagało przerwania leczenia.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Działania niepożądane

U pacjentów o masie ciała <70 kg kandydoza jamy ustnej występowała z nieznacznie wyższą częstością (8,5% w porównaniu z 7,0% u pacjentów o masie ciała ≥70 kg). W trakcie badań III fazy dotyczących łuszczycy plackowatej, w całym okresie leczenia, zgłaszano zakażenia u 63,2% pacjentów leczonych bimekizumabem (120,4 na 100 pacjentolat). Poważne zakażenia zgłaszano u 1,5% pacjentów leczonych bimekizumabem (1,6 na 100 pacjentolat; patrz punkt 4.4). Odsetki zakażeń obserwowanych w badaniach klinicznych III fazy u pacjentów z PsA i axSpA (nr- axSpA i AS) były podobne do wartości obserwowanych w przypadku łuszczycy plackowatej, z wyjątkiem kandydozy jamy ustnej i części ustnej gardła u pacjentów leczonych bimekizumabem, które były niższe i wynosiły odpowiednio 2,3% i 0% w PsA i 3,7% i 0,3% w przypadku axSpA w porównaniu do 0% w grupie otrzymującej placebo.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Działania niepożądane

Odsetki zakażeń obserwowanych w badaniach klinicznych III fazy u pacjentów z HS były podobne do wartości obserwowanych w przypadku innych wskazań. W okresie z grupą kontrolną otrzymującą placebo odsetki zakażeń kandydozą jamy ustnej u pacjentów leczonych bimekizumabem wynosiły odpowiednio 7,1% i 0% w porównaniu do 0% w grupie otrzymującej placebo. Neutropenia W badaniach III fazy dotyczących stosowania bimekizumabu w łuszczycy plackowatej obserwowano neutropenię. W całym okresie leczenia w ramach badań III fazy neutropenię stopnia 3 lub 4 zaobserwowano u 1% pacjentów leczonych bimekizumabem. Częstość występowania neutropenii w badaniach klinicznych PsA, axSpA (nr-axSpA i AS) i HS była podobna do obserwowanej w badaniach łuszczycy plackowatej. Większość przypadków miała charakter przejściowy i nie wymagała przerwania leczenia. Neutropenii nie towarzyszyły żadne ciężkie zakażenia.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Działania niepożądane

Nadwrażliwość Podczas stosowania inhibitorów IL-17 obserwowano ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje anafilaktyczne. Immunogenność Łuszczyca plackowata U około 45% pacjentów z łuszczycą plackowatą leczonych bimekizumabem przez maksymalnie 56 tygodni według zalecanego schematu dawkowania (320 mg co cztery tygodnie do tygodnia 16, a następnie 320 mg co osiem tygodni) doszło do wytworzenia przeciwciał przeciwlekowych. U około 34% pacjentów, u których doszło do wytworzenia przeciwciał przeciwlekowych (16% wszystkich pacjentów leczonych bimekizumabem), występowały przeciwciała, które sklasyfikowano jako neutralizujące. Łuszczycowe zapalenie stawów U około 31% pacjentów z łuszczycowym zapaleniem stawów leczonych bimekizumabem w zalecanym schemacie dawkowania (160 mg co cztery tygodnie) do 16 tygodni obecne były przeciwciała przeciwko lekowi.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Działania niepożądane

Spośród pacjentów z przeciwciałami przeciwko lekowi około 33% (10% wszystkich pacjentów leczonych bimekizumabem) miało przeciwciała, które zostały sklasyfikowane jako neutralizujące. Do 52. tygodnia u około 47% pacjentów z łuszczycowym zapaleniem stawów wcześniej nieleczonych biologicznymi lekami przeciwreumatycznymi modyfikującymi przebieg choroby (bDMARD) w badaniu BE OPTIMAL leczonych bimekizumabem w zalecanym schemacie dawkowania (160 mg co cztery tygodnie) miało przeciwciała przeciwko lekowi. Spośród pacjentów z przeciwciałami przeciwko lekowi około 38% (18% wszystkich pacjentów w badaniu BE OPTIMAL leczonych bimekizumabem) miało przeciwciała, które zostały sklasyfikowane jako neutralizujące. Spondyloartropatia osiowa (nr-axSpA i AS) Do 52. tygodnia u około 57% pacjentów z nr-axSpA leczonych bimekizumabem w zalecanym schemacie dawkowania (160 mg co cztery tygodnie) pojawiły się przeciwciała przeciwko lekowi.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Działania niepożądane

Spośród pacjentów z przeciwciałami przeciwko lekowi około 44% (25% wszystkich pacjentów leczonych bimekizumabem) miało przeciwciała, które zostały sklasyfikowane jako neutralizujące. Do 52. tygodnia około 44% pacjentów z AS leczonych bimekizumabem w zalecanym schemacie dawkowania (160 mg co cztery tygodnie) miało przeciwciała przeciwko lekowi. Spośród pacjentów z przeciwciałami przeciwko lekowi około 44% (20% wszystkich pacjentów leczonych bimekizumabem) miało przeciwciała, które zostały sklasyfikowane jako neutralizujące. Ropne zapalenie apokrynowych gruczołów potowych U około 59% pacjentów z HS leczonych bimekizumabem do 48 tygodni zgodnie z zalecanym schematem dawkowania (320 mg co 2 tygodnie do 16. tygodnia, a następnie 320 mg co 4 tygodnie) wytworzyły się przeciwciała przeciwlekowe. Spośród pacjentów, u których wytworzyły się przeciwciała przeciwlekowe, około 63% (37% wszystkich pacjentów leczonych bimekizumabem) miało przeciwciała sklasyfikowane jako neutralizujące.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Działania niepożądane

We wszystkich wskazaniach brak było klinicznie istotnego wpływu na odpowiedź, związanego z pojawieniem się przeciwciał przeciwko bimekizumabowi, ani nie stwierdzono wyraźnego powiązania pomiędzy immunogennością a zdarzeniami niepożądanymi występującymi w trakcie leczenia. Pacjenci w podeszłym wieku (≥65lat) Ekspozycja pacjentów w podeszłym wieku jest ograniczona. Stosowanie bimekizumabu u pacjentów w podeszłym wieku może wiązać się z większym prawdopodobieństwem wystąpienia określonych działań niepożądanych, takich jak kandydoza jamy ustnej, zapalenie skóry i wyprysk. W badaniach klinicznych III fazy nad łuszczycą plackowatą, w okresie kontrolowanym placebo, kandydozę jamy ustnej obserwowano u 18,2% pacjentów w wieku ≥65 lat w porównaniu z 6,3 % pacjentów w wieku <65 lat, a zapalenie skóry i wyprysk u 7,3% pacjentów wieku ≥65 lat w porównaniu z 2,8% pacjentów w wieku <65 lat.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Działania niepożądane

W badaniach klinicznych III fazy w łuszczycowym zapaleniu stawów, w okresie kontrolowanym placebo, kandydozę jamy ustnej obserwowano u 7,0% pacjentów w wieku ≥65 lat w porównaniu z 1,6% pacjentów w wieku <65 lat, a zapalenie skóry i wyprysk u 1,2% pacjentów wieku ≥65 lat w porównaniu z 2,0% pacjentów w wieku <65 lat. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Przedawkowanie

4.9 Przedawkowanie W badaniach klinicznych podawano pojedyncze dawki 640 mg dożylnie albo 640 mg podskórnie, a następnie 320 mg podskórnie co dwa tygodnie do łącznej liczby pięciu dawek bez występowania działań toksycznych wymagających zmniejszenia dawki. W przypadku przedawkowania zaleca się monitorowanie pacjenta w kierunku objawów przedmiotowych i podmiotowych działań niepożądanych oraz natychmiastowe rozpoczęcie właściwego leczenia objawowego.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki immunosupresyjne, inhibitory interleukin, kod ATC: L04AC21 Mechanizm działania Bimekizumab jest humanizowanym przeciwciałem monoklonalnym podklasy IgG1/κ, które wiąże się wybiórczo i z wysokim powinowactwem z cytokinami IL-17A, IL-17F i IL-17AF, blokując ich oddziaływanie z kompleksem receptorowym IL-17RA/IL-17RC. Zwiększone stężenia IL-17A i IL- 17F są związane z patogenezą szeregu chorób zapalnych o podłożu immunologicznym, w tym łuszczycy plackowatej, łuszczycowego zapalenia stawów, spondyloartropatii osiowej i ropnego zapalenia apokrynowych gruczołów potowych. IL-17A i IL-17F współdziałają i (lub) wykazują synergię z innymi cytokinami prozapalnymi w celu wywołania stanu zapalnego. IL17-F jest produkowana w znacznej ilości przez komórki odporności wrodzonej. Produkcja ta może być niezależna od IL-23.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Bimekizumab hamuje działanie tych cytokin prozapalnych, co skutkuje normalizacją stanu zapalnego skóry i znacznym spadkiem miejscowego i ogólnoustrojowego stanu zapalnego, a w efekcie złagodzeniem przedmiotowych i podmiotowych objawów klinicznych związanych z łuszczycą, łuszczycowym zapaleniem stawów, spondyloartropatią osiową i ropnym zapaleniem apokrynowych gruczołów potowych. W modelach in vitro wykazano, że bimekizumab hamuje ekspresję genów związanych z łuszczycą, produkcję cytokin, migrację komórek zapalnych i patologiczną osteogenezę w większym stopniu, niż inhibicja wyłącznie IL-17A. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Łuszczyca plackowata Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność bimekizumabu oceniano u 1480 pacjentów z łuszczycą plackowatą o nasileniu od umiarkowanego do ciężkiego w ramach trzech wieloośrodkowych, randomizowanych badań III fazy z grupą kontrolną otrzymującą placebo lub aktywny produkt porównawczy.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Pacjenci byli w wieku co najmniej 18 lat, mieli wartość wskaźnika nasilenia łuszczycy (Psoriasis Area and Severity Index, PASI) ≥12 punktów, procent zajętej powierzchni ciała (body surface area, BSA) ≥10%, wynik oceny ogólnej przez lekarza (Physician Global Assessment, PGA) ≥3 w 5-punktowej skali i kwalifikowali się do terapii układowej i (lub) fototerapii. Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania bimekizumabu oceniano w porównaniu z placebo i ustekinumabem (badanie BE VIVID – PS0009), w porównaniu z placebo (badanie BE READY – PS0013) oraz w porównaniu z adalimumabem (badanie BE SURE – PS0008). W badaniu BE VIVID oceniano 567 pacjentów przez 52 tygodnie, przy czym pacjentów zrandomizowano do grupy otrzymującej bimekizumab w dawce 320 mg co cztery tygodnie, ustekinumab (zależnie od masy ciała pacjenta w dawce 45 mg albo 90 mg w punkcie początkowym, w tygodniu 4, a następnie co 12 tygodni) albo placebo przez początkowe 16 tygodni, a następnie bimekizumab w dawce 320 mg co cztery tygodnie.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

W badaniu BE READY oceniano 435 pacjentów przez 56 tygodni. Pacjentów zrandomizowano do grupy otrzymującej bimekizumab w dawce 320 mg co cztery tygodnie albo do grupy otrzymującej placebo. W tygodniu 16 pacjenci, którzy osiągnęli odpowiedź PASI 90, przeszli do 40-tygodniowego okresu randomizowanego odstawienia. Pacjenci zrandomizowani początkowo do grupy otrzymującej bimekizumab w dawce 320 mg co cztery tygodnie zostali ponownie zrandomizowani do grupy otrzymującej bimekizumab w dawce 320 mg co cztery tygodnie, bimekizumab w dawce 320 mg co osiem tygodni albo placebo (tj. do grupy odstawienia bimekizumabu). Pacjenci zrandomizowani początkowo do grupy otrzymującej placebo w dalszym ciągu otrzymywali placebo, pod warunkiem, że osiągnęli odpowiedź PASI 90. Pacjenci, którzy nie osiągnęli odpowiedzi PASI 90 w tygodniu 16, przeszli do grupy leczenia doraźnego prowadzonego metodą otwartej próby i przyjmowali bimekizumab w dawce 320 mg co cztery tygodnie przez 12 tygodni.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Do grupy leczenia doraźnego prowadzonego przez 12 tygodni przeszli również pacjenci, u których doszło do nawrotu choroby (którzy nie osiągnęli odpowiedzi PASI 75) w trakcie okresu randomizowanego odstawienia. W badaniu BE SURE oceniano 478 pacjentów przez 56 tygodni. Pacjenci zostali zrandomizowani do grupy otrzymującej bimekizumab w dawce 320 mg co cztery tygodnie do tygodnia 56, grupy otrzymującej bimekizumab w dawce 320 mg co cztery tygodnie do tygodnia 16, a następnie bimekizumab w dawce 320 mg co osiem tygodni do tygodnia 56 albo grupy otrzymującej adalimumab zgodnie z zaleceniami zawartymi w charakterystyce produktu leczniczego do tygodnia 24, a następnie bimekizumab w dawce 320 mg co cztery tygodnie do tygodnia 56. Cechy charakterystyczne określane w punkcie początkowym były podobne we wszystkich trzech badaniach: pacjenci byli głównie płci męskiej (70,7%) i rasy białej (84,1%), średnia wieku wynosiła 45,2 lat (uczestnicy w wieku od 18 do 83 lat), przy czym 8,9% pacjentów było w wieku ≥65 lat.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Mediana wartości wyjściowej BSA wynosiła 20%, mediana wartości wyjściowych PASI wynosiła 18, a wartość wyjściowa IGA odpowiadająca ciężkiemu przebiegowi choroby występowała u 33% pacjentów. Mediana wartości wyjściowych w skali PSD (Patient Symtopms Diary, w której określa się bół, świąd i łuszczenie skóry wynosiła od 6 do 7 w skali od 0 do 10 punktów, a mediana wartości wyjściowej Wskaźnika Jakości Życia w Dermatologii (Dermatology Life Quality Index, DLQI) wynosiła 9. We wszystkich trzech badaniach 38% pacjentów przyjmowało wcześniej lek biologiczny; 23% pacjentów przyjmowało co najmniej jednen lek z grupy antagonistów IL- 17 (z udziału w badaniu wyłączeni byli pacjenci, u których doszło do pierwotnego niepowodzenia leczenia antagonistą IL-17), a 13% przyjmowało co najmniej jeden lek z grupy antagonistów czynnika martwicy nowotworu (tumor necrosis factor, TNF).

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

22% pacjentów nie poddawano wcześniej żadnemu leczeniu ogólnoustrojowemu (w tym z zastosowaniem leków niebiologicznych i biologicznych), a 39% pacjentów poddawano wcześniej fototerapii albo fotochemioterapii. Skuteczność bimekizumabu oceniano pod względem wpływu na chorobę skóry ogółem, poszczególne miejsca na ciele (owłosiona skóra głowy, paznokcie, dłonie i podeszwy stóp), objawów podmiotowych zgłaszanych przez pacjenta oraz wpływu na jakość życia. We wszystkich trzech badaniach dwoma równorzędnymi, głównymi punktami końcowymi były odsetki pacjentów, którzy osiągnęli 1) odpowiedź PASI 90 oraz 2) odpowiedź na leczenie w postaci wyniku oceny IGA „skóra czysta lub prawie czysta (wynik oceny IGA 0/1 i poprawa o co najmniej dwa punkty względem wartości wyjściowych) w tygodniu 16. We wszystkich trzech badaniach drugorzędowymi punktami końcowymi były odpowiedź PASI 100, odpowiedź IGA 0 w tygodniu 16 i odpowiedź PASI 75 w tygodniu 4.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Choroba skóry ogółem Leczenie bimekizumabem powodowało istotną poprawę w tygodniu 16 w zakresie punktów końcowych dotyczących skuteczności w porównaniu z placebo, ustekinumabem albo adalimumabem. Główne wyniki oceny skuteczności przedstawiono w Tabeli 2. Tabela 2: Zestawienie odpowiedzi klinicznych w badaniach BE VIVID, BE READY i BE SURE

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

	BE VIVID	BE READY	BE SURE
	Placebo(N=83)	Bimekizumab 320 mgco 4 tyg.(N=321)	Ustekinumab(N=163)	Placebo(N=86)	Bimekizumab 320 mgco 4 tyg.(N=349)	Bimekizumab 320 mgco 4 tyg.(N=319)	Adalimumab(N=159)
n (%)		n (%)	n (%)			n (%)
	n (%)			n (%)	n (%)
PASI 100Tydzień 16	0 (0,0)	188 (58,6)a	34 (20,9)	1 (1,2)	238 (68,2)a	194 (60,8)a	38 (23,9)
PASI 90Tydzień 16	4 (4,8)	273 (85,0)a, b	81 (49,7)	1 (1,2)	317 (90,8)a	275 (86,2)a	75 (47,2)
PASI 75
Tydzień 4	2 (2,4)	247 (76,9)a, b	25 (15,3)	1 (1,2)	265 (75,9)a	244 (76,5)a	50 (31,4)
Tydzień 16	6 (7,2)	296 (92,2)	119 (73,0)	2 (2,3)	333 (95,4)	295 (92,5)	110 (69,2)
IGA 0Tydzień 16	0 (0,0)	188 (58,6)a	36 (22,1)	1 (1,2)	243 (69,6)a	197 (61,8)	39 (24,5)
IGA 0/1Tydzień 16	4 (4,8)	270 (84,1)a, b	87 (53,4)	1 (1,2)	323 (92,6)a	272 (85,3)a	91 (57,2)
Całkowite PASI ≤2Tydzień 16	3 (3,6)	273 (85,0)	84 (51,5)	1 (1,2)	315 (90,3)	280 (87,8)	86 (54,1)
Złagodzeni e bólu ≥4 wg PSD (N)Tydzień 16	(N=48)5 (10,4)	(N=190)140 (73,7)	(N=90)54 (60,0)	(N=49)0 (0,0)	(N=209)148 (70,8)	(N=222)143 (64,4)	(N=92)43 (46,7)

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

	BE VIVID	BE READY	BE SURE
	Placebo(N=83)	Bimekizumab 320 mgco 4 tyg.(N=321)	Ustekinumab(N=163)	Placebo(N=86)	Bimekizumab 320 mgco 4 tyg.(N=349)	Bimekizumab 320 mgco 4 tyg.(N=319)	Adalimumab(N=159)
n (%)		n (%)	n (%)			n (%)
	n (%)			n (%)	n (%)
Złagodzeni e świądu ≥4 wg PSD (N)Tydzień 16	(N=53)6 (11,3)	(N=222)151 (68,0)	(N=104)57 (54,8)	(N=60)0 (0,0)	(N=244)161 (66,0)	(N=248)153 (61,7)	(N=107)42 (39,3)
Złagodzeni e łuszczenia się skóry ≥4 wg PSD (N)Tydzień 16	(N=56)6 (10,7)	(N=225)171 (76,0)	(N=104)59 (56,7)	(N=65)1 (1,5)	(N=262)198 (75,6)	(N=251)170 (67,7)	(N=109)42 (38,5)

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Bimekizumab 320 mg co 4 tyg. = bimekizumab co cztery tygodnie. Zastosowano imputację NRI (Non-Responder Imputation). Odpowiedź IGA 0/1 zdefiniowano jako skóra czysta (0) lub prawie czysta (1) i poprawa wyniku oceny w tygodniu 16 o co najmniej dwie kategorie względem wartości wyjściowych. Odpowiedź IGA 0 zdefiniowano jako skóra czysta i poprawa wyniku oceny w tygodniu 16 o co najmniej dwie kategorie względem wartości wyjściowych. PSD oznacza Patient Symptoms Diary, zwany jest także skalą P-SIM (Psoriasis Symptoms and Impacts Measure), która mierzy nasilenie objawów łuszczycy na skali od 0 (brak objawów) do 10 (bardzo ciężkie nasilenie objawów). Odpowiedź na leczenie zdefiniowano jako zmniejszenie wyniku oceny bólu, świądu i łuszczenia się skóry na skali od 0 do 10 o ≥4 punkty w tygodniu 16 względem wartości początkowych. a) p<0,001 w porównaniu z placebo (badania BE VIVID i BE READY), w porównaniu z adalimumabem (badanie BE SURE), z korektą uwzględniającą liczbę porównań.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

b) p<0,001 w porównaniu z ustekinumabem (badanie BE VIVID), z korektą uwzględniającą liczbę porównań. Bimekizumab wykazywał szybki początek działania. W badaniu BE VIVID odsetki odpowiedzi PASI 90 w tygodniu 2 i tygodniu 4 były znacznie wyższe wśród pacjentów leczonych bimekizumabem (odpowiednio 12,1% i 43,6%) w porównaniu z placebo (odpowiednio 1,2% i 2,4%) i ustekinumabem (odpowiednio 1,2% i 3,1%). W badaniu BE VIVID w tygodniu 52 pacjenci leczeni bimekizumabem (podawanym co cztery tygodnie) osiągali istotnie wyższe odsetki odpowiedzi niż pacjenci leczeni ustekinumabem w zakresie punktów końcowych dotyczących odpowiedzi PASI 90 (81,9% w przypadku bimekizumabu w porównaniu z 55,8% w przypadku ustekinumabu, p<0,001), IGA 0/1 (78,2% w przypadku bimekizumabu w porównaniu z 60,7% w przypadku ustekinumabu, p<0,001) i PASI 100 (64,5% w przypadku bimekizumabu w porównaniu z 38,0% w przypadku ustekinumabu). Tydzień Placebo (N=83) BKZ 320 mg co 4 tyg. (N=321) Uste (N=163)

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Odsetek pacjentów (%) Rysunek 1: Odsetki odpowiedzi PASI 90 w zależności od czasu w badaniu BE VIVID BKZ 320 mg co 4 tyg. = bimekizumab co cztery tygodnie; Uste = ustekinumab. Zastosowano imputację metodą NRI. W badaniu BE SURE w tygodniu 24 odpowiedzi PASI 90 i IGA 0/1 osiągał istotnie wyższy odsetek pacjentów leczonych bimekizumabem (grupy dawkowania co 4 tyg./co 4 tyg. i co 4 tyg./co 8 tyg. łącznie) w porównaniu z adalimumabem (odpowiednio 85,6% i 86,5% w porównaniu z odpowiednio 51,6% i 57,9%, p<0,001). W tygodniu 56 70,2% pacjentów leczonych bimekizumabem podawanym co 8 tyg. osiągnęło odpowiedź PASI 100. Spośród 65 pacjentów, u których w tygodniu 24 nie wystąpiła odpowiedź na adalimumab (< PASI 90), 78,5% osiągnęło odpowiedź PASI 90 po 16 tygodniach leczenia bimekizumabem. Profil bezpieczeństwa obserwowany u pacjentów, którzy zmienili lek z adalimumabu na bimekizumab, bez zachowania okresu wypłukiwania, był podobny do profilu u pacjentów, którym podawanie bimekizumabu rozpoczęto po wypłukaniu z organizmu wcześniejszych leków ogólnoustrojowych.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

BKZ 320 mg co 4 tyg./co 8 tyg. (N=161) ADA->BKZ 320 mg co 4 tyg. (n=159) BKZ 320 mg co 4 tyg. (N=158) ADA (n=159) Tydzień

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Odsetek odpowiedzi (%) Rysunek 2: Odsetki odpowiedzi PASI 90 w zależności od czasu w badaniu BE SURE BKZ 320 mg co 4 tyg. = bimekizumab co cztery tygodnie; BKZ 320 mg co 8 tyg. = bimekizumab co cztery tygodnie; ADA = adalimumab. Pacjenci w grupie BKZ co 4 tyg./co 8 tyg. przeszli z dawkowania co 4 tyg. na dawkowanie co 8 tyg. w tygodniu 16. Pacjenci w grupie otrzymującej ADA/BKZ 320 mg co 4 tyg. przeszli z ADA na BKZ co 4 tyg. w tygodniu 24. Zastosowano imputację metodą NRI. Wykazano skuteczność bimekizumabu niezależnie od wieku, płci, rasy, czasu trwania choroby, masy ciała, początkowego stopnia nasilenia choroby ocenianego według wskaźnika PASI i wcześniejszego leczenia z zastosowaniem leku biologicznego. Bimekizumab był skuteczny u pacjentów leczonych wcześniej lekami biologicznymi, w tym antagonistami TNF/antagonistami IL-17, oraz u pacjentów niepoddawanych wcześniej leczeniu ogólnoustrojowemu.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Nie badano skuteczności u pacjentów, u których doszło do pierwotnego niepowodzenia leczenia antagonistą IL-17. Na podstawie populacyjnej analizy PK/PD, której wyniki zostały potwierdzone przez dane kliniczne, pacjenci o wyższej masie ciała (≥120 kg), u których nie doszło do całkowitego ustąpienia zmian skórnych w tygodniu 16, odnosili korzyści z kontynuacji przyjmowania bimekizumabu w dawce 320 mg co cztery tygodnie (co 4 tyg.) po początkowych 16 tygodniach leczenia. W badaniu BE SURE pacjenci przyjmowali bimekizumab w dawce 320 mg co 4 tyg. do tygodnia 16, a następnie co 4 tyg. albo co osiem tygodni (co 8 tyg.) do tygodnia 56, niezależnie od statusu odpowiedzi na leczenie w tygodniu 16. Pacjenci w grupie ≥120 kg (N=37), którzy stosowali schemat leczenia podtrzymującego co 4 tyg., wykazywali większą poprawę w zakresie odpowiedzi PASI 100 w okresie od tygodnia 16 (23,5%) do tygodnia 56 (70,6%) w porównaniu z pacjentami, którzy stosowali schemat leczenia podtrzymującego co 8 tyg.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

(tydzień 16: 45,0% w porównaniu z tygodniem 56: 60,0%). U pacjentów leczonych bimekizumabem zaobserwowano złagodzenie łuszczycy w obrębie owłosionej skóry głowy, paznokci, dłoni i podeszew stóp w tygodniu 16 (patrz Tabela 3). Tabela 3: Odpowiedzi w obrębie owłosionej skóry głowy, dłoni i podeszew stóp oraz paznokci w tygodniu 16 w badaniach BE VIVID, BE READY i BE SURE

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

	BE VIVID	BE READY	BE SURE
	Placebo	Bimekizumab 320 mgco 4 tyg.	Ustekinumab	Placebo	Bimekizumab 320 mgco 4 tyg.	Bimekizumab 320 mgco 4 tyg.	Adalimumab
IGAw obrębie owłosionej skóry głowy (N)aIGA 0/1 w ob rębie owłosionej skóry głowy,n (%)	(72)11 (15,3)	(285)240 (84,2)b	(146)103 (70,5)	(74)5 (6,8)	(310)286 (92,3)b	(296)256 (86,5)	(138)93 (67,4)
pp-IGA (N)app-IGA 0/1, n (%)	(29)	(105)	(47)	(31)	(97)	(90)	(34)
	7 (24,1)	85 (81,0)	39 (83,0)	10 (32,3)	91 (93,8)	75 (83,3)	24 (70,6)
mNAPSI 100(N)a mNAPSI 100, n (%)	(51)4 (7,8)	(194)57 (29,4)	(109)15 (13,8)	(50)3 (6,0)	(210)73 (34,8)	(181)54 (29,8)	(95)21 (22,1)

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Bimekizumab 320 mg co 4 tyg. = bimekizumab co cztery tygodnie. Zastosowano imputację NR (Non responders imputation). Odpowiedzi IGA 0/1 w obrębie owłosionej skóry głowy oraz IGA 0/1 w obrębie dłoni i podeszew stóp zdefiniowano jako skóra czysta lub prawie czysta (1) i poprawę wyniku oceny o ≥2 kategorie względem wartości początkowych. a) Uwzględniono wyłącznie pacjentów z punktacją w skali IGA w obrębie owłosionej skóry głowy wynoszącą 2 lub więcej, z punktacją IGA w obrębie dłoni i podeszew stóp wynoszącą 2 lub więcej oraz z punktacją w skali mNAPSI (modified Nail Psoriasis and Severity Index >0 w punkcie początkowym. b) p<0,001 w porównaniu z placebo, z korektą uwzględniającą liczbę porównań. U pacjentów przyjmujących bimekizumab odpowiedzi wg IGA w obrębie owłosionej skóry głowy i w obrębie dłoni i podeszew stóp utrzymywały się do tygodnia 52/56. Łuszczyca paznokci ulegała dalszemu złagodzeniu po tygodniu 16.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

W badaniu BE VIVID w tygodniu 52 zmiany w obrębie paznokci ustąpiły całkowicie (mNAPSI 100) u 60,3% pacjentów leczonych bimekizumabem w dawce 320 mg co 4 tygodnie. W badaniu BE READY w tygodniu 56 zmiany w obrębie paznokci ustąpiły całkowicie odpowiednio u 67,7% i 69,8% pacjentów, którzy osiągnęli odpowiedź PASI 90 w tygodniu 16 i którzy przyjmowali bimekizumab w dawce 320 mg co osiem tygodni i bimekizumab w dawce 320 mg co cztery tygodnie. Utrzymanie odpowiedzi Tabela 4: Utrzymanie odpowiedzi na leczenie bimekizumabem w tygodniu 52 u pacjentów, którzy osiągnęli odpowiedzi PASI 100, PASI 90, IGA 0/1 i Całkowite PASI ≤2 w tygodniu 16*

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

PASI 100	PASI 90	IGA 0/1	Całkowite PASI ≤2
320 mg	320 mg	320 mg	320 mg	320 mg	320 mg	320 mg	320 mg
co 4 tyg.	co 8 tyg.	co 4 tyg.	co 8 tyg.	co 4 tyg.	co 8 tyg.	co 4 tyg.	co 8 tyg.
(N=355)	(N=182)	(N=516)	(N=237)	(N=511)	(N=234)	(N=511)	(N=238)
n (%)	n (%)	n (%)	n (%)	n (%)	n (%)	n (%)	n (%)
295 (83,1)	161 (88,5)	464 (89,9)	214 (90,3)	447 (87,5)	214 (91,5)	460 (90,0)	215 (90,3)

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

* Analiza zintegrowana badań BE VIVID, BE READY i BE SURE. Zastosowano imputację metodą NRI. 320 mg co 4 tyg.: bimekizumab w dawce 320 mg co cztery tygodnie, a następnie, od tygodnia 16, bimekizumab w dawce 320 mg co cztery tygodnie. 320 mg co 8 tyg.: bimekizumab w dawce 320 mg co cztery tygodnie, a następnie, od tygodnia 16, bimekizumab w dawce 320 mg co osiem tygodni. Trwałość odpowiedzi (po przerwaniu przyjmowania bimekizumabu) Rysunek 3: Odsetki odpowiedzi PASI 90 wśród pacjentów, którzy osiągnęli odpowiedź BKZ 320 mg co 4 tyg./placebo BKZ 320 mg co 4 tyg./BKZ 320 mg co 8 tyg. BKZ 320 mg co 4 tyg./BKZ 320 mg co 4 tyg. Tydzień

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Odsetek pacjentów (%) PASI 90 w tygodniu 16, w zależności od czasu – okres randomizowanego odstawienia w badaniu BE READY Zastosowano imputację metodą NRI. W tygodniu 16 okres randomizowanego odstawienia rozpoczęło 105 uczestników badania należących do grupy otrzymującej bimekizumab w dawce 320 mg co 4 tyg./grupa placebo, 100 uczestników należących do grupy otrzymującej bimekizumab w dawce 320 mg co 4 tyg./co 8 tyg. i 106 uczestników należących do grupy otrzymującej bimekizumab w dawce 320 mg co 4 tyg./co 4 tyg. W badaniu BE READY w przypadku pacjentów, którzy osiągnęli odpowiedź PASI 90 w tygodniu 16 oraz zostali ponownie zrandomizowani do grupy otrzymującej placebo i przerwali przyjmowanie bimekizumabu, mediana czasu do nawrotu choroby, definiowanego jako utrata odpowiedzi PASI 75, wynosiła około 28 tygodni (32 tygodnie po przyjęciu ostatniej dawki bimekizumabu).

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

88,1% tych pacjentów ponownie osiągnęło odpowiedź PASI 90 w ciągu 12 tygodni po wznowieniu leczenia bimekizumabem w dawce 320 mg co cztery tygodnie. Jakość życia związana ze zdrowiem/wyniki leczenia zgłaszane przez pacjenta We wszystkich trzech badaniach większy odsetek pacjentów leczonych bimekizumabem w porównaniu z pacjentami przyjmującymi placebo i aktywny produkt porównawczy nie odczuwał wpływu łuszczycy na ich jakość życia mierzoną wskaźnikiem DLQI (Dermatology Life Quality Index) dolegliwości skórnych na jakość życia (DLQI) w tygodniu 16 (Tabela 5). Tabela 5: Jakość życia w badaniach BE VIVID, BE READY i BE SURE

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

	BE VIVID	BE READY	BE SURE
	Placebo(N=83)n (%)	Bimekizu mab320 mgco 4 tyg.(N=321) n (%)	Ustekinumab(N=163) n (%)	Placebo(N=86)n (%)	Bimekizumab 320 mgco 4 tyg. (N=349) n (%)	Bimekizumab 320 mgco 4 tyg. (N=319) n (%)	Adalimumab(N=159) n (%)
DLQI 0/1aPunktwyjściowy	3 (3,6)	16 (5,0)	5 (3,1)	4 (4,7)	11 (3,2)	10 (3,1)	13 (8,2)
DLQI 0/1aTydzień 16	10 (12,0)	216 (67,3)	69 (42,3)	5 (5,8)	264 (75,6)	201 (63,0)	74 (46,5)

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

a) Wynik bezwzględny oceny według wskaźnika DLQI równy 0 albo 1 wskazuje na brak wpływu choroby na jakość życia związaną ze zdrowiem. Zastosowano imputację metodą NRI. Odsetki odpowiedzi DLQI 0/1 wzrastały w dalszym ciągu po tygodniu 16, a następnie utrzymywały się do tygodnia 52/56. W badaniu BE VIVID odsetek odpowiedzi DLQI 0/1 w tygodniu 52 wynosił 74,8% u pacjentów leczonych bimekizumabem w dawce 320 mg co 4 tygodnie. W badaniu BE SURE odsetek odpowiedzi DLQI 0/1 w tygodniu 56 wynosił 78,9% i 74,1% u pacjentów leczonych bimekizumabem w dawce 320 mg odpowiednio co 8 i co 4 tygodnie. Badanie fazy III kontynuacja badań prowadzona metodą otwartej próby Pacjenci, którzy ukończyli jedno z głównych badań fazy III („badania macierzyste”) mogli wziąć udział w trwającej 144 tygodnie kontynuacji badania prowadzonej metodą otwartej próby (PS0014) w celu oceny długoterminowego bezpieczeństwa i skuteczności bimekizumabu.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

344 pacjentów, którzy byli leczeni bimekizumabem w dawce 320 mg co 8 tygodni (BKZ 320 mg co 8 tygodni) lub co 4 tygodnie (BKZ 320 mg co 4 tygodnie) podczas badania macierzystego i którzy osiągnęli PASI 90 na koniec badania macierzystego, otrzymywali bimekizumab w dawce 320 mg co 8 tygodni w trakcie całego badania PS0014. Spośród tych pacjentów 293 (85,2%) ukończyło 144 tygodnie leczenia bimekizumabem w dawce 320 mg co 8 tygodni. 48 pacjentów (14,0%) przerwało udział w badaniu w okresie leczenia; spośród nich 21 (6,1%) przerwało udział z powodu zdarzenia niepożądanego, a 4 (1,2%) przerwało udział z powodu braku skuteczności. Wśród pacjentów pozostających w badaniu, poprawa osiągnięta dzięki bimekizumabowi w zakresie punktów końcowych skuteczności PASI 90 i IGA 0/1 w badaniach macierzystych została utrzymana przez dodatkowe 144 tygodnie leczenia prowadzonego metodą otwartej próby.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Badanie fazy 3b bezpośrednio porównujące bimekizumab z sekukinumabem Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania bimekizumabu oceniano również w badaniu prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby w porównaniu z sekukinumabem, inhibitorem IL-17A (BE RADIANT – PS0015). Pacjenci zostali zrandomizowani do grupy otrzymującej bimekizumab (N=373, 320 mg w tygodniu 0, 4, 8, 12 i 16 (co 4 tyg.), a następnie 320 mg co 4 tygodnie (co 4 tyg./co 4 tyg.) lub 320 mg co 8 tygodni (co 4 tyg./co 8 tyg.)) albo sekukinumab (N=370, 300 mg w tygodniu 0,1, 2, 3, 4, a następnie 300 mg co 4 tygodnie). Dane wyjściowe były zgodne z danymi populacji pacjentów z łuszczycą plackowatą o nasileniu od umiarkowanego do ciężkiego, mediana BSA wynosiła 19%, a mediana wskaźnika PASI była równa 18. Pacjenci leczeni bimekizumabem osiągnęli istotnie wyższe odsetki odpowiedzi w porównaniu z sekukinumabem w zakresie głównego punktu końcowego, tj. PASI 100 (całkowite ustąpienie zmian skórnych) w tygodniu 16.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Istotnie wyższy odsetek odpowiedzi uzyskano również podczas stosowania bimekizumabu w odniesieniu do drugorzędowego punktu końcowego, tj. PASI 100 w tygodniu 48 (zarówno w schemacie co 4 tyg./co 4 tyg., jak i co 4 tyg./co 8 tyg.). Zestawienie odsetków odpowiedzi PASI przedstawiono w Tabeli 6. Różnice w odsetku odpowiedzi między pacjentami leczonymi bimekizumabem a pacjentami przyjmującymi sekukinumab odnotowano już w tygodniu 1 w przypadku PASI 75 (odpowiednio 7,2% i 1,4%) i w tygodniu 2 w przypadku PASI 90 (odpowiednio 7,5% i 2,4%). Tabela 6: Odsetki odpowiedzi PASI w badaniu BE RADIANT – bimekizumab w porównaniu z sekukinumabem

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

	Tydzień 4	Tydzień 16	Tydzień 48a)
	Bimekizumab320 mg co4 tyg.	Sekukinumab	Bimekizumab320 mg co4 tyg.	Sekukinumab	Bimekizumab320 mg co4 tyg./co4 tyg.	Bimekizumab320 mg co4 tyg./co8 tyg.	Sekukinumab
(N=373)	(N=370)	(N=373)	(N=370)	(N=147)	(N=215)	(N=354)
n (%)	n (%)	n (%)	n (%)	n (%)	n (%)	n (%)
PASI 100	52 (13,9)	23 (6,2)	230 (61,7)*	181 (48,9)	108 (73,5)*	142 (66,0)*	171 (48,3)
PASI 90	134 (35,9)	65 (17,6)	319 (85,5)	275 (74,3)	126 (85,7)	186 (86,5)	261 (73,7)
PASI 75	265 (71,0)*	175 (47,3)	348 (93,3)	337 (91,1)	134 (91,2)	196 (91,2)	301 (85,0)
Całkowite PASI <2	151 (40,5)	75 (20,3)	318 (85,3)	283 (76,5)	127 (86,4)	186 (86,5)	269 (76,0)

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

a) Dane pochodzą z populacji poddawanej leczeniu podtrzymującemu, składającej się z pacjentów, którzy przyjęli co najmniej jedną dawkę leku stosowanego w ramach badania w tygodniu 16 lub później. *p<0,001 w porównaniu z sekukinumabem, z korektą uwzględniającą liczbę porównań. Zastosowano imputację metodą NRI. Odsetki odpowiedzi PASI 100 na leczenie bimekizumabem i sekukinumabem do tygodnia 48 przedstawiono na Rysunku 4. Tydzień BKZ 320 mg co 4 tyg./co 8 tyg. (N=215) BKZ 320 mg co 4 tyg./co 4 tyg. (N=147) Seku 300 mg co 4 tyg. (N=354)

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Odsetek pacjentów (%) Rysunek 4: Odsetki odpowiedzi PASI 100 w zależności od czasu w badaniu BE RADIANT Zastosowano imputację metodą NRI. Populacja poddawana leczeniu podtrzymującemu składa się z pacjentów, którzy przyjęli co najmniej jedną dawkę leku stosowanego w ramach badania w tygodniu 16 lub później. Skuteczność bimekizumabu w badaniu BE RADIANT odpowiadała skuteczności wykazanej w badaniach BE VIVID, BE READY i BE SURE. Łuszczycowe zapalenie stawów (ang. Psoriatic Arthritis, PsA) Bezpieczeństwo i skuteczność bimekizumabu oceniano u 1112 dorosłych pacjentów (w wieku co najmniej 18 lat) z czynnym łuszczycowym zapaleniem stawów (PsA) w dwóch wieloośrodkowych badaniach randomizowanych, prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby, z grupą kontrolną otrzymującą placebo (PA0010 – BE OPTIMAL i PA0011- BE COMPLETE). Badanie BE OPTIMAL obejmowało grupę otrzymującą porównawczą substancję czynną (adalimumab) (N=140).

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

W przypadku obu badań u pacjentów rozpoznano czynne łuszczycowe zapalenie stawów co najmniej 6 miesięcy wcześniej na podstawie kryteriów klasyfikacji łuszczycowego zapalenia stawów (ang. Classification Criteria for Psoriatic Arthritis, CASPAR) i stwierdzono czynną chorobę z liczbą bolesności stawów (ang. tender joint count, TJC) ≥ 3 i obrzękiem stawów (ang. swollen joint count, SJC) ≥ 3. U pacjentów rozpoznano PsA przez medianę 3,6 roku w badaniu BE OPTIMAL i 6,8 roku w badaniu BE COMPLETE. Do badań tych włączono pacjentów z każdym podtypem PsA, w tym z wielostawowym symetrycznym zapaleniem stawów, oligostawowym asymetrycznym zapaleniem stawów, przewagą zapalenia międzypaliczkowych stawów dystalnych, przewagą zapalenia stawów kręgosłupa i postacią okaleczającą zapalenia stawów. W pomiarze wyjściowym u 55,9% pacjentów stwierdzono zajęcie ≥ 3% powierzchni ciała (ang. Body Surface Area, BSA) przez czynną łuszczycę plackowatą.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

U 10,4% pacjentów w pomiarze wyjściowym stwierdzono umiarkowaną lub ciężką łuszczycę plackowatą, a u 31,9% i 12,3% odpowiednio zapalenie przyczepów ścięgnistych i zapalenie palca . Pierwszorzędowym punktem końcowym skuteczności w obu badaniach była odpowiedź zgodnie z kryteriami Amerykańskiego Towarzystwa Reumatologicznego (ang. American College of Rheumatology, ACR) 50 w 16. tygodniu. W badaniu BE OPTIMAL oceniono 852 pacjentów, którzy nie byli wcześniej narażeni na działanie jakichkolwiek biologicznych leków przeciwreumatycznych modyfikujących przebieg choroby (ang. biologic disease-modifying anti-rheumatic drug, bDMARD) w leczeniu łuszczycowego zapalenia stawów lub łuszczycy. Pacjenci zostali zrandomizowani (3:2:1) do grupy otrzymującej bimekizumab w dawce 160 mg co 4 tygodnie do 52 tygodni lub do grupy otrzymującej placebo do 16 tygodnia, a następnie bimekizumab w dawce 160 mg co 4 tygodnie do 52 tygodni lub do grupy otrzymującej lek porównawczy z substancją czynną (adalimumab 40 mg co 2 tygodnie) do 52 tygodni.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

W tym badaniu 78,3% pacjentów otrzymało wcześniejsze leczenie ≥ 1 lekiem cDMARD, a 21,7% pacjentów nie było wcześniej leczonych lekiem cDMARD. W pomiarze wyjściowym badania 58,2% pacjentów otrzymywało jednocześnie metotreksat (MTX), 11,3% pacjentów przyjmowało jednocześnie lek cDMARD inny niż MTX, a 30,5% pacjentów nie otrzymywało leków cDMARD. W badaniu BE COMPLETE oceniono 400 pacjentów z niewystarczającą odpowiedzią (brak skuteczności) lub nietolerancją na jeden lub dwa inhibitory czynnika martwicy nowotworu (anty- TNFα – IR) w leczeniu łuszczycowego zapalenia stawów lub łuszczycy. Pacjenci zostali zrandomizowani (2:1) do grupy otrzymującej bimekizumab 160 mg co 4 tygodnie lub do grupy otrzymującej placebo do 16 tygodnia. W pomiarze wyjściowym badania 42,5% pacjentów otrzymywało jednocześnie MTX, 8,0% otrzymywało jednocześnie lek cDMARD inny niż MTX, a 49,5% nie otrzymywało leków cDMARD.

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

W tym badaniu 76,5% uczestników uzyskało niewystarczającą odpowiedź na jeden inhibitor TNFα, 11,3% uczestników uzyskało niewystarczającą odpowiedź na dwa inhibitory TNFα, a u 12,3% uczestników wystąpiła nietolerancja na inhibitory TNFα. Objawy przedmiotowe i podmiotowe W 16. tygodniu badania u pacjentów nieleczonych wcześniej lekami bDMARD (BE OPTIMAL) i pacjentów leczonych inhibitorem anty-TNFα IR (BE COMPLETE) leczenie bimekizumabem spowodowało znaczne złagodzenie objawów przedmiotowych i podmiotowych oraz poprawę w zakresie pomiarów wskaźników czynnej choroby w porównaniu do uczestników z grupy placebo, przy podobnych wskaźnikach odpowiedzi obserwowanych w obu populacjach pacjentów (patrz tabela 7). Odpowiedzi kliniczne były utrzymane do 52. tygodnia w badaniu BE OPTIMAL, zgodnie z oceną za pomocą kryteriów ACR 20, ACR 50, ACR 70, MDA, PASI 90, PASI 100 i ACR 50/PASI 100. Tabela 7: Odpowiedź kliniczna w badaniu BE OPTIMAL i BE COMPLETE

CHPL leku Bimzelx, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 320 mg

Właściwości farmakodynamiczne

	BE OPTIMAL (pacjenci nieleczeni wcześniej lekiem bDMARD)	BE COMPLETE (inhibitor anty TNFα-IR)
Placebo (N=281) n (%)	BKZ160 mgco 4 tyg. (N=431) n (%)	Różnica w stosunku do placebo(95% CI)(d)	Grupa referencyjna(e) (adalimumab) (N=140)n (%)	Placebo (N=133) n (%)	BKZ 160mg co 4 tyg. (N=267)n (%)	Różnica w stosunku do placebo (95% CI)(d)
ACR 20
16. tydzień	67 (23,8)	268	38,3 (31,4,	96 (68,6)	21 (15,8)	179 (67,0)	51,2 (42,1,
24. tydzień	–	(62,2)	45,3)	99 (70,7)			60,4)
52. tydzień		282		102 (72,9)
		(65,4)
		307
		(71,2)
ACR 50
16. tydzień	28 (10,0)	189	33,9 (27,4,	64 (45,7)	9 (6,8)	116 (43,4)*	36,7 (27,7,
24. tydzień	–	(43,9)*	40,4)	66 (47,1)			45,7)
52. tydzień		196		70 (50,0)
		(45,5)
		235
		(54,5)
ACR 70
16. tydzień	12 (4,3)	105	20,1 (14,7,	39 (27,9)	1 (0,8)	71 (26,6)	25,8 (18,2,
24. tydzień	–	(24,4)	25,5)	42 (30,0)			33,5)
52. tydzień		126		53 (37,9)
		(29,2)
		169
		(39,2)
MDA(a)
16. tydzień	37 (13,2)	194	31,8 (25,2,	63 (45,0)	8 (6,0)	118 (44,2)*	38,2 (29,2,
24. tydzień	–	(45,0)*	38,5)	67 (47,9)			47,2)
52. tydzień		209		74 (52,9)
		(48,5)
		237
		(55,0)
Pacjenci zzajęciem ≥ 3% BSA	(N=140)	(N=217)		(N=68)	(N=88)	(N=176)
PASI 90
16. tydzień	4 (2,9)	133	58,4 (49,9,	28 (41,2)	6 (6,8)	121 (68,8)*	61,9 (51,5,
24. tydzień	–	(61,3)*	66,9)	32 (47,1)			72,4)
52. tydzień		158		41 (60,3)
		(72,8)
		155
		(71,4)
PASI 100
16. tydzień	3 (2,1)	103	45,3 (36,7,	14 (20,6)	4 (4,5)	103 (58,5)	54,0 (43,1,
24. tydzień	–	(47,5)	54,0)	26 (38,2)			64,8)
52. tydzień		122		33 (48,5)
		(56,2)
		132
		(60,8)