Menu

Histamina – przeciwwskazania

Histamina to substancja stosowana w leczeniu podtrzymującym ostrej białaczki szpikowej u dorosłych. Jej działanie polega na wspieraniu układu odpornościowego w zwalczaniu komórek białaczkowych. Jednak jej użycie nie zawsze jest możliwe – istnieje szereg przeciwwskazań, które całkowicie lub częściowo wykluczają jej stosowanie. Warto zapoznać się z sytuacjami, w których histamina może być niebezpieczna oraz kiedy wymaga szczególnej ostrożności, aby leczenie było bezpieczne i skuteczne.

Spis treści

Czym jest histamina i kiedy może być przeciwwskazana?

Histamina jest substancją należącą do grupy leków immunostymulujących, stosowaną w leczeniu podtrzymującym ostrej białaczki szpikowej (AML) u dorosłych, zwykle w połączeniu z interleukiną 2 (IL-2)¹². Jej głównym zadaniem jest wspieranie układu odpornościowego w niszczeniu komórek białaczkowych, co pomaga zapobiegać nawrotom choroby².
W niektórych przypadkach stosowanie histaminy jest całkowicie przeciwwskazane (nie wolno jej stosować), natomiast w innych sytuacjach jej użycie wymaga dokładnej oceny ryzyka i szczególnej ostrożności³.
Należy również pamiętać, że niektóre przeciwwskazania mogą dotyczyć tylko określonych grup pacjentów lub sytuacji, takich jak leczenie skojarzone czy obecność innych chorób⁴.

Przeciwwskazania bezwzględne

W przypadku niektórych chorób lub okoliczności stosowanie histaminy jest całkowicie zabronione, ponieważ może prowadzić do poważnych powikłań zdrowotnych³.
Oto lista sytuacji, w których histamina nie powinna być stosowana:

Nadwrażliwość na histaminę lub jakąkolwiek substancję pomocniczą – zastosowanie leku może wywołać silną reakcję alergiczną, w tym zagrażający życiu wstrząs anafilaktyczny³.
Ciężka niewydolność serca (stopień III-IV wg NYHA) – podanie histaminy może spowodować niebezpieczne dla życia zaburzenia krążenia, jak gwałtowne obniżenie ciśnienia czy zaburzenia rytmu serca³.
Stosowanie ogólnoustrojowych steroidów, klonidyny lub leków z grupy antagonistów receptora H₂ – te leki mogą wchodzić w interakcje z histaminą, osłabiając jej działanie lub zwiększając ryzyko działań niepożądanych³.
Pacjenci po alloprzeszczepieniu komórek macierzystych układu krwiotwórczego – stosowanie histaminy w tej grupie może być niebezpieczne z powodu ryzyka powikłań immunologicznych³.
Ciąża – histamina może mieć niekorzystny wpływ na rozwijający się płód³.
Karmienie piersią – substancja może przenikać do mleka matki i oddziaływać na niemowlę³.

Ważne dla pacjentów z chorobami serca:

Podanie histaminy może prowadzić do poważnych problemów z sercem, zwłaszcza u osób z niewydolnością serca lub innymi schorzeniami układu krążenia.
Szybkie wstrzyknięcie leku, szczególnie drogą podskórną lub do naczynia, może powodować gwałtowne obniżenie ciśnienia, szybkie bicie serca, a nawet omdlenie.
W przypadku współistniejących chorób serca zalecana jest dokładna ocena pracy serca przed rozpoczęciem leczenia oraz uważne monitorowanie w trakcie terapii.
Wszelkie niepokojące objawy, takie jak duszność, ból w klatce piersiowej lub osłabienie, należy natychmiast zgłaszać personelowi medycznemu.

Przeciwwskazania względne

Istnieją sytuacje, w których stosowanie histaminy jest możliwe jedynie po indywidualnej ocenie przez lekarza. W tych przypadkach korzyści z leczenia muszą przeważać nad potencjalnym ryzykiem⁴⁵:

Słabo wyrównana czynność serca – ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych wymaga zachowania szczególnej ostrożności i monitorowania parametrów serca⁴.
Obecność objawowej choroby tętnic obwodowych – podanie histaminy może nasilić dolegliwości i prowadzić do powikłań naczyniowych⁵.
Owrzodzenie żołądka lub przełyku z krwawieniem w wywiadzie – istnieje ryzyko nasilenia krwawienia, dlatego w takich przypadkach leczenie powinno być prowadzone ostrożnie⁵.
Istotna choroba nerek – osłabiona funkcja nerek może wpłynąć na metabolizm i wydalanie leku⁵.
Udar mózgu w ciągu ostatnich 12 miesięcy – podanie histaminy może zwiększyć ryzyko powikłań neurologicznych⁵.

Zachowaj szczególną ostrożność

Niektóre sytuacje wymagają szczególnego nadzoru podczas stosowania histaminy, choć nie są one bezwzględnymi przeciwwskazaniami. W takich przypadkach konieczne jest ścisłe monitorowanie stanu pacjenta i regularne wykonywanie badań kontrolnych⁴⁵⁶:

Pacjenci z aktywnym zakażeniem wymagającym antybiotyków, leków przeciwgrzybiczych lub przeciwwirusowych, lub którzy zakończyli takie leczenie w ciągu ostatnich 14 dni (z wyjątkiem leczenia profilaktycznego)⁶.
Osoby z chorobami autoimmunologicznymi, takimi jak toczeń układowy, zapalne choroby jelit, łuszczyca czy reumatoidalne zapalenie stawów – ryzyko nasilenia objawów choroby⁶.
Pacjenci przyjmujący określone leki, m.in. beta-adrenolityki, leki przeciwnadciśnieniowe, neuroleptyki, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, inhibitory MAO, leki przeciwmalaryczne, leki blokujące zakończenia nerwowo-mięśniowe, opioidy oraz środki kontrastowe⁶.
W trakcie leczenia konieczne jest regularne monitorowanie parametrów życiowych, takich jak tętno, ciśnienie krwi i częstość oddechów, szczególnie podczas pierwszego dnia i w pierwszym cyklu terapii⁵.
W razie wystąpienia niedociśnienia lub innych powikłań może być konieczne zmniejszenie dawki i hospitalizacja⁵.

O czym warto pamiętać podczas leczenia histaminą?

Leczenie powinno być prowadzone pod ścisłym nadzorem medycznym, zwłaszcza na początku terapii i w pierwszym cyklu leczenia.
Pacjent musi być obserwowany w celu wykrycia powikłań, takich jak nagłe spadki ciśnienia krwi czy objawy ze strony serca.
W przypadku istotnych zmian parametrów życiowych dawka może być zmniejszona, a leczenie kontynuowane po poprawie stanu zdrowia.
Niektóre leki mogą wchodzić w interakcje z histaminą i wymagać dodatkowej ostrożności lub zmiany dawkowania.
Regularne badania laboratoryjne i biochemiczne pomagają wcześnie wykryć ewentualne powikłania.

Podsumowanie: Histamina – bezpieczeństwo stosowania i najważniejsze przeciwwskazania

Histamina jest ważnym lekiem immunostymulującym stosowanym w leczeniu podtrzymującym ostrej białaczki szpikowej u dorosłych, jednak jej użycie wiąże się z wieloma przeciwwskazaniami, zarówno bezwzględnymi, jak i względnymi³⁴⁵⁶. Najważniejsze to ciężka niewydolność serca, nadwrażliwość, stosowanie określonych leków, ciąża i karmienie piersią oraz przebyte alloprzeszczepienie komórek macierzystych. W wielu innych przypadkach konieczna jest szczególna ostrożność, regularne badania i nadzór lekarski. Zawsze przed rozpoczęciem leczenia należy dokładnie omówić z lekarzem wszystkie potencjalne zagrożenia i sytuacje, które mogą wpłynąć na bezpieczeństwo terapii.

Przeciwwskazanie	Typ (bezwzględne/względne)
Nadwrażliwość na histaminę lub substancje pomocnicze	Przeciwwskazane
Ciężka niewydolność serca (III-IV wg NYHA)	Przeciwwskazane
Ogólnoustrojowe leczenie steroidami, klonidyną, antagonistami H₂	Przeciwwskazane
Alloprzeszczepienie komórek macierzystych układu krwiotwórczego	Przeciwwskazane
Ciąża	Przeciwwskazane
Karmienie piersią	Przeciwwskazane
Słabo wyrównana czynność serca	Należy zachować ostrożność
Objawowa choroba tętnic obwodowych	Należy zachować ostrożność
Owrzodzenie żołądka/przełyku z krwawieniem	Należy zachować ostrożność
Istotna choroba nerek	Należy zachować ostrożność
Udar mózgu w ostatnich 12 miesiącach	Należy zachować ostrożność
Aktywne zakażenie wymagające leczenia	Należy zachować ostrożność
Choroby autoimmunologiczne	Należy zachować ostrożność
Stosowanie określonych leków (np. beta-blokery, neuroleptyki)	Należy zachować ostrożność

Pytania i odpowiedzi

Kiedy nie wolno stosować histaminy?

Histamina jest przeciwwskazana u osób z ciężką niewydolnością serca, nadwrażliwością na lek, podczas ciąży i karmienia piersią, po alloprzeszczepieniu komórek macierzystych oraz u pacjentów przyjmujących niektóre leki, jak steroidy czy klonidyna.

Czy histaminę można stosować u osób z chorobami serca?

W przypadku ciężkiej niewydolności serca stosowanie histaminy jest przeciwwskazane. U osób z innymi schorzeniami serca wymagana jest szczególna ostrożność i monitorowanie.

Jakie leki mogą wchodzić w interakcje z histaminą?

Do leków wymagających ostrożności należą m.in. beta-adrenolityki, leki przeciwnadciśnieniowe, neuroleptyki, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, inhibitory MAO oraz opioidy.

Czy podczas leczenia histaminą trzeba wykonywać dodatkowe badania?

Tak, podczas terapii konieczne jest regularne monitorowanie parametrów życiowych oraz wykonywanie badań laboratoryjnych.

Monitorowanie podczas terapii histaminą

Podczas leczenia histaminą konieczne jest regularne monitorowanie parametrów życiowych, takich jak tętno, ciśnienie krwi oraz częstość oddechów. Szczególnie ważne jest to w pierwszych dniach i cyklach terapii, a także w przypadku wystąpienia niepokojących objawów. W razie potrzeby dawka leku może zostać zmniejszona lub pacjent może wymagać hospitalizacji do czasu poprawy stanu zdrowia.

Interakcje z innymi lekami

Niektóre leki mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo stosowania histaminy. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków takich jak beta-adrenolityki, leki przeciwnadciśnieniowe, neuroleptyki, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, inhibitory MAO, leki przeciwmalaryczne, opioidy czy środki kontrastowe. W takich przypadkach konieczne jest monitorowanie pacjenta i ewentualna korekta dawki histaminy.

Znaczenie leczenia skojarzonego z IL-2

Histamina jest najczęściej stosowana w połączeniu z interleukiną 2 (IL-2). Takie leczenie ma na celu wzmocnienie działania układu odpornościowego przeciwko komórkom białaczkowym. Ważne jest, aby histamina była podawana w odpowiednim odstępie czasowym po IL-2, ponieważ jednoczesne podanie może prowadzić do niebezpiecznych powikłań, takich jak gwałtowne obniżenie ciśnienia krwi czy omdlenia.

Zobacz również:

Orek histaminy

czytaj więcej ❯❯

Dawkowanie leku

Dawkowanie histaminy w leczeniu podtrzymującym ostrej białaczki szpikowej wymaga ścisłego przestrzegania zaleceń dotyczących ilości, częstotliwości i cykli leczenia. Schemat jest precyzyjnie określony – obejmuje podawanie w połączeniu z interleukiną-2, uwzględniając przerwy w terapii oraz modyfikacje w przypadku działań niepożądanych. Poniżej przedstawiamy najważniejsze informacje dotyczące dawkowania histaminy, w tym szczegóły dla osób dorosłych, osób starszych oraz pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby.

czytaj więcej ❯❯

Działania niepożądane i skutki uboczne

Histamina stosowana w leczeniu nowotworów może wywoływać różnorodne działania niepożądane, które zależą od sposobu podania oraz towarzyszących substancji, takich jak interleukina-2. Najczęściej obserwuje się uderzenia gorąca, bóle głowy, zmęczenie i reakcje w miejscu wstrzyknięcia, ale lista potencjalnych objawów jest znacznie dłuższa. Poznaj, jakie skutki uboczne mogą wystąpić podczas terapii i na co warto zwrócić szczególną uwagę.

czytaj więcej ❯❯

Mechanizm działania

Mechanizm działania histaminy w organizmie jest złożony, ale jego zrozumienie pozwala lepiej pojąć, dlaczego ta substancja jest wykorzystywana w terapii wspierającej leczenie ostrej białaczki szpikowej. Histamina odgrywa kluczową rolę w regulowaniu funkcji układu odpornościowego i wspomaga niszczenie komórek nowotworowych przez naturalne mechanizmy obronne organizmu. Dzięki temu jej odpowiednie zastosowanie może poprawić efektywność leczenia u wybranych pacjentów.

czytaj więcej ❯❯

Porównanie substancji czynnych

Histamina, betahistyna i cyproheptadyna to substancje czynne o odmiennych, choć powiązanych mechanizmach działania. Każda z nich znajduje zastosowanie w leczeniu innych schorzeń – od ostrej białaczki szpikowej, przez chorobę Meniere’a, po alergie i migreny. Poznaj ich najważniejsze cechy, podobieństwa i różnice dotyczące wskazań, bezpieczeństwa oraz stosowania u dzieci, kobiet w ciąży czy osób z chorobami nerek i wątroby.

czytaj więcej ❯❯

Profil bezpieczeństwa

Histamina, stosowana w postaci dichlorowodorku histaminy do wstrzykiwań podskórnych, jest wykorzystywana głównie w leczeniu podtrzymującym u dorosłych pacjentów po ostrej białaczce szpikowej, w połączeniu z interleukiną-2. Bezpieczeństwo jej stosowania zależy od wielu czynników, takich jak stan zdrowia pacjenta, obecność chorób towarzyszących czy wiek. Warto poznać kluczowe środki ostrożności, przeciwwskazania oraz szczególne wytyczne dotyczące stosowania histaminy w różnych grupach pacjentów, aby terapia była jak najbardziej skuteczna i bezpieczna.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u dzieci

Stosowanie leków u dzieci wymaga szczególnej ostrożności, ponieważ ich organizm reaguje inaczej niż organizm dorosłego. Histamina w postaci dichlorowodorku histaminy jest substancją o specyficznych wskazaniach, a jej bezpieczeństwo i skuteczność u pacjentów pediatrycznych nie zostały potwierdzone. W opisie przedstawiamy, czy i w jakich przypadkach można stosować histaminę u dzieci, jak wygląda dawkowanie oraz na co zwrócić uwagę, aby terapia była bezpieczna.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u kierowców

Histamina, stosowana w postaci roztworu do wstrzykiwań, może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Substancja ta może powodować niedociśnienie, zawroty głowy czy zaburzenia widzenia, dlatego zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności po jej zastosowaniu. Sprawdź, jak wygląda bezpieczeństwo stosowania histaminy w tym kontekście.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie w ciąży

Stosowanie leków w okresie ciąży i karmienia piersią wymaga szczególnej rozwagi, ponieważ wiele substancji czynnych może mieć wpływ na zdrowie dziecka. Histamina, stosowana m.in. w immunoterapii w połączeniu z innymi lekami, nie powinna być używana przez kobiety w ciąży ani karmiące piersią. Poznaj szczegóły dotyczące bezpieczeństwa jej stosowania oraz wpływu na płodność.

czytaj więcej ❯❯

Wskazania – na co działa?

Histamina to substancja czynna wykorzystywana w leczeniu podtrzymującym u osób dorosłych z ostrą białaczką szpikową po uzyskaniu pierwszej remisji. W terapii łączonej z interleukiną 2, jej zadaniem jest wspieranie układu odpornościowego w zwalczaniu pozostałych komórek nowotworowych, co może wydłużyć czas wolny od nawrotu choroby. Terapia nie jest przeznaczona dla dzieci ani młodzieży, a także nie wykazano jej pełnej skuteczności u osób starszych powyżej 60 lat.

czytaj więcej ❯❯

Rzedawkowanie substancji

Histamina to substancja czynna stosowana w określonych przypadkach jako lek immunostymulujący. Przedawkowanie histaminy może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych, a ryzyko powikłań wzrasta zwłaszcza przy nieprawidłowym sposobie podania lub przekroczeniu zalecanej dawki. Poznaj najważniejsze objawy przedawkowania histaminy oraz zasady postępowania w takiej sytuacji.

czytaj więcej ❯❯

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Ceplene 0,5 mg/0,5 ml roztwór do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Fiolka 0,5 ml roztworu zawiera 0,5 mg dichlorowodorku histaminy. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań. Przejrzysty, bezbarwny roztwór wodny.
CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie podtrzymujące produktem Ceplene wskazane jest w skojarzeniu z interleukiną 2 (IL-2) u osób dorosłych, u których uzyskano pierwszą remisję w przebiegu ostrej białaczki szpikowej (ang. acute myeloid leukaemia, AML). Nie wykazano w pełni skuteczności leczenia produktem Ceplene u pacjentów w wieku powyżej 60 lat.
CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie podtrzymujące produktem Ceplene należy zastosować po zakończeniu terapii konsolidacyjnej u pacjentów przyjmujących jednocześnie IL-2 pod nadzorem lekarza mającego doświadczenie w leczeniu ostrej białaczki szpikowej. Dawkowanie Instrukcja dawkowania produktu Ceplene w skojarzeniu z IL-2 podana jest w punkcie dotyczącym dawkowania. Interleukina-2 (IL-2) IL-2 podaje się dwa razy na dobę w postaci iniekcji podskórnych 1 do 3 min. przed podaniem produktu Ceplene; każda dawka IL-2 wynosi 16 400 j.m./kg mc. (1 µg/kg mc.). Interleukina-2 (IL-2) jest dostępna na rynku w postaci rekombinantu IL-2, aldesleukiny. Wskazówki wymienione w punkcie 6.6 dotyczące wydawania i przechowywania są właściwe dla aldesleukiny. Ceplene 0,5 ml roztworu wystarczy na podanie jednej dawki (patrz punkt 6.6). Produkt Ceplene podaje się 1 do 3 min. po iniekcji IL-2. Ceplene w dawce wynoszącej 0,5 ml wstrzykuje się powoli – w czasie 5 do 15 min.
CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Dawkowanie
Cykle leczenia Ceplene i IL-2 podaje się w 10 cyklach leczenia: każdy cykl składa się z 21 dni leczenia (3 tygodnie), po których następuje trwający trzy lub sześć tygodni okres bez leków. Cykle 1-3 składają się z 3 tygodni leczenia i następującego po nich 3-tygodniowego okresu bez leków. Cykle 4-10 składają się z 3 tygodni leczenia i następującego po nich 6-tygodniowego okresu bez leków. Zalecany schemat dawkowania podano w Tabeli 1 i 2. Tabela 1 : Cykle 1-3 leczenia skojarzonego produktem Ceplene i IL-2:

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Dawkowanie

Numer tygodnia (t.)* Leczenie*
Cykl 1 Cykl 2 Cykl 3
t.1 do t.3(dzień 1-21) t.7 do t.9(dzień 1-21) t.13 do t.15(dzień 1-21) IL-2 w dawce 16 400 j.m./kg mc., a następnieCeplene w dawce 0,5 ml. Dwa razy na dobę.
t.4 do t.6 t.10 do t.12 t.16 do t.18 Bez leków (3 tygodnie)

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Dawkowanie
*patrz modyfikacja dawki zgodnie z warunkami modyfikacji dawki i schematu dawkowania Tabela 2: Cykle 4-10 leczenia skojarzonego produktem Ceplene i IL-2 – takie same jak w Tabeli 1 powyżej, z wyjątkiem liczby cykli i czasu trwania okresów odpoczynku:

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Dawkowanie

Numer tygodnia (t.)* Leczenie*
Cykle
4 5 6 7 8 9 10
t.19do t.21 t.28do t.30 t.37do t.39 t.46do t.48 t.55do t.57 t.64do t.66 t.73do t.75 IL-2 w dawce 16 400 j.m./kg mc., anastępnie Ceplene w dawce 0,5 ml. Dwa razy na dobę
t.22do t.27 t.31do t.36 t.40do t.45 t.49do t.54 t.58do t.63 t.67do t.72 t.76do t.81 Bez leków (6 tygodni)

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Dawkowanie
*patrz modyfikacja dawki zgodnie z warunkami modyfikacji dawki i schematu dawkowania Modyfikacja dawki Pacjentów należy obserwować pod kątem wystąpienia spodziewanych objawowych działań niepożądanych oraz zmian wyników badań laboratoryjnych związanych z leczeniem. W razie potrzeby dawki produktu Ceplene i IL-2 należy modyfikować w zależności od tolerancji leczenia przez poszczególnych pacjentów. Zaleca się modyfikację dawek we wczesnej fazie leczenia. Dawkę można zmniejszyć tymczasowo lub na stałe. W przypadku wystąpienia działań toksycznych Ceplene (takich jak niedociśnienie, ból głowy) można wydłużyć czas podawania iniekcji z 5 min. do maksymalnie 15 min. Zatrucia stopnia 1 Nie zaleca się zmiany dawki, z wyjątkiem zatruć układu nerwowego stopnia I oraz uogólnionego toksycznego zapalenia skóry stopnia I.
CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Dawkowanie
Zalecenia dotyczące dawkowania w przypadku stwierdzenia zatrucia stopnia I podano w odpowiednich punktach poniżej: Zatrucia układu nerwowego stopnia 1-4 – w przypadku zatruć stopnia 1-3 należy przerwać leczenie do czasu stwierdzenia stopnia 0 w skali ciężkości zatruć. Następnie należy wznowić leczenie, zmniejszając o 20% dawkę produktu Ceplene oraz IL-2. – w przypadku zatruć stopnia 4 należy rozważyć całkowite przerwanie leczenia. Uogólnione toksyczne zapalenie skóry stopnia 1-4 – w przypadku zatruć stopnia I należy przerwać leczenie na 48 godzin lub do czasu ustąpienia objawów. Następnie należy wznowić leczenie produktem Ceplene w pełnej dawce, ale dawkę IL-2 należy zmniejszyć o 20%. – w przypadku zatruć stopnia 2 należy zmniejszyć dawkę IL-2 o 50%; dawkę można ponownie zwiększyć, jeśli nie stwierdzi się nawrotu objawów. Przez cały okres leczenia między podaniem dawki Ceplene a podaniem dawki IL-2 należy zachować odstęp 60 min.
CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Dawkowanie
– w przypadku zatruć stopnia 3 i 4 leczenie należy przerwać i nie wznawiać do czasu całkowitego ustąpienia objawów zatrucia. Leczenie można wznowić jedynie po rozważeniu potencjalnych korzyści i ryzyka dla pacjenta. Zatrucia stopnia 2 (w tym układu sercowo-naczyniowego, nerek, wątroby) – leczenie należy przerwać do czasu stwierdzenia złagodzenia objawów do stopnia 1 w skali ciężkości zatruć; – można wydłużyć czas podawania produktu Ceplene w iniekcjach do maksymalnie 15 min.; – w przypadku stwierdzenia działań toksycznych w obrębie układu sercowo-naczyniowego, wątroby lub nerek należy zmniejszyć o 20 % dawkę produktu Ceplene oraz IL-2. Zatrucia stopnia 3 i 4 (w tym niedociśnienie, zaburzenia rytmu serca) – leczenie należy przerwać do czasu ustąpienia objawów zatrucia. Można rozważyć zwłokę maksymalnie o 1cykl leczenia, tak aby ustąpiły objawy zatrucia stopnia 3 i 4.
CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Dawkowanie
W przypadku uporczywego niedociśnienia, bólów głowy, zaburzeń rytmu serca, toksycznych działań w obrębie układu sercowo-naczyniowego, wątroby i nerek – można wydłużyć czas podawania produktu Ceplene w iniekcjach do maksymalnie 15 min. – należy zmniejszyć o 20% dawkę produktu Ceplene oraz IL-2. Gorączka – należy odstawić IL-2 na 24 godziny, a następnie wznowić leczenie dawką zmniejszoną o 20%. Nieprawidłowa liczba krwinek białych (leukocytoza) – dawkę IL-2 można zmniejszyć o 20% w pozostałym okresie leczenia a w przypadku nawrotu leukocytozy w kolejnym cyklu leczenia zaleca się zmniejszenie dawki IL-2 na stałe. Umiejscowione toksyczne zapalenie skóry – leczenie należy przerwać do czasu ustąpienia objawów zatrucia. Można wznowić leczenie, podając Ceplene w pełnej dawce i zmniejszając dawkę IL-2 o 50%. Szczególne populacje pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Nie wykazano w pełni skuteczności leczenia produktem Ceplene u pacjentów w wieku powyżej 60 lat.
CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Dawkowanie
Zaburzenia czynności nerek Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek mogą być bardziej wrażliwi na hipotensyjne działanie produktu Ceplene. Chociaż nie wykazano wpływu stopnia zaburzeń czynności nerek na parametry farmakokinetyczne produktu Ceplene, zalecana jest ostrożność w przypadku stosowania leku u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Zazwyczaj jednak u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczne zmniejszenie dawki produktu Ceplene. Zaburzenia czynności wątroby Należy zachować ostrożność w przypadku stosowania produktu Ceplene u pacjentów z umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 5.2). Stężenie produktu Ceplene w osoczu jest większe u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i w tej grupie pacjentów można zauważyć zwiększoną skłonność do występowania tachykardii i nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego po podaniu produktu Ceplene w porównaniu z pacjentami, u których czynność wątroby jest prawidłowa lub nieznacznie zaburzona.
CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Dawkowanie
Stężenie leku w osoczu nie jest wskaźnikiem ryzyka wystąpienia działań niepożądanych i nie stwierdzono ścisłej zależności działań niepożądanych z narażeniem organizmu na lek. Zazwyczaj nie jest konieczne zmniejszenie dawki produktu Ceplene u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, jednak u tych pacjentów należy zachować ostrożność. Stosowanie u dzieci i młodzieży Dotychczas nie określono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania produktu leczniczego Ceplene u dzieci w wieku poniżej 18 lat. Brak dostępnych danych. Sposób podawania Produkt Ceplene podaje się wyłącznie w iniekcjach podskórnych. Po upływie 1 do 3 min. od podania podskórnie IL-2 należy wstrzyknąć powoli podskórnie produkt Ceplene, w szybkością nie większą niż 0,1 ml (0,1 mg dichlorowodorku histaminy) na minutę. Zazwyczaj dawkę wynoszącą 0,5 ml produktu Ceplene podaje się w ciągu 5 min. Aby ograniczyć możliwość wystąpienia działań niepożądanych, czas podawania leku można wydłużyć maksymalnie do 15 min. (patrz niżej).
CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Dawkowanie
Produkt Ceplene można podawać ambulatoryjnie przy użyciu pompy wstrzykiwacza lub wykonując w sposób kontrolowany iniekcje podskórne przy użyciu strzykawki i minutnika. Pierwszą dawkę produktu Ceplene oraz IL-2 w pierwszym dniu pierwszego cyklu leczenia należy podać w placówce opieki zdrowotnej pod nadzorem lekarza. W pierwszym dniu leczenia należy monitorować stan pacjenta z uwzględnieniem oceny parametrów życiowych, w tym tętna, ciśnienia krwi i częstości oddechów. W przypadku stwierdzenia istotnej zmiany parametrów życiowych lekarz powinien ocenić stan pacjenta i nadal monitorować parametry życiowe; należy obserwować tych pacjentów podczas kolejnych cykli leczenia. Następne dawki produktu Ceplene pacjent może przyjmować samodzielnie w domu, jeśli dobrze zna niezbędne środki ostrożności i wykaże się umiejętnością wykonywania zastrzyków.
CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Dawkowanie
Najlepiej jest, gdy zastrzyki wykonywane są pod nadzorem dorosłego członka rodziny, przyjaciela lub innego opiekuna, który może odpowiednio zareagować w przypadku wystąpienia podmiotowych lub przedmiotowych objawów niedociśnienia. Preferowane miejsca podania iniekcji to okolice uda i brzucha. Produktu Ceplene nie należy podawać w tej samej części ciała co IL-2. W przypadku podawania produktu Ceplene i IL-2 dwa razy na dobę między dawkami, należy zachować odstęp minimum 6 godz. Po iniekcji Ceplene pacjent powinien odpoczywać przez 20 min. Instrukcja rekonstytucji i rozcieńczania Interleukiny-2 (aldesleukiny) przed podaniem, patrz dostępna w obrocie ChPL produktu IL-2.
CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania  Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.  Pacjenci z ciężką niewydolnością serca, np. stopnia III-IV wg NYHA (ang. New York Heart Association).  Pacjenci poddawani ogólnoustrojowemu leczeniu steroidami, klonidyną oraz lekami z grupy antagonistów receptora H 2 .  Pacjenci, u których wykonano alloprzeszczepienie komórek macierzystych układu krwiotwórczego.  Stosowanie leku w ciąży.  Stosowanie leku podczas karmienia piersią.
CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Ceplene należy podać 1 do 3 min. po iniekcji IL-2, a nie jednocześnie. Szybkie podanie drogą podskórną lub wstrzyknięcie leku do naczynia może spowodować wystąpienie ciężkiego niedociśnienia, tachykardii lub omdlenie pacjenta. Podczas leczenia skojarzonego produktem Ceplene i IL-2 należy zachować ostrożność u pacjentów ze słabo wyrównaną czynnością serca. U pacjentów z chorobami serca należy ocenić frakcję wyrzutową lewej komory oraz kurczliwość ścian serca w badaniu echokardiograficznym lub teście radioizotopowym techniką SPECT, a następnie zachować ostrożność w trakcie leczenia. Podczas leczenia pacjentów należy obserwować w celu wystąpienia potencjalnych powikłań w wyniku niedociśnienia lub hipowolemii. Pierwszego dnia w pierwszym cyklu leczenia produkt Ceplene należy podać w placówce opieki zdrowotnej pod nadzorem lekarza.
CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Specjalne środki ostrozności
W pierwszym dniu leczenia należy monitorować stan pacjenta z uwzględnieniem oceny parametrów życiowych, w tym tętna, ciśnienia krwi i częstości oddechów. Podczas kolejnych dni lub cykli leczenia obserwację pacjenta należy prowadzić tak długo, jak długo stwierdza się istotne zmiany parametrów życiowych w trakcie podawania produktu Ceplene. Jeśli podczas kolejnych cykli leczenia obserwuje się istotne niedociśnienie lub objawy zbliżone, należy zmniejszyć dawkę i w razie potrzeby hospitalizować pacjenta do czasu uzyskania odpowiedzi na leczenie, umożliwiającej dalsze podawanie leku w domu. Należy zachować ostrożność u pacjentów, u których stwierdza się: objawową chorobę tętnic obwodowych, owrzodzenie żołądka lub przełyku z krwawieniem w wywiadzie, istotną klinicznie chorobę nerek oraz udar mózgu w okresie minionych 12 miesięcy. W stosownych przypadkach należy rozważyć jednoczesne zastosowanie inhibitorów pompy protonowej.
CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Specjalne środki ostrozności
Należy zachować ostrożność w przypadku pacjentów z istotnym klinicznie zakażeniem wymagającym zastosowania antybiotyków, leków przeciwgrzybiczych czy przeciwwirusowych lub pacjentów, którzy zakończyli leczenie zakażeń w okresie 14 dni przed rozpoczęciem leczenia, chyba że antybiotyki i leki przeciwwirusowe stosowane były profilaktycznie. Należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów, u których w wywiadzie stwierdzono chorobę autoimmunologiczną (w tym toczeń układowy, chorobę zapalną jelit, łuszczycę i reumatoidalne zapalenie stawów). Zaleca się monitorowanie wyników badań laboratoryjnych, z uwzględnieniem standardowych badań hematologicznych i biochemicznych. Należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów przyjmujących wymienione poniżej leki (patrz punkt 4.5): – blokery receptorów beta-adrenergicznych (beta-adrenolityki) i inne leki przeciwnadciśnieniowe; – antagoniści receptorów H 1 oraz neuroleptyki (leki przeciwpsychotyczne) posiadające właściwość blokowania receptorów H 1 ; – trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne posiadające właściwość blokowania receptorów H 1 i H 2 ; – inhibitory monoaminooksydazy oraz leki przeciwmalaryczne i stosowane w zakażeniach wywoływanych przez świdrowce (trypanosomatozach); – leki blokujące zakończenia nerwowo-mięśniowe, opioidowe leki przeciwbólowe i różne produkty kontrastowe.
CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Chociaż dawkowanie w przypadku stosowania produktu Ceplene w skojarzeniu z IL-2 jest inne, lekarze powinni zapoznać się również z Charakterystyką Produktu Leczniczego (ChPL) dla IL-2 i uwzględnić odpowiednie interakcje z innymi lekami. Podczas leczenia produktem Ceplene nie należy podawać antagonistów receptora H 2 , posiadających w swej strukturze pierścień imidazolu zbliżony do histaminy, np. cymetydyny, steroidów ogólnoustrojowych i klonidyny (patrz punkt 4.3). Należy zachować ostrożność w przypadku stosowania antagonistów receptorów beta-adrenergicznych i innych leków przeciwnadciśnieniowych podczas leczenia produktem Ceplene. Jednoczesne stosowanie produktów leczniczych działających kardiotoksycznie lub hipotensyjnie może przyczynić się do nasilenia działań toksycznych produktu Ceplene.
CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Interakcje
Należy unikać podawania leków przeciwhistaminowych blokujących receptor H 1 czy neuroleptyków (leków przeciwpsychotycznych) posiadających właściwość blokowania receptora H 1 , które mogą spowodować zmniejszenie skuteczności produktu Ceplene. Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne mogą blokować receptory H 1 i H 2 i z tego względu należy unikać ich stosowania. Należy unikać podawania inhibitorów monoaminooksydazy, leków przeciwmalarycznych i stosowanych w zakażeniach wywoływanych przez świdrowce, ponieważ leki te mogą zmieniać metabolizm produktu Ceplene (patrz punkt 4.4). Zauważono, że leki blokujące zakończenia nerwowo-mięśniowe, opioidowe leki przeciwbólowe i różne produkty kontrastowe mogą indukować uwalnianie endogennej histaminy; dlatego w przypadku pacjentów, u których planuje się procedury diagnostyczne lub chirurgiczne, należy wcześniej uwzględnić addycyjny wpływ produktu Ceplene (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Antykoncepcja u mężczyzn i kobiet Kobiety w wieku rozrodczym mogące zajść w ciążę oraz mężczyźni aktywni seksualnie powinni stosować skuteczne metody zapobiegania ciąży podczas leczenia skojarzonego Ceplene i IL-2. Ciąża Brak jest danych klinicznych dotyczących stosowania Ceplene w czasie ciąży. W badaniach na zwierzętach wykazano toksyczność reprodukcyjną, ale tylko w dawkach wywołujących działania toksyczne u matki; nie stwierdzono bezpośredniego szkodliwego wpływu na ciążę, rozwój zarodka i płodu, poród czy rozwój po urodzeniu (patrz punkt 5.3). Nie należy stosować produktu Ceplene w skojarzeniu z IL-2 w okresie ciąży. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy histamina wydzielana jest do pokarmu kobiecego. Nie przeprowadzono badań dotyczących wydzielania histaminy do mleka samic zwierząt laboratoryjnych, ale w przypadku podawania leku samicom szczurów w dawkach wywołujących działania toksyczne stwierdzono nieznaczny wpływ toksyczny na potomstwo tych zwierząt we wczesnej fazie laktacji (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Nie należy stosować produktu Ceplene w skojarzeniu z IL-2 podczas karmienia piersią. Prosimy zapoznać się z informacjami dotyczącymi stosowania IL-2 podczas ciąży i karmienia piersią podanymi w ChPL IL-2. Płodność Nie są dostępne żadne dane kliniczne dotyczące wpływu produktu Ceplene na płodność. W badaniach na zwierzętach nie wykazano niepożądanego działania na płodność poza nieznacznym zmniejszeniem liczby implantowanych zarodków oraz płodów zdolnych do życia (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Ceplene wywiera umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Ceplene może powodować niedociśnienie, a w następstwie zawroty głowy, zamroczenie i niewyraźne widzenie. Po otrzymaniu dawki Ceplene nie należy prowadzić pojazdów mechanicznych, ani obsługiwać maszyn przez co najmniej godzinę.
CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Prawie wszyscy pacjenci uczestniczący w badaniach dotyczących leczenia AML zgłaszali występowanie działań niepożądanych uznanych za co najmniej prawdopodobnie związane z leczeniem IL-2 i Ceplene. Do najczęściej występujących działań niepożądanych zgłaszanych przez co najmniej 30% pacjentów przyjmujących IL-2 i Ceplene (wymienionych według częstości występowania – od największej do najmniejszej) należały: uderzenia gorąca z zaczerwieniem skóry, bóle głowy, zmęczenie, powstanie ziarniniaka w miejscu wstrzyknięcia, gorączka i rumień w miejscu wstrzyknięcia. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Poniżej wymieniono według klasyfikacji układów i narządów oraz częstości występowania działania niepożądane stwierdzone w badaniach dotyczących leczenia AML, uznane za przynajmniej prawdopodobnie związane z leczeniem IL-2 w małej dawce w skojarzeniu z Ceplene (n=280 w kierunku leczenia IL-2 i Ceplene).
CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Działania niepożądane
W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Częstość występowania działań określono jako: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000) lub częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów Działanie niepożądane Częstość
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze zakażenia górnych drógoddechowych bardzo często
zapalenie płuc często
Zaburzenia krwi i układu chłonnego eozynofilia, trombocytopenia(małopłytkowość) bardzo często
leukopenia,neutropenia często
Zaburzenia metabolizmui odżywiania jadłowstręt często
Zaburzenia psychiczne bezsenność często
Zaburzenia układu nerwowego ból głowy, zawroty głowy,zaburzenia smaku bardzo często
Zaburzenia serca tachykardia bardzo często
kołatanie serca często
Zaburzenia naczyniowe uderzenia gorącaz zaczerwienieniem skóry, niedociśnienie bardzo często
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia kaszel, duszność bardzo często
przekrwienie błony śluzowejnosa często
Zaburzenia żołądka i jelit nudności, niestrawność,biegunka bardzo często
wymioty, ból w nadbrzuszu, suchość błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej żołądka, wzdęciebrzucha często
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej wysypka bardzo często
rumień, wzmożona potliwość,poty nocne, świąd często
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej bóle stawów, bóle mięśni bardzo często
bóle kończyn, bóle kręgosłupa często

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Działania niepożądane

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania ziarniniak w miejscu wstrzyknięcia, zmęczenie, gorączka, rumień w miejscu wstrzyknięcia, uczucie gorąca, odczyn w miejscu wstrzyknięcia, świąd w miejscu wstrzyknięcia, choroba grypopodobna, dreszcze, stan zapalny w miejscu wstrzyknięcia, ból w miejscu wstrzyknięcia bardzo często
pokrzywka w miejscu wstrzyknięcia, wylew podskórny w miejscu wstrzyknięcia, wysypka w miejscu wstrzyknięcia, obrzęk w miejscuwstrzyknięcia, osłabienie, bólw klatce piersiowej często

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Działania niepożądane
Inne badania onkologiczne (nowotwory w zaawansowanym stadium rozwoju) Przeprowadzono inne badania kliniczne dotyczące zastosowania produktu Ceplene w różnych dawkach (1 mg dichlorowodorku histaminy dwa razy na dobę) z IL-2 IL w małej dawce, a także różnych schematów dawkowania IL-2 w małej dawce z interferonem alfa. Następujące działania niepożądane niewymienione powyżej, uznano za co najmniej prawdopodobnie związane z badanym lekiem:

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów Działanie niepożądane Częstość
Zaburzenia krwi i układu chłonnego niedokrwistość często
Zaburzenia endokrynologiczne niedoczynność tarczycy często
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania zmniejszenie apetytu bardzo często
odwodnienie często
Zaburzenia psychiczne zaburzenia lękowe bardzo często
depresja często
Zaburzenia układu nerwowego parestezje często
Zaburzenia ucha i błędnika zawroty głowy często
Zaburzenia naczyniowe uderzenia gorąca często
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersioweji śródpiersia świszczący oddech często
Zaburzenia żołądka i jelit zaparcia, wzdęcia brzucha,zapalenie jamy ustnej często
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej suchość skóry bardzo często
Zaburzenia ogólne i stanyw miejscu podania złe samopoczucie, obrzękiobwodowe bardzo często

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Działania niepożądane
zwłóknienie w miejscuwstrzyknięcia, ból często
Badania diagnostyczne zmniejszenie masy ciała bardzo często
CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Działania niepożądane
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V.
CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Podanie produktu Ceplene lub IL-2 w szybkim wlewie lub do przestrzeni naczyniowej, w dawkach większych niż zalecane, może spowodować nasilenie działań niepożądanych związanych z produktem Ceplene.
CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki immunostymulujące, inne leki immunostymulujące. Kod ATC: L03AX14. Mechanizm działania Leczenie skojarzone produktem Ceplene i IL-2 to rodzaj immunoterapii mającej na celu zapobieganie nawrotowi białaczki szpikowej poprzez pobudzenie procesu niszczenia pozostałości komórek białaczkowych, w którym pośredniczy układ odpornościowy. Produkt Ceplene ma za zadanie chronić limfocyty, a zwłaszcza komórki NK i limfocyty T odpowiedzialne za proces niszczenia pozostałości komórek białaczkowych, w którym pośredniczy układ odpornościowy. Zadaniem IL-2 jest pobudzenie funkcji komórek NK oraz limfocytów T poprzez aktywację ich działania przeciwbiałaczkowego oraz zwiększenie populacji tych komórek w wyniku indukcji cyklu komórkowego. Działanie farmakodynamiczne Nie ustalono w pełni mechanizmu, w jakim produkt Ceplene pobudza przeciwbiałaczkowe działanie limfocytów w AML; uważa się, że lek hamuje aktywność wolnych rodników tlenowych (ROS) syntetyzowanych przez monocyty/makrofagi i granulocyty.
CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Właściwości farmakodynamiczne
Wiadomo, że ROS ograniczają przeciwbiałaczkowe działanie aktywatorów limfocytów, takich jak IL-2, powodując dysfunkcję oraz śmierć komórek NK i limfocytów T w mechanizmie apoptozy. Ceplene hamuje aktywność oksydazy NAPDH, która inicjuje wytwarzanie i uwalnianie ROS przez fagocyty. Poprzez hamowanie funkcji oksydazy oraz ograniczenie wytwarzania ROS Ceplene chroni aktywowane przez IL-2 komórki NK i limfocyty T przed apoptozą i dysfunkcją indukowaną przez wolne rodniki. Tak więc, jednoczesne podawanie Ceplene i IL-2 ma na celu optymalizację przeciwbiałaczkowego działania komórek NK i limfocytów T. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Przeprowadzono dwa badania kliniczne oceniające zastosowanie produktu Ceplene w celu podtrzymania remisji u dorosłych pacjentów z AML. Badanie AML-1 miało charakter rozpoznawczy. Uczestniczyło w nim 39 pacjentów z AML w okresie remisji, u których ustalono dawkę oraz realną możliwość podawania produktu Ceplene w skojarzeniu z IL-2.
CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Właściwości farmakodynamiczne
Wyniki tego badania pilotażowego zostały wykorzystane do zaprojektowania i implementacji wielonarodowościowego badania fazy 3 . Badanie fazy 3 z randomizacją (021) dotyczyło porównania leczenia skojarzonego Ceplene+IL-2 z zaniechaniem leczenia u 261 pacjentów w okresie pierwszej remisji (CR1) oraz u dodatkowych 59 pacjentów w okresie kolejnej remisji po nawrocie choroby (CR>1). W przypadku pacjentów CR1 mediana czasu przeżycia bez białaczki zwiększyła się z 291 dni (9,7 miesięcy) do 450 dni (15 miesięcy) po leczeniu skojarzonym Ceplene/IL-2 w porównaniu z zaniechaniem leczenia podtrzymującego (Intention to Treat [ITT], p=0,01, n=261). Liczba pacjentów CR1, u których okres przeżycia bez białaczki utrzymywał się przez 3 lata, wyniosła 40% po leczeniu skojarzonym Ceplene/IL-2 w porównaniu z 26% pacjentów nieleczonych (p=0,01). Dzieci i młodzież Produkt Ceplene jest wskazany do stosowania u osób dorosłych.
CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Właściwości farmakodynamiczne
Nie są dostępne żadne dane dotyczące właściwości farmakodynamicznych u dzieci w wieku poniżej 18 lat. Ten lek został dopuszczony do obrotu w „wyjątkowych okolicznościach”. Oznacza to, że ze względu na rzadkie występowanie choroby nie było możliwe uzyskanie pełnej informacji dotyczącej tego leku. Europejska Agencja Leków dokona przeglądu wszystkich dostępnych nowych informacji o produkcie raz do roku i uzupełni ChPL, jeśli to będzie konieczne.
CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Histamina wchłania się szybko po podaniu podskórnym. Maksymalna wartość stężenia leku w osoczu osiągana jest około 10 min. po zakończeniu iniekcji podskórnej. Stwierdzono znaczną zmienność stężeń histaminy i parametrów farmakokinetycznych (PK) w badaniach, a także u zdrowych ochotników i w grupach pacjentów. Dystrybucja Wykazano większą zmienność ekspozycji ustrojowej na lek u osób chorych w porównaniu z osobami zdrowymi. Całkowity poziom ekspozycji ustrojowej na produkt Ceplene był wyższy u osób chorych w porównaniu z osobami zdrowymi. Różnica ta nie była jednak statystycznie istotna. Nie wiadomo, czy histamina przenika przez łożysko. Metabolizm/eliminacja Histamina usuwana jest z organizmu w wyniku metabolizmu w nerkach, wątrobie i innych tkankach. Główne enzymy uczestniczące w metabolizmie histaminy to HNMT (N-metylotransferaza histaminy) oraz DAO (diaminooksydaza). Metabolity wydalane są głównie z moczem.
CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Właściwości farmakokinetyczne
Średni okres półtrwania w fazie eliminacji wynosił u pacjentów od 0,75 do 1,5 godz. Wiek czy masa ciała nie mają istotnego wpływu na właściwości farmakokinetyczne histaminy. U kobiet klirens produktu Ceplene jest prawie dwa razy większy, co powoduje, że ekspozycja ustrojowa na lek jest u nich istotnie mniejsza niż u mężczyzn. Zaburzenia czynności nerek Farmakokinetyka histaminy jest zbliżona u zdrowych ochotników z prawidłową czynnością nerek oraz u ochotników z łagodnymi, umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. U osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek obserwowano obniżenie wartości skurczowego i rozkurczowego ciśnienia krwi przy stężeniu histaminy w osoczu nie powodującym znacznego obniżenia ciśnienia tętniczego u innych osób. Z tego względu pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek mogą być bardziej podatni na działanie obniżające ciśnienie krwi histaminy egzogennej niż osoby z prawidłową czynnością nerek czy z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek.
CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Właściwości farmakokinetyczne
Mimo iż stopień zaburzenia czynności nerek ma niewielki wpływ na farmakokinetykę histaminy, należy zachować ostrożność w przypadku podawania histaminy pacjentom z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Zaburzenia czynności wątroby Przeprowadzono badanie mające na celu ocenę farmakokinetyki histaminy u zdrowych ochotników w porównaniu z pacjentami z łagodnymi, umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Nie stwierdzono żadnych istotnych klinicznie różnic parametrów bezpieczeństwa czy farmakodynamicznych. Stężenie histaminy w osoczu cechowało się znaczną zmiennością i było istotnie większe u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (odpowiednio mediana 10- i 5-krotnie większe niż u zdrowych ochotników). Przez 30-60 min. po podaniu Ceplene+IL-2 u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby dowolnego stopnia można obserwować tachykardię lub niedociśnienie.
CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne, pochodzące z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących toksyczności po podaniu wielokrotnym, tolerancji miejscowej i genotoksyczności, nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. W badaniach nieklinicznych działanie toksyczne obserwowano jedynie w przypadku narażenia przekraczającego w stopniu wystarczającym maksymalne narażenie człowieka, co wskazuje na niewielkie znaczenie tych obserwacji w praktyce klinicznej. Nie przeprowadzono badań dotyczących potencjału rakotwórczego (rakotwórczości) produktu Ceplene. Nie stwierdzono u szczurów czy królików działań teratogennych dichlorowodorku histaminy podawanego w dawkach, przy których ekspozycja ustrojowa była kilkaset razy większa niż narażenie w warunkach klinicznych. U samic szczurów, którym lek podawano przed kopulacją i do 7.
CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
dnia ciąży, stwierdzono nieznaczne zmniejszenie liczby implantowanych zarodków oraz płodów zdolnych do życia, jednak nie obserwowano zależności od dawki, a parametry mieściły się w zakresie danych kontrolnych z przeszłości. W badaniu dotyczącym rozwoju w okresie okołoporodowym i poporodowym dichlorowodorek histaminy podawany w wysokich dawkach wywoływał działania toksyczne u matki, a u potomstwa obserwowano wpływ toksyczny w okresie laktacji (mniejsza liczba żywych osobników w miocie w dniu 21. w porównaniu z okresem laktacji w dniu 7.), ale nie po zakończeniu karmienia.
CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sodu chlorek Sodu wodorotlenek (do ustalenia pH) Kwas solny (do ustalenia pH) Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Ze względu na brak badań zgodności farmaceutycznej nie należy mieszać produktu z innymi lekami, rozcieńczalnikami czy roztworami do infuzji. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie zamrażać. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fiolki o pojemności 2 ml ze szkła typu I, zamknięte gumowym, bromobutylowym korkiem i aluminiowym kapturkiem typu „flip-off”, zawierające 0,5 ml roztworu (0,70 ml z nadmiarem). W każdym tekturowym pudełku znajduje się 14 fiolek. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Ceplene Fiolka zawiera 0,70 ml roztworu (w nadmiarze), co umożliwia podanie jednorazowej dawki wynoszącej 0,5 ml.
CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Dane farmaceutyczne
Pacjenci powinni otrzymać strzykawki z polipropylenu zabezpieczone kapturkiem ochronnym z zaleceniem pobierania 0,5 ml roztworu z fiolki. Przed podaniem należy sprawdzić, czy roztwór nie zmienił barwy i czy nie znajdują się w nim nierozpuszczone cząstki. Roztwór powinien być przejrzysty i bezbarwny. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Interleukina-2 (IL-2, aldesleukina) Rozcieńczona IL-2 przygotowana w zamkniętych polipropylenowych strzykawkach tuberkulinowych powinna być sporządzana w aptece w kontrolowanych warunkach aseptycznych i należy ją przechowywać w lodówce w temperaturze 2°C – 8°C. Instrukcje dotyczące wstępnej rekonstytucji i kolejnego rozcieńczenia do 200 μg/ml interleukiny-2 (aldesleukiny) przed podaniem, patrz dostępna w obrocie ChPL produktu IL-2.
CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Dane farmaceutyczne
Instrukcje dotyczące przygotowywania IL-2 (aldesleukiny) IL-2 (aldesleukinę) należy w warunkach aptecznych aseptycznie zrekonstytuować, rozcieńczyć i wydawać w zamkniętych polipropylenowych strzykawkach tuberkulinowych, w zależności od masy ciała pacjenta (patrz tabela podawania aldesleukiny poniżej) w zalecanej dawce 16 400 j.m./kg mc. (1 µg/kg mc.). Pacjent może otrzymać zapas wcześniej napełnionych zamkniętych strzykawek tuberkulinowych wystarczający na 2 tygodnie podawania w warunkach domowych z informacją, że strzykawki do momentu podania należy przechowywać w lodówce w temperaturze 2°C – 8°C. Badania wykazały stabilność chemiczną i sterylność rozcieńczonej aldesleukiny (przygotowanej w zamkniętych polipropylenowych strzykawkach tuberkulinowych) do 3 tygodni, jeśli przygotowywana jest w kontrolowanych warunkach aseptycznych i przechowywana w lodówce w temperaturze 2°C – 8°C. UWAGA: Przygotowywanie aldesleukiny musi przebiegać w kontrolowanych warunkach aseptycznych.
CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Dane farmaceutyczne
Przygotowywanie rozcieńczonej IL-2 (aldesleukiny) dla pacjenta Rozcieńczoną IL-2 (aldesleukinę) pobiera się w warunkach aseptycznych do sterylnych polipropylenowych strzykawek tuberkulinowych z zatyczką, w dawce dla poszczególnych pacjentów 1 µg/kg, przy minimalnej standardowej objętości dawkowania 0,25 ml (50 µg) i maksymalnej dawce 0,5 ml (100 µg). Objętości dawkowania oparte na masie ciała pacjenta przedstawione są w Tabeli 3 poniżej. Tabela przedstawia także objętości wymagane w sytuacji, gdy przepisano dawkę zredukowaną o 20%. Tabela 3: Tabela podawania IL-2 (aldesleukiny)

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Dane farmaceutyczne

Masa ciała pacjenta (kg) Standardowe dawkowanie (µg) Objętość roztworu do wstrzykiwań*(ml) Objętość roztworu do wstrzykiwań dla dawki zredukowanej o 20% (ml)**
≤50 50 0,25 0,20
>50 do ≤60 60 0,30 0,25
>60 do ≤70 70 0,35 0,30
>70 do ≤80 80 0,40 0,30
>80 do ≤90 90 0,45 0,35
>90 do ≤100 100 0,50 0,40
>100 100 0,50 0,40

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Dane farmaceutyczne
*Objętość roztworu do wstrzykiwań zaokrąglona do 0,05 ml **Objętości roztworu do wstrzykiwań dla dawek zredukowanych o 20% są zaokrąglone, dlatego rzeczywista redukcja dawki waha się w granicach 15-25%
CHPL leku Lavistina, tabletki, 16 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Lavistina, 16 mg, tabletki 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Jedna tabletka zawiera 16 mg betahistyny dichlorowodorku (Betahistini dihydrochloridum). Substancja pomocnicza o znanym działaniu: laktoza jednowodna 140 mg. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka Biała do białawej, okrągła tabletka z wytłoczonym napisem „B16” po jednej stronie i z linią podziału po drugiej stronie, o średnicy około 9 mm. Tabletka może być podzielona na połowy.
CHPL leku Lavistina, tabletki, 16 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Betahistyna wskazana jest w leczeniu choroby Meniere’a, charakteryzującej się następującymi objawami: zawrotami głowy, szumami usznymi, utratą słuchu, nudnościami oraz w objawowym leczeniu zawrotów głowy pochodzenia przedsionkowego.
CHPL leku Lavistina, tabletki, 16 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dorośli (w tym osoby w podeszłym wieku): Początkowo doustnie 8 do 16 mg trzy razy na dobę, przyjmowane podczas posiłku. Dawki podtrzymujące mieszczą się zwykle w przedziale 24 do 48 mg na dobę. Dawkę można dostosować indywidualnie w zależności od zapotrzebowania pacjenta. Czasami poprawę stanu pacjenta można zaobserwować dopiero po kilku tygodniach leczenia. Dzieci i młodzież: Nie zaleca się stosowania betahistyny w postaci tabletek u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat z powodu niewystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
CHPL leku Lavistina, tabletki, 16 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Guz chromochłonny nadnerczy, ponieważ betahistyna jest syntetycznym analogiem histaminy może indukować uwalnianie amin katecholowych z guza, powodując ciężkie nadciśnienie tętnicze.
CHPL leku Lavistina, tabletki, 16 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Należy zachować ostrożność podczas leczenia u pacjentów: z czynną lub przebytą chorobą wrzodową, ze względu na sporadyczne występowanie dyspepsji u pacjentów leczonych betahistyną. Chorych tych należy uważnie kontrolować; z astmą oskrzelową. Chorych tych należy uważnie kontrolować; z pokrzywką, wysypkami lub alergicznym nieżytem nosa, ze względu na możliwość zaostrzenia tych objawów; z ciężkim niedociśnieniem tętniczym. Specjalne ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych: Produkt leczniczy zawiera laktozę. Pacjenci z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, z niedoborem laktazy typu „Lapp” lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy, nie powinni stosować tego produktu leczniczego.
CHPL leku Lavistina, tabletki, 16 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie ma udowodnionych przypadków niebezpiecznych interakcji. Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji produktów leczniczych in vivo. W oparciu o badania in vitro, nie przewiduje się zahamowania enzymów cytochromu P 450 in vivo. Dane z badań in vitro wskazują na hamowanie metabolizmu betahistyny przez inhibitory monoaminooksydazy (MAO), w tym podtyp MAO-B (np. selegilina). Zaleca się zachowanie ostrożności w czasie równoczesnego stosowania betahistyny i inhibitorów MAO (w tym selektywnych MAO-B). Istnieją doniesienia dotyczące interakcji z etanolem oraz produktem zawierającym pirymetaminę i dapson, a także nasilenia działania betahistyny przez salbutamol. Ponieważ betahistyna jest analogiem histaminy, teoretycznie mogą wystąpić interakcje z produktami leczniczymi przeciwhistaminowymi, wpływające na skuteczność jednego z produktów leczniczych. Jednak dotychczas nie zaobserwowano takich interakcji.
CHPL leku Lavistina, tabletki, 16 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak dostatecznych danych odnośnie stosowania betahistyny w ciąży. Badania na zwierzętach są niewystarczające do określenia wpływu na przebieg ciąży i rozwój zarodka/płodu, przebieg porodu i rozwój po urodzeniowy (patrz punkt 5.3). Potencjalne ryzyko u człowieka nie jest znane. Produktu Lavistina nie należy stosować u kobiet w ciąży, jeżeli nie jest to bezwzględnie konieczne. Karmienie piersi? Nie wiadomo czy betahistyna przenika do mleka kobiet karmiących. Brak badań na zwierzętach dotyczących przenikania betahistyny do mleka. Decyzję o karmieniu piersią i leczeniu betahistyną należy podejmować po rozważeniu korzyści wynikających z karmienia piersią oraz potencjalnego ryzyka dla dziecka.
CHPL leku Lavistina, tabletki, 16 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Betahistyna jest wskazana w leczeniu choroby Meniere’a, charakteryzującej się następującymi objawami: zawrotami głowy, szumami usznymi, utratą słuchu oraz nudnościami. Wszystkie te objawy mogą negatywnie wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. W badaniach klinicznych prowadzonych w celu zbadania wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, betahistyna nie miała wpływu na tę zdolność lub wpływ ten był nieistotny. Rzadko zgłaszano występowanie senności związanej ze stosowaniem betahistyny. Pacjentów, u których występują te objawy należy poinformować o konieczności unikania czynności wymagających koncentracji, takich jak prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn.
CHPL leku Lavistina, tabletki, 16 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane W trakcie kontrolowanych badań klinicznych z zastosowaniem betahistyny w porównaniu do placebo obserwowano występowanie działań niepożądanych z następującą częstotliwością: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000). Zaburzenia żołądka i jelit Często: nudności i niestrawność. Zaburzenia układu nerwowego Często: bóle głowy. Oprócz działań niepożądanych, zgłaszanych w trakcie badań klinicznych odnotowano również spontaniczne zgłoszenia działań niepożądanych po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu oraz w literaturze naukowej. Częstość tych działań nie może być określona na podstawie dostępnych danych i określa się ją jako „częstość nieznana”. Zaburzenia układu immunologicznego Częstość nieznana: reakcje nadwrażliwości, np. anafilaksja. Zaburzenia układu nerwowego Częstość nieznana: bóle głowy, sporadycznie senność.
CHPL leku Lavistina, tabletki, 16 mg
Działania niepożądane
Zaburzenia żołądka i jelit Częstość nieznana: łagodne dolegliwości żołądkowo-jelitowe (np. wymioty, bóle żołądka i jelit, wzdęcia i gazy). Podawanie produktu leczniczego podczas posiłku lub zmniejszenie dawki z reguły łagodzi te dolegliwości. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Częstość nieznana: skórne i podskórne reakcje nadwrażliwości, zwłaszcza obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, wysypka i świąd. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al.
CHPL leku Lavistina, tabletki, 16 mg
Działania niepożądane
Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 e-mail: ndl@urpl.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Lavistina, tabletki, 16 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Istnieją doniesienia o kilku przypadkach przedawkowania produktu leczniczego. U niektórych pacjentów obserwowano łagodne lub umiarkowane objawy przedawkowania po przyjęciu dawek do 640 mg (np. nudności, senność, bóle brzucha). Poważniejsze objawy (np. drgawki, powikłania płucne lub sercowe) obserwowano w przypadku zamierzonego przedawkowania betahistyny, zwłaszcza w połączeniu z przedawkowaniem innych produktów leczniczych. Po spożyciu większych dawek obserwowano następujące objawy: wymioty, dyspepsja, ataksja i drgawki. Brak specyficznego antidotum. W przypadku przedawkowania produktu leczniczego zaleca się rutynowe postępowanie podtrzymujące, takie jak płukanie żołądka, oraz leczenie objawowe.
CHPL leku Lavistina, tabletki, 16 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: preparaty stosowane w zawrotach głowy, kod ATC: N07C A01 Działanie agonistyczne betahistyny w stosunku do receptorów histaminowych H1 w obwodowych naczyniach krwionośnych wykazano u ludzi poprzez zniesienie przez difenhydraminę, antagonistę receptora histaminowego, indukowanego przez betahistynę rozszerzenia naczyń. Betahistyna ma minimalny wpływ na kwas solny w żołądku (reakcja z udziałem receptora H2). Mechanizm działania betahistyny nie jest do końca wyjaśniony. Skuteczność betahistyny może być związana z jej zdolnością do modyfikacji krążenia krwi w uchu wewnętrznym lub bezpośrednim działaniem na neurony w jądrach przedsionkowych. Istnieje kilka wiarygodnych hipotez, potwierdzonych danymi z badań na zwierzętach i ludziach: Betahistyna wpływa na układ histaminowy: Betahistyna działa zarówno jako częściowy agonista receptora histaminowego H1, jak i antagonista receptora histaminowego H3, również w tkance nerwowej oraz wykazuje nieistotny wpływ na aktywność receptora H2.
CHPL leku Lavistina, tabletki, 16 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Betahistyna zwiększa obrót i uwalnianie histaminy poprzez blokowanie presynaptycznych receptorów H3 i ich regulację „w dół”. Betahistyna może zwiększać przepływ krwi w okolicy ślimaka, jak również w całym mózgu: Badania farmakologiczne na zwierzętach wykazały poprawę krążenia krwi w prążku naczyniowym ucha wewnętrznego, prawdopodobnie wskutek relaksacji zwieraczy przedwłośniczkowych w mikrokrążeniu ucha wewnętrznego. Betahistyna wykazywała również zwiększenie przepływu krwi w mózgu u ludzi. Betahistyna ułatwia kompensację przedsionkową: Betahistyna przyspiesza powrót prawidłowej funkcji przedsionka po jednostronnym przecięciu nerwu u zwierząt, poprzez pobudzanie i ułatwianie ośrodkowej kompensacji przedsionkowej. Efekt ten, charakteryzujący się wzmożeniem obrotu i uwalniania histaminy, zachodzi pod wpływem działania antagonistycznego na receptor H3. Czas powrotu do zdrowia po przecięciu nerwu przedsionkowego u ludzi był również krótszy w trakcie leczenia betahistyną.
CHPL leku Lavistina, tabletki, 16 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Betahistyna zmienia generowanie impulsów w jądrach przedsionkowych: Stwierdzono, że betahistyna ma również zależne od dawki działanie hamujące na generowanie impulsów iglicowych przez neurony jąder przedsionkowych bocznego i przyśrodkowego. Jak wykazano na zwierzętach, właściwości farmakodynamiczne betahistyny mogą mieć korzystny wpływ terapeutyczny w układzie przedsionkowym. Skuteczność betahistyny wykazano w badaniach u pacjentów z zawrotami głowy pochodzenia przedsionkowego i z chorobą Meniere’a, poprzez wykazanie poprawy w zakresie nasilenia i częstości napadów zawrotów głowy. Pojedyncze, doustne dawki betahistyny do 32 mg, u zdrowych ochotników powodują maksymalne zahamowanie indukowanego oczopląsu w ciągu 3-4 godzin od podania dawki, a większe dawki są bardziej skuteczne w skróceniu czasu trwania oczopląsu. Betahistyna zwiększa przepuszczalność nabłonka płucnego u ludzi. Udowodniono to na podstawie skrócenia czasu klirensu radioaktywnego znacznika z płuc do krwi.
CHPL leku Lavistina, tabletki, 16 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Działaniu temu zapobiega wstępne leczenie terfenadyną, znanym blokerem receptora H1. Pomimo, iż histamina ma dodatnie inotropowe działanie na serce, betahistyna nie zwiększa rzutu serca, a jej działanie rozszerzające naczynia może powodować niewielkie spadki ciśnienia tętniczego u niektórych pacjentów. Betahistyna wykazuje niewielki wpływ na gruczoły zewnątrz wydzielnicze u ludzi.
CHPL leku Lavistina, tabletki, 16 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Po podaniu doustnym u zdrowych ochotników na czczo, betahistyna wchłania się całkowicie, a maksymalne stężenie betahistyny znakowanej węglem 14C w osoczu jest osiągane po około 1 godzinie. Eliminacja betahistyny zachodzi głównie drogą metabolizmu, a metabolity usuwane są następnie przez nerki. 85-90% radioaktywności w przypadku dawki 8 mg występuje w moczu w ciągu 56 godzin, z maksymalną szybkością wydalania po 2 godzinach od podania produktu. Po podaniu doustnym, stężenie betahistyny w osoczu jest bardzo małe. W związku z powyższym, ocena farmakokinetyki betahistyny jest oparta na stężeniu jedynego metabolitu, kwasu 2-pirydylooctowego w osoczu. Nie ma dowodów na przedukładowy metabolizm i wydalanie z żółcią nie wydaje się być istotną drogą eliminacji produktu i jego metabolitów. Wiązanie z ludzkimi białkami osocza jest małe lub nie występuje, chociaż betahistyna metabolizowana jest w wątrobie. Około 80-90 % podanej dawki jest wydalane z moczem.
CHPL leku Lavistina, tabletki, 16 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym przez 6 miesięcy u psów i 18 miesięcy u szczurów albinosów nie ujawniły klinicznie istotnego działania uszkadzającego w zakresie dawek od 2,5 mg/kg mc. do 120 mg/kg mc. Betahistyna nie ma właściwości mutagennych i nie było dowodów na działanie rakotwórcze u szczurów. Badania prowadzone na ciężarnych samicach królików nie wykazały dowodów działania teratogennego.
CHPL leku Lavistina, tabletki, 16 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Powidon K90 Celuloza mikrokrystaliczna Laktoza jednowodna Krzemionka koloidalna bezwodna Krospowidon (typ A) Kwas stearynowy 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25˚C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blister PVC/PVDC/Aluminium w tekturowym pudełku. 30 szt. (3 blistry po 10 szt.) 60 szt. (6 blistrów po 10 szt.) 100 szt. (10 blistrów po 10 szt.) Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Bez specjalnych wymagań. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Histigen, tabletki, 8 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Histigen, 8 mg, tabletki Histigen, 16 mg, tabletki 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Histigen: jedna tabletka zawiera 8 mg dichlorowodorku betahistyny (Betahistini dihydrochloridum). Histigen: jedna tabletka zawiera 16 mg dichlorowodorku betahistyny (Betahistini dihydrochloridum). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka. Histigen, 8 mg: białe lub prawie białe, okrągłe tabletki o średnicy około 7 mm, ze ściętymi krawędziami i oznaczeniem „256” po jednej stronie tabletki. Histigen, 16 mg: białe lub prawie białe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki ze ściętymi krawędziami i linią podziału, oznaczone „267” po obu stronach linii podziału na jednej stronie tabletki. Średnica tabletki wynosi około 8,5 mm. Tabletkę można podzielić na równe dawki.
CHPL leku Histigen, tabletki, 8 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Betahistyna jest wskazana w leczeniu zespołu Ménière’a, charakteryzującego się następującymi objawami: zawroty głowy, szumy uszne, utrata słuchu i nudnościami.
CHPL leku Histigen, tabletki, 8 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie: Zwykle stosowana dawka to od 1 do 2 tabletek trzy razy na dobę, najlepiej podczas posiłków. Nie należy przyjmować więcej niż 6 tabletek na dobę, tj. nie należy przekraczać dawki 48 mg betahistyny na dobę. Dzieci i młodzież: Nie zaleca się stosowania betahistyny u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat z powodu niewystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności leku. Pacjenci w podeszłym wieku: Należy zachować ostrożność podczas stosowania betahistyny u pacjentów w podeszłym wieku ze względu na ograniczoną ilość danych. Niewydolność nerek: Brak dostępnych danych dotyczących stosowania produktu leczniczego u pacjentów z niewydolnością nerek. Niewydolność wątroby: Brak dostępnych danych dotyczących stosowania produktu leczniczego u pacjentów z niewydolnością wątroby.
CHPL leku Histigen, tabletki, 8 mg
Dawkowanie
Okres leczenia: Zalecany czas leczenia jest od 2 do 3 miesięcy, możliwy do przedłużenia w zależności od rozwoju choroby w cyklach ciągłych lub przerywanych. Sposób podawania: Tabletki należy połykać, popijając szklanką wody podczas posiłków. Nie należy ich rozgryzać.
CHPL leku Histigen, tabletki, 8 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Guz chromochłonny nadnerczy.
CHPL leku Histigen, tabletki, 8 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Specjalne ostrzeżenia: Pacjentów z astmą oskrzelową i chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy w wywiadzie należy dokładnie kontrolować w trakcie leczenia. Zaleca się zachowanie ostrożności w stosowaniu betahistyny u pacjentów, u których występuje pokrzywka, wysypki skórne, alergiczny nieżyt nosa z powodu możliwości nasilenia tych objawów. Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania betahistyny u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia nie zostały zbadane. Nie należy stosować betahistyny w leczeniu następujących zaburzeń: łagodne napadowe zawroty głowy, zawroty głowy związane z zaburzeniami ośrodkowego układu nerwowego. Środki ostrożności dotyczące stosowania: Przyjmowanie produktu leczniczego podczas posiłku pomaga zapobiegać bólom żołądka.
CHPL leku Histigen, tabletki, 8 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie wykonano badań in vivo dotyczących interakcji. W oparciu o badania in vitro, nie przewiduje się zahamowania in vivo enzymów cytochromu P450. Dane z badań in vitro wskazują na hamowanie metabolizmu betahistyny przez inhibitory monoaminooksydazy (MAO), w tym inhibitory MAO B (np. seleglina). Zaleca się ostrożność w czasie równoczesnego stosowania betahistyny i inhibitorów MAO (w tym selektywnych MAO-B). Ponieważ betahistyna jest analogiem histaminy, interakcje betahistyny z lekami antyhistaminowymi mogą teoretycznie wpłynąć na skuteczność jednego z nich.
CHPL leku Histigen, tabletki, 8 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża: Brak danych odnośnie stosowania betahistyny u kobiet ciężarnych. Badania na zwierzętach są niewystarczające, aby stwierdzić wpływ na ciążę, rozwój zarodka i płodu, poród i rozwój pourodzeniowy. Zagrożenie dla człowieka nie jest znane. Betahistyny nie należy stosować u kobiet w ciąży, jeżeli nie jest to bezwzględnie konieczne. Karmienie piersią: Nie wiadomo czy betahistyna przenika do mleka kobiet karmiących. Betahistyna przenika do mleka u szczurów. Wpływ betahistyny po porodzie w badaniach na zwierzętach obserwowano jedynie w przypadku podawania jej w bardzo wysokich dawkach. Możliwość rozpoczęcia leczenia u kobiet karmiących piersią należy określić na podstawie korzyści dla kobiety karmiącej i ewentualnego ryzyka dla dziecka. Płodność: W badaniach na zwierzętach nie wykazano wpływu na płodność u szczurów.
CHPL leku Histigen, tabletki, 8 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Betahistyna jest wskazana w objawowym leczeniu zawrotów głowy pochodzenia ślimakowego lub o innym podłożu. Choroby te mogą mieć negatywny wpływ na prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn. Badania kliniczne wykazały, że betahistyna nie wywiera wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn.
CHPL leku Histigen, tabletki, 8 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane W trakcie badań klinicznych kontrolowanych placebo obserwowano następujące działania niepożądane u pacjentów stosujących betahistynę z częstością: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10000 do < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10000). Zaburzenia żołądka i jelit Często: nudności i zaburzenia trawienia Zaburzenia układu nerwowego Często: ból głowy. Oprócz działań niepożądanych, zgłaszanych w trakcie badań klinicznych zgłaszano działania niepożądane po wprowadzeniu leku do obrotu oraz w literaturze naukowej. Częstość tych działań nie może być określana na podstawie dostępnych danych i określa się ją jako „nieznana”. Zaburzenia krwi i układu chłonnego Małopłytkowość. Zaburzenia układu immunologicznego Reakcje nadwrażliwości, np. odnotowano przypadki anafilaksji Zaburzenia żołądka i jelit Obserwowano łagodne dolegliwości żołądkowo-jelitowe (np.
CHPL leku Histigen, tabletki, 8 mg
Działania niepożądane
wymioty, bóle żołądka i jelit, wzdęcia i gazy). Podawanie leku podczas posiłku lub zmniejszenie dawki z reguły łagodzi te dolegliwości. Zaburzenia układu nerwowego Ból głowy, senność Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Skórne i podskórne reakcje nadwrażliwości, zwłaszcza obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, wysypka i świąd. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem: Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al.
CHPL leku Histigen, tabletki, 8 mg
Działania niepożądane
Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301 faks: + 48 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Histigen, tabletki, 8 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Istnieją doniesienia o kilku przypadkach przedawkowania leku. U niektórych pacjentów obserwowano łagodne lub umiarkowane objawy przedawkowania po dawkach do 640 mg (np. nudności, senność, bóle brzucha). Poważniejsze objawy (np. drgawki, powikłania płucne lub sercowe) obserwowano w przypadku zamierzonego przedawkowania betahistyny, zwłaszcza w połączeniu z przedawkowaniem innych leków. W przypadku przedawkowania leku zaleca się rutynowe postępowanie zgodnie z przyjętymi standardami.
CHPL leku Histigen, tabletki, 8 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: lek przeciw zawrotom głowy. Kod ATC: N 07 CA 01 Aktywność H1-agonistyczna betahistyny względem receptorów histaminowych w naczyniach obwodowych została potwierdzona u ludzi poprzez zniesienie wywołanego betahistyną rozszerzenia naczyń w wyniku podania antagonisty histaminy – difenhydraminy. Betahistyna ma minimalny wpływ na wydzielanie kwasu solnego w żołądku (reakcja z udziałem receptora H2). Skuteczność działania betahistyny w leczeniu zawrotów głowy może być spowodowana zdolnością do modyfikacji krążenia w uchu wewnętrznym oraz bezpośrednim wpływem na neurony jądra przedsionkowego. Pojedyncze dawki doustne do 32 mg betahistyny powodowały u zdrowych osób minimalne hamowanie wywoływanego oczopląsu przedsionkowego 3-4 godziny po podaniu leku, większe dawki były bardziej skuteczne w skracaniu czasu trwania oczopląsu. Betahistyna zwiększa przepuszczalność nabłonka płucnego u człowieka.
CHPL leku Histigen, tabletki, 8 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wynika to ze skrócenia czasu oczyszczania płuc (klirensu) z przechodzącego do krwi radioaktywnego markera. Działaniu temu zapobiega uprzednie doustne podanie terfenadyny, znanego blokera receptora H1. Podczas gdy histamina wywiera dodatnie działanie inotropowe na serce, nie wiadomo, czy betahistyna zwiększa pojemność minutową serca, a jej działanie rozszerzające naczynia może wywoływać niewielki spadek ciśnienia krwi u niektórych pacjentów. U ludzi betahistyna ma niewielki wpływ na wydzielanie hormonów.
CHPL leku Histigen, tabletki, 8 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Betahistyna jest całkowicie wchłaniana po podaniu doustnym, a maksymalne stężenie betahistyny znakowanej 14C jest osiągane po około jednej godzinie po podaniu na czczo. Eliminacja betahistyny odbywa się głównie drogą metaboliczną, a metabolity są następnie usuwane głównie przez nerki. 85-90% radioaktywności po podaniu dawki 8 mg pojawia się w moczu w ciągu 56 godzin, zaś maksymalna szybkość wydalania jest osiągana w ciągu 2 godzin po podaniu leku. Ponieważ stężenie betahistyny w osoczu jest poniżej progu wykrywalności, dostępność biologiczną ocenia się na podstawie stężenia w moczu jej głównego metabolitu, kwasu 2-pirydylooctowego. Brak dowodów istnienia metabolizmu przedogólnoustrojowego, uważa się, że wydalanie z żółcią nie stanowi istotnej drogi usuwania leku i jego metabolitów z organizmu. Betahistyna nie wiąże się z białkami surowicy lub wiąże się tylko w niewielkim stopniu. Betahistyna jest metabolizowana w wątrobie.
CHPL leku Histigen, tabletki, 8 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Około 80-90% podanej dawki jest wydalane w moczu.
CHPL leku Histigen, tabletki, 8 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Toksyczność przewlekła U psów i pawianów, którym dożylnie podawano dawki wynoszące co najmniej 120 mg/kg mc., obserwowano działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego. Badania toksyczności przewlekłej po podaniu doustnym prowadzono u szczurów przez 18 miesięcy i psów przez 6 miesięcy. Wykazano, że betahistyna podawana odpowiednio w dawkach 500 mg/kg mc. i 25 mg/kg mc. była dobrze tolerowana i nie powodowała objawów toksyczności. Działanie mutagenne i rakotwórcze Betahistyna nie posiada działania mutagennego. W 18-miesięcznym badaniu toksyczności przewlekłej na szczurach nie potwierdzono potencjalnego działania rakotwórczego betahistyny podawanej w dawkach nieprzekraczających 500 mg/kg mc. Toksyczny wpływ na reprodukcję W badaniach toksycznego wpływu na reprodukcję wpływ betahistyny zaobserwowano jedynie w przypadku ekspozycji na dawki uważane za wystarczająco wyższe niż maksymalne dawki stosowane u ludzi, co ma niewielkie znaczenie kliniczne.
CHPL leku Histigen, tabletki, 8 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Celuloza mikrokrystaliczna Mannitol Kwas cytrynowy jednowodny Krzemionka koloidalna bezwodna Talk 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blistry PVC/PVDC-Aluminium w tekturowym pudełku. Dostępne opakowania: 30 tabletek 60 tabletek 100 tabletek Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania leku do stosowania Bez specjalnych wymagań.
CHPL leku Betaserc, tabletki, 24 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO BETASERC, 24 mg, tabletki 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Betahistini dihydrochloridum Każda tabletka zawiera 24 mg dichlorowodorku betahistyny równoważne 15,63 betahistyny. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz pkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletki. Okrągłe, obustronnie wypukłe, podzielne, białe do prawie białych tabletki, ze ściętymi krawędziami. Wymiar tabletki: 10 mm, waga: około 375 mg. Na jednej stronie tabletki wytłoczone jest „289” po obu stronach linii podziału. Linia podziału na tabletce tylko ułatwia rozkruszenie w celu połknięcia, a nie podział na równe dawki.
CHPL leku Betaserc, tabletki, 24 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Choroba Meniere’a charakteryzująca się triadą następujących, zasadniczych objawów: zawroty głowy (z nudnościami, wymiotami) postępująca utrata słuchu szumy uszne. Objawowe leczenie zawrotów głowy pochodzenia przedsionkowego.
CHPL leku Betaserc, tabletki, 24 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawka dobowa dla dorosłych wynosi 48 mg w dawkach podzielonych. Tabletki zawierające 24 mg dichlorowodorku betahistyny: 1 tabletka 2 razy na dobę. Dawkę należy ustalać indywidualnie w zależności od reakcji pacjenta na lek. Poprawę można zaobserwować czasami po kilku tygodniach leczenia. Najlepsze wyniki terapeutyczne uzyskuje się niekiedy po kilku miesiącach leczenia. Dzieci i młodzież Betaserc nie jest wskazany u dzieci poniżej 18 lat z powodu niewystarczajacych danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie wiekowej pacjentów. Pacjenci w podeszłym wieku Chociaż dane z badań klinicznych w tej grupie pacjentów są ograniczone, na podstawie dużego doświadczenia po wprowadzeniu produktu do obrotu można stwierdzić, że nie ma konieczności zmiany dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku.
CHPL leku Betaserc, tabletki, 24 mg
Dawkowanie
Zaburzenia czynności nerek Brak dostępnych specyficznych badań klinicznych w tej grupie pacjentów, ale na podstawie doświadczenia po wprowadzeniu produktu do obrotu wydaje się, że nie ma konieczności zmiany dawkowania u tych chorych. Zaburzenia czynności wątroby Brak dostępnych specyficznych badań klinicznych w tej grupie pacjentów, ale na podstawie doświadczenia po wprowadzeniu produktu do obrotu wydaje się, że nie ma konieczności zmiany dawkowania u tych chorych.
CHPL leku Betaserc, tabletki, 24 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą. Guz chromochłonny nadnerczy.
CHPL leku Betaserc, tabletki, 24 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Pacjentów z astmą oskrzelową i chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy w wywiadzie należy dokładnie kontrolować w trakcie leczenia.
CHPL leku Betaserc, tabletki, 24 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie wykonano żadnych badań in vivo dotyczących interakcji. W oparciu o badania in vitro, nie przewiduje się zahamowania in vivo enzymów cytochromu P450. Dane z badań in vitro wskazują na hamowanie metabolizmu betahistyny przez inhibitory monoaminooksydazy (MAO), w tym podtyp MAO B (np. selegilina). Zaleca się ostrożność w czasie równoczesnego stosowania betahistyny i inhibitorów MAO (w tym selektywnych MAO-B). Ponieważ betahistyna jest analogiem histaminy interakcje betahistyny z lekami antyhistaminowymi mogą teoretycznie wpływać na skuteczność jednego z nich.
CHPL leku Betaserc, tabletki, 24 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak wystarczających danych odnośnie stosowania betahistyny u kobiet ciężarnych. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję przy narażeniu na kliniczne dawki teraputyczne. W celu zachowania ostrożności zaleca się unikanie stosowania betahistyny w czasie ciąży. Karmienie piersi? Nie wiadomo czy betahistyna przenika do mleka kobiet karmiących piersią. Betahistyna przenika do mleka samic szczurów. W badaniach na zwierzętach zaobserwowany wpływ w okresie pourodzeniowym był ograniczony do bardzo dużych dawek. Należy ocenić korzyści dla kobiety karmiącej piersią i potencjalne ryzyko dla dziecka. Płodność Badania na zwierzętach nie wykazały wpływu na płodność u szczurów.
CHPL leku Betaserc, tabletki, 24 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Betahistyna jest wskazana w chorobie Meniere’a i zawrotach głowy. Obie choroby mogą mieć negatywny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. W badaniach klinicznych dotyczących wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn betahistyna nie wpływała na powyższą zdolność lub wpływ ten był nieistotny.
CHPL leku Betaserc, tabletki, 24 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane W trakcie badań klinicznych kontrolowanych placebo obserwowano następujące działania niepożądane u pacjentów stosujących betahistynę z częstością: bardzo częste (≥ 1/10), częste (≥1/100 do <1/10), niezbyt częste (≥1/1000 do <1/100), rzadkie (≥1/10000 do <1/1000), bardzo rzadkie (<1/10000). Zaburzenia żołądka i jelit Często: nudności i zaburzenia trawienia. Zaburzenia układu nerwowego Często: bóle głowy. Oprócz działań niepożądanych, zgłaszanych w trakcie badań klinicznych zgłaszano działania niepożądane po wprowadzeniu leku do obrotu oraz w literaturze naukowej. Częstość tych działań nie może być określona na podstawie dostępnych danych i określa się ją jako „nieznana”. Zaburzenia układu immunologicznego Reakcje nadwrażliwości, np. anafilaksja. Zaburzenia żołądka i jelit Łagodne dolegliwości żołądkowo-jelitowe (np. wymioty, bóle żołądka i jelit, wzdęcia i gazy).
CHPL leku Betaserc, tabletki, 24 mg
Działania niepożądane
Podawanie leku podczas posiłku lub zmniejszenie dawki z reguły łagodzi te dolegliwości. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Skórne i podskórne reakcje nadwrażliwości, zwłaszcza obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, wysypka i świąd. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Betaserc, tabletki, 24 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Istnieją doniesienia o kilku przypadkach przedawkowania leku. U niektórych pacjentów obserwowano łagodne lub umiarkowane objawy przedawkowania po dawkach do 640 mg (np. nudności, senność, bóle brzucha). Poważniejsze objawy (np. drgawki, powikłania płucne lub sercowe) obserwowano w przypadku zamierzonego przedawkowania betahistyny, zwłaszcza w połączeniu z przedawkowaniem innych leków. W przypadku przedawkowania leku zaleca się rutynowe postępowanie podtrzymujące.
CHPL leku Betaserc, tabletki, 24 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Inne leki działające na układ nerwowy; preparaty stosowane przeciw zawrotom głowy. Kod ATC: N 07 CA 01 Mechanizm działania betahistyny jest wyjaśniony tylko częściowo. Istnieje kilka wiarygodnych hipotez potwierdzonych danymi z badań na zwierzętach i ludziach: Betahistyna wpływa na układ histaminowy: Betahistyna działa zarówno, jako częściowy agonista receptora histaminowego H1 jak i antagonista receptora histaminowego H3 również w tkance nerwowej oraz wykazuje nieistotny wpływ na aktywność receptora H2. Betahistyna zwiększa obrót i uwalnianie histaminy poprzez blokowanie presynaptycznych receptorów H3 i ich regulację „w dół”. Betahistyna może zwiększać przepływ krwi w okolicy ślimaka, jak również w całym mózgu: Badania farmakologiczne na zwierzętach wykazały poprawę krążenia krwi w prążku naczyniowym ucha wewnętrznego, prawdopodobnie wskutek relaksacji zwieraczy przedwłośniczkowych w mikrokrążeniu ucha wewnętrznego.
CHPL leku Betaserc, tabletki, 24 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Betahistyna wykazywała również zwiększenie przepływu krwi w mózgu u ludzi. Betahistyna ułatwia kompensację przedsionkową: Betahistyna przyspiesza powrót prawidłowej funkcji przedsionka po jednostronnym przecięciu nerwu u zwierząt, poprzez pobudzanie i ułatwianie ośrodkowej kompensacji przedsionkowej. Efekt ten charakteryzujący się wzmożeniem obrotu i uwalniania histaminy zachodzi pod wpływem działania antagonistycznego na receptor H3. Czas powrotu do zdrowia po przecięciu nerwu przedsionkowego u ludzi był również krótszy w trakcie leczenia betahistyną. Betahistyna zmienia generowanie impulsów w jądrach przedsionkowych: Stwierdzono, że betahistyna ma również zależne od dawki działanie hamujące na generowanie impulsów iglicowych przez neurony jąder przedsionkowych bocznego i przyśrodkowego. Jak wykazano na zwierzętach właściwości farmakodynamiczne betahistyny mogą mieć korzystny wpływ terapeutyczny w układzie przedsionkowym.
CHPL leku Betaserc, tabletki, 24 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Skuteczność betahistyny wykazano w badaniach u pacjentów z zawrotami głowy pochodzenia przedsionkowego i z chorobą Meniere’a, poprzez wykazanie poprawy w zakresie nasilenia i częstości napadów zawrotów głowy.
CHPL leku Betaserc, tabletki, 24 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie: Po podaniu doustnym betahistyna jest łatwo i prawie całkowicie wchłaniana z każdego odcinka przewodu pokarmowego. Po wchłonięciu produkt jest szybko i prawie całkowicie metabolizowany do kwasu 2-pirydylooctowego (2-PAA). Stężenie betahistyny w osoczu krwi jest bardzo małe. Z tego powodu analizy farmakokinetyczne oparte są na pomiarach 2-PAA w osoczu i moczu. Cmax jest mniejsze po przyjęciu leku w trakcie posiłku niż na czczo. Jednakże całkowite wchłanianie betahistyny jest podobne w obu przypadkach, co wskazuje, że pokarm opóźnia absorbcję betahistyny. Dystrybucja: Odsetek betahistyny związanej z białkami osocza jest mniejszy niż 5%. Biotransformacja: Po wchłonięciu betahistyna jest szybko i prawie całkowicie metabolizowana do kwasu 2-PAA, który nie ma działania farmakologicznego.
CHPL leku Betaserc, tabletki, 24 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Po podaniu doustnym betahistyny stężenie 2-PAA w osoczu (i moczu) osiąga wartość maksymalną po godzinie i zmniejsza się z okresem półtrwania wynoszącym około 3,5 godziny. Wydalanie: 2-PAA jest łatwo wydalany z moczem. W przedziale dawek od 8 mg do 48 mg około 85% dawki początkowej wydalane jest z moczem. Wydalanie z moczem lub kałem samej betahistyny jest nieznaczne. Liniowość: Poziom wydalania jest stały w przedziale doustnych dawek od 8 mg do 48 mg, co wskazuje na liniową farmakokinetykę betahistyny i sugeruje, że szlak metaboliczny nie jest wysycony.
CHPL leku Betaserc, tabletki, 24 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Toksyczność przewlekła: Działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego obserwowano u psów i pawianów po dożylnym podaniu dawek 120 mg/kg i większych. Badanie toksyczności przewlekłej po podaniu doustnym betahistyny stosowanej przez 18 miesięcy w dawce 500 mg/kg u szczurów i 6 miesięcy w dawce 25 mg/kg u psów podawanej doustnie, wykazały dobrą tolerancję, bez działania toksycznego. Potencjał mutagenny i karcynogenny: Betahistyna nie ma działania mutagennego. W 18-miesięcznym badaniu toksyczności przewlekłej u szczurów nie uzyskano żadnych dowodów na potencjał karcynogenny betahistyny w dawce do 500 mg/kg. Toksyczny wpływ na reprodukcję: W badaniach dotyczących toksycznego wpływu na reprodukcję zaobserwowano wpływ tylko w dawkach przekraczajcych maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, co ma niewielkie znaczenie dla zastosowania klinicznego.
CHPL leku Betaserc, tabletki, 24 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Celuloza mikrokrystaliczna, mannitol, krzemionka koloidalna bezwodna, kwas cytrynowy jednowodny, talk. 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze do 25°C. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blistry z folii Al/ PVC/ PVDC umieszczone w tekturowym pudełku. Opakowania po 20, 50, 60, 100 i 120 tabletek. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Peritol, tabletki, 4 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Peritol, 4 mg, tabletki 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda tabletka zawiera 4 mg cyproheptadyny chlorowodorku (Cyproheptadini hydrochloridum), co odpowiada 4,3 mg półtorawodnego chlorowodorku cyproheptadyny. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: każda tabletka zawiera 128 mg laktozy jednowodnej. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletki. Białe lub szarawo-białe, okrągłe, płaskie, kanciasto zakończone, całkowicie lub prawie całkowicie bezwonne tabletki z linią podziału na jednej stronie i napisem „PERITOL” na drugiej. Tabletkę można podzielić na równe dawki.
CHPL leku Peritol, tabletki, 4 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Peritol jest stosowany w leczeniu: chorób alergicznych, szczególnie tych, którym towarzyszy świąd, np. ostra i przewlekła pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, wysypka polekowa, wyprysk, zapalenie skóry z wypryskiem, kontaktowe zapalenie skóry, neurodermit, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, naczynioruchowe zapalenie błony śluzowej nosa, choroba posurowicza, miejscowe reakcje alergiczne występujące po ukąszeniu przez owady, naczyniowych bólów głowy (migrena, bóle zależne od histaminy), jadłowstrętu psychicznego (anoreksji).
CHPL leku Peritol, tabletki, 4 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dorośli: Dawka początkowa wynosi zazwyczaj 12 mg (1 tabletka 3 razy na dobę). W przewlekłej pokrzywce można podawać 6 mg na dobę (pół tabletki 3 razy na dobę). W ostrych napadach migreny zalecana dawka wynosi 4 mg (1 tabletka) na dobę. Jeżeli utrzymuje się migrenowy ból głowy po upływie pół godziny dawkę można powtórzyć. Należy pamiętać, aby nie przekraczać dawki 8 mg (2 tabletki) w ciągu 4 do 6 godzin. W jadłowstręcie psychicznym zalecana dawka wynosi 4 mg (1 tabletka) trzy razy na dobę. Dawka podtrzymująca: 12 mg na dobę w trzech dawkach podzielonych jest zwykle dawką wystarczającą. Maksymalna dawka dobowa: 20 mg (5 tabletek). Stosowanie produktu leczniczego Peritol u osób w podeszłym wieku i (lub) wyniszczonych jest przeciwwskazane, gdyż ta grupa pacjentów może być szczególnie podatna na wystąpienie niektórych działań niepożądanych charakterystycznych dla leków przeciwhistaminowych (np. zawroty głowy, senność, niedociśnienie).
CHPL leku Peritol, tabletki, 4 mg
Dawkowanie
Dzieci i młodzież: Produktu leczniczego Peritol nie należy stosować u dzieci w wieku poniżej 2 lat, ponieważ nie ustalono bezpieczeństwa jego stosowania ani skuteczności w tej grupie wiekowej. Zalecana dawka u dzieci w wieku powyżej 2 lat to 0,25 mg/kg masy ciała na dobę, tzn. 8 mg/m2 pc. Dzieci w wieku od 2 do 6 lat: zazwyczaj stosowana dawka to 2 mg dwa lub trzy razy na dobę (pół tabletki dwa lub trzy razy na dobę), w zależności od masy ciała i odpowiedzi klinicznej pacjenta. Jeśli potrzebna jest dodatkowa dawka to należy ją podać przed snem. Maksymalna dawka dobowa w tej grupie wiekowej wynosi 8 mg (2 tabletki). Dzieci w wieku od 7 do 14 lat: dawka dobowa wynosi zazwyczaj 8 do 12 mg (1 tabletka 2 lub 3 razy na dobę). Jeśli potrzebna jest dodatkowa dawka to należy ją podać przed snem. Maksymalna dawka dobowa w tej grupie wiekowej to 16 mg (4 tabletki). Dzieci w wieku od 15 do 18 lat: brak danych dotyczących stosowania cyproheptadyny u dzieci w wieku 15-18 lat.
CHPL leku Peritol, tabletki, 4 mg
Dawkowanie
Pacjenci z zaburzeniem czynności wątroby: może wystąpić zmniejszenie szybkości metabolizmu substancji czynnej leku i dlatego zaleca się zmniejszenie dawki. Pacjenci z zaburzeniem czynności nerek: eliminacja substancji czynnej odbywa się przede wszystkim przez nerki i dlatego należy rozważyć zmniejszenie dawki u tych pacjentów. Sposób podawania Podanie doustne.
CHPL leku Peritol, tabletki, 4 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Produktu nie należy podawać pacjentom w następujących przypadkach: nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1, ostry napad astmy, jaskra, zwężenie w przewodzie pokarmowym, zazwyczaj w odźwiernikowej części żołądka lub w dwunastnicy (pierwszej części jelita cienkiego) jako powikłania wrzodu trawiennego, schorzenia, którym towarzyszy zatrzymanie moczu (objawowy rozrost gruczołu krokowego, zwężenie szyi pęcherza moczowego), jednoczesne podawanie inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO), ciąża i okres karmienia piersią, pacjenci wyniszczeni, w tym osoby w podeszłym wieku (powyżej 65 lat), noworodki lub wcześniaki.
CHPL leku Peritol, tabletki, 4 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Na początku leczenia, ze względu na działanie sedatywne produktu leczniczego Peritol, zaleca się podanie pierwszej dawki leku wieczorem po kolacji. Dzieci i młodzież Nie należy stosować produktu leczniczego Peritol u dzieci w wieku poniżej 2 lat. Podczas leczenia dzieci w wieku powyżej 2 lat należy zachować ostrożność, ponieważ mogą one wykazywać zwiększoną wrażliwość na niektóre działania niepożądane tego leku. W rzadkich przypadkach opisywano niepokój występujący podczas podawania produktu leczniczego Peritol. Ze względu na działanie cholinolityczne, Peritol należy ostrożnie stosować w następujących przypadkach: pacjenci z astmą oskrzelową w wywiadzie, pacjenci z wysokim ciśnieniem śródgałkowym, pacjenci z nadczynnością tarczycy, pacjenci z chorobami układu krążenia, pacjenci z nadciśnieniem. Alkohol może nasilać depresyjny wpływ leków przeciwhistaminowych na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) (tzn.
CHPL leku Peritol, tabletki, 4 mg
Specjalne środki ostrozności
sedację). Dlatego należy poinformować pacjentów, aby nie spożywali napojów alkoholowych podczas leczenia produktem leczniczym Peritol. Zaburzenia hemopoezy (krwiotworzenia) (leukopenia, agranulocytoza, trombocytopenia, niedokrwistość hemolityczna) rzadko występują podczas długotrwałego podawania leków przeciwhistaminowych. Dlatego u pacjentów, u których występują stany gorączkowe o niejasnej etiologii, z zapaleniem gardła, owrzodzeniami w obrębie błony śluzowej jamy ustnej, bladością powłok, żółtaczką, siniakami, nieprawidłowymi lub niekontrolowanymi krwawieniami, należy wykonać dokładne badanie krwi z rozmazem. W razie stwierdzenia poważnych nieprawidłowości należy rozważyć odstawienie leku. Każda tabletka produktu leczniczego Peritol zawiera 128 mg laktozy. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
CHPL leku Peritol, tabletki, 4 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Inhibitory MAO nasilają i przedłużają cholinolityczne działanie produktu Peritol. Należy zachować ostrożność w razie jednoczesnego stosowania produktu leczniczego Peritol z lekami działającymi hamująco na OUN (np. leki nasenne, uspokajające, przeciwlękowe, alkohol) ze względu na nasilenie działania sedatywnego. Leki o działaniu serotoninergicznym, takie jak cyproheptadyna, mogą wchodzić w interakcję z selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Reakcja ta może prowadzić do nawrotu depresji i związanych z nią objawów. Cyproheptadyna może być przyczyną fałszywie dodatniego wyniku testu na obecność trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych podczas skryningowego badania moczu na obecność leków. Ze względu na to, że cyproheptadyna i trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne mogą powodować podobne objawy przedawkowania, w razie jednoczesnego przedawkowania takich leków lekarze powinni starannie obserwować pacjentów, czy nie występują u nich objawy toksyczności trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych.
CHPL leku Peritol, tabletki, 4 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Nie ma wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania cyproheptadyny u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach dotyczące szkodliwego wpływu na reprodukcję są niewystarczające (patrz punkt 5.3). Stosowanie produktu leczniczego Peritol w okresie ciąży jest przeciwwskazane. Karmienie piersi? Nie wiadomo, czy cyproheptadyna przenika do mleka kobiecego, ponieważ może powodować potencjalnie groźne działania niepożądane u karmionych piersią dzieci, należy podjąć decyzję czy zaprzestać karmienia piersią czy zaprzestać przyjmowania leku, biorąc pod uwagę na ile istotne jest przyjmowanie leku przez matkę (patrz punkt 4.3).
CHPL leku Peritol, tabletki, 4 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Szczególnie na początku terapii Peritol może pogarszać koncentrację, powodować zawroty głowy, senność i spowolnienie psychoruchowe (patrz również: punkt 4.8). Dlatego w początkowej fazie leczenia przez okres, który należy ustalić indywidualnie – zabronione jest prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn. W późniejszym okresie terapii ograniczenia lub zakaz dotyczący prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn należy ustalić indywidualnie dla każdego pacjenta.
CHPL leku Peritol, tabletki, 4 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Nie ma obecnie takiej dokumentacji klinicznej na temat cyproheptadyny, którą można by wykorzystać do określenia częstości występowania działań niepożądanych. W odniesieniu do większości objawów niepożądanych nie ma odpowiednich danych, aby określić częstość ich występowania. Zaburzenia krwi i układu chłonnego Niedokrwistość hemolityczna leukopenia agranulocytoza małopłytkowość Zaburzenia układu immunologicznego wstrząs anafilaktyczny obrzęk alergiczny Zaburzenia metabolizmu i odżywiania jadłowstręt wzmożony apetyt Zaburzenia psychiczne uczucie splątania omamy wzrokowe niepokój ruchowy rozdraźnienie nerwowość agresywne zachowania bezsenność euforia histeria Zaburzenia układu nerwowego Podczas leczenia produktem leczniczym Peritol często występuje senność. Jest ona zazwyczaj przemijająca.
CHPL leku Peritol, tabletki, 4 mg
Działania niepożądane
U wielu pacjentów na początku terapii produktem leczniczym Peritol występuje senność, która ustępuje po 3-4 dniach leczenia. Ponadto może występować nadmierne uspokojenie (sedacja), zawroty głowy, zaburzenia koordynacji ruchów, ataksja, drżenie, parestezje, zapalenie nerwów, drgawki, bóle głowy i osłabienie. Zaburzenia oka niewyraźne widzenie zaburzenia akomodacji (rozszerzenie źrenic) podwójne widzenie Zaburzenia ucha i błędnika ostre zapalenie błędnika zawroty głowy pochodzenia błędnikowego szum uszny Zaburzenia serca kołatania serca tachykardia skurcze dodatkowe Zaburzenia naczyniowe niedociśnienie Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia suchej błony śluzowej nosa i gardła zagęszczenie wydzieliny oskrzelowej duszność uczucie zatkanego nosa krwawienie z nosa Zaburzenia żołądka i jelit suchej w jamie ustnej nudności wymioty dyskomfort w nadbrzuszu biegunka lub zaparcie Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych zastój żółci (cholestaza) zapalenie wątroby żółtaczka niewydolność wątroby zaburzenia czynności wątroby Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej objawy alergiczne, takie jak rumień plamica pokrzywka rzadko obrzęk Quinckego potliwość nadwrażliwość na światło Zaburzenia nerek i dróg moczowych częste parcie na mocz trudności w opróżnianiu pęcherza zatrzymanie moczu Zaburzenia układu rozrodczego i piersi wczesna miesiączka Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania ucisk w klatce piersiowej zmęczenie dreszcze Badania zwiększenie masy ciała Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.
CHPL leku Peritol, tabletki, 4 mg
Działania niepożądane
Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel: + 48 22 49 21 301 Fax: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Peritol, tabletki, 4 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy: W przypadku przedawkowania leków przeciwhistaminowych może wystąpić sedacja, senność i śpiączka albo stany pobudzenia i drgawki. Szczególnie u niemowląt i dzieci przedawkowanie może prowadzić do zgonu. Główne objawy przedawkowania produktu Peritol to: objawy cholinolityczne (podobne do działania atropiny) (tzn. suchość w jamie ustnej, sztywne rozszerzenie źrenic, zaczerwienienie skóry), jak również objawy ze strony przewodu pokarmowego. Leczenie: W razie podejrzenia przedawkowania produktu leczniczego Peritol zaleca się wywoływanie wymiotów, wykonanie płukania żołądka, podawanie węgla aktywowanego i stosowanie leczenia podtrzymującego funkcje życiowe. Podawanie osmotycznych środków przeczyszczających, które ściągają wodę do jelit i rozcieńczają ich zawartość, może być pomocne. Należy unikać podawania środków stymulujących OUN. Niedociśnienie należy leczyć podając leki o działaniu kurczącym naczynia krwionośne (wazopresyjnym).
CHPL leku Peritol, tabletki, 4 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwhistaminowe do stosowania ogólnego, inne leki przeciwhistaminowe do stosowania ogólnego, kod ATC: R06AX02 Mechanizm działania Substancja czynna produktu, chlorowodorek cyproheptadyny, jest antagonistą serotoniny i histaminy i wywiera działanie cholinolityczne i sedatywne. Cyproheptadyna wiąże się z receptorami serotoninowymi i histaminowymi H1, konkurencyjnie hamując wiązanie się histaminy i serotoniny.
CHPL leku Peritol, tabletki, 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Cyproheptadyna dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym. Największe stężenie w osoczu osiąga po upływie 4-8 godzin od przyjęcia. Jej działanie utrzymuje się przez 8 godzin, przy czym śladowe stężenia leku w osoczu utrzymują się przez 24 godziny po podaniu pojedynczej dawki 4 mg. Nie ma dowodów na zależność pomiędzy stężeniem leku w osoczu a jego skutecznością kliniczną. Lek jest metabolizowany przede wszystkim w wątrobie, gdzie powstaje sprzężony czwartorzędowy chlorek amonu (biologicznie nieaktywny). Po podaniu cyproheptadyny w pojedynczej dawce 4 mg, 2-20% tej dawki ulega wydaleniu z kałem, przede wszystkim w postaci metabolitów leku; 40% jest wydalane z moczem w ciągu 3 dni, połowa w postaci metabolitów. Po podaniu wielokrotnym w dawce dobowej 12-20 mg, w moczu można wykryć tylko obecność metabolitów. Okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi 16 godzin.
CHPL leku Peritol, tabletki, 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Wydalanie leku zmniejsza się u pacjentów z niewydolnością nerek, dlatego u tych pacjentów konieczna może być modyfikacja dawki. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby metabolizm cyproheptadyny zmniejsza się, dlatego należy rozważyć zmniejszenie dawki leku.
CHPL leku Peritol, tabletki, 4 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Podczas podawania zwierzętom leku w dawce 32 razy większej od dawki maksymalnej stosowanej u ludzi, doustnie lub podskórnie, nie obserwowano żadnego wpływu na ich płodność. Nie stwierdzono również toksycznego działania na płód. U szczurów otrzymujących dootrzewnowo dawki 4 razy większe od maksymalnej dawki zalecanej cyproheptadyna wywierała toksyczne działanie na płód. Cyproheptadyna nie powodowała żadnych aberracji chromosomalnych in vitro, w ludzkich limfocytach i fibroblastach. W dużych dawkach wywierała jednak działanie cytotoksyczne. Nie stwierdzono działania mutagennego cyproheptadyny w teście Amesa. Nie przeprowadzono badań oceniających rakotwórcze działanie leku podczas długotrwałego stosowania.
CHPL leku Peritol, tabletki, 4 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Żelatyna (typ B) Laktoza jednowodna Magnezu stearynian Skrobia ziemniaczana Talk 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25ºC. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blistry PCV/PVdC/Al w tekturowym pudełku. Opakowanie zawiera 20 tabletek (2 blistry po 10 tabletek). 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Bez specjalnych wymagań. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

Letnia apteczka

Sprawdź »

Co warto w niej mieć?

Suplement diety

Osavi Kolagen & Elektrolity Witalność i Blask

pomarańcza-grejfrut

Kolagen i elektrolity

Poznaj działanie

Suplement diety

Vesvein Nogi

tabletki

Krążenie żylne

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Alax

tabletki

Zaparcia

Poznaj działanie

Kosmetyk

Alantandermoline złuszczający

krem

Pielęgnacja stóp

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Urosept

tabletki

Infekcje dróg moczowych

Poznaj działanie

Numer tygodnia (t.)*	Leczenie*
Cykl 1	Cykl 2	Cykl 3
t.1 do t.3(dzień 1-21)	t.7 do t.9(dzień 1-21)	t.13 do t.15(dzień 1-21)	IL-2 w dawce 16 400 j.m./kg mc., a następnieCeplene w dawce 0,5 ml. Dwa razy na dobę.
t.4 do t.6	t.10 do t.12	t.16 do t.18	Bez leków (3 tygodnie)

Numer tygodnia (t.)*	Leczenie*
Cykle
4	5	6	7	8	9	10
t.19do t.21	t.28do t.30	t.37do t.39	t.46do t.48	t.55do t.57	t.64do t.66	t.73do t.75	IL-2 w dawce 16 400 j.m./kg mc., anastępnie Ceplene w dawce 0,5 ml. Dwa razy na dobę
t.22do t.27	t.31do t.36	t.40do t.45	t.49do t.54	t.58do t.63	t.67do t.72	t.76do t.81	Bez leków (6 tygodni)

Klasyfikacja układów i narządów	Działanie niepożądane	Częstość
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze	zakażenia górnych drógoddechowych	bardzo często
zapalenie płuc	często
Zaburzenia krwi i układu chłonnego	eozynofilia, trombocytopenia(małopłytkowość)	bardzo często
leukopenia,neutropenia	często
Zaburzenia metabolizmui odżywiania	jadłowstręt	często
Zaburzenia psychiczne	bezsenność	często
Zaburzenia układu nerwowego	ból głowy, zawroty głowy,zaburzenia smaku	bardzo często
Zaburzenia serca	tachykardia	bardzo często
kołatanie serca	często
Zaburzenia naczyniowe	uderzenia gorącaz zaczerwienieniem skóry, niedociśnienie	bardzo często
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia	kaszel, duszność	bardzo często
przekrwienie błony śluzowejnosa	często
Zaburzenia żołądka i jelit	nudności, niestrawność,biegunka	bardzo często
wymioty, ból w nadbrzuszu, suchość błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej żołądka, wzdęciebrzucha	często
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej	wysypka	bardzo często
rumień, wzmożona potliwość,poty nocne, świąd	często
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej	bóle stawów, bóle mięśni	bardzo często
bóle kończyn, bóle kręgosłupa	często

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania	ziarniniak w miejscu wstrzyknięcia, zmęczenie, gorączka, rumień w miejscu wstrzyknięcia, uczucie gorąca, odczyn w miejscu wstrzyknięcia, świąd w miejscu wstrzyknięcia, choroba grypopodobna, dreszcze, stan zapalny w miejscu wstrzyknięcia, ból w miejscu wstrzyknięcia	bardzo często
	pokrzywka w miejscu wstrzyknięcia, wylew podskórny w miejscu wstrzyknięcia, wysypka w miejscu wstrzyknięcia, obrzęk w miejscuwstrzyknięcia, osłabienie, bólw klatce piersiowej	często

	zwłóknienie w miejscuwstrzyknięcia, ból	często
Badania diagnostyczne	zmniejszenie masy ciała	bardzo często

Masa ciała pacjenta (kg)	Standardowe dawkowanie (µg)	Objętość roztworu do wstrzykiwań*(ml)	Objętość roztworu do wstrzykiwań dla dawki zredukowanej o 20% (ml)**
≤50	50	0,25	0,20
>50 do ≤60	60	0,30	0,25
>60 do ≤70	70	0,35	0,30
>70 do ≤80	80	0,40	0,30
>80 do ≤90	90	0,45	0,35
>90 do ≤100	100	0,50	0,40
>100	100	0,50	0,40

Histamina – przeciwwskazania

Spis treści

Czym jest histamina i kiedy może być przeciwwskazana?

Przeciwwskazania bezwzględne

Przeciwwskazania względne

Zachowaj szczególną ostrożność

Podsumowanie: Histamina – bezpieczeństwo stosowania i najważniejsze przeciwwskazania

Pytania i odpowiedzi

Kiedy nie wolno stosować histaminy?

Czy histaminę można stosować u osób z chorobami serca?

Jakie leki mogą wchodzić w interakcje z histaminą?

Czy podczas leczenia histaminą trzeba wykonywać dodatkowe badania?

Monitorowanie podczas terapii histaminą

Interakcje z innymi lekami

Znaczenie leczenia skojarzonego z IL-2

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 mlNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 mlWskazania do stosowania

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 mlDawkowanie

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 mlDawkowanie

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 mlDawkowanie

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 mlDawkowanie

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 mlDawkowanie

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 mlDawkowanie

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 mlDawkowanie

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 mlDawkowanie

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 mlDawkowanie

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 mlDawkowanie

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 mlDawkowanie

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 mlDawkowanie

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 mlDawkowanie

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 mlPrzeciwwskazania

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 mlInterakcje

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 mlInterakcje

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 mlWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 mlWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 mlWpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 mlDziałania niepożądane

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 mlDziałania niepożądane

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 mlDziałania niepożądane

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 mlDziałania niepożądane

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 mlDziałania niepożądane

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 mlDziałania niepożądane

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 mlDziałania niepożądane

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 mlDziałania niepożądane

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 mlPrzedawkowanie

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 mlWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 mlWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 mlWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 mlPrzedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 mlPrzedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 mlDane farmaceutyczne

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 mlDane farmaceutyczne

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 mlDane farmaceutyczne

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 mlDane farmaceutyczne

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 mlDane farmaceutyczne

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 mlDane farmaceutyczne

CHPL leku Lavistina, tabletki, 16 mgNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Lavistina, tabletki, 16 mgWskazania do stosowania

CHPL leku Lavistina, tabletki, 16 mgDawkowanie

CHPL leku Lavistina, tabletki, 16 mgPrzeciwwskazania

CHPL leku Lavistina, tabletki, 16 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Lavistina, tabletki, 16 mgInterakcje

CHPL leku Lavistina, tabletki, 16 mgWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Lavistina, tabletki, 16 mgWpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Lavistina, tabletki, 16 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Lavistina, tabletki, 16 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Lavistina, tabletki, 16 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Lavistina, tabletki, 16 mgPrzedawkowanie

CHPL leku Lavistina, tabletki, 16 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Lavistina, tabletki, 16 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Lavistina, tabletki, 16 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Lavistina, tabletki, 16 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Lavistina, tabletki, 16 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Wskazania do stosowania

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Dawkowanie

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Dawkowanie

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Dawkowanie

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Dawkowanie

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Dawkowanie

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Dawkowanie

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Dawkowanie

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Dawkowanie

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Dawkowanie

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Dawkowanie

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Dawkowanie

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Dawkowanie

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Dawkowanie

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Przeciwwskazania

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Interakcje

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Interakcje

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Działania niepożądane

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Działania niepożądane

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Działania niepożądane

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Działania niepożądane

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Działania niepożądane

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Działania niepożądane

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Działania niepożądane

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Działania niepożądane

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Przedawkowanie

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Ceplene, roztwór do wstrzykiwań, 0,5 mg/0,5 ml
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Lavistina, tabletki, 16 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Lavistina, tabletki, 16 mg
Wskazania do stosowania

CHPL leku Lavistina, tabletki, 16 mg
Dawkowanie

CHPL leku Lavistina, tabletki, 16 mg
Przeciwwskazania

CHPL leku Lavistina, tabletki, 16 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Lavistina, tabletki, 16 mg
Interakcje

CHPL leku Lavistina, tabletki, 16 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Lavistina, tabletki, 16 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Lavistina, tabletki, 16 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Lavistina, tabletki, 16 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Lavistina, tabletki, 16 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Lavistina, tabletki, 16 mg
Przedawkowanie

CHPL leku Lavistina, tabletki, 16 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Lavistina, tabletki, 16 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Lavistina, tabletki, 16 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Lavistina, tabletki, 16 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Lavistina, tabletki, 16 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Lavistina, tabletki, 16 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Lavistina, tabletki, 16 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Histigen, tabletki, 8 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Histigen, tabletki, 8 mg
Wskazania do stosowania

CHPL leku Histigen, tabletki, 8 mg
Dawkowanie

CHPL leku Histigen, tabletki, 8 mg
Dawkowanie

CHPL leku Histigen, tabletki, 8 mg
Przeciwwskazania

CHPL leku Histigen, tabletki, 8 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Histigen, tabletki, 8 mg
Interakcje

CHPL leku Histigen, tabletki, 8 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Histigen, tabletki, 8 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Histigen, tabletki, 8 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Histigen, tabletki, 8 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Histigen, tabletki, 8 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Histigen, tabletki, 8 mg
Przedawkowanie