Menu

Fotemustyna – stosowanie w ciąży

Stosowanie leków przeciwnowotworowych, takich jak fotemustyna, w okresie ciąży i karmienia piersią wymaga wyjątkowej ostrożności. Substancje czynne mogą przenikać przez łożysko lub do mleka matki, wpływając na zdrowie dziecka. Dowiedz się, jakie są zalecenia dotyczące bezpieczeństwa fotemustyny w tych szczególnych okresach życia kobiety.

Spis treści

Bezpieczeństwo stosowania fotemustyny w ciąży

Ciąża to wyjątkowy czas, w którym szczególnie ważne jest dbanie o zdrowie matki i rozwijającego się dziecka. Wszelkie leki, w tym cytostatyki stosowane w leczeniu nowotworów, mogą wpływać na przebieg ciąży i rozwój płodu, dlatego ich użycie wymaga dokładnej oceny korzyści i ryzyka¹.

Fotemustyna jest przeciwwskazana w okresie ciąży²¹. Oznacza to, że nie powinna być stosowana przez kobiety ciężarne, ponieważ nie ma wystarczających danych na temat jej bezpieczeństwa u kobiet w ciąży, a dostępne badania na zwierzętach nie dostarczają pełnej informacji o ewentualnym ryzyku dla dziecka¹. Istnieje również ryzyko toksycznego wpływu na rozwój płodu, dlatego kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii fotemustyną¹.

Brak jest odpowiednich badań u kobiet w ciąży dotyczących bezpieczeństwa stosowania fotemustyny¹.
Fotemustyna może mieć toksyczny wpływ na rozwijający się płód, zgodnie z badaniami na zwierzętach¹.
Stosowanie tej substancji czynnej w okresie ciąży jest zabronione².
Zaleca się stosowanie skutecznej antykoncepcji przez kobiety w wieku rozrodczym oraz przez mężczyzn podczas terapii fotemustyną¹.

Ważne informacje dotyczące ciąży:

Fotemustyna jest przeciwwskazana u kobiet w ciąży.
Należy unikać jej stosowania u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznej antykoncepcji.
Ryzyko dla płodu nie jest dokładnie znane, ale na podstawie dostępnych danych nie można wykluczyć poważnych zagrożeń.
Decyzja o ewentualnym zastosowaniu leku powinna być podjęta wyłącznie przez lekarza po szczegółowej ocenie sytuacji.

Stosowanie fotemustyny podczas karmienia piersią

Podczas karmienia piersią wiele substancji leczniczych może przenikać do mleka matki i wpływać na zdrowie niemowlęcia. W przypadku fotemustyny nie wiadomo, czy substancja ta lub jej metabolity są wydzielane do mleka kobiecego, jednak nie można wykluczyć ryzyka dla noworodka lub niemowlęcia¹. Z tego względu fotemustyna jest przeciwwskazana w okresie karmienia piersią²¹.

Brak danych na temat przenikania fotemustyny do mleka kobiecego¹.
Nie można wykluczyć potencjalnego ryzyka dla karmionego dziecka¹.
Fotemustyna jest przeciwwskazana u kobiet karmiących piersią².

Wpływ fotemustyny na płodność

Badania przeprowadzone na zwierzętach wykazały, że fotemustyna może wpływać na płodność samców¹. Z tego powodu zaleca się, aby zarówno kobiety, jak i mężczyźni stosowali odpowiednie środki antykoncepcyjne w trakcie leczenia tą substancją.

Fotemustyna może mieć negatywny wpływ na płodność, szczególnie u mężczyzn¹.
Stosowanie skutecznej antykoncepcji jest zalecane dla wszystkich pacjentów w trakcie terapii fotemustyną¹.

Bezpieczeństwo stosowania fotemustyny w laktacji i wpływ na płodność:

Nie wiadomo, czy fotemustyna przenika do mleka matki, ale nie można wykluczyć ryzyka dla dziecka.
Stosowanie fotemustyny jest przeciwwskazane podczas karmienia piersią.
Lek może wpływać na płodność, zwłaszcza u mężczyzn, dlatego zaleca się stosowanie skutecznej antykoncepcji.
Wszystkie decyzje dotyczące leczenia powinny być poprzedzone szczegółową oceną ryzyka i korzyści.

Podsumowanie: fotemustyna przeciwwskazana w ciąży i podczas karmienia piersią

Stosowanie fotemustyny w okresie ciąży i karmienia piersią jest przeciwwskazane ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa oraz potencjalne ryzyko dla płodu i noworodka. Wpływ leku na płodność, szczególnie u mężczyzn, został potwierdzony w badaniach na zwierzętach, dlatego pacjenci powinni zachować szczególną ostrożność i stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii. Decyzja o rozpoczęciu leczenia fotemustyną w tych szczególnych okresach powinna być podejmowana wyłącznie przez lekarza, po dokładnej analizie możliwych korzyści i zagrożeń.

Okres	Możliwość stosowania	Uwagi
Ciąża	Nie	Fotemustyna jest przeciwwskazana w ciąży; należy unikać stosowania²¹.
Karmienie piersią	Nie	Fotemustyna jest przeciwwskazana podczas karmienia piersią²¹.
Płodność	Może wpływać negatywnie	Zalecane stosowanie antykoncepcji przez pacjentów w trakcie terapii¹.

Pytania i odpowiedzi

Czy fotemustynę można stosować w ciąży?

Nie, fotemustyna jest przeciwwskazana w ciąży ze względu na brak danych o bezpieczeństwie i ryzyko dla płodu.

Czy fotemustyna przenika do mleka matki?

Nie wiadomo, czy fotemustyna przenika do mleka, ale jej stosowanie podczas karmienia piersią jest przeciwwskazane.

Jak fotemustyna wpływa na płodność?

Fotemustyna może negatywnie wpływać na płodność, zwłaszcza u mężczyzn, dlatego zaleca się stosowanie antykoncepcji.

Czy kobiety w wieku rozrodczym mogą stosować fotemustynę?

Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję podczas leczenia fotemustyną.

Zalecenia dotyczące antykoncepcji podczas leczenia fotemustyną

Pacjentki i pacjenci leczeni fotemustyną powinni stosować skuteczne metody antykoncepcji przez cały okres terapii. Dotyczy to zarówno kobiet, jak i mężczyzn, ponieważ lek może wpływać na płodność i potencjalnie powodować uszkodzenia płodu.

Ryzyko dla noworodka i niemowlęcia

Nie wiadomo, czy fotemustyna przenika do mleka matki. Ze względu na potencjalne ryzyko dla dziecka, jej stosowanie podczas karmienia piersią jest przeciwwskazane. Ryzyko nie może być wykluczone nawet w przypadku krótkotrwałego stosowania.

Zobacz również:

Dawkowanie leku

Fotemustyna to lek przeciwnowotworowy podawany w formie dożylnej infuzji, wykorzystywany głównie w leczeniu rozsianego czerniaka złośliwego i pierwotnych guzów mózgu. Schematy dawkowania tej substancji są ściśle określone i zależą od rodzaju terapii – monoterapii lub leczenia skojarzonego. W opisie znajdziesz szczegółowe informacje na temat podawania fotemustyny dorosłym, osobom starszym oraz zalecenia dotyczące bezpieczeństwa stosowania w różnych grupach pacjentów.

czytaj więcej ❯❯

Działania niepożądane i skutki uboczne

Fotemustyna to substancja czynna stosowana w leczeniu nowotworów, która może powodować różne działania niepożądane. Najczęściej dotyczą one układu krwiotwórczego, przewodu pokarmowego oraz wątroby, jednak u każdego pacjenta mogą przebiegać inaczej. Warto wiedzieć, jak rozpoznać objawy niepożądane i kiedy zwrócić na nie szczególną uwagę, zwłaszcza podczas terapii skojarzonej lub w przypadku osób starszych.

czytaj więcej ❯❯

Mechanizm działania

Fotemustyna to substancja czynna należąca do grupy leków przeciwnowotworowych, wykorzystywana głównie w leczeniu czerniaka złośliwego oraz guzów mózgu. Jej wyjątkowy mechanizm działania polega na hamowaniu podziałów komórkowych nowotworu oraz zdolności do przenikania przez barierę krew-mózg, co czyni ją skuteczną w leczeniu nowotworów obejmujących ośrodkowy układ nerwowy. Dzięki specyficznym właściwościom, fotemustyna ma szerokie zastosowanie w terapii przeciwnowotworowej, jednak jej stosowanie wiąże się także z określonymi ryzykami i wymaga ścisłej kontroli medycznej.

czytaj więcej ❯❯

Porównanie substancji czynnych

Fotemustyna, bendamustyna i karmustyna to substancje czynne należące do grupy leków przeciwnowotworowych. Choć łączy je podobny mechanizm działania, ich zastosowanie, bezpieczeństwo i profil działań niepożądanych różnią się w zależności od konkretnej sytuacji klinicznej. W opisie przedstawiamy kluczowe podobieństwa i różnice pomiędzy tymi lekami, zwracając uwagę na wskazania, grupy pacjentów oraz bezpieczeństwo stosowania.

czytaj więcej ❯❯

Profil bezpieczeństwa

Fotemustyna to cytostatyk stosowany głównie w leczeniu nowotworów. Jej stosowanie wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza u kobiet w ciąży, karmiących piersią oraz u osób starszych. Nie każdy pacjent może ją bezpiecznie przyjmować – poznaj najważniejsze informacje dotyczące bezpieczeństwa tej substancji, w tym możliwe działania niepożądane, wpływ na prowadzenie pojazdów, interakcje z alkoholem oraz zalecenia dla osób z chorobami nerek i wątroby.

czytaj więcej ❯❯

Przeciwwskazania

Fotemustyna to lek przeciwnowotworowy stosowany głównie w leczeniu zaawansowanego czerniaka i guzów mózgu. Ze względu na swoje działanie oraz specyficzne właściwości, jej stosowanie wymaga zachowania szczególnej ostrożności, a w niektórych przypadkach jest całkowicie przeciwwskazane. Poznaj najważniejsze przeciwwskazania i sytuacje, w których należy zachować ostrożność podczas terapii fotemustyną.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u dzieci

Bezpieczeństwo stosowania fotemustyny u dzieci jest szczególnie ważne ze względu na jej silne działanie i brak wystarczających danych dotyczących tej grupy wiekowej. Poznaj, w jakich sytuacjach fotemustyna nie powinna być stosowana u pacjentów pediatrycznych, jakie są zalecenia dotyczące jej użycia oraz jakie środki ostrożności należy zachować podczas jej podawania.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u kierowców

Fotemustyna to lek przeciwnowotworowy stosowany w leczeniu różnych rodzajów nowotworów. Jego wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn nie został dokładnie przebadany, jednak w oficjalnych zaleceniach podkreśla się ostrożność bezpośrednio po jego podaniu. Warto poznać, jak fotemustyna może oddziaływać na codzienne funkcjonowanie, zwłaszcza jeśli jesteś kierowcą lub obsługujesz maszyny.

czytaj więcej ❯❯

Wskazania – na co działa?

Fotemustyna to lek przeciwnowotworowy z grupy nitrozomocznika, stosowany głównie w leczeniu zaawansowanego czerniaka oraz pierwotnych, złośliwych guzów mózgu. Dzięki swojej budowie skutecznie przenika do ośrodkowego układu nerwowego, co pozwala na leczenie nowotworów zlokalizowanych w tej trudnodostępnej części organizmu. Terapia fotemustyną jest przeznaczona wyłącznie dla dorosłych i wymaga ścisłej kontroli parametrów krwi.

czytaj więcej ❯❯

Rzedawkowanie substancji

Fotemustyna to lek stosowany w terapii przeciwnowotworowej, podawany wyłącznie dożylnie. Przedawkowanie tej substancji może prowadzić do poważnych zaburzeń, szczególnie ze strony układu krwiotwórczego. Brak znanej odtrutki sprawia, że kluczowa jest szybka reakcja i ścisła kontrola parametrów krwi.

czytaj więcej ❯❯

CHPL leku o rpl_id: 100093435
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO MUSTOPHORAN, 208 mg, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Jedna fiolka z proszkiem zawiera 208 mg fotemustyny (Fotemustinum). Po rozpuszczeniu proszku sporządzony roztwór ma objętość 4,16 ml (200 mg fotemustyny w 4 ml roztworu). Substancja pomocnicza o znanym działaniu: alkohol etylowy. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do infuzji.
CHPL leku o rpl_id: 100093435
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Rozsiany czerniak złośliwy z przerzutami lub bez przerzutów do ośrodkowego układu nerwowego. Pierwotne, złośliwe guzy mózgu.
CHPL leku o rpl_id: 100093435
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Sposób podawania Środki ostrożności, które należy zachować przed przygotowaniem lub podaniem produktu leczniczego: Roztwór do wlewu należy przygotować bezpośrednio przed podaniem. Rozpuścić fotemustynę zawartą w fiolce w 4 ml rozpuszczalnika (jałowego roztworu alkoholu), następnie po obliczeniu dawki dla danego pacjenta, roztwór należy rozcieńczyć w minimum 250 ml 5% roztworu glukozy do wlewów dożylnych, podawać w 1 godzinnym wlewie dożylnym. Nie rozpuszczać w 0,9% roztworze chlorku sodu (NaCl). Tak przygotowany roztwór do wlewu dożylnego należy chronić przed światłem. Instrukcja dotycząca rozcieńczania produktu leczniczego przed podaniem – patrz punkt 6.6. Dawkowanie Monochemioterapia: Leczenie początkowe: 3 kolejne dawki z przerwami tygodniowymi, po czym należy zachować przerwę trwającą 4 do 5 tygodni. Leczenia podtrzymujące: 1 dawka co 3 tygodnie. Zazwyczaj stosuje się dawkę 100 mg/m2 pc.
CHPL leku o rpl_id: 100093435
Dawkowanie
Chemioterapia wielolekowa: 2 kolejne dawki (100 mg/m2 pc.) z przerwami tygodniowymi. Po 4-5 tygodniach kontynuacja leczenia wg schematu obowiązującego dla monoterapii. Leczenie skojarzone z dakarbazyną: Podczas jednoczesnego stosowania fotemustyny z dużymi dawkami dakarbazyny tego samego dnia, obserwowano rzadkie przypadki toksycznego działania na płuca (zespół ostrej niewydolności oddechowej dorosłych). Należy unikać jednoczesnego podania tych dwóch środków (patrz punkt 4.5). Leki te należy kojarzyć według następującego zalecanego schematu: Początkowe leczenie: fotemustyna 100 mg/m2 pc./dobę w dniu 1. i 8.; dakarbazyna 250 mg/m2 pc./dobę w dniach 15., 16., 17. i 18. Okres pięciotygodniowej przerwy, następnie: Leczenie podtrzymujące: co 3 tygodnie: fotemustyna 100 mg/m2 pc./dobę w dniu 1.; dakarbazyna 250 mg/m2 pc./dobę w dniach 2., 3., 4. i 5.
CHPL leku o rpl_id: 100093435
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Ciąża i karmienie piersią. Nadwrażliwość na fotemustynę lub na pochodne nitrozomocznika, lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ciężkie zaburzenie czynności szpiku. Stosowanie w skojarzeniu ze szczepionką przeciw żółtej gorączce (patrz punkt 4.5).
CHPL leku o rpl_id: 100093435
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Specjalne ostrzeżenia Należy unikać kontaktu ze skórą i błonami śluzowymi oraz jakiejkolwiek absorpcji roztworu leku. Zaleca się noszenie maski i rękawiczek ochronnych podczas przygotowywania roztworu. W przypadku bezpośredniego kontaktu z roztworem należy daną powierzchnię obficie spłukać bieżącą wodą. Zanieczyszczone materiały powinny być szczelnie zapakowane, a następnie spalone w specjalnie przeznaczonym do tego celu miejscu. Dzieci i młodzież Nie zaleca się fotemustyny do stosowania u dzieci i młodzieży, ponieważ w tej populacji nie oceniono stosunku korzyści do ryzyka. Pacjenci w podeszłym wieku Toksyczne działanie fotemustyny porównano u pacjentów w wieku poniżej i powyżej 60 lat. U pacjentów w wieku powyżej 60 lat znacząco częściej występowały trombocytopenia (3. stopnia), leukopenia (3. stopnia) oraz toksyczne działanie na układ pokarmowy (patrz punkt 4.8).
CHPL leku o rpl_id: 100093435
Specjalne środki ostrozności
Stosowania tego produktu leczniczego nie zaleca się w skojarzeniu z żywymi atenuowanymi szczepionkami, fenytoiną lub fosfenytoiną (patrz punkt 4.5). Środki ostrożności dotyczące stosowania Zaleca się nie podawać fotemustyny chorym otrzymującym inne chemioterapeutyki w ciągu poprzedzających 4 tygodni (lub 6 tygodni w przypadku stosowania pochodnych nitrozomocznika). Fotemustynę można stosować jedynie wtedy, gdy liczba płytek krwi wynosi przynajmniej 100 000/mm3 oraz (lub) liczba granulocytów wynosi przynajmniej 2 000/mm3. Przed każdym nowym podaniem należy przeprowadzać badania morfologiczne krwi i w razie konieczności odpowiednio modyfikować dawkę w zależności od uzyskanych wyników hematologicznych. Można posłużyć się następującą tabelą: Liczba płytek krwi/mm3 Liczba granulocytów/mm3 Procent dawki, jaką należy podać > 100 000 > 2 000 100% 100 000 ≥N>80 000 2 000≥N>1 500 75% 1 500≥N>1 000 50% N≤80 000 ≤1 000 Odroczenie leczenia Należy zachować 8-tygodniowy odstęp pomiędzy rozpoczęciem leczenia początkowego a wprowadzeniem leczenia podtrzymującego.
CHPL leku o rpl_id: 100093435
Specjalne środki ostrozności
Pomiędzy dwoma cyklami leczenia podtrzymującego należy zachować 3-tygodniowy odstęp czasowy. Leczenie podtrzymujące można rozpatrywać tylko wtedy, kiedy liczba płytek krwi i (lub) granulocytów jest odpowiednia i wynosi minimalnie 100 000 płytek krwi/mm3 oraz 2 000 granulocytów/mm3. Zaleca się kontrolę czynności wątroby w czasie i po rozpoczęciu leczenia początkowego. Ten produkt leczniczy zawiera 80% (v/v) roztwór alkoholu etylowego, tj. 1,3 g alkoholu na 100 mg fotemustyny, co jest równoważne 32 ml piwa lub 13,3 ml wina. Ta ilość może być szkodliwa dla pacjentów z chorobą alkoholową. Zawartość alkoholu lekarz powinien wziąć pod uwagę u pacjentów z grup wysokiego ryzyka, takich jak osoby z chorobą wątroby lub padaczką. Przed rozpoczęciem wlewu z fotemustyną, należy sprawdzić, czy w ciele pacjenta został prawidłowo umieszczony dożylny cewnik, aby uniknąć wynaczynienia.
CHPL leku o rpl_id: 100093435
Specjalne środki ostrozności
W przypadku wynaczynienia należy przerwać wlew, aspirować wynaczyniony roztwór najszybciej jak to możliwe oraz unieruchomić kończynę należy unieść i utrzymywać w tej pozycji.
CHPL leku o rpl_id: 100093435
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji. Interakcje powszechne dla leków cytotoksycznych Terapie przeciwzakrzepo we są powszechnie stosowane w chorobie nowotworowej ze względu na zwiększone ryzyko zakrzepicy. Jeśli zdecydowano o leczeniu pacjenta doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi, podczas kursu leczenia tych chorób należy częściej sprawdzać wartość INR z powodu znaczącej różnorodności tworzenia się zakrzepów, co jest powikłane ryzykiem interakcji między doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi i lekami przeciwnowotworowymi. Skojarzenia leków przeciwwskazane (patrz punkt 4.3) Szczepionka przeciw żółtej gorączce: ryzyko nasilonej choroby poszczepiennej kończącej się zgonem. Niezalecane skojarzenia leków (patrz punkt 4.4) Fenytoina (oraz, przez ekstrapolację, fosfenytoina): ryzyko napadów drgawkowych spowodowane przez zmniejszenie absorpcji fenytoiny z układu pokarmowego przez lek cytotoksyczny albo ryzyko zwiększonej toksyczności lub utraty skuteczności leku cytotoksycznego w wyniku zwiększenia metabolizmu wątrobowego przez fenytoinę lub fosfenytoinę.
CHPL leku o rpl_id: 100093435
Interakcje
Żywe atenuowane szczepionki (oprócz szczepionki przeciw żółtej gorączce): ryzyko nasilonej choroby poszczepiennej, mogącej zakończyć się zgonem. Ryzyko to jest zwiększone u pacjentów, którzy już mają zmniejszoną odporność z powodu istniejącej choroby. Należy stosować nieaktywną szczepionkę, gdy taka istnieje (zapalenie istoty szarej rdzenia). Skojarzenia leków, które należy rozważyć Leki immunosupresyjne: nadmierna immunosupresja z ryzykiem limfoproliferacji. Interakcje specyficzne dla fotemustyny: Skojarzenia leków wymagające ostrożności podczas stosowania: Dakarbazyna: Duże dawki dakarbazyny: ryzyko toksycznego działania na płuca (zespół ostrej niewydolności oddechowej dorosłych). Nie należy stosować tych produktów jednocześnie. Należy zachować przerwę wynoszącą jeden tydzień między ostatnim podaniem fotemustyny i pierwszym dniem kursu leczenia dakarbazyną (patrz punkt 4.2).
CHPL leku o rpl_id: 100093435
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych dotyczących stosowania fotemustyny u kobiet w ciąży lub dane te są ograniczone. Badania na zwierzętach są niewystarczające w odniesieniu do toksycznego działania na rozród (patrz punkt 5.3). Fotemustyna jest przeciwwskazana podczas ciąży (patrz punkt 4.3) oraz należy unikać jej stosowania u kobiet w wieku rozrodczym, nie stosujących antykoncepcji (patrz punkt 5.3). U kobiet w wieku rozrodczym fotemustyna powinna być stosowana razem ze skuteczną antykoncepcją. Pacjentom mężczyznom należy zalecić odpowiednie środki antykoncepcyjne. Karmienie piersi? Nie wiadomo, czy fotemustyna lub metabolity są wydzielane do mleka kobiecego. Nie można wykluczyć ryzyka dla noworodków lub niemowląt. Fotemustyna jest przeciwwskazana podczas karmienia piersią (patrz punkt 4.3). Płodność Badania toksyczności na zwierzętach po podaniu wielokrotnym fotemustyny wykazały, że ma ona wpływ na płodność samców (patrz punkt 5.3).
CHPL leku o rpl_id: 100093435
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Fotemustyna nie zaburza sprawności psychomotorycznej. Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednakże nie zaleca się prowadzenia pojazdów bezpośrednio po podaniu fotemustyny.
CHPL leku o rpl_id: 100093435
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Podczas badań klinicznych główne działania niepożądane dotyczą układu krwiotwórczego i mogą wpływać na 3 elementy tego układu. To toksyczne działanie jest opóźnione i charakteryzuje się: niedokrwistością (14%), trombocytopenią (40,3%) i leukopenią (46,3%) z największymi spadkami (nadir) występującymi po 4 do 5 tygodni i 5 do 6 tygodni po podaniu pierwszej dawki w leczeniu początkowym. Może wystąpić pancytopenia. Toksyczne działanie na krew może być wyraźniejsze w przypadku wcześniejszej chemioterapii i (lub) skojarzonego stosowania innych leków prawdopodobnie wywołujących toksyczne działanie na układ krwiotwórczy. U osób w podeszłym wieku może być obserwowane zwiększone toksyczne działanie na krew i na układ pokarmowy (patrz punkt 4.4).
CHPL leku o rpl_id: 100093435
Działania niepożądane
Wykaz działań niepożądanych przedstawiony w tabeli Podczas leczenia fotemustyną obserwowano następujące działania niepożądane, pogrupowane według poniższej częstości występowania: bardzo często (>1/10), często (>1/100,<1/10), niezbyt często (>1/1 000,<1/100), rzadko (>1/10 000, <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Klasyfikacja układów i narządów Częstość występowania: Działanie niepożądane Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Bardzo często Trombocytopenia, Leukopenia (3.-4. stopnia), Niedokrwistość (3.-4. stopnia) Zaburzenia układu nerwowego: Niezbyt często Przemijające zaburzenia neurologiczne bez następstw (zaburzenia świadomości, parestezje, brak smaku) Zaburzenia żołądka i jelit: Bardzo często Nudności, Wymioty w ciągu 2 godzin po wstrzyknięciu, Często Biegunka, Ból brzucha Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: Bardzo często Umiarkowane, przemijające zwiększenie aktywności aminotransferaz, Umiarkowane, przemijające zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej, Umiarkowane, przemijające zwiększenie stężenia bilirubiny, Nieznana Zapalenie wątroby Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Niezbyt często Świąd Zaburzenia nerek i dróg moczowych: Niezbyt często Przemijające zwiększenie stężenia mocznika we krwi Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: Często Epizod gorączki, Zapalenie żyły (obrzęk, ból, zaczerwienienie żyły) w miejscu wstrzyknięcia w przypadku wynaczynienia (patrz punkt 4.4) Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: Podczas leczenia skojarzonego z dakarbazyną (patrz punkt 4.5) obserwowano rzadkie przypadki toksycznego działania na płuca (zespół ostrej niewydolności oddechowej dorosłych).
CHPL leku o rpl_id: 100093435
Działania niepożądane
Po podaniu fotemustyny zgłaszano także toksyczne działanie na płuca (śródmiąższowa choroba płuc). Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy): Stosowanie środków przeciwnowotworowych, a szczególnie środków alkilujących, było związane z potencjalnym ryzykiem zespołu mielodysplastycznego i ostrej białaczki szpikowej. Po dużych, skumulowanych dawkach donoszono o rzadkich przypadkach dotyczących fotemustyny, stosowanej w skojarzeniu, lub nie, z innymi chemioterapiami, z radioterapią lub bez radioterapii. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al.
CHPL leku o rpl_id: 100093435
Działania niepożądane
Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel: + 48 22 49 21 301 Fax: + 48 22 49 21 309 e-mail: ndl@urpl.gov.pl
CHPL leku o rpl_id: 100093435
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Należy zwiększyć kontrolę układu krwiotwórczego. Odtrutka nie jest znana.
CHPL leku o rpl_id: 100093435
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwnowotworowe i immunomodulujące; leki przeciwnowotworowe, alkilujące, pochodne nitrozomocznika. Kod ATC: L01AD05. Fotemustyna jest cytostatycznym, antymitotycznym, przeciwnowotworowym lekiem z grupą nitrozomocznikową, o właściwościach alkilujących i powodującym karbamoilowanie. Posiada szeroki zakres działania przeciwnowotworowego. W strukturze chemicznej fotemustyny wyróżnia się bioizoster alaniny (kwas amino-1-etylofosforowy), który umożliwia przenikanie przez barierę krew-mózg.
CHPL leku o rpl_id: 100093435
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne U ludzi po podaniu we wlewie dożylnym występuje jedno- lub dwustopniowa eliminacja. W małym stopniu (25- 30%) fotemustyna wiąże się z białkami osocza. Charakteryzuje się krótkim okresem biologicznego półtrwania. Fotemustyna jest prawie całkowicie metabolizowana i przenika przez barierę krew-mózg.
CHPL leku o rpl_id: 100093435
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Fotemustyna powoduje atrofię siatkówki u szczurów i odwarstwienie siatkówki u małp, przy stężeniu w osoczu krwi podobnym do takiego, jakie obserwuje się po podaniu wlewu dożylnego ludziom w dawkach terapeutycznych. Znaczenie tej obserwacji dla ludzi jest nieznane. Fotemustyna wykazuje właściwości mutagenne (Salmonella typhimurium, E. coli – oznaczanie mutacji wstecznej) i klastogenne (test mikrojądrowy u myszy, próba hodowli limfocytów ludzkich in vitro). Fotemustyna wykazywała znamienne działanie transformujące w badaniach transformacji komórkowej (komórki embrionalne chomika syryjskiego, BALB/3T3). Ze względu na właściwości fotemustyny nie przeprowadzono badań nad reprodukcją. Należy jednak pamiętać, że leki z grupy pochodnych nitrozomocznika wykazywały w badaniach na zwierzętach działanie teratogenne i embriotoksyczne.
CHPL leku o rpl_id: 100093435
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Należy unikać stosowania fotemustyny u kobiet w ciąży (zwłaszcza w pierwszym trymestrze, patrz punkt 4.3), a także w wieku rozrodczym, kiedy to tylko możliwe. W indywidualnych przypadkach potencjalne ryzyko dla płodu musi być zrównoważone przez wyjątkową korzyść dla matki. Fotemustyna wpływa na płodność samców psów, u których całkowita azoospermia była obserwowana po dawkach ≥ 3,5 mg/kg mc. (około 70 mg/m2 pc.), po podaniu dożylnym, w badaniu trwającym jeden rok. Atrofia jąder była obserwowana u szczurów, które otrzymywały dawki ≥ 2,5 mg/kg mc. przez 4 tygodnie.
CHPL leku o rpl_id: 100093435
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Rozpuszczalnik w ampułce: Alkohol etylowy Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie rozpuszczać w 0,9% roztworze chlorku sodu (NaCl). 6.3 Okres ważności 2 lata. Po odtworzeniu produkt leczniczy musi być użyty w ciągu 4 godzin po sporządzeniu, jeśli jest utrzymywany w temperaturze do 25°C oraz chroniony od światła. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w lodówce w temperaturze od 2°C do 8°C. Chronić od światła. Po otwarciu przechowywać w temperaturze do 25°C. Chronić od światła. Warunki przechowywania produktu leczniczego po odtworzeniu – patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Jedna fiolka o pojemności 10 ml, z brązowego szkła, zawierająca 208 mg proszku oraz ampułka o pojemności 5 ml, z bezbarwnego szkła, zawierająca 4 ml rozpuszczalnika, w tekturowym pudełku.
CHPL leku o rpl_id: 100093435
Dane farmaceutyczne
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Zaleca się noszenie maski i rękawiczek podczas przygotowywania roztworu do wlewu (patrz punkt 4.4). Roztwór należy przygotować bezpośrednio przed podaniem. Rozpuścić zawartość fiolki w 4 ml jałowego roztworu alkoholu z ampułki (mieszać co najmniej przez 2 minuty do całkowitego rozpuszczenia proszku). Następnie po obliczeniu odpowiedniej dawki, rozcieńczyć roztwór w co najmniej 250 ml 5% roztworu glukozy do wlewów dożylnych. Używać tylko 5% roztworów glukozy do wlewów dożylnych. Przygotowany roztwór należy chronić przed światłem. Postępowanie w przypadku wynaczynienia: przerwać wlew, aspirować wynaczyniony roztwór najszybciej jak to możliwe oraz unieruchomić kończynę unieść i utrzymywać w tej pozycji.
CHPL leku o rpl_id: 100232322
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Levact, 2,5 mg/ml, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Jedna fiolka produktu Levact zawiera 25 mg bendamustyny chlorowodorku (Bendamustinum hydrochloridum). Jedna fiolka produktu Levact zawiera 100 mg bendamustyny chlorowodorku. 1 ml koncentratu roztworu do infuzji zawiera 2,5 mg bendamustyny chlorowodorku, jeśli zastosowano się do wskazówek dotyczących rekonstytucji, opisanych w punkcie 6.6. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Biały, mikrokrystaliczny proszek
CHPL leku o rpl_id: 100232322
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Przewlekła białaczka limfocytowa (stadium choroby B lub C wg klasyfikacji Bineta) – leczenie pierwszego rzutu u chorych, u których nie jest zalecane stosowanie schematów chemioterapii zawierających fludarabinę. Chłoniaki nieziarnicze o powolnym przebiegu – w monoterapii u chorych z progresją w trakcie lub przed upływem 6 miesięcy od zakończenia leczenia rytuksymabem lub schematami zawierającymi rytuksymab. Szpiczak mnogi (stadium II z progresją lub stadium III wg klasyfikacji Durie-Salmona) – leczenie pierwszego rzutu w skojarzeniu z prednizonem, u chorych powyżej 65. roku życia, nie kwalifikujących się do zabiegu autologicznego przeszczepiania komórek macierzystych szpiku, u których obecność istotnej klinicznie neuropatii w czasie rozpoznania uniemożliwia leczenie schematami zawierającymi talidomid lub bortezomib.
CHPL leku o rpl_id: 100232322
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Przewlekła białaczka limfocytowa (monoterapia) Chlorowodorek bendamustyny w dawce 100 mg/m2 powierzchni ciała w dniach 1 i 2 cyklu; co 4 tygodnie, do 6 razy. Chłoniaki nieziarnicze o powolnym przebiegu oporne na rytuksymab (monoterapia) Chlorowodorek bendamustyny w dawce 120 mg/m2 powierzchni ciała w dniach 1 i 2; co 3 tygodnie, co najmniej 6 razy. Szpiczak mnogi Chlorowodorek bendamustyny w dawce 120 – 150 mg/m2 powierzchni ciała w dniach 1. i 2., prednizon w dawce 60 mg/m2 powierzchni ciała, dożylnie lub doustnie w dniach 1. do 4., co 4 tygodnie, co najmniej 3 razy. Niewydolność wątroby W oparciu o dane farmakokinetyczne, nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u pacjentów z niewydolnością wątroby niewielkiego stopnia (stężenie bilirubiny w surowicy < 1,2 mg/dl). Zalecane jest zmniejszenie dawki o 30% u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością wątroby (stężenie bilirubiny w surowicy 1,2 – 3,0 mg/dl).
CHPL leku o rpl_id: 100232322
Dawkowanie
Nie ma danych dotyczących stosowania leku u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby (stężenie bilirubiny w surowicy > 3,0 mg/dl) (patrz punkt 4.3). Niewydolność nerek Na podstawie danych farmakokinetycznych stwierdzono, że nie jest konieczna zmiana dawkowania u pacjentów z klirensem kreatyniny > 10 ml/min. Doświadczenie dotyczące stosowania u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek jest ograniczone. Dzieci i młodzież Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania chlorowodorku bendamustyny u dzieci nie zostały dotychczas ustalone. Aktualnie dostępne dane nie są wystarczające, aby przedstawić zalecenie dotyczące dawkowania. Pacjenci w podeszłym wieku Nie ma danych, które wskazywałyby na konieczność zmiany dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkt 5.2). Sposób podawania Do infuzji dożylnej przez 30 – 60 minut (patrz punkt 6.6). Podawanie leku musi odbywać się pod nadzorem lekarza przeszkolonego i doświadczonego w stosowaniu leków cytostatycznych.
CHPL leku o rpl_id: 100232322
Dawkowanie
Wyjściowe upośledzenie czynności szpiku może powodować większą toksyczność hematologiczną chemioterapii. Dlatego też leczenia nie należy rozpoczynać, jeśli liczba leukocytów i (lub) płytek krwi jest mniejsza niż, odpowiednio 3000/µl lub 75 000/µl (patrz punkt 4.3). Leczenie należy przerwać lub odroczyć, jeżeli liczba leukocytów i (lub) płytek krwi zmniejszy się odpowiednio poniżej 3000/µl lub 75 000/µl. Leczenie można wznowić, gdy liczba leukocytów zwiększy się powyżej 4000 µl, a płytek krwi powyżej 100 000/µl. Najmniejszą liczbę leukocytów i płytek krwi obserwuje się po 14-20 dniach. Regeneracja następuje zazwyczaj po 3-5 tygodniach. Zaleca się ścisłe kontrolowanie morfologii krwi w trakcie przerw między kolejnymi podaniami leku (patrz punkt 4.4). W przypadku wystąpienia toksyczności niehematologicznej, dawka powinna być zmniejszona w oparciu o najwyższy zaobserwowany stopień toksyczności wg klasyfikacji CTC (ang. Common Toxicity Criteria) w poprzednim cyklu leczenia.
CHPL leku o rpl_id: 100232322
Dawkowanie
W przypadku wystąpienia toksyczności trzeciego stopnia, zalecane jest zmniejszenie dawki o 50%. W przypadku wystąpienia toksyczności czwartego stopnia, zalecane jest przerwanie leczenia. Jeśli konieczna jest zmiana dawkowania, nową obliczoną indywidualnie, zredukowaną dawkę należy zastosować zarówno w 1. jak i 2. dniu zmodyfikowanego cyklu leczenia. Instrukcje dotyczące przygotowania oraz podawania leku przedstawiono w punkcie 6.6.
CHPL leku o rpl_id: 100232322
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Okres karmienia piersią. Ciężka niewydolność wątroby (stężenie bilirubiny w surowicy > 3,0 mg/dl). Żółtaczka. Ciężkie upośledzenie czynności szpiku i głębokie zmiany morfologii krwi (zmniejszenie liczby leukocytów poniżej 3000/µl i (lub) liczby płytek krwi poniżej 75 000/µl). Duży zabieg chirurgiczny wykonany w okresie krótszym niż 30 dni przed rozpoczęciem leczenia. Zakażenia, zwłaszcza przebiegające z leukocytopenią. Szczepienie przeciw żółtej febrze.
CHPL leku o rpl_id: 100232322
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Mielosupresja U pacjentów leczonych chlorowodorkiem bendamustyny może dojść do zahamowania czynności szpiku. W przypadku wystąpienia mielosupresji wywołanej leczeniem należy przynajmniej raz w tygodniu kontrolować liczbę leukocytów, neutrofili, płytek krwi i stężenie hemoglobiny. Zalecana liczba leukocytów i płytek krwi przed rozpoczęciem kolejnego cyklu terapii to odpowiednio >4000/ µl i >100 000/ µl. Zakażenia U pacjentów przyjmujących chlorowodorek bendamustyny występowały ciężkie i kończące się zgonem zakażenia, w tym bakteryjne (posocznica, zapalenie płuc), a także zakażenia oportunistyczne, takie jak zapalenie płuc wywołane przez Pneumocystis jiroveci (PJP), zakażenie wirusem ospy wietrznej i półpaśca (Varicella zoster virus, VZV) oraz zakażenie wirusem cytomegalii (Cytomegalovirus, CMV).
CHPL leku o rpl_id: 100232322
Specjalne środki ostrozności
Leczenie chlorowodorkiem bendamustyny może powodować przedłużającą się limfopenię (<600/µl) oraz zmniejszenie (<200/µl) liczby limfocytów T CD4+ (limfocyty Th) przez co najmniej 7-9 miesięcy po zakończeniu leczenia. Limfopenia i zmniejszenie liczby limfocytów T CD4+ są bardziej widoczne, gdy chlorowodorek bendamustyny jest podawany z rytuksymabem. Pacjenci z limfopenią i (lub) zmniejszoną liczbą limfocytów T CD4+, po leczeniu chlorowodorkiem bendamustyny, są bardziej podatni na zakażenia (oportunistyczne). Jeśli u pacjenta występuje mała liczba komórek T CD4+ (<200/μl), należy rozważyć zapobieganie zapaleniu płuc wywołanemu przez Pneumocystis jiroveci (ang. PJP, Pneumocystis jirovecii pneumonia). Dlatego podczas leczenia bendamustyną należy obserwować, czy u pacjenta nie występują przedmiotowe lub podmiotowe objawy ze strony układu oddechowego.
CHPL leku o rpl_id: 100232322
Specjalne środki ostrozności
Należy pouczyć pacjenta o konieczności niezwłocznego zgłaszania nowych objawów zakażenia, w tym gorączki lub objawów ze strony układu oddechowego. Jeśli wystąpią objawy zakażeń (oportunistycznych) należy rozważyć przerwanie podawania chlorowodorku bendamustyny. Reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B (WZW typu B) Po wdrożeniu leczenia chlorowodorkiem bendamustyny u pacjentów, będących nosicielami wirusa przewlekłego zapalenia wątroby typu B, następowała reaktywacja tego zakażenia, co w niektórych przypadkach powodowało ostrą niewydolność wątroby lub zgon. Przed rozpoczęciem leczenia chlorowodorkiem bendamustyny należy zbadać, czy u pacjenta nie występuje zakażenie HBV. Jeśli przed rozpoczęciem lub w trakcie leczenia bendamustyną wykryto u pacjenta zakażenie HBV (w tym czynną postać choroby), należy skonsultować się z hepatologiem i specjalistą w leczeniu zakażenia WZW typu B.
CHPL leku o rpl_id: 100232322
Specjalne środki ostrozności
Nosicieli HBV, u których konieczne jest leczenie chlorowodorkiem bendamustyny, należy przez cały okres leczenia oraz kilka miesięcy po jego zakończeniu uważnie obserwować w celu wykrycia przedmiotowych i podmiotowych objawów czynnego zakażenia WZW typu B (patrz punkt 4.8). Reakcje skórne Zgłoszono wystąpienie szeregu reakcji skórnych, takich jak: wysypka, ciężkie reakcje skórne oraz wysypki pęcherzowe. U pacjentów przyjmujących chlorowodorek bendamustyny notowano przypadki wystąpienia zespołu Stevensa-Johnsona (SJS, ang. Stevens–Johnson syndrome) oraz toksycznego martwiczego oddzielania się naskórka (TEN, ang. toxic epidermal necrolysis), oraz osutki polekowej z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS), niekiedy zakończone zgonem. Pacjenci powinni być poinformowani o przedmiotowych i podmiotowych objawach tych reakcji przez lekarza prowadzącego. Powinni także zostać poinformowani o konieczności natychmiastowego zgłoszenia się do lekarza w przypadku wystąpienia tych objawów.
CHPL leku o rpl_id: 100232322
Specjalne środki ostrozności
Niektóre z tych reakcji wystąpiły u pacjentów, u których chlorowodorek bendamustyny podawano w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi, dlatego dokładny związek nie został określony. Jeśli odczyny skórne wystąpią, to mogą postępować, a ich ciężkość może się nasilać w trakcie dalszego leczenia. Jeśli odczyny skórne będą się nasilać, podawanie bendamustyny należy przerwać lub zakończyć. Leczenie należy przerwać w przypadku podejrzenia, że obserwowane ciężkie reakcje skórne mają związek z podawaniem chlorowodorku bendamustyny. Pacjenci z zaburzeniami pracy serca W trakcie leczenia chlorowodorkiem bendamustyny należy dokładnie monitorować stężenie potasu we krwi u pacjentów z zaburzeniami pracy serca oraz stosować suplementację potasu, gdy stężenie obniży się < 3,5 mEq/l. Należy wykonać kontrolne badanie EKG. Zgłaszano śmiertelne przypadki zawału serca i niewydolności serca podczas leczenia chlorowodorkiem bendamustyny.
CHPL leku o rpl_id: 100232322
Specjalne środki ostrozności
Pacjentów ze współistniejącą chorobą serca lub przebytymi w przeszłości chorobami serca należy ściśle monitorować. Nudności, wymioty Można stosować środki przeciwwymiotne do objawowego leczenia nudności i wymiotów. Zespół rozpadu guza U pacjentów biorących udział w badaniach klinicznych notowano przypadki zespołu rozpadu guza (TLS, ang. tumour lysis syndrome) związane ze stosowaniem bendamustyny. Objawy rozwijają się zwykle w ciągu 48 godzin od podania pierwszej dawki bendamustyny i bez odpowiedniego postępowania terapeutycznego mogą prowadzić do ostrej niewydolności nerek i śmierci pacjenta. Należy rozważyć środki zapobiegawcze, takie jak odpowiednie nawodnienie oraz wnikliwe monitorowanie parametrów biochemicznych krwi, szczególnie stężenia potasu i kwasu moczowego. Przed rozpoczęciem leczenia można także rozważyć podanie leków zmniejszających stężenie kwasu moczowego (allopurynol i razburykaza).
CHPL leku o rpl_id: 100232322
Specjalne środki ostrozności
Podczas jednoczesnego stosowania bendamustyny i allopurynolu odnotowano kilka przypadków zespołu Stevens-Johnsona oraz toksycznego martwiczego oddzielania się naskórka. Anafilaksja Reakcje nadwrażliwości w trakcie wlewu chlorowodorku bendamustyny często obserwowano w badaniach klinicznych. Objawy są zwykle łagodne i obejmują gorączkę, dreszcze, świąd i wysypkę. W rzadkich przypadkach wystąpiły ciężkie reakcje anafilaktyczne i rzekomoanafilaktyczne (anafilaktoidalne). Po pierwszym cyklu leczenia należy zapytać pacjenta o objawy wskazujące na wystąpienie odczynów związanych z podaniem leku. U chorych, u których obserwowano odczyny związane z wlewem w trakcie poprzednich cykli, należy rozważyć zastosowanie leków przeciwhistaminowych, przeciwgorączkowych, kortykosteroidów w celu zapobieżenia wystąpieniu ciężkich odczynów anafilaktycznych w kolejnych cyklach leczenia. Antykoncepcja Chlorowodorek bendamustyny jest lekiem o działaniu teratogennym i mutagennym.
CHPL leku o rpl_id: 100232322
Specjalne środki ostrozności
Kobiety nie powinny zachodzić w ciążę w trakcie leczenia. Mężczyźni nie powinni podejmować aktywności rozrodczej w trakcie leczenia i w ciągu 6 miesięcy po jego zakończeniu. Przed rozpoczęciem leczenia chlorowodorkiem bendamustyny powinni też zasięgnąć porady na temat możliwości przechowania nasienia ze względu na ryzyko wywołania przez lek nieodwracalnej bezpłodności. Wynaczynienie Jeśli dojdzie do pozanaczyniowego podania bendamustyny, należy natychmiast przerwać wlew i po krótkiej aspiracji wycofać igłę. Następnie schłodzić okolicę, w której doszło do wynaczynienia leku. Zalecane jest także uniesienie kończyny górnej. Dodatkowe zabiegi lecznicze, np. podanie kortykosteroidów, nie przynoszą jednoznacznych korzyści.
CHPL leku o rpl_id: 100232322
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono badań in vivo dotyczący ch interakcji. Podczas podawania produktu leczniczego Levact w skojarzeniu z lekami o działaniu mielosupresyjnym, może dojść do nasilenia działania tego produktu i(lub) równocześnie stosowanych leków na szpik kostny. Każdy rodzaj leczenia wpływającego na pogorszenie stanu ogólnego pacjenta lub zahamowanie czynności szpiku może nasilać toksyczność produktu leczniczego Levact. Jednoczesne stosowanie produktu Levact z cyklosporyną lub takrolimusem może spowodować nadmierne działanie immunosupresyjne obarczone ryzykiem wystąpienia zespołu limfoproliferacyjnego. Leki cytostatyczne mogą powodować zmniejszenie zdolności wytwarzania przeciwciał po podaniu szczepionek zawierających żywy materiał wirusowy i zwiększenie ryzyka zakażeń prowadzących do śmierci. Ryzyko to jest większe u pacjentów, u których czynność układu odpornościowego jest upośledzona w związku chorobą podstawową.
CHPL leku o rpl_id: 100232322
Interakcje
Bendamustyna jest metabolizowana z udziałem izoenzymu 1A2 cytochromu P450 (CYP). Istnieje, zatem możliwość interakcji z inhibitorami CYP1A2, takimi jak: fluwoksamina, cyprofloksacyna, acyklowir i cymetydyna. Dzieci i młodzież Badania dotyczące interakcji z innymi lekami przeprowadzono wyłącznie u dorosłych.
CHPL leku o rpl_id: 100232322
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Nie ma wystarczających danych dotyczących stosowania produktu Levact u kobiet w ciąży. W badaniach nieklinicznych, chlorowodorek bendamustyny wykazywał działanie emrio-/fetoletalne, teratogenne i genotoksyczne (patrz punkt 5.3). Produkt Levact nie powinien być stosowany u kobiet w ciąży o ile nie jest to bezwzględnie konieczne. Matka powinna zostać poinformowana o istnieniu ryzyka dla płodu. Jeśli leczenie produktem Levact jest konieczne w czasie ciąży lub gdy pacjentka zajdzie w ciążę w trakcie stosowania leku, powinna być poinformowana o ryzyku dla nienarodzonego dziecka oraz pozostawać pod ścisłą opieką lekarską. Należy rozważyć konsultację genetyczną. Płodność Kobiety w okresie rozrodczym powinny stosować skuteczną metodę antykoncepcji zarówno przed, jak i w trakcie leczenia produktem Levact. Mężczyźni leczeni produktem Levact powinni unikać aktywności rozrodczej w trakcie leczenia oraz przez 6 miesięcy po zakończeniu leczenia.
CHPL leku o rpl_id: 100232322
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Należy doradzić pacjentowi pobranie i przechowanie nasienia przed rozpoczęciem leczenia ze względu na możliwość wywołania przez Levact nieodwracalnej bezpłodności. Karmienie piersi? Nie ustalono czy bendamustyna przenika do mleka ludzkiego, dlatego Levact jest przeciwwskazany w okresie karmienia piersią (patrz punkt 4.3). Karmienie piersią musi być przerwane podczas leczenia produktem Levact.
CHPL leku o rpl_id: 100232322
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Levact ma znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. W trakcie leczenia odnotowano objawy takie jak: ataksja, neuropatia obwodowa oraz senność (patrz punkt 4.8). Należy poinstruować pacjenta, aby unikał wykonywania czynności takich jak prowadzenie samochodu czy obsługa maszyn, jeśli wystąpią u niego opisane objawy.
CHPL leku o rpl_id: 100232322
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Najczęstsze działania niepożądane chlorowodorku bendamustyny to objawy hematologiczne (leukopenia, trombocytopenia), toksyczność dermatologiczna (reakcje nadwrażliwości), objawy ogólnoustrojowe (gorączka), objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty). W poniższej tabeli przedstawiono dane dotyczące działań niepożądanych związanych z chlorowodorkiem bendamustyny. Opis wybranych działań niepożądanych Odnotowano pojedyncze przypadki martwicy, zespołu rozpadu guza oraz anafilaksji po przypadkowym podaniu pozanaczyniowym. U pacjentów, u których stosuje się leki alkilujące (w tym bendamustynę) obserwuje się zwiększone ryzyko rozwoju zespołu mielodysplastycznego i ostrej białaczki szpikowej. Do rozwoju wtórnego nowotworu może dojść nawet kilka lat po zakończeniu chemioterapii. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.
CHPL leku o rpl_id: 100232322
Działania niepożądane
Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301 faks: + 48 22 49 21 309 e-mail: ndl@urpl.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku o rpl_id: 100232322
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Podczas podawania leku w 30-minutowym wlewie dożylnym, raz na trzy tygodnie, maksymalna tolerowana dawka produktu Levact wynosiła 280 mg/m². Kardiologiczne objawy niepożądane stopnia 2. wg CTC z odpowiadającymi zmianami niedokrwiennymi w EKG uznane zostały za objawy ograniczające dawkowanie. W kolejnym badaniu, w którym chlorowodorek bendamustyny podawano w 30-minutowym wlewie w dniach 1. i 2., co trzy tygodnie, maksymalna tolerowana dawka wynosiła 180 mg/m². Toksyczność ograniczającą dawkę stanowiła trombocytopenia stopnia 4. Kardiologiczne objawy niepożądane nie miały wpływu na dawkowanie leku w tym badaniu. Postępowanie w przypadku przedawkowania Swoista odtrutka nie istnieje. Skutecznymi środkami zaradczymi ograniczającymi hematologiczne działania niepożądane mogą być: przeszczepienie szpiku kostnego, przetoczenie produktów krwiopochodnych (masa płytkowa, koncentrat krwinek czerwonych) lub podanie hematopoetycznych czynników wzrostu.
CHPL leku o rpl_id: 100232322
Przedawkowanie
Chlorowodorek bendamustyny i jego metabolity są usuwane z organizmu drogą dializy jedynie w ograniczonym stopniu.
CHPL leku o rpl_id: 100232322
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwnowotworowe, cytostatyki alkilujące, kod ATC: L01AA09 Chlorowodorek bendamustyny jest alkilującym lekiem przeciwnowotworowym o wyjątkowych właściwościach. Działanie przeciwnowotworowe i cytobójcze tego leku wynika przede wszystkim z tworzenia wiązań krzyżowych pojedynczej i podwójnej nici DNA w drodze alkilacji. W rezultacie dochodzi do zaburzenia czynności macierzy DNA i upośledzenia syntezy i naprawy DNA. Skuteczność przeciwnowotworową chlorowodorku bendamustyny udowodniono w szeregu badań in vitro przeprowadzonych z wykorzystaniem różnych linii ludzkich komórek nowotworowych (raka piersi, niedrobnokomórkowego i drobnokomórkowego raka płuc, raka jajnika i różnych białaczek) oraz w badaniach in vivo na różnych doświadczalnych modelach nowotworowych z guzami pochodzenia mysiego, szczurzego i ludzkiego (czerniak, rak piersi, mięsak, chłoniak, białaczka i drobnokomórkowy rak płuc).
CHPL leku o rpl_id: 100232322
Właściwości farmakodynamiczne
W badaniach na liniach ludzkich komórek nowotworowych, chlorowodorek bendamustyny charakteryzował się działaniem odmiennym od działania innych leków alkilujących. Nie stwierdzono oporności krzyżowej lub stwierdzono jedynie niewielką oporność krzyżową na ten związek w ludzkich liniach komórek nowotworowych wykazujących różne mechanizmy oporności, co najmniej częściowo, z powodu względnie długotrwałej interakcji z DNA. Ponadto, w badaniach klinicznych wykazano, że nie istnieje pełna oporność krzyżowa pomiędzy bendamustyną a antracyklinami, związkami alkilującymi lub rytuksymabem. Jednakże liczba pacjentów ocenianych w badaniach była niewielka. Przewlekła białaczka limfocytowa Wskazanie do zastosowania w przewlekłej białaczce limfocytowej oparte jest na wynikach jednego badania otwartego, porównującego bendamustynę z chlorambucylem.
CHPL leku o rpl_id: 100232322
Właściwości farmakodynamiczne
W prospektywnym, wieloośrodkowym, randomizowanym badaniu otwartym uczestniczyło 319, wcześniej nieleczonych chorych na przewlekłą białaczkę limfocytową w stadium B lub C wg Bineta. Bendamustyna (BEN) w leczeniu pierwszego rzutu stosowana była w dawce 100 mg/m² dożylnie, w dniach 1. i 2. Chlorambucyl (CLB) stosowany był w dawce 0,8 mg/kg w dniach 1. i 15. W obu porównywanych ramionach chorzy otrzymali 6 cykli leczenia. Pacjenci otrzymali allopurynol w celu uniknięcia wystąpienia zespołu lizy guza. Mediana przeżycia wolnego od progresji była istotnie dłuższa u chorych leczonych bendamustyną w porównaniu do chorych leczonych chlorambucylem (21,5 vs 8,3 miesięcy, p<0,0001 podczas ostatniej obserwacji). Całkowite przeżycie nie różniło się statystycznie (nie osiągnięto mediany). Mediana czasu trwania remisji wyniosła 19 miesięcy po stosowaniu BEN i 6 miesięcy po leczeniu CLB (p<0,0001).
CHPL leku o rpl_id: 100232322
Właściwości farmakodynamiczne
W ocenie bezpieczeństwa w obu grupach terapeutycznych nie stwierdzono jakichkolwiek niespodziewanych działań niepożądanych w odniesieniu do ich charakteru i częstości występowania. Zmniejszenia dawki w grupie BEN dokonano u 34% pacjentów. Leczenie przerwano u 3,9% pacjentów z powodu reakcji nadwrażliwości. Chłoniaki nieziarnicze o powolnym przebiegu Wskazanie do stosowania bendamustyny w leczeniu chłoniaków nieziarniczych o powolnym przebiegu jest oparte na wynikach dwóch niekontrolowanych badań fazy II. W najważniejszym, prospektywnym, wieloośrodkowym, otwartym badaniu, chlorowodorek bendamustyny stosowano w monoterapii u 100 chorych na chłoniaki nieziarnicze B-komórkowe o powolnym przebiegu, z opornością na rytuksymab stosowany w monoterapii lub w ramach terapii skojarzonej. Mediana liczby wcześniejszych linii chemioterapii lub terapii biologicznej wynosiła trzy. Mediana kursów wcześniejszych linii chemioimmunoterapii z rytuksymabem wynosiła dwa.
CHPL leku o rpl_id: 100232322
Właściwości farmakodynamiczne
Po uprzednim leczeniu u chorych stwierdzono brak odpowiedzi na rytuksymab lub progresję nowotworu w ciągu 6 miesięcy od zakończenia leczenia. Chlorowodorek bendamustyny podawano dożylnie w dawce 120 mg/m² w dniach 1. i 2. w schemacie planowanym na co najmniej 6 cykli. Czas leczenia zależał od odpowiedzi (zaplanowano 6 cykli). Całkowity odsetek odpowiedzi wynosił 75%, w tym 17% odpowiedzi całkowitych i 58% – częściowych. Mediana czasu trwania remisji wynosiła 40 tygodni. Tolerancja dawki oraz schematu leczenia bendamustyny była na ogół dobra. Wskazanie to jest również oparte na innym, prospektywnym, wieloośrodkowym, otwartym badaniu z udziałem 77 pacjentów. Populacja badana była bardziej heterogenna i obejmowała chorych na chłoniaki nieziarnicze B-komórkowe o powolnym przebiegu lub po transformacji w postacie bardziej złośliwe, z opornością na rytuksymab podawany w monoterapii lub w ramach terapii skojarzonej.
CHPL leku o rpl_id: 100232322
Właściwości farmakodynamiczne
Po uprzednim leczeniu rytuksymabem u chorych stwierdzono brak odpowiedzi lub progresję nowotworu w ciągu 6 miesięcy lub objawy niepożądane w trakcie leczenia rytuksymabem. Mediana liczby wcześniejszych linii chemioterapii lub terapii biologicznej wynosiła trzy. Mediana liczby wcześniejszych linii chemioterapii z rytuksymabem wynosiła dwa. Całkowity odsetek odpowiedzi wynosił 76%, ze średnim czasem trwania remisji 5 miesięcy (29 [95% CI 22,1, 43,1] tygodni). Szpiczak mnogi W prospektywnym, wieloośrodkowym, randomizowanym, otwartym badaniu uczestniczyło 131 chorych na zaawansowaną postać szpiczaka mnogiego (w stadium II z progresją lub w stadium III wg klasyfikacji Durie-Salmona). Leczenie pierwszej linii chlorowodorkiem bendamustyny w skojarzeniu z prednizonem (BP) porównywano z leczeniem melfalanem i prednizonem (MP).
CHPL leku o rpl_id: 100232322
Właściwości farmakodynamiczne
Kwalifikacja chorego do procedury przeszczepienia komórek krwiotwórczych ani obecność konkretnych schorzeń współistniejących nie odgrywała roli we włączaniu chorych do tego badania. Chlorowodorek bendamustyny podawano dożylnie w dawce 150 mg/m² w dniach 1. i 2., melfalan także podawano dożylnie w dawce 15 mg/m² w 1. dniu. Każdy z leków stosowano w skojarzeniu z prednizonem. Tolerancja w obu przypadkach była zgodna ze znanym profilem bezpieczeństwa dla odpowiednich produktów leczniczych, przy czym znacznie więcej przypadków redukcji dawki odnotowano w terapii skojarzonej bendamustyny chlorowodorkiem z prednizonem. Czas trwania leczenia zależny był od odpowiedzi, podano średnio 6,8 cykli bendamustyny i 8,7 cykli melfalanu. U pacjentów leczonych według schematu BP stwierdzono istotnie dłuższą medianę przeżycia wolnego od progresji niż u pacjentów leczonych według schematu MP (15 wobec 12 miesięcy, p=0,0566).
CHPL leku o rpl_id: 100232322
Właściwości farmakodynamiczne
Średni czas do niepowodzenia leczenia wynosił 14 miesięcy w grupie leczonej według schematu BP i 9 miesięcy w grupie leczonej według schematu MP. Czas trwania remisji wynosił 18 miesięcy po leczeniu schematem BP i 12 miesięcy po leczeniu schematem MP. Nie wykazano istotnych różnic dotyczących całkowitego przeżycia (35 miesięcy w grupie BP vs. 33 miesięcy w grupie MP). Tolerancja leczenia w obu grupach była dobra i zgodna ze znanym profilem bezpieczeństwa stosowanych produktów leczniczych, przy znacząco większej redukcji dawki w grupie BP.
CHPL leku o rpl_id: 100232322
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Dystrybucja Okres półtrwania w fazie eliminacji t1/2ß po 30 minutach wlewu dożylnego dawki 120 mg/m2 powierzchni ciała oceniany u 12 osób wynosił 28,2 minuty. Po podaniu 30-minutowego wlewu dożylnego, centralna objętość dystrybucji wynosiła 19,3 l. W warunkach stanu równowagi po podaniu wstrzyknięcia dożylnego w bolusie objętość dystrybucji wynosiła 15,8-20,5. Ponad 95% substancji występuje w postaci związanej z białkami osocza (przede wszystkim z albuminami). Biotransformacja Główną drogą metabolizmu bendamustyny jest hydroliza do monohydroksy- i dihydroksybendamustyny. N-desmetylobendamustyna i gamma-hydroksybendamustyna powstają w wyniku metabolizmu wątrobowego z udziałem izoenzymu 1A2 cytochromu P450 (CYP). Inna ważna droga metabolizmu bendamustyny obejmuje sprzęganie z glutationem. W warunkach in vitro bendamustyna nie hamuje aktywności izoenzymów CYP 1A4, CYP 2C9/10, CYP 2D6, CYP 2E1 i CYP 3A4.
CHPL leku o rpl_id: 100232322
Właściwości farmakokinetyczne
Eliminacja Średni całkowity klirens bendamustyny po podaniu 12 osobom dawki 120 mg/m2 powierzchni ciała w 30 minutowym wlewie dożylnym wynosił 639,4 ml/minutę. Około 20% podanej dawki było wydalane z moczem w ciągu 24 godzin. Metabolity uporządkowano następująco według ilości wydalanych z moczem: monohydroksybendamustyna > bendamustyna > dihydroksybendamustyna > utleniony metabolit > N-desmetylobendamustyna. Eliminacji z żółcią podlegają przede wszystkim polarne metabolity. Niewydolność wątroby Nie obserwowano zmian parametrów farmakokinetycznych leku u pacjentów z 30-70% zajęciem wątroby przez proces nowotworowy i z nieznaczną niewydolnością wątroby (stężenie bilirubiny w surowicy < 1,2 mg/dl). Nie stwierdzono istotnych różnic Cmax, tmax, AUC, t1/2ß, objętości dystrybucji i klirensu w porównaniu z pacjentami z prawidłową czynnością wątroby i nerek.
CHPL leku o rpl_id: 100232322
Właściwości farmakokinetyczne
AUC oraz całkowity klirens bendamustyny wykazuje odwrotnie proporcjonalną zależność do stężenia bilirubiny w surowicy. Niewydolność nerek U pacjentów z klirensem kreatyniny >10 ml/min, w tym pacjentów dializowanych, nie obserwowano istotnych różnic Cmax, tmax, AUC, t1/2ß, objętości dystrybucji i klirensu w porównaniu do pacjentów z prawidłową czynnością wątroby i nerek. Pacjenci w podeszłym wieku W badaniach farmakokinetycznych brali udział pacjenci w wieku do 84 lat. Podeszły wiek nie wpływa na farmakokinetykę bendamustyny.
CHPL leku o rpl_id: 100232322
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Działania niepożądane, których nie obserwowano w badaniach klinicznych, a które stwierdzono w badaniach na zwierzętach po ekspozycji na dawki leku podobne do dawek stosowanych klinicznie, o potencjalnie istotnym znaczeniu dla stosowania klinicznego, były następujące: w badaniach histologicznych na psach stwierdzono widoczne makroskopowo przekrwienie śluzówki i krwotoki w przewodzie pokarmowym. W badaniach mikroskopowych stwierdzono rozległe zmiany w tkance limfatycznej wskazujące na immunosupresję, zmiany cewkowe w obrębie nerek i jąder oraz zanikowe, martwicze zmiany nabłonka gruczołu krokowego. W badaniach na zwierzętach stwierdzono, że bendamustyna działa embriotoksycznie i teratogennie. Bendamustyna indukuje aberracje chromosomalne i wykazuje właściwości mutagenne w badaniach zarówno in vivo, jak i in vitro. Długotrwałe badania na samicach myszy wykazały, że bendamustyna ma działanie rakotwórcze.
CHPL leku o rpl_id: 100232322
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Mannitol 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Produktu leczniczego nie wolno mieszać z innymi lekami poza podanymi w punkcie 6.6. 6.3 Okres ważności 3 lata Należy dokonać rekonstytucji proszku natychmiast po otwarciu fiolki. Po rekonstytucji koncentrat należy natychmiast rozcieńczyć 0,9% roztworem chlorku sodu. Koncentrat do infuzji: Udowodniono stabilność fizykochemiczną produktu po rekonstytucji i rozcieńczeniu przez 3,5 godz. w temperaturze 25ºC i wilgotności względnej powietrza 60% oraz przez 2 dni w temperaturze 2ºC – 8ºC w polietylenowych workach. Z punktu widzenia czystości mikrobiologicznej, roztwór należy wykorzystać niezwłocznie. Jeśli gotowy do użycia produkt nie zostanie zużyty natychmiast, za warunki i czas przechowywania odpowiada użytkownik. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać fiolkę w zewnętrznym tekturowym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.
CHPL leku o rpl_id: 100232322
Dane farmaceutyczne
Warunki przechowywania rozpuszczonego lub rozcieńczonego produktu leczniczego podano w punkcie 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fiolki z brunatnego szkła typu I o pojemności 25/26 ml lub 60 ml, zamknięte korkiem z gumy bromobutylowej, z aluminiowym uszczelnieniem typu flip-off. Fiolka o pojemności 25/26 ml zawiera 25 mg chlorowodorku bendamustyny i pakowana jest w pudełka tekturowe po 5 i 20 sztuk. Fiolka o pojemności 60 ml zawiera 100 mg chlorowodorku bendamustyny i pakowana jest w pudełka tekturowe po 5 sztuk. Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania leku do stosowania Podczas przygotowywania produktu Levact należy unikać jego wdychania, kontaktu ze skórą i kontaktu z błonami śluzowymi (nosić rękawiczki i odzież ochronną!). Zanieczyszczone lekiem części ciała należy starannie umyć wodą z mydłem, oczy przemyć roztworem soli fizjologicznej.
CHPL leku o rpl_id: 100232322
Dane farmaceutyczne
W miarę możliwości zaleca się pracę na specjalnie zabezpieczonym blacie (pod nawiewem laminarnym) przykrytym nieprzepuszczalną dla płynów, absorpcyjną, jednorazową folią. Personel w ciąży nie może zostać dopuszczony do kontaktu z cytostatykami. Proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji należy rozpuścić w wodzie do wstrzykiwań, rozcieńczyć 0,9% roztworem chlorku sodu do infuzji, a następnie podać we wlewie dożylnym. Należy stosować techniki aseptyczne. 1. Rekonstytucja Rozpuścić zawartość każdej fiolki produktu Levact zawierającej 25 mg chlorowodorku bendamustyny w 10 ml wody do wstrzykiwań przez wstrząsanie. Rozpuścić zawartość każdej fiolki produktu Levact zawierającej 100 mg chlorowodorku bendamustyny w 40 ml wody do wstrzykiwań przez wstrząsanie. Rozpuszczony koncentrat zawiera 2,5 mg chlorowodorku bendamustyny w 1ml i ma postać klarownego, bezbarwnego roztworu. 2.
CHPL leku o rpl_id: 100232322
Dane farmaceutyczne
Rozcieńczanie Bezpośrednio po uzyskaniu klarownego roztworu (na ogół po 5–10 minutach) rozcieńczyć całkowitą dawkę produktu Levact 0,9% roztworem chlorku sodu do infuzji do uzyskania ostatecznej objętości około 500 ml. Produkt Levact można rozcieńczać wyłącznie 0,9% roztworem chlorku sodu. Nie wolno używać do tego celu jakiegokolwiek innego roztworu do wstrzykiwań. 3. Podanie Levact podaje się we wlewie dożylnym przez 30–60 min. Fiolka jest do jednorazowego użytku. Wszelkie resztki niewykorzystanego produktu lub jego odpady należy usunąć w sposób zgodny z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Carmustine Zentiva, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Carmustine Zentiva, 100 mg, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Jedna fiolka proszku do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji zawiera 100 mg karmustyny. Po rekonstytucji (patrz punkt 6.6) 1 ml roztworu zawiera 33,3 mg karmustyny. Substancja pomocnicza o znanym działaniu Jedna fiolka z rozpuszczalnikiem zawiera 3 mL glikolu propylenowego (co odpowiada 3,1125 g). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Proszek: jasnożółty proszek z niewielką ilością suchych płatków lub jako sucha, zbita masa. Rozpuszczalnik: bezbarwna, klarowna, lepka ciecz. pH i osmolarność gotowych do użycia roztworów do infuzji wynoszą: pH: 4,0 do 6,8 w zależności od zastosowanego rozcieńczalnika: sól fizjologiczna lub 5% roztwór dekstrozy.
CHPL leku Carmustine Zentiva, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Osmolarność: 320 do 390 mOsmol/l [w przypadku rozcieńczenia w roztworze dekstrozy do wstrzykiwań o stężeniu 50 mg/mL (5%)] lub w roztworze chlorku sodu do wstrzykiwań o stężeniu 9 mg/mL (0,9%).
CHPL leku Carmustine Zentiva, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Karmustyna jest wskazana w leczeniu paliatywnym, jako monoterapia lub w ustalonym leczeniu skojarzonym z innymi dopuszczonymi lekami i zabiegami leczniczymi stosowanymi w chemioterapii w następujących chorobach: Guzy mózgu – glejak, rdzeniak płodowy, gwiaździak i przerzuty do mózgu. Szpiczak mnogi – w skojarzeniu z glikokortykosteroidem, jak np. prednizon. Choroba Hodgkina – jako lek drugiego rzutu w skojarzeniu z innymi dopuszczonymi lekami, stosowana u pacjentów, u których podczas terapii pierwszego rzutu nastąpił nawrót lub u których nie wystąpiła odpowiedź na leczenie pierwszego rzutu. Chłoniaki nieziarnicze – jako lek drugiego rzutu w skojarzeniu z innymi zatwierdzonymi lekami, stosowana u pacjentów, u których podczas terapii pierwszego rzutu nastąpił nawrót lub u których nie wystąpiła odpowiedź na leczenie pierwszego rzutu. Nowotwory przewodu pokarmowego. Czerniak złośliwy – w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi.
CHPL leku Carmustine Zentiva, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Wskazania do stosowania
Jako leczenie kondycjonujące przed autologicznym przeszczepieniem komórek macierzystych układu krwiotwórczego (ang. stem cell transplantation, SCT) w złośliwych chorobach hematologicznych (chłoniak Hodgkina/chłoniak nieziarniczy).
CHPL leku Carmustine Zentiva, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Produkt leczniczy Carmustine Zentiva powinien być podawany tylko przez specjalistów mających doświadczenie w prowadzeniu chemioterapii i pod odpowiednim nadzorem medycznym. Dawkowanie Dawki początkowe: Zalecana dawka produktu leczniczego Carmustine Zentiva stosowanego w monoterapii u pacjentów wcześniej nieleczonych wynosi od 150 do 200 mg/m2 pc. dożylnie co 6 tygodni. Produkt leczniczy można podawać w dawce pojedynczej lub można podzielić go na podawane codziennie wlewy w dawkach 75 do 100 mg/m2 pc. w dwóch kolejnych dniach. Gdy produkt leczniczy Carmustine Zentiva stosuje się w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi o działaniu mielosupresyjnym lub u pacjentów, u których zmniejszona jest rezerwa szpikowa, dawki należy dostosować odpowiednio do profilu hematologicznego pacjenta, jak przedstawiono poniżej.
CHPL leku Carmustine Zentiva, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Dawkowanie
Monitorowanie i kolejne dawki Kolejny kurs leczenia produktem leczniczym Carmustine Zentiva można podać dopiero wówczas, gdy parametry morfologii krwi powrócą do akceptowalnych wartości (liczba płytek krwi powyżej 100 000/mm3, leukocytów powyżej 4000/mm3), co zwykle następuje w ciągu sześciu tygodni. Morfologię krwi należy często kontrolować, a ponownego kursu leczenia nie należy podawać przed upływem sześciu tygodni ze względu na możliwość wystąpienia opóźnionej toksyczności hematologicznej. Po podaniu wstępnej dawki kolejne dawki należy dostosować do odpowiedzi hematologicznej pacjenta na poprzednią dawkę, zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej z innymi produktami leczniczymi o działaniu mielosupresyjnym. Sugeruje się następujący orientacyjny schemat dostosowywania dawek: Tabela 1 Najmniejsza wartość po poprzedniej dawce Leukocyty/mm3.
CHPL leku Carmustine Zentiva, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Dawkowanie
Płytki krwi/mm3 >4000 >100 000 100% 3000 – 3999 75 000 – 99 999 100% 2000 – 2999 25 000 – 74 999 70% <2000 <25 000 50% W przypadkach, gdy najmniejsza wartość po podaniu wstępnej dawki nie znajduje się w tym samym wierszu dla leukocytów i płytek krwi (np. liczba leukocytów >4000 i płytek krwi <25 000), wówczas należy stosować wartość odpowiadającą najniższej wartości procentowej poprzedniej dawki (np. liczba płytek krwi<25 000 – należy zastosować maksymalnie 50% poprzedniej dawki). Leczenie kondycjonujące przed przeszczepieniem komórek macierzystych układu krwiotwórczego Karmustyna podawana jest dożylnie w dawce 300 – 600 mg/m2 w skojarzeniu z innymi chemioterapeutykami pacjentom ze złośliwą chorobą hematologiczną, przed przeszczepieniem komórek macierzystych układu krwiotwórczego.
CHPL leku Carmustine Zentiva, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Dawkowanie
Szczególne grupy pacjentów Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawkę karmustyny należy zmniejszyć w przypadku stwierdzenia zmniejszonej wartości współczynnika filtracji kłębuszkowej. Osoby w podeszłym wieku: Zasadniczo u pacjentów w podeszłym wieku dawki należy dobierać ostrożnie, a w szczególności należy rozpoczynać podawanie produktu leczniczego od dolnego końca zakresu dawek, ze względu na większą częstość występowania zaburzeń czynności wątroby, nerek lub serca; ponadto należy brać pod uwagę choroby współistniejące oraz stosowane leczenie innymi produktami leczniczymi. Ponieważ u pacjentów w podeszłym wieku istnieje większe prawdopodobieństwo zaburzeń czynności nerek, należy zachować ostrożność przy doborze dawki i kontrolować czynność nerek, jak też odpowiednio zmniejszyć dawkę.
CHPL leku Carmustine Zentiva, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Dawkowanie
Dzieci i młodzież: Karmustyny nie należy podawać dzieciom ani młodzieży w wieku poniżej 18 lat (patrz punkt 4.3) ze względu na wysokie ryzyko wystąpienia toksyczności płucnej (patrz punkt 4.4). Sposób podawania Do podania dożylnego po rekonstytucji i dodatkowym rozcieńczeniu. W wyniku rekonstytucji zgodnie z zaleceniami uzyskuje się klarowny, bezbarwny lub jasnożółty roztwór podstawowy, który należy dodatkowo rozcieńczyć do 500 mL roztworem chlorku sodu do wstrzykiwań o stężeniu 9 mg/mL (0,9%) lub roztworem dekstrozy do wstrzykiwań o stężeniu 50 mg/ml (5%). Otrzymany gotowy do użycia roztwór do infuzji należy niezwłocznie podać w dożylnym wlewie kroplowym, w okresie jednej do dwóch godzin, chroniąc przed światłem. Czas trwania infuzji nie powinien być krótszy niż jedna godzina, w przeciwnym razie może wystąpić pieczenie i ból w miejscu podawania leku. Podczas podawania leku należy kontrolować miejsce wlewu dożylnego.
CHPL leku Carmustine Zentiva, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Dawkowanie
Instrukcja dotycząca rekonstytucji i rozcieńczenia produktu leczniczego przed podaniem znajduje się w punkcie 6.6.
CHPL leku Carmustine Zentiva, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną, na inne pochodne nitrozomocznika lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1 Ciężka depresja szpiku kostnego lub mielosupresja Ciężkie (schyłkowe) zaburzenia czynności nerek Dzieci i młodzież Karmienie piersią (patrz punkt 6.6)
CHPL leku Carmustine Zentiva, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Zaobserwowano toksyczność płucną z naciekami płucnymi i (lub) włóknieniem płuc, występującą z częstością do 30%. Zaburzenie to może wystąpić w ciągu 3 lat od podania leczenia. Częstość działania niepożądanego wydaje się być zależna od dawki, przy czym dawka skumulowana 1200 – 1500 mg/m2 powierzchni ciała (pc.) wiąże się ze zwiększonym ryzykiem zwłóknienia płuc. Do czynników ryzyka należą: palenie tytoniu, choroby układu oddechowego, występujące już wcześniej nieprawidłowości w badaniach radiologicznych, sekwencyjne lub jednoczasowe napromienianie klatki piersiowej oraz równoczesne stosowanie innych leków, które mogą powodować uszkodzenie płuc. Należy wykonać wyjściowe badania czynności płuc i badanie rentgenowskie klatki piersiowej, a następnie należy często powtarzać badania czynności płuc w trakcie leczenia. Na szczególne ryzyko narażeni są pacjenci z wartością wyjściową natężonej pojemności życiowej (ang.
CHPL leku Carmustine Zentiva, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
forced vital capacity, FVC) lub pojemności dyfuzyjnej dla tlenku węgla (ang. carbon monoxide diffusing capacity, DLCO) poniżej 70%. U pacjentów, którzy otrzymywali karmustynę w dzieciństwie lub w okresie dojrzewania, opisano przypadki bardzo opóźnionego zwłóknienia płuc (do 17 lat po leczeniu). Karmustyny nie należy podawać dzieciom ani młodzieży w wieku poniżej 18 lat, patrz punkt 4.3. Czynność wątroby i nerek należy również skontrolować przed rozpoczęciem leczenia, a następnie regularnie monitorować w trakcie leczenia (patrz punkt 4.8). Zgłaszano zwiększone ryzyko wystąpienia toksyczności płucnych po zastosowaniu leczenia schematami kondycjonującymi oraz po przeszczepieniu komórek macierzystych układu krwiotwórczego u kobiet. Dotychczas zwiększone ryzyko opisywano dla samego leczenia, w tym dla schematów kondycjonujących bez karmustyny (np.
CHPL leku Carmustine Zentiva, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
naświetlanie całego ciała [TBI] lub busulfan, cyklofosfamid) lub z karmustyną (chemioterapia BEAM: karmustyna, etopozyd, cytarabina i melfalan lub CBV: cyklofosfamid, karmustyna i etopozyd). Wykazano, że leczenie wysokimi dawkami karmustyny (zwłaszcza 600 mg/m2) przed przeszczepieniem komórek macierzystych układu krwiotwórczego zwiększa ryzyko wystąpienia i nasilenia toksyczności płucnych. W związku z tym u pacjentów z innym ryzykiem wystąpienia toksyczności płucnych stosowanie karmustyny należy rozważyć na tle ryzyka.
CHPL leku Carmustine Zentiva, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Fenytoina i deksametazon: W przypadku stosowania chemioterapeutyków jednocześnie z lekami przeciwpadaczkowymi należy oczekiwać zmniejszenia ich działania. Cymetydyna: Jednoczesne stosowanie cymetydyny prowadzi do opóźnionego, znacznego, spodziewanego, zwiększonego działania toksycznego karmustyny (ze względu na zahamowanie metabolizmu karmustyny) lub zwiększonej mielotoksyczności (np. leukopenii i neutropenii). Digoksyna: Jednoczesne stosowanie z digoksyną prowadzi do opóźnionego, umiarkowanego, spodziewanego, zmniejszonego działania digoksyny (ze względu na zmniejszone wchłanianie digoksyny). Melfalan: Jednoczesne stosowanie melfalanu prowadzi do zwiększonego ryzyka toksycznego działania na płuca. Podczas stosowania karmustyny w skojarzeniu z innymi lekami mielosupresyjnymi, takimi jak np.
CHPL leku Carmustine Zentiva, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Interakcje
metotreksat, cyklofosfamid, prokarbazyna, chlorometyna (iperyt azotowy), fluorouracyl, winblastyna, aktynomycyna (daktynomycyna), bleomycyna, doksorubicyna (adriamycyna) – lub u pacjentów, u których z powodu samej choroby lub wcześniejszego leczenia zmniejszona jest rezerwa szpikowa, może wystąpić trombopenia i leukopenia. Możliwe jest występowanie oporności krzyżowej z innymi substancjami alkilującymi, np. chlorometyną i cyklofosfamidem.
CHPL leku Carmustine Zentiva, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Kobiety w wieku rozrodczym /antykoncepcja u mężczyzn i kobiet Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję, aby uniknąć zajścia w ciążę podczas leczenia i przez okres co najmniej 6 miesięcy po jego zakończeniu. Mężczyznom należy zalecić stosowanie odpowiednich środków antykoncepcyjnych podczas leczenia karmustyną i przez co najmniej 6 miesięcy po jego zakończeniu. Ciąża Nie należy podawać karmustyny pacjentkom w ciąży. Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania karmustyny w czasie ciąży i dlatego należy dokładnie rozważyć korzyści w zestawieniu z ryzykiem wystąpienia działań toksycznych. Karmustyna wykazuje działanie embriotoksyczne u szczurów i królików oraz działanie teratogenne u szczurów, gdy jest podawana w dawkach równoważnych dawkom stosowanym u ludzi.
CHPL leku Carmustine Zentiva, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Jeżeli lek jest stosowany w okresie ciąży lub jeżeli pacjentka zajdzie w ciążę podczas przyjmowania karmustyny należy poinformować pacjentkę o potencjalnym ryzyku dla płodu. Karmienie piersi? Nie wiadomo, czy karmustyna/metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków/niemowląt. Dlatego nie należy karmić piersią podczas stosowania produktu leczniczego Carmustine Zentiva oraz przez siedem dni po zakończeniu leczenia (patrz punkt 4.3). Płodność Karmustyna może zaburzać płodność u mężczyzn. Należy poinformować mężczyzn o potencjalnym ryzyku wystąpienia niepłodności i zalecić im uzyskanie porady w zakresie płodności/planowania rodziny przed rozpoczęciem leczenia karmustyną.
CHPL leku Carmustine Zentiva, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu produktu leczniczego na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Należy jednak wziąć pod uwagę możliwość, że zawroty głowy są działaniem niepożądanym zgłaszanym podczas stosowania tego leku, które może ograniczać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Carmustine Zentiva, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa: W tabeli przestawiono działania niepożądane, które zaobserwowano podczas leczenia karmustyną, ale niekoniecznie muszą one mieć związek przyczynowy z jej stosowaniem. Ze względu na to, że badania kliniczne prowadzi się w bardzo różnych warunkach, częstość występowania działań niepożądanych zaobserwowana w badaniach klinicznych może nie odzwierciedlać częstości występowania obserwowanej w praktyce klinicznej. Działania niepożądane są na ogół uwzględniane, jeśli wystąpiły u więcej niż 1% pacjentów w monografii produktu lub w kluczowych badaniach i (lub) jeśli uznano je za istotne klinicznie. Gdy dostępne są badania kontrolowane za pomocą placebo, działania niepożądane są uwzględniane, jeśli ich częstość występowania jest o ≥5% większa w grupie leczonej. Duża dawka jest zdefiniowana jako >200 mg/m2 pc.
CHPL leku Carmustine Zentiva, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Działania niepożądane
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych W poniższej tabeli przedstawiono działania niepożądane karmustyny wymienione według klasyfikacji układów i narządów MedDRA oraz częstości występowania, według malejącej ciężkości, zgodnie z następującą konwencją: Bardzo często (≥1/10) Często (≥1/100 do <1/10) Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) Bardzo rzadko (<1/10 000) Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane są wymienione według malejącej ciężkości: Klasyfikacja układów i narządów MedDRA Częstość występowania Działania niepożądane Klinicznie istotne działania niepożądane podano kursyw? Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Częstość nieznana: Zakażenia oportunistyczne (w tym zakończone zgonem).
CHPL leku Carmustine Zentiva, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Działania niepożądane
Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy) Często: Ostra białaczka, dysplazja szpiku kostnego – po długotrwałym stosowaniu. Częstość nieznana: Wtórne nowotwory. Zaburzenia krwi i układu chłonnego Często: Niedokrwistość. Bardzo często: Supresja szpiku kostnego. Zaburzenia układu immunologicznego Częstość nieznana: Reakcje alergiczne. Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Częstość nieznana: Zaburzenia elektrolitowe (hipokaliemia, hipomagnezemia i hipofosfatemia). Zaburzenia układu nerwowego Bardzo często: Ataksja, zawroty głowy, ból głowy. Często: Encefalopatia (podczas leczenia dużymi dawkami i ograniczająca dawkę). Częstość nieznana: Bóle mięśni, stan padaczkowy, napady drgawkowe, napady toniczno-kloniczne (typu „grand mal”). Zaburzenia oka Bardzo często: Toksyczne działanie na oczy, przemijające zaczerwienienie spojówek i niewyraźne widzenie z powodu krwotoków siatkówkowych.
CHPL leku Carmustine Zentiva, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Działania niepożądane
Szybki wlew dożylny może spowodować krwawienie spojówkowe w ciągu 2 godzin, trwające około 4 godzin. Rzadko: Zapalenie nerwu wzrokowego i siatkówki. Zaburzenia serca Bardzo często: Niedociśnienie z powodu zawartości alkoholu w rozpuszczalniku (podczas leczenia dużymi dawkami). Częstość nieznana: Tachykardia, ból w klatce piersiowej. Zaburzenia naczyniowe Bardzo często: Zapalenie żył. Rzadko: Choroba zarostowa żył (podczas leczenia dużymi dawkami). Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Bardzo często: Toksyczność płucna, włóknienie śródmiąższowe (podczas przedłużonego leczenia i w skumulowanej dawce > 1400 mg/m2). Zapalenie płuc (podczas stosowania dawek >450 mg/m2). Rzadko: Włóknienie śródmiąższowe (podczas leczenia małymi dawkami). Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo często: Nudności i wymioty, nasilone; potencjał emetogenny > 250 mg/m2. średniowysoki; rozpoczyna się w ciągu 2-4 godzin po podaniu.
CHPL leku Carmustine Zentiva, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Działania niepożądane
Często: Jadłowstręt, zaparcia, biegunka, zapalenie jamy ustnej. Częstość nieznana: Krwawienia z przewodu pokarmowego. Neutropeniczne zapalenia jelit. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Często: Hepatotoksyczność, odwracalna, opóźniona do 60 dni po podaniu (podczas leczenia dużymi dawkami i ograniczająca dawkę) objawiająca się: odwracalnym podwyższeniem poziomu bilirubiny, przemijające zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej, przemijające zwiększenie aktywności AspAT. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Częstość nieznana: Zagrożenie wynaczynieniem: substancja powodująca powstawanie pęcherzy. Bardzo często: Zapalenie skóry przy stosowaniu miejscowym, zmniejszające się w przypadku mniejszego stężenia produktu, przebarwienia, przemijające, w razie przypadkowego kontaktu ze skórą. Często: Łysienie, uderzenia gorąca (ze względu na zawartość alkoholu w rozpuszczalniku; bardziej nasilone w przypadku podania w czasie <1–2 h), reakcja w miejscu wstrzyknięcia.
CHPL leku Carmustine Zentiva, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Działania niepożądane
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Częstość nieznana: Niewydolność nerek, azotemia, zmniejszenie nerek. Rzadko: Toksyczność nerkowa. Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Rzadko: Ginekomastia. Częstość nieznana: Niepłodność, teratogeneza. Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Często: Uczucie pieczenia w miejscu wstrzyknięcia. Bardzo rzadko: Zakrzepowe zapalenie żył. 1. Toksyczność płucną obserwowano również w okresie po dopuszczeniu do obrotu – jako przypadki zapalenia płuc i choroby śródmiąższowej płuc. * Zgłaszano zwiększone ryzyko wystąpienia toksyczności płucnych po zastosowaniu leczenia schematami kondycjonującymi oraz po przeszczepieniu komórek macierzystych układu krwiotwórczego u kobiet. Dotychczas zwiększone ryzyko opisywano dla samego leczenia, w tym dla schematów kondycjonujących bez karmustyny (np.
CHPL leku Carmustine Zentiva, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Działania niepożądane
naświetlanie całego ciała [TBI] lub busulfan-cyklofosfamid) lub z karmustyną (chemioterapia BEAM: karmustyna, etopozyd, cytarabina, i melfalan lub CBV: cyklofosfamid, karmustyna i etopozyd).
CHPL leku Carmustine Zentiva, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Głównym objawem zatrucia jest supresja szpiku kostnego. Ponadto mogą wystąpić następujące ciężkie działania niepożądane: martwica wątroby, śródmiąższowe zapalenie płuc, zapalenie mózgu i rdzenia. Nie jest dostępna swoista odtrutka. Nie ma znanych substancji mieloprotekcyjnych. Skutecznym środkiem może być przeszczep szpiku kostnego.
CHPL leku Carmustine Zentiva, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwnowotworowe, środki alkilujące, pochodne nitrozomocznika L01AD01 Mechanizm działania Karmustyna (1,3-bis (2-chloroetylo)-1-nitrozomocznik) jest nieswoistym lekiem przeciwnowotworowym działającym na fazy cyklu komórkowego, który wywiera działanie cytotoksyczne na nowotwór w wielu mechanizmach. Jako środek alkilujący może ona alkilować reaktywne miejsca na nukleoproteinach, co zakłóca syntezę DNA i RNA oraz naprawę DNA. Jest w stanie tworzyć wiązania krzyżowe pomiędzy nićmi DNA, co uniemożliwia replikację i transkrypcję DNA. Wiadomo też, że karmustyna może karbamylować reszty lizynowe na białkach, powodując nieodwracalną inaktywację enzymów, w tym reduktazy glutationowej. Aktywność karbamylacyjna karmustyny jest ogólnie uważana za mniej znaczącą niż aktywność alkilująca w jej działaniu przeciwnowotworowym, jednak karbamylowanie może hamować procesy naprawy DNA.
CHPL leku Carmustine Zentiva, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Działanie farmakodynamiczne Przeciwnowotworowe i toksyczne działania karmustyny mogą być związane z jej metabolitami. Karmustyna i podobne do niej pochodne nitrozomocznika są nietrwałe w roztworach wodnych i ulegają samoistnemu rozpadowi do reaktywnych związków pośrednich, które są zdolne do alkilowania i karbamylowania. Uważa się, że pośrednie związki alkilujące odpowiadają za działanie przeciwnowotworowe karmustyny. Jednak opinie są podzielone w odniesieniu do roli karbamylujących związków pośrednich jako mediatorów biologicznych działań pochodnych nitrozomocznika. Z jednej strony zaobserwowano, że ich aktywność karbamylacyjna przyczynia się do cytotoksycznych właściwości leków macierzystych poprzez hamowanie enzymów naprawczych DNA. Z drugiej strony bierze się pod uwagę, że związki karbamylujące mogą pośredniczyć w pewnych toksycznych działaniach karmustyny. Karmustyna łatwo przenika przez barierę krew‑mózg ze względu na swój charakter lipofilowy.
CHPL leku Carmustine Zentiva, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Dzieci i młodzież Karmustyny nie należy stosować u dzieci i młodzieży ze względu na wysokie ryzyko wystąpienia toksyczności płucnej.
CHPL leku Carmustine Zentiva, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Dystrybucja Karmustyna ulega szybkiemu rozpadowi po podaniu dożylnym – już po 15 minutach nie wykrywa się niezmienionej substancji. Ze względu na dobrą rozpuszczalność w lipidach i brak jonizacji przy fizjologicznym pH, karmustyna bardzo dobrze przenika przez barierę krewmózg. Poziom radioaktywności w płynie mózgowo‑rdzeniowym jest o co najmniej 50% wyższy niż zmierzony w tym samym czasie w osoczu. Kinetyka karmustyny u ludzi charakteryzuje się modelem dwukompartmentowym. Po wlewie dożylnym trwającym 1 godzinę stężenie karmustyny w osoczu zmniejsza się w sposób dwufazowy. Okres półtrwania α wynosi 1–4 minuty, a okres półtrwania β wynosi 18–69 minut. Metabolizm Przyjmuje się, że metabolity karmustyny są odpowiedzialne za jej działanie przeciwnowotworowe i toksyczne. Eliminacja Około 60–70% całkowitej dawki jest wydalane z moczem w ciągu 96 godzin, a około 10% jako CO2 przez drogi oddechowe. Los pozostałych 20–30% jest nieokreślony.
CHPL leku Carmustine Zentiva, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Karmustyna wykazywała działanie embriotoksyczne i teratogenne u szczurów oraz działanie embriotoksyczne u królików w dawkach równoważnych dawkom stosowanym u ludzi. Karmustyna zaburzała płodność samców szczura w dawkach wyższych niż dawki stosowane u ludzi. Karmustyna, w klinicznie istotnych dawkach, wykazywała działanie rakotwórcze u szczurów i myszy oraz powodowała wyraźne zwiększenie częstości występowania nowotworów.
CHPL leku Carmustine Zentiva, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Proszek: Nie zawiera substancji pomocniczych. Rozpuszczalnik: Glikol propylenowy. 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Roztwór do infuzji jest niestabilny w pojemnikach z polichlorku winylu (PVC). Roztwór karmustyny może być podawany jedynie z butelek szklanych lub polipropylenowych, przy użyciu zestawu do infuzji niezwierającego PVC. Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. 6.3 Okres ważności Nieotwarta fiolka: 3 lata. Po rekonstytucji i rozcieńczeniu: Z punktu widzenia mikrobiologicznego roztwór po rekonstytucji należy zużyć natychmiast. Po rekonstytucji zgodnie z zaleceniami, karmustyna do wstrzykiwań jest stabilna przez 480 godzin w lodówce (2°-8°C) i 24 godziny w temperaturze pokojowej (25°C ±2°C) w szklanym pojemniku. Przed użyciem sprawdzić rekonstytuowane fiolki pod kątem tworzenia kryształów.
CHPL leku Carmustine Zentiva, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Dane farmaceutyczne
W przypadku zaobserwowania kryształów można je ponownie rozpuścić przez ogrzanie fiolki z mieszaniem do temperatury pokojowej. Roztwór podstawowy po rekonstytucji i rozcieńczony dodatkowo do 500 mL roztworem chlorku sodu do wstrzykiwań lub roztworem dekstrozy 5% do wstrzykiwań, w pojemnikach szklanych lub polipropylenowych, jest fizycznie i chemicznie stabilny przez 8 godzin w temperaturze 25°C ± 2°C, jeśli jest chroniony przed światłem. Roztwory te są także stabilne aż do 48 godzin podczas przechowywania w lodówce (2°C–8°C) i przez kolejne 6 godzin podczas przechowywania w temperaturze 25°C ± 2°C, jeśli są chronione przed światłem. Roztwór powinien być chroniony przed światłem do końca podawania. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać i przewozić w stanie schłodzonym (2°C – 8°C). Przechowywać fiolki w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.
CHPL leku Carmustine Zentiva, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Dane farmaceutyczne
Warunki przechowywania produktu leczniczego po rekonstytucji i dodatkowym rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Proszek: Fiolka z oranżowego szkła typu I (30 mL) z ciemnoszarym korkiem z gumy bromobutylowej i szczelnie zamknięta odrywanym wieczkiem z polipropylenu. Rozpuszczalnik: Fiolka z bezbarwnego szkła typu I (5 mL) z szarym korkiem z gumy bromobutylowej i szczelnie zamknięta odrywanym wieczkiem z polipropylenu. Jedno opakowanie zawiera: jedną fiolkę zawierającą 100 mg proszku do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji oraz jedną fiolkę zawierającą 3 mL rozpuszczalnika. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Produkt leczniczy nie zawiera substancji konserwujących i nie jest przeznaczony do stosowania w fiolkach wielodawkowych. Rekonstytucję oraz dodatkowe rozcieńczenie należy wykonywać w warunkach aseptycznych.
CHPL leku Carmustine Zentiva, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Dane farmaceutyczne
Przechowywanie karmustyny w temperaturze 27°C lub wyższej może prowadzić do upłynnienia się tej substancji, ponieważ karmustyna ma niską temperaturę topnienia (ok. 30,5°C do 32,0°C). Wskaźnikiem na to, że doszło do rozkładu jest warstwa oleista na spodzie fiolki widoczna przy skierowaniu fiolki w stronę jasnego światła. Takiego produktu leczniczego nie należy używać. W nieotwartej fiolce mogą być widoczne płatki o ostrych brzegach lub nawet zbita masa, jednak nie może dojść do rozkładu karmustyny. Rekonstytucja i rozcieńczenie każdej fiolki z proszkiem do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji: Rozpuścić karmustynę (100 mg proszku) w 3 mL dostarczonego sterylnego rozpuszczalnika (glikolu propylenowego do wstrzykiwań) do uzyskania klarownego roztworu. W razie potrzeby energicznie wymieszać, aby uzyskać klarowny roztwór.
CHPL leku Carmustine Zentiva, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Dane farmaceutyczne
Użyć fiolki z glikolem propylenowym do rekonstytucji dopiero po osiągnięciu temperatury pokojowej i użyć igły o większym rozmiarze porów (poniżej 22), aby przenieść rozpuszczalnik z fiolki. Każdy mL roztworu podstawowego uzyskanego w wyniku rekonstytucji zawiera 33,3 mg karmustyny. Roztwór po sporządzeniu zgodnie z zaleceniami jest klarowny i żółtawy. Roztwór podstawowy należy dodatkowo rozcieńczyć do 500 ml za pomocą 0,9% chlorku sodu do wstrzykiwań lub 5% dekstrozy do wstrzykiwań. Otrzymany roztwór zawiera końcowe stężenie 0,2 mg/mL karmustyny, należy przechowywać z dala od światła. Przed użyciem sprawdzić rekonstytuowane fiolki pod kątem tworzenia kryształów. W przypadku zaobserwowania kryształów można je ponownie rozpuścić przez ogrzanie fiolki do temperatury pokojowej z mieszaniem. Fiolki po rekonstytucji należy przed podaniem obejrzeć pod kątem obecności cząstek stałych i zmiany zabarwienia. Roztwór gotowy do użycia powinien być podany w ciągu 1–2 godzin, chroniąc od światła.
CHPL leku Carmustine Zentiva, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Dane farmaceutyczne
Podawanie produktu leczniczego powinno zakończyć się w ciągu 3 godzin po rekonstytucji. Wykonanie infuzji karmustyny w czasie krótszym niż godzina może powodować silny ból i pieczenie w miejscu wkłucia (patrz pkt 4.2). Infuzję należy podawać za pomocą zestawu infuzyjnego PE niezawierającego PVC. Należy przestrzegać wytycznych dotyczących bezpiecznego postępowania z lekami przeciwnowotworowymi oraz ich usuwania.

Letnia apteczka

Sprawdź »

Co warto w niej mieć?

Lek bez recepty

Alax

tabletki

Zaparcia

Poznaj działanie

Suplement diety

Vesvein Nogi

tabletki

Krążenie żylne

Poznaj działanie

Kosmetyk

Alantandermoline złuszczający

krem

Pielęgnacja stóp

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Urosept

tabletki

Infekcje dróg moczowych

Poznaj działanie

Suplement diety

Osavi Kolagen & Elektrolity Witalność i Blask

pomarańcza-grejfrut

Kolagen i elektrolity

Poznaj działanie

Fotemustyna – stosowanie w ciąży

Spis treści

Bezpieczeństwo stosowania fotemustyny w ciąży

Stosowanie fotemustyny podczas karmienia piersią

Wpływ fotemustyny na płodność

Podsumowanie: fotemustyna przeciwwskazana w ciąży i podczas karmienia piersią

Pytania i odpowiedzi

Czy fotemustynę można stosować w ciąży?

Czy fotemustyna przenika do mleka matki?

Jak fotemustyna wpływa na płodność?

Czy kobiety w wieku rozrodczym mogą stosować fotemustynę?

Zalecenia dotyczące antykoncepcji podczas leczenia fotemustyną

Ryzyko dla noworodka i niemowlęcia

CHPL leku o rpl_id: 100093435Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku o rpl_id: 100093435Wskazania do stosowania

CHPL leku o rpl_id: 100093435Dawkowanie

CHPL leku o rpl_id: 100093435Dawkowanie

CHPL leku o rpl_id: 100093435Przeciwwskazania

CHPL leku o rpl_id: 100093435Specjalne środki ostrozności

CHPL leku o rpl_id: 100093435Specjalne środki ostrozności

CHPL leku o rpl_id: 100093435Specjalne środki ostrozności

CHPL leku o rpl_id: 100093435Specjalne środki ostrozności

CHPL leku o rpl_id: 100093435Interakcje

CHPL leku o rpl_id: 100093435Interakcje

CHPL leku o rpl_id: 100093435Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku o rpl_id: 100093435Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku o rpl_id: 100093435Działania niepożądane

CHPL leku o rpl_id: 100093435Działania niepożądane

CHPL leku o rpl_id: 100093435Działania niepożądane

CHPL leku o rpl_id: 100093435Działania niepożądane

CHPL leku o rpl_id: 100093435Przedawkowanie

CHPL leku o rpl_id: 100093435Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku o rpl_id: 100093435Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku o rpl_id: 100093435Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku o rpl_id: 100093435Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku o rpl_id: 100093435Dane farmaceutyczne

CHPL leku o rpl_id: 100093435Dane farmaceutyczne

CHPL leku o rpl_id: 100232322Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku o rpl_id: 100232322Wskazania do stosowania

CHPL leku o rpl_id: 100232322Dawkowanie

CHPL leku o rpl_id: 100232322Dawkowanie

CHPL leku o rpl_id: 100232322Dawkowanie

CHPL leku o rpl_id: 100232322Dawkowanie

CHPL leku o rpl_id: 100232322Przeciwwskazania

CHPL leku o rpl_id: 100232322Specjalne środki ostrozności

CHPL leku o rpl_id: 100232322Specjalne środki ostrozności

CHPL leku o rpl_id: 100232322Specjalne środki ostrozności

CHPL leku o rpl_id: 100232322Specjalne środki ostrozności

CHPL leku o rpl_id: 100232322Specjalne środki ostrozności

CHPL leku o rpl_id: 100232322Specjalne środki ostrozności

CHPL leku o rpl_id: 100232322Specjalne środki ostrozności

CHPL leku o rpl_id: 100232322Specjalne środki ostrozności

CHPL leku o rpl_id: 100232322Interakcje

CHPL leku o rpl_id: 100232322Interakcje

CHPL leku o rpl_id: 100232322Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku o rpl_id: 100232322Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku o rpl_id: 100232322Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku o rpl_id: 100232322Działania niepożądane

CHPL leku o rpl_id: 100232322Działania niepożądane

CHPL leku o rpl_id: 100232322Przedawkowanie

CHPL leku o rpl_id: 100232322Przedawkowanie

CHPL leku o rpl_id: 100232322Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku o rpl_id: 100232322Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku o rpl_id: 100232322Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku o rpl_id: 100232322Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku o rpl_id: 100232322Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku o rpl_id: 100232322Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku o rpl_id: 100232322Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku o rpl_id: 100232322Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku o rpl_id: 100232322Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku o rpl_id: 100232322Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku o rpl_id: 100232322Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku o rpl_id: 100232322Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku o rpl_id: 100232322Dane farmaceutyczne

CHPL leku o rpl_id: 100232322Dane farmaceutyczne

CHPL leku o rpl_id: 100232322Dane farmaceutyczne

CHPL leku o rpl_id: 100232322Dane farmaceutyczne

CHPL leku Carmustine Zentiva, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mgNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Carmustine Zentiva, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mgNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Carmustine Zentiva, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mgWskazania do stosowania

CHPL leku o rpl_id: 100093435
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku o rpl_id: 100093435
Wskazania do stosowania

CHPL leku o rpl_id: 100093435
Dawkowanie

CHPL leku o rpl_id: 100093435
Dawkowanie

CHPL leku o rpl_id: 100093435
Przeciwwskazania

CHPL leku o rpl_id: 100093435
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku o rpl_id: 100093435
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku o rpl_id: 100093435
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku o rpl_id: 100093435
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku o rpl_id: 100093435
Interakcje

CHPL leku o rpl_id: 100093435
Interakcje

CHPL leku o rpl_id: 100093435
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku o rpl_id: 100093435
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku o rpl_id: 100093435
Działania niepożądane

CHPL leku o rpl_id: 100093435
Działania niepożądane

CHPL leku o rpl_id: 100093435
Działania niepożądane

CHPL leku o rpl_id: 100093435
Działania niepożądane

CHPL leku o rpl_id: 100093435
Przedawkowanie

CHPL leku o rpl_id: 100093435
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku o rpl_id: 100093435
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku o rpl_id: 100093435
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku o rpl_id: 100093435
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku o rpl_id: 100093435
Dane farmaceutyczne

CHPL leku o rpl_id: 100093435
Dane farmaceutyczne

CHPL leku o rpl_id: 100232322
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku o rpl_id: 100232322
Wskazania do stosowania

CHPL leku o rpl_id: 100232322
Dawkowanie

CHPL leku o rpl_id: 100232322
Dawkowanie

CHPL leku o rpl_id: 100232322
Dawkowanie

CHPL leku o rpl_id: 100232322
Dawkowanie

CHPL leku o rpl_id: 100232322
Przeciwwskazania

CHPL leku o rpl_id: 100232322
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku o rpl_id: 100232322
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku o rpl_id: 100232322
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku o rpl_id: 100232322
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku o rpl_id: 100232322
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku o rpl_id: 100232322
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku o rpl_id: 100232322
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku o rpl_id: 100232322
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku o rpl_id: 100232322
Interakcje

CHPL leku o rpl_id: 100232322
Interakcje

CHPL leku o rpl_id: 100232322
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku o rpl_id: 100232322
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku o rpl_id: 100232322
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku o rpl_id: 100232322
Działania niepożądane

CHPL leku o rpl_id: 100232322
Działania niepożądane

CHPL leku o rpl_id: 100232322
Przedawkowanie

CHPL leku o rpl_id: 100232322
Przedawkowanie

CHPL leku o rpl_id: 100232322
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku o rpl_id: 100232322
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku o rpl_id: 100232322
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku o rpl_id: 100232322
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku o rpl_id: 100232322
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku o rpl_id: 100232322
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku o rpl_id: 100232322
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku o rpl_id: 100232322
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku o rpl_id: 100232322
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku o rpl_id: 100232322
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku o rpl_id: 100232322
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku o rpl_id: 100232322
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku o rpl_id: 100232322
Dane farmaceutyczne

CHPL leku o rpl_id: 100232322
Dane farmaceutyczne

CHPL leku o rpl_id: 100232322
Dane farmaceutyczne

CHPL leku o rpl_id: 100232322
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Carmustine Zentiva, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Carmustine Zentiva, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Carmustine Zentiva, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Wskazania do stosowania

CHPL leku Carmustine Zentiva, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Wskazania do stosowania

CHPL leku Carmustine Zentiva, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Dawkowanie

CHPL leku Carmustine Zentiva, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Dawkowanie

CHPL leku Carmustine Zentiva, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Dawkowanie

CHPL leku Carmustine Zentiva, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Dawkowanie

CHPL leku Carmustine Zentiva, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Dawkowanie

CHPL leku Carmustine Zentiva, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Dawkowanie

CHPL leku Carmustine Zentiva, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Przeciwwskazania

CHPL leku Carmustine Zentiva, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Carmustine Zentiva, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Carmustine Zentiva, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Carmustine Zentiva, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Interakcje

CHPL leku Carmustine Zentiva, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Interakcje