Menu

Lewometadon – wskazania – na co działa?

Lewometadon to substancja czynna stosowana w leczeniu uzależnienia od opioidów u osób dorosłych. Jego działanie polega na łagodzeniu objawów odstawienia oraz redukcji głodu narkotykowego, co umożliwia pacjentom podjęcie terapii psychospołecznej i powrót do normalnego funkcjonowania. Preparat ten ma szczególne zastosowanie w ramach leczenia substytucyjnego, a jego właściwości i bezpieczeństwo stosowania są ściśle monitorowane przez lekarzy.

Spis treści

Jak działa lewometadon?

Lewometadon należy do grupy leków opioidowych i jest syntetycznym związkiem chemicznym o silnym działaniu na układ nerwowy¹. Jako agonista receptorów opioidowych, działa podobnie do morfiny, łagodząc objawy odstawienia u osób uzależnionych od opioidów¹. Dzięki temu pozwala na kontrolowanie głodu narkotykowego oraz stabilizację pacjenta podczas terapii substytucyjnej. Efekt działania lewometadonu pojawia się zwykle w ciągu 1-2 godzin po podaniu doustnym i utrzymuje się przez wiele godzin, co umożliwia stosowanie leku raz na dobę².

Wskazania do stosowania lewometadonu

Wskazania u dorosłych

Lewometadon jest przeznaczony wyłącznie dla osób dorosłych. Głównym wskazaniem jest leczenie substytucyjne w przypadku uzależnienia od opioidów, które musi być prowadzone w połączeniu z odpowiednią opieką medyczną, społeczną i psychospołeczną³. Celem takiej terapii jest stabilizacja pacjenta, redukcja ryzyka związanych z używaniem nielegalnych opioidów oraz wsparcie procesu zdrowienia.

Leczenie substytucyjne uzależnienia od opioidów: Lewometadon pomaga złagodzić objawy odstawienia i głód narkotykowy, umożliwiając pacjentom funkcjonowanie bez konieczności sięgania po nielegalne opioidy³.
Wsparcie terapii psychospołecznej: Stosowanie lewometadonu pozwala na włączenie pacjenta do programów terapeutycznych, co zwiększa szanse na trwałą abstynencję i poprawę jakości życia³.

Wskazania u dzieci i młodzieży

Lewometadon nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie wiekowej⁴. Lek przeznaczony jest wyłącznie dla dorosłych.

Ważne dla pacjentów stosujących lewometadon:

Lek jest przeznaczony tylko dla osób dorosłych uzależnionych od opioidów i powinien być stosowany wyłącznie w ramach programu leczenia substytucyjnego³.
Nie należy podawać lewometadonu dzieciom ani młodzieży – istnieje wysokie ryzyko ciężkiego zatrucia już przy niskich dawkach⁵.
Lek wymaga ścisłego nadzoru medycznego i regularnych kontroli stanu zdrowia pacjenta⁶.

Wskazania w połączeniach z innymi substancjami czynnymi

Lewometadon stosowany jest samodzielnie w terapii substytucyjnej uzależnienia od opioidów. W źródłach nie podano informacji o stosowaniu go w połączeniu z innymi substancjami czynnymi w kontekście wskazań³.

Specjalne grupy pacjentów

Osoby starsze: Zaleca się zmniejszenie dawki lewometadonu u pacjentów w podeszłym wieku ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych oraz możliwość gromadzenia się leku w organizmie⁷.
Pacjenci z niewydolnością nerek: Również w tej grupie konieczne może być dostosowanie dawki, aby uniknąć kumulacji leku i związanych z tym powikłań⁷.
Kobiety w ciąży: Stosowanie lewometadonu w ciąży jest możliwe tylko wtedy, gdy jest to absolutnie konieczne i pod ścisłym nadzorem lekarza. Należy dokładnie monitorować zarówno matkę, jak i dziecko⁸.

Tabela – wskazania lewometadonu w różnych grupach pacjentów

Wskazanie	Dorośli	Dzieci > 12 lat	Dzieci < 12 lat	Osoby starsze	Pacjenci z niewydolnością nerek
Leczenie substytucyjne uzależnienia od opioidów	Tak	Nie	Nie	Tak, z modyfikacją	Tak, z modyfikacją

Bezpieczeństwo stosowania lewometadonu – o czym pamiętać?

Lek jest silnie uzależniający i wymaga stałej kontroli lekarskiej⁶.
Stosowanie lewometadonu może powodować poważne skutki uboczne, w tym depresję oddechową, zwłaszcza w połączeniu z alkoholem lub innymi lekami uspokajającymi⁹.
U osób nietolerujących opioidów nawet niewielkie dawki mogą być niebezpieczne⁵.
W ciąży i podczas karmienia piersią stosowanie lewometadonu wymaga szczególnej ostrożności i ścisłego nadzoru⁸.

Lewometadon jako skuteczny element terapii uzależnienia od opioidów

Lewometadon odgrywa ważną rolę w leczeniu substytucyjnym uzależnienia od opioidów u dorosłych, szczególnie tam, gdzie konieczne jest wsparcie w postaci farmakoterapii oraz opieki psychospołecznej³. Lek ten jest przeznaczony wyłącznie dla dorosłych i wymaga ścisłego nadzoru medycznego, zwłaszcza u osób starszych, pacjentów z niewydolnością nerek, kobiet w ciąży i karmiących piersią⁷⁸. Ze względu na ryzyko uzależnienia i poważnych działań niepożądanych, lewometadon powinien być stosowany wyłącznie zgodnie z zaleceniami lekarza, a leczenie prowadzone w odpowiednich warunkach terapeutycznych.

Pytania i odpowiedzi

Na co stosuje się lewometadon?

Lewometadon stosowany jest u dorosłych w leczeniu substytucyjnym uzależnienia od opioidów, w połączeniu z opieką medyczną i psychospołeczną.

Czy lewometadon można stosować u dzieci?

Nie, lewometadon nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 lat ze względu na brak danych dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa.

Czy lewometadon można stosować u osób starszych?

Tak, ale zwykle zaleca się mniejsze dawki i ścisły nadzór ze względu na większe ryzyko działań niepożądanych.

Czy lewometadon jest bezpieczny w ciąży?

Może być stosowany tylko wtedy, gdy jest to konieczne i pod ścisłym nadzorem lekarza, z uwzględnieniem możliwego wpływu na płód i noworodka.

Czas działania i dawkowanie lewometadonu

Lewometadon zaczyna działać po 1-2 godzinach od podania doustnego, a jego efekt utrzymuje się nawet do 22-48 godzin przy regularnym stosowaniu. Dzięki temu lek najczęściej przyjmuje się raz na dobę, co ułatwia pacjentom codzienne funkcjonowanie¹.

Objawy odstawienia opioidów a leczenie lewometadonem

Lewometadon skutecznie łagodzi objawy odstawienia opioidów, takie jak niepokój, ból, nudności czy potliwość, pozwalając pacjentom na stopniowe odzyskiwanie kontroli nad swoim życiem².

Ryzyko przedawkowania i bezpieczeństwo przechowywania

Lewometadon powinien być przechowywany w miejscu niedostępnym dla dzieci. Nawet niewielka ilość tej substancji może być niebezpieczna dla osób, które nie są przyzwyczajone do opioidów, zwłaszcza dla dzieci³.

Zobacz również:

Dawkowanie leku

Lewometadon to substancja czynna wykorzystywana w leczeniu substytucyjnym uzależnienia od opioidów u dorosłych. Dawkowanie tego leku jest indywidualnie dostosowywane do potrzeb pacjenta i wymaga ścisłej kontroli lekarskiej. Poznaj najważniejsze zasady bezpiecznego stosowania lewometadonu, różnice w dawkowaniu u osób starszych czy w szczególnych przypadkach zdrowotnych oraz kluczowe informacje dotyczące bezpieczeństwa terapii.

czytaj więcej ❯❯

Działania niepożądane i skutki uboczne

Lewometadon to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu uzależnienia od opioidów, która – jak każdy lek – może powodować działania niepożądane. Najczęściej są one łagodne, ale czasami mogą być poważniejsze i dotyczyć różnych układów organizmu, takich jak układ nerwowy, serce czy układ oddechowy. Warto wiedzieć, jakie objawy mogą się pojawić podczas terapii, aby szybko zareagować w przypadku ich wystąpienia.

czytaj więcej ❯❯

Mechanizm działania

Lewometadon to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu uzależnienia od opioidów. Jego mechanizm działania opiera się na oddziaływaniu na układ nerwowy, gdzie hamuje objawy odstawienia oraz pomaga w stabilizacji stanu pacjenta. Wyróżnia się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym i długim czasem działania, co pozwala na wygodne dawkowanie raz dziennie. Przedkliniczne badania pokazują, że lewometadon może wpływać na układ oddechowy i wątrobę, ale nie wykazuje działania rakotwórczego.

czytaj więcej ❯❯

Porównanie substancji czynnych

Lewometadon, metadon i buprenorfina to substancje czynne stosowane w leczeniu uzależnienia od opioidów oraz, w niektórych przypadkach, w terapii bólu. Każda z nich działa na organizm w nieco inny sposób i charakteryzuje się odmiennym profilem bezpieczeństwa. Wybór odpowiedniej substancji zależy od wielu czynników, w tym wieku pacjenta, stanu zdrowia oraz indywidualnych potrzeb terapeutycznych. Porównanie tych leków pozwala lepiej zrozumieć, kiedy są stosowane, jakie mają wskazania, przeciwwskazania i jakie środki ostrożności należy zachować podczas ich stosowania.

czytaj więcej ❯❯

Profil bezpieczeństwa

Lewometadon to substancja czynna stosowana przede wszystkim w terapii substytucyjnej u osób uzależnionych od opioidów. Chociaż jest skuteczny w łagodzeniu objawów odstawienia, jego stosowanie wymaga ścisłej kontroli, szczególnie u osób z chorobami nerek, wątroby, u kobiet w ciąży oraz seniorów. Ważne jest także zachowanie ostrożności w przypadku jednoczesnego stosowania innych leków oraz unikanie alkoholu podczas terapii. Poznaj szczegółowy profil bezpieczeństwa lewometadonu i dowiedz się, na co zwrócić uwagę podczas leczenia.

czytaj więcej ❯❯

Przeciwwskazania

Lewometadon to silny lek opioidowy wykorzystywany głównie w terapii substytucyjnej osób uzależnionych od opioidów. Stosowany zgodnie z zaleceniami, pozwala ograniczyć objawy odstawienia i prowadzić skuteczne leczenie. Jednak w niektórych przypadkach jego użycie jest bezwzględnie przeciwwskazane lub wymaga szczególnej ostrożności. Poznaj sytuacje, w których lewometadon nie powinien być stosowany, a także kiedy konieczna jest szczególna kontrola lekarska i ostrożność podczas terapii.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u dzieci

Stosowanie lewometadonu u dzieci budzi szczególne obawy ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie wiekowej. Dowiedz się, dlaczego lewometadon nie jest zalecany dla pacjentów pediatrycznych, jakie ryzyka mogą się z tym wiązać oraz jakie konsekwencje niesie przypadkowe spożycie tej substancji przez dzieci.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u kierowców

Lewometadon to substancja czynna wykorzystywana w leczeniu uzależnienia od opioidów, która może znacząco wpływać na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Przyjmowanie lewometadonu wiąże się z możliwością wystąpienia takich objawów jak zawroty głowy czy obniżona czujność, co stanowi realne zagrożenie dla bezpieczeństwa na drodze i podczas pracy z urządzeniami mechanicznymi. Warto poznać, jak działanie tej substancji może przełożyć się na codzienne funkcjonowanie i kiedy powrót do aktywności wymagających koncentracji jest możliwy.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie w ciąży

Lewometadon to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu uzależnienia od opioidów. U kobiet w ciąży i karmiących piersią decyzja o jej stosowaniu wymaga szczególnej rozwagi i ścisłego nadzoru lekarskiego. Przenikanie lewometadonu przez łożysko oraz do mleka matki może mieć wpływ na zdrowie dziecka, dlatego wszelkie decyzje dotyczące terapii powinny być podejmowane indywidualnie, z uwzględnieniem potencjalnych korzyści i zagrożeń.

czytaj więcej ❯❯

Rzedawkowanie substancji

Lewometadon to substancja wykorzystywana głównie w leczeniu uzależnienia od opioidów, jednak nawet niewielkie przedawkowanie może być bardzo niebezpieczne, szczególnie dla osób nieprzyzwyczajonych do leków opioidowych i dzieci. Objawy przedawkowania obejmują poważne zaburzenia oddychania, senność, utratę przytomności, a nawet zagrożenie życia. W razie zatrucia konieczna jest natychmiastowa pomoc medyczna i specjalistyczne leczenie, ponieważ skutki mogą być bardzo poważne.

czytaj więcej ❯❯

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Levomethadone Hydrochloride Molteni, 2,5 mg/mL, roztwór doustny 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Jeden mililitr roztworu doustnego zawiera 2,5 mg lewometadonu chlorowodorku. Substancje pomocnicze: jeden mililitr (mL) roztworu doustnego zawiera 1,5 mg metylu parahydroksybenzoesanu (E218). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór doustny. Przejrzysty, jasnobursztynowy płyn.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie substytucyjne jako konsekwencja uzależnienia od opioidów u osób dorosłych, w połączeniu z odpowiednią opieką medyczną, społeczną i psychospołeczną.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania W miarę możliwości należy przepisywać lewometadon w specjalnych placówkach leczniczych jako część zintegrowanej terapii substytucyjnej w leczeniu uzależnienia od opioidów u osób dorosłych, która obejmuje opiekę medyczną, społeczną i psychologiczną. Dawkowanie Dorośli Dawka ustalana jest na podstawie występowania objawów odstawienia i musi być dostosowana do każdego pacjenta zgodnie z indywidualną sytuacją i subiektywną oceną. Ogólnie, po ustaleniu dawki należy dążyć do podawania minimalnej dawki podtrzymującej. Aby zapobiec przedawkowaniu, podaje się dawkę początkową 15 do 20 mg lewometadonu chlorowodorku (co odpowiada 6 do 8 mL roztworu doustnego) pierwszego dnia, rano. W zależności od subiektywnie odczuwanego i obiektywnego działania, dodatkowo potrzebna dawka od 10 do 25 mg lewometadonu chlorowodorku (tj. 4 do 10 mL roztworu doustnego) podawana jest wieczorem pierwszego dnia. U pacjentów o niskim lub nieznanym progu tolerancji (np.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Dawkowanie
po zwolnieniu z więzienia) dawka początkowa nie powinna przekraczać 15 mg lewometadonu chlorowodorku (6 mL roztworu doustnego). Po 1 do 6 dniach, dobowa dawka podawana jest raz na dobę, rano. Przejście na pojedynczą dawkę dobową podawaną rano jest zwykle przeprowadzane stopniowo przy użyciu 5 mg lewometadonu chlorowodorku (2 mL roztworu doustnego). W przypadku niewystarczającej skuteczności (występowanie objawów odstawienia) lekarz może zwiększyć dawkę o 5 do 10 mg lewometadonu chlorowodorku (2-4 mL roztworu doustnego) na dobę. Dawka podtrzymująca zwykle jest osiągana po 1 do 6 dni i może wynosić do 60 mg lewometadonu chlorowodorku (24 mL roztworu doustnego), a w wyjątkowych sytuacjach może być znacznie większa. Dawka większa niż 50-60 mg lewometadonu chlorowodorku może być podawana tylko w wyjątkowych sytuacjach w przypadku udowodnionej konieczności, po wiarygodnym wykluczeniu jednoczesnego stosowania innych substancji odurzających.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Dawkowanie
Uwaga: W wyniku interakcji i (lub) indukcji enzymatycznej spowodowanych innymi produktami leczniczymi (patrz punkt 4.5), konieczna dobowa dawka lewometadonu może zostać zwiększona. Z tego względu należy monitorować pacjentów nawet o ustalonym, stabilnym leczeniu pod kątem wystąpienia ewentualnych objawów odstawienia i w razie potrzeby ponownie dostosować dawkę. Siła działania lewometadonu jest w przybliżeniu dwa razy większa niż racematu metadonu. Istnieje dowód świadczący, iż metabolizm lewometadonu zostaje wtórnie zwiększony po podaniu racematu metadonu, dlatego też proporcja może być zmieniona, w szczególności w przypadkach zamieniania z mieszaniny racemicznej na lewometadon. W konsekwencji, w takich przypadkach, schemat dawkowania musi być starannie dostosowany indywidualnie (patrz punkt 4.4). Pacjenci w podeszłym wieku Zaleca się zmniejszyć dawkę u pacjentów w podeszłym wieku.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Dawkowanie
Pacjenci z niewydolnością nerek i wątroby lub w złym stanie ogólnym Zaleca się zmniejszenie dawki u pacjentów z niewydolnością nerek lub ciężkimi, przewlekłymi zaburzeniami czynności wątroby lub w złym stanie ogólnym. Dzieci i młodzież Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności lewometadonu u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Lek Levomethadone Hydrochloride Molteni jest przeciwwskazany do stosowania u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat (patrz punkt 4.3). Sposób podawania Levomethadone Hydrochloride Molteni jest przeznaczony wyłącznie do podawania doustnego. Przepisana dawka może być przyjmowana w postaci, w jakiej lek jest dostarczany lub można go rozcieńczyć wodą lub bezalkoholowym napojem owocowym (np. sokiem pomarańczowym, syropem malinowym). Roztwór doustny zawarty w butelkach o objętości 60 i 100 mL można odmierzyć za pomocą dostarczonej pipety.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Dawkowanie
Zamocować pipetę na adapterze, następnie butelkę z dołączoną pipetą obrócić do góry dnem, tak aby żądana ilość roztworu mogła zostać zassana do pipety. Przed odłączeniem pipety od butelki, butelkę należy obrócić do poprzedniej pionowej pozycji (dnem do dołu), aby nadmiar pobranej ilości roztworu wlał się z powrotem do butelki. Roztwór doustny z wielodawkowej butelki o objętości 1000 mL można pobrać w miejscu wydawania leków przy użyciu załączonego do opakowania kubeczka dozującego lub np. dostępnego w sprzedaży skalibrowanego dozownika.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Równoczesne stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy (MAO) oraz okres do 2 tygodni od momentu odstąpienia tych leków. W czasie leczenia lewometadonem nie należy podawać opioidowych antagonistów lub innych agonistów lub antagonistów (np. pentazocyna i buprenorfina), z wyjątkiem leczenia przedawkowania. Depresja oddechowa. Obturacyjne choroby układu oddechowego. Pacjenci uzależnieni od leków nieopioidowych. Dzieci i młodzież w wieku poniżej 18 lat (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Dokładna ocena wskazań i szczegółowa kontrola medyczna są konieczne w następujących przypadkach: Ciąża i okres karmienia piersią (patrz punkt 4.6). Zmniejszona świadomość. Równoczesne stosowanie produktów leczniczych lub substancji działających hamująco na ośrodkowy układ nerwowy i odpowiednio oddechowy. Stany chorobowe, w których należy unikać depresji oddechowej. Umiarkowane do ciężkich zaburzenia ośrodka oddechowego i oddychania. Zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe. Niedociśnienie tętnicze w przypadku hipowolemii. Rozrost gruczołu krokowego z zatrzymaniem moczu. Zapalenie trzustki. Zaburzenia dróg żółciowych. Niedrożność i zapalne choroby jelit. Guz chromochłonny. Niedoczynność tarczycy. Bradykardia. Terapia lekami przeciwarytmicznymi klasy I i III. Płuca i oddychanie Lewometadon należy stosować ostrożnie u pacjentów z: astm?
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
przewlekłą obturacyjną chorobą płuc sercem płucnym ze znacznie zmniejszoną rezerwą oddechow? wcześniejszym zaburzeniem czynności oddechowej hipoksją czy hiperkapnią. Nawet standardowe dawki terapeutyczne leków opioidowych mogą zmniejszyć czynność ośrodka oddechowego u tych pacjentów, podczas gdy jednocześnie opór oddechowy może się zwiększyć aż do wystąpienia bezdechu. U pacjentów szczególnie podatnych na takie atopowe odczyny mogą wystąpić: zaostrzenie wcześniej istniejącej astmy, wysypki skórne i zmieniona liczba krwinek (eozynofilia). Ciśnienie wewnątrzczaszkowe Działanie środków odurzających prowadzące do depresji układu oddechowego oraz zwiększenia ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego może zostać istotnie zwiększone w przypadku istniejącego wcześniej zwiększonego ciśnienia wewnątrzczaszkowego.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Mając na uwadze profil terapeutyczny lewometadonu będącego agonistą receptorów µ, substancję czynną należy stosować z niezwykłą ostrożnością i to tylko wtedy, gdy jest to absolutnie konieczne w leczeniu takich pacjentów. Ryzyka związane z jednoczesnym stosowaniem z lekami uspokajającymi, takimi jak benzodiazepiny, lub lekami o podobnym działaniu: Jednoczesne stosowanie Levomethadone Hydrochloride Molteni i leków uspokajających, takich jak benzodiazepiny lub leków do nich podobnych może powodować sedację, depresję oddechową, śpiączkę i zgon. Ze względu na opisane ryzyka jednoczesne przepisywanie z lekami uspokajającymi powinno być zastrzeżone tylko dla pacjentów, dla których nie są dostępne inne metody leczenia. W przypadku podjęcia decyzji o przepisaniu Levomethadone Hydrochloride Molteni jednocześnie z lekami uspokajającymi, należy stosować najniższą skuteczną dawkę oraz możliwie najkrótszy czas leczenia.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Pacjentów należy uważnie obserwować pod kątem występowania oznak i objawów depresji oddechowej i sedacji. W tym względzie stanowczo zaleca się poinformowanie pacjentów oraz ich opiekunów, aby mieli świadomość możliwości wystąpienia tych objawów (patrz punkt 4.5). Ryzyko związane z jednoczesnym stosowaniem z alkoholem Jednoczesne stosowanie opioidów, w tym lewometadonu, i alkoholu może prowadzić do sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu. Należy unikać przyjmowania alkoholu podczas leczenia lewometadonem (patrz punkt 4.5). Zaburzenia związane ze stosowaniem opioidów (nadużywanie i zależność) Lewometadon jest opioidowym lekiem przeciwbólowym i sam w sobie jest wysoce uzależniający. Ma długi okres półtrwania i dlatego może się kumulować w organizmie. Pojedyncza dawka podawana w celu złagodzenia objawów, jeśli będzie powtarzana codziennie, może się skumulować i doprowadzić do zgonu. Stosowanie lewometadonu może powodować uzależnienie.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Jak w przypadku innych opioidów, w wyniku wielokrotnego podawania lewometadonu może rozwinąć się tolerancja oraz uzależnienie fizyczne i (lub) psychiczne. Odstawienie po wielokrotnym podaniu i (lub) w przypadku uzależnienia od leków opioidowych, bądź stosowania antagonisty opioidowego powoduje wystąpienie objawów odstawienia. Nadużywanie lub celowe niewłaściwe stosowanie produktu leczniczego Levomethadone Hydrochloride Molteni może prowadzić do przedawkowania i (lub) zgonu. Ryzyko rozwoju zaburzeń związanych ze stosowaniem opioidów jest zwiększone u pacjentów, u których w przeszłości lub w rodzinie (rodzice lub rodzeństwo) występowały zaburzenia związane ze stosowaniem substancji (w tym zaburzenia związane z używaniem alkoholu), u osób obecnie używających tytoniu lub u pacjentów, u których w przeszłości występowały inne zaburzenia psychiczne (np. duża depresja, zaburzenia lękowe i zaburzenia osobowości).
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Będzie konieczna stała obserwacja pacjenta w celu wykrycia, czy nie występują zachowania związane z poszukiwaniem leku (np. zbyt wczesne zgłaszanie próśb o uzupełnienie dawki). Obejmuje to przegląd jednoczesnego stosowania opioidów i leków psychoaktywnych (takich jak benzodiazepiny). U pacjentów z objawami przedmiotowymi i podmiotowymi zaburzeń związanych z używaniem opioidów (ang. Opioid Use Disorder, OUD) należy rozważyć konsultację ze specjalistą ds. uzależnień. Zaburzenia oddychania w czasie snu Opioidy mogą powodować zaburzenia oddychania w czasie snu, w tym ośrodkowy bezdech senny (ang. central sleep apnoea, CSA) i hipoksemię związaną ze snem. Stosowanie opioidów zwiększa ryzyko CSA w stopniu zależnym od dawki. U pacjentów z CSA należy rozważyć zmniejszenie całkowitej dawki opioidów. Równoczesne zażywanie Nadużycie substancji odurzających i substancji psychotropowych w czasie terapii substytucyjnej może prowadzić do sytuacji zagrażających życiu.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Należy tego bezwzględnie unikać. Ponadto należy regularnie kontrolować próbki moczu w celu wykrycia ewentualnego równoczesnego zażywania środków odurzających. Zmniejszenie stężenia hormonów płciowych i zwiększone stężenie prolaktyny Długotrwałe stosowanie opioidowych leków przeciwbólowych może być związane ze zmniejszonym stężeniem hormonów płciowych i zwiększonym stężeniem prolaktyny. Objawy obejmują obniżone libido, impotencję lub brak miesiączki. Hipoglikemia Hipoglikemię obserwowano w odniesieniu do przedawkowania metadonu (racemicznej mieszaniny lewometadonu i dekstrometadonu) lub zwiększania dawki. Zaleca się regularne monitorowanie stężenia cukru we krwi podczas zwiększania dawki (patrz punkt 4.8 i punkt 4.9). Pacjenci wysokiego ryzyka Szczególną ostrożność należy zachować w następujących przypadkach: Pacjenci z grup szczególnego ryzyka Ostre schorzenia jamy brzusznej Pacjenci ze znanym lub podejrzewanym wydłużeniem odstępu QT lub zaburzeniami równowagi elektrolitowej, zwłaszcza hipokaliemią / zaburzenia rytmu serca Niewydolność nadnerczy Dalsze informacje Zmniejszenie dawki zaleca się u pacjentów w podeszłym wieku oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, ciężkimi przewlekłymi zaburzeniami czynności wątroby lub w złym stanie ogólnym (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Podczas stosowania lewometadonu ważne jest, aby pamiętać, iż siła działania lewometadonu jest około dwukrotnie większa niż racematu metadonu (patrz także punkt 4.2). Stosowanie Levomethadone Hydrochloride Molteni przez osoby bez tolerancji na opiaty stanowi zagrożenie dla życia i może prowadzić do śmierci w wyniku zatrzymania oddechu. Z tego powodu należy obowiązkowo odpowiednio przechowywać lek, a przede wszystkim z dala od zasięgu dzieci. Levomethadone Hydrochloride Molteni jest przeznaczony wyłącznie do stosowania doustnego. Nadużywanie poprzez dożylne podawanie Levomethadone Hydrochloride Molteni może prowadzić do ciężkich działań niepożądanych, takich jak sepsa, zapalenie żył lub zatorowość płucna. Dzieci i młodzież Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Levomethadone Hydrochloride Molteni u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat z powodu braku danych klinicznych dotyczących jego skuteczności i bezpieczeństwa stosowania (patrz także punkt 4.3).
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Stosowanie Levomethadone Hydrochloride Molteni może powodować pozytywne wyniki testów antydopingowych. Ponadto, stosowanie Levomethadone Hydrochloride Molteni jako substancji dopingującej, może ciężko zaszkodzić zdrowiu pacjenta. Levomethadone Hydrochloride Molteni zawiera substancje pomocniczą metylu parahydroksybenzoesan (E218), która może powodować reakcje alergiczne (możliwe reakcje typu późnego). 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Zarówno interakcje farmakodynamiczne, jak i farmakokinetyczne mogą mieć wpływ na działanie lewometadonu. W zależności od dowodów klinicznych, w przypadku wystąpienia interakcji opisanych w poniższym punkcie, może być wymagane dostosowanie dawki lewometadonu i (lub) leków stosowanych jednocześnie. Następujące połączenia są przeciwwskazane (patrz punkt 4.3): W przypadku stosowania leków z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) w ciągu 14 dni przed zastosowaniem opioidów (petydyny), zgłaszano zagrażające życiu działanie na ośrodkowy układ nerwowy, oddychanie i krążenie związane z objawami depresyjnymi lub objawami pobudzenia.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Nie można wykluczyć takich reakcji podczas stosowania lewometadonu. U pacjentów uzależnionych od heroiny lub u pacjentów poddanych substytucyjnej terapii metadonem, pentazocyna i buprenorfina mogą powodować pojawienie się objawów odstawienia (patrz także punkt 4.3). Buprenorfiny nie należy stosować wcześniej niż po 20 godzinach od przerwania stosowania produktu Levomethadone Hydrochloride Molteni. W przypadku jednoczesnego stosowania lewometadonu z innymi produktami leczniczymi lub substancjami, należy wziąć pod uwagę następujące interakcje: Zwiększenie depresyjnego wpływu na ośrodkowy układ nerwowy i możliwe wystąpienie depresji oddechowej w przypadku jednoczesnego stosowania z następującymi produktami leczniczymi lub innymi substancjami: lekami przeciwbólowymi działającymi ośrodkowo (także innymi opioidami); alkoholem (patrz punkt 4.4); pochodnymi fenotiazyny; barbituranami i innymi nasennymi lekami oraz substancjami odurzającymi; trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi; lekami uspokajającymi, takimi jak benzodiazepiny lub lekami o podobnym działaniu: jednoczesne stosowanie opioidów z lekami uspokajającymi, takimi jak benzodiazepiny lub lekami o podobnym działaniu zwiększa ryzyko wystąpienia sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu z powodu addytywnego działania depresyjnego na ośrodkowy układ nerwowy.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Należy ograniczyć dawkę i czas trwania jednoczesnego leczenia (patrz punkt 4.4). Działanie lewometadonu może się nasilić z powodu stosowania przeciwnadciśnieniowych substancji czynnych, takich jak: rezerpina, klonidyna, urapidyl, prazosyna. W przypadku stosowania lewometadonu z poniższymi produktami leczniczymi i substancjami hamującymi metabolizm enzymatyczny lewometadonu w wątrobie (układ cytochromu P450), może wystąpić zwiększenie stężenia lewometadonu w osoczu oraz przedłużenie jego działania: cymetydyna, leki przeciwgrzybicze (np. itrakonazol, ketokonazol, worykonazol, flukonazol), antybiotyki makrolidowe, leki przeciwarytmiczne, środki antykoncepcyjne, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny [ang. selective serotonin reuptake inhibitors, SSRI], takie jak sertralina, fluwoksamina, fluoksetyna i paroksetyna, cyprofloksacyna. U ludzi lewometadon jest N-demetylowany przez różne izoenzymy CYP, w tym głównie CYP3A4, CYP2B6, CYP2C19 i CYP2D6.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Leki i substancje nasilające enzymatyczny metabolizm lewometadonu w wątrobie (induktory enzymatyczne) mogą odpowiednio zmniejszać stężenie lewometadonu w osoczu i skracać czas działania. Należą do nich: karbamazepina, fenobarbital, fenytoina, ryfampicyna, flunitrazepam, dziurawiec zwyczajny, spironolakton, kwas fusydynowy, efawirenz, newirapina, nelfinawir, rytonawir, amprenawir. Istnieje możliwość wystąpienia objawów odstawienia. Metamizol: Jednoczesne podawanie lewometadonu z metamizolem, który jest induktorem enzymów metabolizujących, w tym CYP2B6 i CYP3A4, może prowadzić do obniżenia stężenia lewometadonu w osoczu i potencjalnego zmniejszenia jego skuteczności klinicznej. Dlatego, zaleca się ostrożność podczas jednoczesnego stosowania metamizolu i lewometadonu; w razie potrzeby należy monitorować odpowiedź kliniczną i (lub) stężenie leku.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Leki serotoninergiczne: Zespół serotoninergiczny może wystąpić podczas jednoczesnego podawania metadonu (racemicznej mieszaniny lewometadonu i dekstrometadonu) z petydyną, inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) i substancjami działającymi serotoninergicznie, takimi jak selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (ang. serotonin norepinephrine reuptake inhibitor, SNRI) i trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (TLPD). Objawy zespołu serotoninowego mogą obejmować zmiany stanu psychicznego, niestabilność autonomicznego układu nerwowego, zaburzenia nerwowo-mięśniowe i (lub) objawy żołądkowo-jelitowe. Kannabidiol: Jednoczesne podawanie kannabidiolu może prowadzić do zwiększenia stężenia metadonu w osoczu. W przypadku jednoczesnego stosowania lewometadonu z innymi produktami leczniczymi lub substancjami metabolizowanymi przez enzymy wątrobowe lub mogącymi wpływać na wiązanie z białkami (lewometadon wiąże się przede wszystkim z kwaśną alfa-glikoproteiną i albuminą, patrz punkt 5.2), jak również po odstawieniu tych leków lub substancji, zaleca się staranne monitorowanie pacjentów pod kątem klinicznych objawów przedawkowania, niedostatecznego dawkowania lub objawów odstawienia oraz odpowiednie dostosowanie dawki.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Jednoczesne stosowanie opioidów i gabapentynoidów (gabapentyna i pregabalina) zwiększa ryzyko przedawkowania opioidów, depresji oddechowej i zgonu. Po jednoczesnym stosowaniu leków przeciwretrowirusowych istnieją doniesienia, że stężenie leków przeciwretrowirusowych w osoczu było zmniejszone (didanozyna i stawudyna) lub zwiększone (zydowudyna), podczas gdy stężenie lewometadonu w osoczu było niezmienione. U tych pacjentów konieczne jest ścisłe monitorowanie właściwej odpowiedzi klinicznej i objawów toksyczności. 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Stosowanie lewometadonu w ciąży jest dopuszczalne wyłącznie wtedy, gdy jest to ściśle wskazane i musi temu towarzyszyć odpowiedni nadzór, najlepiej w specjalistycznym ośrodku medycznym. Nie ma dostępnych danych z badań prospektywnych dotyczących stosowania lewometadonu u kobiet w ciąży.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Badania epidemiologiczne dotyczące ryzyka wad rozwojowych u dzieci, które były narażone na działanie metadonu in utero są sprzeczne i nie uwzględniają różnych obciążeń. Dotychczas nie ustalono związku przyczynowego między stosowaniem metadonu w ciąży a ryzykiem wystąpienia wad wrodzonych. Badania przedkliniczne dostarczyły oznak toksyczności reprodukcyjnej związanej ze stosowaniem metadonu (patrz punkt 5.3). W celu zminimalizowania ryzyka uszkodzenia płodu konieczne jest zagwarantowanie odpowiedniej substytucji oraz zapobiegania objawom odstawienia w okresie ciąży. Zmniejszenie dawki albo odstawienie leku podczas ciąży musi być zawsze przeprowadzane przy starannym monitorowaniu stanu matki i wyłącznie po wnikliwym rozważeniu stosunku korzyści do ryzyka. Z uwagi na potencjalną indukcję enzymatyczną w okresie ciąży konieczne może być zwiększenie dawki produktu leczniczego u niektórych kobiet w okresie ciąży w przypadku zaobserwowania objawów odstawienia, na podstawie danych klinicznych dotyczących farmakokinetyki metadonu.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Mając na względzie dobrostan płodu, wskazane może być podzielenie dawki dobowej w celu uniknięcia wysokich stężeń szczytowych w osoczu oraz kompensowania przyspieszonego rozkładu lewometadonu, a tym samym zapobiegania objawom odstawienia. Lewometadon przenika przez barierę łożyskową i jeśli zostanie zastosowany przed porodem lub w jego trakcie może prowadzić do depresji oddechowej u noworodka. Około 60-80% noworodków wymaga leczenia w warunkach szpitalnych z powodu noworodkowego zespołu abstynencyjnego. W przypadku noworodka odstawienie leku musi zostać przeprowadzone w odpowiednim oddziale intensywnej opieki pediatrycznej, gdyż leczenie lewometadonem może prowadzić do wystąpienia tolerancji i uzależnienia u płodu, jak również do wystąpienia u noworodka objawów odstawienia wymagających leczenia. Konieczne może być dostosowanie dawki (zwłaszcza zmniejszenie dawki) w ciągu 1-2 tygodni po porodzie.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Dzieci matek poddanych substytucji metadonem wykazują stosunkowo mniejszą masę urodzeniową i mniejszy obwód głowy w porównaniu z dziećmi nie narażonymi na działanie leków. Ponadto u dzieci z prenatalną ekspozycją na metadon obserwowano zwiększoną częstość występowania zapalenia ucha środkowego, objawów neurologicznych z zaburzeniami słuchu, opóźnienia rozwoju umysłowego i motorycznego oraz anomalii oczu. Zakłada się związek ze zwiększoną częstością występowania zespołu nagłej śmierci niemowląt (ang. Sudden Infant Death Syndrome, SIDS). Karmienie piersi? Lewometadon przenika do mleka ludzkiego w niewielkim stopniu. U niemowląt narażonych na działanie metadonu (racemicznej mieszaniny lewometadonu i dekstrometadonu) podawanego z mekiem matki zgłaszano działania niepożądane, w tym depresję oddechową i zmniejszoną świadomość, które mogą prowadzić do zgonu. Zidentyfikowane czynniki przyczyniające się do tego, to m.in.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
jednoczesne stosowanie leków działających depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy, czynniki genetyczne i przedawkowanie. Dla lewometadonu decyzja o zaleceniu karmienia piersią powinna uwzględniać poradę specjalisty klinicznego i należy rozważyć, czy kobieta przyjmuje stałą dawkę podtrzymującą lewometadonu i jakichkolwiek innych zakazanych substancji. Jeśli rozważane jest karmienie piersią, dawka lewometadonu powinna być jak najmniejsza. Lekarze powinni doradzać kobietom karmiącym piersią, aby obserwowały niemowlę w celu wykrycia sedacji i trudności w oddychaniu, a jeśli wystąpią, powinny natychmiast szukać pomocy medycznej. Chociaż ilość lewometadonu przenikająca do mleka ludzkiego nie jest wystarczająca do pełnego zahamowania objawów odstawienia u niemowląt karmionych piersią, może złagodzić nasilenie zespołu odstawienia u noworodka.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Jeśli konieczne jest przerwanie karmienia piersią, należy to robić stopniowo, ponieważ nagłe odstawienie dziecka od piersi może zwiększyć objawy odstawienia u niemowlęcia. Płodność Lewometadon nie zaburza płodności u kobiet. Badania na mężczyznach będących w trakcie leczenia podtrzymującego metadonem wykazały, że metadon obniża stężenie testosteronu w surowicy i znacznie zmniejsza objętość ejakulatu i ruchliwość plemników. Liczebność plemników u mężczyzn leczonych metadonem była dwukrotnie większa niż w grupie kontrolnej. Odzwierciedla to jednak brak rozcieńczenia płynem nasiennym. 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Levomethadone Hydrochloride Molteni wywiera znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, gdyż może powodować zawroty głowy i zmniejszać czujność. Pacjenci nie powinni prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn podczas przyjmowania Levomethadone Hydrochloride Molteni.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Czas, po którym takie czynności mogą być bezpiecznie wznowione w dużej mierze zależy od pacjenta i musi na to zezwolić lekarz. 4.8 Działania niepożądane Często, na początku leczenia substytucyjnego pojawiają się objawy odstawienia leków opioidowych, takie jak: lęk, jadłowstręt, nieskoordynowane i szybkie ruchy, skurcze jelit, depresja, biegunka, wymioty, gorączka, naprzemiennie dreszcze i uderzenia gorąca, ziewanie, gęsia skórka, zmniejszenie masy ciała, tachykardia, katar, kichanie, zwężenie źrenic, rozdrażnienie, senność, rozprzestrzeniający się ból, osłabienie, nadmierne pocenie się, zwiększone łzawienie, nudności, niepokój ruchowy, skurcze brzucha i drżenie. L. Molteni & C. dei F.lli Alitti Società di Esercizio S.p.A. 1.3.1 Product Information: Summary of Product Characteristics 10 (15) Występowanie działań niepożądanych zostało sklasyfikowane następująco: Bardzo często (≥ 1/10) Często (≥ 1/100 do < 1/10) Niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100) Rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000) Bardzo rzadko (< 1/10 000) Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Klasyfikacja układów i narządów (MedDRA) Częstość Zdarzenie niepożądane Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Niezbyt często do często: Brak apetytu.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Nieznana: Hipoglikemia. Zaburzenia psychiczne Nieznana: Uzależnienie. Zaburzenia układu nerwowego Niezbyt często do często: Zawroty głowy, uspokojenie polekowe, stan splątania, dezorientacja, bóle głowy, bezsenność, niepokój ruchowy, zmniejszenie libido i (lub) potencji, euforia, dysforia. Zaburzenia oka Niezbyt często do często: Zaburzenia widzenia. Zaburzenia serca Niezbyt często do często: Kołatanie serca, bradykardia. Rzadko do bardzo rzadko: Zaburzenia rytmu serca (utrata przytomności), zatrzymanie akcji serca. Zaburzenia naczyniowe Rzadko do bardzo rzadko: Ortostatyczne niedociśnienie tętnicze, zaburzenia krążenia, wstrząs, sączące krwawienie. Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Niezbyt często do często: Depresja oddechowa. Rzadko do bardzo rzadko: Zatrzymanie oddechu. Nieznana: Zespół ośrodkowego bezdechu sennego. Zaburzenia żołądka i jelit Niezbyt często do często: Wymioty, nudności, suchość w jamie ustnej, zaparcia.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Niezbyt często do często: Skurcz dróg żółciowych. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Niezbyt często do często: Pokrzywka i inne rodzaje wysypki skórnej, świąd. Zaburzenia nerek i dróg moczowych Niezbyt często do często: Zmniejszona objętość moczu, trudności w oddawaniu moczu. Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Niezbyt często do często: Nadmierne pocenie, omdlenia, osłabienie, obrzęki. Rzadko do bardzo rzadko: Uderzenia gorąca. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309. Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. 4.9 Przedawkowanie W szczególności u pacjentów nietolerujących leków opioidowych (przede wszystkim u dzieci), wystąpić może niebezpieczne zatrucie, także w przypadku dawek mniejszych niż te podane w terapii substytucyjnej: u dzieci w wieku do 5 lat zatrucie może wystąpić począwszy od 0,5 mg lewometadonu, u starszych dzieci począwszy od około 1,5 mg, a u dorosłych nietolerujących leków opioidowych począwszy od około 10 mg. Zalecane jest zmniejszenie dawki, jeżeli pacjenci wykazują oznaki i objawy nadmiernego działania lewometadonu, charakteryzujące się takimi zaburzeniami, jak: „uczucie wesołości”, zaburzona zdolność koncentracji, senność i możliwe zawroty głowy podczas stania.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Ponadto przedawkowanie charakteryzuje się depresją oddechową (oddech Cheyne-Stokesa, cyjanoza), nadmierną sennością z tendencją do zmniejszonej świadomości, a nawet śpiączką, zwężeniem źrenic, zwiotczeniem mięśni szkieletowych, zimną i wilgotną skórą oraz czasami bradykardią i niedociśnieniem tętniczym. Ciężkie zatrucia mogą spowodować zatrzymanie oddychania, niewydolność krążenia, zatrzymanie akcji serca i zgon. Zaobserwowano przypadki hipoglikemii. Po przedawkowaniu metadonu obserwowano występowanie toksycznej leukoencefalopatii. Obligatoryjna jest natychmiastowa pomoc na oddziale ratunkowym lub oddziale intensywnej opieki medycznej (np. intubacja i wentylacja). Do leczenia objawów zatrucia można użyć specyficznych antagonistów receptora opioidowego (np. naloksonu). Dawki poszczególnych antagonistów receptora opioidowego są różne.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
W szczególności istotne jest wzięcie pod uwagę, iż lewometadon może mieć długotrwałe działanie depresyjne na układ oddechowy (do 75 godzin), podczas gdy antagoniści receptora opioidowego działają znacznie krócej (od 1 do 3 godzin). Dlatego też w momencie zmniejszenia skutków działania antagonistów, może być konieczne ponowienie wstrzyknięcia. Konieczne może być podjęcie kroków zapobiegających utracie temperatury i utrzymanie odpowiedniej objętości wewnątrznaczyniowej. W przypadku doustnego zatrucia lewometadonem, płukanie żołądka można przeprowadzić tylko po podaniu antagonisty. Szczególnie istotne jest zabezpieczenie dróg oddechowych poprzez intubację zarówno w przypadku płukania żołądka, jak i przed podaniem antagonistów (możliwe wystąpienie wymiotów). W leczeniu zatruć alkoholem nie można stosować barbituranów, bemegridu, fenotiazyny i skopolaminy. Lewometadon nie podlega dializie.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Zarówno interakcje farmakodynamiczne, jak i farmakokinetyczne mogą mieć wpływ na działanie lewometadonu. W zależności od dowodów klinicznych, w przypadku wystąpienia interakcji opisanych w poniższym punkcie, może być wymagane dostosowanie dawki lewometadonu i (lub) leków stosowanych jednocześnie. Następujące połączenia są przeciwwskazane (patrz punkt 4.3): W przypadku stosowania leków z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) w ciągu 14 dni przed zastosowaniem opioidów (petydyny), zgłaszano zagrażające życiu działanie na ośrodkowy układ nerwowy, oddychanie i krążenie związane z objawami depresyjnymi lub objawami pobudzenia. Nie można wykluczyć takich reakcji podczas stosowania lewometadonu. U pacjentów uzależnionych od heroiny lub u pacjentów poddanych substytucyjnej terapii metadonem, pentazocyna i buprenorfina mogą powodować pojawienie się objawów odstawienia (patrz także punkt 4.3).
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Interakcje
Buprenorfiny nie należy stosować wcześniej niż po 20 godzinach od przerwania stosowania produktu Levomethadone Hydrochloride Molteni. W przypadku jednoczesnego stosowania lewometadonu z innymi produktami leczniczymi lub substancjami, należy wziąć pod uwagę następujące interakcje: Zwiększenie depresyjnego wpływu na ośrodkowy układ nerwowy i możliwe wystąpienie depresji oddechowej w przypadku jednoczesnego stosowania z następującymi produktami leczniczymi lub innymi substancjami: lekami przeciwbólowymi działającymi ośrodkowo (także innymi opioidami); alkoholem (patrz punkt 4.4); pochodnymi fenotiazyny; barbituranami i innymi nasennymi lekami oraz substancjami odurzającymi; trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi; lekami uspokajającymi, takimi jak benzodiazepiny lub lekami o podobnym działaniu: jednoczesne stosowanie opioidów z lekami uspokajającymi, takimi jak benzodiazepiny lub lekami o podobnym działaniu zwiększa ryzyko wystąpienia sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu z powodu addytywnego działania depresyjnego na ośrodkowy układ nerwowy.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Interakcje
Należy ograniczyć dawkę i czas trwania jednoczesnego leczenia (patrz punkt 4.4). Działanie lewometadonu może się nasilić z powodu stosowania przeciwnadciśnieniowych substancji czynnych, takich jak: rezerpina, klonidyna, urapidyl, prazosyna. W przypadku stosowania lewometadonu z poniższymi produktami leczniczymi i substancjami hamującymi metabolizm enzymatyczny lewometadonu w wątrobie (układ cytochromu P450), może wystąpić zwiększenie stężenia lewometadonu w osoczu oraz przedłużenie jego działania: cymetydyna, leki przeciwgrzybicze (np. itrakonazol, ketokonazol, worykonazol, flukonazol), antybiotyki makrolidowe, leki przeciwarytmiczne, środki antykoncepcyjne, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny [ang. selective serotonin reuptake inhibitors, SSRI], takie jak sertralina, fluwoksamina, fluoksetyna i paroksetyna, cyprofloksacyna. U ludzi lewometadon jest N-demetylowany przez różne izoenzymy CYP, w tym głównie CYP3A4, CYP2B6, CYP2C19 i CYP2D6.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Interakcje
Leki i substancje nasilające enzymatyczny metabolizm lewometadonu w wątrobie (induktory enzymatyczne) mogą odpowiednio zmniejszać stężenie lewometadonu w osoczu i skracać czas działania. Należą do nich: karbamazepina, fenobarbital, fenytoina, ryfampicyna, flunitrazepam, dziurawiec zwyczajny, spironolakton, kwas fusydynowy, efawirenz, newirapina, nelfinawir, rytonawir, amprenawir. Istnieje możliwość wystąpienia objawów odstawienia. Metamizol: Jednoczesne podawanie lewometadonu z metamizolem, który jest induktorem enzymów metabolizujących, w tym CYP2B6 i CYP3A4, może prowadzić do obniżenia stężenia lewometadonu w osoczu i potencjalnego zmniejszenia jego skuteczności klinicznej. Dlatego, zaleca się ostrożność podczas jednoczesnego stosowania metamizolu i lewometadonu; w razie potrzeby należy monitorować odpowiedź kliniczną i (lub) stężenie leku.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Interakcje
Leki serotoninergiczne: Zespół serotoninergiczny może wystąpić podczas jednoczesnego podawania metadonu (racemicznej mieszaniny lewometadonu i dekstrometadonu) z petydyną, inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) i substancjami działającymi serotoninergicznie, takimi jak selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (ang. serotonin norepinephrine reuptake inhibitor, SNRI) i trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (TLPD). Objawy zespołu serotoninowego mogą obejmować zmiany stanu psychicznego, niestabilność autonomicznego układu nerwowego, zaburzenia nerwowo-mięśniowe i (lub) objawy żołądkowo-jelitowe. Kannabidiol: Jednoczesne podawanie kannabidiolu może prowadzić do zwiększenia stężenia metadonu w osoczu. W przypadku jednoczesnego stosowania lewometadonu z innymi produktami leczniczymi lub substancjami metabolizowanymi przez enzymy wątrobowe lub mogącymi wpływać na wiązanie z białkami (lewometadon wiąże się przede wszystkim z kwaśną alfa-glikoproteiną i albuminą, patrz punkt 5.2), jak również po odstawieniu tych leków lub substancji, zaleca się staranne monitorowanie pacjentów pod kątem klinicznych objawów przedawkowania, niedostatecznego dawkowania lub objawów odstawienia oraz odpowiednie dostosowanie dawki.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Interakcje
Jednoczesne stosowanie opioidów i gabapentynoidów (gabapentyna i pregabalina) zwiększa ryzyko przedawkowania opioidów, depresji oddechowej i zgonu. Po jednoczesnym stosowaniu leków przeciwretrowirusowych istnieją doniesienia, że stężenie leków przeciwretrowirusowych w osoczu było zmniejszone (didanozyna i stawudyna) lub zwiększone (zydowudyna), podczas gdy stężenie lewometadonu w osoczu było niezmienione. U tych pacjentów konieczne jest ścisłe monitorowanie właściwej odpowiedzi klinicznej i objawów toksyczności.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Stosowanie lewometadonu w ciąży jest dopuszczalne wyłącznie wtedy, gdy jest to ściśle wskazane i musi temu towarzyszyć odpowiedni nadzór, najlepiej w specjalistycznym ośrodku medycznym. Nie ma dostępnych danych z badań prospektywnych dotyczących stosowania lewometadonu u kobiet w ciąży. Badania epidemiologiczne dotyczące ryzyka wad rozwojowych u dzieci, które były narażone na działanie metadonu in utero są sprzeczne i nie uwzględniają różnych obciążeń. Dotychczas nie ustalono związku przyczynowego między stosowaniem metadonu w ciąży a ryzykiem wystąpienia wad wrodzonych. Badania przedkliniczne dostarczyły oznak toksyczności reprodukcyjnej związanej ze stosowaniem metadonu (patrz punkt 5.3). W celu zminimalizowania ryzyka uszkodzenia płodu konieczne jest zagwarantowanie odpowiedniej substytucji oraz zapobiegania objawom odstawienia w okresie ciąży.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Zmniejszenie dawki albo odstawienie leku podczas ciąży musi być zawsze przeprowadzane przy starannym monitorowaniu stanu matki i wyłącznie po wnikliwym rozważeniu stosunku korzyści do ryzyka. Z uwagi na potencjalną indukcję enzymatyczną w okresie ciąży konieczne może być zwiększenie dawki produktu leczniczego u niektórych kobiet w okresie ciąży w przypadku zaobserwowania objawów odstawienia, na podstawie danych klinicznych dotyczących farmakokinetyki metadonu. Mając na względzie dobrostan płodu, wskazane może być podzielenie dawki dobowej w celu uniknięcia wysokich stężeń szczytowych w osoczu oraz kompensowania przyspieszonego rozkładu lewometadonu, a tym samym zapobiegania objawom odstawienia. Lewometadon przenika przez barierę łożyskową i jeśli zostanie zastosowany przed porodem lub w jego trakcie może prowadzić do depresji oddechowej u noworodka. Około 60-80% noworodków wymaga leczenia w warunkach szpitalnych z powodu noworodkowego zespołu abstynencyjnego.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
W przypadku noworodka odstawienie leku musi zostać przeprowadzone w odpowiednim oddziale intensywnej opieki pediatrycznej, gdyż leczenie lewometadonem może prowadzić do wystąpienia tolerancji i uzależnienia u płodu, jak również do wystąpienia u noworodka objawów odstawienia wymagających leczenia. Konieczne może być dostosowanie dawki (zwłaszcza zmniejszenie dawki) w ciągu 1-2 tygodni po porodzie. Dzieci matek poddanych substytucji metadonem wykazują stosunkowo mniejszą masę urodzeniową i mniejszy obwód głowy w porównaniu z dziećmi nie narażonymi na działanie leków. Ponadto u dzieci z prenatalną ekspozycją na metadon obserwowano zwiększoną częstość występowania zapalenia ucha środkowego, objawów neurologicznych z zaburzeniami słuchu, opóźnienia rozwoju umysłowego i motorycznego oraz anomalii oczu. Zakłada się związek ze zwiększoną częstością występowania zespołu nagłej śmierci niemowląt (ang. Sudden Infant Death Syndrome, SIDS). Karmienie piersi?
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Lewometadon przenika do mleka ludzkiego w niewielkim stopniu. U niemowląt narażonych na działanie metadonu (racemicznej mieszaniny lewometadonu i dekstrometadonu) podawanego z mekiem matki zgłaszano działania niepożądane, w tym depresję oddechową i zmniejszoną świadomość, które mogą prowadzić do zgonu. Zidentyfikowane czynniki przyczyniające się do tego, to m.in. jednoczesne stosowanie leków działających depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy, czynniki genetyczne i przedawkowanie. Dla lewometadonu decyzja o zaleceniu karmienia piersią powinna uwzględniać poradę specjalisty klinicznego i należy rozważyć, czy kobieta przyjmuje stałą dawkę podtrzymującą lewometadonu i jakichkolwiek innych zakazanych substancji. Jeśli rozważane jest karmienie piersią, dawka lewometadonu powinna być jak najmniejsza. Lekarze powinni doradzać kobietom karmiącym piersią, aby obserwowały niemowlę w celu wykrycia sedacji i trudności w oddychaniu, a jeśli wystąpią, powinny natychmiast szukać pomocy medycznej.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Chociaż ilość lewometadonu przenikająca do mleka ludzkiego nie jest wystarczająca do pełnego zahamowania objawów odstawienia u niemowląt karmionych piersią, może złagodzić nasilenie zespołu odstawienia u noworodka. Jeśli konieczne jest przerwanie karmienia piersią, należy to robić stopniowo, ponieważ nagłe odstawienie dziecka od piersi może zwiększyć objawy odstawienia u niemowlęcia. Płodność Lewometadon nie zaburza płodności u kobiet. Badania na mężczyznach będących w trakcie leczenia podtrzymującego metadonem wykazały, że metadon obniża stężenie testosteronu w surowicy i znacznie zmniejsza objętość ejakulatu i ruchliwość plemników. Liczebność plemników u mężczyzn leczonych metadonem była dwukrotnie większa niż w grupie kontrolnej. Odzwierciedla to jednak brak rozcieńczenia płynem nasiennym.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Levomethadone Hydrochloride Molteni wywiera znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, gdyż może powodować zawroty głowy i zmniejszać czujność. Pacjenci nie powinni prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn podczas przyjmowania Levomethadone Hydrochloride Molteni. Czas, po którym takie czynności mogą być bezpiecznie wznowione w dużej mierze zależy od pacjenta i musi na to zezwolić lekarz.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Często, na początku leczenia substytucyjnego pojawiają się objawy odstawienia leków opioidowych, takie jak: lęk, jadłowstręt, nieskoordynowane i szybkie ruchy, skurcze jelit, depresja, biegunka, wymioty, gorączka, naprzemiennie dreszcze i uderzenia gorąca, ziewanie, gęsia skórka, zmniejszenie masy ciała, tachykardia, katar, kichanie, zwężenie źrenic, rozdrażnienie, senność, rozprzestrzeniający się ból, osłabienie, nadmierne pocenie się, zwiększone łzawienie, nudności, niepokój ruchowy, skurcze brzucha i drżenie. L. Molteni & C. dei F.lli Alitti Società di Esercizio S.p.A. 1.3.1 Product Information: Summary of Product Characteristics 10 (15) Występowanie działań niepożądanych zostało sklasyfikowane następująco: Bardzo często (≥ 1/10) Często (≥ 1/100 do < 1/10) Niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100) Rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000) Bardzo rzadko (< 1/10 000) Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Klasyfikacja układów i narządów (MedDRA) Częstość Zdarzenie niepożądane Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Niezbyt często do często: Brak apetytu.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Działania niepożądane
Nieznana: Hipoglikemia. Zaburzenia psychiczne Nieznana: Uzależnienie. Zaburzenia układu nerwowego Niezbyt często do często: Zawroty głowy, uspokojenie polekowe, stan splątania, dezorientacja, bóle głowy, bezsenność, niepokój ruchowy, zmniejszenie libido i (lub) potencji, euforia, dysforia. Zaburzenia oka Niezbyt często do często: Zaburzenia widzenia. Zaburzenia serca Niezbyt często do często: Kołatanie serca, bradykardia. Rzadko do bardzo rzadko: Zaburzenia rytmu serca (utrata przytomności), zatrzymanie akcji serca. Zaburzenia naczyniowe Rzadko do bardzo rzadko: Ortostatyczne niedociśnienie tętnicze, zaburzenia krążenia, wstrząs, sączące krwawienie. Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Niezbyt często do często: Depresja oddechowa. Rzadko do bardzo rzadko: Zatrzymanie oddechu. Nieznana: Zespół ośrodkowego bezdechu sennego. Zaburzenia żołądka i jelit Niezbyt często do często: Wymioty, nudności, suchość w jamie ustnej, zaparcia.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Działania niepożądane
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Niezbyt często do często: Skurcz dróg żółciowych. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Niezbyt często do często: Pokrzywka i inne rodzaje wysypki skórnej, świąd. Zaburzenia nerek i dróg moczowych Niezbyt często do często: Zmniejszona objętość moczu, trudności w oddawaniu moczu. Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Niezbyt często do często: Nadmierne pocenie, omdlenia, osłabienie, obrzęki. Rzadko do bardzo rzadko: Uderzenia gorąca. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Działania niepożądane
Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309. Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie W szczególności u pacjentów nietolerujących leków opioidowych (przede wszystkim u dzieci), wystąpić może niebezpieczne zatrucie, także w przypadku dawek mniejszych niż te podane w terapii substytucyjnej: u dzieci w wieku do 5 lat zatrucie może wystąpić począwszy od 0,5 mg lewometadonu, u starszych dzieci począwszy od około 1,5 mg, a u dorosłych nietolerujących leków opioidowych począwszy od około 10 mg. Zalecane jest zmniejszenie dawki, jeżeli pacjenci wykazują oznaki i objawy nadmiernego działania lewometadonu, charakteryzujące się takimi zaburzeniami, jak: „uczucie wesołości”, zaburzona zdolność koncentracji, senność i możliwe zawroty głowy podczas stania. Ponadto przedawkowanie charakteryzuje się depresją oddechową (oddech Cheyne-Stokesa, cyjanoza), nadmierną sennością z tendencją do zmniejszonej świadomości, a nawet śpiączką, zwężeniem źrenic, zwiotczeniem mięśni szkieletowych, zimną i wilgotną skórą oraz czasami bradykardią i niedociśnieniem tętniczym.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Przedawkowanie
Ciężkie zatrucia mogą spowodować zatrzymanie oddychania, niewydolność krążenia, zatrzymanie akcji serca i zgon. Zaobserwowano przypadki hipoglikemii. Po przedawkowaniu metadonu obserwowano występowanie toksycznej leukoencefalopatii. Obligatoryjna jest natychmiastowa pomoc na oddziale ratunkowym lub oddziale intensywnej opieki medycznej (np. intubacja i wentylacja). Do leczenia objawów zatrucia można użyć specyficznych antagonistów receptora opioidowego (np. naloksonu). Dawki poszczególnych antagonistów receptora opioidowego są różne. W szczególności istotne jest wzięcie pod uwagę, iż lewometadon może mieć długotrwałe działanie depresyjne na układ oddechowy (do 75 godzin), podczas gdy antagoniści receptora opioidowego działają znacznie krócej (od 1 do 3 godzin). Dlatego też w momencie zmniejszenia skutków działania antagonistów, może być konieczne ponowienie wstrzyknięcia.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Przedawkowanie
Konieczne może być podjęcie kroków zapobiegających utracie temperatury i utrzymanie odpowiedniej objętości wewnątrznaczyniowej. W przypadku doustnego zatrucia lewometadonem, płukanie żołądka można przeprowadzić tylko po podaniu antagonisty. Szczególnie istotne jest zabezpieczenie dróg oddechowych poprzez intubację zarówno w przypadku płukania żołądka, jak i przed podaniem antagonistów (możliwe wystąpienie wymiotów). W leczeniu zatruć alkoholem nie można stosować barbituranów, bemegridu, fenotiazyny i skopolaminy. Lewometadon nie podlega dializie.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: inne leki wpływające na układ nerwowy, leki stosowane w leczeniu uzależnienia od opioidów. Kod ATC: N07BC05. Lewometadonu chlorowodorek jest syntetycznym opioidem, zasadową pochodną difenylometanu strukturalnie pochodzącą od morfiny. Lewometadon jest enancjomerem R(-) metadonu. Enancjomer S(+) odpowiada jedynie za 1/50 działania przeciwbólowego enancjomeru R(-). Działanie kliniczne lewometadonu w leczeniu uzależnienia od substancji opioidowych (lub) i opioidowych leków przeciwbólowych oparte jest na dwóch mechanizmach: z jednej strony lewometadon, jako syntetyczny agonista receptorów opioidowych wywołuje działanie podobne do działania morfiny, które hamuje objawy odstawienia u osób uzależnionych od substancji opioidowych (lub) i opioidowych leków przeciwbólowych.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Z drugiej strony, zależnie od dawki i czasu trwania terapii substytucyjnej, długotrwałe stosowanie doustne lewometadonu może prowadzić do tolerancji, która blokuje działanie pozajelitowo podanych opioidów, subiektywnie postrzegane jako działanie euforyczne. Działanie terapii substytucyjnej zaczyna się po 1-2 godzinach od podania doustnego, a w przypadku pojedynczego podania trwa od 6 do 8 godzin. Po wielokrotnym podaniu, czas działania leku jest przedłużony do 22-48 godzin z uwagi na osiągnięcie równowagi farmakokinetycznej, tak więc wystarczające jest podanie leku raz na dobę. Lewometadon, jako agonista receptora opioidowego, wywołuje długotrwałą depresję oddechową, która osiąga maksimum po 4 godzinach i może trwać do 75 godzin. Poza działaniem typowym dla opioidów, jak uspokojenie polekowe, euforia i zwężenie źrenic, lewometadon wywołuje inne działanie farmakologiczne, takie jak bradykardia, zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi, zwężenie oskrzeli i zmniejszenie objętości moczu.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Długotrwałe przyjmowanie lewometadonu powoduje uzależnienie, podobne do uzależnienia od heroiny i morfiny. Wydłużenie odcinka QT Badania kliniczne u 39 pacjentów wykazały skrócenie skorygowanego odstępu QTc po zmianie metadonu na lewometadon i wskazują na poprawę profilu bezpieczeństwa kardiologicznego lewometadonu. Badania u osób wolno metabolizujących CYP2B6 wskazują, że ryzyko wydłużenia QTc u tych pacjentów może być zwiększone ze względu na opóźniony metabolizm enancjomeru S obecnego w racemacie metadonu.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Lewometadon jest szybko wchłaniany po podaniu doustnym. Całkowita biodostępność po podaniu doustnym wynosi średnio około 82%. W przypadku doustnej dawki dobowej 30 mg, stężenie leku w osoczu w stanie równowagi jest osiągane w ciągu 4-5 dni. Dystrybucja Substancja ma względnie dużą objętość dystrybucji wynoszącą 3-4 l/kg mc. Oznacza to, że dochodzi do kumulacji wysoce lipofilnej substancji w znacznych ilościach w tkankach obwodowych, tłuszczu, mięśniach i skórze. Około 85% leku wiąże się z białkami osocza, głównie z kwaśną alfa-glikoproteiną i albuminą. Metabolizm Do chwili obecnej zidentyfikowano 32 metabolity metadonu. Dwa farmakologicznie czynne metabolity stanowią tylko 2% podanej dawki. Metadon i jego metabolity kumulują się głównie w płucach, wątrobie, nerkach, śledzionie i mięśniach. Eliminacja Metadon i jego metabolity wydalane są przez nerki i z żółcią.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Wydalanie przez nerki, które ściśle zależy od wartości pH, jest główną drogą w przypadku dużych dawek; w przypadku podania leku w dawce większej niż 160 mg, około 60% jest wydalane jako niezmieniony metadon. Od 10 do 45% całkowitej odzyskanej ilości jest wydalane z żółcią. Okres półtrwania w fazie eliminacji w osoczu podlega znacznej zmienności osobniczej (od 14 do 55 godzin). Wydłuża się wraz z czasem trwania terapii, u osób w podeszłym wieku i w przypadku przewlekłych chorób wątroby. Lewometadon nie podlega dializie. Jednakże w przypadku bezmoczu nie występuje ryzyko kumulacji, gdyż w tym przypadku lek jest usuwany jedynie z kałem. Szczególne grupy pacjentów Lewometadon przenika do mleka ludzkiego i przenika barierę łożyskową. Stężenie we krwi pępowinowej jest mniejsze niż stężenie w osoczu matki. Nie ma korelacji pomiędzy stężeniem w osoczu matki/krwi pępowinowej a stężeniem obserwowanym w płynie owodniowym.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie W przypadku ostrego zatrucia zgon następuje na skutek zatrzymania oddechu. Wartości LD50 lewometadonu po podaniu dożylnym wynoszą między 13,6 a 28,7 mg/kg mc. u myszy i 8,7 mg/kg mc. u szczurów. W badaniach przedklinicznych główne narządy docelowe po podaniu podprzewlekłym i przewlekłym to układ oddechowy (depresja oddechowa) i wątroba (zwiększona aktywność aminotransferazy alaninowej (AIAT), przerost komórek wątroby, eozynofilowe zmiany cytoplazmatyczne). Działanie mutagenne i rakotwórcze Badania in vitro i in vivo prowadzone nad genotoksycznością metadonu dały sprzeczne wyniki wskazując na niewielki efekt klastogenny. Obecnie nie można ocenić ryzyka przy zastosowaniu klinicznym. Długotrwałe badania prowadzone na szczurach i myszach nie wykazały działania rakotwórczego. Toksyczność reprodukcyjna Lewometadon nie został wystarczająco zbadany. W celu dokonania oceny leku można wykorzystać informacje na temat D, L-metadonu.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
U szczurów podawanie metadonu przez 5 dni w dawce dobowej 20 mg/kg mc. powodowało zmniejszenie masy gruczołu krokowego, pęcherzyków nasiennych i jąder. U potomstwa samców leczonych metadonem (do 38 mg/kg mc. na dobę) obserwowano zwiększoną umieralność noworodków (do 74%). Potomstwo samic szczurów uzależnionych od metadonu wykazywało opóźnienie rozwoju mózgu po urodzeniu, mniejszą masę ciała i zwiększoną śmiertelność po urodzeniu. Doustne podawanie metadonu szczurom między 14. a 19. dniem ciąży skutkowało znaczącym zmniejszeniem stężenia testosteronu we krwi u potomstwa płci męskiej (możliwy jest antagonizm z naloksonem).
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Metylu parahydroksybenzoesan (E218) Betainy chlorowodorek Glicerol Karmel (E150C) Woda oczyszczona 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności Butelki 5 mL, 10 mL, 20 mL, 60 mL i 100 mL: 2 lata. Butelka 1000 mL: 3 lata. Butelki 60 mL, 100 mL, 1000 mL (roztwór doustny): 12 tygodni po pierwszym otwarciu. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Ten produkt leczniczy nie wymaga żadnych szczególnych warunków przechowywania. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania 5, 10 lub 20 mL butelki jednodawkowe ze szkła (typu III) barwy bursztynowej z zamknięciem zabezpieczającym przed otwarciem przez dzieci (polietylen). 60 lub 100 mL butelki wielodawkowe ze szkła (typu III) barwy bursztynowej, z zamknięciem zabezpieczającym przed otwarciem przez dzieci (polietylen) i polietylenową wkładką (adaptor do pipety).
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Pipeta 5 mL jest wyskalowana od 0,25 mL do 5 mL z podziałką co 0,25 mL, jest dostarczona wraz z butelką. 1000 mL butelka wielodawkowa PVC barwy bursztynowej, zamknięta polipropylenową zakrętką z polietylenową (EPE) uszczelką, i wielowarstwowym, wewnętrznym zabezpieczeniem (PET/pianka poliolefinowa/aluminium/PET). Opakowanie zawiera kubeczek dozujący z polistyrenu, z podziałką od 1 mL do 6 mL. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Methadone Hydrochloride Molteni, 1 mg/ml, syrop 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ml syropu zawiera 1 mg metadonu chlorowodorku (Methadoni hydrochloridum). Substancje pomocnicze o znanym działaniu: 1 ml syropu zawiera 400 mg sacharozy 100 mg glicerolu 0,5 mg sodu benzoesanu (E 211) Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Syrop Klarowny, bezbarwny lub lekko żółty płyn o smaku cytrynowym.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie opioidowego zespołu abstynencyjnego. Leczenie substytucyjne uzależnień od heroiny i morfiny (w ramach specjalnych programów leczenia substytucyjnego). Jako lek drugiego rzutu w zwalczaniu silnych bólów, zwłaszcza w chorobach nowotworowych i po operacjach chirurgicznych.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Uzależnienie Dawka początkowa 15 mg do 20 mg metadonu chlorowodorku raz na dobę jest zazwyczaj wystarczająca do zniesienia objawów abstynencyjnych. W przypadku pacjentów uzależnionych od dużych dawek narkotyków, konieczne mogą okazać się większe dawki. W leczeniu uzależnień od heroiny i morfiny, dawkowanie należy skorelować z programem detoksykacji, oraz dostosować do stopnia uzależnienia pacjenta. Ból Zwykle stosowana dawka u osoby dorosłej wynosi 2,5 mg do 10 mg, powtarzana w razie potrzeby co 3 do 8 godzin. Dawkowanie metadonu jako leku przeciwbólowego należy dostosować w zależności od nasilenia bólu i od reakcji organizmu pacjenta. Sposób podawania Podanie doustne. Cele leczenia i przerwanie leczenia Przed rozpoczęciem leczenia produktem leczniczym Methadone Hydrochloride Molteni należy ustalić razem z pacjentem strategię leczenia, w tym czas trwania leczenia i cele leczenia, zgodnie z wytycznymi dotyczącymi leczenia bólu.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Dawkowanie
W trakcie leczenia kontakt lekarza z pacjentem powinien być częsty, w celu oceny konieczności kontynuacji leczenia, rozważenia przerwania leczenia lub w razie konieczności, modyfikacji dawki. Jeśli nie jest już konieczne leczenie pacjenta metadonem, wskazane może być stopniowe zmniejszanie dawki, aby uniknąć objawów odstawienia (patrz punkt 4.4). Jeśli nie ma odpowiedniego uśmierzenia bólu, należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia tolerancji na lek i progresji choroby podstawowej (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na metadonu chlorowodorek lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Organiczne choroby serca. Ciężkie zaburzenia czynności wątroby i nerek. Niewyrównana cukrzyca. Porfiria. Niedociśnienie tętnicze. Uszkodzenie OUN i wzrost ciśnienia wewnątrzczaszkowego. Nasilone napady astmy oskrzelowej. Niewydolność oddechowa i przewlekła obturacyjna choroba płuc. Serce płucne. Oligemia. Metadon nie jest wskazany do znieczulenia w położnictwie. Ze względu na długi okres półtrwania może powodować hamowanie czynności ośrodka oddechowego u noworodka. Nie zaleca się stosowania metadonu jako środka przeciwbólowego u dzieci, ponieważ dotychczasowe badania kliniczne nie są wystarczające do ustalenia właściwego sposobu dawkowania.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Produkt leczniczy Methadone Hydrochloride Molteni jest w postaci syropu i może być podawany wyłącznie doustnie, w żadnym wypadku nie należy go stosować pozajelitowo. Pacjenci szczególnego ryzyka Pacjentom w podeszłym wieku i osłabionym, osobom z niedoczynnością tarczycy, chorobą Addisona, przerostem gruczołu krokowego, zwężeniem cewki moczowej, ciężkim zaparciem, metadon należy podawać ostrożnie i w zmniejszonych dawkach początkowych. Niewydolność nadnerczy Opioidowe leki przeciwbólowe mogą powodować odwracalną niewydolność kory nadnerczy wymagającą monitorowania i zastępczej terapii glikokortykosteroidowej. Objawy niewydolności nadnerczy mogą obejmować nudności, wymioty, utratę apetytu, zmęczenie, osłabienie, zawroty głowy lub niskie ciśnienie krwi.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Oddziaływanie ze środkami działającymi hamująco na ośrodkowy układ nerwowy Metadon należy podawać ze szczególną ostrożnością i w zmniejszonych dawkach pacjentom, którzy otrzymują jednocześnie inne opioidowe środki przeciwbólowe, anestetyki do znieczulenia ogólnego, fenotiazynę, inne nasenne środki uspokajające, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne i inne leki hamujące czynność OUN a także alkohol. Mogą wystąpić: depresja, głęboka sedacja lub śpiączka. Zaburzenia związane ze stosowaniem opioidów (nadużywanie i uzależnienie) Metadon jest opioidowym lekiem przeciwbólowym i sam w sobie jest wysoce uzależniający. Ma długi okres półtrwania i dlatego może dochodzić do jego kumulacji. Podawanie pojedynczej dawki uśmierzającej objawy może, w przypadku codziennego stosowania, prowadzić do kumulacji i możliwości zgonu. Jak w przypadku innych opioidów, w wyniku wielokrotnego podawania metadonu może rozwinąć się tolerancja oraz uzależnienie fizyczne i (lub) psychiczne.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Podczas stosowania w leczeniu bólu wielokrotne podawanie produktu leczniczego Methadone Hydrochloride Molteni może prowadzić do zaburzeń związanych ze stosowaniem opioidów (OUD, ang. opioid use disorder). Większa dawka i dłuższy czas leczenia opioidami może zwiększać ryzyko rozwoju OUD. Przed rozpoczęciem leczenia produktem leczniczym Methadone Hydrochloride Molteni i w trakcie leczenia należy uzgodnić z pacjentem cele leczenia i plan przerwania leczenia (patrz punkt 4.2). Przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia należy poinformować pacjenta o ryzyku i objawach z OUD. Pacjenta należy pouczyć o konieczności skontaktowania się z lekarzem, jeśli zaobserwuje wystąpienie takich objawów. Nadużywanie lub celowe niewłaściwe stosowanie produktu leczniczego Methadone Hydrochloride Molteni może prowadzić do przedawkowania i (lub) zgonu.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Ryzyko rozwoju zaburzeń związanych ze stosowaniem opioidów jest zwiększone u pacjentów, u których w przeszłości lub w rodzinie (rodzice lub rodzeństwo) występowały zaburzenia związane ze stosowaniem substancji (w tym zaburzenia związane z używaniem alkoholu), u osób obecnie używających tytoniu lub u pacjentów, u których w przeszłości występowały inne zaburzenia psychiczne (np. duża depresja, zaburzenia lękowe i zaburzenia osobowości). Będzie konieczna stała obserwacja pacjenta w celu wykrycia, czy nie występują zachowania związane z poszukiwaniem leku (np. zbyt wczesne zgłaszanie próśb o uzupełnienie dawki). Obejmuje to przegląd jednoczesnego stosowania opioidów i leków psychoaktywnych (takich jak benzodiazepiny). U pacjentów z objawami przedmiotowymi i podmiotowymi OUD należy rozważyć konsultację ze specjalistą ds. uzależnień.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Interakcje farmakokinetyczne: Inhibitory glikoprotein P Metadon jest substratem glikoproteiny P, dlatego wszystkie leki hamujące glikoproteinę P (np. chinidyna, werapamil) mogą powodować zwiększenie stężenia metadonu w surowicy. Induktory izoenzymu CYP3A4 Metadon jest metabolizowany przez izoenzym cytochromu CYP3A4. Substancje zwiększające aktywność izoenzymu CYP3A4 (np. barbiturany, karbamazepina, fenytoina, newirapina, ryfampicyna) mogą przyspieszać metabolizm wątrobowy metadonu. Skutki kliniczne interakcji mogą być silniejsze, jeśli najpierw rozpoczęto podawanie metadonu, a następnie wprowadzono jeden z leków indukujących izoenzym. Ponieważ opisywano występowanie zespołu abstynencyjnego wywołanego przez tę interakcję, konieczne może być niekiedy zwiększenie dawki metadonu. Jeśli podawanie leków indukujących izoenzym CYP3A4 zostanie przerwane, należy jednocześnie odpowiednio zmniejszyć dawkę metadonu.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Interakcje
Inhibitory izoenzymu CYP3A4 Kannabinoidy, klarytromycyna, delawirdyna, erytromycyna, flukonazol, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, itrakonazol, ketokonazol, nefazodon i sok grejpfrutowy mogą powodować zwiększenie stężenia metadonu. Dydanozyna i stawudyna Metadon obniża dostępność biologiczną dydanozyny i stawudyny, zmniejsza pole pod krzywą ich stężeń w osoczu (AUC, area under the curve) i maksymalne stężenia w osoczu. Może również spowalniać wchłanianie i zwiększać efekt pierwszego przejścia przez wątrobę tych leków. Zydowudyna Metadon zwiększa osoczowe stężenie postaci doustnych i dożylnych zydowudyny. Zwiększenie wartości AUC jest wyraźniejsze dla postaci doustnych niż dożylnych. Działanie to jest wywołane hamowaniem procesu glukuronidacji i zmniejszeniem wydzielania zydowudyny w nerkach. Podczas terapii metadonem należy monitorować pacjentów ze względu na możliwą toksyczność zydowudyny; może być konieczne zmniejszenie dawki zydowudyny.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Interakcje
Jednoczesne stosowanie metadonu i zydowudyny może wywoływać objawy opioidowego zespołu odstawnienia – bóle głowy, bóle mięśni, znużenie, drażliwość. Metamizol Jednoczesne podawanie metadonu z metamizolem, który jest induktorem enzymów metabolizujących, w tym CYP2B6 i CYP3A4, może skutkować zmniejszeniem stężenia metadonu w osoczu, potencjalnie zmniejszając jego skuteczność kliniczną. Dlatego zalecana jest ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowania metamizolu i metadonu. W razie potrzeby należy kontrolować odpowiedź kliniczną i (lub) stężenie produktu leczniczego. Leki przeciwretrowirusowe – inhibitory proteazy Leki przeciwretrowirusowe mogą spowalniać metabolizm metadonu na kilku etapach. Najsilniejsze interakcje występują w przypadku rytonawiru, natomiast interakcje metadonu i abakawiru są na ogół niewielkie i nie wymagają zmian dawkowania. Efawirenz Efawirenz zwiększa metabolizm metadonu, modyfikując aktywność enzymatyczną układu cytochromu P450 3A4.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Interakcje
Po trzytygodniowym podawaniu efawirenzu obserwowano zmniejszenie maksymalnego osoczowego stężenia i wartości AUC metadonu o odpowiednio, 48% i 57%. Zgłaszano występowanie zespołu odstawienia u leczonych metadonem pacjentów, którym podawano efawirenz. Zespół występował zwykle po 2 tygodniach stosowania efawirenzu i utrzymywał się przez okres do 28 dni. Dlatego w przypadku jednoczesnego stosowania efawirenzu konieczne może okazać się dostosowanie dawki. Środki zmniejszające pH moczu Pod względem budowy chemicznej metadon należy do słabych zasad. Ponieważ środki zmniejszające pH moczu (np. chlorek amonu) mogą nasilać wydalanie metadonu z moczem, w przypadku terapii skojarzonej wskazane jest zwiększenie dawki metadonu. Interakcje farmakodynamiczne: Leki o działaniu antagonistycznym w stosunku do opioidów (nalokson, naltrekson) znoszą działanie metadonu i mogą wywoływać zespół odstawienia.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Interakcje
Leki o mieszanym działaniu agonistyczno-antagonistycznym (butorfanol, nalbufina, pentazocyna) mogą częściowo znosić działanie metadonu – działanie przeciwbólowe, hamowanie czynności ośrodka oddechowego i zaburzenia czynności ośrodkowego układu nerwowego. Jednoczesne stosowanie metadonu i leków tej grupy może również potęgować działanie na OUN i układ oddechowy oraz nasilać działanie hipotensyjne. Działanie addytywne lub antagonistyczne zależy od dawkowania i jest najczęściej obserwowane w przypadku małych lub umiarkowanych dawek metadonu. U osób długotrwale otrzymujących leki tej grupy może wystąpić zespół odstawienia. Ponieważ leki o działaniu hamującym czynność OUN mogą potęgować depresję ośrodka oddechowego, podczas stosowania w terapii skojarzonej z metadonem konieczne może być zmniejszenie dawki jednego lub obu leków.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Interakcje
Jednoczesne stosowanie metadonu i difenoksylatu lub loperamidu – leków o działaniu przeciwbiegunkowym – może powodować silne zaparcia i jednocześnie potęgować hamujący wpływ na OUN. Jednoczesne stosowanie metadonu i leków o działaniu przeciwmuskarynowym może wywoływać silne zaparcia lub nawet niedrożność porażenną jelit, zwłaszcza jeśli leczenie jest prowadzone przez dłuższy okres. Oktreotyd może zmniejszać działanie przeciwbólowe metadonu i morfiny. Alkohol: może wywoływać ciężką depresję oddechową i niedociśnienie tętnicze. Leki serotoninergiczne Zespół serotoninergiczny może wystąpić podczas jednoczesnego podawania metadonu z inhibitorami petydyny, monoaminooksydazy (MAO) i czynników uwalniających serotoninę, takich jak selektywny inhibitor wychwytu serotoniny (SSRI), inhibitor wychwytu noradrenaliny (SNRI) oraz trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (TCA).
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Interakcje
Objawy zespołu serotoninowego mogą obejmować zmiany stanu psychicznego, niestabilność układu autonomicznego, nieprawidłowości nerwowo-mięśniowe i (lub) zaburzenia przewodu pokarmowego. Leki uspokajające, takie jak benzodiazepiny lub leki do nich podobne: Jednoczesne stosowanie opioidów z lekami uspokajającymi, takimi jak benzodiazepiny lub lekami do nich podobnymi zwiększa ryzyko wystąpienia sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu z powodu addytywnego działania depresyjnego na ośrodkowy układ nerwowy. Należy ograniczyć dawkowanie i czas trwania jednoczesnego leczenia (patrz punkt 4.4). Jednoczesne stosowanie opioidów i gabapentynoidów (gabapentyna i pregabalina) zwiększa ryzyko przedawkowania opioidów, depresji oddechowej i zgonu. Kannabidiol Jednoczesne podawanie kannabidiolu może prowadzić do zwiększenia stężenia metadonu w osoczu.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Produktu Methadone Hydrochloride Molteni syrop 1 mg/ml nie należy stosować w okresie ciąży, chyba że stan kliniczny kobiety wymaga podawania metadonu. Podawanie metadonu w okresie ciąży może spowodować śmierć płodu, niską masę urodzeniową, niewydolność oddechową, zespół odstania i zaburzenia rozwojowe u dziecka. Laktacja Metadon jest wydzielany w mleku matki w małych ilościach. Podczas podejmowania decyzji o zaleceniu karmienia piersią należy wziąć pod uwagę kliniczną poradę specjalistyczną i rozważyć, czy kobieta otrzymuje stałą dawkę podtrzymującą metadonu i czy nadal stosuje nielegalne substancje. Jeśli rozważa się karmienie piersią, dawka metadonu powinna być jak najmniejsza. Lekarze przepisujący leki powinni doradzać kobietom karmiącym piersią, aby monitorowały niemowlę w celu zauważenia występowania sedacji i trudności w oddychaniu oraz aby w razie ich wystąpienia zwracały się o natychmiastową pomoc lekarską.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Chociaż ilość metadonu wydzielanego w mleku matki nie jest wystarczająca do pełnego stłumienia objawów odstawienia u niemowląt karmionych piersią, może ona osłabić nasilenie zespołu abstynencji noworodków. Jeżeli konieczne jest przerwanie karmienia piersią, należy to robić stopniowo, ponieważ nagłe odstawienie od piersi może nasilić objawy odstawienia u niemowlęcia.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Produkt leczniczy Methadone Hydrochloride Molteni wywiera znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Może zmieniać umysłową i (lub) fizyczną sprawność konieczną do wykonywania potencjalnie niebezpiecznych czynności, takich jak prowadzenie pojazdów lub obsługa maszyn. Należy o tym poinformować pacjentów.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Częstość występowania wymienionych poniżej działań niepożądanych określono następująco (wg klasyfikacji MedDRA): Bardzo często (≥1/10) Często (≥1/100 do <1/10) Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) Bardzo rzadko (<1/10 000) Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Najbardziej istotne działania niepożądane metadonu to: depresja oddechowa, zapaść krążeniowa, zatrzymanie oddechu, wstrząs i zatrzymanie serca. Najczęściej obserwowanymi niepożądanymi reakcjami są uczucie pustki w głowie, zawroty głowy, sedacja, nudności, wymioty, pocenie się i niedociśnienie ortostatyczne. Niektóre z tych działań, występujące częściej u pacjentów leczonych ambulatoryjnie, mogą zostać zmniejszone przez ułożenie pacjenta w pozycji leżącej.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Działania niepożądane
Inne reakcje niepożądane Klasyfikacja układów i narządów MedDRA: Częstość nieznana: Anoreksja, hipoglikemia Zaburzenia psychiczne: Często: Euforia, dysforia, bezsenność, pobudzenie, dezorientacja; Niezbyt często: Zmniejszenie libido; Częstość nieznana: Uzależnienie Zaburzenia układu nerwowego: Często: Osłabienie; Niezbyt często: Ból głowy, krótkotrwała utrata przytomności Zaburzenia oka: Często: Zwężenie źrenic, zaburzenia widzenia Zaburzenia serca: Rzadko: Tachykardia lub bradykardia, skurcze dodatkowe i zaburzenia rytmu. Po dużych dawkach mogą wystąpić częstoskurcze typu torsade de pointes. Zaburzenia naczyniowe: Niezbyt często: Spadek ciśnienia krwi Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: Niezbyt często: Depresja oddechowa; Częstość nieznana: Zespół ośrodkowego bezdechu sennego Zaburzenia żołądka i jelit: Bardzo często: Wymioty i nudności; Często: Zaparcia; Niezbyt często: Suchość błony śluzowej jamy ustnej Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: Niezbyt często: Skurcze dróg żółciowych Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Niezbyt często: Świąd, pokrzywka, inne reakcje skórne, obrzęk i rzadziej pokrzywka krwotoczna Zaburzenia nerek i dróg moczowych: Niezbyt często: Zatrzymanie moczu i trudności w oddawaniu moczu, działanie antydiuretyczne Zaburzenia układu rozrodczego i piersi: Niezbyt często: Impotencja Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Działania niepożądane
Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21 309. Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy Depresja oddechowa (zmniejszona: częstość oddechu i (lub) zmniejszenie pojemności życiowej płuc, oddech typu Cheyne-Stokes’a, sinica), głęboka senność przechodząca w stupor lub śpiączkę, wyraźne zwężenie źrenic, zwiotczenie mięśni szkieletowych, zimna i spocona skóra, czasami bradykardia i niedociśnienie tętnicze. W ciężkim przypadku przedawkowania mogą wystąpić: zatrzymanie oddechu, zapaść krążenia, nagłe zatrzymanie pracy serca i śmierć. Zgłoszono przypadki hipoglikemii. Po przedawkowaniu metadonu obserwowano występowanie toksycznej leukoencefalopatii. Leczenie przedawkowania Leczenie przedawkowania metadonu ma na celu głównie przeciwdziałanie niewydolności oddechowej. Należy przywrócić regularną czynność oddechową, udrożniając układ oddechowy, stosując ciągłą, kontrolowaną wentylację oraz podając antidotum. Jako antidotum stosuje się dożylnie nalokson (0,4 mg), którego podawanie należy powtarzać aż do usunięcia zagrożenia.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Przedawkowanie
Ponieważ metadon wykazuje przedłużone oddziaływanie na czynność oddechową, a czas działania naloksonu jest znacznie krótszy, pacjent musi pozostawać pod stałą kontrolą. Podawanie antidotum należy powtarzać każdorazowo, gdy ponowią się objawy niewydolności oddechowej. Jeżeli diagnozę postawiono prawidłowo i przedawkowanie metadonu jest jedyną przyczyną niewydolności oddechu, nie zaleca się stosowania innych stymulatorów oddechu. U pacjentów fizycznie uzależnionych od opioidów, podanie wskazanej powyżej dawki antidotum może wywołać ostre objawy abstynencyjne, których nasilenie związane jest ze stopniem uzależnienia fizycznego. W takim przypadku antidotum należy podawać ostrożnie w zmniejszonych dawkach. Jeśli jest wskazane, należy podać tlen, płyny dożylne, środki zwiększające ciśnienie krwi i inne środki podtrzymujące.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: środek przeciwbólowy z grupy opioidów, lek stosowany w uzależnieniu od opioidów. Kod ATC: N02AC52, N07BC02. Metadon jest opioidowym środkiem przeciwbólowym, agonistą receptora opioidowego, działającym na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) i na mięśnie gładkie jelit w sposób podobny do morfiny. Metadon powoduje zespół abstynencyjny podobny jak w przypadku morfiny, różniący się bardziej stopniowanym stadium wstępnym, umiarkowanie dłuższym przebiegiem i mniej uporczywymi objawami. Podawanie doustne związane jest ze stopniowo narastającym działaniem w okresie wstępnym, niższymi stężeniami maksymalnymi i dłuższym działaniem analgetycznym w porównaniu z morfiną.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Metadon szybko wchłania się z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym (w ciągu 30 minut) i osiąga maksymalne stężenie we krwi po 3 – 4 godzinach. Średnio ok. 85% metadonu obecnego w osoczu krwi krąży w postaci związanej z białkami, natomiast in vitro zaobserwowano, że 44% jest związane z albuminami, 17% z gamma-globulinami. Z porównania tych wartości wynika, że pewna frakcja jest także związana z alfa-globulinami i beta-globulinami. Metadon jest metabolizowany głównie w wątrobie. Metabolity pierwszego przejścia przez wątrobę wydalane są z moczem i żółcią razem z małymi ilościami substancji niezmetabolizowanej. U pacjentów bez rozwiniętej tolerancji, pozorny średni okres półtrwania metadonu po pojedynczej dawce wynosi około 15 godzin, natomiast w przypadku długotrwałego podawania pozorny okres półtrwania wynosi 22 godziny.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Wartość LD50 racemicznego metadonu chlorowodorku wynosi: 95 mg/kg mc. (po.) u szczurów; 32 mg/kg mc. (iv.) u myszy; 29 mg/kg mc. (iv.) u psów. Podawanie metadonu chlorowodorku podczas ciąży może wpływać na rozwój OUN i zaburzać wzrost płodu. Całkowita minimalna dawka podawana ip. pomiędzy 1. i 22. dniem po zapłodnieniu, po której obserwowano działanie toksyczne metadonu na płody szczurów, wynosiła 135 mg/kg mc.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sacharoza Glicerol Sodu benzoesan (E 211) Substancja poprawiająca smak i zapach cytrynowa Kwas cytrynowy jednowodny Woda oczyszczona 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 5 lat Okres przechowywania po pierwszym otwarciu butelki: 2 miesiące. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak szczególnych środków ostrożności dotyczących przechowywania produktu leczniczego. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Butelka ze szkła oranżowego zamknięta zakrętką z HDPE z zabezpieczeniem chroniącym przed dostępem dzieci, w tekturowym pudełku. 10 ml 20 ml Butelka z oranżowego szkła zamknięta aluminiową zakrętką z polietylenową uszczelką lub butelka z bursztynowego, przezroczystego PVC zamknięta aluminiową zakrętką z polietylenową uszczelką, w tekturowym pudełku. 60 ml 100 ml 1000 ml Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Methadone Hydrochloride Molteni, 5 mg/ml, syrop 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ml syropu zawiera 5 mg metadonu chlorowodorku (Methadoni hydrochloridum). Każda butelka o pojemności 20 ml zawiera 100 mg metadonu chlorowodorku. Każda butelka o pojemności 1000 ml zawiera 5000 mg metadonu chlorowodorku. Substancje pomocnicze o znanym działaniu: 1 ml syropu zawiera 400 mg sacharozy, 100 mg glicerolu i 0,5 mg sodu benzoesanu (E 211). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Syrop Klarowny, bezbarwny lub lekko żółty płyn o smaku cytrynowym.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie opioidowego zespołu abstynencyjnego. Leczenie substytucyjne uzależnień od heroiny i morfiny (w ramach specjalnych programów leczenia substytucyjnego).
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Uzależnienie Dawka początkowa 15 mg do 20 mg metadonu chlorowodorku raz na dobę jest zazwyczaj wystarczająca do zniesienia objawów abstynencyjnych. W przypadku pacjentów uzależnionych od dużych dawek narkotyków, konieczne mogą okazać się większe dawki. W leczeniu uzależnień od heroiny i morfiny, dawkowanie należy skorelować z programem detoksykacji, oraz dostosować do stopnia uzależnienia pacjenta. Sposób podawania: Podanie doustne.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na metadonu chlorowodorek lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Organiczne choroby serca. Ciężkie zaburzenia czynności wątroby i nerek. Niewyrównana cukrzyca. Porfiria. Niedociśnienie tętnicze. Uszkodzenie OUN i wzrost ciśnienia wewnątrzczaszkowego. Nasilone napady astmy oskrzelowej. Niewydolność oddechowa i przewlekła obturacyjna choroba płuc. Serce płucne. Oligemia. Metadon nie jest wskazany do znieczulenia w położnictwie. Ze względu na długi okres półtrwania może powodować hamowanie czynności ośrodka oddechowego u noworodka. Nie zaleca się stosowania metadonu jako środka przeciwbólowego u dzieci, ponieważ dotychczasowe badania kliniczne nie są wystarczające do ustalenia właściwego sposobu dawkowania.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Produkt leczniczy Methadone Hydrochloride Molteni jest w postaci syropu i może być podawany wyłącznie doustnie, w żadnym wypadku nie należy go stosować pozajelitowo. Pacjenci szczególnego ryzyka: Pacjentom w podeszłym wieku i osłabionym, osobom z niedoczynnością tarczycy, chorobą Addisona, przerostem gruczołu krokowego, zwężeniem cewki moczowej, ciężkim zaparciem, metadon należy podawać ostrożnie i w zmniejszonych dawkach początkowych. Niewydolność nadnerczy: Opioidowe leki przeciwbólowe mogą powodować odwracalną niewydolność kory nadnerczy wymagającą monitorowania i zastępczej terapii glikokortykosteroidowej. Objawy niewydolności nadnerczy mogą obejmować nudności, wymioty, utratę apetytu, zmęczenie, osłabienie, zawroty głowy lub niskie ciśnienie krwi.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Oddziaływanie ze środkami działającymi hamująco na ośrodkowy układ nerwowy: Metadon należy podawać ze szczególną ostrożnością i w zmniejszonych dawkach pacjentom, którzy otrzymują jednocześnie inne opioidowe środki przeciwbólowe, anestetyki do znieczulenia ogólnego, fenotiazynę, inne nasenne środki uspokajające, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne i inne leki hamujące czynność OUN a także alkohol. Mogą wystąpić: depresja, głęboka sedacja lub śpiączka.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Interakcje farmakokinetyczne Inhibitory glikoprotein P Metadon jest substratem glikoproteiny P, dlatego wszystkie leki hamujące glikoproteinę P (np. chinidyna, werapamil) mogą powodować zwiększenie stężenia metadonu w surowicy. Induktory izoenzymu CYP3A4 Metadon jest metabolizowany przez izoenzym cytochromu CYP3A4. Substancje zwiększające aktywność izoenzymu CYP3A4 (np. barbiturany, karbamazepina, fenytoina, newirapina, ryfampicyna) mogą przyspieszać metabolizm wątrobowy metadonu. Skutki kliniczne interakcji mogą być silniejsze, jeśli najpierw rozpoczęto podawanie metadonu, a następnie wprowadzono jeden z leków indukujących izoenzym. Ponieważ opisywano występowanie zespołu abstynencyjnego wywołanego przez tę interakcję, konieczne może być niekiedy zwiększenie dawki metadonu. Jeśli podawanie leków indukujących izoenzym CYP3A4 zostanie przerwane, należy jednocześnie odpowiednio zmniejszyć dawkę metadonu.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Interakcje
Inhibitory izoenzymu CYP3A4 Kannabinoidy, klarytromycyna, delawirdyna, erytromycyna, flukonazol, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, itrakonazol, ketokonazol, nefazodon i sok grejpfrutowy – mogą powodować zwiększenie stężenia metadonu. Dydanozyna i stawudyna Metadon obniża dostępność biologiczną dydanozyny i stawudyny, zmniejsza pole pod krzywą ich stężeń w osoczu (AUC, area under the curve) i maksymalne stężenia w osoczu. Może również spowalniać wchłanianie i zwiększać efekt pierwszego przejścia przez wątrobę tych leków. Zydowudyna Metadon zwiększa osoczowe stężenie postaci doustnych i dożylnych zydowudyny. Zwiększenie wartości AUC jest wyraźniejsze dla postaci doustnych niż dożylnych. Działanie to jest wywołane hamowaniem procesu glukuronidacji i zmniejszeniem wydzielania zydowudyny w nerkach. Podczas terapii metadonem należy monitorować pacjentów ze względu na możliwą toksyczność zydowudyny; może być konieczne zmniejszenie dawki zydowudyny.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Interakcje
Jednoczesne stosowanie metadonu i zydowudyny może wywoływać objawy opioidowego zespołu odstawnienia – bóle głowy, bóle mięśni, znużenie, drażliwość. Metamizol Jednoczesne podawanie metadonu z metamizolem, który jest induktorem enzymów metabolizujących, w tym CYP2B6 i CYP3A4, może skutkować zmniejszeniem stężenia metadonu w osoczu, potencjalnie zmniejszając jego skuteczność kliniczną. Dlatego zalecana jest ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowania metamizolu i metadonu. W razie potrzeby należy kontrolować odpowiedź kliniczną i (lub) stężenie produktu leczniczego. Leki przeciwretrowirusowe – inhibitory proteazy Leki przeciwretrowirusowe mogą spowalniać metabolizm metadonu na kilku etapach. Najsilniejsze interakcje występują w przypadku rytonawiru, natomiast interakcje metadonu i abakawiru są na ogół niewielkie i nie wymagają zmian dawkowania. Efawirenz Efawirenz zwiększa metabolizm metadonu, modyfikując aktywność enzymatyczną układu cytochromu P450 3A4.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Interakcje
Po trzytygodniowym podawaniu efawirenzu obserwowano zmniejszenie maksymalnego osoczowego stężenia i wartości AUC metadonu o odpowiednio, 48% i 57%. Zgłaszano występowanie zespołu odstawienia u leczonych metadonem pacjentów, którym podawano efawirenz. Zespół występował zwykle po 2 tygodniach stosowania efawirenzu i utrzymywał się przez okres do 28 dni. Dlatego w przypadku jednoczesnego stosowania efawirenzu konieczne może okazać się dostosowanie dawki. Środki zmniejszające pH moczu Pod względem budowy chemicznej metadon należy do słabych zasad. Ponieważ środki zmniejszające pH moczu (np. chlorek amonu) mogą nasilać wydalanie metadonu z moczem, w przypadku terapii skojarzonej wskazane jest zwiększenie dawki metadonu. Interakcje farmakodynamiczne: Leki o działaniu antagonistycznym w stosunku do opioidów (nalokson, naltrekson) znoszą działanie metadonu i mogą wywoływać zespół odstawienia.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Interakcje
Leki o mieszanym działaniu agonistyczno-antagonistycznym (butorfanol, nalbufina, pentazocyna) mogą częściowo znosić działanie metadonu – działanie przeciwbólowe, hamowanie czynności ośrodka oddechowego i zaburzenia czynności ośrodkowego układu nerwowego. Jednoczesne stosowanie metadonu i leków tej grupy może również potęgować działanie na OUN i układ oddechowy oraz nasilać działanie hipotensyjne. Działanie addytywne lub antagonistyczne zależy od dawkowania i jest najczęściej obserwowane w przypadku małych lub umiarkowanych dawek metadonu. U osób długotrwale otrzymujących leki tej grupy może wystąpić zespół odstawienia. Ponieważ leki o działaniu hamującym czynność OUN mogą potęgować depresję ośrodka oddechowego, podczas stosowania w terapii skojarzonej z metadonem konieczne może być zmniejszenie dawki jednego lub obu leków.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Interakcje
Jednoczesne stosowanie metadonu i difenoksylatu lub loperamidu – leków o działaniu przeciwbiegunkowym – może powodować silne zaparcia i jednocześnie potęgować hamujący wpływ na OUN. Jednoczesne stosowanie metadonu i leków o działaniu przeciwmuskarynowym może wywoływać silne zaparcia lub nawet niedrożność porażenną jelit, zwłaszcza jeśli leczenie jest prowadzone przez dłuższy okres. Oktreotyd może zmniejszać działanie przeciwbólowe metadonu i morfiny. Alkohol: może wywoływać ciężką depresję oddechową i niedociśnienie tętnicze. Leki serotoninergiczne Zespół serotoninergiczny może wystąpić podczas jednoczesnego podawania metadonu z inhibitorami petydyny, monoaminooksydazy (MAO) i czynników uwalniających serotoninę, takich jak selektywny inhibitor wychwytu serotoniny (SSRI), inhibitor wychwytu noradrenaliny (SNRI) oraz trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (TCA).
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Interakcje
Objawy zespołu serotoninowego mogą obejmować zmiany stanu psychicznego, niestabilność układu autonomicznego, nieprawidłowości nerwowo-mięśniowe i (lub) zaburzenia przewodu pokarmowego. Leki uspokajające, takie jak benzodiazepiny lub leki do nich podobne: Jednoczesne stosowanie opioidów z lekami uspokajającymi, takimi jak benzodiazepiny lub lekami do nich podobnymi zwiększa ryzyko wystąpienia sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu z powodu addytywnego działania depresyjnego na ośrodkowy układ nerwowy. Należy ograniczyć dawkę i czas trwania jednoczesnego leczenia (patrz punkt 4.4). Jednoczesne stosowanie opioidów i gabapentynoidów (gabapentyna i pregabalina) zwiększa ryzyko przedawkowania opioidów, depresji oddechowej i zgonu. Kannabidiol Jednoczesne podawanie kannabidiolu może prowadzić do zwiększenia stężenia metadonu w osoczu.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Interakcje
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Produktu Methadone Hydrochloride Molteni syrop 5 mg/ml nie należy stosować w okresie ciąży, chyba że stan kliniczny kobiety wymaga podawania metadonu. Podawanie metadonu w okresie ciąży może spowodować śmierć płodu, niską masę urodzeniową, niewydolność oddechową, zespół odstawienia i zaburzenia rozwojowe u dziecka. Laktacja Metadon jest wydzielany w mleku matki w małych ilościach. Podczas podejmowania decyzji o zaleceniu karmienia piersią należy wziąć pod uwagę kliniczną poradę specjalistyczną i rozważyć, czy kobieta otrzymuje stałą dawkę podtrzymującą metadonu i czy nadal stosuje nielegalne substancje. Jeśli rozważa się karmienie piersią, dawka metadonu powinna być jak najmniejsza. Lekarze przepisujący leki powinni doradzać kobietom karmiącym piersią, aby monitorowały niemowlę w celu zauważenia występowania sedacji i trudności w oddychaniu oraz aby w razie ich wystąpienia zwracały się o natychmiastową pomoc lekarską.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Interakcje
Chociaż ilość metadonu wydzielanego w mleku matki nie jest wystarczająca do pełnego stłumienia objawów odstawienia u niemowląt karmionych piersią, może ona osłabić nasilenie zespołu abstynencji noworodków. Jeżeli konieczne jest przerwanie karmienia piersią, należy to robić stopniowo, ponieważ nagłe odstawienie od piersi może nasilić objawy odstawienia u niemowlęcia. 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Produkt leczniczy Methadone Hydrochloride Molteni wywiera znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Może zmieniać umysłową i (lub) fizyczną sprawność konieczną do wykonywania potencjalnie niebezpiecznych czynności, takich jak prowadzenie pojazdów lub obsługa maszyn. Należy o tym poinformować pacjentów. 4.8 Działania niepożądane Częstość występowania wymienionych poniżej działań niepożądanych określono następująco (wg klasyfikacji MedDRA): Bardzo często (≥1/10) Często (≥1/100 do <1/10) Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) Bardzo rzadko (<1/10 000) Nieznana – częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Interakcje
Najbardziej istotne działania niepożądane metadonu to: depresja oddechowa, zapaść krążeniowa, zatrzymanie oddechu, wstrząs i zatrzymanie serca. Najczęściej obserwowanymi niepożądanymi reakcjami są uczucie pustki w głowie, zawroty głowy, sedacja, nudności, wymioty, pocenie się i niedociśnienie ortostatyczne. Niektóre z tych działań, występujące częściej u pacjentów leczonych ambulatoryjnie, mogą zostać zmniejszone przez ułożenie pacjenta w pozycji leżącej. Inne reakcje niepożądane to: Klasyfikacja układów i narządów MedDRA Częstość Działania niepożądane Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Częstość nieznana Anoreksja, hipoglikemia Zaburzenia psychiczne Często Euforia, dysforia, bezsenność, pobudzenie, dezorientacja Niezbyt często Zmniejszenie libido Częstość nieznana Uzależnienie Zaburzenia układu nerwowego Często Osłabienie Niezbyt często Ból głowy, krótkotrwała utrata przytomności Zaburzenia oka Często Zwężenie źrenic, zaburzenia widzenia Zaburzenia serca Rzadko Tachykardia lub bradykardia, skurcze dodatkowe i zaburzenia rytmu.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Interakcje
Po dużych dawkach mogą wystąpić częstoskurcze typu torsade de pointes. Zaburzenia naczyniowe Niezbyt często Spadek ciśnienia krwi Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Niezbyt często Depresja oddechowa Częstość nieznana Zespół ośrodkowego bezdechu sennego Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo często Wymioty i nudności Często Zaparcia Niezbyt często Suchość błony śluzowej jamy ustnej Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Niezbyt często Skurcze dróg żółciowych Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Niezbyt często Świąd, pokrzywka, inne reakcje skórne, obrzęk i rzadziej pokrzywka krwotoczna Zaburzenia nerek i dróg moczowych Niezbyt często Zatrzymanie moczu i trudności w oddawaniu moczu, działanie antydiuretyczne Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Niezbyt często Impotencja Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Interakcje
Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309. Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. 4.9 Przedawkowanie Objawy Depresja oddechowa (zmniejszona: częstość oddechu i (lub) zmniejszenie pojemności życiowej płuc, oddech typu Cheyne-Stokes’a, sinica), głęboka senność przechodząca w stupor lub śpiączkę, wyraźne zwężenie źrenic, zwiotczenie mięśni szkieletowych, zimna i spocona skóra, czasami bradykardia i niedociśnienie tętnicze.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Interakcje
W ciężkim przypadku przedawkowania mogą wystąpić: zatrzymanie oddechu, zapaść krążenia, nagłe zatrzymanie pracy serca i śmierć. Zgłoszono przypadki hipoglikemii. Po przedawkowaniu metadonu obserwowano występowanie toksycznej leukoencefalopatii. Leczenie przedawkowania Leczenie przedawkowania metadonu ma na celu głównie przeciwdziałanie niewydolności oddechowej. Należy przywrócić regularną czynność oddechową, udrożniając układ oddechowy, stosując ciągłą, kontrolowaną wentylację oraz podając antidotum. Jako antidotum stosuje się dożylnie nalokson (0,4 mg), którego podawanie należy powtarzać aż do usunięcia zagrożenia. Ponieważ metadon wykazuje przedłużone oddziaływanie na czynność oddechową, a czas działania naloksonu jest znacznie krótszy, pacjent musi pozostawać pod stałą kontrolą. Podawanie antidotum należy powtarzać każdorazowo, gdy ponowią się objawy niewydolności oddechowej.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Interakcje
Jeżeli diagnozę postawiono prawidłowo i przedawkowanie metadonu jest jedyną przyczyną niewydolności oddechu, nie zaleca się stosowania innych stymulatorów oddechu. U pacjentów fizycznie uzależnionych od opioidów, podanie wskazanej powyżej dawki antidotum może wywołać ostre objawy abstynencyjne, których nasilenie związane jest ze stopniem uzależnienia fizycznego. W takim przypadku antidotum należy podawać ostrożnie w zmniejszonych dawkach. Jeśli jest wskazane, należy podać tlen, płyny dożylne, środki zwiększające ciśnienie krwi i inne środki podtrzymujące.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Produktu Methadone Hydrochloride Molteni syrop 5 mg/ml nie należy stosować w okresie ciąży, chyba że stan kliniczny kobiety wymaga podawania metadonu. Podawanie metadonu w okresie ciąży może spowodować śmierć płodu, niską masę urodzeniową, niewydolność oddechową, zespół odstawienia i zaburzenia rozwojowe u dziecka. Laktacja Metadon jest wydzielany w mleku matki w małych ilościach. Podczas podejmowania decyzji o zaleceniu karmienia piersią należy wziąć pod uwagę kliniczną poradę specjalistyczną i rozważyć, czy kobieta otrzymuje stałą dawkę podtrzymującą metadonu i czy nadal stosuje nielegalne substancje. Jeśli rozważa się karmienie piersią, dawka metadonu powinna być jak najmniejsza. Lekarze przepisujący leki powinni doradzać kobietom karmiącym piersią, aby monitorowały niemowlę w celu zauważenia występowania sedacji i trudności w oddychaniu oraz aby w razie ich wystąpienia zwracały się o natychmiastową pomoc lekarską.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Chociaż ilość metadonu wydzielanego w mleku matki nie jest wystarczająca do pełnego stłumienia objawów odstawienia u niemowląt karmionych piersią, może ona osłabić nasilenie zespołu abstynencji noworodków. Jeżeli konieczne jest przerwanie karmienia piersią, należy to robić stopniowo, ponieważ nagłe odstawienie od piersi może nasilić objawy odstawienia u niemowlęcia.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Produkt leczniczy Methadone Hydrochloride Molteni wywiera znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Może zmieniać umysłową i (lub) fizyczną sprawność konieczną do wykonywania potencjalnie niebezpiecznych czynności, takich jak prowadzenie pojazdów lub obsługa maszyn. Należy o tym poinformować pacjentów. 4.8 Działania niepożądane Częstość występowania wymienionych poniżej działań niepożądanych określono następująco (wg klasyfikacji MedDRA): Bardzo często (≥1/10) Często (≥1/100 do <1/10) Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) Bardzo rzadko (<1/10 000) Nieznana – częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych. Najbardziej istotne działania niepożądane metadonu to: depresja oddechowa, zapaść krążeniowa, zatrzymanie oddechu, wstrząs i zatrzymanie serca.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
Najczęściej obserwowanymi niepożądanymi reakcjami są uczucie pustki w głowie, zawroty głowy, sedacja, nudności, wymioty, pocenie się i niedociśnienie ortostatyczne. Niektóre z tych działań, występujące częściej u pacjentów leczonych ambulatoryjnie, mogą zostać zmniejszone przez ułożenie pacjenta w pozycji leżącej. Inne reakcje niepożądane to: Klasyfikacja układów i narządów MedDRA Częstość Działania niepożądane Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Częstość nieznana Anoreksja, hipoglikemia Zaburzenia psychiczne Często Euforia, dysforia, bezsenność, pobudzenie, dezorientacja Niezbyt często Zmniejszenie libido Częstość nieznana Uzależnienie Zaburzenia układu nerwowego Często Osłabienie Niezbyt często Ból głowy, krótkotrwała utrata przytomności Zaburzenia oka Często Zwężenie źrenic, zaburzenia widzenia Zaburzenia serca Rzadko Tachykardia lub bradykardia, skurcze dodatkowe i zaburzenia rytmu.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
Po dużych dawkach mogą wystąpić częstoskurcze typu torsade de pointes. Zaburzenia naczyniowe Niezbyt często Spadek ciśnienia krwi Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Niezbyt często Depresja oddechowa Częstość nieznana Zespół ośrodkowego bezdechu sennego Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo często Wymioty i nudności Często Zaparcia Niezbyt często Suchość błony śluzowej jamy ustnej Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Niezbyt często Skurcze dróg żółciowych Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Niezbyt często Świąd, pokrzywka, inne reakcje skórne, obrzęk i rzadziej pokrzywka krwotoczna Zaburzenia nerek i dróg moczowych Niezbyt często Zatrzymanie moczu i trudności w oddawaniu moczu, działanie antydiuretyczne Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Niezbyt często Impotencja Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309. Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. 4.9 Przedawkowanie Objawy Depresja oddechowa (zmniejszona: częstość oddechu i (lub) zmniejszenie pojemności życiowej płuc, oddech typu Cheyne-Stokes’a, sinica), głęboka senność przechodząca w stupor lub śpiączkę, wyraźne zwężenie źrenic, zwiotczenie mięśni szkieletowych, zimna i spocona skóra, czasami bradykardia i niedociśnienie tętnicze.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
W ciężkim przypadku przedawkowania mogą wystąpić: zatrzymanie oddechu, zapaść krążenia, nagłe zatrzymanie pracy serca i śmierć. Zgłoszono przypadki hipoglikemii. Po przedawkowaniu metadonu obserwowano występowanie toksycznej leukoencefalopatii. Leczenie przedawkowania Leczenie przedawkowania metadonu ma na celu głównie przeciwdziałanie niewydolności oddechowej. Należy przywrócić regularną czynność oddechową, udrożniając układ oddechowy, stosując ciągłą, kontrolowaną wentylację oraz podając antidotum. Jako antidotum stosuje się dożylnie nalokson (0,4 mg), którego podawanie należy powtarzać aż do usunięcia zagrożenia. Ponieważ metadon wykazuje przedłużone oddziaływanie na czynność oddechową, a czas działania naloksonu jest znacznie krótszy, pacjent musi pozostawać pod stałą kontrolą. Podawanie antidotum należy powtarzać każdorazowo, gdy ponowią się objawy niewydolności oddechowej.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
Jeżeli diagnozę postawiono prawidłowo i przedawkowanie metadonu jest jedyną przyczyną niewydolności oddechu, nie zaleca się stosowania innych stymulatorów oddechu. U pacjentów fizycznie uzależnionych od opioidów, podanie wskazanej powyżej dawki antidotum może wywołać ostre objawy abstynencyjne, których nasilenie związane jest ze stopniem uzależnienia fizycznego. W takim przypadku antidotum należy podawać ostrożnie w zmniejszonych dawkach. Jeśli jest wskazane, należy podać tlen, płyny dożylne, środki zwiększające ciśnienie krwi i inne środki podtrzymujące.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Częstość występowania wymienionych poniżej działań niepożądanych określono następująco (wg klasyfikacji MedDRA): Bardzo często (≥1/10) Często (≥1/100 do <1/10) Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) Bardzo rzadko (<1/10 000) Nieznana – częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych. Najbardziej istotne działania niepożądane metadonu to: depresja oddechowa, zapaść krążeniowa, zatrzymanie oddechu, wstrząs i zatrzymanie serca. Najczęściej obserwowanymi niepożądanymi reakcjami są uczucie pustki w głowie, zawroty głowy, sedacja, nudności, wymioty, pocenie się i niedociśnienie ortostatyczne. Niektóre z tych działań, występujące częściej u pacjentów leczonych ambulatoryjnie, mogą zostać zmniejszone przez ułożenie pacjenta w pozycji leżącej.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Działania niepożądane
Inne reakcje niepożądane to: Klasyfikacja układów i narządów MedDRA Częstość Działania niepożądane Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Częstość nieznana Anoreksja, hipoglikemia Zaburzenia psychiczne Często Euforia, dysforia, bezsenność, pobudzenie, dezorientacja Niezbyt często Zmniejszenie libido Częstość nieznana Uzależnienie Zaburzenia układu nerwowego Często Osłabienie Niezbyt często Ból głowy, krótkotrwała utrata przytomności Zaburzenia oka Często Zwężenie źrenic, zaburzenia widzenia Zaburzenia serca Rzadko Tachykardia lub bradykardia, skurcze dodatkowe i zaburzenia rytmu. Po dużych dawkach mogą wystąpić częstoskurcze typu torsade de pointes. Zaburzenia naczyniowe Niezbyt często Spadek ciśnienia krwi Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Niezbyt często Depresja oddechowa Częstość nieznana Zespół ośrodkowego bezdechu sennego Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo często Wymioty i nudności Często Zaparcia Niezbyt często Suchość błony śluzowej jamy ustnej Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Niezbyt często Skurcze dróg żółciowych Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Niezbyt często Świąd, pokrzywka, inne reakcje skórne, obrzęk i rzadziej pokrzywka krwotoczna Zaburzenia nerek i dróg moczowych Niezbyt często Zatrzymanie moczu i trudności w oddawaniu moczu, działanie antydiuretyczne Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Niezbyt często Impotencja Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Działania niepożądane
Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309. Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. 4.9 Przedawkowanie Objawy Depresja oddechowa (zmniejszona: częstość oddechu i (lub) zmniejszenie pojemności życiowej płuc, oddech typu Cheyne-Stokes’a, sinica), głęboka senność przechodząca w stupor lub śpiączkę, wyraźne zwężenie źrenic, zwiotczenie mięśni szkieletowych, zimna i spocona skóra, czasami bradykardia i niedociśnienie tętnicze.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Działania niepożądane
W ciężkim przypadku przedawkowania mogą wystąpić: zatrzymanie oddechu, zapaść krążenia, nagłe zatrzymanie pracy serca i śmierć. Zgłoszono przypadki hipoglikemii. Po przedawkowaniu metadonu obserwowano występowanie toksycznej leukoencefalopatii. Leczenie przedawkowania Leczenie przedawkowania metadonu ma na celu głównie przeciwdziałanie niewydolności oddechowej. Należy przywrócić regularną czynność oddechową, udrożniając układ oddechowy, stosując ciągłą, kontrolowaną wentylację oraz podając antidotum. Jako antidotum stosuje się dożylnie nalokson (0,4 mg), którego podawanie należy powtarzać aż do usunięcia zagrożenia. Ponieważ metadon wykazuje przedłużone oddziaływanie na czynność oddechową, a czas działania naloksonu jest znacznie krótszy, pacjent musi pozostawać pod stałą kontrolą. Podawanie antidotum należy powtarzać każdorazowo, gdy ponowią się objawy niewydolności oddechowej.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Działania niepożądane
Jeżeli diagnozę postawiono prawidłowo i przedawkowanie metadonu jest jedyną przyczyną niewydolności oddechu, nie zaleca się stosowania innych stymulatorów oddechu. U pacjentów fizycznie uzależnionych od opioidów, podanie wskazanej powyżej dawki antidotum może wywołać ostre objawy abstynencyjne, których nasilenie związane jest ze stopniem uzależnienia fizycznego. W takim przypadku antidotum należy podawać ostrożnie w zmniejszonych dawkach. Jeśli jest wskazane, należy podać tlen, płyny dożylne, środki zwiększające ciśnienie krwi i inne środki podtrzymujące.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy Depresja oddechowa (zmniejszona: częstość oddechu i (lub) zmniejszenie pojemności życiowej płuc, oddech typu Cheyne-Stokes’a, sinica), głęboka senność przechodząca w stupor lub śpiączkę, wyraźne zwężenie źrenic, zwiotczenie mięśni szkieletowych, zimna i spocona skóra, czasami bradykardia i niedociśnienie tętnicze. W ciężkim przypadku przedawkowania mogą wystąpić: zatrzymanie oddechu, zapaść krążenia, nagłe zatrzymanie pracy serca i śmierć. Zgłoszono przypadki hipoglikemii. Po przedawkowaniu metadonu obserwowano występowanie toksycznej leukoencefalopatii. Leczenie przedawkowania Leczenie przedawkowania metadonu ma na celu głównie przeciwdziałanie niewydolności oddechowej. Należy przywrócić regularną czynność oddechową, udrożniając układ oddechowy, stosując ciągłą, kontrolowaną wentylację oraz podając antidotum. Jako antidotum stosuje się dożylnie nalokson (0,4 mg), którego podawanie należy powtarzać aż do usunięcia zagrożenia.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Przedawkowanie
Ponieważ metadon wykazuje przedłużone oddziaływanie na czynność oddechową, a czas działania naloksonu jest znacznie krótszy, pacjent musi pozostawać pod stałą kontrolą. Podawanie antidotum należy powtarzać każdorazowo, gdy ponowią się objawy niewydolności oddechowej. Jeżeli diagnozę postawiono prawidłowo i przedawkowanie metadonu jest jedyną przyczyną niewydolności oddechu, nie zaleca się stosowania innych stymulatorów oddechu. U pacjentów fizycznie uzależnionych od opioidów, podanie wskazanej powyżej dawki antidotum może wywołać ostre objawy abstynencyjne, których nasilenie związane jest ze stopniem uzależnienia fizycznego. W takim przypadku antidotum należy podawać ostrożnie w zmniejszonych dawkach. Jeśli jest wskazane, należy podać tlen, płyny dożylne, środki zwiększające ciśnienie krwi i inne środki podtrzymujące.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: lek stosowany w uzależnieniu od opioidów. Kod ATC: N07BC02. Metadon jest opioidowym środkiem przeciwbólowym, agonistą receptora opioidowego, działającym na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) i na mięśnie gładkie jelit w sposób podobny do morfiny. Metadon powoduje zespół abstynencyjny podobny jak w przypadku morfiny, różniący się bardziej stopniowanym stadium wstępnym, umiarkowanie dłuższym przebiegiem i mniej uporczywymi objawami. Podawanie doustne związane jest ze stopniowo narastającym działaniem w okresie wstępnym, niższymi stężeniami maksymalnymi i dłuższym działaniem analgetycznym w porównaniu z morfiną.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Metadon szybko wchłania się z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym (w ciągu 30 minut) i osiąga maksymalne stężenie we krwi po 3 – 4 godzinach. Średnio ok. 85% metadonu obecnego w osoczu krwi krąży w postaci związanej z białkami, natomiast in vitro zaobserwowano, że 44% jest związane z albuminami, 17% z gamma-globulinami. Z porównania tych wartości wynika, że pewna frakcja jest także związana z alfa-globulinami i beta-globulinami. Metadon jest metabolizowany głównie w wątrobie. Metabolity pierwszego przejścia przez wątrobę wydalane są z moczem i żółcią razem z małymi ilościami substancji niezmetabolizowanej. U pacjentów bez rozwiniętej tolerancji, pozorny średni okres półtrwania metadonu po pojedynczej dawce wynosi około 15 godzin, natomiast w przypadku długotrwałego podawania pozorny okres półtrwania wynosi 22 godziny.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Wartość LD50 racemicznego metadonu chlorowodorku wynosi: 95 mg/kg mc. (po.) u szczurów; 32 mg/kg mc. (iv.) u myszy; 29 mg/kg mc. (iv.) u psów. Podawanie metadonu chlorowodorku podczas ciąży może wpływać na rozwój OUN i zaburzać wzrost płodu. Całkowita minimalna dawka podawana ip. pomiędzy 1 i 22 dniem po zapłodnieniu, po której obserwowano działanie toksyczne metadonu na płody szczurów, wynosiła 135 mg/kg mc.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sacharoza Glicerol Sodu benzoesan (E 211) Kwas cytrynowy jednowodny Substancja poprawiająca smak i zapach cytrynowa Woda oczyszczona 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata Okres przechowywania po pierwszym otwarciu butelki o pojemności 1000 ml: 1 rok. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Butelka ze szkła oranżowego zamknięta zakrętką z HDPE z zabezpieczeniem chroniącym przed dostępem dzieci, w tekturowym pudełku (20 ml). Butelka z PVC, zamknięta zakrętką z PP z zabezpieczeniem gwarancyjnym z PE wraz z miarką z polistyrenu, w tekturowym pudełku (1000 ml). Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Misyo, 10 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ml koncentratu do sporządzania roztworu doustnego zawiera 10 mg metadonu chlorowodorku (Methadoni hydrochloridum). Substancja pomocnicza o znanym działaniu: 1 ml koncentratu do sporządzania roztworu doustnego zawiera 300,00 mg sorbitolu płynnego, niekrystalizującego (E240) (co odpowiada 210 mg sorbitolu) i 3,0 mg sodu benzoesanu (E211). Każdy 1 ml koncentratu do sporządzania roztworu doustnego zawiera 0,478 mg (0,021 mmol) sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Koncentrat do sporządzania roztworu doustnego. Przezroczysty, błękitny roztwór.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Substytucyjne podtrzymujące leczenie uzależnienia od opioidów u dorosłych w połączeniu z odpowiednią opieką medyczną, społeczną i psychospołeczną.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Wyłącznie do podawania doustnego. Ten produkt powinien być rozcieńczony przed użyciem przez wykwalifikowany personel medyczny. Dalsze instrukcje, patrz punkt 6.6. Ten produkt leczniczy należy zawsze przyjmować doustnie z posiłkiem lub bez. Tego produktu nie wolno podawać we wstrzyknięciach. Dawkowanie należy dostosować do indywidualnych potrzeb pacjentów. Należy przestrzegać dawkowania podanego w krajowych wytycznych programu detoksykacji, które może się różnić od dawkowania opisanego poniżej. Leczenie substytucyjne metadonem powinno być przepisywane przez lekarza doświadczonego w leczeniu pacjentów uzależnionych od opioidów (opiatów), najlepiej w ośrodkach, które specjalizują się w leczeniu uzależnienia od opioidów (opiatów). Dawka podawana jest wyłącznie przez lekarza lub osobę wyznaczoną przez lekarza. Dawka leku do podania nigdy nie może być odmierzana przez pacjenta.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Dawkowanie
Odpowiednia dawka jest podawana pacjentowi wyłącznie w celu natychmiastowego użycia i zgodnie z zaleceniami lekarza. Dawka ustalana jest na podstawie występowania objawów odstawiennych i musi być dostosowana do każdego pacjenta w zależności od jego indywidualnej sytuacji i samopoczucia. Ostatecznie, po dostosowaniu dawki celem jest podawanie leczenia, które ma polegać na podawaniu najniższej możliwej dawki podtrzymującej. Dorośli Na ogół dawka początkowa wynosi od 10 do 30 mg. W przypadkach, w których tolerancja opioidów jest wysoka, normalna prawidłowa dawka początkowa wynosi od 25 do 40 mg. Podczas zbliżania się do leczenia podtrzymującego zaleca się zwiększanie dawki każdorazowo maksymalnie o 10 mg. W większości przypadków dawka podtrzymująca, wymagana do skutecznego i bezpiecznego leczenia, wynosi 60-120 mg na dobę, niektórzy mogą jednak potrzebować większej dawki. Dawkowanie powinno być określone na podstawie oceny klinicznej. Metadon zwykle podaje się raz na dobę.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Dawkowanie
Częstsze podawanie wiąże się z ryzykiem kumulacji i przedawkowania produktu. Maksymalna zalecana dawka, którą należy stosować rzadko, wynosi 150 mg na dobę (chyba że krajowe wytyczne zalecają inaczej). Powodem tego ograniczenia jest zwiększona częstość występowania wydłużenia odstępu QT, częstoskurczu komorowego typu torsade de pointes i przypadków zatrzymania krążenia przy wyższych zakresach dawek (patrz punkt 4.4). Jeśli pacjent jest leczony jednocześnie produktem zawierającym agonistę (lub) antagonistę (np. buprenorfinę), dawkę leku należy stopniowo zmniejszać podczas rozpoczynania leczenia metadonem. Jeśli planuje się przerwanie stosowania metadonu i przejście na podjęzykowe stosowanie buprenorfiny (zwłaszcza w skojarzeniu z naloksonem), dawkę metadonu należy zmniejszyć początkowo do 30 mg na dobę w celu uniknięcia objawów odstawienia indukowanych przez podanie buprenorfiny lub buprenorfiny i naloksonu.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Dawkowanie
Zakończenie leczenia Zakończenie leczenia musi zawsze przebiegać bardzo stopniowo poprzez zmniejszanie dawki w cotygodniowych etapach o 5-10 mg, na przestrzeni kilku tygodni do kilku miesięcy. W okresie stopniowego zmniejszania dawki koniecznie należy zwracać uwagę na jakikolwiek nawrót objawów odstawiennych, które wymagają powrotu do poprzedniej dawki oraz na każde wznowienie zachowań typowych dla uzależnionych. Osoby w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) Zaleca się zmniejszenie dawki u osób w podeszłym wieku (patrz punkt 4.4). Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby U pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek bądź łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem funkcji wątroby zaleca się zmniejszenie dawki leku (więcej informacji, patrz punkt 4.4 i punkt 4.3). Dzieci i młodzież Nie ma danych dotyczących stosowania leku u pacjentów poniżej 18 lat, dlatego stosowanie produktu leczniczego Misyo u dzieci i młodzieży nie jest zalecane (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Dawkowanie
Sposób podawania Produkt leczniczy Misyo może być stosowany wyłącznie doustnie i pod nadzorem lekarza. Pacjent otrzymuje odpowiednią dawkę leku od lekarza lub osoby wyznaczonej przez lekarza i przyjmuje ją natychmiast. Wymagana ilość jest odmierzana wyłącznie przez lekarza lub osobę przez niego wyznaczoną. Lek do stosowania w domu musi być przepisany przez lekarza. Nie wolno wydawać recepty na lek do stosowania w domu, jeśli badania i ustalenia lekarskie prowadzą do wniosku, że pacjent zażywa substancje, które są niebezpieczne w skojarzeniu z leczeniem substytucyjnym, biorąc pod uwagę rozwój tolerancji, jeśli nie została jeszcze osiągnięta stabilna dawka podtrzymująca lub jeśli pacjent nadużywa substancji. Produkt leczniczy Misyo zawiera sorbitol, który może wpływać na biodostępność metadonu u niektórych osób. U tych pacjentów zamiana produktu Misyo na inne preparaty metadonu, które nie zawierają sorbitolu, może spowodować istotne klinicznie zmiany stężenia metadonu w osoczu krwi.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną, benzoesany lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Stosowanie podczas ostrego napadu astmy oskrzelowej. Ostra postać alkoholizmu. Jednoczesne podawanie z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) lub podawanie metadonu w czasie krótszym, niż 2 tygodnie od odstawienia inhibitorów monoaminooksydazy. Brak uzależnienia od opioidów. Osoby z wydłużonym odstępem QT, w tym z wrodzonym zespołem wydłużonego odstępu QT. Tak jak wszystkie opioidowe leki przeciwbólowe, ten produkt nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, ponieważ może to prowadzić do wystąpienia encefalopatii wrotno-układowej u pacjentów z ciężkim uszkodzeniem wątroby. Stosowanie w czasie porodu nie jest zalecane, ponieważ przedłużone działanie metadonu zwiększa ryzyko depresji oddechowej u noworodków.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Zaleca się zmniejszenie dawki u pacjentów w podeszłym wieku, u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek lub ciężkimi, przewlekłymi zaburzeniami czynności wątroby oraz u pacjentów w złym stanie ogólnym. Zaburzenia związane ze stosowaniem opioidów (nadużywanie i uzależnienie) Metadon jest opioidowym lekiem przeciwbólowym i sam w sobie jest wysoce uzależniający. Ma długi okres półtrwania i dlatego może się kumulować w organizmie. Pojedyncza dawka podawana w celu złagodzenia objawów, jeśli będzie powtarzana codziennie, może się skumulować i doprowadzić do śmierci. Jak w przypadku innych opioidów, w wyniku wielokrotnego podawania metadonu może rozwinąć się tolerancja oraz uzależnienie fizyczne i (lub) psychiczne. Metadon może powodować senność i ograniczenie świadomości, chociaż po wielokrotnym użyciu może rozwinąć się tolerancja na takie działanie.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Nadużywanie lub celowe niewłaściwe stosowanie produktu leczniczego Misyo może prowadzić do przedawkowania i (lub) zgonu. Ryzyko rozwoju zaburzeń związanych ze stosowaniem opioidów (OUD, ang. Opioid Use Disorder) jest zwiększone u pacjentów, u których w przeszłości lub w rodzinie (rodzice lub rodzeństwo) występowały zaburzenia związane ze stosowaniem substancji (w tym zaburzenia związane z używaniem alkoholu), u osób obecnie używających tytoniu lub u pacjentów, u których w przeszłości występowały inne zaburzenia psychiczne (np. duża depresja, zaburzenia lękowe i zaburzenia osobowości). Będzie konieczna stała obserwacja pacjenta w celu wykrycia, czy nie występują zachowania związane z poszukiwaniem leku (np. zbyt wczesne zgłaszanie próśb o uzupełnienie dawki). Obejmuje to przegląd jednoczesnego stosowania opioidów i leków psychoaktywnych (takich jak benzodiazepiny). U pacjentów z objawami przedmiotowymi i podmiotowymi OUD należy rozważyć konsultację ze specjalistą ds. uzależnień.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Odstawienie Nagłe przerwanie podawania leku może prowadzić do wystąpienia objawów odstawiennych, podobnych jak po odstawieniu morfiny, które w przypadku metadonu są mniej nasilone, ale bardziej długotrwałe. Z tego względu lek należy odstawiać stopniowo. Depresja oddechowa Podobnie jak inne opioidy, metadon należy stosować ostrożnie u pacjentów z astmą, przewlekłą obturacyjną chorobą płuc lub sercem płucnym oraz u pacjentów z bardzo ograniczoną rezerwą oddechową, istniejącymi wcześniej zaburzeniami oddychania, hipoksją lub hiperkapnią. Nawet przy zwykłych dawkach terapeutycznych narkotyków w tej grupie pacjentów może wystąpić obniżenie aktywności układu oddechowego z jednoczesnym zwiększeniem oporu w drogach oddechowych i końcowym bezdechem. U pacjentów predysponowanych do takich zjawisk atopowych może dojść do zaostrzenia istniejącej astmy oskrzelowej, nasilenia wykwitów skórnych i wystąpienia zmian w morfologii krwi (eozynofilia).
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Zasadniczo, objawy podmiotowe i przedmiotowe przedawkowania i toksyczności metadonu są takie same, jak w przypadku morfiny, choć uważa się, że metadon ma większy wpływ na wywoływanie depresji oddechowej i mniejsze działanie uspokajające, niż równoważna przeciwbólowa dawka morfiny. Toksyczne dawki są bardzo zmienne, a regularne stosowanie wywołuje tolerancję. Częstym następstwem przedawkowania jest obrzęk płuc, podczas gdy właściwość metadonu polegająca na zależnym od dawki uwalnianiu histaminy może odpowiadać przynajmniej za część reakcji pokrzywkowych i przypadków świądu powodowanych podawaniem metadonu. Zaburzenia oddychania w czasie snu Opioidy mogą powodować zaburzenia oddychania w czasie snu, w tym ośrodkowy bezdech senny (CSA, ang. Central Sleep Apnoea) i hipoksemię związaną ze snem. Stosowanie opioidów zwiększa ryzyko CSA w stopniu zależnym od dawki. U pacjentów z CSA należy rozważyć zmniejszenie całkowitej dawki opioidów.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Urazy głowy i podwyższone ciśnienie śródczaszkowe Depresyjny wpływ metadonu na oddychanie i jego właściwość zwiększania ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego mogą ulec znacznemu nasileniu w przypadku wystąpienia urazu głowy, innych zmian wewnątrzczaszkowych lub wcześniej istniejącego wzmożonego ciśnienia śródczaszkowego. Ponadto, opioidy wywołują działania niepożądane, które mogą maskować przebieg kliniczny u pacjentów z urazami głowy. U takich pacjentów metadon powinien być stosowany z zachowaniem ostrożności i tylko wtedy, gdy zostanie to uznane za konieczne. Metadon może potencjalnie zwiększać ciśnienie śródczaszkowe, zwłaszcza w sytuacji, gdy jest ono już początkowo podwyższone. Ryzyko związane z jednoczesnym stosowaniem leków uspokajających, takich jak benzodiazepiny lub podobne leki Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Misyo oraz leków uspokajających, takich jak benzodiazepiny lub podobne leki, może doprowadzić do sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Ze względu na to ryzyko, jednoczesne przepisywanie tych leków uspokajających należy zarezerwować dla pacjentów, u których zastosowanie innych opcji leczenia nie jest możliwe. W razie podjęcia decyzji o przepisaniu produktu leczniczego Misyo jednocześnie z lekami uspokajającymi, należy zastosować najmniejszą skuteczną dawkę, a czas trwania leczenia powinien być możliwie jak najkrótszy. Pacjenta należy uważnie obserwować pod kątem podmiotowych i przedmiotowych objawów depresji oddechowej i sedacji. Z tego względu usilnie zaleca się poinformowanie pacjentów i ich opiekunów o możliwości wystąpienia tych objawów (patrz punkt 4.5). Zaburzenia czynności wątroby Należy zachować ostrożność w przypadku pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby, ponieważ może u nich wystąpić ryzyko zwiększonej ekspozycji układowej na metadon po wielokrotnym podaniu. Zwykła dawka metadonu może być stosowana u pacjentów ze stabilną przewlekłą chorobą wątroby.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Dawkę metadonu należy dokładnie monitorować w przypadku upośledzenia funkcji wątroby w przebiegu wirusowego zapalenia wątroby typu B lub C lub długotrwałego spożywania alkoholu. Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku stosowania dawek powyżej 50 mg. Zaburzenia czynności nerek Należy zachować ostrożność podczas stosowania metadonu u pacjentów z niewydolnością nerek. Odstępy pomiędzy dawkami powinny być wydłużone do co najmniej 32 godzin, jeśli szybkość przesączania kłębuszkowego (GFR) wynosi 10-50 ml/min oraz do co najmniej 36 godzin, jeśli GFR jest mniejsza niż 10 ml/min. Motoryka przewodu pokarmowego Opioidy, w tym metadon, mogą powodować uciążliwe zaparcia, co jest szczególnie niebezpieczne u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, dlatego na początku leczenia należy wdrożyć środki zapobiegające zaparciom. Hipoglikemia Hipoglikemię zaobserwowano w kontekście przedawkowania metadonu lub zwiększenia dawki.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Zaleca się regularne monitorowanie stężenia cukru we krwi podczas zwiększania dawki (patrz punkt 4.8 i punkt 4.9). Niewydolność nadnerczy Opioidowe leki przeciwbólowe mogą powodować odwracalną niewydolność kory nadnerczy wymagającą monitorowania i zastępczej terapii glikokortykosteroidowej. Objawy niewydolności nadnerczy mogą obejmować nudności, wymioty, utratę apetytu, zmęczenie, osłabienie, zawroty głowy lub niskie ciśnienie krwi. Obniżony poziom hormonów płciowych i podwyższony poziom prolaktyny Długotrwałe stosowanie opioidowych leków przeciwbólowych może wiązać się z obniżeniem poziomu hormonów płciowych i podwyższeniem poziomu prolaktyny. Wśród objawów można wymienić zmniejszenie libido, impotencję lub brak miesiączki. Noworodki/dzieci Z uwagi na ryzyko większej depresji oddechowej u noworodków oraz brak badań klinicznych, dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat, stosowanie metadonu nie jest zalecane.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Inne ostrzeżenia U dzieci urodzonych przez matki, otrzymujące metadon, mogą wystąpić objawy odstawienia. Metadon należy stosować ostrożnie u pacjentów z drgawkami, niedoczynnością tarczycy, niewydolnością kory nadnerczy, rozrostem gruczołu krokowego, niedociśnieniem tętniczym, wstrząsem, zapaleniem lub niedrożnością jelit lub miastenią. Metadon należy stosować ostrożnie i w mniejszych dawkach u pacjentów jednocześnie stosujących inne narkotyczne leki przeciwbólowe, środki do znieczulenia ogólnego, fenotiazyny, inne leki uspokajające, uspokajające leki nasenne, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne i inne środki działające depresyjnie na OUN (w tym alkohol) (patrz punkt 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji). W trakcie leczenia metadonem, szczególnie w dużych dawkach (>100 mg na dobę), obserwowano przypadki wydłużenia odstępu QT i częstoskurczu komorowego o typie torsade de pointes.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Metadon należy podawać ostrożnie pacjentom z czynnikami ryzyka wydłużenia odstępu QT, np. w następujących przypadkach: zaburzeń przewodnictwa w mięśniu sercowym, w wywiadzie, zaawansowanej choroby serca lub choroby niedokrwiennej serca, choroby wątroby, nagłego zgonu w wywiadzie rodzinnym, zaburzeń elektrolitowych, tj. hipokaliemii, hipomagnezemii, jednoczesnego stosowania substancji, które powodują wydłużenie odstępu QT, jednoczesnego stosowania substancji, które mogą powodować zaburzenia elektrolitowe, jednoczesnego leczenia inhibitorami cytochromu P450 CYP3A4 (patrz punkt 4.5). U pacjentów leczonych jednocześnie produktem złożonym zawierającym agonistę/antagonistę (np. buprenorfinę), dawkę leku należy stopniowo zmniejszać podczas rozpoczynania leczenia metadonem.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Jeśli planuje się przerwanie leczenia metadonem i przejście na podjęzykowe stosowanie buprenorfiny (zwłaszcza w skojarzeniu z naloksonem), dawkę metadonu należy zmniejszyć początkowo do 30 mg/dobę, w celu uniknięcia objawów odstawienia indukowanych przez podanie buprenorfiny lub buprenorfiny i naloksonu. U pacjentów z rozpoznanymi czynnikami ryzyka wydłużenia odstępu QT lub w przypadku jednoczesnego stosowania substancji, które wydłużają odstęp QT, zaleca się monitorowanie EKG przed rozpoczęciem leczenia metadonem oraz dalsze badania EKG podczas okresu stabilizacji dawki. U pacjentów bez potwierdzonych czynników ryzyka wydłużenia odstępu QT zaleca się monitorowanie EKG przed zwiększeniem dawki powyżej 100 mg na dobę oraz przez kolejne siedem dni po zwiększeniu dawki. Należy zachować ostrożność u pacjentów, którzy jednocześnie stosują środki działające depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy (OUN).
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Substancje pomocnicze Ten lek zawiera 300,00 mg sorbitolu płynnego, niekrystalizującego (E420) (co odpowiada 210,00 mg sorbitolu). Należy brać pod uwagę efekt addycyjny jednocześnie podawanych produktów zawierających sorbitol (lub fruktozę) oraz spożycia sorbitolu (lub fruktozy) w diecie. Zawartość sorbitolu w produktach leczniczych do podawania doustnego może wpływać na biodostępność innych produktów leczniczych do podawania doustnego stosowanych jednocześnie. Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy nie powinni przyjmować ani otrzymywać tego produktu leczniczego. Ten lek zawiera 3,00 mg benzoesanu sodu (E 211) w każdym 1 ml. Chociaż ten lek nie jest przeznaczony do stosowania u noworodków, ważne jest, aby mieć świadomość, że zwiększona bilirubinemia występująca w następstwie wypierania z albuminy może zwiększać ryzyko żółtaczki u noworodków, która może rozwinąć się w żółtaczkę jąder podkorowych mózgu (złogi niesprzężonej bilirubiny w tkance mózgowej).
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Lek ten zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na ml, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Interakcje farmakokinetyczne Inhibitory glikoproteiny P: metadon jest substratem glikoproteiny P; dlatego wszystkie produkty lecznicze, które hamują działanie glikoproteiny P (np. chinidyna, werapamil, cyklosporyna), mogą zwiększać stężenie metadonu w surowicy. Farmakodynamiczne działanie metadonu może ulegać zwiększeniu również na skutek zwiększonej przepuszczalności bariery krew-mózg. Induktory enzymu CYP3A4: metadon jest substratem CYP3A4 (patrz punkt 5.2). Poprzez indukcję CYP3A4 zwiększa się klirens metadonu i spada jego stężenie w osoczu krwi. Substancje będące induktorami tego enzymu [barbiturany, karbamazepina, fenytoina, newirapina, ryfampicyna, efawirenz, amprenawir, spironolakton, deksametazon, Hypericum perforatum (dziurawiec zwyczajny)], mogą nasilać metabolizm metadonu w wątrobie.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Interakcje
Przykładowo po trzech tygodniach leczenia efawirenzem w dawce 600 mg na dobę średnie maksymalne stężenie i AUC w osoczu krwi zmniejszyły się u pacjentów leczonych metadonem (35-100 mg na dobę) odpowiednio o 48% i 57%. Konsekwencje indukcji enzymów są wyraźniejsze, jeżeli induktor podaje się po rozpoczęciu leczenia metadonem. W sytuacji zaistnienia takich interakcji obserwowano objawy abstynencji, a zatem konieczne może być zwiększenie dawki metadonu. Jeżeli induktor CYP3A4 zostanie odstawiony dawka metadonu powinna zostać zmniejszona. Jednoczesne podawanie metadonu z metamizolem, który jest induktorem enzymów metabolizujących, w tym CYP2B6 i CYP3A4, może prowadzić do obniżenia stężenia metadonu w osoczu i potencjalnego zmniejszenia jego skuteczności klinicznej. Dlatego, zaleca się ostrożność podczas jednoczesnego stosowania metamizolu i metadonu; w razie potrzeby należy monitorować odpowiedź kliniczną i (lub) stężenie leku.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Interakcje
Inhibitory enzymu CYP3A4: metadon jest substratem CYP3A4 (patrz punkt 5.2). Przez hamowanie CYP3A4 klirens metadonu ulega obniżeniu. Jednoczesne stosowanie inhibitorów CYP3A4 (np. kanabinoidy, klarytromycyna, delawirdyna, erytromycyna, cyprofloksacyna, flukonazol, sok grejpfrutowy, cymetydyna, itrakonazol, ketokonazol, fluoksetyna, fluwoksamina, nefazodon i telitromycyna) może powodować wzrost stężenia metadonu w osoczu. W przypadku jednoczesnego stosowania fluwoksaminy wykazano 40-100% różnicę wzrostu pomiędzy stężeniem w surowicy krwi, a dawką metadonu. W przypadku zamiaru stosowania inhibitorów CYP3A4 u pacjentów otrzymujących leczenie podtrzymujące metadonem należy pamiętać o ryzyku jego przedawkowania. Kannabidiol: Jednoczesne podawanie kannabidiolu może prowadzić do zwiększenia stężenia metadonu w osoczu. Produkty wpływające na kwaśność moczu: metadon jest słabą zasadą.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Interakcje
Substancje zakwaszające mocz (takie jak chlorek amonu i kwas askorbinowy) mogą zwiększać klirens nerkowy metadonu. Pacjentom leczonym metadonem zaleca się unikanie produktów zawierających chlorek amonu. Jednoczesne leczenie zakażenia wirusem HIV: przypuszcza się, że niektóre inhibitory proteazy (amprenawir, nelfinawir, abacawir, lopinawir/rytonawir i rytonawir/sakwinawir) zmniejszają stężenie metadonu w surowicy krwi. Podczas monoterapii rytonawirem obserwowano dwukrotny wzrost AUC metadonu. Stężenie w osoczu krwi zydowudyny (analog nukleozydu), podawanej doustnie lub dożylnie, ulega zwiększeniu podczas stosowania metadonu. Zjawisko to jest bardziej nasilone po doustnym podaniu zydowudyny niż po podaniu dożylnym. Obserwacje te wynikają prawdopodobnie z hamowania glukuronidacji zydowudyny, co prowadzi do zmniejszenia jej klirensu. Podczas leczenia metadonem należy uważnie obserwować pacjentów pod kątem objawów toksyczności zydowudyny, dlatego konieczne może być zmniejszenie jej dawki.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Interakcje
Z powodu wzajemnych oddziaływań zydowudyny i metadonu (zydowudyna jest induktorem CYP3A4) podczas ich skojarzonego stosowania mogą rozwinąć się typowe objawy abstynencji opioidowej (bóle głowy, bóle mięśni, zmęczenie i rozdrażnienie). Didanozyna i stawudyna: metadon opóźnia wchłanianie i zwiększa metabolizm pierwszego przejścia stawudyny i didanozyny, co skutkuje zmniejszeniem ich biodostępności. Metadon może podwoić stężenie dezypraminy w surowicy krwi. Interakcje farmakodynamiczne Antagoniści opioidów: nalokson i naltrekson neutralizują działania metadonu i indukują objawy abstynencji. Podobnie buprenorfina, która może wywołać objawy odstawienne. Środki działające depresyjnie na OUN: leki o ośrodkowym działaniu uspokajającym mogą powodować nasilenie depresji oddechowej, niedociśnienie, silną sedację lub śpiączkę, w związku z czym może być konieczne zmniejszenie dawki jednego lub obu produktów leczniczych.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Interakcje
Wolna eliminacja substancji czynnej, podczas leczenia metadonem, prowadzi do powolnego rozwoju tolerancji i każde zwiększenie dawki może po 1 tygodniu do 2 tygodni prowadzić do objawów depresji oddechowej. W związku z tym należy ostrożnie modyfikować dawkowanie, przy czym dawkę należy zwiększać stopniowo, uważnie obserwując pacjenta. Leki znieczulające, uspokajająco-nasenne (w tym barbiturany, wodzian chloralu i chlormetiazol), przeciwlękowe fenotiazyny, leki przeciwpsychotyczne i trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne mogą nasilać ogólne działanie depresyjne metadonu podczas terapii skojarzonej (patrz punkt 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania). Leki przeciwpsychotyczne mogą wzmacniać działanie uspokajające i hipotensyjne metadonu. Leki uspokajające, takie jak benzodiazepiny lub podobne leki: Jednoczesne stosowanie opioidów z lekami uspokajającymi, takimi jak benzodiazepiny lub podobne leki, zwiększa ryzyko sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu ze względu na addycyjny wpływ depresyjnego na OUN.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Interakcje
Należy stosować możliwie jak najmniejszą dawkę i ograniczyć czas trwania jednoczesnego leczenia (patrz punkt 4.4). Gabapentynoidy: Jednoczesne stosowanie opioidów i gabapentynoidów (gabapentyna i pregabalina) zwiększa ryzyko przedawkowania opioidów, depresji oddechowej i zgonu. Zahamowanie perystaltyki: jednoczesne stosowanie metadonu i produktów leczniczych hamujących perystaltykę jelit (loperamid i difenoksylat) może powodować ciężkie zaparcia i zwiększać działanie depresyjne na OUN. Opioidowe środki przeciwbólowe w skojarzeniu z lekami blokującymi receptory muskarynowe mogą powodować ciężkie zaparcia lub niedrożność porażenną jelit, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu. Wydłużenie odstępu QT: metadon nie powinien być stosowany w skojarzeniu z produktami leczniczymi, które mogą wydłużać odstęp QT, takimi jak leki przeciwarytmiczne (sotalol, amiodaron i flekainid), leki przeciwpsychotyczne (tiorydazyna, haloperidol, sertindol i fenotiazyny), leki przeciwdepresyjne (paroksetyna, sertralina) lub antybiotyki (erytromycyna, klarytromycyna).
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Interakcje
Leki serotoninergiczne: zespół serotoninergiczny może wystąpić podczas jednoczesnego podawania metadonu z inhibitorami petydyny, monoaminooksydazy (MAO) i czynników uwalniających serotoninę, takich jak selektywny inhibitor wychwytu serotoniny (SSRI), inhibitor wychwytu noradrenaliny (SNRI) oraz trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (TCA). Objawy zespołu serotoninowego mogą obejmować zmiany stanu psychicznego, niestabilność układu autonomicznego, nieprawidłowości nerwowo-mięśniowe i (lub) zaburzenia przewodu pokarmowego. Inhibitory MAO: jednoczesne stosowanie z inhibitorami MAO może prowadzić do nasilonego zahamowania OUN, ciężkiej hipotonii i (lub) bezdechu. Metadonu nie należy łączyć z inhibitorami MAO i nie należy go podawać przez dwa tygodnie po odstawieniu leku (patrz punkt 4.3). Leki przeciwbólowe Nie można oczekiwać uzyskania działania przeciwbólowego metadonu, podawanego w standardowych dawkach, u pacjentów leczonych podtrzymująco stabilną dawką metadonu, u których występują urazy fizyczne, ból pooperacyjny lub inne przyczyny ostrego bólu.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Interakcje
Tacy pacjenci powinni otrzymywać leki przeciwbólowe, w tym opioidy, które są wskazane u innych pacjentów z podobną stymulacją nocyceptywną. Ze względu na tolerancję opioidów wywołaną przez metadon, w przypadku konieczności ich stosowania w leczeniu ostrego bólu u pacjentów przyjmujących metadon, często wymagane będzie podawanie nieco większych i (lub) częściej podawanych dawek, niż byłoby to konieczne u innych pacjentów, u których nie występuje zjawisko tolerancji. Interakcje diagnostyczne/laboratoryjne Badania opróżniania żołądka: Opioidowe środki przeciwbólowe mogą opóźniać opróżnianie żołądka, a tym samym unieważniać wyniki badań. Obrazowanie wątroby i dróg żółciowych za pomocą technetu Tc 99m disofenin: Wprowadzenie technetu Tc 99m disofenin do jelita cienkiego może być uniemożliwione nieskuteczne, ponieważ opioidowe środki przeciwbólowe mogą powodować zwężenie zwieracza Oddiego i zwiększone ciśnienie w drogach żółciowych.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Interakcje
Takie działania prowadzą do opóźnienia wizualizacji i tym samym przypominają niedrożność przewodu żółciowego wspólnego. Ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego: Ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego może być zwiększone; działanie to jest wtórne do depresji oddechowej, wywołanej retencją dwutlenku węgla. Aktywność amylazy lub lipazy w osoczu krwi: Aktywność amylazy lub lipazy w osoczu krwi może być zwiększona, ponieważ stosowanie opioidowych środków przeciwbólowych może powodować zwężenie zwieracza Oddiego i zwiększone ciśnienie w drogach żółciowych; znaczenie diagnostyczne oznaczania tych enzymów może być obniżone do 24 godzin po podaniu leku. Badania moczu: Metadon może wpływać na badania moczu i dawać dodatni wynik kontroli antydopingowej. Testy ciążowe: Metadon może zaburzać wyniki testu ciążowego w moczu.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Metadon podawany kobietom w ciąży w ramach leczenia uzależnienia od opioidów może być przyczyną wystąpienia wielu działań niepożądanych u płodu i noworodka. Objawy odstawienia/depresja oddechowa mogą wystąpić u noworodków matek przewlekle leczonych metadonem w czasie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3), jednak ograniczone dane dotyczące stosowania metadonu u kobiet w ciąży nie wskazują na zwiększone ryzyko wad wrodzonych u dzieci. Przed podaniem leku kobietom w ciąży należy przeprowadzić staranną ocenę korzyści i ryzyka, ze względu na możliwość wystąpienia działań niepożądanych u płodu i noworodka, w tym depresji oddechowej, niskiej masy urodzeniowej, zespołu odstawienia u noworodków i zwiększonej częstości poronień. Niemniej jednak w trakcie ciąży należy zapewnić właściwe leczenie substytucyjne i zapobiegać objawom odstawiennym, aby zminimalizować możliwość uszkodzenia płodu.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Jeśli wystąpią objawy odstawienne, konieczne może być zwiększenie dawki metadonu. W trakcie ciąży odnotowano przypadki zwiększonego klirensu i zmniejszonego stężenia leku w osoczu krwi. Ze względu na dobro płodu, wskazane może być podzielenie dawki dobowej w celu zapobieżenia wystąpieniu dużych stężeń leku w osoczu i zrównoważenia przyśpieszonego rozkładu metadonu, co zapobiegają w ten sposób wystąpieniu objawów odstawiennych. Zmniejszenie dawki lub odstawienie leku w czasie ciąży należy zawsze przeprowadzać, uważnie monitorując matkę, i wyłącznie po dokładnej ocenie ryzyka i korzyści. Odstawienie leku u noworodka należy przeprowadzić we właściwym oddziale intensywnej opieki dla dzieci, ponieważ leczenie metadonem może prowadzić do przyzwyczajenia i uzależnienia płodu oraz do wystąpienia objawów odstawiennych u noworodka, co może wymagać leczenia. Około 60–80% noworodków wymaga leczenia szpitalnego z powodu noworodkowego zespołu abstynencyjnego.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Konieczne może okazać się dostosowanie dawki (zwłaszcza jej zmniejszenie) w okresie 1–2 tygodni po porodzie. Nie zaleca się stosowania doustnego roztworu metadonu bezpośrednio przed porodem i podczas porodu, ze względu na ryzyko depresji oddechowej noworodków. Karmienie piersi? Metadon jest wydzielany w mleku matki w małych ilościach. Podczas podejmowania decyzji o zaleceniu karmienia piersią należy wziąć pod uwagę kliniczną poradę specjalistyczną i rozważyć, czy kobieta otrzymuje stałą dawkę podtrzymującą metadonu i czy nadal stosuje nielegalne substancje. Jeśli rozważa się karmienie piersią, dawka metadonu powinna być jak najmniejsza. Lekarze przepisujący leki powinni doradzać kobietom karmiącym piersią, aby monitorowały niemowlę w celu zauważenia występowania sedacji i trudności w oddychaniu oraz aby w razie ich wystąpienia zwracały się o natychmiastową pomoc lekarską.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Chociaż ilość metadonu wydzielanego w mleku matki nie jest wystarczająca do pełnego stłumienia objawów odstawiennych u niemowląt karmionych piersią, może ona osłabić nasilenie zespołu abstynencji noworodków. Jeżeli konieczne jest przerwanie karmienia piersią, należy to robić stopniowo, ponieważ nagłe odstawienie od piersi może nasilić objawy odstawienne u niemowlęcia. Płodność Wydaje się, że metadon nie upośledza płodności kobiet. Badania u mężczyzn, biorących udział w programach terapii podtrzymującej metadonem, wykazały, że metadon zmniejsza stężenie testosteronu w surowicy krwi i znacznie obniża objętość ejakulatu i ruchliwość plemników. Liczba plemników pacjentów leczonych metadonem była dwa razy większa, niż osób w grupie kontrolnej, ale odzwierciedla to brak rozcieńczenia wydzieliny nasiennej.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Metadon wywiera znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn w trakcie i po zakończeniu leczenia, ponieważ może powodować senność i zmniejszenie czujności. Czas, po którym takie czynności mogą być bezpiecznie wznawiane jest osobniczo zmienny i decyzja musi zostać podjęta przez lekarza.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Działania niepożądane metadonu są zasadniczo takie same, jak w przypadku innych opioidów, najczęściej nudności i wymioty, które obserwuje się u około 20% pacjentów otrzymujących metadon w leczeniu ambulatoryjnym, gdzie kontrola medyczna jest często niezadowalająca. Długotrwałe stosowanie metadonu może prowadzić do uzależnienia, podobnego jak w przypadku morfiny. Zespoły abstynencji są podobne do tych obserwowanych podczas stosowania morfiny i heroiny, jednak o mniejszym nasileniu, ale bardziej długotrwałe. Ciężkim działaniem niepożądanym metadonu jest depresja oddechowa, która może się pojawić w fazie stabilizacji. Obserwowano bezdech, wstrząs i zatrzymanie akcji serca. Działania niepożądane wymienione poniżej zostały sklasyfikowane w zależności od częstotliwości oraz według klasyfikacji układów i narządów. Reakcje te są częściej obserwowane u osób nie tolerujących opioidów.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Działania niepożądane
Częstość ich występowania określono według następującej konwencji: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do <1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do <1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Klasyfikacja układów i narządów (MedDRA) Częstość Działania niepożądane Zaburzenia krwi i układu chłonnego Nieznana: U pacjentów z uzależnieniem od opioidów i przewlekłym zapaleniem wątroby obserwowano odwracalną trombocytopenię. Zaburzenia endokrynologiczne Nieznana: Podwyższone stężenie prolaktyny przy długotrwałym stosowaniu. Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Często: Retencja płynów. Nieznana: Jadłowstręt, hipokaliemia, hipomagnezemia, hipoglikemia. Zaburzenia psychiatryczne Często: Euforia, halucynacje. Niezbyt często: Dysforia, pobudzenie, bezsenność, dezorientacja, zmniejszenie libido. Nieznana: Uzależnienie.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Działania niepożądane
Zaburzenia układu nerwowego Często: Uspokojenie. Niezbyt często: Ból głowy, omdlenie. Zaburzenia oka Często: Zaburzone widzenie, zwężenie źrenic, suchość oczu. Zaburzenia ucha i błędnika Często: Zawroty głowy. Nieznana: Utrata słuchu. Zaburzenia serca Rzadko: Bradykardia, kołatanie serca, przypadki wydłużeniem odstępu QT i torsade de pointes, zwłaszcza przy dużych dawkach metadonu. Zaburzenia naczyniowe Niezbyt często: Uderzenia gorąca, niedociśnienie. Rzadko: Wstrząs. Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Niezbyt często: Obrzęk płuc, zaostrzenie astmy, suchość błony śluzowej nosa, depresja oddechowa szczególnie przy dużych dawkach. Rzadko: Zatrzymanie oddechu. Nieznana: Zespół ośrodkowego bezdechu sennego. Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo często: Nudności, wymioty. Często: Zaparcia. Niezbyt często: Suchość jamy ustnej, zapalenie języka. Rzadko: Zwolnienie motoryki jelit (niedrożność).
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Działania niepożądane
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Niezbyt często: Dyskineza dróg żółciowych. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często: Przejściowa wysypka, nadmierne pocenie. Niezbyt często: Świąd, pokrzywka, inna wysypka, a w bardzo rzadkich przypadkach pokrzywka krwotoczna. Zaburzenia nerek i dróg moczowych Niezbyt często: Zatrzymanie moczu, działanie antydiuretyczne. Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Niezbyt często: Obniżona potencja, mlekotok, bolesne miesiączkowanie, brak miesiączki. Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Często: Zmęczenie, senność. Niezbyt często: Obrzęk kończyn dolnych, astenia, obrzęk, hipotermia. Badania diagnostyczne Często: Przyrost masy ciała. Podczas długotrwałego stosowania metadonu, jak i w trakcie leczenia podtrzymującego, zdarzenia niepożądane ulegały stopniowemu złagodzeniu na przestrzeni kilku tygodni, jednak zaparcia i potliwość często utrzymywały się.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Działania niepożądane
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181 C, PL 02 222 Warszawa Tel.: +48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy Objawy ciężkiego przedawkowania obejmują wystąpienie depresji oddechowej, skrajnej senności prowadzącej do otępienia lub śpiączki, maksymalnie zwężonych źrenic, zwiotczenia mięśni szkieletowych, zimnej i wilgotnej skóry, a niekiedy bradykardii i niedociśnienia tętniczego. Zgłoszono przypadki hipoglikemii. W ciężkim przedawkowaniu, zwłaszcza przy podaniu dożylnym, mogą wystąpić bezdech, zapaść krążeniowa, zatrzymanie akcji serca i zgon. Po przedawkowaniu metadonu obserwowano występowanie toksycznej leukoencefalopatii. Leczenie Należy zapewnić drożność dróg oddechowych i możliwość stosowania wspomaganej lub kontrolowanej wentylacji. Wymagane może być stosowanie antagonistów substancji narkotycznych, ale należy pamiętać, że działanie depresyjne metadonu jest długotrwałe (36 do 48 godzin), podczas gdy antagoniści działają przez 1 do 3 godzin, więc leczenie musi być powtarzane w razie potrzeby.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Przedawkowanie
Antagonistów nie należy jednak podawać w przypadku braku istotnej klinicznie depresji oddechowej lub krążeniowej. Zaleca się podawanie naloksonu. W razie wskazań należy stosować tlen, płyny dożylne, leki o działaniu wazopresyjnym i inne środki wspomagające. U osób fizycznie uzależnionych od narkotyków podawanie zwykłej dawki narkotycznego antagonisty spowoduje wywołanie ostrego zespołu odstawienia; jeśli to możliwe, należy unikać stosowania antagonistów u takich pacjentów, jeżeli jednak musi być stosowany w leczeniu ciężkiej depresji oddechowej, należy go podawać z dużą ostrożnością.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: lek stosowany w uzależnieniu od opioidów Kod ATC: N07BC02 Mechanizm działania Metadon jest silnym agonistą opioidowym o powinowactwie przede wszystkim do receptora μ. Działanie przeciwbólowe racematu wynika prawie w całości z działania l-izomeru, którego efekt przeciwbólowy jest co najmniej 10-krotnie silniejszy niż d-izomeru. D-izomer nie powoduje depresji oddechowej, ale ma działanie przeciwkaszlowe. Metadon jest również agonistą o mniejszym powinowactwie do receptorów opioidowych κ i δ. Działanie farmakodynamiczne Działania te powodują analgezję, depresję oddychania, tłumienie kaszlu, nudności i wymioty (poprzez działanie w strefie wyzwalania chemoreceptorów) oraz zaparcia. Wpływ na jądra nerwu okoruchowego i prawdopodobnie na receptory opioidowe w mięśniach źrenicy, powoduje zwężenie źrenic.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Wszystkie te działania są odwracalne przez nalokson przy wartości pA2 podobnej do jego działania anty-antagonistycznego wobec morfiny. Podobnie jak wiele innych substancji zasadowych, metadon przenika do komórek tucznych i uwalniania histaminę poprzez mechanizm nie-immunologiczny. Powoduje to zespół uzależnienia typowy dla morfiny.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Metadon jest jednym z lepiej rozpuszczalnych opioidów w lipidach i jest dobrze wchłaniany z przewodu pokarmowego, ale przechodzi dość intensywny metabolizm pierwszego przejścia. Biodostępność przewyższa 80%. Stężenia stanu stacjonarnego (ang. steady state) osiągane są w ciągu 5-7 dni. Dystrybucja Metadon wiąże się z albuminami oraz innymi białkami osocza krwi i białkami tkankowymi (prawdopodobnie lipoproteinami), jego stężenia w płucach, wątrobie i nerkach są zdecydowanie wyższe niż w krwi. Farmakokinetyka metadonu jest nietypowa pod względem intensywnego wiązania z białkami tkanek i dość powolnego transportu pomiędzy jego rezerwami tkankowymi i osoczem. Metadon jest wydzielany w pocie i obecny w ślinie, mleku kobiecym oraz krwi pępowinowej. Metabolizm Metabolizm metadonu katalizowany jest głównie przez CYP3A4, lecz CYP2D6 i CYP2B6 są również zaangażowane w mniejszym stopniu.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Metabolizm obejmuje głównie N-demetylację, podczas której wytwarzane są najważniejsze metabolity: 2-etylidyno, 1,5-dimetylo-3,3-difenylopirolidynę (EDDP) i 2-etylo-5-metylo-3,3-difenylo-1-pirolidynę (EMDP), przy czym oba są nieaktywne. W pewnym stopniu zachodzi również hydroksylacja do metadolu poprzez N-demetylizację do normetadolu. Występują również inne reakcje metaboliczne i znanych jest co najmniej osiem innych metabolitów. Eliminacja Okres półtrwania po podaniu pojedynczej dawki doustnej wynosi 12-18 (średnio 15) godzin, co częściowo odzwierciedla dystrybucję do rezerw tkankowych, a także klirens metaboliczny i nerkowy. Przy regularnym stosowaniu depozyt tkankowy jest już częściowo wypełniony, a więc okres półtrwania wydłuża się do 13-47 (średnio 25) godzin i odzwierciedla tylko klirens. Metadon i jego metabolity są wydalane w różnym stopniu z kałem i moczem. Wydalanie metadonu znacznie zwiększa się przy zakwaszeniu moczu.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Około 30% dawki jest wydalane z kałem, ale odsetek ten jest zwykle zmniejszony przy wyższych dawkach. Około 75% całkowitej eliminacji odbywa się w formie niesprzężonej. Szczególne populacje Nie ma istotnych różnic w profilu farmakokinetycznym u kobiet i mężczyzn. Klirens metadonu zmniejsza się tylko do pewnego stopnia w podeszłym wieku (powyżej 65 lat).
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie U myszy metadon zmniejsza stężenia estriolu i FSH prowadząc do wzrostu miejsc resorpcji i zmniejszenia liczby miejsc zagnieżdżenia, podczas gdy podawanie metadonu samcom szczurów przed kryciem prowadzi do niekorzystnych skutków dla ich potomstwa, w szczególności do zmniejszenia masy urodzeniowej i zwiększenia śmiertelności noworodków ze względu na zmniejszenie poziomów LH i testosteronu. Metadon powoduje zaburzenia seksualne zarówno w zakresie sprawności seksualnej, jak i motywacji seksualnej u chomików. Metadon w dużych dawkach powodował wady wrodzone u świstaków, chomików i myszy, w przypadku których w większości doniesień opisywano egzencefalię i wady centralnego układu nerwowego. Sporadycznie u myszy obserwowano rozszczep odcinka szyjnego kręgosłupa. Brak zamknięcia cewy nerwowej stwierdzono u zarodków kurzych. Metadon nie wykazywał właściwości teratogennych u szczurów i królików.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ponadto, u szczurów obserwowano zmniejszenie liczby potomstwa, wzrost śmiertelności, zaburzenia wzrostu, neurologiczne zaburzenia behawioralne i zmniejszenie masy mózgu. U myszy występowało zmniejszone kostnienie paliczków, mostka i czaszki oraz zmniejszenie liczby płodów w miocie. Badania rakotwórczości nie zostały przeprowadzone.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sorbitol ciekły, niekrystalizujący (E420) Glicerol (E422) Sodu benzoesan (E211) Kwas cytrynowy jednowodny (E330) Błękit brylantowy FCF (E133) Woda oczyszczona 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata. Okres ważności po pierwszym otwarciu pojemnika: 90 dni. Okres ważności po sporządzeniu roztworu: 14 dni. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Po pierwszym otwarciu przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem, nie dłużej niż przez 90 dni. Po rozcieńczeniu okres ważności roztworu o stężeniu 1 mg/ml lub 5 mg/ml wynosi 14 dni o ile jest on przechowywany w temperaturze poniżej 25°C, w butelce PET bez dostępu światła.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Butelka ze szkła brunatnego typu III, z zakrętką z PP 28 zawierającą wkładkę z PE lub z zakrętką z PP 28 zawierającą wkładkę z PE z zabezpieczeniem przed dostępem dzieci i zabezpieczeniem gwarancyjnym, w tekturowym pudełku. Butelka zawiera 100 lub 1000 ml koncentratu do sporządzania roztworu doustnego. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Produkt leczniczy jest dostarczany w opakowaniach do dozowania, które mogą być używane wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny. Przed podaniem pacjentowi produkt ten powinien zostać rozcieńczony oczyszczoną wodą, do utworzenia doustnego roztworu chlorowodorku metadonu o stężeniu 1 mg/ml lub 5 mg/ml.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Roztwór doustny chlorowodorku metadonu o stężeniu 1 mg/ml przygotowuje się przez rozcieńczenie 1 części koncentratu do sporządzania roztworu doustnego 9 częściami wody oczyszczonej (10-krotne rozcieńczenie). Roztwór doustny chlorowodorku metadonu o stężeniu 5 mg/ml przygotowuje się przez rozcieńczenie 1 części koncentratu do sporządzania roztworu doustnego 1 częścią wody oczyszczonej (2-krotne rozcieńczenie). Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Levomethadone Hydrochloride Molteni, 2,5 mg/mL, roztwór doustny 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Jeden mililitr roztworu doustnego zawiera 2,5 mg lewometadonu chlorowodorku. Substancje pomocnicze: jeden mililitr (mL) roztworu doustnego zawiera 1,5 mg metylu parahydroksybenzoesanu (E218). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór doustny. Przejrzysty, jasnobursztynowy płyn.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie substytucyjne jako konsekwencja uzależnienia od opioidów u osób dorosłych, w połączeniu z odpowiednią opieką medyczną, społeczną i psychospołeczną.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania W miarę możliwości należy przepisywać lewometadon w specjalnych placówkach leczniczych jako część zintegrowanej terapii substytucyjnej w leczeniu uzależnienia od opioidów u osób dorosłych, która obejmuje opiekę medyczną, społeczną i psychologiczną. Dawkowanie Dorośli Dawka ustalana jest na podstawie występowania objawów odstawienia i musi być dostosowana do każdego pacjenta zgodnie z indywidualną sytuacją i subiektywną oceną. Ogólnie, po ustaleniu dawki należy dążyć do podawania minimalnej dawki podtrzymującej. Aby zapobiec przedawkowaniu, podaje się dawkę początkową 15 do 20 mg lewometadonu chlorowodorku (co odpowiada 6 do 8 mL roztworu doustnego) pierwszego dnia, rano. W zależności od subiektywnie odczuwanego i obiektywnego działania, dodatkowo potrzebna dawka od 10 do 25 mg lewometadonu chlorowodorku (tj. 4 do 10 mL roztworu doustnego) podawana jest wieczorem pierwszego dnia. U pacjentów o niskim lub nieznanym progu tolerancji (np.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Dawkowanie
po zwolnieniu z więzienia) dawka początkowa nie powinna przekraczać 15 mg lewometadonu chlorowodorku (6 mL roztworu doustnego). Po 1 do 6 dniach, dobowa dawka podawana jest raz na dobę, rano. Przejście na pojedynczą dawkę dobową podawaną rano jest zwykle przeprowadzane stopniowo przy użyciu 5 mg lewometadonu chlorowodorku (2 mL roztworu doustnego). W przypadku niewystarczającej skuteczności (występowanie objawów odstawienia) lekarz może zwiększyć dawkę o 5 do 10 mg lewometadonu chlorowodorku (2-4 mL roztworu doustnego) na dobę. Dawka podtrzymująca zwykle jest osiągana po 1 do 6 dni i może wynosić do 60 mg lewometadonu chlorowodorku (24 mL roztworu doustnego), a w wyjątkowych sytuacjach może być znacznie większa. Dawka większa niż 50-60 mg lewometadonu chlorowodorku może być podawana tylko w wyjątkowych sytuacjach w przypadku udowodnionej konieczności, po wiarygodnym wykluczeniu jednoczesnego stosowania innych substancji odurzających.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Dawkowanie
Uwaga: W wyniku interakcji i (lub) indukcji enzymatycznej spowodowanych innymi produktami leczniczymi (patrz punkt 4.5), konieczna dobowa dawka lewometadonu może zostać zwiększona. Z tego względu należy monitorować pacjentów nawet o ustalonym, stabilnym leczeniu pod kątem wystąpienia ewentualnych objawów odstawienia i w razie potrzeby ponownie dostosować dawkę. Siła działania lewometadonu jest w przybliżeniu dwa razy większa niż racematu metadonu. Istnieje dowód świadczący, iż metabolizm lewometadonu zostaje wtórnie zwiększony po podaniu racematu metadonu, dlatego też proporcja może być zmieniona, w szczególności w przypadkach zamieniania z mieszaniny racemicznej na lewometadon. W konsekwencji, w takich przypadkach, schemat dawkowania musi być starannie dostosowany indywidualnie (patrz punkt 4.4). Pacjenci w podeszłym wieku Zaleca się zmniejszyć dawkę u pacjentów w podeszłym wieku.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Dawkowanie
Pacjenci z niewydolnością nerek i wątroby lub w złym stanie ogólnym Zaleca się zmniejszenie dawki u pacjentów z niewydolnością nerek lub ciężkimi, przewlekłymi zaburzeniami czynności wątroby lub w złym stanie ogólnym. Dzieci i młodzież Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności lewometadonu u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Lek Levomethadone Hydrochloride Molteni jest przeciwwskazany do stosowania u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat (patrz punkt 4.3). Sposób podawania Levomethadone Hydrochloride Molteni jest przeznaczony wyłącznie do podawania doustnego. Przepisana dawka może być przyjmowana w postaci, w jakiej lek jest dostarczany lub można go rozcieńczyć wodą lub bezalkoholowym napojem owocowym (np. sokiem pomarańczowym, syropem malinowym). Roztwór doustny zawarty w butelkach o objętości 60 i 100 mL można odmierzyć za pomocą dostarczonej pipety.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Dawkowanie
Zamocować pipetę na adapterze, następnie butelkę z dołączoną pipetą obrócić do góry dnem, tak aby żądana ilość roztworu mogła zostać zassana do pipety. Przed odłączeniem pipety od butelki, butelkę należy obrócić do poprzedniej pionowej pozycji (dnem do dołu), aby nadmiar pobranej ilości roztworu wlał się z powrotem do butelki. Roztwór doustny z wielodawkowej butelki o objętości 1000 mL można pobrać w miejscu wydawania leków przy użyciu załączonego do opakowania kubeczka dozującego lub np. dostępnego w sprzedaży skalibrowanego dozownika.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Równoczesne stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy (MAO) oraz okres do 2 tygodni od momentu odstąpienia tych leków. W czasie leczenia lewometadonem nie należy podawać opioidowych antagonistów lub innych agonistów lub antagonistów (np. pentazocyna i buprenorfina), z wyjątkiem leczenia przedawkowania. Depresja oddechowa. Obturacyjne choroby układu oddechowego. Pacjenci uzależnieni od leków nieopioidowych. Dzieci i młodzież w wieku poniżej 18 lat (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Dokładna ocena wskazań i szczegółowa kontrola medyczna są konieczne w następujących przypadkach: Ciąża i okres karmienia piersią (patrz punkt 4.6). Zmniejszona świadomość. Równoczesne stosowanie produktów leczniczych lub substancji działających hamująco na ośrodkowy układ nerwowy i odpowiednio oddechowy. Stany chorobowe, w których należy unikać depresji oddechowej. Umiarkowane do ciężkich zaburzenia ośrodka oddechowego i oddychania. Zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe. Niedociśnienie tętnicze w przypadku hipowolemii. Rozrost gruczołu krokowego z zatrzymaniem moczu. Zapalenie trzustki. Zaburzenia dróg żółciowych. Niedrożność i zapalne choroby jelit. Guz chromochłonny. Niedoczynność tarczycy. Bradykardia. Terapia lekami przeciwarytmicznymi klasy I i III. Płuca i oddychanie Lewometadon należy stosować ostrożnie u pacjentów z: astm?
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
przewlekłą obturacyjną chorobą płuc sercem płucnym ze znacznie zmniejszoną rezerwą oddechow? wcześniejszym zaburzeniem czynności oddechowej hipoksją czy hiperkapnią. Nawet standardowe dawki terapeutyczne leków opioidowych mogą zmniejszyć czynność ośrodka oddechowego u tych pacjentów, podczas gdy jednocześnie opór oddechowy może się zwiększyć aż do wystąpienia bezdechu. U pacjentów szczególnie podatnych na takie atopowe odczyny mogą wystąpić: zaostrzenie wcześniej istniejącej astmy, wysypki skórne i zmieniona liczba krwinek (eozynofilia). Ciśnienie wewnątrzczaszkowe Działanie środków odurzających prowadzące do depresji układu oddechowego oraz zwiększenia ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego może zostać istotnie zwiększone w przypadku istniejącego wcześniej zwiększonego ciśnienia wewnątrzczaszkowego.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Mając na uwadze profil terapeutyczny lewometadonu będącego agonistą receptorów µ, substancję czynną należy stosować z niezwykłą ostrożnością i to tylko wtedy, gdy jest to absolutnie konieczne w leczeniu takich pacjentów. Ryzyka związane z jednoczesnym stosowaniem z lekami uspokajającymi, takimi jak benzodiazepiny, lub lekami o podobnym działaniu: Jednoczesne stosowanie Levomethadone Hydrochloride Molteni i leków uspokajających, takich jak benzodiazepiny lub leków do nich podobnych może powodować sedację, depresję oddechową, śpiączkę i zgon. Ze względu na opisane ryzyka jednoczesne przepisywanie z lekami uspokajającymi powinno być zastrzeżone tylko dla pacjentów, dla których nie są dostępne inne metody leczenia. W przypadku podjęcia decyzji o przepisaniu Levomethadone Hydrochloride Molteni jednocześnie z lekami uspokajającymi, należy stosować najniższą skuteczną dawkę oraz możliwie najkrótszy czas leczenia.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Pacjentów należy uważnie obserwować pod kątem występowania oznak i objawów depresji oddechowej i sedacji. W tym względzie stanowczo zaleca się poinformowanie pacjentów oraz ich opiekunów, aby mieli świadomość możliwości wystąpienia tych objawów (patrz punkt 4.5). Ryzyko związane z jednoczesnym stosowaniem z alkoholem Jednoczesne stosowanie opioidów, w tym lewometadonu, i alkoholu może prowadzić do sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu. Należy unikać przyjmowania alkoholu podczas leczenia lewometadonem (patrz punkt 4.5). Zaburzenia związane ze stosowaniem opioidów (nadużywanie i zależność) Lewometadon jest opioidowym lekiem przeciwbólowym i sam w sobie jest wysoce uzależniający. Ma długi okres półtrwania i dlatego może się kumulować w organizmie. Pojedyncza dawka podawana w celu złagodzenia objawów, jeśli będzie powtarzana codziennie, może się skumulować i doprowadzić do zgonu. Stosowanie lewometadonu może powodować uzależnienie.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Jak w przypadku innych opioidów, w wyniku wielokrotnego podawania lewometadonu może rozwinąć się tolerancja oraz uzależnienie fizyczne i (lub) psychiczne. Odstawienie po wielokrotnym podaniu i (lub) w przypadku uzależnienia od leków opioidowych, bądź stosowania antagonisty opioidowego powoduje wystąpienie objawów odstawienia. Nadużywanie lub celowe niewłaściwe stosowanie produktu leczniczego Levomethadone Hydrochloride Molteni może prowadzić do przedawkowania i (lub) zgonu. Ryzyko rozwoju zaburzeń związanych ze stosowaniem opioidów jest zwiększone u pacjentów, u których w przeszłości lub w rodzinie (rodzice lub rodzeństwo) występowały zaburzenia związane ze stosowaniem substancji (w tym zaburzenia związane z używaniem alkoholu), u osób obecnie używających tytoniu lub u pacjentów, u których w przeszłości występowały inne zaburzenia psychiczne (np. duża depresja, zaburzenia lękowe i zaburzenia osobowości).
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Będzie konieczna stała obserwacja pacjenta w celu wykrycia, czy nie występują zachowania związane z poszukiwaniem leku (np. zbyt wczesne zgłaszanie próśb o uzupełnienie dawki). Obejmuje to przegląd jednoczesnego stosowania opioidów i leków psychoaktywnych (takich jak benzodiazepiny). U pacjentów z objawami przedmiotowymi i podmiotowymi zaburzeń związanych z używaniem opioidów (ang. Opioid Use Disorder, OUD) należy rozważyć konsultację ze specjalistą ds. uzależnień. Zaburzenia oddychania w czasie snu Opioidy mogą powodować zaburzenia oddychania w czasie snu, w tym ośrodkowy bezdech senny (ang. central sleep apnoea, CSA) i hipoksemię związaną ze snem. Stosowanie opioidów zwiększa ryzyko CSA w stopniu zależnym od dawki. U pacjentów z CSA należy rozważyć zmniejszenie całkowitej dawki opioidów. Równoczesne zażywanie Nadużycie substancji odurzających i substancji psychotropowych w czasie terapii substytucyjnej może prowadzić do sytuacji zagrażających życiu.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Należy tego bezwzględnie unikać. Ponadto należy regularnie kontrolować próbki moczu w celu wykrycia ewentualnego równoczesnego zażywania środków odurzających. Zmniejszenie stężenia hormonów płciowych i zwiększone stężenie prolaktyny Długotrwałe stosowanie opioidowych leków przeciwbólowych może być związane ze zmniejszonym stężeniem hormonów płciowych i zwiększonym stężeniem prolaktyny. Objawy obejmują obniżone libido, impotencję lub brak miesiączki. Hipoglikemia Hipoglikemię obserwowano w odniesieniu do przedawkowania metadonu (racemicznej mieszaniny lewometadonu i dekstrometadonu) lub zwiększania dawki. Zaleca się regularne monitorowanie stężenia cukru we krwi podczas zwiększania dawki (patrz punkt 4.8 i punkt 4.9). Pacjenci wysokiego ryzyka Szczególną ostrożność należy zachować w następujących przypadkach: Pacjenci z grup szczególnego ryzyka Ostre schorzenia jamy brzusznej Pacjenci ze znanym lub podejrzewanym wydłużeniem odstępu QT lub zaburzeniami równowagi elektrolitowej, zwłaszcza hipokaliemią / zaburzenia rytmu serca Niewydolność nadnerczy Dalsze informacje Zmniejszenie dawki zaleca się u pacjentów w podeszłym wieku oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, ciężkimi przewlekłymi zaburzeniami czynności wątroby lub w złym stanie ogólnym (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Podczas stosowania lewometadonu ważne jest, aby pamiętać, iż siła działania lewometadonu jest około dwukrotnie większa niż racematu metadonu (patrz także punkt 4.2). Stosowanie Levomethadone Hydrochloride Molteni przez osoby bez tolerancji na opiaty stanowi zagrożenie dla życia i może prowadzić do śmierci w wyniku zatrzymania oddechu. Z tego powodu należy obowiązkowo odpowiednio przechowywać lek, a przede wszystkim z dala od zasięgu dzieci. Levomethadone Hydrochloride Molteni jest przeznaczony wyłącznie do stosowania doustnego. Nadużywanie poprzez dożylne podawanie Levomethadone Hydrochloride Molteni może prowadzić do ciężkich działań niepożądanych, takich jak sepsa, zapalenie żył lub zatorowość płucna. Dzieci i młodzież Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Levomethadone Hydrochloride Molteni u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat z powodu braku danych klinicznych dotyczących jego skuteczności i bezpieczeństwa stosowania (patrz także punkt 4.3).
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Stosowanie Levomethadone Hydrochloride Molteni może powodować pozytywne wyniki testów antydopingowych. Ponadto, stosowanie Levomethadone Hydrochloride Molteni jako substancji dopingującej, może ciężko zaszkodzić zdrowiu pacjenta. Levomethadone Hydrochloride Molteni zawiera substancje pomocniczą metylu parahydroksybenzoesan (E218), która może powodować reakcje alergiczne (możliwe reakcje typu późnego). 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Zarówno interakcje farmakodynamiczne, jak i farmakokinetyczne mogą mieć wpływ na działanie lewometadonu. W zależności od dowodów klinicznych, w przypadku wystąpienia interakcji opisanych w poniższym punkcie, może być wymagane dostosowanie dawki lewometadonu i (lub) leków stosowanych jednocześnie. Następujące połączenia są przeciwwskazane (patrz punkt 4.3): W przypadku stosowania leków z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) w ciągu 14 dni przed zastosowaniem opioidów (petydyny), zgłaszano zagrażające życiu działanie na ośrodkowy układ nerwowy, oddychanie i krążenie związane z objawami depresyjnymi lub objawami pobudzenia.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Nie można wykluczyć takich reakcji podczas stosowania lewometadonu. U pacjentów uzależnionych od heroiny lub u pacjentów poddanych substytucyjnej terapii metadonem, pentazocyna i buprenorfina mogą powodować pojawienie się objawów odstawienia (patrz także punkt 4.3). Buprenorfiny nie należy stosować wcześniej niż po 20 godzinach od przerwania stosowania produktu Levomethadone Hydrochloride Molteni. W przypadku jednoczesnego stosowania lewometadonu z innymi produktami leczniczymi lub substancjami, należy wziąć pod uwagę następujące interakcje: Zwiększenie depresyjnego wpływu na ośrodkowy układ nerwowy i możliwe wystąpienie depresji oddechowej w przypadku jednoczesnego stosowania z następującymi produktami leczniczymi lub innymi substancjami: lekami przeciwbólowymi działającymi ośrodkowo (także innymi opioidami); alkoholem (patrz punkt 4.4); pochodnymi fenotiazyny; barbituranami i innymi nasennymi lekami oraz substancjami odurzającymi; trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi; lekami uspokajającymi, takimi jak benzodiazepiny lub lekami o podobnym działaniu: jednoczesne stosowanie opioidów z lekami uspokajającymi, takimi jak benzodiazepiny lub lekami o podobnym działaniu zwiększa ryzyko wystąpienia sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu z powodu addytywnego działania depresyjnego na ośrodkowy układ nerwowy.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Należy ograniczyć dawkę i czas trwania jednoczesnego leczenia (patrz punkt 4.4). Działanie lewometadonu może się nasilić z powodu stosowania przeciwnadciśnieniowych substancji czynnych, takich jak: rezerpina, klonidyna, urapidyl, prazosyna. W przypadku stosowania lewometadonu z poniższymi produktami leczniczymi i substancjami hamującymi metabolizm enzymatyczny lewometadonu w wątrobie (układ cytochromu P450), może wystąpić zwiększenie stężenia lewometadonu w osoczu oraz przedłużenie jego działania: cymetydyna, leki przeciwgrzybicze (np. itrakonazol, ketokonazol, worykonazol, flukonazol), antybiotyki makrolidowe, leki przeciwarytmiczne, środki antykoncepcyjne, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny [ang. selective serotonin reuptake inhibitors, SSRI], takie jak sertralina, fluwoksamina, fluoksetyna i paroksetyna, cyprofloksacyna. U ludzi lewometadon jest N-demetylowany przez różne izoenzymy CYP, w tym głównie CYP3A4, CYP2B6, CYP2C19 i CYP2D6.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Leki i substancje nasilające enzymatyczny metabolizm lewometadonu w wątrobie (induktory enzymatyczne) mogą odpowiednio zmniejszać stężenie lewometadonu w osoczu i skracać czas działania. Należą do nich: karbamazepina, fenobarbital, fenytoina, ryfampicyna, flunitrazepam, dziurawiec zwyczajny, spironolakton, kwas fusydynowy, efawirenz, newirapina, nelfinawir, rytonawir, amprenawir. Istnieje możliwość wystąpienia objawów odstawienia. Metamizol: Jednoczesne podawanie lewometadonu z metamizolem, który jest induktorem enzymów metabolizujących, w tym CYP2B6 i CYP3A4, może prowadzić do obniżenia stężenia lewometadonu w osoczu i potencjalnego zmniejszenia jego skuteczności klinicznej. Dlatego, zaleca się ostrożność podczas jednoczesnego stosowania metamizolu i lewometadonu; w razie potrzeby należy monitorować odpowiedź kliniczną i (lub) stężenie leku.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Leki serotoninergiczne: Zespół serotoninergiczny może wystąpić podczas jednoczesnego podawania metadonu (racemicznej mieszaniny lewometadonu i dekstrometadonu) z petydyną, inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) i substancjami działającymi serotoninergicznie, takimi jak selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (ang. serotonin norepinephrine reuptake inhibitor, SNRI) i trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (TLPD). Objawy zespołu serotoninowego mogą obejmować zmiany stanu psychicznego, niestabilność autonomicznego układu nerwowego, zaburzenia nerwowo-mięśniowe i (lub) objawy żołądkowo-jelitowe. Kannabidiol: Jednoczesne podawanie kannabidiolu może prowadzić do zwiększenia stężenia metadonu w osoczu. W przypadku jednoczesnego stosowania lewometadonu z innymi produktami leczniczymi lub substancjami metabolizowanymi przez enzymy wątrobowe lub mogącymi wpływać na wiązanie z białkami (lewometadon wiąże się przede wszystkim z kwaśną alfa-glikoproteiną i albuminą, patrz punkt 5.2), jak również po odstawieniu tych leków lub substancji, zaleca się staranne monitorowanie pacjentów pod kątem klinicznych objawów przedawkowania, niedostatecznego dawkowania lub objawów odstawienia oraz odpowiednie dostosowanie dawki.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Jednoczesne stosowanie opioidów i gabapentynoidów (gabapentyna i pregabalina) zwiększa ryzyko przedawkowania opioidów, depresji oddechowej i zgonu. Po jednoczesnym stosowaniu leków przeciwretrowirusowych istnieją doniesienia, że stężenie leków przeciwretrowirusowych w osoczu było zmniejszone (didanozyna i stawudyna) lub zwiększone (zydowudyna), podczas gdy stężenie lewometadonu w osoczu było niezmienione. U tych pacjentów konieczne jest ścisłe monitorowanie właściwej odpowiedzi klinicznej i objawów toksyczności. 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Stosowanie lewometadonu w ciąży jest dopuszczalne wyłącznie wtedy, gdy jest to ściśle wskazane i musi temu towarzyszyć odpowiedni nadzór, najlepiej w specjalistycznym ośrodku medycznym. Nie ma dostępnych danych z badań prospektywnych dotyczących stosowania lewometadonu u kobiet w ciąży.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Badania epidemiologiczne dotyczące ryzyka wad rozwojowych u dzieci, które były narażone na działanie metadonu in utero są sprzeczne i nie uwzględniają różnych obciążeń. Dotychczas nie ustalono związku przyczynowego między stosowaniem metadonu w ciąży a ryzykiem wystąpienia wad wrodzonych. Badania przedkliniczne dostarczyły oznak toksyczności reprodukcyjnej związanej ze stosowaniem metadonu (patrz punkt 5.3). W celu zminimalizowania ryzyka uszkodzenia płodu konieczne jest zagwarantowanie odpowiedniej substytucji oraz zapobiegania objawom odstawienia w okresie ciąży. Zmniejszenie dawki albo odstawienie leku podczas ciąży musi być zawsze przeprowadzane przy starannym monitorowaniu stanu matki i wyłącznie po wnikliwym rozważeniu stosunku korzyści do ryzyka. Z uwagi na potencjalną indukcję enzymatyczną w okresie ciąży konieczne może być zwiększenie dawki produktu leczniczego u niektórych kobiet w okresie ciąży w przypadku zaobserwowania objawów odstawienia, na podstawie danych klinicznych dotyczących farmakokinetyki metadonu.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Mając na względzie dobrostan płodu, wskazane może być podzielenie dawki dobowej w celu uniknięcia wysokich stężeń szczytowych w osoczu oraz kompensowania przyspieszonego rozkładu lewometadonu, a tym samym zapobiegania objawom odstawienia. Lewometadon przenika przez barierę łożyskową i jeśli zostanie zastosowany przed porodem lub w jego trakcie może prowadzić do depresji oddechowej u noworodka. Około 60-80% noworodków wymaga leczenia w warunkach szpitalnych z powodu noworodkowego zespołu abstynencyjnego. W przypadku noworodka odstawienie leku musi zostać przeprowadzone w odpowiednim oddziale intensywnej opieki pediatrycznej, gdyż leczenie lewometadonem może prowadzić do wystąpienia tolerancji i uzależnienia u płodu, jak również do wystąpienia u noworodka objawów odstawienia wymagających leczenia. Konieczne może być dostosowanie dawki (zwłaszcza zmniejszenie dawki) w ciągu 1-2 tygodni po porodzie.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Dzieci matek poddanych substytucji metadonem wykazują stosunkowo mniejszą masę urodzeniową i mniejszy obwód głowy w porównaniu z dziećmi nie narażonymi na działanie leków. Ponadto u dzieci z prenatalną ekspozycją na metadon obserwowano zwiększoną częstość występowania zapalenia ucha środkowego, objawów neurologicznych z zaburzeniami słuchu, opóźnienia rozwoju umysłowego i motorycznego oraz anomalii oczu. Zakłada się związek ze zwiększoną częstością występowania zespołu nagłej śmierci niemowląt (ang. Sudden Infant Death Syndrome, SIDS). Karmienie piersi? Lewometadon przenika do mleka ludzkiego w niewielkim stopniu. U niemowląt narażonych na działanie metadonu (racemicznej mieszaniny lewometadonu i dekstrometadonu) podawanego z mekiem matki zgłaszano działania niepożądane, w tym depresję oddechową i zmniejszoną świadomość, które mogą prowadzić do zgonu. Zidentyfikowane czynniki przyczyniające się do tego, to m.in.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
jednoczesne stosowanie leków działających depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy, czynniki genetyczne i przedawkowanie. Dla lewometadonu decyzja o zaleceniu karmienia piersią powinna uwzględniać poradę specjalisty klinicznego i należy rozważyć, czy kobieta przyjmuje stałą dawkę podtrzymującą lewometadonu i jakichkolwiek innych zakazanych substancji. Jeśli rozważane jest karmienie piersią, dawka lewometadonu powinna być jak najmniejsza. Lekarze powinni doradzać kobietom karmiącym piersią, aby obserwowały niemowlę w celu wykrycia sedacji i trudności w oddychaniu, a jeśli wystąpią, powinny natychmiast szukać pomocy medycznej. Chociaż ilość lewometadonu przenikająca do mleka ludzkiego nie jest wystarczająca do pełnego zahamowania objawów odstawienia u niemowląt karmionych piersią, może złagodzić nasilenie zespołu odstawienia u noworodka.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Jeśli konieczne jest przerwanie karmienia piersią, należy to robić stopniowo, ponieważ nagłe odstawienie dziecka od piersi może zwiększyć objawy odstawienia u niemowlęcia. Płodność Lewometadon nie zaburza płodności u kobiet. Badania na mężczyznach będących w trakcie leczenia podtrzymującego metadonem wykazały, że metadon obniża stężenie testosteronu w surowicy i znacznie zmniejsza objętość ejakulatu i ruchliwość plemników. Liczebność plemników u mężczyzn leczonych metadonem była dwukrotnie większa niż w grupie kontrolnej. Odzwierciedla to jednak brak rozcieńczenia płynem nasiennym. 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Levomethadone Hydrochloride Molteni wywiera znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, gdyż może powodować zawroty głowy i zmniejszać czujność. Pacjenci nie powinni prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn podczas przyjmowania Levomethadone Hydrochloride Molteni.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Czas, po którym takie czynności mogą być bezpiecznie wznowione w dużej mierze zależy od pacjenta i musi na to zezwolić lekarz. 4.8 Działania niepożądane Często, na początku leczenia substytucyjnego pojawiają się objawy odstawienia leków opioidowych, takie jak: lęk, jadłowstręt, nieskoordynowane i szybkie ruchy, skurcze jelit, depresja, biegunka, wymioty, gorączka, naprzemiennie dreszcze i uderzenia gorąca, ziewanie, gęsia skórka, zmniejszenie masy ciała, tachykardia, katar, kichanie, zwężenie źrenic, rozdrażnienie, senność, rozprzestrzeniający się ból, osłabienie, nadmierne pocenie się, zwiększone łzawienie, nudności, niepokój ruchowy, skurcze brzucha i drżenie. L. Molteni & C. dei F.lli Alitti Società di Esercizio S.p.A. 1.3.1 Product Information: Summary of Product Characteristics 10 (15) Występowanie działań niepożądanych zostało sklasyfikowane następująco: Bardzo często (≥ 1/10) Często (≥ 1/100 do < 1/10) Niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100) Rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000) Bardzo rzadko (< 1/10 000) Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Klasyfikacja układów i narządów (MedDRA) Częstość Zdarzenie niepożądane Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Niezbyt często do często: Brak apetytu.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Nieznana: Hipoglikemia. Zaburzenia psychiczne Nieznana: Uzależnienie. Zaburzenia układu nerwowego Niezbyt często do często: Zawroty głowy, uspokojenie polekowe, stan splątania, dezorientacja, bóle głowy, bezsenność, niepokój ruchowy, zmniejszenie libido i (lub) potencji, euforia, dysforia. Zaburzenia oka Niezbyt często do często: Zaburzenia widzenia. Zaburzenia serca Niezbyt często do często: Kołatanie serca, bradykardia. Rzadko do bardzo rzadko: Zaburzenia rytmu serca (utrata przytomności), zatrzymanie akcji serca. Zaburzenia naczyniowe Rzadko do bardzo rzadko: Ortostatyczne niedociśnienie tętnicze, zaburzenia krążenia, wstrząs, sączące krwawienie. Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Niezbyt często do często: Depresja oddechowa. Rzadko do bardzo rzadko: Zatrzymanie oddechu. Nieznana: Zespół ośrodkowego bezdechu sennego. Zaburzenia żołądka i jelit Niezbyt często do często: Wymioty, nudności, suchość w jamie ustnej, zaparcia.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Niezbyt często do często: Skurcz dróg żółciowych. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Niezbyt często do często: Pokrzywka i inne rodzaje wysypki skórnej, świąd. Zaburzenia nerek i dróg moczowych Niezbyt często do często: Zmniejszona objętość moczu, trudności w oddawaniu moczu. Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Niezbyt często do często: Nadmierne pocenie, omdlenia, osłabienie, obrzęki. Rzadko do bardzo rzadko: Uderzenia gorąca. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309. Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. 4.9 Przedawkowanie W szczególności u pacjentów nietolerujących leków opioidowych (przede wszystkim u dzieci), wystąpić może niebezpieczne zatrucie, także w przypadku dawek mniejszych niż te podane w terapii substytucyjnej: u dzieci w wieku do 5 lat zatrucie może wystąpić począwszy od 0,5 mg lewometadonu, u starszych dzieci począwszy od około 1,5 mg, a u dorosłych nietolerujących leków opioidowych począwszy od około 10 mg. Zalecane jest zmniejszenie dawki, jeżeli pacjenci wykazują oznaki i objawy nadmiernego działania lewometadonu, charakteryzujące się takimi zaburzeniami, jak: „uczucie wesołości”, zaburzona zdolność koncentracji, senność i możliwe zawroty głowy podczas stania.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Ponadto przedawkowanie charakteryzuje się depresją oddechową (oddech Cheyne-Stokesa, cyjanoza), nadmierną sennością z tendencją do zmniejszonej świadomości, a nawet śpiączką, zwężeniem źrenic, zwiotczeniem mięśni szkieletowych, zimną i wilgotną skórą oraz czasami bradykardią i niedociśnieniem tętniczym. Ciężkie zatrucia mogą spowodować zatrzymanie oddychania, niewydolność krążenia, zatrzymanie akcji serca i zgon. Zaobserwowano przypadki hipoglikemii. Po przedawkowaniu metadonu obserwowano występowanie toksycznej leukoencefalopatii. Obligatoryjna jest natychmiastowa pomoc na oddziale ratunkowym lub oddziale intensywnej opieki medycznej (np. intubacja i wentylacja). Do leczenia objawów zatrucia można użyć specyficznych antagonistów receptora opioidowego (np. naloksonu). Dawki poszczególnych antagonistów receptora opioidowego są różne.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
W szczególności istotne jest wzięcie pod uwagę, iż lewometadon może mieć długotrwałe działanie depresyjne na układ oddechowy (do 75 godzin), podczas gdy antagoniści receptora opioidowego działają znacznie krócej (od 1 do 3 godzin). Dlatego też w momencie zmniejszenia skutków działania antagonistów, może być konieczne ponowienie wstrzyknięcia. Konieczne może być podjęcie kroków zapobiegających utracie temperatury i utrzymanie odpowiedniej objętości wewnątrznaczyniowej. W przypadku doustnego zatrucia lewometadonem, płukanie żołądka można przeprowadzić tylko po podaniu antagonisty. Szczególnie istotne jest zabezpieczenie dróg oddechowych poprzez intubację zarówno w przypadku płukania żołądka, jak i przed podaniem antagonistów (możliwe wystąpienie wymiotów). W leczeniu zatruć alkoholem nie można stosować barbituranów, bemegridu, fenotiazyny i skopolaminy. Lewometadon nie podlega dializie.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Zarówno interakcje farmakodynamiczne, jak i farmakokinetyczne mogą mieć wpływ na działanie lewometadonu. W zależności od dowodów klinicznych, w przypadku wystąpienia interakcji opisanych w poniższym punkcie, może być wymagane dostosowanie dawki lewometadonu i (lub) leków stosowanych jednocześnie. Następujące połączenia są przeciwwskazane (patrz punkt 4.3): W przypadku stosowania leków z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) w ciągu 14 dni przed zastosowaniem opioidów (petydyny), zgłaszano zagrażające życiu działanie na ośrodkowy układ nerwowy, oddychanie i krążenie związane z objawami depresyjnymi lub objawami pobudzenia. Nie można wykluczyć takich reakcji podczas stosowania lewometadonu. U pacjentów uzależnionych od heroiny lub u pacjentów poddanych substytucyjnej terapii metadonem, pentazocyna i buprenorfina mogą powodować pojawienie się objawów odstawienia (patrz także punkt 4.3).
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Interakcje
Buprenorfiny nie należy stosować wcześniej niż po 20 godzinach od przerwania stosowania produktu Levomethadone Hydrochloride Molteni. W przypadku jednoczesnego stosowania lewometadonu z innymi produktami leczniczymi lub substancjami, należy wziąć pod uwagę następujące interakcje: Zwiększenie depresyjnego wpływu na ośrodkowy układ nerwowy i możliwe wystąpienie depresji oddechowej w przypadku jednoczesnego stosowania z następującymi produktami leczniczymi lub innymi substancjami: lekami przeciwbólowymi działającymi ośrodkowo (także innymi opioidami); alkoholem (patrz punkt 4.4); pochodnymi fenotiazyny; barbituranami i innymi nasennymi lekami oraz substancjami odurzającymi; trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi; lekami uspokajającymi, takimi jak benzodiazepiny lub lekami o podobnym działaniu: jednoczesne stosowanie opioidów z lekami uspokajającymi, takimi jak benzodiazepiny lub lekami o podobnym działaniu zwiększa ryzyko wystąpienia sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu z powodu addytywnego działania depresyjnego na ośrodkowy układ nerwowy.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Interakcje
Należy ograniczyć dawkę i czas trwania jednoczesnego leczenia (patrz punkt 4.4). Działanie lewometadonu może się nasilić z powodu stosowania przeciwnadciśnieniowych substancji czynnych, takich jak: rezerpina, klonidyna, urapidyl, prazosyna. W przypadku stosowania lewometadonu z poniższymi produktami leczniczymi i substancjami hamującymi metabolizm enzymatyczny lewometadonu w wątrobie (układ cytochromu P450), może wystąpić zwiększenie stężenia lewometadonu w osoczu oraz przedłużenie jego działania: cymetydyna, leki przeciwgrzybicze (np. itrakonazol, ketokonazol, worykonazol, flukonazol), antybiotyki makrolidowe, leki przeciwarytmiczne, środki antykoncepcyjne, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny [ang. selective serotonin reuptake inhibitors, SSRI], takie jak sertralina, fluwoksamina, fluoksetyna i paroksetyna, cyprofloksacyna. U ludzi lewometadon jest N-demetylowany przez różne izoenzymy CYP, w tym głównie CYP3A4, CYP2B6, CYP2C19 i CYP2D6.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Interakcje
Leki i substancje nasilające enzymatyczny metabolizm lewometadonu w wątrobie (induktory enzymatyczne) mogą odpowiednio zmniejszać stężenie lewometadonu w osoczu i skracać czas działania. Należą do nich: karbamazepina, fenobarbital, fenytoina, ryfampicyna, flunitrazepam, dziurawiec zwyczajny, spironolakton, kwas fusydynowy, efawirenz, newirapina, nelfinawir, rytonawir, amprenawir. Istnieje możliwość wystąpienia objawów odstawienia. Metamizol: Jednoczesne podawanie lewometadonu z metamizolem, który jest induktorem enzymów metabolizujących, w tym CYP2B6 i CYP3A4, może prowadzić do obniżenia stężenia lewometadonu w osoczu i potencjalnego zmniejszenia jego skuteczności klinicznej. Dlatego, zaleca się ostrożność podczas jednoczesnego stosowania metamizolu i lewometadonu; w razie potrzeby należy monitorować odpowiedź kliniczną i (lub) stężenie leku.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Interakcje
Leki serotoninergiczne: Zespół serotoninergiczny może wystąpić podczas jednoczesnego podawania metadonu (racemicznej mieszaniny lewometadonu i dekstrometadonu) z petydyną, inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) i substancjami działającymi serotoninergicznie, takimi jak selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (ang. serotonin norepinephrine reuptake inhibitor, SNRI) i trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (TLPD). Objawy zespołu serotoninowego mogą obejmować zmiany stanu psychicznego, niestabilność autonomicznego układu nerwowego, zaburzenia nerwowo-mięśniowe i (lub) objawy żołądkowo-jelitowe. Kannabidiol: Jednoczesne podawanie kannabidiolu może prowadzić do zwiększenia stężenia metadonu w osoczu. W przypadku jednoczesnego stosowania lewometadonu z innymi produktami leczniczymi lub substancjami metabolizowanymi przez enzymy wątrobowe lub mogącymi wpływać na wiązanie z białkami (lewometadon wiąże się przede wszystkim z kwaśną alfa-glikoproteiną i albuminą, patrz punkt 5.2), jak również po odstawieniu tych leków lub substancji, zaleca się staranne monitorowanie pacjentów pod kątem klinicznych objawów przedawkowania, niedostatecznego dawkowania lub objawów odstawienia oraz odpowiednie dostosowanie dawki.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Interakcje
Jednoczesne stosowanie opioidów i gabapentynoidów (gabapentyna i pregabalina) zwiększa ryzyko przedawkowania opioidów, depresji oddechowej i zgonu. Po jednoczesnym stosowaniu leków przeciwretrowirusowych istnieją doniesienia, że stężenie leków przeciwretrowirusowych w osoczu było zmniejszone (didanozyna i stawudyna) lub zwiększone (zydowudyna), podczas gdy stężenie lewometadonu w osoczu było niezmienione. U tych pacjentów konieczne jest ścisłe monitorowanie właściwej odpowiedzi klinicznej i objawów toksyczności.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Stosowanie lewometadonu w ciąży jest dopuszczalne wyłącznie wtedy, gdy jest to ściśle wskazane i musi temu towarzyszyć odpowiedni nadzór, najlepiej w specjalistycznym ośrodku medycznym. Nie ma dostępnych danych z badań prospektywnych dotyczących stosowania lewometadonu u kobiet w ciąży. Badania epidemiologiczne dotyczące ryzyka wad rozwojowych u dzieci, które były narażone na działanie metadonu in utero są sprzeczne i nie uwzględniają różnych obciążeń. Dotychczas nie ustalono związku przyczynowego między stosowaniem metadonu w ciąży a ryzykiem wystąpienia wad wrodzonych. Badania przedkliniczne dostarczyły oznak toksyczności reprodukcyjnej związanej ze stosowaniem metadonu (patrz punkt 5.3). W celu zminimalizowania ryzyka uszkodzenia płodu konieczne jest zagwarantowanie odpowiedniej substytucji oraz zapobiegania objawom odstawienia w okresie ciąży.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Zmniejszenie dawki albo odstawienie leku podczas ciąży musi być zawsze przeprowadzane przy starannym monitorowaniu stanu matki i wyłącznie po wnikliwym rozważeniu stosunku korzyści do ryzyka. Z uwagi na potencjalną indukcję enzymatyczną w okresie ciąży konieczne może być zwiększenie dawki produktu leczniczego u niektórych kobiet w okresie ciąży w przypadku zaobserwowania objawów odstawienia, na podstawie danych klinicznych dotyczących farmakokinetyki metadonu. Mając na względzie dobrostan płodu, wskazane może być podzielenie dawki dobowej w celu uniknięcia wysokich stężeń szczytowych w osoczu oraz kompensowania przyspieszonego rozkładu lewometadonu, a tym samym zapobiegania objawom odstawienia. Lewometadon przenika przez barierę łożyskową i jeśli zostanie zastosowany przed porodem lub w jego trakcie może prowadzić do depresji oddechowej u noworodka. Około 60-80% noworodków wymaga leczenia w warunkach szpitalnych z powodu noworodkowego zespołu abstynencyjnego.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
W przypadku noworodka odstawienie leku musi zostać przeprowadzone w odpowiednim oddziale intensywnej opieki pediatrycznej, gdyż leczenie lewometadonem może prowadzić do wystąpienia tolerancji i uzależnienia u płodu, jak również do wystąpienia u noworodka objawów odstawienia wymagających leczenia. Konieczne może być dostosowanie dawki (zwłaszcza zmniejszenie dawki) w ciągu 1-2 tygodni po porodzie. Dzieci matek poddanych substytucji metadonem wykazują stosunkowo mniejszą masę urodzeniową i mniejszy obwód głowy w porównaniu z dziećmi nie narażonymi na działanie leków. Ponadto u dzieci z prenatalną ekspozycją na metadon obserwowano zwiększoną częstość występowania zapalenia ucha środkowego, objawów neurologicznych z zaburzeniami słuchu, opóźnienia rozwoju umysłowego i motorycznego oraz anomalii oczu. Zakłada się związek ze zwiększoną częstością występowania zespołu nagłej śmierci niemowląt (ang. Sudden Infant Death Syndrome, SIDS). Karmienie piersi?
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Lewometadon przenika do mleka ludzkiego w niewielkim stopniu. U niemowląt narażonych na działanie metadonu (racemicznej mieszaniny lewometadonu i dekstrometadonu) podawanego z mekiem matki zgłaszano działania niepożądane, w tym depresję oddechową i zmniejszoną świadomość, które mogą prowadzić do zgonu. Zidentyfikowane czynniki przyczyniające się do tego, to m.in. jednoczesne stosowanie leków działających depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy, czynniki genetyczne i przedawkowanie. Dla lewometadonu decyzja o zaleceniu karmienia piersią powinna uwzględniać poradę specjalisty klinicznego i należy rozważyć, czy kobieta przyjmuje stałą dawkę podtrzymującą lewometadonu i jakichkolwiek innych zakazanych substancji. Jeśli rozważane jest karmienie piersią, dawka lewometadonu powinna być jak najmniejsza. Lekarze powinni doradzać kobietom karmiącym piersią, aby obserwowały niemowlę w celu wykrycia sedacji i trudności w oddychaniu, a jeśli wystąpią, powinny natychmiast szukać pomocy medycznej.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Chociaż ilość lewometadonu przenikająca do mleka ludzkiego nie jest wystarczająca do pełnego zahamowania objawów odstawienia u niemowląt karmionych piersią, może złagodzić nasilenie zespołu odstawienia u noworodka. Jeśli konieczne jest przerwanie karmienia piersią, należy to robić stopniowo, ponieważ nagłe odstawienie dziecka od piersi może zwiększyć objawy odstawienia u niemowlęcia. Płodność Lewometadon nie zaburza płodności u kobiet. Badania na mężczyznach będących w trakcie leczenia podtrzymującego metadonem wykazały, że metadon obniża stężenie testosteronu w surowicy i znacznie zmniejsza objętość ejakulatu i ruchliwość plemników. Liczebność plemników u mężczyzn leczonych metadonem była dwukrotnie większa niż w grupie kontrolnej. Odzwierciedla to jednak brak rozcieńczenia płynem nasiennym.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Levomethadone Hydrochloride Molteni wywiera znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, gdyż może powodować zawroty głowy i zmniejszać czujność. Pacjenci nie powinni prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn podczas przyjmowania Levomethadone Hydrochloride Molteni. Czas, po którym takie czynności mogą być bezpiecznie wznowione w dużej mierze zależy od pacjenta i musi na to zezwolić lekarz.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Często, na początku leczenia substytucyjnego pojawiają się objawy odstawienia leków opioidowych, takie jak: lęk, jadłowstręt, nieskoordynowane i szybkie ruchy, skurcze jelit, depresja, biegunka, wymioty, gorączka, naprzemiennie dreszcze i uderzenia gorąca, ziewanie, gęsia skórka, zmniejszenie masy ciała, tachykardia, katar, kichanie, zwężenie źrenic, rozdrażnienie, senność, rozprzestrzeniający się ból, osłabienie, nadmierne pocenie się, zwiększone łzawienie, nudności, niepokój ruchowy, skurcze brzucha i drżenie. L. Molteni & C. dei F.lli Alitti Società di Esercizio S.p.A. 1.3.1 Product Information: Summary of Product Characteristics 10 (15) Występowanie działań niepożądanych zostało sklasyfikowane następująco: Bardzo często (≥ 1/10) Często (≥ 1/100 do < 1/10) Niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100) Rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000) Bardzo rzadko (< 1/10 000) Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Klasyfikacja układów i narządów (MedDRA) Częstość Zdarzenie niepożądane Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Niezbyt często do często: Brak apetytu.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Działania niepożądane
Nieznana: Hipoglikemia. Zaburzenia psychiczne Nieznana: Uzależnienie. Zaburzenia układu nerwowego Niezbyt często do często: Zawroty głowy, uspokojenie polekowe, stan splątania, dezorientacja, bóle głowy, bezsenność, niepokój ruchowy, zmniejszenie libido i (lub) potencji, euforia, dysforia. Zaburzenia oka Niezbyt często do często: Zaburzenia widzenia. Zaburzenia serca Niezbyt często do często: Kołatanie serca, bradykardia. Rzadko do bardzo rzadko: Zaburzenia rytmu serca (utrata przytomności), zatrzymanie akcji serca. Zaburzenia naczyniowe Rzadko do bardzo rzadko: Ortostatyczne niedociśnienie tętnicze, zaburzenia krążenia, wstrząs, sączące krwawienie. Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Niezbyt często do często: Depresja oddechowa. Rzadko do bardzo rzadko: Zatrzymanie oddechu. Nieznana: Zespół ośrodkowego bezdechu sennego. Zaburzenia żołądka i jelit Niezbyt często do często: Wymioty, nudności, suchość w jamie ustnej, zaparcia.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Działania niepożądane
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Niezbyt często do często: Skurcz dróg żółciowych. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Niezbyt często do często: Pokrzywka i inne rodzaje wysypki skórnej, świąd. Zaburzenia nerek i dróg moczowych Niezbyt często do często: Zmniejszona objętość moczu, trudności w oddawaniu moczu. Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Niezbyt często do często: Nadmierne pocenie, omdlenia, osłabienie, obrzęki. Rzadko do bardzo rzadko: Uderzenia gorąca. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Działania niepożądane
Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309. Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie W szczególności u pacjentów nietolerujących leków opioidowych (przede wszystkim u dzieci), wystąpić może niebezpieczne zatrucie, także w przypadku dawek mniejszych niż te podane w terapii substytucyjnej: u dzieci w wieku do 5 lat zatrucie może wystąpić począwszy od 0,5 mg lewometadonu, u starszych dzieci począwszy od około 1,5 mg, a u dorosłych nietolerujących leków opioidowych począwszy od około 10 mg. Zalecane jest zmniejszenie dawki, jeżeli pacjenci wykazują oznaki i objawy nadmiernego działania lewometadonu, charakteryzujące się takimi zaburzeniami, jak: „uczucie wesołości”, zaburzona zdolność koncentracji, senność i możliwe zawroty głowy podczas stania. Ponadto przedawkowanie charakteryzuje się depresją oddechową (oddech Cheyne-Stokesa, cyjanoza), nadmierną sennością z tendencją do zmniejszonej świadomości, a nawet śpiączką, zwężeniem źrenic, zwiotczeniem mięśni szkieletowych, zimną i wilgotną skórą oraz czasami bradykardią i niedociśnieniem tętniczym.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Przedawkowanie
Ciężkie zatrucia mogą spowodować zatrzymanie oddychania, niewydolność krążenia, zatrzymanie akcji serca i zgon. Zaobserwowano przypadki hipoglikemii. Po przedawkowaniu metadonu obserwowano występowanie toksycznej leukoencefalopatii. Obligatoryjna jest natychmiastowa pomoc na oddziale ratunkowym lub oddziale intensywnej opieki medycznej (np. intubacja i wentylacja). Do leczenia objawów zatrucia można użyć specyficznych antagonistów receptora opioidowego (np. naloksonu). Dawki poszczególnych antagonistów receptora opioidowego są różne. W szczególności istotne jest wzięcie pod uwagę, iż lewometadon może mieć długotrwałe działanie depresyjne na układ oddechowy (do 75 godzin), podczas gdy antagoniści receptora opioidowego działają znacznie krócej (od 1 do 3 godzin). Dlatego też w momencie zmniejszenia skutków działania antagonistów, może być konieczne ponowienie wstrzyknięcia.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Przedawkowanie
Konieczne może być podjęcie kroków zapobiegających utracie temperatury i utrzymanie odpowiedniej objętości wewnątrznaczyniowej. W przypadku doustnego zatrucia lewometadonem, płukanie żołądka można przeprowadzić tylko po podaniu antagonisty. Szczególnie istotne jest zabezpieczenie dróg oddechowych poprzez intubację zarówno w przypadku płukania żołądka, jak i przed podaniem antagonistów (możliwe wystąpienie wymiotów). W leczeniu zatruć alkoholem nie można stosować barbituranów, bemegridu, fenotiazyny i skopolaminy. Lewometadon nie podlega dializie.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: inne leki wpływające na układ nerwowy, leki stosowane w leczeniu uzależnienia od opioidów. Kod ATC: N07BC05. Lewometadonu chlorowodorek jest syntetycznym opioidem, zasadową pochodną difenylometanu strukturalnie pochodzącą od morfiny. Lewometadon jest enancjomerem R(-) metadonu. Enancjomer S(+) odpowiada jedynie za 1/50 działania przeciwbólowego enancjomeru R(-). Działanie kliniczne lewometadonu w leczeniu uzależnienia od substancji opioidowych (lub) i opioidowych leków przeciwbólowych oparte jest na dwóch mechanizmach: z jednej strony lewometadon, jako syntetyczny agonista receptorów opioidowych wywołuje działanie podobne do działania morfiny, które hamuje objawy odstawienia u osób uzależnionych od substancji opioidowych (lub) i opioidowych leków przeciwbólowych.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Z drugiej strony, zależnie od dawki i czasu trwania terapii substytucyjnej, długotrwałe stosowanie doustne lewometadonu może prowadzić do tolerancji, która blokuje działanie pozajelitowo podanych opioidów, subiektywnie postrzegane jako działanie euforyczne. Działanie terapii substytucyjnej zaczyna się po 1-2 godzinach od podania doustnego, a w przypadku pojedynczego podania trwa od 6 do 8 godzin. Po wielokrotnym podaniu, czas działania leku jest przedłużony do 22-48 godzin z uwagi na osiągnięcie równowagi farmakokinetycznej, tak więc wystarczające jest podanie leku raz na dobę. Lewometadon, jako agonista receptora opioidowego, wywołuje długotrwałą depresję oddechową, która osiąga maksimum po 4 godzinach i może trwać do 75 godzin. Poza działaniem typowym dla opioidów, jak uspokojenie polekowe, euforia i zwężenie źrenic, lewometadon wywołuje inne działanie farmakologiczne, takie jak bradykardia, zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi, zwężenie oskrzeli i zmniejszenie objętości moczu.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Długotrwałe przyjmowanie lewometadonu powoduje uzależnienie, podobne do uzależnienia od heroiny i morfiny. Wydłużenie odcinka QT Badania kliniczne u 39 pacjentów wykazały skrócenie skorygowanego odstępu QTc po zmianie metadonu na lewometadon i wskazują na poprawę profilu bezpieczeństwa kardiologicznego lewometadonu. Badania u osób wolno metabolizujących CYP2B6 wskazują, że ryzyko wydłużenia QTc u tych pacjentów może być zwiększone ze względu na opóźniony metabolizm enancjomeru S obecnego w racemacie metadonu.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Lewometadon jest szybko wchłaniany po podaniu doustnym. Całkowita biodostępność po podaniu doustnym wynosi średnio około 82%. W przypadku doustnej dawki dobowej 30 mg, stężenie leku w osoczu w stanie równowagi jest osiągane w ciągu 4-5 dni. Dystrybucja Substancja ma względnie dużą objętość dystrybucji wynoszącą 3-4 l/kg mc. Oznacza to, że dochodzi do kumulacji wysoce lipofilnej substancji w znacznych ilościach w tkankach obwodowych, tłuszczu, mięśniach i skórze. Około 85% leku wiąże się z białkami osocza, głównie z kwaśną alfa-glikoproteiną i albuminą. Metabolizm Do chwili obecnej zidentyfikowano 32 metabolity metadonu. Dwa farmakologicznie czynne metabolity stanowią tylko 2% podanej dawki. Metadon i jego metabolity kumulują się głównie w płucach, wątrobie, nerkach, śledzionie i mięśniach. Eliminacja Metadon i jego metabolity wydalane są przez nerki i z żółcią.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Wydalanie przez nerki, które ściśle zależy od wartości pH, jest główną drogą w przypadku dużych dawek; w przypadku podania leku w dawce większej niż 160 mg, około 60% jest wydalane jako niezmieniony metadon. Od 10 do 45% całkowitej odzyskanej ilości jest wydalane z żółcią. Okres półtrwania w fazie eliminacji w osoczu podlega znacznej zmienności osobniczej (od 14 do 55 godzin). Wydłuża się wraz z czasem trwania terapii, u osób w podeszłym wieku i w przypadku przewlekłych chorób wątroby. Lewometadon nie podlega dializie. Jednakże w przypadku bezmoczu nie występuje ryzyko kumulacji, gdyż w tym przypadku lek jest usuwany jedynie z kałem. Szczególne grupy pacjentów Lewometadon przenika do mleka ludzkiego i przenika barierę łożyskową. Stężenie we krwi pępowinowej jest mniejsze niż stężenie w osoczu matki. Nie ma korelacji pomiędzy stężeniem w osoczu matki/krwi pępowinowej a stężeniem obserwowanym w płynie owodniowym.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie W przypadku ostrego zatrucia zgon następuje na skutek zatrzymania oddechu. Wartości LD50 lewometadonu po podaniu dożylnym wynoszą między 13,6 a 28,7 mg/kg mc. u myszy i 8,7 mg/kg mc. u szczurów. W badaniach przedklinicznych główne narządy docelowe po podaniu podprzewlekłym i przewlekłym to układ oddechowy (depresja oddechowa) i wątroba (zwiększona aktywność aminotransferazy alaninowej (AIAT), przerost komórek wątroby, eozynofilowe zmiany cytoplazmatyczne). Działanie mutagenne i rakotwórcze Badania in vitro i in vivo prowadzone nad genotoksycznością metadonu dały sprzeczne wyniki wskazując na niewielki efekt klastogenny. Obecnie nie można ocenić ryzyka przy zastosowaniu klinicznym. Długotrwałe badania prowadzone na szczurach i myszach nie wykazały działania rakotwórczego. Toksyczność reprodukcyjna Lewometadon nie został wystarczająco zbadany. W celu dokonania oceny leku można wykorzystać informacje na temat D, L-metadonu.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
U szczurów podawanie metadonu przez 5 dni w dawce dobowej 20 mg/kg mc. powodowało zmniejszenie masy gruczołu krokowego, pęcherzyków nasiennych i jąder. U potomstwa samców leczonych metadonem (do 38 mg/kg mc. na dobę) obserwowano zwiększoną umieralność noworodków (do 74%). Potomstwo samic szczurów uzależnionych od metadonu wykazywało opóźnienie rozwoju mózgu po urodzeniu, mniejszą masę ciała i zwiększoną śmiertelność po urodzeniu. Doustne podawanie metadonu szczurom między 14. a 19. dniem ciąży skutkowało znaczącym zmniejszeniem stężenia testosteronu we krwi u potomstwa płci męskiej (możliwy jest antagonizm z naloksonem).
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Metylu parahydroksybenzoesan (E218) Betainy chlorowodorek Glicerol Karmel (E150C) Woda oczyszczona 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności Butelki 5 mL, 10 mL, 20 mL, 60 mL i 100 mL: 2 lata. Butelka 1000 mL: 3 lata. Butelki 60 mL, 100 mL, 1000 mL (roztwór doustny): 12 tygodni po pierwszym otwarciu. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Ten produkt leczniczy nie wymaga żadnych szczególnych warunków przechowywania. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania 5, 10 lub 20 mL butelki jednodawkowe ze szkła (typu III) barwy bursztynowej z zamknięciem zabezpieczającym przed otwarciem przez dzieci (polietylen). 60 lub 100 mL butelki wielodawkowe ze szkła (typu III) barwy bursztynowej, z zamknięciem zabezpieczającym przed otwarciem przez dzieci (polietylen) i polietylenową wkładką (adaptor do pipety).
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Pipeta 5 mL jest wyskalowana od 0,25 mL do 5 mL z podziałką co 0,25 mL, jest dostarczona wraz z butelką. 1000 mL butelka wielodawkowa PVC barwy bursztynowej, zamknięta polipropylenową zakrętką z polietylenową (EPE) uszczelką, i wielowarstwowym, wewnętrznym zabezpieczeniem (PET/pianka poliolefinowa/aluminium/PET). Opakowanie zawiera kubeczek dozujący z polistyrenu, z podziałką od 1 mL do 6 mL. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO BUNONDOL, 0,3 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każdy ml roztworu zawiera 0,3 mg buprenorfiny (Buprenorphinum) w postaci buprenorfiny chlorowodorku. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań Bezbarwny lub prawie bezbarwny, przezroczysty płyn
CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Bóle różnego pochodzenia umiarkowane do silnych, wymagające zastosowania opioidowego leku przeciwbólowego.
CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie W bólach różnego pochodzenia Dorośli i młodzież powyżej 12 lat: Zwykle 1 do 2 ml (0,3 do 0,6 mg) co 6 do 8 godzin. Dzieci poniżej 12 lat: 3 do 6 μg/kg mc. co 6 do 8 godzin. Nie przekraczać dawki 9 μg/kg mc. Nie zbadano bezpieczeństwa stosowania buprenorfiny u dzieci poniżej 6. miesiąca życia. W premedykacji u dorosłych lub jako uzupełniający lek przeciwbólowy: premedykacja: 1 ml (0,3 mg) domięśniowo na godzinę przed zabiegiem. jako uzupełniający lek przeciwbólowy: dożylnie od 1 ml do 1½ ml (0,3 mg do 0,45 mg). U pacjentów w podeszłym wieku nie jest konieczna modyfikacja dawkowania. Sposób podawania Produkt podawać domięśniowo lub w powolnym wstrzyknięciu dożylnym.
CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną, inne opioidowe leki przeciwbólowe lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Szczególna ostrożność jest zalecana w przypadku podawania buprenorfiny pacjentom otrzymującym leki o działaniu hamującym czynność ośrodkowego układu nerwowego, takie jak leki stosowane w znieczuleniu ogólnym, przeciwhistaminowe, pochodne fenotiazyny, uspokajające, nasenne. W przypadku stosowania takiego leczenia skojarzonego zaleca się zmniejszenie dawki jednego lub obu stosowanych leków. Ryzyko związane z jednoczesnym stosowaniem leków uspokajających, np. benzodiazepin lub leków pochodnych: Jednoczesne stosowanie produktu Bunondol i leków uspokajających, np. benzodiazepin lub leków pochodnych, może prowadzić do wystąpienia nadmiernego uspokojenia, depresji oddechowej, śpiączki lub śmierci. Z tego względu leczenie skojarzone z takimi lekami uspokajającymi należy stosować wyłącznie u pacjentów, u których nie są dostępne alternatywne metody leczenia.
CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Jeśli zostanie podjęta decyzja o stosowaniu produktu Bunondol w skojarzeniu z lekami uspokajającymi, należy podać możliwie najmniejszą skuteczną dawkę, a czas leczenia powinien być możliwie jak najkrótszy. Należy uważnie obserwować, czy u pacjenta nie występują objawy związane z depresją oddechową i nadmierne uspokojenie. W tym kontekście zdecydowanie zaleca się informowanie pacjentów i ich opiekunów o możliwości wystąpienia takich objawów (patrz punkt 4.5). Buprenorfiny chlorowodorek, tak jak inne opioidowe leki przeciwbólowe, może powodować wzrost ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego i powinien być podawany z zachowaniem ostrożności pacjentom z urazami głowy, ze zmianami wewnątrzczaszkowymi oraz innymi, w przebiegu których możliwy jest wzrost ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego. Buprenorfina może powodować zwężenie źrenic oraz zaburzenia świadomości, które mogą utrudniać ocenę stanu pacjenta.
CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Buprenorfiny chlorowodorek powinien być podawany z zachowaniem ostrożności pacjentom w podeszłym wieku, osłabionym, dzieciom oraz osobom z zaburzeniami czynności nerek lub płuc. Ostrożnie stosować u osób, u których występują niedoczynność tarczycy, niewydolność kory nadnerczy (np. choroba Addisona), myasthenia gravis, zahamowanie czynności ośrodkowego układu nerwowego, psychozy, śpiączka, przerost gruczołu krokowego lub zwężenie cewki moczowej, alkoholizm, delirium tremens lub kifoskolioza. Badania przeprowadzone u ludzi oraz na zwierzętach wykazały, że buprenorfina ma niższy potencjał uzależniający w porównaniu z tzw. czystymi agonistami receptorów opioidowych. Wykazano, że u osób uzależnionych od opioidów podanie małych dawek buprenorfiny zapobiegało wystąpieniu zespołu abstynencyjnego. Sporadycznie, u osób uzależnionych po podaniu buprenorfiny obserwowano euforię.
CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Dlatego pacjentom uzależnionym lub podejrzanym o uzależnienie od opioidów, buprenorfinę należy podawać z zachowaniem ostrożności. Zespół serotoninowy Jednoczesne podawanie produktu Bunondol i innych leków serotoninergicznych, takich jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, może prowadzić do zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.5). Jeśli jednoczesne przyjmowanie innych leków serotoninergicznych jest klinicznie uzasadnione, zaleca się uważną obserwację pacjenta, zwłaszcza w początkowej fazie leczenia i podczas zwiększania dawki. Objawy zespołu serotoninowego mogą obejmować zmiany stanu psychicznego, niestabilność autonomiczną, zaburzenia nerwowo-mięśniowe lub objawy dotyczące układu pokarmowego.
CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Jeśli podejrzewa się występowanie zespołu serotoninowego, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia, w zależności od nasilenia objawów. Zaburzenia oddychania podczas snu Opioidy mogą powodować zaburzenia oddychania podczas snu, w tym centralny bezdech senny (CBS) i hipoksemię. Stosowanie opioidów zwiększa ryzyko wystąpienia CBS w sposób zależny od dawki. U pacjentów, u których występuje CBS, należy rozważyć zmniejszenie całkowitej dawki opioidów. Specjalne grupy pacjentów Pacjenci z zaburzeniami czynności układu oddechowego: Podobnie jak w przypadku stosowania innych silnie działających opioidów, po podaniu zalecanych dawek buprenorfiny mogą wystąpić zaburzenia oddychania. Dlatego buprenorfinę należy stosować ostrożnie u osób z zaburzeniami czynności układu oddechowego, np. astmą, niewydolnością oddechową, przerostem prawej komory serca, obniżeniem rezerwy oddechowej, niedotlenieniem narządów, hiperkapnią, uprzednio występującym zahamowaniem oddychania.
CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Mimo, że badania przeprowadzone u zdrowych ochotników wykazały, że antagoniści receptora opioidowego mogą nie odwracać całkowicie działania buprenorfiny, z praktyki klinicznej wynika, że w przeciwdziałaniu depresji oddechowej korzystne jest stosowanie naloksonu. Skuteczne są również leki pobudzające ośrodek oddechowy, takie jak doksapram. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: Ponieważ buprenorfina jest metabolizowana w wątrobie, jej działanie może być nasilone u osób z zaburzeniami czynności wątroby, dlatego też u tych pacjentów lek ten należy stosować ostrożnie. Buprenorfina, podobnie jak inne opioidy, powoduje wzrost ciśnienia w drogach żółciowych, dlatego powinna być podawana ostrożnie pacjentom z chorobami utrudniającymi odpływ żółci.
CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Buprenorfiny chlorowodorek nasila działanie leków uspokajających, nasennych, środków działających hamująco na ośrodkowy układ nerwowy. Leki uspokajające, np. benzodiazepiny lub leki pochodne. Jednoczesne stosowanie opioidowych leków przeciwbólowych i leków uspokajających, np. benzodiazepin lub leków pochodnych, zwiększa ryzyko wystąpienia nadmiernego uspokojenia, depresji oddechowej, śpiączki lub śmierci na skutek addytywnego działania depresyjnego na OUN. Należy ograniczyć dawkę leku i czas trwania leczenia skojarzonego (patrz punkt 4.4). Alkohol nasila hamujące działanie buprenorfiny na ośrodkowy układ nerwowy. Produkt Bunondol należy stosować ostrożnie w przypadku jednoczesnego podawania serotoninergicznych produktów leczniczych, takich jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, ponieważ zwiększają one ryzyko zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Interakcje
Jednoczesne stosowanie pochodnych fenotiazyny i trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych zwiększa ryzyko wystąpienia zahamowania czynności oddechowej. Wykazano, że terapeutyczne dawki buprenorfiny nie zmniejszają skuteczności przeciwbólowej standardowych dawek agonistycznych opioidowych leków przeciwbólowych. W przypadku stosowania dawek leczniczych buprenorfiny, standardowe dawki opioidowych leków przeciwbólowych mogą być podawane pod koniec działania buprenorfiny i nie ma to wpływu na analgezję. Nie przeprowadzono odpowiednich badań dotyczących poniżej wymienionych interakcji. Jednak ponieważ buprenorfina jest metabolizowana przez CYP3A4, przypuszcza się, że leki takie jak gestoden, troleandomycyna, ketokonazol, norfluoksetyna, rytonawir, indynawir i sakwinawir hamują jej metabolizm. Natomiast fenobarbital, karbamazepina, fenytoina i ryfampicyna mogą powodować indukcję CYP3A4 i zmniejszać stężenie buprenorfiny.
CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Interakcje
Ponieważ znaczenie skutków hamowania lub indukowania nie zostało wyjaśnione, nie zaleca się stosowania buprenorfiny z lekami wpływającymi na aktywność izoenzymu CYP3A4. Buprenorfina nie wpływa na wyniki badań laboratoryjnych.
CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Badania przeprowadzone na zwierzętach wskazują na istnienie zagrożenia dla płodu. Odpowiednich badań u kobiet ciężarnych nie wykonano. Nie zaleca się stosowania buprenorfiny w okresie ciąży. Karmienie piersi? Buprenorfina przenika do mleka kobiecego w niewielkich ilościach. Badania przeprowadzone na zwierzętach, u których zastosowano dawki buprenorfiny znacznie przewyższające dawki stosowane u ludzi wykazały, że buprenorfina może zmniejszać wydzielanie mleka. Należy o tym pamiętać podczas zalecania tego leku pacjentkom karmiącym piersią.
CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Pacjentów leczonych ambulatoryjnie należy ostrzec, aby nie prowadzili pojazdów i nie obsługiwali maszyn w przypadku występowania działań niepożądanych.
CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Zaburzenia układu immunologicznego Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000): reakcje alergiczne o ciężkim przebiegu (odnotowywano po zastosowaniu jednorazowej dawki). Odnotowywano przypadki skurczu oskrzeli, obrzęku naczynioruchowego i wstrząsu anafilaktycznego. Wysypki (występowały sporadycznie). Zaburzenia psychiczne Omamy i inne działania niepożądane o charakterze psychomimetycznym – stwierdzano rzadziej po zastosowaniu buprenorfiny, niż po zastosowaniu innych agonistów/antagonistów. U pacjentów w podeszłym wieku jest większe prawdopodobieństwo wystąpienia tego rodzaju działań niepożądanych. Zaburzenia układu nerwowego Zawroty głowy, ból głowy, senność (występowały częściej u pacjentów leczonych ambulatoryjnie). Zaburzenia oka Zaburzenia widzenia (występowały sporadycznie). Zaburzenia naczyniowe Niedociśnienie tętnicze prowadzące do omdleń.
CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Działania niepożądane
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Zahamowanie oddychania (występowało sporadycznie). Zaburzenia żołądka i jelit Nudności, wymioty (występowały one częściej u pacjentów leczonych ambulatoryjnie). Zaburzenia nerek i dróg moczowych Zaburzenia oddawania moczu (występowały sporadycznie). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al.
CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Działania niepożądane
Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawami przedawkowania buprenorfiny chlorowodorku są: senność, nudności, wymioty, znaczne zwężenie źrenic, zahamowanie czynności układu oddechowego. W przypadku wystąpienia niewydolności oddechowej należy przede wszystkim zapewnić pacjentowi prawidłową wentylację. W przypadku wystąpienia zahamowania czynności układu oddechowego, właściwe jest podanie naloksonu lub leków pobudzających czynność oddechową. Można zastosować doksapram w dawce 0,5 do 2,0 mg/kg mc. w ciągłym wlewie dożylnym, nie jest to jednak specyficzna odtrutka.
CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwbólowe, opioidy, pochodne orypawiny, kod ATC: N02AE01 Buprenorfiny chlorowodorek jest silnym lekiem przeciwbólowym, należącym do grupy egzogennych opioidów, z bardzo silną komponentą antagonistyczną. Działa agonistycznie na receptor μ i antagonistycznie na receptor κ. Buprenorfina wykazuje silne i długotrwałe działanie przeciwbólowe. W porównaniu z morfiną działa słabiej kurcząco na mięśnie gładkie. Może powodować zwężenie źrenic. Buprenorfiny chlorowodorek wykazuje niewielki potencjał uzależniający: zespół abstynencyjny, jeżeli wystąpi, ma łagodny przebieg. W zawale mięśnia sercowego wykazuje mniejszy wpływ na parametry układu krążenia – nie zmienia lub nieznacznie obniża ciśnienie późnorozkurczowe w prawej komorze, nie zmienia oporu obwodowego, nieznacznie i tylko w dużych dawkach obniża ciśnienie tętnicze, wskaźnik sercowy i ciśnienie w tętnicy płucnej.
CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Buprenorfinę w postaci roztworu do wstrzykiwań można podawać dożylnie lub domięśniowo. Względna dostępność biologiczna leku podanego domięśniowo w stosunku do podanego dożylnie wynosiła 1,07. Maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest w ciągu kilku minut. Po 10 minutach od podania domięśniowego stężenie w osoczu nie różniło się znacząco od stężeń stwierdzanych po podaniu dożylnym takich samych dawek leku. Buprenorfina jest metabolizowana do norbuprenorfiny, która jest agonistą receptora μ, charakteryzującym się słabą wewnętrzną aktywnością. Eliminacja charakteryzuje się długo trwającą fazą końcową (od 20 do 25 godzin), co wynika z częściowej reabsorpcji buprenorfiny po hydrolizie jej sprzężonych metabolitów oraz z właściwości lipofilnych cząsteczki. Buprenorfina jest wydalana głównie w kale (80%), pozostałe ilości wydalane są w moczu.
CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Nie ma innych danych, niż zamieszczone w poprzednich punktach Charakterystyki Produktu Leczniczego.
CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Glukoza Kwas solny 10% (do ustalenia pH) Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Produktu nie należy mieszać ani podawać jednocześnie przez ten sam dostęp żylny z roztworami o odczynie zasadowym. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać ampułki w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Nie zamrażać. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Ampułki z bezbarwnego szkła w tekturowym pudełku. 5 ampułek po 1 ml 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowywania produktu leczniczego do stosowania Instrukcja otwierania ampułki Przed otwarciem ampułki należy upewnić się, że cały roztwór znajduje się w dolnej części ampułki. Można delikatnie potrząsnąć ampułką lub postukać w nią palcem, aby ułatwić spłynięcie roztworu.
CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Na każdej ampułce umieszczono kolorową kropkę (patrz rysunek 1.) jako oznaczenie znajdującego się poniżej niej punktu nacięcia. Aby otworzyć ampułkę należy trzymać ją pionowo, w obu dłoniach, kolorową kropką do siebie – patrz rysunek 2. Górną część ampułki należy uchwycić w taki sposób, aby kciuk znajdował się powyżej kolorowej kropki. Ampułki są przeznaczone wyłącznie do jednorazowego użytku, należy je otwierać bezpośrednio przed użyciem. Wszelkie resztki niewykorzystanego produktu lub jego odpady należy usunąć w sposób zgodny z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO BUNONDOL, 0,2 mg , tabletki podjęzykowe BUNONDOL, 0,4 mg , tabletki podjęzykowe 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda tabletka podjęzykowa zawiera 0,2 mg buprenorfiny (Buprenorphinum) w postaci buprenorfiny chlorowodorku. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: laktoza jednowodna 57,6 mg. Każda tabletka podjęzykowa zawiera 0,4 mg buprenorfiny (Buprenorphinum) w postaci buprenorfiny chlorowodorku. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: laktoza jednowodna 115,2 mg. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletki podjęzykowe Tabletki o barwie białej do kremowej, okrągłe, obustronnie płaskie ze ściętym obrzeżem.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Bóle różnego pochodzenia umiarkowane do silnych, wymagające zastosowania opioidowego leku przeciwbólowego.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dorośli i dzieci powyżej 12 lat: Jednorazowa dawka przeciwbólowa wynosi 0,2 mg do 0,4 mg. W miarę potrzeby stosuje się 0,2 mg do 0,4 mg co 6 do 8 godzin. W premedykacji podaje się podjęzykowo 0,4 mg na 2 godziny przed zabiegiem. U pacjentów w podeszłym wieku nie jest konieczna modyfikacja dawkowania. Dzieci od 6 do 12 lat: w bólach różnego pochodzenia: dzieci o masie ciała 16-25 kg: 0,1 mg dzieci o masie ciała 25-37,5 kg: 0,1 mg do 0,2 mg dzieci o masie ciała 37,5-50 kg: 0,2 mg do 0,3 mg Zalecane dawki należy podawać co 6 do 8 godzin. U dzieci należy kontrolować, czy tabletka została prawidłowo umieszczona pod językiem. Tabletki podjęzykowe nie są przeznaczone dla dzieci poniżej 6 lat. Sposób podawania Tabletkę należy włożyć pod język i trzymać do momentu całkowitego rozpuszczenia. Tabletek nie należy rozgryzać ani połykać. W przypadku suchości w jamie ustnej, przed włożeniem tabletki przepłukać usta wodą.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną, inne opioidowe leki przeciwbólowe lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Podobnie jak w przypadku stosowania innych silnie działających opioidów, po podaniu zalecanych dawek buprenorfiny mogą wystąpić zaburzenia oddychania. Dlatego buprenorfinę należy stosować ostrożnie u osób z zaburzeniami czynności układu oddechowego, np. z astmą, niewydolnością oddechową, przerostem prawej komory serca, obniżeniem rezerwy oddechowej, niedotlenieniem narządów, hiperkapnią, uprzednio występującym zahamowaniem oddychania. Mimo że badania przeprowadzone u zdrowych ochotników wykazały, że antagoniści receptora opioidowego mogą nie odwracać całkowicie działania buprenorfiny, z praktyki klinicznej wynika, że w przeciwdziałaniu depresji oddechowej korzystne jest stosowanie naloksonu. Skuteczne są również leki pobudzające ośrodek oddechowy, takie jak doksapram.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Specjalne środki ostrozności
Szczególna ostrożność zalecana jest w przypadku podawania buprenorfiny pacjentom otrzymującym leki o działaniu hamującym czynność ośrodkowego układu nerwowego, takie jak leki stosowane w znieczuleniu ogólnym, przeciwhistaminowe, pochodne fenotiazyny, uspokajające, nasenne. W przypadku stosowania leczenia skojarzonego zaleca się zmniejszenie dawki jednego lub obu stosowanych leków. Ryzyko związane z jednoczesnym stosowaniem leków uspokajających, np. benzodiazepin lub leków pochodnych: Jednoczesne stosowanie produktu Bunondol i leków uspokajających, np. benzodiazepin lub leków pochodnych, może prowadzić do wystąpienia nadmiernego uspokojenia, depresji oddechowej, śpiączki lub śmierci. Z tego względu leczenie skojarzone z takimi lekami uspokajającymi należy stosować wyłącznie u pacjentów, u których nie są dostępne alternatywne metody leczenia.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Specjalne środki ostrozności
Jeśli zostanie podjęta decyzja o stosowaniu produktu Bunondol w skojarzeniu z lekami uspokajającymi, należy podać możliwie najmniejszą skuteczną dawkę, a czas leczenia powinien być możliwie jak najkrótszy. Należy uważnie obserwować, czy u pacjenta nie występują objawy związane z depresją oddechową i nadmierne uspokojenie. W tym kontekście zdecydowanie zaleca się informowanie pacjentów i ich opiekunów o możliwości wystąpienia takich objawów (patrz punkt 4.5). Buprenorfiny chlorowodorek, tak jak inne opioidowe leki przeciwbólowe, może powodować wzrost ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego i należy go podawać z zachowaniem ostrożności pacjentom z urazami głowy, ze zmianami wewnątrzczaszkowymi oraz innymi, w przebiegu których możliwy jest wzrost ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego. Buprenorfina może powodować zwężenie źrenic oraz zaburzenia świadomości, które mogą utrudniać ocenę stanu pacjenta.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Specjalne środki ostrozności
Buprenorfiny chlorowodorek należy podawać z zachowaniem ostrożności pacjentom w podeszłym wieku, osłabionym, dzieciom oraz osobom z zaburzeniami czynności nerek lub płuc. Ponieważ buprenorfina jest metabolizowana w wątrobie, jej działanie może być nasilone u osób z zaburzeniami czynności wątroby, dlatego też u tych pacjentów lek ten należy stosować ostrożnie. Buprenorfina, podobnie jak inne opioidy, powoduje wzrost ciśnienia w drogach żółciowych, dlatego należy ją podawać ostrożnie pacjentom z chorobami utrudniającymi odpływ żółci. Ostrożnie stosować u osób, u których występują niedoczynność tarczycy, niewydolność kory nadnerczy (np. choroba Addisona), myasthenia gravis, zahamowanie czynności ośrodkowego układu nerwowego, psychozy, śpiączka, rozrost gruczołu krokowego lub zwężenie cewki moczowej, alkoholizm, delirium tremens lub kifoskolioza. Badania przeprowadzone u ludzi oraz na zwierzętach wykazały, że buprenorfina ma niższy potencjał uzależniający w porównaniu z tzw.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Specjalne środki ostrozności
czystymi agonistami receptorów opioidowych. Wykazano, że u osób uzależnionych od opioidów podanie małych dawek buprenorfiny zapobiegało wystąpieniu zespołu abstynencyjnego. Sporadycznie, u osób uzależnionych, po podaniu buprenorfiny obserwowano euforię. Dlatego pacjentom uzależnionym lub podejrzanym o uzależnienie od opioidów, buprenorfinę należy podawać z zachowaniem ostrożności. Zespół serotoninowy Jednoczesne podawanie produktu Bunondol i innych leków serotoninergicznych, takich jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, może prowadzić do zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.5). Jeśli jednoczesne przyjmowanie innych leków serotoninergicznych jest klinicznie uzasadnione, zaleca się uważną obserwację pacjenta, zwłaszcza w początkowej fazie leczenia i podczas zwiększania dawki.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Specjalne środki ostrozności
Objawy zespołu serotoninowego mogą obejmować zmiany stanu psychicznego, niestabilność autonomiczną, zaburzenia nerwowo-mięśniowe lub objawy dotyczące układu pokarmowego. Jeśli podejrzewa się występowanie zespołu serotoninowego, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia, w zależności od nasilenia objawów. Zaburzenia oddychania podczas snu Opioidy mogą powodować zaburzenia oddychania podczas snu, w tym centralny bezdech senny (CBS) i hipoksemię. Stosowanie opioidów zwiększa ryzyko wystąpienia CBS w sposób zależny od dawki. U pacjentów, u których występuje CBS, należy rozważyć zmniejszenie całkowitej dawki opioidów. Produkt nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Buprenorfiny chlorowodorek nasila działanie leków uspokajających, nasennych, środków działających hamująco na ośrodkowy układ nerwowy. Leki uspokajające, np. benzodiazepiny lub leki pochodne. Jednoczesne stosowanie opioidowych leków przeciwbólowych i leków uspokajających, np. benzodiazepin lub leków pochodnych, zwiększa ryzyko wystąpienia nadmiernego uspokojenia, depresji oddechowej, śpiączki lub śmierci na skutek addytywnego działania depresyjnego na OUN. Należy ograniczyć dawkę leku i czas trwania leczenia skojarzonego (patrz punkt 4.4). Alkohol nasila hamujące działanie buprenorfiny na ośrodkowy układ nerwowy. Produkt Bunondol należy stosować ostrożnie w przypadku jednoczesnego podawania serotoninergicznych produktów leczniczych, takich jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, ponieważ zwiększają one ryzyko zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Interakcje
Jednoczesne stosowanie pochodnych fenotiazyny i trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych zwiększa ryzyko wystąpienia zahamowania czynności oddechowej. Wykazano, że terapeutyczne dawki buprenorfiny nie zmniejszają skuteczności przeciwbólowej standardowych dawek agonistycznych opioidowych leków przeciwbólowych. W przypadku stosowania dawek leczniczych buprenorfiny, standardowe dawki opioidowych leków przeciwbólowych można podawać pod koniec działania buprenorfiny i nie ma to wpływu na analgezję. Nie przeprowadzono odpowiednich badań dotyczących poniżej wymienionych interakcji. Jednak ponieważ buprenorfina jest metabolizowana przez CYP3A4, przypuszcza się, że leki takie jak gestoden, troleandomycyna, ketokonazol, norfluoksetyna, rytonawir, indynawir i sakwinawir hamują jej metabolizm. Natomiast fenobarbital, karbamazepina, fenytoina i ryfampicyna mogą powodować indukcję CYP3A4 i zmniejszać stężenie buprenorfiny.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Interakcje
Ponieważ nie wyjaśniono znaczenia skutków hamowania lub indukowania, nie zaleca się stosowania buprenorfiny z lekami wpływającymi na aktywność izoenzymu CYP3A4. Leki cholinolityczne, zmniejszając ilość śliny utrudniają przyjmowanie preparatów podjęzykowych. Buprenorfina nie wpływa na wyniki badań laboratoryjnych.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Badania przeprowadzone na zwierzętach wskazują na istnienie zagrożenia dla płodu. Odpowiednich badań u kobiet ciężarnych nie wykonano. Nie zaleca się stosowania buprenorfiny w okresie ciąży. Karmienie piersi? Buprenorfina przenika do mleka kobiecego w niewielkich ilościach. Badania przeprowadzone na zwierzętach, u których zastosowano dawki buprenorfiny znacznie przewyższające dawki stosowane u ludzi wykazały, że buprenorfina może zmniejszać wydzielanie mleka. Należy o tym pamiętać podczas zalecania tego leku pacjentkom karmiącym piersią.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Pacjentów leczonych ambulatoryjnie należy ostrzec, aby nie prowadzili pojazdów i nie obsługiwali maszyn w przypadku występowania działań niepożądanych.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Zaburzenia układu immunologicznego: Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000): reakcje alergiczne o ciężkim przebiegu (odnotowywano po zastosowaniu jednorazowej dawki). Odnotowywano przypadki skurczu oskrzeli, obrzęku naczynioruchowego i wstrząsu anafilaktycznego. Wysypki (występowały sporadycznie). Zaburzenia psychiczne: Omamy i inne działania niepożądane o charakterze psychomimetycznym – stwierdzano rzadziej po zastosowaniu buprenorfiny, niż po zastosowaniu innych agonistów/antagonistów. U pacjentów w podeszłym wieku jest większe prawdopodobieństwo wystąpienia tego rodzaju działań niepożądanych. Zaburzenia układu nerwowego: Zawroty głowy, ból głowy, senność (występowały częściej u pacjentów leczonych ambulatoryjnie). Zaburzenia oka: Zaburzenia widzenia (występowały sporadycznie). Zaburzenia naczyniowe: Niedociśnienie tętnicze prowadzące do omdleń.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Działania niepożądane
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: Zahamowanie oddychania (występowało sporadycznie). Zaburzenia żołądka i jelit: Nudności, wymioty (występowały one częściej u pacjentów leczonych ambulatoryjnie). Zaburzenia nerek i dróg moczowych: Zaburzenia oddawania moczu (występowały sporadycznie). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Działania niepożądane
Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawami przedawkowania buprenorfiny chlorowodorku są: senność, nudności, wymioty, znaczne zwężenie źrenic, zahamowanie czynności układu oddechowego. W przypadku wystąpienia niewydolności oddechowej należy przede wszystkim zapewnić pacjentowi prawidłową wentylację. W przypadku wystąpienia zahamowania czynności układu oddechowego, właściwe jest podanie naloksonu lub leków pobudzających czynność oddechową. Można zastosować doksapram w dawce 0,5 do 2,0 mg/kg mc. w ciągłym wlewie dożylnym, nie jest to jednak specyficzna odtrutka.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwbólowe, opioidy, pochodne orypawiny, kod ATC: N02AE01 Buprenorfiny chlorowodorek jest silnym lekiem przeciwbólowym, należącym do grupy egzogennych opioidów, z bardzo silną komponentą antagonistyczną. Działa agonistycznie na receptor μ i antagonistycznie na receptor κ. Po podaniu podjęzykowym wykazuje silne i długotrwałe działanie przeciwbólowe. W porównaniu z morfiną, buprenorfina słabiej kurczy mięśnie gładkie. Może powodować zwężenie źrenic. Buprenorfiny chlorowodorek wykazuje niewielki potencjał uzależniający; zespół abstynencyjny, jeżeli wystąpi, ma łagodny przebieg. W zawale mięśnia sercowego wykazuje mniejszy wpływ na parametry układu krążenia – nie zmienia lub nieznacznie obniża ciśnienie późnorozkurczowe w prawej komorze, nie zmienia oporu obwodowego, nieznacznie i tylko w dużych dawkach obniża ciśnienie tętnicze, wskaźnik sercowy i ciśnienie w tętnicy płucnej.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Buprenorfiny chlorowodorek dobrze wchłania się z błony śluzowej jamy ustnej, a także z przewodu pokarmowego. Jednak po podaniu doustnym następuje inaktywacja w jelitach i wątrobie, dlatego nie zaleca się tej drogi podania. Maksymalne stężenie w osoczu występuje po 90 minutach po podaniu podjęzykowym. Buprenorfina jest metabolizowana do norbuprenorfiny, która jest agonistą receptora μ, charakteryzującym się słabą wewnętrzną aktywnością. Eliminacja charakteryzuje się długo trwającą fazą końcową (od 20 do 25 godzin), co wynika z częściowej reabsorpcji buprenorfiny po hydrolizie jej sprzężonych metabolitów, oraz z właściwości lipofilnych cząsteczki. Buprenorfina jest wydalana głównie w kale (80%), pozostałe ilości wydalane są w moczu.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Nie ma innych danych, niż zamieszczone w poprzednich punktach Charakterystyki Produktu Leczniczego.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Laktoza jednowodna Skrobia kukurydziana Powidon K-25 Magnezu stearynian 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności Fiolka z oranżowego szkła – 3 lata Blister Aluminium/PVC/PVDC – 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Tabletki podjęzykowe 0,2 mg Fiolka z oranżowego szkła w tekturowym pudełku. 60 tabletek Blistry Aluminium /PVC/PVDC w tekturowym pudełku. 60 tabletek Tabletki podjęzykowe 0,4 mg Fiolka z oranżowego szkła w tekturowym pudełku. 30 tabletek Blistry Aluminium /PVC/PVDC w tekturowym pudełku. 30 tabletek 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Bez specjalnych wymagań. Wszelkie resztki niewykorzystanego produktu lub jego odpady należy usunąć w sposób zgodny z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO BUNONDOL, 0,2 mg , tabletki podjęzykowe BUNONDOL, 0,4 mg , tabletki podjęzykowe 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda tabletka podjęzykowa zawiera 0,2 mg buprenorfiny (Buprenorphinum) w postaci buprenorfiny chlorowodorku. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: laktoza jednowodna 57,6 mg. Każda tabletka podjęzykowa zawiera 0,4 mg buprenorfiny (Buprenorphinum) w postaci buprenorfiny chlorowodorku. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: laktoza jednowodna 115,2 mg. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletki podjęzykowe Tabletki o barwie białej do kremowej, okrągłe, obustronnie płaskie ze ściętym obrzeżem.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Bóle różnego pochodzenia umiarkowane do silnych, wymagające zastosowania opioidowego leku przeciwbólowego.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dorośli i dzieci powyżej 12 lat: Jednorazowa dawka przeciwbólowa wynosi 0,2 mg do 0,4 mg. W miarę potrzeby stosuje się 0,2 mg do 0,4 mg co 6 do 8 godzin. W premedykacji podaje się podjęzykowo 0,4 mg na 2 godziny przed zabiegiem. U pacjentów w podeszłym wieku nie jest konieczna modyfikacja dawkowania. Dzieci od 6 do 12 lat: w bólach różnego pochodzenia: dzieci o masie ciała 16-25 kg: 0,1 mg dzieci o masie ciała 25-37,5 kg: 0,1 mg do 0,2 mg dzieci o masie ciała 37,5-50 kg: 0,2 mg do 0,3 mg Zalecane dawki należy podawać co 6 do 8 godzin. U dzieci należy kontrolować, czy tabletka została prawidłowo umieszczona pod językiem. Tabletki podjęzykowe nie są przeznaczone dla dzieci poniżej 6 lat. Sposób podawania Tabletkę należy włożyć pod język i trzymać do momentu całkowitego rozpuszczenia. Tabletek nie należy rozgryzać ani połykać. W przypadku suchości w jamie ustnej, przed włożeniem tabletki przepłukać usta wodą.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną, inne opioidowe leki przeciwbólowe lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Podobnie jak w przypadku stosowania innych silnie działających opioidów, po podaniu zalecanych dawek buprenorfiny mogą wystąpić zaburzenia oddychania. Dlatego buprenorfinę należy stosować ostrożnie u osób z zaburzeniami czynności układu oddechowego, np. z astmą, niewydolnością oddechową, przerostem prawej komory serca, obniżeniem rezerwy oddechowej, niedotlenieniem narządów, hiperkapnią, uprzednio występującym zahamowaniem oddychania. Mimo że badania przeprowadzone u zdrowych ochotników wykazały, że antagoniści receptora opioidowego mogą nie odwracać całkowicie działania buprenorfiny, z praktyki klinicznej wynika, że w przeciwdziałaniu depresji oddechowej korzystne jest stosowanie naloksonu. Skuteczne są również leki pobudzające ośrodek oddechowy, takie jak doksapram.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Specjalne środki ostrozności
Szczególna ostrożność zalecana jest w przypadku podawania buprenorfiny pacjentom otrzymującym leki o działaniu hamującym czynność ośrodkowego układu nerwowego, takie jak leki stosowane w znieczuleniu ogólnym, przeciwhistaminowe, pochodne fenotiazyny, uspokajające, nasenne. W przypadku stosowania leczenia skojarzonego zaleca się zmniejszenie dawki jednego lub obu stosowanych leków. Ryzyko związane z jednoczesnym stosowaniem leków uspokajających, np. benzodiazepin lub leków pochodnych: Jednoczesne stosowanie produktu Bunondol i leków uspokajających, np. benzodiazepin lub leków pochodnych, może prowadzić do wystąpienia nadmiernego uspokojenia, depresji oddechowej, śpiączki lub śmierci. Z tego względu leczenie skojarzone z takimi lekami uspokajającymi należy stosować wyłącznie u pacjentów, u których nie są dostępne alternatywne metody leczenia.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Specjalne środki ostrozności
Jeśli zostanie podjęta decyzja o stosowaniu produktu Bunondol w skojarzeniu z lekami uspokajającymi, należy podać możliwie najmniejszą skuteczną dawkę, a czas leczenia powinien być możliwie jak najkrótszy. Należy uważnie obserwować, czy u pacjenta nie występują objawy związane z depresją oddechową i nadmierne uspokojenie. W tym kontekście zdecydowanie zaleca się informowanie pacjentów i ich opiekunów o możliwości wystąpienia takich objawów (patrz punkt 4.5). Buprenorfiny chlorowodorek, tak jak inne opioidowe leki przeciwbólowe, może powodować wzrost ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego i należy go podawać z zachowaniem ostrożności pacjentom z urazami głowy, ze zmianami wewnątrzczaszkowymi oraz innymi, w przebiegu których możliwy jest wzrost ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego. Buprenorfina może powodować zwężenie źrenic oraz zaburzenia świadomości, które mogą utrudniać ocenę stanu pacjenta.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Specjalne środki ostrozności
Buprenorfiny chlorowodorek należy podawać z zachowaniem ostrożności pacjentom w podeszłym wieku, osłabionym, dzieciom oraz osobom z zaburzeniami czynności nerek lub płuc. Ponieważ buprenorfina jest metabolizowana w wątrobie, jej działanie może być nasilone u osób z zaburzeniami czynności wątroby, dlatego też u tych pacjentów lek ten należy stosować ostrożnie. Buprenorfina, podobnie jak inne opioidy, powoduje wzrost ciśnienia w drogach żółciowych, dlatego należy ją podawać ostrożnie pacjentom z chorobami utrudniającymi odpływ żółci. Ostrożnie stosować u osób, u których występują niedoczynność tarczycy, niewydolność kory nadnerczy (np. choroba Addisona), myasthenia gravis, zahamowanie czynności ośrodkowego układu nerwowego, psychozy, śpiączka, rozrost gruczołu krokowego lub zwężenie cewki moczowej, alkoholizm, delirium tremens lub kifoskolioza. Badania przeprowadzone u ludzi oraz na zwierzętach wykazały, że buprenorfina ma niższy potencjał uzależniający w porównaniu z tzw.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Specjalne środki ostrozności
czystymi agonistami receptorów opioidowych. Wykazano, że u osób uzależnionych od opioidów podanie małych dawek buprenorfiny zapobiegało wystąpieniu zespołu abstynencyjnego. Sporadycznie, u osób uzależnionych, po podaniu buprenorfiny obserwowano euforię. Dlatego pacjentom uzależnionym lub podejrzanym o uzależnienie od opioidów, buprenorfinę należy podawać z zachowaniem ostrożności. Zespół serotoninowy Jednoczesne podawanie produktu Bunondol i innych leków serotoninergicznych, takich jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, może prowadzić do zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.5). Jeśli jednoczesne przyjmowanie innych leków serotoninergicznych jest klinicznie uzasadnione, zaleca się uważną obserwację pacjenta, zwłaszcza w początkowej fazie leczenia i podczas zwiększania dawki.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Specjalne środki ostrozności
Objawy zespołu serotoninowego mogą obejmować zmiany stanu psychicznego, niestabilność autonomiczną, zaburzenia nerwowo-mięśniowe lub objawy dotyczące układu pokarmowego. Jeśli podejrzewa się występowanie zespołu serotoninowego, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia, w zależności od nasilenia objawów. Zaburzenia oddychania podczas snu Opioidy mogą powodować zaburzenia oddychania podczas snu, w tym centralny bezdech senny (CBS) i hipoksemię. Stosowanie opioidów zwiększa ryzyko wystąpienia CBS w sposób zależny od dawki. U pacjentów, u których występuje CBS, należy rozważyć zmniejszenie całkowitej dawki opioidów. Produkt nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Buprenorfiny chlorowodorek nasila działanie leków uspokajających, nasennych, środków działających hamująco na ośrodkowy układ nerwowy. Leki uspokajające, np. benzodiazepiny lub leki pochodne. Jednoczesne stosowanie opioidowych leków przeciwbólowych i leków uspokajających, np. benzodiazepin lub leków pochodnych, zwiększa ryzyko wystąpienia nadmiernego uspokojenia, depresji oddechowej, śpiączki lub śmierci na skutek addytywnego działania depresyjnego na OUN. Należy ograniczyć dawkę leku i czas trwania leczenia skojarzonego (patrz punkt 4.4). Alkohol nasila hamujące działanie buprenorfiny na ośrodkowy układ nerwowy. Produkt Bunondol należy stosować ostrożnie w przypadku jednoczesnego podawania serotoninergicznych produktów leczniczych, takich jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, ponieważ zwiększają one ryzyko zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Interakcje
Jednoczesne stosowanie pochodnych fenotiazyny i trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych zwiększa ryzyko wystąpienia zahamowania czynności oddechowej. Wykazano, że terapeutyczne dawki buprenorfiny nie zmniejszają skuteczności przeciwbólowej standardowych dawek agonistycznych opioidowych leków przeciwbólowych. W przypadku stosowania dawek leczniczych buprenorfiny, standardowe dawki opioidowych leków przeciwbólowych można podawać pod koniec działania buprenorfiny i nie ma to wpływu na analgezję. Nie przeprowadzono odpowiednich badań dotyczących poniżej wymienionych interakcji. Jednak ponieważ buprenorfina jest metabolizowana przez CYP3A4, przypuszcza się, że leki takie jak gestoden, troleandomycyna, ketokonazol, norfluoksetyna, rytonawir, indynawir i sakwinawir hamują jej metabolizm. Natomiast fenobarbital, karbamazepina, fenytoina i ryfampicyna mogą powodować indukcję CYP3A4 i zmniejszać stężenie buprenorfiny.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Interakcje
Ponieważ nie wyjaśniono znaczenia skutków hamowania lub indukowania, nie zaleca się stosowania buprenorfiny z lekami wpływającymi na aktywność izoenzymu CYP3A4. Leki cholinolityczne, zmniejszając ilość śliny, utrudniają przyjmowanie preparatów podjęzykowych. Buprenorfina nie wpływa na wyniki badań laboratoryjnych.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Badania przeprowadzone na zwierzętach wskazują na istnienie zagrożenia dla płodu. Odpowiednich badań u kobiet ciężarnych nie wykonano. Nie zaleca się stosowania buprenorfiny w okresie ciąży. Karmienie piersi? Buprenorfina przenika do mleka kobiecego w niewielkich ilościach. Badania przeprowadzone na zwierzętach, u których zastosowano dawki buprenorfiny znacznie przewyższające dawki stosowane u ludzi, wykazały, że buprenorfina może zmniejszać wydzielanie mleka. Należy o tym pamiętać podczas zalecania tego leku pacjentkom karmiącym piersią.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Pacjentów leczonych ambulatoryjnie należy ostrzec, aby nie prowadzili pojazdów i nie obsługiwali maszyn w przypadku występowania działań niepożądanych.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Zaburzenia układu immunologicznego: Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000): reakcje alergiczne o ciężkim przebiegu (odnotowywano po zastosowaniu jednorazowej dawki). Odnotowywano przypadki skurczu oskrzeli, obrzęku naczynioruchowego i wstrząsu anafilaktycznego. Wysypki (występowały sporadycznie). Zaburzenia psychiczne: Omamy i inne działania niepożądane o charakterze psychomimetycznym – stwierdzano rzadziej po zastosowaniu buprenorfiny, niż po zastosowaniu innych agonistów/antagonistów. U pacjentów w podeszłym wieku jest większe prawdopodobieństwo wystąpienia tego rodzaju działań niepożądanych. Zaburzenia układu nerwowego: Zawroty głowy, ból głowy, senność (występowały częściej u pacjentów leczonych ambulatoryjnie). Zaburzenia oka: Zaburzenia widzenia (występowały sporadycznie). Zaburzenia naczyniowe: Niedociśnienie tętnicze prowadzące do omdleń.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Działania niepożądane
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: Zahamowanie oddychania (występowało sporadycznie). Zaburzenia żołądka i jelit: Nudności, wymioty (występowały one częściej u pacjentów leczonych ambulatoryjnie). Zaburzenia nerek i dróg moczowych: Zaburzenia oddawania moczu (występowały sporadycznie). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Działania niepożądane
Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawami przedawkowania buprenorfiny chlorowodorku są: senność, nudności, wymioty, znaczne zwężenie źrenic, zahamowanie czynności układu oddechowego. W przypadku wystąpienia niewydolności oddechowej należy przede wszystkim zapewnić pacjentowi prawidłową wentylację. W przypadku wystąpienia zahamowania czynności układu oddechowego, właściwe jest podanie naloksonu lub leków pobudzających czynność oddechową. Można zastosować doksapram w dawce 0,5 do 2,0 mg/kg mc. w ciągłym wlewie dożylnym, nie jest to jednak specyficzna odtrutka.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwbólowe, opioidy, pochodne orypawiny, kod ATC: N02AE01 Buprenorfiny chlorowodorek jest silnym lekiem przeciwbólowym, należącym do grupy egzogennych opioidów, z bardzo silną komponentą antagonistyczną. Działa agonistycznie na receptor μ i antagonistycznie na receptor κ. Po podaniu podjęzykowym wykazuje silne i długotrwałe działanie przeciwbólowe. W porównaniu z morfiną, buprenorfina słabiej kurczy mięśnie gładkie. Może powodować zwężenie źrenic. Buprenorfiny chlorowodorek wykazuje niewielki potencjał uzależniający; zespół abstynencyjny, jeżeli wystąpi, ma łagodny przebieg. W zawale mięśnia sercowego wykazuje mniejszy wpływ na parametry układu krążenia – nie zmienia lub nieznacznie obniża ciśnienie późnorozkurczowe w prawej komorze, nie zmienia oporu obwodowego, nieznacznie i tylko w dużych dawkach obniża ciśnienie tętnicze, wskaźnik sercowy i ciśnienie w tętnicy płucnej.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Buprenorfiny chlorowodorek dobrze wchłania się z błony śluzowej jamy ustnej, a także z przewodu pokarmowego. Jednak po podaniu doustnym następuje inaktywacja w jelitach i wątrobie, dlatego nie zaleca się tej drogi podania. Maksymalne stężenie w osoczu występuje po 90 minutach po podaniu podjęzykowym. Buprenorfina jest metabolizowana do norbuprenorfiny, która jest agonistą receptora μ, charakteryzującym się słabą wewnętrzną aktywnością. Eliminacja charakteryzuje się długo trwającą fazą końcową (od 20 do 25 godzin), co wynika z częściowej reabsorpcji buprenorfiny po hydrolizie jej sprzężonych metabolitów, oraz z właściwości lipofilnych cząsteczki. Buprenorfina jest wydalana głównie w kale (80%), pozostałe ilości wydalane są w moczu.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Nie ma innych danych, niż zamieszczone w poprzednich punktach Charakterystyki Produktu Leczniczego.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Laktoza jednowodna Skrobia kukurydziana Powidon K-25 Magnezu stearynian 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności Fiolka z oranżowego szkła – 3 lata Blister Aluminium/PVC/PVDC – 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Tabletki podjęzykowe 0,2 mg Fiolka z oranżowego szkła w tekturowym pudełku. 60 tabletek Blistry Aluminium /PVC/PVDC w tekturowym pudełku. 60 tabletek Tabletki podjęzykowe 0,4 mg Fiolka z oranżowego szkła w tekturowym pudełku. 30 tabletek Blistry Aluminium /PVC/PVDC w tekturowym pudełku. 30 tabletek 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Bez specjalnych wymagań. Wszelkie resztki niewykorzystanego produktu lub jego odpady należy usunąć w sposób zgodny z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Transtec 35 μg/h, 20 mg, system transdermalny, plaster Transtec 52,5 μg/h, 30 mg, system transdermalny, plaster Transtec 70 μg/h, 40 mg, system transdermalny, plaster 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Transtec 35 μg/h system transdermalny, plaster zawiera 20 mg buprenorfiny (Buprenorphinum) i uwalnia 35 mikrogramów buprenorfiny na godzinę w ciągu 96 godzin. Powierzchnia zawierająca substancję czynną: 25 cm². Transtec 52,5 μg/h system transdermalny, plaster zawiera 30 mg buprenorfiny (Buprenorphinum) i uwalnia 52,5 mikrogramów buprenorfiny na godzinę w ciągu 96 godzin. Powierzchnia zawierająca substancję czynną: 37,5 cm². Transtec 70 μg/h system transdermalny, plaster zawiera 40 mg buprenorfiny (Buprenorphinum) i uwalnia 70 mikrogramów buprenorfiny na godzinę w ciągu 96 godzin. Powierzchnia zawierająca substancję czynną: 50 cm². Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3.
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Transtec 35 μg/h – system transdermalny, plaster (w postaci plastra koloru cielistego o zaokrąglonych brzegach i powierzchni zawierającej substancję czynną 25 cm²). Transtec 52,5 μg/h – system transdermalny, plaster (w postaci plastra koloru cielistego o zaokrąglonych brzegach i powierzchni zawierającej substancję czynną 37,5 cm²). Transtec 70 μg/h – system transdermalny, plaster (w postaci plastra koloru cielistego o zaokrąglonych brzegach i powierzchni zawierającej substancję czynną 50 cm²).
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Ból o średnim i dużym nasileniu w przebiegu chorób nowotworowych i ból o dużym nasileniu w przebiegu innych schorzeń, jeżeli nie ustępuje po zastosowaniu nieopioidowych środków przeciwbólowych. Transtec nie jest lekiem odpowiednim do leczenia ostrego bólu.
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Pacjenci w wieku powyżej 18 lat. Dawkowanie zależy od osobniczej wrażliwości pacjenta (nasilenia dolegliwości bólowych, odczuwania bólu, indywidualnych reakcji). Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę leku. Dostępne są trzy systemy transdermalne o różnej mocy w celu dostosowania terapii: Transtec 35 μg/h, Transtec 52,5 μg/h i Transtec 70 μg/h. Ustalenie dawki początkowej U pacjentów, u których nie stosowano uprzednio żadnych środków przeciwbólowych leczenie należy rozpocząć od najmniejszej dawki – produktu leczniczego Transtec 35 μg/h. U pacjentów, u których uprzednio stosowano leki nieopioidowe zaliczane przez WHO do I stopnia drabiny analgetycznej lub słabe opioidy zaliczane przez WHO do II stopnia drabiny analgetycznej leczenie także należy rozpocząć od najmniejszej dawki – produktu leczniczego Transtec 35 μg/h.
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Dawkowanie
Zgodnie z zaleceniami WHO, podawanie nieopioidowego środka przeciwbólowego może być kontynuowane w zależności od ogólnego stanu zdrowia pacjenta. U pacjentów, u których stosowano już opioidy należące do III stopnia drabiny analgetycznej (silnie działające), aby zapobiec nawrotowi bólu, należy przy wyborze dawki początkowej buprenorfiny uwzględnić rodzaj stosowanego uprzednio produktu leczniczego, średnią dawkę dobową i drogę podawania. Jako zasadę zaleca się stopniowo zwiększać dawkę zaczynając leczenie od najmniejszej dawki zawartej w systemie transdermalnym Transtec 35 μg/h i indywidualnej oceny działania leku. Doświadczenie kliniczne wykazało, że u pacjentów leczonych uprzednio dużymi dawkami silnie działających opioidów (odpowiadających około 120 mg morfiny doustnie na dobę), można rozpocząć leczenie od większej dawki zawartej w systemie transdermalnym Transtec 52,5 μg/h (patrz także punkt 5.1).
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Dawkowanie
W okresie stopniowego zwiększania dawki W okresie stopniowego zwiększania dawki do czasu uzyskania pełnego działania większej dawki zawartej w systemie transdermalnym Transtec, należy w razie potrzeby zastosować krótko działające leki przeciwbólowe o natychmiastowym uwalnianiu. Dawkowanie buprenorfiny może ulegać zmianie wraz ze zmianą stopnia nasilenia dolegliwości bólowych i powinno być regularnie weryfikowane. Po zastosowaniu po raz pierwszy produktu leczniczego Transtec system transdermalny, plaster stężenie buprenorfiny w surowicy zwiększa się stopniowo i powoli, zarówno u pacjentów, którzy wcześniej przyjmowali leki przeciwbólowe, jak i ich nie przyjmowali. Dlatego też na początku leczenia mało prawdopodobny jest szybki początek działania. Pierwszej oceny działania przeciwbólowego produktu należy dokonać po upływie 24 godzin.
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Dawkowanie
Uprzednio stosowane leczenie przeciwbólowe (z wyjątkiem systemów transdermalnych zawierających opioidy) należy kontynuować podczas pierwszych 12 godzin po zastosowaniu systemu transdermalnego Transtec, a w ciągu następnych 12 godzin w razie potrzeby stosować krótko działający odpowiedni lek przeciwbólowy. Ustalanie dawki i dawkowanie podtrzymujące Pojedynczy system transdermalny należy zmieniać co 96 godzin (najpóźniej po 4 dobach). W celu wygodniejszego stosowania, system transdermalny należy zmieniać dwa razy w tygodniu, w regularnych odstępach czasu, w te same dni tygodnia, np. w poniedziałki rano i czwartki wieczorem. W celu uzyskania skutecznego działania przeciwbólowego dawkę produktu należy ustalać indywidualnie. Jeżeli działanie przeciwbólowe produktu jest niewystarczające pod koniec okresu działania pierwszego systemu transdermalnego (po 96 godzinach), można zastosować większą dawkę zarówno poprzez równoczesne zastosowanie drugiego systemu transdermalnego z tą samą dawką, jak i zmianę na system zawierający większą dawkę.
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Dawkowanie
Niezależnie od dawki, jednocześnie można zastosować tylko dwa plastry. Przed zastosowaniem większej dawki produktu Transtec należy wziąć pod uwagę dawkę buprenorfiny w postaci tabletek podjęzykowych przyjmowaną jako uzupełnienie wcześniejszej terapii systemem transdermalnym w mniejszej dawce. Pacjenci wymagający dodatkowych leków przeciwbólowych (np. do opanowania bólu) jako uzupełnienie leczenia systemem transdermalnym mogą przyjmować 1 do 2 tabletek 0,2 mg buprenorfiny podjęzykowo co 24 godziny. Jeżeli do wystarczającego działania przeciwbólowego Jeżeli do wystarczającego działania przeciwbólowego konieczne jest systematyczne stosowanie dodatkowo (oprócz plastra) 0,4 mg do 0,6 mg buprenorfiny w postaci tabletek podjęzykowych, należy zastosować system transdermalny zawierający większą dawkę. Dzieci i młodzież Nie ma badań dotyczących stosowania produktu Transtec u pacjentów w wieku poniżej 18 lat, w związku z czym nie zaleca się stosowania produktu w tej grupie wiekowej.
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Dawkowanie
Pacjenci w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) U pacjentów w podeszłym wieku nie ma konieczności zmiany dawkowania produktu. Pacjenci z niewydolnością nerek Buprenorfinę można stosować u pacjentów z niewydolnością nerek, ponieważ u tych pacjentów jej farmakokinetyka nie ulega zmianie. Pacjenci z niewydolnością wątroby Buprenorfina jest metabolizowana w wątrobie. Siła i czas działania mogą ulec zmianie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Pacjentów z niewydolnością wątroby leczonych buprenorfiną należy poddać dokładnej obserwacji. Sposób podawania Plastry produktu Transtec należy umieszczać na obszarach skóry płaskich, niepodrażnionych, nieowłosionych, bez rozległych zbliznowaceń. Zalecane miejsca aplikacji w górnej części ciała, to górna część pleców i okolica podobojczykowa klatki piersiowej. Przed zastosowaniem produktu owłosienie należy usunąć nożyczkami (nie golić). Jeżeli skóra przed zastosowaniem produktu wymaga oczyszczenia, należy umyć ją wodą.
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Dawkowanie
Nie należy w tym celu stosować mydła ani żadnego innego środka myjącego. Należy unikać stosowania preparatów pielęgnacyjnych na obszary skóry, na które ma być przyklejony system transdermalny, ponieważ może to pogorszyć jego przyczepność. Skórę przed nałożeniem systemu transdermalnego należy dokładnie osuszyć. Transtec należy umieścić na skórze niezwłocznie po wyjęciu z saszetki. Po usunięciu osłonki warstwy uwalniającej substancję czynną, system transdermalny należy silnie przycisnąć dłonią i trzymać przez około 30 sekund. W trakcie noszenia systemu transdermalnego można kąpać się, brać prysznic i pływać; nie należy poddawać go nadmiernemu działaniu gorąca (jak sauna, promieniowanie podczerwone). System transdermalny Transtec należy nosić do 96 godzin, następnie usunąć. Każdy następny system transdermalny należy umieszczać w innym miejscu na skórze. Produkt można zastosować w to samo miejsce dopiero po upływie co najmniej tygodnia.
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Dawkowanie
Okres stosowania Produktu Transtec nie należy stosować dłużej niż to jest konieczne. Podczas długotrwałego stosowania, biorąc pod uwagę charakter i nasilenie choroby, należy uważnie obserwować pacjenta w celu ustalenia, czy właściwe jest dalsze leczenie i jak długo powinno ono trwać, w razie konieczności robiąc przerwy w leczeniu. Odstawienie produktu Po usunięciu produktu Transtec stężenie buprenorfiny w surowicy zmniejsza się stopniowo, dlatego działanie przeciwbólowe utrzymuje się jeszcze przez pewien czas. Należy to brać pod uwagę w razie zmiany na inny lek opioidowy. Przez 24 godziny po usunięciu systemu transdermalnego Transtec nie należy stosować innego leku opioidowego. Informacje dotyczące początkowej dawki innych opioidów po odstawieniu produktu Transtec są jak dotychczas ograniczone.
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1; stosowanie w celu leczenia pacjentów uzależnionych od opioidów i zespołu abstynencyjnego; istniejąca lub zagrażająca niewydolność ośrodka oddechowego; stosowanie u pacjentów leczonych inhibitorami MAO, również w ciągu 2 tygodni przed zastosowaniem produktu Transtec (patrz punkt 4.5); miasthenia gravis (męczliwość mięśni); delirium tremens (majaczenie alkoholowe); ciąża (patrz punkt 4.6).
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z ostrym zatruciem alkoholowym, napadami drgawek, urazami głowy, we wstrząsie, z zaburzeniami świadomości o nieznanej etiologii, ze zwiększonym ciśnieniem wewnątrzczaszkowym i bez możliwości zastosowania wentylacji mechanicznej. Buprenorfina czasami powoduje zahamowanie czynności ośrodka oddechowego. Dlatego też należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami oddychania lub stosujących leki mogące hamować ośrodek oddechowy. Buprenorfina ma znacznie mniejszy potencjał uzależniający niż opioidy, będące czystymi agonistami. U zdrowych ochotników i pacjentów w badaniach klinicznych nie obserwowano zespołu abstynencyjnego po jej odstawieniu. Jednakże po długotrwałym stosowaniu nie można całkowicie wykluczyć wystąpienia zespołu uzależnienia podobnego do występującego po innych opioidach (patrz punkt 4.8), do objawów którego należą: pobudzenie, niepokój, nerwowość, bezsenność, pobudzenie ruchowe, drżenie oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe.
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów nadużywających opioidów, substytucja buprenorfiną może zapobiec wystąpieniu objawów zespołu abstynencyjnego. W wyniku tego odnotowano przypadki nadużywania buprenorfiny, w związku z czym należy zachować ostrożność w przepisywaniu produktu pacjentom podejrzanym o uzależnienie od leków. Buprenorfina jest metabolizowana przez wątrobę. Jej siła i czas działania mogą ulec zmianie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, w związku z tym należy takich pacjentów uważnie obserwować podczas stosowania produktu leczniczego Transtec. Sportowcy powinni mieć świadomość, że ten produkt leczniczy może powodować pozytywny wynik kontrolnych testów antydopingowych. Zaburzenia oddychania w czasie snu Opioidy mogą powodować zaburzenia oddychania w czasie snu, w tym centralny bezdech senny (CBS) oraz niedotlenienie podczas snu. Stosowanie opioidów zwiększa ryzyko wystąpienia CBS w sposób zależny od dawki.
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów, u których występuje centralny bezdech senny (CBS) należy rozważyć zmniejszenie całkowitej dawki opioidów. Ryzyko jednoczesnego stosowania uspokajających produktów leczniczych, takich jak benzodiazepiny lub pokrewne produkty lecznicze Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Transtec i uspokajających produktów leczniczych, takich jak benzodiazepiny lub pokrewne produkty lecznicze, może powodować działanie uspokajające, depresję oddechową, śpiączkę i zgon. Ze względu na takie zagrożenia jednoczesne przepisywanie takich produktów leczniczych o działaniu uspokajającym powinno być ograniczone do pacjentów, u których alternatywne opcje leczenia nie są możliwe. Jeżeli zostanie podjęta decyzja o przepisaniu produktu Transtec jednocześnie z uspokajającymi produktami leczniczymi, należy zastosować najmniejszą możliwą dawkę produktu Transtec, a czas jednoczesnego leczenia powinien być jak najkrótszy.
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Specjalne środki ostrozności
Stan pacjentów należy ściśle monitorować w celu wykrycia wystąpienia objawów przedmiotowych i podmiotowych depresji oddechowej i działania uspokajającego. W związku z tym zdecydowanie zaleca się poinformowanie pacjentów i ich opiekunów o możliwości wystąpienia takich objawów (patrz punkt 4.5). Zespół serotoninowy Jednoczesne podawanie leku Transtec i innych leków serotoninergicznych, takich jak selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, może prowadzić do zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.5). Jeśli jednoczesne przyjmowanie innych leków serotoninergicznych jest klinicznie uzasadnione, zaleca się uważną obserwację pacjenta, zwłaszcza w początkowej fazie leczenia i podczas zwiększania dawki.
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Specjalne środki ostrozności
Objawy zespołu serotoninowego mogą obejmować zmiany stanu psychicznego, niestabilność autonomiczną, zaburzenia nerwowo-mięśniowe lub objawy dotyczące układu pokarmowego. Jeśli podejrzewa się występowanie zespołu serotoninowego, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia, w zależności od nasilenia objawów. Dzieci i młodzież Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Transtec u osób w wieku poniżej 18 lat ze względu na brak wystarczających badań w tej grupie pacjentów. Pacjenci z gorączką i narażeni na działanie zewnętrznych źródeł ciepła Gorączka i wysoka temperatura otoczenia mogą zwiększyć przenikanie leku przez skórę. Teoretycznie w takich przypadkach stężenie buprenorfiny w surowicy może ulec zwiększeniu podczas stosowania produktu leczniczego Transtec. Tym samym należy brać po uwagę możliwość nasilenia działania produktu u pacjentów gorączkujących lub o zwiększonej z innych powodów temperaturze skóry.
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji W wypadku stosowania inhibitorów MAO w ciągu 14 dni poprzedzających zastosowanie opioidu petydyny obserwowano zagrażające życiu reakcje dotyczące ośrodkowego układu nerwowego, zaburzenia czynności ośrodka oddechowego i naczyniowo-sercowego. Nie można wykluczyć ryzyka wystąpienia takich samych interakcji w przypadku stosowania buprenorfiny (patrz punkt 4.3). W razie równoczesnego stosowania produktu leczniczego Transtec z innymi opioidami, środkami znieczulającymi, lekami nasennymi, uspokajającymi, przeciwdepresyjnymi, neuroleptykami i innymi lekami hamującymi czynność ośrodkowego układu nerwowego (OUN), objawy ze strony OUN mogą ulec nasileniu. Dotyczy to również alkoholu. Lek Transtec należy stosować ostrożnie w przypadku jednoczesnego podawania: serotonergicznych produktów leczniczych, takich jak selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, ponieważ zwiększają one ryzyko zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Interakcje
Jednoczesne stosowanie inhibitorów lub induktorów CYP 3A4 może odpowiednio zwiększyć (inhibitory) lub zmniejszyć (induktory) skuteczność produktu Transtec. Uspokajające produkty lecznicze takie jak benzodiazepiny lub pokrewne produkty lecznicze. Jednoczesne stosowanie opioidów z uspokajającymi produktami leczniczymi, takimi jak benzodiazepiny lub pokrewne zwiększa ryzyko działania uspokajającego, depresji oddechowej, śpiączki i śmierci ze względu na dodatkowe działanie depresyjne na OUN. Dawka produktu leczniczego Transtec i czas jednoczesnego stosowania powinny być ograniczone (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak wystarczających danych dotyczących stosowania produktu leczniczego Transtec w okresie ciąży. W badaniach na zwierzętach obserwowano toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Potencjalne ryzyko stosowania u kobiet ciężarnych jest nieznane. Buprenorfina stosowana w wysokich dawkach w ostatnich tygodniach ciąży zwiększa możliwość zahamowania czynności ośrodka oddechowego noworodka nawet po krótkim okresie stosowania. Długotrwałe stosowanie buprenorfiny w ciągu 3 ostatnich miesięcy ciąży może spowodować wystąpienie zespołu abstynencyjnego u noworodka. Stosowanie produktu podczas ciąży jest przeciwwskazane. Karmienie piersi? Buprenorfina przenika do mleka ludzkiego. U szczurów buprenorfina hamuje laktację. Nie należy jej stosować podczas karmienia piersią. Płodność Nie jest znany efekt działania buprenorfiny na płodność u ludzi. Buprenorfina nie wpływała na płodność w badaniach na zwierzętach (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Transtec wywiera znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Stosowany nawet zgodnie z zaleceniami produkt leczniczy Transtec może wpłynąć niekorzystnie na reakcje pacjenta, pogarszając zdolność uczestniczenia w ruchu ulicznym i obsługiwania maszyn. Dotyczy to zwłaszcza etapu rozpoczęcia leczenia, momentu zmiany dawki i jeżeli produkt leczniczy Transtec jest stosowany jednocześnie z innymi substancjami działającymi ośrodkowo jak alkohol, leki uspokajające i nasenne. Pacjenci, których to dotyczy (np. z zawrotami głowy, senni, u których występuje nieostre lub podwójne widzenie) nie powinni prowadzić pojazdów lub obsługiwać maszyn podczas stosowania produktu leczniczego Transtec i co najmniej 24 godziny po usunięciu systemu transdermalnego. U pacjentów z ustaloną, specyficzną dawką nie ma konieczności podjęcia restrykcyjnych działań, jeżeli objawy wymienione powyżej nie występują.
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podane niżej działania niepożądane po zastosowaniu buprenorfiny wystąpiły w badaniach klinicznych i codziennej praktyce. Częstość ich występowania określono następująco: Bardzo często (≥1/10) Często (≥1/100 do <1/10) Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) Bardzo rzadko (<1/10 000) Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) a) Najczęściej zgłaszanymi układowymi działaniami niepożądanymi były nudności i wymioty. Najczęściej zgłaszanymi miejscowymi działaniami niepożądanymi były rumień i świąd. b) Zaburzenia układu immunologicznego Bardzo rzadko: ciężkie odczyny alergiczne* Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Rzadko: utrata łaknienia Zaburzenia psychiczne Niezbyt często: splątanie, zaburzenia snu, niepokój ruchowy Rzadko: objawy psychotyczne (np.
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Działania niepożądane
omamy, uczucie lęku, koszmary senne), zmniejszenie popędu płciowego Bardzo rzadko: uzależnienie, nagłe zmiany nastroju Zaburzenia układu nerwowego Często: zawroty, bóle głowy Niezbyt często: nadmierne uspokojenie, senność Rzadko: pogorszenie koncentracji, zaburzenia mowy, uczucie zdrętwienia, zaburzenia równowagi, parestezje (np. uczucie kłucia lub palenia skóry) Bardzo rzadko: drgania pęczkowe mięśni, nieprawidłowe odczuwanie smaku Zaburzenia oka Rzadko: zaburzenia widzenia, nieostre widzenie, obrzęk powiek Bardzo rzadko: zwężenie źrenic Zaburzenia ucha i błędnika Bardzo rzadko: ból uszu Zaburzenia naczyniowe Niezbyt często: zaburzenia krążenia (jak niedociśnienie tętnicze lub rzadko nawet zapaść naczyniowa) Rzadko: uderzenia gorąca Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Często: duszność Rzadko: zahamowanie ośrodka oddechowego Bardzo rzadko: hiperwentylacja, czkawka Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo często: nudności Często: wymioty, zaparcia Niezbyt często: suchość w jamie ustnej Rzadko: zgaga Bardzo rzadko: odruchy wymiotne Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Bardzo często: rumień, świąd Często: wysypka, obfite pocenie Niezbyt często: osutka Rzadko: miejscowe reakcje alergiczne z zaznaczonymi cechami zapalenia Bardzo rzadko: krosty i pęcherzyki Zaburzenia nerek i dróg moczowych Niezbyt często: zatrzymanie moczu, zaburzenia mikcji Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Rzadko: zmniejszenie wzwodu Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Często: obrzęki, uczucie zmęczenia Niezbyt często: znużenie Rzadko: zespół abstynencyjny*, reakcje związane z miejscem podania Bardzo rzadko: ból w klatce piersiowej *patrz część c) c) W niektórych przypadkach występują opóźnione odczyny alergiczne z zaznaczonymi cechami zapalenia.
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Działania niepożądane
W takich przypadkach lek należy odstawić. Buprenorfina ma mały potencjał uzależniający. Po jej odstawieniu wystąpienie zespołu abstynencyjnego jest mało prawdopodobne. Spodowane jest to bardzo powolną dysocjacją buprenorfiny od receptora opioidowego i stopniowym zmniejszaniem się (zwykle ponad 30 godzin od usunięcia systemu transdermalnego) jej stężenia w surowicy. Jednak po długotrwałym stosowaniu leku nie można całkowicie wykluczyć wystąpienia zespołu abstynencyjnego podobnego do występującego po odstawieniu opioidów. Do objawów tego zespołu należą: pobudzenie, uczucie lęku, nerwowość, bezsenność, nadmierna ruchliwość, drżenia i zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Buprenorfina ma szeroki margines bezpieczeństwa. Wystąpienie dużego czy toksycznego stężenia buprenorfiny w surowicy jest nieprawdopodobne ze względu na kontrolowane uwalnianie małej dawki substancji do krwi. Maksymalne stężenie buprenorfiny w surowicy po zastosowaniu systemu transdermalnego Transtec 70 μg/h jest sześć razy mniejsze niż po dożylnej dawce terapeutycznej 0,3 mg. Objawy Zasadniczo po przedawkowaniu buprenorfiny należy spodziewać się objawów podobnych do występujących po innych ośrodkowo działających opioidach. Należą do nich: zahamowanie czynności ośrodka oddechowego, nadmierne uspokojenie, senność, nudności, wymioty, zapaść sercowo-naczyniowa oraz zwężenie źrenic. Postępowanie w przypadku przedawkowania Stosuje się ogólnie przyjęte metody. Należy zapewnić drożność dróg oddechowych (niebezpieczeństwo aspiracji!), kontrolować oddychanie i czynność układu krążenia, zależnie od istniejących objawów.
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Przedawkowanie
Przydatność naloksonu w antagonizowaniu zahamowania ośrodka oddechowego jest ograniczona i występuje tylko po stosowaniu dużych dawek. Konieczne są wysokie dawki, podawane w postaci powtarzanych bolusów lub wlewów (na przykład rozpoczynając od podania dożylnego w bolusie 1-2 mg. Po osiągnięciu odpowiedniego działania antagonistycznego zaleca się podawanie wlewu w celu utrzymania stałego poziomu naloksonu w osoczu). Dlatego też należy zapewnić właściwą wentylację.
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: opioidy, pochodne oripawiny; kod ATC: N02AE01. Buprenorfina jest silnym opioidem o działaniu agonistycznym na receptory mi i antagonistycznym na receptory kappa. Buprenorfina wykazuje zasadniczo cechy charakterystyczne dla morfiny, lecz ma szczególne zalety farmakologiczne i kliniczne. Ponadto, na działanie przeciwbólowe mają wpływ liczne czynniki, jak wskazania, miejsce w klinicznym stosowaniu, sposób stosowania i zmienność międzyosobnicza i należy je uwzględnić przy porównywaniu leków przeciwbólowych. W praktyce codziennej jest stosowany ranking różnych opioidów co do ich siły działania przeciwbólowego, chociaż należy to uważać za uproszczenie. Względna siła działania buprenorfiny w różnych postaciach farmaceutycznych i różnych wskazaniach została opisana w literaturze jak poniżej: morfina p.o.: BUP i.m. jak 1 : 67 – 150 (dawka pojedyncza, model ostrego bólu); morfina p.o.: BUP s.l.
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Właściwości farmakodynamiczne
jak 1 : 60 – 100 (dawka pojedyncza, model ostrego bólu; dawka wielokrotna, ból przewlekły, ból nowotworowy); morfina p.o.: BUP TTS jak 1 : 75 – 115 (dawka wielokrotna, ból przewlekły). Skróty: p.o. = doustnie; i.m. = domięśniowo; s.l. = podjęzykowo; TTS = przezskórnie; BUP = buprenorfina. Działania niepożądane są podobne do występujących po innych silnych opioidowych środkach przeciwbólowych. Buprenorfina wydaje się mieć mniejsze właściwości uzależniające niż morfina.
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne a) Ogólna charakterystyka substancji czynnej Buprenorfina wiąże się w około 96% z białkami osocza. Metabolizowana jest w wątrobie do N-dealkilobuprenorfiny (norbuprenorfiny) i do sprzężonych z kwasem glukuronowym metabolitów. 2/3 leku jest wydalane w postaci nie zmienionej w kale, a 1/3 w postaci sprzężonej lub zdealkilowanej w moczu. Istnieją dowody, że lek podlega krążeniu jelitowo-wątrobowemu. Badania przeprowadzone u ciężarnych i nieciężarnych samic szczurów wykazały przenikanie leku przez barierę krew – mózg i również przez łożysko. Stężenia buprenorfiny w tkance mózgowej (zawierającej jedynie niezmienioną substancję) po podaniu parenteralnym były od 2 do 3 razy większe niż po podaniu doustnym. Po domięśniowym lub doustnym podaniu buprenorfina osiągała duże stężenie w świetle przewodu pokarmowego płodu – prawdopodobnie wskutek wydzielania z żółcią, jako że krążenie jelitowo-wątrobowe nie było jeszcze w pełni rozwinięte.
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Właściwości farmakokinetyczne
b) Ogólna charakterystyka produktu leczniczego Transtec u zdrowych ochotników Po przyklejeniu systemu transdermalnego buprenorfina jest wchłaniana przez skórę. Ciągłe przenikanie leku do krążenia ustrojowego następuje poprzez kontrolowane uwalnianie z układu adhezyjnej matrycy zbudowanej z polimerów. Po pierwszym zastosowaniu systemu transdermalnego stężenie buprenorfiny w surowicy stopniowo zwiększa się. Po 12 do 24 godzinach występuje minimalne stężenie skuteczne 100 pg/ml. Z badań z systemem uwalniającym 35 μg/h, przeprowadzonych z udziałem zdrowych ochotników wynikało średnie Cmax od 200 do 300 pg/ml, a średnie tmax od 60 do 80 godzin. W jednym badaniu przeprowadzonym jako skrzyżowane, zastosowano Transtec 35 μg/h i Transtec 70 μg/h. Na podstawie tego badania wykazano proporcjonalność działania w zależności od zastosowanej dawki.
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Właściwości farmakokinetyczne
Po usunięciu systemu transdermalnego stężenie buprenorfiny w surowicy zmniejsza się w sposób ciągły; ulega ona wydaleniu ze średnim okresem półtrwania około 30 godzin (od 22 do 36). Ze względu na utrzymujące się po usunięciu systemu transdermalnego wchłanianie buprenorfiny ze skóry, wydalanie jest wolniejsze niż po zastosowaniu dożylnym.
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Standardowe badania toksykologiczne nie wykazały ryzyka stosowania produktu u ludzi. Długotrwale stosowana w badaniach u szczurów buprenorfina powodowała zmniejszenie przyrostu masy ciała. W badaniach płodności oraz zdolności reprodukcyjnej u szczurów nie obserwowano działania szkodliwego. W badaniach u szczurów i królików wykazano toksyczne działanie na płód i zwiększoną liczbę wczesnych poronień, jednak tylko w dawkach toksycznych dla matki. Badania przeprowadzone u ciężarnych i karmiących samic szczurów wykazały zmniejszenie wewnątrzmacicznego wzrostu płodu, opóźnienie rozwoju niektórych funkcji neurologicznych oraz dużą śmiertelność około i pourodzeniową noworodków. Wykazano, że przyczyniły się do powyższych zaburzeń powikłania porodu oraz upośledzenie laktacji. Nie stwierdzono działania toksycznego ani teratogennego na płód u szczurów i królików.
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania in vitro i in vivo działania mutagennego buprenorfiny nie wykazały żadnych związanych z jej stosowaniem skutków klinicznych. W badaniach przewlekłych u szczurów i myszy nie było żadnych danych na działanie kancerogenne produktu, które można by było odnieść do ludzi. Dostępne dane toksykologiczne nie wykazują właściwości uczulających substancji pomocniczych systemu transdermalnego Transtec.
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Matryca adhezyjna (zawierająca buprenorfinę): oleinian (Z)-oktadeka-9-en-1-ylu, powidon K90, kwas 4-oksopentanowy, usieciowany poli(kwas akrylowy-ko-akrylan butylu-ko-akrylan-2-etyloheksylu-ko-octan winylu), w stosunku 5:15:75:5. Matryca adhezyjna (nie zawierająca buprenorfiny): nieusieciowany poli(kwas akrylowy-ko-akrylan butylu-ko-akrylan-2-etyloheksylu-ko-octan winylu), w stosunku 5:15:75:5. Folia separująca umieszczona między matrycami adhezyjnymi z i bez buprenorfiny: folia z poli(tereftalanu etylenu). Zewnętrzna warstwa pokrywająca: poli(tereftalan etylenu). Osłonka usuwalna pokrywająca powierzchnię matrycy adhezyjnej zawierającej buprenorfinę – (powinna być usunięta bezpośrednio przed zastosowaniem) silikonowana folia z poli (tereftalanu etylenu), jednostronnie aluminiowana. 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy.
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Dane farmaceutyczne
6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Rodzaj opakowania bezpośredniego: Saszetka z laminatu Papier/PET/LDPE/Aluminium/Surlyn, zawierająca zabezpieczenie przed otwarciem przez dzieci. Rodzaj opakowania zewnętrznego: Pudełko tekturowe zawierające systemy transdermalne w saszetkach. Wielkość opakowania: Opakowania zawierające 3, 5 i 10 pakowanych pojedynczo w saszetki plastrów. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Transtec 35 μg/h, 20 mg, system transdermalny, plaster Transtec 52,5 μg/h, 30 mg, system transdermalny, plaster Transtec 70 μg/h, 40 mg, system transdermalny, plaster 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Transtec 35 μg/h system transdermalny, plaster zawiera 20 mg buprenorfiny (Buprenorphinum) i uwalnia 35 mikrogramów buprenorfiny na godzinę w ciągu 96 godzin. Powierzchnia zawierająca substancję czynną: 25 cm². Transtec 52,5 μg/h system transdermalny, plaster zawiera 30 mg buprenorfiny (Buprenorphinum) i uwalnia 52,5 mikrogramów buprenorfiny na godzinę w ciągu 96 godzin. Powierzchnia zawierająca substancję czynną: 37,5 cm². Transtec 70 μg/h system transdermalny, plaster zawiera 40 mg buprenorfiny (Buprenorphinum) i uwalnia 70 mikrogramów buprenorfiny na godzinę w ciągu 96 godzin. Powierzchnia zawierająca substancję czynną: 50 cm². Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3.
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Transtec 35 μg/h – system transdermalny, plaster (w postaci plastra koloru cielistego o zaokrąglonych brzegach i powierzchni zawierającej substancję czynną 25 cm²). Transtec 52,5 μg/h – system transdermalny, plaster (w postaci plastra koloru cielistego o zaokrąglonych brzegach i powierzchni zawierającej substancję czynną 37,5 cm²). Transtec 70 μg/h – system transdermalny, plaster (w postaci plastra koloru cielistego o zaokrąglonych brzegach i powierzchni zawierającej substancję czynną 50 cm²).
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Ból o średnim i dużym nasileniu w przebiegu chorób nowotworowych i ból o dużym nasileniu w przebiegu innych schorzeń, jeżeli nie ustępuje po zastosowaniu nieopioidowych środków przeciwbólowych. Transtec nie jest lekiem odpowiednim do leczenia ostrego bólu.
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Pacjenci w wieku powyżej 18 lat. Dawkowanie zależy od osobniczej wrażliwości pacjenta (nasilenia dolegliwości bólowych, odczuwania bólu, indywidualnych reakcji). Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę leku. Dostępne są trzy systemy transdermalne o różnej mocy w celu dostosowania terapii: Transtec 35 μg/h, Transtec 52,5 μg/h i Transtec 70 μg/h. Ustalenie dawki początkowej U pacjentów, u których nie stosowano uprzednio żadnych środków przeciwbólowych leczenie należy rozpocząć od najmniejszej dawki – produktu leczniczego Transtec 35 μg/h. U pacjentów, u których uprzednio stosowano leki nieopioidowe zaliczane przez WHO do I stopnia drabiny analgetycznej lub słabe opioidy zaliczane przez WHO do II stopnia drabiny analgetycznej leczenie także należy rozpocząć od najmniejszej dawki – produktu leczniczego Transtec 35 μg/h.
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Dawkowanie
Zgodnie z zaleceniami WHO, podawanie nieopioidowego środka przeciwbólowego może być kontynuowane w zależności od ogólnego stanu zdrowia pacjenta. U pacjentów, u których stosowano już opioidy należące do III stopnia drabiny analgetycznej (silnie działające), aby zapobiec nawrotowi bólu, należy przy wyborze dawki początkowej buprenorfiny uwzględnić rodzaj stosowanego uprzednio produktu leczniczego, średnią dawkę dobową i drogę podawania. Jako zasadę zaleca się stopniowo zwiększać dawkę zaczynając leczenie od najmniejszej dawki zawartej w systemie transdermalnym Transtec 35 μg/h i indywidualnej oceny działania leku. Doświadczenie kliniczne wykazało, że u pacjentów leczonych uprzednio dużymi dawkami silnie działających opioidów (odpowiadających około 120 mg morfiny doustnie na dobę), można rozpocząć leczenie od większej dawki zawartej w systemie transdermalnym Transtec 52,5 μg/h (patrz także punkt 5.1).
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Dawkowanie
W okresie stopniowego zwiększania dawki W okresie stopniowego zwiększania dawki do czasu uzyskania pełnego działania większej dawki zawartej w systemie transdermalnym Transtec, należy w razie potrzeby zastosować krótko działające leki przeciwbólowe o natychmiastowym uwalnianiu. Dawkowanie buprenorfiny może ulegać zmianie wraz ze zmianą stopnia nasilenia dolegliwości bólowych i powinno być regularnie weryfikowane. Po zastosowaniu po raz pierwszy produktu leczniczego Transtec system transdermalny, plaster stężenie buprenorfiny w surowicy zwiększa się stopniowo i powoli, zarówno u pacjentów, którzy wcześniej przyjmowali leki przeciwbólowe, jak i ich nie przyjmowali. Dlatego też na początku leczenia mało prawdopodobny jest szybki początek działania. Pierwszej oceny działania przeciwbólowego produktu należy dokonać po upływie 24 godzin.
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Dawkowanie
Uprzednio stosowane leczenie przeciwbólowe Uprzednio stosowane leczenie przeciwbólowe (z wyjątkiem systemów transdermalnych zawierających opioidy) należy kontynuować podczas pierwszych 12 godzin po zastosowaniu systemu transdermalnego Transtec, a w ciągu następnych 12 godzin w razie potrzeby stosować krótko działający odpowiedni lek przeciwbólowy. Ustalanie dawki i dawkowanie podtrzymujące Pojedynczy system transdermalny należy zmieniać co 96 godzin (najpóźniej po 4 dobach). W celu wygodniejszego stosowania, system transdermalny należy zmieniać dwa razy w tygodniu, w regularnych odstępach czasu, w te same dni tygodnia, np. w poniedziałki rano i czwartki wieczorem. W celu uzyskania skutecznego działania przeciwbólowego dawkę produktu należy ustalać indywidualnie. Jeżeli działanie przeciwbólowe produktu jest niewystarczające pod koniec okresu działania pierwszego systemu transdermalnego (po 96 godzinach), można zastosować większą dawkę zarówno poprzez równoczesne zastosowanie drugiego systemu transdermalnego z tą samą dawką, jak i zmianę na system zawierający większą dawkę.
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Dawkowanie
Niezależnie od dawki, jednocześnie można zastosować tylko dwa plastry. Przed zastosowaniem większej dawki produktu Transtec Przed zastosowaniem większej dawki produktu Transtec należy wziąć pod uwagę dawkę buprenorfiny w postaci tabletek podjęzykowych przyjmowaną jako uzupełnienie wcześniejszej terapii systemem transdermalnym w mniejszej dawce. Pacjenci wymagający dodatkowych leków przeciwbólowych (np. do opanowania bólu) jako uzupełnienie leczenia systemem transdermalnym mogą przyjmować 1 do 2 tabletek 0,2 mg buprenorfiny podjęzykowo co 24 godziny. Jeżeli do wystarczającego działania przeciwbólowego Jeżeli do wystarczającego działania przeciwbólowego konieczne jest systematyczne stosowanie dodatkowo (oprócz plastra) 0,4 mg do 0,6 mg buprenorfiny w postaci tabletek podjęzykowych, należy zastosować system transdermalny zawierający większą dawkę.
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Dawkowanie
Dzieci i młodzież Nie ma badań dotyczących stosowania produktu Transtec u pacjentów w wieku poniżej 18 lat, w związku z czym nie zaleca się stosowania produktu w tej grupie wiekowej. Pacjenci w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) U pacjentów w podeszłym wieku nie ma konieczności zmiany dawkowania produktu. Pacjenci z niewydolnością nerek Buprenorfinę można stosować u pacjentów z niewydolnością nerek, ponieważ u tych pacjentów jej farmakokinetyka nie ulega zmianie. Pacjenci z niewydolnością wątroby Buprenorfina jest metabolizowana w wątrobie. Siła i czas działania mogą ulec zmianie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Pacjentów z niewydolnością wątroby leczonych buprenorfiną należy poddać dokładnej obserwacji. Sposób podawania Plastry produktu Transtec należy umieszczać na obszarach skóry płaskich, niepodrażnionych, nieowłosionych, bez rozległych zbliznowaceń.
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Dawkowanie
Zalecane miejsca aplikacji w górnej części ciała, to górna część pleców i okolica podobojczykowa klatki piersiowej. Przed zastosowaniem produktu owłosienie należy usunąć nożyczkami (nie golić). Jeżeli skóra przed zastosowaniem produktu wymaga oczyszczenia, należy umyć ją wodą. Nie należy w tym celu stosować mydła ani żadnego innego środka myjącego. Należy unikać stosowania preparatów pielęgnacyjnych na obszary skóry, na które ma być przyklejony system transdermalny, ponieważ może to pogorszyć jego przyczepność. Skórę przed nałożeniem systemu transdermalnego należy dokładnie osuszyć. Transtec należy umieścić na skórze niezwłocznie po wyjęciu z saszetki. Po usunięciu osłonki warstwy uwalniającej substancję czynną, system transdermalny należy silnie przycisnąć dłonią i trzymać przez około 30 sekund. W trakcie noszenia systemu transdermalnego można kąpać się, brać prysznic i pływać; nie należy poddawać go nadmiernemu działaniu gorąca (jak sauna, promieniowanie podczerwone).
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Dawkowanie
System transdermalny Transtec należy nosić do 96 godzin, następnie usunąć. Każdy następny system transdermalny należy umieszczać w innym miejscu na skórze. Produkt można zastosować w to samo miejsce dopiero po upływie co najmniej tygodnia. Okres stosowania Produktu Transtec nie należy stosować dłużej niż to jest konieczne. Podczas długotrwałego stosowania, biorąc pod uwagę charakter i nasilenie choroby, należy uważnie obserwować pacjenta w celu ustalenia, czy właściwe jest dalsze leczenie i jak długo powinno ono trwać, w razie konieczności robiąc przerwy w leczeniu. Odstawienie produktu Po usunięciu produktu Transtec stężenie buprenorfiny w surowicy zmniejsza się stopniowo, dlatego działanie przeciwbólowe utrzymuje się jeszcze przez pewien czas. Należy to brać pod uwagę w razie zmiany na inny lek opioidowy. Przez 24 godziny po usunięciu systemu transdermalnego Transtec nie należy stosować innego leku opioidowego.
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Dawkowanie
Informacje dotyczące początkowej dawki innych opioidów po odstawieniu produktu Transtec są jak dotychczas ograniczone.
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1; stosowanie w celu leczenia pacjentów uzależnionych od opioidów i zespołu abstynencyjnego; istniejąca lub zagrażająca niewydolność ośrodka oddechowego; stosowanie u pacjentów leczonych inhibitorami MAO, również w ciągu 2 tygodni przed zastosowaniem produktu Transtec (patrz punkt 4.5); miasthenia gravis (męczliwość mięśni); delirium tremens (majaczenie alkoholowe); ciąża (patrz punkt 4.6).
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z ostrym zatruciem alkoholowym, napadami drgawek, urazami głowy, we wstrząsie, z zaburzeniami świadomości o nieznanej etiologii, ze zwiększonym ciśnieniem wewnątrzczaszkowym i bez możliwości zastosowania wentylacji mechanicznej. Buprenorfina czasami powoduje zahamowanie czynności ośrodka oddechowego. Dlatego też należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami oddychania lub stosujących leki mogące hamować ośrodek oddechowy. Buprenorfina ma znacznie mniejszy potencjał uzależniający niż opioidy, będące czystymi agonistami. U zdrowych ochotników i pacjentów w badaniach klinicznych nie obserwowano zespołu abstynencyjnego po jej odstawieniu. Jednakże po długotrwałym stosowaniu nie można całkowicie wykluczyć wystąpienia zespołu uzależnienia podobnego do występującego po innych opioidach (patrz punkt 4.8), do objawów którego należą: pobudzenie, niepokój, nerwowość, bezsenność, pobudzenie ruchowe, drżenie oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe.
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów nadużywających opioidów, substytucja buprenorfiną może zapobiec wystąpieniu objawów zespołu abstynencyjnego. W wyniku tego odnotowano przypadki nadużywania buprenorfiny, w związku z czym należy zachować ostrożność w przepisywaniu produktu pacjentom podejrzanym o uzależnienie od leków. Buprenorfina jest metabolizowana przez wątrobę. Jej siła i czas działania mogą ulec zmianie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, w związku z tym należy takich pacjentów uważnie obserwować podczas stosowania produktu leczniczego Transtec. Sportowcy powinni mieć świadomość, że ten produkt leczniczy może powodować pozytywny wynik kontrolnych testów antydopingowych. Zaburzenia oddychania w czasie snu Opioidy mogą powodować zaburzenia oddychania w czasie snu, w tym centralny bezdech senny (CBS) oraz niedotlenienie podczas snu. Stosowanie opioidów zwiększa ryzyko wystąpienia CBS w sposób zależny od dawki.
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów, u których występuje centralny bezdech senny (CBS) należy rozważyć zmniejszenie całkowitej dawki opioidów. Ryzyko jednoczesnego stosowania uspokajających produktów leczniczych, takich jak benzodiazepiny lub pokrewne produkty lecznicze Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Transtec i uspokajających produktów leczniczych, takich jak benzodiazepiny lub pokrewne produkty lecznicze, może powodować działanie uspokajające, depresję oddechową, śpiączkę i zgon. Ze względu na takie zagrożenia jednoczesne przepisywanie takich produktów leczniczych o działaniu uspokajającym powinno być ograniczone do pacjentów, u których alternatywne opcje leczenia nie są możliwe. Jeżeli zostanie podjęta decyzja o przepisaniu produktu Transtec jednocześnie z uspokajającymi produktami leczniczymi, należy zastosować najmniejszą możliwą dawkę produktu Transtec, a czas jednoczesnego leczenia powinien być jak najkrótszy.
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Specjalne środki ostrozności
Stan pacjentów należy ściśle monitorować w celu wykrycia wystąpienia objawów przedmiotowych i podmiotowych depresji oddechowej i działania uspokajającego. W związku z tym zdecydowanie zaleca się poinformowanie pacjentów i ich opiekunów o możliwości wystąpienia takich objawów (patrz punkt 4.5). Zespół serotoninowy Jednoczesne podawanie leku Transtec i innych leków serotoninergicznych, takich jak selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, może prowadzić do zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.5). Jeśli jednoczesne przyjmowanie innych leków serotoninergicznych jest klinicznie uzasadnione, zaleca się uważną obserwację pacjenta, zwłaszcza w początkowej fazie leczenia i podczas zwiększania dawki.
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Specjalne środki ostrozności
Objawy zespołu serotoninowego mogą obejmować zmiany stanu psychicznego, niestabilność autonomiczną, zaburzenia nerwowo-mięśniowe lub objawy dotyczące układu pokarmowego. Jeśli podejrzewa się występowanie zespołu serotoninowego, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia, w zależności od nasilenia objawów. Dzieci i młodzież Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Transtec u osób w wieku poniżej 18 lat ze względu na brak wystarczających badań w tej grupie pacjentów. Pacjenci z gorączką i narażeni na działanie zewnętrznych źródeł ciepła Gorączka i wysoka temperatura otoczenia mogą zwiększyć przenikanie leku przez skórę. Teoretycznie w takich przypadkach stężenie buprenorfiny w surowicy może ulec zwiększeniu podczas stosowania produktu leczniczego Transtec. Tym samym należy brać po uwagę możliwość nasilenia działania produktu u pacjentów gorączkujących lub o zwiększonej z innych powodów temperaturze skóry.
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji W wypadku stosowania inhibitorów MAO w ciągu 14 dni poprzedzających zastosowanie opioidu petydyny obserwowano zagrażające życiu reakcje dotyczące ośrodkowego układu nerwowego, zaburzenia czynności ośrodka oddechowego i naczyniowo-sercowego. Nie można wykluczyć ryzyka wystąpienia takich samych interakcji w przypadku stosowania buprenorfiny (patrz punkt 4.3). W razie równoczesnego stosowania produktu leczniczego Transtec z innymi opioidami, środkami znieczulającymi, lekami nasennymi, uspokajającymi, przeciwdepresyjnymi, neuroleptykami i innymi lekami hamującymi czynność ośrodkowego układu nerwowego (OUN), objawy ze strony OUN mogą ulec nasileniu. Dotyczy to również alkoholu. Lek Transtec należy stosować ostrożnie w przypadku jednoczesnego podawania: serotonergicznych produktów leczniczych, takich jak selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, ponieważ zwiększają one ryzyko zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Interakcje
Jednoczesne stosowanie inhibitorów lub induktorów CYP 3A4 może odpowiednio zwiększyć (inhibitory) lub zmniejszyć (induktory) skuteczność produktu Transtec. Uspokajające produkty lecznicze takie jak benzodiazepiny lub pokrewne produkty lecznicze. Jednoczesne stosowanie opioidów z uspokajającymi produktami leczniczymi, takimi jak benzodiazepiny lub pokrewne zwiększa ryzyko działania uspokajającego, depresji oddechowej, śpiączki i śmierci ze względu na dodatkowe działanie depresyjne na OUN. Dawka produktu leczniczego Transtec i czas jednoczesnego stosowania powinny być ograniczone (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak wystarczających danych dotyczących stosowania produktu leczniczego Transtec w okresie ciąży. W badaniach na zwierzętach obserwowano toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Potencjalne ryzyko stosowania u kobiet ciężarnych jest nieznane. Buprenorfina stosowana w wysokich dawkach w ostatnich tygodniach ciąży zwiększa możliwość zahamowania czynności ośrodka oddechowego noworodka nawet po krótkim okresie stosowania. Długotrwałe stosowanie buprenorfiny w ciągu 3 ostatnich miesięcy ciąży może spowodować wystąpienie zespołu abstynencyjnego u noworodka. Stosowanie produktu podczas ciąży jest przeciwwskazane. Karmienie piersi? Buprenorfina przenika do mleka ludzkiego. U szczurów buprenorfina hamuje laktację. Nie należy jej stosować podczas karmienia piersią. Płodność Nie jest znany efekt działania buprenorfiny na płodność u ludzi. Buprenorfina nie wpływała na płodność w badaniach na zwierzętach (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Transtec wywiera znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Stosowany nawet zgodnie z zaleceniami produkt leczniczy Transtec może wpłynąć niekorzystnie na reakcje pacjenta, pogarszając zdolność uczestniczenia w ruchu ulicznym i obsługiwania maszyn. Dotyczy to zwłaszcza etapu rozpoczęcia leczenia, momentu zmiany dawki i jeżeli produkt leczniczy Transtec jest stosowany jednocześnie z innymi substancjami działającymi ośrodkowo jak alkohol, leki uspokajające i nasenne. Pacjenci, których to dotyczy (np. z zawrotami głowy, senni, u których występuje nieostre lub podwójne widzenie) nie powinni prowadzić pojazdów lub obsługiwać maszyn podczas stosowania produktu leczniczego Transtec i co najmniej 24 godziny po usunięciu systemu transdermalnego. U pacjentów z ustaloną, specyficzną dawką nie ma konieczności podjęcia restrykcyjnych działań, jeżeli objawy wymienione powyżej nie występują.
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podane niżej działania niepożądane po zastosowaniu buprenorfiny wystąpiły w badaniach klinicznych i codziennej praktyce. Częstość ich występowania określono następująco: Bardzo często (≥1/10) Często (≥1/100 do <1/10) Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) Bardzo rzadko (<1/10 000) Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) a) Najczęściej zgłaszanymi układowymi działaniami niepożądanymi były nudności i wymioty. Najczęściej zgłaszanymi miejscowymi działaniami niepożądanymi były rumień i świąd. b) Zaburzenia układu immunologicznego Bardzo rzadko: ciężkie odczyny alergiczne* Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Rzadko: utrata łaknienia Zaburzenia psychiczne Niezbyt często: splątanie, zaburzenia snu, niepokój ruchowy Rzadko: objawy psychotyczne (np.
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Działania niepożądane
omamy, uczucie lęku, koszmary senne), zmniejszenie popędu płciowego Bardzo rzadko: uzależnienie, nagłe zmiany nastroju Zaburzenia układu nerwowego Często: zawroty, bóle głowy Niezbyt często: nadmierne uspokojenie, senność Rzadko: pogorszenie koncentracji, zaburzenia mowy, uczucie zdrętwienia, zaburzenia równowagi, parestezje (np. uczucie kłucia lub palenia skóry) Bardzo rzadko: drgania pęczkowe mięśni, nieprawidłowe odczuwanie smaku Zaburzenia oka Rzadko: zaburzenia widzenia, nieostre widzenie, obrzęk powiek Bardzo rzadko: zwężenie źrenic Zaburzenia ucha i błędnika Bardzo rzadko: ból uszu Zaburzenia naczyniowe Niezbyt często: zaburzenia krążenia (jak niedociśnienie tętnicze lub rzadko nawet zapaść naczyniowa) Rzadko: uderzenia gorąca Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Często: duszność Rzadko: zahamowanie ośrodka oddechowego Bardzo rzadko: hiperwentylacja, czkawka Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo często: nudności Często: wymioty, zaparcia Niezbyt często: suchość w jamie ustnej Rzadko: zgaga Bardzo rzadko: odruchy wymiotne Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Bardzo często: rumień, świąd Często: wysypka, obfite pocenie Niezbyt często: osutka Rzadko: miejscowe reakcje alergiczne z zaznaczonymi cechami zapalenia Bardzo rzadko: krosty i pęcherzyki Zaburzenia nerek i dróg moczowych Niezbyt często: zatrzymanie moczu, zaburzenia mikcji Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Rzadko: zmniejszenie wzwodu Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Często: obrzęki, uczucie zmęczenia Niezbyt często: znużenie Rzadko: zespół abstynencyjny*, reakcje związane z miejscem podania Bardzo rzadko: ból w klatce piersiowej *patrz część c) c) W niektórych przypadkach występują opóźnione odczyny alergiczne z zaznaczonymi cechami zapalenia.
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Działania niepożądane
W takich przypadkach lek należy odstawić. Buprenorfina ma mały potencjał uzależniający. Po jej odstawieniu wystąpienie zespołu abstynencyjnego jest mało prawdopodobne. Spodowane jest to bardzo powolną dysocjacją buprenorfiny od receptora opioidowego i stopniowym zmniejszaniem się (zwykle ponad 30 godzin od usunięcia systemu transdermalnego) jej stężenia w surowicy. Jednak po długotrwałym stosowaniu leku nie można całkowicie wykluczyć wystąpienia zespołu abstynencyjnego podobnego do występującego po odstawieniu opioidów. Do objawów tego zespołu należą: pobudzenie, uczucie lęku, nerwowość, bezsenność, nadmierna ruchliwość, drżenia i zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Buprenorfina ma szeroki margines bezpieczeństwa. Wystąpienie dużego czy toksycznego stężenia buprenorfiny w surowicy jest nieprawdopodobne ze względu na kontrolowane uwalnianie małej dawki substancji do krwi. Maksymalne stężenie buprenorfiny w surowicy po zastosowaniu systemu transdermalnego Transtec 70 μg/h jest sześć razy mniejsze niż po dożylnej dawce terapeutycznej 0,3 mg. Objawy Zasadniczo po przedawkowaniu buprenorfiny należy spodziewać się objawów podobnych do występujących po innych ośrodkowo działających opioidach. Należą do nich: zahamowanie czynności ośrodka oddechowego, nadmierne uspokojenie, senność, nudności, wymioty, zapaść sercowo-naczyniowa oraz zwężenie źrenic. Postępowanie w przypadku przedawkowania Stosuje się ogólnie przyjęte metody. Należy zapewnić drożność dróg oddechowych (niebezpieczeństwo aspiracji!), kontrolować oddychanie i czynność układu krążenia, zależnie od istniejących objawów.
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Przedawkowanie
Przydatność naloksonu w antagonizowaniu zahamowania ośrodka oddechowego jest ograniczona i występuje tylko po stosowaniu dużych dawek. Konieczne są wysokie dawki, podawane w postaci powtarzanych bolusów lub wlewów (na przykład rozpoczynając od podania dożylnego w bolusie 1-2 mg. Po osiągnięciu odpowiedniego działania antagonistycznego zaleca się podawanie wlewu w celu utrzymania stałego poziomu naloksonu w osoczu). Dlatego też należy zapewnić właściwą wentylację.
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: opioidy, pochodne oripawiny; kod ATC: N02AE01. Buprenorfina jest silnym opioidem o działaniu agonistycznym na receptory mi i antagonistycznym na receptory kappa. Buprenorfina wykazuje zasadniczo cechy charakterystyczne dla morfiny, lecz ma szczególne zalety farmakologiczne i kliniczne. Ponadto, na działanie przeciwbólowe mają wpływ liczne czynniki, jak wskazania, miejsce w klinicznym stosowaniu, sposób stosowania i zmienność międzyosobnicza i należy je uwzględnić przy porównywaniu leków przeciwbólowych. W praktyce codziennej jest stosowany ranking różnych opioidów co do ich siły działania przeciwbólowego, chociaż należy to uważać za uproszczenie. Względna siła działania buprenorfiny w różnych postaciach farmaceutycznych i różnych wskazaniach została opisana w literaturze jak poniżej: morfina p.o.: BUP i.m. jak 1 : 67 – 150 (dawka pojedyncza, model ostrego bólu); morfina p.o.: BUP s.l.
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Właściwości farmakodynamiczne
jak 1 : 60 – 100 (dawka pojedyncza, model ostrego bólu; dawka wielokrotna, ból przewlekły, ból nowotworowy); morfina p.o.: BUP TTS jak 1 : 75 – 115 (dawka wielokrotna, ból przewlekły). Skróty: p.o. = doustnie; i.m. = domięśniowo; s.l. = podjęzykowo; TTS = przezskórnie; BUP = buprenorfina. Działania niepożądane są podobne do występujących po innych silnych opioidowych środkach przeciwbólowych. Buprenorfina wydaje się mieć mniejsze właściwości uzależniające niż morfina.
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne a) Ogólna charakterystyka substancji czynnej Buprenorfina wiąże się w około 96% z białkami osocza. Metabolizowana jest w wątrobie do N-dealkilobuprenorfiny (norbuprenorfiny) i do sprzężonych z kwasem glukuronowym metabolitów. 2/3 leku jest wydalane w postaci nie zmienionej w kale, a 1/3 w postaci sprzężonej lub zdealkilowanej w moczu. Istnieją dowody, że lek podlega krążeniu jelitowo-wątrobowemu. Badania przeprowadzone u ciężarnych i nieciężarnych samic szczurów wykazały przenikanie leku przez barierę krew – mózg i również przez łożysko. Stężenia buprenorfiny w tkance mózgowej (zawierającej jedynie niezmienioną substancję) po podaniu parenteralnym były od 2 do 3 razy większe niż po podaniu doustnym. Po domięśniowym lub doustnym podaniu buprenorfina osiągała duże stężenie w świetle przewodu pokarmowego płodu – prawdopodobnie wskutek wydzielania z żółcią, jako że krążenie jelitowo-wątrobowe nie było jeszcze w pełni rozwinięte.
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Właściwości farmakokinetyczne
b) Ogólna charakterystyka produktu leczniczego Transtec u zdrowych ochotników Po przyklejeniu systemu transdermalnego buprenorfina jest wchłaniana przez skórę. Ciągłe przenikanie leku do krążenia ustrojowego następuje poprzez kontrolowane uwalnianie z układu adhezyjnej matrycy zbudowanej z polimerów. Po pierwszym zastosowaniu systemu transdermalnego stężenie buprenorfiny w surowicy stopniowo zwiększa się. Po 12 do 24 godzinach występuje minimalne stężenie skuteczne 100 pg/ml. Z badań z systemem uwalniającym 35 μg/h, przeprowadzonych z udziałem zdrowych ochotników wynikało średnie Cmax od 200 do 300 pg/ml, a średnie tmax od 60 do 80 godzin. W jednym badaniu przeprowadzonym jako skrzyżowane, zastosowano Transtec 35 μg/h i Transtec 70 μg/h. Na podstawie tego badania wykazano proporcjonalność działania w zależności od zastosowanej dawki.
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Właściwości farmakokinetyczne
Po usunięciu systemu transdermalnego stężenie buprenorfiny w surowicy zmniejsza się w sposób ciągły; ulega ona wydaleniu ze średnim okresem półtrwania około 30 godzin (od 22 do 36). Ze względu na utrzymujące się po usunięciu systemu transdermalnego wchłanianie buprenorfiny ze skóry, wydalanie jest wolniejsze niż po zastosowaniu dożylnym.
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Standardowe badania toksykologiczne nie wykazały ryzyka stosowania produktu u ludzi. Długotrwale stosowana w badaniach u szczurów buprenorfina powodowała zmniejszenie przyrostu masy ciała. W badaniach płodności oraz zdolności reprodukcyjnej u szczurów nie obserwowano działania szkodliwego. W badaniach u szczurów i królików wykazano toksyczne działanie na płód i zwiększoną liczbę wczesnych poronień, jednak tylko w dawkach toksycznych dla matki. Badania przeprowadzone u ciężarnych i karmiących samic szczurów wykazały zmniejszenie wewnątrzmacicznego wzrostu płodu, opóźnienie rozwoju niektórych funkcji neurologicznych oraz dużą śmiertelność około i pourodzeniową noworodków. Wykazano, że przyczyniły się do powyższych zaburzeń powikłania porodu oraz upośledzenie laktacji. Nie stwierdzono działania toksycznego ani teratogennego na płód u szczurów i królików.
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania in vitro i in vivo działania mutagennego buprenorfiny nie wykazały żadnych związanych z jej stosowaniem skutków klinicznych. W badaniach przewlekłych u szczurów i myszy nie było żadnych danych na działanie kancerogenne produktu, które można by było odnieść do ludzi. Dostępne dane toksykologiczne nie wykazują właściwości uczulających substancji pomocniczych systemu transdermalnego Transtec.
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Matryca adhezyjna (zawierająca buprenorfinę): oleinian (Z)-oktadeka-9-en-1-ylu, powidon K90, kwas 4-oksopentanowy, usieciowany poli(kwas akrylowy-ko-akrylan butylu-ko-akrylan-2-etyloheksylu-ko-octan winylu), w stosunku 5:15:75:5. Matryca adhezyjna (nie zawierająca buprenorfiny): nieusieciowany poli(kwas akrylowy-ko-akrylan butylu-ko-akrylan-2-etyloheksylu-ko-octan winylu), w stosunku 5:15:75:5. Folia separująca umieszczona między matrycami adhezyjnymi z i bez buprenorfiny: folia z poli(tereftalanu etylenu). Zewnętrzna warstwa pokrywająca: poli(tereftalan etylenu). Osłonka usuwalna pokrywająca powierzchnię matrycy adhezyjnej zawierającej buprenorfinę – (powinna być usunięta bezpośrednio przed zastosowaniem) silikonowana folia z poli (tereftalanu etylenu), jednostronnie aluminiowana. 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy.
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Dane farmaceutyczne
6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Rodzaj opakowania bezpośredniego: Saszetka z laminatu Papier/PET/LDPE/Aluminium/Surlyn, zawierająca zabezpieczenie przed otwarciem przez dzieci. Rodzaj opakowania zewnętrznego: Pudełko tekturowe zawierające systemy transdermalne w saszetkach. Wielkość opakowania: Opakowania zawierające 3, 5 i 10 pakowanych pojedynczo w saszetki plastrów. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Norvipren, 35 mikrogramów/godzinę, system transdermalny, plaster Norvipren, 52,5 mikrograma /godzinę, system transdermalny, plaster Norvipren, 70 mikrogramów /godzinę, system transdermalny, plaster 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Norvipren, 35 mikrogramów /godzinę Każdy system transdermalny zawiera 20 mg buprenorfiny (Buprenorphinum) Powierzchnia zawierająca substancję czynną: 25 cm2. Nominalna szybkość uwalniania: 35 mikrogramów buprenorfiny na godzinę (w ciągu 96 godzin). Norvipren, 52,5 mikrogramów /godzinę Każdy system transdermalny zawiera 30 mg buprenorfiny (Buprenorphinum) Powierzchnia zawierająca substancję czynną: 37,5 cm2. Nominalna szybkość uwalniania: 52,5 mikrograma buprenorfiny na godzinę (w ciągu 96 godzin). Norvipren, 70 mikrogramów /godzinę Każdy system transdermalny zawiera 40 mg buprenorfiny (Buprenorphinum) Powierzchnia zawierająca substancję czynną: 50 cm2.
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Nominalna szybkość uwalniania: 70 mikrogramów buprenorfiny na godzinę (w ciągu 96 godzin). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA System transdermalny, plaster Norvipren, 35 mikrogramów/godzinę Prostokątny system transdermalny, plaster koloru beżowego o zaokrąglonych brzegach, z niebieskim nadrukiem “Buprenorphin” i “35 μg/h”. Norvipren, 52,5 mikrogramów/godzinę Prostokątny system transdermalny, plaster koloru beżowego o zaokrąglonych brzegach, z niebieskim nadrukiem “Buprenorphin” i “52,5 μg/h”. Norvipren, 70 mikrogramów/godzinę Prostokątny system transdermalny, plaster koloru beżowego o zaokrąglonych brzegach, z niebieskim nadrukiem “Buprenorphin” i “70 μg/h”.
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Ból nowotworowy o średnim i dużym nasileniu i ból o dużym nasileniu w przebiegu innych chorób, który nie ustępuje po zastosowaniu nieopioidowych leków przeciwbólowych. Norvipren nie jest odpowiedni do leczenia ostrego bólu.
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Pacjenci w wieku powyżej 18 lat Dawkę należy dostosować do stanu pacjenta (nasilenie bólu, dokuczliwość bólu, indywidualna reakcja). Należy stosować najmniejszą możliwą dawkę zapewniającą skuteczne złagodzenie bólu. Do tego celu dostępne są trzy systemy transdermalne, plastry o różnej mocy: Norvipren 35 mikrogramów/godzinę, Norvipren 52,5 mikrograma/godzinę oraz Norvipren 70 mikrogramów/godzinę. Ustalenie dawki początkowej U pacjentów, u których nie stosowano wcześniej żadnych leków przeciwbólowych, leczenie należy rozpocząć od systemu transdermalnego, plastra o najmniejszej mocy (Norvipren 35 mikrogramów/godzinę). U pacjentów, którzy otrzymywali uprzednio leki zaliczane przez WHO do I stopnia (leki nieopioidowe) do II stopnia (słabe opioidy) drabiny analgetycznej, leczenie także należy rozpocząć od produktu leczniczego Norvipren 35 mikrogramów/godzinę.
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Dawkowanie
Zgodnie z zaleceniami WHO, stosowanie nieopioidowych leków przeciwbólowych można kontynuować w zależności od ogólnego stanu klinicznego pacjenta. Podczas zamiany produktu leczniczego przeciwbólowego należącego do III stopnia drabiny analgetycznej (silne opioidy) na produkt leczniczy Norvipren oraz wyboru początkowej mocy systemu transdermalnego, należy w celu uniknięcia nawrotu bólu uwzględnić rodzaj wcześniej stosowanego produktu leczniczego, sposób jego podawania i średnią dawkę dobową. Zasadniczo zaleca się stopniowe, indywidualne zwiększanie dawki, rozpoczynając leczenie od systemu transdermalnego o najmniejszej mocy (Norvipren 35 mikrogramów/godzinę). Doświadczenie kliniczne wykazało, że u pacjentów leczonych uprzednio dużymi dawkami silnie działających opioidów (odpowiadających około 120 mg podawanej doustnie morfiny na dobę) można rozpocząć leczenie od większej dawki zawartej w systemie transdermalnym (patrz także punkt 5.1).
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Dawkowanie
W celu umożliwienia indywidualnego dostosowania dawkowania w odpowiednim czasie podczas stopniowego zwiększania dawki, należy stosować dodatkowo produkty przeciwbólowe o natychmiastowym uwalnianiu. Konieczną moc produktu Norvipren należy dostosowywać indywidualnie do potrzeb pacjenta i regularnie ją weryfikować. Po zastosowaniu po raz pierwszy systemu transdermalnego Norvipren stężenie buprenorfiny w surowicy zwiększa się powoli zarówno u pacjentów leczonych, jak i nieleczonych uprzednio przeciwbólowymi produktami leczniczymi. Dlatego w pierwszej fazie leczenia nie należy oczekiwać szybkiego efektu terapeutycznego, a pierwszej oceny działania przeciwbólowego należy dokonać po 24 godzinach. Stosowany wcześniej przeciwbólowy produkt leczniczy (z wyjątkiem systemów transdermalnych zawierających opioidy) należy podawać w tej samej dawce przez pierwsze 12 godzin po zmianie na system transdermalny Norvipren, a przez następne 12 godzin stosować w razie konieczności krótko działający odpowiedni lek przeciwbólowy.
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Dawkowanie
Ustalanie dawki i leczenie podtrzymujące System transdermalny Norvipren należy zmieniać co 96 godzin (4 doby). Dla wygodniejszego stosowania system transdermalny można zmieniać dwa razy w tygodniu, w regularnych odstępach czasu, np. w poniedziałki rano i czwartki wieczorem. Dawkę należy ustalać indywidualnie aż do uzyskania skutecznego działania przeciwbólowego. Jeśli pod koniec okresu stosowania pierwszego systemu transdermalnego działanie przeciwbólowe jest niewystarczające, dawkowanie można zwiększyć albo przez zastosowanie dodatkowego plastra o tej samej mocy, albo zamianę na system transdermalny o większej mocy. Niezależnie od ich mocy, jednocześnie można zastosować nie więcej niż dwa systemy transdermalne. Przed zastosowaniem produktu Norvipren w kolejnej mocy należy wziąć pod uwagę całkowitą dawkę opioidów podawanych jako uzupełnienie wcześniejszej terapii systemem transdermalnym w mniejszej dawce, tj. ocenić całkowitą potrzebną dawkę opioidów i dostosować odpowiednio dawkę.
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Dawkowanie
Pacjenci wymagający dodatkowych leków przeciwbólowych (np. w razie bólu przebijającego) w trakcie leczenia podtrzymującego systemem transdermalnym mogą przyjmować podjęzykowo np. 0,2 mg do 0,4 mg buprenorfiny co 24 godziny. Jeśli konieczne jest regularne stosowanie dodatkowo 0,4 do 0,6 mg buprenorfiny w postaci tabletek podjęzykowych, należy zastosować system transdermalny o większej mocy. Czas trwania leczenia Produktu leczniczego Norvipren nie należy w żadnym wypadku stosować dłużej niż to absolutnie konieczne. Jeśli ze względu na rodzaj i nasilenie choroby konieczne jest długotrwałe leczenie bólu produktem leczniczym Norvipren, należy uważnie i regularnie kontrolować stan pacjenta (robiąc w razie konieczności przerwy w leczeniu) w celu ustalenia, czy niezbędne jest dalsze leczenie i jak długo powinno ono trwać.
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Dawkowanie
Przerwanie stosowania produktu Norvipren Po zdjęciu systemu transdermalnego Norvipren stężenie buprenorfiny w surowicy zmniejsza się stopniowo, więc działanie przeciwbólowe utrzymuje się przez pewien czas. Należy to brać pod uwagę, jeśli po stosowaniu produktu Norvipren zastosowany będzie inny produkt leczniczy zawierający opioidy. Zgodnie z ogólną zasadą nie należy stosować kolejnych produktów leczniczych zwierających opioidy w ciągu 24 godzin od zdjęcia plastra Norvipren. Obecnie dostępne są ograniczone dane dotyczące dawki początkowej innych opioidów stosowanych po zakończeniu stosowania produktu leczniczego Norvipren. Szczególne grupy pacjentów Osoby w podeszłym wieku Nie jest konieczne dostosowanie dawki produktu leczniczego Norvipren u pacjentów w podeszłym wieku. Zaburzenia czynności nerek. Ponieważ niewydolność nerek nie zmienia farmakokinetyki buprenorfiny, może być ona stosowana u pacjentów z niewydolnością nerek, w tym u pacjentów dializowanych.
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Dawkowanie
Zaburzenia czynności wątroby Buprenorfina jest metabolizowana w wątrobie. Zaburzenia czynności wątroby mogą wpływać na nasilenie i czas działania buprenorfiny. Dlatego stan pacjentów z niewydolnością wątroby należy uważnie monitorować podczas stosowania produktu leczniczego Norvipren. Dzieci i młodzież Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Norvipren u pacjentów w wieku poniżej 18 lat ze względu na brak badań w tej grupie wiekowej. Sposób stosowania Podanie przezskórne. System transdermalny Norvipren należy stosować na płaski obszar niepodrażnionej, czystej, nieowłosionej skóry, bez rozległych zbliznowaceń. Preferowane miejsca na górne części ciała to: górna część pleców i okolica podobojczykowa klatki piersiowej. Włosy na skórze w planowanym miejscu naklejenia należy usunąć nożyczkami (nie golić). Jeśli skóra wymaga oczyszczenia, należy umyć ją wodą. Nie należy używać mydła ani innych środków myjących.
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Dawkowanie
Należy unikać stosowania środków pielęgnujących skórę, które mogłyby zaburzyć przyczepność plastra w miejscu aplikacji. Przed naklejeniem plastra skóra musi być dokładnie osuszona. Plaster należy nakładać bezpośrednio po wyjęciu z saszetki. Po wyjęciu plastra z saszetki i zdjęciu folii ochronnej należy nałożyć plaster na skórę i mocno przyciskać go dłonią przez około 30 sekund. Plaster nie będzie naruszony podczas kąpieli, natrysku lub pływania. System transdermalny Norvipren należy nosić maksymalnie przez 4 dni. Po zdjęciu plastra kolejny należy nałożyć w innym miejscu. Należy zachować co najmniej tygodniowy odstęp przed nałożeniem plastra w tym samym miejscu.
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Uzależnienie od opioidów i leczenie narkotykowego zespołu odstawienia. Stany z istniejącą lub zagrażającą niewydolnością oddechową. Przyjmowanie inhibitorów MAO obecnie lub w ciągu ostatnich 2 tygodni (patrz punkt 4.5). Miastenia (myastenia gravis). Majaczenie alkoholowe (delirium tremens). Ciąża (patrz punkt 4.6).
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Jeśli nie ma możliwości zastosowania wentylacji mechanicznej, buprenorfinę należy stosować ze szczególną ostrożnością u pacjentów z ostrym zatruciem alkoholem, zaburzeniami drgawkowymi, urazami głowy, we wstrząsie, z zaburzeniami świadomości o nieznanej etiologii, ze zwiększonym ciśnieniem śródczaszkowym. Buprenorfina sporadycznie powoduje zahamowanie czynności oddechowej, dlatego należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami oddychania lub otrzymujących produkty lecznicze, które mogą powodować zaburzenia oddychania. Ryzyko związane z jednoczesnym stosowaniem produktów leczniczych o działaniu sedatywnym, takich jak benzodiazepiny lub produkty pokrewne. Jednoczesne stosowanie buprenorfiny i produktów leczniczych o działaniu sedatywnym, takich jak benzodiazepiny lub substancje pokrewne, może spowodować sedację, zahamowanie czynności oddechowej, śpiączkę i zgon.
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Specjalne środki ostrozności
Z uwagi na zagrożenia, podawanie buprenorfiny razem z tymi sedatywnymi produktami leczniczymi należy ograniczyć do pacjentów, u których zastosowanie innych opcji terapeutycznych nie jest możliwe. W razie podjęcia decyzji o takim leczeniu skojarzonym należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę buprenorfiny i możliwie najkrótszy czas leczenia skojarzonego. Należy uważnie kontrolować, czy u pacjenta nie występują przedmiotowe i podmiotowe objawy zahamowania czynności oddechowej i sedacji. W związku z tym zdecydowanie zaleca się poinformowanie pacjentów i ich opiekunów o konieczności zwrócenia uwagi na te objawy (patrz punkt 4.5). Zaburzenia oddychania związane ze snem Opioidy mogą powodować zaburzenia oddychania związane ze snem, w tym centralny bezdech senny (CBS) i hipoksemię związaną ze snem. Stosowanie opioidów zwiększa ryzyko wystąpienia CBS w sposób zależny od dawki. U pacjentów, u których występuje CBS, należy rozważyć zmniejszenie całkowitej dawki opioidów.
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Specjalne środki ostrozności
Zespół serotoninowy Jednoczesne podawanie buprenorfiny i innych leków serotoninergicznych, takich jak selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, może prowadzić do zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.5). Jeśli jednoczesne przyjmowanie innych leków serotoninergicznych jest klinicznie uzasadnione, zaleca się uważną obserwację pacjenta, zwłaszcza w początkowej fazie leczenia i podczas zwiększania dawki. Objawy zespołu serotoninowego mogą obejmować zmiany stanu psychicznego, niestabilność autonomiczną, zaburzenia nerwowo-mięśniowe lub objawy dotyczące układu pokarmowego. Jeśli podejrzewa się występowanie zespołu serotoninowego, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia, w zależności od nasilenia objawów. Buprenorfina ma znacznie mniejszy potencjał uzależniający niż opioidy będące czystymi agonistami.
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Specjalne środki ostrozności
Podczas badań klinicznych u zdrowych ochotników i u pacjentów otrzymujących buprenorfinę nie obserwowano reakcji z odstawienia. Jednak po długotrwałym stosowaniu buprenorfiny nie można wykluczyć możliwości wystąpienia reakcji z odstawienia, podobnych do występujących po odstawieniu innych opioidów (patrz punkt 4.8). Do objawów tych należą: pobudzenie, niepokój, nerwowość, bezsenność, nadmierna aktywność ruchowa, drżenie i zaburzenia żołądkowo-jelitowe. U pacjentów nadużywających opioidów zamiana na buprenorfinę może zapobiegać reakcjom z odstawienia. Ponieważ odnotowano przypadki nadużywania buprenorfiny, dlatego należy zachować szczególną ostrożność przy przepisywaniu produktu leczniczego pacjentom z podejrzeniem uzależnienia od leków. Buprenorfina metabolizowana jest w wątrobie. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby możliwa jest zmiana siły i czasu działania buprenorfiny. Pacjentów tych należy dokładnie obserwować podczas stosowania buprenorfiny.
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Specjalne środki ostrozności
Pacjenci z gorączką i (lub) narażeni na zewnętrzne źródła ciepła. Gorączka i wysoka temperatura otoczenia mogą zwiększać przenikanie produktu przez skórę, co teoretycznie może spowodować zwiększenie stężenia buprenorfiny w surowicy podczas jej stosowania. Dlatego podczas leczenia buprenorfiną pacjentów gorączkujących lub o temperaturze skóry zwiększonej z innych powodów należy brać pod uwagę możliwość nasilenia działania opioidu. Systemu transdermalnego nie należy narażać na działanie wysokiej temperatury (np. sauna, promieniowanie podczerwone). Należy poinformować sportowców, że buprenorfina może dawać dodatnią reakcję w kontrolnych badaniach antydopingowych. Stosowanie produktu Norvipren jako środka dopingującego może stanowić zagrożenie dla zdrowia.
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Podczas stosowania inhibitorów MAO w ciągu 14 dni poprzedzających podanie opioidu – petydyny, obserwowano zagrażające życiu interakcje wpływające na ośrodkowy układ nerwowy oraz czynność oddechową i sercowo-naczyniową. Nie można wykluczyć takich samych interakcji między inhibitorami MAO i buprenorfiną (patrz punkt 4.3). Buprenorfinę należy stosować ostrożnie w przypadku jednoczesnego podawania serotoninergicznych produktów leczniczych, takich jak selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, ponieważ zwiększają one ryzyko zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.4).
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Interakcje
Podczas jednoczesnego stosowania buprenorfiny z innymi opioidami, lekami znieczulającymi, nasennymi, uspokajającymi (patrz niżej), przeciwdepresyjnymi, neuroleptykami i, ogólnie, wszystkimi produktami leczniczymi o działaniu hamującym czynność oddechową i ośrodkowy układ nerwowy, nasilone mogą być objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego. Dotyczy to również działania alkoholu. Produkty lecznicze o działaniu sedatywnym, takie jak benzodiazepiny lub pokrewne produkty lecznicze: Jednoczesne stosowanie opioidów i produktów leczniczych o działaniu sedatywnym, takich jak benzodiazepiny lub substancje pokrewne zwiększa ryzyko sedacji, zahamowania czynności oddechowej, śpiączki i zgonu na skutek addycyjnego działania hamującego na OUN. Należy ograniczyć dawkę oraz czas trwania leczenia skojarzonego (patrz punkt 4.4). Jednoczesne stosowanie z inhibitorami lub induktorami izoenzymu CYP3A4 może wzmacniać (inhibitory) lub osłabiać (induktory) działanie buprenorfiny.
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak wystarczających danych dotyczących stosowania buprenorfiny u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały toksyczne działanie na rozrodczość (patrz punkt 5.3). Potencjalne ryzyko dla ludzi jest nieznane. Duże dawki buprenorfiny stosowane pod koniec ciąży mogą powodować depresję oddechową u noworodka, nawet jeśli były stosowane przez krótki czas. Długotrwałe stosowanie buprenorfiny w ostatnim trymestrze ciąży może powodować zespół z odstawienia u noworodka. Z tego względu buprenorfiny nie należy stosować w czasie ciąży. Karmienie piersi? Buprenorfina przenika do mleka kobiecego. Badania na szczurach wykazały, że buprenorfina może zahamować laktację. Buprenorfiny nie należy stosować w okresie karmienia piersią. Płodność Wpływ buprenorfiny na płodność u ludzi nie jest znany. W badaniach na zwierzętach buprenorfina nie wpływała na płodność (patrz punkt 5.3).
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Buprenorfina wywiera znaczący wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Nawet stosowana zgodnie z zaleceniami może zaburzać reakcje pacjenta w stopniu osłabiającym jego zdolność bezpiecznego uczestniczenia w ruchu ulicznym oraz zdolność obsługiwania maszyn. Dotyczy to zwłaszcza początku leczenia, zmian dawk i i stosowania razem z innymi substancjami działającymi ośrodkowo, w tym z alkoholem, lekami uspokajającymi i nasennymi. Pacjenci, u których występują zawroty głowy, senność, niewyraźne lub podwójne widzenie, nie powinni prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn podczas stosowania buprenorfiny i przez co najmniej 24 godziny po zdjęciu plastra. Ograniczenia te nie muszą dotyczyć pacjentów, którzy stosują produkt leczniczy w stałej dawce i u których nie występują wymienione objawy.
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Poniższe działania niepożądane obserwowano podczas badań klinicznych i w okresie po wprowadzeniu buprenorfiny w systemach transdermalnych do obrotu. Częstości określono następująco: bardzo często (≥1/10) często (≥1/100 do <1/10) niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) rzadko (≥1/10000 do <1/1000) bardzo rzadko (<1/10000) częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Najczęściej zgłaszanymi układowymi działaniami niepożądanymi były nudności i wymioty. Najczęściej zgłaszanymi miejscowymi działaniami niepożądanymi były rumień i świąd. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Klasyfikacja układów i narządów: Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Bardzo rzadko Częstość nieznana W niektórych przypadkach występowały opóźnione reakcje alergiczne z widocznymi objawami zapalenia. Należy wówczas przerwać stosowanie buprenorfiny.
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Działania niepożądane
Stosowanie buprenorfiny wiąże się z małym ryzykiem uzależnienia. Wystąpienie objawów odstawienia po przerwaniu stosowania jest mało prawdopodobne. Przyczyną jest bardzo powolna dysocjacja buprenorfiny z receptora opioidowego i stopniowe zmniejszanie się jej stężenia w surowicy (zwykle po ponad 30 godzinach od usunięcia ostatniego plastra). Jednak po długotrwałym stosowaniu produktu nie można całkowicie wykluczyć możliwości wystąpienia objawów odstawienia podobnych do tych, które występują po odstawieniu opioidów. Do objawów tych należą: pobudzenie, uczucie lęku, nerwowość, bezsenność, nadmierna ruchliwość, drżenie i zaburzenia żołądka i jelit. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych: Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można również zgłaszać podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Buprenorfina ma szeroki margines bezpieczeństwa. Wystąpienie dużego czy toksycznego stężenia buprenorfiny w surowicy nie jest prawdopodobne ze względu na kontrolowane uwalnianie małej ilości substancji do krwi. Maksymalne stężenie buprenorfiny w surowicy po zastosowaniu leku o mocy 70 mikrogramów/godzinę jest 6 razy mniejsze niż po podaniu dożylnej dawki terapeutycznej 0,3 mg. Objawy Zasadniczo po przedawkowaniu buprenorfiny należy spodziewać się objawów podobnych do występujących po innych ośrodkowo działających lekach przeciwbólowych (opioidach). Są to: zahamowanie czynności ośrodka oddechowego nadmierne uspokojenie senność nudności wymioty zapaść krążeniowa zwężenie źrenic Leczenie Stosuje się ogólnie przyjęte metody. Należy zapewnić drożność dróg oddechowych (ryzyko aspiracji!). Należy podtrzymywać oddech i czynność układu krążenia, zależnie od objawów.
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Przedawkowanie
Wpływ naloksonu na zahamowanie ośrodka oddechowego spowodowane przez działanie buprenorfiny jest ograniczony. Konieczne jest zastosowanie dużych dawek, podawanych w postaci powtarzalnego bolusa lub w infuzji (np. podawanie na początku 1-2 mg w bolusie dożylnym). Po uzyskaniu odpowiedniego działania antagonistycznego zaleca się dalsze podawanie naloksonu w infuzji, w celu uzyskania jego stałego stężenia w osoczu. Dlatego też należy zapewnić właściwą wentylację.
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwbólowe, opioidy, pochodne orypawiny Kod ATC: N02AE01 Mechanizm działania Buprenorfina jest silnym opioidem o działaniu agonistycznym na receptor mu i antagonistycznym na receptor opioidowy kappa. Buprenorfina wykazuje zasadniczo cechy charakterystyczne dla morfiny, lecz ma swoje szczególne właściwości farmakologiczne i kliniczne. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Ponadto liczne czynniki, takie jak wskazania, kliniczne zastosowanie, sposób stosowania i zmienność międzyosobnicza, mają wpływ na działanie przeciwbólowe i powinny być uwzględnione przy porównywaniu leków przeciwbólowych. W codziennej praktyce klinicznej różne opioidy klasyfikowane są według siły działania przeciwbólowego, chociaż jest to rodzaj uproszczenia.
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Właściwości farmakodynamiczne
Względna moc buprenorfiny w różnych formach podania W różnych sytuacjach klinicznych opisano w literaturze następująco: Morfina po.: BUP im., jak 1:67-150 (dawka pojedyncza; ostry ból) Morfina po.: BUP sl., jak 1:60-100 (dawka pojedyncza, ostry ból; dawka wielokrotna, ból przewlekły, ból nowotworowy) Morfina po.: BUP TTS, jak 1:75-115 (dawka wielokrotna, ból przewlekły) Skróty: po. – doustnie im. – domięśniowo sl. – podjęzykowo TTS – system transdermalny BUP – buprenorfina Działania niepożądane są podobne do występujących po zastosowaniu innych silnych opioidowych leków przeciwbólowych. Wydaje się, że buprenorfina ma słabsze właściwości uzależniające niż morfina.
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Ogólna charakterystyka substancji czynnej: Buprenorfina wiąże się z białkami osocza w około 96%. Buprenorfina metabolizowana jest w wątrobie do N-dealkilobuprenorfiny (norbuprenorfiny) i do metabolitów sprzężonych z kwasem glukuronowym. 2/3 substancji czynnej wydalane są w postaci niezmienionej w kale, a 1/3 w moczu w postaci glukuronidów niezmienionej lub dealkilowanej buprenorfiny. Istnieją dowody, że buprenorfina podlega krążeniu jelitowo-wątrobowemu. Badania na ciężarnych i nieciężarnych samicach szczura wykazały przenikanie buprenorfiny przez barierę krew – mózg i łożyskową. Stężenia buprenorfiny w tkance mózgowej (zawierającej tylko niezmienioną substancję) po podaniu pozajelitowym były 2 do 3 razy większe niż po podaniu doustnym. Po podaniu domięśniowym lub doustnym buprenorfina gromadziła się w świetle przewodu pokarmowego płodu, prawdopodobnie wskutek wydzielania z żółcią, gdyż krążenie jelitowo-wątrobowe nie było jeszcze w pełni rozwinięte.
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Właściwości farmakokinetyczne
Charakterystyka buprenorfiny w systemach transdermalnych u zdrowych ochotników Po zastosowaniu systemu transdermalnego buprenorfina jest wchłaniana przez skórę. Ciągłe przenikanie leku do krążenia następuje przez kontrolowane uwalnianie z układu adhezyjnej matrycy zbudowanej z polimerów. Po pierwszym zastosowaniu systemu transdermalnego stężenie buprenorfiny w osoczu zwiększa się stopniowo, osiągając po 12-24 godzinach minimalne stężenie skuteczne 100 pg/ml. W badaniach z zastosowaniem buprenorfiny w systemach transdermalnych o mocy 35 mikrogramów/godzinę u zdrowych ochotników ustalono, że średnie wartości Cmax wynoszą od 200 do 300 pg/ml, a tmax 60-80 godzin. W jednym krzyżowym badaniu z udziałem ochotników zastosowano buprenorfinę w systemach transdermalnych o mocy 35 i 70 mikrogramów/godzinę. Badanie wykazało proporcjonalność dawek dla różnych mocy.
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Właściwości farmakokinetyczne
Po usunięciu systemu transdermalnego stężenie buprenorfiny w surowicy zmniejsza się w sposób ciągły, a okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi około 30 godzin (od 22 do 36). Ze względu na utrzymujące się wchłanianie buprenorfiny ze skóry po usunięciu plastra, eliminacja jest wolniejsza niż po podaniu dożylnym.
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Standardowe badania toksykologiczne nie wykazały żadnego szczególnego ryzyka dla ludzi. W badaniach na szczurach z zastosowaniem dawki wielokrotnej buprenorfina powodowała zmniejszenie przyrostu masy ciała. W badaniach płodności i zdolności reprodukcyjnej u szczurów nie obserwowano szkodliwego działania. Badania na szczurach i królikach wykazały toksyczne działanie na płód i zwiększoną liczbę poimplantacyjnych strat zarodków, jednak tylko w dawkach toksycznych dla matki. Badania, w których buprenorfinę podawano ciężarnym lub karmiącym samicom szczura, wykazały zmniejszenie wewnątrzmacicznego wzrostu płodów, opóźnienie rozwoju niektórych funkcji neurologicznych i dużą śmiertelność około- i pourodzeniową noworodków. Wykazano, że powikłania porodu oraz zaburzenia laktacji przyczyniły się do powyższych zaburzeń. Nie stwierdzono działania toksycznego ani teratogennego na płód u szczurów i królików.
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania in vitro i in vivo działania mutagennego buprenorfiny nie wykazały żadnych skutków klinicznych związanych z jej stosowaniem. Długotrwałe badania na szczurach i myszach nie dowiodły żadnego działania rakotwórczego, które miałoby znaczenie dla ludzi. Dostępne dane toksykologiczne nie wykazują właściwości uczulających substancji pomocniczych systemu transdermalnego.
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Matryca adhezyjna (zawierająca buprenorfina): powidon K90, kwas lewulinowy, oleilowy oleinian, kopolimer 2-etyloheksylu akrylanu, butylu akrylanu, kwasu akrylowego i winylu octanu (75:15:5:5) Matryca adhezyjna (bez buprenorfiny): kopolimer 2-etyloheksylu akrylanu, winylu octanu, 2-heksyluetylu akrylanu i glicydylu metakrylanu (68:27:5:0,15) Folia separująca umieszczona między matrycami adhezyjnymi z i bez buprenorfiny: folia z poli(tereftalanu etylenu) Zewnętrzna warstwa pokrywająca: poliester Osłonka usuwalna (pokrywająca powierzchnię matrycy adhezyjnej zawierającej buprenorfinę): silikonowana folia z poli(tereftalanu etylenu). Niebieski tusz do nadruku. 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 2 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania.
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Dane farmaceutyczne
6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Saszetka papier/PET/PE/Aluminium/Surlyn (kopolimer kwasu poliakrylowego z etylenem), zabezpieczona przed dostępem dzieci. Jedna saszetka zawiera jeden system transdermalny, plaster. Wielkość opakowań: Opakowania zawierające 3, 4, 5, 6, 8, 10, 12, 16, 18, 20 lub 24 pakowanych pojedynczo systemów transdermalnych, plastrów. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Zużyty system transdermalny należy złożyć na pół, warstwą przylepną do wewnątrz, włożyć do oryginalnej saszetki i usunąć w bezpieczny sposób lub, jeśli to możliwe, odnieść do apteki w celu utylizacji. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami lub zwrócić do apteki.
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Norvipren, 35 mikrogramów/godzinę, system transdermalny, plaster Norvipren, 52,5 mikrograma /godzinę, system transdermalny, plaster Norvipren, 70 mikrogramów /godzinę, system transdermalny, plaster 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Norvipren, 35 mikrogramów /godzinę Każdy system transdermalny zawiera 20 mg buprenorfiny (Buprenorphinum) Powierzchnia zawierająca substancję czynną: 25 cm2. Nominalna szybkość uwalniania: 35 mikrogramów buprenorfiny na godzinę (w ciągu 96 godzin). Norvipren, 52,5 mikrogramów /godzinę Każdy system transdermalny zawiera 30 mg buprenorfiny (Buprenorphinum) Powierzchnia zawierająca substancję czynną: 37,5 cm2. Nominalna szybkość uwalniania: 52,5 mikrograma buprenorfiny na godzinę (w ciągu 96 godzin). Norvipren, 70 mikrogramów /godzinę Każdy system transdermalny zawiera 40 mg buprenorfiny (Buprenorphinum) Powierzchnia zawierająca substancję czynną: 50 cm2.
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Nominalna szybkość uwalniania: 70 mikrogramów buprenorfiny na godzinę (w ciągu 96 godzin). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA System transdermalny, plaster Norvipren, 35 mikrogramów/godzinę Prostokątny system transdermalny, plaster koloru beżowego o zaokrąglonych brzegach, z niebieskim nadrukiem “Buprenorphin” i “35 μg/h”. Norvipren, 52,5 mikrogramów/godzinę Prostokątny system transdermalny, plaster koloru beżowego o zaokrąglonych brzegach, z niebieskim nadrukiem “Buprenorphin” i “52,5 μg/h”. Norvipren, 70 mikrogramów/godzinę Prostokątny system transdermalny, plaster koloru beżowego o zaokrąglonych brzegach, z niebieskim nadrukiem “Buprenorphin” i “70 μg/h”.
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Ból nowotworowy o średnim i dużym nasileniu i ból o dużym nasileniu w przebiegu innych chorób, który nie ustępuje po zastosowaniu nieopioidowych leków przeciwbólowych. Norvipren nie jest odpowiedni do leczenia ostrego bólu.
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Pacjenci w wieku powyżej 18 lat Dawkę należy dostosować do stanu pacjenta (nasilenie bólu, dokuczliwość bólu, indywidualna reakcja). Należy stosować najmniejszą możliwą dawkę zapewniającą skuteczne złagodzenie bólu. Do tego celu dostępne są trzy systemy transdermalne, plastry o różnej mocy: Norvipren 35 mikrogramów/godzinę, Norvipren 52,5 mikrograma/godzinę oraz Norvipren 70 mikrogramów/godzinę. Ustalenie dawki początkowej U pacjentów, u których nie stosowano wcześniej żadnych leków przeciwbólowych, leczenie należy rozpocząć od systemu transdermalnego, plastra o najmniejszej mocy (Norvipren 35 mikrogramów/godzinę). U pacjentów, którzy otrzymywali uprzednio leki zaliczane przez WHO do I stopnia (leki nieopioidowe) do II stopnia (słabe opioidy) drabiny analgetycznej, leczenie także należy rozpocząć od produktu leczniczego Norvipren 35 mikrogramów/godzinę.
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Dawkowanie
Zgodnie z zaleceniami WHO, stosowanie nieopioidowych leków przeciwbólowych można kontynuować w zależności od ogólnego stanu klinicznego pacjenta. Podczas zamiany produktu leczniczego przeciwbólowego należącego do III stopnia drabiny analgetycznej (silne opioidy) na produkt leczniczy Norvipren oraz wyboru początkowej mocy systemu transdermalnego, należy w celu uniknięcia nawrotu bólu uwzględnić rodzaj wcześniej stosowanego produktu leczniczego, sposób jego podawania i średnią dawkę dobową. Zasadniczo zaleca się stopniowe, indywidualne zwiększanie dawki, rozpoczynając leczenie od systemu transdermalnego o najmniejszej mocy (Norvipren 35 mikrogramów/godzinę). Doświadczenie kliniczne wykazało, że u pacjentów leczonych uprzednio dużymi dawkami silnie działających opioidów (odpowiadających około 120 mg podawanej doustnie morfiny na dobę) można rozpocząć leczenie od większej dawki zawartej w systemie transdermalnym (patrz także punkt 5.1).
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Dawkowanie
W celu umożliwienia indywidualnego dostosowania dawkowania w odpowiednim czasie podczas stopniowego zwiększania dawki, należy stosować dodatkowo produkty przeciwbólowe o natychmiastowym uwalnianiu. Konieczną moc produktu Norvipren należy dostosowywać indywidualnie do potrzeb pacjenta i regularnie ją weryfikować. Po zastosowaniu po raz pierwszy systemu transdermalnego Norvipren stężenie buprenorfiny w surowicy zwiększa się powoli zarówno u pacjentów leczonych, jak i nieleczonych uprzednio przeciwbólowymi produktami leczniczymi. Dlatego w pierwszej fazie leczenia nie należy oczekiwać szybkiego efektu terapeutycznego, a pierwszej oceny działania przeciwbólowego należy dokonać po 24 godzinach. Stosowany wcześniej przeciwbólowy produkt leczniczy (z wyjątkiem systemów transdermalnych zawierających opioidy) należy podawać w tej samej dawce przez pierwsze 12 godzin po zmianie na system transdermalny Norvipren, a przez następne 12 godzin stosować w razie konieczności krótko działający odpowiedni lek przeciwbólowy.
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Dawkowanie
Ustalanie dawki i leczenie podtrzymujące System transdermalny Norvipren należy zmieniać co 96 godzin (4 doby). Dla wygodniejszego stosowania system transdermalny można zmieniać dwa razy w tygodniu, w regularnych odstępach czasu, np. w poniedziałki rano i czwartki wieczorem. Dawkę należy ustalać indywidualnie aż do uzyskania skutecznego działania przeciwbólowego. Jeśli pod koniec okresu stosowania pierwszego systemu transdermalnego działanie przeciwbólowe jest niewystarczające, dawkowanie można zwiększyć albo przez zastosowanie dodatkowego plastra o tej samej mocy, albo zamianę na system transdermalny o większej mocy. Niezależnie od ich mocy, jednocześnie można zastosować nie więcej niż dwa systemy transdermalne. Przed zastosowaniem produktu Norvipren w kolejnej mocy należy wziąć pod uwagę całkowitą dawkę opioidów podawanych jako uzupełnienie wcześniejszej terapii systemem transdermalnym w mniejszej dawce, tj. ocenić całkowitą potrzebną dawkę opioidów i dostosować odpowiednio dawkę.
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Dawkowanie
Pacjenci wymagający dodatkowych leków przeciwbólowych (np. w razie bólu przebijającego) w trakcie leczenia podtrzymującego systemem transdermalnym mogą przyjmować podjęzykowo np. 0,2 mg do 0,4 mg buprenorfiny co 24 godziny. Jeśli konieczne jest regularne stosowanie dodatkowo 0,4 do 0,6 mg buprenorfiny w postaci tabletek podjęzykowych, należy zastosować system transdermalny o większej mocy. Czas trwania leczenia Produktu leczniczego Norvipren nie należy w żadnym wypadku stosować dłużej niż to absolutnie konieczne. Jeśli ze względu na rodzaj i nasilenie choroby konieczne jest długotrwałe leczenie bólu produktem leczniczym Norvipren, należy uważnie i regularnie kontrolować stan pacjenta (robiąc w razie konieczności przerwy w leczeniu) w celu ustalenia, czy niezbędne jest dalsze leczenie i jak długo powinno ono trwać.
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Dawkowanie
Przerwanie stosowania produktu Norvipren Po zdjęciu systemu transdermalnego Norvipren stężenie buprenorfiny w surowicy zmniejsza się stopniowo, więc działanie przeciwbólowe utrzymuje się przez pewien czas. Należy to brać pod uwagę, jeśli po stosowaniu produktu Norvipren zastosowany będzie inny produkt leczniczy zawierający opioidy. Zgodnie z ogólną zasadą nie należy stosować kolejnych produktów leczniczych zawierających opioidy w ciągu 24 godzin od zdjęcia plastra Norvipren. Obecnie dostępne są ograniczone dane dotyczące dawki początkowej innych opioidów stosowanych po zakończeniu stosowania produktu leczniczego Norvipren. Szczególne grupy pacjentów Osoby w podeszłym wieku Nie jest konieczne dostosowanie dawki produktu leczniczego Norvipren u pacjentów w podeszłym wieku. Zaburzenia czynności nerek. Ponieważ niewydolność nerek nie zmienia farmakokinetyki buprenorfiny, może być ona stosowana u pacjentów z niewydolnością nerek, w tym u pacjentów dializowanych.
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Dawkowanie
Zaburzenia czynności wątroby Buprenorfina jest metabolizowana w wątrobie. Zaburzenia czynności wątroby mogą wpływać na nasilenie i czas działania buprenorfiny. Dlatego stan pacjentów z niewydolnością wątroby należy uważnie monitorować podczas stosowania produktu leczniczego Norvipren. Dzieci i młodzież Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Norvipren u pacjentów w wieku poniżej 18 lat ze względu na brak badań w tej grupie wiekowej. Sposób stosowania Podanie przezskórne. System transdermalny Norvipren należy stosować na płaski obszar niepodrażnionej, czystej, nieowłosionej skóry, bez rozległych zbliznowaceń. Preferowane miejsca na górne części ciała to: górna część pleców i okolica podobojczykowa klatki piersiowej. Włosy na skórze w planowanym miejscu naklejenia należy usunąć nożyczkami (nie golić). Jeśli skóra wymaga oczyszczenia, należy umyć ją wodą. Nie należy używać mydła ani innych środków myjących.
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Dawkowanie
Należy unikać stosowania środków pielęgnujących skórę, które mogłyby zaburzyć przyczepność plastra w miejscu aplikacji. Przed naklejeniem plastra skóra musi być dokładnie osuszona. Plaster należy nakładać bezpośrednio po wyjęciu z saszetki. Po wyjęciu plastra z saszetki i zdjęciu folii ochronnej należy nałożyć plaster na skórę i mocno przyciskać go dłonią przez około 30 sekund. Plaster nie będzie naruszony podczas kąpieli, natrysku lub pływania. System transdermalny Norvipren należy nosić maksymalnie przez 4 dni. Po zdjęciu plastra kolejny należy nałożyć w innym miejscu. Należy zachować co najmniej tygodniowy odstęp przed nałożeniem plastra w tym samym miejscu.
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Uzależnienie od opioidów i leczenie narkotykowego zespołu odstawienia. Stany z istniejącą lub zagrażającą niewydolnością oddechową. Przyjmowanie inhibitorów MAO obecnie lub w ciągu ostatnich 2 tygodni (patrz punkt 4.5). Miastenia (myastenia gravis). Majaczenie alkoholowe (delirium tremens). Ciąża (patrz punkt 4.6).
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Jeśli nie ma możliwości zastosowania wentylacji mechanicznej, buprenorfinę należy stosować ze szczególną ostrożnością u pacjentów z ostrym zatruciem alkoholem, zaburzeniami drgawkowymi, urazami głowy, we wstrząsie, z zaburzeniami świadomości o nieznanej etiologii, ze zwiększonym ciśnieniem śródczaszkowym. Buprenorfina sporadycznie powoduje zahamowanie czynności oddechowej, dlatego należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami oddychania lub otrzymujących produkty lecznicze, które mogą powodować zaburzenia oddychania. Ryzyko związane z jednoczesnym stosowaniem produktów leczniczych o działaniu sedatywnym, takich jak benzodiazepiny lub produkty pokrewne. Jednoczesne stosowanie buprenorfiny i produktów leczniczych o działaniu sedatywnym, takich jak benzodiazepiny lub substancje pokrewne, może spowodować sedację, zahamowanie czynności oddechowej, śpiączkę i zgon.
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Specjalne środki ostrozności
Z uwagi na zagrożenia, podawanie buprenorfiny razem z tymi sedatywnymi produktami leczniczymi należy ograniczyć do pacjentów, u których zastosowanie innych opcji terapeutycznych nie jest możliwe. W razie podjęcia decyzji o takim leczeniu skojarzonym należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę buprenorfiny i możliwie najkrótszy czas leczenia skojarzonego. Należy uważnie kontrolować, czy u pacjenta nie występują przedmiotowe i podmiotowe objawy zahamowania czynności oddechowej i sedacji. W związku z tym zdecydowanie zaleca się poinformowanie pacjentów i ich opiekunów o konieczności zwrócenia uwagi na te objawy (patrz punkt 4.5). Zaburzenia oddychania związane ze snem. Opioidy mogą powodować zaburzenia oddychania związane ze snem, w tym centralny bezdech senny (CBS) i hipoksemię związaną ze snem. Stosowanie opioidów zwiększa ryzyko wystąpienia CBS w sposób zależny od dawki. U pacjentów, u których występuje CBS, należy rozważyć zmniejszenie całkowitej dawki opioidów. Zespół serotoninowy.
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Specjalne środki ostrozności
Jednoczesne podawanie buprenorfiny i innych leków serotoninergicznych, takich jak selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, może prowadzić do zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.5). Jeśli jednoczesne przyjmowanie innych leków serotoninergicznych jest klinicznie uzasadnione, zaleca się uważną obserwację pacjenta, zwłaszcza w początkowej fazie leczenia i podczas zwiększania dawki. Objawy zespołu serotoninowego mogą obejmować zmiany stanu psychicznego, niestabilność autonomiczną, zaburzenia nerwowo-mięśniowe lub objawy dotyczące układu pokarmowego. Jeśli podejrzewa się występowanie zespołu serotoninowego, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia, w zależności od nasilenia objawów. Buprenorfina ma znacznie mniejszy potencjał uzależniający niż opioidy będące czystymi agonistami.
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Specjalne środki ostrozności
Podczas badań klinicznych u zdrowych ochotników i u pacjentów otrzymujących buprenorfinę nie obserwowano reakcji z odstawienia. Jednak po długotrwałym stosowaniu buprenorfiny nie można wykluczyć możliwości wystąpienia reakcji z odstawienia, podobnych do występujących po odstawieniu innych opioidów (patrz punkt 4.8). Do objawów tych należą: pobudzenie, niepokój, nerwowość, bezsenność, nadmierna aktywność ruchowa, drżenie i zaburzenia żołądkowo-jelitowe. U pacjentów nadużywających opioidów zamiana na buprenorfinę może zapobiegać reakcjom z odstawienia. Ponieważ odnotowano przypadki nadużywania buprenorfiny, dlatego należy zachować szczególną ostrożność przy przepisywaniu produktu leczniczego pacjentom z podejrzeniem uzależnienia od leków. Buprenorfina metabolizowana jest w wątrobie. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby możliwa jest zmiana siły i czasu działania buprenorfiny. Pacjentów tych należy dokładnie obserwować podczas stosowania buprenorfiny.
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Specjalne środki ostrozności
Pacjenci z gorączką i (lub) narażeni na zewnętrzne źródła ciepła. Gorączka i wysoka temperatura otoczenia mogą zwiększać przenikanie produktu przez skórę, co teoretycznie może spowodować zwiększenie stężenia buprenorfiny w surowicy podczas jej stosowania. Dlatego podczas leczenia buprenorfiną pacjentów gorączkujących lub o temperaturze skóry zwiększonej z innych powodów należy brać pod uwagę możliwość nasilenia działania opioidu. Systemu transdermalnego nie należy narażać na działanie wysokiej temperatury (np. sauna, promieniowanie podczerwone). Należy poinformować sportowców, że buprenorfina może dawać dodatnią reakcję w kontrolnych badaniach antydopingowych. Stosowanie produktu Norvipren jako środka dopingującego może stanowić zagrożenie dla zdrowia.
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Podczas stosowania inhibitorów MAO w ciągu 14 dni poprzedzających podanie opioidu – petydyny, obserwowano zagrażające życiu interakcje wpływające na ośrodkowy układ nerwowy oraz czynność oddechową i sercowo-naczyniową. Nie można wykluczyć takich samych interakcji między inhibitorami MAO i buprenorfiną (patrz punkt 4.3). Buprenorfinę należy stosować ostrożnie w przypadku jednoczesnego podawania serotoninergicznych produktów leczniczych, takich jak selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, ponieważ zwiększają one ryzyko zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.4).
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Interakcje
Podczas jednoczesnego stosowania buprenorfiny z innymi opioidami, lekami znieczulającymi, nasennymi, uspokajającymi (patrz niżej), przeciwdepresyjnymi, neuroleptykami i, ogólnie, wszystkimi produktami leczniczymi o działaniu hamującym czynność oddechową i ośrodkowy układ nerwowy, nasilone mogą być objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego. Dotyczy to również działania alkoholu. Produkty lecznicze o działaniu sedatywnym, takie jak benzodiazepiny lub pokrewne produkty lecznicze: Jednoczesne stosowanie opioidów i produktów leczniczych o działaniu sedatywnym, takich jak benzodiazepiny lub substancje pokrewne zwiększa ryzyko sedacji, zahamowania czynności oddechowej, śpiączki i zgonu na skutek addycyjnego działania hamującego na OUN. Należy ograniczyć dawkę oraz czas trwania leczenia skojarzonego (patrz punkt 4.4). Jednoczesne stosowanie z inhibitorami lub induktorami izoenzymu CYP3A4 może wzmacniać (inhibitory) lub osłabiać (induktory) działanie buprenorfiny.
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak wystarczających danych dotyczących stosowania buprenorfiny u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały toksyczne działanie na rozrodczość (patrz punkt 5.3). Potencjalne ryzyko dla ludzi jest nieznane. Duże dawki buprenorfiny stosowane pod koniec ciąży mogą powodować depresję oddechową u noworodka, nawet jeśli były stosowane przez krótki czas. Długotrwałe stosowanie buprenorfiny w ostatnim trymestrze ciąży może powodować zespół z odstawienia u noworodka. Z tego względu buprenorfiny nie należy stosować w czasie ciąży. Karmienie piersi? Buprenorfina przenika do mleka kobiecego. Badania na szczurach wykazały, że buprenorfina może zahamować laktację. Buprenorfiny nie należy stosować w okresie karmienia piersią. Płodność Wpływ buprenorfiny na płodność u ludzi nie jest znany. W badaniach na zwierzętach buprenorfina nie wpływała na płodność (patrz punkt 5.3).
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Buprenorfina wywiera znaczący wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Nawet stosowana zgodnie z zaleceniami może zaburzać reakcje pacjenta w stopniu osłabiającym jego zdolność bezpiecznego uczestniczenia w ruchu ulicznym oraz zdolność obsługiwania maszyn. Dotyczy to zwłaszcza początku leczenia, zmian dawk i i stosowania razem z innymi substancjami działającymi ośrodkowo, w tym z alkoholem, lekami uspokajającymi i nasennymi. Pacjenci, u których występują zawroty głowy, senność, niewyraźne lub podwójne widzenie, nie powinni prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn podczas stosowania buprenorfiny i przez co najmniej 24 godziny po zdjęciu plastra. Ograniczenia te nie muszą dotyczyć pacjentów, którzy stosują produkt leczniczy w stałej dawce i u których nie występują wymienione objawy.
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Poniższe działania niepożądane obserwowano podczas badań klinicznych i w okresie po wprowadzeniu buprenorfiny w systemach transdermalnych do obrotu. Częstości określono następująco: bardzo często (≥1/10) często (≥1/100 do <1/10) niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) rzadko (≥1/10000 do <1/1000) bardzo rzadko (<1/10000) częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Najczęściej zgłaszanymi układowymi działaniami niepożądanymi były nudności i wymioty. Najczęściej zgłaszanymi miejscowymi działaniami niepożądanymi były rumień i świąd. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Klasyfikacja układów i narządów: Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Bardzo rzadko Częstość nieznana Najczęściej zgłaszanymi układowymi działaniami niepożądanymi były nudności i wymioty. Najczęściej zgłaszanymi miejscowymi działaniami niepożądanymi były rumień i świąd.
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Działania niepożądane
W niektórych przypadkach występowały opóźnione reakcje alergiczne z widocznymi objawami zapalenia. Należy wówczas przerwać stosowanie buprenorfiny. Stosowanie buprenorfiny wiąże się z małym ryzykiem uzależnienia. Wystąpienie objawów odstawienia po przerwaniu stosowania jest mało prawdopodobne. Przyczyną jest bardzo powolna dysocjacja buprenorfiny z receptora opioidowego i stopniowe zmniejszanie się jej stężenia w surowicy (zwykle po ponad 30 godzinach od usunięcia ostatniego plastra). Jednak po długotrwałym stosowaniu produktu nie można całkowicie wykluczyć możliwości wystąpienia objawów odstawienia podobnych do tych, które występują po odstawieniu opioidów. Do objawów tych należą: pobudzenie, uczucie lęku, nerwowość, bezsenność, nadmierna ruchliwość, drżenie i zaburzenia żołądka i jelit. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Działania niepożądane
Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można również zgłaszać podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Buprenorfina ma szeroki margines bezpieczeństwa. Wystąpienie dużego czy toksycznego stężenia buprenorfiny w surowicy nie jest prawdopodobne ze względu na kontrolowane uwalnianie małej ilości substancji do krwi. Maksymalne stężenie buprenorfiny w surowicy po zastosowaniu leku o mocy 70 mikrogramów/godzinę jest 6 razy mniejsze niż po podaniu dożylnej dawki terapeutycznej 0,3 mg. Objawy Zasadniczo po przedawkowaniu buprenorfiny należy spodziewać się objawów podobnych do występujących po innych ośrodkowo działających lekach przeciwbólowych (opioidach). Są to: zahamowanie czynności ośrodka oddechowego nadmierne uspokojenie senność nudności wymioty zapaść krążeniowa zwężenie źrenic Leczenie Stosuje się ogólnie przyjęte metody. Należy zapewnić drożność dróg oddechowych (ryzyko aspiracji!). Należy podtrzymywać oddech i czynność układu krążenia, zależnie od objawów.
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Przedawkowanie
Wpływ naloksonu na zahamowanie ośrodka oddechowego spowodowane przez działanie buprenorfiny jest ograniczony. Konieczne jest zastosowanie dużych dawek, podawanych w postaci powtarzalnego bolusa lub w infuzji (np. podawanie na początku 1-2 mg w bolusie dożylnym). Po uzyskaniu odpowiedniego działania antagonistycznego zaleca się dalsze podawanie naloksonu w infuzji, w celu uzyskania jego stałego stężenia w osoczu. Dlatego też należy zapewnić właściwą wentylację.
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwbólowe, opioidy, pochodne orypawiny Kod ATC: N02AE01 Mechanizm działania Buprenorfina jest silnym opioidem o działaniu agonistycznym na receptor mu i antagonistycznym na receptor opioidowy kappa. Buprenorfina wykazuje zasadniczo cechy charakterystyczne dla morfiny, lecz ma swoje szczególne właściwości farmakologiczne i kliniczne. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Ponadto liczne czynniki, takie jak wskazania, kliniczne zastosowanie, sposób stosowania i zmienność międzyosobnicza, mają wpływ na działanie przeciwbólowe i powinny być uwzględnione przy porównywaniu leków przeciwbólowych. W codziennej praktyce klinicznej różne opioidy klasyfikowane są według siły działania przeciwbólowego, chociaż jest to rodzaj uproszczenia.
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Właściwości farmakodynamiczne
Względna moc buprenorfiny w różnych formach podania i w różnych sytuacjach klinicznych opisano w literaturze następująco: Morfina po.: BUP im., jak 1:67-150 (dawka pojedyncza; ostry ból) Morfina po.: BUP sl., jak 1:60-100 (dawka pojedyncza, ostry ból; dawka wielokrotna, ból przewlekły, ból nowotworowy) Morfina po.: BUP TTS, jak 1:75-115 (dawka wielokrotna, ból przewlekły) Skróty: po. – doustnie im. – domięśniowo sl. – podjęzykowo TTS – system transdermalny BUP – buprenorfina Działania niepożądane są podobne do występujących po zastosowaniu innych silnych opioidowych leków przeciwbólowych. Wydaje się, że buprenorfina ma słabsze właściwości uzależniające niż morfina.
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Ogólna charakterystyka substancji czynnej: Buprenorfina wiąże się z białkami osocza w około 96%. Buprenorfina metabolizowana jest w wątrobie do N-dealkilobuprenorfiny (norbuprenorfiny) i do metabolitów sprzężonych z kwasem glukuronowym. 2/3 substancji czynnej wydalane są w postaci niezmienionej w kale, a 1/3 w moczu w postaci glukuronidów niezmienionej lub dealkilowanej buprenorfiny. Istnieją dowody, że buprenorfina podlega krążeniu jelitowo-wątrobowemu. Badania na ciężarnych i nieciężarnych samicach szczura wykazały przenikanie buprenorfiny przez barierę krew – mózg i łożyskową. Stężenia buprenorfiny w tkance mózgowej (zawierającej tylko niezmienioną substancję) po podaniu pozajelitowym były 2 do 3 razy większe niż po podaniu doustnym. Po podaniu domięśniowym lub doustnym buprenorfina gromadziła się w świetle przewodu pokarmowego płodu, prawdopodobnie wskutek wydzielania z żółcią, gdyż krążenie jelitowo-wątrobowe nie było jeszcze w pełni rozwinięte.
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Właściwości farmakokinetyczne
Charakterystyka buprenorfiny w systemach transdermalnych u zdrowych ochotników Po zastosowaniu systemu transdermalnego buprenorfina jest wchłaniana przez skórę. Ciągłe przenikanie leku do krążenia następuje przez kontrolowane uwalnianie z układu adhezyjnej matrycy zbudowanej z polimerów. Po pierwszym zastosowaniu systemu transdermalnego stężenie buprenorfiny w osoczu zwiększa się stopniowo, osiągając po 12-24 godzinach minimalne stężenie skuteczne 100 pg/ml. W badaniach z zastosowaniem buprenorfiny w systemach transdermalnych o mocy 35 mikrogramów/godzinę u zdrowych ochotników ustalono, że średnie wartości Cmax wynoszą od 200 do 300 pg/ml, a tmax 60-80 godzin. W jednym krzyżowym badaniu z udziałem ochotników zastosowano buprenorfinę w systemach transdermalnych o mocy 35 i 70 mikrogramów/godzinę. Badanie wykazało proporcjonalność dawek dla różnych mocy.
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Właściwości farmakokinetyczne
Po usunięciu systemu transdermalnego stężenie buprenorfiny w surowicy zmniejsza się w sposób ciągły, a okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi około 30 godzin (od 22 do 36). Ze względu na utrzymujące się wchłanianie buprenorfiny ze skóry po usunięciu plastra, eliminacja jest wolniejsza niż po podaniu dożylnym.
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Standardowe badania toksykologiczne nie wykazały żadnego szczególnego ryzyka dla ludzi. W badaniach na szczurach z zastosowaniem dawki wielokrotnej buprenorfina powodowała zmniejszenie przyrostu masy ciała. W badaniach płodności i zdolności reprodukcyjnej u szczurów nie obserwowano szkodliwego działania. Badania na szczurach i królikach wykazały toksyczne działanie na płód i zwiększoną liczbę poimplantacyjnych strat zarodków, jednak tylko w dawkach toksycznych dla matki. Badania, w których buprenorfinę podawano ciężarnym lub karmiącym samicom szczura, wykazały zmniejszenie wewnątrzmacicznego wzrostu płodów, opóźnienie rozwoju niektórych funkcji neurologicznych i dużą śmiertelność około- i pourodzeniową noworodków. Wykazano, że powikłania porodu oraz zaburzenia laktacji przyczyniły się do powyższych zaburzeń. Nie stwierdzono działania toksycznego ani teratogennego na płód u szczurów i królików.
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania in vitro i in vivo działania mutagennego buprenorfiny nie wykazały żadnych skutków klinicznych związanych z jej stosowaniem. Długotrwałe badania na szczurach i myszach nie dowiodły żadnego działania rakotwórczego, które miałoby znaczenie dla ludzi. Dostępne dane toksykologiczne nie wykazują właściwości uczulających substancji pomocniczych systemu transdermalnego.
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Matryca adhezyjna (zawierająca buprenorfina): powidon K90, kwas lewulinowy, oleilowy oleinian, kopolimer 2-etyloheksylu akrylanu, butylu akrylanu, kwasu akrylowego i winylu octanu (75:15:5:5) Matryca adhezyjna (bez buprenorfiny): kopolimer 2-etyloheksylu akrylanu, winylu octanu, 2-heksyluetylu akrylanu i glicydylu metakrylanu (68:27:5:0,15) Folia separująca umieszczona między matrycami adhezyjnymi z i bez buprenorfiny: folia z poli(tereftalanu etylenu) Zewnętrzna warstwa pokrywająca: poliester Osłonka usuwalna (pokrywająca powierzchnię matrycy adhezyjnej zawierającej buprenorfinę): silikonowana folia z poli(tereftalanu etylenu). Niebieski tusz do nadruku. 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 2 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania.
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Dane farmaceutyczne
6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Saszetka papier/PET/PE/Aluminium/Surlyn (kopolimer kwasu poliakrylowego z etylenem), zabezpieczona przed dostępem dzieci. Jedna saszetka zawiera jeden system transdermalny, plaster. Wielkość opakowań: Opakowania zawierające 3, 4, 5, 6, 8, 10, 12, 16, 18, 20 lub 24 pakowanych pojedynczo systemów transdermalnych, plastrów. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Zużyty system transdermalny należy złożyć na pół, warstwą przylepną do wewnątrz, włożyć do oryginalnej saszetki i usunąć w bezpieczny sposób lub, jeśli to możliwe, odnieść do apteki w celu utylizacji. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami lub zwrócić do apteki.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Suboxone 2 mg/0,5 mg tabletki podjęzykowe Suboxone 8 mg/2 mg tabletki podjęzykowe Suboxone 16 mg/4 mg tabletki podjęzykowe 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Suboxone 2 mg/0,5 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa zawiera 2 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 0,5 mg naloksonu (w postaci chlorowodorku dwuwodnego). Substancje pomocnicze o znanym działaniu: Każda tabletka podjęzykowa zawiera 42 mg laktozy (jednowodnej). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. Suboxone 8 mg/2 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa zawiera 8 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 2 mg naloksonu (w postaci chlorowodorku dwuwodnego). Substancje pomocnicze o znanym działaniu: Każda tabletka podjęzykowa zawiera 168 mg laktozy (jednowodnej). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Suboxone 16 mg/4 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa zawiera 16 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 4 mg naloksonu (w postaci chlorowodorku dwuwodnego). Substancje pomocnicze o znanym działaniu: Każda tabletka podjęzykowa zawiera 156,64 mg laktozy (jednowodnej). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka podjęzykowa Suboxone 2 mg/0,5 mg tabletki podjęzykowe Białe, sześciokątne, obustronnie wypukłe tabletki o wielkości 6,5 mm z wytłoczonym napisem „N2” po jednej stronie. Suboxone 8 mg/2 mg tabletki podjęzykowe Białe, sześciokątne, obustronnie wypukłe tabletki o wielkości 11 mm z wytłoczonym napisem „N8” po jednej stronie. Suboxone 16 mg/4 mg tabletki podjęzykowe Białe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki o wielkości 10,5 mm z wytłoczonym napisem „N16” po jednej stronie.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie substytucyjne uzależnienia od narkotyków opioidowych, w ramach leczenia medycznego, społecznego i psychologicznego. Celem dodania naloksonu jest zniechęcenie do używania produktu leczniczego dożylnie, niezgodnie z zaleceniami. Produkt leczniczy Suboxone jest wskazany do stosowania u dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 15 lat, którzy wyrazili zgodę na leczenie uzależnienia.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie musi się odbywać pod kontrolą lekarza mającego doświadczenie w leczeniu zależności/uzależnienia od opioidów. Środki ostrożności wymagane przed wprowadzeniem leczenia Przed rozpoczęciem leczenia należy rozważyć rodzaj zależności opioidowej (tzn. opioid długo lub krótko działający), czas od ostatniego użycia opioidu i stopień uzależnienia od opioidu. Aby uniknąć wywołania zespołu abstynencyjnego, podawanie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu lub buprenorfiny należy rozpoczynać wyłącznie w obecności obiektywnych, wyraźnych objawów zespołu abstynencyjnego (potwierdzonych np. wynikiem oceny w skali klinicznej objawów związanych z odstawieniem opioidów [ang. Clinical Opioid Withdrawal Scale , COWS] wskazującym na łagodne lub umiarkowane objawy abstynencyjne).
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Dawkowanie
o – U pacjentów uzależnionych od heroiny lub krótko działających opioidów pierwszą dawkę skojarzenia buprenorfiny i naloksonu trzeba przyjąć po pojawieniu się objawów abstynencyjnych, ale nie wcześniej niż 6 godzin po ostatnim przyjęciu przez pacjenta opioidów. o – U pacjentów przyjmujących metadon przed rozpoczęciem leczenia skojarzeniem buprenorfiny i naloksonu dawkę metadonu należy zmniejszyć do maksymalnie 30 mg/dobę. Rozpoczynając stosowanie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu, należy wziąć pod uwagę długi okres półtrwania metadonu. Pierwszą dawkę skojarzenia buprenorfiny i naloksonu należy przyjąć dopiero po pojawieniu się objawów abstynencyjnych, ale nie wcześniej niż 24 godziny po ostatnim przyjęciu przez pacjenta metadonu. Buprenorfina może wywołać objawy abstynencyjne u pacjentów uzależnionych od metadonu.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Dawkowanie
Dawkowanie Leczenie początkowe (wprowadzenie leku) Zalecana dawka początkowa u dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 15 lat to 4 mg/1 mg i można ją powtórzyć do maksymalnej dawki 12 mg/3 mg w pierwszym dniu leczenia, aby zminimalizować niepożądane objawy abstynencyjne i utrzymać pacjenta przy leczeniu. Na początku leczenia zalecany jest codzienny nadzór nad dawkowaniem, aby upewnić się, że dawka jest we właściwy sposób umieszczana podjęzykowo. Pozwala to też na obserwację reakcji pacjenta na leczenie, co stanowi wskazówkę dla doboru skutecznej dawki, opartej na efekcie klinicznym. Stabilizacja dawki i leczenie podtrzymujące Po pierwszym dniu wprowadzania leczenia konieczne jest szybkie ustabilizowanie odpowiedniej dawki podtrzymującej przez jej dostosowywanie aż do osiągnięcia dawki, która utrzymuje pacjenta przy leczeniu i hamuje objawy opioidowego zespołu abstynencyjnego. Powinna być ona ustalana na podstawie powtarzanej oceny stanu klinicznego i psychicznego pacjenta.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Dawkowanie
Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 24 mg buprenorfiny. Podczas leczenia podtrzymującego może być konieczne okresowe stabilizowanie dawki podtrzymującej na nowym poziomie w odpowiedzi na zmieniające się potrzeby pacjenta. Dawkowanie rzadziej niż raz na dobę Po osiągnięciu zadowalającej stabilizacji częstość dawkowania produktu leczniczego Suboxone można zmniejszyć, podając co drugi dzień dwukrotność indywidualnie dobranej dawki dobowej. Na przykład pacjentowi, u którego ustabilizowano dawkę dobową na poziomie 8 mg/2 mg, można podawać dawkę 16 mg/4 mg co drugi dzień, a między tymi dniami stosować dzień bez dawkowania. U niektórych pacjentów, po osiągnięciu zadowalającej stabilizacji, częstość dawkowania produktu leczniczego Suboxone można zmniejszyć do 3 razy w tygodniu (np. w poniedziałek, środę i piątek).
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Dawkowanie
Dawka w poniedziałek i środę powinna być dwa razy większa od indywidualnie dobranej dawki dobowej, a dawka w piątek powinna być trzy razy większa od indywidualnie dobranej dawki dobowej, bez dawkowania w pozostałe dni tygodnia. Jednak dawka podana w ciągu jednego dnia nie powinna przekroczyć 24 mg. Schemat ten może okazać się nieodpowiedni dla pacjentów wymagających dobranej dawki dobowej większej niż 8 mg/dobę. Zmniejszenie dawkowania i zakończenie leczenia Po osiągnięciu zadowalającej stabilizacji, jeśli pacjent wyrazi zgodę, dawkę można stopniowo zmniejszać do mniejszej dawki podtrzymującej. W niektórych przypadkach, gdy leczenie daje korzystne wyniki, można je przerwać. Dostępność tabletki podjęzykowej w dawkach 2 mg/0,5 mg i 8 mg/2 mg umożliwia stopniowe zmniejszanie dawki. U pacjentów, którzy mogą wymagać mniejszej dawki buprenorfiny, można stosować tabletki podjęzykowe z buprenorfiną o mocy 0,4 mg.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Dawkowanie
Pacjentów należy monitorować po zakończeniu leczenia z powodu ryzyka nawrotu uzależnienia. Zmiana buprenorfiny na skojarzenie buprenorfiny i naloksonu lub odwrotnie W przypadku podania podjęzykowego skojarzenie buprenorfiny i naloksonu oraz buprenorfina mają podobne działanie kliniczne i są zamienne. Zanim jednak zmieni się skojarzenie buprenorfiny i naloksonu na buprenorfinę lub odwrotnie, lekarz przepisujący produkt leczniczy i pacjent powinni wyrazić zgodę na tę zmianę, a pacjenta należy obserwować na wypadek, gdyby zaistniała potrzeba dostosowania dawki. Zmiana tabletek podjęzykowych na lamelkę podjęzykową lub odwrotnie (w stosownych wypadkach) U pacjentów, u których zmienia się tabletki podjęzykowe Suboxone na lamelkę Suboxone lub odwrotnie, leczenie należy rozpoczynać od tej samej dawki, którą stosowano w przypadku poprzednio podawanego produktu leczniczego. Po zmianie jednego produktu leczniczego na drugi może być jednak wymagane dostosowanie dawki.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Dawkowanie
Z uwagi na możliwie większą względną dostępność biologiczną lamelki Suboxone w porównaniu z tabletkami podjęzykowymi Suboxone pacjentów zmieniających leczenie z tabletek podjęzykowych na lamelkę należy monitorować w celu wykrycia objawów przedawkowania. Takie przypadki zmiany leczenia z lamelki na tabletki podjęzykowe należy monitorować w celu wykrycia objawów zespołu abstynencyjnego i innych objawów otrzymywania niewystarczającej dawki. W badaniach klinicznych nie uzyskano spójnych wyników oceny podobieństwa farmakokinetyki lamelki Suboxone względem tabletek podjęzykowych Suboxone o odpowiedniej mocy, a także względem skojarzeń (patrz punkt 5.2). W przypadku zmiany lamelki Suboxone na tabletki podjęzykowe Suboxone lub odwrotnie pacjenta należy obserwować na wypadek, gdyby zaistniała potrzeba dostosowania dawki. Nie zaleca się kojarzenia różnych postaci ani naprzemiennego stosowania lamelek i tabletek podjęzykowych.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Dawkowanie
Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności skojarzenia buprenorfiny i naloksonu u pacjentów w podeszłym wieku (powyżej 65 lat). Nie można przedstawić zaleceń dotyczących dawkowania. Zaburzenia czynności wątroby Farmakokinetyka skojarzenia buprenorfiny i naloksonu może być zmieniona u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, dlatego zaleca się stosowanie mniejszych dawek początkowych i staranne dobieranie dawki u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby. Nie zaleca się stosowania skojarzenia buprenorfiny i naloksonu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.3 i 5.2). Zaburzenia czynności nerek U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczna modyfikacja dawki skojarzenia buprenorfiny i naloksonu.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Dawkowanie
Zaleca się zachowanie ostrożności podczas podawania produktu leczniczego pacjentom z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) (patrz punkty 4.4 i 5.2). Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności skojarzenia buprenorfiny i naloksonu u dzieci w wieku poniżej 15 lat. Dane nie są dostępne. Sposób podawania Lekarze muszą ostrzec pacjentów, że podanie podjęzykowe jest jedyną skuteczną i bezpieczną drogą podawania tego produktu leczniczego (patrz punkt 4.4). Tabletkę należy umieścić pod językiem i pozostawić aż do całkowitego rozpuszczenia. Pacjenci nie powinni przełykać ani spożywać jedzenia ani picia, dopóki tabletka się całkowicie nie rozpuści . W celu uzyskania pożądanej dawki można łączyć kilka tabletek produktu leczniczego Suboxone o różnej mocy, które można przyjąć jednocześnie lub w dwóch porcjach; drugą porcję należy przyjąć bezpośrednio po rozpuszczeniu pierwszej porcji.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ciężka niewydolność oddechowa. Ciężkie zaburzenia czynności wątroby. Ostra choroba alkoholowa lub delirium tremens. Jednoczesne stosowanie antagonistów receptorów opioidowych (naltrekson, nalmefen) w leczeniu uzależnienia od alkoholu lub opioidów.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Niewłaściwe stosowanie, nadużywanie i stosowanie niezgodne z przeznaczeniem Buprenorfina może być niewłaściwie stosowana lub nadużywana podobnie jak inne opioidy, legalne lub nielegalne. Zagrożenia związane z niewłaściwym stosowaniem i nadużywaniem obejmują między innymi przedawkowanie, rozprzestrzenianie się krwiopochodnych lub miejscowych i ogólnoustrojowych zakażeń wirusowych, zahamowanie czynności oddechowej i uszkodzenie wątroby. Niewłaściwe stosowanie buprenorfiny przez osoby inne niż pacjent, któremu ją przepisano, stwarza ryzyko wystąpienia uzależnienia u nowych osób stosujących buprenorfinę jako podstawowy narkotyk. Może do tego dojść, jeżeli produkt leczniczy jest dystrybuowany w celu nielegalnego użycia bezpośrednio przez pacjenta lub jeżeli nie jest odpowiednio zabezpieczony przed kradzieżą.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Specjalne środki ostrozności
Nieoptymalne leczenie z zastosowaniem skojarzenia buprenorfiny i naloksonu może powodować niewłaściwe realizowanie zaleceń dotyczących przyjmowania produktu leczniczego przez pacjenta, prowadząc do przedawkowania lub przerwania leczenia. Pacjent otrzymujący niewystarczającą dawkę skojarzenia buprenorfiny i naloksonu może reagować na niekontrolowane objawy zespołu abstynencyjnego, przyjmując na własną rękę opioidy, alkohol lub innego rodzaju substancje o działaniu uspokajającym bądź nasennym, takie jak benzodiazepiny. W celu zminimalizowania ryzyka niewłaściwego stosowania, nadużywania i stosowania niezgodnego z przeznaczeniem należy podejmować odpowiednie środki ostrożności przy przepisywaniu i wydawaniu buprenorfiny, takie jak unikanie przepisywania większej liczby dawek w początkowym okresie leczenia, a także przyjmowanie pacjentów na wizyty kontrolne połączone z monitorowaniem klinicznym dostosowanym do potrzeb pacjenta.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Specjalne środki ostrozności
Połączenie buprenorfiny z naloksonem w produkcie leczniczym Suboxone ma na celu zniechęcenie do niewłaściwego stosowania i nadużywania buprenorfiny. Przewiduje się, że niewłaściwe stosowanie dożylnie lub donosowo produktu leczniczego Suboxone jest mniej prawdopodobne niż samej buprenorfiny, gdyż nalokson zawarty w tym produkcie leczniczym może prowadzić do wystąpienia objawów abstynencyjnych u osób uzależnionych od heroiny, metadonu lub innych agonistów receptorów opioidowych. Zaburzenia oddychania związane ze snem Opioidy mogą powodować zaburzenia oddychania związane ze snem, w tym centralny bezdech senny (CBS) i hipoksemię związaną ze snem. Stosowanie opioidów zwiększa ryzyko wystąpienia CBS w sposób zależny od dawki. U pacjentów, u których występuje CBS, należy rozważyć zmniejszenie całkowitej dawki opioidów.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Specjalne środki ostrozności
Zahamowanie czynności oddechowej Odnotowano szereg przypadków zgonu z powodu zahamowania czynności oddechowej, zwłaszcza gdy buprenorfinę stosowano w połączeniu z benzodiazepinami (patrz punkt 4.5) lub gdy stosowano ją niezgodnie z zaleceniami. Odnotowano również przypadki zgonu związane z jednoczesnym podawaniem buprenorfiny i innych środków tłumiących, takich jak alkohol lub inne opioidy. Jeśli buprenorfina jest podawana nieuzależnionym od opioidów osobom o niskiej tolerancji na działanie opioidów, może dojść do potencjalnie śmiertelnego w skutkach zahamowania czynności oddechowej. Produkt leczniczy należy stosować ostrożnie u pacjentów z astmą lub niewydolnością oddechową (np. przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, sercem płucnym, zmniejszoną rezerwą oddechową, niedotlenieniem, hiperkapnią, wcześniejszym zahamowaniem czynności oddechowej lub kifoskoliozą [skrzywieniem kręgosłupa mogącym prowadzić do duszności]).
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Specjalne środki ostrozności
Skojarzenie buprenorfiny i naloksonu może powodować ciężkie, potencjalnie śmiertelne w skutkach zahamowanie czynności oddechowej u dzieci i osób nieuzależnionych, które przypadkowo lub celowo spożyją ten produkt. Należy ostrzec pacjentów, by przechowywali blister w bezpiecznym miejscu niedostępnym dla dzieci i innych domowników, nigdy nie otwierali go z wyprzedzeniem i nie przyjmowali tego produktu leczniczego w obecności dzieci. W razie przypadkowego spożycie lub podejrzewania spożycia należy natychmiast skontaktować się z pogotowiem ratunkowym. Zahamowanie czynności ośrodkowego układu nerwowego Skojarzenie buprenorfiny i naloksonu może powodować senność, zwłaszcza gdy jest przyjmowane razem z alkoholem lub lekami tłumiącymi ośrodkowy układ nerwowy (OUN) (takimi jak benzodiazepiny, trankwilizatory, leki uspokajające lub nasenne; patrz punkty 4.5 i 4.7).
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Specjalne środki ostrozności
Ryzyko związane z jednoczesnym stosowaniem uspokajających produktów leczniczych, takich jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze Jednoczesne stosowanie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu z uspokajającymi produktami leczniczymi, takimi jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze, może prowadzić do sedacji, zahamowania czynności oddechowej, śpiączki i zgonu. Ze względu na te zagrożenia jednoczesne przepisywanie produktu leczniczego z tymi uspokajającymi produktami leczniczymi powinno ograniczać się do pacjentów, u których nie są dostępne alternatywne opcje leczenia. Jeśli podejmie się decyzję o jednoczesnym przepisaniu skojarzenia buprenorfiny i naloksonu oraz uspokajających produktów leczniczych, należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę leków uspokajających, a czas trwania leczenia powinien być możliwie najkrótszy. Należy ściśle monitorować pacjentów w celu wykrycia objawów przedmiotowych i podmiotowych zahamowania czynności oddechowej i sedacji.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Specjalne środki ostrozności
W związku z tym zdecydowanie zaleca się informowanie pacjentów i ich opiekunów o tych objawach (patrz punkt 4.5). Zespół serotoninowy Jednoczesne podawanie leku Suboxone i innych leków serotoninergicznych, takich jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, może prowadzić do zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.5). Jeśli jednoczesne przyjmowanie innych leków serotoninergicznych jest klinicznie uzasadnione, zaleca się uważną obserwację pacjenta, zwłaszcza w początkowej fazie leczenia i podczas zwiększania dawki. Objawy zespołu serotoninowego mogą obejmować zmiany stanu psychicznego, niestabilność autonomiczną, zaburzenia nerwowo-mięśniowe lub objawy dotyczące układu pokarmowego.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Specjalne środki ostrozności
Jeśli podejrzewa się występowanie zespołu serotoninowego, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia, w zależności od nasilenia objawów. Uzależnienie Buprenorfina jest częściowym agonistą receptora opioidowego µ (mi) i jej przewlekłe podawanie prowadzi do uzależnienia typu opioidowego. Badania na zwierzętach, jak i doświadczenie kliniczne wskazują, że buprenorfina może wywoływać uzależnienie, ale słabsze niż pełny agonista, np. morfina. Nagłe przerwanie leczenia nie jest zalecane, może bowiem prowadzić do wystąpienia opóźnionego zespołu abstynencyjnego. Zapalenie wątroby i zaburzenia czynności wątroby U osób uzależnionych od opioidów odnotowano przypadki ostrego uszkodzenia wątroby, zarówno w badaniach klinicznych, jak i w raportach o działaniach niepożądanych po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Specjalne środki ostrozności
Zakres nieprawidłowości obejmuje przemijające, bezobjawowe zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych, przypadki niewydolności wątroby, martwicy wątroby, zespołu wątrobowo-nerkowego, encefalopatii wątrobowej i zgon. W wielu przypadkach czynnikiem wywołującym lub przyczyniającym się mogły być wcześniej istniejące defekty mitochondrialne (wada genetyczna, zaburzenia aktywności enzymów wątrobowych, zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu B lub C, nadużywanie alkoholu, anoreksja, równoczesne stosowanie innego, potencjalnie hepatotoksycznego produktu leczniczego) i dalsze stosowanie narkotyków dożylnych. Te podstawowe czynniki muszą być brane pod uwagę przed zaleceniem skojarzenia buprenorfiny i naloksonu oraz w czasie leczenia. W razie podejrzewania zaburzenia czynności wątroby konieczna jest dalsza ocena biologiczna i etiologiczna.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Specjalne środki ostrozności
Zależnie od wyników można ostrożnie zaprzestać podawania produktu leczniczego, aby zapobiec objawom abstynencyjnym i powrotowi do nielegalnego stosowania narkotyków. Jeżeli leczenie jest kontynuowane, należy ściśle monitorować czynność wątroby. Występowanie opioidowego zespołu abstynencyjnego Rozpoczynając leczenie skojarzeniem buprenorfiny i naloksonu, lekarz musi pamiętać o częściowym agonizmie buprenorfiny i możliwości wywołania przez nią objawów abstynencyjnych u pacjentów uzależnionych od opioidów, zwłaszcza gdy jest podawana wcześniej niż 6 godzin po ostatniej dawce heroiny lub innego krótko działającego opioidu bądź wcześniej niż 24 godziny po ostatniej dawce metadonu. Z uwagi na odnotowane objawy zespołu abstynencyjnego w okresie zastępowania buprenorfiny lub metadonu skojarzeniem buprenorfiny i naloksonu pacjentów należy dokładnie monitorować.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Specjalne środki ostrozności
Aby uniknąć wywołania zespołu abstynencyjnego, podawanie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu należy rozpocząć, gdy obiektywne objawy zespołu abstynencyjnego są wyraźne (patrz punkt 4.2). Objawy abstynencyjne mogą też być związane z nieoptymalnym dawkowaniem. Zaburzenia czynności wątroby Wpływ zaburzeń czynności wątroby na farmakokinetykę buprenorfiny i naloksonu oceniano w badaniu po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu. Zarówno buprenorfina, jak i nalokson są intensywnie metabolizowane w wątrobie i wykryto wyższe stężenia w osoczu obu związków u pacjentów z umiarkowanym i ciężkim zaburzeniem czynności wątroby w porównaniu z osobami zdrowymi. Pacjentów należy monitorować w celu wykrycia objawów opioidowego zespołu abstynencyjnego, toksyczności lub przedawkowania spowodowanego zwiększeniem stężenia naloksonu i (lub) buprenorfiny. Przed rozpoczęciem leczenia zaleca się wykonanie testów określających czynność wątroby i badania w kierunku wirusowego zapalenia wątroby.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Specjalne środki ostrozności
Pacjenci z dodatnim wynikiem badania w kierunku wirusowego zapalenia wątroby, otrzymujący równocześnie inne produkty lecznicze (patrz punkt 4.5) i (lub) mający zaburzenia czynności wątroby są narażeni na większe ryzyko uszkodzenia wątroby. Zaleca się regularne monitorowanie czynności wątroby (patrz punkt 4.4). Skojarzenie buprenorfiny i naloksonu należy stosować ostrożnie u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.3 i 5.2). U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby stosowanie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu jest przeciwwskazane. Zaburzenia czynności nerek Wydalanie produktu z moczem może być wydłużone, ponieważ 30% podawanej dawki jest usuwane drogą nerkową. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dochodzi do kumulacji metabolitów buprenorfiny. Zaleca się zachowanie ostrożności podczas podawania leku pacjentom z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) (patrz punkty 4.2 i 5.2).
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Specjalne środki ostrozności
Inhibitory CYP3A4 Produkty lecznicze hamujące enzym CYP3A4 mogą powodować zwiększenie stężenia buprenorfiny. Konieczne może być zmniejszenie dawki skojarzenia buprenorfiny i naloksonu. W przypadku pacjentów już leczonych inhibitorami CYP3A4 należy starannie dobierać dawkę skojarzenia buprenorfiny i naloksonu, gdyż skuteczna może się u nich okazać mniejsza dawka (patrz punkt 4.5). Efekty klasowe U pacjentów ambulatoryjnych opioidy mogą powodować niedociśnienie ortostatyczne. Podawanie opioidów może być przyczyną podwyższenia ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego, co może prowadzić do napadów padaczkowych, należy zatem zachować ostrożność, podając opioidy pacjentom z urazami głowy, uszkodzeniami wewnątrzczaszkowymi oraz w innych przypadkach, w których ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego może być podwyższone lub gdy w wywiadzie stwierdzono występowanie napadów drgawkowych.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Specjalne środki ostrozności
Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów pacjentom z niedociśnieniem, przerostem gruczołu krokowego lub zwężeniem cewki moczowej. Zwężenie źrenic spowodowane podawaniem opioidów, zmiany poziomu świadomości lub zmiany percepcji bólu jako objawy choroby mogą utrudniać ocenę stanu zdrowia pacjenta lub zaciemniać rozpoznanie albo przebieg kliniczny współwystępującej choroby. Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów pacjentom z obrzękiem śluzowatym, niedoczynnością tarczycy lub niedoczynnością kory nadnerczy (np. chorobą Addisona). Wykazano, że opioidy zwiększają ciśnienie wewnątrz przewodów żółciowych i u pacjentów z zaburzeniami dróg żółciowych powinny być stosowane ostrożnie. Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów pacjentom w podeszłym wieku i osłabionym. Biorąc pod uwagę doświadczenie wynikające ze stosowania morfiny, jednoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy (ang.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Specjalne środki ostrozności
monoamine oxidase , MAO) może spowodować nasilenie działania opioidów (patrz punkt 4.5). Substancje pomocnicze Produkt leczniczy zawiera laktozę. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”. Dzieci i młodzież Stosowanie u młodzieży (w wieku od 15 do < 18 lat) Ze względu na brak danych dotyczących młodzieży (w wieku od 15 do < 18 lat) pacjentów z tej grupy wiekowej należy uważniej monitorować w czasie leczenia.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Skojarzenia buprenorfiny i naloksonu nie należy przyjmować razem z następującymi środkami: • Napoje alkoholowe lub produkty lecznicze zawierające alkohol, ponieważ alkohol zwiększa uspokajające działanie buprenorfiny (patrz punkt 4.7). Produkt leczniczy Suboxone należy stosować ostrożnie w przypadku jednoczesnego podawania następujących produktów leczniczych: • Leki uspokajające, takie jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze. Jednoczesne stosowanie opioidów z uspokajającymi produktami leczniczymi, takimi jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze, zwiększa ryzyko sedacji, zahamowania czynności oddechowej, śpiączki i zgonu ze względu na addycyjne działanie depresyjne na OUN. Dawka i czas trwania jednoczesnego stosowania uspokajających produktów leczniczych powinny być ograniczone (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Interakcje
Należy ostrzec pacjentów, że samodzielne stosowanie nieprzepisanych przez lekarza benzodiazepin podczas leczenia tym produktem jest bardzo niebezpieczne. Jeżeli lekarz zalecił równoczesne przyjmowanie benzodiazepin z tym produktem, należy postępować ściśle według wskazań lekarza (patrz punkt 4.4).  Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Suboxone z gabapentynoidami (gabapentyną i pregabaliną) może powodować depresję oddechową, niedociśnienie, głęboką sedację, śpiączkę lub zgon (patrz punkt 4.4). • Inne środki tłumiące czynność ośrodkowego układu nerwowego, inne pochodne opioidowe (np. metadon, leki przeciwbólowe i przeciwkaszlowe), niektóre leki przeciwdepresyjne, działające uspokajająco leki z grupy antagonistów receptora H1, barbiturany, anksjolityki inne niż benzodiazepiny, neuroleptyki, klonidyna i podobne: skojarzenia te nasilają zahamowanie czynności ośrodkowego układu nerwowego.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Interakcje
Obniżony stopień uwagi może powodować, że prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn będzie niebezpieczne. • Dodatkowo może być utrudnione uzyskanie odpowiedniej analgezji podczas podawania pełnego agonisty receptorów opioidowych pacjentom otrzymujących skojarzenie buprenorfiny i naloksonu. Dlatego w przypadku stosowania pełnego agonisty istnieje możliwość przedawkowania, zwłaszcza przy próbach zahamowania działania częściowego agonisty buprenorfiny lub gdy stężenie buprenorfiny w osoczu zmniejsza się. • Serotoninergiczne produkty lecznicze, takie jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, ponieważ zwiększają one ryzyko zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.4) • Naltrekson i nalmefen są antagonistami receptorów opioidowych, które mogą blokować farmakologiczne działanie buprenorfiny.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Interakcje
Przeciwwskazane jest ich równoczesne podawanie podczas leczenia skojarzeniem buprenorfiny i naloksonu ze względu na potencjalnie niebezpieczną interakcję, która może wywołać nagłe wystąpienie długotrwałych i intensywnych objawów opioidowego zespołu abstynencyjnego (patrz punkt 4.3). • Inhibitory CYP3A4: badanie interakcji buprenorfiny z ketokonazolem (silny inhibitor CYP3A4) wykazało zwiększenie wartości parametrów C max i AUC (pole pod krzywą, ang. area under the curve ) buprenorfiny (odpowiednio o ok. 50% i 70%) oraz, w mniejszym stopniu, norbuprenorfiny. Pacjenci otrzymujący produkt leczniczy Suboxone muszą być ściśle monitorowani i mogą wymagać zmniejszenia dawki, jeżeli produkt leczniczy jest podawany z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. inhibitorami proteazy, takimi jak rytonawir, nelfinawir lub indynawir bądź azolowymi lekami przeciwgrzybicznymi, takimi jak ketokonazol lub itrakonazol, antybiotykami makrolidowymi).
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Interakcje
• Induktory CYP3A4: równoczesne stosowanie induktorów CYP3A4 i buprenorfiny może doprowadzić do zmniejszenia stężenia buprenorfiny w osoczu, co może być przyczyną nieoptymalnego leczenia uzależnienia od opioidów za pomocą buprenorfiny. Zaleca się, aby otrzymujący skojarzenie buprenorfiny i naloksonu pacjenci, którym podaje się równocześnie induktory (np. fenobarbital, karbamazepina, fenytoina, ryfampicyna), byli dokładnie monitorowani. Może być konieczne stosowne zmodyfikowanie dawki buprenorfiny lub induktora CYP3A4. • Biorąc pod uwagę doświadczenie wynikające ze stosowania morfiny, jednoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) może spowodować nasilenie działania opioidów.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania skojarzenia buprenorfiny i naloksonu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Potencjalne zagrożenie dla człowieka jest nieznane. Stosowana pod koniec ciąży buprenorfina może spowodować zahamowanie czynności oddechowej u noworodków nawet po krótkim okresie podawania. Długotrwałe podawanie buprenorfiny w ostatnim trymestrze ciąży może spowodować wystąpienie zespołu abstynencyjnego u noworodka. (np. hipertonię, drżenie u noworodków, pobudzenie u noworodków, drgawki kloniczne lub inne drgawki). Zespół ten zwykle występuje od kilku godzin do kilku dni po urodzeniu. Z powodu długiego okresu półtrwania buprenorfiny należy rozważyć kilkudniowe monitorowanie nienarodzonego dziecka pod koniec ciąży, aby zapobiec ryzyku wystąpienia u noworodków zahamowania czynności oddechowej lub zespołu abstynencyjnego.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ponadto stosowanie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu w czasie ciąży powinien przeanalizować lekarz. Skojarzenie buprenorfiny i naloksonu należy stosować w okresie ciąży wyłącznie w przypadku, gdy potencjalne korzyści przeważają nad potencjalnym ryzykiem dla płodu. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy nalokson przenika do mleka ludzkiego. Buprenorfina i jej metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Stwierdzono hamowanie laktacji przez buprenorfinę u szczurów. Dlatego podczas leczenia produktem Suboxone należy przerwać karmienie piersią. Płodność Badania na zwierzętach wykazały obniżenie płodności u samic przyjmujących duże dawki (ekspozycja ogólnoustrojowa > 2,4 razy ekspozycji u ludzi po maksymalnej zalecanej dawce 24 mg buprenorfiny, w oparciu o AUC, patrz punkt 5.3).
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Skojarzenie buprenorfiny i naloksonu wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn u pacjentów uzależnionych od opioidów. Produkt leczniczy może powodować senność, zawroty głowy lub zaburzenia procesów myślowych, szczególnie na początku leczenia i w okresie dostosowania dawki. Przyjmowanie produktu z alkoholem lub środkami tłumiącymi czynność ośrodkowego układu nerwowego może nasilić wymienione objawy (patrz punkty 4.4 i 4.5) . Pacjentów należy ostrzec przed prowadzeniem pojazdów mechanicznych lub obsługiwaniem maszyn, ponieważ skojarzenie buprenorfiny i naloksonu może niekorzystnie wpływać na ich zdolność do wykonywania tych czynności.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Najczęściej zgłaszanymi reakcjami niepożądanymi związanymi z leczeniem podczas podstawowych badań klinicznych były zaparcia i objawy zazwyczaj związane z odstawieniem narkotyku (tj. bezsenność, ból głowy, nudności, zwiększona potliwość i ból). Niektóre przypadki napadów drgawkowych, wymiotów, biegunki i podwyższonych wyników badań czynności wątroby były uznawane za ciężkie. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Tabela 1 zawiera podsumowanie działań niepożądanych, zgłaszanych w podstawowych badaniach klinicznych, w których 342 z 472 pacjentów (72,5%) zgłaszało działania niepożądane oraz działania niepożądane zgłaszane w ramach nadzoru po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu. Częstość występowania możliwych działań niepożądanych przedstawionych poniżej określono za pomocą następującej konwencji: Bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1,000 do < 1/100), częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Działania niepożądane
Tabela 1. Związane z leczeniem działania niepożądane, opisywane w badaniach klinicznych nad skojarzeniem buprenorfiny i naloksonu oraz zgłaszane po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu

CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układówi narządów Bardzo często Często Niezbyt często Częstośćnieznana
Zakażenia i zarażeniapasożytnicze Grypa, zakażenie, zapalenie gardła,nieżyt nosa Zakażenie dróg moczowych, zakażenie pochwy
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Niedokrwistość, leukocytoza, leukopenia,limfadenopatia, trombocytopenia
Zaburzenia układu immunologicznego Nadwrażliwość Wstrząs anafilaktyczny
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Zmniejszony apetyt, hiperglikemia, hiperlipidemia,hipoglikemia
Zaburzenia psychiczne Bezsenność Lęk, depresja,obniżenie libido, nerwowość, zaburzenia myślenia Niezwykłe sny, pobudzenie, apatia, depersonalizacja, uzależnienie od narkotyków, euforia,wrogość Omamy
Zaburzenia układu nerwowego Ból głowy Migrena, zawroty głowy, hipertonia, parestezja, senność Amnezja, hiperkineza, drgawki, zaburzenia mowy, drżenie Encefalopatia wątrobowa, omdlenie
Zaburzenia oka Niedowidzenie, zaburzeniałzawienia Zapaleniespojówek, zwężenie źrenicy

CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układówi narządów Bardzo często Często Niezbyt często Częstośćnieznana
Zaburzenia ucha i błędnika Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego
Zaburzenia serca Dusznica bolesna, bradykardia, zawał mięśnia sercowego,kołatanie serca, tachykardia
Zaburzenia naczyniowe Nadciśnienie, rozszerzenienaczyń Niedociśnienie Niedociśnienie ortostatyczne
Zaburzenia układu oddechowego,klatki piersiowej i śródpiersia Kaszel Astma, duszność, ziewanie Skurcz oskrzeli, zahamowanie czynności oddechowej
Zaburzenia żołądka i jelit Zaparcia Nudności Ból brzucha, biegunka, niestrawność,wzdęcia, wymioty Owrzodzenie jamy ustnej, przebarwienie języka Próchnica zębów
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Wirusowe zapalenie wątroby,ostre zapalenie wątroby, żółtaczka, martwica wątroby, zespółwątrobowo- nerkowy
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Zwiększona potliwość Świąd, wysypka, pokrzywka Trądzik, łysienie, złuszczające zapalenie skóry,suchość skóry, guzki skórne Obrzęk naczynioruchow y
Zaburzenia mięśniowo- szkieletowei tkanki łącznej Ból pleców, ból stawów, kurcze mięśni, ból mięśni Zapalenie stawów
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Nieprawidłowośc i moczu Albuminuria, trudnościz oddawaniem moczu, krwiomocz, kamica nerkowa,zatrzymanie moczu

CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układówi narządów Bardzo często Często Niezbyt często Częstośćnieznana
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Zaburzenia erekcji Brak miesiączki, zaburzenia ejakulacji, krwotok miesiączkowy,krwawienie maciczne
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Zespół abstynencyjny Astenia,ból w klatce piersiowej, dreszcze, gorączka, złesamopoczucie, ból,obrzęk obwodowy Hipotermia Noworodkowy zespół abstynencyjny
Badania diagnostyczne Nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby, zmniejszenie masy ciała Wzrost stężenia kreatyniny we krwi Zwiększenie aktywności aminotransferaz
Urazy, zatrucia i powikłania pozabiegach Uraz Udar cieplny

CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Działania niepożądane
Opis wybranych działań niepożądanych W przypadkach niewłaściwego podania produktu leczniczego drogą dożylną niektóre działania niepożądane są przypisywane raczej faktowi niewłaściwego stosowania niż wywoływania ich przez sam produkt leczniczy. Do działań tych należą reakcje miejscowe, niekiedy septyczne (ropień, zapalenie tkanki łącznej). Ponadto zgłaszano potencjalnie ciężkie ostre zapalenie wątroby i inne zakażenia, takie jak zapalenie płuc czy zapalenie wsierdzia (patrz punkt 4.4). U pacjentów ze znacznym uzależnieniem od narkotyków w początkowej fazie podawania buprenorfiny może wystąpić zespół abstynencyjny, podobny do zespołu abstynencyjnego związanego z naloksonem (patrz punkt 4.2 i 4.4). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy Zahamowanie czynności oddechowej wynikające z zahamowania czynności ośrodkowego układu nerwowego jest głównym objawem wymagającym interwencji w przypadku przedawkowania, ponieważ może ono prowadzić do zatrzymania oddechu i śmierci. Objawami przedawkowania mogą być również senność, niedowidzenie, zwężenie źrenic, niedociśnienie, nudności, wymioty i (lub) zaburzenia mowy. Postępowanie Należy zastosować ogólne środki wspomagające, w tym ścisłe monitorowanie stanu oddechowego i kardiologicznego pacjenta. Należy wdrożyć objawowe leczenie zahamowania czynności oddechowej i standardowe środki intensywnej opieki. Konieczne jest zapewnienie drożności dróg oddechowych i wspomaganej lub kontrolowanej wentylacji. Pacjenta należy przenieść w miejsce, w którym dostępne są pełne możliwości wykonania resuscytacji. Jeżeli pacjent wymiotuje, należy podjąć odpowiednie działania, aby zapobiec zachłyśnięciu się wymiocinami.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Przedawkowanie
Zaleca się zastosowanie antagonisty receptorów opioidowych (tzn. naloksonu), pomimo niewielkiego wpływu, jaki może on wywierać podczas odwracania objawów oddechowych wywołanych przez buprenorfinę w porównaniu z jego działaniem na środki będące pełnymi agonistami receptorów opioidowych. W przypadku stosowania naloksonu podczas określania długości okresu leczenia i nadzoru medycznego potrzebnego do odwrócenia efektów przedawkowania należy wziąć pod uwagę długi czas działania buprenorfiny. Nalokson jest usuwany z organizmu szybciej niż buprenorfina, co może być przyczyną nawrotu wcześniej stłumionych objawów przedawkowania buprenorfiny, dlatego może być konieczne stosowanie infuzji ciągłej. Jeśli infuzja nie jest możliwa, może być wymagane wielokrotne podanie naloksonu. Szybkość infuzji dożylnej powinna być dostosowana do odpowiedzi pacjenta.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Inne leki stosowane w leczeniu chorób układu nerwowego, leki stosowane w leczeniu uzależnień, kod ATC: N07BC51. Mechanizm działania Buprenorfina jest częściowym agonistą/antagonistą receptorów opioidowych, wiążącym się z receptorami μ i κ (kappa) w mózgu. Jej aktywność w podtrzymującym leczeniu uzależnienia opioidowego jest przypisywana wolno odwracalnemu wiązaniu z receptorami μ, co w dłuższym czasie może zminimalizować potrzebę przyjmowania narkotyków przez uzależnionych pacjentów. Podczas badań farmakologii klinicznej u osób uzależnionych od opioidów obserwowano pułapowe agonistyczne efekty opioidowe. Nalokson jest antagonistą receptorów opioidowych μ. Nalokson podawany w zwykłych dawkach doustnie lub podjęzykowo pacjentom doświadczającym opioidowych objawów abstynencyjnych wykazuje niewielki lub zerowy efekt farmakologiczny, co wynika z jego prawie całkowitego metabolizmu pierwszego przejścia.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Jednakże, w przypadku podawania dożylnego osobom uzależnionym od opioidów, obecność naloksonu w produkcie leczniczym Suboxone wywołuje wyraźne działanie antagonistyczne w stosunku do opioidów i opioidowy zespół abstynencyjny, zniechęcając w ten sposób do dożylnego nadużywania produktu. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Dane o skuteczności i bezpieczeństwie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu pochodzą głównie z rocznego badania klinicznego, obejmującego 4-tygodniowe randomizowane, prowadzone metodą podwójnie ślepej próby porównanie działania skojarzenia buprenorfiny i naloksonu, buprenorfiny oraz placebo, po którym następowało 48-tygodniowe badanie bezpieczeństwa stosowania skojarzenia buprenorfiny i naloksonu. W badaniu tym 326 osób uzależnionych od heroiny losowo przydzielono do grup otrzymujących skojarzenie buprenorfiny i naloksonu w dawce 16 mg na dobę, 16 mg buprenorfiny na dobę lub placebo.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W przypadku uczestników przydzielonych w drodze randomizacji do jednej z grup aktywnego leczenia w dniu 1. podawano 8 mg buprenorfiny, a następnie w dniu 2. podawano 16 mg (dwie tabletki po 8 mg) buprenorfiny. W dniu 3. u osób przydzielonych w drodze randomizacji do grupy, która miała otrzymywać skojarzenie buprenorfiny i naloksonu, zmieniano leczenie na tabletkę złożoną. Uczestnicy przychodzili codziennie do przychodni (od poniedziałku do piątku) w celu otrzymania leku i dokonania oceny skuteczności. Na soboty i niedziele pacjenci otrzymywali odpowiednią ilość leku do domu. Głównym porównaniem w badaniu była ocena skuteczności buprenorfiny oraz skojarzenia buprenorfiny i naloksonu podawanych indywidualnie w stosunku do placebo. Odsetek próbek moczu pobieranych trzy razy w tygodniu, w których nie stwierdzono obecności opioidów innych niż stosowane w badaniu, był statystycznie większy zarówno w przypadku skojarzenia buprenorfiny i naloksonu względem placebo (p < 0,0001), jak i buprenorfiny względem placebo (p < 0,0001).
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W podwójnie pozorowanym badaniu prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby w grupach równoległych porównującym etanolowy roztwór buprenorfiny z aktywną kontrolą w postaci pełnego agonisty 162 osoby zostały przydzielone w drodze randomizacji do grup otrzymujących podjęzykowo etanolowy roztwór buprenorfiny w dawce 8 mg na dobę (dawka mniej więcej porównywalna z dawką 12 mg na dobę skojarzenia buprenorfiny i naloksonu) lub dwie względnie małe dawki aktywnej kontroli, z których jedna była wystarczająco mała, aby służyć za alternatywę dla placebo, podczas fazy wprowadzania leczenia trwającej od 3 do 10 dni, 16-tygodniowej fazy leczenia podtrzymującego i 7-tygodniowej fazy odtruwania. Dawkę podtrzymującą buprenorfiny osiągano w dniu 3.; dawki w grupie aktywnej kontroli dobierano bardziej stopniowo.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Biorąc pod uwagę liczbę osób kontynuujących leczenie i odsetek ujemnych wyników badań próbek moczu pobieranych trzy razy w tygodniu w celu oznaczenia opioidów innych niż stosowane w badaniu, buprenorfina okazała się skuteczniejsza od małej dawki kontroli w utrzymywaniu osób uzależnionych od heroiny w leczeniu i zmniejszaniu przez nich zużycia opioidów w czasie leczenia. Skuteczność buprenorfiny w dawce 8 mg na dobę była podobna do skuteczności umiarkowanej dawki kontroli aktywnej, jednakże równoważność nie została wykazana.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Buprenorfina Wchłanianie Buprenorfina po podaniu doustnym podlega metabolizmowi pierwszego przejścia z N-dealkilacją i sprzęganiem z kwasem glukuronowym w jelicie cienkim i wątrobie. Dlatego podawanie tego produktu leczniczego drogą doustną jest niewłaściwe. Maksymalne stężenie w osoczu uzyskuje się po 90 minutach od podania podjęzykowego. Stężenie buprenorfiny w osoczu zwiększało się ze wzrostem podjęzykowej dawki skojarzenia buprenorfiny i naloksonu. Zarówno C max , jak i AUC buprenorfiny zwiększały się wraz ze wzrostem dawki (w zakresie 4–16 mg), chociaż zwiększenie to było mniejsze od proporcjonalnego do dawki. Tabela 2. Średnie wartości parametrów farmakokinetycznych buprenorfiny
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Parametr farmakokinetyczny Suboxone 4 mg Suboxone 8 mg Suboxone 16 mg
Cmax (ng/ml) 1,84 (39) 3,0 (51) 5,95 (38)
AUC0-48h∙ng/ml 12,52 (35) 20,22 (43) 34,89 (33)
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Tabela 3. Zmiany parametrów farmakokinetycznych lamelki Suboxone podawanej podjęzykowo lub podpoliczkowo w porównaniu z tabletką podjęzykową Suboxone

CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne

Dawka Parametr farmakok inetyczny Zwiększenie stężenia buprenorfiny Parametr farmakoki netyczny Zwiększenie stężenia naloksonu
Lamelk a podana podjęzy kowo w poró wnaniu z tablet kąpodjęzy kową Lamelk a podana podpoli czkowo w poró wnaniu z tablet kąpodjęzy kową Lamelka podana podpolic zkowo w porów naniuz lamelką podaną podjęzyk owo Lamelka podana podjęzyk owow porównaniuz tabletką podjęzyk ową Lamelka podana podpoliczko wow porównani u z tabletką podjęzykow ą Lamelka podana podpoliczko wow porównani u z lamelką podaną podjęzykow o
1 ×2 mg/0,5 mg Cmax 22% 25% – Cmax – – –
AUC0-last – 19% – AUC0-last – – –
2 ×2 mg/0,5 mg Cmax – 21% 21% Cmax – 17% 21%
AUC0-last – 23% 16% AUC0-last – 22% 24%
1 ×8 mg/2 mg Cmax 28% 34% – Cmax 41% 54% –
AUC0-last 20% 25% – AUC0-last 30% 43% –
1 ×12 mg/3 mg Cmax 37% 47% – Cmax 57% 72% 9%
AUC0-last 21% 29% – AUC0-last 45% 57% –
1 ×8 mg/2 mg plus2 ×2 mg/0,5 mg Cmax – 27% 13% Cmax 17% 38% 19%
AUC0-last – 23% – AUC0-last – 30% 19%

CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Uwaga 1: Znak „–” oznacza brak zmiany, gdy 90-procentowe przedziały ufności dla parametrów AUC 0-last i C max zawierają się w zakresie od 80% do 125% wartości granicznych. Uwaga 2: Brak danych dotyczących lamelki o mocy 4 mg/1 mg; jej skład jest proporcjonalny do składu lamelki o mocy 2 mg/0,5 mg, a wielkość odpowiada wielkości 2 lamelek o mocy 2 mg/0,5 mg. Dystrybucja Po wchłonięciu buprenorfiny następuje faza szybkiej dystrybucji (okres półtrwania w fazie dystrybucji od 2 do 5 godzin). Buprenorfina jest silnie lipofilna, przez co szybko przenika przez barierę krew-mózg. Buprenorfina wiąże się z białkami w około 96%, głównie z alfa- i beta-globulinami. Metabolizm Buprenorfina jest metabolizowana głównie na drodze N-dealkilacji przez mikrosomalny cytochrom CYP3A4 w wątrobie. Cząsteczka macierzysta i główny dealkilowany metabolit, norbuprenorfina, ulegają następnie glukuronidacji. Norbuprenorfina wiąże się z receptorami opioidowymi w warunkach in vitro .
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Nie wiadomo jednak, czy norbuprenorfina przyczynia się do ogólnego działania skojarzenia buprenorfiny i naloksonu. Eliminacja Eliminacja buprenorfiny ma charakter dwu- lub trójwykładniczy, a średni okres półtrwania z osocza wynosi 32 godziny. Buprenorfina jest wydalana z kałem (w ok. 70%), poprzez wydalanie z żółcią sprzęgniętych z kwasem glukuronowym metabolitów, reszta (ok. 30%) jest wydalana z moczem. Liniowość lub nieliniowość Wartości obu C max i AUC zwiększały się liniowo wraz ze wzrostem dawki (w zakresie 4–16 mg), chociaż zwiększenie to nie było wprost proporcjonalne do dawki. Nalokson Wchłanianie i dystrybucja Po podaniu podjęzykowym skojarzenia buprenorfiny i naloksonu stężenie naloksonu w osoczu jest małe i szybko się zmniejsza. Średnie maksymalne stężenie naloksonu w osoczu było zbyt niskie, aby ocenić proporcjonalność względem dawki.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Nie wykryto, by nalokson wpływał na farmakokinetykę buprenorfiny i zarówno tabletki podjęzykowe z buprenorfiną, jak i lamelka podjęzykowa ze skojarzeniem buprenorfiny i naloksonu skutkują podobnym stężeniem buprenorfiny w osoczu. Dystrybucja Nalokson wiąże się z białkami w około 45%, głównie z albuminami. Metabolizm Nalokson jest metabolizowany w wątrobie, głównie przez sprzęganie z kwasem glukuronowym, i wydalany z moczem. Nalokson ulega bezpośredniej glukuronidacji do 3-glukuronidu naloksonu, a także N-dealkilacji i redukcji grupy karbonylowej w pozycji 6. Eliminacja Nalokson jest wydalany z moczem, a jego średni okres półtrwania w fazie eliminacji z osocza mieści się w zakresie od 0,9 do 9 godzin. Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Nie są dostępne dane farmakokinetyczne dotyczące pacjentów w podeszłym wieku. Zaburzenia czynności nerek Eliminacja drogą nerkową odgrywa stosunkowo małą rolę (ok. 30%) w ogólnym klirensie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Nie ma potrzeby zmiany dawkowania ze względu na czynność nerek, ale zaleca się ostrożność podczas podawania produktu osobom z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.3). Zaburzenia czynności wątroby Wpływ zaburzeń czynności wątroby na farmakokinetykę buprenorfiny i naloksonu oceniano w badaniu po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu. Tabela 4 zawiera zestawienie wyników badania klinicznego, w którym ekspozycję na buprenorfinę i nalokson ustalano po podaniu tabletek podjęzykowych skojarzenia buprenorfiny i naloksonu 2,0/0,5 mg u osób zdrowych oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby różnego stopnia.

CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne

Tabela 4. Wpływ zaburzeń czynności wątroby na parametry farmakokinetyczne buprenorfiny i naloksonu po podaniu produktu leczniczego Suboxone (zmiana w stosunku do osób zdrowych)
Parametr farmakokinetycz ny Łagodne zaburzenia czynności wątroby(klasa A wg skali Childa- Pugha)(n = 9) Umiarkowane zaburzenia czynności wątroby(klasa B wg skali Childa- Pugha)(n = 8) Ciężkie zaburzenia czynności wątroby(klasa C wg skali Childa- Pugha)(n = 8)
Buprenorfina
Cmax 1,2-krotne zwiększenie 1,1-krotne zwiększenie 1,7-krotne zwiększenie
AUClast Podobne do grupy kontrolnej 1,6-krotne zwiększenie 2,8-krotne zwiększenie
Nalokson
Cmax Podobne do grupy kontrolnej 2,7-krotne zwiększenie 11,3-krotne zwiększenie
AUClast 0,2-krotne zwiększenie 3,2-krotne zwiększenie 14,0-krotne zwiększenie

CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Ogólnie rzecz biorąc, stężenie buprenorfiny w osoczu wzrosło około 3-krotnie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, podczas gdy stężenie naloksonu w osoczu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby wzrosło 14-krotnie.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Skojarzenie buprenorfiny i naloksonu badano u zwierząt w badaniach toksyczności dawki jednorazowej (toksyczność ostra) i dawek wielokrotnych (do 90 dni u szczurów). Nie stwierdzono synergistycznego działania toksycznego. Występujące działania niepożądane były związane z farmakologicznie znaną aktywnością agonistyczną i (lub) antagonistyczną wobec receptorów opioidowych. Mieszanina chlorowodorku buprenorfiny i chlorowodorku naloksonu (proporcja 4:1) nie wykazywała działania mutagennego w teście mutacji bakteryjnych (test Amesa) i nie działała klastogennie w cytogenetycznym teście in vitro na ludzkich limfocytach ani w dożylnym teście mikrojądrowym u szczurów. Badania wpływu na reprodukcję po doustnym podawaniu buprenorfiny i naloksonu (w proporcji 1:1) wykazały, że działanie embrioletalne występowało u szczurów w przypadku wszystkich dawek powodujących toksyczność dla matek.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Najmniejsza badana dawka odpowiadała 1- krotności ekspozycji w przypadku buprenorfiny i 5-krotności ekspozycji w przypadku naloksonu, po podaniu maksymalnej dawki terapeutycznej u człowieka, przeliczonej na mg/m 2 pc. U królików nie obserwowano toksyczności rozwojowej przy dawkach toksycznych dla matek. Ponadto ani u szczurów, ani u królików nie obserwowano działania teratogennego. Nie wykonano badań okołourodzeniowych i pourodzeniowych dla skojarzenia buprenorfiny i naloksonu, jednak doustne podawanie dużych dawek buprenorfiny samicom w czasie ciąży i laktacji powodowało trudności z porodem (być może w wyniku uspokajającego działania buprenorfiny), wysoką śmiertelność noworodków i nieznaczne opóźnienie rozwoju pewnych funkcji neurologicznych (odruch prostowania się na powierzchni oraz odruch wzdrygnięcia) u noworodków szczurów.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Podawanie szczurom skojarzenia buprenorfiny i naloksonu w diecie w dawce 500 ppm lub większej powodowało obniżenie płodności, wykazane zmniejszeniem częstości zachodzenia samic w ciążę. Dawka pokarmowa 100 ppm (szacowana ekspozycja równa w przybliżeniu 2,4-krotności ekspozycji po podaniu buprenorfiny w dawce 24 mg w skojarzeniu buprenorfiny i naloksonu u człowieka, w oparciu o AUC; stężenie naloksonu w osoczu szczurów było poniżej limitu wykrywalności) nie miała niekorzystnego wpływu na płodność samic. Badanie rakotwórczości skojarzenia buprenorfiny i naloksonu wykonano u szczurów, podając im dawki 7, 30 i 120 mg/kg mc./dobę. Szacowana wielokrotność ekspozycji była od 3 do 75 razy większa, biorąc pod uwagę dobową dawkę podjęzykową dla człowieka, wynoszącą 16 mg w przeliczeniu na mg/m 2 pc. We wszystkich grupach dawkowania obserwowano statystycznie istotne zwiększenie częstości występowania łagodnych gruczolaków jąder z komórek śródmiąższowych (Leydiga).
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Laktoza jednowodna Mannitol Skrobia kukurydziana Powidon K30 Kwas cytrynowy bezwodny Sodu cytrynian Magnezu stearynian Acesulfam potasowy Naturalny aromat cytrynowy i limonkowy 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania 7 tabletek w blistrach papier/aluminium/nylon/aluminium/PVC. 28 tabletek w blistrach papier/aluminium/nylon/aluminium/PVC. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Zubsolv 0,7 mg + 0,18 mg tabletki podjęzykowe Zubsolv 1,4 mg + 0,36 mg tabletki podjęzykowe Zubsolv 2,9 mg + 0,71 mg tabletki podjęzykowe Zubsolv 5,7 mg + 1,4 mg tabletki podjęzykowe Zubsolv 8,6 mg + 2,1 mg tabletki podjęzykowe Zubsolv 11,4 mg + 2,9 mg tabletki podjęzykowe 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Zubsolv 0,7 mg + 0,18 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 0,7 mg + 0,18 mg zawiera 0,7 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 0,18 mg naloksonu (w postaci dwuwodnego chlorowodorku). Zubsolv 1,4 mg + 0,36 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 1,4 mg + 0,36 mg zawiera 1,4 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 0,36 mg naloksonu (w postaci dwuwodnego chlorowodorku). Zubsolv 2,9 mg + 0,71 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 2,9 mg + 0,71 mg zawiera 2,9 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 0,71 mg naloksonu (w postaci dwuwodnego chlorowodorku).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Zubsolv 5,7 mg + 1,4 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 5,7 mg + 1,4 mg zawiera 5,7 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 1,4 mg naloksonu (w postaci dwuwodnegochlorowodorku). Zubsolv 8,6 mg + 2,1 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 8,6 mg + 2,1 mg zawiera 8,6 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 2,1 mg naloksonu (w postaci dwuwodnegochlorowodorku). Zubsolv 11,4 mg + 2,9 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 11,4 mg + 2,9 mg zawiera 11,4 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 2,9 mg naloksonu (w postaci dwuwodnegochlorowodorku). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka podjęzykowa Zubsolv 0,7 mg + 0,18 mg tabletki podjęzykowe Barwy białej do złamanej bieli owalne tabletki o długości 6,8 mm i szerokości 4,0 mm z wytłoczonym napisem „7” po jednej stronie.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Zubsolv 1,4 mg + 0,36 mg tabletki podjęzykowe Barwy bialaej do złamanej bieli trójkątne tabletki o podstawie 7,2 mm i wysokości 6,9 mm z wytłoczonym napisem „1,4” po jednej stronie. Zubsolv 2,9 mg + 0,71 mg tabletki podjęzykowe Barwy białej do złamanej bieli tabletki w kształcie litery D o wysokości 7,3 mm i szerokości 5,65 mm z wytłoczonym napisem „2,9” po jednej stronie. Zubsolv 5,7 mg + 1,4 mg tabletki podjęzykowe Barwy białej do złamanej bieli okrągłe tabletki o średnicy 7 mm z wytłoczonym napisem „5,7” po jednej stronie. Zubsolv 8,6 mg + 2,1 mg tabletki podjęzykowe Barwy białej do złamanej bieli tabletki w kształcie rombu o długości 9,5 mm i szerokości 8,2 mm z wytłoczonym napisem „8,6” po jednej stronie. Zubsolv 11,4 mg + 2,9 mg tabletki podjęzykowe Barwy białej do złamanej bieli tabletki w kształcie kapsułki o długości 10,3 mm i szerokości 8,2 mm z wytłoczonym napisem „11,4” po jednej stronie.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie substytucyjne uzależnienia od narkotyków opioidowych w ramach leczenia medycznego, społecznego i psychologicznego. Nalokson został dodany w celu zniechęcenia do używania leku dożylnie, niezgodnie z zaleceniami. Produkt leczniczy Zubsolv jest wskazany dla osób dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 15 lat wyrażających zgodę na leczenieuzależnienia.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie musi się odbywać pod kontrolą lekarza mającego doświadczenie w leczeniu zależności (uzależnienia) od opioidów. Produkt leczniczy Zubsolv nie może być stosowany zamiennie z innymi produktami zawierającymi buprenorfinę, ponieważ różne produkty zawierające buprenorfinę wykazują różną biodostępność. W związku z tym potrzebna dawka w mg może się różnić pomiędzy produktami. Po dobraniu dla pacjenta odpowiedniej dawki konkretnego produktu zawierającego buprenorfinę, produkt ten nie powinien być zmieniany na inny. Jeśli u pacjenta nastąpi zamiana produktu z zawierającego buprenorfinę na buprenorfinę inalokson, konieczne może być dostosowanie dawki z uwagi na możliwe różnice w biodostępności (patrz punkty 4.4 i 5.2). Nie zaleca się stosować wielokrotności trzech mniejszych dawek produktu leczniczego Zubsolvw celu zastąpienia jakiejkolwiek z trzech większych dawek produktu leczniczego (na przykład w razie tymczasowej niedostępności większych dawek) (patrz punkt 5.2).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Dawkowanie
Środki ostrożności wymagane przed wdrożeniem leczenia Przed rozpoczęciem leczenia należy rozważyć rodzaj zależności opioidowej (tzn. czy opioid jest długo- czy krótkodziałający), czas od ostatniego użycia opioidu i stopień uzależnienia od opioidu. Aby uniknąć przyspieszenia zespołu odstawienia, leczenie buprenorfiną z naloksonem lub buprenorfiną należy rozpocząć dopiero, gdy pojawiają się obiektywne i wyraźne objawy odstawienia [np. wyrażone wynikiem w zatwierdzonej skali klinicznej oceny zespołu odstawienia po odstawieniu opioidów (Clinical Opioid Withdrawal Scale, COWS) wskazującym na łagodne lub umiarkowane objawy odstawienia].  W przypadku pacjentów uzależnionych od heroiny lub opioidów krótkodziałających, pierwszą dawkę buprenorfiny z naloksonem należy przyjąć, gdy pojawią się objawy odstawienia, ale nie wcześniej niż 6 godzin po ostatnim przyjęciu opioidów przez pacjenta.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Dawkowanie
 W przypadku pacjentów otrzymujących metadon, przed rozpoczęciem leczeniabuprenorfiną z naloksonem dawkę metadonu należy zmniejszyć do maksymalnie 30 mg na dobę. Rozpoczynając podawanie buprenorfiny z naloksonem, należy wziąć pod uwagę długiokres półtrwania metadonu. Pierwszą dawkę buprenorfiny z naloksonem należy przyjąć dopiero po pojawieniu się objawów odstawienia, ale nie wcześniej niż 24 godziny po ostatnim przyjęciu metadonu przez pacjenta. Buprenorfina może przyspieszyć objawy odstawienia upacjentów uzależnionych od metadonu. Dawkowanie Leczenie początkowe (wprowadzenie leku) Zalecana dawka początkowa u osób dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 15 lat to 1,4 mg + 0,36 mg lub 2,9 mg + 0,71 mg na dobę. W pierwszymdniu, zależnie od indywidualnych potrzeb pacjenta, można podać dodatkową tabletkę produktu leczniczego Zubsolv 1,4 mg + 0,36 mg lub 2,9 mg + 0,71 mg.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Dawkowanie
Na początku leczenia zaleca się codzienny nadzór nad przyjmowaniem leku, aby upewnić się, że tabletka jest we właściwy sposób umieszczana podjęzykowo. Pozwoli to też obserwować reakcję pacjenta na leczenie, co stanowi wskazówkę dla doboru skutecznej dawki na podstawie efektu klinicznego. Stabilizacja dawki i leczenie podtrzymujące Po pierwszym dniu rozpoczęcia leczenia konieczne jest szybkie ustabilizowanie odpowiedniej dawki podtrzymującej aż do osiągnięcia dawki, która utrzymuje pacjenta przy leczeniu i hamuje objawy opioidowego zespołu abstynencyjnego. Powinna być ona ustalana na podstawie powtarzanej oceny stanu klinicznego i psychicznego pacjenta.Maksymalna jednorazowa dawka dobowa nie powinna przekraczać 17,2 mg buprenorfiny (np. podawana jako11,4 + 5,7 mg, 2 x 8,6 mg czy 3 x 5,7 mg). Podczas leczenia podtrzymującego może być konieczne okresowe stabilizowanie dawki podtrzymującej na nowym poziomie w odpowiedzi na zmieniające się potrzeby pacjenta.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Dawkowanie
Dawka 0,7 mg + 0,18 mg jest przeznaczona do precyzyjnego dopasowania dawki upacjentów, zwłaszcza podczas stopniowego zmniejszania dawki lub w razie problemów z tolerancją podczas dostosowywania dawki. Lekarzy zachęca się, aby w miarę możliwości, zalecali pacjentom schemat dawkowania jedna tabletka raz na dobę w celu maksymalnego ograniczenia ryzyka nieprawidłowego stosowania. Dawkowanie rzadziej niż raz na dobę Po uzyskaniu zadowalającej stabilizacji, częstość stosowania produktu leczniczego Zubsolv można zmniejszyć, podając go raz na dwa dni w dawce dwukrotnie większej od indywidualnie dobranej dawki dobowej. U niektórych pacjentów po uzyskaniu zadowalającej stabilizacji, częstość przyjmowania produktu leczniczego można zmniejszyć do 3 razy w tygodniu (na przykład w poniedziałek, środę i piątek. Dawka w poniedziałek i środę powinna być dwa razy większa od indywidualnie dobranejdawki dobowej, a dawka piątkowa powinna być trzy razy większa od indywidualnie dobranej dawki dobowej.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Dawkowanie
W pozostałe dni pacjent nie przyjmuje leku). W żadnym dniu nie należy jednak przekraczać dawki dobowej powyżej 17,2 mg buprenorfiny. W przypadku pacjentów, u których koniecznejest zastosowanie dawki buprenorfiny >5,7 mg/dobę, ten schemat dawkowania może okazać się nieodpowiedni. Odstawienie leku Po uzyskaniu zadowalającej stabilizacji, jeżeli pacjent wyraża zgodę, dawkę można stopniowo zmniejszać do niższej dawki podtrzymującej, a niekiedy leczenie można przerwać. Dostępność tabletek podjęzykowych w sześciu różnych mocach pomaga w indywidualnym doborze dawki i stopniowym jej obniżaniu. Ze względu na ryzyko nawrotu uzależnienia, po zakończeniu leczenia pacjentów należy monitorować. Specjalne populacje Osoby w podeszłym wieku Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności buprenorfiny z naloksonem u pacjentów w podeszłym wieku, powyżej 65 roku życia. Nie można przedstawić zaleceń dotyczących dawkowania.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Dawkowanie
Osoby z zaburzeniami czynności wątroby U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby farmakokinetyka buprenorfiny z naloksonem może być zmieniona, dlatego zaleca się stosowanie mniejszych dawek początkowych i ostrożne ich zwiększanie u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 5.2). U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby stosowanie buprenorfiny z naloksonem jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3 i 5.2). Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Nie ma potrzeby modyfikacji dawki buprenorfiny z naloksonem u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Zaleca się ostrożne dawkowanie leku u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny< 30 ml/min) (patrz punkty 4.4 i 5.2). Dzieci i młodzież Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności buprenorfiny z naloksonem u dzieci w wieku poniżej 15 lat. Dane nie są dostępne.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Dawkowanie
Sposób podawania Lekarze muszą przestrzec pacjentów, że jedyną skuteczną i bezpieczną drogą podania tego produktu leczniczego jest podanie podjęzykowe (patrz punkt 4.4). Tabletkę należy umieścić pod językiem i trzymać tam, aż się całkowicie rozpuści. Pacjenci nie powinni połykać tabletki ani przyjmować pokarmów, czy napojów, do momentu jej całkowitego rozpuszczenia. Produkt leczniczy Zubsolv rozpada się zazwyczaj w ciągu 40 sekund, jednak pacjent może odczuwać obecność leku w jamie ustnej nawet przez 5 do 10 minut. Jeżeli konieczne jest przyjęcie więcej niż jednej tabletki, można je przyjąć jednocześnie lub w dwóch porcjach. Drugą dawkę należy przyjąć bezpośrednio po rozpuszczeniu się pierwszej.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ciężka niewydolność oddechowa. Ciężka niewydolność wątroby. Ostra choroba alkoholowa lub delirium tremens . Jednoczesne stosowanie antagonistów opioidów (naltrekson, nalmefen) stosowanych w leczeniu uzależnienia od alkoholu lub opioidów.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Niewłaściwe stosowanie, nadużywanie i stosowanierekreacyjne Buprenorfina podobnie jak inne opioidy, legalne lub nielegalne, może być niewłaściwie stosowana lub nadużywana. Zagrożenia związane z niewłaściwym stosowaniem lub nadużywaniem opioidów to, między innymi: przedawkowanie, rozprzestrzenianie się krwiopochodnych infekcji wirusowych lub umiejscowionych i ogólnoustrojowych infekcji, zahamowanie czynności ośrodka oddechowego i uszkodzenie wątroby. Przyjmowanie buprenorfiny przez osoby, którym nie została przepisana, stwarza ryzyko rozwoju uzależnienia u nowych osób stosujących buprenorfinę jako podstawowy narkotyk. Może do tego dojść, jeżeli leczony pacjent sam bezpośrednio dystrybuuje produkt leczniczy wcelu nielegalnego użycia lub produkt nie został odpowiednio zabezpieczony przed kradzieżą.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Specjalne środki ostrozności
Suboptymalne leczenie buprenorfiną z naloksonem może prowokować nieodpowiednie stosowanie produktu leczniczego przez pacjenta, co z kolei może prowadzić do przedawkowania lub przerwania leczenia. Pacjent leczony zbyt małą dawką buprenorfiny z naloksonem może reagować na niekontrolowaneobjawy głodu polekowego przyjmując na własną rękę opioidy, alkohol lub inne substancje o działaniu uspokajającym lub nasennym, takie jak na przykład benzodiazepiny. W celu zminimalizowania ryzyka niewłaściwego stosowania, nadużywania i rozpowszechniania należy podjąć odpowiednie środki ostrożności przy przepisywaniu iwydawaniu buprenorfiny, takie jak unikanie przepisywania większej liczby dawek w początkowym okresie leczenia oraz przeprowadzanie wizyt kontrolnych połączonych z monitorowaniemklinicznym dostosowanym do potrzeb pacjenta. Połączenie buprenorfiny z naloksonem w produkcie leczniczym Zubsolv ma powstrzymać przed niewłaściwym stosowaniem i nadużywaniem buprenorfiny.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Specjalne środki ostrozności
Uważa się, że mniej prawdopodobne jest niewłaściwe stosowanie dożylnie lub donosowo produktu Zubsolv niż samej buprenorfiny, gdyż zawarty w nim nalokson może wywołać objawy odstawienia u osób uzależnionych od heroiny, metadonu lub innych agonistów opioidów. Zaburzenia oddychania związane ze snem Opioidy mogą powodować zaburzenia oddychania związane ze snem, w tym centralny bezdech senny (central sleep apnoea, CBS) i hipoksemię związaną ze snem. Stosowanie opioidów zwiększa ryzyko wystąpienia CBS w sposób zależny od dawki. U pacjentów, u których występuje CBS, należy rozważyć zmniejszenie całkowitej dawki opioidów. Zahamowanie ośrodka oddechowego Odnotowano wiele przypadków zgonu w wyniku zahamowania ośrodka oddechowego, zwłaszcza gdy buprenorfinę stosowano w połączeniu z benzodiazepinami (patrz punkt 4.5) albo niezgodnie z zaleceniami. Odnotowano również przypadki zgonów związane z jednoczesnym podawaniem buprenorfiny i innych środków tłumiących, takich jak alkohol lub inneopioidy.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Specjalne środki ostrozności
Po podaniu buprenorfiny niektórym osobom nieuzależnionym od opioidów, które nie tolerują działania opioidów, może wystąpić potencjalnie śmiertelne zahamowanie ośrodka oddechowego. Ten produkt leczniczy należy stosować ostrożnie u pacjentów z astmą lub niewydolnością oddechową (np. przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, sercem płucnym, zmniejszoną rezerwą oddechową, hipoksją, hiperkapnią, istniejącym wcześniej zahamowaniem ośrodka oddechowego lubkifoskoliozą [skrzywieniem kręgosłupa prowadzącym potencjalnie do występowania duszności]). Buprenorfina z naloksonem mogą powodować poważne, śmiertelne w skutkach zahamowanie ośrodka oddechowego u dzieci i osób nieuzależnionych, które przypadkowo lub celowo połkną tenprodukt. Pacjentów należy poinformować o konieczności bezpiecznego przechowywania blistra, nieotwierania go nigdy przed czasem przyjęcia leku i przechowywania w miejscu niedostępnym dla dzieci oraz innych domowników. Nie wolno też przyjmować produktu leczniczego w obecności dzieci.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Specjalne środki ostrozności
Wrazie przypadkowego połknięcia lub podejrzewania takiego faktu, należy bezzwłocznie skontaktować się z pogotowiem ratunkowym. Zahamowanie czynności ośrodkowego układu nerwowego (OUN) Buprenorfina z naloksonem mogą powodować senność, zwłaszcza przyjmowane jednocześnie z alkoholem lub innymi środkami tłumiącymi ośrodkowy układ nerwowy (takimi jak benzodiazepiny, trankwilizatory, leki uspokajające lub nasenne, patrz punkty 4.5 i 4.7). Ryzyko związane z jednoczesnym stosowaniem uspokajających produktów leczniczych, takich jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze Jednoczesne stosowanie połączenia buprenorfiny i naloksonu z uspokajającymi produktami leczniczymi, takimi jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze, może prowadzić do sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu. Ze względu na te zagrożenia jednoczesne przepisywanie produktu leczniczego z tymi uspokajającymi produktami leczniczymi powinno ograniczać się do pacjentów, u których nie są możliwe alternatywne opcje leczenia.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Specjalne środki ostrozności
Decydując się na jednoczesne przepisanie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu oraz uspokajających produktów leczniczych, należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę leków uspokajających, a czas trwania leczenia ograniczyć do minimum. Należy ściśle monitorować pacjentów w celu wykrycia objawów przedmiotowych i podmiotowych zahamowania czynności oddechowej i sedacji. W związku z tym zdecydowanie zaleca się poinformowanie pacjentów i ich opiekunów o tych objawach (patrz punkt 4.5). Zespół serotoninowy Jednoczesne podawanie leku Zubsolv i innych leków serotoninergicznych, takich jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, może prowadzić do zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Specjalne środki ostrozności
Jeśli jednoczesne przyjmowanie innych leków serotoninergicznych jest klinicznie uzasadnione, zaleca się uważną obserwację pacjenta, zwłaszcza w początkowej fazie leczenia i podczas zwiększania dawki. Objawy zespołu serotoninowego mogą obejmować zmiany stanu psychicznego, niestabilność autonomiczną, zaburzenia nerwowo-mięśniowe lub objawy dotyczące układu pokarmowego. Jeśli podejrzewa się występowanie zespołu serotoninowego, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia, w zależności od nasilenia objawów. Uzależnienie Buprenorfina jest częściowym agonistą receptora opioidowego μ (mi) i jej przewlekłepodawanie prowadzi do uzależnienia od opioidu. Badania na zwierzętach, a także doświadczenie kliniczne wskazują, że buprenorfina może wywoływać uzależnienie, jednakże słabsze niż całkowity agonista, np. morfina. Nagłe przerwanie leczenia nie jest zalecane, może bowiem prowadzić do wystąpienia opóźnionego zespołu odstawienia.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Specjalne środki ostrozności
Zapalenie wątroby i incydenty wątrobowe Zarówno w badaniach klinicznych, jak też w zgłoszeniach działań niepożądanych po wprowadzeniu do obrotu odnotowano przypadki ostrego uszkodzenia wątroby u osób uzależnionych od opioidów. Zakres nieprawidłowości obejmuje przemijające, bezobjawowe zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych, przypadki niewydolności wątroby, marskość wątroby, zespół wątrobowo-nerkowy, encefalopatię wątrobową i zgon. W wielu przypadkach czynnikiem wywołującym lub przyczyniającym się mogły być wcześniej istniejące defekty mitochondrialne (wada genetyczna), zaburzenia aktywności enzymów wątrobowych, zakażenie wirusem zapaleniawątroby typu B lub C, nadużywanie alkoholu, anoreksja, równoczesne stosowanie innych, potencjalnie hepatotoksycznych produktów leczniczych i jednoczesne stosowanie narkotyków dożylnych. Te obciążająceczynniki muszą być brane pod uwagę przed zaleceniem podawania buprenorfiny z naloksonem oraz wtrakcie leczenia.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Specjalne środki ostrozności
W razie podejrzenia występowania zaburzeń czynności wątroby, konieczna jest dalsza ocena biologiczna i etiologiczna. Zależnie od jej wyniku można ostrożnie wycofywać podawany produkt leczniczy, aby zapobiec objawom odstawienia i powrotowi do nielegalnego stosowania narkotyków. W przypadku kontynuowania leczenia należy uważnie monitorować czynnośćwątroby. Wywołanie zespołu odstawienia Rozpoczynając leczenie buprenorfiną z naloksonem, lekarz musi pamiętać o częściowym wpływie agonistycznym buprenorfiny i możliwości wywołania przez nią objawów odstawienia u pacjentów uzależnionych od opioidów, zwłaszcza gdy jest podana wcześniej niż 6 godzin po ostatniej dawce heroiny lub innego krótko działającego opioidu, lub wcześniej niż 24 godziny po ostatniejdawce metadonu. W okresie zastępowania buprenorfiny lub metadonu buprenorfiną z naloksonem, pacjentów należy uważnie monitorować, ponieważ zgłaszano występowanie objawów zespołu odstawienia.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Specjalne środki ostrozności
Aby uniknąć pogłębienia zespołu odstawienia podawanie buprenorfiny znaloksonem należy rozpocząć, gdy obiektywne objawy zespołu odstawienia są wyraźnie widoczne (patrz punkt 4.2). Objawy odstawienia mogą też być związane z wyborem niewystarczających dawek (dawkowanie suboptymalne). Zaburzenia czynności wątroby Wpływ zaburzeń czynności wątroby na farmakokinetykę buprenorfiny i naloksonuoceniano w badaniach po wprowadzeniu do obrotu. Ponieważ zarówno buprenorfina, jak i nalokson są w znacznym stopniu metabolizowane w wątrobie, stężenia w osoczu, zarówno buprenorfiny i naloksonu po podaniu pojedynczej dawki były wyższe u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby o nasileniu umiarkowanym lub ciężkim w porównaniu z osobami zdrowymi. Pacjentów należy monitorować pod kątem występowania objawów podmiotowych i przedmiotowych nagłego odstawienia opioidów, toksyczności lub przedawkowania w wyniku wzrostu stężenia naloksonu i(lub) buprenorfiny.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Specjalne środki ostrozności
Przed rozpoczęciem leczenia zaleca się wykonanie testów określających czynność wątroby i badania w kierunku wirusowego zapalenia wątroby. Pacjenci z dodatnim wynikiem badania w kierunku wirusowego zapalenia wątroby, otrzymujący równocześnie inne produkty lecznicze (patrz punkt 4.5) i (lub) mający zaburzenia czynności wątroby są narażeni na większe ryzyko uszkodzenia wątroby. Zaleca się regularne monitorowanie czynności wątroby (patrz punkt 4.4). Tabletki podjęzykowe Zubsolv należy stosować ostrożnie u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.2 i 5.2). U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby stosowanie buprenorfiny z naloksonem jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Zaburzenia czynności nerek Wydalanie produktu z moczem może być wydłużone, ponieważ 30% podanej dawki jest usuwane przez nerki. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dochodzi do kumulacji metabolitów buprenorfiny.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Specjalne środki ostrozności
Zaleca się zachowanie ostrożności podczas podawania leku pacjentom zciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) (patrz punkty 4.2 i 5.2). Inhibitory CYP 3A4 Produkty lecznicze hamujące enzym CYP3A4 mogą powodować zwiększenie stężenia buprenorfiny. Konieczne może być zmniejszenie dawki buprenorfiny z naloksonem. U pacjentów już leczonych inhibitorami CYP3A4 należy starannie dobierać dawkę buprenorfiny z naloksonem, gdyż skuteczna może sięu nich okazać mniejsza dawka (patrz punkt 4.5). Efekty klasowe U pacjentów leczonych ambulatoryjnie opioidy mogą powodować niedociśnienie ortostatyczne. Opioidy mogą powodować podwyższenie ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego, co może prowadzić do napadów padaczkowych. Dlatego należy zachować ostrożność, podając produkt pacjentom po urazach głowy, ze zmianami wewnątrzczaszkowymi oraz w innych przypadkach, w których ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego może być podwyższone, lub gdy u pacjenta w przeszłości występowały napady padaczkowe.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Specjalne środki ostrozności
Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów pacjentom z niedociśnieniem tętniczym, przerostem gruczołu krokowego lub zwężeniem cewkimoczowej. Zwężenie źrenic spowodowane podawaniem opioidów, zmiany poziomu świadomości lub zmiany percepcji bólu jako objawu choroby mogą utrudniać ocenę stanu zdrowia pacjenta i ustalenie rozpoznania oraz zaciemniać przebieg kliniczny współwystępującejchoroby. Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów pacjentom z obrzękiem śluzowatym, niedoczynnością tarczycy lub niedoczynnością kory nadnerczy (np. chorobą Addisona). Wykazano, że opioidy zwiększają ciśnienie wewnątrz przewodów żółciowych, dlatego u pacjentów z zaburzeniami dróg żółciowych powinny być stosowaneostrożnie. Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów osobom starszym i osłabionym. Jak wynika z doświadczenia ze stosowaniem morfiny, jednoczesne użycie z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) może spowodować nasilenie działania opioidów (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Specjalne środki ostrozności
Zmiana między produktami leczniczymi zawierającymi buprenorfinę Różne produkty lecznicze zawierające buprenorfinę mogą zawierać jej różne dawki i takie produkty lecznicze nie są bezpośrednio wymienne. Dlatego pacjenci powinni być monitorowani podczas zmiany pomiędzy różnymi produktami leczniczymi z buprenorfiną, ponieważ w niektórych indywidualnych przypadkach różnice w biodostępności (patrz punkt 5.2) mogą być zauważalne. Dlatego też może być konieczne dostosowanie dawki. Dzieci i młodzież Stosowanie u młodzieży (w wieku od 15 do <18 lat) Ze względu na brak danych dotyczących młodzieży (w wieku od 15 do <18 lat) pacjentów z tej grupy wiekowej należy uważniej monitorować w czasie leczenia. Sunstancje pomocnicze Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Produktu leczniczego Zubsolv nie należy stosować równocześnie z:  napojami alkoholowymi lub produktami leczniczymi zawierającymi alkohol, ponieważ alkohol nasila wpływ sedatywny buprenorfiny (patrz punkt 4.7). Należy zachować ostrożność podczas równoczesnego stosowania produktu Zubsolv z:  Lekami uspokajającymi, takimi jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze. Jednoczesne stosowanie opioidów z uspokajającymi produktami leczniczymi, takimi jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze, zwiększa ryzyko sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu ze względu na addycyjne działanie depresyjne na OUN. Dawka i czas trwania jednoczesnego stosowania uspokajających produktów leczniczych powinny być ograniczone (patrz punkt 4.4). Należy ostrzec pacjentów, że samodzielne stosowanie nieprzepisanych przez lekarza benzodiazepin podczas leczenia tym produktem jest bardzo niebezpieczne.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Interakcje
Jeżeli lekarz zalecił równoczesne przyjmowanie benzodiazepin z tym produktem, należy postępować ściśle według wskazań lekarza (patrz punkt 4.4).  Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Zubslov z gabapentynoidami (gabapentyną i pregabaliną) może powodować depresję oddechową, niedociśnienie, głęboką sedację, śpiączkę lub zgon (patrz punkt 4.4).  Innymi środkami osłabiającymi czynność ośrodkowego układu nerwowego, innymi pochodnymi opioidowymi (np. metadonem, lekami przeciwbólowymi i przeciwkaszlowymi), niektórymi lekami przeciwdepresyjnymi, działającymi sedatywnie antagonistami receptora H1, barbituranami, anksjolitykami innymi niż benzodiazepiny, neuroleptykami, klonidyną i substancjami pochodnych: połączenia te nasilają tłumienie czynności ośrodkowego układu nerwowego. Z uwagi na wpływ leku na obniżenie koncentracji prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn mogą być niebezpieczne.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Interakcje
 Dodatkowo uzyskanie odpowiedniej analgezji może być utrudnione, jeśli podano pełnego agonistę opioidowego pacjentom otrzymującym buprenorfinę z naloksonem. Istnieje zatem możliwość przedawkowania pełnego agonisty, zwłaszcza przy próbach zahamowania wpływu częściowego agonisty buprenorfiny lub gdy stężenie buprenorfiny w osoczu się zmniejsza.  Serotoninergicznymi produktami leczniczymi, takimi jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, ponieważ zwiększają one ryzyko zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.4).  Naltreksonem i nalmefenem będącymi antagonistami opioidów, które mogą hamować farmakologiczny wpływ buprenorfiny.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Interakcje
Przeciwwskazane jest ich równoczesne podawanie podczas leczenia buprenorfiną z naloksonem ze względu na potencjalnie niebezpieczną interakcję, która może wywołać nagłe wystąpienie długotrwałych i intensywnych objawów odstawienia opioidów (patrz punkt 4.3).  Inhibitorami CYP3A4: badanie interakcji buprenorfiny z ketokonazolem (silnyminhibitorem CYP3A4) wykazało zwiększenie Cmax i AUC (pola pod krzywą) buprenorfiny (w przybliżeniu, odpowiednio, o 50% i 70%) oraz – w mniejszym stopniu – norbuprenorfiny. Pacjentów otrzymujących produkt Zubsolv należy uważnie monitorować i, jeśli konieczne, zmniejszyć dawkę produktu Zubsolv, jeżeli jest podawany z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. inhibitorami proteazy, takimi jak rytonawir, nelfinawir lub indynawir albo azolowymi lekami przeciwgrzybiczymi, takimi jak ketokonazol lub itrakonazol, antybiotyki makrolidowe).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Interakcje
 Induktorami CYP3A4: równoczesne stosowanie induktorów CYP3A4 z buprenorfiną może prowadzić do zmniejszenia stężenia buprenorfiny w osoczu, co może być przyczyną suboptymalnego leczenia uzależnienia od opioidów z użyciem buprenorfiny. Zaleca się uważne monitorowanie pacjentów leczonych buprenorfiną z naloksonem, którym podaje się równocześnie induktory CYP3A4 (np. fenobarbital, karbamazepina, fenytoina, ryfampicyna). Może być konieczne odpowiednie zmodyfikowanie dawki buprenorfiny lub induktora CYP3A4.  Jak wskazuje doświadczenie ze stosowania morfiny, jednoczesne użycie z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) może spowodować nasilenie działaniaopioidów.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania buprenorfiny z naloksonem u kobiet wciąży. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na rozrodczość (patrz punkt 5.3). Zagrożenie dla ludzi jest nieznane. Buprenorfina stosowana pod koniec ciąży, nawet przez krótki czas, może powodować zahamowanie ośrodka oddechowego u noworodka. Długotrwałe podawanie buprenorfiny w ostatnim trymestrze ciąży może spowodować wystąpienie u noworodka zespołu odstawienia (np. hipertonię, drżenie noworodków, pobudzenie, drgawki kloniczne, inne drgawki). Zespół ten zwykle trwa od kilku godzin do kilku dni po urodzeniu. Z uwagi na długi okres półtrwania buprenorfiny należy rozważyć kilkudniowe monitorowanie nienarodzonego dziecka pod koniec ciąży, aby zapobiec ryzyku wystąpienia zahamowania ośrodka oddechowego lub zespołu odstawienia u noworodka. Ponadto lekarz powinien ocenić zasadność stosowania buprenorfiny z naloksonem podczas ciąży.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Buprenorfinę z naloksonem można stosować podczas ciąży wyłącznie, jeśli potencjalnekorzyści przeważają nad zagrożeniem dla płodu. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy nalokson lub jego metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Buprenorfina i jej metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Stwierdzono hamowanie laktacji przez buprenorfinę u szczurów. Dlatego podczas leczenia produktem Zubsolv należy przerwać karmienie piersią. Płodność W badaniach na zwierzętach wykazano zmniejszenie płodności u samic (po narażeniu ogólnoustrojowym na poziomie >2,4-krotnie przewyższającym narażeniu u ludzi po zastosowaniu maksymalnej dawki 17,2 mg buprenorfiny na podstawie AUC) (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Buprenorfina z naloksonem wywierają niewielki do umiarkowanego wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn podczas stosowania u pacjentów uzależnionych od opioidów. Ten produkt leczniczy może powodować senność, zawroty głowy i zaburzenia procesów myślowych, zwłaszcza w okresie wprowadzania leczenia i dostosowywania dawki. Przyjmowanie produktu z alkoholem lub środkami osłabiającymi czynność ośrodkowego układu nerwowego może nasilać wymienione objawy (patrz punkty 4.4 i 4.5). Pacjentów należy ostrzec przed prowadzeniem pojazdów i obsługiwaniem maszyn, ponieważ buprenorfina z naloksonem może niekorzystnie wpływać na ich zdolność do wykonywania tych czynności.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Podczas badań klinicznych najczęściej zgłaszanymi reakcjami niepożądanymi związanymi z leczeniem były: zaparcia i objawy towarzyszące zwykle odstawieniu narkotyku (czyli bezsenność, ból głowy, nudności, wzmożona potliwość i ból). Niektóre zgłaszane przypadki napadów drgawkowych, wymiotów, biegunki i podwyższenia wyników badań czynności wątroby były ciężkie. Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych W tabeli 1 podsumowano działania niepożądane zgłoszone przez 342 z 472 pacjentów (72,5%) w podstawowych badaniach klinicznych oraz działania niepożądane zgłoszone podczas obserwacji po wprowadzeniu do obrotu. Częstość wymienionych poniżej możliwych działań niepożądanych zdefiniowano w następujący sposób: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Działania niepożądane
Tabela 1: Działania niepożądane związane z leczeniem buprenorfiną z naloksonemzgłaszane podczas badań klinicznych i po wprowadzeniu do obrotu
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Działania niepożądane
Klasyfikacja układów i narządów Bardzo często Często Niezbyt często Częstość nieznana

CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Działania niepożądane

Zakażenia i zarażeniapasożytnicze GrypaZakażenieZapalenie gardła Nieżyt nosa Zakażenie dróg moczowychZakażenie pochwy
Zaburzenia krwi i układuchłonnego Niedokrwistość Leukocytoza Leukopenia LimfadenopatiaMałopłytkowość
Zaburzenia układu immunologicznego Nadwrażliwość Wstrząs anafilaktyczny
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Zmniejszenie łaknienia HiperglikemiaHiperlipidemia Hipoglikemia
Zaburzenia psychiczne Bezsenność Lęk Depresja Zmniejszenie libido Nerwowość Zaburzenia myślenia Nietypowe sny Pobudzenie Apatia Depersonalizacja Uzależnienie od narkotyków Euforyczny nastrójWrogość Omamy
Zaburzenia układu nerwowego Ból głowy Migrena Zawroty głowy Hipertonia ParestezjeSenność Amnezja Hiperkineza Drgawki Zaburzenia mowyDrżenie Encefalopatia wątrobowa Omdlenie
Zaburzenia oka Niedowidzenie Zaburzeniałzawienia Zapalenie spojówekZwężenie źrenic
Zaburzenia ucha i błędnika Zawroty głowy
Zaburzenia serca Dusznica bolesna Bradykardia Zawał mięśnia sercowegoKołatanie serca Tachykardia
Zaburzenia naczyniowe NadciśnienieRozszerzenie naczyń Niedociśnienie Niedociśnienie ortostatyczne
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersioweji śródpiersia Kaszel Astma Duszność Ziewanie Skurcz oskrzeli Depresja oddechowa
Zaburzeniażołądka i jelit Zaparcie Nudności Ból brzucha Biegunka Niestrawność WzdęciaWymioty Owrzodzenie jamy ustnej Przebarwieniejęzyka Próchnica zębów

CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Działania niepożądane

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zapalenie wątrobyOstre zapalenie wątrobyŻółtaczka Martwica wątroby Zespółwątrobowo- nerkowy
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Nadmierna potliwość Świąd Wysypka Pokrzywka Trądzik Wypadanie włosów Złuszczającezapalenie skóry Suchość skóryGuzki skórne Obrzęk naczynioruchowy
Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe itkanki łącznej Ból pleców Bóle stawów Kurcze mięśniBóle mięśni Zapalenie stawów
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Nieprawidłowości moczu Albuminuria Trudności z oddawaniem moczu Krwiomocz Kamica nerkowaZatrzymanie moczu
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Impotencja Brak miesiączki Zaburzenia ejakulacji KrwotokmiesiączkowyKrwawienie maciczne
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Zespół odstawienia Osłabienie Ból w klatce piersiowej Dreszcze GorączkaZłe samopoczucie BólObrzęk obwodowy Hipotermia Zespół odstawienia u noworodka
Badania diagnostyczne Nieprawidłowe wyniki badańczynności wątroby Zmniejszeniemasy ciała Wzrost stężenia kreatyniny we krwi Zwiększenie aktywnościaminotransferaz
Urazy, zatruciai powikłania po zabiegach Uraz Udar cieplny

CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Działania niepożądane
Opis wybranych działań niepożądanych W przypadkach niewłaściwego podania leku drogą dożylną, niektóre reakcje niepożądane należy przypisać raczej faktowi niewłaściwego użycia produktu leczniczego, niż jego działaniu. Do działań tych należą reakcje miejscowe, niekiedy septyczne (ropień, zapalenie tkanki podskórnej). Ponadto zgłaszano potencjalnie ciężkie ostre zapalenie wątroby oraz inne zakażenia, takie jak zapalenie płuc, zapalenie wsierdzia (patrz punkt 4.4). U pacjentów silnie uzależnionych od narkotyków w początkowym okresie podawania buprenorfiny może wystąpić zespół odstawienia podobny do zespołu odstawienia występującego po zastosowaniu naloksonu (patrz punkty 4.2 i 4.4). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy Głównym objawem wymagającym interwencji w razie przedawkowania jest zahamowanie ośrodka oddechowego wynikające z zahamowania czynności ośrodkowego układu nerwowego, ponieważ może prowadzić do zatrzymania oddechu i zgonu. Innymi objawami przedawkowania są: senność, niedowidzenie, zwężenie źrenic, niedociśnienie, nudności, wymioty i (lub) zaburzenia mowy. Postępowanie Należy zastosować ogólne środki wspomagające, w tym ścisłe monitorowanie oddechu i czynności serca pacjenta. Należy wdrożyć objawowe leczenie zahamowania ośrodka oddechowego i standardowe środki intensywnej opieki. Musi być zapewniona drożność dróg oddechowych i wspomagana lub kontrolowana wentylacja. Pacjenta należy umieścić w placówce, gdzie dostępne są pełne możliwości przeprowadzenia resuscytacji. Jeżeli pacjent wymiotuje, należy podjąć odpowiednie działania, aby zapobiec zachłyśnięciu się wymiocinami. Zaleca się zastosowanie antagonisty opioidów (tzn.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Przedawkowanie
naloksonu), chociaż wywiera niewielki wpływ na odwracanie objawów oddechowych wywołanych przez buprenorfinę w porównaniu z jego działaniem na środki będące całkowitymi agonistami opioidowymi. W przypadku stosowania naloksonu, określając długość okresu leczenia i wymaganego nadzoru medycznego potrzebnego do odwrócenia efektów przedawkowania, należy wziąć pod uwagę długi czas działania buprenorfiny. Nalokson jest usuwany z organizmu szybciej niż buprenorfina, przez co może dojść do nawrotu wcześniej opanowanych objawów przedawkowania buprenorfiny, dlatego może być konieczne stosowanie infuzji ciągłej. Jeśli infuzja nie jest możliwa, konieczne może być wielokrotne podawanie naloksonu. Szybkość infuzji dożylnej należy dostosować do reakcji pacjenta.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Inne leki stosowane w leczeniu chorób układu nerwowego, leki stosowane w leczeniu uzależnień, kod ATC: N07BC51. Mechanizm działania Buprenorfina jest częściowym agonistą/antagonistą receptorów opioidowych, wiążącym się z receptorami μ i κ (kappa) w mózgu. Jej aktywność w leczeniu podtrzymującym uzależnienia od opioidów jest przypisywana wolno odwracalnemu wiązaniu z receptorami μ, co w dłuższym czasie może zminimalizować potrzebę przyjmowania narkotyków przez uzależnionych pacjentów. Podczas badań farmakologii klinicznej u osób uzależnionych od opioidów obserwowano pułapowe agonistyczne efekty opioidowe. Nalokson jest antagonistą receptorów opioidowych μ. Podawany w standardowych dawkachdoustnie lub podjęzykowo pacjentom z objawami odstawienia po odstawieniu opioidów wykazuje niewielki lub zerowy efekt farmakologiczny z powodu jego prawie całkowitego metabolizmu pierwszego przejścia.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W przypadku podawania dożylnego osobom uzależnionym od opioidów, nalokson obecny w produkcie Zubsolv wykazuje jednak wyraźne działanie antagonistyczne w stosunku do opioidów i opioidowy zespół abstynencyjny, co zniechęca do nieprawidłowego stosowania produktu drogą dożylną. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo Dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania buprenorfiny z naloksonem pochodzą głównie z rocznego badania klinicznego obejmującego 4-tygodniowe randomizowane, prowadzone metodą podwójnie ślepej próby porównanie buprenorfiny z naloksonem, buprenorfiny i placebo i następującą po tym 48-tygodniową ocenę bezpieczeństwa stosowania buprenorfiny z naloksonem. W ramach tego badania 326 osób uzależnionych od heroiny losowo przydzielono albo do grupy otrzymującej buprenorfinę z naloksonem w dawce 16 mg na dobę, albo do grupy otrzymującej buprenorfinę w dawce 16 mg na dobę lub do grupy placebo. Uczestnikom zrandomizowanym do jednej z grup leczenia aktywnego w dniu 1.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Właściwości farmakodynamiczne
podawano 8 mg buprenorfiny, a następnie w dniu 2. – 16 mg (dwie tabletki po 8 mg) buprenorfiny. W dniu 3. osoby zrandomizowane do grupy otrzymującej buprenorfinę z naloksonem przestawiano na stosowanie tabletki złożonej. Uczestnicy stawiali się codziennie w przychodni (od poniedziałku do piątku) w celu otrzymania leku i dokonania oceny skuteczności. Na soboty i niedziele pacjenci otrzymywali odpowiednią ilość leku do domu. W badaniu porównywano głównie skuteczność buprenorfiny oraz buprenorfiny z naloksonem w odniesieniu do placebo. Odsetek próbek moczu pobieranych trzy razy w tygodniu, w których nie stwierdzono obecności opioidów innych niż stosowane w badaniu był statystycznie większy zarówno wgrupie buprenorfiny z naloksonem względem placebo (p< 0,0001), jak i buprenorfiny względem placebo (p< 0,0001).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby, podwójnie pozorowanym badaniu grup równoległych porównywano etanolowy roztwór buprenorfiny z aktywnym lekiem kontrolnym – całkowitym agonistą, podczas trwającej od 3 do 10 dni fazy indukcji, 16-tygodniowej fazy leczenia podtrzymującego i 7-tygodniowej fazy odtruwania. Uczestników badania (162 osoby) zrandomizowano do grup otrzymujących podjęzykowo etanolowy roztwór buprenorfiny w dawce 8 mg na dobę (dawka mniej więcej porównywalna z dawką 12 mg na dobębuprenorfiny z naloksonem) lub dwie względnie małe dawki leku kontrolnego, z których jedna była wystarczająco mała, aby służyć za alternatywę dla placebo, Dawkę podtrzymującą buprenorfiny osiągano w dniu 3. Dawki w aktywnie leczonej grupie kontrolnej dobierano bardziej stopniowo. Biorąc pod uwagę liczbę uczestników kontynuujących leczenie i odsetek ujemnych próbek moczu pobieranych trzy razy w tygodniu do badania na obecność opioidów innych niż stosowane w badaniu, buprenorfina okazała się skuteczniejsza od małej dawki leku stosowanego w grupie kontrolnej w utrzymywaniu w leczeniu osób uzależnionych od heroiny i zmniejszaniu zużycia przez nich opioidów w trakcie leczenia.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Skuteczność buprenorfiny podawanej w dawce 8 mg na dobę była podobna do skuteczności umiarkowanej dawki leku podawanego w grupie kontrolnej, jednakże równoważność nie została wykazana.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Produkt leczniczy Zubsolv ulega rozpadowi zazwyczaj w ciągu 40 sekund, jednakże jeszcze przez 5 do 10 minut pacjent może odczuwać jej obecność w jamie ustnej. Tabletki podjęzykowe produktu leczniczego Zubsolv mają wyższą dostępność biologiczną niż tradycyjne tabletki podjęzykowe. Z tego względu mogą istnieć różnice w dawkach w mg pomiędzy różnymi produktami. Produkt leczniczy Zubsolv nie jest zamienny z innymi produktami zawierającymi buprenorfinę. W badaniach porównawczych dostępności biologicznej po zastosowaniu tabletki produktu Zubsolv o mocy 11,4 + 2,9 mg uzyskiwano równoważne narażenie na buprenorfinę jak po podaniu 16 + 4 mg (2 x 8 + 2 mg) buprenorfiny z naloksonem w tradycyjnej tabletce podjęzykowej, jednak produkt Zubsolv o mocy 2 x 1,4 + 0,36 mg zapewniał o 20% niższe narażenie na buprenorfinę niż podanie 2 x 2 + 5 mg buprenorfiny z naloksonem w tradycyjnej tabletce podjęzykowej.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Narażenie na nalokson podczas podawania produktu leczniczego Zubsolv nie było wyższe dla żadnej z badanych dawek. Buprenorfina Wchłanianie Buprenorfina po podaniu doustnym podlega metabolizmowi pierwszego przejścia z N-dealkilacją i sprzęganiem z kwasem glukuronowym w jelicie cienkim i wątrobie. Z tego względu podawanie tego produktu leczniczego drogą doustną jest niewłaściwe. Istnieją niewielkie odchylenia w parametrach ekspozycji proporcjonalnej do dawki buprenorfiny, jak również odchylenia od ścisłej proporcjonalności do składu dla trzech mniejszych dawek (2,9 + 0,71, 1,4 + 0,36 i 0,7 + 0,18 mg) w porównaniu do trzech większych dawek produktu leczniczego. Zatem nie zaleca się stosować wielokrotności trzech mniejszych dawek produktu leczniczego Zubsolv w celu zastąpienia jakiejkolwiek z trzech większych dawek produktu leczniczego Zubsolv. Maksymalne stężenie w osoczu uzyskuje się po około 90 minutach po podaniu podjęzykowym.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Stężenia buprenorfiny w osoczu zwiększały się wraz ze wzrostempodjęzykowej dawki buprenorfiny z naloksonem. Zarówno Cmax jak i AUC buprenorfiny zwiększały się wraz ze wzrostem dawki, chociaż ten wzrost był mniejszy niż proporcjonalny do dawki. Dystrybucja Po wchłonięciu buprenorfiny następuje faza szybkiej dystrybucji (okres połowicznej dystrybucji wynosi od 2 do 5 godzin). Buprenorfina jest silnie lipofilna, przez co szybko przenika przez barierę krew-mózg. Buprenorfina wiąże się z białkami w około 96%, głównie z alfa- i beta-globulinami. Metabolizm Buprenorfina jest metabolizowana głównie na drodze N-dealkilacji przez mikrosomalny cytochrom CYP3A4 w wątrobie. Cząsteczka macierzysta i główny dealkilowany metabolit, norbuprenorfina, ulegają następnie glukuronidacji. Norbuprenorfina wiąże się z receptorami opioidowymi w warunkach in vitro . Nie wiadomo jednak, czy norbuprenorfina przyczynia się do ogólnego działania skojarzenia buprenorfiny i naloksonu.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Eliminacja Eliminacja buprenorfiny jest dwu- lub trójwykładnicza, a średni okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji z osocza wynosi 32 godziny. Buprenorfina jest wydalana z kałem (w ok. 70%), poprzez wydalanie z żółcią sprzęgniętych z kwasem glukuronowym metabolitów, reszta (ok. 30%) jest wydalana zmoczem. Nalokson Wchłanianie Po podaniu podjęzykowym buprenorfiny z naloksonem stężenia osoczowe naloksonu są niskie i szybkosię zmniejszają. Średnie maksymalne stężenie naloksonu w osoczu były zbyt niskie, aby ocenić proporcjonalność względem dawki. Nie stwierdzono, aby nalokson wpływał na farmakokinetykę buprenorfiny. Dystrybucja Nalokson wiąże się w około 45% z białkami, głównie z albuminami. Metabolizm Nalokson jest metabolizowany w wątrobie, głównie przez sprzęganie z kwasem glukuronowym, i wydalany z moczem. Nalokson ulega bezpośredniej glukuronidacji do 3-glukuronidu naloksonu, a także N-dealkilacji i redukcji grupy karbonylowej w pozycji 6.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Eliminacja Nalokson jest wydalany z moczem, a jego średni okres półtrwania w fazie eliminacji z osocza mieści się w zakresie od 0,9 do 9 godzin. Specjalne populacje Osoby w podeszłym wieku Brak dostępnych danych farmakokinetycznych dotyczących pacjentów w podeszłym wieku. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Eliminacja drogą nerkową odgrywa stosunkowo małą rolę (około 30%) w ogólnym klirensie buprenorfiny z naloksonem. Nie ma potrzeby zmiany dawkowania ze względu na czynność nerek, ale zaleca się ostrożność podczas podawania produktu osobom z poważnymi zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.4). Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Wpływ zaburzeń czynności wątroby na farmakokinetykę buprenorfiny i naloksonuoceniano w badaniu przeprowadzonym po wprowadzeniu do obrotu. W tabeli 2.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Właściwości farmakokinetyczne
podsumowano wyniki badania klinicznego oceniającego ekspozycję po podaniu pojedynczej dawki buprenorfiny z naloksonem w tabletce podjęzykowej osobom zdrowym oraz pacjentom z różnym stopniem zaburzenia czynności wątroby. Tabela 2: Wpływ zaburzeń czynności wątroby na parametry farmakokinetyczne buprenorfiny i naloksonu po podaniu (zmiana w porównaniu z osobami zdrowymi)

CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Właściwości farmakokinetyczne

Parametr farmakokinetyczny Łagodne zaburzenia czynności wątroby (Klasa A wg skali Child-Pugh)(n=9) Umiarkowane zaburzenia czynności wątroby(Klasa B wg skali Child-Pugh) (n=8) Ciężkie zaburzenia czynności wątroby (Klasa C wg skali Child-Pugh)(n=8)
Buprenorfina
Cmax 1,2-krotne zwiększenie 1,1-krotne zwiększenie 1,7-krotne zwiększenie
AUClast Wyniki podobne do wyników w grupie kontrolnej 1,6-krotne zwiększenie 2,8-krotne zwiększenie
Nalokson
Cmax Wyniki podobne do wyników w grupie kontrolnej 2,7-krotne zwiększenie 11,3-krotne zwiększenie

CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Właściwości farmakokinetyczne
AUClast 0,2-krotne zmniejszenie 3,2-krotne zwiększenie 14,0-krotne zwiększenie
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Ogólnie, u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby stężenie buprenorfiny w osoczu wzrosło około 3-krotnie, a stężenie naloksonu w osoczu wzrosło 14-krotnie.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Połączenie buprenorfiny z naloksonem badano u zwierząt w badaniach toksyczności dawki w ostrej fazie leczenia i dawki wielokrotnej (do maksymalnie 90 dni u szczurów). Nie stwierdzono synergistycznego zwiększenia toksyczności. Występujące działania niepożądane były związane z farmakologicznie znaną aktywnością agonistyczną i(lub) antagonistyczną wobec receptorów opioidowych. Mieszanina chlorowodorku buprenorfiny i chlorowodorku naloksonu (w stosunku 4:1) nie wykazywała działania mutagennego w teście mutacji bakteryjnych (test Amesa) i niedziałała klastogennie w cytogenetycznym teście in vitro na ludzkich limfocytach ani w dożylnym teście mikrojąderkowym u szczurów. Badania wpływu na reprodukcję po doustnym podawaniu buprenorfiny i naloksonu (w stosunku 1:1) wykazały działanie embrioletalne u szczurów dla wszystkich dawek powodujących toksyczność u matek.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Najniższa badana dawka odpowiadała wielokrotności ekspozycji 1-krotnej dla buprenorfiny i 5-krotnej dla naloksonu po podaniu maksymalnej dawki terapeutycznej u człowieka, przeliczonej na mg/m² pc. U królików po dawkach toksycznych dla matek nie obserwowano toksyczności rozwojowej. Ponadto, ani u szczurów, ani u królików nie obserwowano działania teratogennego. Nie wykonano badań okołourodzeniowych ani pourodzeniowych dla buprenorfiny z naloksonem,jednak doustne podawanie dużych dawek buprenorfiny samicy w czasie ciąży i laktacji powodowało trudności z porodem (prawdopodobnie w wyniku sedatywnego działania buprenorfiny), dużą śmiertelność noworodków i nieznaczne opóźnienie rozwoju pewnych funkcji neurologicznych (powierzchniowy odruch postawy i ułożenia oraz odruch Moro – wzdryganie) u noworodków szczurów. Podawanie szczurom w diecie buprenorfiny i naloksonu w dawce 500 ppm lub większej powodowało obniżenie płodności, wykazane zmniejszeniem częstości zachodzenia samic w ciążę.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dawka pokarmowa 100 ppm (szacowana ekspozycja na buprenorfinę około 2,4-krotnie wyższa w porównaniu z ekspozycją po stosowanej u ludzi dawce 17,2 mg buprenorfiny z naloksonem na podstawie AUC; stężenia naloksonu w osoczu szczurów były poniżej limitu wykrywalności) nie miała niekorzystnego wpływu na płodność samic. Badanie rakotwórczości buprenorfiny z naloksonem wykonano u szczurów z zastosowaniem dawek 7, 30 i 120 mg/kg na dobę, szacunkowo wielokrotnośc ekspozycji była od 3 do 75 razy większa od dawki podjęzykowej buprenorfiny stosowanej u ludzi (produkt leczniczy Zubsolv), wynoszącej 11,4 mg w przeliczeniuna mg/m² pc. We wszystkich grupach dawkowania obserwowano statystycznie istotne zwiększenie częstości występowania łagodnych gruczolaków jąder z komórek śródmiąższowych (Leydiga).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Mannitol (E 421) Kwas cytrynowy (E 330) Sodu cytrynian (E 331) Celuloza mikrokrystaliczna Kroskalmeloza sodowa Sukraloza Lewomentol Krzemionka koloidalna bezwodna Sodu fumaran stearylowy 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 0,7 mg + 0,18 mg 2 lata 1,4 mg + 0,36 mg 4 lata 2,9 mg + 0,71 mg 3 lata 5,7 mg + 1,4 mg 4 lata 8,6 mg + 2,1 mg 4 lata 11,4 mg + 2,9 mg 4 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blistry z PVC/OPA/Aluminium/PVC // Aluminium/PET/Papier chroniące przed dostępemdzieci. Wielkość opakowania 7, 28 lub 30 tabletek podjęzykowych. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Dane farmaceutyczne
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Zubsolv 0,7 mg + 0,18 mg tabletki podjęzykowe Zubsolv 1,4 mg + 0,36 mg tabletki podjęzykowe Zubsolv 2,9 mg + 0,71 mg tabletki podjęzykowe Zubsolv 5,7 mg + 1,4 mg tabletki podjęzykowe Zubsolv 8,6 mg + 2,1 mg tabletki podjęzykowe Zubsolv 11,4 mg + 2,9 mg tabletki podjęzykowe 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Zubsolv 0,7 mg + 0,18 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 0,7 mg + 0,18 mg zawiera 0,7 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 0,18 mg naloksonu (w postaci dwuwodnego chlorowodorku). Zubsolv 1,4 mg + 0,36 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 1,4 mg + 0,36 mg zawiera 1,4 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 0,36 mg naloksonu (w postaci dwuwodnego chlorowodorku). Zubsolv 2,9 mg + 0,71 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 2,9 mg + 0,71 mg zawiera 2,9 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 0,71 mg naloksonu (w postaci dwuwodnego chlorowodorku).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Zubsolv 5,7 mg + 1,4 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 5,7 mg + 1,4 mg zawiera 5,7 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 1,4 mg naloksonu (w postaci dwuwodnegochlorowodorku). Zubsolv 8,6 mg + 2,1 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 8,6 mg + 2,1 mg zawiera 8,6 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 2,1 mg naloksonu (w postaci dwuwodnegochlorowodorku). Zubsolv 11,4 mg + 2,9 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 11,4 mg + 2,9 mg zawiera 11,4 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 2,9 mg naloksonu (w postaci dwuwodnegochlorowodorku). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka podjęzykowa Zubsolv 0,7 mg + 0,18 mg tabletki podjęzykowe Barwy białej do złamanej bieli owalne tabletki o długości 6,8 mm i szerokości 4,0 mm z wytłoczonym napisem „7” po jednej stronie.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Zubsolv 1,4 mg + 0,36 mg tabletki podjęzykowe Barwy bialaej do złamanej bieli trójkątne tabletki o podstawie 7,2 mm i wysokości 6,9 mm z wytłoczonym napisem „1,4” po jednej stronie. Zubsolv 2,9 mg + 0,71 mg tabletki podjęzykowe Barwy białej do złamanej bieli tabletki w kształcie litery D o wysokości 7,3 mm i szerokości 5,65 mm z wytłoczonym napisem „2,9” po jednej stronie. Zubsolv 5,7 mg + 1,4 mg tabletki podjęzykowe Barwy białej do złamanej bieli okrągłe tabletki o średnicy 7 mm z wytłoczonym napisem „5,7” po jednej stronie. Zubsolv 8,6 mg + 2,1 mg tabletki podjęzykowe Barwy białej do złamanej bieli tabletki w kształcie rombu o długości 9,5 mm i szerokości 8,2 mm z wytłoczonym napisem „8,6” po jednej stronie. Zubsolv 11,4 mg + 2,9 mg tabletki podjęzykowe Barwy białej do złamanej bieli tabletki w kształcie kapsułki o długości 10,3 mm i szerokości 8,2 mm z wytłoczonym napisem „11,4” po jednej stronie.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie substytucyjne uzależnienia od narkotyków opioidowych w ramach leczenia medycznego, społecznego i psychologicznego. Nalokson został dodany w celu zniechęcenia do używania leku dożylnie, niezgodnie z zaleceniami. Produkt leczniczy Zubsolv jest wskazany dla osób dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 15 lat wyrażających zgodę na leczenieuzależnienia.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie musi się odbywać pod kontrolą lekarza mającego doświadczenie w leczeniu zależności (uzależnienia) od opioidów. Produkt leczniczy Zubsolv nie może być stosowany zamiennie z innymi produktami zawierającymi buprenorfinę, ponieważ różne produkty zawierające buprenorfinę wykazują różną biodostępność. W związku z tym potrzebna dawka w mg może się różnić pomiędzy produktami. Po dobraniu dla pacjenta odpowiedniej dawki konkretnego produktu zawierającego buprenorfinę, produkt ten nie powinien być zmieniany na inny. Jeśli u pacjenta nastąpi zamiana produktu z zawierającego buprenorfinę na buprenorfinę inalokson, konieczne może być dostosowanie dawki z uwagi na możliwe różnice w biodostępności (patrz punkty 4.4 i 5.2). Nie zaleca się stosować wielokrotności trzech mniejszych dawek produktu leczniczego Zubsolvw celu zastąpienia jakiejkolwiek z trzech większych dawek produktu leczniczego (na przykład w razie tymczasowej niedostępności większych dawek) (patrz punkt 5.2).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Dawkowanie
Środki ostrożności wymagane przed wdrożeniem leczenia Przed rozpoczęciem leczenia należy rozważyć rodzaj zależności opioidowej (tzn. czy opioid jest długo- czy krótkodziałający), czas od ostatniego użycia opioidu i stopień uzależnienia od opioidu. Aby uniknąć przyspieszenia zespołu odstawienia, leczenie buprenorfiną z naloksonem lub buprenorfiną należy rozpocząć dopiero, gdy pojawiają się obiektywne i wyraźne objawy odstawienia [np. wyrażone wynikiem w zatwierdzonej skali klinicznej oceny zespołu odstawienia po odstawieniu opioidów (Clinical Opioid Withdrawal Scale, COWS) wskazującym na łagodne lub umiarkowane objawy odstawienia].  W przypadku pacjentów uzależnionych od heroiny lub opioidów krótkodziałających, pierwszą dawkę buprenorfiny z naloksonem należy przyjąć, gdy pojawią się objawy odstawienia, ale nie wcześniej niż 6 godzin po ostatnim przyjęciu opioidów przez pacjenta.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Dawkowanie
 W przypadku pacjentów otrzymujących metadon, przed rozpoczęciem leczeniabuprenorfiną z naloksonem dawkę metadonu należy zmniejszyć do maksymalnie 30 mg na dobę. Rozpoczynając podawanie buprenorfiny z naloksonem, należy wziąć pod uwagę długiokres półtrwania metadonu. Pierwszą dawkę buprenorfiny z naloksonem należy przyjąć dopiero po pojawieniu się objawów odstawienia, ale nie wcześniej niż 24 godziny po ostatnim przyjęciu metadonu przez pacjenta. Buprenorfina może przyspieszyć objawy odstawienia upacjentów uzależnionych od metadonu. Dawkowanie Leczenie początkowe (wprowadzenie leku) Zalecana dawka początkowa u osób dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 15 lat to 1,4 mg + 0,36 mg lub 2,9 mg + 0,71 mg na dobę. W pierwszymdniu, zależnie od indywidualnych potrzeb pacjenta, można podać dodatkową tabletkę produktu leczniczego Zubsolv 1,4 mg + 0,36 mg lub 2,9 mg + 0,71 mg.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Dawkowanie
Na początku leczenia zaleca się codzienny nadzór nad przyjmowaniem leku, aby upewnić się, że tabletka jest we właściwy sposób umieszczana podjęzykowo. Pozwoli to też obserwować reakcję pacjenta na leczenie, co stanowi wskazówkę dla doboru skutecznej dawki na podstawie efektu klinicznego. Stabilizacja dawki i leczenie podtrzymujące Po pierwszym dniu rozpoczęcia leczenia konieczne jest szybkie ustabilizowanie odpowiedniej dawki podtrzymującej aż do osiągnięcia dawki, która utrzymuje pacjenta przy leczeniu i hamuje objawy opioidowego zespołu abstynencyjnego. Powinna być ona ustalana na podstawie powtarzanej oceny stanu klinicznego i psychicznego pacjenta.Maksymalna jednorazowa dawka dobowa nie powinna przekraczać 17,2 mg buprenorfiny (np. podawana jako11,4 + 5,7 mg, 2 x 8,6 mg czy 3 x 5,7 mg). Podczas leczenia podtrzymującego może być konieczne okresowe stabilizowanie dawki podtrzymującej na nowym poziomie w odpowiedzi na zmieniające się potrzeby pacjenta.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Dawkowanie
Dawka 0,7 mg + 0,18 mg jest przeznaczona do precyzyjnego dopasowania dawki upacjentów, zwłaszcza podczas stopniowego zmniejszania dawki lub w razie problemów z tolerancją podczas dostosowywania dawki. Lekarzy zachęca się, aby w miarę możliwości, zalecali pacjentom schemat dawkowania jedna tabletka raz na dobę w celu maksymalnego ograniczenia ryzyka nieprawidłowego stosowania. Dawkowanie rzadziej niż raz na dobę Po uzyskaniu zadowalającej stabilizacji, częstość stosowania produktu leczniczego Zubsolv można zmniejszyć, podając go raz na dwa dni w dawce dwukrotnie większej od indywidualnie dobranej dawki dobowej. U niektórych pacjentów po uzyskaniu zadowalającej stabilizacji, częstość przyjmowania produktu leczniczego można zmniejszyć do 3 razy w tygodniu (na przykład w poniedziałek, środę i piątek. Dawka w poniedziałek i środę powinna być dwa razy większa od indywidualnie dobranejdawki dobowej, a dawka piątkowa powinna być trzy razy większa od indywidualnie dobranej dawki dobowej.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Dawkowanie
W pozostałe dni pacjent nie przyjmuje leku). W żadnym dniu nie należy jednak przekraczać dawki dobowej powyżej 17,2 mg buprenorfiny. W przypadku pacjentów, u których koniecznejest zastosowanie dawki buprenorfiny >5,7 mg/dobę, ten schemat dawkowania może okazać się nieodpowiedni. Odstawienie leku Po uzyskaniu zadowalającej stabilizacji, jeżeli pacjent wyraża zgodę, dawkę można stopniowo zmniejszać do niższej dawki podtrzymującej, a niekiedy leczenie można przerwać. Dostępność tabletek podjęzykowych w sześciu różnych mocach pomaga w indywidualnym doborze dawki i stopniowym jej obniżaniu. Ze względu na ryzyko nawrotu uzależnienia, po zakończeniu leczenia pacjentów należy monitorować. Specjalne populacje Osoby w podeszłym wieku Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności buprenorfiny z naloksonem u pacjentów w podeszłym wieku, powyżej 65 roku życia. Nie można przedstawić zaleceń dotyczących dawkowania.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Dawkowanie
Osoby z zaburzeniami czynności wątroby U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby farmakokinetyka buprenorfiny z naloksonem może być zmieniona, dlatego zaleca się stosowanie mniejszych dawek początkowych i ostrożne ich zwiększanie u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 5.2). U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby stosowanie buprenorfiny z naloksonem jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3 i 5.2). Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Nie ma potrzeby modyfikacji dawki buprenorfiny z naloksonem u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Zaleca się ostrożne dawkowanie leku u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny< 30 ml/min) (patrz punkty 4.4 i 5.2). Dzieci i młodzież Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności buprenorfiny z naloksonem u dzieci w wieku poniżej 15 lat. Dane nie są dostępne.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Dawkowanie
Sposób podawania Lekarze muszą przestrzec pacjentów, że jedyną skuteczną i bezpieczną drogą podania tego produktu leczniczego jest podanie podjęzykowe (patrz punkt 4.4). Tabletkę należy umieścić pod językiem i trzymać tam, aż się całkowicie rozpuści. Pacjenci nie powinni połykać tabletki ani przyjmować pokarmów, czy napojów, do momentu jej całkowitego rozpuszczenia. Produkt leczniczy Zubsolv rozpada się zazwyczaj w ciągu 40 sekund, jednak pacjent może odczuwać obecność leku w jamie ustnej nawet przez 5 do 10 minut. Jeżeli konieczne jest przyjęcie więcej niż jednej tabletki, można je przyjąć jednocześnie lub w dwóch porcjach. Drugą dawkę należy przyjąć bezpośrednio po rozpuszczeniu się pierwszej.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ciężka niewydolność oddechowa. Ciężka niewydolność wątroby. Ostra choroba alkoholowa lub delirium tremens . Jednoczesne stosowanie antagonistów opioidów (naltrekson, nalmefen) stosowanych w leczeniu uzależnienia od alkoholu lub opioidów.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Niewłaściwe stosowanie, nadużywanie i stosowanierekreacyjne Buprenorfina podobnie jak inne opioidy, legalne lub nielegalne, może być niewłaściwie stosowana lub nadużywana. Zagrożenia związane z niewłaściwym stosowaniem lub nadużywaniem opioidów to, między innymi: przedawkowanie, rozprzestrzenianie się krwiopochodnych infekcji wirusowych lub umiejscowionych i ogólnoustrojowych infekcji, zahamowanie czynności ośrodka oddechowego i uszkodzenie wątroby. Przyjmowanie buprenorfiny przez osoby, którym nie została przepisana, stwarza ryzyko rozwoju uzależnienia u nowych osób stosujących buprenorfinę jako podstawowy narkotyk. Może do tego dojść, jeżeli leczony pacjent sam bezpośrednio dystrybuuje produkt leczniczy wcelu nielegalnego użycia lub produkt nie został odpowiednio zabezpieczony przed kradzieżą.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Specjalne środki ostrozności
Suboptymalne leczenie buprenorfiną z naloksonem może prowokować nieodpowiednie stosowanie produktu leczniczego przez pacjenta, co z kolei może prowadzić do przedawkowania lub przerwania leczenia. Pacjent leczony zbyt małą dawką buprenorfiny z naloksonem może reagować na niekontrolowaneobjawy głodu polekowego przyjmując na własną rękę opioidy, alkohol lub inne substancje o działaniu uspokajającym lub nasennym, takie jak na przykład benzodiazepiny. W celu zminimalizowania ryzyka niewłaściwego stosowania, nadużywania i rozpowszechniania należy podjąć odpowiednie środki ostrożności przy przepisywaniu iwydawaniu buprenorfiny, takie jak unikanie przepisywania większej liczby dawek w początkowym okresie leczenia oraz przeprowadzanie wizyt kontrolnych połączonych z monitorowaniemklinicznym dostosowanym do potrzeb pacjenta. Połączenie buprenorfiny z naloksonem w produkcie leczniczym Zubsolv ma powstrzymać przed niewłaściwym stosowaniem i nadużywaniem buprenorfiny.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Specjalne środki ostrozności
Uważa się, że mniej prawdopodobne jest niewłaściwe stosowanie dożylnie lub donosowo produktu Zubsolv niż samej buprenorfiny, gdyż zawarty w nim nalokson może wywołać objawy odstawienia u osób uzależnionych od heroiny, metadonu lub innych agonistów opioidów. Zaburzenia oddychania związane ze snem Opioidy mogą powodować zaburzenia oddychania związane ze snem, w tym centralny bezdech senny (central sleep apnoea, CBS) i hipoksemię związaną ze snem. Stosowanie opioidów zwiększa ryzyko wystąpienia CBS w sposób zależny od dawki. U pacjentów, u których występuje CBS, należy rozważyć zmniejszenie całkowitej dawki opioidów. Zahamowanie ośrodka oddechowego Odnotowano wiele przypadków zgonu w wyniku zahamowania ośrodka oddechowego, zwłaszcza gdy buprenorfinę stosowano w połączeniu z benzodiazepinami (patrz punkt 4.5) albo niezgodnie z zaleceniami. Odnotowano również przypadki zgonów związane z jednoczesnym podawaniem buprenorfiny i innych środków tłumiących, takich jak alkohol lub inneopioidy.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Specjalne środki ostrozności
Po podaniu buprenorfiny niektórym osobom nieuzależnionym od opioidów, które nie tolerują działania opioidów, może wystąpić potencjalnie śmiertelne zahamowanie ośrodka oddechowego. Ten produkt leczniczy należy stosować ostrożnie u pacjentów z astmą lub niewydolnością oddechową (np. przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, sercem płucnym, zmniejszoną rezerwą oddechową, hipoksją, hiperkapnią, istniejącym wcześniej zahamowaniem ośrodka oddechowego lubkifoskoliozą [skrzywieniem kręgosłupa prowadzącym potencjalnie do występowania duszności]). Buprenorfina z naloksonem mogą powodować poważne, śmiertelne w skutkach zahamowanie ośrodka oddechowego u dzieci i osób nieuzależnionych, które przypadkowo lub celowo połkną tenprodukt. Pacjentów należy poinformować o konieczności bezpiecznego przechowywania blistra, nieotwierania go nigdy przed czasem przyjęcia leku i przechowywania w miejscu niedostępnym dla dzieci oraz innych domowników. Nie wolno też przyjmować produktu leczniczego w obecności dzieci.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Specjalne środki ostrozności
Wrazie przypadkowego połknięcia lub podejrzewania takiego faktu, należy bezzwłocznie skontaktować się z pogotowiem ratunkowym. Zahamowanie czynności ośrodkowego układu nerwowego (OUN) Buprenorfina z naloksonem mogą powodować senność, zwłaszcza przyjmowane jednocześnie z alkoholem lub innymi środkami tłumiącymi ośrodkowy układ nerwowy (takimi jak benzodiazepiny, trankwilizatory, leki uspokajające lub nasenne, patrz punkty 4.5 i 4.7). Ryzyko związane z jednoczesnym stosowaniem uspokajających produktów leczniczych, takich jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze Jednoczesne stosowanie połączenia buprenorfiny i naloksonu z uspokajającymi produktami leczniczymi, takimi jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze, może prowadzić do sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu. Ze względu na te zagrożenia jednoczesne przepisywanie produktu leczniczego z tymi uspokajającymi produktami leczniczymi powinno ograniczać się do pacjentów, u których nie są możliwe alternatywne opcje leczenia.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Specjalne środki ostrozności
Decydując się na jednoczesne przepisanie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu oraz uspokajających produktów leczniczych, należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę leków uspokajających, a czas trwania leczenia ograniczyć do minimum. Należy ściśle monitorować pacjentów w celu wykrycia objawów przedmiotowych i podmiotowych zahamowania czynności oddechowej i sedacji. W związku z tym zdecydowanie zaleca się poinformowanie pacjentów i ich opiekunów o tych objawach (patrz punkt 4.5). Zespół serotoninowy Jednoczesne podawanie leku Zubsolv i innych leków serotoninergicznych, takich jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, może prowadzić do zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Specjalne środki ostrozności
Jeśli jednoczesne przyjmowanie innych leków serotoninergicznych jest klinicznie uzasadnione, zaleca się uważną obserwację pacjenta, zwłaszcza w początkowej fazie leczenia i podczas zwiększania dawki. Objawy zespołu serotoninowego mogą obejmować zmiany stanu psychicznego, niestabilność autonomiczną, zaburzenia nerwowo-mięśniowe lub objawy dotyczące układu pokarmowego. Jeśli podejrzewa się występowanie zespołu serotoninowego, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia, w zależności od nasilenia objawów. Uzależnienie Buprenorfina jest częściowym agonistą receptora opioidowego μ (mi) i jej przewlekłepodawanie prowadzi do uzależnienia od opioidu. Badania na zwierzętach, a także doświadczenie kliniczne wskazują, że buprenorfina może wywoływać uzależnienie, jednakże słabsze niż całkowity agonista, np. morfina. Nagłe przerwanie leczenia nie jest zalecane, może bowiem prowadzić do wystąpienia opóźnionego zespołu odstawienia.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Specjalne środki ostrozności
Zapalenie wątroby i incydenty wątrobowe Zarówno w badaniach klinicznych, jak też w zgłoszeniach działań niepożądanych po wprowadzeniu do obrotu odnotowano przypadki ostrego uszkodzenia wątroby u osób uzależnionych od opioidów. Zakres nieprawidłowości obejmuje przemijające, bezobjawowe zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych, przypadki niewydolności wątroby, marskość wątroby, zespół wątrobowo-nerkowy, encefalopatię wątrobową i zgon. W wielu przypadkach czynnikiem wywołującym lub przyczyniającym się mogły być wcześniej istniejące defekty mitochondrialne (wada genetyczna), zaburzenia aktywności enzymów wątrobowych, zakażenie wirusem zapaleniawątroby typu B lub C, nadużywanie alkoholu, anoreksja, równoczesne stosowanie innych, potencjalnie hepatotoksycznych produktów leczniczych i jednoczesne stosowanie narkotyków dożylnych. Te obciążająceczynniki muszą być brane pod uwagę przed zaleceniem podawania buprenorfiny z naloksonem oraz wtrakcie leczenia.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Specjalne środki ostrozności
W razie podejrzenia występowania zaburzeń czynności wątroby, konieczna jest dalsza ocena biologiczna i etiologiczna. Zależnie od jej wyniku można ostrożnie wycofywać podawany produkt leczniczy, aby zapobiec objawom odstawienia i powrotowi do nielegalnego stosowania narkotyków. W przypadku kontynuowania leczenia należy uważnie monitorować czynnośćwątroby. Wywołanie zespołu odstawienia Rozpoczynając leczenie buprenorfiną z naloksonem, lekarz musi pamiętać o częściowym wpływie agonistycznym buprenorfiny i możliwości wywołania przez nią objawów odstawienia u pacjentów uzależnionych od opioidów, zwłaszcza gdy jest podana wcześniej niż 6 godzin po ostatniej dawce heroiny lub innego krótko działającego opioidu, lub wcześniej niż 24 godziny po ostatniejdawce metadonu. W okresie zastępowania buprenorfiny lub metadonu buprenorfiną z naloksonem, pacjentów należy uważnie monitorować, ponieważ zgłaszano występowanie objawów zespołu odstawienia.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Specjalne środki ostrozności
Aby uniknąć pogłębienia zespołu odstawienia podawanie buprenorfiny znaloksonem należy rozpocząć, gdy obiektywne objawy zespołu odstawienia są wyraźnie widoczne (patrz punkt 4.2). Objawy odstawienia mogą też być związane z wyborem niewystarczających dawek (dawkowanie suboptymalne). Zaburzenia czynności wątroby Wpływ zaburzeń czynności wątroby na farmakokinetykę buprenorfiny i naloksonuoceniano w badaniach po wprowadzeniu do obrotu. Ponieważ zarówno buprenorfina, jak i nalokson są w znacznym stopniu metabolizowane w wątrobie, stężenia w osoczu, zarówno buprenorfiny i naloksonu po podaniu pojedynczej dawki były wyższe u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby o nasileniu umiarkowanym lub ciężkim w porównaniu z osobami zdrowymi. Pacjentów należy monitorować pod kątem występowania objawów podmiotowych i przedmiotowych nagłego odstawienia opioidów, toksyczności lub przedawkowania w wyniku wzrostu stężenia naloksonu i(lub) buprenorfiny.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Specjalne środki ostrozności
Przed rozpoczęciem leczenia zaleca się wykonanie testów określających czynność wątroby i badania w kierunku wirusowego zapalenia wątroby. Pacjenci z dodatnim wynikiem badania w kierunku wirusowego zapalenia wątroby, otrzymujący równocześnie inne produkty lecznicze (patrz punkt 4.5) i (lub) mający zaburzenia czynności wątroby są narażeni na większe ryzyko uszkodzenia wątroby. Zaleca się regularne monitorowanie czynności wątroby (patrz punkt 4.4). Tabletki podjęzykowe Zubsolv należy stosować ostrożnie u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.2 i 5.2). U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby stosowanie buprenorfiny z naloksonem jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Zaburzenia czynności nerek Wydalanie produktu z moczem może być wydłużone, ponieważ 30% podanej dawki jest usuwane przez nerki. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dochodzi do kumulacji metabolitów buprenorfiny.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Specjalne środki ostrozności
Zaleca się zachowanie ostrożności podczas podawania leku pacjentom zciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) (patrz punkty 4.2 i 5.2). Inhibitory CYP 3A4 Produkty lecznicze hamujące enzym CYP3A4 mogą powodować zwiększenie stężenia buprenorfiny. Konieczne może być zmniejszenie dawki buprenorfiny z naloksonem. U pacjentów już leczonych inhibitorami CYP3A4 należy starannie dobierać dawkę buprenorfiny z naloksonem, gdyż skuteczna może sięu nich okazać mniejsza dawka (patrz punkt 4.5). Efekty klasowe U pacjentów leczonych ambulatoryjnie opioidy mogą powodować niedociśnienie ortostatyczne. Opioidy mogą powodować podwyższenie ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego, co może prowadzić do napadów padaczkowych. Dlatego należy zachować ostrożność, podając produkt pacjentom po urazach głowy, ze zmianami wewnątrzczaszkowymi oraz w innych przypadkach, w których ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego może być podwyższone, lub gdy u pacjenta w przeszłości występowały napady padaczkowe.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Specjalne środki ostrozności
Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów pacjentom z niedociśnieniem tętniczym, przerostem gruczołu krokowego lub zwężeniem cewkimoczowej. Zwężenie źrenic spowodowane podawaniem opioidów, zmiany poziomu świadomości lub zmiany percepcji bólu jako objawu choroby mogą utrudniać ocenę stanu zdrowia pacjenta i ustalenie rozpoznania oraz zaciemniać przebieg kliniczny współwystępującejchoroby. Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów pacjentom z obrzękiem śluzowatym, niedoczynnością tarczycy lub niedoczynnością kory nadnerczy (np. chorobą Addisona). Wykazano, że opioidy zwiększają ciśnienie wewnątrz przewodów żółciowych, dlatego u pacjentów z zaburzeniami dróg żółciowych powinny być stosowaneostrożnie. Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów osobom starszym i osłabionym. Jak wynika z doświadczenia ze stosowaniem morfiny, jednoczesne użycie z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) może spowodować nasilenie działania opioidów (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Specjalne środki ostrozności
Zmiana między produktami leczniczymi zawierającymi buprenorfinę Różne produkty lecznicze zawierające buprenorfinę mogą zawierać jej różne dawki i takie produkty lecznicze nie są bezpośrednio wymienne. Dlatego pacjenci powinni być monitorowani podczas zmiany pomiędzy różnymi produktami leczniczymi z buprenorfiną, ponieważ w niektórych indywidualnych przypadkach różnice w biodostępności (patrz punkt 5.2) mogą być zauważalne. Dlatego też może być konieczne dostosowanie dawki. Dzieci i młodzież Stosowanie u młodzieży (w wieku od 15 do <18 lat) Ze względu na brak danych dotyczących młodzieży (w wieku od 15 do <18 lat) pacjentów z tej grupy wiekowej należy uważniej monitorować w czasie leczenia. Sunstancje pomocnicze Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Produktu leczniczego Zubsolv nie należy stosować równocześnie z:  napojami alkoholowymi lub produktami leczniczymi zawierającymi alkohol, ponieważ alkohol nasila wpływ sedatywny buprenorfiny (patrz punkt 4.7). Należy zachować ostrożność podczas równoczesnego stosowania produktu Zubsolv z:  Lekami uspokajającymi, takimi jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze. Jednoczesne stosowanie opioidów z uspokajającymi produktami leczniczymi, takimi jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze, zwiększa ryzyko sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu ze względu na addycyjne działanie depresyjne na OUN. Dawka i czas trwania jednoczesnego stosowania uspokajających produktów leczniczych powinny być ograniczone (patrz punkt 4.4). Należy ostrzec pacjentów, że samodzielne stosowanie nieprzepisanych przez lekarza benzodiazepin podczas leczenia tym produktem jest bardzo niebezpieczne.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Interakcje
Jeżeli lekarz zalecił równoczesne przyjmowanie benzodiazepin z tym produktem, należy postępować ściśle według wskazań lekarza (patrz punkt 4.4).  Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Zubslov z gabapentynoidami (gabapentyną i pregabaliną) może powodować depresję oddechową, niedociśnienie, głęboką sedację, śpiączkę lub zgon (patrz punkt 4.4).  Innymi środkami osłabiającymi czynność ośrodkowego układu nerwowego, innymi pochodnymi opioidowymi (np. metadonem, lekami przeciwbólowymi i przeciwkaszlowymi), niektórymi lekami przeciwdepresyjnymi, działającymi sedatywnie antagonistami receptora H1, barbituranami, anksjolitykami innymi niż benzodiazepiny, neuroleptykami, klonidyną i substancjami pochodnych: połączenia te nasilają tłumienie czynności ośrodkowego układu nerwowego. Z uwagi na wpływ leku na obniżenie koncentracji prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn mogą być niebezpieczne.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Interakcje
 Dodatkowo uzyskanie odpowiedniej analgezji może być utrudnione, jeśli podano pełnego agonistę opioidowego pacjentom otrzymującym buprenorfinę z naloksonem. Istnieje zatem możliwość przedawkowania pełnego agonisty, zwłaszcza przy próbach zahamowania wpływu częściowego agonisty buprenorfiny lub gdy stężenie buprenorfiny w osoczu się zmniejsza.  Serotoninergicznymi produktami leczniczymi, takimi jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, ponieważ zwiększają one ryzyko zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.4).  Naltreksonem i nalmefenem będącymi antagonistami opioidów, które mogą hamować farmakologiczny wpływ buprenorfiny.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Interakcje
Przeciwwskazane jest ich równoczesne podawanie podczas leczenia buprenorfiną z naloksonem ze względu na potencjalnie niebezpieczną interakcję, która może wywołać nagłe wystąpienie długotrwałych i intensywnych objawów odstawienia opioidów (patrz punkt 4.3).  Inhibitorami CYP3A4: badanie interakcji buprenorfiny z ketokonazolem (silnyminhibitorem CYP3A4) wykazało zwiększenie Cmax i AUC (pola pod krzywą) buprenorfiny (w przybliżeniu, odpowiednio, o 50% i 70%) oraz – w mniejszym stopniu – norbuprenorfiny. Pacjentów otrzymujących produkt Zubsolv należy uważnie monitorować i, jeśli konieczne, zmniejszyć dawkę produktu Zubsolv, jeżeli jest podawany z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. inhibitorami proteazy, takimi jak rytonawir, nelfinawir lub indynawir albo azolowymi lekami przeciwgrzybiczymi, takimi jak ketokonazol lub itrakonazol, antybiotyki makrolidowe).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Interakcje
 Induktorami CYP3A4: równoczesne stosowanie induktorów CYP3A4 z buprenorfiną może prowadzić do zmniejszenia stężenia buprenorfiny w osoczu, co może być przyczyną suboptymalnego leczenia uzależnienia od opioidów z użyciem buprenorfiny. Zaleca się uważne monitorowanie pacjentów leczonych buprenorfiną z naloksonem, którym podaje się równocześnie induktory CYP3A4 (np. fenobarbital, karbamazepina, fenytoina, ryfampicyna). Może być konieczne odpowiednie zmodyfikowanie dawki buprenorfiny lub induktora CYP3A4.  Jak wskazuje doświadczenie ze stosowania morfiny, jednoczesne użycie z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) może spowodować nasilenie działaniaopioidów.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania buprenorfiny z naloksonem u kobiet wciąży. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na rozrodczość (patrz punkt 5.3). Zagrożenie dla ludzi jest nieznane. Buprenorfina stosowana pod koniec ciąży, nawet przez krótki czas, może powodować zahamowanie ośrodka oddechowego u noworodka. Długotrwałe podawanie buprenorfiny w ostatnim trymestrze ciąży może spowodować wystąpienie u noworodka zespołu odstawienia (np. hipertonię, drżenie noworodków, pobudzenie, drgawki kloniczne, inne drgawki). Zespół ten zwykle trwa od kilku godzin do kilku dni po urodzeniu. Z uwagi na długi okres półtrwania buprenorfiny należy rozważyć kilkudniowe monitorowanie nienarodzonego dziecka pod koniec ciąży, aby zapobiec ryzyku wystąpienia zahamowania ośrodka oddechowego lub zespołu odstawienia u noworodka. Ponadto lekarz powinien ocenić zasadność stosowania buprenorfiny z naloksonem podczas ciąży.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Buprenorfinę z naloksonem można stosować podczas ciąży wyłącznie, jeśli potencjalnekorzyści przeważają nad zagrożeniem dla płodu. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy nalokson lub jego metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Buprenorfina i jej metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Stwierdzono hamowanie laktacji przez buprenorfinę u szczurów. Dlatego podczas leczenia produktem Zubsolv należy przerwać karmienie piersią. Płodność W badaniach na zwierzętach wykazano zmniejszenie płodności u samic (po narażeniu ogólnoustrojowym na poziomie >2,4-krotnie przewyższającym narażeniu u ludzi po zastosowaniu maksymalnej dawki 17,2 mg buprenorfiny na podstawie AUC) (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Buprenorfina z naloksonem wywierają niewielki do umiarkowanego wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn podczas stosowania u pacjentów uzależnionych od opioidów. Ten produkt leczniczy może powodować senność, zawroty głowy i zaburzenia procesów myślowych, zwłaszcza w okresie wprowadzania leczenia i dostosowywania dawki. Przyjmowanie produktu z alkoholem lub środkami osłabiającymi czynność ośrodkowego układu nerwowego może nasilać wymienione objawy (patrz punkty 4.4 i 4.5). Pacjentów należy ostrzec przed prowadzeniem pojazdów i obsługiwaniem maszyn, ponieważ buprenorfina z naloksonem może niekorzystnie wpływać na ich zdolność do wykonywania tych czynności.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Podczas badań klinicznych najczęściej zgłaszanymi reakcjami niepożądanymi związanymi z leczeniem były: zaparcia i objawy towarzyszące zwykle odstawieniu narkotyku (czyli bezsenność, ból głowy, nudności, wzmożona potliwość i ból). Niektóre zgłaszane przypadki napadów drgawkowych, wymiotów, biegunki i podwyższenia wyników badań czynności wątroby były ciężkie. Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych W tabeli 1 podsumowano działania niepożądane zgłoszone przez 342 z 472 pacjentów (72,5%) w podstawowych badaniach klinicznych oraz działania niepożądane zgłoszone podczas obserwacji po wprowadzeniu do obrotu. Częstość wymienionych poniżej możliwych działań niepożądanych zdefiniowano w następujący sposób: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Działania niepożądane
Tabela 1: Działania niepożądane związane z leczeniem buprenorfiną z naloksonemzgłaszane podczas badań klinicznych i po wprowadzeniu do obrotu
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Działania niepożądane
Klasyfikacja układów i narządów Bardzo często Często Niezbyt często Częstość nieznana

CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Działania niepożądane

Zakażenia i zarażeniapasożytnicze GrypaZakażenieZapalenie gardła Nieżyt nosa Zakażenie dróg moczowychZakażenie pochwy
Zaburzenia krwi i układuchłonnego Niedokrwistość Leukocytoza Leukopenia LimfadenopatiaMałopłytkowość
Zaburzenia układu immunologicznego Nadwrażliwość Wstrząs anafilaktyczny
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Zmniejszenie łaknienia HiperglikemiaHiperlipidemia Hipoglikemia
Zaburzenia psychiczne Bezsenność Lęk Depresja Zmniejszenie libido Nerwowość Zaburzenia myślenia Nietypowe sny Pobudzenie Apatia Depersonalizacja Uzależnienie od narkotyków Euforyczny nastrójWrogość Omamy
Zaburzenia układu nerwowego Ból głowy Migrena Zawroty głowy Hipertonia ParestezjeSenność Amnezja Hiperkineza Drgawki Zaburzenia mowyDrżenie Encefalopatia wątrobowa Omdlenie
Zaburzenia oka Niedowidzenie Zaburzeniałzawienia Zapalenie spojówekZwężenie źrenic
Zaburzenia ucha i błędnika Zawroty głowy
Zaburzenia serca Dusznica bolesna Bradykardia Zawał mięśnia sercowegoKołatanie serca Tachykardia
Zaburzenia naczyniowe NadciśnienieRozszerzenie naczyń Niedociśnienie Niedociśnienie ortostatyczne
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersioweji śródpiersia Kaszel Astma Duszność Ziewanie Skurcz oskrzeli Depresja oddechowa
Zaburzeniażołądka i jelit Zaparcie Nudności Ból brzucha Biegunka Niestrawność WzdęciaWymioty Owrzodzenie jamy ustnej Przebarwieniejęzyka Próchnica zębów

CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Działania niepożądane

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zapalenie wątrobyOstre zapalenie wątrobyŻółtaczka Martwica wątroby Zespółwątrobowo- nerkowy
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Nadmierna potliwość Świąd Wysypka Pokrzywka Trądzik Wypadanie włosów Złuszczającezapalenie skóry Suchość skóryGuzki skórne Obrzęk naczynioruchowy
Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe itkanki łącznej Ból pleców Bóle stawów Kurcze mięśniBóle mięśni Zapalenie stawów
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Nieprawidłowości moczu Albuminuria Trudności z oddawaniem moczu Krwiomocz Kamica nerkowaZatrzymanie moczu
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Impotencja Brak miesiączki Zaburzenia ejakulacji KrwotokmiesiączkowyKrwawienie maciczne
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Zespół odstawienia Osłabienie Ból w klatce piersiowej Dreszcze GorączkaZłe samopoczucie BólObrzęk obwodowy Hipotermia Zespół odstawienia u noworodka
Badania diagnostyczne Nieprawidłowe wyniki badańczynności wątroby Zmniejszeniemasy ciała Wzrost stężenia kreatyniny we krwi Zwiększenie aktywnościaminotransferaz
Urazy, zatruciai powikłania po zabiegach Uraz Udar cieplny

CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Działania niepożądane
Opis wybranych działań niepożądanych W przypadkach niewłaściwego podania leku drogą dożylną, niektóre reakcje niepożądane należy przypisać raczej faktowi niewłaściwego użycia produktu leczniczego, niż jego działaniu. Do działań tych należą reakcje miejscowe, niekiedy septyczne (ropień, zapalenie tkanki podskórnej). Ponadto zgłaszano potencjalnie ciężkie ostre zapalenie wątroby oraz inne zakażenia, takie jak zapalenie płuc, zapalenie wsierdzia (patrz punkt 4.4). U pacjentów silnie uzależnionych od narkotyków w początkowym okresie podawania buprenorfiny może wystąpić zespół odstawienia podobny do zespołu odstawienia występującego po zastosowaniu naloksonu (patrz punkty 4.2 i 4.4). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy Głównym objawem wymagającym interwencji w razie przedawkowania jest zahamowanie ośrodka oddechowego wynikające z zahamowania czynności ośrodkowego układu nerwowego, ponieważ może prowadzić do zatrzymania oddechu i zgonu. Innymi objawami przedawkowania są: senność, niedowidzenie, zwężenie źrenic, niedociśnienie, nudności, wymioty i (lub) zaburzenia mowy. Postępowanie Należy zastosować ogólne środki wspomagające, w tym ścisłe monitorowanie oddechu i czynności serca pacjenta. Należy wdrożyć objawowe leczenie zahamowania ośrodka oddechowego i standardowe środki intensywnej opieki. Musi być zapewniona drożność dróg oddechowych i wspomagana lub kontrolowana wentylacja. Pacjenta należy umieścić w placówce, gdzie dostępne są pełne możliwości przeprowadzenia resuscytacji. Jeżeli pacjent wymiotuje, należy podjąć odpowiednie działania, aby zapobiec zachłyśnięciu się wymiocinami. Zaleca się zastosowanie antagonisty opioidów (tzn.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Przedawkowanie
naloksonu), chociaż wywiera niewielki wpływ na odwracanie objawów oddechowych wywołanych przez buprenorfinę w porównaniu z jego działaniem na środki będące całkowitymi agonistami opioidowymi. W przypadku stosowania naloksonu, określając długość okresu leczenia i wymaganego nadzoru medycznego potrzebnego do odwrócenia efektów przedawkowania, należy wziąć pod uwagę długi czas działania buprenorfiny. Nalokson jest usuwany z organizmu szybciej niż buprenorfina, przez co może dojść do nawrotu wcześniej opanowanych objawów przedawkowania buprenorfiny, dlatego może być konieczne stosowanie infuzji ciągłej. Jeśli infuzja nie jest możliwa, konieczne może być wielokrotne podawanie naloksonu. Szybkość infuzji dożylnej należy dostosować do reakcji pacjenta.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Inne leki stosowane w leczeniu chorób układu nerwowego, leki stosowane w leczeniu uzależnień, kod ATC: N07BC51. Mechanizm działania Buprenorfina jest częściowym agonistą/antagonistą receptorów opioidowych, wiążącym się z receptorami μ i κ (kappa) w mózgu. Jej aktywność w leczeniu podtrzymującym uzależnienia od opioidów jest przypisywana wolno odwracalnemu wiązaniu z receptorami μ, co w dłuższym czasie może zminimalizować potrzebę przyjmowania narkotyków przez uzależnionych pacjentów. Podczas badań farmakologii klinicznej u osób uzależnionych od opioidów obserwowano pułapowe agonistyczne efekty opioidowe. Nalokson jest antagonistą receptorów opioidowych μ. Podawany w standardowych dawkachdoustnie lub podjęzykowo pacjentom z objawami odstawienia po odstawieniu opioidów wykazuje niewielki lub zerowy efekt farmakologiczny z powodu jego prawie całkowitego metabolizmu pierwszego przejścia.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W przypadku podawania dożylnego osobom uzależnionym od opioidów, nalokson obecny w produkcie Zubsolv wykazuje jednak wyraźne działanie antagonistyczne w stosunku do opioidów i opioidowy zespół abstynencyjny, co zniechęca do nieprawidłowego stosowania produktu drogą dożylną. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo Dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania buprenorfiny z naloksonem pochodzą głównie z rocznego badania klinicznego obejmującego 4-tygodniowe randomizowane, prowadzone metodą podwójnie ślepej próby porównanie buprenorfiny z naloksonem, buprenorfiny i placebo i następującą po tym 48-tygodniową ocenę bezpieczeństwa stosowania buprenorfiny z naloksonem. W ramach tego badania 326 osób uzależnionych od heroiny losowo przydzielono albo do grupy otrzymującej buprenorfinę z naloksonem w dawce 16 mg na dobę, albo do grupy otrzymującej buprenorfinę w dawce 16 mg na dobę lub do grupy placebo. Uczestnikom zrandomizowanym do jednej z grup leczenia aktywnego w dniu 1.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Właściwości farmakodynamiczne
podawano 8 mg buprenorfiny, a następnie w dniu 2. – 16 mg (dwie tabletki po 8 mg) buprenorfiny. W dniu 3. osoby zrandomizowane do grupy otrzymującej buprenorfinę z naloksonem przestawiano na stosowanie tabletki złożonej. Uczestnicy stawiali się codziennie w przychodni (od poniedziałku do piątku) w celu otrzymania leku i dokonania oceny skuteczności. Na soboty i niedziele pacjenci otrzymywali odpowiednią ilość leku do domu. W badaniu porównywano głównie skuteczność buprenorfiny oraz buprenorfiny z naloksonem w odniesieniu do placebo. Odsetek próbek moczu pobieranych trzy razy w tygodniu, w których nie stwierdzono obecności opioidów innych niż stosowane w badaniu był statystycznie większy zarówno wgrupie buprenorfiny z naloksonem względem placebo (p< 0,0001), jak i buprenorfiny względem placebo (p< 0,0001).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby, podwójnie pozorowanym badaniu grup równoległych porównywano etanolowy roztwór buprenorfiny z aktywnym lekiem kontrolnym – całkowitym agonistą, podczas trwającej od 3 do 10 dni fazy indukcji, 16-tygodniowej fazy leczenia podtrzymującego i 7-tygodniowej fazy odtruwania. Uczestników badania (162 osoby) zrandomizowano do grup otrzymujących podjęzykowo etanolowy roztwór buprenorfiny w dawce 8 mg na dobę (dawka mniej więcej porównywalna z dawką 12 mg na dobębuprenorfiny z naloksonem) lub dwie względnie małe dawki leku kontrolnego, z których jedna była wystarczająco mała, aby służyć za alternatywę dla placebo, Dawkę podtrzymującą buprenorfiny osiągano w dniu 3. Dawki w aktywnie leczonej grupie kontrolnej dobierano bardziej stopniowo. Biorąc pod uwagę liczbę uczestników kontynuujących leczenie i odsetek ujemnych próbek moczu pobieranych trzy razy w tygodniu do badania na obecność opioidów innych niż stosowane w badaniu, buprenorfina okazała się skuteczniejsza od małej dawki leku stosowanego w grupie kontrolnej w utrzymywaniu w leczeniu osób uzależnionych od heroiny i zmniejszaniu zużycia przez nich opioidów w trakcie leczenia.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Skuteczność buprenorfiny podawanej w dawce 8 mg na dobę była podobna do skuteczności umiarkowanej dawki leku podawanego w grupie kontrolnej, jednakże równoważność nie została wykazana.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Produkt leczniczy Zubsolv ulega rozpadowi zazwyczaj w ciągu 40 sekund, jednakże jeszcze przez 5 do 10 minut pacjent może odczuwać jej obecność w jamie ustnej. Tabletki podjęzykowe produktu leczniczego Zubsolv mają wyższą dostępność biologiczną niż tradycyjne tabletki podjęzykowe. Z tego względu mogą istnieć różnice w dawkach w mg pomiędzy różnymi produktami. Produkt leczniczy Zubsolv nie jest zamienny z innymi produktami zawierającymi buprenorfinę. W badaniach porównawczych dostępności biologicznej po zastosowaniu tabletki produktu Zubsolv o mocy 11,4 + 2,9 mg uzyskiwano równoważne narażenie na buprenorfinę jak po podaniu 16 + 4 mg (2 x 8 + 2 mg) buprenorfiny z naloksonem w tradycyjnej tabletce podjęzykowej, jednak produkt Zubsolv o mocy 2 x 1,4 + 0,36 mg zapewniał o 20% niższe narażenie na buprenorfinę niż podanie 2 x 2 + 5 mg buprenorfiny z naloksonem w tradycyjnej tabletce podjęzykowej.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Narażenie na nalokson podczas podawania produktu leczniczego Zubsolv nie było wyższe dla żadnej z badanych dawek. Buprenorfina Wchłanianie Buprenorfina po podaniu doustnym podlega metabolizmowi pierwszego przejścia z N-dealkilacją i sprzęganiem z kwasem glukuronowym w jelicie cienkim i wątrobie. Z tego względu podawanie tego produktu leczniczego drogą doustną jest niewłaściwe. Istnieją niewielkie odchylenia w parametrach ekspozycji proporcjonalnej do dawki buprenorfiny, jak również odchylenia od ścisłej proporcjonalności do składu dla trzech mniejszych dawek (2,9 + 0,71, 1,4 + 0,36 i 0,7 + 0,18 mg) w porównaniu do trzech większych dawek produktu leczniczego. Zatem nie zaleca się stosować wielokrotności trzech mniejszych dawek produktu leczniczego Zubsolv w celu zastąpienia jakiejkolwiek z trzech większych dawek produktu leczniczego Zubsolv. Maksymalne stężenie w osoczu uzyskuje się po około 90 minutach po podaniu podjęzykowym.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Stężenia buprenorfiny w osoczu zwiększały się wraz ze wzrostempodjęzykowej dawki buprenorfiny z naloksonem. Zarówno Cmax jak i AUC buprenorfiny zwiększały się wraz ze wzrostem dawki, chociaż ten wzrost był mniejszy niż proporcjonalny do dawki. Dystrybucja Po wchłonięciu buprenorfiny następuje faza szybkiej dystrybucji (okres połowicznej dystrybucji wynosi od 2 do 5 godzin). Buprenorfina jest silnie lipofilna, przez co szybko przenika przez barierę krew-mózg. Buprenorfina wiąże się z białkami w około 96%, głównie z alfa- i beta-globulinami. Metabolizm Buprenorfina jest metabolizowana głównie na drodze N-dealkilacji przez mikrosomalny cytochrom CYP3A4 w wątrobie. Cząsteczka macierzysta i główny dealkilowany metabolit, norbuprenorfina, ulegają następnie glukuronidacji. Norbuprenorfina wiąże się z receptorami opioidowymi w warunkach in vitro . Nie wiadomo jednak, czy norbuprenorfina przyczynia się do ogólnego działania skojarzenia buprenorfiny i naloksonu.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Eliminacja Eliminacja buprenorfiny jest dwu- lub trójwykładnicza, a średni okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji z osocza wynosi 32 godziny. Buprenorfina jest wydalana z kałem (w ok. 70%), poprzez wydalanie z żółcią sprzęgniętych z kwasem glukuronowym metabolitów, reszta (ok. 30%) jest wydalana zmoczem. Nalokson Wchłanianie Po podaniu podjęzykowym buprenorfiny z naloksonem stężenia osoczowe naloksonu są niskie i szybkosię zmniejszają. Średnie maksymalne stężenie naloksonu w osoczu były zbyt niskie, aby ocenić proporcjonalność względem dawki. Nie stwierdzono, aby nalokson wpływał na farmakokinetykę buprenorfiny. Dystrybucja Nalokson wiąże się w około 45% z białkami, głównie z albuminami. Metabolizm Nalokson jest metabolizowany w wątrobie, głównie przez sprzęganie z kwasem glukuronowym, i wydalany z moczem. Nalokson ulega bezpośredniej glukuronidacji do 3-glukuronidu naloksonu, a także N-dealkilacji i redukcji grupy karbonylowej w pozycji 6.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Eliminacja Nalokson jest wydalany z moczem, a jego średni okres półtrwania w fazie eliminacji z osocza mieści się w zakresie od 0,9 do 9 godzin. Specjalne populacje Osoby w podeszłym wieku Brak dostępnych danych farmakokinetycznych dotyczących pacjentów w podeszłym wieku. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Eliminacja drogą nerkową odgrywa stosunkowo małą rolę (około 30%) w ogólnym klirensie buprenorfiny z naloksonem. Nie ma potrzeby zmiany dawkowania ze względu na czynność nerek, ale zaleca się ostrożność podczas podawania produktu osobom z poważnymi zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.4). Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Wpływ zaburzeń czynności wątroby na farmakokinetykę buprenorfiny i naloksonuoceniano w badaniu przeprowadzonym po wprowadzeniu do obrotu. W tabeli 2.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Właściwości farmakokinetyczne
podsumowano wyniki badania klinicznego oceniającego ekspozycję po podaniu pojedynczej dawki buprenorfiny z naloksonem w tabletce podjęzykowej osobom zdrowym oraz pacjentom z różnym stopniem zaburzenia czynności wątroby. Tabela 2: Wpływ zaburzeń czynności wątroby na parametry farmakokinetyczne buprenorfiny i naloksonu po podaniu (zmiana w porównaniu z osobami zdrowymi)

CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Właściwości farmakokinetyczne

Parametr farmakokinetyczny Łagodne zaburzenia czynności wątroby (Klasa A wg skali Child-Pugh)(n=9) Umiarkowane zaburzenia czynności wątroby(Klasa B wg skali Child-Pugh) (n=8) Ciężkie zaburzenia czynności wątroby (Klasa C wg skali Child-Pugh)(n=8)
Buprenorfina
Cmax 1,2-krotne zwiększenie 1,1-krotne zwiększenie 1,7-krotne zwiększenie
AUClast Wyniki podobne do wyników w grupie kontrolnej 1,6-krotne zwiększenie 2,8-krotne zwiększenie
Nalokson
Cmax Wyniki podobne do wyników w grupie kontrolnej 2,7-krotne zwiększenie 11,3-krotne zwiększenie

CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Właściwości farmakokinetyczne
AUClast 0,2-krotne zmniejszenie 3,2-krotne zwiększenie 14,0-krotne zwiększenie
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Ogólnie, u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby stężenie buprenorfiny w osoczu wzrosło około 3-krotnie, a stężenie naloksonu w osoczu wzrosło 14-krotnie.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Połączenie buprenorfiny z naloksonem badano u zwierząt w badaniach toksyczności dawki w ostrej fazie leczenia i dawki wielokrotnej (do maksymalnie 90 dni u szczurów). Nie stwierdzono synergistycznego zwiększenia toksyczności. Występujące działania niepożądane były związane z farmakologicznie znaną aktywnością agonistyczną i(lub) antagonistyczną wobec receptorów opioidowych. Mieszanina chlorowodorku buprenorfiny i chlorowodorku naloksonu (w stosunku 4:1) nie wykazywała działania mutagennego w teście mutacji bakteryjnych (test Amesa) i niedziałała klastogennie w cytogenetycznym teście in vitro na ludzkich limfocytach ani w dożylnym teście mikrojąderkowym u szczurów. Badania wpływu na reprodukcję po doustnym podawaniu buprenorfiny i naloksonu (w stosunku 1:1) wykazały działanie embrioletalne u szczurów dla wszystkich dawek powodujących toksyczność u matek.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Najniższa badana dawka odpowiadała wielokrotności ekspozycji 1-krotnej dla buprenorfiny i 5-krotnej dla naloksonu po podaniu maksymalnej dawki terapeutycznej u człowieka, przeliczonej na mg/m² pc. U królików po dawkach toksycznych dla matek nie obserwowano toksyczności rozwojowej. Ponadto, ani u szczurów, ani u królików nie obserwowano działania teratogennego. Nie wykonano badań okołourodzeniowych ani pourodzeniowych dla buprenorfiny z naloksonem,jednak doustne podawanie dużych dawek buprenorfiny samicy w czasie ciąży i laktacji powodowało trudności z porodem (prawdopodobnie w wyniku sedatywnego działania buprenorfiny), dużą śmiertelność noworodków i nieznaczne opóźnienie rozwoju pewnych funkcji neurologicznych (powierzchniowy odruch postawy i ułożenia oraz odruch Moro – wzdryganie) u noworodków szczurów. Podawanie szczurom w diecie buprenorfiny i naloksonu w dawce 500 ppm lub większej powodowało obniżenie płodności, wykazane zmniejszeniem częstości zachodzenia samic w ciążę.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dawka pokarmowa 100 ppm (szacowana ekspozycja na buprenorfinę około 2,4-krotnie wyższa w porównaniu z ekspozycją po stosowanej u ludzi dawce 17,2 mg buprenorfiny z naloksonem na podstawie AUC; stężenia naloksonu w osoczu szczurów były poniżej limitu wykrywalności) nie miała niekorzystnego wpływu na płodność samic. Badanie rakotwórczości buprenorfiny z naloksonem wykonano u szczurów z zastosowaniem dawek 7, 30 i 120 mg/kg na dobę, szacunkowo wielokrotnośc ekspozycji była od 3 do 75 razy większa od dawki podjęzykowej buprenorfiny stosowanej u ludzi (produkt leczniczy Zubsolv), wynoszącej 11,4 mg w przeliczeniuna mg/m² pc. We wszystkich grupach dawkowania obserwowano statystycznie istotne zwiększenie częstości występowania łagodnych gruczolaków jąder z komórek śródmiąższowych (Leydiga).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Mannitol (E 421) Kwas cytrynowy (E 330) Sodu cytrynian (E 331) Celuloza mikrokrystaliczna Kroskalmeloza sodowa Sukraloza Lewomentol Krzemionka koloidalna bezwodna Sodu fumaran stearylowy 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 0,7 mg + 0,18 mg 2 lata 1,4 mg + 0,36 mg 4 lata 2,9 mg + 0,71 mg 3 lata 5,7 mg + 1,4 mg 4 lata 8,6 mg + 2,1 mg 4 lata 11,4 mg + 2,9 mg 4 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blistry z PVC/OPA/Aluminium/PVC // Aluminium/PET/Papier chroniące przed dostępemdzieci. Wielkość opakowania 7, 28 lub 30 tabletek podjęzykowych. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Dane farmaceutyczne
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Zubsolv 0,7 mg + 0,18 mg tabletki podjęzykowe Zubsolv 1,4 mg + 0,36 mg tabletki podjęzykowe Zubsolv 2,9 mg + 0,71 mg tabletki podjęzykowe Zubsolv 5,7 mg + 1,4 mg tabletki podjęzykowe Zubsolv 8,6 mg + 2,1 mg tabletki podjęzykowe Zubsolv 11,4 mg + 2,9 mg tabletki podjęzykowe 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Zubsolv 0,7 mg + 0,18 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 0,7 mg + 0,18 mg zawiera 0,7 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 0,18 mg naloksonu (w postaci dwuwodnego chlorowodorku). Zubsolv 1,4 mg + 0,36 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 1,4 mg + 0,36 mg zawiera 1,4 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 0,36 mg naloksonu (w postaci dwuwodnego chlorowodorku). Zubsolv 2,9 mg + 0,71 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 2,9 mg + 0,71 mg zawiera 2,9 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 0,71 mg naloksonu (w postaci dwuwodnego chlorowodorku).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Zubsolv 5,7 mg + 1,4 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 5,7 mg + 1,4 mg zawiera 5,7 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 1,4 mg naloksonu (w postaci dwuwodnegochlorowodorku). Zubsolv 8,6 mg + 2,1 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 8,6 mg + 2,1 mg zawiera 8,6 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 2,1 mg naloksonu (w postaci dwuwodnegochlorowodorku). Zubsolv 11,4 mg + 2,9 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 11,4 mg + 2,9 mg zawiera 11,4 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 2,9 mg naloksonu (w postaci dwuwodnegochlorowodorku). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka podjęzykowa Zubsolv 0,7 mg + 0,18 mg tabletki podjęzykowe Barwy białej do złamanej bieli owalne tabletki o długości 6,8 mm i szerokości 4,0 mm z wytłoczonym napisem „7” po jednej stronie.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Zubsolv 1,4 mg + 0,36 mg tabletki podjęzykowe Barwy bialaej do złamanej bieli trójkątne tabletki o podstawie 7,2 mm i wysokości 6,9 mm z wytłoczonym napisem „1,4” po jednej stronie. Zubsolv 2,9 mg + 0,71 mg tabletki podjęzykowe Barwy białej do złamanej bieli tabletki w kształcie litery D o wysokości 7,3 mm i szerokości 5,65 mm z wytłoczonym napisem „2,9” po jednej stronie. Zubsolv 5,7 mg + 1,4 mg tabletki podjęzykowe Barwy białej do złamanej bieli okrągłe tabletki o średnicy 7 mm z wytłoczonym napisem „5,7” po jednej stronie. Zubsolv 8,6 mg + 2,1 mg tabletki podjęzykowe Barwy białej do złamanej bieli tabletki w kształcie rombu o długości 9,5 mm i szerokości 8,2 mm z wytłoczonym napisem „8,6” po jednej stronie. Zubsolv 11,4 mg + 2,9 mg tabletki podjęzykowe Barwy białej do złamanej bieli tabletki w kształcie kapsułki o długości 10,3 mm i szerokości 8,2 mm z wytłoczonym napisem „11,4” po jednej stronie.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie substytucyjne uzależnienia od narkotyków opioidowych w ramach leczenia medycznego, społecznego i psychologicznego. Nalokson został dodany w celu zniechęcenia do używania leku dożylnie, niezgodnie z zaleceniami. Produkt leczniczy Zubsolv jest wskazany dla osób dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 15 lat wyrażających zgodę na leczenieuzależnienia.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie musi się odbywać pod kontrolą lekarza mającego doświadczenie w leczeniu zależności (uzależnienia) od opioidów. Produkt leczniczy Zubsolv nie może być stosowany zamiennie z innymi produktami zawierającymi buprenorfinę, ponieważ różne produkty zawierające buprenorfinę wykazują różną biodostępność. W związku z tym potrzebna dawka w mg może się różnić pomiędzy produktami. Po dobraniu dla pacjenta odpowiedniej dawki konkretnego produktu zawierającego buprenorfinę, produkt ten nie powinien być zmieniany na inny. Jeśli u pacjenta nastąpi zamiana produktu z zawierającego buprenorfinę na buprenorfinę inalokson, konieczne może być dostosowanie dawki z uwagi na możliwe różnice w biodostępności (patrz punkty 4.4 i 5.2). Nie zaleca się stosować wielokrotności trzech mniejszych dawek produktu leczniczego Zubsolvw celu zastąpienia jakiejkolwiek z trzech większych dawek produktu leczniczego (na przykład w razie tymczasowej niedostępności większych dawek) (patrz punkt 5.2).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Dawkowanie
Środki ostrożności wymagane przed wdrożeniem leczenia Przed rozpoczęciem leczenia należy rozważyć rodzaj zależności opioidowej (tzn. czy opioid jest długo- czy krótkodziałający), czas od ostatniego użycia opioidu i stopień uzależnienia od opioidu. Aby uniknąć przyspieszenia zespołu odstawienia, leczenie buprenorfiną z naloksonem lub buprenorfiną należy rozpocząć dopiero, gdy pojawiają się obiektywne i wyraźne objawy odstawienia [np. wyrażone wynikiem w zatwierdzonej skali klinicznej oceny zespołu odstawienia po odstawieniu opioidów (Clinical Opioid Withdrawal Scale, COWS) wskazującym na łagodne lub umiarkowane objawy odstawienia].  W przypadku pacjentów uzależnionych od heroiny lub opioidów krótkodziałających, pierwszą dawkę buprenorfiny z naloksonem należy przyjąć, gdy pojawią się objawy odstawienia, ale nie wcześniej niż 6 godzin po ostatnim przyjęciu opioidów przez pacjenta.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Dawkowanie
 W przypadku pacjentów otrzymujących metadon, przed rozpoczęciem leczeniabuprenorfiną z naloksonem dawkę metadonu należy zmniejszyć do maksymalnie 30 mg na dobę. Rozpoczynając podawanie buprenorfiny z naloksonem, należy wziąć pod uwagę długiokres półtrwania metadonu. Pierwszą dawkę buprenorfiny z naloksonem należy przyjąć dopiero po pojawieniu się objawów odstawienia, ale nie wcześniej niż 24 godziny po ostatnim przyjęciu metadonu przez pacjenta. Buprenorfina może przyspieszyć objawy odstawienia upacjentów uzależnionych od metadonu. Dawkowanie Leczenie początkowe (wprowadzenie leku) Zalecana dawka początkowa u osób dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 15 lat to 1,4 mg + 0,36 mg lub 2,9 mg + 0,71 mg na dobę. W pierwszymdniu, zależnie od indywidualnych potrzeb pacjenta, można podać dodatkową tabletkę produktu leczniczego Zubsolv 1,4 mg + 0,36 mg lub 2,9 mg + 0,71 mg.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Dawkowanie
Na początku leczenia zaleca się codzienny nadzór nad przyjmowaniem leku, aby upewnić się, że tabletka jest we właściwy sposób umieszczana podjęzykowo. Pozwoli to też obserwować reakcję pacjenta na leczenie, co stanowi wskazówkę dla doboru skutecznej dawki na podstawie efektu klinicznego. Stabilizacja dawki i leczenie podtrzymujące Po pierwszym dniu rozpoczęcia leczenia konieczne jest szybkie ustabilizowanie odpowiedniej dawki podtrzymującej aż do osiągnięcia dawki, która utrzymuje pacjenta przy leczeniu i hamuje objawy opioidowego zespołu abstynencyjnego. Powinna być ona ustalana na podstawie powtarzanej oceny stanu klinicznego i psychicznego pacjenta.Maksymalna jednorazowa dawka dobowa nie powinna przekraczać 17,2 mg buprenorfiny (np. podawana jako11,4 + 5,7 mg, 2 x 8,6 mg czy 3 x 5,7 mg). Podczas leczenia podtrzymującego może być konieczne okresowe stabilizowanie dawki podtrzymującej na nowym poziomie w odpowiedzi na zmieniające się potrzeby pacjenta.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Dawkowanie
Dawka 0,7 mg + 0,18 mg jest przeznaczona do precyzyjnego dopasowania dawki upacjentów, zwłaszcza podczas stopniowego zmniejszania dawki lub w razie problemów z tolerancją podczas dostosowywania dawki. Lekarzy zachęca się, aby w miarę możliwości, zalecali pacjentom schemat dawkowania jedna tabletka raz na dobę w celu maksymalnego ograniczenia ryzyka nieprawidłowego stosowania. Dawkowanie rzadziej niż raz na dobę Po uzyskaniu zadowalającej stabilizacji, częstość stosowania produktu leczniczego Zubsolv można zmniejszyć, podając go raz na dwa dni w dawce dwukrotnie większej od indywidualnie dobranej dawki dobowej. U niektórych pacjentów po uzyskaniu zadowalającej stabilizacji, częstość przyjmowania produktu leczniczego można zmniejszyć do 3 razy w tygodniu (na przykład w poniedziałek, środę i piątek. Dawka w poniedziałek i środę powinna być dwa razy większa od indywidualnie dobranejdawki dobowej, a dawka piątkowa powinna być trzy razy większa od indywidualnie dobranej dawki dobowej.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Dawkowanie
W pozostałe dni pacjent nie przyjmuje leku). W żadnym dniu nie należy jednak przekraczać dawki dobowej powyżej 17,2 mg buprenorfiny. W przypadku pacjentów, u których koniecznejest zastosowanie dawki buprenorfiny >5,7 mg/dobę, ten schemat dawkowania może okazać się nieodpowiedni. Odstawienie leku Po uzyskaniu zadowalającej stabilizacji, jeżeli pacjent wyraża zgodę, dawkę można stopniowo zmniejszać do niższej dawki podtrzymującej, a niekiedy leczenie można przerwać. Dostępność tabletek podjęzykowych w sześciu różnych mocach pomaga w indywidualnym doborze dawki i stopniowym jej obniżaniu. Ze względu na ryzyko nawrotu uzależnienia, po zakończeniu leczenia pacjentów należy monitorować. Specjalne populacje Osoby w podeszłym wieku Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności buprenorfiny z naloksonem u pacjentów w podeszłym wieku, powyżej 65 roku życia. Nie można przedstawić zaleceń dotyczących dawkowania.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Dawkowanie
Osoby z zaburzeniami czynności wątroby U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby farmakokinetyka buprenorfiny z naloksonem może być zmieniona, dlatego zaleca się stosowanie mniejszych dawek początkowych i ostrożne ich zwiększanie u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 5.2). U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby stosowanie buprenorfiny z naloksonem jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3 i 5.2). Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Nie ma potrzeby modyfikacji dawki buprenorfiny z naloksonem u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Zaleca się ostrożne dawkowanie leku u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny< 30 ml/min) (patrz punkty 4.4 i 5.2). Dzieci i młodzież Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności buprenorfiny z naloksonem u dzieci w wieku poniżej 15 lat. Dane nie są dostępne.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Dawkowanie
Sposób podawania Lekarze muszą przestrzec pacjentów, że jedyną skuteczną i bezpieczną drogą podania tego produktu leczniczego jest podanie podjęzykowe (patrz punkt 4.4). Tabletkę należy umieścić pod językiem i trzymać tam, aż się całkowicie rozpuści. Pacjenci nie powinni połykać tabletki ani przyjmować pokarmów, czy napojów, do momentu jej całkowitego rozpuszczenia. Produkt leczniczy Zubsolv rozpada się zazwyczaj w ciągu 40 sekund, jednak pacjent może odczuwać obecność leku w jamie ustnej nawet przez 5 do 10 minut. Jeżeli konieczne jest przyjęcie więcej niż jednej tabletki, można je przyjąć jednocześnie lub w dwóch porcjach. Drugą dawkę należy przyjąć bezpośrednio po rozpuszczeniu się pierwszej.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ciężka niewydolność oddechowa. Ciężka niewydolność wątroby. Ostra choroba alkoholowa lub delirium tremens . Jednoczesne stosowanie antagonistów opioidów (naltrekson, nalmefen) stosowanych w leczeniu uzależnienia od alkoholu lub opioidów.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Niewłaściwe stosowanie, nadużywanie i stosowanierekreacyjne Buprenorfina podobnie jak inne opioidy, legalne lub nielegalne, może być niewłaściwie stosowana lub nadużywana. Zagrożenia związane z niewłaściwym stosowaniem lub nadużywaniem opioidów to, między innymi: przedawkowanie, rozprzestrzenianie się krwiopochodnych infekcji wirusowych lub umiejscowionych i ogólnoustrojowych infekcji, zahamowanie czynności ośrodka oddechowego i uszkodzenie wątroby. Przyjmowanie buprenorfiny przez osoby, którym nie została przepisana, stwarza ryzyko rozwoju uzależnienia u nowych osób stosujących buprenorfinę jako podstawowy narkotyk. Może do tego dojść, jeżeli leczony pacjent sam bezpośrednio dystrybuuje produkt leczniczy wcelu nielegalnego użycia lub produkt nie został odpowiednio zabezpieczony przed kradzieżą.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Specjalne środki ostrozności
Suboptymalne leczenie buprenorfiną z naloksonem może prowokować nieodpowiednie stosowanie produktu leczniczego przez pacjenta, co z kolei może prowadzić do przedawkowania lub przerwania leczenia. Pacjent leczony zbyt małą dawką buprenorfiny z naloksonem może reagować na niekontrolowaneobjawy głodu polekowego przyjmując na własną rękę opioidy, alkohol lub inne substancje o działaniu uspokajającym lub nasennym, takie jak na przykład benzodiazepiny. W celu zminimalizowania ryzyka niewłaściwego stosowania, nadużywania i rozpowszechniania należy podjąć odpowiednie środki ostrożności przy przepisywaniu iwydawaniu buprenorfiny, takie jak unikanie przepisywania większej liczby dawek w początkowym okresie leczenia oraz przeprowadzanie wizyt kontrolnych połączonych z monitorowaniemklinicznym dostosowanym do potrzeb pacjenta. Połączenie buprenorfiny z naloksonem w produkcie leczniczym Zubsolv ma powstrzymać przed niewłaściwym stosowaniem i nadużywaniem buprenorfiny.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Specjalne środki ostrozności
Uważa się, że mniej prawdopodobne jest niewłaściwe stosowanie dożylnie lub donosowo produktu Zubsolv niż samej buprenorfiny, gdyż zawarty w nim nalokson może wywołać objawy odstawienia u osób uzależnionych od heroiny, metadonu lub innych agonistów opioidów. Zaburzenia oddychania związane ze snem Opioidy mogą powodować zaburzenia oddychania związane ze snem, w tym centralny bezdech senny (central sleep apnoea, CBS) i hipoksemię związaną ze snem. Stosowanie opioidów zwiększa ryzyko wystąpienia CBS w sposób zależny od dawki. U pacjentów, u których występuje CBS, należy rozważyć zmniejszenie całkowitej dawki opioidów. Zahamowanie ośrodka oddechowego Odnotowano wiele przypadków zgonu w wyniku zahamowania ośrodka oddechowego, zwłaszcza gdy buprenorfinę stosowano w połączeniu z benzodiazepinami (patrz punkt 4.5) albo niezgodnie z zaleceniami. Odnotowano również przypadki zgonów związane z jednoczesnym podawaniem buprenorfiny i innych środków tłumiących, takich jak alkohol lub inneopioidy.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Specjalne środki ostrozności
Po podaniu buprenorfiny niektórym osobom nieuzależnionym od opioidów, które nie tolerują działania opioidów, może wystąpić potencjalnie śmiertelne zahamowanie ośrodka oddechowego. Ten produkt leczniczy należy stosować ostrożnie u pacjentów z astmą lub niewydolnością oddechową (np. przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, sercem płucnym, zmniejszoną rezerwą oddechową, hipoksją, hiperkapnią, istniejącym wcześniej zahamowaniem ośrodka oddechowego lubkifoskoliozą [skrzywieniem kręgosłupa prowadzącym potencjalnie do występowania duszności]). Buprenorfina z naloksonem mogą powodować poważne, śmiertelne w skutkach zahamowanie ośrodka oddechowego u dzieci i osób nieuzależnionych, które przypadkowo lub celowo połkną tenprodukt. Pacjentów należy poinformować o konieczności bezpiecznego przechowywania blistra, nieotwierania go nigdy przed czasem przyjęcia leku i przechowywania w miejscu niedostępnym dla dzieci oraz innych domowników. Nie wolno też przyjmować produktu leczniczego w obecności dzieci.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Specjalne środki ostrozności
Wrazie przypadkowego połknięcia lub podejrzewania takiego faktu, należy bezzwłocznie skontaktować się z pogotowiem ratunkowym. Zahamowanie czynności ośrodkowego układu nerwowego (OUN) Buprenorfina z naloksonem mogą powodować senność, zwłaszcza przyjmowane jednocześnie z alkoholem lub innymi środkami tłumiącymi ośrodkowy układ nerwowy (takimi jak benzodiazepiny, trankwilizatory, leki uspokajające lub nasenne, patrz punkty 4.5 i 4.7). Ryzyko związane z jednoczesnym stosowaniem uspokajających produktów leczniczych, takich jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze Jednoczesne stosowanie połączenia buprenorfiny i naloksonu z uspokajającymi produktami leczniczymi, takimi jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze, może prowadzić do sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu. Ze względu na te zagrożenia jednoczesne przepisywanie produktu leczniczego z tymi uspokajającymi produktami leczniczymi powinno ograniczać się do pacjentów, u których nie są możliwe alternatywne opcje leczenia.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Specjalne środki ostrozności
Decydując się na jednoczesne przepisanie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu oraz uspokajających produktów leczniczych, należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę leków uspokajających, a czas trwania leczenia ograniczyć do minimum. Należy ściśle monitorować pacjentów w celu wykrycia objawów przedmiotowych i podmiotowych zahamowania czynności oddechowej i sedacji. W związku z tym zdecydowanie zaleca się poinformowanie pacjentów i ich opiekunów o tych objawach (patrz punkt 4.5). Zespół serotoninowy Jednoczesne podawanie leku Zubsolv i innych leków serotoninergicznych, takich jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, może prowadzić do zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Specjalne środki ostrozności
Jeśli jednoczesne przyjmowanie innych leków serotoninergicznych jest klinicznie uzasadnione, zaleca się uważną obserwację pacjenta, zwłaszcza w początkowej fazie leczenia i podczas zwiększania dawki. Objawy zespołu serotoninowego mogą obejmować zmiany stanu psychicznego, niestabilność autonomiczną, zaburzenia nerwowo-mięśniowe lub objawy dotyczące układu pokarmowego. Jeśli podejrzewa się występowanie zespołu serotoninowego, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia, w zależności od nasilenia objawów. Uzależnienie Buprenorfina jest częściowym agonistą receptora opioidowego μ (mi) i jej przewlekłepodawanie prowadzi do uzależnienia od opioidu. Badania na zwierzętach, a także doświadczenie kliniczne wskazują, że buprenorfina może wywoływać uzależnienie, jednakże słabsze niż całkowity agonista, np. morfina. Nagłe przerwanie leczenia nie jest zalecane, może bowiem prowadzić do wystąpienia opóźnionego zespołu odstawienia.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Specjalne środki ostrozności
Zapalenie wątroby i incydenty wątrobowe Zarówno w badaniach klinicznych, jak też w zgłoszeniach działań niepożądanych po wprowadzeniu do obrotu odnotowano przypadki ostrego uszkodzenia wątroby u osób uzależnionych od opioidów. Zakres nieprawidłowości obejmuje przemijające, bezobjawowe zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych, przypadki niewydolności wątroby, marskość wątroby, zespół wątrobowo-nerkowy, encefalopatię wątrobową i zgon. W wielu przypadkach czynnikiem wywołującym lub przyczyniającym się mogły być wcześniej istniejące defekty mitochondrialne (wada genetyczna), zaburzenia aktywności enzymów wątrobowych, zakażenie wirusem zapaleniawątroby typu B lub C, nadużywanie alkoholu, anoreksja, równoczesne stosowanie innych, potencjalnie hepatotoksycznych produktów leczniczych i jednoczesne stosowanie narkotyków dożylnych. Te obciążająceczynniki muszą być brane pod uwagę przed zaleceniem podawania buprenorfiny z naloksonem oraz wtrakcie leczenia.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Specjalne środki ostrozności
W razie podejrzenia występowania zaburzeń czynności wątroby, konieczna jest dalsza ocena biologiczna i etiologiczna. Zależnie od jej wyniku można ostrożnie wycofywać podawany produkt leczniczy, aby zapobiec objawom odstawienia i powrotowi do nielegalnego stosowania narkotyków. W przypadku kontynuowania leczenia należy uważnie monitorować czynnośćwątroby. Wywołanie zespołu odstawienia Rozpoczynając leczenie buprenorfiną z naloksonem, lekarz musi pamiętać o częściowym wpływie agonistycznym buprenorfiny i możliwości wywołania przez nią objawów odstawienia u pacjentów uzależnionych od opioidów, zwłaszcza gdy jest podana wcześniej niż 6 godzin po ostatniej dawce heroiny lub innego krótko działającego opioidu, lub wcześniej niż 24 godziny po ostatniejdawce metadonu. W okresie zastępowania buprenorfiny lub metadonu buprenorfiną z naloksonem, pacjentów należy uważnie monitorować, ponieważ zgłaszano występowanie objawów zespołu odstawienia.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Specjalne środki ostrozności
Aby uniknąć pogłębienia zespołu odstawienia podawanie buprenorfiny znaloksonem należy rozpocząć, gdy obiektywne objawy zespołu odstawienia są wyraźnie widoczne (patrz punkt 4.2). Objawy odstawienia mogą też być związane z wyborem niewystarczających dawek (dawkowanie suboptymalne). Zaburzenia czynności wątroby Wpływ zaburzeń czynności wątroby na farmakokinetykę buprenorfiny i naloksonuoceniano w badaniach po wprowadzeniu do obrotu. Ponieważ zarówno buprenorfina, jak i nalokson są w znacznym stopniu metabolizowane w wątrobie, stężenia w osoczu, zarówno buprenorfiny i naloksonu po podaniu pojedynczej dawki były wyższe u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby o nasileniu umiarkowanym lub ciężkim w porównaniu z osobami zdrowymi. Pacjentów należy monitorować pod kątem występowania objawów podmiotowych i przedmiotowych nagłego odstawienia opioidów, toksyczności lub przedawkowania w wyniku wzrostu stężenia naloksonu i(lub) buprenorfiny.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Specjalne środki ostrozności
Przed rozpoczęciem leczenia zaleca się wykonanie testów określających czynność wątroby i badania w kierunku wirusowego zapalenia wątroby. Pacjenci z dodatnim wynikiem badania w kierunku wirusowego zapalenia wątroby, otrzymujący równocześnie inne produkty lecznicze (patrz punkt 4.5) i (lub) mający zaburzenia czynności wątroby są narażeni na większe ryzyko uszkodzenia wątroby. Zaleca się regularne monitorowanie czynności wątroby (patrz punkt 4.4). Tabletki podjęzykowe Zubsolv należy stosować ostrożnie u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.2 i 5.2). U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby stosowanie buprenorfiny z naloksonem jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Zaburzenia czynności nerek Wydalanie produktu z moczem może być wydłużone, ponieważ 30% podanej dawki jest usuwane przez nerki. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dochodzi do kumulacji metabolitów buprenorfiny.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Specjalne środki ostrozności
Zaleca się zachowanie ostrożności podczas podawania leku pacjentom zciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) (patrz punkty 4.2 i 5.2). Inhibitory CYP 3A4 Produkty lecznicze hamujące enzym CYP3A4 mogą powodować zwiększenie stężenia buprenorfiny. Konieczne może być zmniejszenie dawki buprenorfiny z naloksonem. U pacjentów już leczonych inhibitorami CYP3A4 należy starannie dobierać dawkę buprenorfiny z naloksonem, gdyż skuteczna może sięu nich okazać mniejsza dawka (patrz punkt 4.5). Efekty klasowe U pacjentów leczonych ambulatoryjnie opioidy mogą powodować niedociśnienie ortostatyczne. Opioidy mogą powodować podwyższenie ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego, co może prowadzić do napadów padaczkowych. Dlatego należy zachować ostrożność, podając produkt pacjentom po urazach głowy, ze zmianami wewnątrzczaszkowymi oraz w innych przypadkach, w których ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego może być podwyższone, lub gdy u pacjenta w przeszłości występowały napady padaczkowe.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Specjalne środki ostrozności
Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów pacjentom z niedociśnieniem tętniczym, przerostem gruczołu krokowego lub zwężeniem cewkimoczowej. Zwężenie źrenic spowodowane podawaniem opioidów, zmiany poziomu świadomości lub zmiany percepcji bólu jako objawu choroby mogą utrudniać ocenę stanu zdrowia pacjenta i ustalenie rozpoznania oraz zaciemniać przebieg kliniczny współwystępującejchoroby. Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów pacjentom z obrzękiem śluzowatym, niedoczynnością tarczycy lub niedoczynnością kory nadnerczy (np. chorobą Addisona). Wykazano, że opioidy zwiększają ciśnienie wewnątrz przewodów żółciowych, dlatego u pacjentów z zaburzeniami dróg żółciowych powinny być stosowaneostrożnie. Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów osobom starszym i osłabionym. Jak wynika z doświadczenia ze stosowaniem morfiny, jednoczesne użycie z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) może spowodować nasilenie działania opioidów (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Specjalne środki ostrozności
Zmiana między produktami leczniczymi zawierającymi buprenorfinę Różne produkty lecznicze zawierające buprenorfinę mogą zawierać jej różne dawki i takie produkty lecznicze nie są bezpośrednio wymienne. Dlatego pacjenci powinni być monitorowani podczas zmiany pomiędzy różnymi produktami leczniczymi z buprenorfiną, ponieważ w niektórych indywidualnych przypadkach różnice w biodostępności (patrz punkt 5.2) mogą być zauważalne. Dlatego też może być konieczne dostosowanie dawki. Dzieci i młodzież Stosowanie u młodzieży (w wieku od 15 do <18 lat) Ze względu na brak danych dotyczących młodzieży (w wieku od 15 do <18 lat) pacjentów z tej grupy wiekowej należy uważniej monitorować w czasie leczenia. Sunstancje pomocnicze Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Produktu leczniczego Zubsolv nie należy stosować równocześnie z:  napojami alkoholowymi lub produktami leczniczymi zawierającymi alkohol, ponieważ alkohol nasila wpływ sedatywny buprenorfiny (patrz punkt 4.7). Należy zachować ostrożność podczas równoczesnego stosowania produktu Zubsolv z:  Lekami uspokajającymi, takimi jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze. Jednoczesne stosowanie opioidów z uspokajającymi produktami leczniczymi, takimi jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze, zwiększa ryzyko sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu ze względu na addycyjne działanie depresyjne na OUN. Dawka i czas trwania jednoczesnego stosowania uspokajających produktów leczniczych powinny być ograniczone (patrz punkt 4.4). Należy ostrzec pacjentów, że samodzielne stosowanie nieprzepisanych przez lekarza benzodiazepin podczas leczenia tym produktem jest bardzo niebezpieczne.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Interakcje
Jeżeli lekarz zalecił równoczesne przyjmowanie benzodiazepin z tym produktem, należy postępować ściśle według wskazań lekarza (patrz punkt 4.4).  Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Zubslov z gabapentynoidami (gabapentyną i pregabaliną) może powodować depresję oddechową, niedociśnienie, głęboką sedację, śpiączkę lub zgon (patrz punkt 4.4).  Innymi środkami osłabiającymi czynność ośrodkowego układu nerwowego, innymi pochodnymi opioidowymi (np. metadonem, lekami przeciwbólowymi i przeciwkaszlowymi), niektórymi lekami przeciwdepresyjnymi, działającymi sedatywnie antagonistami receptora H1, barbituranami, anksjolitykami innymi niż benzodiazepiny, neuroleptykami, klonidyną i substancjami pochodnych: połączenia te nasilają tłumienie czynności ośrodkowego układu nerwowego. Z uwagi na wpływ leku na obniżenie koncentracji prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn mogą być niebezpieczne.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Interakcje
 Dodatkowo uzyskanie odpowiedniej analgezji może być utrudnione, jeśli podano pełnego agonistę opioidowego pacjentom otrzymującym buprenorfinę z naloksonem. Istnieje zatem możliwość przedawkowania pełnego agonisty, zwłaszcza przy próbach zahamowania wpływu częściowego agonisty buprenorfiny lub gdy stężenie buprenorfiny w osoczu się zmniejsza.  Serotoninergicznymi produktami leczniczymi, takimi jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, ponieważ zwiększają one ryzyko zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.4).  Naltreksonem i nalmefenem będącymi antagonistami opioidów, które mogą hamować farmakologiczny wpływ buprenorfiny.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Interakcje
Przeciwwskazane jest ich równoczesne podawanie podczas leczenia buprenorfiną z naloksonem ze względu na potencjalnie niebezpieczną interakcję, która może wywołać nagłe wystąpienie długotrwałych i intensywnych objawów odstawienia opioidów (patrz punkt 4.3).  Inhibitorami CYP3A4: badanie interakcji buprenorfiny z ketokonazolem (silnyminhibitorem CYP3A4) wykazało zwiększenie Cmax i AUC (pola pod krzywą) buprenorfiny (w przybliżeniu, odpowiednio, o 50% i 70%) oraz – w mniejszym stopniu – norbuprenorfiny. Pacjentów otrzymujących produkt Zubsolv należy uważnie monitorować i, jeśli konieczne, zmniejszyć dawkę produktu Zubsolv, jeżeli jest podawany z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. inhibitorami proteazy, takimi jak rytonawir, nelfinawir lub indynawir albo azolowymi lekami przeciwgrzybiczymi, takimi jak ketokonazol lub itrakonazol, antybiotyki makrolidowe).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Interakcje
 Induktorami CYP3A4: równoczesne stosowanie induktorów CYP3A4 z buprenorfiną może prowadzić do zmniejszenia stężenia buprenorfiny w osoczu, co może być przyczyną suboptymalnego leczenia uzależnienia od opioidów z użyciem buprenorfiny. Zaleca się uważne monitorowanie pacjentów leczonych buprenorfiną z naloksonem, którym podaje się równocześnie induktory CYP3A4 (np. fenobarbital, karbamazepina, fenytoina, ryfampicyna). Może być konieczne odpowiednie zmodyfikowanie dawki buprenorfiny lub induktora CYP3A4.  Jak wskazuje doświadczenie ze stosowania morfiny, jednoczesne użycie z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) może spowodować nasilenie działaniaopioidów.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania buprenorfiny z naloksonem u kobiet wciąży. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na rozrodczość (patrz punkt 5.3). Zagrożenie dla ludzi jest nieznane. Buprenorfina stosowana pod koniec ciąży, nawet przez krótki czas, może powodować zahamowanie ośrodka oddechowego u noworodka. Długotrwałe podawanie buprenorfiny w ostatnim trymestrze ciąży może spowodować wystąpienie u noworodka zespołu odstawienia (np. hipertonię, drżenie noworodków, pobudzenie, drgawki kloniczne, inne drgawki). Zespół ten zwykle trwa od kilku godzin do kilku dni po urodzeniu. Z uwagi na długi okres półtrwania buprenorfiny należy rozważyć kilkudniowe monitorowanie nienarodzonego dziecka pod koniec ciąży, aby zapobiec ryzyku wystąpienia zahamowania ośrodka oddechowego lub zespołu odstawienia u noworodka. Ponadto lekarz powinien ocenić zasadność stosowania buprenorfiny z naloksonem podczas ciąży.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Buprenorfinę z naloksonem można stosować podczas ciąży wyłącznie, jeśli potencjalnekorzyści przeważają nad zagrożeniem dla płodu. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy nalokson lub jego metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Buprenorfina i jej metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Stwierdzono hamowanie laktacji przez buprenorfinę u szczurów. Dlatego podczas leczenia produktem Zubsolv należy przerwać karmienie piersią. Płodność W badaniach na zwierzętach wykazano zmniejszenie płodności u samic (po narażeniu ogólnoustrojowym na poziomie >2,4-krotnie przewyższającym narażeniu u ludzi po zastosowaniu maksymalnej dawki 17,2 mg buprenorfiny na podstawie AUC) (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Buprenorfina z naloksonem wywierają niewielki do umiarkowanego wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn podczas stosowania u pacjentów uzależnionych od opioidów. Ten produkt leczniczy może powodować senność, zawroty głowy i zaburzenia procesów myślowych, zwłaszcza w okresie wprowadzania leczenia i dostosowywania dawki. Przyjmowanie produktu z alkoholem lub środkami osłabiającymi czynność ośrodkowego układu nerwowego może nasilać wymienione objawy (patrz punkty 4.4 i 4.5). Pacjentów należy ostrzec przed prowadzeniem pojazdów i obsługiwaniem maszyn, ponieważ buprenorfina z naloksonem może niekorzystnie wpływać na ich zdolność do wykonywania tych czynności.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Podczas badań klinicznych najczęściej zgłaszanymi reakcjami niepożądanymi związanymi z leczeniem były: zaparcia i objawy towarzyszące zwykle odstawieniu narkotyku (czyli bezsenność, ból głowy, nudności, wzmożona potliwość i ból). Niektóre zgłaszane przypadki napadów drgawkowych, wymiotów, biegunki i podwyższenia wyników badań czynności wątroby były ciężkie. Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych W tabeli 1 podsumowano działania niepożądane zgłoszone przez 342 z 472 pacjentów (72,5%) w podstawowych badaniach klinicznych oraz działania niepożądane zgłoszone podczas obserwacji po wprowadzeniu do obrotu. Częstość wymienionych poniżej możliwych działań niepożądanych zdefiniowano w następujący sposób: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Działania niepożądane
Tabela 1: Działania niepożądane związane z leczeniem buprenorfiną z naloksonemzgłaszane podczas badań klinicznych i po wprowadzeniu do obrotu
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Działania niepożądane
Klasyfikacja układów i narządów Bardzo często Często Niezbyt często Częstość nieznana

CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Działania niepożądane

Zakażenia i zarażeniapasożytnicze GrypaZakażenieZapalenie gardła Nieżyt nosa Zakażenie dróg moczowychZakażenie pochwy
Zaburzenia krwi i układuchłonnego Niedokrwistość Leukocytoza Leukopenia LimfadenopatiaMałopłytkowość
Zaburzenia układu immunologicznego Nadwrażliwość Wstrząs anafilaktyczny
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Zmniejszenie łaknienia HiperglikemiaHiperlipidemia Hipoglikemia
Zaburzenia psychiczne Bezsenność Lęk Depresja Zmniejszenie libido Nerwowość Zaburzenia myślenia Nietypowe sny Pobudzenie Apatia Depersonalizacja Uzależnienie od narkotyków Euforyczny nastrójWrogość Omamy
Zaburzenia układu nerwowego Ból głowy Migrena Zawroty głowy Hipertonia ParestezjeSenność Amnezja Hiperkineza Drgawki Zaburzenia mowyDrżenie Encefalopatia wątrobowa Omdlenie
Zaburzenia oka Niedowidzenie Zaburzeniałzawienia Zapalenie spojówekZwężenie źrenic
Zaburzenia ucha i błędnika Zawroty głowy
Zaburzenia serca Dusznica bolesna Bradykardia Zawał mięśnia sercowegoKołatanie serca Tachykardia
Zaburzenia naczyniowe NadciśnienieRozszerzenie naczyń Niedociśnienie Niedociśnienie ortostatyczne
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersioweji śródpiersia Kaszel Astma Duszność Ziewanie Skurcz oskrzeli Depresja oddechowa
Zaburzeniażołądka i jelit Zaparcie Nudności Ból brzucha Biegunka Niestrawność WzdęciaWymioty Owrzodzenie jamy ustnej Przebarwieniejęzyka Próchnica zębów

CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Działania niepożądane

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zapalenie wątrobyOstre zapalenie wątrobyŻółtaczka Martwica wątroby Zespółwątrobowo- nerkowy
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Nadmierna potliwość Świąd Wysypka Pokrzywka Trądzik Wypadanie włosów Złuszczającezapalenie skóry Suchość skóryGuzki skórne Obrzęk naczynioruchowy
Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe itkanki łącznej Ból pleców Bóle stawów Kurcze mięśniBóle mięśni Zapalenie stawów
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Nieprawidłowości moczu Albuminuria Trudności z oddawaniem moczu Krwiomocz Kamica nerkowaZatrzymanie moczu
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Impotencja Brak miesiączki Zaburzenia ejakulacji KrwotokmiesiączkowyKrwawienie maciczne
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Zespół odstawienia Osłabienie Ból w klatce piersiowej Dreszcze GorączkaZłe samopoczucie BólObrzęk obwodowy Hipotermia Zespół odstawienia u noworodka
Badania diagnostyczne Nieprawidłowe wyniki badańczynności wątroby Zmniejszeniemasy ciała Wzrost stężenia kreatyniny we krwi Zwiększenie aktywnościaminotransferaz
Urazy, zatruciai powikłania po zabiegach Uraz Udar cieplny

CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Działania niepożądane
Opis wybranych działań niepożądanych W przypadkach niewłaściwego podania leku drogą dożylną, niektóre reakcje niepożądane należy przypisać raczej faktowi niewłaściwego użycia produktu leczniczego, niż jego działaniu. Do działań tych należą reakcje miejscowe, niekiedy septyczne (ropień, zapalenie tkanki podskórnej). Ponadto zgłaszano potencjalnie ciężkie ostre zapalenie wątroby oraz inne zakażenia, takie jak zapalenie płuc, zapalenie wsierdzia (patrz punkt 4.4). U pacjentów silnie uzależnionych od narkotyków w początkowym okresie podawania buprenorfiny może wystąpić zespół odstawienia podobny do zespołu odstawienia występującego po zastosowaniu naloksonu (patrz punkty 4.2 i 4.4). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy Głównym objawem wymagającym interwencji w razie przedawkowania jest zahamowanie ośrodka oddechowego wynikające z zahamowania czynności ośrodkowego układu nerwowego, ponieważ może prowadzić do zatrzymania oddechu i zgonu. Innymi objawami przedawkowania są: senność, niedowidzenie, zwężenie źrenic, niedociśnienie, nudności, wymioty i (lub) zaburzenia mowy. Postępowanie Należy zastosować ogólne środki wspomagające, w tym ścisłe monitorowanie oddechu i czynności serca pacjenta. Należy wdrożyć objawowe leczenie zahamowania ośrodka oddechowego i standardowe środki intensywnej opieki. Musi być zapewniona drożność dróg oddechowych i wspomagana lub kontrolowana wentylacja. Pacjenta należy umieścić w placówce, gdzie dostępne są pełne możliwości przeprowadzenia resuscytacji. Jeżeli pacjent wymiotuje, należy podjąć odpowiednie działania, aby zapobiec zachłyśnięciu się wymiocinami. Zaleca się zastosowanie antagonisty opioidów (tzn.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Przedawkowanie
naloksonu), chociaż wywiera niewielki wpływ na odwracanie objawów oddechowych wywołanych przez buprenorfinę w porównaniu z jego działaniem na środki będące całkowitymi agonistami opioidowymi. W przypadku stosowania naloksonu, określając długość okresu leczenia i wymaganego nadzoru medycznego potrzebnego do odwrócenia efektów przedawkowania, należy wziąć pod uwagę długi czas działania buprenorfiny. Nalokson jest usuwany z organizmu szybciej niż buprenorfina, przez co może dojść do nawrotu wcześniej opanowanych objawów przedawkowania buprenorfiny, dlatego może być konieczne stosowanie infuzji ciągłej. Jeśli infuzja nie jest możliwa, konieczne może być wielokrotne podawanie naloksonu. Szybkość infuzji dożylnej należy dostosować do reakcji pacjenta.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Inne leki stosowane w leczeniu chorób układu nerwowego, leki stosowane w leczeniu uzależnień, kod ATC: N07BC51. Mechanizm działania Buprenorfina jest częściowym agonistą/antagonistą receptorów opioidowych, wiążącym się z receptorami μ i κ (kappa) w mózgu. Jej aktywność w leczeniu podtrzymującym uzależnienia od opioidów jest przypisywana wolno odwracalnemu wiązaniu z receptorami μ, co w dłuższym czasie może zminimalizować potrzebę przyjmowania narkotyków przez uzależnionych pacjentów. Podczas badań farmakologii klinicznej u osób uzależnionych od opioidów obserwowano pułapowe agonistyczne efekty opioidowe. Nalokson jest antagonistą receptorów opioidowych μ. Podawany w standardowych dawkachdoustnie lub podjęzykowo pacjentom z objawami odstawienia po odstawieniu opioidów wykazuje niewielki lub zerowy efekt farmakologiczny z powodu jego prawie całkowitego metabolizmu pierwszego przejścia.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W przypadku podawania dożylnego osobom uzależnionym od opioidów, nalokson obecny w produkcie Zubsolv wykazuje jednak wyraźne działanie antagonistyczne w stosunku do opioidów i opioidowy zespół abstynencyjny, co zniechęca do nieprawidłowego stosowania produktu drogą dożylną. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo Dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania buprenorfiny z naloksonem pochodzą głównie z rocznego badania klinicznego obejmującego 4-tygodniowe randomizowane, prowadzone metodą podwójnie ślepej próby porównanie buprenorfiny z naloksonem, buprenorfiny i placebo i następującą po tym 48-tygodniową ocenę bezpieczeństwa stosowania buprenorfiny z naloksonem. W ramach tego badania 326 osób uzależnionych od heroiny losowo przydzielono albo do grupy otrzymującej buprenorfinę z naloksonem w dawce 16 mg na dobę, albo do grupy otrzymującej buprenorfinę w dawce 16 mg na dobę lub do grupy placebo. Uczestnikom zrandomizowanym do jednej z grup leczenia aktywnego w dniu 1.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Właściwości farmakodynamiczne
podawano 8 mg buprenorfiny, a następnie w dniu 2. – 16 mg (dwie tabletki po 8 mg) buprenorfiny. W dniu 3. osoby zrandomizowane do grupy otrzymującej buprenorfinę z naloksonem przestawiano na stosowanie tabletki złożonej. Uczestnicy stawiali się codziennie w przychodni (od poniedziałku do piątku) w celu otrzymania leku i dokonania oceny skuteczności. Na soboty i niedziele pacjenci otrzymywali odpowiednią ilość leku do domu. W badaniu porównywano głównie skuteczność buprenorfiny oraz buprenorfiny z naloksonem w odniesieniu do placebo. Odsetek próbek moczu pobieranych trzy razy w tygodniu, w których nie stwierdzono obecności opioidów innych niż stosowane w badaniu był statystycznie większy zarówno wgrupie buprenorfiny z naloksonem względem placebo (p< 0,0001), jak i buprenorfiny względem placebo (p< 0,0001).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby, podwójnie pozorowanym badaniu grup równoległych porównywano etanolowy roztwór buprenorfiny z aktywnym lekiem kontrolnym – całkowitym agonistą, podczas trwającej od 3 do 10 dni fazy indukcji, 16-tygodniowej fazy leczenia podtrzymującego i 7-tygodniowej fazy odtruwania. Uczestników badania (162 osoby) zrandomizowano do grup otrzymujących podjęzykowo etanolowy roztwór buprenorfiny w dawce 8 mg na dobę (dawka mniej więcej porównywalna z dawką 12 mg na dobębuprenorfiny z naloksonem) lub dwie względnie małe dawki leku kontrolnego, z których jedna była wystarczająco mała, aby służyć za alternatywę dla placebo, Dawkę podtrzymującą buprenorfiny osiągano w dniu 3. Dawki w aktywnie leczonej grupie kontrolnej dobierano bardziej stopniowo. Biorąc pod uwagę liczbę uczestników kontynuujących leczenie i odsetek ujemnych próbek moczu pobieranych trzy razy w tygodniu do badania na obecność opioidów innych niż stosowane w badaniu, buprenorfina okazała się skuteczniejsza od małej dawki leku stosowanego w grupie kontrolnej w utrzymywaniu w leczeniu osób uzależnionych od heroiny i zmniejszaniu zużycia przez nich opioidów w trakcie leczenia.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Skuteczność buprenorfiny podawanej w dawce 8 mg na dobę była podobna do skuteczności umiarkowanej dawki leku podawanego w grupie kontrolnej, jednakże równoważność nie została wykazana.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Produkt leczniczy Zubsolv ulega rozpadowi zazwyczaj w ciągu 40 sekund, jednakże jeszcze przez 5 do 10 minut pacjent może odczuwać jej obecność w jamie ustnej. Tabletki podjęzykowe produktu leczniczego Zubsolv mają wyższą dostępność biologiczną niż tradycyjne tabletki podjęzykowe. Z tego względu mogą istnieć różnice w dawkach w mg pomiędzy różnymi produktami. Produkt leczniczy Zubsolv nie jest zamienny z innymi produktami zawierającymi buprenorfinę. W badaniach porównawczych dostępności biologicznej po zastosowaniu tabletki produktu Zubsolv o mocy 11,4 + 2,9 mg uzyskiwano równoważne narażenie na buprenorfinę jak po podaniu 16 + 4 mg (2 x 8 + 2 mg) buprenorfiny z naloksonem w tradycyjnej tabletce podjęzykowej, jednak produkt Zubsolv o mocy 2 x 1,4 + 0,36 mg zapewniał o 20% niższe narażenie na buprenorfinę niż podanie 2 x 2 + 5 mg buprenorfiny z naloksonem w tradycyjnej tabletce podjęzykowej.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Narażenie na nalokson podczas podawania produktu leczniczego Zubsolv nie było wyższe dla żadnej z badanych dawek. Buprenorfina Wchłanianie Buprenorfina po podaniu doustnym podlega metabolizmowi pierwszego przejścia z N-dealkilacją i sprzęganiem z kwasem glukuronowym w jelicie cienkim i wątrobie. Z tego względu podawanie tego produktu leczniczego drogą doustną jest niewłaściwe. Istnieją niewielkie odchylenia w parametrach ekspozycji proporcjonalnej do dawki buprenorfiny, jak również odchylenia od ścisłej proporcjonalności do składu dla trzech mniejszych dawek (2,9 + 0,71, 1,4 + 0,36 i 0,7 + 0,18 mg) w porównaniu do trzech większych dawek produktu leczniczego. Zatem nie zaleca się stosować wielokrotności trzech mniejszych dawek produktu leczniczego Zubsolv w celu zastąpienia jakiejkolwiek z trzech większych dawek produktu leczniczego Zubsolv. Maksymalne stężenie w osoczu uzyskuje się po około 90 minutach po podaniu podjęzykowym.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Stężenia buprenorfiny w osoczu zwiększały się wraz ze wzrostempodjęzykowej dawki buprenorfiny z naloksonem. Zarówno Cmax jak i AUC buprenorfiny zwiększały się wraz ze wzrostem dawki, chociaż ten wzrost był mniejszy niż proporcjonalny do dawki. Dystrybucja Po wchłonięciu buprenorfiny następuje faza szybkiej dystrybucji (okres połowicznej dystrybucji wynosi od 2 do 5 godzin). Buprenorfina jest silnie lipofilna, przez co szybko przenika przez barierę krew-mózg. Buprenorfina wiąże się z białkami w około 96%, głównie z alfa- i beta-globulinami. Metabolizm Buprenorfina jest metabolizowana głównie na drodze N-dealkilacji przez mikrosomalny cytochrom CYP3A4 w wątrobie. Cząsteczka macierzysta i główny dealkilowany metabolit, norbuprenorfina, ulegają następnie glukuronidacji. Norbuprenorfina wiąże się z receptorami opioidowymi w warunkach in vitro . Nie wiadomo jednak, czy norbuprenorfina przyczynia się do ogólnego działania skojarzenia buprenorfiny i naloksonu.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Eliminacja Eliminacja buprenorfiny jest dwu- lub trójwykładnicza, a średni okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji z osocza wynosi 32 godziny. Buprenorfina jest wydalana z kałem (w ok. 70%), poprzez wydalanie z żółcią sprzęgniętych z kwasem glukuronowym metabolitów, reszta (ok. 30%) jest wydalana zmoczem. Nalokson Wchłanianie Po podaniu podjęzykowym buprenorfiny z naloksonem stężenia osoczowe naloksonu są niskie i szybkosię zmniejszają. Średnie maksymalne stężenie naloksonu w osoczu były zbyt niskie, aby ocenić proporcjonalność względem dawki. Nie stwierdzono, aby nalokson wpływał na farmakokinetykę buprenorfiny. Dystrybucja Nalokson wiąże się w około 45% z białkami, głównie z albuminami. Metabolizm Nalokson jest metabolizowany w wątrobie, głównie przez sprzęganie z kwasem glukuronowym, i wydalany z moczem. Nalokson ulega bezpośredniej glukuronidacji do 3-glukuronidu naloksonu, a także N-dealkilacji i redukcji grupy karbonylowej w pozycji 6.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Eliminacja Nalokson jest wydalany z moczem, a jego średni okres półtrwania w fazie eliminacji z osocza mieści się w zakresie od 0,9 do 9 godzin. Specjalne populacje Osoby w podeszłym wieku Brak dostępnych danych farmakokinetycznych dotyczących pacjentów w podeszłym wieku. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Eliminacja drogą nerkową odgrywa stosunkowo małą rolę (około 30%) w ogólnym klirensie buprenorfiny z naloksonem. Nie ma potrzeby zmiany dawkowania ze względu na czynność nerek, ale zaleca się ostrożność podczas podawania produktu osobom z poważnymi zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.4). Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Wpływ zaburzeń czynności wątroby na farmakokinetykę buprenorfiny i naloksonuoceniano w badaniu przeprowadzonym po wprowadzeniu do obrotu. W tabeli 2.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Właściwości farmakokinetyczne
podsumowano wyniki badania klinicznego oceniającego ekspozycję po podaniu pojedynczej dawki buprenorfiny z naloksonem w tabletce podjęzykowej osobom zdrowym oraz pacjentom z różnym stopniem zaburzenia czynności wątroby. Tabela 2: Wpływ zaburzeń czynności wątroby na parametry farmakokinetyczne buprenorfiny i naloksonu po podaniu (zmiana w porównaniu z osobami zdrowymi)

CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Właściwości farmakokinetyczne

Parametr farmakokinetyczny Łagodne zaburzenia czynności wątroby (Klasa A wg skali Child-Pugh)(n=9) Umiarkowane zaburzenia czynności wątroby(Klasa B wg skali Child-Pugh) (n=8) Ciężkie zaburzenia czynności wątroby (Klasa C wg skali Child-Pugh)(n=8)
Buprenorfina
Cmax 1,2-krotne zwiększenie 1,1-krotne zwiększenie 1,7-krotne zwiększenie
AUClast Wyniki podobne do wyników w grupie kontrolnej 1,6-krotne zwiększenie 2,8-krotne zwiększenie
Nalokson
Cmax Wyniki podobne do wyników w grupie kontrolnej 2,7-krotne zwiększenie 11,3-krotne zwiększenie

CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Właściwości farmakokinetyczne
AUClast 0,2-krotne zmniejszenie 3,2-krotne zwiększenie 14,0-krotne zwiększenie
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Ogólnie, u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby stężenie buprenorfiny w osoczu wzrosło około 3-krotnie, a stężenie naloksonu w osoczu wzrosło 14-krotnie.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Połączenie buprenorfiny z naloksonem badano u zwierząt w badaniach toksyczności dawki w ostrej fazie leczenia i dawki wielokrotnej (do maksymalnie 90 dni u szczurów). Nie stwierdzono synergistycznego zwiększenia toksyczności. Występujące działania niepożądane były związane z farmakologicznie znaną aktywnością agonistyczną i(lub) antagonistyczną wobec receptorów opioidowych. Mieszanina chlorowodorku buprenorfiny i chlorowodorku naloksonu (w stosunku 4:1) nie wykazywała działania mutagennego w teście mutacji bakteryjnych (test Amesa) i niedziałała klastogennie w cytogenetycznym teście in vitro na ludzkich limfocytach ani w dożylnym teście mikrojąderkowym u szczurów. Badania wpływu na reprodukcję po doustnym podawaniu buprenorfiny i naloksonu (w stosunku 1:1) wykazały działanie embrioletalne u szczurów dla wszystkich dawek powodujących toksyczność u matek.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Najniższa badana dawka odpowiadała wielokrotności ekspozycji 1-krotnej dla buprenorfiny i 5-krotnej dla naloksonu po podaniu maksymalnej dawki terapeutycznej u człowieka, przeliczonej na mg/m² pc. U królików po dawkach toksycznych dla matek nie obserwowano toksyczności rozwojowej. Ponadto, ani u szczurów, ani u królików nie obserwowano działania teratogennego. Nie wykonano badań okołourodzeniowych ani pourodzeniowych dla buprenorfiny z naloksonem,jednak doustne podawanie dużych dawek buprenorfiny samicy w czasie ciąży i laktacji powodowało trudności z porodem (prawdopodobnie w wyniku sedatywnego działania buprenorfiny), dużą śmiertelność noworodków i nieznaczne opóźnienie rozwoju pewnych funkcji neurologicznych (powierzchniowy odruch postawy i ułożenia oraz odruch Moro – wzdryganie) u noworodków szczurów. Podawanie szczurom w diecie buprenorfiny i naloksonu w dawce 500 ppm lub większej powodowało obniżenie płodności, wykazane zmniejszeniem częstości zachodzenia samic w ciążę.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dawka pokarmowa 100 ppm (szacowana ekspozycja na buprenorfinę około 2,4-krotnie wyższa w porównaniu z ekspozycją po stosowanej u ludzi dawce 17,2 mg buprenorfiny z naloksonem na podstawie AUC; stężenia naloksonu w osoczu szczurów były poniżej limitu wykrywalności) nie miała niekorzystnego wpływu na płodność samic. Badanie rakotwórczości buprenorfiny z naloksonem wykonano u szczurów z zastosowaniem dawek 7, 30 i 120 mg/kg na dobę, szacunkowo wielokrotnośc ekspozycji była od 3 do 75 razy większa od dawki podjęzykowej buprenorfiny stosowanej u ludzi (produkt leczniczy Zubsolv), wynoszącej 11,4 mg w przeliczeniuna mg/m² pc. We wszystkich grupach dawkowania obserwowano statystycznie istotne zwiększenie częstości występowania łagodnych gruczolaków jąder z komórek śródmiąższowych (Leydiga).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Mannitol (E 421) Kwas cytrynowy (E 330) Sodu cytrynian (E 331) Celuloza mikrokrystaliczna Kroskalmeloza sodowa Sukraloza Lewomentol Krzemionka koloidalna bezwodna Sodu fumaran stearylowy 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 0,7 mg + 0,18 mg 2 lata 1,4 mg + 0,36 mg 4 lata 2,9 mg + 0,71 mg 3 lata 5,7 mg + 1,4 mg 4 lata 8,6 mg + 2,1 mg 4 lata 11,4 mg + 2,9 mg 4 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blistry z PVC/OPA/Aluminium/PVC // Aluminium/PET/Papier chroniące przed dostępemdzieci. Wielkość opakowania 7, 28 lub 30 tabletek podjęzykowych. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Dane farmaceutyczne
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Zubsolv 0,7 mg + 0,18 mg tabletki podjęzykowe Zubsolv 1,4 mg + 0,36 mg tabletki podjęzykowe Zubsolv 2,9 mg + 0,71 mg tabletki podjęzykowe Zubsolv 5,7 mg + 1,4 mg tabletki podjęzykowe Zubsolv 8,6 mg + 2,1 mg tabletki podjęzykowe Zubsolv 11,4 mg + 2,9 mg tabletki podjęzykowe 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Zubsolv 0,7 mg + 0,18 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 0,7 mg + 0,18 mg zawiera 0,7 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 0,18 mg naloksonu (w postaci dwuwodnego chlorowodorku). Zubsolv 1,4 mg + 0,36 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 1,4 mg + 0,36 mg zawiera 1,4 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 0,36 mg naloksonu (w postaci dwuwodnego chlorowodorku). Zubsolv 2,9 mg + 0,71 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 2,9 mg + 0,71 mg zawiera 2,9 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 0,71 mg naloksonu (w postaci dwuwodnego chlorowodorku).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Zubsolv 5,7 mg + 1,4 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 5,7 mg + 1,4 mg zawiera 5,7 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 1,4 mg naloksonu (w postaci dwuwodnegochlorowodorku). Zubsolv 8,6 mg + 2,1 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 8,6 mg + 2,1 mg zawiera 8,6 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 2,1 mg naloksonu (w postaci dwuwodnegochlorowodorku). Zubsolv 11,4 mg + 2,9 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 11,4 mg + 2,9 mg zawiera 11,4 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 2,9 mg naloksonu (w postaci dwuwodnegochlorowodorku). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka podjęzykowa Zubsolv 0,7 mg + 0,18 mg tabletki podjęzykowe Barwy białej do złamanej bieli owalne tabletki o długości 6,8 mm i szerokości 4,0 mm z wytłoczonym napisem „7” po jednej stronie.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Zubsolv 1,4 mg + 0,36 mg tabletki podjęzykowe Barwy bialaej do złamanej bieli trójkątne tabletki o podstawie 7,2 mm i wysokości 6,9 mm z wytłoczonym napisem „1,4” po jednej stronie. Zubsolv 2,9 mg + 0,71 mg tabletki podjęzykowe Barwy białej do złamanej bieli tabletki w kształcie litery D o wysokości 7,3 mm i szerokości 5,65 mm z wytłoczonym napisem „2,9” po jednej stronie. Zubsolv 5,7 mg + 1,4 mg tabletki podjęzykowe Barwy białej do złamanej bieli okrągłe tabletki o średnicy 7 mm z wytłoczonym napisem „5,7” po jednej stronie. Zubsolv 8,6 mg + 2,1 mg tabletki podjęzykowe Barwy białej do złamanej bieli tabletki w kształcie rombu o długości 9,5 mm i szerokości 8,2 mm z wytłoczonym napisem „8,6” po jednej stronie. Zubsolv 11,4 mg + 2,9 mg tabletki podjęzykowe Barwy białej do złamanej bieli tabletki w kształcie kapsułki o długości 10,3 mm i szerokości 8,2 mm z wytłoczonym napisem „11,4” po jednej stronie.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie substytucyjne uzależnienia od narkotyków opioidowych w ramach leczenia medycznego, społecznego i psychologicznego. Nalokson został dodany w celu zniechęcenia do używania leku dożylnie, niezgodnie z zaleceniami. Produkt leczniczy Zubsolv jest wskazany dla osób dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 15 lat wyrażających zgodę na leczenieuzależnienia.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie musi się odbywać pod kontrolą lekarza mającego doświadczenie w leczeniu zależności (uzależnienia) od opioidów. Produkt leczniczy Zubsolv nie może być stosowany zamiennie z innymi produktami zawierającymi buprenorfinę, ponieważ różne produkty zawierające buprenorfinę wykazują różną biodostępność. W związku z tym potrzebna dawka w mg może się różnić pomiędzy produktami. Po dobraniu dla pacjenta odpowiedniej dawki konkretnego produktu zawierającego buprenorfinę, produkt ten nie powinien być zmieniany na inny. Jeśli u pacjenta nastąpi zamiana produktu z zawierającego buprenorfinę na buprenorfinę inalokson, konieczne może być dostosowanie dawki z uwagi na możliwe różnice w biodostępności (patrz punkty 4.4 i 5.2). Nie zaleca się stosować wielokrotności trzech mniejszych dawek produktu leczniczego Zubsolvw celu zastąpienia jakiejkolwiek z trzech większych dawek produktu leczniczego (na przykład w razie tymczasowej niedostępności większych dawek) (patrz punkt 5.2).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Dawkowanie
Środki ostrożności wymagane przed wdrożeniem leczenia Przed rozpoczęciem leczenia należy rozważyć rodzaj zależności opioidowej (tzn. czy opioid jest długo- czy krótkodziałający), czas od ostatniego użycia opioidu i stopień uzależnienia od opioidu. Aby uniknąć przyspieszenia zespołu odstawienia, leczenie buprenorfiną z naloksonem lub buprenorfiną należy rozpocząć dopiero, gdy pojawiają się obiektywne i wyraźne objawy odstawienia [np. wyrażone wynikiem w zatwierdzonej skali klinicznej oceny zespołu odstawienia po odstawieniu opioidów (Clinical Opioid Withdrawal Scale, COWS) wskazującym na łagodne lub umiarkowane objawy odstawienia].  W przypadku pacjentów uzależnionych od heroiny lub opioidów krótkodziałających, pierwszą dawkę buprenorfiny z naloksonem należy przyjąć, gdy pojawią się objawy odstawienia, ale nie wcześniej niż 6 godzin po ostatnim przyjęciu opioidów przez pacjenta.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Dawkowanie
 W przypadku pacjentów otrzymujących metadon, przed rozpoczęciem leczeniabuprenorfiną z naloksonem dawkę metadonu należy zmniejszyć do maksymalnie 30 mg na dobę. Rozpoczynając podawanie buprenorfiny z naloksonem, należy wziąć pod uwagę długiokres półtrwania metadonu. Pierwszą dawkę buprenorfiny z naloksonem należy przyjąć dopiero po pojawieniu się objawów odstawienia, ale nie wcześniej niż 24 godziny po ostatnim przyjęciu metadonu przez pacjenta. Buprenorfina może przyspieszyć objawy odstawienia upacjentów uzależnionych od metadonu. Dawkowanie Leczenie początkowe (wprowadzenie leku) Zalecana dawka początkowa u osób dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 15 lat to 1,4 mg + 0,36 mg lub 2,9 mg + 0,71 mg na dobę. W pierwszymdniu, zależnie od indywidualnych potrzeb pacjenta, można podać dodatkową tabletkę produktu leczniczego Zubsolv 1,4 mg + 0,36 mg lub 2,9 mg + 0,71 mg.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Dawkowanie
Na początku leczenia zaleca się codzienny nadzór nad przyjmowaniem leku, aby upewnić się, że tabletka jest we właściwy sposób umieszczana podjęzykowo. Pozwoli to też obserwować reakcję pacjenta na leczenie, co stanowi wskazówkę dla doboru skutecznej dawki na podstawie efektu klinicznego. Stabilizacja dawki i leczenie podtrzymujące Po pierwszym dniu rozpoczęcia leczenia konieczne jest szybkie ustabilizowanie odpowiedniej dawki podtrzymującej aż do osiągnięcia dawki, która utrzymuje pacjenta przy leczeniu i hamuje objawy opioidowego zespołu abstynencyjnego. Powinna być ona ustalana na podstawie powtarzanej oceny stanu klinicznego i psychicznego pacjenta.Maksymalna jednorazowa dawka dobowa nie powinna przekraczać 17,2 mg buprenorfiny (np. podawana jako11,4 + 5,7 mg, 2 x 8,6 mg czy 3 x 5,7 mg). Podczas leczenia podtrzymującego może być konieczne okresowe stabilizowanie dawki podtrzymującej na nowym poziomie w odpowiedzi na zmieniające się potrzeby pacjenta.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Dawkowanie
Dawka 0,7 mg + 0,18 mg jest przeznaczona do precyzyjnego dopasowania dawki upacjentów, zwłaszcza podczas stopniowego zmniejszania dawki lub w razie problemów z tolerancją podczas dostosowywania dawki. Lekarzy zachęca się, aby w miarę możliwości, zalecali pacjentom schemat dawkowania jedna tabletka raz na dobę w celu maksymalnego ograniczenia ryzyka nieprawidłowego stosowania. Dawkowanie rzadziej niż raz na dobę Po uzyskaniu zadowalającej stabilizacji, częstość stosowania produktu leczniczego Zubsolv można zmniejszyć, podając go raz na dwa dni w dawce dwukrotnie większej od indywidualnie dobranej dawki dobowej. U niektórych pacjentów po uzyskaniu zadowalającej stabilizacji, częstość przyjmowania produktu leczniczego można zmniejszyć do 3 razy w tygodniu (na przykład w poniedziałek, środę i piątek. Dawka w poniedziałek i środę powinna być dwa razy większa od indywidualnie dobranejdawki dobowej, a dawka piątkowa powinna być trzy razy większa od indywidualnie dobranej dawki dobowej.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Dawkowanie
W pozostałe dni pacjent nie przyjmuje leku). W żadnym dniu nie należy jednak przekraczać dawki dobowej powyżej 17,2 mg buprenorfiny. W przypadku pacjentów, u których koniecznejest zastosowanie dawki buprenorfiny >5,7 mg/dobę, ten schemat dawkowania może okazać się nieodpowiedni. Odstawienie leku Po uzyskaniu zadowalającej stabilizacji, jeżeli pacjent wyraża zgodę, dawkę można stopniowo zmniejszać do niższej dawki podtrzymującej, a niekiedy leczenie można przerwać. Dostępność tabletek podjęzykowych w sześciu różnych mocach pomaga w indywidualnym doborze dawki i stopniowym jej obniżaniu. Ze względu na ryzyko nawrotu uzależnienia, po zakończeniu leczenia pacjentów należy monitorować. Specjalne populacje Osoby w podeszłym wieku Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności buprenorfiny z naloksonem u pacjentów w podeszłym wieku, powyżej 65 roku życia. Nie można przedstawić zaleceń dotyczących dawkowania.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Dawkowanie
Osoby z zaburzeniami czynności wątroby U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby farmakokinetyka buprenorfiny z naloksonem może być zmieniona, dlatego zaleca się stosowanie mniejszych dawek początkowych i ostrożne ich zwiększanie u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 5.2). U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby stosowanie buprenorfiny z naloksonem jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3 i 5.2). Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Nie ma potrzeby modyfikacji dawki buprenorfiny z naloksonem u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Zaleca się ostrożne dawkowanie leku u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny< 30 ml/min) (patrz punkty 4.4 i 5.2). Dzieci i młodzież Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności buprenorfiny z naloksonem u dzieci w wieku poniżej 15 lat. Dane nie są dostępne.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Dawkowanie
Sposób podawania Lekarze muszą przestrzec pacjentów, że jedyną skuteczną i bezpieczną drogą podania tego produktu leczniczego jest podanie podjęzykowe (patrz punkt 4.4). Tabletkę należy umieścić pod językiem i trzymać tam, aż się całkowicie rozpuści. Pacjenci nie powinni połykać tabletki ani przyjmować pokarmów, czy napojów, do momentu jej całkowitego rozpuszczenia. Produkt leczniczy Zubsolv rozpada się zazwyczaj w ciągu 40 sekund, jednak pacjent może odczuwać obecność leku w jamie ustnej nawet przez 5 do 10 minut. Jeżeli konieczne jest przyjęcie więcej niż jednej tabletki, można je przyjąć jednocześnie lub w dwóch porcjach. Drugą dawkę należy przyjąć bezpośrednio po rozpuszczeniu się pierwszej.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ciężka niewydolność oddechowa. Ciężka niewydolność wątroby. Ostra choroba alkoholowa lub delirium tremens . Jednoczesne stosowanie antagonistów opioidów (naltrekson, nalmefen) stosowanych w leczeniu uzależnienia od alkoholu lub opioidów.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Niewłaściwe stosowanie, nadużywanie i stosowanierekreacyjne Buprenorfina podobnie jak inne opioidy, legalne lub nielegalne, może być niewłaściwie stosowana lub nadużywana. Zagrożenia związane z niewłaściwym stosowaniem lub nadużywaniem opioidów to, między innymi: przedawkowanie, rozprzestrzenianie się krwiopochodnych infekcji wirusowych lub umiejscowionych i ogólnoustrojowych infekcji, zahamowanie czynności ośrodka oddechowego i uszkodzenie wątroby. Przyjmowanie buprenorfiny przez osoby, którym nie została przepisana, stwarza ryzyko rozwoju uzależnienia u nowych osób stosujących buprenorfinę jako podstawowy narkotyk. Może do tego dojść, jeżeli leczony pacjent sam bezpośrednio dystrybuuje produkt leczniczy wcelu nielegalnego użycia lub produkt nie został odpowiednio zabezpieczony przed kradzieżą.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Specjalne środki ostrozności
Suboptymalne leczenie buprenorfiną z naloksonem może prowokować nieodpowiednie stosowanie produktu leczniczego przez pacjenta, co z kolei może prowadzić do przedawkowania lub przerwania leczenia. Pacjent leczony zbyt małą dawką buprenorfiny z naloksonem może reagować na niekontrolowaneobjawy głodu polekowego przyjmując na własną rękę opioidy, alkohol lub inne substancje o działaniu uspokajającym lub nasennym, takie jak na przykład benzodiazepiny. W celu zminimalizowania ryzyka niewłaściwego stosowania, nadużywania i rozpowszechniania należy podjąć odpowiednie środki ostrożności przy przepisywaniu iwydawaniu buprenorfiny, takie jak unikanie przepisywania większej liczby dawek w początkowym okresie leczenia oraz przeprowadzanie wizyt kontrolnych połączonych z monitorowaniemklinicznym dostosowanym do potrzeb pacjenta. Połączenie buprenorfiny z naloksonem w produkcie leczniczym Zubsolv ma powstrzymać przed niewłaściwym stosowaniem i nadużywaniem buprenorfiny.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Specjalne środki ostrozności
Uważa się, że mniej prawdopodobne jest niewłaściwe stosowanie dożylnie lub donosowo produktu Zubsolv niż samej buprenorfiny, gdyż zawarty w nim nalokson może wywołać objawy odstawienia u osób uzależnionych od heroiny, metadonu lub innych agonistów opioidów. Zaburzenia oddychania związane ze snem Opioidy mogą powodować zaburzenia oddychania związane ze snem, w tym centralny bezdech senny (central sleep apnoea, CBS) i hipoksemię związaną ze snem. Stosowanie opioidów zwiększa ryzyko wystąpienia CBS w sposób zależny od dawki. U pacjentów, u których występuje CBS, należy rozważyć zmniejszenie całkowitej dawki opioidów. Zahamowanie ośrodka oddechowego Odnotowano wiele przypadków zgonu w wyniku zahamowania ośrodka oddechowego, zwłaszcza gdy buprenorfinę stosowano w połączeniu z benzodiazepinami (patrz punkt 4.5) albo niezgodnie z zaleceniami. Odnotowano również przypadki zgonów związane z jednoczesnym podawaniem buprenorfiny i innych środków tłumiących, takich jak alkohol lub inneopioidy.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Specjalne środki ostrozności
Po podaniu buprenorfiny niektórym osobom nieuzależnionym od opioidów, które nie tolerują działania opioidów, może wystąpić potencjalnie śmiertelne zahamowanie ośrodka oddechowego. Ten produkt leczniczy należy stosować ostrożnie u pacjentów z astmą lub niewydolnością oddechową (np. przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, sercem płucnym, zmniejszoną rezerwą oddechową, hipoksją, hiperkapnią, istniejącym wcześniej zahamowaniem ośrodka oddechowego lubkifoskoliozą [skrzywieniem kręgosłupa prowadzącym potencjalnie do występowania duszności]). Buprenorfina z naloksonem mogą powodować poważne, śmiertelne w skutkach zahamowanie ośrodka oddechowego u dzieci i osób nieuzależnionych, które przypadkowo lub celowo połkną tenprodukt. Pacjentów należy poinformować o konieczności bezpiecznego przechowywania blistra, nieotwierania go nigdy przed czasem przyjęcia leku i przechowywania w miejscu niedostępnym dla dzieci oraz innych domowników. Nie wolno też przyjmować produktu leczniczego w obecności dzieci.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Specjalne środki ostrozności
Wrazie przypadkowego połknięcia lub podejrzewania takiego faktu, należy bezzwłocznie skontaktować się z pogotowiem ratunkowym. Zahamowanie czynności ośrodkowego układu nerwowego (OUN) Buprenorfina z naloksonem mogą powodować senność, zwłaszcza przyjmowane jednocześnie z alkoholem lub innymi środkami tłumiącymi ośrodkowy układ nerwowy (takimi jak benzodiazepiny, trankwilizatory, leki uspokajające lub nasenne, patrz punkty 4.5 i 4.7). Ryzyko związane z jednoczesnym stosowaniem uspokajających produktów leczniczych, takich jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze Jednoczesne stosowanie połączenia buprenorfiny i naloksonu z uspokajającymi produktami leczniczymi, takimi jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze, może prowadzić do sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu. Ze względu na te zagrożenia jednoczesne przepisywanie produktu leczniczego z tymi uspokajającymi produktami leczniczymi powinno ograniczać się do pacjentów, u których nie są możliwe alternatywne opcje leczenia.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Specjalne środki ostrozności
Decydując się na jednoczesne przepisanie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu oraz uspokajających produktów leczniczych, należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę leków uspokajających, a czas trwania leczenia ograniczyć do minimum. Należy ściśle monitorować pacjentów w celu wykrycia objawów przedmiotowych i podmiotowych zahamowania czynności oddechowej i sedacji. W związku z tym zdecydowanie zaleca się poinformowanie pacjentów i ich opiekunów o tych objawach (patrz punkt 4.5). Zespół serotoninowy Jednoczesne podawanie leku Zubsolv i innych leków serotoninergicznych, takich jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, może prowadzić do zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Specjalne środki ostrozności
Jeśli jednoczesne przyjmowanie innych leków serotoninergicznych jest klinicznie uzasadnione, zaleca się uważną obserwację pacjenta, zwłaszcza w początkowej fazie leczenia i podczas zwiększania dawki. Objawy zespołu serotoninowego mogą obejmować zmiany stanu psychicznego, niestabilność autonomiczną, zaburzenia nerwowo-mięśniowe lub objawy dotyczące układu pokarmowego. Jeśli podejrzewa się występowanie zespołu serotoninowego, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia, w zależności od nasilenia objawów. Uzależnienie Buprenorfina jest częściowym agonistą receptora opioidowego μ (mi) i jej przewlekłepodawanie prowadzi do uzależnienia od opioidu. Badania na zwierzętach, a także doświadczenie kliniczne wskazują, że buprenorfina może wywoływać uzależnienie, jednakże słabsze niż całkowity agonista, np. morfina. Nagłe przerwanie leczenia nie jest zalecane, może bowiem prowadzić do wystąpienia opóźnionego zespołu odstawienia.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Specjalne środki ostrozności
Zapalenie wątroby i incydenty wątrobowe Zarówno w badaniach klinicznych, jak też w zgłoszeniach działań niepożądanych po wprowadzeniu do obrotu odnotowano przypadki ostrego uszkodzenia wątroby u osób uzależnionych od opioidów. Zakres nieprawidłowości obejmuje przemijające, bezobjawowe zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych, przypadki niewydolności wątroby, marskość wątroby, zespół wątrobowo-nerkowy, encefalopatię wątrobową i zgon. W wielu przypadkach czynnikiem wywołującym lub przyczyniającym się mogły być wcześniej istniejące defekty mitochondrialne (wada genetyczna), zaburzenia aktywności enzymów wątrobowych, zakażenie wirusem zapaleniawątroby typu B lub C, nadużywanie alkoholu, anoreksja, równoczesne stosowanie innych, potencjalnie hepatotoksycznych produktów leczniczych i jednoczesne stosowanie narkotyków dożylnych. Te obciążająceczynniki muszą być brane pod uwagę przed zaleceniem podawania buprenorfiny z naloksonem oraz wtrakcie leczenia.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Specjalne środki ostrozności
W razie podejrzenia występowania zaburzeń czynności wątroby, konieczna jest dalsza ocena biologiczna i etiologiczna. Zależnie od jej wyniku można ostrożnie wycofywać podawany produkt leczniczy, aby zapobiec objawom odstawienia i powrotowi do nielegalnego stosowania narkotyków. W przypadku kontynuowania leczenia należy uważnie monitorować czynnośćwątroby. Wywołanie zespołu odstawienia Rozpoczynając leczenie buprenorfiną z naloksonem, lekarz musi pamiętać o częściowym wpływie agonistycznym buprenorfiny i możliwości wywołania przez nią objawów odstawienia u pacjentów uzależnionych od opioidów, zwłaszcza gdy jest podana wcześniej niż 6 godzin po ostatniej dawce heroiny lub innego krótko działającego opioidu, lub wcześniej niż 24 godziny po ostatniejdawce metadonu. W okresie zastępowania buprenorfiny lub metadonu buprenorfiną z naloksonem, pacjentów należy uważnie monitorować, ponieważ zgłaszano występowanie objawów zespołu odstawienia.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Specjalne środki ostrozności
Aby uniknąć pogłębienia zespołu odstawienia podawanie buprenorfiny znaloksonem należy rozpocząć, gdy obiektywne objawy zespołu odstawienia są wyraźnie widoczne (patrz punkt 4.2). Objawy odstawienia mogą też być związane z wyborem niewystarczających dawek (dawkowanie suboptymalne). Zaburzenia czynności wątroby Wpływ zaburzeń czynności wątroby na farmakokinetykę buprenorfiny i naloksonuoceniano w badaniach po wprowadzeniu do obrotu. Ponieważ zarówno buprenorfina, jak i nalokson są w znacznym stopniu metabolizowane w wątrobie, stężenia w osoczu, zarówno buprenorfiny i naloksonu po podaniu pojedynczej dawki były wyższe u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby o nasileniu umiarkowanym lub ciężkim w porównaniu z osobami zdrowymi. Pacjentów należy monitorować pod kątem występowania objawów podmiotowych i przedmiotowych nagłego odstawienia opioidów, toksyczności lub przedawkowania w wyniku wzrostu stężenia naloksonu i(lub) buprenorfiny.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Specjalne środki ostrozności
Przed rozpoczęciem leczenia zaleca się wykonanie testów określających czynność wątroby i badania w kierunku wirusowego zapalenia wątroby. Pacjenci z dodatnim wynikiem badania w kierunku wirusowego zapalenia wątroby, otrzymujący równocześnie inne produkty lecznicze (patrz punkt 4.5) i (lub) mający zaburzenia czynności wątroby są narażeni na większe ryzyko uszkodzenia wątroby. Zaleca się regularne monitorowanie czynności wątroby (patrz punkt 4.4). Tabletki podjęzykowe Zubsolv należy stosować ostrożnie u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.2 i 5.2). U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby stosowanie buprenorfiny z naloksonem jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Zaburzenia czynności nerek Wydalanie produktu z moczem może być wydłużone, ponieważ 30% podanej dawki jest usuwane przez nerki. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dochodzi do kumulacji metabolitów buprenorfiny.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Specjalne środki ostrozności
Zaleca się zachowanie ostrożności podczas podawania leku pacjentom zciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) (patrz punkty 4.2 i 5.2). Inhibitory CYP 3A4 Produkty lecznicze hamujące enzym CYP3A4 mogą powodować zwiększenie stężenia buprenorfiny. Konieczne może być zmniejszenie dawki buprenorfiny z naloksonem. U pacjentów już leczonych inhibitorami CYP3A4 należy starannie dobierać dawkę buprenorfiny z naloksonem, gdyż skuteczna może sięu nich okazać mniejsza dawka (patrz punkt 4.5). Efekty klasowe U pacjentów leczonych ambulatoryjnie opioidy mogą powodować niedociśnienie ortostatyczne. Opioidy mogą powodować podwyższenie ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego, co może prowadzić do napadów padaczkowych. Dlatego należy zachować ostrożność, podając produkt pacjentom po urazach głowy, ze zmianami wewnątrzczaszkowymi oraz w innych przypadkach, w których ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego może być podwyższone, lub gdy u pacjenta w przeszłości występowały napady padaczkowe.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Specjalne środki ostrozności
Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów pacjentom z niedociśnieniem tętniczym, przerostem gruczołu krokowego lub zwężeniem cewkimoczowej. Zwężenie źrenic spowodowane podawaniem opioidów, zmiany poziomu świadomości lub zmiany percepcji bólu jako objawu choroby mogą utrudniać ocenę stanu zdrowia pacjenta i ustalenie rozpoznania oraz zaciemniać przebieg kliniczny współwystępującejchoroby. Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów pacjentom z obrzękiem śluzowatym, niedoczynnością tarczycy lub niedoczynnością kory nadnerczy (np. chorobą Addisona). Wykazano, że opioidy zwiększają ciśnienie wewnątrz przewodów żółciowych, dlatego u pacjentów z zaburzeniami dróg żółciowych powinny być stosowaneostrożnie. Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów osobom starszym i osłabionym. Jak wynika z doświadczenia ze stosowaniem morfiny, jednoczesne użycie z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) może spowodować nasilenie działania opioidów (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Specjalne środki ostrozności
Zmiana między produktami leczniczymi zawierającymi buprenorfinę Różne produkty lecznicze zawierające buprenorfinę mogą zawierać jej różne dawki i takie produkty lecznicze nie są bezpośrednio wymienne. Dlatego pacjenci powinni być monitorowani podczas zmiany pomiędzy różnymi produktami leczniczymi z buprenorfiną, ponieważ w niektórych indywidualnych przypadkach różnice w biodostępności (patrz punkt 5.2) mogą być zauważalne. Dlatego też może być konieczne dostosowanie dawki. Dzieci i młodzież Stosowanie u młodzieży (w wieku od 15 do <18 lat) Ze względu na brak danych dotyczących młodzieży (w wieku od 15 do <18 lat) pacjentów z tej grupy wiekowej należy uważniej monitorować w czasie leczenia. Sunstancje pomocnicze Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Produktu leczniczego Zubsolv nie należy stosować równocześnie z:  napojami alkoholowymi lub produktami leczniczymi zawierającymi alkohol, ponieważ alkohol nasila wpływ sedatywny buprenorfiny (patrz punkt 4.7). Należy zachować ostrożność podczas równoczesnego stosowania produktu Zubsolv z:  Lekami uspokajającymi, takimi jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze. Jednoczesne stosowanie opioidów z uspokajającymi produktami leczniczymi, takimi jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze, zwiększa ryzyko sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu ze względu na addycyjne działanie depresyjne na OUN. Dawka i czas trwania jednoczesnego stosowania uspokajających produktów leczniczych powinny być ograniczone (patrz punkt 4.4). Należy ostrzec pacjentów, że samodzielne stosowanie nieprzepisanych przez lekarza benzodiazepin podczas leczenia tym produktem jest bardzo niebezpieczne.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Interakcje
Jeżeli lekarz zalecił równoczesne przyjmowanie benzodiazepin z tym produktem, należy postępować ściśle według wskazań lekarza (patrz punkt 4.4).  Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Zubslov z gabapentynoidami (gabapentyną i pregabaliną) może powodować depresję oddechową, niedociśnienie, głęboką sedację, śpiączkę lub zgon (patrz punkt 4.4).  Innymi środkami osłabiającymi czynność ośrodkowego układu nerwowego, innymi pochodnymi opioidowymi (np. metadonem, lekami przeciwbólowymi i przeciwkaszlowymi), niektórymi lekami przeciwdepresyjnymi, działającymi sedatywnie antagonistami receptora H1, barbituranami, anksjolitykami innymi niż benzodiazepiny, neuroleptykami, klonidyną i substancjami pochodnych: połączenia te nasilają tłumienie czynności ośrodkowego układu nerwowego. Z uwagi na wpływ leku na obniżenie koncentracji prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn mogą być niebezpieczne.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Interakcje
 Dodatkowo uzyskanie odpowiedniej analgezji może być utrudnione, jeśli podano pełnego agonistę opioidowego pacjentom otrzymującym buprenorfinę z naloksonem. Istnieje zatem możliwość przedawkowania pełnego agonisty, zwłaszcza przy próbach zahamowania wpływu częściowego agonisty buprenorfiny lub gdy stężenie buprenorfiny w osoczu się zmniejsza.  Serotoninergicznymi produktami leczniczymi, takimi jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, ponieważ zwiększają one ryzyko zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.4).  Naltreksonem i nalmefenem będącymi antagonistami opioidów, które mogą hamować farmakologiczny wpływ buprenorfiny.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Interakcje
Przeciwwskazane jest ich równoczesne podawanie podczas leczenia buprenorfiną z naloksonem ze względu na potencjalnie niebezpieczną interakcję, która może wywołać nagłe wystąpienie długotrwałych i intensywnych objawów odstawienia opioidów (patrz punkt 4.3).  Inhibitorami CYP3A4: badanie interakcji buprenorfiny z ketokonazolem (silnyminhibitorem CYP3A4) wykazało zwiększenie Cmax i AUC (pola pod krzywą) buprenorfiny (w przybliżeniu, odpowiednio, o 50% i 70%) oraz – w mniejszym stopniu – norbuprenorfiny. Pacjentów otrzymujących produkt Zubsolv należy uważnie monitorować i, jeśli konieczne, zmniejszyć dawkę produktu Zubsolv, jeżeli jest podawany z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. inhibitorami proteazy, takimi jak rytonawir, nelfinawir lub indynawir albo azolowymi lekami przeciwgrzybiczymi, takimi jak ketokonazol lub itrakonazol, antybiotyki makrolidowe).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Interakcje
 Induktorami CYP3A4: równoczesne stosowanie induktorów CYP3A4 z buprenorfiną może prowadzić do zmniejszenia stężenia buprenorfiny w osoczu, co może być przyczyną suboptymalnego leczenia uzależnienia od opioidów z użyciem buprenorfiny. Zaleca się uważne monitorowanie pacjentów leczonych buprenorfiną z naloksonem, którym podaje się równocześnie induktory CYP3A4 (np. fenobarbital, karbamazepina, fenytoina, ryfampicyna). Może być konieczne odpowiednie zmodyfikowanie dawki buprenorfiny lub induktora CYP3A4.  Jak wskazuje doświadczenie ze stosowania morfiny, jednoczesne użycie z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) może spowodować nasilenie działaniaopioidów.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania buprenorfiny z naloksonem u kobiet wciąży. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na rozrodczość (patrz punkt 5.3). Zagrożenie dla ludzi jest nieznane. Buprenorfina stosowana pod koniec ciąży, nawet przez krótki czas, może powodować zahamowanie ośrodka oddechowego u noworodka. Długotrwałe podawanie buprenorfiny w ostatnim trymestrze ciąży może spowodować wystąpienie u noworodka zespołu odstawienia (np. hipertonię, drżenie noworodków, pobudzenie, drgawki kloniczne, inne drgawki). Zespół ten zwykle trwa od kilku godzin do kilku dni po urodzeniu. Z uwagi na długi okres półtrwania buprenorfiny należy rozważyć kilkudniowe monitorowanie nienarodzonego dziecka pod koniec ciąży, aby zapobiec ryzyku wystąpienia zahamowania ośrodka oddechowego lub zespołu odstawienia u noworodka. Ponadto lekarz powinien ocenić zasadność stosowania buprenorfiny z naloksonem podczas ciąży.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Buprenorfinę z naloksonem można stosować podczas ciąży wyłącznie, jeśli potencjalnekorzyści przeważają nad zagrożeniem dla płodu. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy nalokson lub jego metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Buprenorfina i jej metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Stwierdzono hamowanie laktacji przez buprenorfinę u szczurów. Dlatego podczas leczenia produktem Zubsolv należy przerwać karmienie piersią. Płodność W badaniach na zwierzętach wykazano zmniejszenie płodności u samic (po narażeniu ogólnoustrojowym na poziomie >2,4-krotnie przewyższającym narażeniu u ludzi po zastosowaniu maksymalnej dawki 17,2 mg buprenorfiny na podstawie AUC) (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Buprenorfina z naloksonem wywierają niewielki do umiarkowanego wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn podczas stosowania u pacjentów uzależnionych od opioidów. Ten produkt leczniczy może powodować senność, zawroty głowy i zaburzenia procesów myślowych, zwłaszcza w okresie wprowadzania leczenia i dostosowywania dawki. Przyjmowanie produktu z alkoholem lub środkami osłabiającymi czynność ośrodkowego układu nerwowego może nasilać wymienione objawy (patrz punkty 4.4 i 4.5). Pacjentów należy ostrzec przed prowadzeniem pojazdów i obsługiwaniem maszyn, ponieważ buprenorfina z naloksonem może niekorzystnie wpływać na ich zdolność do wykonywania tych czynności.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Podczas badań klinicznych najczęściej zgłaszanymi reakcjami niepożądanymi związanymi z leczeniem były: zaparcia i objawy towarzyszące zwykle odstawieniu narkotyku (czyli bezsenność, ból głowy, nudności, wzmożona potliwość i ból). Niektóre zgłaszane przypadki napadów drgawkowych, wymiotów, biegunki i podwyższenia wyników badań czynności wątroby były ciężkie. Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych W tabeli 1 podsumowano działania niepożądane zgłoszone przez 342 z 472 pacjentów (72,5%) w podstawowych badaniach klinicznych oraz działania niepożądane zgłoszone podczas obserwacji po wprowadzeniu do obrotu. Częstość wymienionych poniżej możliwych działań niepożądanych zdefiniowano w następujący sposób: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Działania niepożądane
Tabela 1: Działania niepożądane związane z leczeniem buprenorfiną z naloksonemzgłaszane podczas badań klinicznych i po wprowadzeniu do obrotu
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Działania niepożądane
Klasyfikacja układów i narządów Bardzo często Często Niezbyt często Częstość nieznana

CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Działania niepożądane

Zakażenia i zarażeniapasożytnicze GrypaZakażenieZapalenie gardła Nieżyt nosa Zakażenie dróg moczowychZakażenie pochwy
Zaburzenia krwi i układuchłonnego Niedokrwistość Leukocytoza Leukopenia LimfadenopatiaMałopłytkowość
Zaburzenia układu immunologicznego Nadwrażliwość Wstrząs anafilaktyczny
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Zmniejszenie łaknienia HiperglikemiaHiperlipidemia Hipoglikemia
Zaburzenia psychiczne Bezsenność Lęk Depresja Zmniejszenie libido Nerwowość Zaburzenia myślenia Nietypowe sny Pobudzenie Apatia Depersonalizacja Uzależnienie od narkotyków Euforyczny nastrójWrogość Omamy
Zaburzenia układu nerwowego Ból głowy Migrena Zawroty głowy Hipertonia ParestezjeSenność Amnezja Hiperkineza Drgawki Zaburzenia mowyDrżenie Encefalopatia wątrobowa Omdlenie
Zaburzenia oka Niedowidzenie Zaburzeniałzawienia Zapalenie spojówekZwężenie źrenic
Zaburzenia ucha i błędnika Zawroty głowy
Zaburzenia serca Dusznica bolesna Bradykardia Zawał mięśnia sercowegoKołatanie serca Tachykardia
Zaburzenia naczyniowe NadciśnienieRozszerzenie naczyń Niedociśnienie Niedociśnienie ortostatyczne
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersioweji śródpiersia Kaszel Astma Duszność Ziewanie Skurcz oskrzeli Depresja oddechowa
Zaburzeniażołądka i jelit Zaparcie Nudności Ból brzucha Biegunka Niestrawność WzdęciaWymioty Owrzodzenie jamy ustnej Przebarwieniejęzyka Próchnica zębów

CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Działania niepożądane

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zapalenie wątrobyOstre zapalenie wątrobyŻółtaczka Martwica wątroby Zespółwątrobowo- nerkowy
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Nadmierna potliwość Świąd Wysypka Pokrzywka Trądzik Wypadanie włosów Złuszczającezapalenie skóry Suchość skóryGuzki skórne Obrzęk naczynioruchowy
Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe itkanki łącznej Ból pleców Bóle stawów Kurcze mięśniBóle mięśni Zapalenie stawów
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Nieprawidłowości moczu Albuminuria Trudności z oddawaniem moczu Krwiomocz Kamica nerkowaZatrzymanie moczu
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Impotencja Brak miesiączki Zaburzenia ejakulacji KrwotokmiesiączkowyKrwawienie maciczne
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Zespół odstawienia Osłabienie Ból w klatce piersiowej Dreszcze GorączkaZłe samopoczucie BólObrzęk obwodowy Hipotermia Zespół odstawienia u noworodka
Badania diagnostyczne Nieprawidłowe wyniki badańczynności wątroby Zmniejszeniemasy ciała Wzrost stężenia kreatyniny we krwi Zwiększenie aktywnościaminotransferaz
Urazy, zatruciai powikłania po zabiegach Uraz Udar cieplny

CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Działania niepożądane
Opis wybranych działań niepożądanych W przypadkach niewłaściwego podania leku drogą dożylną, niektóre reakcje niepożądane należy przypisać raczej faktowi niewłaściwego użycia produktu leczniczego, niż jego działaniu. Do działań tych należą reakcje miejscowe, niekiedy septyczne (ropień, zapalenie tkanki podskórnej). Ponadto zgłaszano potencjalnie ciężkie ostre zapalenie wątroby oraz inne zakażenia, takie jak zapalenie płuc, zapalenie wsierdzia (patrz punkt 4.4). U pacjentów silnie uzależnionych od narkotyków w początkowym okresie podawania buprenorfiny może wystąpić zespół odstawienia podobny do zespołu odstawienia występującego po zastosowaniu naloksonu (patrz punkty 4.2 i 4.4). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy Głównym objawem wymagającym interwencji w razie przedawkowania jest zahamowanie ośrodka oddechowego wynikające z zahamowania czynności ośrodkowego układu nerwowego, ponieważ może prowadzić do zatrzymania oddechu i zgonu. Innymi objawami przedawkowania są: senność, niedowidzenie, zwężenie źrenic, niedociśnienie, nudności, wymioty i (lub) zaburzenia mowy. Postępowanie Należy zastosować ogólne środki wspomagające, w tym ścisłe monitorowanie oddechu i czynności serca pacjenta. Należy wdrożyć objawowe leczenie zahamowania ośrodka oddechowego i standardowe środki intensywnej opieki. Musi być zapewniona drożność dróg oddechowych i wspomagana lub kontrolowana wentylacja. Pacjenta należy umieścić w placówce, gdzie dostępne są pełne możliwości przeprowadzenia resuscytacji. Jeżeli pacjent wymiotuje, należy podjąć odpowiednie działania, aby zapobiec zachłyśnięciu się wymiocinami. Zaleca się zastosowanie antagonisty opioidów (tzn.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Przedawkowanie
naloksonu), chociaż wywiera niewielki wpływ na odwracanie objawów oddechowych wywołanych przez buprenorfinę w porównaniu z jego działaniem na środki będące całkowitymi agonistami opioidowymi. W przypadku stosowania naloksonu, określając długość okresu leczenia i wymaganego nadzoru medycznego potrzebnego do odwrócenia efektów przedawkowania, należy wziąć pod uwagę długi czas działania buprenorfiny. Nalokson jest usuwany z organizmu szybciej niż buprenorfina, przez co może dojść do nawrotu wcześniej opanowanych objawów przedawkowania buprenorfiny, dlatego może być konieczne stosowanie infuzji ciągłej. Jeśli infuzja nie jest możliwa, konieczne może być wielokrotne podawanie naloksonu. Szybkość infuzji dożylnej należy dostosować do reakcji pacjenta.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Inne leki stosowane w leczeniu chorób układu nerwowego, leki stosowane w leczeniu uzależnień, kod ATC: N07BC51. Mechanizm działania Buprenorfina jest częściowym agonistą/antagonistą receptorów opioidowych, wiążącym się z receptorami μ i κ (kappa) w mózgu. Jej aktywność w leczeniu podtrzymującym uzależnienia od opioidów jest przypisywana wolno odwracalnemu wiązaniu z receptorami μ, co w dłuższym czasie może zminimalizować potrzebę przyjmowania narkotyków przez uzależnionych pacjentów. Podczas badań farmakologii klinicznej u osób uzależnionych od opioidów obserwowano pułapowe agonistyczne efekty opioidowe. Nalokson jest antagonistą receptorów opioidowych μ. Podawany w standardowych dawkachdoustnie lub podjęzykowo pacjentom z objawami odstawienia po odstawieniu opioidów wykazuje niewielki lub zerowy efekt farmakologiczny z powodu jego prawie całkowitego metabolizmu pierwszego przejścia.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W przypadku podawania dożylnego osobom uzależnionym od opioidów, nalokson obecny w produkcie Zubsolv wykazuje jednak wyraźne działanie antagonistyczne w stosunku do opioidów i opioidowy zespół abstynencyjny, co zniechęca do nieprawidłowego stosowania produktu drogą dożylną. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo Dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania buprenorfiny z naloksonem pochodzą głównie z rocznego badania klinicznego obejmującego 4-tygodniowe randomizowane, prowadzone metodą podwójnie ślepej próby porównanie buprenorfiny z naloksonem, buprenorfiny i placebo i następującą po tym 48-tygodniową ocenę bezpieczeństwa stosowania buprenorfiny z naloksonem. W ramach tego badania 326 osób uzależnionych od heroiny losowo przydzielono albo do grupy otrzymującej buprenorfinę z naloksonem w dawce 16 mg na dobę, albo do grupy otrzymującej buprenorfinę w dawce 16 mg na dobę lub do grupy placebo. Uczestnikom zrandomizowanym do jednej z grup leczenia aktywnego w dniu 1.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Właściwości farmakodynamiczne
podawano 8 mg buprenorfiny, a następnie w dniu 2. – 16 mg (dwie tabletki po 8 mg) buprenorfiny. W dniu 3. osoby zrandomizowane do grupy otrzymującej buprenorfinę z naloksonem przestawiano na stosowanie tabletki złożonej. Uczestnicy stawiali się codziennie w przychodni (od poniedziałku do piątku) w celu otrzymania leku i dokonania oceny skuteczności. Na soboty i niedziele pacjenci otrzymywali odpowiednią ilość leku do domu. W badaniu porównywano głównie skuteczność buprenorfiny oraz buprenorfiny z naloksonem w odniesieniu do placebo. Odsetek próbek moczu pobieranych trzy razy w tygodniu, w których nie stwierdzono obecności opioidów innych niż stosowane w badaniu był statystycznie większy zarówno wgrupie buprenorfiny z naloksonem względem placebo (p< 0,0001), jak i buprenorfiny względem placebo (p< 0,0001).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby, podwójnie pozorowanym badaniu grup równoległych porównywano etanolowy roztwór buprenorfiny z aktywnym lekiem kontrolnym – całkowitym agonistą, podczas trwającej od 3 do 10 dni fazy indukcji, 16-tygodniowej fazy leczenia podtrzymującego i 7-tygodniowej fazy odtruwania. Uczestników badania (162 osoby) zrandomizowano do grup otrzymujących podjęzykowo etanolowy roztwór buprenorfiny w dawce 8 mg na dobę (dawka mniej więcej porównywalna z dawką 12 mg na dobębuprenorfiny z naloksonem) lub dwie względnie małe dawki leku kontrolnego, z których jedna była wystarczająco mała, aby służyć za alternatywę dla placebo, Dawkę podtrzymującą buprenorfiny osiągano w dniu 3. Dawki w aktywnie leczonej grupie kontrolnej dobierano bardziej stopniowo. Biorąc pod uwagę liczbę uczestników kontynuujących leczenie i odsetek ujemnych próbek moczu pobieranych trzy razy w tygodniu do badania na obecność opioidów innych niż stosowane w badaniu, buprenorfina okazała się skuteczniejsza od małej dawki leku stosowanego w grupie kontrolnej w utrzymywaniu w leczeniu osób uzależnionych od heroiny i zmniejszaniu zużycia przez nich opioidów w trakcie leczenia.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Skuteczność buprenorfiny podawanej w dawce 8 mg na dobę była podobna do skuteczności umiarkowanej dawki leku podawanego w grupie kontrolnej, jednakże równoważność nie została wykazana.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Produkt leczniczy Zubsolv ulega rozpadowi zazwyczaj w ciągu 40 sekund, jednakże jeszcze przez 5 do 10 minut pacjent może odczuwać jej obecność w jamie ustnej. Tabletki podjęzykowe produktu leczniczego Zubsolv mają wyższą dostępność biologiczną niż tradycyjne tabletki podjęzykowe. Z tego względu mogą istnieć różnice w dawkach w mg pomiędzy różnymi produktami. Produkt leczniczy Zubsolv nie jest zamienny z innymi produktami zawierającymi buprenorfinę. W badaniach porównawczych dostępności biologicznej po zastosowaniu tabletki produktu Zubsolv o mocy 11,4 + 2,9 mg uzyskiwano równoważne narażenie na buprenorfinę jak po podaniu 16 + 4 mg (2 x 8 + 2 mg) buprenorfiny z naloksonem w tradycyjnej tabletce podjęzykowej, jednak produkt Zubsolv o mocy 2 x 1,4 + 0,36 mg zapewniał o 20% niższe narażenie na buprenorfinę niż podanie 2 x 2 + 5 mg buprenorfiny z naloksonem w tradycyjnej tabletce podjęzykowej.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Narażenie na nalokson podczas podawania produktu leczniczego Zubsolv nie było wyższe dla żadnej z badanych dawek. Buprenorfina Wchłanianie Buprenorfina po podaniu doustnym podlega metabolizmowi pierwszego przejścia z N-dealkilacją i sprzęganiem z kwasem glukuronowym w jelicie cienkim i wątrobie. Z tego względu podawanie tego produktu leczniczego drogą doustną jest niewłaściwe. Istnieją niewielkie odchylenia w parametrach ekspozycji proporcjonalnej do dawki buprenorfiny, jak również odchylenia od ścisłej proporcjonalności do składu dla trzech mniejszych dawek (2,9 + 0,71, 1,4 + 0,36 i 0,7 + 0,18 mg) w porównaniu do trzech większych dawek produktu leczniczego. Zatem nie zaleca się stosować wielokrotności trzech mniejszych dawek produktu leczniczego Zubsolv w celu zastąpienia jakiejkolwiek z trzech większych dawek produktu leczniczego Zubsolv. Maksymalne stężenie w osoczu uzyskuje się po około 90 minutach po podaniu podjęzykowym.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Stężenia buprenorfiny w osoczu zwiększały się wraz ze wzrostempodjęzykowej dawki buprenorfiny z naloksonem. Zarówno Cmax jak i AUC buprenorfiny zwiększały się wraz ze wzrostem dawki, chociaż ten wzrost był mniejszy niż proporcjonalny do dawki. Dystrybucja Po wchłonięciu buprenorfiny następuje faza szybkiej dystrybucji (okres połowicznej dystrybucji wynosi od 2 do 5 godzin). Buprenorfina jest silnie lipofilna, przez co szybko przenika przez barierę krew-mózg. Buprenorfina wiąże się z białkami w około 96%, głównie z alfa- i beta-globulinami. Metabolizm Buprenorfina jest metabolizowana głównie na drodze N-dealkilacji przez mikrosomalny cytochrom CYP3A4 w wątrobie. Cząsteczka macierzysta i główny dealkilowany metabolit, norbuprenorfina, ulegają następnie glukuronidacji. Norbuprenorfina wiąże się z receptorami opioidowymi w warunkach in vitro . Nie wiadomo jednak, czy norbuprenorfina przyczynia się do ogólnego działania skojarzenia buprenorfiny i naloksonu.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Eliminacja Eliminacja buprenorfiny jest dwu- lub trójwykładnicza, a średni okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji z osocza wynosi 32 godziny. Buprenorfina jest wydalana z kałem (w ok. 70%), poprzez wydalanie z żółcią sprzęgniętych z kwasem glukuronowym metabolitów, reszta (ok. 30%) jest wydalana zmoczem. Nalokson Wchłanianie Po podaniu podjęzykowym buprenorfiny z naloksonem stężenia osoczowe naloksonu są niskie i szybkosię zmniejszają. Średnie maksymalne stężenie naloksonu w osoczu były zbyt niskie, aby ocenić proporcjonalność względem dawki. Nie stwierdzono, aby nalokson wpływał na farmakokinetykę buprenorfiny. Dystrybucja Nalokson wiąże się w około 45% z białkami, głównie z albuminami. Metabolizm Nalokson jest metabolizowany w wątrobie, głównie przez sprzęganie z kwasem glukuronowym, i wydalany z moczem. Nalokson ulega bezpośredniej glukuronidacji do 3-glukuronidu naloksonu, a także N-dealkilacji i redukcji grupy karbonylowej w pozycji 6.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Eliminacja Nalokson jest wydalany z moczem, a jego średni okres półtrwania w fazie eliminacji z osocza mieści się w zakresie od 0,9 do 9 godzin. Specjalne populacje Osoby w podeszłym wieku Brak dostępnych danych farmakokinetycznych dotyczących pacjentów w podeszłym wieku. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Eliminacja drogą nerkową odgrywa stosunkowo małą rolę (około 30%) w ogólnym klirensie buprenorfiny z naloksonem. Nie ma potrzeby zmiany dawkowania ze względu na czynność nerek, ale zaleca się ostrożność podczas podawania produktu osobom z poważnymi zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.4). Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Wpływ zaburzeń czynności wątroby na farmakokinetykę buprenorfiny i naloksonuoceniano w badaniu przeprowadzonym po wprowadzeniu do obrotu. W tabeli 2.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
podsumowano wyniki badania klinicznego oceniającego ekspozycję po podaniu pojedynczej dawki buprenorfiny z naloksonem w tabletce podjęzykowej osobom zdrowym oraz pacjentom z różnym stopniem zaburzenia czynności wątroby. Tabela 2: Wpływ zaburzeń czynności wątroby na parametry farmakokinetyczne buprenorfiny i naloksonu po podaniu (zmiana w porównaniu z osobami zdrowymi)

CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Właściwości farmakokinetyczne

Parametr farmakokinetyczny Łagodne zaburzenia czynności wątroby (Klasa A wg skali Child-Pugh)(n=9) Umiarkowane zaburzenia czynności wątroby(Klasa B wg skali Child-Pugh) (n=8) Ciężkie zaburzenia czynności wątroby (Klasa C wg skali Child-Pugh)(n=8)
Buprenorfina
Cmax 1,2-krotne zwiększenie 1,1-krotne zwiększenie 1,7-krotne zwiększenie
AUClast Wyniki podobne do wyników w grupie kontrolnej 1,6-krotne zwiększenie 2,8-krotne zwiększenie
Nalokson
Cmax Wyniki podobne do wyników w grupie kontrolnej 2,7-krotne zwiększenie 11,3-krotne zwiększenie

CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
AUClast 0,2-krotne zmniejszenie 3,2-krotne zwiększenie 14,0-krotne zwiększenie
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Ogólnie, u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby stężenie buprenorfiny w osoczu wzrosło około 3-krotnie, a stężenie naloksonu w osoczu wzrosło 14-krotnie.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Połączenie buprenorfiny z naloksonem badano u zwierząt w badaniach toksyczności dawki w ostrej fazie leczenia i dawki wielokrotnej (do maksymalnie 90 dni u szczurów). Nie stwierdzono synergistycznego zwiększenia toksyczności. Występujące działania niepożądane były związane z farmakologicznie znaną aktywnością agonistyczną i(lub) antagonistyczną wobec receptorów opioidowych. Mieszanina chlorowodorku buprenorfiny i chlorowodorku naloksonu (w stosunku 4:1) nie wykazywała działania mutagennego w teście mutacji bakteryjnych (test Amesa) i niedziałała klastogennie w cytogenetycznym teście in vitro na ludzkich limfocytach ani w dożylnym teście mikrojąderkowym u szczurów. Badania wpływu na reprodukcję po doustnym podawaniu buprenorfiny i naloksonu (w stosunku 1:1) wykazały działanie embrioletalne u szczurów dla wszystkich dawek powodujących toksyczność u matek.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Najniższa badana dawka odpowiadała wielokrotności ekspozycji 1-krotnej dla buprenorfiny i 5-krotnej dla naloksonu po podaniu maksymalnej dawki terapeutycznej u człowieka, przeliczonej na mg/m² pc. U królików po dawkach toksycznych dla matek nie obserwowano toksyczności rozwojowej. Ponadto, ani u szczurów, ani u królików nie obserwowano działania teratogennego. Nie wykonano badań okołourodzeniowych ani pourodzeniowych dla buprenorfiny z naloksonem,jednak doustne podawanie dużych dawek buprenorfiny samicy w czasie ciąży i laktacji powodowało trudności z porodem (prawdopodobnie w wyniku sedatywnego działania buprenorfiny), dużą śmiertelność noworodków i nieznaczne opóźnienie rozwoju pewnych funkcji neurologicznych (powierzchniowy odruch postawy i ułożenia oraz odruch Moro – wzdryganie) u noworodków szczurów. Podawanie szczurom w diecie buprenorfiny i naloksonu w dawce 500 ppm lub większej powodowało obniżenie płodności, wykazane zmniejszeniem częstości zachodzenia samic w ciążę.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dawka pokarmowa 100 ppm (szacowana ekspozycja na buprenorfinę około 2,4-krotnie wyższa w porównaniu z ekspozycją po stosowanej u ludzi dawce 17,2 mg buprenorfiny z naloksonem na podstawie AUC; stężenia naloksonu w osoczu szczurów były poniżej limitu wykrywalności) nie miała niekorzystnego wpływu na płodność samic. Badanie rakotwórczości buprenorfiny z naloksonem wykonano u szczurów z zastosowaniem dawek 7, 30 i 120 mg/kg na dobę, szacunkowo wielokrotnośc ekspozycji była od 3 do 75 razy większa od dawki podjęzykowej buprenorfiny stosowanej u ludzi (produkt leczniczy Zubsolv), wynoszącej 11,4 mg w przeliczeniuna mg/m² pc. We wszystkich grupach dawkowania obserwowano statystycznie istotne zwiększenie częstości występowania łagodnych gruczolaków jąder z komórek śródmiąższowych (Leydiga).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Mannitol (E 421) Kwas cytrynowy (E 330) Sodu cytrynian (E 331) Celuloza mikrokrystaliczna Kroskalmeloza sodowa Sukraloza Lewomentol Krzemionka koloidalna bezwodna Sodu fumaran stearylowy 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 0,7 mg + 0,18 mg 2 lata 1,4 mg + 0,36 mg 4 lata 2,9 mg + 0,71 mg 3 lata 5,7 mg + 1,4 mg 4 lata 8,6 mg + 2,1 mg 4 lata 11,4 mg + 2,9 mg 4 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blistry z PVC/OPA/Aluminium/PVC // Aluminium/PET/Papier chroniące przed dostępemdzieci. Wielkość opakowania 7, 28 lub 30 tabletek podjęzykowych. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Dane farmaceutyczne
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Buvidal, 8 mg, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu Buvidal, 16 mg, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu Buvidal, 24 mg, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu Buvidal, 32 mg, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Buvidal 8 mg roztworu do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu Każda ampułko-strzykawka zawiera 8 mg buprenorfiny. Buvidal 16 mg roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu Każda ampułko-strzykawka zawiera 16 mg buprenorfiny. Buvidal 24 mg roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu Każda ampułko-strzykawka zawiera 24 mg buprenorfiny. Buvidal 32 mg roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu Każda ampułko-strzykawka zawiera 32 mg buprenorfiny. Substancje pomocnicze o znanym działaniu Produkt o mocy 8 mg, 16 mg, 24 mg oraz 32 mg zawiera 95,7 mg alkoholu (etanolu) w każdym ml (10% w/w). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu. Przezroczysty płyn o barwie żółtawej do żółtej.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie substytucyjne uzależnienia od opioidów w ramach leczenia medycznego, społecznego i psychologicznego. Leczenie jest przeznaczone dla osób dorosłych i młodzieży w wieku 16 bądź więcej lat.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Buvidal może być podawany wyłącznie przez fachowy personel medyczny. Leczenie powinno być rozpoczęte i odbywać się pod nadzorem lekarza doświadczonego w prowadzeniu terapii uzależnienia od opioidów. Przepisując i wydając buprenorfinę należy zachować odpowiednie środki ostrożności, jak przeprowadzanie wizyt kontrolnych z monitoringiem klinicznym w zależności od potrzeb pacjenta. Przyjmowanie produktu przez pacjentów w domu bądź też samodzielnie jest niedozwolone. Środki ostrożności wymagane przed wdrożeniem leczenia Aby uniknąć przyspieszenia zespołu odstawienia, leczenie produktem Buvidal można rozpocząć dopiero, gdy pojawiają się obiektywne i wyraźne objawy odstawienia (patrz punkt 4.4). Należy rozważyć rodzaj zależności opioidowej (tzn. czy opioid jest długo- czy krótko działający), czas od ostatniego użycia opioidu i stopień uzależnienia od opioidu.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Dawkowanie
 W przypadku pacjentów uzależnionych od heroiny lub opioidów krótko działających, pierwszą dawkę produktu Buvidal można przyjąć nie wcześniej niż 6 godzin po ostatnim przyjęciu opioidów przez pacjenta.  W przypadku pacjentów otrzymujących metadon, przed rozpoczęciem leczenia produktem Buvidal dawkę metadonu należy zmniejszyć do maksymalnie 30 mg na dobę, a Buvidal można przyjąć nie wcześniej niż 24 godziny po ostatnim przyjęciu metadonu przez pacjenta. Buvidal może przyspieszyć objawy odstawienia u pacjentów uzależnionych od metadonu. Dawkowanie Rozpoczęcie leczenia u pacjentów nieprzyjmujących jeszcze buprenorfiny Pacjentom, którzy nigdy wcześniej nie przyjmowali buprenorfiny, należy podać buprenorfinę w postaci podjęzykowej w dawce 4 mg a następnie obserwować ich przez godzinę przed pierwszym podaniem produktu Buvidal do stosowania raz na tydzień w celu ustalenia tolerancji buprenorfiny.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Dawkowanie
Zalecana dawka początkowa produktu Buvidal wynosi 16 mg, po której należy przyjąć dodatkowo, zachowując odstęp co najmniej jednego dnia, jedną albo dwie dawki o mocy 8 mg, aby w ciągu pierwszego tygodnia leczenia osiągnąć dawkę docelową wynoszącą 24 mg albo 32 mg. W drugim tygodniu leczenia zaleca się dawkę stanowiącą całkowitą dawkę podaną w pierwszym tygodniu leczenia. Leczenie za pomocą produktu Buvidal do stosowania raz na miesiąc może zostać wdrożone po rozpoczęciu leczenia produktem Buvidal przeznaczonym do podawania raz na tydzień, zgodnie z zasadami konwersji dawek przedstawionymi w tabeli 1 oraz po ustabilizowaniu leczenia pacjentów w dawkach cotygodniowych (cztery tygodnie lub dłużej, jeśli jest to praktyczne). Zmiana produktów buprenorfiny w postaci podjęzykowej na lek Buvidal Pacjenci leczeni buprenorfiną w postaci podjęzykowej mogą zostać od razu przestawieni na lek Buvidal do stosowania raz na tydzień albo raz na miesiąc, począwszy od następnego dnia po ostatnim przyjęciu dawki buprenorfiny w postaci produktu do stosowania raz na dobę podjęzykowo, zgodnie z zalecanym dawkowaniem podanym w tabeli 1.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Dawkowanie
W okresie po zmianie produktów zaleca się dokładniejsze monitorowanie pacjentów.

CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Dawkowanie

Tabela 1. Standardowe dawki stosowane w leczeniu buprenorfiną w postaci produktu do stosowania podjęzykowo jeden raz na dobę oraz zalecane odpowiadające im dawki leku Buvidal do stosowania jeden raz na tydzień i jeden raz na miesiąc
Dawka buprenorfiny do stosowania podjęzykowo razna dobę Dawka Buvidal dostosowania raz na tydzień Dawka Buvidal dostosowania raz na miesiąc
2-6 mg 8 mg
8-10 mg 16 mg 64 mg
12-16 mg 24 mg 96 mg
18-24 mg 32 mg 128 mg
26-32 mg 160 mg

CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Dawkowanie
Pacjentów można przestawić z przyjmowania podjęzykowej postaci buprenorfiny w dawce 26-32 mg bezpośrednio na produkt leczniczy Buvidal 160 mg do stosowania raz na miesiąc, z zachowaniem ścisłej kontroli w okresie po zmianie dawkowania produktów. Dawka wyrażona w mg może się różnić pomiędzy produktami (do podania podjęzykowego) zawierającymi buprenorfinę, co należy uwzględniać indywidualnie dla każdego produktu. Właściwości farmakokinetyczne leku Buvidal zostały przedstawione w punkcie 5.2. Dostosowywanie dawki i leczenie podtrzymujące Lek Buvidal może być podawany jeden raz na tydzień albo jeden raz na miesiąc. Dopuszczalne jest zwiększanie albo zmniejszanie dawek a produkty do stosowania jeden raz na tydzień i jeden raz na miesiąc można zamieniać w zależności od indywidualnych potrzeb pacjenta i oceny jego stanu klinicznego dokonywanej przez lekarza prowadzącego leczenie, zgodnie z zaleceniami przedstawionymi w tabeli 1.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Dawkowanie
Po zmianie produktu należy prowadzić dokładniejszą obserwację stanu pacjentów. Ocena leczenia długookresowego opiera się na danych zebranych w ciągu 48 tygodni. Dawkowanie uzupełniające W zależności od indywidualnych, bieżących potrzeb pacjenta można mu podać maksymalnie jedną dawkę uzupełniającą leku Buvidal 8 mg podczas nieplanowej wizyty odbywającej się w okresie pomiędzy normalnymi cotygodniowymi i comiesięcznymi dawkami. Maksymalna dawka na tydzień dla pacjentów, którzy są w cotygodniowym leczeniu lekiem Buvidal wynosi 32 mg z dodatkową dawką wynoszącą 8 mg. Maksymalna dawka na miesiąc dla pacjentów, którzy są w comiesięcznym leczeniu lekiem Buvidal wynosi 160 mg. Pominięte dawki Aby uniknąć pominięcia dawek, dawkę cotygodniową można podawać do 2 dni wcześniej i do 2 dni później niż stały cotygodniowy czas podawania, natomiast dawka comiesięczna może być podawana do 1 tygodnia przed albo do 1 tygodnia po stałym czasie podawania.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Dawkowanie
W przypadku pominięcia dawki, należy możliwie jak najszybciej podać kolejną dawkę. Cel leczenia i jego przerwanie Przed rozpoczęciem leczenia produktem Buvidal należy uzgodnić cele leczenia wspólnie z pacjentem. Odstawiając leczenie produktem leczniczym Buvidal trzeba uwzględnić właściwości produktu o przedłużonym uwalnianiu i rozważyć stopniowe zmniejszanie dawki, aby zapobiec objawom odstawienia (patrz punkt 4.4). W przypadku przestawienia pacjenta na leczenie buprenorfiną w postaci podjęzykowej, powinno to mieć miejsce jeden tydzień po podaniu ostatniej dawki tygodniowej albo jeden miesiąc po podaniu ostatniej miesięcznej dawki produktu Buvidal, zgodnie z zaleceniami przedstawionymi w tabeli 1 . Specjalne populacje Osoby w podeszłym wieku Skuteczność i bezpieczeństwo buprenorfiny u pacjentów w podeszłym wieku, powyżej 65. roku życia, nie zostały ustalone. Nie można przedstawić zaleceń dotyczących dawkowania.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Dawkowanie
Zasadniczo, dawkowanie zalecane dla pacjentów w podeszłym wieku z prawidłową czynnością nerek jest takie samo jak w przypadku młodszych osób dorosłych z prawidłową czynnością nerek. Niemniej jednak, jako że pacjenci w podeszłym wieku mogą mieć upośledzoną czynność nerek i (lub) wątroby, konieczne może być dostosowanie dawki (patrz poniżej). Zaburzenia czynności wątroby Buprenorfinę należy stosować ostrożnie u pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby (patrz punkt 5.2.). U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby stosowanie buprenorfiny jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Nie ma potrzeby modyfikacji dawki buprenorfiny u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Zaleca się ostrożne dawkowanie leku u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny< 30 ml/min) (patrz punkty 4.4 i 5.2).
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Dawkowanie
Dzieci i młodzież Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności buprenorfiny u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 16 lat (patrz punkt 4.4). Dane nie są dostępne. Sposób podawania Lek Buvidal jest przeznaczony wyłącznie do podawania podskórnego. Całą zawartość ampułko- strzykawki należy powoli wstrzyknąć w tkankę podskórną w różnych obszarach ciała (pośladki, udo, brzuch albo ramię), o ile posiadają one dostateczną warstwę tkanki podskórnej. Na poszczególnych obszarach wstrzyknięcia można podawać w wiele miejsc. Miejsca wstrzyknięć należy zmieniać dla wstrzyknięć cotygodniowych i comiesięcznych. Nie należy podawać wstrzyknięć ponownie w to samo miejsce przed upływem co najmniej 8 tygodni przy dawkowaniu cotygodniowym. Nie ma danych klinicznych na poparcie podawania wstrzyknięcia miesięcznej dawki ponownie w to samo miejsce. Mało prawdopodobne jest, że wiąże się to z bezpieczeństwem.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Dawkowanie
Decyzja o podaniu wstrzyknięcia ponownie w to samo miejsce należy do oceny stanu klinicznego przeprowadzonej przez lekarza prowadzącego. Przy podawaniu dawki nie wolno jej dzielić i należy ją podać w pojedynczym wstrzyknięciu. Nie wolno podawać dawek donaczyniowo (dożylnie), śródmięśniowo ani śródskórnie (w skórę) (patrz punkt 4.4). Instrukcje podawania, patrz punkt 6.6.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ciężka niewydolność oddechowa. Zaburzenia czynności wątroby o nasileniu ciężkim. Ostra choroba alkoholowa lub delirium tremens .
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Podanie Należy zachować ostrożność, aby nie dopuścić do przypadkowego wstrzyknięcia produktu Buvidal. Nie wolno podawać dawki donaczyniowo (dożylnie), śródmięśniowo ani śródskórnie. Podanie śródnaczyniowe, na przykład wstrzyknięcie dożylne, stanowiłoby poważne zagrożenie z uwagi na fakt, że w kontakcie z płynami ustrojowymi produkt Buvidal zamienia się w litą masę, która potencjalnie mogłaby uszkodzić naczynie krwionośne albo doprowadzić do jego niedrożności bądź też powstania incydentów zakrzepowo-zatorowych. Aby zminimalizować ryzyko niewłaściwego stosowania, nadużywania i stosowania niezgodnego z przeznaczeniem, przy przepisywaniu i wydawaniu buprenorfiny należy zachować odpowiednie środki ostrożności. Buvidal powinien być podawany bezpośrednio pacjentowi przez fachowy personel medyczny. Przyjmowanie produktu przez pacjentów w domu bądź też samodzielnie jest niedozwolone.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Specjalne środki ostrozności
Wszelkie próby odstawienia leczenia w formie depot powinny być monitorowane przez cały okres leczenia. Właściwości produktu o przedłużonym uwalnianiu W trakcie leczenia, w tym także w momencie jego rozpoczęcia i zakończenia, należy wziąć pod uwagę właściwości produktu o przedłużonym uwalnianiu (patrz punkt 4.2). W szczególności należy obserwować pacjentów z chorobami współistniejącymi i (lub) przyjmujących jednocześnie inne produkty lecznicze pod kątem objawów przedmiotowych i podmiotowych toksyczności, przedawkowania bądź zespołu odstawienia, spowodowanych podwyższonym bądź obniżonym stężeniem buprenorfiny (patrz punkty 4.5 oraz 5.2). Depresja ośrodka oddechowego Odnotowano szereg przypadków zgonu z powodu depresji ośrodka oddechowego, zwłaszcza gdy buprenorfinę stosowano w połączeniu z benzodiazepinami (patrz punkt 4.5) albo gdy buprenorfinę stosowano niezgodnie z zaleceniami.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Specjalne środki ostrozności
Odnotowano również przypadki zgonów związane z jednoczesnym podawaniem buprenorfiny i innych środków tłumiących, takich jak alkohol, gabapentynoidy (na przykład pregabalina i gabapentyna) (patrz punkt 4.5) lub inne opioidy. Buprenorfinę należy stosować ostrożnie u pacjentów z niewydolnością oddechową (np. przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, astmą, sercem płucnym, zmniejszoną rezerwą oddechową, hipoksją, hiperkapnią, istniejącym wcześniej zahamowaniem ośrodka oddechowego lub kifoskoliozą). Buprenorfina może powodować poważne, śmiertelne w skutkach zahamowanie ośrodka oddechowego u dzieci i osób nieuzależnionych od opioidów, które przypadkowo lub celowo przyjmą ten produkt. Depresja OUN Buprenorfina może powodować senność, zwłaszcza przyjmowana jednocześnie z alkoholem lub innymi środkami tłumiącymi ośrodkowy układ nerwowy, takimi jak benzodiazepiny, leki uspokajające, nasenne, gabapentynoidy lub produkty nasenne (patrz punkt 4.5 i 4.7).
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Specjalne środki ostrozności
Tolerancja i zaburzenia wynikające ze stosowania opioidów (nadużywanie i uzależnienie) Buprenorfina jest częściowym agonistą receptora opioidowego μ (mi) i jej przewlekłe podawanie może prowadzić do uzależnienia od opioidów. W wyniku wielokrotnego podania opioidów, takich jak buprenorfina może rozwinąć się tolerancja, uzależnienie fizyczne i psychiczne oraz zaburzenia związane z używaniem opioidów (OUD). Nadużywanie lub celowe niewłaściwe stosowanie buprenorfiny może prowadzić do przedawkowania i(lub) zgonu. Ryzyko wystąpienia OUD jest zwiększone u pacjentów z zaburzeniami związanymi z używaniem substancji psychoaktywnych (w tym z zaburzeniami związanymi z nadużywaniem alkoholu) w wywiadzie osobistym lub rodzinnym (rodzice lub rodzeństwo), u pacjentów aktualnie palących tytoń lub u osób z innymi zaburzeniami psychicznymi w wywiadzie (np. duża depresja, zaburzenia lękowe i zaburzenia osobowości).
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Specjalne środki ostrozności
Przed rozpoczęciem leczenia buprenorfiną i w trakcie leczenia należy uzgodnić z pacjentem cele leczenia i plan odstawienia leku (patrz punkt 4.2). Pacjenci będą wymagali monitorowania pod kątem oznak zachowań związanych z poszukiwaniem narkotyków (np. zbyt wczesne prośby o uzupełnienie leków). Obejmuje to przegląd jednocześnie przyjmowanych opioidów i leków psychoaktywnych (takich jak benzodiazepiny). W przypadku pacjentów z oznakami i objawami OUD należy rozważyć konsultację ze specjalistą ds. uzależnień. Zespół serotoninowy Jednoczesne podawanie produktu leczniczego Buvidal i innych leków serotoninergicznych, takich jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, może prowadzić do zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Specjalne środki ostrozności
Jeśli jednoczesne przyjmowanie innych leków serotoninergicznych jest klinicznie uzasadnione, zaleca się uważną obserwację pacjenta, zwłaszcza w początkowej fazie leczenia i podczas zwiększania dawki. Objawy zespołu serotoninowego mogą obejmować zmiany stanu psychicznego, niestabilność autonomiczną, zaburzenia nerwowo-mięśniowe i (lub) objawy żołądkowo-jelitowe. Jeśli podejrzewa się występowanie zespołu serotoninowego, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia, w zależności od nasilenia objawów. Zapalenie wątroby i incydenty wątrobowe Przed rozpoczęciem leczenia zaleca się wykonanie testów określających wyjściową czynność wątroby i udokumentowanie statusu pod względem wirusowego zapalenia wątroby. Pacjenci z dodatnim wynikiem testu na obecność wirusowego zapalenia wątroby przyjmujący określone towarzyszące produkty lecznicze (patrz punkt 4.5) i (lub) z zaburzeniami czynności wątroby są narażeni na ryzyko przyspieszonego uszkodzenia wątroby.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Specjalne środki ostrozności
Zaleca się regularne monitorowanie czynności wątroby. U osób uzależnionych od opioidów odnotowano przypadki ostrego uszkodzenia wątroby, zarówno w badaniach klinicznych, jak i w raportach o działaniach niepożądanych po wprowadzeniu do obrotu produktów leczniczych zawierających buprenorfinę. Zakres nieprawidłowości obejmuje przemijające, bezobjawowe zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych, jak również przypadki cytolitycznego zapalenia wątroby, niewydolności wątroby, marskości wątroby, zespołu wątrobowo- nerkowego, encefalopatii wątrobowej i zgonu. W wielu przypadkach czynnikiem wywołującym lub przyczyniającym się mogły być wcześniej istniejące zaburzenia aktywności enzymów wątrobowych, choroba genetyczna, zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu B lub C, nadużywanie alkoholu, anoreksja, równoczesne stosowanie innych, potencjalnie hepatotoksycznych produktów leczniczych i jednoczesne stosowanie narkotyków dożylnych.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Specjalne środki ostrozności
Te obciążające czynniki muszą być brane pod uwagę przed zaleceniem podawania buprenorfiny oraz w trakcie leczenia. W razie podejrzenia występowania zaburzeń czynności wątroby konieczna jest dalsza ocena biologiczna i etiologiczna. Zależnie od jej wyniku lek Buvidal można wycofać. Konieczne może być monitorowanie pacjenta dłużej niż przez jednotygodniowy bądź jednomiesięczny okres leczenia. W przypadku kontynuowania leczenia należy uważnie monitorować czynność wątroby . Wywołanie zespołu odstawienia Rozpoczynając leczenie buprenorfiną, ważne jest, aby pamiętać o częściowym wpływie agonistycznym buprenorfiny. Produkty zawierające buprenorfinę wywoływały u pacjentów uzależnionych od opioidów objawy odstawienia, jeśli były podawane przed ustąpieniem działań agonistycznych spowodowanych niedawnym zastosowaniem bądź niewłaściwym zastosowaniem opioidów.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Specjalne środki ostrozności
Aby nie dopuścić do wywołania objawów odstawienia, w razie zaobserwowania obiektywnych i wyraźnych objawów podmiotowych i przedmiotowych odstawienia o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu, należy ponownie wdrożyć leczenie (patrz punkt 4.2). Przerwanie leczenia może prowadzić do wystąpienia opóźnionego zespołu abstynencyjnego. Zaburzenia czynności wątroby Buprenorfina jest w znacznym stopniu metabolizowana w wątrobie. Pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby należy monitorować w celu wykrycia objawów podmiotowych i przedmiotowych odstawienia opioidów, toksyczności lub przedawkowania spowodowanego zwiększeniem stężenia buprenorfiny. Buprenorfinę należy stosować ostrożnie u pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby (patrz punkty 4.2 i 5.2). W trakcie leczenia należy regularnie monitorować czynność wątroby. U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby stosowanie buprenorfiny jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Specjalne środki ostrozności
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dochodzi do kumulacji metabolitów buprenorfiny. Zaleca się zachowanie ostrożności podczas podawania leku pacjentom z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), patrz punkty 4.2 i 5.2. Wydłużenie odstępu QT Należy zachować ostrożność w przypadku stosowania produktu Buvidal jednocześnie z innymi produktami leczniczymi powodującymi wydłużenie odstępu QT oraz u pacjentów z zespołem wydłużonego QT w wywiadzie lub obciążonych innymi czynnikami ryzyka wydłużenia odstępu QT. Kontrola ostrego bólu W trakcie ciągłego stosowania produktu Buvidal, kontrola ostrego bólu może wymagać podania opioidów w skojarzeniu z lekiem wykazującym duże powinowactwo do receptorów opioidowych μ (np. fentanyl), nieopioidowymi lekami przeciwbólowymi i znieczuleniem miejscowym.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów leczonych produktem Buvidal, dostosowanie dawki doustnego albo dożylnych krótko działających opioidowych przeciwbólowych produktów leczniczych (morfiny w postaci o natychmiastowym uwalnianiu, oksykodonu albo fentanylu) w celu uzyskania pożądanego efektu przeciwbólowego może wymagać podwyższenia dawek. W trakcie leczenia należy prowadzić obserwację pacjentów. Stosowanie u dzieci i młodzieży Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności buprenorfiny u dzieci w wieku poniżej 16 lat (patrz punkt 4.2). Ze względu na ograniczoną liczbę danych dotyczących stosowania u młodzieży (w wieku od 16 do 17 lat) pacjenci z tej grupy wiekowej wymagają uważnego monitorowania w trakcie leczenia. Zaburzenia oddychania podczas snu Opioidy mogą powodować zaburzenia oddychania podczas snu, w tym centralny bezdech senny (CBS) i hipoksemię. Stosowanie opioidów zwiększa ryzyko wystąpienia CBS w sposób zależny od dawki.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów, u których występuje CBS, należy rozważyć zmniejszenie całkowitej dawki opioidów. Działania typowe dla klasy leków Opioidy mogą wywoływać hipotonię ortostatyczną. Opioidy mogą powodować podwyższenie ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego, co może prowadzić do napadów padaczkowych. Dlatego należy zachować ostrożność, podając opioidy pacjentom po urazach głowy, ze zmianami wewnątrzczaszkowymi oraz w innych przypadkach, w których ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego może być podwyższone, lub jeśli w przeszłości występowały napady padaczkowe. Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów pacjentom z niedociśnieniem tętniczym, przerostem gruczołu krokowego lub zwężeniem cewki moczowej. Zwężenie źrenic spowodowane podawaniem opioidów, zmiany poziomu świadomości lub zmiany percepcji bólu jako objawu choroby mogą utrudniać ocenę stanu zdrowia pacjenta bądź ustalenie rozpoznania lub też zaciemniać przebieg kliniczny współwystępującej choroby.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Specjalne środki ostrozności
Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów pacjentom z obrzękiem śluzowatym, niedoczynnością tarczycy lub niedoczynnością kory nadnerczy (np. chorobą Addisona). Wykazano, że opioidy zwiększają ciśnienie wewnątrz przewodów żółciowych, dlatego u pacjentów z zaburzeniami dróg żółciowych powinny być stosowane ostrożnie. Lateks Do produkcji osłony na igły nie użyto naturalnej gumy ani lateksu. Niemniej nie można wykluczyć obecności znikomych ich śladów i dlatego u osób wrażliwych na lateks istnieje ryzyko reakcji alergicznych, którego nie można całkowicie wykluczyć.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji produktu Buvidal z innymi produktami leczniczymi. Należy zachować ostrożność podczas równoczesnego stosowania buprenorfiny z:  naltreksonem i nalmefenem: Są one antagonistami opioidów, które mogą hamować farmakologiczny wpływ buprenorfiny. U pacjentów uzależnionych od opioidów i przyjmujących aktualnie leczenie buprenorfiną, naltrekson może wywołać nagłe wystąpienie długotrwałych i intensywnych objawów odstawienia opioidów. W przypadku pacjentów otrzymujących leczenie naltreksonem, może on hamować zamierzony efekt terapeutyczny buprenorfiny;  napojami alkoholowymi lub produktami leczniczymi zawierającymi alkohol, ponieważ alkohol nasila wpływ sedatywny buprenorfiny (patrz punkt 4.7);  benzodiazepinami: połączenie to może spowodować śmierć w wyniku zahamowania czynności oddechowej pochodzenia ośrodkowego.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Interakcje
Dlatego dawki muszą być dokładnie monitorowane, a połączenia tego należy unikać w przypadkach, gdy istnieje ryzyko niewłaściwego użycia. Należy ostrzec pacjentów, że samodzielne stosowanie nieprzepisanych przez lekarza benzodiazepin podczas leczenia tym produktem jest bardzo niebezpieczne. Jeżeli lekarz zalecił równoczesne przyjmowanie benzodiazepin z tym produktem, należy postępować ściśle według wskazań lekarza (patrz punkt 4.4);  gabapentynoidami: jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Buvidal z gabapentynoidami (gabapentyną i pregabaliną) może prowadzić do depresji oddechowej, niedociśnienia, głębokiej sedacji, śpiączki lub zgonu. Dlatego dawki muszą być dokładnie monitorowane, a połączenia takiego nie wolno stosować w przypadkach, gdy istnieje ryzyko niewłaściwego użycia. Należy ostrzec pacjentów, że stosowanie gabapentynoidów jednocześnie z tym produktem powinno odbywać się ściśle według wskazań lekarza (patrz punkt 4.4);  produktami leczniczymi o działaniu serotoninergicznym, takimi jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, ponieważ zwiększają one ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.4);  innymi środkami osłabiającymi czynność ośrodkowego układu nerwowego: innymi pochodnymi opioidowymi (np.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Interakcje
metadonem, lekami przeciwbólowymi i przeciwkaszlowymi), niektórymi lekami przeciwdepresyjnymi, działającymi sedatywnie antagonistami receptora H 1 , barbituranami, anksjolitykami innymi niż benzodiazepiny, lekami antypsychotycznymi, klonidyną i substancjami pochodnymi. Połączenia te nasilają tłumienie czynności ośrodkowego układu nerwowego. Z uwagi na wpływ leku na obniżenie koncentracji prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn mogą być niebezpieczne (patrz punkt 4.7);  opioidowymi lekami przeciwbólowymi: Uzyskanie odpowiedniej analgezji może być utrudnione, jeśli podano pełnego agonistę opioidowego pacjentom otrzymującym buprenorfinę. Istnieje zatem możliwość przedawkowania pełnego agonisty, zwłaszcza przy próbach zahamowania efektów działania częściowego agonisty buprenorfiny lub gdy stężenie buprenorfiny w osoczu się zmniejsza (patrz punkt 4.4);  Buprenorfina jest metabolizowana do norbuprenorfiny w głównej mierze przez CYP3A4.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Interakcje
Interakcje z jednocześnie podawanymi induktorami lub inhibitorami zostały określone w badaniach obejmujących buprenorfinę do stosowania przezśluzówkowo bądź przezskórnie. Buprenorfina jest również metabolizowana do buprenorfiny-3β-glukuronidu pod wpływem UGT1A1;  inhibitory CYP3A4 mogą wykazywać metabolizm buprenorfiny prowadzący do zwiększonego C max i AUC buprenorfiny i norbuprenorfiny: Produkt Buvidal nie wykazuje efektów pierwszego przejścia a inhibitory CYP3A4 (np. inhibitory proteazy, takie jak rytonawir, nelfinawir lub indynawir albo azolowe leki przeciwgrzybicze, takie jak ketokonazol, itrakonazol lub antybiotyki makrolidowe) podawane jednocześnie z produktem Buvidal będą prawdopodobnie miały mniejszy wpływ na metabolizm buprenorfiny niż w przypadku podawania razem z buprenorfiną w postaci podjęzykowej.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Interakcje
Przy zmianie buprenorfiny w postaci podjęzykowej na produkt Buvidal , konieczne może być monitorowanie pacjentów w celu zapewnienia odpowiedniego stężenia buprenorfiny w osoczu. U pacjentów już leczonych produktem Buvidal i rozpoczynających przyjmowanie inhibitorów CYP3A4 należy stosować Buvidal przeznaczony do przyjmowania raz na tydzień i obserwować ich pod kątem wystąpienia objawów podmiotowych i przedmiotowych przedawkowania. W sytuacji odwrotnej, kiedy pacjent przyjmujący produkt Buvidal jednocześnie z inhibitorem CYP3A4 odstawi leczenie inhibitorem CYP3A4 należy go obserwować pod kątem objawów odstawienia (patrz punkt 4.4);  induktory CYP3A4 mogą wykazywać metabolizm buprenorfiny prowadzący do niższych poziomów buprenorfiny: Produkt Buvidal nie wykazuje efektów pierwszego przejścia a induktory CYP3A4 (np.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Interakcje
fenobarbital, karbamazepina, fenytoina albo ryfampicyna) podawane jednocześnie z produktem Buvidal będą prawdopodobnie miały mniejszy wpływ na metabolizm buprenorfiny niż w przypadku podawania razem z buprenorfiną w postaci podjęzykowej. Jeśli u pacjenta nastąpi zamiana produktu zawierającego buprenorfinę do stosowania podjęzykowego na produkt Buvidal, konieczne może być monitorowanie stężenia buprenorfiny w osoczu krwi i utrzymywanie go na odpowiednim poziomie. U pacjentów już leczonych produktem Buvidal i rozpoczynających przyjmowanie induktorów CYP3A4 należy stosować Buvidal przeznaczony do przyjmowania raz na tydzień i obserwować ich pod kątem wystąpienia objawów podmiotowych i przedmiotowych odstawienia. W sytuacji odwrotnej, kiedy pacjent przyjmujący produkt Buvidal jednocześnie z induktorem CYP3A4 odstawi leczenie induktorem CYP3A4, należy go obserwować pod kątem objawów przedawkowania;  inhibitory UGT1A1 mogą mieć wpływ na ogólnoustrojowe wystawienie na buprenorfinę;  inhibitorami monoaminooksydazy (inhibitorami MAO): jak wskazuje doświadczenie ze stosowania morfiny, jednoczesne użycie z inhibitorami MAO może spowodować nasilenie działania opioidów.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Interakcje
 jednoczesne podawanie buprenorfiny z lekami przeciwcholinergicznymi lub lekami o działaniu przeciwcholinergicznym (np. trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, lekami antyhistaminowymi, lekami przeciwpsychotycznymi, lekami zwiotczającymi mięśnie, lekami stosowanymi w chorobie Parkinsona) może powodować nasilenie przeciwcholinergicznych działań niepożądanych.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania buprenorfiny u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazują toksycznego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Buprenorfinę należy stosować podczas ciąży wyłącznie, jeśli potencjalne korzyści przeważają nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu. Buprenorfina stosowana pod koniec ciąży, nawet przez krótki czas, może powodować zahamowanie ośrodka oddechowego u noworodka. Długotrwałe podawanie w ostatnim trymestrze ciąży może spowodować wystąpienie u noworodka zespołu odstawienia (np. hipertonię, drżenie noworodków, pobudzenie, drgawki kloniczne albo inne drgawki). Zespół ten zwykle trwa od kliku godzin do kilku dni po urodzeniu. Z uwagi na długi okres półtrwania buprenorfiny należy rozważyć kilkudniowe monitorowanie noworodka, aby zapobiec ryzyku wystąpienia zahamowania ośrodka oddechowego lub zespołu odstawienia u noworodka.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Karmienie piersią Buprenorfina i jej metabolity przenikają do mleka ludzkiego, a produkt Buvidal powinien być stosowany w okresie karmienia piersią ostrożnie. Płodność Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące wpływu buprenorfiny na płodność u ludzi. Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu buprenorfiny na reprodukcję (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Buprenorfina wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn podczas stosowania u pacjentów uzależnionych od opioidów. Buprenorfina może powodować senność, zawroty głowy i zaburzenia procesów myślowych, zwłaszcza w okresie wprowadzania leczenia i dostosowywania dawki. Stosowanie produktu z alkoholem lub środkami osłabiającymi czynność ośrodkowego układu nerwowego może nasilać wymienione objawy (patrz punkty 4.4 i 4.5). Pacjenta należy ostrzec przed obsługiwaniem lub prowadzeniem niebezpiecznych maszyn podczas przyjmowania tego leku, dopóki nie zostanie ustalone, w jaki sposób lek wpływa na pacjenta. Personel medyczny sprawujący opiekę przekaże indywidualne zalecenia.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Do najczęściej zgłaszanych reakcji niepożądanych związanych z leczeniem buprenorfiną należą ból głowy, nudności, wzmożona potliwość, bezsenność, zespół odstawienia i ból. Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych W tabeli 2 podsumowano działania niepożądane zgłoszone przez osoby przyjmujące buprenorfinę, w tym produkt Buvidal. Częstość wymienionych poniżej możliwych działań niepożądanych zdefiniowano w następujący sposób: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) i nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Działania niepożądane

Tabela 2. Działania niepożądane zestawione według klasyfikacji układów narządów
Klasyfikacja układów i narządów Bardzo często Często Niezbyt często Częstość nieznana
Zakażeniai zarażenia pasożytnicze Zakażenie Grypa Zapalenie gardła Nieżyt nosa Zapalenie tkanki łącznej w miejscu wstrzyknięcia
Zaburzenia krwii układu chłonnego Limfadenopatia
Zaburzenia układu immunologicznego Nadwrażliwość
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Osłabienie łaknienia
Zaburzeniapsychiczne Bezsenność Lęk Pobudzenie Depresja Odczuwanie wrogości NerwowośćZaburzenia procesu myślowego ParanojaZależność lekowa OmamyStan euforyczny
Zaburzenia układu nerwowego Ból głowy Senność Zawroty głowy Migrena Parestezje Omdlenie Drżenie HipertoniaZaburzenia mowy

CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Działania niepożądane

Tabela 2. Działania niepożądane zestawione według klasyfikacji układów narządów
Klasyfikacja układów i narządów Bardzo często Często Niezbyt często Częstość nieznana
Zaburzenia oka Zaburzenia łzawienia Rozszerzenie źrenicZwężenie źrenic
Zaburzenia uchai błędnika Zawroty głowy
Zaburzenia serca Kołatanie serca
Zaburzenianaczyniowe Rozszerzenie naczyń Niedociśnienie
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersioweji śródpiersia Kaszel Duszność Ziewanie AstmaZapalenie oskrzeli
Zaburzenia żołądkai jelit Nudności Zaparcie Wymioty Ból brzucha Wzdęcia NiestrawnośćSuchość jamy ustnej BiegunkaZaburzenia żołądka i jelit
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zwiększona aktywność aminotransferazy alaninowej Zwiększona aktywność aminotransferazy asparaginianowej Wzrost poziomu enzymówwątrobowych
Zaburzenia skóryi tkanki podskórnej Wysypka ŚwiądPokrzywka Wysypkagrudkowata Rumień
Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznej Bóle stawów Ból pleców Ból mięśni Kurcze mięśni Ból szyiBól kości
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Zatrzymanie moczu
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Bolesne miesiączkowanie
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Nadmierna potliwość Zespół odstawienia Ból Ból w miejscu wstrzyknięcia Świąd w miejscu wstrzyknięcia Rumień w miejscu wstrzyknięcia Obrzęk w miejscuwstrzyknięcia Stan zapalny w miejscu wstrzyknięcia Zasinieniew miejscu wstrzyknięcia Ropień w miejscu wstrzyknięcia Owrzodzenie w miejscu wstrzyknięcia Martwica wmiejscu wstrzyknięcia

CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Działania niepożądane

Tabela 2. Działania niepożądane zestawione według klasyfikacji układów narządów
Klasyfikacja układów i narządów Bardzo często Często Niezbyt często Częstość nieznana
Reakcja w miejscu wkłucia Stwardnieniew miejscu wstrzyknięcia Zgrubieniew miejscu wstrzyknięcia Obrzęk obwodowy OsłabienieZłe samopoczucie Gorączka DreszczeZespół odstawienia u noworodkaBól w klatce piersiowej Pokrzywka w miejscuwstrzyknięcia
Badaniadiagnostyczne Nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby
Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach Zawroty głowy związanez wykonywaniem procedury

CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Działania niepożądane
Opis wybranych reakcji niepożądanych Reakcje w miejscu wstrzyknięcia W badaniu fazy III prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby i oceniającym skuteczność leczenia, 36 (16,9%) z 213 pacjentów z grupy leczenia przyjmującej Buvidal (5% wszystkich podanych wstrzyknięć) zgłosiło reakcje niepożądane w miejscu wstrzyknięcia. Do najczęstszych reakcji niepożądanych należał ból w miejscu wstrzyknięcia (8,9%), świąd w miejscu wstrzyknięcia (6,1%) oraz rumień w miejscu wstrzyknięcia (4,7%). Wszystkie reakcje w miejscu wstrzyknięcia miały łagodne albo umiarkowane nasilenie i w większości przypadków były przemijające. Podczas stosowania produktu Buvidal po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano działania niepożądane związane z miejscem wstrzyknięcia, takie jak ropień, owrzodzenie i martwica. Uzależnienie od leku Wielokrotne stosowanie buprenorfiny, nawet w dawkach terapeutycznych, może prowadzić do uzależnienia od leku.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Działania niepożądane
Ryzyko uzależnienia od narkotyków może różnić się w zależności od indywidualnych czynników ryzyka u pacjenta, dawki i czasu trwania leczenia opioidami (patrz punkt 4.4). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy Głównym objawem wymagającym interwencji w razie przedawkowania buprenorfiny jest zahamowanie ośrodka oddechowego wynikające z zahamowania czynności ośrodkowego układu nerwowego, ponieważ może prowadzić do zatrzymania oddechu i zgonu. Pierwszymi objawami przedawkowania są: nadmierna potliwość, senność, niedowidzenie, zwężenie źrenic, niedociśnienie, nudności, wymioty i (lub) zaburzenia mowy. Postępowanie Należy zastosować ogólne środki wspomagające, w tym ścisłe monitorowanie oddechu i czynności serca pacjenta. Należy wdrożyć objawowe leczenie zahamowania ośrodka oddechowego i standardowe środki intensywnej opieki. Musi być zapewniona drożność dróg oddechowych i wspomagana lub kontrolowana wentylacja. Pacjenta należy umieścić w placówce, gdzie dostępne są pełne możliwości przeprowadzenia resuscytacji. Jeżeli pacjent wymiotuje, należy podjąć odpowiednie działania, aby zapobiec zachłyśnięciu się wymiocinami. Zaleca się zastosowanie antagonisty opioidów (tzn.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Przedawkowanie
naloksonu), chociaż wywiera niewielki wpływ na odwracanie objawów oddechowych wywołanych przez buprenorfinę w porównaniu z jego działaniem na substancje będące całkowitymi agonistami opioidowymi. Określając długość okresu leczenia potrzebnego do odwrócenia efektów przedawkowania , należy wziąć pod uwagę długi czas działania buprenorfiny oraz właściwość przedłużonego uwalniania produktu Buvidal (patrz punkt 4.4). Nalokson może zostać usunięty z organizmu szybciej niż buprenorfina, przez co może dojść do nawrotu wcześniej opanowanych objawów przedawkowania buprenorfiny.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Inne leki stosowane w leczeniu chorób układu nerwowego, leki stosowane w leczeniu uzależnienia od opioidów, kod ATC: N07BC01 Mechanizm działania Buprenorfina jest częściowym agonistą/antagonistą receptorów opioidowych, wiążącym się z receptorami μ (mi) i κ (kappa) w mózgu. Jej aktywność w leczeniu podtrzymującym uzależnienia od opioidów jest przypisywana wolno odwracalnemu wiązaniu z receptorami μ, co w dłuższym czasie może zminimalizować potrzebę przyjmowania nielegalnych opioidów przez pacjentów uzależnionych od opioidów. Podczas badań farmakologii klinicznej u osób uzależnionych od opioidów obserwowano pułapowe agonistyczne efekty opioidowe. Skuteczność kliniczna Dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania produktu Buvidal w leczeniu uzależnienia opioidowego pochodzą głównie z przedrejestracyjnego randomizowanego badania klinicznego fazy III prowadzonego metodą podwójnie ślepej próby z zastosowaniem podwójnego pozorowania i grupy kontrolnej przyjmującej aktywny lek oraz zmiennych dawek u pacjentów uzależnionych od opioidów w stopniu umiarkowanym do ciężkiego.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W trakcie tego badania 428 pacjentów zostało losowo przydzielonych do jednej z dwóch grup leczenia. Pacjenci w grupie leczenia przyjmującej Buvidal (n=213) otrzymywali cotygodniowe wstrzyknięcia (16 mg do 32 mg) przez pierwszych 12 tygodni, a następnie – przez ostatnie 12 tygodni – wstrzyknięcia comiesięczne (64 mg do 160 mg), a dodatkowo, przez cały okres leczenia przyjmowali także dobowe dawki placebo w postaci tabletek podjęzykowych. Pacjenci w grupie leczenia przyjmującej podjęzykowo buprenorfinę z naloksonem (n=215) otrzymywali cotygodniowe wstrzyknięcia placebo przez pierwszych 12 tygodni, a następnie – przez ostatnie 12 tygodni – wstrzyknięcia comiesięczne, a dodatkowo, przez cały okres leczenia przyjmowali codziennie podjęzykowe tabletki buprenorfiny z naloksonem (8 mg do 24 mg przez pierwsze 12 tygodni oraz 8 mg do 32 mg przez ostatnie 12 tygodni).
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W ciągu 12 tygodni, w których wstrzyknięcia podawane były raz na miesiąc, pacjenci z obydwu grup mogli, w razie konieczności, otrzymać jednokrotnie w ciągu miesiąca jedną dodatkową dawkę 8 mg produktu Buvidal do stosowania jeden raz na tydzień. W ciągu pierwszych 12 tygodni pacjenci odbyli 12 cotygodniowych wizyt, natomiast w ciągu ostatnich 12 tygodni – 6 wizyt (3 planowe wizyty comiesięczne i 3 wizyty związane z wykonaniem losowych badań toksykologicznych moczu). Podczas każdej wizyty oceniano także parametry związane ze skutecznością i bezpieczeństwem leczenia. Spośród 428 zrandomizowanych pacjentów, 24-tygodniowy okres leczenia zakończyło 69,0% (147/213) pacjentów z grupy leczenia przyjmującej Buvidal oraz 72,6% (156/215) pacjentów z grupy leczenia przyjmującej buprenorfinę z naloksonem w postaci podjęzykowej.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W badaniu osiągnięto główny punkt końcowy obejmujący równoważność stwierdzoną na podstawie średniego odsetka próbek moczu, w których nie wykryto obecności nielegalnych opioidów w okresie od 1 do 24 tygodnia leczenia w grupie z produktem Buvidal w porównaniu do grupy przyjmującej buprenorfinę z naloksonem w postaci podjęzykowej (Tabela 3). Dowiedziono nadrzędności produktu Buvidal w stosunku do buprenorfiny z naloksonem w postaci podjęzykowej (wcześniej przyjęte założenie) w odniesieniu do drugorzędowego punktu końcowego obejmującego funkcję rozkładu prawdopodobieństwa (CDF) dla odsetka próbek moczu, w których nie stwierdzono opioidów w okresie od 4 do 24 tygodnia leczenia (Tabela 3).

CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Tabela 3. Zmienne dotyczące skuteczności uzyskane w przedrejestracyjnym randomizowanym badaniu klinicznym fazy III prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby z zastosowaniem podwójnego pozorowania i grupy kontrolnej przyjmującej aktywny lek oraz zmiennych dawek u pacjentówuzależnionych od opioidów w stopniu umiarkowanym do ciężkiego
Zmienna dotycząca skuteczności Statystyka Buvidal SL BPN/NX Różnica wleczeniu (%)a (95 % CI) Wartośćp
Odsetek próbek moczu,w których nie stwierdzono nielegalnych opioidów N 213 215
Średnia LS (%) (SE) 35,1 (2,48) 28,4 (2,47) 6,7 <0,001
95% CI 30,3 – 40,0 23,5 – 33,3 -0,1 – 13,6
CDF odsetka próbek moczu, w których nie stwierdzono obecności nielegalnych opioidóww tygodniach 4-24. N 213 215
Mediana 26,7 6,7 – 0,008b

CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CDF = funkcja rozkładu prawdopodobieństwa, CI = przedział ufności, LS = metoda najmniejszych kwadratów; SE = błąd standardowy, SL BPN/NX = buprenorfina z naloksonem w postaci podjęzykowej a Różnica = Buvidal – SL BPN/NX. b Wartość p przyjęta dla nadrzędności Przeprowadzono długookresowe otwarte badanie fazy III, w którym oceniano Buvidal do stosowania raz na tydzień oraz raz na miesiąc podawany w zmiennych dawkach przez 48 tygodni. Do badania włączono łącznie 227 pacjentów uzależnionych od opioidów w stopniu umiarkowanym do ciężkiego, z których 190 osób zmieniło leczenie z buprenorfiny (w połączeniu z naloksonem albo bez naloksonu) w postaci podjęzykowej, natomiast 37 pacjentów nie przyjmowało wcześniej buprenorfiny. W ciągu 48 tygodni leczenia pacjenci mogli zmieniać leczenie pomiędzy produktem Buvidal we wstrzyknięciach cotygodniowych oraz comiesięcznych a także pomiędzy dawkami (8 mg na 32 mg produktu Buvidal raz na tydzień oraz 64 mg na 160 mg produktu Buvidal raz na miesiąc), w zależności od oceny stanu klinicznego przeprowadzonej przez lekarza.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W grupie pacjentów, u których leczenie zostało zmienione z buprenorfiny w postaci podjęzykowej, odsetek pacjentów, u których nie stwierdzono nielegalnych opioidów w moczu wynosił 78,8% w punkcie wyjściowym oraz 84,0% po zakończeniu 48-tygodniowego okresu leczenia. W przypadku pacjentów, którzy wcześniej nie przyjmowali tego rodzaju leczenia, odsetek osób, u których nie stwierdzono nielegalnych opioidów w moczu wynosił 0,0% w punkcie wyjściowym oraz 63,0% po zakończeniu 48-tygodniowego okresu leczenia. Ogółem, 48-tygodniowy okres leczenia zakończyło 156 pacjentów (68,7%).
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Buvidal do stosowania raz na tydzień Wchłanianie Po wstrzyknięciu stężenie buprenorfiny w osoczu wzrasta, a mediana czasu, w którym uzyskuje się maksymalne stężenie w osoczu (t max ), wynosi około 24 godziny. Lek Buvidal charakteryzuje się całkowitą biodostępnością bezwzględną. Stałe stężenie ogólnoustrojowe osiąga się po podaniu czwartej dawki cotygodniowej. W przedziale dawek od 8 mg do 32 mg obserwuje się zwiększenie ekspozycji proporcjonalne do wielkości dawki. Dystrybucja Pozorna objętość dystrybucji buprenorfiny wynosi około 1900 l. Około 96% buprenorfiny ulega wiązaniu z białkami, głównie z globuliną alfa i beta. Metabolizm i eliminacja Buprenorfina jest metabolizowana w procesie utleniania przez 14-N-dealkilację do N-dealkilobuprenorfiny (zwanej również norbuprenorfiną) przy udziale cytochromu P450 CYP3A4 i przez sprzęganie z kwasem glukuronowym cząsteczki macierzystej i metabolitu dealkilowanego.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Właściwości farmakokinetyczne
N-dealkilobuprenorfina jest agonistą receptora opioidowego μ o słabej aktywności wewnętrznej. Po podskórnym podaniu produktu Buvidal, stężenie metabolitów norbuprenorfiny w osoczu krwi jest istotnie niższe niż w przypadku podjęzykowego przyjmowania buprenorfiny dzięki ominięciu efektu pierwszego przejścia. Eliminacja buprenorfiny uwalnianej z produktu Buvidal jest zależna od tempa uwalniania, a końcowy okres półtrwania wynosi od 3 do 5 dni. Buprenorfina jest głównie eliminowana z kałem, poprzez wydalanie z żółcią sprzęgniętych z kwasem glukuronowym metabolitów (70 %), reszta jest wydalana z moczem. Całkowity klirens buprenorfiny wynosi około 68 l/godz. Specjalne populacje Osoby w podeszłym wieku Brak dostępnych danych farmakokinetycznych dotyczących pacjentów w podeszłym wieku (powyżej 65 lat). Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Eliminacja drogą nerkową odgrywa stosunkowo małą rolę (  30%) w ogólnym klirensie buprenorfiny.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Nie ma potrzeby zmiany dawkowania ze względu na czynność nerek, ale zaleca się ostrożność podczas podawania produktu osobom z poważnymi zaburzeniami czynności nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). Zaburzenia czynności wątroby W tabeli 4. podsumowano wyniki badania klinicznego oceniającego ekspozycję po podaniu 2,0/0,5 mg buprenorfiny z naloksonem w tabletce podjęzykowej osobom zdrowym oraz pacjentom z zaburzeniami czynności wątroby o różnym stopniu nasilenia.

CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Właściwości farmakokinetyczne

Tabela 4. Wpływ zaburzeń czynności wątroby na parametry farmakokinetyczne buprenorfiny po podaniu 2,0/0,5 mg buprenorfiny z naloksonem w tabletce podjęzykowej osobom zdrowym oraz pacjentom z zaburzeniami czynnościwątroby o różnym stopniu nasilenia (zmiana w porównaniu z osobami zdrowymi)
Parametr farmakokinetyczny Łagodne zaburzenia czynności wątroby(Klasa A wg skali Childa-Pugha) (n=9) Umiarkowane zaburzenia czynności wątroby(Klasa B wg skali Childa- Pugha)(n=8) Ciężkie zaburzenia czynności wątroby(Klasa C wg skali Childa-Pugha) (n=8)
Buprenorfina
Cmax 1,2-krotnezwiększenie 1,1-krotne zwiększenie 1,7-krotne zwiększenie
AUClast Wyniki podobne do wyników w grupiekontrolnej 1,6-krotne zwiększenie 2,8-krotne zwiększenie

CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Ogólnie, u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby stężenie buprenorfiny w osoczu wzrosło około 3-krotnie (patrz punkty 4.2, 4.3 oraz 4.4). Dzieci i młodzież Dane farmakokinetyczne u dzieci i młodzieży (poniżej 18 roku życia) nie są znane. Symulowane dane dotyczące wystawienia na buprenorfinę u młodzieży w wieku 16 lat wykazują niższe wartości C max i AUC w porównaniu z wartościami obserwowanymi u dorosłych dla cotygodniowych i comiesięcznych dawek Buvidal.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Ostra toksyczność buprenorfiny została przebadana na myszach i szczurach po podaniu doustnym i pozajelitowym (dożylnym, dootrzewnowym). Występujące działania niepożądane były związane z farmakologicznie znaną aktywnością buprenorfiny. Stwierdzono niewielkie działanie toksyczne buprenorfiny na tkanki i parametry biochemiczne u psów rasy beagle, którym podawano ją podskórnie przez jeden miesiąc, u małp z gatunku Rhesus, którym podawano ją doustnie przez jeden miesiąc oraz u szczurów i pawianów, którym podawano ją śródmięśniowo przez sześć miesięcy. Badania teratogenności i toksycznego wpływu na reprodukcję przeprowadzone na szczurach i królikach, którym podawano buprenorfinę śródmięśniowo, nie wykazały szkodliwego wpływu na zarodek ani też działania teratogennego i nie zaobserwowano żadnego widocznego wpływu na zdolność do odstawienia. U szczurów nie zaobserwowano żadnych działań niepożądanych dotyczących płodności czy ogólnej rozrodczości.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania przewlekłej toksyczności podłoża stosowanego dla Buvidal przeprowadzone u szczurów i psów nie wykazały szczególnego zagrożenia dla ludzi.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Fosfatydylocholina sojowa Glicerolu dioleinian Etanol bezwodny 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w lodówce ani nie zamrażać. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Ampułko-strzykawka o pojemności 1 ml (ze szkła typu I) z ogranicznikiem tłoka (z gumy bromobutylowej pokrytym fluoropolimerem) z igłą (rozmiar 23 G, ½ cala, 12 mm) i osłonką igły (z kauczuku butadienowo-styrenowego). Ampułko-strzykawka posiada zabezpieczenie przed przypadkowym zakłuciem igłą po zakończeniu wstrzyknięcia. Osłonka na igłę, w którą zaopatrzona jest strzykawka z systemem zabezpieczającym, może zawierać lateks. Wielkości opakowań: Każde opakowanie zawiera 1 ampułko-strzykawkę z ogranicznikiem, igłę, osłonkę na igłę, urządzenie zabezpieczające i 1 tłok.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Dane farmaceutyczne
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Ważna informacja  Produkt należy podawać w tkankę podskórną.  Należy unikać podawania donaczyniowego, śródmięśniowego i śródskórnego.  Produktu nie wolno używać w przypadku uszkodzenia strzykawki z systemem zabezpieczającym bądź opakowania.  Osłonka na igłę, w którą zaopatrzona jest strzykawka, może zawierać lateks, który u osób wrażliwych na tę substancję może wywoływać reakcje alergiczne.  Podczas użytkowania strzykawki z systemem zabezpieczającym należy zachować ostrożność, aby nie dopuścić do zakłucia. Strzykawka z systemem zabezpieczającym jest zaopatrzona w urządzenie zabezpieczające igłę, uruchamiające się po podaniu wstrzyknięcia. Nie zdejmować osłonki ze strzykawki z systemem zabezpieczającym, dopóki nie jest się gotowym do wykonania iniekcji. Po zdjęciu osłonki, w żadnym wypadku nie wolno próbować nałożyć jej z powrotem na igłę.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Dane farmaceutyczne
 Zużytą strzykawkę z systemem zabezpieczającym należy od razu po użyciu wyrzucić. Nie wolno używać strzykawki z systemem zabezpieczającym ponownie. Pełna instrukcja użycia znajduje się w ulotce dołączonej do opakowania.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Buvidal, 8 mg, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu Buvidal, 16 mg, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu Buvidal, 24 mg, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu Buvidal, 32 mg, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Buvidal 8 mg roztworu do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu Każda ampułko-strzykawka zawiera 8 mg buprenorfiny. Buvidal 16 mg roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu Każda ampułko-strzykawka zawiera 16 mg buprenorfiny. Buvidal 24 mg roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu Każda ampułko-strzykawka zawiera 24 mg buprenorfiny. Buvidal 32 mg roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu Każda ampułko-strzykawka zawiera 32 mg buprenorfiny. Substancje pomocnicze o znanym działaniu Produkt o mocy 8 mg, 16 mg, 24 mg oraz 32 mg zawiera 95,7 mg alkoholu (etanolu) w każdym ml (10% w/w). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu. Przezroczysty płyn o barwie żółtawej do żółtej.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie substytucyjne uzależnienia od opioidów w ramach leczenia medycznego, społecznego i psychologicznego. Leczenie jest przeznaczone dla osób dorosłych i młodzieży w wieku 16 bądź więcej lat.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Buvidal może być podawany wyłącznie przez fachowy personel medyczny. Leczenie powinno być rozpoczęte i odbywać się pod nadzorem lekarza doświadczonego w prowadzeniu terapii uzależnienia od opioidów. Przepisując i wydając buprenorfinę należy zachować odpowiednie środki ostrożności, jak przeprowadzanie wizyt kontrolnych z monitoringiem klinicznym w zależności od potrzeb pacjenta. Przyjmowanie produktu przez pacjentów w domu bądź też samodzielnie jest niedozwolone. Środki ostrożności wymagane przed wdrożeniem leczenia Aby uniknąć przyspieszenia zespołu odstawienia, leczenie produktem Buvidal można rozpocząć dopiero, gdy pojawiają się obiektywne i wyraźne objawy odstawienia (patrz punkt 4.4). Należy rozważyć rodzaj zależności opioidowej (tzn. czy opioid jest długo- czy krótko działający), czas od ostatniego użycia opioidu i stopień uzależnienia od opioidu.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Dawkowanie
 W przypadku pacjentów uzależnionych od heroiny lub opioidów krótko działających, pierwszą dawkę produktu Buvidal można przyjąć nie wcześniej niż 6 godzin po ostatnim przyjęciu opioidów przez pacjenta.  W przypadku pacjentów otrzymujących metadon, przed rozpoczęciem leczenia produktem Buvidal dawkę metadonu należy zmniejszyć do maksymalnie 30 mg na dobę, a Buvidal można przyjąć nie wcześniej niż 24 godziny po ostatnim przyjęciu metadonu przez pacjenta. Buvidal może przyspieszyć objawy odstawienia u pacjentów uzależnionych od metadonu. Dawkowanie Rozpoczęcie leczenia u pacjentów nieprzyjmujących jeszcze buprenorfiny Pacjentom, którzy nigdy wcześniej nie przyjmowali buprenorfiny, należy podać buprenorfinę w postaci podjęzykowej w dawce 4 mg a następnie obserwować ich przez godzinę przed pierwszym podaniem produktu Buvidal do stosowania raz na tydzień w celu ustalenia tolerancji buprenorfiny.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Dawkowanie
Zalecana dawka początkowa produktu Buvidal wynosi 16 mg, po której należy przyjąć dodatkowo, zachowując odstęp co najmniej jednego dnia, jedną albo dwie dawki o mocy 8 mg, aby w ciągu pierwszego tygodnia leczenia osiągnąć dawkę docelową wynoszącą 24 mg albo 32 mg. W drugim tygodniu leczenia zaleca się dawkę stanowiącą całkowitą dawkę podaną w pierwszym tygodniu leczenia. Leczenie za pomocą produktu Buvidal do stosowania raz na miesiąc może zostać wdrożone po rozpoczęciu leczenia produktem Buvidal przeznaczonym do podawania raz na tydzień, zgodnie z zasadami konwersji dawek przedstawionymi w tabeli 1 oraz po ustabilizowaniu leczenia pacjentów w dawkach cotygodniowych (cztery tygodnie lub dłużej, jeśli jest to praktyczne). Zmiana produktów buprenorfiny w postaci podjęzykowej na lek Buvidal Pacjenci leczeni buprenorfiną w postaci podjęzykowej mogą zostać od razu przestawieni na lek Buvidal do stosowania raz na tydzień albo raz na miesiąc, począwszy od następnego dnia po ostatnim przyjęciu dawki buprenorfiny w postaci produktu do stosowania raz na dobę podjęzykowo, zgodnie z zalecanym dawkowaniem podanym w tabeli 1.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Dawkowanie
W okresie po zmianie produktów zaleca się dokładniejsze monitorowanie pacjentów.

CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Dawkowanie

Tabela 1. Standardowe dawki stosowane w leczeniu buprenorfiną w postaci produktu do stosowania podjęzykowo jeden raz na dobę oraz zalecane odpowiadające im dawki leku Buvidal do stosowania jeden raz na tydzień i jeden raz na miesiąc
Dawka buprenorfiny do stosowania podjęzykowo razna dobę Dawka Buvidal dostosowania raz na tydzień Dawka Buvidal dostosowania raz na miesiąc
2-6 mg 8 mg
8-10 mg 16 mg 64 mg
12-16 mg 24 mg 96 mg
18-24 mg 32 mg 128 mg
26-32 mg 160 mg

CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Dawkowanie
Pacjentów można przestawić z przyjmowania podjęzykowej postaci buprenorfiny w dawce 26-32 mg bezpośrednio na produkt leczniczy Buvidal 160 mg do stosowania raz na miesiąc, z zachowaniem ścisłej kontroli w okresie po zmianie dawkowania produktów. Dawka wyrażona w mg może się różnić pomiędzy produktami (do podania podjęzykowego) zawierającymi buprenorfinę, co należy uwzględniać indywidualnie dla każdego produktu. Właściwości farmakokinetyczne leku Buvidal zostały przedstawione w punkcie 5.2. Dostosowywanie dawki i leczenie podtrzymujące Lek Buvidal może być podawany jeden raz na tydzień albo jeden raz na miesiąc. Dopuszczalne jest zwiększanie albo zmniejszanie dawek a produkty do stosowania jeden raz na tydzień i jeden raz na miesiąc można zamieniać w zależności od indywidualnych potrzeb pacjenta i oceny jego stanu klinicznego dokonywanej przez lekarza prowadzącego leczenie, zgodnie z zaleceniami przedstawionymi w tabeli 1.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Dawkowanie
Po zmianie produktu należy prowadzić dokładniejszą obserwację stanu pacjentów. Ocena leczenia długookresowego opiera się na danych zebranych w ciągu 48 tygodni. Dawkowanie uzupełniające W zależności od indywidualnych, bieżących potrzeb pacjenta można mu podać maksymalnie jedną dawkę uzupełniającą leku Buvidal 8 mg podczas nieplanowej wizyty odbywającej się w okresie pomiędzy normalnymi cotygodniowymi i comiesięcznymi dawkami. Maksymalna dawka na tydzień dla pacjentów, którzy są w cotygodniowym leczeniu lekiem Buvidal wynosi 32 mg z dodatkową dawką wynoszącą 8 mg. Maksymalna dawka na miesiąc dla pacjentów, którzy są w comiesięcznym leczeniu lekiem Buvidal wynosi 160 mg. Pominięte dawki Aby uniknąć pominięcia dawek, dawkę cotygodniową można podawać do 2 dni wcześniej i do 2 dni później niż stały cotygodniowy czas podawania, natomiast dawka comiesięczna może być podawana do 1 tygodnia przed albo do 1 tygodnia po stałym czasie podawania.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Dawkowanie
W przypadku pominięcia dawki, należy możliwie jak najszybciej podać kolejną dawkę. Cel leczenia i jego przerwanie Przed rozpoczęciem leczenia produktem Buvidal należy uzgodnić cele leczenia wspólnie z pacjentem. Odstawiając leczenie produktem leczniczym Buvidal trzeba uwzględnić właściwości produktu o przedłużonym uwalnianiu i rozważyć stopniowe zmniejszanie dawki, aby zapobiec objawom odstawienia (patrz punkt 4.4). W przypadku przestawienia pacjenta na leczenie buprenorfiną w postaci podjęzykowej, powinno to mieć miejsce jeden tydzień po podaniu ostatniej dawki tygodniowej albo jeden miesiąc po podaniu ostatniej miesięcznej dawki produktu Buvidal, zgodnie z zaleceniami przedstawionymi w tabeli 1 . Specjalne populacje Osoby w podeszłym wieku Skuteczność i bezpieczeństwo buprenorfiny u pacjentów w podeszłym wieku, powyżej 65. roku życia, nie zostały ustalone. Nie można przedstawić zaleceń dotyczących dawkowania.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Dawkowanie
Zasadniczo, dawkowanie zalecane dla pacjentów w podeszłym wieku z prawidłową czynnością nerek jest takie samo jak w przypadku młodszych osób dorosłych z prawidłową czynnością nerek. Niemniej jednak, jako że pacjenci w podeszłym wieku mogą mieć upośledzoną czynność nerek i (lub) wątroby, konieczne może być dostosowanie dawki (patrz poniżej). Zaburzenia czynności wątroby Buprenorfinę należy stosować ostrożnie u pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby (patrz punkt 5.2.). U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby stosowanie buprenorfiny jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Nie ma potrzeby modyfikacji dawki buprenorfiny u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Zaleca się ostrożne dawkowanie leku u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny< 30 ml/min) (patrz punkty 4.4 i 5.2).
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Dawkowanie
Dzieci i młodzież Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności buprenorfiny u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 16 lat (patrz punkt 4.4). Dane nie są dostępne. Sposób podawania Lek Buvidal jest przeznaczony wyłącznie do podawania podskórnego. Całą zawartość ampułko- strzykawki należy powoli wstrzyknąć w tkankę podskórną w różnych obszarach ciała (pośladki, udo, brzuch albo ramię), o ile posiadają one dostateczną warstwę tkanki podskórnej. Na poszczególnych obszarach wstrzyknięcia można podawać w wiele miejsc. Miejsca wstrzyknięć należy zmieniać dla wstrzyknięć cotygodniowych i comiesięcznych. Nie należy podawać wstrzyknięć ponownie w to samo miejsce przed upływem co najmniej 8 tygodni przy dawkowaniu cotygodniowym. Nie ma danych klinicznych na poparcie podawania wstrzyknięcia miesięcznej dawki ponownie w to samo miejsce. Mało prawdopodobne jest, że wiąże się to z bezpieczeństwem.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Dawkowanie
Decyzja o podaniu wstrzyknięcia ponownie w to samo miejsce należy do oceny stanu klinicznego przeprowadzonej przez lekarza prowadzącego. Przy podawaniu dawki nie wolno jej dzielić i należy ją podać w pojedynczym wstrzyknięciu. Nie wolno podawać dawek donaczyniowo (dożylnie), śródmięśniowo ani śródskórnie (w skórę) (patrz punkt 4.4). Instrukcje podawania, patrz punkt 6.6.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ciężka niewydolność oddechowa. Zaburzenia czynności wątroby o nasileniu ciężkim. Ostra choroba alkoholowa lub delirium tremens .
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Podanie Należy zachować ostrożność, aby nie dopuścić do przypadkowego wstrzyknięcia produktu Buvidal. Nie wolno podawać dawki donaczyniowo (dożylnie), śródmięśniowo ani śródskórnie. Podanie śródnaczyniowe, na przykład wstrzyknięcie dożylne, stanowiłoby poważne zagrożenie z uwagi na fakt, że w kontakcie z płynami ustrojowymi produkt Buvidal zamienia się w litą masę, która potencjalnie mogłaby uszkodzić naczynie krwionośne albo doprowadzić do jego niedrożności bądź też powstania incydentów zakrzepowo-zatorowych. Aby zminimalizować ryzyko niewłaściwego stosowania, nadużywania i stosowania niezgodnego z przeznaczeniem, przy przepisywaniu i wydawaniu buprenorfiny należy zachować odpowiednie środki ostrożności. Buvidal powinien być podawany bezpośrednio pacjentowi przez fachowy personel medyczny. Przyjmowanie produktu przez pacjentów w domu bądź też samodzielnie jest niedozwolone.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Specjalne środki ostrozności
Wszelkie próby odstawienia leczenia w formie depot powinny być monitorowane przez cały okres leczenia. Właściwości produktu o przedłużonym uwalnianiu W trakcie leczenia, w tym także w momencie jego rozpoczęcia i zakończenia, należy wziąć pod uwagę właściwości produktu o przedłużonym uwalnianiu (patrz punkt 4.2). W szczególności należy obserwować pacjentów z chorobami współistniejącymi i (lub) przyjmujących jednocześnie inne produkty lecznicze pod kątem objawów przedmiotowych i podmiotowych toksyczności, przedawkowania bądź zespołu odstawienia, spowodowanych podwyższonym bądź obniżonym stężeniem buprenorfiny (patrz punkty 4.5 oraz 5.2). Depresja ośrodka oddechowego Odnotowano szereg przypadków zgonu z powodu depresji ośrodka oddechowego, zwłaszcza gdy buprenorfinę stosowano w połączeniu z benzodiazepinami (patrz punkt 4.5) albo gdy buprenorfinę stosowano niezgodnie z zaleceniami.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Specjalne środki ostrozności
Odnotowano również przypadki zgonów związane z jednoczesnym podawaniem buprenorfiny i innych środków tłumiących, takich jak alkohol, gabapentynoidy (na przykład pregabalina i gabapentyna) (patrz punkt 4.5) lub inne opioidy. Buprenorfinę należy stosować ostrożnie u pacjentów z niewydolnością oddechową (np. przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, astmą, sercem płucnym, zmniejszoną rezerwą oddechową, hipoksją, hiperkapnią, istniejącym wcześniej zahamowaniem ośrodka oddechowego lub kifoskoliozą). Buprenorfina może powodować poważne, śmiertelne w skutkach zahamowanie ośrodka oddechowego u dzieci i osób nieuzależnionych od opioidów, które przypadkowo lub celowo przyjmą ten produkt. Depresja OUN Buprenorfina może powodować senność, zwłaszcza przyjmowana jednocześnie z alkoholem lub innymi środkami tłumiącymi ośrodkowy układ nerwowy, takimi jak benzodiazepiny, leki uspokajające, nasenne, gabapentynoidy lub produkty nasenne (patrz punkt 4.5 i 4.7).
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Specjalne środki ostrozności
Tolerancja i zaburzenia wynikające ze stosowania opioidów (nadużywanie i uzależnienie) Buprenorfina jest częściowym agonistą receptora opioidowego μ (mi) i jej przewlekłe podawanie może prowadzić do uzależnienia od opioidów. W wyniku wielokrotnego podania opioidów, takich jak buprenorfina może rozwinąć się tolerancja, uzależnienie fizyczne i psychiczne oraz zaburzenia związane z używaniem opioidów (OUD). Nadużywanie lub celowe niewłaściwe stosowanie buprenorfiny może prowadzić do przedawkowania i(lub) zgonu. Ryzyko wystąpienia OUD jest zwiększone u pacjentów z zaburzeniami związanymi z używaniem substancji psychoaktywnych (w tym z zaburzeniami związanymi z nadużywaniem alkoholu) w wywiadzie osobistym lub rodzinnym (rodzice lub rodzeństwo), u pacjentów aktualnie palących tytoń lub u osób z innymi zaburzeniami psychicznymi w wywiadzie (np. duża depresja, zaburzenia lękowe i zaburzenia osobowości).
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Specjalne środki ostrozności
Przed rozpoczęciem leczenia buprenorfiną i w trakcie leczenia należy uzgodnić z pacjentem cele leczenia i plan odstawienia leku (patrz punkt 4.2). Pacjenci będą wymagali monitorowania pod kątem oznak zachowań związanych z poszukiwaniem narkotyków (np. zbyt wczesne prośby o uzupełnienie leków). Obejmuje to przegląd jednocześnie przyjmowanych opioidów i leków psychoaktywnych (takich jak benzodiazepiny). W przypadku pacjentów z oznakami i objawami OUD należy rozważyć konsultację ze specjalistą ds. uzależnień. Zespół serotoninowy Jednoczesne podawanie produktu leczniczego Buvidal i innych leków serotoninergicznych, takich jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, może prowadzić do zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Specjalne środki ostrozności
Jeśli jednoczesne przyjmowanie innych leków serotoninergicznych jest klinicznie uzasadnione, zaleca się uważną obserwację pacjenta, zwłaszcza w początkowej fazie leczenia i podczas zwiększania dawki. Objawy zespołu serotoninowego mogą obejmować zmiany stanu psychicznego, niestabilność autonomiczną, zaburzenia nerwowo-mięśniowe i (lub) objawy żołądkowo-jelitowe. Jeśli podejrzewa się występowanie zespołu serotoninowego, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia, w zależności od nasilenia objawów. Zapalenie wątroby i incydenty wątrobowe Przed rozpoczęciem leczenia zaleca się wykonanie testów określających wyjściową czynność wątroby i udokumentowanie statusu pod względem wirusowego zapalenia wątroby. Pacjenci z dodatnim wynikiem testu na obecność wirusowego zapalenia wątroby przyjmujący określone towarzyszące produkty lecznicze (patrz punkt 4.5) i (lub) z zaburzeniami czynności wątroby są narażeni na ryzyko przyspieszonego uszkodzenia wątroby.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Specjalne środki ostrozności
Zaleca się regularne monitorowanie czynności wątroby. U osób uzależnionych od opioidów odnotowano przypadki ostrego uszkodzenia wątroby, zarówno w badaniach klinicznych, jak i w raportach o działaniach niepożądanych po wprowadzeniu do obrotu produktów leczniczych zawierających buprenorfinę. Zakres nieprawidłowości obejmuje przemijające, bezobjawowe zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych, jak również przypadki cytolitycznego zapalenia wątroby, niewydolności wątroby, marskości wątroby, zespołu wątrobowo- nerkowego, encefalopatii wątrobowej i zgonu. W wielu przypadkach czynnikiem wywołującym lub przyczyniającym się mogły być wcześniej istniejące zaburzenia aktywności enzymów wątrobowych, choroba genetyczna, zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu B lub C, nadużywanie alkoholu, anoreksja, równoczesne stosowanie innych, potencjalnie hepatotoksycznych produktów leczniczych i jednoczesne stosowanie narkotyków dożylnych.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Specjalne środki ostrozności
Te obciążające czynniki muszą być brane pod uwagę przed zaleceniem podawania buprenorfiny oraz w trakcie leczenia. W razie podejrzenia występowania zaburzeń czynności wątroby konieczna jest dalsza ocena biologiczna i etiologiczna. Zależnie od jej wyniku lek Buvidal można wycofać. Konieczne może być monitorowanie pacjenta dłużej niż przez jednotygodniowy bądź jednomiesięczny okres leczenia. W przypadku kontynuowania leczenia należy uważnie monitorować czynność wątroby . Wywołanie zespołu odstawienia Rozpoczynając leczenie buprenorfiną, ważne jest, aby pamiętać o częściowym wpływie agonistycznym buprenorfiny. Produkty zawierające buprenorfinę wywoływały u pacjentów uzależnionych od opioidów objawy odstawienia, jeśli były podawane przed ustąpieniem działań agonistycznych spowodowanych niedawnym zastosowaniem bądź niewłaściwym zastosowaniem opioidów.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Specjalne środki ostrozności
Aby nie dopuścić do wywołania objawów odstawienia, w razie zaobserwowania obiektywnych i wyraźnych objawów podmiotowych i przedmiotowych odstawienia o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu, należy ponownie wdrożyć leczenie (patrz punkt 4.2). Przerwanie leczenia może prowadzić do wystąpienia opóźnionego zespołu abstynencyjnego. Zaburzenia czynności wątroby Buprenorfina jest w znacznym stopniu metabolizowana w wątrobie. Pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby należy monitorować w celu wykrycia objawów podmiotowych i przedmiotowych odstawienia opioidów, toksyczności lub przedawkowania spowodowanego zwiększeniem stężenia buprenorfiny. Buprenorfinę należy stosować ostrożnie u pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby (patrz punkty 4.2 i 5.2). W trakcie leczenia należy regularnie monitorować czynność wątroby. U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby stosowanie buprenorfiny jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Specjalne środki ostrozności
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dochodzi do kumulacji metabolitów buprenorfiny. Zaleca się zachowanie ostrożności podczas podawania leku pacjentom z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), patrz punkty 4.2 i 5.2. Wydłużenie odstępu QT Należy zachować ostrożność w przypadku stosowania produktu Buvidal jednocześnie z innymi produktami leczniczymi powodującymi wydłużenie odstępu QT oraz u pacjentów z zespołem wydłużonego QT w wywiadzie lub obciążonych innymi czynnikami ryzyka wydłużenia odstępu QT. Kontrola ostrego bólu W trakcie ciągłego stosowania produktu Buvidal, kontrola ostrego bólu może wymagać podania opioidów w skojarzeniu z lekiem wykazującym duże powinowactwo do receptorów opioidowych μ (np. fentanyl), nieopioidowymi lekami przeciwbólowymi i znieczuleniem miejscowym.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów leczonych produktem Buvidal, dostosowanie dawki doustnego albo dożylnych krótko działających opioidowych przeciwbólowych produktów leczniczych (morfiny w postaci o natychmiastowym uwalnianiu, oksykodonu albo fentanylu) w celu uzyskania pożądanego efektu przeciwbólowego może wymagać podwyższenia dawek. W trakcie leczenia należy prowadzić obserwację pacjentów. Stosowanie u dzieci i młodzieży Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności buprenorfiny u dzieci w wieku poniżej 16 lat (patrz punkt 4.2). Ze względu na ograniczoną liczbę danych dotyczących stosowania u młodzieży (w wieku od 16 do 17 lat) pacjenci z tej grupy wiekowej wymagają uważnego monitorowania w trakcie leczenia. Zaburzenia oddychania podczas snu Opioidy mogą powodować zaburzenia oddychania podczas snu, w tym centralny bezdech senny (CBS) i hipoksemię. Stosowanie opioidów zwiększa ryzyko wystąpienia CBS w sposób zależny od dawki.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów, u których występuje CBS, należy rozważyć zmniejszenie całkowitej dawki opioidów. Działania typowe dla klasy leków Opioidy mogą wywoływać hipotonię ortostatyczną. Opioidy mogą powodować podwyższenie ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego, co może prowadzić do napadów padaczkowych. Dlatego należy zachować ostrożność, podając opioidy pacjentom po urazach głowy, ze zmianami wewnątrzczaszkowymi oraz w innych przypadkach, w których ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego może być podwyższone, lub jeśli w przeszłości występowały napady padaczkowe. Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów pacjentom z niedociśnieniem tętniczym, przerostem gruczołu krokowego lub zwężeniem cewki moczowej. Zwężenie źrenic spowodowane podawaniem opioidów, zmiany poziomu świadomości lub zmiany percepcji bólu jako objawu choroby mogą utrudniać ocenę stanu zdrowia pacjenta bądź ustalenie rozpoznania lub też zaciemniać przebieg kliniczny współwystępującej choroby.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Specjalne środki ostrozności
Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów pacjentom z obrzękiem śluzowatym, niedoczynnością tarczycy lub niedoczynnością kory nadnerczy (np. chorobą Addisona). Wykazano, że opioidy zwiększają ciśnienie wewnątrz przewodów żółciowych, dlatego u pacjentów z zaburzeniami dróg żółciowych powinny być stosowane ostrożnie. Lateks Do produkcji osłony na igły nie użyto naturalnej gumy ani lateksu. Niemniej nie można wykluczyć obecności znikomych ich śladów i dlatego u osób wrażliwych na lateks istnieje ryzyko reakcji alergicznych, którego nie można całkowicie wykluczyć.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji produktu Buvidal z innymi produktami leczniczymi. Należy zachować ostrożność podczas równoczesnego stosowania buprenorfiny z:  naltreksonem i nalmefenem: Są one antagonistami opioidów, które mogą hamować farmakologiczny wpływ buprenorfiny. U pacjentów uzależnionych od opioidów i przyjmujących aktualnie leczenie buprenorfiną, naltrekson może wywołać nagłe wystąpienie długotrwałych i intensywnych objawów odstawienia opioidów. W przypadku pacjentów otrzymujących leczenie naltreksonem, może on hamować zamierzony efekt terapeutyczny buprenorfiny;  napojami alkoholowymi lub produktami leczniczymi zawierającymi alkohol, ponieważ alkohol nasila wpływ sedatywny buprenorfiny (patrz punkt 4.7);  benzodiazepinami: połączenie to może spowodować śmierć w wyniku zahamowania czynności oddechowej pochodzenia ośrodkowego.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Interakcje
Dlatego dawki muszą być dokładnie monitorowane, a połączenia tego należy unikać w przypadkach, gdy istnieje ryzyko niewłaściwego użycia. Należy ostrzec pacjentów, że samodzielne stosowanie nieprzepisanych przez lekarza benzodiazepin podczas leczenia tym produktem jest bardzo niebezpieczne. Jeżeli lekarz zalecił równoczesne przyjmowanie benzodiazepin z tym produktem, należy postępować ściśle według wskazań lekarza (patrz punkt 4.4);  gabapentynoidami: jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Buvidal z gabapentynoidami (gabapentyną i pregabaliną) może prowadzić do depresji oddechowej, niedociśnienia, głębokiej sedacji, śpiączki lub zgonu. Dlatego dawki muszą być dokładnie monitorowane, a połączenia takiego nie wolno stosować w przypadkach, gdy istnieje ryzyko niewłaściwego użycia. Należy ostrzec pacjentów, że stosowanie gabapentynoidów jednocześnie z tym produktem powinno odbywać się ściśle według wskazań lekarza (patrz punkt 4.4);  produktami leczniczymi o działaniu serotoninergicznym, takimi jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, ponieważ zwiększają one ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.4);  innymi środkami osłabiającymi czynność ośrodkowego układu nerwowego: innymi pochodnymi opioidowymi (np.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Interakcje
metadonem, lekami przeciwbólowymi i przeciwkaszlowymi), niektórymi lekami przeciwdepresyjnymi, działającymi sedatywnie antagonistami receptora H 1 , barbituranami, anksjolitykami innymi niż benzodiazepiny, lekami antypsychotycznymi, klonidyną i substancjami pochodnymi. Połączenia te nasilają tłumienie czynności ośrodkowego układu nerwowego. Z uwagi na wpływ leku na obniżenie koncentracji prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn mogą być niebezpieczne (patrz punkt 4.7);  opioidowymi lekami przeciwbólowymi: Uzyskanie odpowiedniej analgezji może być utrudnione, jeśli podano pełnego agonistę opioidowego pacjentom otrzymującym buprenorfinę. Istnieje zatem możliwość przedawkowania pełnego agonisty, zwłaszcza przy próbach zahamowania efektów działania częściowego agonisty buprenorfiny lub gdy stężenie buprenorfiny w osoczu się zmniejsza (patrz punkt 4.4);  Buprenorfina jest metabolizowana do norbuprenorfiny w głównej mierze przez CYP3A4.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Interakcje
Interakcje z jednocześnie podawanymi induktorami lub inhibitorami zostały określone w badaniach obejmujących buprenorfinę do stosowania przezśluzówkowo bądź przezskórnie. Buprenorfina jest również metabolizowana do buprenorfiny-3β-glukuronidu pod wpływem UGT1A1;  inhibitory CYP3A4 mogą wykazywać metabolizm buprenorfiny prowadzący do zwiększonego C max i AUC buprenorfiny i norbuprenorfiny: Produkt Buvidal nie wykazuje efektów pierwszego przejścia a inhibitory CYP3A4 (np. inhibitory proteazy, takie jak rytonawir, nelfinawir lub indynawir albo azolowe leki przeciwgrzybicze, takie jak ketokonazol, itrakonazol lub antybiotyki makrolidowe) podawane jednocześnie z produktem Buvidal będą prawdopodobnie miały mniejszy wpływ na metabolizm buprenorfiny niż w przypadku podawania razem z buprenorfiną w postaci podjęzykowej.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Interakcje
Przy zmianie buprenorfiny w postaci podjęzykowej na produkt Buvidal , konieczne może być monitorowanie pacjentów w celu zapewnienia odpowiedniego stężenia buprenorfiny w osoczu. U pacjentów już leczonych produktem Buvidal i rozpoczynających przyjmowanie inhibitorów CYP3A4 należy stosować Buvidal przeznaczony do przyjmowania raz na tydzień i obserwować ich pod kątem wystąpienia objawów podmiotowych i przedmiotowych przedawkowania. W sytuacji odwrotnej, kiedy pacjent przyjmujący produkt Buvidal jednocześnie z inhibitorem CYP3A4 odstawi leczenie inhibitorem CYP3A4 należy go obserwować pod kątem objawów odstawienia (patrz punkt 4.4);  induktory CYP3A4 mogą wykazywać metabolizm buprenorfiny prowadzący do niższych poziomów buprenorfiny: Produkt Buvidal nie wykazuje efektów pierwszego przejścia a induktory CYP3A4 (np.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Interakcje
fenobarbital, karbamazepina, fenytoina albo ryfampicyna) podawane jednocześnie z produktem Buvidal będą prawdopodobnie miały mniejszy wpływ na metabolizm buprenorfiny niż w przypadku podawania razem z buprenorfiną w postaci podjęzykowej. Jeśli u pacjenta nastąpi zamiana produktu zawierającego buprenorfinę do stosowania podjęzykowego na produkt Buvidal, konieczne może być monitorowanie stężenia buprenorfiny w osoczu krwi i utrzymywanie go na odpowiednim poziomie. U pacjentów już leczonych produktem Buvidal i rozpoczynających przyjmowanie induktorów CYP3A4 należy stosować Buvidal przeznaczony do przyjmowania raz na tydzień i obserwować ich pod kątem wystąpienia objawów podmiotowych i przedmiotowych odstawienia. W sytuacji odwrotnej, kiedy pacjent przyjmujący produkt Buvidal jednocześnie z induktorem CYP3A4 odstawi leczenie induktorem CYP3A4, należy go obserwować pod kątem objawów przedawkowania;  inhibitory UGT1A1 mogą mieć wpływ na ogólnoustrojowe wystawienie na buprenorfinę;  inhibitorami monoaminooksydazy (inhibitorami MAO): jak wskazuje doświadczenie ze stosowania morfiny, jednoczesne użycie z inhibitorami MAO może spowodować nasilenie działania opioidów.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Interakcje
 jednoczesne podawanie buprenorfiny z lekami przeciwcholinergicznymi lub lekami o działaniu przeciwcholinergicznym (np. trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, lekami antyhistaminowymi, lekami przeciwpsychotycznymi, lekami zwiotczającymi mięśnie, lekami stosowanymi w chorobie Parkinsona) może powodować nasilenie przeciwcholinergicznych działań niepożądanych.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania buprenorfiny u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazują toksycznego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Buprenorfinę należy stosować podczas ciąży wyłącznie, jeśli potencjalne korzyści przeważają nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu. Buprenorfina stosowana pod koniec ciąży, nawet przez krótki czas, może powodować zahamowanie ośrodka oddechowego u noworodka. Długotrwałe podawanie w ostatnim trymestrze ciąży może spowodować wystąpienie u noworodka zespołu odstawienia (np. hipertonię, drżenie noworodków, pobudzenie, drgawki kloniczne albo inne drgawki). Zespół ten zwykle trwa od kliku godzin do kilku dni po urodzeniu. Z uwagi na długi okres półtrwania buprenorfiny należy rozważyć kilkudniowe monitorowanie noworodka, aby zapobiec ryzyku wystąpienia zahamowania ośrodka oddechowego lub zespołu odstawienia u noworodka.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Karmienie piersią Buprenorfina i jej metabolity przenikają do mleka ludzkiego, a produkt Buvidal powinien być stosowany w okresie karmienia piersią ostrożnie. Płodność Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące wpływu buprenorfiny na płodność u ludzi. Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu buprenorfiny na reprodukcję (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Buprenorfina wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn podczas stosowania u pacjentów uzależnionych od opioidów. Buprenorfina może powodować senność, zawroty głowy i zaburzenia procesów myślowych, zwłaszcza w okresie wprowadzania leczenia i dostosowywania dawki. Stosowanie produktu z alkoholem lub środkami osłabiającymi czynność ośrodkowego układu nerwowego może nasilać wymienione objawy (patrz punkty 4.4 i 4.5). Pacjenta należy ostrzec przed obsługiwaniem lub prowadzeniem niebezpiecznych maszyn podczas przyjmowania tego leku, dopóki nie zostanie ustalone, w jaki sposób lek wpływa na pacjenta. Personel medyczny sprawujący opiekę przekaże indywidualne zalecenia.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Do najczęściej zgłaszanych reakcji niepożądanych związanych z leczeniem buprenorfiną należą ból głowy, nudności, wzmożona potliwość, bezsenność, zespół odstawienia i ból. Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych W tabeli 2 podsumowano działania niepożądane zgłoszone przez osoby przyjmujące buprenorfinę, w tym produkt Buvidal. Częstość wymienionych poniżej możliwych działań niepożądanych zdefiniowano w następujący sposób: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) i nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Działania niepożądane

Tabela 2. Działania niepożądane zestawione według klasyfikacji układów narządów
Klasyfikacja układów i narządów Bardzo często Często Niezbyt często Częstość nieznana
Zakażeniai zarażenia pasożytnicze Zakażenie Grypa Zapalenie gardła Nieżyt nosa Zapalenie tkanki łącznej w miejscu wstrzyknięcia
Zaburzenia krwii układu chłonnego Limfadenopatia
Zaburzenia układu immunologicznego Nadwrażliwość
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Osłabienie łaknienia
Zaburzeniapsychiczne Bezsenność Lęk Pobudzenie Depresja Odczuwanie wrogości NerwowośćZaburzenia procesu myślowego ParanojaZależność lekowa OmamyStan euforyczny
Zaburzenia układu nerwowego Ból głowy Senność Zawroty głowy Migrena Parestezje Omdlenie Drżenie HipertoniaZaburzenia mowy

CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Działania niepożądane

Tabela 2. Działania niepożądane zestawione według klasyfikacji układów narządów
Klasyfikacja układów i narządów Bardzo często Często Niezbyt często Częstość nieznana
Zaburzenia oka Zaburzenia łzawienia Rozszerzenie źrenicZwężenie źrenic
Zaburzenia uchai błędnika Zawroty głowy
Zaburzenia serca Kołatanie serca
Zaburzenianaczyniowe Rozszerzenie naczyń Niedociśnienie
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersioweji śródpiersia Kaszel Duszność Ziewanie AstmaZapalenie oskrzeli
Zaburzenia żołądkai jelit Nudności Zaparcie Wymioty Ból brzucha Wzdęcia NiestrawnośćSuchość jamy ustnej BiegunkaZaburzenia żołądka i jelit
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zwiększona aktywność aminotransferazy alaninowej Zwiększona aktywność aminotransferazy asparaginianowej Wzrost poziomu enzymówwątrobowych
Zaburzenia skóryi tkanki podskórnej Wysypka ŚwiądPokrzywka Wysypkagrudkowata Rumień
Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznej Bóle stawów Ból pleców Ból mięśni Kurcze mięśni Ból szyiBól kości
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Zatrzymanie moczu
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Bolesne miesiączkowanie
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Nadmierna potliwość Zespół odstawienia Ból Ból w miejscu wstrzyknięcia Świąd w miejscu wstrzyknięcia Rumień w miejscu wstrzyknięcia Obrzęk w miejscuwstrzyknięcia Stan zapalny w miejscu wstrzyknięcia Zasinieniew miejscu wstrzyknięcia Ropień w miejscu wstrzyknięcia Owrzodzenie w miejscu wstrzyknięcia Martwica wmiejscu wstrzyknięcia

CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Działania niepożądane

Tabela 2. Działania niepożądane zestawione według klasyfikacji układów narządów
Klasyfikacja układów i narządów Bardzo często Często Niezbyt często Częstość nieznana
Reakcja w miejscu wkłucia Stwardnieniew miejscu wstrzyknięcia Zgrubieniew miejscu wstrzyknięcia Obrzęk obwodowy OsłabienieZłe samopoczucie Gorączka DreszczeZespół odstawienia u noworodkaBól w klatce piersiowej Pokrzywka w miejscuwstrzyknięcia
Badaniadiagnostyczne Nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby
Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach Zawroty głowy związanez wykonywaniem procedury

CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Działania niepożądane
Opis wybranych reakcji niepożądanych Reakcje w miejscu wstrzyknięcia W badaniu fazy III prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby i oceniającym skuteczność leczenia, 36 (16,9%) z 213 pacjentów z grupy leczenia przyjmującej Buvidal (5% wszystkich podanych wstrzyknięć) zgłosiło reakcje niepożądane w miejscu wstrzyknięcia. Do najczęstszych reakcji niepożądanych należał ból w miejscu wstrzyknięcia (8,9%), świąd w miejscu wstrzyknięcia (6,1%) oraz rumień w miejscu wstrzyknięcia (4,7%). Wszystkie reakcje w miejscu wstrzyknięcia miały łagodne albo umiarkowane nasilenie i w większości przypadków były przemijające. Podczas stosowania produktu Buvidal po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano działania niepożądane związane z miejscem wstrzyknięcia, takie jak ropień, owrzodzenie i martwica. Uzależnienie od leku Wielokrotne stosowanie buprenorfiny, nawet w dawkach terapeutycznych, może prowadzić do uzależnienia od leku.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Działania niepożądane
Ryzyko uzależnienia od narkotyków może różnić się w zależności od indywidualnych czynników ryzyka u pacjenta, dawki i czasu trwania leczenia opioidami (patrz punkt 4.4). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy Głównym objawem wymagającym interwencji w razie przedawkowania buprenorfiny jest zahamowanie ośrodka oddechowego wynikające z zahamowania czynności ośrodkowego układu nerwowego, ponieważ może prowadzić do zatrzymania oddechu i zgonu. Pierwszymi objawami przedawkowania są: nadmierna potliwość, senność, niedowidzenie, zwężenie źrenic, niedociśnienie, nudności, wymioty i (lub) zaburzenia mowy. Postępowanie Należy zastosować ogólne środki wspomagające, w tym ścisłe monitorowanie oddechu i czynności serca pacjenta. Należy wdrożyć objawowe leczenie zahamowania ośrodka oddechowego i standardowe środki intensywnej opieki. Musi być zapewniona drożność dróg oddechowych i wspomagana lub kontrolowana wentylacja. Pacjenta należy umieścić w placówce, gdzie dostępne są pełne możliwości przeprowadzenia resuscytacji. Jeżeli pacjent wymiotuje, należy podjąć odpowiednie działania, aby zapobiec zachłyśnięciu się wymiocinami. Zaleca się zastosowanie antagonisty opioidów (tzn.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Przedawkowanie
naloksonu), chociaż wywiera niewielki wpływ na odwracanie objawów oddechowych wywołanych przez buprenorfinę w porównaniu z jego działaniem na substancje będące całkowitymi agonistami opioidowymi. Określając długość okresu leczenia potrzebnego do odwrócenia efektów przedawkowania , należy wziąć pod uwagę długi czas działania buprenorfiny oraz właściwość przedłużonego uwalniania produktu Buvidal (patrz punkt 4.4). Nalokson może zostać usunięty z organizmu szybciej niż buprenorfina, przez co może dojść do nawrotu wcześniej opanowanych objawów przedawkowania buprenorfiny.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Inne leki stosowane w leczeniu chorób układu nerwowego, leki stosowane w leczeniu uzależnienia od opioidów, kod ATC: N07BC01 Mechanizm działania Buprenorfina jest częściowym agonistą/antagonistą receptorów opioidowych, wiążącym się z receptorami μ (mi) i κ (kappa) w mózgu. Jej aktywność w leczeniu podtrzymującym uzależnienia od opioidów jest przypisywana wolno odwracalnemu wiązaniu z receptorami μ, co w dłuższym czasie może zminimalizować potrzebę przyjmowania nielegalnych opioidów przez pacjentów uzależnionych od opioidów. Podczas badań farmakologii klinicznej u osób uzależnionych od opioidów obserwowano pułapowe agonistyczne efekty opioidowe. Skuteczność kliniczna Dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania produktu Buvidal w leczeniu uzależnienia opioidowego pochodzą głównie z przedrejestracyjnego randomizowanego badania klinicznego fazy III prowadzonego metodą podwójnie ślepej próby z zastosowaniem podwójnego pozorowania i grupy kontrolnej przyjmującej aktywny lek oraz zmiennych dawek u pacjentów uzależnionych od opioidów w stopniu umiarkowanym do ciężkiego.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W trakcie tego badania 428 pacjentów zostało losowo przydzielonych do jednej z dwóch grup leczenia. Pacjenci w grupie leczenia przyjmującej Buvidal (n=213) otrzymywali cotygodniowe wstrzyknięcia (16 mg do 32 mg) przez pierwszych 12 tygodni, a następnie – przez ostatnie 12 tygodni – wstrzyknięcia comiesięczne (64 mg do 160 mg), a dodatkowo, przez cały okres leczenia przyjmowali także dobowe dawki placebo w postaci tabletek podjęzykowych. Pacjenci w grupie leczenia przyjmującej podjęzykowo buprenorfinę z naloksonem (n=215) otrzymywali cotygodniowe wstrzyknięcia placebo przez pierwszych 12 tygodni, a następnie – przez ostatnie 12 tygodni – wstrzyknięcia comiesięczne, a dodatkowo, przez cały okres leczenia przyjmowali codziennie podjęzykowe tabletki buprenorfiny z naloksonem (8 mg do 24 mg przez pierwsze 12 tygodni oraz 8 mg do 32 mg przez ostatnie 12 tygodni).
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W ciągu 12 tygodni, w których wstrzyknięcia podawane były raz na miesiąc, pacjenci z obydwu grup mogli, w razie konieczności, otrzymać jednokrotnie w ciągu miesiąca jedną dodatkową dawkę 8 mg produktu Buvidal do stosowania jeden raz na tydzień. W ciągu pierwszych 12 tygodni pacjenci odbyli 12 cotygodniowych wizyt, natomiast w ciągu ostatnich 12 tygodni – 6 wizyt (3 planowe wizyty comiesięczne i 3 wizyty związane z wykonaniem losowych badań toksykologicznych moczu). Podczas każdej wizyty oceniano także parametry związane ze skutecznością i bezpieczeństwem leczenia. Spośród 428 zrandomizowanych pacjentów, 24-tygodniowy okres leczenia zakończyło 69,0% (147/213) pacjentów z grupy leczenia przyjmującej Buvidal oraz 72,6% (156/215) pacjentów z grupy leczenia przyjmującej buprenorfinę z naloksonem w postaci podjęzykowej.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W badaniu osiągnięto główny punkt końcowy obejmujący równoważność stwierdzoną na podstawie średniego odsetka próbek moczu, w których nie wykryto obecności nielegalnych opioidów w okresie od 1 do 24 tygodnia leczenia w grupie z produktem Buvidal w porównaniu do grupy przyjmującej buprenorfinę z naloksonem w postaci podjęzykowej (Tabela 3). Dowiedziono nadrzędności produktu Buvidal w stosunku do buprenorfiny z naloksonem w postaci podjęzykowej (wcześniej przyjęte założenie) w odniesieniu do drugorzędowego punktu końcowego obejmującego funkcję rozkładu prawdopodobieństwa (CDF) dla odsetka próbek moczu, w których nie stwierdzono opioidów w okresie od 4 do 24 tygodnia leczenia (Tabela 3).

CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Tabela 3. Zmienne dotyczące skuteczności uzyskane w przedrejestracyjnym randomizowanym badaniu klinicznym fazy III prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby z zastosowaniem podwójnego pozorowania i grupy kontrolnej przyjmującej aktywny lek oraz zmiennych dawek u pacjentówuzależnionych od opioidów w stopniu umiarkowanym do ciężkiego
Zmienna dotycząca skuteczności Statystyka Buvidal SL BPN/NX Różnica wleczeniu (%)a (95 % CI) Wartośćp
Odsetek próbek moczu,w których nie stwierdzono nielegalnych opioidów N 213 215
Średnia LS (%) (SE) 35,1 (2,48) 28,4 (2,47) 6,7 <0,001
95% CI 30,3 – 40,0 23,5 – 33,3 -0,1 – 13,6
CDF odsetka próbek moczu, w których nie stwierdzono obecności nielegalnych opioidóww tygodniach 4-24. N 213 215
Mediana 26,7 6,7 – 0,008b

CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CDF = funkcja rozkładu prawdopodobieństwa, CI = przedział ufności, LS = metoda najmniejszych kwadratów; SE = błąd standardowy, SL BPN/NX = buprenorfina z naloksonem w postaci podjęzykowej a Różnica = Buvidal – SL BPN/NX. b Wartość p przyjęta dla nadrzędności Przeprowadzono długookresowe otwarte badanie fazy III, w którym oceniano Buvidal do stosowania raz na tydzień oraz raz na miesiąc podawany w zmiennych dawkach przez 48 tygodni. Do badania włączono łącznie 227 pacjentów uzależnionych od opioidów w stopniu umiarkowanym do ciężkiego, z których 190 osób zmieniło leczenie z buprenorfiny (w połączeniu z naloksonem albo bez naloksonu) w postaci podjęzykowej, natomiast 37 pacjentów nie przyjmowało wcześniej buprenorfiny. W ciągu 48 tygodni leczenia pacjenci mogli zmieniać leczenie pomiędzy produktem Buvidal we wstrzyknięciach cotygodniowych oraz comiesięcznych a także pomiędzy dawkami (8 mg na 32 mg produktu Buvidal raz na tydzień oraz 64 mg na 160 mg produktu Buvidal raz na miesiąc), w zależności od oceny stanu klinicznego przeprowadzonej przez lekarza.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W grupie pacjentów, u których leczenie zostało zmienione z buprenorfiny w postaci podjęzykowej, odsetek pacjentów, u których nie stwierdzono nielegalnych opioidów w moczu wynosił 78,8% w punkcie wyjściowym oraz 84,0% po zakończeniu 48-tygodniowego okresu leczenia. W przypadku pacjentów, którzy wcześniej nie przyjmowali tego rodzaju leczenia, odsetek osób, u których nie stwierdzono nielegalnych opioidów w moczu wynosił 0,0% w punkcie wyjściowym oraz 63,0% po zakończeniu 48-tygodniowego okresu leczenia. Ogółem, 48-tygodniowy okres leczenia zakończyło 156 pacjentów (68,7%).
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Buvidal do stosowania raz na tydzień Wchłanianie Po wstrzyknięciu stężenie buprenorfiny w osoczu wzrasta, a mediana czasu, w którym uzyskuje się maksymalne stężenie w osoczu (t max ), wynosi około 24 godziny. Lek Buvidal charakteryzuje się całkowitą biodostępnością bezwzględną. Stałe stężenie ogólnoustrojowe osiąga się po podaniu czwartej dawki cotygodniowej. W przedziale dawek od 8 mg do 32 mg obserwuje się zwiększenie ekspozycji proporcjonalne do wielkości dawki. Dystrybucja Pozorna objętość dystrybucji buprenorfiny wynosi około 1900 l. Około 96% buprenorfiny ulega wiązaniu z białkami, głównie z globuliną alfa i beta. Metabolizm i eliminacja Buprenorfina jest metabolizowana w procesie utleniania przez 14-N-dealkilację do N-dealkilobuprenorfiny (zwanej również norbuprenorfiną) przy udziale cytochromu P450 CYP3A4 i przez sprzęganie z kwasem glukuronowym cząsteczki macierzystej i metabolitu dealkilowanego.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Właściwości farmakokinetyczne
N-dealkilobuprenorfina jest agonistą receptora opioidowego μ o słabej aktywności wewnętrznej. Po podskórnym podaniu produktu Buvidal, stężenie metabolitów norbuprenorfiny w osoczu krwi jest istotnie niższe niż w przypadku podjęzykowego przyjmowania buprenorfiny dzięki ominięciu efektu pierwszego przejścia. Eliminacja buprenorfiny uwalnianej z produktu Buvidal jest zależna od tempa uwalniania, a końcowy okres półtrwania wynosi od 3 do 5 dni. Buprenorfina jest głównie eliminowana z kałem, poprzez wydalanie z żółcią sprzęgniętych z kwasem glukuronowym metabolitów (70 %), reszta jest wydalana z moczem. Całkowity klirens buprenorfiny wynosi około 68 l/godz. Specjalne populacje Osoby w podeszłym wieku Brak dostępnych danych farmakokinetycznych dotyczących pacjentów w podeszłym wieku (powyżej 65 lat). Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Eliminacja drogą nerkową odgrywa stosunkowo małą rolę (  30%) w ogólnym klirensie buprenorfiny.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Nie ma potrzeby zmiany dawkowania ze względu na czynność nerek, ale zaleca się ostrożność podczas podawania produktu osobom z poważnymi zaburzeniami czynności nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). Zaburzenia czynności wątroby W tabeli 4. podsumowano wyniki badania klinicznego oceniającego ekspozycję po podaniu 2,0/0,5 mg buprenorfiny z naloksonem w tabletce podjęzykowej osobom zdrowym oraz pacjentom z zaburzeniami czynności wątroby o różnym stopniu nasilenia.

CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Właściwości farmakokinetyczne

Tabela 4. Wpływ zaburzeń czynności wątroby na parametry farmakokinetyczne buprenorfiny po podaniu 2,0/0,5 mg buprenorfiny z naloksonem w tabletce podjęzykowej osobom zdrowym oraz pacjentom z zaburzeniami czynnościwątroby o różnym stopniu nasilenia (zmiana w porównaniu z osobami zdrowymi)
Parametr farmakokinetyczny Łagodne zaburzenia czynności wątroby(Klasa A wg skali Childa-Pugha) (n=9) Umiarkowane zaburzenia czynności wątroby(Klasa B wg skali Childa- Pugha)(n=8) Ciężkie zaburzenia czynności wątroby(Klasa C wg skali Childa-Pugha) (n=8)
Buprenorfina
Cmax 1,2-krotnezwiększenie 1,1-krotne zwiększenie 1,7-krotne zwiększenie
AUClast Wyniki podobne do wyników w grupiekontrolnej 1,6-krotne zwiększenie 2,8-krotne zwiększenie

CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Ogólnie, u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby stężenie buprenorfiny w osoczu wzrosło około 3-krotnie (patrz punkty 4.2, 4.3 oraz 4.4). Dzieci i młodzież Dane farmakokinetyczne u dzieci i młodzieży (poniżej 18 roku życia) nie są znane. Symulowane dane dotyczące wystawienia na buprenorfinę u młodzieży w wieku 16 lat wykazują niższe wartości C max i AUC w porównaniu z wartościami obserwowanymi u dorosłych dla cotygodniowych i comiesięcznych dawek Buvidal.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Ostra toksyczność buprenorfiny została przebadana na myszach i szczurach po podaniu doustnym i pozajelitowym (dożylnym, dootrzewnowym). Występujące działania niepożądane były związane z farmakologicznie znaną aktywnością buprenorfiny. Stwierdzono niewielkie działanie toksyczne buprenorfiny na tkanki i parametry biochemiczne u psów rasy beagle, którym podawano ją podskórnie przez jeden miesiąc, u małp z gatunku Rhesus, którym podawano ją doustnie przez jeden miesiąc oraz u szczurów i pawianów, którym podawano ją śródmięśniowo przez sześć miesięcy. Badania teratogenności i toksycznego wpływu na reprodukcję przeprowadzone na szczurach i królikach, którym podawano buprenorfinę śródmięśniowo, nie wykazały szkodliwego wpływu na zarodek ani też działania teratogennego i nie zaobserwowano żadnego widocznego wpływu na zdolność do odstawienia. U szczurów nie zaobserwowano żadnych działań niepożądanych dotyczących płodności czy ogólnej rozrodczości.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania przewlekłej toksyczności podłoża stosowanego dla Buvidal przeprowadzone u szczurów i psów nie wykazały szczególnego zagrożenia dla ludzi.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Fosfatydylocholina sojowa Glicerolu dioleinian Etanol bezwodny 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w lodówce ani nie zamrażać. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Ampułko-strzykawka o pojemności 1 ml (ze szkła typu I) z ogranicznikiem tłoka (z gumy bromobutylowej pokrytym fluoropolimerem) z igłą (rozmiar 23 G, ½ cala, 12 mm) i osłonką igły (z kauczuku butadienowo-styrenowego). Ampułko-strzykawka posiada zabezpieczenie przed przypadkowym zakłuciem igłą po zakończeniu wstrzyknięcia. Osłonka na igłę, w którą zaopatrzona jest strzykawka z systemem zabezpieczającym, może zawierać lateks. Wielkości opakowań: Każde opakowanie zawiera 1 ampułko-strzykawkę z ogranicznikiem, igłę, osłonkę na igłę, urządzenie zabezpieczające i 1 tłok.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Dane farmaceutyczne
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Ważna informacja  Produkt należy podawać w tkankę podskórną.  Należy unikać podawania donaczyniowego, śródmięśniowego i śródskórnego.  Produktu nie wolno używać w przypadku uszkodzenia strzykawki z systemem zabezpieczającym bądź opakowania.  Osłonka na igłę, w którą zaopatrzona jest strzykawka, może zawierać lateks, który u osób wrażliwych na tę substancję może wywoływać reakcje alergiczne.  Podczas użytkowania strzykawki z systemem zabezpieczającym należy zachować ostrożność, aby nie dopuścić do zakłucia. Strzykawka z systemem zabezpieczającym jest zaopatrzona w urządzenie zabezpieczające igłę, uruchamiające się po podaniu wstrzyknięcia. Nie zdejmować osłonki ze strzykawki z systemem zabezpieczającym, dopóki nie jest się gotowym do wykonania iniekcji. Po zdjęciu osłonki, w żadnym wypadku nie wolno próbować nałożyć jej z powrotem na igłę.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Dane farmaceutyczne
 Zużytą strzykawkę z systemem zabezpieczającym należy od razu po użyciu wyrzucić. Nie wolno używać strzykawki z systemem zabezpieczającym ponownie. Pełna instrukcja użycia znajduje się w ulotce dołączonej do opakowania.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Suboxone 2 mg/0,5 mg lamelka podjęzykowa Suboxone 4 mg/1 mg lamelka podjęzykowa Suboxone 8 mg/2 mg lamelka podjęzykowa Suboxone 12 mg/3 mg lamelka podjęzykowa 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Suboxone 2 mg/0,5 mg lamelka podjęzykowa Każda lamelka zawiera 2 mg buprenorfiny (buprenorphinum) (w postaci chlorowodorku) i 0,5 mg naloksonu (naloxonum) (w postaci chlorowodorku dwuwodnego). Substancje pomocnicze o znanym działaniu Każda lamelka zawiera 5,87 mg maltitolu ciekłego i 0,01 mg żółcieni pomarańczowej (E110). Suboxone 4 mg/1 mg lamelka podjęzykowa Każda lamelka zawiera 4 mg buprenorfiny (buprenorphinum) (w postaci chlorowodorku) i 1 mg naloksonu (naloxonum) (w postaci chlorowodorku dwuwodnego). Substancje pomocnicze o znanym działaniu Każda lamelka zawiera 11,74 mg maltitolu ciekłego i 0,02 mg żółcieni pomarańczowej (E110).
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Suboxone 8 mg/2 mg lamelka podjęzykowa Każda lamelka zawiera 8 mg buprenorfiny (buprenorphinum) (w postaci chlorowodorku) i 2 mg naloksonu (naloxonum) (w postaci chlorowodorku dwuwodnego). Substancje pomocnicze o znanym działaniu Każda lamelka zawiera 6,02 mg maltitolu ciekłego i 0,02 mg żółcieni pomarańczowej (E110). Suboxone 12 mg/3 mg lamelka podjęzykowa Każda lamelka zawiera 12 mg buprenorfiny (buprenorphinum) (w postaci chlorowodorku) i 3 mg naloksonu (naloxonum) (w postaci chlorowodorku dwuwodnego). Substancje pomocnicze o znanym działaniu Każda lamelka zawiera 9,03 mg maltitolu ciekłego i 0,02 mg żółcieni pomarańczowej (E110). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Lamelka podjęzykowa Suboxone 2 mg/0,5 mg lamelka podjęzykowa Pomarańczowa prostokątna lamelka o mocy 2 mg/0,5 mg i wymiarach nominalnych 22,0 mm × 12,8 mm, z napisem „N2” nadrukowanym białym tuszem.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Suboxone 4 mg/1 mg lamelka podjęzykowa Pomarańczowa prostokątna lamelka o mocy 4 mg/1 mg i wymiarach nominalnych 22,0 mm × 25,6 mm, z napisem „N4” nadrukowanym białym tuszem. Suboxone 8 mg/2 mg lamelka podjęzykowa Pomarańczowa prostokątna lamelka o mocy 8 mg/2 mg i wymiarach nominalnych 22,0 mm × 12,8 mm, z napisem „N8” nadrukowanym białym tuszem. Suboxone 12 mg/3 mg lamelka podjęzykowa Pomarańczowa prostokątna lamelka o mocy 12 mg/3 mg i wymiarach nominalnych 22,0 mm × 19,2 mm, z napisem „N12” nadrukowanym białym tuszem.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie substytucyjne uzależnienia od narkotyków opioidowych, w ramach leczenia medycznego, społecznego i psychologicznego. Celem dodania naloksonu jest zniechęcenie do używania produktu leczniczego dożylnie, niezgodnie z zaleceniami. Produkt leczniczy Suboxone jest wskazany do stosowania u dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 15 lat, którzy wyrazili zgodę na leczenie uzależnienia.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie musi się odbywać pod kontrolą lekarza mającego doświadczenie w leczeniu zależności/uzależnienia od opioidów. Środki ostrożności wymagane przed wprowadzeniem leczenia Przed rozpoczęciem leczenia należy rozważyć rodzaj zależności opioidowej (tzn. opioid długo lub krótko działający), czas od ostatniego użycia opioidu i stopień uzależnienia od opioidu. Aby uniknąć wywołania zespołu abstynencyjnego, podawanie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu lub buprenorfiny należy rozpoczynać wyłącznie w obecności obiektywnych, wyraźnych objawów zespołu abstynencyjnego (potwierdzonych wynikiem oceny w skali klinicznej objawów związanych z odstawieniem opioidów [ang. Clinical Opioid Withdrawal Scale , COWS] wskazującym na łagodne lub umiarkowane objawy abstynencyjne).
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Dawkowanie
– U pacjentów uzależnionych od heroiny lub krótko działających opioidów pierwszą dawkę skojarzenia buprenorfiny i naloksonu trzeba przyjąć po pojawieniu się objawów abstynencyjnych, ale nie wcześniej niż 6 godzin po ostatnim przyjęciu przez pacjenta opioidów. – U pacjentów przyjmujących metadon przed rozpoczęciem leczenia skojarzeniem buprenorfiny i naloksonu dawkę metadonu należy zmniejszyć do maksymalnie 30 mg/dobę. Rozpoczynając stosowanie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu, należy wziąć pod uwagę długi okres półtrwania metadonu. Pierwszą dawkę skojarzenia buprenorfiny i naloksonu należy przyjąć dopiero po pojawieniu się objawów abstynencyjnych, ale nie wcześniej niż 24 godziny po ostatnim przyjęciu przez pacjenta metadonu. Buprenorfina może wywołać objawy abstynencyjne u pacjentów uzależnionych od metadonu.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Dawkowanie
Dawkowanie Leczenie początkowe (wprowadzenie leku) Zalecana dawka początkowa u dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 15 lat to 4 mg/1 mg i można ją powtórzyć do maksymalnej dawki 12 mg/ 3 mg w pierwszym dniu leczenia, aby zminimalizować niepożądane objawy abstynencyjne i utrzymać pacjenta przy leczeniu. Jako że ekspozycja na nalokson jest nieco większa po podaniu podpoliczkowym niż po podaniu podjęzykowym, w czasie wprowadzania leczenia zalecane jest podanie podjęzykowe. Pozwoli to zminimalizować ekspozycję na nalokson i zmniejszyć ryzyko wywołania objawów abstynencyjnych. Na początku leczenia zalecany jest codzienny nadzór nad dawkowaniem, aby upewnić się, że dawka jest we właściwy sposób umieszczana podjęzykowo. Pozwala to też na obserwację reakcji pacjenta na leczenie, co stanowi wskazówkę dla doboru skutecznej dawki, opartej na efekcie klinicznym.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Dawkowanie
Stabilizacja dawki i leczenie podtrzymujące Po pierwszym dniu wprowadzania leczenia konieczne jest szybkie ustabilizowanie odpowiedniej dawki podtrzymującej przez jej dostosowywanie aż do osiągnięcia dawki, która utrzymuje pacjenta przy leczeniu i hamuje objawy opioidowego zespołu abstynencyjnego. Powinna być ona ustalana na podstawie powtarzanej oceny stanu klinicznego i psychicznego pacjenta. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 24 mg buprenorfiny. Podczas leczenia podtrzymującego może być konieczne okresowe stabilizowanie dawki podtrzymującej na nowym poziomie w odpowiedzi na zmieniające się potrzeby pacjenta. Dawkowanie rzadziej niż raz na dobę Po osiągnięciu zadowalającej stabilizacji częstość dawkowania produktu leczniczego Suboxone można zmniejszyć, podając co drugi dzień dwukrotność indywidualnie dobranej dawki dobowej.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Dawkowanie
Na przykład pacjentowi, u którego ustabilizowano dawkę dobową na poziomie 8 mg/2 mg, można podawać dawkę 16 mg/4 mg co drugi dzień, a między tymi dniami stosować dzień bez dawkowania. U niektórych pacjentów, po osiągnięciu zadowalającej stabilizacji, częstość dawkowania produktu leczniczego Suboxone można zmniejszyć do 3 razy w tygodniu (np. w poniedziałek, środę i piątek). Dawka w poniedziałek i środę powinna być dwa razy większa od indywidualnie dobranej dawki dobowej, a dawka w piątek powinna być trzy razy większa od indywidualnie dobranej dawki dobowej, bez dawkowania w pozostałe dni tygodnia. Jednak dawka podana w ciągu jednego dnia nie powinna przekroczyć 24 mg. Schemat ten może okazać się nieodpowiedni dla pacjentów wymagających dobranej dawki dobowej większej niż 8 mg/dobę. Zmniejszenie dawkowania i zakończenie leczenia Po osiągnięciu zadowalającej stabilizacji, jeśli pacjent wyrazi zgodę, dawkę można stopniowo zmniejszać do mniejszej dawki podtrzymującej.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Dawkowanie
W niektórych przypadkach, gdy leczenie daje korzystne wyniki, można je przerwać. Dostępność lamelki podjęzykowej w dawkach 2 mg/0,5 mg, 4 mg/1 mg i 8 mg/2 mg umożliwia stopniowe zmniejszanie dawki. U pacjentów, którzy mogą wymagać mniejszej dawki buprenorfiny, można stosować tabletki podjęzykowe z buprenorfiną o mocy 0,4 mg. Pacjentów należy monitorować po zakończeniu leczenia z powodu ryzyka nawrotu uzależnienia. Zmiana podjęzykowej drogi podania na podpoliczkową lub odwrotnie Ekspozycja ogólnoustrojowa na buprenorfinę w przypadku podania podpoliczkowego i podjęzykowego lamelki Suboxone jest zbliżona (patrz punkt 5.2). Dlatego po zakończeniu wprowadzania leczenia można zmieniać sposób podania z podpoliczkowego na podjęzykowy i odwrotnie bez istotnego ryzyka podania za małej lub zbyt dużej dawki.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Dawkowanie
Zmiana buprenorfiny na skojarzenie buprenorfiny i naloksonu lub odwrotnie W przypadku podania podjęzykowego skojarzenie buprenorfiny i naloksonu oraz buprenorfina mają podobne działanie kliniczne i są zamienne. Zanim jednak zmieni się skojarzenie buprenorfiny i naloksonu na buprenorfinę lub odwrotnie, lekarz przepisujący produkt leczniczy i pacjent powinni wyrazić zgodę na tę zmianę, a pacjenta należy obserwować na wypadek, gdyby zaistniała potrzeba dostosowania dawki. Zmiana tabletek podjęzykowych na lamelkę podjęzykową lub odwrotnie (w stosownych wypadkach) U pacjentów, u których zmienia się tabletki podjęzykowe Suboxone na lamelkę Suboxone lub odwrotnie, leczenie należy rozpoczynać od tej samej dawki, którą stosowano w przypadku poprzednio podawanego produktu leczniczego. Po zmianie jednego produktu leczniczego na drugi może być jednak wymagane dostosowanie dawki.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Dawkowanie
Z uwagi na możliwie większą względną dostępność biologiczną lamelki Suboxone w porównaniu z tabletkami podjęzykowymi Suboxone pacjentów zmieniających leczenie z tabletek podjęzykowych na lamelkę należy monitorować w celu wykrycia objawów przedawkowania. Takie przypadki zmiany leczenia z lamelki na tabletki podjęzykowe należy monitorować w celu wykrycia objawów zespołu abstynencyjnego i innych objawów otrzymywania niewystarczającej dawki. W badaniach klinicznych nie uzyskano spójnych wyników oceny podobieństwa farmakokinetyki lamelki Suboxone względem tabletek podjęzykowych Suboxone o odpowiedniej mocy, a także względem skojarzeń (patrz punkt 5.2). W przypadku zmiany lamelki Suboxone na tabletki podjęzykowe Suboxone lub odwrotnie pacjenta należy obserwować na wypadek, gdyby zaistniała potrzeba dostosowania dawki. Nie zaleca się kojarzenia różnych postaci ani naprzemiennego stosowania lamelek i tabletek podjęzykowych.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Dawkowanie
Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności skojarzenia buprenorfiny i naloksonu u pacjentów w podeszłym wieku (powyżej 65 lat). Nie można przedstawić zaleceń dotyczących dawkowania. Zaburzenia czynności wątroby Farmakokinetyka skojarzenia buprenorfiny i naloksonu może być zmieniona u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, dlatego zaleca się stosowanie mniejszych dawek początkowych i staranne dobieranie dawki u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby. Nie zaleca się stosowania skojarzenia buprenorfiny i naloksonu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.3 i 5.2). Zaburzenia czynności nerek U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczna modyfikacja dawki skojarzenia buprenorfiny i naloksonu.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Dawkowanie
Zaleca się zachowanie ostrożności podczas podawania produktu leczniczego pacjentom z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) (patrz punkty 4.4 i 5.2). Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności skojarzenia buprenorfiny i naloksonu u dzieci w wieku poniżej 15 lat. Dane nie są dostępne. Sposób podawania Tylko do podania podjęzykowego i (lub) podania podpoliczkowego. W czasie wprowadzania leczenia skojarzenie buprenorfiny i naloksonu należy podawać podjęzykowo. W leczeniu podtrzymującym lamelkę Suboxone można podawać podpoliczkowo i (lub) podjęzykowo. Lamelki nie należy połykać. Lamelkę należy umieścić pod językiem lub na wewnętrznej stronie jednego z policzków i pozostawić aż do całkowitego rozpuszczenia. Zaleca się, aby pacjenci zwilżyli wnętrze jamy ustnej przed podaniem dawki. Pacjenci nie powinni przełykać ani spożywać jedzenia ani picia, dopóki lamelka się całkowicie nie rozpuści.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Dawkowanie
Nie należy zmieniać położenia lamelki po jej umieszczeniu i należy pokazać pacjentowi prawidłową technikę podawania. W celu podania podpoliczkowego należy położyć jedną lamelkę na wewnętrznej stronie prawego lub lewego policzka. Jeśli do osiągnięcia przepisanej dawki konieczne jest podanie dodatkowej lamelki, należy umieścić dodatkową lamelkę po drugiej stronie. Lamelkę należy trzymać na wewnętrznej stronie policzka aż do całkowitego rozpuszczenia. Jeśli do osiągnięcia przepisanej dawki konieczne jest podanie trzeciej lamelki, należy ją umieścić na wewnętrznej stronie prawego lub lewego policzka po rozpuszczeniu dwóch pierwszych lamelek. W celu podania podjęzykowego należy położyć jedną lamelkę pod językiem. Jeśli do osiągnięcia przepisanej dawki konieczne jest podanie dodatkowej lamelki, należy umieścić pod językiem dodatkową lamelkę po drugiej stronie. Lamelkę należy trzymać pod językiem aż do całkowitego rozpuszczenia.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Dawkowanie
Jeśli do osiągnięcia przepisanej dawki konieczne jest podanie trzeciej lamelki, należy ją umieścić pod językiem po rozpuszczeniu dwóch pierwszych lamelek. W celu uzyskania dawki dobowej można łączyć kilka lamelek produktu leczniczego Suboxone o różnej mocy. Można przyjmować całą dawkę jednorazowo lub dzielić na dwie porcje. Drugą porcję należy umieścić podjęzykowo i (lub) podpoliczkowo bezpośrednio po rozpuszczeniu pierwszej porcji. Jednocześnie nie wolno podawać więcej niż dwie lamelki. Należy się upewnić, że lamelki się na siebie nie nakładają. Lamelki nie należy przełamywać ani dzielić na mniejsze dawki.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania • Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1 • Ciężka niewydolność oddechowa • Ciężkie zaburzenia czynności wątroby • Ostra choroba alkoholowa lub delirium tremens • Jednoczesne stosowanie antagonistów receptorów opioidowych (naltrekson, nalmefen) w leczeniu uzależnienia od alkoholu lub opioidów
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Niewłaściwe stosowanie, nadużywanie i stosowanie niezgodne z przeznaczeniem Buprenorfina może być niewłaściwie stosowana lub nadużywana podobnie jak inne opioidy, legalne lub nielegalne. Zagrożenia związane z niewłaściwym stosowaniem i nadużywaniem obejmują między innymi przedawkowanie, rozprzestrzenianie się krwiopochodnych lub miejscowych i ogólnoustrojowych zakażeń wirusowych, zahamowanie czynności oddechowej i uszkodzenie wątroby. Niewłaściwe stosowanie buprenorfiny przez osoby inne niż pacjent, któremu ją przepisano, stwarza ryzyko wystąpienia uzależnienia u nowych osób stosujących buprenorfinę jako podstawowy narkotyk. Może do tego dojść, jeżeli produkt leczniczy jest dystrybuowany w celu nielegalnego użycia bezpośrednio przez pacjenta lub jeżeli nie jest odpowiednio zabezpieczony przed kradzieżą.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Specjalne środki ostrozności
Nieoptymalne leczenie z zastosowaniem skojarzenia buprenorfiny i naloksonu może powodować niewłaściwe realizowanie zaleceń dotyczących przyjmowania produktu leczniczego przez pacjenta, prowadząc do przedawkowania lub przerwania leczenia. Pacjent otrzymujący niewystarczającą dawkę skojarzenia buprenorfiny i naloksonu może reagować na niekontrolowane objawy zespołu abstynencyjnego, przyjmując na własną rękę opioidy, alkohol lub innego rodzaju substancje o działaniu uspokajającym bądź nasennym, takie jak benzodiazepiny. W celu zminimalizowania ryzyka niewłaściwego stosowania, nadużywania i stosowania niezgodnego z przeznaczeniem należy podejmować odpowiednie środki ostrożności przy przepisywaniu i wydawaniu buprenorfiny, takie jak unikanie przepisywania większej liczby dawek w początkowym okresie leczenia, a także przyjmowanie pacjentów na wizyty kontrolne połączone z monitorowaniem klinicznym dostosowanym do potrzeb pacjenta.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Specjalne środki ostrozności
Połączenie buprenorfiny z naloksonem w produkcie leczniczym Suboxone ma na celu zniechęcenie do niewłaściwego stosowania i nadużywania buprenorfiny. Przewiduje się, że niewłaściwe stosowanie dożylnie lub donosowo produktu leczniczego Suboxone jest mniej prawdopodobne niż samej buprenorfiny, gdyż nalokson zawarty w tym produkcie leczniczym może prowadzić do wystąpienia objawów abstynencyjnych u osób uzależnionych od heroiny, metadonu lub innych agonistów receptorów opioidowych. Zaburzenia oddychania związane ze snem Opioidy mogą powodować zaburzenia oddychania związane ze snem, w tym centralny bezdech senny (CBS) i hipoksemię związaną ze snem. Stosowanie opioidów zwiększa ryzyko wystąpienia CBS w sposób zależny od dawki. U pacjentów, u których występuje CBS, należy rozważyć zmniejszenie całkowitej dawki opioidów.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Specjalne środki ostrozności
Zahamowanie czynności oddechowej Odnotowano szereg przypadków zgonu z powodu zahamowania czynności oddechowej, zwłaszcza gdy buprenorfinę stosowano w połączeniu z benzodiazepinami (patrz punkt 4.5) lub gdy stosowano ją niezgodnie z zaleceniami. Odnotowano również przypadki zgonu związane z jednoczesnym podawaniem buprenorfiny i innych środków tłumiących, takich jak alkohol lub inne opioidy. Jeśli buprenorfina jest podawana nieuzależnionym od opioidów osobom o niskiej tolerancji na działanie opioidów, może dojść do potencjalnie śmiertelnego w skutkach zahamowania czynności oddechowej. Produkt leczniczy należy stosować ostrożnie u pacjentów z astmą lub niewydolnością oddechową (np. przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, sercem płucnym, zmniejszoną rezerwą oddechową, niedotlenieniem, hiperkapnią, wcześniejszym zahamowaniem czynności oddechowej lub kifoskoliozą [skrzywieniem kręgosłupa mogącym prowadzić do duszności]).
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Specjalne środki ostrozności
Skojarzenie buprenorfiny i naloksonu może powodować ciężkie, potencjalnie śmiertelne w skutkach zahamowanie czynności oddechowej u dzieci i osób nieuzależnionych, które przypadkowo lub celowo spożyją ten produkt. Należy ostrzec pacjentów, by przechowywali saszetkę w bezpiecznym miejscu niedostępnym dla dzieci i innych domowników, nigdy nie otwierali jej z wyprzedzeniem i nie stosowali tego produktu leczniczego w obecności dzieci. W razie przypadkowego spożycie lub podejrzewania spożycia należy natychmiast skontaktować się z pogotowiem ratunkowym. Zahamowanie czynności ośrodkowego układu nerwowego Skojarzenie buprenorfiny i naloksonu może powodować senność, zwłaszcza gdy jest przyjmowane razem z alkoholem lub lekami tłumiącymi ośrodkowy układ nerwowy (OUN) (takimi jak benzodiazepiny, trankwilizatory, leki uspokajające lub nasenne; patrz punkty 4.5 i 4.7).
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Specjalne środki ostrozności
Ryzyko związane z jednoczesnym stosowaniem uspokajających produktów leczniczych, takich jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze Jednoczesne stosowanie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu z uspokajającymi produktami leczniczymi, takimi jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze, może prowadzić do sedacji, zahamowania czynności oddechowej, śpiączki i zgonu. Ze względu na te zagrożenia jednoczesne przepisywanie produktu leczniczego z tymi uspokajającymi produktami leczniczymi powinno ograniczać się do pacjentów, u których nie są dostępne alternatywne opcje leczenia. Jeśli podejmie się decyzję o jednoczesnym przepisaniu skojarzenia buprenorfiny i naloksonu oraz uspokajających produktów leczniczych, należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę leków uspokajających, a czas trwania leczenia powinien być możliwie najkrótszy. Należy ściśle monitorować pacjentów w celu wykrycia objawów przedmiotowych i podmiotowych zahamowania czynności oddechowej i sedacji.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Specjalne środki ostrozności
W związku z tym zdecydowanie zaleca się informowanie pacjentów i ich opiekunów o tych objawach (patrz punkt 4.5). Zespół serotoninowy Jednoczesne podawanie leku Suboxone i innych leków serotoninergicznych, takich jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, może prowadzić do zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.5). Jeśli jednoczesne przyjmowanie innych leków serotoninergicznych jest klinicznie uzasadnione, zaleca się uważną obserwację pacjenta, zwłaszcza w początkowej fazie leczenia i podczas zwiększania dawki. Objawy zespołu serotoninowego mogą obejmować zmiany stanu psychicznego, niestabilność autonomiczną, zaburzenia nerwowo-mięśniowe lub objawy dotyczące układu pokarmowego.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Specjalne środki ostrozności
Jeśli podejrzewa się występowanie zespołu serotoninowego, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia, w zależności od nasilenia objawów. Uzależnienie Buprenorfina jest częściowym agonistą receptora opioidowego µ (mi) i jej przewlekłe podawanie prowadzi do uzależnienia typu opioidowego. Badania na zwierzętach, jak i doświadczenie kliniczne wskazują, że buprenorfina może wywoływać uzależnienie, ale słabsze niż pełny agonista, np. morfina. Nagłe przerwanie leczenia nie jest zalecane, może bowiem prowadzić do wystąpienia opóźnionego zespołu abstynencyjnego. Zapalenie wątroby i zaburzenia czynności wątroby U osób uzależnionych od opioidów odnotowano przypadki ostrego uszkodzenia wątroby, zarówno w badaniach klinicznych, jak i w raportach o działaniach niepożądanych po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Specjalne środki ostrozności
Zakres nieprawidłowości obejmuje przemijające, bezobjawowe zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych, przypadki niewydolności wątroby, martwicy wątroby, zespołu wątrobowo-nerkowego, encefalopatii wątrobowej i zgon. W wielu przypadkach czynnikiem wywołującym lub przyczyniającym się mogły być wcześniej istniejące defekty mitochondrialne (wada genetyczna, zaburzenia aktywności enzymów wątrobowych, zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu B lub C, nadużywanie alkoholu, anoreksja, równoczesne stosowanie innych, potencjalnie hepatotoksycznych produktów leczniczych) i dalsze stosowanie narkotyków dożylnych. Te podstawowe czynniki muszą być brane pod uwagę przed zaleceniem skojarzenia buprenorfiny i naloksonu oraz w czasie leczenia. W razie podejrzewania zaburzenia czynności wątroby konieczna jest dalsza ocena biologiczna i etiologiczna.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Specjalne środki ostrozności
Zależnie od wyników można ostrożnie zaprzestać podawania produktu leczniczego, aby zapobiec objawom abstynencyjnym i powrotowi do nielegalnego stosowania narkotyków. Jeżeli leczenie jest kontynuowane, należy ściśle monitorować czynność wątroby. Występowanie opioidowego zespołu abstynencyjnego Rozpoczynając leczenie skojarzeniem buprenorfiny i naloksonu, lekarz musi pamiętać o częściowym agonizmie buprenorfiny i możliwości wywołania przez nią objawów abstynencyjnych u pacjentów uzależnionych od opioidów, zwłaszcza gdy jest podawana wcześniej niż 6 godzin po ostatniej dawce heroiny lub innego krótko działającego opioidu bądź wcześniej niż 24 godziny po ostatniej dawce metadonu. Z uwagi na odnotowane objawy zespołu abstynencyjnego w okresie zastępowania buprenorfiny lub metadonu skojarzeniem buprenorfiny i naloksonu pacjentów należy monitorować.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Specjalne środki ostrozności
Aby uniknąć wywołania zespołu abstynencyjnego, podawanie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu należy rozpocząć, gdy obiektywne objawy zespołu abstynencyjnego są wyraźne (patrz punkt 4.2). Objawy abstynencyjne mogą też być związane z nieoptymalnym dawkowaniem. Zaburzenia czynności wątroby Wpływ zaburzeń czynności wątroby na farmakokinetykę buprenorfiny i naloksonu oceniano w badaniu po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu. Zarówno buprenorfina, jak i nalokson są intensywnie metabolizowane w wątrobie i wykryto wyższe stężenia w osoczu obu związków u pacjentów z umiarkowanym i ciężkim zaburzeniem czynności wątroby w porównaniu z osobami zdrowymi. Pacjentów należy monitorować w celu wykrycia objawów opioidowego zespołu abstynencyjnego, toksyczności lub przedawkowania spowodowanego zwiększeniem stężenia naloksonu i (lub) buprenorfiny. Przed rozpoczęciem leczenia zaleca się wykonanie testów określających czynność wątroby i badania w kierunku wirusowego zapalenia wątroby.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Specjalne środki ostrozności
Pacjenci z dodatnim wynikiem badania w kierunku wirusowego zapalenia wątroby, otrzymujący równocześnie inne produkty lecznicze (patrz punkt 4.5) i (lub) mający zaburzenia czynności wątroby są narażeni na większe ryzyko uszkodzenia wątroby. Zaleca się regularne monitorowanie czynności wątroby (patrz punkt 4.4). Skojarzenie buprenorfiny i naloksonu należy stosować ostrożnie u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.3 i 5.2). U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby stosowanie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu jest przeciwwskazane. Zaburzenia czynności nerek Wydalanie produktu z moczem może być wydłużone, ponieważ 30% podawanej dawki jest usuwane drogą nerkową. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dochodzi do kumulacji metabolitów buprenorfiny. Zaleca się zachowanie ostrożności podczas podawania leku pacjentom z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) (patrz punkty 4.2 i 5.2).
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Specjalne środki ostrozności
Inhibitory CYP3A Produkty lecznicze hamujące enzym CYP3A4 mogą powodować zwiększenie stężenia buprenorfiny. Konieczne może być zmniejszenie dawki skojarzenia buprenorfiny i naloksonu. W przypadku pacjentów już leczonych inhibitorami CYP3A4 należy starannie dobierać dawkę skojarzenia buprenorfiny i naloksonu, gdyż skuteczna może się u nich okazać mniejsza dawka (patrz punkt 4.5). Efekty klasowe U pacjentów ambulatoryjnych opioidy mogą powodować niedociśnienie ortostatyczne. Podawanie opioidów może być przyczyną podwyższenia ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego, co może prowadzić do napadów padaczkowych, należy zatem zachować ostrożność, podając opioidy pacjentom z urazami głowy, uszkodzeniami wewnątrzczaszkowymi oraz w innych przypadkach, w których ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego może być podwyższone lub gdy w wywiadzie stwierdzono występowanie napadów drgawkowych.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Specjalne środki ostrozności
Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów pacjentom z niedociśnieniem, przerostem gruczołu krokowego lub zwężeniem cewki moczowej. Zwężenie źrenic spowodowane podawaniem opioidów, zmiany poziomu świadomości lub zmiany percepcji bólu jako objawy choroby mogą utrudniać ocenę stanu zdrowia pacjenta lub zaciemniać rozpoznanie albo przebieg kliniczny współwystępującej choroby. Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów pacjentom z obrzękiem śluzowatym, niedoczynnością tarczycy lub niedoczynnością kory nadnerczy (np. chorobą Addisona). Wykazano, że opioidy zwiększają ciśnienie wewnątrz przewodów żółciowych i u pacjentów z zaburzeniami dróg żółciowych powinny być stosowane ostrożnie. Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów pacjentom w podeszłym wieku i osłabionym. Biorąc pod uwagę doświadczenie wynikające ze stosowania morfiny, jednoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy (ang.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Specjalne środki ostrozności
monoamine oxidase , MAO) może spowodować nasilenie działania opioidów (patrz punkt 4.5). Substancje pomocnicze Produkt leczniczy zawiera maltitol ciekły. Produkt leczniczy nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją fruktozy. Produkt leczniczy zawiera żółcień pomarańczową (E110). Żółcień pomarańczowa może powodować reakcje alergiczne. Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na lamelkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”. Dzieci i młodzież Stosowanie u młodzieży (w wieku od 15 do < 18 lat) Ze względu na brak danych dotyczących młodzieży (w wieku od 15 do < 18 lat) pacjentów z tej grupy wiekowej należy uważniej monitorować w czasie leczenia.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Skojarzenia buprenorfiny i naloksonu nie należy przyjmować razem z następującymi środkami: • Napoje alkoholowe lub produkty lecznicze zawierające alkohol, ponieważ alkohol zwiększa uspokajające działanie buprenorfiny (patrz punkt 4.7). Skojarzenie buprenorfiny i naloksonu należy stosować ostrożnie w przypadku jednoczesnego podawania następujących produktów leczniczych: • Leki uspokajające, takie jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze. Jednoczesne stosowanie opioidów z uspokajającymi produktami leczniczymi, takimi jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze, zwiększa ryzyko sedacji, zahamowania czynności oddechowej, śpiączki i zgonu ze względu na addycyjne działanie depresyjne na OUN. Dawka i czas trwania jednoczesnego stosowania uspokajających produktów leczniczych powinny być ograniczone (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Interakcje
Należy ostrzec pacjentów, że samodzielne stosowanie nieprzepisanych przez lekarza benzodiazepin podczas leczenia tym produktem leczniczym jest bardzo niebezpieczne. Jeżeli lekarz zalecił równoczesne przyjmowanie benzodiazepin z tym produktem leczniczym, należy postępować ściśle według wskazań lekarza (patrz punkt 4.4).  Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Suboxone z gabapentynoidami (gabapentyną i pregabaliną) może powodować depresję oddechową, niedociśnienie, głęboką sedację, śpiączkę lub zgon (patrz punkt 4.4). • Inne środki tłumiące czynność ośrodkowego układu nerwowego, inne pochodne opioidowe (np. metadon, leki przeciwbólowe i przeciwkaszlowe), niektóre leki przeciwdepresyjne, działające uspokajająco leki z grupy antagonistów receptora H1, barbiturany, anksjolityki inne niż benzodiazepiny, neuroleptyki, klonidyna i podobne: skojarzenia te nasilają zahamowanie czynności ośrodkowego układu nerwowego.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Interakcje
Obniżony stopień uwagi może powodować, że prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn będzie niebezpieczne. • Dodatkowo może być utrudnione uzyskanie odpowiedniej analgezji podczas podawania pełnego agonisty receptorów opioidowych pacjentom otrzymujących skojarzenie buprenorfiny i naloksonu. Dlatego w przypadku stosowania pełnego agonisty istnieje możliwość przedawkowania, zwłaszcza przy próbach zahamowania działania częściowego agonisty buprenorfiny lub gdy stężenie buprenorfiny w osoczu zmniejsza się. • Serotoninergiczne produkty lecznicze, takie jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, ponieważ zwiększają one ryzyko zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.4) • Naltrekson i nalmefen są antagonistami receptorów opioidowych, które mogą blokować farmakologiczne działanie buprenorfiny.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Interakcje
Przeciwwskazane jest ich równoczesne podawanie podczas leczenia skojarzeniem buprenorfiny i naloksonu ze względu na potencjalnie niebezpieczną interakcję, która może wywołać nagłe wystąpienie długotrwałych i intensywnych objawów opioidowego zespołu abstynencyjnego (patrz punkt 4.3). • Inhibitory CYP3A4: badanie interakcji buprenorfiny z ketokonazolem (silny inhibitor CYP3A4) wykazało zwiększenie wartości parametrów C max i AUC (pole pod krzywą, ang. area under the curve ) buprenorfiny (odpowiednio o ok. 50% i 70%) oraz, w mniejszym stopniu, norbuprenorfiny. Pacjenci otrzymujący produkt leczniczy Suboxone muszą być ściśle monitorowani i mogą wymagać zmniejszenia dawki, jeżeli produkt leczniczy jest podawany z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. inhibitorami proteazy, takimi jak rytonawir, nelfinawir lub indynawir bądź azolowymi lekami przeciwgrzybicznymi, takimi jak ketokonazol lub itrakonazol, antybiotykami makrolidowymi).
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Interakcje
• Induktory CYP3A4: równoczesne stosowanie induktorów CYP3A4 i buprenorfiny może doprowadzić do zmniejszenia stężenia buprenorfiny w osoczu, co może być przyczyną nieoptymalnego leczenia uzależnienia od opioidów za pomocą buprenorfiny. Zaleca się, aby otrzymujący skojarzenie buprenorfiny i naloksonu pacjenci, którym podaje się równocześnie induktory (np. fenobarbital, karbamazepina, fenytoina, ryfampicyna), byli dokładnie monitorowani. Może być konieczne stosowne zmodyfikowanie dawki buprenorfiny lub induktora CYP3A4. • Biorąc pod uwagę doświadczenie wynikające ze stosowania morfiny, jednoczesne stosowanie z inhibitorami MAO może spowodować nasilenie działania opioidów.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania skojarzenia buprenorfiny i naloksonu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Potencjalne zagrożenie dla człowieka jest nieznane. Stosowana pod koniec ciąży buprenorfina może spowodować zahamowanie czynności oddechowej u noworodków nawet po krótkim okresie podawania. Długotrwałe podawanie buprenorfiny w ostatnim trymestrze ciąży może spowodować wystąpienie zespołu abstynencyjnego u noworodka. (np. hipertonię, drżenie u noworodków, pobudzenie u noworodków, drgawki kloniczne lub inne drgawki). Zespół ten zwykle występuje od kilku godzin do kilku dni po urodzeniu. Z powodu długiego okresu półtrwania buprenorfiny należy rozważyć kilkudniowe monitorowanie nienarodzonego dziecka pod koniec ciąży, aby zapobiec ryzyku wystąpienia u noworodków zahamowania czynności oddechowej lub zespołu abstynencyjnego.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ponadto stosowanie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu w czasie ciąży powinien przeanalizować lekarz. Skojarzenie buprenorfiny i naloksonu należy stosować w okresie ciąży wyłącznie w przypadku, gdy potencjalne korzyści przeważają nad potencjalnym ryzykiem dla płodu. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy nalokson przenika do mleka ludzkiego. Buprenorfina i jej metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Stwierdzono hamowanie laktacji przez buprenorfinę u szczurów. Dlatego podczas leczenia produktem Suboxone należy przerwać karmienie piersią. Płodność Badania na zwierzętach wykazały obniżenie płodności u samic przyjmujących duże dawki (ekspozycja ogólnoustrojowa > 2,4 razy ekspozycji u ludzi po maksymalnej zalecanej dawce 24 mg buprenorfiny, w oparciu o AUC; patrz punkt 5.3).
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Skojarzenie buprenorfiny i naloksonu wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn u pacjentów uzależnionych od opioidów. Produkt leczniczy może powodować senność, zawroty głowy lub zaburzenia procesów myślowych, szczególnie na początku leczenia i w okresie dostosowania dawki. Przyjmowanie produktu z alkoholem lub środkami tłumiącymi czynność ośrodkowego układu nerwowego może nasilić wymienione objawy (patrz punkty 4.4 i 4.5) . Pacjentów należy ostrzec przed prowadzeniem pojazdów mechanicznych lub obsługiwaniem maszyn, ponieważ skojarzenie buprenorfiny i naloksonu może niekorzystnie wpływać na ich zdolność do wykonywania tych czynności.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Najczęściej zgłaszanymi reakcjami niepożądanymi związanymi z leczeniem podczas podstawowych badań klinicznych były zaparcia i objawy zazwyczaj związane z odstawieniem narkotyku (tj. bezsenność, ból głowy, nudności, zwiększona potliwość i ból). Niektóre przypadki napadów drgawkowych, wymiotów, biegunki i podwyższonych wyników badań czynności wątroby były uznawane za ciężkie. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi związanymi z leczeniem w przypadku podjęzykowego lub podpoliczkowego podania skojarzenia buprenorfiny i naloksonu były odpowiednio niedoczulica jamy ustnej i przekrwienie błony śluzowej jamy ustnej. Pozostałymi działaniami niepożądanymi związanymi z leczeniem, które zgłoszono u więcej niż jednego pacjenta, były zaparcia, ból języka i wymioty. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Uwzględniono także działania niepożądane zgłaszane w ramach nadzoru po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Działania niepożądane
Częstość występowania możliwych działań niepożądanych przedstawionych poniżej określono za pomocą następującej konwencji: Bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1,000 do < 1/100), częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Tabela 1. Związane z leczeniem działania niepożądane, opisywane w badaniach klinicznych nad skojarzeniem buprenorfiny i naloksonu oraz zgłaszane po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu

CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układówi narządów Bardzo często Często Niezbyt często Częstośćnieznana
Zakażenia Grypa, Zakażenie dróg
i zarażenia zakażenie, moczowych,
pasożytnicze zapalenie gardła, zakażenie pochwy
nieżyt nosa
Zaburzenia krwi Niedokrwistość,
i układu leukocytoza,
chłonnego leukopenia,
limfadenopatia,
trombocytopenia
Zaburzenia Nadwrażliwość Wstrząs
układu anafilaktyczny
immunologiczneg
o
Zaburzenia Zmniejszony
metabolizmu apetyt,
i odżywiania hiperglikemia,
hiperlipidemia,

CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układówi narządów Bardzo często Często Niezbyt często Częstośćnieznana
hipoglikemia
Zaburzenia psychiczne Bezsenność Lęk, depresja,obniżenie libido, nerwowość, zaburzenia myślenia Niezwykłe sny, pobudzenie, apatia, depersonalizacja, uzależnienie od narkotyków, euforia,wrogość Omamy
Zaburzenia układu nerwowego Ból głowy Migrena, zawroty głowy, hipertonia, parestezja, senność Amnezja, zaburzenia uwagi, hiperkineza, drgawki,zaburzenia mowy, drżenie Encefalopatia wątrobowa, omdlenie
Zaburzenia oka Niedowidzenie, zaburzenia łzawienia Zapalenie spojówek, zwężenie źrenicy,niewyraźne widzenie
Zaburzenia ucha i błędnika Zawroty głowy pochodzeniabłędnikowego
Zaburzenia serca Dusznica bolesna, bradykardia, zawał mięśnia sercowego,kołatanie serca, tachykardia
Zaburzenia naczyniowe Nadciśnienie, rozszerzenienaczyń Niedociśnienie Niedociśnienie ortostatyczne
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Kaszel Astma, duszność, ziewanie Skurcz oskrzeli, zahamowanie czynności oddechowej
Zaburzenia żołądka i jelit Zaparcia, nudności Ból brzucha, biegunka, niestrawność, wzdęcia, przekrwienie błony śluzowej jamy ustnej, wymioty Niedoczulica jamyustnej,ból języka, owrzodzenie jamy ustnej,obrzęk ust,ból w jamie ustnej, parestezja jamy ustnej, przebarwieniejęzyka Zapalenie języka, zapalenie jamy ustnej, próchnica zębów
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Nieprawidłowa czynność wątroby Wirusowe zapalenie wątroby,ostre zapalenie wątroby,żółtaczka,

CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układówi narządów Bardzo często Często Niezbyt często Częstośćnieznana
martwica wątroby, zespółwątrobowo- nerkowy
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Zwiększona potliwość Świąd, wysypka, pokrzywka Trądzik, łysienie, złuszczające zapalenie skóry,suchość skóry, guzki skórne Obrzęk naczynioruchow y
Zaburzenia mięśniowo- szkieletowei tkanki łącznej Ból pleców, ból stawów, kurcze mięśni,ból mięśni Zapalenie stawów
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Nieprawidłowośc i moczu Albuminuria, trudnościz oddawaniem moczu, krwiomocz, kamica nerkowa,zatrzymanie moczu
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Zaburzenia erekcji Brak miesiączki, zaburzenia ejakulacji, krwotok miesiączkowy,krwawienie maciczne
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Zespół abstynencyjny Astenia,ból w klatce piersiowej, dreszcze, gorączka, złesamopoczucie, ból,obrzęk obwodowy Hipotermia Noworodkowy zespół abstynencyjny
Badania diagnostyczne Nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby,zmniejszenie masy ciała Wzrost stężenia kreatyniny we krwi Zwiększenie aktywności aminotransferaz
Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach Uraz Udar cieplny, zatrucie

CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Działania niepożądane
Opis wybranych działań niepożądanych W przypadkach niewłaściwego podania produktu leczniczego drogą dożylną niektóre działania niepożądane są przypisywane raczej faktowi niewłaściwego stosowania niż wywoływania ich przez sam produkt leczniczy. Do działań tych należą reakcje miejscowe, niekiedy septyczne (ropień, zapalenie tkanki łącznej). Ponadto zgłaszano potencjalnie ciężkie ostre zapalenie wątroby i inne zakażenia, takie jak zapalenie płuc czy zapalenie wsierdzia (patrz punkt 4.4). U pacjentów ze znacznym uzależnieniem od narkotyków w początkowej fazie podawania buprenorfiny może wystąpić zespół abstynencyjny, podobny do zespołu abstynencyjnego związanego z naloksonem (patrz punkt 4.2 i 4.4). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy Zahamowanie czynności oddechowej wynikające z zahamowania czynności ośrodkowego układu nerwowego jest głównym objawem wymagającym interwencji w przypadku przedawkowania, ponieważ może ono prowadzić do zatrzymania oddechu i śmierci. Objawami przedawkowania mogą być również senność, niedowidzenie, zwężenie źrenic, niedociśnienie, nudności, wymioty i (lub) zaburzenia mowy. Postępowanie Należy zastosować ogólne środki wspomagające, w tym ścisłe monitorowanie stanu oddechowego i kardiologicznego pacjenta. Należy wdrożyć objawowe leczenie zahamowania czynności oddechowej i standardowe środki intensywnej opieki. Konieczne jest zapewnienie drożności dróg oddechowych i wspomaganej lub kontrolowanej wentylacji. Pacjenta należy przenieść w miejsce, w którym dostępne są pełne możliwości wykonania resuscytacji. Jeżeli pacjent wymiotuje, należy podjąć odpowiednie działania, aby zapobiec zachłyśnięciu się wymiocinami.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Przedawkowanie
Zaleca się zastosowanie antagonisty receptorów opioidowych (tzn. naloksonu), pomimo niewielkiego wpływu, jaki może on wywierać podczas odwracania objawów oddechowych wywołanych przez buprenorfinę w porównaniu z jego działaniem na środki będące pełnymi agonistami receptorów opioidowych. W przypadku stosowania naloksonu podczas określania długości okresu leczenia i nadzoru medycznego potrzebnego do odwrócenia efektów przedawkowania należy wziąć pod uwagę długi czas działania buprenorfiny. Nalokson jest usuwany z organizmu szybciej niż buprenorfina, co może być przyczyną nawrotu wcześniej stłumionych objawów przedawkowania buprenorfiny, dlatego może być konieczne stosowanie infuzji ciągłej. Jeśli infuzja nie jest możliwa, może być wymagane wielokrotne podanie naloksonu. Szybkość infuzji dożylnej powinna być dostosowana do odpowiedzi pacjenta.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Inne leki stosowane w leczeniu chorób układu nerwowego, leki stosowane w leczeniu uzależnień, kod ATC: N07BC51. Mechanizm działania Buprenorfina jest częściowym agonistą/antagonistą receptorów opioidowych, wiążącym się z receptorami μ i κ (kappa) w mózgu. Jej aktywność w podtrzymującym leczeniu uzależnienia opioidowego jest przypisywana wolno odwracalnemu wiązaniu z receptorami μ, co w dłuższym czasie może zminimalizować potrzebę przyjmowania narkotyków przez uzależnionych pacjentów. Podczas badań farmakologii klinicznej u osób uzależnionych od opioidów obserwowano pułapowe agonistyczne efekty opioidowe. Nalokson jest antagonistą receptorów opioidowych μ. Nalokson podawany w zwykłych dawkach doustnie lub podjęzykowo pacjentom doświadczającym opioidowych objawów abstynencyjnych wykazuje niewielki lub zerowy efekt farmakologiczny, co wynika z jego prawie całkowitego metabolizmu pierwszego przejścia.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Jednakże, w przypadku podawania dożylnego osobom uzależnionym od opioidów, obecność naloksonu w produkcie leczniczym Suboxone wywołuje wyraźne działanie antagonistyczne w stosunku do opioidów i opioidowy zespół abstynencyjny, zniechęcając w ten sposób do dożylnego nadużywania produktu. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Dane o skuteczności i bezpieczeństwie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu pochodzą głównie z rocznego badania klinicznego, obejmującego 4-tygodniowe randomizowane, prowadzone metodą podwójnie ślepej próby porównanie działania skojarzenia buprenorfiny i naloksonu, buprenorfiny oraz placebo, po którym następowało 48-tygodniowe badanie bezpieczeństwa stosowania skojarzenia buprenorfiny i naloksonu. W badaniu tym 326 osób uzależnionych od heroiny losowo przydzielono do grup otrzymujących skojarzenie buprenorfiny i naloksonu w dawce 16 mg na dobę, 16 mg buprenorfiny na dobę lub placebo.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W przypadku uczestników przydzielonych w drodze randomizacji do jednej z grup aktywnego leczenia w dniu 1. podawano 8 mg buprenorfiny, a następnie w dniu 2. podawano 16 mg (dwie tabletki po 8 mg) buprenorfiny. W dniu 3. u osób przydzielonych w drodze randomizacji do grupy, która miała otrzymywać skojarzenie buprenorfiny i naloksonu, zmieniano leczenie na tabletkę złożoną. Uczestnicy przychodzili codziennie do przychodni (od poniedziałku do piątku) w celu otrzymania leku i dokonania oceny skuteczności. Na soboty i niedziele pacjenci otrzymywali odpowiednią ilość leku do domu. Głównym porównaniem w badaniu była ocena skuteczności buprenorfiny oraz skojarzenia buprenorfiny i naloksonu podawanych indywidualnie w stosunku do placebo. Odsetek próbek moczu pobieranych trzy razy w tygodniu, w których nie stwierdzono obecności opioidów innych niż stosowane w badaniu, był statystycznie większy zarówno w przypadku skojarzenia buprenorfiny i naloksonu względem placebo (p < 0,0001), jak i buprenorfiny względem placebo (p < 0,0001).
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W podwójnie pozorowanym badaniu prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby w grupach równoległych porównującym etanolowy roztwór buprenorfiny z aktywną kontrolą w postaci pełnego agonisty 162 osoby zostały przydzielone w drodze randomizacji do grup otrzymujących podjęzykowo etanolowy roztwór buprenorfiny w dawce 8 mg na dobę (dawka mniej więcej porównywalna z dawką 12 mg na dobę skojarzenia buprenorfiny i naloksonu) lub dwie względnie małe dawki aktywnej kontroli, z których jedna była wystarczająco mała, aby służyć za alternatywę dla placebo, podczas fazy wprowadzania leczenia trwającej od 3 do 10 dni, 16-tygodniowej fazy leczenia podtrzymującego i 7-tygodniowej fazy odtruwania. Dawkę podtrzymującą buprenorfiny osiągano w dniu 3.; dawki w grupie aktywnej kontroli dobierano bardziej stopniowo.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Biorąc pod uwagę liczbę osób kontynuujących leczenie i odsetek ujemnych wyników badań próbek moczu pobieranych trzy razy w tygodniu w celu oznaczenia opioidów innych niż stosowane w badaniu, buprenorfina okazała się skuteczniejsza od małej dawki kontroli w utrzymywaniu osób uzależnionych od heroiny w leczeniu i zmniejszaniu przez nich zużycia opioidów w czasie leczenia. Skuteczność buprenorfiny w dawce 8 mg na dobę była podobna do skuteczności umiarkowanej dawki kontroli aktywnej, jednakże równoważność nie została wykazana. W wieloośrodkowym, randomizowanym badaniu z grupą kontrolną 92 pacjentów otrzymało lamelkę Suboxone lub tabletki podjęzykowe Suboxone po 7-dniowym okresie przygotowawczym, w czasie którego stosowano tabletki podjęzykowe Suboxone. Potrzeba było średnio 4 minut do widocznego rozpuszczenia tabletek podjęzykowych i średnio 3 minut do rozpuszczenia lamelek podjęzykowych.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W odniesieniu do możliwości usunięcia lamelek podanych podjęzykowo wykazano, że po 30 sekundach od podania pojedynczej lamelki żaden z uczestników badania nie był w stanie usunąć części ani całości lamelki. Gdy jednak podawano co najmniej dwie lamelki, uczestnikom łatwiej było usunąć część lub całość lamelki po 30 sekundach. Jednocześnie nie wolno podawać więcej niż dwie lamelki (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Buprenorfina Wchłanianie Buprenorfina po podaniu doustnym podlega metabolizmowi pierwszego przejścia z N-dealkilacją i sprzęganiem z kwasem glukuronowym w jelicie cienkim i wątrobie. Dlatego podawanie tego produktu leczniczego drogą doustną jest niewłaściwe. Stężenie buprenorfiny w osoczu zwiększało się ze wzrostem podjęzykowej dawki skojarzenia buprenorfiny i naloksonu. Obserwowano dużą zmienność międzyosobniczą w zakresie stężenia buprenorfiny w osoczu, lecz zmienność wewnątrzosobnicza była niska. Tabela 2. Parametry farmakokinetyczne (średnia ± SD) buprenorfiny i naloksonu po podaniu podjęzykowym lamelki Suboxone

CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Właściwości farmakokinetyczne

Parametr farmakokinetyczny Dawka lamelki Suboxone (mg)
2 mg/0,5 mg 4 mg/1 mg* 8 mg/2 mg 12 mg/3 mg
Buprenorfina
Cmax (ng/ml) 0,947 ± 0,374 1,40 ± 0,687 3,37 ± 1,80 4,55 ± 2,50
Mediana Tmax (h), (min-maks.) 1,53 (0,75–4,0) 1,50 (0,5–3,0) 1,25 (0,75–4,0) 1,50 (0,5–3,0)
AUCinf (ng∙h/ml) 8,654 ± 2,854 13,71 ± 5,875 30,45 ± 13,03 42,06 ± 14,64
t1/2 (h) 33,41 ± 13,01 24,30 ± 11,03 32,82 ± 9,81 34,66 ± 9,16
Norbuprenorfina
Cmax (ng/ml) 0,312 ± 0,140 0,617 ± 0,311 1,40 ± 1,08 2,37 ± 1,87
Mediana Tmax (h), (min.-maks.) 1,38 (0,5–8,0) 1,25 (0,5–48,0) 1,25 (0,75–12,0) 1,25 (0,75–8,0)
AUCinf (ng∙h/ml) 14,52 ± 5,776 23,73 ± 10,60 54,91 ± 36,01 71,77 ± 29,38
t1/2 (h) 56,09 ± 31,14 45,96 ± 40,13 41,96 ± 17,92 34,36 ± 7,92
Nalokson
Cmax (ng/ml) 0,054 ± 0,023 0,0698 ± 0,0378 0,193 ± 0,091 0,238 ± 0,144
Mediana Tmax (h), (min.-maks.) 0,75 (0,5–2,0) 0,75 (0,5–1,5) 0,75 (0,5–1,25) 0,75 (0,50–1,25)
AUCinf (ng∙h/ml) 0,137 ± 0,043 0,204 ± 0,108 0,481 ± 0,201 0,653 ± 0,309
t1/2 (h) 5,00 ± 5,52 3,91 ± 3,37 6,25 ± 3,14 11,91 ± 13,80

CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Właściwości farmakokinetyczne
* Brak danych dotyczących lamelki o mocy 4 mg/1 mg; jej skład jest proporcjonalny do składu lamelki o mocy 2 mg/0,5 mg, a wielkość odpowiada wielkości 2 lamelek o mocy 2 mg/0,5 mg. Tabela 3. Zmiany parametrów farmakokinetycznych lamelki Suboxone podawanej podjęzykowo lub podpoliczkowo w porównaniu z tabletką podjęzykową Suboxone

CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Właściwości farmakokinetyczne

Dawka Parametr farmakok inetyczny Zwiększenie stężenia buprenorfiny Parametr farmakoki netyczny Zwiększenie stężenia naloksonu
Lamelk a podana podjęzy kowo w poró wnaniu z tablet kąpodjęzy kową Lamelk a podana podpoli czkowo w poró wnaniu z tablet kąpodjęzy kową Lamelka podana podpolic zkowo w porów naniuz lamelką podaną podjęzyk owo Lamelka podana podjęzyk owow porównaniuz tabletką podjęzyk ową Lamelka podana podpoliczko wow porównani u z tabletką podjęzykow ą Lamelka podana podpoliczko wow porównani u z lamelką podaną podjęzykow o
1 ×2 mg/0,5 mg Cmax 22% 25% – Cmax – – –
AUC0-last – 19% – AUC0-last – – –
2 ×2 mg/0,5 mg Cmax – 21% 21% Cmax – 17% 21%
AUC0-last – 23% 16% AUC0-last – 22% 24%
1 ×8 mg/2 mg Cmax 28% 34% – Cmax 41% 54% –
AUC0-last 20% 25% – AUC0-last 30% 43% –
1 ×12 mg/3 mg Cmax 37% 47% – Cmax 57% 72% 9%
AUC0-last 21% 29% – AUC0-last 45% 57% –
1 ×8 mg/2 mg plus2 ×2 mg/0,5 mg Cmax – 27% 13% Cmax 17% 38% 19%
AUC0-last – 23% – AUC0-last – 30% 19%

CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Uwaga 1: Znak „–” oznacza brak zmiany, gdy 90-procentowe przedziały ufności dla parametrów AUC 0-last i C max zawierają się w zakresie od 80% do 125% wartości granicznych. Uwaga 2: Brak danych dotyczących lamelki o mocy 4 mg/1 mg; jej skład jest proporcjonalny do składu lamelki o mocy 2 mg/0,5 mg, a wielkość odpowiada wielkości 2 lamelek o mocy 2 mg/0,5 mg. Dystrybucja Po wchłonięciu buprenorfiny następuje faza szybkiej dystrybucji (okres półtrwania w fazie dystrybucji od 2 do 5 godzin). Buprenorfina jest silnie lipofilna, przez co szybko przenika przez barierę krew-mózg. Buprenorfina wiąże się z białkami w około 96%, głównie z alfa- i beta-globulinami. Metabolizm Buprenorfina jest metabolizowana głównie na drodze N-dealkilacji przez mikrosomalny cytochrom CYP3A4 w wątrobie. Cząsteczka macierzysta i główny dealkilowany metabolit, norbuprenorfina, ulegają następnie glukuronidacji. Norbuprenorfina wiąże się z receptorami opioidowymi w warunkach in vitro .
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Nie wiadomo jednak, czy norbuprenorfina przyczynia się do ogólnego działania skojarzenia buprenorfiny i naloksonu. Eliminacja Eliminacja buprenorfiny ma charakter dwu- lub trójwykładniczy, a średni okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji z osocza podano w tabeli 2. Buprenorfina jest wydalana z kałem (w ok. 70%), poprzez wydalanie z żółcią sprzęgniętych z kwasem glukuronowym metabolitów, reszta (ok. 30%) jest wydalana z moczem. Liniowość lub nieliniowość Wartości obu C max i AUC zwiększały się liniowo wraz ze wzrostem dawki (w zakresie 4–16 mg), chociaż zwiększenie to nie było wprost proporcjonalne do dawki. Nalokson Wchłanianie Średnie maksymalne stężenie naloksonu w osoczu było zbyt niskie, aby ocenić proporcjonalność względem dawki, a u siedmiu z ośmiu badanych uczestników ze stężeniem naloksonu w osoczu powyżej granicy oznaczalności (0,05 ng/ml) nie wykryto naloksonu po upływie 2 godzin od podania dawki.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Nie wykryto, by nalokson wpływał na farmakokinetykę buprenorfiny i zarówno tabletki podjęzykowe z buprenorfiną, jak i lamelka podjęzykowa ze skojarzeniem buprenorfiny i naloksonu skutkują podobnym stężeniem buprenorfiny w osoczu. Dystrybucja Nalokson wiąże się z białkami w około 45%, głównie z albuminami. Metabolizm Nalokson jest metabolizowany w wątrobie, głównie przez sprzęganie z kwasem glukuronowym, i wydalany z moczem. Nalokson ulega bezpośredniej glukuronidacji do 3-glukuronidu naloksonu, a także N-dealkilacji i redukcji grupy karbonylowej w pozycji 6. Eliminacja Nalokson jest wydalany z moczem, a jego średni okres półtrwania w fazie eliminacji z osocza mieści się w zakresie od 2 do 12 godzin. Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Nie są dostępne dane farmakokinetyczne dotyczące pacjentów w podeszłym wieku. Zaburzenia czynności nerek Eliminacja drogą nerkową odgrywa stosunkowo małą rolę (ok. 30%) w ogólnym klirensie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Nie ma potrzeby zmiany dawkowania ze względu na czynność nerek, ale zaleca się ostrożność podczas podawania produktu osobom z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.3). Zaburzenia czynności wątroby Wpływ zaburzeń czynności wątroby na farmakokinetykę buprenorfiny oceniano w badaniu po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu. Tabela 4 zawiera zestawienie wyników badania klinicznego, w którym ekspozycję na buprenorfinę i nalokson ustalano po podaniu tabletek podjęzykowych skojarzenia buprenorfiny i naloksonu 2,0/0,5 mg u osób zdrowych oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby różnego stopnia. Tabela 4. Wpływ zaburzeń czynności wątroby na parametry farmakokinetyczne buprenorfiny i naloksonu po podaniu produktu leczniczego Suboxone (zmiana w stosunku do osób zdrowych)

CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Właściwości farmakokinetyczne

Parametr farmakokin etyczny Łagodne zaburzenia czynności wątroby (klasa A wg skali Childa-Pugha)(n = 9) Umiarkowane zaburzenia czynności wątroby(klasa B wg skali Childa-Pugha) (n = 8) Ciężkie zaburzenia czynności wątroby (klasa C wg skali Childa-Pugha)(n = 8)
Buprenorfina
Cmax 1,2-krotne zwiększenie 1,1-krotne zwiększenie 1,7-krotne zwiększenie
AUClast Podobne do grupy kontrolnej 1,6-krotne zwiększenie 2,8-krotne zwiększenie
Nalokson
Cmax Podobne do grupy kontrolnej 2,7-krotne zwiększenie 11,3-krotne zwiększenie
AUClast 0,2-krotne zwiększenie 3,2-krotne zwiększenie 14,0-krotne zwiększenie

CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Ogólnie rzecz biorąc, stężenie buprenorfiny w osoczu wzrosło około 3-krotnie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, podczas gdy stężenie naloksonu w osoczu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby wzrosło 14-krotnie.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Skojarzenie buprenorfiny i naloksonu badano u zwierząt w badaniach toksyczności dawki jednorazowej (toksyczność ostra) i dawek wielokrotnych (do 90 dni u szczurów). Nie stwierdzono synergistycznego działania toksycznego. Występujące działania niepożądane były związane z farmakologicznie znaną aktywnością agonistyczną i (lub) antagonistyczną wobec receptorów opioidowych. Mieszanina chlorowodorku buprenorfiny i chlorowodorku naloksonu (proporcja 4:1) nie wykazywała działania mutagennego w teście mutacji bakteryjnych (test Amesa) i nie działała klastogennie w cytogenetycznym teście in vitro na ludzkich limfocytach ani w dożylnym teście mikrojądrowym u szczurów. Badania wpływu na reprodukcję po doustnym podawaniu buprenorfiny i naloksonu (w proporcji 1:1) wykazały, że działanie embrioletalne występowało u szczurów w przypadku wszystkich dawek powodujących toksyczność dla matek.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Najmniejsza badana dawka odpowiadała 1- krotności ekspozycji w przypadku buprenorfiny i 5-krotności ekspozycji w przypadku naloksonu, po podaniu maksymalnej dawki terapeutycznej u człowieka, przeliczonej na mg/m 2 pc. U królików nie obserwowano toksyczności rozwojowej przy dawkach toksycznych dla matek. Ponadto ani u szczurów, ani u królików nie obserwowano działania teratogennego. Nie wykonano badań okołourodzeniowych i pourodzeniowych dla skojarzenia buprenorfiny i naloksonu, jednak doustne podawanie dużych dawek buprenorfiny samicom w czasie ciąży i laktacji powodowało trudności z porodem (być może w wyniku uspokajającego działania buprenorfiny), wysoką śmiertelność noworodków i nieznaczne opóźnienie rozwoju pewnych funkcji neurologicznych (odruch prostowania się na powierzchni oraz odruch wzdrygnięcia) u noworodków szczurów.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Podawanie szczurom skojarzenia buprenorfiny i naloksonu w diecie w dawce 500 ppm lub większej powodowało obniżenie płodności, wykazane zmniejszeniem częstości zachodzenia samic w ciążę. Dawka pokarmowa 100 ppm (szacowana ekspozycja równa w przybliżeniu 2,4-krotności ekspozycji po podaniu buprenorfiny w dawce 24 mg w skojarzeniu buprenorfiny i naloksonu u człowieka, w oparciu o AUC; stężenie naloksonu w osoczu szczurów było poniżej limitu wykrywalności) nie miała niekorzystnego wpływu na płodność samic. Badanie rakotwórczości skojarzenia buprenorfiny i naloksonu wykonano u szczurów, podając im dawki 7, 30 i 120 mg/kg mc./dobę. Szacowana wielokrotność ekspozycji była od 3 do 75 razy większa, biorąc pod uwagę dobową dawkę podjęzykową dla człowieka, wynoszącą 16 mg w przeliczeniu na mg/m 2 pc. We wszystkich grupach dawkowania obserwowano statystycznie istotne zwiększenie częstości występowania łagodnych gruczolaków jąder z komórek śródmiąższowych (Leydiga).
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Makrogol Maltitol ciekły Naturalny aromat limonkowy Hypromeloza Kwas cytrynowy Acesulfam potasowy Sodu cytrynian Żółcień pomarańczowa (E110) Tusz drukarski Glikol propylenowy (E1520) 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 2 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Lamelki są pakowane w osobne saszetki zabezpieczone przed dostępem dzieci zawierające cztery złożone, zgrzane na brzegach warstwy z tereftalanu polietylenu (ang. polyethylene terephthalate , PET), polietylenu o niskiej gęstości (ang. low density polyethylene , LDPE), folii aluminiowej i polietylenu o niskiej gęstości (LDPE). Wielkości opakowań: 7 × 1, 14 × 1 i 28 × 1 lamelka podjęzykowa. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Dane farmaceutyczne
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

Letnia apteczka

Sprawdź »

Co warto w niej mieć?

Suplement diety

Vesvein Nogi

tabletki

Krążenie żylne

Poznaj działanie

Suplement diety

Osavi Kolagen & Elektrolity Witalność i Blask

pomarańcza-grejfrut

Kolagen i elektrolity

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Alax

tabletki

Zaparcia

Poznaj działanie

Kosmetyk

Alantandermoline złuszczający

krem

Pielęgnacja stóp

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Urosept

tabletki

Infekcje dróg moczowych

Poznaj działanie

Klasyfikacja układówi narządów	Bardzo często	Często	Niezbyt często	Częstośćnieznana
Zakażenia i zarażeniapasożytnicze		Grypa, zakażenie, zapalenie gardła,nieżyt nosa	Zakażenie dróg moczowych, zakażenie pochwy
Zaburzenia krwi i układu chłonnego			Niedokrwistość, leukocytoza, leukopenia,limfadenopatia, trombocytopenia
Zaburzenia układu immunologicznego			Nadwrażliwość	Wstrząs anafilaktyczny
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania			Zmniejszony apetyt, hiperglikemia, hiperlipidemia,hipoglikemia
Zaburzenia psychiczne	Bezsenność	Lęk, depresja,obniżenie libido, nerwowość, zaburzenia myślenia	Niezwykłe sny, pobudzenie, apatia, depersonalizacja, uzależnienie od narkotyków, euforia,wrogość	Omamy
Zaburzenia układu nerwowego	Ból głowy	Migrena, zawroty głowy, hipertonia, parestezja, senność	Amnezja, hiperkineza, drgawki, zaburzenia mowy, drżenie	Encefalopatia wątrobowa, omdlenie
Zaburzenia oka		Niedowidzenie, zaburzeniałzawienia	Zapaleniespojówek, zwężenie źrenicy

Parametr farmakokinetyczny	Suboxone 4 mg	Suboxone 8 mg	Suboxone 16 mg
Cmax (ng/ml)	1,84 (39)	3,0 (51)	5,95 (38)
AUC0-48h∙ng/ml	12,52 (35)	20,22 (43)	34,89 (33)


Dawka	Parametr farmakok inetyczny	Zwiększenie stężenia buprenorfiny	Parametr farmakoki netyczny	Zwiększenie stężenia naloksonu
Lamelk a podana podjęzy kowo w poró wnaniu z tablet kąpodjęzy kową	Lamelk a podana podpoli czkowo w poró wnaniu z tablet kąpodjęzy kową	Lamelka podana podpolic zkowo w porów naniuz lamelką podaną podjęzyk owo	Lamelka podana podjęzyk owow porównaniuz tabletką podjęzyk ową	Lamelka podana podpoliczko wow porównani u z tabletką podjęzykow ą	Lamelka podana podpoliczko wow porównani u z lamelką podaną podjęzykow o
1 ×2 mg/0,5 mg	Cmax	22%	25%	–	Cmax	–	–	–
AUC0-last	–	19%	–	AUC0-last	–	–	–
2 ×2 mg/0,5 mg	Cmax	–	21%	21%	Cmax	–	17%	21%
AUC0-last	–	23%	16%	AUC0-last	–	22%	24%
1 ×8 mg/2 mg	Cmax	28%	34%	–	Cmax	41%	54%	–
AUC0-last	20%	25%	–	AUC0-last	30%	43%	–
1 ×12 mg/3 mg	Cmax	37%	47%	–	Cmax	57%	72%	9%
AUC0-last	21%	29%	–	AUC0-last	45%	57%	–
1 ×8 mg/2 mg plus2 ×2 mg/0,5 mg	Cmax	–	27%	13%	Cmax	17%	38%	19%
AUC0-last	–	23%	–	AUC0-last	–	30%	19%

Tabela 4. Wpływ zaburzeń czynności wątroby na parametry farmakokinetyczne buprenorfiny i naloksonu po podaniu produktu leczniczego Suboxone (zmiana w stosunku do osób zdrowych)
Parametr farmakokinetycz ny	Łagodne zaburzenia czynności wątroby(klasa A wg skali Childa- Pugha)(n = 9)	Umiarkowane zaburzenia czynności wątroby(klasa B wg skali Childa- Pugha)(n = 8)	Ciężkie zaburzenia czynności wątroby(klasa C wg skali Childa- Pugha)(n = 8)
Buprenorfina
Cmax	1,2-krotne zwiększenie	1,1-krotne zwiększenie	1,7-krotne zwiększenie
AUClast	Podobne do grupy kontrolnej	1,6-krotne zwiększenie	2,8-krotne zwiększenie

Nalokson
Cmax	Podobne do grupy kontrolnej	2,7-krotne zwiększenie	11,3-krotne zwiększenie
AUClast	0,2-krotne zwiększenie	3,2-krotne zwiększenie	14,0-krotne zwiększenie

Zakażenia i zarażeniapasożytnicze		GrypaZakażenieZapalenie gardła Nieżyt nosa	Zakażenie dróg moczowychZakażenie pochwy
Zaburzenia krwi i układuchłonnego			Niedokrwistość Leukocytoza Leukopenia LimfadenopatiaMałopłytkowość
Zaburzenia układu immunologicznego			Nadwrażliwość	Wstrząs anafilaktyczny
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania			Zmniejszenie łaknienia HiperglikemiaHiperlipidemia Hipoglikemia
Zaburzenia psychiczne	Bezsenność	Lęk Depresja Zmniejszenie libido Nerwowość Zaburzenia myślenia	Nietypowe sny Pobudzenie Apatia Depersonalizacja Uzależnienie od narkotyków Euforyczny nastrójWrogość	Omamy
Zaburzenia układu nerwowego	Ból głowy	Migrena Zawroty głowy Hipertonia ParestezjeSenność	Amnezja Hiperkineza Drgawki Zaburzenia mowyDrżenie	Encefalopatia wątrobowa Omdlenie
Zaburzenia oka		Niedowidzenie Zaburzeniałzawienia	Zapalenie spojówekZwężenie źrenic
Zaburzenia ucha i błędnika				Zawroty głowy
Zaburzenia serca			Dusznica bolesna Bradykardia Zawał mięśnia sercowegoKołatanie serca Tachykardia
Zaburzenia naczyniowe		NadciśnienieRozszerzenie naczyń	Niedociśnienie	Niedociśnienie ortostatyczne
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersioweji śródpiersia		Kaszel	Astma Duszność Ziewanie	Skurcz oskrzeli Depresja oddechowa
Zaburzeniażołądka i jelit	Zaparcie Nudności	Ból brzucha Biegunka Niestrawność WzdęciaWymioty	Owrzodzenie jamy ustnej Przebarwieniejęzyka	Próchnica zębów

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych				Zapalenie wątrobyOstre zapalenie wątrobyŻółtaczka Martwica wątroby Zespółwątrobowo- nerkowy
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej	Nadmierna potliwość	Świąd Wysypka Pokrzywka	Trądzik Wypadanie włosów Złuszczającezapalenie skóry Suchość skóryGuzki skórne	Obrzęk naczynioruchowy
Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe itkanki łącznej		Ból pleców Bóle stawów Kurcze mięśniBóle mięśni	Zapalenie stawów
Zaburzenia nerek i dróg moczowych		Nieprawidłowości moczu	Albuminuria Trudności z oddawaniem moczu Krwiomocz Kamica nerkowaZatrzymanie moczu
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi		Impotencja	Brak miesiączki Zaburzenia ejakulacji KrwotokmiesiączkowyKrwawienie maciczne
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania	Zespół odstawienia	Osłabienie Ból w klatce piersiowej Dreszcze GorączkaZłe samopoczucie BólObrzęk obwodowy	Hipotermia	Zespół odstawienia u noworodka
Badania diagnostyczne		Nieprawidłowe wyniki badańczynności wątroby Zmniejszeniemasy ciała	Wzrost stężenia kreatyniny we krwi	Zwiększenie aktywnościaminotransferaz
Urazy, zatruciai powikłania po zabiegach		Uraz	Udar cieplny

Parametr farmakokinetyczny	Łagodne zaburzenia czynności wątroby (Klasa A wg skali Child-Pugh)(n=9)	Umiarkowane zaburzenia czynności wątroby(Klasa B wg skali Child-Pugh) (n=8)	Ciężkie zaburzenia czynności wątroby (Klasa C wg skali Child-Pugh)(n=8)
Buprenorfina
Cmax	1,2-krotne zwiększenie	1,1-krotne zwiększenie	1,7-krotne zwiększenie
AUClast	Wyniki podobne do wyników w grupie kontrolnej	1,6-krotne zwiększenie	2,8-krotne zwiększenie

Nalokson
Cmax	Wyniki podobne do wyników w grupie kontrolnej	2,7-krotne zwiększenie	11,3-krotne zwiększenie

Tabela 1. Standardowe dawki stosowane w leczeniu buprenorfiną w postaci produktu do stosowania podjęzykowo jeden raz na dobę oraz zalecane odpowiadające im dawki leku Buvidal do stosowania jeden raz na tydzień i jeden raz na miesiąc
Dawka buprenorfiny do stosowania podjęzykowo razna dobę	Dawka Buvidal dostosowania raz na tydzień	Dawka Buvidal dostosowania raz na miesiąc
2-6 mg	8 mg
8-10 mg	16 mg	64 mg
12-16 mg	24 mg	96 mg
18-24 mg	32 mg	128 mg
26-32 mg		160 mg

Tabela 2. Działania niepożądane zestawione według klasyfikacji układów narządów
Klasyfikacja układów i narządów	Bardzo często	Często	Niezbyt często	Częstość nieznana
Zakażeniai zarażenia pasożytnicze		Zakażenie Grypa Zapalenie gardła Nieżyt nosa	Zapalenie tkanki łącznej w miejscu wstrzyknięcia
Zaburzenia krwii układu chłonnego		Limfadenopatia
Zaburzenia układu immunologicznego		Nadwrażliwość
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania		Osłabienie łaknienia
Zaburzeniapsychiczne	Bezsenność	Lęk Pobudzenie Depresja Odczuwanie wrogości NerwowośćZaburzenia procesu myślowego ParanojaZależność lekowa		OmamyStan euforyczny
Zaburzenia układu nerwowego	Ból głowy	Senność Zawroty głowy Migrena Parestezje Omdlenie Drżenie HipertoniaZaburzenia mowy

Tabela 3. Zmienne dotyczące skuteczności uzyskane w przedrejestracyjnym randomizowanym badaniu klinicznym fazy III prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby z zastosowaniem podwójnego pozorowania i grupy kontrolnej przyjmującej aktywny lek oraz zmiennych dawek u pacjentówuzależnionych od opioidów w stopniu umiarkowanym do ciężkiego
Zmienna dotycząca skuteczności	Statystyka	Buvidal	SL BPN/NX	Różnica wleczeniu (%)a (95 % CI)	Wartośćp
Odsetek próbek moczu,w których nie stwierdzono nielegalnych opioidów	N	213	215
Średnia LS (%) (SE)	35,1 (2,48)	28,4 (2,47)	6,7	<0,001
95% CI	30,3 – 40,0	23,5 – 33,3	-0,1 – 13,6
CDF odsetka próbek moczu, w których nie stwierdzono obecności nielegalnych opioidóww tygodniach 4-24.	N	213	215
Mediana	26,7	6,7	–	0,008b

Parametr farmakokinetyczny	Dawka lamelki Suboxone (mg)
2 mg/0,5 mg	4 mg/1 mg*	8 mg/2 mg	12 mg/3 mg
Buprenorfina
Cmax (ng/ml)	0,947 ± 0,374	1,40 ± 0,687	3,37 ± 1,80	4,55 ± 2,50
Mediana Tmax (h), (min-maks.)	1,53 (0,75–4,0)	1,50 (0,5–3,0)	1,25 (0,75–4,0)	1,50 (0,5–3,0)
AUCinf (ng∙h/ml)	8,654 ± 2,854	13,71 ± 5,875	30,45 ± 13,03	42,06 ± 14,64
t1/2 (h)	33,41 ± 13,01	24,30 ± 11,03	32,82 ± 9,81	34,66 ± 9,16
Norbuprenorfina
Cmax (ng/ml)	0,312 ± 0,140	0,617 ± 0,311	1,40 ± 1,08	2,37 ± 1,87
Mediana Tmax (h), (min.-maks.)	1,38 (0,5–8,0)	1,25 (0,5–48,0)	1,25 (0,75–12,0)	1,25 (0,75–8,0)
AUCinf (ng∙h/ml)	14,52 ± 5,776	23,73 ± 10,60	54,91 ± 36,01	71,77 ± 29,38
t1/2 (h)	56,09 ± 31,14	45,96 ± 40,13	41,96 ± 17,92	34,36 ± 7,92
Nalokson
Cmax (ng/ml)	0,054 ± 0,023	0,0698 ± 0,0378	0,193 ± 0,091	0,238 ± 0,144
Mediana Tmax (h), (min.-maks.)	0,75 (0,5–2,0)	0,75 (0,5–1,5)	0,75 (0,5–1,25)	0,75 (0,50–1,25)
AUCinf (ng∙h/ml)	0,137 ± 0,043	0,204 ± 0,108	0,481 ± 0,201	0,653 ± 0,309
t1/2 (h)	5,00 ± 5,52	3,91 ± 3,37	6,25 ± 3,14	11,91 ± 13,80

Parametr farmakokin etyczny	Łagodne zaburzenia czynności wątroby (klasa A wg skali Childa-Pugha)(n = 9)	Umiarkowane zaburzenia czynności wątroby(klasa B wg skali Childa-Pugha) (n = 8)	Ciężkie zaburzenia czynności wątroby (klasa C wg skali Childa-Pugha)(n = 8)
Buprenorfina
Cmax	1,2-krotne zwiększenie	1,1-krotne zwiększenie	1,7-krotne zwiększenie
AUClast	Podobne do grupy kontrolnej	1,6-krotne zwiększenie	2,8-krotne zwiększenie

Nalokson
Cmax	Podobne do grupy kontrolnej	2,7-krotne zwiększenie	11,3-krotne zwiększenie
AUClast	0,2-krotne zwiększenie	3,2-krotne zwiększenie	14,0-krotne zwiększenie

Lewometadon – wskazania – na co działa?

Spis treści

Jak działa lewometadon?

Wskazania do stosowania lewometadonu

Wskazania u dorosłych

Wskazania u dzieci i młodzieży

Wskazania w połączeniach z innymi substancjami czynnymi

Specjalne grupy pacjentów

Tabela – wskazania lewometadonu w różnych grupach pacjentów

Lewometadon jako skuteczny element terapii uzależnienia od opioidów

Pytania i odpowiedzi

Na co stosuje się lewometadon?

Czy lewometadon można stosować u dzieci?

Czy lewometadon można stosować u osób starszych?

Czy lewometadon jest bezpieczny w ciąży?

Czas działania i dawkowanie lewometadonu

Objawy odstawienia opioidów a leczenie lewometadonem

Ryzyko przedawkowania i bezpieczeństwo przechowywania

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/mlNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/mlWskazania do stosowania

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/mlPrzeciwwskazania

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/mlInterakcje

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/mlInterakcje

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/mlInterakcje

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/mlInterakcje

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/mlInterakcje

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/mlInterakcje

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/mlWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/mlWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/mlWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/mlWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/mlWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/mlWpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/mlPrzedawkowanie

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/mlPrzedawkowanie

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/mlPrzedawkowanie

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/mlWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/mlWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/mlPrzedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/mlPrzedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/mlDane farmaceutyczne

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/mlDane farmaceutyczne

CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/mlNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Wskazania do stosowania

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Przeciwwskazania

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Interakcje

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Interakcje

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Interakcje

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Interakcje

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Interakcje

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Interakcje

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Przedawkowanie

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Przedawkowanie

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Przedawkowanie

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Wskazania do stosowania

CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Przeciwwskazania

CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Interakcje

CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Interakcje

CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Interakcje

CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Interakcje

CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Interakcje

CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Interakcje

CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Interakcje

CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów