Menu

Omalizumab – profil bezpieczeństwa

Omalizumab to specjalistyczne przeciwciało monoklonalne, które pomaga w leczeniu ciężkich chorób alergicznych, takich jak astma alergiczna, przewlekłe zapalenie zatok z polipami nosa oraz przewlekła pokrzywka spontaniczna. Działa poprzez wiązanie się z immunoglobuliną E (IgE), zmniejszając jej ilość i tym samym ograniczając reakcje alergiczne. Choć jest skuteczny, jego stosowanie wymaga odpowiedniej kontroli i przestrzegania środków ostrożności, zwłaszcza na początku leczenia, ze względu na możliwość wystąpienia reakcji alergicznych, w tym anafilaksji. Omalizumab jest dostępny w różnych postaciach i dawkach, podawany wyłącznie podskórnie przez personel medyczny lub odpowiednio przeszkolonych pacjentów i opiekunów. Jego bezpieczeństwo stosowania zostało potwierdzone w licznych badaniach klinicznych, również u osób starszych oraz kobiet w ciąży i karmiących, choć zawsze wymaga indywidualnej oceny.

Spis treści

Bezpieczeństwo stosowania omalizumabu – na co zwrócić uwagę?

Omalizumab jest substancją stosowaną w leczeniu poważnych chorób alergicznych i wymaga zachowania szczególnej ostrożności u niektórych pacjentów. Choć jest bezpieczny dla większości chorych, w trakcie leczenia mogą wystąpić reakcje alergiczne, które zwykle pojawiają się w ciągu pierwszych kilku godzin po podaniu dawki. Dlatego pierwsze trzy podania powinny być zawsze wykonywane pod nadzorem lekarza lub wykwalifikowanego personelu medycznego.¹²³

Ważne: Omalizumab nie jest przeznaczony do leczenia nagłych zaostrzeń astmy ani ostrych skurczów oskrzeli. W razie pojawienia się ciężkich reakcji alergicznych, takich jak wstrząs anafilaktyczny, leczenie należy natychmiast przerwać i zastosować odpowiednie leczenie.⁴⁵

Bezpieczeństwo u kobiet w ciąży i matek karmiących

Dane z rejestrów ciąż i badań klinicznych nie wskazują, aby omalizumab miał negatywny wpływ na rozwój płodu lub zdrowie noworodków. Substancja przenika przez łożysko, jednak nie wykazano działania teratogennego ani embriotoksycznego. W okresie karmienia piersią omalizumab również przenika do mleka, ale nie stwierdzono szkodliwego wpływu na niemowlęta. Z tego powodu stosowanie omalizumabu w ciąży i podczas karmienia piersią jest możliwe, jeśli jest to konieczne z medycznego punktu widzenia.⁶⁷⁸

Wpływ omalizumabu na prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn

Omalizumab nie wpływa lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Nie powoduje zawrotów głowy ani senności, które mogłyby utrudniać te czynności.⁹¹⁰¹¹

Interakcje z alkoholem

Nie zaobserwowano bezpośrednich interakcji omalizumabu z alkoholem. Jednakże omalizumab może osłabiać odpowiedź organizmu na niektóre pasożytnicze zakażenia jelitowe, dlatego należy zachować ostrożność u osób narażonych na takie infekcje, zwłaszcza podczas podróży do rejonów endemiczych. W przypadku braku skuteczności leczenia przeciwpasożytniczego, konieczne może być przerwanie terapii omalizumabem.¹²¹³¹⁴

Stosowanie u osób z niewydolnością nerek i wątroby

Nie przeprowadzono badań u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, jednakże ze względu na mechanizm eliminacji omalizumabu, który odbywa się głównie przez układ siateczkowo-śródbłonkowy, nie przewiduje się istotnych zmian w jego działaniu u tych pacjentów. Mimo to zaleca się ostrożność podczas stosowania u osób z niewydolnością nerek lub wątroby.¹⁵¹⁶¹⁷

Stosowanie u seniorów

Dane dotyczące osób powyżej 65 roku życia są ograniczone, ale nie wskazują na konieczność zmiany dawkowania w tej grupie wiekowej. Omalizumab może być stosowany u seniorów z zachowaniem standardowych zasad dawkowania.¹⁵¹⁶¹⁷

Ważne: Podczas leczenia omalizumabem nie zaleca się nagłego odstawiania kortykosteroidów. Zmniejszanie dawki kortykosteroidów powinno odbywać się stopniowo i pod kontrolą lekarza, aby uniknąć zaostrzenia choroby.⁴⁵¹⁸

Szczególne grupy pacjentów wymagające ostrożności

Omalizumab nie jest przeznaczony do leczenia niektórych schorzeń, takich jak zespół hiper-IgE, alergiczna aspergiloza oskrzelowo-płucna, alergie pokarmowe, atopowe zapalenie skóry czy alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa. Nie badano jego stosowania u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi oraz z wcześniej istniejącymi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, dlatego u tych osób należy zachować szczególną ostrożność.¹²³

Reakcje alergiczne i choroba posurowicza

Podczas leczenia omalizumabem mogą wystąpić reakcje alergiczne, w tym miejscowe reakcje w miejscu wstrzyknięcia oraz ogólnoustrojowe, takie jak anafilaksja. Najczęściej pojawiają się one w ciągu 2 godzin od podania leku, ale mogą też wystąpić później. U pacjentów z historią anafilaksji ryzyko reakcji jest wyższe, dlatego pierwsze dawki powinny być podawane pod nadzorem medycznym. Ponadto, istnieje ryzyko wystąpienia choroby posurowiczej, objawiającej się m.in. zapaleniem stawów, wysypką i gorączką. W przypadku pojawienia się takich objawów należy zgłosić się do lekarza.¹⁹²⁰²¹

Zespół Churga-Straussa i hipereozynofilia

Rzadko u pacjentów leczonych omalizumabem może wystąpić lub rozwinąć się zespół hipereozynofilii lub alergiczne eozynofilowe ziarniniakowe zapalenie naczyń (zespół Churga-Straussa). Zdarzenia te są często związane ze zmniejszeniem dawki kortykosteroidów ogólnoustrojowych. Objawy takie jak wysypka, zaostrzenie objawów płucnych czy neuropatie wymagają oceny lekarza i mogą wymagać przerwania leczenia omalizumabem.²²²³²⁴

Podsumowanie bezpieczeństwa stosowania omalizumabu

Grupa pacjentów	Możliwość stosowania	Uwagi
Osoby w podeszłym wieku (≥65 lat)	Można stosować	Brak konieczności modyfikacji dawki¹⁵
Pacjenci z zaburzeniami nerek	Zachować ostrożność	Brak danych, eliminacja przez układ siateczkowo-śródbłonkowy¹⁵
Pacjenci z zaburzeniami wątroby	Zachować ostrożność	Brak danych, eliminacja przez układ siateczkowo-śródbłonkowy¹⁵
Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn	Można stosować	Brak istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów⁹
Alkohol	Zachować ostrożność	Możliwość zwiększonego ryzyka zakażeń pasożytniczych¹²

Pytania i odpowiedzi

Czy omalizumab można stosować w ciąży?

Tak, omalizumab można stosować w ciąży, jeśli jest to konieczne, ponieważ nie wykazano szkodliwego wpływu na płód.

Czy omalizumab wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów?

Omalizumab nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.

Czy podczas leczenia omalizumabem można pić alkohol?

Należy zachować ostrożność, ponieważ omalizumab może zwiększać ryzyko zakażeń pasożytniczych, zwłaszcza podczas podróży do rejonów endemiczych.

Czy omalizumab może wywołać reakcję alergiczną?

Tak, mogą wystąpić reakcje alergiczne, w tym anafilaksja, szczególnie po pierwszych trzech dawkach.

Czy omalizumab wymaga dostosowania dawki u osób starszych?

Nie, nie ma potrzeby zmiany dawki u osób w podeszłym wieku.

Jak rozpoznać reakcję alergiczną na omalizumab?

Najczęściej występuje w ciągu 2 godzin od podania leku.
Objawy to: wysypka, obrzęk, trudności w oddychaniu, zawroty głowy.
W przypadku ich wystąpienia należy natychmiast zgłosić się do lekarza.
Pracownicy medyczni powinni mieć zawsze pod ręką leki przeciwwstrząsowe.

Stosowanie omalizumabu u kobiet w ciąży i karmiących

Dane z badań i rejestrów nie wykazały szkodliwego wpływu na płód i niemowlęta karmione piersią. Omalizumab przenika przez łożysko i do mleka, ale nie przewiduje się negatywnych skutków u dzieci.

Specjalne środki ostrożności u pacjentów z chorobami współistniejącymi

U pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi, zespołem hiper-IgE lub alergiczną aspergilozą, a także z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, omalizumab powinien być stosowany z ostrożnością ze względu na brak danych.

Zobacz również:

Dawkowanie leku

Omalizumab to lek stosowany głównie w leczeniu ciężkiej astmy alergicznej oraz przewlekłego zapalenia błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP). Dawkowanie tego leku jest indywidualnie dostosowywane na podstawie masy ciała pacjenta oraz poziomu immunoglobuliny E (IgE) we krwi. Podaje się go wyłącznie podskórnie, a dawki mogą być podawane co 2 lub 4 tygodnie. Maksymalna dawka wynosi 600 mg na podanie. W trakcie leczenia ważne jest monitorowanie skuteczności terapii oraz dostosowywanie dawek w przypadku zmian masy ciała lub przerw w leczeniu. Omalizumab jest przeznaczony dla osób dorosłych, młodzieży i dzieci powyżej 6 lat, jednak nie jest stosowany u najmłodszych pacjentów. Dawkowanie i sposób podania wymaga ścisłej kontroli lekarskiej, a lek powinien być podawany przez wykwalifikowany personel medyczny.

czytaj więcej ❯❯

Działania niepożądane i skutki uboczne

Omalizumab to lek stosowany głównie w leczeniu astmy alergicznej, przewlekłego zapalenia zatok z polipami nosa oraz przewlekłej pokrzywki spontanicznej. Jak każdy lek, może wywoływać działania niepożądane, które różnią się w zależności od wieku pacjenta, dawki, postaci leku oraz drogi podania. Najczęściej pojawiają się łagodne objawy, takie jak bóle głowy czy reakcje w miejscu wstrzyknięcia. Jednakże, w rzadkich przypadkach mogą wystąpić poważniejsze reakcje, takie jak reakcje alergiczne czy zmiany w liczbie płytek krwi. Znajomość możliwych skutków ubocznych pomaga lepiej zrozumieć, czego można się spodziewać podczas terapii i jak postępować w razie ich wystąpienia.

czytaj więcej ❯❯

Mechanizm działania

Omalizumab to specjalistyczne przeciwciało monoklonalne, które pomaga w leczeniu chorób alergicznych takich jak astma alergiczna, przewlekłe zapalenie zatok z polipami nosa czy przewlekła pokrzywka spontaniczna. Działa poprzez wiązanie się z IgE – substancją odpowiedzialną za reakcje alergiczne – co zapobiega ich dalszemu wyzwalaniu i łagodzi objawy choroby. Dzięki temu omalizumab zmniejsza stan zapalny w organizmie i poprawia kontrolę nad chorobą. Lek jest podawany podskórnie i działa przez kilka tygodni, a jego stosowanie jest poparte wieloma badaniami klinicznymi, które potwierdzają jego skuteczność i bezpieczeństwo.

czytaj więcej ❯❯

Porównanie substancji czynnych

Omalizumab, benralizumab i mepolizumab to nowoczesne leki biologiczne wykorzystywane w leczeniu trudnych przypadków astmy oraz innych schorzeń alergicznych i zapalnych dróg oddechowych. Choć wszystkie należą do grupy przeciwciał monoklonalnych i wykazują skuteczność w leczeniu ciężkich postaci chorób o podłożu zapalnym, różnią się zarówno mechanizmem działania, jak i wskazaniami oraz sposobem stosowania. W tym opisie porównujemy ich najważniejsze cechy, wskazania i bezpieczeństwo, aby ułatwić zrozumienie tych terapii osobom szukającym informacji o nowoczesnych możliwościach leczenia astmy i chorób powiązanych z eozynofilią.

czytaj więcej ❯❯

Przeciwwskazania

Omalizumab to lek z grupy przeciwciał monoklonalnych, stosowany w leczeniu astmy alergicznej, przewlekłego zapalenia błony śluzowej nosa z polipami oraz przewlekłej pokrzywki spontanicznej. Jego działanie polega na blokowaniu immunoglobuliny E (IgE), co pomaga zmniejszyć reakcje alergiczne i poprawić kontrolę objawów. Jednakże, stosowanie omalizumabu wymaga uwagi, ponieważ w niektórych sytuacjach może być przeciwwskazane lub wymagać szczególnej ostrożności. Szczególnie ważne jest monitorowanie pacjentów pod kątem reakcji alergicznych oraz ocena ryzyka w przypadku niektórych chorób współistniejących i stanów zdrowotnych.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u dzieci

Omalizumab to lek stosowany u dzieci od 6. roku życia, głównie w leczeniu ciężkiej astmy alergicznej, która jest trudna do kontrolowania innymi metodami. Działa poprzez blokowanie działania immunoglobuliny E (IgE), co pomaga zmniejszyć objawy alergii i astmy. Jednak stosowanie omalizumabu u dzieci wymaga szczególnej ostrożności i precyzyjnego dawkowania dostosowanego do wieku i masy ciała dziecka. W trakcie terapii ważne jest monitorowanie możliwych reakcji alergicznych, w tym anafilaksji, zwłaszcza podczas pierwszych podań leku. Ponadto, u dzieci mogą wystąpić specyficzne przeciwwskazania i środki ostrożności, które warto znać, aby terapia była bezpieczna i skuteczna.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u kierowców

Omalizumab to specjalistyczne przeciwciało, które pomaga w leczeniu alergicznej astmy, przewlekłego zapalenia zatok z polipami nosa oraz przewlekłej pokrzywki spontanicznej. Działa poprzez blokowanie reakcji alergicznych w organizmie, co pozwala zmniejszyć objawy chorób i poprawić komfort życia. Co ważne, stosowanie omalizumabu nie wpływa znacząco na zdolność prowadzenia pojazdów ani obsługi maszyn, co jest istotne dla osób aktywnych zawodowo i prywatnie.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie w ciąży

Omalizumab to lek biologiczny stosowany w leczeniu ciężkiej astmy alergicznej oraz przewlekłego zapalenia błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa. Jego działanie polega na blokowaniu immunoglobuliny E (IgE), co pomaga zmniejszyć reakcje alergiczne i stan zapalny. W trakcie ciąży i karmienia piersią stosowanie omalizumabu wymaga szczególnej ostrożności, jednak dostępne dane wskazują, że lek ten nie wywołuje wad rozwojowych u płodu ani nie szkodzi niemowlętom karmionym piersią. Przenika on przez łożysko oraz do mleka matki, ale nie wykazano negatywnego wpływu na dziecko. Decyzję o jego stosowaniu w tych okresach podejmuje lekarz, zawsze oceniając korzyści i ryzyko.

czytaj więcej ❯❯

Wskazania – na co działa?

Omalizumab to specjalistyczne przeciwciało, które pomaga kontrolować przewlekłe choroby alergiczne, takie jak astma alergiczna, przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa z polipami nosa oraz przewlekła pokrzywka spontaniczna. Działa poprzez zmniejszenie poziomu IgE – substancji odpowiedzialnej za reakcje alergiczne – co pomaga złagodzić objawy i ograniczyć zaostrzenia choroby. Jest stosowany u dorosłych, młodzieży oraz dzieci od 6. roku życia, jednak zawsze pod ścisłą kontrolą lekarza. Omalizumab jest skutecznym wsparciem terapii u osób, u których tradycyjne leki nie przynoszą wystarczającej poprawy, szczególnie przy ciężkim przebiegu choroby.

czytaj więcej ❯❯

Rzedawkowanie substancji

Omalizumab to lek stosowany głównie w leczeniu astmy alergicznej, przewlekłego zapalenia błony śluzowej nosa z polipami oraz przewlekłej pokrzywki spontanicznej. Jego działanie polega na blokowaniu immunoglobuliny E (IgE), co pomaga zmniejszyć reakcje alergiczne. Mimo że omalizumab podaje się w ściśle określonych dawkach, zdarza się przedawkowanie. Co ważne, w badaniach klinicznych pacjentom podawano nawet bardzo duże dawki omalizumabu bez wystąpienia poważnych objawów toksyczności. Jednak każdy przypadek przedawkowania wymaga uważnej obserwacji i odpowiedniego leczenia, aby zapobiec ewentualnym niepożądanym skutkom.

czytaj więcej ❯❯

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Xolair 75 mg proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Jedna fiolka zawiera 75 mg omalizumabu*. Po odtworzeniu jedna fiolka zawiera 125 mg/ml omalizumabu (75 mg w 0,6 ml). *Omalizumab jest humanizowanym przeciwciałem monoklonalnym wytwarzanym w linii komórek jajnika chomika chińskiego metodą rekombinacji DNA. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań Proszek: biały do białawego liofilizat Rozpuszczalnik: klarowny i bezbarwny roztwór
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Astma alergiczna Produkt leczniczy Xolair jest wskazany do stosowania u dorosłych, młodzieży i dzieci (w wieku od 6 do <12 lat). Leczenie produktem leczniczym Xolair należy rozważać jedynie u pacjentów z astmą wywołaną za pośrednictwem IgE (immunoglobulina E) (patrz punkt 4.2). Dorośli i młodzież (w wieku 12 lat i starsi) Produkt leczniczy Xolair jest wskazany do stosowania w leczeniu wspomagającym, w celu poprawy kontroli astmy u pacjentów z ciężką, przewlekłą astmą alergiczną, u których stwierdzono dodatni wynik testu skórnego lub reaktywność in vitro na całoroczne alergeny wziewne oraz, u których stwierdzono zmniejszoną czynność płuc (FEV 1 <80%), jak również częste objawy choroby występujące w ciągu dnia lub będące przyczyną przebudzeń w nocy oraz, u których wielokrotnie udokumentowano ciężkie zaostrzenia astmy występujące pomimo przyjmowania dużych dobowych dawek kortykosteroidów wziewnych w skojarzeniu z długo działającym, wziewnym agonistą receptorów beta-2.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Wskazania do stosowania
Dzieci (w wieku od 6 do <12 lat) Produkt leczniczy Xolair jest wskazany do stosowania w leczeniu wspomagającym, w celu poprawy kontroli astmy u pacjentów z ciężką, przewlekłą astmą alergiczną, u których stwierdzono dodatni wynik testu skórnego lub reaktywność in vitro na całoroczne alergeny wziewne, częste objawy choroby występujące w ciągu dnia lub będące przyczyną wybudzeń w nocy oraz u których występują liczne ciężkie zaostrzenia astmy pomimo przyjmowania dużych dobowych dawek kortykosteroidów wziewnych w skojarzeniu z długo działającym, wziewnym agonistą receptorów beta-2. Przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (ang. chronic rhinosinusitis with nasal polyps, CRSwNP) Produkt leczniczy Xolair jest wskazany do stosowania w leczeniu wspomagającym do terapii kortykosteroidami donosowymi u dorosłych (w wieku 18 lat i starszych) z ciężkim CRSwNP, u których terapia kortykosteroidami donosowymi nie zapewnia wystarczającej kontroli objawów choroby.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie powinno być rozpoczynane przez lekarzy mających doświadczenie w rozpoznawaniu i leczeniu ciężkiej, przewlekłej astmy lub przewlekłego zapalenia błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP). Dawkowanie Dawkowanie w astmie alergicznej i CRSwNP podlega tym samym zasadom dawkowania. Na podstawie początkowego stężenia IgE (j.m./ml), oznaczanego przed rozpoczęciem leczenia oraz masy ciała pacjenta (kg) określa się właściwą dawkę omalizumabu oraz częstość jej podawania w tych wskazaniach. Przed podaniem początkowej dawki leku u pacjentów należy oznaczyć całkowite stężenie IgE w surowicy za pomocą jednego z dostępnych testów, w celu ustalenia dawki. Na podstawie wyników tych oznaczeń każdorazowo można zastosować od 75 do 600 mg omalizumabu w 1 do 4 wstrzyknięciach. Pacjenci z astmą alergiczną i początkowym stężeniem IgE poniżej 76 j.m./ml w mniejszym stopniu odnieśli korzyść (patrz punkt 5.1).
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Dawkowanie
Lekarze przepisujący produkt powinni upewnić się, że pacjenci dorośli i młodzież ze stężeniem IgE poniżej 76 j.m./ml oraz dzieci (w wieku od 6 do < 12 lat) ze stężeniem IgE poniżej 200 j.m./ml wykazują jednoznaczną reaktywność in vitro (RAST) na alergeny całoroczne przed rozpoczęciem leczenia. Patrz tabela 1 z przelicznikami dawek oraz tabele 2 i 3 służące do określania dawki. Pacjenci, u których początkowe stężenia IgE lub masa ciała wyrażona w kg nie mieszczą się w granicach wartości podanych w tabelach, nie powinni przyjmować omalizumabu. Maksymalna zalecana dawka wynosi 600 mg omalizumabu co dwa tygodnie. Tabela 1. Przeliczenie dawki na liczbę fiolek, liczbę wstrzyknięć i całkowitą objętość wstrzyknięcia na każde podanie

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Dawkowanie

Dawka (mg) Liczba fiolek Liczba wstrzyknięć Całkowita objętość wstrzyknięcia (ml)
75 mg a 150 mg b
75 1c 0 1 0,6
150 0 1 1 1,2
225 1c 1 2 1,8
300 0 2 2 2,4
375 1c 2 3 3,0
450 0 3 3 3,6
525 1c 3 4 4,2
600 0 4 4 4,8
a 0,6 ml = maksymalna otrzymana objętość na fiolkę (Xolair 75 mg).
b 1,2 ml = maksymalna otrzymana objętość na fiolkę (Xolair 150 mg).
c lub zastosować 0,6 ml z fiolki 150 mg.

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Dawkowanie
Tabela 2. PODAWANIE CO 4 TYGODNIE. Dawki omalizumabu (w miligramach/dawkę) podawane we wstrzyknięciu podskórnym co 4 tygodnie

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Dawkowanie

Masa ciała (kg)
Początko we wartości IgE (j.m./ml) 20-25* >25- 30* >30- 40 >40- 50 >50- 60 >60- 70 >70- 80 >80- 90 >90-125 >125-150
30-100 75 75 75 150 150 150 150 150 300 300
>100-200 150 150 150 300 300 300 300 300 450 600
>200-300 150 150 225 300 300 450 450 450 600
>300-400 225 225 300 450 450 450 600 600
>400-500 225 300 450 450 600 600
>500-600 300 300 450 600 600
>600-700 300 450 600
>700-800
>800-900 PODAWANIE CO 2 TYGODNIE PATRZ TABELA 3
>900-1 000
>1 000-1 100

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Dawkowanie
*W badaniach rejestracyjnych dotyczących CRSwNP nie badano pacjentów z masą ciała poniżej 30 kg. Tabela 3. PODAWANIE CO 2 TYGODNIE. Dawki omalizumabu (w miligramach/dawkę) podawane we wstrzyknięciu podskórnym co 2 tygodnie

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Dawkowanie

Masa ciała (kg)
Początko we wartości IgE (j.m./ml) 20-25* >25-30* >30-40 >40-50 >50- 60 >60-70 >70-80 >80-90 >90-125 >125-150
30-100 PODAWANIE CO 4 TYGODNIE PATRZ TABELA 2
>100-200
>200-300 375
>300-400 450 525
>400-500 375 375 525 600
>500-600 375 450 450 600
>600-700 225 375 450 450 525
>700-800 225 225 300 375 450 450 525 600
>800-900 225 225 300 375 450 525 600
>900-1 000 225 300 375 450 525 600
>1 000-1 100 225 300 375 450 600
>1 100-1 200 300 300 450 525 600 Niewystarczające dane dotyczące zalecanej dawki
>1 200-1 300 300 375 450 525
>1 300-1 500 300 375 525 600

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Dawkowanie
*W badaniach rejestracyjnych dotyczących CRSwNP nie badano pacjentów z masą ciała poniżej 30 kg. Czas trwania leczenia, monitorowanie pacjentów i dostosowywanie dawkowania Astma alergiczna Produkt leczniczy Xolair jest przeznaczony do długotrwałego leczenia. W badaniach klinicznych wykazano, że leczenie wykazuje skuteczność po co najmniej 12-16 tygodniach. W 16 tygodniu po rozpoczęciu leczenia omalizumabem lekarz powinien ocenić skuteczność leczenia przed podaniem pacjentom kolejnych wstrzyknięć leku. Decyzję o kontynuowaniu leczenia produktem leczniczym Xolair po 16 tygodniach leczenia lub przy kolejnych okazjach, należy uzależnić od tego, czy stwierdza się wyraźną poprawę ogólnej kontroli astmy (patrz punkt 5.1; Całościowa ocena skuteczności leczenia przez lekarzy). Przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) W badaniach klinicznych dotyczących CRSwNP zmiany w punktowym wyniku oceny polipów nosa (ang.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Dawkowanie
nasal polyps score, NPS) i w wyniku oceny przekrwienia błony śluzowej nosa (ang. nasal congestion score, NCS) były obserwowane po 4 tygodniach. Potrzebę kontynuacji leczenia należy poddawać okresowej ocenie biorąc pod uwagę ciężkość choroby u pacjenta i poziom kontroli objawów. Astma alergiczna i przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) Przerwanie leczenia zazwyczaj powoduje ponowne zwiększenie stężenia wolnej IgE i związanych z tym objawów. W czasie leczenia całkowite stężenia IgE zwiększają się i pozostają zwiększone do 1 roku po przerwaniu leczenia. Dlatego ponowne oznaczanie stężenia IgE podczas leczenia nie może być traktowane jako wskazówka do określania dawki leku. Po przerwaniu leczenia, które trwało krócej niż 1 rok, dawkowanie należy ustalać na podstawie stężeń IgE w surowicy uzyskanych podczas określania dawki początkowej.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Dawkowanie
Całkowite stężenie IgE w surowicy można ponownie oznaczać w celu określenia dawki, jeśli leczenie zostało przerwane na co najmniej rok. Dawki należy zmodyfikować w przypadku istotnych zmian masy ciała (patrz tabele 2 i 3). Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku (65 lat i starsi) Dane dotyczące stosowania omalizumabu u pacjentów w wieku powyżej 65 lat są ograniczone, jednak brak dowodów na to, że u pacjentów w podeszłym wieku konieczne jest zastosowanie innej dawki niż u dorosłych pacjentów w młodszym wieku. Zaburzenia czynności nerek lub wątroby Nie przeprowadzono badań nad wpływem zaburzeń czynności nerek lub wątroby na farmakokinetykę omalizumabu. Na klirens omalizumabu w dawkach klinicznych wpływa głównie układ siateczkowo- śródbłonkowy (ang. RES – reticular endothelial sysem), dlatego jest mało prawdopodobne, aby mógł się on zmieniać w zaburzeniach czynności nerek lub wątroby.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Dawkowanie
Mimo, iż nie zaleca się szczególnego dostosowania dawki u tych pacjentów, podając omalizumab należy zachować ostrożność (patrz punkt 4.4). Dzieci i młodzież W astmie alergicznej nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności omalizumabu u pacjentów w wieku poniżej 6 lat. Dane nie są dostępne. W CRSwNP nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności omalizumabu u pacjentów w wieku poniżej 18 lat. Dane nie są dostępne. Sposób podawania Tylko do podania podskórnego. Omalizumabu nie wolno podawać dożylnie ani domięśniowo. Dawki większe niż 150 mg (Tabela 1) należy podzielić pomiędzy dwa lub więcej miejsc wstrzyknięć. Produkt leczniczy Xolair w postaci proszku i rozpuszczalnika do sporządzania roztworu do wstrzykiwań jest przeznaczony do podawania wyłącznie przez personel medyczny. Instrukcja dotycząca rekonstytucji produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6, jak również punkt Informacje dla pracowników służby zdrowia, znajdujący się w ulotce dla pacjenta.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Identyfikowalność W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu. Ogólne Omalizumab nie jest wskazany w leczeniu nagłych zaostrzeń astmy, ostrego skurczu oskrzeli lub stanu astmatycznego. Działania omalizumabu nie badano u pacjentów z zespołem hiper-IgE lub alergiczną aspergilozą oskrzelowo-płucną, bądź w zapobieganiu reakcjom anafilaktycznym, w tym także reakcjom wywołanym przez alergie pokarmowe, atopowe zapalenie skóry lub alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa. Nie należy stosować omalizumabu w leczeniu tych chorób. Nie badano stosowania omalizumabu u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi, stanami wywołanymi pośrednio przez kompleksy immunologiczne lub z wcześniej istniejącymi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby (patrz punkt 4.2). Należy zachować ostrożność podając omalizumab w tych populacjach pacjentów.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Specjalne środki ostrozności
Nie zaleca się nagłego przerwania podawania kortykosteroidów o działaniu ogólnoustrojowym lub kortykosteroidów wziewnych po rozpoczęciu leczenia omalizumabem w astmie alergicznej lub CRSwNP. Dawki kortykosteroidów należy zmniejszać pod ścisłą kontrolą lekarza i może być konieczne przeprowadzenie tego stopniowo. Zaburzenia układu immunologicznego Reakcje alergiczne typu I Podczas przyjmowania omalizumabu mogą wystąpić miejscowe lub ogólnoustrojowe reakcje alergiczne typu I, w tym anafilaksja i wstrząs anafilaktyczny, nawet po długim okresie stosowania. Jednakże, większość z tych reakcji występowała w ciągu 2 godzin od pierwszego i kolejnego wstrzyknięcia omalizumabu, ale niektóre występowały po 2 godzinach i nawet po ponad 24 godzinach od wstrzyknięcia. Większośc reakcji anafilaktycznych występowała podczas zastosowania pierwszych 3 dawek omalizumabu. Anafilaksja w wywiadzie niezwiązana z omalizumabem może być czynnikiem ryzyka anafilaksji po zastosowaniu omalizumabu.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Specjalne środki ostrozności
Z tego względu produkty lecznicze stosowane w leczeniu reakcji anafilaktycznych powinny być zawsze dostępne do natychmiastowego zastosowania po podaniu omalizumabu. Jeśli wystąpi reakcja anafilaktyczna lub inna ciężka reakcja alergiczna, należy natychmiast przerwać stosowanie omalizumabu i wprowadzić właściwe leczenie. Należy poinformować pacjentów, że takie reakcje są możliwe i że w razie wystąpienia reakcji alergicznych należy natychmiast zwrócić się o pomoc medyczną. W badaniach klinicznych przeciwciała przeciwko omalizumabowi wykryto u niewielkiej liczby pacjentów (patrz punkt 4.8). Znaczenie kliniczne przeciwciał przeciwko omalizumabowi nie jest dobrze poznane. Choroba posurowicza U pacjentów leczonych humanizowanymi przeciwciałami monoklonalnymi, w tym omalizumabem, zaobserwowano chorobę posurowiczą i objawy przypominające chorobę posurowiczą, które należą do opóźnionych reakcji alergicznych typu III.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Specjalne środki ostrozności
Przypuszczalny mechanizm patofizjologiczny polega na tworzeniu się i osadzaniu kompleksu immunologicznego w wyniku powstawania przeciwciał przeciwko omalizumabowi. Wystąpienie choroby zwykle miało miejsce po 1-5 dniach od podania pierwszego lub kolejnych wstrzyknięć, a także po dłuższym leczeniu. Do objawów sugerujących chorobę posurowiczą należą: zapalenie stawów, ból stawów, wysypka (pokrzywka lub inna postać), gorączka i uogólnione powiększenie węzłów chłonnych. Leki przeciwhistaminowe i kortykosteroidy mogą okazać się przydatne w zapobieganiu lub leczeniu tego zaburzenia oraz należy poradzić pacjentom, aby informowali o jakichkolwiek podejrzanych objawach. Zespół Churga-Straussa i zespół hipereozynofilii U pacjentów z ciężką astmą może rzadko wystąpić układowy zespół hipereozynofilii lub alergiczne eozynofilowe ziarniniakowe zapalenie naczyń (zespół Churga-Straussa), które są zazwyczaj leczone kortykosteroidami podawanymi ogólnie.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Specjalne środki ostrozności
W rzadkich przypadkach, u pacjentów leczonych przeciwastmatycznymi produktami leczniczymi, w tym omalizumabem, może wystąpić lub rozwinąć się układowa eozynofilia i zapalenie naczyń. Zdarzenia te są zwykle związane ze zmniejszeniem dawki doustnie stosowanych kortykosteroidów. U tych pacjentów, lekarze powinni uważać na rozwój znacznej eozynofilii, wysypki związanej z zapaleniem naczyń, zaostrzenia objawów ze strony płuc, nieprawidłowości w obrębie zatok przynosowych, powikłań dotyczących serca i (lub) neuropatii. Należy rozważyć przerwanie stosowania omalizumabu w razie wystąpienia wszystkich ciężkich przypadków wymienionych powyżej zaburzeń układu immunologicznego. Zarażenia pasożytnicze (jelitowe) IgE może uczestniczyć w odpowiedzi immunologicznej na niektóre zarażenia pasożytami jelitowymi (robaczyce).
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów z grup przewlekłego wysokiego ryzyka zarażeń pasożytami jelitowymi badanie kontrolowane placebo wykazało niewielkie zwiększenie częstości występowania zarażeń w przypadku przyjmowania omalizumabu, mimo że przebieg, nasilenie choroby oraz odpowiedź na leczenie zarażenia nie uległy zmianie. Częstość występowania zarażeń pasożytami jelitowymi w całym programie badań klinicznych, który nie był przeznaczony do wykrywania takich zarażeń, wynosiła mniej niż 1 na 1 000 pacjentów. Należy jednak zachować ostrożność u pacjentów z grup wysokiego ryzyka zarażeń pasożytami jelitowymi, zwłaszcza jeśli pacjenci udają się w podróż na obszary, gdzie zarażenia pasożytami jelitowymi są endemiczne. Jeśli pacjenci nie odpowiadają na leczenie przeciw pasożytnicze, należy rozważyć przerwanie leczenia omalizumabem.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji IgE może uczestniczyć w odpowiedzi immunologicznej na niektóre zarażenia pasożytami jelitowymi (robaczyce),dlatego omalizumab może w sposób pośredni zmniejszać skuteczność produktów leczniczych stosowanych w leczeniu robaczyc i innych zarażeń pasożytniczych (patrz punkt 4.4). Enzymy cytochromu P450, białka zlokalizowane w błonie komórkowej transportujące cząsteczki na zewnątrz komórki i mechanizmy wiązania z białkami nie biorą udziału w klirensie omalizumabu; dlatego też istnieje niewielka możliwość interakcji. Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji omalizumabu z innymi produktami leczniczymi lub szczepionkami. Z farmakologicznego punktu widzenia brak powodów, by oczekiwać interakcji między omalizumabem a innymi zwykle przepisywanymi produktami leczniczymi stosowanymi w leczeniu astmy lub CRSwNP.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Interakcje
Astma alergiczna W badaniach klinicznych omalizumab był zwykle stosowany w skojarzeniu z wziewnymi i doustnymi kortykosteroidami, wziewnymi krótko i długo działającymi beta-agonistami, antagonistami receptorów leukotrienowych, teofiliną i jej pochodnymi i doustnymi lekami przeciwhistaminowymi. Nie zaobserwowano żadnych oznak, aby te zwykle stosowane leki przeciwastmatyczne wpływały na bezpieczeństwo stosowania omalizumabu. Dostępne są ograniczone dane dotyczące stosowania omalizumabu w skojarzeniu ze swoistą immunoterapią (leczenie odczulające). W badaniach klinicznych, w których omalizumab stosowano w skojarzeniu z immunoterapią, stwierdzono, że bezpieczeństwo stosowania i skuteczność omalizumabu w skojarzeniu z konkretną immunoterapią nie różni się od bezpieczeństwa stosowania i skuteczności omalizumabu w monoterapii.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Interakcje
Przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) W badaniach klinicznych omalizumab był stosowany w skojarzeniu z mometazonem w postaci aerozolu podawanego donosowo zgodnie z zapisami w protokole. Do innych często stosowanych produktów leczniczych podawanych jednocześnie należały: inne kortykosteroidy donosowe, leki rozszerzające oskrzela, leki przeciwhistaminowe, antagoniści receptorów leukotrienowych, leki adrenergiczne/leki sympatykomimetyczne oraz miejscowe donosowe leki znieczulające. Nie zaobserwowano żadnych oznak, aby jednoczesne stosowanie tych innych często podawanych produktów leczniczych wpływało na bezpieczeństwo stosowania omalizumabu.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Dane otrzymane z ograniczonej liczby (300 -1 000 kobiet w ciąży) zastosowań produktu w okresie ciąży na podstawie rejestru ciąż i zgłoszeń spontanicznych po wprowadzeniu do obrotu produktu leczniczego nie wskazują, że omalizumab wywołuje wady rozwojowe lub działa szkodliwie na płód / noworodka. Prospektywne badanie rejestru ciąż (EXPECT) obejmujące 250 ciężarnych kobiet z astmą, u których wystąpiła ekspozycja na omalizumab wykazało, że częstość występowania poważnych wad wrodzonych była podobna (8,1% w porównaniu z 8,9%) w grupie pacjentek z badania EXPECT i w grupie pacjentek z chorobą o podobnej charakterystyce (astma umiarkowana i ciężka). Interpretacja danych może być zakłócona z powodu ograniczeń metodologicznych, w tym małych rozmiarów próby i braku randomizacji w projekcie badania. Omalizumab przenika przez barierę łożyskową.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Jednak badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Omalizumab był związany z występowaniem zależnego od wieku zmniejszenia liczby płytek krwi u naczelnych, z wyjątkiem ludzi, z większą wrażliwością względną u młodych zwierząt (patrz punkt 5.3). Jeśli jest to klinicznie konieczne, można rozważyć stosowanie omalizumabu w okresie ciąży. Karmienie piersią Immunoglobuliny G (IgG) są obecne w mleku ludzkim i dlatego oczekuje się, że omalizumab będzie obecny w mleku ludzkim. Na podstawie dostępnych danych dotyczących naczelnych, z wyjątkiem ludzi, stwierdzono przenikanie omalizumabu do mleka (patrz punkt 5.3). Badanie EXPECT, w którym wzięło udział 154 niemowląt, które były narażone na omalizumab podczas ciąży i karmienia piersią, nie wykazało działań niepożądanych u niemowląt karmionych piersią.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Interpretacja danych może być zakłócona z powodu ograniczeń metodologicznych badania, w tym małych rozmiarów próby i braku randomizacji w projekcie badania. Podawane doustnie, białka immunoglobuliny G ulegają proteolizie jelitowej i mają słabą biodostępność. Nie przewiduje się wpływu na noworodki / niemowlęta karmione piersią. W związku z tym, jeśli jest to klinicznie konieczne, można rozważyć stosowanie omalizumabu w okresie karmienia piersią. Płodność Brak danych dotyczących płodności ludzi stosujących omalizumab. W specjalnie zaprojektowanych badaniach nieklinicznych dotyczących wpływu na płodność u naczelnych, z wyjątkiem ludzi, w tym badaniach łączenia się w pary, nie zaobserwowano zaburzeń płodności u samców ani u samic po wielokrotnym podaniu omalizumabu w dawkach nie przekraczających 75 mg/kg mc. Ponadto, nie zaobserwowano działania genotoksycznego w oddzielnym badaniu nieklinicznym dotyczącym genotoksyczności.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Omalizumab nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Astma alergiczna i przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Podczas badań klinicznych w astmie alergicznej z udziałem pacjentów dorosłych i młodzieży w wieku 12 lat i starszej, najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były: bóle głowy i reakcje w miejscu wstrzyknięcia, w tym ból w miejscu wstrzyknięcia, obrzęk, rumień oraz świąd. W badaniach klinicznych z udziałem dzieci w wieku od 6 do <12 lat najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy, gorączka oraz ból w nadbrzuszu. Większość tych działań miało łagodne lub umiarkowane nasilenie. W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów w wieku ≥18 lat z CRSwNP najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były: ból głowy, zawroty głowy, ból stawów, ból w nadbrzuszu i reakcje w miejscu wstrzyknięcia leku.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Działania niepożądane
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych W tabeli 4 wymieniono działania niepożądane, uporządkowane zgodnie z klasyfikacją układów i narządów MedDRA i częstością występowania, odnotowane w badaniach klinicznych w całej populacji pacjentów z astmą alergiczną i CRSwNP, leczonej produktem Xolair, w której oceniano bezpieczeństwo. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającą się ciężkością. Kategorie częstości występowania określono w następujący sposób: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) i bardzo rzadko (<1/10 000). Działania zgłaszane po wprowadzeniu leku do obrotu są wymienione z nieznaną częstością występowania (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Tabela 4. Działania niepożądane zgłaszane w astmie alergicznej i CRSwNP

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Działania niepożądane

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Niezbyt często Zapalenie gardła
Rzadko Zarażenie pasożytnicze
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Nieznana Idiopatyczna trombocytopenia, w tym jej ciężkie przypadki
Zaburzenia układu immunologicznego
Rzadko Reakcje anafilaktyczne, inne ciężkie stany alergiczne, wytwarzanie przeciwciał przeciwko omalizumabowi
Nieznana Choroba posurowicza, może wystąpić gorączka i uogólnione powiększenie węzłów chłonnych
Zaburzenia układu nerwowego
Często Ból głowy*
Niezbyt często Omdlenia, parestezje, senność, zawroty głowy#
Zaburzenia naczyniowe
Niezbyt często Niedociśnienie ortostatyczne, zaczerwienienie twarzy
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Niezbyt często Alergiczny skurcz oskrzeli, kaszel
Rzadko Obrzęk krtani
Nieznana Alergiczne ziarniniakowe zapalenie naczyń (tj. zespół Churga- Straussa)
Zaburzenia żołądka i jelit
Często Ból w nadbrzuszu**,#
Niezbyt często Objawy przedmiotowe i podmiotowe niestrawności, biegunka, nudności
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Niezbyt często Nadwrażliwość na światło, pokrzywka, wysypka, świąd
Rzadko Obrzęk naczynioruchowy
Nieznana Łysienie
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Często Ból stawów†
Rzadko Toczeń rumieniowaty układowy (SLE)
Nieznana Ból mięśni, obrzęk stawów
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Bardzo często Gorączka**
Często Reakcje w miejscu podania, takie jak obrzęk, zaczerwienienie,ból, świąd
Niezbyt często Choroby grypopodobne, obrzęk ramion, zwiększenie masy ciała,uczucie zmęczenia

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Działania niepożądane
*: Bardzo często u dzieci w wieku od 6 do <12 lat **: U dzieci w wieku od 6 do <12 lat # : Często w badaniach dotyczących polipów nosa †: Częstość nieznana w badaniach dotyczących astmy alergicznej Opis wybranych działań niepożądanych Zaburzenia układu immunologicznego Dodatkowe informacje, patrz punkt 4.4. Anafilaksja W badaniach klinicznych reakcje anafilaktyczne występowały rzadko. Jednak w bazie danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania produktu po jego wprowadzeniu do obrotu znaleziono w sumie 898 przypadków anafilaksji. Na podstawie szacowanej ekspozycji na lek wynoszącej 566 923 pacjento-lat leczenia częstość zgłaszanych przypadków reakcji anafilaktycznych wyniosła 0,20%. Zatorowość/Zakrzepica tętnicza (ATE – ang. Arterial thromboembolic events) W kontrolowanych badaniach klinicznych oraz w czasie analizy pośredniej badania obserwacyjnego obserwowano różnicę w liczbie przypadków ATE.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Działania niepożądane
Do złożonego punktu końcowego ATE zaliczono: udar, przemijający napad niedokrwienny, zawał mięśnia sercowego, niestabilną dusznicę bolesną, jak również zgon z powodów sercowo-naczyniowych (w tym zgon o niewyjaśnionej etiologii). W końcowej analizie badania obserwacyjnego, częstość występowania ATE na 1 000 pacjento-lat wyniosła 7,52 (115/15 286 pacjento-lat) u pacjentów leczonych produktem leczniczym Xolair oraz 5,12 (51/9 963 pacjento-lat) u pacjentów otrzymujących placebo. W wielowymiarowej analizie wariancji sprawdzającej możliwe wyjściowe czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego, współczynnik ryzyka wyniósł 1,32 (95% przedział ufności 0,91-1,91). W oddzielnej analizie zbiorczych wyników badań klinicznych, obejmującej wszystkie randomizowane badania kliniczne z podwójnie ślepą próbą, kontrolowane placebo, trwające co najmniej 8 tygodni, częstość występowania ATE na 1 000 pacjento-lat wyniosła 2,69 (5/1 856 pacjento-lat) u pacjentów leczonych produktem leczniczym Xolair oraz 2,38 (4/1 680 pacjento-lat) u pacjentów otrzymujących placebo (stosunek częstości 1,13; 95% przedział ufności 0,24-5,71).
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Działania niepożądane
Płytki krwi W badaniach klinicznych liczba płytek krwi u kilku pacjentów była poniżej dolnej granicy normy laboratoryjnej. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano pojedyncze przypadki samoistnej trombocytopenii, w tym ciężkie przypadki. Zarażenia pasożytnicze U pacjentów z grup przewlekłego wysokiego ryzyka zarażeń pasożytami jelitowymi (robaczycami) badanie kontrolowane placebo wykazało niewielkie zwiększenie częstości występowania zarażeń w grupie omalizumabu, które nie było statystycznie istotne. Przebieg, nasilenie choroby oraz odpowiedź na leczenie nie uległy zmianie (patrz punkt 4.4). Toczeń rumieniowaty układowy W badaniach klinicznych i po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszano przypadki tocznia rumieniowatego układowego (ang. systemic lupus erythematosus, SLE) u pacjentów z umiarkowaną lub ciężką astmą oraz z przewlekłą pokrzywką spontaniczną. Patogeneza SLE nie jest dobrze poznana.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Działania niepożądane
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Nie określono maksymalnej tolerowanej dawki produktu leczniczego Xolair. Pacjentom podawano dożylnie pojedyncze dawki do 4 000 mg bez oznak toksyczności ograniczającej dawkę. Największa skumulowana dawka podana pacjentom w okresie 20 tygodni wynosiła 44 000 mg i nie spowodowała żadnych ostrych działań niepożądanych. W razie podejrzenia przedawkowania należy monitorować stan pacjenta, czy nie występują jakiekolwiek nieprawidłowe objawy przedmiotowe i podmiotowe. Należy zastosować odpowiednie leczenie.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki stosowane w obturacyjnych chorobach dróg oddechowych, inne leki o działaniu ogólnym stosowane w obturacyjnych chorobach dróg oddechowych, kod ATC: R03DX05 Mechanizm działania Omalizumab jest rekombinowanym, pochodzącym od DNA, humanizowanym przeciwciałem monoklonalnym, które w sposób wybiórczy wiąże się z ludzką immunoglobuliną E (IgE) i zapobiega wiązaniu IgE do receptora Fc  RI (receptor IgE o wysokim powinowactwie) na bazofilach i komórkach tucznych, w ten sposób zmniejszając ilość wolnej IgE, zdolnej do wyzwolenia kaskady alergicznej. Jest to przeciwciało IgG1 kappa, zawierające ludzkie regiony zrębowe wraz z regionami określającymi komplementarność (ang. complementary-determining regions) pochodzącymi od macierzystego przeciwciała mysiego, które wiąże się z IgE. Leczenie omalizumabem pacjentów z atopią spowodowało znaczne zmniejszenie liczby receptorów Fc  RI na bazofilach.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Leczenie omalizumabem hamuje stan zapalny wywołany przez IgE, o czym świadczy zmniejszenie liczby eozynofilów we krwi i tkankach oraz zmniejszenie stężenia mediatorów reakcji zapalnej, w tym IL-4, IL-5 i IL-13 wytwarzanych przez komórki wrodzonego i adaptacyjnego układu immunologicznego oraz komórki nieimmunologiczne. Działanie farmakodynamiczne Astma alergiczna Uwalnianie histaminy in vitro z bazofilów wyizolowanych od pacjentów leczonych omalizumabem zmniejszyło się o około 90% po stymulacji alergenem w porównaniu do wartości sprzed leczenia. W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z astmą alergiczną stężenia wolnej IgE w surowicy zmniejszały się w sposób zależny od dawki w ciągu jednej godziny po podaniu pierwszej dawki i utrzymywały się pomiędzy podawanymi dawkami. Jeden rok po przerwaniu leczenia omalizumabem, stężenia IgE powróciły do wartości sprzed leczenia i nie obserwowano efektu „z odbicia” w zakresie stężenia IgE po usunięciu produktu leczniczego z organizmu.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z CRSwNP leczenie omalizumabem spowodowało zmniejszenie stężenia wolnej IgE w surowicy (o około 95%) oraz zwiększenie stężenia całkowitej IgE w surowicy, w stopniu podobnym, jaki obserwowano u pacjentów z astmą alergiczną. Stężenia całkowitej IgE w surowicy zwiększyły się w wyniku powstania kompleksów omalizumab-IgE, których szybkość eliminacji była mniejsza w porównaniu z wolną IgE. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Astma alergiczna Dorośli i młodzież w wieku ≥12 lat Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania omalizumabu wykazano w 28-tygodniowym badaniu z podwójnie ślepą próbą, kontrolowanym placebo (badanie 1) z udziałem 419 pacjentów z ciężką astmą alergiczną, w wieku 12-79 lat, u których czynność płuc była zmniejszona (FEV 1 40-80% wartości należnej) i kontrola objawów astmy niewystarczająca, pomimo stosowania dużych dawek kortykosteroidów wziewnych i długo działających agonistów receptorów β2-adrenergicznych.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
U pacjentów spełniających kryteria włączenia wielokrotnie występowały zaostrzenia astmy wymagające leczenia kortykosteroidami działającymi ogólnie, hospitalizacji lub zgłoszenia do izby przyjęć z powodu ciężkich zaostrzeń astmy w ciągu roku poprzedzającego badanie, pomimo nieprzerwanego leczenia dużymi dawkami kortykosteroidów wziewnych i długo działających agonistów receptorów β2-adrenergicznych. Podskórne podanie omalizumabu lub placebo było leczeniem wspomagającym do dipropionianu beklometazonu w dawce >1 000 mikrogramów (lub równoważnej) oraz długo działającego agonisty receptora β 2 -adrenergicznego. Dopuszczalne było leczenie podtrzymujące z zastosowaniem doustnych kortykosteroidów, teofiliny i antagonistów receptorów leukotrienowych (odpowiednio u 22%, 27% i 35% pacjentów). Pierwszorzędowym punktem końcowym była częstość występowania zaostrzeń astmy wymagających leczenia kortykosteroidami działającymi ogólnie.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Omalizumab zmniejszył częstość występowania zaostrzeń astmy o 19% (p = 0,153). Późniejsze oceny, które wykazały statystyczną istotność (p<0,05) na korzyść omalizumabu obejmowały zmniejszenie liczby ciężkich zaostrzeń (gdy czynność płuc pacjenta zmniejszała się do wartości poniżej 60% najlepszych wartości indywidualnych i konieczne było podanie kortykosteroidów działających ogólnie) oraz nagłych wizyt u lekarza związanych z astmą (w tym hospitalizacji, zgłoszeń na izbę przyjęć i nieplanowanych wizyt u lekarza), jak również poprawę w zakresie lekarskiej całkowitej oceny skuteczności leczenia, jakości życia związanej z astmą (ang. Asthma-related Quality of Life – AQL), objawów astmy i czynności płuc. W analizowanej podgrupie wystąpienie klinicznie istotnej korzyści z leczenia omalizumabem było bardziej prawdopodobne u pacjentów, u których całkowite stężenie IgE przed leczeniem wynosiło  76 j.m./ml.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
U tych pacjentów w badaniu 1 omalizumab zmniejszał częstość występowania zaostrzeń astmy o 40% (p = 0,002). Ponadto klinicznie istotna odpowiedź na leczenie wystąpiła u większej liczby pacjentów z całkowitym stężeniem IgE  76 j.m./ml w całym programie dotyczącym stosowania omalizumabu w ciężkiej astmie. Tabela 5 zawiera wyniki populacji w badaniu 1. Tabela 5. Wyniki badania 1

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Cała populacja badania 1
OmalizumabN=209 PlaceboN=210
Zaostrzenia astmy
Częstość występowania w okresie 28 tygodni 0,74 0,92
% zmniejszenia, wartość p dla współczynnika częstości 19,4%, p = 0,153
Ciężkie zaostrzenia astmy
Częstość występowania w okresie 28 tygodni 0,24 0,48
% zmniejszenia, wartość p dla współczynnika częstości 50,1%, p = 0,002
Nagłe wizyty u lekarza
Częstość występowania w okresie 28 tygodni 0,24 0,43
% zmniejszenia, wartość p dla współczynnika częstości 43,9%, p = 0,038
Całkowita ocena lekarska
% pacjentów odpowiadających na leczenie* 60,5% 42,8%
Wartość p** <0,001
Poprawa AQL
% pacjentów z ≥0,5 poprawą 60,8% 47,8%
wartość p 0,008

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
* znacząca poprawa lub całkowita kontrola ** wartość p dla całkowitego rozkładu ocen W badaniu 2 oceniano skuteczność i bezpieczeństwo stosowania omalizumabu w populacji 312 pacjentów z ciężką astmą alergiczną, których dobrano analogicznie do populacji pacjentów uczestniczących w badaniu 1. Leczenie omalizumabem w tym otwartym badaniu spowodowało 61% zmniejszenie częstości występowania klinicznie istotnych zaostrzeń astmy w porównaniu do aktualnie stosowanego, osobnego leczenia przeciwastmatycznego. W czterech dodatkowych, dużych, kontrolowanych placebo, wspierających badaniach, trwających od 28 do 52 tygodni, prowadzonych z udziałem 1 722 pacjentów dorosłych i młodzieży (badanie 3, 4, 5, 6) oceniano skuteczność i bezpieczeństwo stosowania omalizumabu u pacjentów z ciężką przewlekłą astmą. U większości pacjentów przebieg choroby nie był wystarczająco kontrolowany, ale otrzymywali oni jednocześnie mniej leków przeciwastmatycznych niż pacjenci w badaniu 1 lub 2.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W badaniach 3-5 za pierwszorzędowy punkt końcowy przyjęto zaostrzenie astmy, natomiast w badaniu 6 oceniano przede wszystkim ograniczenie w stosowaniu wziewnych kortykosteroidów. W badaniach 3, 4 i 5 u pacjentów leczonych omalizumabem odnotowano zmniejszenie częstości występowania zaostrzeń astmy odpowiednio o 37,5% (p=0,027), 40,3% (p<0,001) i 57,6% (p<0,001) w porównaniu z grupą placebo. W badaniu 6 znacząco więcej pacjentów z ciężką astmą alergiczną, leczonych omalizumabem mogło zmniejszyć dawkę flutykazonu do  500 mikrogramów/dobę bez pogorszenia kontroli astmy (60,3%) w porównaniu z grupą placebo (45,8%, p<0,05). Ocenę jakości życia uzyskano stosując kwestionariusz (Juniper Asthma-related Quality of Life Questionnaire). We wszystkich sześciu badaniach obserwowano statystycznie istotną poprawę w porównaniu ze stanem początkowym w ocenie jakości życia pacjentów przyjmujących omalizumab, w porównaniu z grupą placebo lub grupą kontrolną.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Całościowa ocena skuteczności leczenia przez lekarzy: Całościowa ocena lekarska została przeprowadzona w pięciu wyżej wymienionych badaniach, lekarze w szerokim zakresie przeprowadzili ocenę kontroli astmy. Lekarz mógł uwzględnić w ocenie szczytowy przepływ wydechowy (PEF), objawy występujące w dzień i w nocy, zużycie produktów leczniczych stosowanych doraźnie, spirometrię oraz zaostrzenia choroby. We wszystkich pięciu badaniach uznano, że u istotnie większego odsetka pacjentów leczonych omalizumabem osiągnięto wyraźną poprawę lub całkowitą kontrolę astmy w porównaniu z pacjentami z grupy placebo. Dzieci w wieku od 6 do <12 lat Główne dowody na potwierdzenie bezpieczeństwa stosowania i skuteczności omalizumabu w grupie pacjentów w wieku od 6 do <12 lat pochodzą z jednego randomizowanego, podwójnie zaślepionego, wieloośrodkowego badania kontrolowanego placebo (badanie 7).
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Badanie 7 było badaniem kontrolowanym placebo, do którego włączono specyficzną podgrupę pacjentów (N=235), taką jak określona w aktualnym wskazaniu, leczonych dużymi dawkami kortykosteroidów wziewnych (≥500 μg/dobę odpowiednika flutykazonu) w skojarzeniu z długo działającym agonistą receptorów beta. Klinicznie istotne zaostrzenie zdefiniowano jako pogorszenie objawów astmy w ocenie klinicznej badacza, wymagające podwojenia początkowej dawki kortykosteroidów wziewnych przez co najmniej 3 dni i (lub) doraźnego leczenia kortykosteroidami do stosowania ogólnego (doustnymi lub dożylnymi) przez co najmniej 3 dni. W specyficznej podgrupie pacjentów leczonych dużymi dawkami kortykosteroidów wziewnych, u pacjentów otrzymujących omalizumab odnotowano statystycznie znamiennie mniejszą częstość występowania klinicznie istotnych zaostrzeń astmy w porównaniu z grupą placebo.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Po 24 tygodniach, różnica w częstości występowania tych zaostrzeń pomiędzy badanymi grupami odpowiadała 34% zmniejszeniu częstości ich występowania (stosunek częstości występowania zaostrzeń 0,662; p=0,047) w grupie otrzymującej omalizumab względem grupy otrzymującej placebo. W drugim podwójnie zaślepionym 28-tygodniowym okresie leczenia różnica w częstości występowania klinicznie istotnych zaostrzeń astmy odpowiadała 63% zmniejszeniu częstości ich występowania (stosunek częstości występowania zaostrzeń 0,37; p=0,001) w grupie otrzymującej omalizumab względem grupy otrzymującej placebo. W 52-tygodniowym okresie leczenia metodą podwójnie ślepej próby (obejmującym 24-tygodniową fazę leczenia stałą dawką steroidów i 28-tygodniową fazę dostosowywania dawki steroidów) obserwowana różnica między leczonymi grupami odpowiadała 50% względnemu zmniejszeniu częstości występowania zaostrzeń w grupie pacjentów otrzymujących omalizumab (stosunek częstości występowania zaostrzeń 0,504; p=0,001).
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Pod koniec 52-tygodniowego okresu leczenia w grupie otrzymującej omalizumab odnotowano większe ograniczenie doraźnego stosowania produktów leczniczych zawierających agonistę receptorów beta w porównaniu z grupą otrzymującą placebo, jednak różnica pomiędzy badanymi grupami nie była statystycznie znamienna. W globalnej ocenie skuteczności leczenia pod koniec 52- tygodniowego okresu leczenia metodą podwójnie ślepej próby, w podgrupie pacjentów z ciężkim przebiegiem choroby, otrzymujących duże dawki kortykosteroidów wziewnych w skojarzeniu z długo działającymi agonistami receptorów beta, odsetek pacjentów z “doskonałą” skutecznością leczenia był większy, a odsetek pacjentów z “umiarkowaną” lub “małą” skutecznością leczenia był mniejszy w grupie otrzymującej omalizumab w porównaniu z grupą otrzymującą placebo; różnica ta była statystycznie znamienna (p<0,001), podczas gdy nie obserwowano różnic pomiędzy grupą otrzymującą omalizumab a grupą otrzymującą placebo w odniesieniu do subiektywnie postrzeganego przez pacjentów wskaźnika jakości życia.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność omalizumabu oceniano w dwóch randomizowanych badaniach kontrolowanych placebo, prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby, z udziałem pacjentów z CRSwNP (Tabela 7). Pacjenci otrzymywali omalizumab lub placebo podskórnie co 2 lub 4 tygodnie (patrz punkt 4.2). Wszyscy pacjenci otrzymywali leczenie podstawowe mometazonem w postaci donosowej przez cały czas trwania badania. Wcześniejszy zabieg operacyjny w obrębie nosa lub zatok lub wcześniejsze stosowanie kortykosteroidów ogólnoustrojowych nie były warunkiem koniecznym przy włączeniu do tych badań. Pacjenci otrzymywali omalizumab lub placebo przez 24 tygodnie, po których następował 4-tygodniowy okres obserwacji. W Tabeli 6 przedstawiono dane demograficzne i początkową charakterystykę pacjentów, w tym jednocześnie występujące choroby alergiczne.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Tabela 6 Dane demograficzne i początkowa charakterystyka pacjentów uczestniczących w badaniach dotyczących polipów nosa

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Parametr 1. badanie dotyczące polipów nosaN=138 2. badanie dotyczące polipów nosaN=127
Średni wiek (lata) (SD) 51,0 (13,2) 50,1 (11,9)
% mężczyzn 63,8 65,4
Pacjenci stosujący kortykosteroidyogólnoustrojowe w poprzednim roku (%) 18,8 26,0
Wynik obustronnej endoskopowej oceny polipów nosa (NPS): średnia (SD),zakres 0-8 6,2 (1,0) 6,3 (0,9)
Wynik oceny przekrwieniabłony śluzowej nosa (NCS): średnia (SD), zakres 0-3 2,4 (0,6) 2,3 (0,7)
Wynik oceny zmysłu powonienia: średnia (SD),zakres 0-3 2,7 (0,7) 2,7 (0,7)
Całkowity wynik SNOT-22: średnia (SD) zakres 0-110 60,1 (17,7) 59,5 (19,3)
Liczba eozynofilów we krwi (komórki/µl): średnia (SD) 346,1 (284,1) 334,6 (187,6)
Stężenie całkowitej IgE j.m./ml: średnia (SD) 160,9 (139,6) 190,2 (200,5)
Astma (%) 53,6 60,6
Łagodna (%) 37,8 32,5
Umiarkowana (%) 58,1 58,4
Ciężka (%) 4,1 9,1
Choroba dróg oddechowychzaostrzona przez aspirynę (%) 19,6 35,4
Alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa 43,5 42,5

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
SD = odchylenie standardowe; SNOT-22 = kwestionariusz oceny dolegliwości dotyczących nosa i zatok (ang. Sino-Nasal Outcome Test 22); IgE = immunoglobulina E; j.m. = jednostki międzynarodowe. W przypadku NPS, NCS i SNOT-22 wyższe wyniki wskazują na większe nasilenie choroby. Równorzędnymi głównymi punktami końcowymi były: punktowy wynik obustronnej oceny polipów nosa (NPS) i średni dobowy wynik oceny przekrwienia błony śluzowej nosa (NCS) w tygodniu 24. W obu badaniach 1. i 2. dotyczących polipów nosa u pacjentów, którzy otrzymywali omalizumab, obserwowano statystycznie znamienną większą poprawę w NPS i średnim tygodniowym wyniku NCS w tygodniu 24. względem wartości początkowej w porównaniu z pacjentami, którzy otrzymywali placebo. Wyniki badań 1. i 2. dotyczących polipów nosa przedstawiono w Tabeli 7. Tabela 7 Zmiana w tygodniu 24. względem wartości początkowych w wynikach klinicznych uzyskanych w 1. i 2. badaniu dotyczącym polipów nosa oraz w danych zbiorczych

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

1. badanie dotyczące polipównosa 2. badanie dotyczące polipów nosa Zbiorcze wyniki badań dotyczącychpolipów nosa
Omalizumab Omalizumab Placebo Omalizumab
Placebo Placebo
N 66 72 65 62 131 134
Wynik oceny polipów nosa
Średnia wartość początkowa 6,32 6,19 6,09 6,44 6,21 6,31
Zmiana w średniej obliczona metodą LS w tygodniu 24. 0,06 -1,08 -0,31 -0,90 -0,13 -0,99
Różnica (95% CI) -1,14 (-1,59; -0,69) -0,59 (-1,05; -0,12) -0,86 (-1,18; -0,54)
Wartość p <0,0001 0,0140 <0,0001
7-dniowy średni wynik dobowej oceny przekrwienia błony śluzowej nosa
Średnia wartość początkowa 2,46 2,40 2,29 2,26 2,38 2,34
Zmiana w średniej obliczona metodąLS w tygodniu 24. -0,35 -0,89 -0,20 -0,70 -0,28 -0,80
Różnica (95% CI) -0,55 (-0,84; -0,25) -0,50 (-0,80; -0,19) -0,52 (-0,73; -0,31)
Wartość p 0,0004 0,0017 <0,0001
TNSS
Średnia wartośćpoczątkowa 9,33 8,56 8,73 8,37 9,03 8,47
Zmiana w średniej obliczona metodąLS w tygodniu 24. -1,06 -2,97 -0,44 -2,53 -0,77 -2,75
Różnica (95% CI) -1,91 (-2,85; -0,96) -2,09 (-3,00; -1,18) -1,98 (-2,63; -1,33)
Wartość p 0,0001 <0,0001 <0,0001

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

SNOT-22
Średnia wartość początkowa 60,26 59,82 59,80 59,21 60,03 59,54
Zmiana w średniej obliczona metodąLS w tygodniu 24. -8,58 -24,70 -6,55 -21,59 -7,73 -23,10
Różnica (95% CI) -16,12 (-21,86; -10,38) -15,04 (-21,26; -8,82) -15,36 (-19,57; -11,16)
Wartość p <0,0001 <0,0001 <0,0001
(MID = 8,9)
UPSIT
Średnia wartość początkowa 13,56 12,78 13,27 12,87 13,41 12,82
Zmiana w średniej obliczona metodąLS w tygodniu 24. 0,63 4,44 0,44 4,31 0,54 4,38
Różnica (95% CI) 3,81 (1,38; 6,24) 3,86 (1,57; 6,15) 3,84 (2,17; 5,51)
Wartość p 0,0024 0,0011 <0,0001

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
LS = najmniejszy kwadrat; CI = przedział ufności; TNSS = suma wszystkich objawów dotyczących nosa (ang. Total nasal symptom score); SNOT-22 = kwestionariusz oceny dolegliwości dotyczących zatok i nosa (ang. Sino-Nasal Outcome Test 22); UPSIT = test identyfikacji zapachów (ang. University of Pennsylvania Smell Identification Test); MID = minimalna istotna różnica. Rycina 1 Średnia zmiana w wyniku oceny przekrwienia błony śluzowej nosa względem stanu początkowego i średnia zmiana w wyniku oceny polipów nosa względem stanu początkowego w poszczególnych grupach terapeutycznych w 1. i 2. badaniu dotyczącym polipów nosa
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
0,25 Badanie 1. / Placebo (N=66) Badanie 1. / Omalizumab (N=72) Badanie 2. / Placebo (N=65) Badanie 2. / Omalizumab (N=62) 0,25 Badanie 1. / Placebo (N=66) Badanie 1. / Omalizumab (N=72) Badanie 2. / Placebo (N=65) Badanie 2. / Omalizumab (N=62) Średnia zmiana w ocenie polipów nosa względem wartości początkowych Średnia zmiana w ocenie przekrwienia błony śluzowej nosa względem wartości początkowych 0,00 0,00 -0,25 -0,25 -0,50 -0,50 -0,75 -0,75 -1,00 -1,00 -1,25 Druga analiza skuteczności Pierwsza analiza skuteczności -1,25 Druga analiza skuteczności Pierwsza analiza skuteczności
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wartość 4 8 12 16 20 24 Wartość 4 8 12 16 20 24
początkowa Tydzień początkowa Tydzień
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
We wcześniej zaplanowanej zbiorczej analizie leczenia doraźnego (stosowanie kortykosteroidów ogólnoustrojowych przez  3 kolejne dni lub chirurgiczne usunięcie polipów nosa) podczas 24- tygodniowego okresu leczenia odsetek pacjentów wymagających leczenia doraźnego był mniejszy w grupie otrzymującej omalizumab w porównaniu z placebo (odpowiednio 2,3% w porównaniu z 6,2%). Iloraz szans zastosowania leczenia doraźnego w grupie leczonej omalizumabem w porównaniu z placebo wynosił 0,38 (95% CI: 0,10; 1,49). W żadnym z badań nie zgłaszano zabiegów chirurgicznych w obrębie zatok i nosa. Długoterminową skuteczność i bezpieczeństwo stosowania omalizumabu u pacjentów z CRSwNP, którzy uczestniczyli w badaniach 1 i 2 dotyczących polipów nosa, oceniano w otwartym badaniu rozszerzonym. Dane dotyczące skuteczności z tego badania sugerują, że korzyść kliniczna uzyskana w 24. tygodniu utrzymywała się do 52. tygodnia.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Dane dotyczące bezpieczeństwa były ogólnie zgodne ze znanym profilem bezpieczeństwa omalizumabu.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Właściwości farmakokinetyczne omalizumabu badano u pacjentów dorosłych i młodzieży z astmą alergiczną, a także u dorosłych pacjentów z CRSwNP. Ogólne parametry farmakokinetyczne omalizumabu są podobne w tych populacjach pacjentów. Wchłanianie Po podaniu podskórnym omalizumab jest wchłaniany, a jego bezwzględna biodostępność wynosi średnio 62%. Po podskórnym podaniu pojedynczej dawki leku dorosłym i młodzieży z astmą, omalizumab był wolno wchłaniany, osiągając maksymalne stężenia w surowicy średnio po 7-8 dniach. Farmakokinetyka omalizumabu w dawkach większych niż 0,5 mg/kg mc. jest liniowa. Po podaniu wielokrotnych dawek omalizumabu, pole pod krzywą zależności stężenia w surowicy od czasu w dniach 0-14 w stanie stacjonarnym było nawet 6-krotnie większe niż po podaniu pierwszej dawki leku.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Podanie produktu leczniczego Xolair w postaci liofilizatu lub roztworu skutkowało otrzymaniem podobnego profilu zależności stężenia omalizumabu w surowicy krwi od czasu. Dystrybucja In vitro omalizumab tworzy kompleksy ograniczonych rozmiarów z IgE. W badaniach in vitro lub in vivo nie obserwuje się wytrącania kompleksów ani też kompleksów o masie cząsteczkowej przekraczającej 1 milion daltonów. Względna objętość dystrybucji u pacjentów wynosiła 78  32 ml/kg mc. po podaniu podskórnym. Eliminacja Na klirens omalizumabu składają się procesy klirensu IgG, jak również klirens poprzez specyficzne wiązanie i tworzenie kompleksów z docelowym ligandem, IgE. Eliminacja IgG przez wątrobę obejmuje jej rozkład w układzie siateczkowo-śródbłonkowym i w komórkach śródbłonka. W postaci niezmienionej IgG jest również wydalana z żółcią. U pacjentów z astmą okres półtrwania eliminacji omalizumabu z surowicy wynosił średnio 26 dni, a średnie wartości pozornego klirensu to 2,4  1,1 ml/kg/dobę.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Ponadto, u pacjentów z dwa razy większą masą ciała pozorny klirens był około dwukrotnie większy. Charakterystyka w populacjach pacjentów Wiek, rasa/grupa etniczna, płeć, wskaźnik masy ciała (ang. Body Mass Index, BMI) Analizę farmakokinetyki populacyjnej omalizumabu przeprowadzono w celu oceny wpływu charakterystyki demograficznej. Analiza tych ograniczonych danych sugeruje, że nie ma konieczności dostosowywania dawki leku ze względu na wiek (6-76 lat w przypadku pacjentów z astmą alergiczną; 18 do 75 lat w przypadku pacjentów z CRSwNP), rasę/grupę etniczną, płeć pacjenta lub wskaźnik masy ciała (patrz punkt 4.2). Zaburzenia czynności nerek i wątroby Brak danych dotyczących właściwości farmakokinetycznych i farmakodynamicznych u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4).
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Bezpieczeństwo stosowania omalizumabu badano na małpach cynomolgus, ponieważ omalizumab wiąże się z IgE ludzi i małp cynomolgus z podobnym powinowactwem. Przeciwciała przeciwko omalizumabowi wykryto u niektórych małp po wielokrotnym podskórnym lub dożylnym podaniu leku. Nie stwierdzono jednak widocznej toksyczności, w tym występowania chorób wywołanych pośrednio przez kompleksy immunologiczne lub cytotoksyczności zależnej od dopełniacza. Nie stwierdzono dowodów na występowanie reakcji anafilaktycznej z powodu degranulacji komórek tucznych u małp cynomolgus. Przewlekłe stosowanie omalizumabu w dawkach do 250 mg/kg mc. (stanowiących co najmniej 14- krotność maksymalnej zalecanej dawki klinicznej, wyrażonej w mg/kg mc., zgodnie z zalecaną tabelą dawkowania) było dobrze tolerowane przez naczelne inne niż człowiek (zarówno dorosłe, jak i młode zwierzęta), z wyjątkiem związanego z dawką i zależnego od wieku zmniejszenia liczby płytek krwi u młodych osobników o większej wrażliwości.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Stężenie leku w surowicy potrzebne, by uzyskać 50% zmniejszenie liczby płytek krwi w porównaniu do wartości początkowych u dorosłych małp cynomolgus było około 4 do 20 razy większe niż przewidywane maksymalne stężenie leku w surowicy w warunkach klinicznych. Ponadto, u małp cynomolgus w miejscu wstrzyknięcia leku obserwowano ostry krwotok i stan zapalny. Nie przeprowadzono oficjalnych badań dotyczących rakotwórczego działania omalizumabu. W badaniach wpływu omalizumabu na reprodukcję małp cynomolgus podskórne dawki do 75 mg/kg mc. na tydzień (stanowiące co najmniej 8-krotność maksymalnej zalecanej dawki klinicznej, wyrażonej w mg/kg mc., w okresie 4 tygodni) nie wpływały toksycznie na matkę, nie działały embriotoksycznie lub teratogennie, gdy lek podawany był przez cały okres organogenezy i nie powodowały działań niepożądanych na płód i rozwój nowonarodzonych osobników, gdy lek podawano w ostatnim okresie ciąży, podczas porodu i w okresie karmienia piersią.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Omalizumab jest wydzielany z mlekiem samic małp cynomolgus. Stężenia omalizumabu w mleku stanowiły 0,15% stężenia leku w surowicy krwi matki.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Proszek Sacharoza Histydyna Histydyny chlorowodorek jednowodny Polisorbat 20 Rozpuszczalnik Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. 6.3 Okres ważności 4 lata. Po odtworzeniu Wykazano chemiczną i fizyczną stabilność odtworzonego produktu leczniczego przez 8 godzin w temperaturze od 2  C do 8  C oraz przez 4 godziny w temperaturze 30  C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt leczniczy należy użyć bezpośrednio po odtworzeniu. W przeciwnym razie użytkownik ponosi odpowiedzialność za warunki i czas przechowywania roztworu, który nie powinien zwykle przekraczać 8 godzin w temperaturze od 2  C do 8  C lub 2 godzin w temperaturze 25  C. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w lodówce (2  C – 8  C). Nie zamrażać.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Dane farmaceutyczne
Warunki przechowywania produktu leczniczego po rekonstytucji, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fiolka z proszkiem: Fiolka z przezroczystego, bezbarwnego szkła typu I, z korkiem z kauczuku butylowego i szarym kapslem. Ampułka z rozpuszczalnikiem: Ampułka z przezroczystego, bezbarwnego szkła typu I, zawierająca 2 ml wody do wstrzykiwań. Opakowanie zawiera jedną fiolkę z proszkiem do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i jedną ampułkę z wodą do wstrzykiwań. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Produkt leczniczy Xolair 75 mg proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań jest dostępny w fiolce do jednorazowego użycia. Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt leczniczy należy zużyć bezpośrednio po przygotowaniu (patrz punkt 6.3). Rozpuszczenie liofilizowanego produktu leczniczego trwa 15-20 minut, jednak w niektórych przypadkach może potrwać dłużej.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Dane farmaceutyczne
Całkowicie odtworzony produkt leczniczy będzie klarowny do lekko opalizującego, bezbarwny do jasnobrązowawo-żółtego z kilkoma małymi pęcherzykami lub pianą przy brzegach fiolki. Ze względu na lepkość odtworzonego produktu leczniczego, należy dołożyć starań, by pobrać z fiolki cały produkt leczniczy, a następnie usunąć powietrze i nadmiar roztworu ze strzykawki, aby uzyskać 0,6 ml. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Xolair 150 mg proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Jedna fiolka zawiera 150 mg omalizumabu*. Po odtworzeniu jedna fiolka zawiera 125 mg/ml omalizumabu (150 mg w 1,2 ml). *Omalizumab jest humanizowanym przeciwciałem monoklonalnym wytwarzanym w linii komórek jajnika chomika chińskiego metodą rekombinacji DNA. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań Proszek: biały do białawego liofilizat Rozpuszczalnik: klarowny i bezbarwny roztwór
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Astma alergiczna Produkt leczniczy Xolair jest wskazany do stosowania u dorosłych, młodzieży i dzieci (w wieku od 6 do <12 lat). Leczenie produktem leczniczym Xolair należy rozważać jedynie pacjentów z astmą wywołaną za pośrednictwem IgE (immunoglobulina E) (patrz punkt 4.2). Dorośli i młodzież (w wieku 12 lat i starsi) Produkt leczniczy Xolair jest wskazany do stosowania w leczeniu wspomagającym, w celu poprawy kontroli astmy u pacjentów z ciężką, przewlekłą astmą alergiczną, u których stwierdzono dodatni wynik testu skórnego lub reaktywność in vitro na całoroczne alergeny wziewne oraz, u których stwierdzono zmniejszoną czynność płuc (FEV 1 <80%), jak również częste objawy choroby występujące w ciągu dnia lub będące przyczyną przebudzeń w nocy oraz u których wielokrotnie udokumentowano ciężkie zaostrzenia astmy występujące pomimo przyjmowania dużych dobowych dawek kortykosteroidów wziewnych w skojarzeniu z długo działającym, wziewnym agonistą receptorów beta-2.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Wskazania do stosowania
Dzieci (w wieku od 6 do <12 lat) Produkt leczniczy Xolair jest wskazany do stosowania w leczeniu wspomagającym, w celu poprawy kontroli astmy u pacjentów z ciężką, przewlekłą astmą alergiczną, u których stwierdzono dodatni wynik testu skórnego lub reaktywność in vitro na całoroczne alergeny wziewne, częste objawy choroby występujące w ciągu dnia lub będące przyczyną wybudzeń w nocy oraz u których występują liczne ciężkie zaostrzenia astmy pomimo przyjmowania dużych dobowych dawek kortykosteroidów wziewnych w skojarzeniu z długo działającym, wziewnym agonistą receptorów beta-2. Przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (ang. chronic rhinosinusitis with nasal polyps, CRSwNP) Produkt leczniczy Xolair jest wskazany do stosowania w leczeniu wspomagającym do terapii kortykosteroidami donosowymi u dorosłych (w wieku 18 lat i starszych) z ciężkim CRSwNP, u których terapia kortykosteroidami donosowymi nie zapewnia wystarczającej kontroli objawów choroby.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Wskazania do stosowania
Przewlekła pokrzywka spontaniczna Produkt leczniczy Xolair jest wskazany we wspomagającym leczeniu przewlekłej pokrzywki spontanicznej u dorosłych pacjentów i młodzieży (w wieku 12 lat i starszych), u których nie stwierdzono wystarczającej odpowiedzi na leczenie przeciwhistaminowe H 1 .
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie powinno być rozpoczynane przez lekarzy mających doświadczenie w rozpoznawaniu i leczeniu ciężkiej, przewlekłej astmy, przewlekłego zapalenia błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) lub przewlekłej pokrzywki spontanicznej. Dawkowanie Astma alergiczna i przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) Dawkowanie w astmie alergicznej i CRSwNP podlega tym samym zasadom dawkowania. Na podstawie początkowego stężenia IgE (j.m./ml), oznaczanego przed rozpoczęciem leczenia oraz masy ciała pacjenta (kg) określa się właściwą dawkę omalizumabu oraz częstość jej podawania w tych wskazaniach. Przed podaniem początkowej dawki leku u pacjentów należy oznaczyć całkowite stężenie IgE w surowicy za pomocą jednego z dostępnych testów, w celu ustalenia dawki. Na podstawie wyników tych oznaczeń każdorazowo można zastosować od 75 do 600 mg omalizumabu w 1 do 4 wstrzyknięciach.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Dawkowanie
Pacjenci z astmą alergiczną i początkowym stężeniem IgE poniżej 76 j.m./ml w mniejszym stopniu odnieśli korzyść (patrz punkt 5.1). Lekarze przepisujący produkt powinni upewnić się, że pacjenci dorośli i młodzież ze stężeniem IgE poniżej 76 j.m./ml oraz dzieci (w wieku od 6 do < 12 lat) ze stężeniem IgE poniżej 200 j.m./ml wykazują jednoznaczną reaktywność in vitro (RAST) na alergeny całoroczne przed rozpoczęciem leczenia. Patrz tabela 1 z przelicznikami dawek oraz tabele 2 i 3 służące do określania dawki. Pacjenci, u których początkowe stężenia IgE lub masa ciała wyrażona w kg nie mieszczą się w granicach wartości podanych w tabelach, nie powinni przyjmować omalizumabu. Maksymalna zalecana dawka wynosi 600 mg omalizumabu co dwa tygodnie. Tabela 1. Przeliczenie dawki na liczbę fiolek, liczbę wstrzyknięć i całkowitą objętość wstrzyknięcia na każde podanie

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Dawkowanie

Dawka (mg) Liczba fiolek Liczba wstrzyknięć Całkowita objętość wstrzyknięcia (ml)
75 mg a 150 mg b
75 1c 0 1 0,6
150 0 1 1 1,2
225 1c 1 2 1,8
300 0 2 2 2,4
375 1c 2 3 3,0
450 0 3 3 3,6
525 1c 3 4 4,2
600 0 4 4 4,8
a 0,6 ml = maksymalna otrzymana objętość na fiolkę (Xolair 75 mg).
b 1,2 ml = maksymalna otrzymana objętość na fiolkę (Xolair 150 mg).
c lub zastosować 0,6 ml z fiolki 150 mg.

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Dawkowanie
Tabela 2. PODAWANIE CO 4 TYGODNIE. Dawki omalizumabu (w miligramach/dawkę) podawane we wstrzyknięciu podskórnym co 4 tygodnie

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Dawkowanie

Masa ciała (kg)
Początko we wartości IgE (j.m./ml) 20-25* >25-30* >30- 40 >40- 50 >50- 60 >60- 70 >70- 80 >80- 90 >90-125 >125-150
30-100 75 75 75 150 150 150 150 150 300 300
>100-200 150 150 150 300 300 300 300 300 450 600
>200-300 150 150 225 300 300 450 450 450 600
>300-400 225 225 300 450 450 450 600 600
>400-500 225 300 450 450 600 600
>500-600 300 300 450 600 600
>600-700 300 450 600
>700-800
>800-900 PODAWANIE CO 2 TYGODNIE PATRZ TABELA 3
>900-1 000
>1 000-1 100

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Dawkowanie
*W badaniach rejestracyjnych dotyczących CRSwNP nie badano pacjentów z masą ciała poniżej 30 kg. Tabela 3. PODAWANIE CO 2 TYGODNIE. Dawki omalizumabu (w miligramach/dawkę) podawane we wstrzyknięciu podskórnym co 2 tygodnie

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Dawkowanie

Masa ciała (kg)
Początko we wartości IgE (j.m./ml) 20-25* >25-30* >30- 40 >40-50 >50- 60 >60- 70 >70- 80 >80- 90 >90-125 >125-150
30-100 PODAWANIE CO 4 TYGODNIE PATRZ TABELA
>100-200
>200-300 375
>300-400 450 525
>400-500 375 375 525 600
>500-600 375 450 450 600
>600-700 225 375 450 450 525
>700-800 225 225 300 375 450 450 525 600
>800-900 225 225 300 375 450 525 600
>900-1 000 225 300 375 450 525 600
>1 000-1 100 225 300 375 450 600
>1 100-1 200 300 300 450 525 600 Niewystarczające dane dotyczące zalecanej dawki
>1 200-1 300 300 375 450 525
>1 300-1 500 300 375 525 600

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Dawkowanie
*W badaniach rejestracyjnych dotyczących CRSwNP nie badano pacjentów z masą ciała poniżej 30 kg. Czas trwania leczenia, monitorowanie pacjentów i dostosowywanie dawkowania Astma alergiczna Produkt leczniczy Xolair jest przeznaczony do długotrwałego leczenia. W badaniach klinicznych wykazano, że leczenie wykazuje skuteczność po co najmniej 12-16 tygodniach. W 16 tygodniu po rozpoczęciu leczenia produktem leczniczym Xolair lekarz powinien ocenić skuteczność leczenia przed podaniem pacjentom kolejnych wstrzyknięć leku. Decyzję o kontynuowaniu leczenia po 16 tygodniach leczenia lub przy kolejnych okazjach, należy uzależnić od tego, czy stwierdza się wyraźną poprawę ogólnej kontroli astmy (patrz punkt 5.1; Całościowa ocena skuteczności leczenia przez lekarzy). Przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) W badaniach klinicznych dotyczących CRSwNP zmiany w punktowym wyniku oceny polipów nosa (ang.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Dawkowanie
nasal polyps score, NPS) i w wyniku oceny przekrwienia błony śluzowej nosa (ang. nasal congestion score, NCS) były obserwowane po 4 tygodniach. Potrzebę kontynuacji leczenia należy poddawać okresowej ocenie biorąc pod uwagę ciężkość choroby u pacjenta i poziom kontroli objawów. Astma alergiczna i przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) Przerwanie leczenia zazwyczaj powoduje ponowne zwiększenie stężenia wolnej IgE i związanych z tym objawów. W czasie leczenia całkowite stężenia IgE zwiększają się i pozostają zwiększone do 1 roku po przerwaniu leczenia. Dlatego ponowne oznaczanie stężenia IgE podczas leczenia nie może być traktowane jako wskazówka do określania dawki leku. Po przerwaniu leczenia, które trwało krócej niż 1 rok, dawkowanie należy ustalać na podstawie stężeń IgE w surowicy uzyskanych podczas określania dawki początkowej.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Dawkowanie
Całkowite stężenie IgE w surowicy można ponownie oznaczać w celu określenia dawki, jeśli leczenie zostało przerwane na co najmniej rok. Dawki należy zmodyfikować w przypadku istotnych zmian masy ciała (patrz tabele 2 i 3). Przewlekła pokrzywka spontaniczna Zalecana dawka wynosi 300 mg we wstrzyknięciu podskórnym co 4 tygodnie. Zaleca się, aby lekarz przepisujący lek dokonał okresowej oceny konieczności kontynuowania leczenia. Doświadczenie z badań klinicznych dotyczące długotrwałego stosowania w tym wskazaniu opisano w punkcie 5.1. Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku (65 lat i starsi) Dane dotyczące stosowania omalizumabu u pacjentów w wieku powyżej 65 lat są ograniczone, jednak brak dowodów na to, że u pacjentów w podeszłym wieku konieczne jest zastosowanie innej dawki niż u dorosłych pacjentów w młodszym wieku. Zaburzenia czynności nerek lub wątroby Nie przeprowadzono badań nad wpływem zaburzeń czynności nerek lub wątroby na farmakokinetykę omalizumabu.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Dawkowanie
Na klirens omalizumabu w dawkach klinicznych wpływa głównie układ siateczkowo- śródbłonkowy (ang. RES – reticular endothelial sysem), dlatego jest mało prawdopodobne, aby mógł się on zmieniać w zaburzeniach czynności nerek lub wątroby. Mimo, iż nie zaleca się szczególnego dostosowania dawki u tych pacjentów, podając omalizumab należy zachować ostrożność (patrz punkt 4.4). Dzieci i młodzież W astmie alergicznej nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności omalizumabu u pacjentów w wieku poniżej 6 lat . Dane nie są dostępne. W CRSwNP nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności omalizumabu u pacjentów w wieku poniżej 18 lat. Dane nie są dostępne. W przewlekłej pokrzywce spontanicznej nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności omalizumabu u pacjentów w wieku poniżej 12 lat. Dane nie są dostępne. Sposób podawania Tylko do podania podskórnego. Omalizumabu nie wolno podawać dożylnie ani domięśniowo.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Dawkowanie
Dawki większe niż 150 mg (Tabela 1) należy podzielić pomiędzy dwa lub więcej miejsc wstrzyknięć. Produkt leczniczy Xolair w postaci proszku i rozpuszczalnika do sporządzania roztworu do wstrzykiwań jest przeznaczony do podawania wyłącznie przez personel medyczny. Instrukcja dotycząca rekonstytucji produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6, jak również punkt Informacje dla pracowników służby zdrowia, znajdujący się w ulotce dla pacjenta.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Identyfikowalność W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu. Ogólne Omalizumab nie jest wskazany w leczeniu nagłych zaostrzeń astmy, ostrego skurczu oskrzeli lub stanu astmatycznego. Działania omalizumabu nie badano u pacjentów z zespołem hiper-IgE lub alergiczną aspergilozą oskrzelowo-płucną, bądź w zapobieganiu reakcjom anafilaktycznym, w tym także reakcjom wywołanym przez alergie pokarmowe, atopowe zapalenie skóry lub alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa. Nie należy stosować omalizumabu w leczeniu tych chorób. Nie badano stosowania omalizumabu u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi, stanami wywołanymi pośrednio przez kompleksy immunologiczne lub z wcześniej istniejącymi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby (patrz punkt 4.2). Należy zachować ostrożność podając omalizumab w tych populacjach pacjentów.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Specjalne środki ostrozności
Nie zaleca się nagłego przerwania podawania kortykosteroidów o działaniu ogólnoustrojowym lub kortykosteroidów wziewnych po rozpoczęciu leczenia omalizumabem w astmie alergicznej lub CRSwNP. Dawki kortykosteroidów należy zmniejszać pod ścisłą kontrolą lekarza i może być konieczne przeprowadzenie tego stopniowo. Zaburzenia układu immunologicznego Reakcje alergiczne typu I Podczas przyjmowania omalizumabu mogą wystąpić miejscowe lub ogólnoustrojowe reakcje alergiczne typu I, w tym anafilaksja i wstrząs anafilaktyczny, nawet po długim okresie stosowania. Jednakże, większość z tych reakcji występowała w ciągu 2 godzin od pierwszego i kolejnego wstrzyknięcia omalizumabu, ale niektóre występowały po 2 godzinach i nawet po ponad 24 godzinach od wstrzyknięcia. Większośc reakcji anafilaktycznych występowała podczas zastosowania pierwszych 3 dawek omalizumabu. Anafilaksja w wywiadzie niezwiązana z omalizumabem może być czynnikiem ryzyka anafilaksji po zastosowaniu omalizumabu.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Specjalne środki ostrozności
Z tego względu produkty lecznicze stosowane w leczeniu reakcji anafilaktycznych powinny być zawsze dostępne do natychmiastowego zastosowania po podaniu omalizumabu. Jeśli wystąpi reakcja anafilaktyczna lub inna ciężka reakcja alergiczna, należy natychmiast przerwać stosowanie omalizumabu i wprowadzić właściwe leczenie. Należy poinformować pacjentów, że takie reakcje są możliwe i że w razie wystąpienia reakcji alergicznych należy natychmiast zwrócić się o pomoc medyczną. W badaniach klinicznych przeciwciała przeciwko omalizumabowi wykryto u niewielkiej liczby pacjentów (patrz punkt 4.8). Znaczenie kliniczne przeciwciał przeciwko omalizumabowi nie jest dobrze poznane. Choroba posurowicza U pacjentów leczonych humanizowanymi przeciwciałami monoklonalnymi, w tym omalizumabem, zaobserwowano chorobę posurowiczą i objawy przypominające chorobę posurowiczą, które należą do opóźnionych reakcji alergicznych typu III.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Specjalne środki ostrozności
Przypuszczalny mechanizm patofizjologiczny polega na tworzeniu się i osadzaniu kompleksu immunologicznego w wyniku powstawania przeciwciał przeciwko omalizumabowi. Wystąpienie choroby zwykle miało miejsce po 1-5 dniach od podania pierwszego lub kolejnych wstrzyknięć, a także po dłuższym leczeniu. Do objawów sugerujących chorobę posurowiczą należą: zapalenie stawów, ból stawów, wysypka (pokrzywka lub inna postać), gorączka i uogólnione powiększenie węzłów chłonnych. Leki przeciwhistaminowe i kortykosteroidy mogą okazać się przydatne w zapobieganiu lub leczeniu tego zaburzenia oraz należy poradzić pacjentom, aby informowali o jakichkolwiek podejrzanych objawach. Zespół Churga-Straussa i zespół hipereozynofilii U pacjentów z ciężką astmą może rzadko wystąpić układowy zespół hipereozynofilii lub alergiczne eozynofilowe ziarniniakowe zapalenie naczyń (zespół Churga-Straussa), które są zazwyczaj leczone kortykosteroidami podawanymi ogólnie.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Specjalne środki ostrozności
W rzadkich przypadkach, u pacjentów leczonych przeciwastmatycznymi produktami leczniczymi, w tym omalizumabem, może wystąpić lub rozwinąć się układowa eozynofilia i zapalenie naczyń. Zdarzenia te są zwykle związane ze zmniejszeniem dawki doustnie stosowanych kortykosteroidów. U tych pacjentów, lekarze powinni uważać na rozwój znacznej eozynofilii, wysypki związanej z zapaleniem naczyń, zaostrzenia objawów ze strony płuc, nieprawidłowości w obrębie zatok przynosowych, powikłań dotyczących serca i (lub) neuropatii. Należy rozważyć przerwanie stosowania omalizumabu w razie wystąpienia wszystkich ciężkich przypadków wymienionych powyżej zaburzeń układu immunologicznego. Zarażenia pasożytnicze (jelitowe) IgE może uczestniczyć w odpowiedzi immunologicznej na niektóre zarażenia pasożytami jelitowymi (robaczyce).
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów z grup przewlekłego wysokiego ryzyka zarażeń pasożytami jelitowymi badanie kontrolowane placebo z udziałem pacjentów z alergią wykazało niewielkie zwiększenie częstości występowania zarażeń w przypadku przyjmowania omalizumabu, mimo że przebieg, nasilenie choroby oraz odpowiedź na leczenie zarażenia nie uległy zmianie. Częstość występowania zarażeń pasożytami jelitowymi w całym programie badań klinicznych, który nie był przeznaczony do wykrywania takich zarażeń, wynosiła mniej niż 1 na 1 000 pacjentów. Należy jednak zachować ostrożność u pacjentów z grup wysokiego ryzyka zarażeń pasożytami jelitowymi, zwłaszcza jeśli pacjenci udają się w podróż na obszary, gdzie zarażenia pasożytami jelitowymi są endemiczne. Jeśli pacjenci nie odpowiadają na leczenie przeciw pasożytnicze należy rozważyć przerwanie leczenia omalizumabem.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji IgE może uczestniczyć w odpowiedzi immunologicznej na niektóre zarażenia pasożytami jelitowymi (robaczyce), dlatego omalizumab może w sposób pośredni zmniejszać skuteczność produktów leczniczych stosowanych w leczeniu robaczyc i innych zarażeń pasożytniczych (patrz punkt 4.4). Enzymy cytochromu P450, białka zlokalizowane w błonie komórkowej transportujące cząsteczki na zewnątrz komórki i mechanizmy wiązania z białkami nie biorą udziału w klirensie omalizumabu; dlatego też istnieje niewielka możliwość interakcji. Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji omalizumabu z innymi produktami leczniczymi lub szczepionkami. Z farmakologicznego punktu widzenia brak powodów, by oczekiwać interakcji między omalizumabem a innymi, zwykle przepisywanymi produktami leczniczymi stosowanymi w leczeniu astmy, CRSwNP lub przewlekłej pokrzywki spontanicznej.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Interakcje
Astma alergiczna W badaniach klinicznych omalizumab był zwykle stosowany w skojarzeniu z wziewnymi i doustnymi kortykosteroidami, wziewnymi krótko i długo działającymi beta-agonistami, antagonistami receptorów leukotrienowych, teofiliną i jej pochodnymi i doustnymi lekami przeciwhistaminowymi. Nie zaobserwowano żadnych oznak, aby te zwykle stosowane leki przeciwastmatyczne wpływały na bezpieczeństwo stosowania omalizumabu. Dostępne są ograniczone dane dotyczące stosowania omalizumabu w skojarzeniu ze swoistą immunoterapią (leczenie odczulające). W badaniach klinicznych, w których omalizumab stosowano w skojarzeniu z immunoterapią, stwierdzono, że bezpieczeństwo stosowania i skuteczność omalizumabu w skojarzeniu z konkretną immunoterapią nie różni się od bezpieczeństwa stosowania i skuteczności omalizumabu w monoterapii.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Interakcje
Przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) W badaniach klinicznych omalizumab był stosowany w skojarzeniu z mometazonem w postaci aerozolu podawanego donosowo zgodnie z zapisami w protokole. Do innych często stosowanych produktów leczniczych podawanych jednocześnie należały: inne kortykosteroidy donosowe, leki rozszerzające oskrzela, leki przeciwhistaminowe, antagoniści receptorów leukotrienowych, leki adrenergiczne/leki sympatykomimetyczne oraz miejscowe donosowe leki znieczulające. Nie zaobserwowano żadnych oznak, aby jednoczesne stosowanie tych innych często podawanych produktów leczniczych wpływało na bezpieczeństwo stosowania omalizumabu. Przewlekła pokrzywka spontaniczna W badaniach klinicznych dotyczących przewlekłej pokrzywki spontanicznej omalizumab był stosowany w skojarzeniu z lekami przeciwhistaminowymi (blokującymi receptory H 1 , blokującymi receptory H 2 ) oraz antagonistami receptora leukotrienowego (LTRAs).
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Interakcje
Nie ma dowodów potwierdzających, by na bezpieczeństwo stosowania omalizumabu wpływały stosowane równocześnie produkty lecznicze w odniesieniu do jego znanego profilu bezpieczeństwa stosowania w astmie alergicznej. Ponadto, analiza danych farmakokinetycznych populacji wykazała, że leki przeciwhistaminowe blokujące receptory H 2 oraz antagoniści receptora leukotrienowego nie mają istotnego wpływu na farmakokinetykę omalizumabu (patrz punkt 5.2). Dzieci i młodzież W badaniach klinicznych dotyczących przewlekłej pokrzywki spontanicznej uczestniczyli pacjenci w wieku od 12 do 17 lat przyjmujący omalizumab w skojarzeniu z lekami przeciwhistaminowymi (blokującymi receptory H 1 , blokującymi receptory H 2 ) oraz antagonistami receptora leukotrienowego. Nie przeprowadzono badań z udziałem dzieci w wieku poniżej 12 lat.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Dane otrzymane z ograniczonej liczby (300 -1000 kobiet w ciąży) zastosowań produktu w okresie ciąży na podstawie rejestru ciąż i zgłoszeń spontanicznych po wprowadzeniu do obrotu produktu leczniczego nie wskazują, że omalizumab wywołuje wady rozwojowe lub działa szkodliwie na płód / noworodka. Prospektywne badanie rejestru ciąż (EXPECT) obejmujące 250 ciężarnych kobiet z astmą, u których wystąpiła ekspozycja na omalizumab wykazało, że częstość występowania poważnych wad wrodzonych była podobna (8,1% w porównaniu z 8,9%) w grupie pacjentek z badania EXPECT i w grupie pacjentek z chorobą o podobnej charakterystyce (astma umiarkowana i ciężka). Interpretacja danych może być zakłócona z powodu ograniczeń metodologicznych, w tym małych rozmiarów próby i braku randomizacji w projekcie badania. Omalizumab przenika przez barierę łożyskową.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Jednak badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Omalizumab był związany z występowaniem zależnego od wieku zmniejszenia liczby płytek krwi u naczelnych, z wyjątkiem ludzi, z większą wrażliwością względną u młodych zwierząt (patrz punkt 5.3). Jeśli jest to klinicznie konieczne, można rozważyć stosowanie omalizumabu w okresie ciąży. Karmienie piersią Immunoglobuliny G (IgG) są obecne w mleku ludzkim i dlatego oczekuje się, że omalizumab będzie obecny w mleku ludzkim. Na podstawie dostępnych danych dotyczących naczelnych, z wyjątkiem ludzi, stwierdzono przenikanie omalizumabu do mleka (patrz punkt 5.3). Badanie EXPECT, w którym wzięło udział 154 niemowląt, które były narażone na omalizumab podczas ciąży i karmienia piersią, nie wykazało działań niepożądanych u niemowląt karmionych piersią.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Interpretacja danych może być zakłócona z powodu ograniczeń metodologicznych badania, w tym małych rozmiarów próby i braku randomizacji w projekcie badania. Podawane doustnie, białka immunoglobuliny G ulegają proteolizie jelitowej i mają słabą biodostępność. Nie przewiduje się wpływu na noworodki / niemowlęta karmione piersią. W związku z tym, jeśli jest to klinicznie konieczne, można rozważyć stosowanie omalizumabu w okresie karmienia piersią. Płodność Brak danych dotyczących płodności ludzi stosujących omalizumab. W specjalnie zaprojektowanych badaniach nieklinicznych dotyczących wpływu na płodność u naczelnych, z wyjątkiem ludzi, w tym badaniach łączenia się w pary, nie zaobserwowano zaburzeń płodności u samców ani u samic po wielokrotnym podaniu omalizumabu w dawkach nie przekraczających 75 mg/kg mc. Ponadto, nie zaobserwowano działania genotoksycznego w oddzielnym badaniu nieklinicznym dotyczącym genotoksyczności.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Omalizumab nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Astma alergiczna i przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Podczas badań klinicznych w astmie alergicznej z udziałem pacjentów dorosłych i młodzieży w wieku 12 lat i starszej, najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były: bóle głowy i reakcje w miejscu wstrzyknięcia, w tym ból w miejscu wstrzyknięcia, obrzęk, rumień oraz świąd. W badaniach klinicznych z udziałem dzieci w wieku od 6 do <12 lat najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy, gorączka oraz ból w nadbrzuszu. Większość tych działań miało łagodne lub umiarkowane nasilenie. W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów w wieku ≥18 lat z CRSwNP najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były: ból głowy, zawroty głowy, ból stawów, ból w nadbrzuszu i reakcje w miejscu wstrzyknięcia leku.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Działania niepożądane
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych W tabeli 4 wymieniono działania niepożądane, uporządkowane zgodnie z klasyfikacją układów i narządów MedDRA i częstością występowania, odnotowane w badaniach klinicznych w całej populacji pacjentów z astmą alergiczną i CRSwNP, leczonej produktem Xolair, w której oceniano bezpieczeństwo. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającą się ciężkością. Kategorie częstości występowania określono w następujący sposób: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) i bardzo rzadko (<1/10 000). Działania zgłaszane po wprowadzeniu leku do obrotu są wymienione z nieznaną częstością występowania (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Tabela 4. Działania niepożądane zgłaszane w astmie alergicznej i CRSwNP

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Działania niepożądane

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Niezbyt często Zapalenie gardła
Rzadko Zarażenie pasożytnicze
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Nieznana Idiopatyczna trombocytopenia, w tym jej ciężkie przypadki
Zaburzenia układu immunologicznego
Rzadko Reakcje anafilaktyczne, inne ciężkie stany alergiczne, wytwarzanie przeciwciał przeciwko omalizumabowi
Nieznana Choroba posurowicza, może wystąpić gorączka i uogólnionepowiększenie węzłów chłonnych
Zaburzenia układu nerwowego
Często Ból głowy*
Niezbyt często Omdlenia, parestezje, senność, zawroty głowy#
Zaburzenia naczyniowe
Niezbyt często Niedociśnienie ortostatyczne, zaczerwienienie twarzy
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Niezbyt często Alergiczny skurcz oskrzeli, kaszel
Rzadko Obrzęk krtani
Nieznana Alergiczne ziarniniakowe zapalenie naczyń (tj. zespół Churga-Straussa)
Zaburzenia żołądka i jelit
Często Ból w nadbrzuszu**,#
Niezbyt często Objawy przedmiotowe i podmiotowe niestrawności, biegunka,nudności
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Niezbyt często Nadwrażliwość na światło, pokrzywka, wysypka, świąd
Rzadko Obrzęk naczynioruchowy
Nieznana Łysienie
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Często Ból stawów†
Rzadko Toczeń rumieniowaty układowy (SLE)
Nieznana Ból mięśni, obrzęk stawów
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Bardzo często Gorączka**
Często Reakcje w miejscu podania, takie jak obrzęk, zaczerwienienie,ból, świąd
Niezbyt często Choroby grypopodobne, obrzęk ramion, zwiększenie masy ciała, uczucie zmęczenia

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Działania niepożądane
*: Bardzo często u dzieci w wieku od 6 do <12 lat **: U dzieci w wieku od 6 do <12 lat # : Często w badaniach dotyczących polipów nosa †: Częstość nieznana w badaniach dotyczących astmy alergicznej Przewlekła pokrzywka spontaniczna Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Bezpieczeństwo stosowania oraz tolerancję omalizumabu oceniano dla dawek wynoszących 75 mg, 150 mg oraz 300 mg podawanych co 4 tygodnie u 975 pacjentów z przewlekłą pokrzywką spontaniczną, spośród których 242 otrzymywało placebo. Omalizumab podawano ogółem 733 pacjentom przez okres do 12 tygodni i 490 pacjentom przez okres do 24 tygodni. Z tej grupy dawkę wynoszącą 300 mg podawano 412 pacjentom przez okres do 12 tygodni i 333 pacjentom przez okres do 24 tygodni. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych W oddzielnej tabeli (Tabela 5) przedstawiono działania niepożądane we wskazaniu przewlekła pokrzywka spontaniczna, wynikające z różnic w dawce i leczonej populacji (z istotnymi różnicami w odniesieniu do czynników ryzyka, chorób współistniejących, jednocześnie stosowanych produktów leczniczych i wieku pacjentów [np.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Działania niepożądane
w badaniach z astmą uczestniczyły dzieci w wieku 6 do 12 lat]). W tabeli 5 przedstawiono działania niepożądane (działania występujące u ≥1% pacjentów w dowolnej grupie terapeutycznej oraz o ≥2% częściej w dowolnej grupie terapeutycznej otrzymującej omalizumab w porównaniu z placebo, po ocenie medycznej) zgłoszone dla dawki 300 mg w trzech zbiorczych badaniach fazy III. Przedstawione działania niepożądane podzielono na dwie grupy: działania występujące w 12-tygodniowym i 24-tygodniowym okresie leczenia. Działania niepożądane przedstawiono z uwzględnieniem klasyfikacji układów i narządów MedDRA. W obrębie każdej grupy układów i narządów działania niepożądane wymieniono zgodnie z częstością, przy czym najczęściej występujące działania wymieniono w pierwszej kolejności. Odpowiednią kategorię częstości dla każdego działania niepożądanego określono zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000) i częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Działania niepożądane
Tabela 5. Działania niepożądane pochodzące ze zbiorczej bazy danych dotyczącej bezpieczeństwa stosowania w przewlekłej pokrzywce spontanicznej (od 1. dnia do 24. tygodnia) dla omalizumabu w dawce 300 mg Tydzień 12. Zbiorcze dane z badań 1, 2 i 3 dotyczących omalizumabu Placebo, N=242 300 mg, N=412 Kategoria częstości Zakażenia i zarażenia pasożytnicze

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Działania niepożądane

Zapalenie zatok 5 (2,1%) 20 (4,9%) Często
Zaburzenia układu nerwowego
Ból głowy 7 (2,9%) 25 (6,1%) Często
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Bóle stawów 1 (0,4%) 12 (2,9%) Często
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Działania niepożądane
Reakcje w miejscu wstrzyknięcia* 2 (0,8%) 11 (2,7%) Często Tydzień 24. Zbiorcze dane z badań 1 i 3 dotyczących omalizumabu Placebo, N=163 300 mg, N=333 Kategoria częstości Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Infekcje górnych dróg oddechowych 5 (3,1%) 19 (5,7%) Często * Mimo braku 2% różnicy względem placebo, reakcje w miejscu wstrzyknięcia uwzględniono w wykazie, ponieważ wszystkie one zostały uznane za związane przyczynowo z badanym leczeniem. W 48-tygodniowym badaniu 81 pacjentów z przewlekłą pokrzywką spontaniczną otrzymywało omalizumab w dawce 300 mg podawanej co 4 tygodnie (patrz punkt 5.1). Profil bezpieczeństwa długotrwałego stosowania był podobny do profilu bezpieczeństwa obserwowanego w badaniach z przewlekłą pokrzywką spontaniczną trwających 24 tygodnie. Opis wybranych działań niepożądanych Zaburzenia układu immunologicznego Dodatkowe informacje, patrz punkt 4.4. Anafilaksja W badaniach klinicznych reakcje anafilaktyczne występowały rzadko.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Działania niepożądane
Jednak w bazie danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania produktu po jego wprowadzeniu do obrotu znaleziono w sumie 898 przypadków anafilaksji. Na podstawie szacowanej ekspozycji na lek wynoszącej 566 923 pacjento-lat leczenia częstość zgłaszanych przypadków reakcji anafilaktycznych wyniosła 0,20%. Zatorowość/Zakrzepica tętnicza (ATE – ang. Arterial thromboembolic events) W kontrolowanych badaniach klinicznych oraz w czasie analizy pośredniej badania obserwacyjnego obserwowano różnicę w liczbie przypadków ATE. Do złożonego punktu końcowego ATE zaliczono: udar, przemijający napad niedokrwienny, zawał mięśnia sercowego, niestabilną dusznicę bolesną, jak również zgon z powodów sercowo-naczyniowych (w tym zgon o niewyjaśnionej etiologii). W końcowej analizie badania obserwacyjnego, częstość występowania ATE na 1 000 pacjento-lat wyniosła 7,52 (115/15 286 pacjento-lat) u pacjentów leczonych produktem leczniczym Xolair oraz 5,12 (51/9 963 pacjento-lat) u pacjentów otrzymujących placebo.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Działania niepożądane
W wielowymiarowej analizie wariancji sprawdzającej możliwe wyjściowe czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego, współczynnik ryzyka wyniósł 1,32 (95% przedział ufności 0,91-1,91). W oddzielnej analizie zbiorczych wyników badań klinicznych, obejmującej wszystkie randomizowane badania kliniczne z podwójnie ślepą próbą, kontrolowane placebo, trwające co najmniej 8 tygodni, częstość występowania ATE na 1 000 pacjento-lat wyniosła 2,69 (5/1 856 pacjento-lat) u pacjentów leczonych produktem leczniczym Xolair oraz 2,38 (4/1 680 pacjento-lat) u pacjentów otrzymujących placebo (stosunek częstości 1,13; 95% przedział ufności 0,24-5,71). Płytki krwi W badaniach klinicznych liczba płytek krwi u kilku pacjentów była poniżej dolnej granicy normy laboratoryjnej. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano pojedyncze przypadki samoistnej trombocytopenii, w tym ciężkie przypadki.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Działania niepożądane
Zarażenia pasożytnicze U pacjentów z alergią z grup przewlekłego wysokiego ryzyka zarażeń pasożytami jelitowymi (robaczycami) badanie kontrolowane placebo wykazało niewielkie zwiększenie częstości występowania zarażeń w grupie omalizumabu, które nie było statystycznie istotne. Przebieg, nasilenie choroby oraz odpowiedź na leczenie nie uległy zmianie (patrz punkt 4.4). Toczeń rumieniowaty układowy W badaniach klinicznych i po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszano przypadki tocznia rumieniowatego układowego (ang. systemic lupus erythematosus, SLE) u pacjentów z umiarkowaną lub ciężką astmą oraz z przewlekłą pokrzywką spontaniczną. Patogeneza SLE nie jest dobrze poznana. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Nie określono maksymalnej tolerowanej dawki produktu leczniczego Xolair. Pacjentom podawano dożylnie pojedyncze dawki do 4 000 mg bez oznak toksyczności ograniczającej dawkę. Największa skumulowana dawka podana pacjentom w okresie 20 tygodni wynosiła 44 000 mg i nie spowodowała żadnych ostrych działań niepożądanych. W razie podejrzenia przedawkowania należy monitorować stan pacjenta, czy nie występują jakiekolwiek nieprawidłowe objawy przedmiotowe i podmiotowe. Należy zastosować odpowiednie leczenie.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki stosowane w obturacyjnych chorobach dróg oddechowych, inne leki o działaniu ogólnym stosowane w obturacyjnych chorobach dróg oddechowych, kod ATC: R03DX05 Astma alergiczna i przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) Mechanizm działania Omalizumab jest rekombinowanym, pochodzącym od DNA, humanizowanym przeciwciałem monoklonalnym, które w sposób wybiórczy wiąże się z ludzką immunoglobuliną E (IgE) i zapobiega wiązaniu IgE do receptora Fc  RI (receptor IgE o wysokim powinowactwie) na bazofilach i komórkach tucznych, w ten sposób zmniejszając ilość wolnej IgE, zdolnej do wyzwolenia kaskady alergicznej. Jest to przeciwciało IgG1 kappa, zawierające ludzkie regiony zrębowe wraz z regionami określającymi komplementarność (ang. complementary-determining regions) pochodzącymi od macierzystego przeciwciała mysiego, które wiąże się z IgE.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Leczenie omalizumabem pacjentów z atopią spowodowało znaczne zmniejszenie liczby receptorów Fc  RI na bazofilach. Omalizumab hamuje stan zapalny wywołany przez IgE, o czym świadczy zmniejszenie liczby eozynofilów we krwi i tkankach oraz zmniejszenie stężenia mediatorów reakcji zapalnej, w tym IL-4, IL-5 i IL-13 wytwarzanych przez komórki wrodzonego i adaptacyjnego układu immunologicznego oraz komórki nieimmunologiczne. Działanie farmakodynamiczne Astma alergiczna Uwalnianie histaminy in vitro z bazofilów wyizolowanych od pacjentów leczonych omalizumabem zmniejszyło się o około 90% po stymulacji alergenem w porównaniu do wartości sprzed leczenia. W badaniach klinicznych, w których uczestniczyli pacjenci z astmą alergiczną, stężenia wolnej IgE w surowicy zmniejszały się w sposób zależny od dawki w ciągu jednej godziny po podaniu pierwszej dawki i utrzymywały się pomiędzy podawanymi dawkami.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Jeden rok po przerwaniu leczenia omalizumabem, stężenia IgE powróciły do wartości sprzed leczenia i nie obserwowano efektu „z odbicia” w zakresie stężenia IgE po usunięciu produktu leczniczego z organizmu. Przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z CRSwNP leczenie omalizumabem spowodowało zmniejszenie stężenia wolnej IgE w surowicy (o około 95%) oraz zwiększenie stężenia całkowitej IgE w surowicy, w stopniu podobnym, jaki obserwowano u pacjentów z astmą alergiczną. Stężenia całkowitej IgE w surowicy zwiększyły się w wyniku powstania kompleksów omalizumab-IgE, których szybkość eliminacji była mniejsza w porównaniu z wolną IgE. Przewlekła pokrzywka spontaniczna Mechanizm działania Omalizumab wiąże się z IgE i zmniejsza stężenie wolnej IgE. W konsekwencji następuje zmniejszenie liczby (down-regulate) receptorów IgE (FcεRI) na komórkach.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Nie do końca wiadomo, w jaki sposób powoduje to zmniejszenie objawów przewlekłej pokrzywki spontanicznej. Działanie farmakodynamiczne W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z przewlekłą pokrzywką spontaniczną maksymalne zmniejszenie stężenia wolnej IgE zaobserwowano 3 dni po pierwszej dawce podskórnej. Po wielokrotnym podaniu raz na 4 tygodnie stężenie wolnej IgE w surowicy przed podaniem dawki leku pozostało stabilne w okresie od 12 do 24 tygodni leczenia. Po przerwaniu stosowania omalizumabu stężenie wolnej IgE wzrosło do wartości przed leczeniem w ciągu 16-tygodniowego okresu dalszej obserwacji. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Astma alergiczna Dorośli i młodzież w wieku ≥12 lat Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania omalizumabu wykazano w 28-tygodniowym badaniu z podwójnie ślepą próbą, kontrolowanym placebo (badanie 1) z udziałem 419 pacjentów z ciężką astmą alergiczną, w wieku 12-79 lat, u których czynność płuc była zmniejszona (FEV 1 40-80% wartości należnej) i kontrola objawów astmy niewystarczająca, pomimo stosowania dużych dawek kortykosteroidów wziewnych i długo działających agonistów receptorów β2-adrenergicznych.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
U pacjentów spełniających kryteria włączenia wielokrotnie występowały zaostrzenia astmy wymagające leczenia kortykosteroidami działającymi ogólnie, hospitalizacji lub zgłoszenia do izby przyjęć z powodu ciężkich zaostrzeń astmy w ciągu roku poprzedzającego badanie, pomimo nieprzerwanego leczenia dużymi dawkami kortykosteroidów wziewnych i długo działających agonistów receptorów β2-adrenergicznych. Podskórne podanie omalizumabu lub placebo było leczeniem wspomagającym do dipropionianu beklometazonu w dawce >1 000 mikrogramów (lub równoważnej) oraz długo działającego agonisty receptora β 2 -adrenergicznego. Dopuszczalne było leczenie podtrzymujące z zastosowaniem doustnych kortykosteroidów, teofiliny i antagonistów receptorów leukotrienowych (odpowiednio u 22%, 27% i 35% pacjentów). Pierwszorzędowym punktem końcowym była częstość występowania zaostrzeń astmy wymagających leczenia kortykosteroidami działającymi ogólnie.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Omalizumab zmniejszył częstość występowania zaostrzeń astmy o 19% (p = 0,153). Późniejsze oceny, które wykazały statystyczną istotność (p<0,05) na korzyść omalizumabu obejmowały zmniejszenie liczby ciężkich zaostrzeń (gdy czynność płuc pacjenta zmniejszała się do wartości poniżej 60% najlepszych wartości indywidualnych i konieczne było podanie kortykosteroidów działających ogólnie) oraz nagłych wizyt u lekarza związanych z astmą (w tym hospitalizacji, zgłoszeń na izbę przyjęć i nieplanowanych wizyt u lekarza), jak również poprawę w zakresie lekarskiej całkowitej oceny skuteczności leczenia, jakości życia związanej z astmą (ang. Asthma-related Quality of Life – AQL), objawów astmy i czynności płuc. W analizowanej podgrupie wystąpienie klinicznie istotnej korzyści z leczenia omalizumabem było bardziej prawdopodobne u pacjentów, u których całkowite stężenie IgE przed leczeniem wynosiło  76 j.m./ml.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
U tych pacjentów w badaniu 1 omalizumab zmniejszał częstość występowania zaostrzeń astmy o 40% (p = 0,002). Ponadto klinicznie istotna odpowiedź na leczenie wystąpiła u większej liczby pacjentów z całkowitym stężeniem IgE  76 j.m./ml w całym programie dotyczącym stosowania omalizumabu w ciężkiej astmie. Tabela 6 zawiera wyniki populacji w badaniu 1. Tabela 6. Wyniki badania 1

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Cała populacja badania 1
OmalizumabN=209 PlaceboN=210
Zaostrzenia astmy
Częstość występowania w okresie 28 tygodni 0,74 0,92
% zmniejszenia, wartość p dla współczynnika częstości 19,4%, p = 0,153
Ciężkie zaostrzenia astmy
Częstość występowania w okresie 28 tygodni 0,24 0,48
% zmniejszenia, wartość p dla współczynnika częstości 50,1%, p = 0,002
Nagłe wizyty u lekarza
Częstość występowania w okresie 28 tygodni 0,24 0,43
% zmniejszenia, wartość p dla współczynnika częstości 43,9%, p = 0,038
Całkowita ocena lekarska
% pacjentów odpowiadających na leczenie* 60,5% 42,8%
Wartość p** <0,001
Poprawa AQL
% pacjentów z ≥0,5 poprawą 60,8% 47,8%
wartość p 0,008

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
* znacząca poprawa lub całkowita kontrola ** wartość p dla całkowitego rozkładu ocen W badaniu 2 oceniano skuteczność i bezpieczeństwo stosowania omalizumabu w populacji 312 pacjentów z ciężką astmą alergiczną, których dobrano analogicznie do populacji pacjentów uczestniczących w badaniu 1. Leczenie omalizumabem w tym otwartym badaniu spowodowało 61% zmniejszenie częstości występowania klinicznie istotnych zaostrzeń astmy w porównaniu do aktualnie stosowanego, osobnego leczenia przeciwastmatycznego. W czterech dodatkowych, dużych, kontrolowanych placebo, wspierających badaniach, trwających od 28 do 52 tygodni, prowadzonych z udziałem 1 722 pacjentów dorosłych i młodzieży (badanie 3, 4, 5, 6) oceniano skuteczność i bezpieczeństwo stosowania omalizumabu u pacjentów z ciężką przewlekłą astmą. U większości pacjentów przebieg choroby nie był wystarczająco kontrolowany, ale otrzymywali oni jednocześnie mniej leków przeciwastmatycznych niż pacjenci w badaniu 1 lub 2.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W badaniach 3-5 za pierwszorzędowy punkt końcowy przyjęto zaostrzenie astmy, natomiast w badaniu 6 oceniano przede wszystkim ograniczenie w stosowaniu wziewnych kortykosteroidów. W badaniach 3, 4 i 5 u pacjentów leczonych omalizumabem odnotowano zmniejszenie częstości występowania zaostrzeń astmy odpowiednio o 37,5% (p=0,027), 40,3% (p<0,001) i 57,6% (p<0,001) w porównaniu z grupą placebo. W badaniu 6 znacząco więcej pacjentów z ciężką astmą alergiczną, leczonych omalizumabem mogło zmniejszyć dawkę flutykazonu do  500 mikrogramów/dobę bez pogorszenia kontroli astmy (60,3%) w porównaniu z grupą placebo (45,8%, p<0,05). Ocenę jakości życia uzyskano stosując kwestionariusz (Juniper Asthma-related Quality of Life Questionnaire). We wszystkich sześciu badaniach obserwowano statystycznie istotną poprawę w porównaniu ze stanem początkowym w ocenie jakości życia pacjentów przyjmujących omalizumab, w porównaniu z grupą placebo lub grupą kontrolną.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Całościowa ocena skuteczności leczenia przez lekarzy: Całościowa ocena lekarska została przeprowadzona w pięciu wyżej wymienionych badaniach, lekarze w szerokim zakresie przeprowadzili ocenę kontroli astmy. Lekarz mógł uwzględnić w ocenie szczytowy przepływ wydechowy (PEF), objawy występujące w dzień i w nocy, zużycie produktów leczniczych stosowanych doraźnie, spirometrię oraz zaostrzenia choroby. We wszystkich pięciu badaniach uznano, że u istotnie większego odsetka pacjentów leczonych omalizumabem osiągnięto wyraźną poprawę lub całkowitą kontrolę astmy w porównaniu z pacjentami z grupy placebo. Dzieci w wieku od 6 do <12 lat Główne dowody na potwierdzenie bezpieczeństwa stosowania i skuteczności omalizumabu w grupie pacjentów w wieku od 6 do <12 lat pochodzą z jednego randomizowanego, podwójnie zaślepionego, wieloośrodkowego badania kontrolowanego placebo (badanie 7).
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Badanie 7 było badaniem kontrolowanym placebo, do którego włączono specyficzną podgrupę pacjentów (N=235), taką jak określona w aktualnym wskazaniu, leczonych dużymi dawkami kortykosteroidów wziewnych (≥500 μg/dobę odpowiednika flutykazonu) w skojarzeniu z długo działającym agonistą receptorów beta. Klinicznie istotne zaostrzenie zdefiniowano jako pogorszenie objawów astmy w ocenie klinicznej badacza, wymagające podwojenia początkowej dawki kortykosteroidów wziewnych przez co najmniej 3 dni i (lub) doraźnego leczenia kortykosteroidami do stosowania ogólnego (doustnymi lub dożylnymi) przez co najmniej 3 dni. W specyficznej podgrupie pacjentów leczonych dużymi dawkami kortykosteroidów wziewnych, u pacjentów otrzymujących omalizumab odnotowano statystycznie znamiennie mniejszą częstość występowania klinicznie istotnych zaostrzeń astmy w porównaniu z grupą placebo.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Po 24 tygodniach, różnica w częstości występowania tych zaostrzeń pomiędzy badanymi grupami odpowiadała 34% zmniejszeniu częstości ich występowania (stosunek częstości występowania zaostrzeń 0,662; p=0,047) w grupie otrzymującej omalizumab względem grupy otrzymującej placebo. W drugim podwójnie zaślepionym 28-tygodniowym okresie leczenia różnica w częstości występowania klinicznie istotnych zaostrzeń astmy odpowiadała 63% zmniejszeniu częstości ich występowania (stosunek częstości występowania zaostrzeń 0,37; p=0,001) w grupie otrzymującej omalizumab względem grupy otrzymującej placebo. W 52-tygodniowym okresie leczenia metodą podwójnie ślepej próby (obejmującym 24-tygodniową fazę leczenia stałą dawką steroidów i 28-tygodniową fazę dostosowywania dawki steroidów) obserwowana różnica między leczonymi grupami odpowiadała 50% względnemu zmniejszeniu częstości występowania zaostrzeń w grupie pacjentów otrzymujących omalizumab (stosunek częstości występowania zaostrzeń 0,504; p=0,001).
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Pod koniec 52-tygodniowego okresu leczenia w grupie otrzymującej omalizumab odnotowano większe ograniczenie doraźnego stosowania produktów leczniczych zawierających agonistę receptorów beta w porównaniu z grupą otrzymującą placebo, jednak różnica pomiędzy badanymi grupami nie była statystycznie znamienna. W globalnej ocenie skuteczności leczenia pod koniec 52- tygodniowego okresu leczenia metodą podwójnie ślepej próby, w podgrupie pacjentów z ciężkim przebiegiem choroby, otrzymujących duże dawki kortykosteroidów wziewnych w skojarzeniu z długo działającymi agonistami receptorów beta, odsetek pacjentów z “doskonałą” skutecznością leczenia był większy, a odsetek pacjentów z “umiarkowaną” lub “małą” skutecznością leczenia był mniejszy w grupie otrzymującej omalizumab w porównaniu z grupą otrzymującą placebo; różnica ta była statystycznie znamienna (p<0,001), podczas gdy nie obserwowano różnic pomiędzy grupą otrzymującą omalizumab a grupą otrzymującą placebo w odniesieniu do subiektywnie postrzeganego przez pacjentów wskaźnika jakości życia.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność omalizumabu oceniano w dwóch randomizowanych badaniach kontrolowanych placebo, prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby, z udziałem pacjentów z CRSwNP (Tabela 8). Pacjenci otrzymywali omalizumab lub placebo podskórnie co 2 lub 4 tygodnie (patrz punkt 4.2). Wszyscy pacjenci otrzymywali leczenie podstawowe mometazonem w postaci donosowej przez cały czas trwania badania. Wcześniejszy zabieg operacyjny w obrębie nosa lub zatok lub wcześniejsze stosowanie kortykosteroidów ogólnoustrojowych nie były warunkiem koniecznym przy włączeniu do tych badań. Pacjenci otrzymywali omalizumab lub placebo przez 24 tygodnie, po których następował 4-tygodniowy okres obserwacji. W Tabeli 7 przedstawiono dane demograficzne i początkową charakterystykę pacjentów, w tym jednocześnie występujące choroby alergiczne.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Tabela 7 Dane demograficzne i początkowa charakterystyka pacjentów uczestniczących w badaniach dotyczących polipów nosa

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Parametr 1. badanie dotyczące polipów nosaN=138 2. badanie dotyczące polipów nosaN=127
Średni wiek (lata) (SD) 51,0 (13,2) 50,1 (11,9)
% mężczyzn 63,8 65,4
Pacjenci stosujący kortykosteroidyogólnoustrojowe w poprzednim roku (%) 18,8 26,0
Wynik obustronnej endoskopowej oceny polipów nosa (NPS): średnia (SD),zakres 0-8 6,2 (1,0) 6,3 (0,9)
Wynik oceny przekrwieniabłony śluzowej nosa (NCS): średnia (SD), zakres 0-3 2,4 (0,6) 2,3 (0,7)
Wynik oceny zmysłu powonienia: średnia (SD),zakres 0-3 2,7 (0,7) 2,7 (0,7)
Całkowity wynik SNOT-22: średnia (SD) zakres 0-110 60,1 (17,7) 59,5 (19,3)
Liczba eozynofilów we krwi (komórki/µl): średnia (SD) 346,1 (284,1) 334,6 (187,6)
Stężenie całkowitej IgE j.m./ml: średnia (SD) 160,9 (139,6) 190,2 (200,5)
Astma (%) 53,6 60,6
Łagodna (%) 37,8 32,5
Umiarkowana (%) 58,1 58,4
Ciężka (%) 4,1 9,1
Choroba dróg oddechowychzaostrzona przez aspirynę (%) 19,6 35,4
Alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa 43,5 42,5

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
SD = odchylenie standardowe; SNOT-22 = kwestionariusz oceny dolegliwości dotyczących zatok i nosa (ang. Sino-Nasal Outcome Test 22); IgE = immunoglobulina E; j.m. = jednostki międzynarodowe. W przypadku NPS, NCS i SNOT-22 wyższe wyniki wskazują na większe nasilenie choroby. Równorzędnymi głównymi punktami końcowymi były: punktowy wynik obustronnej oceny polipów nosa (NPS) i średni dobowy wynik oceny przekrwienia błony śluzowej nosa (NCS) w tygodniu 24. W obu badaniach 1. i 2. dotyczących polipów nosa u pacjentów, którzy otrzymywali omalizumab, obserwowano statystycznie znamienną większą poprawę w NPS i średnim tygodniowym wyniku NCS w tygodniu 24. względem wartości początkowej w porównaniu z pacjentami, którzy otrzymywali placebo. Wyniki badań 1. i 2. dotyczących polipów nosa przedstawiono w Tabeli 8. Tabela 8 Zmiana w tygodniu 24. względem wartości początkowych w wynikach klinicznych uzyskanych w 1. i 2. badaniu dotyczącym polipów nosa oraz w danych zbiorczych

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne

1. badanie dotyczące polipów nosa 2. badanie dotyczące polipów nosa Zbiorcze wyniki badań dotyczącychpolipów nosa
Omalizumab Omalizumab Placebo Omalizumab
Placebo Placebo
N 66 72 65 62 131 134
Wynik oceny polipów nosa
Średnia wartość początkowa 6,32 6,19 6,09 6,44 6,21 6,31
Zmiana w średniej obliczona metodą LS w tygodniu 24. 0,06 -1,08 -0,31 -0,90 -0,13 -0,99
Różnica (95% CI) -1,14 (-1,59; -0,69) -0,59 (-1,05; -0,12) -0,86 (-1,18; -0,54)
Wartość p <0,0001 0,0140 <0,0001
7-dniowy średni wynik dobowej oceny przekrwienia błony śluzowej nosa
Średnia wartość początkowa 2,46 2,40 2,29 2,26 2,38 2,34
Zmiana w średniej obliczona metodąLS w tygodniu 24. -0,35 -0,89 -0,20 -0,70 -0,28 -0,80
Różnica (95% CI) -0,55 (-0,84; -0,25) -0,50 (-0,80; -0,19) -0,52 (-0,73; -0,31)
Wartość p 0,0004 0,0017 <0,0001
TNSS
Średnia wartośćpoczątkowa 9,33 8,56 8,73 8,37 9,03 8,47
Zmiana w średniej obliczona metodąLS w tygodniu 24. -1,06 -2,97 -0,44 -2,53 -0,77 -2,75
Różnica (95% CI) -1,91 (-2,85; -0,96) -2,09 (-3,00; -1,18) -1,98 (-2,63; -1,33)
Wartość p 0,0001 <0,0001 <0,0001

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne

SNOT-22
Średnia wartość początkowa 60,26 59,82 59,80 59,21 60,03 59,54
Zmiana w średniej obliczona metodąLS w tygodniu 24. -8,58 -24,70 -6,55 -21,59 -7,73 -23,10
Różnica (95% CI) -16,12 (-21,86; -10,38) -15,04 (-21,26; -8,82) -15,36 (-19,57; -11,16)
Wartość p <0,0001 <0,0001 <0,0001
(MID = 8,9)
UPSIT
Średnia wartość początkowa 13,56 12,78 13,27 12,87 13,41 12,82
Zmiana w średniej obliczona metodąLS w tygodniu 24. 0,63 4,44 0,44 4,31 0,54 4,38
Różnica (95% CI) 3,81 (1,38; 6,24) 3,86 (1,57; 6,15) 3,84 (2,17; 5,51)
Wartość p 0,0024 0,0011 <0,0001

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
LS=najmniejszy kwadrat; CI = przedział ufności; TNSS = suma wszystkich objawów dotyczących nosa (ang. Total nasal symptom score); SNOT-22 = kwestionariusz oceny dolegliwości dotyczących zatok i nosa (ang. Sino-Nasal Outcome Test 22); UPSIT = test identyfikacji zapachów (ang. University of Pennsylvania Smell Identification Test); MID = minimalna istotna różnica. Rycina 1 Średnia zmiana w wyniku oceny przekrwienia błony śluzowej nosa względem stanu początkowego i średnia zmiana w wyniku oceny polipów nosa względem stanu początkowego w poszczególnych grupach terapeutycznych w 1. i 2. badaniu dotyczącym polipów nosa
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
0,25 Badanie 1. / Placebo (N=66) Badanie 1. / Omalizumab (N=72) Badanie 2. / Placebo (N=65) Badanie 2. / Omalizumab (N=62) 0,25 Badanie 1. / Placebo (N=66) Badanie 1. / Omalizumab (N=72) Badanie 2. / Placebo (N=65) Badanie 2. / Omalizumab (N=62) Średnia zmiana w ocenie polipów nosa względem wartości początkowych Średnia zmiana w ocenie przekrwienia błony śluzowej nosa względem wartości początkowych 0,00 0,00 -0,25 -0,25 -0,50 -0,50 -0,75 -0,75 -1,00 -1,00 -1,25 Druga analiza skuteczności Pierwsza analiza skuteczności -1,25 Druga analiza skuteczności Pierwsza analiza skuteczności
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wartość 4 8 12 16 20 24 Wartość 4 8 12 16 20 24
początkowa Tydzień początkowa Tydzień
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
We wcześniej zaplanowanej zbiorczej analizie leczenia doraźnego (stosowanie kortykosteroidów ogólnoustrojowych przez  3 kolejne dni lub chirurgiczne usunięcie polipów nosa) podczas 24- tygodniowego okresu leczenia odsetek pacjentów wymagających leczenia doraźnego był mniejszy w grupie otrzymującej omalizumab w porównaniu z placebo (odpowiednio 2,3% w porównaniu z 6,2%). Iloraz szans zastosowania leczenia doraźnego w grupie leczonej omalizumabem w porównaniu z placebo wynosił 0,38 (95% CI: 0,10; 1,49). W żadnym z badań nie zgłaszano zabiegów chirurgicznych w obrębie zatok i nosa. Długoterminową skuteczność i bezpieczeństwo stosowania omalizumabu u pacjentów z CRSwNP, którzy uczestniczyli w badaniach 1 i 2 dotyczących polipów nosa, oceniano w otwartym badaniu rozszerzonym. Dane dotyczące skuteczności z tego badania sugerują, że korzyść kliniczna uzyskana w 24. tygodniu utrzymywała się do 52. tygodnia.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Dane dotyczące bezpieczeństwa były ogólnie zgodne ze znanym profilem bezpieczeństwa omalizumabu. Przewlekła pokrzywka spontaniczna Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania omalizumabu wykazano w dwóch, randomizowanych badaniach III fazy, kontrolowanych placebo (badanie 1 i 2) u pacjentów z przewlekłą pokrzywką spontaniczną, u których objawy choroby utrzymywały się pomimo leczenia lekami przeciwhistaminowymi blokującymi receptory H 1 w zatwierdzonych dawkach. W trzecim badaniu (badanie 3) oceniano głównie bezpieczeństwo stosowania omalizumabu u pacjentów z przewlekłą pokrzywką spontaniczną, u których objawy choroby utrzymywały się pomimo leczenia lekami przeciwhistaminowymi blokującymi receptory H 1 w dawkach stanowiących maksymalnie czterokrotność dopuszczalnej dawki oraz lekami przeciwhistaminowymi blokującymi receptory H 2 i (lub) lekami z grupy LTRA.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Do tych trzech badań włączono 975 pacjentów w wieku od 12 do 75 lat (średni wiek pacjentów 42,3 lat; 39 pacjentów było w wieku 12 do 17 lat, 54 pacjentów w wieku ≥65 lat; 259 mężczyzn i 716 kobiet). Protokół badania wymagał, by u wszystkich pacjentów występowała niewystarczająca kontrola objawów choroby w tygodniowej punktowej ocenie aktywności pokrzywki (UAS7, zakres 0-42) wynoszącej ≥16, oraz w tygodniowej ocenie nasilenia świądu (która jest częścią składową UAS7; zakres 0-21) wynoszącej ≥8 w okresie 7 dni poprzedzających kwalifikacje do badania, pomimo stosowania leku przeciwhistaminowego przez co najmniej 2 tygodnie wcześniej. W badaniach 1 i 2 pacjenci uzyskali średni wynik tygodniowej oceny nasilenia świądu wynoszący od 13,7 do 14,5 na początku badania oraz średni wynik UAS7 wynoszący odpowiednio 29,5 i 31,7.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Pacjenci uczestniczący w badaniu 3 dotyczącym bezpieczeństwa stosowania uzyskali średni wynik tygodniowej oceny nasilenia świądu wynoszący 13,8 oraz średni wynik UAS7 wynoszący 31,2 na początku badania. We wszystkich trzech badaniach pacjenci zgłaszali przyjmowanie przed włączeniem do badania średnio 4 do 6 produktów leczniczych (w tym leków przeciwhistaminowych blokujących receptory H 1 ) z powodu objawów przewlekłej pokrzywki spontanicznej. Pacjenci otrzymywali omalizumab w dawce 75 mg, 150 mg lub 300 mg bądź placebo we wstrzyknięciu podskórnym podawanym co 4 tygodnie przez 24 i 12 tygodni odpowiednio w badaniu 1 i 2 oraz produkt leczniczy Xolair w dawce 300 mg lub placebo we wstrzyknięciu podskórnym podawanym co 4 tygodnie przez 24 tygodnie w badaniu 3. Wszystkie badania miały 16-tygodniowy okres przedłużonej obserwacji bez stosowania żadnego leczenia. Pierwszorzędowym punktem końcowym była zmiana w ocenie tygodniowego nasilenia świądu w okresie od początku badania do tygodnia 12.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Omalizumab podawany w dawce 300 mg zmniejszał tygodniowe nasilenie świądu o 8,55 do 9,77 (p <0,0001) w porównaniu ze zmniejszeniem o 3,63 do 5,14 w grupie placebo (patrz Tabela 9). Statystycznie znamienne wyniki były również obserwowane w zakresie odsetka pacjentów z odpowiedzią na leczenie, wyrażającą się w wartościach UAS7≤6 (w tygodniu 12.): były one wyższe w grupach leczonych dawką 300 mg i wynosiły 52% do 66% (p<0,0001) w porównaniu z 11 do 19% w grupach placebo, a pełną odpowiedź na leczenie (UAS7=0) uzyskano u 34 do 44% (p<0,0001) pacjentów leczonych dawką 300 mg w porównaniu z 5 do 9% pacjentów z grup placebo. Pacjenci z grup leczonych dawką 300 mg uzyskali największy średni odsetek dni bez obrzęku naczynioruchowego od tygodnia 4. do tygodnia 12., (91,0-96,1%; p<0,001) w porównaniu z placebo (88,1-89,2%). Średnia zmiana od stanu początkowego do tygodnia 12.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
całkowitego wskaźnika DLQI w grupach leczonych dawką 300 mg była większa (p<0,001) niż w grupach placebo, wykazując poprawę w zakresie od 9,7-10,3 punktów w porównaniu z 5,1-6,1 punktami w odpowiednich grupach placebo. Tabela 9. Zmiana tygodniowego wskaźnika nasilenia świądu od wartości początkowej do 12. tygodnia, badania 1, 2 i 3 (populacja mITT*)

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Placebo Omalizumab 300 mg
Badanie 1
N 80 81
Średnia (SD) −3,63 (5,22) −9,40 (5,73)
Różnica w średniej LS vs. placebo1 – −5,80
95% CI dla różnicy – −7,49,−4,10
Wartość P vs. placebo2 – <0,0001
Badanie 2
N 79 79
Średnia (SD) −5,14 (5,58) −9,77 (5,95)
Różnica w średniej LS vs. placebo1 – −4,81
95% CI dla różnicy – −6,49,−3,13
Wartość P vs. placebo2 – <0,0001
Badanie 3
N 83 252
Średnia (SD) −4,01 (5,87) −8,55 (6,01)
Różnica w średniej LS vs. placebo1 – -4,52
95% CI dla różnicy – −5,97, −3,08
Wartość P vs. placebo2 – <0,0001

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
*Zmodyfikowana populacja z zamiarem leczenia (ang. modified intent-to-treat, mITT): obejmuje wszystkich pacjentów, którzy zostali zakwalifikowani do badania i otrzymali co najmniej jedną dawkę badanego produktu leczniczego. W celu przypisania brakujących danych zastosowano metodę obserwacji początkowej przeniesionej dalej (ang. Baseline Observation Carried Forward, BOCF). 1. Średnią LS oszacowano przy użyciu modelu ANCOVA. Warstwy do stratyfikacji obejmowały początkowy tygodniowy wskaźnik nasilenia świądu (<13 albo ≥13) oraz masę ciała na początku badania (<80 kg albo ≥80 kg). 2. Wartość p uzyskano z t-testu ANCOVA. Na rysunku 2 przedstawiono średni tygodniowy wskaźnik nasilenia świądu w czasie w badaniu 1. Średnie tygodniowe wskaźniki nasilenia świądu zmniejszyły się znamiennie, przy czym maksymalny efekt leczenia zaobserwowano około 12. tygodnia i był on utrzymany w trakcie 24-tygodniowego okresu leczenia. Wyniki były podobne w badaniu 3.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
We wszystkich tych trzech badaniach średni tygodniowy wskaźnik nasilenia świądu stopniowo zwiększał się w ciągu 16-tygodniowego okresu dalszej obserwacji bez leczenia, co było zgodne z ponownym wystąpieniem objawów. Średnie wartości po zakończeniu okresu dalszej obserwacji były podobne jak w grupie placebo, ale niższe niż odpowiednie średnie wartości początkowe. Rysunek 2 Średni tygodniowy wskaźnik nasilenia świądu w czasie, badanie 1 (populacja mITT) Placebo Omalizumab 12. tydzień główny punkt końcowy
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Średmi tygodniowy wskaźnik nasilenia świądu 15 10 5 0
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
0 4 8 12 16 20 24 28 32 36 40 Tydzie ń Podanie omalizumabu lub placebo BOCF (ang. baseline observation carried forward) = początkowa obserwacja przeniesiona dalej; mITT (ang. modified intention-to-treat population) = zmodyfikowana populacja z zamiarem leczenia Wyniki skuteczności obserwowane po 24 tygodniach leczenia były porównywalne z obserwowanymi w 12. tygodniu: Dla dawki 300 mg w badaniach 1 i 3, średnie zmniejszenie od wartości początkowej tygodniowego wskaźnika nasilenia świądu wynosiło 9,8 i 8,6, odsetek pacjentów z UAS7≤6 wynosił 61,7% i 55,6%, a odsetek pacjentów, u których stwierdzono całkowitą odpowiedź (UAS7=0), wynosił odpowiednio 48,1% i 42,5% (wszystkie p<0,0001, w porównaniu z placebo). Dane z badań klinicznych u młodzieży (w wieku od 12 do 17 lat) dotyczą łącznie 39 pacjentów, spośród których 11 pacjentów otrzymało dawkę 300 mg. Dostępne są wyniki dotyczące stosowania dawki 300 mg u 9 pacjentów w 12. tygodniu oraz 6 pacjentów w 24.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
tygodniu i wskazują one na podobną reakcję na leczenie omalizumabem jak w populacji pacjentów dorosłych. Średnia zmiana w tygodniowej ocenie nasilenia świądu względem stanu początkowego, wykazała zmniejszenie o 8,25 w 12. tygodniu i o 8,95 w 24. tygodniu. Odsetek odpowiedzi wyniósł 33% w 12. tygodniu i 67% w 24. tygodniu dla UAS7=0 oraz 56% w 12. tygodniu i 67% w 24. tygodniu dla UAS7≤6. W 48-tygodniowym badaniu 206 pacjentów w wieku od 12 do 75 lat zostało włączonych do 24-tygodniowego okresu otwartego leczenia omalizumabem w dawce 300 mg podawanej co 4 tygodnie. Pacjenci, którzy odpowiedzieli na leczenie w tym otwartym okresie badania zostali następnie losowo przydzieleni do leczenia omalizumabem w dawce 300 mg (81 pacjentów) lub placebo (53 pacjentów) podawanymi co 4 tygodnie przez kolejne 24 tygodnie.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
U 21% pacjentów spośród tych, którzy byli leczeni omalizumabem przez 48 tygodni wystąpiło pogorszenie stanu klinicznego (wynik UAS7 ≥12 przez co najmniej 2 kolejne tygodnie po randomizacji w okresie od tygodnia 24. do tygodnia 48.) w porównaniu z 60,4% pacjentów otrzymujących placebo w tygodniu 48. (różnica -39,4%, p<0,0001, 95% CI: -54,5%; -22,5%).
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Właściwości farmakokinetyczne omalizumabu badano u pacjentów dorosłych i młodzieży z astmą alergiczną, a także u pacjentów dorosłych z CRSwNP oraz u pacjentów dorosłych i młodzieży z przewlekłą pokrzywką spontaniczną. Ogólne parametry farmakokinetyczne omalizumabu są podobne w tych populacjach pacjentów. Wchłanianie Po podaniu podskórnym omalizumab jest wchłaniany, a jego bezwzględna biodostępność wynosi średnio 62%. Po podskórnym podaniu pojedynczej dawki leku dorosłym i młodzieży z astmą lub przewlekłą pokrzywką spontaniczną, omalizumab był wolno wchłaniany, osiągając maksymalne stężenia w surowicy średnio po 6-8 dniach. U pacjentów z astmą, po podaniu wielokrotnych dawek omalizumabu, pole pod krzywą zależności stężenia w surowicy od czasu w dniach 0-14 w stanie stacjonarnym było nawet 6-krotnie większe niż po podaniu pierwszej dawki leku. Farmakokinetyka omalizumabu jest liniowa dla dawek większych niż 0,5 mg/kg mc.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Po podaniu dawek wynoszących 75 mg, 150 mg lub 300 mg co 4 tygodnie pacjentom z przewlekłą pokrzywką spontaniczną najmniejsze stężenia omalizumabu w surowicy zwiększały się proporcjonalnie do dawki. Podanie produktu leczniczego Xolair w postaci liofilizatu lub roztworu skutkowało otrzymaniem podobnego profilu zależności stężenia omalizumabu w surowicy krwi od czasu. Dystrybucja In vitro omalizumab tworzy kompleksy ograniczonych rozmiarów z IgE. W badaniach in vitro lub in vivo nie obserwuje się wytrącania kompleksów ani też kompleksów o masie cząsteczkowej przekraczającej 1 milion daltonów. Na podstawie farmakokinetyki populacyjnej dystrybucja omalizumabu była podobna u pacjentów z astmą alergiczną i pacjentów z przewlekłą pokrzywką spontaniczną. Względna objętość dystrybucji u pacjentów z astmą wynosiła 78  32 ml/kg mc. po podaniu podskórnym.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Eliminacja Na klirens omalizumabu składają się procesy klirensu IgG, jak również klirens poprzez specyficzne wiązanie i tworzenie kompleksów z docelowym ligandem, IgE. Eliminacja IgG przez wątrobę obejmuje jej rozkład w układzie siateczkowo-śródbłonkowym i w komórkach śródbłonka. W postaci niezmienionej IgG jest również wydalana z żółcią. U pacjentów z astmą okres półtrwania eliminacji omalizumabu z surowicy wynosił średnio 26 dni, a średnie wartości pozornego klirensu to 2,4  1,1 ml/kg/dobę. U pacjentów z dwa razy większą masą ciała pozorny klirens był około dwukrotnie większy. U pacjentów z przewlekłą pokrzywką spontaniczną, na podstawie symulacji farmakokinetyki populacyjnej, okres półtrwania omalizumabu w fazie eliminacji z surowicy w stanie stacjonarnym wynosił średnio 24 dni, a pozorny klirens w stanie stacjonarnym u pacjenta o masie ciała 80 kg wynosił 3,0 ml/kg mc./dobę. Charakterystyka w populacjach pacjentów Wiek, rasa/grupa etniczna, płeć, wskaźnik masy ciała (ang.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Body Mass Index, BMI) Pacjenci z astmą alergiczną i przewlekłym zapaleniem błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) Analizę farmakokinetyki populacyjnej omalizumabu przeprowadzono w celu oceny wpływu charakterystyki demograficznej. Analiza tych ograniczonych danych sugeruje, że nie ma konieczności dostosowywania dawki leku ze względu na wiek (6-76 lat w przypadku pacjentów z astmą alergiczną; 18 do 75 lat w przypadku pacjentów z CRSwNP), rasę/grupę etniczną, płeć pacjenta lub wskaźnik masy ciała (patrz punkt 4.2). Pacjenci z przewlekłą pokrzywką spontaniczną Wpływ parametrów demograficznych i innych czynników na ekspozycję na omalizumab oceniano na podstawie farmakokinetyki populacyjnej. Ponadto oceniano współzmienne analizując związek między stężeniem omalizumabu a odpowiedzią kliniczną.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Te analizy sugerują, że nie ma konieczności dostosowywania dawki u pacjentów z przewlekłą pokrzywką spontaniczną ze względu na wiek (12-75 lat), rasę/pochodzenie etniczne, płeć, masę ciała, wskaźnik masy ciała, początkowe stężenie IgE, autoprzeciwciała anty-Fc  RI lub jednoczesne stosowanie leków przeciwhistaminowych blokujących receptory H 2 lub antagonistów receptora leukotrienowego. Zaburzenia czynności nerek i wątroby Brak danych dotyczących właściwości farmakokinetycznych i farmakodynamicznych u pacjentów z astmą lub przewlekłą pokrzywką spontaniczną i z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4).
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Bezpieczeństwo stosowania omalizumabu badano na małpach cynomolgus, ponieważ omalizumab wiąże się z IgE ludzi i małp cynomolgus z podobnym powinowactwem. Przeciwciała przeciwko omalizumabowi wykryto u niektórych małp po wielokrotnym podskórnym lub dożylnym podaniu leku. Nie stwierdzono jednak widocznej toksyczności, w tym występowania chorób wywołanych pośrednio przez kompleksy immunologiczne lub cytotoksyczności zależnej od dopełniacza. Nie stwierdzono dowodów na występowanie reakcji anafilaktycznej z powodu degranulacji komórek tucznych u małp cynomolgus. Przewlekłe stosowanie omalizumabu w dawkach do 250 mg/kg mc. (stanowiących co najmniej 14- krotność maksymalnej zalecanej dawki klinicznej, wyrażonej w mg/kg mc., zgodnie z zalecaną tabelą dawkowania) było dobrze tolerowane przez naczelne inne niż człowiek (zarówno dorosłe, jak i młode zwierzęta), z wyjątkiem związanego z dawką i zależnego od wieku zmniejszenia liczby płytek krwi u młodych osobników o większej wrażliwości.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Stężenie leku w surowicy potrzebne, by uzyskać 50% zmniejszenie liczby płytek krwi w porównaniu do wartości początkowych u dorosłych małp cynomolgus było około 4 do 20 razy większe niż przewidywane maksymalne stężenie leku w surowicy w warunkach klinicznych. Ponadto, u małp cynomolgus w miejscu wstrzyknięcia leku obserwowano ostry krwotok i stan zapalny. Nie przeprowadzono oficjalnych badań dotyczących rakotwórczego działania omalizumabu. W badaniach wpływu omalizumabu na reprodukcję małp cynomolgus podskórne dawki do 75 mg/kg mc. na tydzień (stanowiące co najmniej 8-krotność maksymalnej zalecanej dawki klinicznej, wyrażonej w mg/kg mc. w okresie 4 tygodni) nie wpływały toksycznie na matkę, nie działały embriotoksycznie lub teratogennie, gdy lek podawany był przez cały okres organogenezy i nie powodowały działań niepożądanych na płód i rozwój nowonarodzonych osobników, gdy lek podawano w ostatnim okresie ciąży, podczas porodu i w okresie karmienia piersią.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Omalizumab jest wydzielany z mlekiem samic małp cynomolgus. Stężenia omalizumabu w mleku stanowiły 0,15% stężenia leku w surowicy krwi matki.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Proszek Sacharoza Histydyna Histydyny chlorowodorek jednowodny Polisorbat 20 Rozpuszczalnik Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. 6.3 Okres ważności 4 lata. Po odtworzeniu Wykazano chemiczną i fizyczną stabilność odtworzonego produktu leczniczego przez 8 godzin w temperaturze od 2  C do 8  C oraz przez 4 godziny w temperaturze 30  C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt leczniczy należy użyć bezpośrednio po odtworzeniu. W przeciwnym razie użytkownik ponosi odpowiedzialność za warunki i czas przechowywania roztworu, który nie powinien zwykle przekraczać 8 godzin w temperaturze od 2  C do 8  C lub 2 godzin w temperaturze 25  C. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w lodówce (2  C – 8  C). Nie zamrażać.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Dane farmaceutyczne
Warunki przechowywania produktu leczniczego po rekonstytucji, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fiolka z proszkiem: Fiolka z przezroczystego, bezbarwnego szkła typu I, z korkiem z kauczuku butylowego i niebieskim kapslem. Ampułka z rozpuszczalnikiem: Ampułka z przezroczystego, bezbarwnego szkła typu I, zawierająca 2 ml wody do wstrzykiwań. Opakowania zawierające 1 fiolkę z proszkiem i 1 ampułkę z wodą do wstrzykiwań, oraz opakowania zbiorcze zawierające 4 (4 x 1) fiolki z proszkiem i 4 (4 x 1) ampułki z wodą do wstrzykiwań lub 10 (10 x 1) fiolek z proszkiem i 10 (10 x 1) ampułek z wodą do wstrzykiwań. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Produkt leczniczy Xolair 150 mg proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań jest dostępny w fiolce do jednorazowego użycia.
CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Dane farmaceutyczne
Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt leczniczy należy zużyć bezpośrednio po przygotowaniu (patrz punkt 6.3). Rozpuszczenie liofilizowanego produktu leczniczego trwa 15-20 minut, jednak w niektórych przypadkach może potrwać dłużej. Całkowicie odtworzony produkt leczniczy będzie klarowny do lekko opalizującego, bezbarwny do jasnobrązowawo-żółtego z kilkoma małymi pęcherzykami lub pianą przy brzegach fiolki. Ze względu na lepkość odtworzonego produktu leczniczego, należy dołożyć starań, by pobrać z fiolki cały produkt leczniczy, a następnie usunąć powietrze i nadmiar roztworu ze strzykawki, aby uzyskać 1,2 ml. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Xolair 75 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Xolair 75 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Xolair 75 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Każda ampułko-strzykawka zawiera 75 mg omalizumabu* w 0,5 ml roztworu. Xolair 75 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu Każdy wstrzykiwacz zawiera 75 mg omalizumabu* w 0,5 ml roztworu. *Omalizumab jest humanizowanym przeciwciałem monoklonalnym wytwarzanym w linii komórek jajnika chomika chińskiego metodą rekombinacji DNA. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań (płyn do wstrzykiwań) Klarowny do lekko opalizującego, bezbarwny do jasnobrązowawo-żółtego roztwór.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Astma alergiczna Produkt leczniczy Xolair jest wskazany do stosowania u dorosłych, młodzieży i dzieci (w wieku od 6 do <12 lat). Leczenie produktem leczniczym Xolair należy rozważać jedynie pacjentów z astmą wywołaną za pośrednictwem IgE (immunoglobulina E) (patrz punkt 4.2). Dorośli i młodzież (w wieku 12 lat i starsi) Produkt leczniczy Xolair jest wskazany do stosowania w leczeniu wspomagającym, w celu poprawy kontroli astmy u pacjentów z ciężką, przewlekłą astmą alergiczną, u których stwierdzono dodatni wynik testu skórnego lub reaktywność in vitro na całoroczne alergeny wziewne oraz, u których stwierdzono zmniejszoną czynność płuc (FEV 1 <80%) jak również częste objawy choroby występujące w ciągu dnia lub będące przyczyną przebudzeń w nocy oraz u których wielokrotnie udokumentowano ciężkie zaostrzenia astmy występujące pomimo przyjmowania dużych dobowych dawek kortykosteroidów wziewnych w skojarzeniu z długo działającym, wziewnym agonistą receptorów beta-2.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Wskazania do stosowania
Dzieci (w wieku od 6 do <12 lat) Produkt leczniczy Xolair jest wskazany do stosowania w leczeniu wspomagającym, w celu poprawy kontroli astmy u pacjentów z ciężką, przewlekłą astmą alergiczną, u których stwierdzono dodatni wynik testu skórnego lub reaktywność in vitro na całoroczne alergeny wziewne, częste objawy choroby występujące w ciągu dnia lub będące przyczyną wybudzeń w nocy oraz u których występują liczne ciężkie zaostrzenia astmy pomimo przyjmowania dużych dobowych dawek kortykosteroidów wziewnych w skojarzeniu z długo działającym, wziewnym agonistą receptorów beta-2. Przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (ang. chronic rhinosinusitis with nasal polyps, CRSwNP) Produkt leczniczy Xolair jest wskazany do stosowania w leczeniu wspomagającym do terapii kortykosteroidami donosowymi u dorosłych (w wieku 18 lat i starszych) z ciężkim CRSwNP, u których terapia kortykosteroidami donosowymi nie zapewnia wystarczającej kontroli objawów choroby.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie powinno być rozpoczynane przez lekarzy mających doświadczenie w rozpoznawaniu i leczeniu ciężkiej, przewlekłej astmy lub przewlekłego zapalenia błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP). Dawkowanie Dawkowanie w astmie alergicznej i CRSwNP podlega tym samym zasadom dawkowania. Na podstawie początkowego stężenia IgE (j.m./ml), oznaczanego przed rozpoczęciem leczenia oraz masy ciała pacjenta (kg) określa się właściwą dawkę omalizumabu oraz częstość jej podawania w tych wskazaniach. Przed podaniem początkowej dawki leku u pacjentów należy oznaczyć całkowite stężenie IgE w surowicy za pomocą jednego z dostępnych testów, w celu ustalenia dawki. Na podstawie wyników tych oznaczeń każdorazowo można zastosować od 75 do 600 mg omalizumabu w 1 do 4 wstrzyknięciach. Pacjenci z astmą alergiczną i początkowym stężeniem IgE poniżej 76 j.m./ml w mniejszym stopniu odnieśli korzyść (patrz punkt 5.1).
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Dawkowanie
Lekarze przepisujący produkt powinni upewnić się, że pacjenci dorośli i młodzież ze stężeniem IgE poniżej 76 j.m./ml oraz dzieci (w wieku od 6 do <12 lat) ze stężeniem IgE poniżej 200 j.m./ml wykazują jednoznaczną reaktywność in vitro (RAST) na alergeny całoroczne przed rozpoczęciem leczenia. Patrz tabela 1 z przelicznikami dawek oraz tabele 2 i 3 służące do określania dawki. Pacjenci, u których początkowe stężenia IgE lub masa ciała wyrażona w kg nie mieszczą się w granicach wartości podanych w tabelach, nie powinni przyjmować omalizumabu. Maksymalna zalecana dawka wynosi 600 mg omalizumabu co dwa tygodnie. Tabela 1. Przeliczenie dawki na liczbę ampułko-strzykawek/wstrzykiwaczy*, liczbę wstrzyknięć** i całkowitą objętość wstrzyknięcia na każde podanie
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Dawkowanie
Dawka (mg) Liczba strzykawek/wstrzykiwaczy* Liczba wstrzyknięć Całkowita objętość wstrzyknięcia(ml)
75 mg 150 mg 300 mg*
75 1 0 0 1 0,5
150 0 1 0 1 1,0
225 1 1 0 2 1,5
300 0 0 1 1 2,0
375 1 0 1 2 2,5
450 0 1 1 2 3,0
525 1 1 1 3 3,5
600 0 0 2 2 4,0
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Dawkowanie
*Produkt leczniczy Xolair 300 mg w ampułko-strzykawce i wszystkie wielkości dawek produktu leczniczego Xolair we wstrzykiwaczu nie są przeznaczone do stosowania u pacjentów w wieku <12 lat. **W tej tabeli podano najmniejszą liczbę wstrzyknięć u pacjentów, jednak aby uzyskać pożądaną dawkę możliwe są inne kombinacje ampułko-strzykawek/wstrzykiwaczy. Tabela 2. PODAWANIE CO 4 TYGODNIE. Dawki omalizumabu (w miligramach/dawkę) podawane we wstrzyknięciu podskórnym co 4 tygodnie

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Dawkowanie

Masa ciała (kg)
Początko we wartości IgE (j.m./ml) 20- 25 >25- 30 >30- 40 >40- 50 >50- 60 >60- 70 >70- 80 >80- 90 >90-125 >125-150
30-100 75 75 75 150 150 150 150 150 300 300
>100-200 150 150 150 300 300 300 300 300 450 600
>200-300 150 150 225 300 300 450 450 450 600
>300-400 225 225 300 450 450 450 600 600
>400-500 225 300 450 450 600 600
>500-600 300 300 450 600 600
>600-700 300 450 600
>700-800
>800-900 PODAWANIE CO 2 TYGODNIE PATRZ TABELA 3
>900-1 000
>1 000-1 100

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Dawkowanie
*W badaniach rejestracyjnych dotyczących CRSwNP nie badano pacjentów z masą ciała poniżej 30 kg. Tabela 3. PODAWANIE CO 2 TYGODNIE. Dawki omalizumabu (w miligramach/dawkę) podawane we wstrzyknięciu podskórnym co 2 tygodnie

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Dawkowanie

Masa ciała (kg)
Początko we wartości IgE (j.m./ml) 20- 25 >25- 30 >30- 40 >40- 50 >50- 60 >60- 70 >70- 80 >80- 90 >90-125 >125-150
30-100 PODAWANIE CO 4 TYGODNIE PATRZ TABELA 2
>100-200
>200-300 375
>300-400 450 525
>400-500 375 375 525 600
>500-600 375 450 450 600
>600-700 225 375 450 450 525
>700-800 225 225 300 375 450 450 525 600
>800-900 225 225 300 375 450 525 600
>900-1 000 225 300 375 450 525 600
>1 000-1 100 225 300 375 450 600
>1 100-1 200 300 300 450 525 600 Niewystarczające dane dotyczące zalecanej dawki
>1 200-1 300 300 375 450 525
>1 300-1 500 300 375 525 600

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Dawkowanie
*W badaniach rejestracyjnych dotyczących CRSwNP nie badano pacjentów z masą ciała poniżej 30 kg. Czas trwania leczenia, monitorowanie pacjentów i dostosowywanie dawkowania Astma alergiczna Produkt leczniczy Xolair jest przeznaczony do długotrwałego leczenia. W badaniach klinicznych wykazano, że leczenie wykazuje skuteczność po co najmniej 12-16 tygodniach leczenia. W 16 tygodniu po rozpoczęciu leczenia produktem leczniczym Xolair lekarz powinien ocenić skuteczność leczenia przed podaniem pacjentom kolejnych wstrzyknięć leku. Decyzję o kontynuowaniu leczenia po 16 tygodniach leczenia lub przy kolejnych okazjach, należy uzależnić od tego, czy stwierdza się wyraźną poprawę ogólnej kontroli astmy (patrz punkt 5.1; Całościowa ocena skuteczności leczenia przez lekarzy). Przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) W badaniach klinicznych dotyczących CRSwNP zmiany w punktowym wyniku oceny polipów nosa (ang.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Dawkowanie
nasal polyps score, NPS) i w wyniku oceny przekrwienia błony śluzowej nosa (ang. nasal congestion score, NCS) były obserwowane po 4 tygodniach. Potrzebę kontynuacji leczenia należy poddawać okresowej ocenie biorąc pod uwagę ciężkość choroby u pacjenta i poziom kontroli objawów. Astma alergiczna i przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) Przerwanie leczenia zazwyczaj powoduje ponowne zwiększenie stężenia wolnej IgE i związanych z tym objawów. W czasie leczenia całkowite stężenia IgE zwiększają się i pozostają zwiększone do 1 roku po przerwaniu leczenia. Dlatego ponowne oznaczanie stężenia IgE podczas leczenia nie może być traktowane jako wskazówka do określania dawki leku. Po przerwaniu leczenia, które trwało krócej niż 1 rok, dawkowanie należy ustalać na podstawie stężeń IgE w surowicy uzyskanych podczas określania dawki początkowej.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Dawkowanie
Całkowite stężenie IgE w surowicy można ponownie oznaczać w celu określenia dawki, jeśli leczenie zostało przerwane na co najmniej rok. Dawki należy zmodyfikować w przypadku istotnych zmian masy ciała (patrz tabele 2 i 3). Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku (65 lat i starsi) Dane dotyczące stosowania omalizumabu u pacjentów w wieku powyżej 65 lat są ograniczone, jednak brak dowodów na to, że u pacjentów w podeszłym wieku konieczne jest zastosowanie innej dawki niż u dorosłych pacjentów w młodszym wieku. Zaburzenia czynności nerek lub wątroby Nie przeprowadzono badań nad wpływem zaburzeń czynności nerek lub wątroby na farmakokinetykę omalizumabu. Na klirens omalizumabu w dawkach klinicznych wpływa głównie układ siateczkowo- śródbłonkowy (ang. RES – reticular endothelial sysem), dlatego jest mało prawdopodobne, aby mógł się on zmieniać w zaburzeniach czynności nerek lub wątroby.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Dawkowanie
Mimo, iż nie zaleca się szczególnego dostosowania dawki u tych pacjentów, podając omalizumab należy zachować ostrożność (patrz punkt 4.4). Dzieci i młodzież W astmie alergicznej nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności omalizumabu u pacjentów w wieku poniżej 6 lat. Dane nie są dostępne. W CRSwNP nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności omalizumabu u pacjentów w wieku poniżej 18 lat. Dane nie są dostępne. Sposób podawania Tylko do podania podskórnego. Omalizumabu nie wolno podawać dożylnie ani domięśniowo. Produkt leczniczy Xolair 300 mg w ampułko-strzykawce i wszystkie wielkości dawek produktu leczniczego Xolair we wstrzykiwaczu nie są przeznaczone do stosowania u dzieci w wieku <12 lat. Produkt leczniczy Xolair 75 mg w ampułko-strzykawce i Xolair 150 mg w ampułko-strzykawce mogą być stosowane u dzieci z astmą alergiczną w wieku od 6 do 11 lat.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Dawkowanie
Jeśli konieczne jest podanie więcej niż jednego wstrzyknięcia, aby uzyskać pożądaną dawkę, wstrzyknięcia należy podzielić pomiędzy dwa lub więcej miejsc wstrzyknięć (Tabela 1). Pacjenci, u których nie wystąpiły reakcje anafilaktyczne w wywiadzie, mogą samodzielnie wstrzykiwać Xolair, lub może on być wstrzykiwany przez opiekunów od 4. dawki, jeśli lekarz uzna to za właściwe (patrz punkt 4.4). Pacjent lub opiekun musi zostać przeszkolony w zakresie prawidłowej techniki wstrzykiwania i rozpoznawania wczesnych objawów przedmiotowych i podmiotowych ciężkich reakcji alergicznych. Pacjentów lub opiekunów należy poinstuować, aby wstrzykiwali całą dawkę produktu Xolair zgodnie z instrukcjami użycia zawartymi w ulotce dla pacjenta.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Identyfikowalność W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu. Ogólne Omalizumab nie jest wskazany w leczeniu nagłych zaostrzeń astmy, ostrego skurczu oskrzeli lub stanu astmatycznego. Działania omalizumabu nie badano u pacjentów z zespołem hiper-IgE lub alergiczną aspergilozą oskrzelowo-płucną, bądź w zapobieganiu reakcjom anafilaktycznym, w tym także reakcjom wywołanym przez alergie pokarmowe, atopowe zapalenie skóry lub alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa. Nie należy stosować omalizumabu w leczeniu tych chorób. Nie badano stosowania omalizumabu u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi, stanami wywołanymi pośrednio przez kompleksy immunologiczne lub z wcześniej istniejącymi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby (patrz punkt 4.2). Należy zachować ostrożność podając omalizumab w tych populacjach pacjentów.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Specjalne środki ostrozności
Nie zaleca się nagłego przerwania podawania kortykosteroidów o działaniu ogólnoustrojowym lub kortykosteroidów wziewnych po rozpoczęciu leczenia omalizumabem w astmie alergicznej lub CRSwNP. Dawki kortykosteroidów należy zmniejszać pod ścisłą kontrolą lekarza i może być konieczne przeprowadzenie tego stopniowo. Zaburzenia układu immunologicznego Reakcje alergiczne typu I Podczas przyjmowania omalizumabu mogą wystąpić miejscowe lub ogólnoustrojowe reakcje alergiczne typu I, w tym anafilaksja i wstrząs anafilaktyczny, nawet po długim okresie stosowania. Jednakże, większość z tych reakcji występowała w ciągu 2 godzin od pierwszego i kolejnego wstrzyknięcia omalizumabu, ale niektóre występowały po 2 godzinach i nawet po ponad 24 godzinach od wstrzyknięcia. Większość reakcji anafilaktycznych występowała podczas zastosowania pierwszych 3 dawek omalizumabu. Dlatego też, pierwsze 3 dawki muszą być podane przez lub pod nadzorem pracownika ochrony zdrowia.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Specjalne środki ostrozności
Anafilaksja w wywiadzie niezwiązana z omalizumabem może być czynnikiem ryzyka anafilaksji po zastosowaniu omalizumabu. W związku z tym, u pacjentów z anafilaksją w wywiadzie omalizumab musi być podawany przez pracownika ochrony zdrowia, który zawsze powinien mieć dostęp do produktów leczniczych stosowanych w leczeniu reakcji anafilaktycznych do natychmiastowego zastosowania po podaniu omalizumabu. Jeśli wystąpi reakcja anafilaktyczna lub inna ciężka reakcja alergiczna, należy natychmiast przerwać stosowanie omalizumabu i wprowadzić właściwe leczenie. Należy poinformować pacjentów, że takie reakcje są możliwe i że w razie wystąpienia reakcji alergicznych należy natychmiast zwrócić się o pomoc medyczną. W badaniach klinicznych przeciwciała przeciwko omalizumabowi wykryto u niewielkiej liczby pacjentów (patrz punkt 4.8). Znaczenie kliniczne przeciwciał przeciwko omalizumabowi nie jest dobrze poznane.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Specjalne środki ostrozności
Choroba posurowicza U pacjentów leczonych humanizowanymi przeciwciałami monoklonalnymi, w tym omalizumabem, zaobserwowano chorobę posurowiczą i objawy przypominające chorobę posurowiczą, które należą do opóźnionych reakcji alergicznych typu III. Przypuszczalny mechanizm patofizjologiczny polega na tworzeniu się i osadzaniu kompleksu immunologicznego w wyniku powstawania przeciwciał przeciwko omalizumabowi. Wystąpienie choroby zwykle miało miejsce po 1-5 dniach od podania pierwszego lub kolejnych wstrzyknięć, a także po dłuższym leczeniu. Do objawów sugerujących chorobę posurowiczą należą: zapalenie stawów, ból stawów, wysypka (pokrzywka lub inna postać), gorączka i uogólnione powiększenie węzłów chłonnych. Leki przeciwhistaminowe i kortykosteroidy mogą okazać się przydatne w zapobieganiu lub leczeniu tego zaburzenia oraz należy poradzić pacjentom, aby informowali o jakichkolwiek podejrzanych objawach.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Specjalne środki ostrozności
Zespół Churga-Straussa i zespół hipereozynofilii U pacjentów z ciężką astmą może rzadko wystąpić układowy zespół hipereozynofilii lub alergiczne eozynofilowe ziarniniakowe zapalenie naczyń (zespół Churga-Straussa), które są zazwyczaj leczone kortykosteroidami podawanymi ogólnie. W rzadkich przypadkach, u pacjentów leczonych przeciwastmatycznymi produktami leczniczymi, w tym omalizumabem, może wystąpić lub rozwinąć się układowa eozynofilia i zapalenie naczyń. Zdarzenia te są zwykle związane ze zmniejszeniem dawki doustnie stosowanych kortykosteroidów. U tych pacjentów, lekarze powinni uważać na rozwój znacznej eozynofilii, wysypki związanej z zapaleniem naczyń, zaostrzenia objawów ze strony płuc, nieprawidłowości w obrębie zatok przynosowych, powikłań dotyczących serca i (lub) neuropatii. Należy rozważyć przerwanie stosowania omalizumabu w razie wystąpienia wszystkich ciężkich przypadków wymienionych powyżej zaburzeń układu immunologicznego.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Specjalne środki ostrozności
Zarażenia pasożytnicze (jelitowe) IgE może uczestniczyć w odpowiedzi immunologicznej na niektóre zarażenia pasożytami jelitowymi (robaczyce). U pacjentów z grup przewlekłego wysokiego ryzyka zarażeń pasożytami jelitowymi badanie kontrolowane placebo wykazało niewielkie zwiększenie częstości występowania zarażeń w przypadku przyjmowania omalizumabu, mimo że przebieg, nasilenie choroby oraz odpowiedź na leczenie zarażenia nie uległy zmianie. Częstość występowania zarażeń pasożytami jelitowymi w całym programie badań klinicznych, który nie był przeznaczony do wykrywania takich zarażeń, wynosiła mniej niż 1 na 1 000 pacjentów. Należy jednak zachować ostrożność u pacjentów z grup wysokiego ryzyka zarażeń pasożytami jelitowymi, zwłaszcza jeśli pacjenci udają się w podróż na obszary, gdzie zarażenia pasożytami jelitowymi są endemiczne. Jeśli pacjenci nie odpowiadają na leczenie przeciw pasożytnicze należy rozważyć przerwanie leczenia omalizumabem.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Specjalne środki ostrozności
Osoby wrażliwe na lateks (ampułko-strzykawka) Zdejmowalna osłonka igły stanowiąca część ampułkostrzykawki zawiera pochodną naturalnej gumy lateksowej. Dotychczas nie stwierdzono obecności naturalnej gumy lateksowej w zdejmowalnej osłonce igły. Nie oceniano jednak stosowania produktu leczniczego Xolair w postaci roztworu do wstrzykiwań w ampułkostrzykawce u osób wrażliwych na lateks i dlatego nie można całkowicie wykluczyć potencjalnego ryzyka reakcji nadwrażliwości.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji IgE może uczestniczyć w odpowiedzi immunologicznej na niektóre zarażenia pasożytami jelitowymi (robaczyce), dlatego omalizumab może w sposób pośredni zmniejszać skuteczność produktów leczniczych stosowanych w leczeniu robaczyc i innych zarażeń pasożytniczych (patrz punkt 4.4). Enzymy cytochromu P450, białka zlokalizowane w błonie komórkowej transportujące cząsteczki na zewnątrz komórki i mechanizmy wiązania z białkami nie biorą udziału w klirensie omalizumabu; dlatego też istnieje niewielka możliwość interakcji. Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji omalizumabu z innymi produktami leczniczymi lub szczepionkami. Z farmakologicznego punktu widzenia brak powodów, by oczekiwać interakcji między omalizumabem a innymi zwykle przepisywanymi produktami leczniczymi stosowanymi w leczeniu astmy lub CRSwNP.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Interakcje
Astma alergiczna W badaniach klinicznych omalizumab był zwykle stosowany w skojarzeniu z wziewnymi i doustnymi kortykosteroidami, wziewnymi krótko i długo działającymi beta-agonistami, antagonistami receptorów leukotrienowych, teofiliną i jej pochodnymi i doustnymi lekami przeciwhistaminowymi. Nie zaobserwowano żadnych oznak, aby te zwykle stosowane leki przeciwastmatyczne wpływały na bezpieczeństwo stosowania omalizumabu. Dostępne są ograniczone dane dotyczące stosowania omalizumabu w skojarzeniu ze swoistą immunoterapią (leczenie odczulające). W badaniach klinicznych, w których omalizumab stosowano w skojarzeniu z immunoterapią, stwierdzono, że bezpieczeństwo stosowania i skuteczność omalizumabu w skojarzeniu z konkretną immunoterapią nie różni się od bezpieczeństwa stosowania i skuteczności omalizumabu w monoterapii.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Interakcje
Przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) W badaniach klinicznych omalizumab był stosowany w skojarzeniu z mometazonem w postaci aerozolu podawanego donosowo zgodnie z zapisami w protokole. Do innych często stosowanych produktów leczniczych podawanych jednocześnie należały: inne kortykosteroidy donosowe, leki rozszerzające oskrzela, leki przeciwhistaminowe, antagoniści receptorów leukotrienowych, leki adrenergiczne/leki sympatykomimetyczne oraz miejscowe donosowe leki znieczulające. Nie zaobserwowano żadnych oznak, aby jednoczesne stosowanie tych innych często podawanych produktów leczniczych wpływało na bezpieczeństwo stosowania omalizumabu.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Dane otrzymane z ograniczonej liczby (300 -1 000 kobiet w ciąży) zastosowań produktu w okresie ciąży na podstawie rejestru ciąż i zgłoszeń spontanicznych po wprowadzeniu do obrotu produktu leczniczego nie wskazują, że omalizumab wywołuje wady rozwojowe lub działa szkodliwie na płód / noworodka. Prospektywne badanie rejestru ciąż (EXPECT) obejmujące 250 ciężarnych kobiet z astmą, u których wystąpiła ekspozycja na omalizumab wykazało, że częstość występowania poważnych wad wrodzonych była podobna (8,1% w porównaniu z 8,9%) w grupie pacjentek z badania EXPECT i w grupie pacjentek z chorobą o podobnej charakterystyce (astma umiarkowana i ciężka). Interpretacja danych może być zakłócona z powodu ograniczeń metodologicznych, w tym małych rozmiarów próby i braku randomizacji w projekcie badania. Omalizumab przenika przez barierę łożyskową.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Jednak badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Omalizumab był związany z występowaniem zależnego od wieku zmniejszenia liczby płytek krwi u naczelnych, z wyjątkiem ludzi, z większą wrażliwością względną u młodych zwierząt (patrz punkt 5.3). Jeśli jest to klinicznie konieczne, można rozważyć stosowanie omalizumabu w okresie ciąży. Karmienie piersią Immunoglobuliny G (IgG) są obecne w mleku ludzkim i dlatego oczekuje się, że omalizumab będzie obecny w mleku ludzkim. Na podstawie dostępnych danych dotyczących naczelnych z wyjątkiem ludzi, stwierdzono przenikanie omalizumabu do mleka (patrz punkt 5.3). Badanie EXPECT, w którym wzięło udział 154 niemowląt, które były narażone na omalizumab podczas ciąży i karmienia piersią, nie wykazało działań niepożądanych u niemowląt karmionych piersią.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Interpretacja danych może być zakłócona z powodu ograniczeń metodologicznych badania, w tym małych rozmiarów próby i braku randomizacji w projekcie badania. Podawane doustnie, białka immunoglobuliny G ulegają proteolizie jelitowej i mają słabą biodostępność. Nie przewiduje się wpływu na noworodki / niemowlęta karmione piersią. W związku z tym, jeśli jest to klinicznie konieczne, można rozważyć stosowanie omalizumabu w okresie karmienia piersią. Płodność Brak danych dotyczących płodności ludzi stosujących omalizumab. W specjalnie zaprojektowanych badaniach nieklinicznych dotyczących wpływu na płodność u naczelnych, z wyjątkiem ludzi, w tym badaniach łączenia się w pary, nie zaobserwowano zaburzeń płodności u samców ani u samic po wielokrotnym podaniu omalizumabu w dawkach nie przekraczających 75 mg/kg mc. Ponadto, nie zaobserwowano działania genotoksycznego w oddzielnym badaniu nieklinicznym dotyczącym genotoksyczności.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Omalizumab nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Astma alergiczna i przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Podczas badań klinicznych w astmie alergicznej z udziałem pacjentów dorosłych i młodzieży w wieku 12 lat i starszej, najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były: bóle głowy i reakcje w miejscu wstrzyknięcia, w tym ból w miejscu wstrzyknięcia, obrzęk, rumień oraz świąd. W badaniach klinicznych z udziałem dzieci w wieku od 6 do <12 lat najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy, gorączka oraz ból w nadbrzuszu. Większość tych działań miało łagodne lub umiarkowane nasilenie. W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów w wieku ≥18 lat z CRSwNP najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były: ból głowy, zawroty głowy, ból stawów, ból w nadbrzuszu i reakcje w miejscu wstrzyknięcia leku.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Działania niepożądane
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych W tabeli 4 wymieniono działania niepożądane, uporządkowane zgodnie z klasyfikacją układów i narządów MedDRA i częstością występowania, odnotowane w badaniach klinicznych w całej populacji pacjentów z astmą alergiczną i CRSwNP, leczonej produktem Xolair, w której oceniano bezpieczeństwo. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającą się ciężkością. Kategorie częstości występowania określono w następujący sposób: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) i bardzo rzadko (<1/10 000). Działania zgłaszane po wprowadzeniu leku do obrotu są wymienione z nieznaną częstością występowania (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Tabela 4. Działania niepożądane zgłaszane w astmie alergicznej i CRSwNP

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Działania niepożądane

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Niezbyt często Zapalenie gardła
Rzadko Zarażenie pasożytnicze
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Nieznana Idiopatyczna trombocytopenia, w tym jej ciężkie przypadki
Zaburzenia układu immunologicznego
Rzadko Reakcje anafilaktyczne, inne ciężkie stany alergiczne, wytwarzanie przeciwciał przeciwko omalizumabowi
Nieznana Choroba posurowicza, może wystąpić gorączka i uogólnione powiększenie węzłów chłonnych
Zaburzenia układu nerwowego
Często Ból głowy*
Niezbyt często Omdlenia, parestezje, senność, zawroty głowy#
Zaburzenia naczyniowe
Niezbyt często Niedociśnienie ortostatyczne, zaczerwienienie twarzy
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Niezbyt często Alergiczny skurcz oskrzeli, kaszel
Rzadko Obrzęk krtani
Nieznana Alergiczne ziarniniakowe zapalenie naczyń (tj. zespół Churga- Straussa)
Zaburzenia żołądka i jelit
Często Ból w nadbrzuszu**,#
Niezbyt często Objawy przedmiotowe i podmiotowe niestrawności, biegunka, nudności
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Niezbyt często Nadwrażliwość na światło, pokrzywka, wysypka, świąd
Rzadko Obrzęk naczynioruchowy
Nieznana Łysienie
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Często Ból stawów†
Rzadko Toczeń rumieniowaty układowy (SLE)
Nieznana Ból mięśni, obrzęk stawów
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Bardzo często Gorączka**
Często Reakcje w miejscu podania, takie jak obrzęk, zaczerwienienie,ból, świąd
Niezbyt często Choroby grypopodobne, obrzęk ramion, zwiększenie masy ciała,uczucie zmęczenia

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Działania niepożądane
*: Bardzo często u dzieci w wieku od 6 do <12 lat **: U dzieci w wieku od 6 do <12 lat # : Często w badaniach dotyczących polipów nosa †: Częstość nieznana w badaniach dotyczących astmy alergicznej Opis wybranych działań niepożądanych Zaburzenia układu immunologicznego Dodatkowe informacje, patrz punkt 4.4. Anafilaksja W badaniach klinicznych reakcje anafilaktyczne występowały rzadko. Jednak w bazie danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania produktu po jego wprowadzeniu do obrotu znaleziono w sumie 898 przypadków anafilaksji. Na podstawie szacowanej ekspozycji na lek wynoszącej 566 923 pacjento-lat leczenia częstość zgłaszanych przypadków reakcji anafilaktycznych wyniosła 0,20%. Zatorowość/Zakrzepica tętnicza (ATE – ang. Arterial thromboembolic events) W kontrolowanych badaniach klinicznych oraz w czasie analizy pośredniej badania obserwacyjnego obserwowano różnicę w liczbie przypadków ATE.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Działania niepożądane
Do złożonego punktu końcowego ATE zaliczono: udar, przemijający napad niedokrwienny, zawał mięśnia sercowego, niestabilną dusznicę bolesną, jak również zgon z powodów sercowo-naczyniowych (w tym zgon o niewyjaśnionej etiologii). W końcowej analizie badania obserwacyjnego, częstość występowania ATE na 1 000 pacjento-lat wyniosła 7,52 (115/15 286 pacjento-lat) u pacjentów leczonych produktem leczniczym Xolair oraz 5,12 (51/9 963 pacjento-lat) u pacjentów otrzymujących placebo. W wielowymiarowej analizie wariancji sprawdzającej możliwe wyjściowe czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego, współczynnik ryzyka wyniósł 1,32 (95% przedział ufności 0,91-1,91). W oddzielnej analizie zbiorczych wyników badań klinicznych, obejmującej wszystkie randomizowane badania kliniczne z podwójnie ślepą próbą, kontrolowane placebo, trwające co najmniej 8 tygodni, częstość występowania ATE na 1 000 pacjento-lat wyniosła 2,69 (5/1 856 pacjento-lat) u pacjentów leczonych produktem leczniczym Xolair oraz 2,38 (4/1 680 pacjento-lat) u pacjentów otrzymujących placebo (stosunek częstości 1,13; 95% przedział ufności 0,24-5,71).
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Działania niepożądane
Płytki krwi W badaniach klinicznych liczba płytek krwi u kilku pacjentów była poniżej dolnej granicy normy laboratoryjnej. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano pojedyncze przypadki samoistnej trombocytopenii, w tym ciężkie przypadki. Zarażenia pasożytnicze U pacjentów z grup przewlekłego wysokiego ryzyka zarażeń pasożytami jelitowymi (robaczycami) badanie kontrolowane placebo wykazało niewielkie zwiększenie częstości występowania zarażeń w grupie omalizumabu, które nie było statystycznie istotne. Przebieg, nasilenie choroby oraz odpowiedź na leczenie nie uległy zmianie (patrz punkt 4.4). Toczeń rumieniowaty układowy W badaniach klinicznych i po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszano przypadki tocznia rumieniowatego układowego (ang. systemic lupus erythematosus, SLE) u pacjentów z umiarkowaną lub ciężką astmą oraz z przewlekłą pokrzywką spontaniczną. Patogeneza SLE nie jest dobrze poznana.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Działania niepożądane
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Nie określono maksymalnej tolerowanej dawki produktu leczniczego Xolair. Pacjentom podawano dożylnie pojedyncze dawki do 4 000 mg bez oznak toksyczności ograniczającej dawkę. Największa skumulowana dawka podana pacjentom w okresie 20 tygodni wynosiła 44 000 mg i nie spowodowała żadnych ostrych działań niepożądanych. W razie podejrzenia przedawkowania należy monitorować stan pacjenta, czy nie występują jakiekolwiek nieprawidłowe objawy przedmiotowe i podmiotowe. Należy zastosować odpowiednie leczenie.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki stosowane w obturacyjnych chorobach dróg oddechowych, inne leki o działaniu ogólnym stosowane w obturacyjnych chorobach dróg oddechowych, kod ATC: R03DX05 Mechanizm działania Omalizumab jest rekombinowanym, pochodzącym od DNA, humanizowanym przeciwciałem monoklonalnym, które w sposób wybiórczy wiąże się z ludzką immunoglobuliną E (IgE) i zapobiega wiązaniu IgE do receptora Fc  RI (receptor IgE o wysokim powinowactwie) na bazofilach i komórkach tucznych, w ten sposób zmniejszając ilość wolnej IgE, zdolnej do wyzwolenia kaskady alergicznej. Jest to przeciwciało IgG1 kappa, zawierające ludzkie regiony zrębowe wraz z regionami określającymi komplementarność (ang. complementary-determining regions) pochodzącymi od macierzystego przeciwciała mysiego, które wiąże się z IgE. Leczenie omalizumabem pacjentów z atopią spowodowało znaczne zmniejszenie liczby receptorów Fc  RI na bazofilach.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Omalizumab hamuje stan zapalny wywołany przez IgE, o czym świadczy zmniejszenie liczby eozynofilów we krwi i tkankach oraz zmniejszenie stężenia mediatorów reakcji zapalnej, w tym IL-4, IL-5 i IL-13 wytwarzanych przez komórki wrodzonego i adaptacyjnego układu immunologicznego oraz komórki nieimmunologiczne. Działanie farmakodynamiczne Astma alergiczna Uwalnianie histaminy in vitro z bazofilów wyizolowanych od pacjentów leczonych omalizumabem zmniejszyło się o około 90% po stymulacji alergenem w porównaniu do wartości sprzed leczenia. W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z astmą alergiczną stężenia wolnej IgE w surowicy zmniejszały się w sposób zależny od dawki w ciągu jednej godziny po podaniu pierwszej dawki i utrzymywały się pomiędzy podawanymi dawkami. Jeden rok po przerwaniu leczenia omalizumabem, stężenia IgE powróciły do wartości sprzed leczenia i nie obserwowano efektu „z odbicia” w zakresie stężenia IgE po usunięciu produktu leczniczego z organizmu.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z CRSwNP leczenie omalizumabem spowodowało zmniejszenie stężenia wolnej IgE w surowicy (o około 95%) oraz zwiększenie stężenia całkowitej IgE w surowicy, w stopniu podobnym, jaki obserwowano u pacjentów z astmą alergiczną. Stężenia całkowitej IgE w surowicy zwiększyły się w wyniku powstania kompleksów omalizumab-IgE, których szybkość eliminacji była mniejsza w porównaniu z wolną IgE. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Astma alergiczna Dorośli i młodzież w wieku ≥12 lat Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania omalizumabu wykazano w 28-tygodniowym badaniu z podwójnie ślepą próbą, kontrolowanym placebo (badanie 1) z udziałem 419 pacjentów z ciężką astmą alergiczną, w wieku 12-79 lat, u których czynność płuc była zmniejszona (FEV 1 40-80% wartości należnej) i kontrola objawów astmy niewystarczająca, pomimo stosowania dużych dawek kortykosteroidów wziewnych i długo działających agonistów receptorów β2-adrenergicznych.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
U pacjentów spełniających kryteria włączenia wielokrotnie występowały zaostrzenia astmy wymagające leczenia kortykosteroidami działającymi ogólnie, hospitalizacji lub zgłoszenia do izby przyjęć z powodu ciężkich zaostrzeń astmy w ciągu roku poprzedzającego badanie, pomimo nieprzerwanego leczenia dużymi dawkami kortykosteroidów wziewnych i długo działających agonistów receptorów β2-adrenergicznych. Podskórne podanie omalizumabu lub placebo było leczeniem wspomagającym do dipropionianu beklometazonu w dawce >1 000 mikrogramów (lub równoważnej) oraz długo działającego agonisty receptora β 2 -adrenergicznego. Dopuszczalne było leczenie podtrzymujące z zastosowaniem doustnych kortykosteroidów, teofiliny i antagonistów receptorów leukotrienowych (odpowiednio u 22%, 27% i 35% pacjentów). Pierwszorzędowym punktem końcowym była częstość występowania zaostrzeń astmy wymagających leczenia kortykosteroidami działającymi ogólnie.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Omalizumab zmniejszył częstość występowania zaostrzeń astmy o 19% (p = 0,153). Późniejsze oceny, które wykazały statystyczną istotność (p<0,05) na korzyść omalizumabu obejmowały zmniejszenie liczby ciężkich zaostrzeń (gdy czynność płuc pacjenta zmniejszała się do wartości poniżej 60% najlepszych wartości indywidualnych i konieczne było podanie kortykosteroidów działających ogólnie) oraz nagłych wizyt u lekarza związanych z astmą (w tym hospitalizacji, zgłoszeń na izbę przyjęć i nieplanowanych wizyt u lekarza), jak również poprawę w zakresie lekarskiej całkowitej oceny skuteczności leczenia, jakości życia związanej z astmą (ang. Asthma-related Quality of Life – AQL), objawów astmy i czynności płuc. W analizowanej podgrupie wystąpienie klinicznie istotnej korzyści z leczenia omalizumabem było bardziej prawdopodobne u pacjentów, u których całkowite stężenie IgE przed leczeniem wynosiło  76 j.m./ml.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
U tych pacjentów w badaniu 1 omalizumab zmniejszał częstość występowania zaostrzeń astmy o 40% (p = 0,002). Ponadto klinicznie istotna odpowiedź na leczenie wystąpiła u większej liczby pacjentów z całkowitym stężeniem IgE  76 j.m./ml w całym programie dotyczącym stosowania omalizumabu w ciężkiej astmie. Tabela 5 zawiera wyniki populacji w badaniu 1. Tabela 5. Wyniki badania 1

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Cała populacja badania 1
OmalizumabN=209 PlaceboN=210
Zaostrzenia astmy
Częstość występowania w okresie 28 tygodni 0,74 0,92
% zmniejszenia, wartość p dla współczynnika częstości 19,4%, p = 0,153
Ciężkie zaostrzenia astmy
Częstość występowania w okresie 28 tygodni 0,24 0,48
% zmniejszenia, wartość p dla współczynnika częstości 50,1%, p = 0,002
Nagłe wizyty u lekarza
Częstość występowania w okresie 28 tygodni 0,24 0,43
% zmniejszenia, wartość p dla współczynnika częstości 43,9%, p = 0,038
Całkowita ocena lekarska
% pacjentów odpowiadających na leczenie* 60,5% 42,8%
Wartość p** <0,001
Poprawa AQL
% pacjentów z ≥0,5 poprawą 60,8% 47,8%
wartość p 0,008

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
* znacząca poprawa lub całkowita kontrola ** wartość p dla całkowitego rozkładu ocen W badaniu 2 oceniano skuteczność i bezpieczeństwo stosowania omalizumabu w populacji 312 pacjentów z ciężką astmą alergiczną, których dobrano analogicznie do populacji pacjentów uczestniczących w badaniu 1. Leczenie omalizumabem w tym otwartym badaniu spowodowało 61% zmniejszenie częstości występowania klinicznie istotnych zaostrzeń astmy w porównaniu do aktualnie stosowanego, osobnego leczenia przeciwastmatycznego. W czterech dodatkowych, dużych, kontrolowanych placebo, wspierających badaniach, trwających od 28 do 52 tygodni, prowadzonych z udziałem 1 722 pacjentów dorosłych i młodzieży (badanie 3, 4, 5, 6) oceniano skuteczność i bezpieczeństwo stosowania omalizumabu u pacjentów z ciężką przewlekłą astmą. U większości pacjentów przebieg choroby nie był wystarczająco kontrolowany, ale otrzymywali oni jednocześnie mniej leków przeciwastmatycznych niż pacjenci w badaniu 1 lub 2.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W badaniach 3-5 za pierwszorzędowy punkt końcowy przyjęto zaostrzenie astmy, natomiast w badaniu 6 oceniano przede wszystkim ograniczenie w stosowaniu wziewnych kortykosteroidów. W badaniach 3, 4 i 5 u pacjentów leczonych omalizumabem odnotowano zmniejszenie częstości występowania zaostrzeń astmy odpowiednio o 37,5% (p=0,027), 40,3% (p<0,001) i 57,6% (p<0,001) w porównaniu z grupą placebo. W badaniu 6 znacząco więcej pacjentów z ciężką astmą alergiczną, leczonych omalizumabem mogło zmniejszyć dawkę flutykazonu do  500 mikrogramów/dobę bez pogorszenia kontroli astmy (60,3%) w porównaniu z grupą placebo (45,8%, p<0,05). Ocenę jakości życia uzyskano stosując kwestionariusz (Juniper Asthma-related Quality of Life Questionnaire). We wszystkich sześciu badaniach obserwowano statystycznie istotną poprawę w porównaniu ze stanem początkowym w ocenie jakości życia pacjentów przyjmujących omalizumab, w porównaniu z grupą placebo lub grupą kontrolną.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Całościowa ocena skuteczności leczenia przez lekarzy: Całościowa ocena lekarska została przeprowadzona w pięciu wyżej wymienionych badaniach, lekarze w szerokim zakresie przeprowadzili ocenę kontroli astmy. Lekarz mógł uwzględnić w ocenie szczytowy przepływ wydechowy (PEF), objawy występujące w dzień i w nocy, zużycie produktów leczniczych stosowanych doraźnie, spirometrię oraz zaostrzenia choroby. We wszystkich pięciu badaniach uznano, że u istotnie większego odsetka pacjentów leczonych omalizumabem osiągnięto wyraźną poprawę lub całkowitą kontrolę astmy w porównaniu z pacjentami z grupy placebo. Dzieci w wieku od 6 do <12 lat Główne dowody na potwierdzenie bezpieczeństwa stosowania i skuteczności omalizumabu w grupie pacjentów w wieku od 6 do <12 lat pochodzą z jednego randomizowanego, podwójnie zaślepionego, wieloośrodkowego badania kontrolowanego placebo (badanie 7).
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Badanie 7 było badaniem kontrolowanym placebo, do którego włączono specyficzną podgrupę pacjentów (N=235), taką jak określona w aktualnym wskazaniu, leczonych dużymi dawkami kortykosteroidów wziewnych (≥500 μg/dobę odpowiednika flutykazonu) w skojarzeniu z długo działającym agonistą receptorów beta. Klinicznie istotne zaostrzenie zdefiniowano jako pogorszenie objawów astmy w ocenie klinicznej badacza, wymagające podwojenia początkowej dawki kortykosteroidów wziewnych przez co najmniej 3 dni i (lub) doraźnego leczenia kortykosteroidami do stosowania ogólnego (doustnymi lub dożylnymi) przez co najmniej 3 dni. W specyficznej podgrupie pacjentów leczonych dużymi dawkami kortykosteroidów wziewnych, u pacjentów otrzymujących omalizumab odnotowano statystycznie znamiennie mniejszą częstość występowania klinicznie istotnych zaostrzeń astmy w porównaniu z grupą placebo.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Po 24 tygodniach, różnica w częstości występowania tych zaostrzeń pomiędzy badanymi grupami odpowiadała 34% zmniejszeniu częstości ich występowania (stosunek częstości występowania zaostrzeń 0,662; p=0,047) w grupie otrzymującej omalizumab względem grupy otrzymującej placebo. W drugim podwójnie zaślepionym 28-tygodniowym okresie leczenia różnica w częstości występowania klinicznie istotnych zaostrzeń astmy odpowiadała 63% zmniejszeniu częstości ich występowania (stosunek częstości występowania zaostrzeń 0,37; p=0,001) w grupie otrzymującej omalizumab względem grupy otrzymującej placebo. W 52-tygodniowym okresie leczenia metodą podwójnie ślepej próby (obejmującym 24-tygodniową fazę leczenia stałą dawką steroidów i 28-tygodniową fazę dostosowywania dawki steroidów) obserwowana różnica między leczonymi grupami odpowiadała 50% względnemu zmniejszeniu częstości występowania zaostrzeń w grupie pacjentów otrzymujących omalizumab (stosunek częstości występowania zaostrzeń 0,504; p=0,001).
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Pod koniec 52-tygodniowego okresu leczenia w grupie otrzymującej omalizumab odnotowano większe ograniczenie doraźnego stosowania produktów leczniczych zawierających agonistę receptorów beta w porównaniu z grupą otrzymującą placebo, jednak różnica pomiędzy badanymi grupami nie była statystycznie znamienna. W globalnej ocenie skuteczności leczenia pod koniec 52- tygodniowego okresu leczenia metodą podwójnie ślepej próby, w podgrupie pacjentów z ciężkim przebiegiem choroby, otrzymujących duże dawki kortykosteroidów wziewnych w skojarzeniu z długo działającymi agonistami receptorów beta, odsetek pacjentów z “doskonałą” skutecznością leczenia był większy, a odsetek pacjentów z “umiarkowaną” lub “małą” skutecznością leczenia był mniejszy w grupie otrzymującej omalizumab w porównaniu z grupą otrzymującą placebo; różnica ta była statystycznie znamienna (p<0,001), podczas gdy nie obserwowano różnic pomiędzy grupą otrzymującą omalizumab a grupą otrzymującą placebo w odniesieniu do subiektywnie postrzeganego przez pacjentów wskaźnika jakości życia.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność omalizumabu oceniano w dwóch randomizowanych badaniach kontrolowanych placebo, prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby, z udziałem pacjentów z CRSwNP (Tabela 7). Pacjenci otrzymywali omalizumab lub placebo podskórnie co 2 lub 4 tygodnie (patrz punkt 4.2). Wszyscy pacjenci otrzymywali leczenie podstawowe mometazonem w postaci donosowej przez cały czas trwania badania. Wcześniejszy zabieg operacyjny w obrębie nosa lub zatok lub wcześniejsze stosowanie kortykosteroidów ogólnoustrojowych nie były warunkiem koniecznym przy włączeniu do tych badań. Pacjenci otrzymywali omalizumab lub placebo przez 24 tygodnie, po których następował 4-tygodniowy okres obserwacji. W Tabeli 6 przedstawiono dane demograficzne i początkową charakterystykę pacjentów, w tym jednocześnie występujące choroby alergiczne.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Tabela 6 Dane demograficzne i początkowa charakterystyka pacjentów uczestniczących w badaniach dotyczących polipów nosa

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Parametr 1. badanie dotyczące polipów nosaN=138 2. badanie dotyczące polipów nosaN=127
Średni wiek (lata) (SD) 51,0 (13,2) 50,1 (11,9)
% mężczyzn 63,8 65,4
Pacjenci stosujący kortykosteroidyogólnoustrojowe w poprzednim roku (%) 18,8 26,0
Wynik obustronnej endoskopowej oceny polipów nosa (NPS): średnia (SD),zakres 0-8 6,2 (1,0) 6,3 (0,9)
Wynik oceny przekrwieniabłony śluzowej nosa (NCS): średnia (SD), zakres 0-3 2,4 (0,6) 2,3 (0,7)
Wynik oceny zmysłu powonienia: średnia (SD),zakres 0-3 2,7 (0,7) 2,7 (0,7)
Całkowity wynik SNOT-22: średnia (SD) zakres 0-110 60,1 (17,7) 59,5 (19,3)
Liczba eozynofilów we krwi (komórki/µl): średnia (SD) 346,1 (284,1) 334,6 (187,6)
Stężenie całkowitej IgE j.m./ml: średnia (SD) 160,9 (139,6) 190,2 (200,5)
Astma (%) 53,6 60,6
Łagodna (%) 37,8 32,5
Umiarkowana (%) 58,1 58,4
Ciężka (%) 4,1 9,1
Choroba dróg oddechowychzaostrzona przez aspirynę (%) 19,6 35,4
Alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa 43,5 42,5

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
SD = odchylenie standardowe; SNOT-22 = kwestionariusz oceny dolegliwości dotyczących nosa i zatok (ang. Sino-Nasal Outcome Test 22); IgE = immunoglobulina E; j.m. = jednostki międzynarodowe. W przypadku NPS, NCS i SNOT-22 wyższe wyniki wskazują na większe nasilenie choroby. Równorzędnymi głównymi punktami końcowymi były: punktowy wynik obustronnej oceny polipów nosa (NPS) i średni dobowy wynik oceny przekrwienia błony śluzowej nosa (NCS) w tygodniu 24. W obu badaniach 1. i 2. dotyczących polipów nosa u pacjentów, którzy otrzymywali omalizumab, obserwowano statystycznie znamienną większą poprawę w NPS i średnim tygodniowym wyniku NCS w tygodniu 24. względem wartości początkowej w porównaniu z pacjentami, którzy otrzymywali placebo. Wyniki badań 1. i 2. dotyczących polipów nosa przedstawiono w Tabeli 7. Tabela 7 Zmiana w tygodniu 24. względem wartości początkowych w wynikach klinicznych uzyskanych w 1. i 2. badaniu dotyczącym polipów nosa oraz w danych zbiorczych

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

1. badanie dotyczące polipównosa 2. badanie dotyczące polipów nosa Zbiorcze wyniki badań dotyczącychpolipów nosa
Omalizumab Omalizumab Placebo Omalizumab
Placebo Placebo
N 66 72 65 62 131 134
Wynik oceny polipów nosa
Średnia wartość początkowa 6,32 6,19 6,09 6,44 6,21 6,31
Zmiana w średniej obliczona metodą LS w tygodniu 24. 0,06 -1,08 -0,31 -0,90 -0,13 -0,99
Różnica (95% CI) -1,14 (-1,59; -0,69) -0,59 (-1,05; -0,12) -0,86 (-1,18; -0,54)
Wartość p <0,0001 0,0140 <0,0001
7-dniowy średni wynik dobowej oceny przekrwienia błony śluzowej nosa
Średnia wartość początkowa 2,46 2,40 2,29 2,26 2,38 2,34
Zmiana w średniej obliczona metodąLS w tygodniu 24. -0,35 -0,89 -0,20 -0,70 -0,28 -0,80
Różnica (95% CI) -0,55 (-0,84; -0,25) -0,50 (-0,80; -0,19) -0,52 (-0,73; -0,31)
Wartość p 0,0004 0,0017 <0,0001
TNSS
Średnia wartośćpoczątkowa 9,33 8,56 8,73 8,37 9,03 8,47
Zmiana w średniej obliczona metodąLS w tygodniu 24. -1,06 -2,97 -0,44 -2,53 -0,77 -2,75
Różnica (95% CI) -1,91 (-2,85; -0,96) -2,09 (-3,00; -1,18) -1,98 (-2,63; -1,33)
Wartość p 0,0001 <0,0001 <0,0001

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

SNOT-22
Średnia wartość początkowa 60,26 59,82 59,80 59,21 60,03 59,54
Zmiana w średniej obliczona metodąLS w tygodniu 24. -8,58 -24,70 -6,55 -21,59 -7,73 -23,10
Różnica (95% CI) -16,12 (-21,86; -10,38) -15,04 (-21,26; -8,82) -15,36 (-19,57; -11,16)
Wartość p <0,0001 <0,0001 <0,0001
(MID = 8,9)
UPSIT
Średnia wartość początkowa 13,56 12,78 13,27 12,87 13,41 12,82
Zmiana w średniej obliczona metodąLS w tygodniu 24. 0,63 4,44 0,44 4,31 0,54 4,38
Różnica (95% CI) 3,81 (1,38; 6,24) 3,86 (1,57; 6,15) 3,84 (2,17; 5,51)
Wartość p 0,0024 0,0011 <0,0001

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
LS = najmniejszy kwadrat; CI = przedział ufności; TNSS = suma wszystkich objawów dotyczących nosa (ang. Total nasal symptom score); SNOT-22 = kwestionariusz oceny dolegliwości dotyczących zatok i nosa (ang. Sino-Nasal Outcome Test 22); UPSIT = test identyfikacji zapachów (ang. University of Pennsylvania Smell Identification Test); MID = minimalna istotna różnica. Rycina 1 Średnia zmiana w wyniku oceny przekrwienia błony śluzowej nosa względem stanu początkowego i średnia zmiana w wyniku oceny polipów nosa względem stanu początkowego w poszczególnych grupach terapeutycznych w 1. i 2. badaniu dotyczącym polipów nosa
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
0,25 Badanie 1. / Placebo (N=66) Badanie 1. / Omalizumab (N=72) Badanie 2. / Placebo (N=65) Badanie 2. / Omalizumab (N=62) 0,25 Badanie 1. / Placebo (N=66) Badanie 1. / Omalizumab (N=72) Badanie 2. / Placebo (N=65) Badanie 2. / Omalizumab (N=62) Średnia zmiana w ocenie polipów nosa względem wartości początkowych Średnia zmiana w ocenie przekrwienia błony śluzowej nosa względem wartości początkowych 0,00 0,00 -0,25 -0,25 -0,50 -0,50 -0,75 -0,75 -1,00 -1,00 -1,25 Druga analiza skuteczności Pierwsza analiza skuteczności -1,25 Druga analiza skuteczności Pierwsza analiza skuteczności
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wartość 4 8 12 16 20 24 Wartość 4 8 12 16 20 24
początkowa Tydzień początkowa Tydzień
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
We wcześniej zaplanowanej zbiorczej analizie leczenia doraźnego (stosowanie kortykosteroidów ogólnoustrojowych przez  3 kolejne dni lub chirurgiczne usunięcie polipów nosa) podczas 24- tygodniowego okresu leczenia odsetek pacjentów wymagających leczenia doraźnego był mniejszy w grupie otrzymującej omalizumab w porównaniu z placebo (odpowiednio 2,3% w porównaniu z 6,2%). Iloraz szans zastosowania leczenia doraźnego w grupie leczonej omalizumabem w porównaniu z placebo wynosił 0,38 (95% CI: 0,10; 1,49). W żadnym z badań nie zgłaszano zabiegów chirurgicznych w obrębie zatok i nosa. Długoterminową skuteczność i bezpieczeństwo stosowania omalizumabu u pacjentów z CRSwNP, którzy uczestniczyli w badaniach 1. i 2. dotyczących polipów nosa, oceniano w otwartym badaniu rozszerzonym. Dane dotyczące skuteczności z tego badania sugerują, że korzyść kliniczna uzyskana w 24. tygodniu utrzymywała się do 52. tygodnia.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Dane dotyczące bezpieczeństwa były ogólnie zgodne ze znanym profilem bezpieczeństwa omalizumabu.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Właściwości farmakokinetyczne omalizumabu badano u pacjentów dorosłych i młodzieży z astmą alergiczną, a także u dorosłych pacjentów z CRSwNP. Ogólne parametry farmakokinetyczne omalizumabu są podobne w tych populacjach pacjentów. Wchłanianie Po podaniu podskórnym omalizumab jest wchłaniany, a jego bezwzględna biodostępność wynosi średnio 62%. Po podskórnym podaniu pojedynczej dawki leku dorosłym i młodzieży z astmą, omalizumab był wolno wchłaniany, osiągając maksymalne stężenia w surowicy średnio po 7-8 dniach. Farmakokinetyka omalizumabu w dawkach większych niż 0,5 mg/kg mc. jest liniowa. Po podaniu wielokrotnych dawek omalizumabu, pole pod krzywą zależności stężenia w surowicy od czasu w dniach 0-14 w stanie stacjonarnym było nawet 6-krotnie większe niż po podaniu pierwszej dawki leku.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Podanie produktu leczniczego Xolair w postaci liofilizatu lub roztworu skutkowało otrzymaniem podobnego profilu zależności stężenia omalizumabu w surowicy krwi od czasu. Dystrybucja In vitro omalizumab tworzy kompleksy ograniczonych rozmiarów z IgE. W badaniach in vitro lub in vivo nie obserwuje się wytrącania kompleksów ani też kompleksów o masie cząsteczkowej przekraczającej 1 milion daltonów. Względna objętość dystrybucji u pacjentów wynosiła 78  32 ml/kg mc. po podaniu podskórnym. Eliminacja Na klirens omalizumabu składają się procesy klirensu IgG, jak również klirens poprzez specyficzne wiązanie i tworzenie kompleksów z docelowym ligandem, IgE. Eliminacja IgG przez wątrobę obejmuje jej rozkład w układzie siateczkowo-śródbłonkowym i w komórkach śródbłonka. W postaci niezmienionej IgG jest również wydalana z żółcią. U pacjentów z astmą okres półtrwania eliminacji omalizumabu z surowicy wynosił średnio 26 dni, a średnie wartości pozornego klirensu to 2,4  1,1 ml/kg/dobę.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Ponadto, u pacjentów z dwa razy większą masą ciała pozorny klirens był około dwukrotnie większy. Charakterystyka w populacjach pacjentów Wiek, rasa/grupa etniczna, płeć, wskaźnik masy ciała (ang. Body Mass Index, BMI) Analizę farmakokinetyki populacyjnej omalizumabu przeprowadzono w celu oceny wpływu charakterystyki demograficznej. Analiza tych ograniczonych danych sugeruje, że nie ma konieczności dostosowywania dawki leku ze względu na wiek (6-76 lat w przypadku pacjentów z astmą alergiczną; 18 do 75 lat w przypadku pacjentów z CRSwNP), rasę/grupę etniczną, płeć pacjenta lub wskaźnik masy ciała (patrz punkt 4.2). Zaburzenia czynności nerek i wątroby Brak danych dotyczących właściwości farmakokinetycznych i farmakodynamicznych u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4).
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Bezpieczeństwo stosowania omalizumabu badano na małpach cynomolgus, ponieważ omalizumab wiąże się z IgE ludzi i małp cynomolgus z podobnym powinowactwem. Przeciwciała przeciwko omalizumabowi wykryto u niektórych małp po wielokrotnym podskórnym lub dożylnym podaniu leku. Nie stwierdzono jednak widocznej toksyczności, w tym występowania chorób wywołanych pośrednio przez kompleksy immunologiczne lub cytotoksyczności zależnej od dopełniacza. Nie stwierdzono dowodów na występowanie reakcji anafilaktycznej z powodu degranulacji komórek tucznych u małp cynomolgus. Przewlekłe stosowanie omalizumabu w dawkach do 250 mg/kg mc. (stanowiących co najmniej 14- krotność maksymalnej zalecanej dawki klinicznej, wyrażonej w mg/kg mc., zgodnie z zalecaną tabelą dawkowania) było dobrze tolerowane przez naczelne inne niż człowiek (zarówno dorosłe jak i młode zwierzęta), z wyjątkiem związanego z dawką i zależnego od wieku zmniejszenia liczby płytek krwi u młodych osobników o większej wrażliwości.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Stężenie leku w surowicy potrzebne, by uzyskać 50% zmniejszenie liczby płytek krwi w porównaniu do wartości początkowych u dorosłych małp cynomolgus było około 4 do 20 razy większe niż przewidywane maksymalne stężenie leku w surowicy w warunkach klinicznych. Ponadto, u małp cynomolgus w miejscu wstrzyknięcia leku obserwowano ostry krwotok i stan zapalny. Nie przeprowadzono oficjalnych badań dotyczących rakotwórczego działania omalizumabu. W badaniach wpływu omalizumabu na reprodukcję małp cynomolgus podskórne dawki do 75 mg/kg mc. na tydzień (stanowiące co najmniej 8-krotność maksymalnej zalecanej dawki klinicznej, wyrażonej w mg/kg mc., w okresie 4 tygodni) nie wpływały toksycznie na matkę, nie działały embriotoksycznie lub teratogennie, gdy lek podawany był przez cały okres organogenezy i nie powodowały działań niepożądanych na płód i rozwój nowonarodzonych osobników, gdy lek podawano w ostatnim okresie ciąży, podczas porodu i w okresie karmienia piersią.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Omalizumab jest wydzielany z mlekiem samic małp cynomolgus. Stężenia omalizumabu w mleku stanowiły 0,15% stężenia leku w surowicy krwi matki.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Argininy chlorowodorek Histydyny chlorowodorek jednowodny Histydyna Polisorbat 20 Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi. 6.3 Okres ważności 18 miesięcy. Łączny czas przechowywania produktu w temperaturze 25  C wynosi 48 godzin. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w lodówce (2  C – 8  C). Nie zamrażać. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Xolair 75 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce (igła w rozmiarze 26G, niebieska osłona strzykawki) Produkt leczniczy Xolair 75 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce jest dostępny w postaci 0,5 ml roztworu w cylindrze ampułko-strzykawki (szkło typu I) z igłą w rozmiarze 26G (ze stali nierdzewnej), (typu I) końcówką tłoka oraz osłonką na igłę.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Dane farmaceutyczne
Wielkości opakowań: opakowania zawierające 1 ampułko-strzykawkę oraz opakowania zbiorcze zawierające 4 (4 x 1) lub 10 (10 x 1) ampułko-strzykawek. Xolair 75 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce (igła w rozmiarze 27G, niebieski tłok) Produkt leczniczy Xolair 75 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce jest dostępny w postaci 0,5 ml roztworu w cylindrze ampułko-strzykawki (szkło typu I) z igłą w rozmiarze 27G (ze stali nierdzewnej), (typu I) końcówką tłoka oraz osłonką na igłę. Wielkości opakowań: opakowania zawierające 1 ampułko-strzykawkę oraz opakowania zbiorcze zawierające 3 (3 x 1) lub 6 (6 x 1) ampułko-strzykawek. Xolair 75 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu Produkt leczniczy Xolair 75 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu jest dostępny w postaci 0,5 ml roztworu w cylindrze (szkło typu I) z igłą w rozmiarze 27G (ze stali nierdzewnej), (typu I) końcówką tłoka oraz osłonką na igłę.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Dane farmaceutyczne
Wielkości opakowań: opakowania zawierające 1 wstrzykiwacz oraz opakowania zbiorcze zawierające 3 (3 x 1) lub 6 (6 x 1) wstrzykiwaczy. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Ampułko-strzykawka Ampułko-strzykawka jednorazowego użycia jest przeznaczona do indywidualnego wykorzystania. Należy wyjąć ją z lodówki 30 minut przed wstrzyknięciem, aby roztwór osiągnął temperaturę pokojową. Wstrzykiwacz Wstrzykiwacz jednorazowego użycia jest przeznaczony do indywidualnego wykorzystania. Należy wyjąć go z lodówki 30 minut przed wstrzyknięciem, aby roztwór osiągnął temperaturę pokojową. Wskazówki dotyczące usuwania leku Zużytą strzykawkę lub wstrzykiwacz należy natychmiast wyrzucić do pojemnika na odpady medyczne niebezpieczne. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Xolair 150 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Xolair 300 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Xolair 150 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu Xolair 300 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Xolair 150 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Każda ampułko-strzykawka zawiera 150 mg omalizumabu* w 1 ml roztworu. Xolair 300 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Każda ampułko-strzykawka zawiera 300 mg omalizumabu* w 2 ml roztworu. Xolair 150 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu Każdy wstrzykiwacz zawiera 150 mg omalizumabu* w 1 ml roztworu. Xolair 300 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu Każdy wstrzykiwacz zawiera 300 mg omalizumabu* w 2 ml roztworu. *Omalizumab jest humanizowanym przeciwciałem monoklonalnym wytwarzanym w linii komórek jajnika chomika chińskiego metodą rekombinacji DNA. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań (płyn do wstrzykiwań) Klarowny do lekko opalizującego, bezbarwny do jasnobrązowawo-żółtego roztwór.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Astma alergiczna Produkt leczniczy Xolair jest wskazany do stosowania u dorosłych, młodzieży i dzieci (w wieku od 6 do <12 lat). Leczenie produktem leczniczym Xolair należy rozważać jedynie pacjentów z astmą wywołaną za pośrednictwem IgE (immunoglobulina E) (patrz punkt 4.2). Dorośli i młodzież (w wieku 12 lat i starsi) Produkt leczniczy Xolair jest wskazany do stosowania w leczeniu wspomagającym, w celu poprawy kontroli astmy u pacjentów z ciężką, przewlekłą astmą alergiczną, u których stwierdzono dodatni wynik testu skórnego lub reaktywność in vitro na całoroczne alergeny wziewne, oraz u pacjentów, u których stwierdzono zmniejszoną czynność płuc (FEV 1 <80%) jak również częste objawy choroby występujące w ciągu dnia lub będące przyczyną przebudzeń w nocy oraz u których wielokrotnie udokumentowano ciężkie zaostrzenia astmy występujące pomimo przyjmowania dużych dobowych dawek kortykosteroidów wziewnych w skojarzeniu z długo działającym, wziewnym agonistą receptorów beta-2.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Wskazania do stosowania
Dzieci (w wieku od 6 do <12 lat) Produkt leczniczy Xolair jest wskazany do stosowania w leczeniu wspomagającym, w celu poprawy kontroli astmy u pacjentów z ciężką, przewlekłą astmą alergiczną, u których stwierdzono dodatni wynik testu skórnego lub reaktywność in vitro na całoroczne alergeny wziewne, częste objawy choroby występujące w ciągu dnia lub będące przyczyną wybudzeń w nocy oraz u których występują liczne ciężkie zaostrzenia astmy pomimo przyjmowania dużych dobowych dawek kortykosteroidów wziewnych w skojarzeniu z długo działającym, wziewnym agonistą receptorów beta-2. Przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (ang. chronic rhinosinusitis with nasal polyps, CRSwNP) Produkt leczniczy Xolair jest wskazany do stosowania w leczeniu wspomagającym do terapii kortykosteroidami donosowymi u dorosłych (w wieku 18 lat i starszych) z ciężkim CRSwNP, u których terapia kortykosteroidami donosowymi nie zapewnia wystarczającej kontroli objawów choroby.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Wskazania do stosowania
Przewlekła pokrzywka spontaniczna Produkt leczniczy Xolair jest wskazany we wspomagającym leczeniu przewlekłej pokrzywki spontanicznej u dorosłych pacjentów i młodzieży (w wieku 12 lat i starszych), u których nie stwierdzono wystarczającej odpowiedzi na leczenie przeciwhistaminowe H 1 .
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie powinno być rozpoczynane przez lekarzy mających doświadczenie w rozpoznawaniu i leczeniu ciężkiej, przewlekłej astmy, przewlekłego zapalenia błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) lub przewlekłej pokrzywki spontanicznej. Dawkowanie Astma alergiczna i przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) Dawkowanie w astmie alergicznej i CRSwNP podlega tym samym zasadom dawkowania. Na podstawie początkowego stężenia IgE (j.m./ml), oznaczanego przed rozpoczęciem leczenia oraz masy ciała pacjenta (kg) określa się właściwą dawkę omalizumabu oraz częstość jej podawania w tych wskazaniach. Przed podaniem początkowej dawki leku u pacjentów należy oznaczyć całkowite stężenie IgE w surowicy za pomocą jednego z dostępnych testów, w celu ustalenia dawki. Na podstawie wyników tych oznaczeń każdorazowo można zastosować od 75 do 600 mg omalizumabu w 1 do 4 wstrzyknięciach.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Dawkowanie
Pacjenci z astmą alergiczną i początkowym stężeniem IgE poniżej 76 j.m./ml w mniejszym stopniu odnieśli korzyść (patrz punkt 5.1). Lekarze przepisujący produkt powinni upewnić się, że pacjenci dorośli i młodzież ze stężeniem IgE poniżej 76 j.m./ml oraz dzieci (w wieku od 6 do <12 lat) ze stężeniem IgE poniżej 200 j.m./ml wykazują jednoznaczną reaktywność in vitro (RAST) na alergeny całoroczne przed rozpoczęciem leczenia. Patrz tabela 1 z przelicznikami dawek oraz tabele 2 i 3 służące do określania dawki. Pacjenci, u których początkowe stężenia IgE lub masa ciała wyrażona w kg nie mieszczą się w granicach wartości podanych w tabelach, nie powinni przyjmować omalizumabu. Maksymalna zalecana dawka wynosi 600 mg omalizumabu co dwa tygodnie. Tabela 1. Przeliczenie dawki na liczbę ampułko-strzykawek/wstrzykiwaczy*, liczbę wstrzyknięć** i całkowitą objętość wstrzyknięcia na każde podanie

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Dawkowanie

Dawka (mg) Liczba strzykawek/wstrzykiwaczy* Liczba wstrzyknięć Całkowita objętość wstrzyknięcia (ml)
75 mg 150 mg 300 mg*
75 1 0 0 1 0,5
150 0 1 0 1 1,0
225 1 1 0 2 1,5
300 0 0 1 1 2,0
375 1 0 1 2 2,5
450 0 1 1 2 3,0
525 1 1 1 3 3,5
600 0 0 2 2 4,0

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Dawkowanie
*Produkt leczniczy Xolair 300 mg w ampułko-strzykawce i wszystkie wielkości dawek produktu leczniczego Xolair we wstrzykiwaczu nie są przeznaczone do stosowania u pacjentów w wieku <12 lat. **W tej tabeli podano najmniejszą liczbę wstrzyknięć u pacjentów, jednak aby otrzymać pożądaną dawkę możliwe są inne kombinacje ampułko-strzykawek/wstrzykiwaczy. Tabela 2. PODAWANIE CO 4 TYGODNIE. Dawki omalizumabu (w miligramach/dawkę) podawane we wstrzyknięciu podskórnym co 4 tygodnie

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Dawkowanie

Masa ciała (kg)
Początko we wartości IgE (j.m./ml) 20- 25 >25- 30 >30- 40 >40- 50 >50- 60 >60- 70 >70- 80 >80- 90 >90-125 >125-150
30-100 75 75 75 150 150 150 150 150 300 300
>100-200 150 150 150 300 300 300 300 300 450 600
>200-300 150 150 225 300 300 450 450 450 600
>300-400 225 225 300 450 450 450 600 600
>400-500 225 300 450 450 600 600
>500-600 300 300 450 600 600
>600-700 300 450 600
>700-800
>800-900 PODAWANIE CO 2 TYGODNIE PATRZ TABELA 3
>900-1 000
>1 000-1 100

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Dawkowanie
*W badaniach rejestracyjnych dotyczących CRSwNP nie badano pacjentów z masą ciała poniżej 30 kg. Tabela 3. PODAWANIE CO 2 TYGODNIE. Dawki omalizumabu (w miligramach/dawkę) podawane we wstrzyknięciu podskórnym co 2 tygodnie

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Dawkowanie

Masa ciała (kg)
Początko we wartości IgE (j.m./ml) 20- 25 >25- 30 >30- 40 >40- 50 >50- 60 >60- 70 >70- 80 >80- 90 >90-125 >125-150
30-100 PODAWANIE CO 4 TYGODNIE PATRZ TABELA 2
>100-200
>200-300 375
>300-400 450 525
>400-500 375 375 525 600
>500-600 375 450 450 600
>600-700 225 375 450 450 525
>700-800 225 225 300 375 450 450 525 600
>800-900 225 225 300 375 450 525 600
>900-1 000 225 300 375 450 525 600
>1 000-1 100 225 300 375 450 600
>1 100-1 200 300 300 450 525 600 Niewystarczające dane dotyczące zalecanej dawki
>1 200-1 300 300 375 450 525
>1 300-1 500 300 375 525 600

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Dawkowanie
*W badaniach rejestracyjnych dotyczących CRSwNP nie badano pacjentów z masą ciała poniżej 30 kg. Czas trwania leczenia, monitorowanie pacjentów i dostosowywanie dawkowania Astma alergiczna Produkt leczniczy Xolair jest przeznaczony do długotrwałego leczenia. W badaniach klinicznych wykazano, że leczenie wykazuje skuteczność po co najmniej 12-16 tygodniach leczenia. W 16 tygodniu po rozpoczęciu leczenia produktem leczniczym Xolair lekarz powinien ocenić skuteczność leczenia przed podaniem pacjentom kolejnych wstrzyknięć leku. Decyzję o kontynuowaniu leczenia po 16 tygodniach leczenia lub przy kolejnych okazjach, należy uzależnić od tego, czy stwierdza się wyraźną poprawę ogólnej kontroli astmy (patrz punkt 5.1; Całościowa ocena skuteczności leczenia przez lekarzy). Przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) W badaniach klinicznych dotyczących CRSwNP zmiany w punktowym wyniku oceny polipów nosa (ang.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Dawkowanie
nasal polyps score, NPS) i w wyniku oceny przekrwienia błony śluzowej nosa (ang. nasal congestion score, NCS) były obserwowane po 4 tygodniach. Potrzebę kontynuacji leczenia należy poddawać okresowej ocenie biorąc pod uwagę ciężkość choroby u pacjenta i poziom kontroli objawów. Astma alergiczna i przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) Przerwanie leczenia zazwyczaj powoduje ponowne zwiększenie stężenia wolnej IgE i związanych z tym objawów. W czasie leczenia całkowite stężenia IgE zwiększają się i pozostają zwiększone do 1 roku po przerwaniu leczenia. Dlatego ponowne oznaczanie stężenia IgE podczas leczenia nie może być traktowane jako wskazówka do określania dawki leku. Po przerwaniu leczenia, które trwało krócej niż 1 rok, dawkowanie należy ustalać na podstawie stężeń IgE w surowicy uzyskanych podczas określania dawki początkowej.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Dawkowanie
Całkowite stężenie IgE w surowicy można ponownie oznaczać w celu określenia dawki, jeśli leczenie zostało przerwane na co najmniej rok. Dawki należy zmodyfikować w przypadku istotnych zmian masy ciała (patrz tabele 2 i 3). Przewlekła pokrzywka spontaniczna Zalecana dawka wynosi 300 mg we wstrzyknięciu podskórnym co 4 tygodnie. Każdą dawkę 300 mg podaje się w jednym wstrzyknięciu podskórnym dawki 300 mg lub dwóch wstrzyknięciach podskórnych po 150 mg. Zaleca się, aby lekarz przepisujący lek dokonał okresowej oceny konieczności kontynuowania leczenia. Doświadczenie z badań klinicznych dotyczące długotrwałego stosowania w tym wskazaniu opisano w punkcie 5.1. Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku (65 lat i starsi) Dane dotyczące stosowania omalizumabu u pacjentów w wieku powyżej 65 lat są ograniczone, jednak brak dowodów na to, że u pacjentów w podeszłym wieku konieczne jest zastosowanie innej dawki niż u dorosłych pacjentów w młodszym wieku.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Dawkowanie
Zaburzenia czynności nerek lub wątroby Nie przeprowadzono badań nad wpływem zaburzeń czynności nerek lub wątroby na farmakokinetykę omalizumabu. Na klirens omalizumabu w dawkach klinicznych wpływa głównie układ siateczkowo- śródbłonkowy (ang. RES – reticular endothelial sysem), dlatego jest mało prawdopodobne, aby mógł się on zmieniać w zaburzeniach czynności nerek lub wątroby. Mimo, iż nie zaleca się szczególnego dostosowania dawki u tych pacjentów, podając omalizumab należy zachować ostrożność (patrz punkt 4.4). Dzieci i młodzież W astmie alergicznej nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności omalizumabu u pacjentów w wieku poniżej 6 lat w astmie alergicznej. Dane nie są dostępne. W CRSwNP nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności omalizumabu u pacjentów w wieku poniżej 18 lat. Dane nie są dostępne. W przewlekłej pokrzywce spontanicznej nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności omalizumabu u pacjentów w wieku poniżej 12 lat.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Dawkowanie
Dane nie są dostępne. Sposób podawania Tylko do podania podskórnego. Omalizumabu nie wolno podawać dożylnie ani domięśniowo. Produkt leczniczy Xolair 300 mg w ampułko-strzykawce i wszystkie wielkości dawek produktu leczniczego Xolair we wstrzykiwaczu nie są przeznaczone do stosowania u dzieci w wieku <12 lat. Produkt leczniczy Xolair 75 mg w ampułko-strzykawce i Xolair 150 mg w ampułko-strzykawce mogą być stosowane u dzieci z astmą alergiczną w wieku od 6 do 11 lat. Jeśli konieczne jest podanie więcej niż jednego wstrzyknięcia, aby uzyskać pożądaną dawkę, wstrzyknięcia należy podzielić pomiędzy dwa lub więcej miejsc wstrzyknięć (Tabela 1). Pacjenci, u których nie wystąpiły reakcje anafilaktyczne w wywiadzie, mogą samodzielnie wstrzykiwać Xolair, lub może on być wstrzykiwany przez opiekunów od 4. dawki, jeśli lekarz uzna to za właściwe (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Dawkowanie
Pacjent lub opiekun musi zostać przeszkolony w zakresie prawidłowej techniki wstrzykiwania i rozpoznawania wczesnych objawów przedmiotowych i podmiotowych ciężkich reakcji alergicznych. Pacjentów lub opiekunów należy poinstuować, aby wstrzykiwali całą dawkę produktu Xolair zgodnie z instrukcjami użycia zawartymi w ulotce dla pacjenta.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Identyfikowalność W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu. Ogólne Omalizumab nie jest wskazany w leczeniu nagłych zaostrzeń astmy, ostrego skurczu oskrzeli lub stanu astmatycznego. Działania omalizumabu nie badano u pacjentów z zespołem hiper-IgE lub alergiczną aspergilozą oskrzelowo-płucną, bądź w zapobieganiu reakcjom anafilaktycznym, w tym także reakcjom wywołanym przez alergie pokarmowe, atopowe zapalenie skóry lub alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa. Nie należy stosować omalizumabu w leczeniu tych chorób. Nie badano stosowania omalizumabu u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi, stanami wywołanymi pośrednio przez kompleksy immunologiczne lub z wcześniej istniejącymi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby (patrz punkt 4.2). Należy zachować ostrożność podając omalizumab w tych populacjach pacjentów.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Specjalne środki ostrozności
Nie zaleca się nagłego przerwania podawania kortykosteroidów o działaniu ogólnoustrojowym lub kortykosteroidów wziewnych po rozpoczęciu leczenia omalizumabem w astmie alergicznej lub CRSwNP. Dawki kortykosteroidów należy zmniejszać pod ścisłą kontrolą lekarza i może być konieczne przeprowadzenie tego stopniowo. Zaburzenia układu immunologicznego Reakcje alergiczne typu I Podczas przyjmowania omalizumabu mogą wystąpić miejscowe lub ogólnoustrojowe reakcje alergiczne typu I, w tym anafilaksja i wstrząs anafilaktyczny, nawet po długim okresie stosowania. Jednakże, większość z tych reakcji występowała w ciągu 2 godzin od pierwszego i kolejnego wstrzyknięcia omalizumabu, ale niektóre występowały po 2 godzinach i nawet po ponad 24 godzinach od wstrzyknięcia. Większość reakcji anafilaktycznych występowała podczas zastosowania pierwszych 3 dawek omalizumabu. Dlatego też, pierwsze 3 dawki muszą być podane przez lub pod nadzorem pracownika ochrony zdrowia.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Specjalne środki ostrozności
Anafilaksja w wywiadzie niezwiązana z omalizumabem może być czynnikiem ryzyka anafilaksji po zastosowaniu omalizumabu. W związku z tym, u pacjentów z anafilaksją w wywiadzie omalizumab musi być podawany przez pracownika ochrony zdrowia, który zawsze powinien mieć dostęp do produktów leczniczych stosowanyche w leczeniu reakcji anafilaktycznych do natychmiastowego zastosowania po podaniu omalizumabu. Jeśli wystąpi reakcja anafilaktyczna lub inna ciężka reakcja alergiczna, należy natychmiast przerwać stosowanie omalizumabu i wprowadzić właściwe leczenie. Należy poinformować pacjentów, że takie reakcje są możliwe i że w razie wystąpienia reakcji alergicznych należy natychmiast zwrócić się o pomoc medyczną. W badaniach klinicznych przeciwciała przeciwko omalizumabowi wykryto u niewielkiej liczby pacjentów (patrz punkt 4.8). Znaczenie kliniczne przeciwciał przeciwko omalizumabowi nie jest dobrze poznane.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Specjalne środki ostrozności
Choroba posurowicza U pacjentów leczonych humanizowanymi przeciwciałami monoklonalnymi, w tym omalizumabem, zaobserwowano chorobę posurowiczą i objawy przypominające chorobę posurowiczą, które należą do opóźnionych reakcji alergicznych typu III. Przypuszczalny mechanizm patofizjologiczny polega na tworzeniu się i osadzaniu kompleksu immunologicznego w wyniku powstawania przeciwciał przeciwko omalizumabowi. Wystąpienie choroby zwykle miało miejsce po 1-5 dniach od podania pierwszego lub kolejnych wstrzyknięć, a także po dłuższym leczeniu. Do objawów sugerujących chorobę posurowiczą należą: zapalenie stawów, ból stawów, wysypka (pokrzywka lub inna postać), gorączka i uogólnione powiększenie węzłów chłonnych. Leki przeciwhistaminowe i kortykosteroidy mogą okazać się przydatne w zapobieganiu lub leczeniu tego zaburzenia oraz należy poradzić pacjentom, aby informowali o jakichkolwiek podejrzanych objawach.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Specjalne środki ostrozności
Zespół Churga-Straussa i zespół hipereozynofilii U pacjentów z ciężką astmą może rzadko wystąpić układowy zespół hipereozynofilii lub alergiczne eozynofilowe ziarniniakowe zapalenie naczyń (zespół Churga-Straussa), które są zazwyczaj leczone kortykosteroidami podawanymi ogólnie. W rzadkich przypadkach, u pacjentów leczonych przeciwastmatycznymi produktami leczniczymi, w tym omalizumabem, może wystąpić lub rozwinąć się układowa eozynofilia i zapalenie naczyń. Zdarzenia te są zwykle związane ze zmniejszeniem dawki doustnie stosowanych kortykosteroidów. U tych pacjentów, lekarze powinni uważać na rozwój znacznej eozynofilii, wysypki związanej z zapaleniem naczyń, zaostrzenia objawów ze strony płuc, nieprawidłowości w obrębie zatok przynosowych, powikłań dotyczących serca i (lub) neuropatii. Należy rozważyć przerwanie stosowania omalizumabu w razie wystąpienia wszystkich ciężkich przypadków wymienionych powyżej zaburzeń układu immunologicznego.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Specjalne środki ostrozności
Zarażenia pasożytnicze (jelitowe) IgE może uczestniczyć w odpowiedzi immunologicznej na niektóre zarażenia pasożytami jelitowymi (robaczyce). U pacjentów z grup przewlekłego wysokiego ryzyka zarażeń pasożytami jelitowymi badanie kontrolowane placebo z udziałem pacjentów z alergią wykazało niewielkie zwiększenie częstości występowania zarażeń w przypadku przyjmowania omalizumabu, mimo że przebieg, nasilenie choroby oraz odpowiedź na leczenie zarażenia nie uległy zmianie. Częstość występowania zarażeń pasożytami jelitowymi w całym programie badań klinicznych, który nie był przeznaczony do wykrywania takich zarażeń, wynosiła mniej niż 1 na 1 000 pacjentów. Należy jednak zachować ostrożność u pacjentów z grup wysokiego ryzyka zarażeń pasożytami jelitowymi, zwłaszcza jeśli pacjenci udają się w podróż na obszary, gdzie zarażenia pasożytami jelitowymi są endemiczne. Jeśli pacjenci nie odpowiadają na leczenie przeciw pasożytnicze należy rozważyć przerwanie leczenia omalizumabem.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Specjalne środki ostrozności
Osoby wrażliwe na lateks (ampułko-strzykawka) Zdejmowalna osłonka igły stanowiąca część tej ampułkostrzykawki zawiera pochodną naturalnej gumy lateksowej. Dotychczas nie stwierdzono obecności naturalnej gumy lateksowej w zdejmowalnej osłonce igły. Nie oceniano jednak stosowania produktu leczniczego Xolair w postaci roztworu do wstrzykiwań w ampułkostrzykawce u osób wrażliwych na lateks i dlatego nie można całkowicie wykluczyć potencjalnego ryzyka reakcji nadwrażliwości.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji IgE może uczestniczyć w odpowiedzi immunologicznej na niektóre zarażenia pasożytami jelitowymi (robaczyce), dlatego omalizumab może w sposób pośredni zmniejszać skuteczność produktów leczniczych stosowanych w leczeniu robaczyc i innych zarażeń pasożytniczych (patrz punkt 4.4). Enzymy cytochromu P450, białka zlokalizowane w błonie komórkowej transportujące cząsteczki na zewnątrz komórki i mechanizmy wiązania z białkami nie biorą udziału w klirensie omalizumabu; dlatego też istnieje niewielka możliwość interakcji. Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji omalizumabu z innymi produktami leczniczymi lub szczepionkami. Z farmakologicznego punktu widzenia brak powodów, by oczekiwać interakcji między omalizumabem a innymi, zwykle przepisywanymi produktami leczniczymi stosowanymi w leczeniu astmy, CRSwNP lub przewlekłej pokrzywki spontanicznej.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Interakcje
Astma alergiczna W badaniach klinicznych omalizumab był zwykle stosowany w skojarzeniu z wziewnymi i doustnymi kortykosteroidami, wziewnymi krótko i długo działającymi beta-agonistami, antagonistami receptorów leukotrienowych, teofiliną i jej pochodnymi i doustnymi lekami przeciwhistaminowymi. Nie zaobserwowano żadnych oznak, aby te zwykle stosowane leki przeciwastmatyczne wpływały na bezpieczeństwo stosowania omalizumabu. Dostępne są ograniczone dane dotyczące stosowania omalizumabu w skojarzeniu ze swoistą immunoterapią (leczenie odczulające). W badaniach klinicznych, w których omalizumab stosowano w skojarzeniu z immunoterapią, stwierdzono, że bezpieczeństwo stosowania i skuteczność omalizumabu w skojarzeniu z konkretną immunoterapią nie różni się od bezpieczeństwa stosowania i skuteczności omalizumabu w monoterapii.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Interakcje
Przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) W badaniach klinicznych omalizumab był stosowany w skojarzeniu z mometazonem w postaci aerozolu podawanego donosowo zgodnie z zapisami w protokole. Do innych często stosowanych produktów leczniczych podawanych jednocześnie należały: inne kortykosteroidy donosowe, leki rozszerzające oskrzela, leki przeciwhistaminowe, antagoniści receptorów leukotrienowych, leki adrenergiczne/leki sympatykomimetyczne oraz miejscowe donosowe leki znieczulające. Nie zaobserwowano żadnych oznak, aby jednoczesne stosowanie tych innych często podawanych produktów leczniczych wpływało na bezpieczeństwo stosowania omalizumabu. Przewlekła pokrzywka spontaniczna W badaniach klinicznych dotyczących przewlekłej pokrzywki spontanicznej omalizumab był stosowany w skojarzeniu z lekami przeciwhistaminowymi (blokującymi receptory H 1 , blokującymi receptory H 2 ) oraz antagonistami receptora leukotrienowego (LTRAs).
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Interakcje
Nie ma dowodów potwierdzających, by na bezpieczeństwo stosowania omalizumabu wpływały stosowane równocześnie produkty lecznicze w odniesieniu do jego znanego profilu bezpieczeństwa stosowania w astmie alergicznej. Ponadto, analiza danych farmakokinetycznych populacji wykazała, że leki przeciwhistaminowe blokujące receptory H 2 oraz antagoniści receptora leukotrienowego nie mają istotnego wpływu na farmakokinetykę omalizumabu (patrz punkt 5.2). Dzieci i młodzież W badaniach klinicznych dotyczących przewlekłej pokrzywki spontanicznej uczestniczyli pacjenci w wieku od 12 do 17 lat przyjmujący omalizumab w skojarzeniu z lekami przeciwhistaminowymi (blokującymi receptory H 1 , blokującymi receptory H 2 ) oraz antagonistami receptora leukotrienowego. Nie przeprowadzono badań z udziałem dzieci w wieku poniżej 12 lat.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Dane otrzymane z ograniczonej liczby (300 -1 000 kobiet w ciąży) zastosowań produktu w okresie ciąży na podstawie rejestru ciąż i zgłoszeń spontanicznych po wprowadzeniu do obrotu produktu leczniczego nie wskazują, że omalizumab wywołuje wady rozwojowe lub działa szkodliwie na płód / noworodka. Prospektywne badanie rejestru ciąż (EXPECT) obejmujące 250 ciężarnych kobiet z astmą, u których wystąpiła ekspozycja na omalizumab wykazało, że częstość występowania poważnych wad wrodzonych była podobna (8,1% w porównaniu z 8,9%) w grupie pacjentek z badania EXPECT i w grupie pacjentek z chorobą o podobnej charakterystyce (astma umiarkowana i ciężka). Interpretacja danych może być zakłócona z powodu ograniczeń metodologicznych, w tym małych rozmiarów próby i braku randomizacji w projekcie badania. Omalizumab przenika przez barierę łożyskową.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Jednak badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Omalizumab był związany z występowaniem zależnego od wieku zmniejszenia liczby płytek krwi u naczelnych, z wyjątkiem ludzi, z większą wrażliwością względną u młodych zwierząt (patrz punkt 5.3). Jeśli jest to klinicznie konieczne, można rozważyć stosowanie omalizumabu w okresie ciąży. Karmienie piersią Immunoglobuliny G (IgG) są obecne w mleku ludzkim i dlatego oczekuje się, że omalizumab będzie obecny w mleku ludzkim. Na podstawie dostępnych danych dotyczących naczelnych, z wyjątkiem ludzi, stwierdzono przenikanie omalizumabu do mleka (patrz punkt 5.3). Badanie EXPECT, w którym wzięło udział 154 niemowląt, które były narażone na omalizumab podczas ciąży i karmienia piersią, nie wykazało działań niepożądanych u niemowląt karmionych piersią.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Interpretacja danych może być zakłócona z powodu ograniczeń metodologicznych badania, w tym małych rozmiarów próby i braku randomizacji w projekcie badania. Podawane doustnie, białka immunoglobuliny G ulegają proteolizie jelitowej i mają słabą biodostępność. Nie przewiduje się wpływu na noworodki / niemowlęta karmione piersią. W związku z tym, jeśli jest to klinicznie konieczne, można rozważyć stosowanie omalizumabu w okresie karmienia piersią. Płodność Brak danych dotyczących płodności ludzi stosujących omalizumab. W specjalnie zaprojektowanych badaniach nieklinicznych dotyczących wpływu na płodność u naczelnych, z wyjątkiem ludzi, w tym badaniach łączenia się w pary, nie zaobserwowano zaburzeń płodności u samców ani u samic po wielokrotnym podaniu omalizumabu w dawkach nie przekraczających 75 mg/kg mc. Ponadto, nie zaobserwowano działania genotoksycznego w oddzielnym badaniu nieklinicznm dotyczącym genotoksyczności.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Omalizumab nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Astma alergiczna i przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Podczas badań klinicznych w astmie alergicznej z udziałem pacjentów dorosłych i młodzieży w wieku 12 lat i starszej, najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były: bóle głowy i reakcje w miejscu wstrzyknięcia, w tym ból w miejscu wstrzyknięcia, obrzęk, rumień oraz świąd. W badaniach klinicznych z udziałem dzieci w wieku od 6 do <12 lat najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy, gorączka oraz ból w nadbrzuszu. Większość tych działań miało łagodne lub umiarkowane nasilenie. W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów w wieku ≥18 lat z CRSwNP najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były: ból głowy, zawroty głowy, ból stawów, ból w nadbrzuszu i reakcje w miejscu wstrzyknięcia leku.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Działania niepożądane
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych W tabeli 4 wymieniono działania niepożądane, uporządkowane zgodnie z klasyfikacją układów i narządów MedDRA i częstością występowania, odnotowane w badaniach klinicznych w całej populacji pacjentów z astmą alergiczną i CRSwNP, leczonej produktem Xolair, w której oceniano bezpieczeństwo. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającą się ciężkością. Kategorie częstości występowania określono w następujący sposób: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) i bardzo rzadko (<1/10 000). Działania zgłaszane po wprowadzeniu leku do obrotu są wymienione z nieznaną częstością występowania (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Tabela 4. Działania niepożądane zgłaszane w astmie alergicznej i CRSwNP

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Działania niepożądane

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Niezbyt często Zapalenie gardła
Rzadko Zarażenie pasożytnicze
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Nieznana Idiopatyczna trombocytopenia, w tym jej ciężkie przypadki
Zaburzenia układu immunologicznego
Rzadko Reakcje anafilaktyczne, inne ciężkie stany alergiczne, wytwarzanie przeciwciał przeciwko omalizumabowi
Nieznana Choroba posurowicza, może wystąpić gorączka i uogólnione powiększenie węzłów chłonnych
Zaburzenia układu nerwowego
Często Ból głowy*
Niezbyt często Omdlenia, parestezje, senność, zawroty głowy#
Zaburzenia naczyniowe
Niezbyt często Niedociśnienie ortostatyczne, zaczerwienienie twarzy
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Niezbyt często Alergiczny skurcz oskrzeli, kaszel
Rzadko Obrzęk krtani
Nieznana Alergiczne ziarniniakowe zapalenie naczyń (tj. zespół Churga- Straussa)
Zaburzenia żołądka i jelit
Często Ból w nadbrzuszu**,#
Niezbyt często Objawy przedmiotowe i podmiotowe niestrawności, biegunka, nudności
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Niezbyt często Nadwrażliwość na światło, pokrzywka, wysypka, świąd
Rzadko Obrzęk naczynioruchowy
Nieznana Łysienie
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Często Ból stawów†
Rzadko Toczeń rumieniowaty układowy (SLE)
Nieznana Ból mięśni, obrzęk stawów
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Bardzo często Gorączka**
Często Reakcje w miejscu podania, takie jak obrzęk, zaczerwienienie,ból, świąd
Niezbyt często Choroby grypopodobne, obrzęk ramion, zwiększenie masy ciała,uczucie zmęczenia

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Działania niepożądane
*: Bardzo często u dzieci w wieku od 6 do <12 lat **: U dzieci w wieku od 6 do <12 lat # : Często w badaniach dotyczących polipów nosa †: Częstość nieznana w badaniach dotyczących astmy Przewlekła pokrzywka spontaniczna Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Bezpieczeństwo stosowania oraz tolerancję omalizumabu oceniano dla dawek wynoszących 75 mg, 150 mg oraz 300 mg podawanych co 4 tygodnie u 975 pacjentów z przewlekłą pokrzywką spontaniczną, spośród których 242 otrzymywało placebo. Omalizumab podawano ogółem 733 pacjentom przez okres do 12 tygodni i 490 pacjentom przez okres do 24 tygodni. Z tej grupy dawkę wynoszącą 300 mg podawano 412 pacjentom przez okres do 12 tygodni i 333 pacjentom przez okres do 24 tygodni. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych W oddzielnej tabeli (Tabela 5) przedstawiono działania niepożądane we wskazaniu przewlekła pokrzywka spontaniczna, wynikające z różnic w dawce i leczonej populacji (z istotnymi różnicami w odniesieniu do czynników ryzyka, chorób współistniejących, jednocześnie stosowanych produktów leczniczych i wieku pacjentów [np.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Działania niepożądane
w badaniach z astmą uczestniczyły dzieci w wieku 6 do 12 lat]). W tabeli 5 przedstawiono działania niepożądane (działania występujące u ≥1% pacjentów w dowolnej grupie terapeutycznej oraz o ≥2% częściej w dowolnej grupie terapeutycznej otrzymującej omalizumab w porównaniu z placebo, po ocenie medycznej) zgłoszone dla dawki 300 mg w trzech zbiorczych badaniach fazy III. Przedstawione działania niepożądane podzielono na dwie grupy: działania występujące w 12-tygodniowym i 24-tygodniowym okresie leczenia. Działania niepożądane przedstawiono z uwzględnieniem klasyfikacji układów i narządów MedDRA. W obrębie każdej grupy układów i narządów działania niepożądane wymieniono zgodnie z częstością, przy czym najczęściej występujące działania wymieniono w pierwszej kolejności. Odpowiednią kategorię częstości dla każdego działania niepożądanego określono zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000) i częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Działania niepożądane
Tabela 5. Działania niepożądane pochodzące ze zbiorczej bazy danych dotyczącej bezpieczeństwa stosowania w przewlekłej pokrzywce spontanicznej (od 1. dnia do 24. tygodnia) dla omalizumabu w dawce 300 mg Zbiorcze dane z badań 1, 2 i 3 Kategoria częstości Tydzień 12. dotyczących omalizumabu Placebo, N=242 300 mg, N=412 Zakażenia i zarażenia pasożytnicze

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Działania niepożądane

Zapalenie zatok 5 (2,1%) 20 (4,9%) Często
Zaburzenia układu nerwowego
Ból głowy 7 (2,9%) 25 (6,1%) Często
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Bóle stawów 1 (0,4%) 12 (2,9%) Często
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Działania niepożądane
Reakcje w miejscu wstrzyknięcia* 2 (0,8%) 11 (2,7%) Często Tydzień 24. Zbiorcze dane z badań 1 i 3 dotyczących omalizumabu Placebo, N=163 300 mg, N=333 Kategoria częstości Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Infekcje górnych dróg oddechowych 5 (3,1%) 19 (5,7%) Często * Mimo braku 2% różnicy względem placebo, reakcje w miejscu wstrzyknięcia uwzględniono w wykazie, ponieważ wszystkie one zostały uznane za związane przyczynowo z badanym leczeniem. W 48-tygodniowym badaniu 81 pacjentów z przewlekłą pokrzywką spontaniczną otrzymywało omalizumab w dawce 300 mg podawanej co 4 tygodnie (patrz punkt 5.1). Profil bezpieczeństwa długotrwałego stosowania był podobny do profilu bezpieczeństwa obserwowanego w badaniach z przewlekłą pokrzywką spontaniczną trwających 24 tygodnie. Opis wybranych działań niepożądanych Zaburzenia układu immunologicznego Dodatkowe informacje, patrz punkt 4.4. Anafilaksja W badaniach klinicznych reakcje anafilaktyczne występowały rzadko.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Działania niepożądane
Jednak w bazie danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania produktu po jego wprowadzeniu do obrotu znaleziono w sumie 898 przypadków anafilaksji. Na podstawie szacowanej ekspozycji na lek wynoszącej 566 923 pacjento-lat leczenia częstość zgłaszanych przypadków reakcji anafilaktycznych wyniosła 0,20%. Zatorowość/Zakrzepica tętnicza (ATE – ang. Arterial thromboembolic events) W kontrolowanych badaniach klinicznych oraz w czasie analizy pośredniej badania obserwacyjnego obserwowano różnicę w liczbie przypadków ATE. Do złożonego punktu końcowego ATE zaliczono: udar, przemijający napad niedokrwienny, zawał mięśnia sercowego, niestabilną dusznicę bolesną, jak również zgon z powodów sercowo-naczyniowych (w tym zgon o niewyjaśnionej etiologii). W końcowej analizie badania obserwacyjnego, częstość występowania ATE na 1 000 pacjento-lat wyniosła 7,52 (115/15 286 pacjento-lat) u pacjentów leczonych produktem leczniczym Xolair oraz 5,12 (51/9 963 pacjento-lat) u pacjentów otrzymujących placebo.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Działania niepożądane
W wielowymiarowej analizie wariancji sprawdzającej możliwe wyjściowe czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego, współczynnik ryzyka wyniósł 1,32 (95% przedział ufności 0,91-1,91). W oddzielnej analizie zbiorczych wyników badań klinicznych, obejmującej wszystkie randomizowane badania kliniczne z podwójnie ślepą próbą, kontrolowane placebo, trwające co najmniej 8 tygodni, częstość występowania ATE na 1 000 pacjento-lat wyniosła 2,69 (5/1 856 pacjento-lat) u pacjentów leczonych produktem leczniczym Xolair oraz 2,38 (4/1 680 pacjento-lat) u pacjentów otrzymujących placebo (stosunek częstości 1,13; 95% przedział ufności 0,24-5,71). Płytki krwi W badaniach klinicznych liczba płytek krwi u kilku pacjentów była poniżej dolnej granicy normy laboratoryjnej. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano pojedyncze przypadki samoistnej trombocytopenii, w tym ciężkie przypadki.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Działania niepożądane
Zarażenia pasożytnicze U pacjentów z alergią z grup przewlekłego wysokiego ryzyka zarażeń pasożytami jelitowymi (robaczycami) badanie kontrolowane placebo wykazało niewielkie zwiększenie częstości występowania zarażeń w grupie omalizumabu, które nie było statystycznie istotne. Przebieg, nasilenie choroby oraz odpowiedź na leczenie nie uległy zmianie (patrz punkt 4.4). Toczeń rumieniowaty układowy W badaniach klinicznych i po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszano przypadki tocznia rumieniowatego układowego (ang. systemic lupus erythematosus, SLE) u pacjentów z umiarkowaną lub ciężką astmą oraz z przewlekłą pokrzywką spontaniczną. Patogeneza SLE nie jest dobrze poznana. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Nie określono maksymalnej tolerowanej dawki produktu leczniczego Xolair. Pacjentom podawano dożylnie pojedyncze dawki do 4 000 mg bez oznak toksyczności ograniczającej dawkę. Największa skumulowana dawka podana pacjentom w okresie 20 tygodni wynosiła 44 000 mg i nie spowodowała żadnych ostrych działań niepożądanych. W razie podejrzenia przedawkowania należy monitorować stan pacjenta, czy nie występują jakiekolwiek nieprawidłowe objawy przedmiotowe i podmiotowe. Należy zastosować odpowiednie leczenie.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki stosowane w obturacyjnych chorobach dróg oddechowych, inne leki o działaniu ogólnym stosowane w obturacyjnych chorobach dróg oddechowych, kod ATC: R03DX05 Astma alergiczna i przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) Mechanizm działania Omalizumab jest rekombinowanym, pochodzącym od DNA, humanizowanym przeciwciałem monoklonalnym, które w sposób wybiórczy wiąże się z ludzką immunoglobuliną E (IgE) i zapobiega wiązaniu IgE do receptora Fc  RI (receptor IgE o wysokim powinowactwie) na bazofilach i komórkach tucznych, w ten sposób zmniejszając ilość wolnej IgE, zdolnej do wyzwolenia kaskady alergicznej. Jest to przeciwciało IgG1 kappa, zawierające ludzkie regiony zrębowe wraz z regionami określającymi komplementarność (ang. complementary-determining regions) pochodzącymi od macierzystego przeciwciała mysiego, które wiąże się z IgE.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Leczenie omalizumabem pacjentów z atopią spowodowało znaczne zmniejszenie liczby receptorów Fc  RI na bazofilach. Omalizumab hamuje stan zapalny wywołany przez IgE, o czym świadczy zmniejszenie liczby eozynofilów we krwi i tkankach oraz zmniejszenie stężenia mediatorów reakcji zapalnej, w tym IL-4, IL-5 i IL-13 wytwarzanych przez komórki wrodzonego i adaptacyjnego układu immunologicznego oraz komórki nieimmunologiczne. Działanie farmakodynamiczne Astma alergiczna Uwalnianie histaminy in vitro z bazofilów wyizolowanych od pacjentów leczonych omalizumabem zmniejszyło się o około 90% po stymulacji alergenem w porównaniu do wartości sprzed leczenia. W badaniach klinicznych, w których uczestniczyli pacjenci z astmą alergiczną, stężenia wolnej IgE w surowicy zmniejszały się w sposób zależny od dawki w ciągu jednej godziny po podaniu pierwszej dawki i utrzymywały się pomiędzy podawanymi dawkami.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Jeden rok po przerwaniu leczenia omalizumabem, stężenia IgE powróciły do wartości sprzed leczenia i nie obserwowano efektu „z odbicia” w zakresie stężenia IgE po usunięciu produktu leczniczego z organizmu. Przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z CRSwNP leczenie omalizumabem spowodowało zmniejszenie stężenia wolnej IgE w surowicy (o około 95%) oraz zwiększenie stężenia całkowitej IgE w surowicy, w stopniu podobnym, jaki obserwowano u pacjentów z astmą alergiczną. Stężenia całkowitej IgE w surowicy zwiększyły się w wyniku powstania kompleksów omalizumab-IgE, których szybkość eliminacji była mniejsza w porównaniu z wolną IgE. Przewlekła pokrzywka spontaniczna Mechanizm działania Omalizumab jest rekombinowanym, pochodzącym od DNA, humanizowanym przeciwciałem monoklonalnym, które w sposób wybiórczy wiąże się z ludzką immunoglobuliną E (IgE).
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Jest to przeciwciało IgG1 kappa, zawierające ludzkie regiony zrębowe wraz z regionami określającymi komplementarność pochodzącymi od macierzystego przeciwciała mysiego, które wiąże się z IgE. W konsekwencji następuje zmniejszenie liczby (down-regulate) receptorów IgE (FcεRI) na komórkach. Nie do końca wiadomo, w jaki sposób powoduje to zmniejszenie objawów przewlekłej pokrzywki spontanicznej. Działanie farmakodynamiczne W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z przewlekłą pokrzywką spontaniczną maksymalne zmniejszenie stężenia wolnej IgE zaobserwowano 3 dni po pierwszej dawce podskórnej. Po wielokrotnym podaniu raz na 4 tygodnie stężenie wolnej IgE w surowicy przed podaniem dawki leku pozostało stabilne w okresie od 12 do 24 tygodni leczenia. Po przerwaniu stosowania omalizumabu stężenie wolnej IgE wzrosło do wartości przed leczeniem w ciągu 16-tygodniowego okresu dalszej obserwacji.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Astma alergiczna Dorośli i młodzież w wieku ≥12 lat Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania omalizumabu wykazano w 28-tygodniowym badaniu z podwójnie ślepą próbą, kontrolowanym placebo (badanie 1) z udziałem 419 pacjentów z ciężką astmą alergiczną, w wieku 12-79 lat, u których czynność płuc była zmniejszona (FEV 1 40-80% wartości należnej) i kontrola objawów astmy niewystarczająca, pomimo stosowania dużych dawek kortykosteroidów wziewnych i długo działających agonistów receptorów β2-adrenergicznych. U pacjentów spełniających kryteria włączenia wielokrotnie występowały zaostrzenia astmy wymagające leczenia kortykosteroidami działającymi ogólnie, hospitalizacji lub zgłoszenia do izby przyjęć z powodu ciężkich zaostrzeń astmy w ciągu roku poprzedzającego badanie, pomimo nieprzerwanego leczenia dużymi dawkami kortykosteroidów wziewnych i długo działających agonistów receptorów β2-adrenergicznych.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Podskórne podanie omalizumabu lub placebo było leczeniem wspomagającym do dipropionianu beklometazonu w dawce >1 000 mikrogramów (lub równoważnej) oraz długo działającego agonisty receptora β 2 -adrenergicznego. Dopuszczalne było leczenie podtrzymujące z zastosowaniem doustnych kortykosteroidów, teofiliny i antagonistów receptorów leukotrienowych (odpowiednio u 22%, 27% i 35% pacjentów). Pierwszorzędowym punktem końcowym była częstość występowania zaostrzeń astmy wymagających leczenia kortykosteroidami działającymi ogólnie. Omalizumab zmniejszył częstość występowania zaostrzeń astmy o 19% (p = 0,153). Późniejsze oceny, które wykazały statystyczną istotność (p<0,05) na korzyść omalizumabu obejmowały zmniejszenie liczby ciężkich zaostrzeń (gdy czynność płuc pacjenta zmniejszała się do wartości poniżej 60% najlepszych wartości indywidualnych i konieczne było podanie kortykosteroidów działających ogólnie) oraz nagłych wizyt u lekarza związanych z astmą (w tym hospitalizacji, zgłoszeń na izbę przyjęć i nieplanowanych wizyt u lekarza), jak również poprawę w zakresie lekarskiej całkowitej oceny skuteczności leczenia, jakości życia związanej z astmą (ang.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Asthma-related Quality of Life – AQL), objawów astmy i czynności płuc. W analizowanej podgrupie wystąpienie klinicznie istotnej korzyści z leczenia omalizumabem było bardziej prawdopodobne u pacjentów, u których całkowite stężenie IgE przed leczeniem wynosiło  76 j.m./ml. U tych pacjentów w badaniu 1 omalizumab zmniejszał częstość występowania zaostrzeń astmy o 40% (p = 0,002). Ponadto klinicznie istotna odpowiedź na leczenie wystąpiła u większej liczby pacjentów z całkowitym stężeniem IgE  76 j.m./ml w całym programie dotyczącym stosowania omalizumabu w ciężkiej astmie. Tabela 6 zawiera wyniki populacji w badaniu 1. Tabela 6. Wyniki badania 1

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Cała populacja badania 1
OmalizumabN=209 PlaceboN=210
Zaostrzenia astmy
Częstość występowania w okresie 28 tygodni 0,74 0,92
% zmniejszenia, wartość p dla współczynnika częstości 19,4%, p = 0,153
Ciężkie zaostrzenia astmy
Częstość występowania w okresie 28 tygodni 0,24 0,48
% zmniejszenia, wartość p dla współczynnika częstości 50,1%, p = 0,002
Nagłe wizyty u lekarza
Częstość występowania w okresie 28 tygodni 0,24 0,43
% zmniejszenia, wartość p dla współczynnika częstości 43,9%, p = 0,038
Całkowita ocena lekarska
% pacjentów odpowiadających na leczenie* 60,5% 42,8%
Wartość p** <0,001
Poprawa AQL
% pacjentów z ≥0,5 poprawą 60,8% 47,8%
wartość p 0,008

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
* znacząca poprawa lub całkowita kontrola ** wartość p dla całkowitego rozkładu ocen W badaniu 2 oceniano skuteczność i bezpieczeństwo stosowania omalizumabu w populacji 312 pacjentów z ciężką astmą alergiczną, których dobrano analogicznie do populacji pacjentów uczestniczących w badaniu 1. Leczenie omalizumabem w tym otwartym badaniu spowodowało 61% zmniejszenie częstości występowania klinicznie istotnych zaostrzeń astmy w porównaniu do aktualnie stosowanego, osobnego leczenia przeciwastmatycznego. W czterech dodatkowych, dużych, kontrolowanych placebo, wspierających badaniach, trwających od 28 do 52 tygodni, prowadzonych z udziałem 1 722 pacjentów dorosłych i młodzieży (badanie 3, 4, 5, 6) oceniano skuteczność i bezpieczeństwo stosowania omalizumabu u pacjentów z ciężką przewlekłą astmą. U większości pacjentów przebieg choroby nie był wystarczająco kontrolowany, ale otrzymywali oni jednocześnie mniej leków przeciwastmatycznych niż pacjenci w badaniu 1 lub 2.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W badaniach 3-5 za pierwszorzędowy punkt końcowy przyjęto zaostrzenie astmy, natomiast w badaniu 6 oceniano przede wszystkim ograniczenie w stosowaniu wziewnych kortykosteroidów. W badaniach 3, 4 i 5 u pacjentów leczonych omalizumabem odnotowano zmniejszenie częstości występowania zaostrzeń astmy odpowiednio o 37,5% (p=0,027), 40,3% (p<0,001) i 57,6% (p<0,001) w porównaniu z grupą placebo. W badaniu 6 znacząco więcej pacjentów z ciężką astmą alergiczną, leczonych omalizumabem mogło zmniejszyć dawkę flutykazonu do  500 mikrogramów/dobę bez pogorszenia kontroli astmy (60,3%) w porównaniu z grupą placebo (45,8%, p<0,05). Ocenę jakości życia uzyskano stosując kwestionariusz (Juniper Asthma-related Quality of Life Questionnaire). We wszystkich sześciu badaniach obserwowano statystycznie istotną poprawę w porównaniu ze stanem początkowym w ocenie jakości życia pacjentów przyjmujących omalizumab, w porównaniu z grupą placebo lub grupą kontrolną.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Całościowa ocena skuteczności leczenia przez lekarzy: Całościowa ocena lekarska została przeprowadzona w pięciu wyżej wymienionych badaniach, lekarze w szerokim zakresie przeprowadzili ocenę kontroli astmy. Lekarz mógł uwzględnić w ocenie szczytowy przepływ wydechowy (PEF), objawy występujące w dzień i w nocy, zużycie produktów leczniczych stosowanych doraźnie, spirometrię oraz zaostrzenia choroby. We wszystkich pięciu badaniach uznano, że u istotnie większego odsetka pacjentów leczonych omalizumabem osiągnięto wyraźną poprawę lub całkowitą kontrolę astmy w porównaniu z pacjentami z grupy placebo. Dzieci w wieku od 6 do <12 lat Główne dowody na potwierdzenie bezpieczeństwa stosowania i skuteczności omalizumabu w grupie pacjentów w wieku od 6 do <12 lat pochodzą z jednego randomizowanego, podwójnie zaślepionego, wieloośrodkowego badania kontrolowanego placebo (badanie 7).
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Badanie 7 było badaniem kontrolowanym placebo, do którego włączono specyficzną podgrupę pacjentów (N=235), taką jak określona w aktualnym wskazaniu, leczonych dużymi dawkami kortykosteroidów wziewnych (≥500 μg/dobę odpowiednika flutykazonu) w skojarzeniu z długo działającym agonistą receptorów beta. Klinicznie istotne zaostrzenie zdefiniowano jako pogorszenie objawów astmy w ocenie klinicznej badacza, wymagające podwojenia początkowej dawki kortykosteroidów wziewnych przez co najmniej 3 dni i (lub) doraźnego leczenia kortykosteroidami do stosowania ogólnego (doustnymi lub dożylnymi) przez co najmniej 3 dni. W specyficznej podgrupie pacjentów leczonych dużymi dawkami kortykosteroidów wziewnych, u pacjentów otrzymujących omalizumab odnotowano statystycznie znamiennie mniejszą częstość występowania klinicznie istotnych zaostrzeń astmy w porównaniu z grupą placebo.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Po 24 tygodniach, różnica w częstości występowania tych zaostrzeń pomiędzy badanymi grupami odpowiadała 34% zmniejszeniu częstości ich występowania (stosunek częstości występowania zaostrzeń 0,662; p=0,047) w grupie otrzymującej omalizumab względem grupy otrzymującej placebo. W drugim podwójnie zaślepionym 28-tygodniowym okresie leczenia różnica w częstości występowania klinicznie istotnych zaostrzeń astmy odpowiadała 63% zmniejszeniu częstości ich występowania (stosunek częstości występowania zaostrzeń 0,37; p=0,001) w grupie otrzymującej omalizumab względem grupy otrzymującej placebo. W 52-tygodniowym okresie leczenia metodą podwójnie ślepej próby (obejmującym 24-tygodniową fazę leczenia stałą dawką steroidów i 28-tygodniową fazę dostosowywania dawki steroidów) obserwowana różnica między leczonymi grupami odpowiadała 50% względnemu zmniejszeniu częstości występowania zaostrzeń w grupie pacjentów otrzymujących omalizumab (stosunek częstości występowania zaostrzeń 0,504; p=0,001).
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Pod koniec 52-tygodniowego okresu leczenia w grupie otrzymującej omalizumab odnotowano większe ograniczenie doraźnego stosowania produktów leczniczych zawierających agonistę receptorów beta w porównaniu z grupą otrzymującą placebo, jednak różnica pomiędzy badanymi grupami nie była statystycznie znamienna. W globalnej ocenie skuteczności leczenia pod koniec 52- tygodniowego okresu leczenia metodą podwójnie ślepej próby, w podgrupie pacjentów z ciężkim przebiegiem choroby, otrzymujących duże dawki kortykosteroidów wziewnych w skojarzeniu z długo działającymi agonistami receptorów beta, odsetek pacjentów z “doskonałą” skutecznością leczenia był większy, a odsetek pacjentów z “umiarkowaną” lub “małą” skutecznością leczenia był mniejszy w grupie otrzymującej omalizumab w porównaniu z grupą otrzymującą placebo; różnica ta była statystycznie znamienna (p<0,001), podczas gdy nie obserwowano różnic pomiędzy grupą otrzymującą omalizumab a grupą otrzymującą placebo w odniesieniu do subiektywnie postrzeganego przez pacjentów wskaźnika jakości życia.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność omalizumabu oceniano w dwóch randomizowanych badaniach kontrolowanych placebo, prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby, z udziałem pacjentów z CRSwNP (Tabela 8). Pacjenci otrzymywali omalizumab lub placebo podskórnie co 2 lub 4 tygodnie (patrz punkt 4.2). Wszyscy pacjenci otrzymywali leczenie podstawowe mometazonem w postaci donosowej przez cały czas trwania badania. Wcześniejszy zabieg operacyjny w obrębie nosa lub zatok lub wcześniejsze stosowanie kortykosteroidów ogólnoustrojowych nie były warunkiem koniecznym przy włączeniu do tych badań. Pacjenci otrzymywali omalizumab lub placebo przez 24 tygodnie, po których następował 4-tygodniowy okres obserwacji. W Tabeli 7 przedstawiono dane demograficzne i początkową charakterystykę pacjentów, w tym jednocześnie występujące choroby alergiczne.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Tabela 7 Dane demograficzne i początkowa charakterystyka pacjentów uczestniczących w badaniach dotyczących polipów nosa

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Parametr 1. badanie dotyczące polipów nosaN=138 2. badanie dotyczące polipów nosaN=127
Średni wiek (lata) (SD) 51,0 (13,2) 50,1 (11,9)
% mężczyzn 63,8 65,4
Pacjenci stosujący kortykosteroidyogólnoustrojowe w poprzednim roku (%) 18,8 26,0
Wynik obustronnej endoskopowej oceny polipów nosa (NPS): średnia (SD),zakres 0-8 6,2 (1,0) 6,3 (0,9)
Wynik oceny przekrwieniabłony śluzowej nosa (NCS): średnia (SD), zakres 0-3 2,4 (0,6) 2,3 (0,7)
Wynik oceny zmysłu powonienia: średnia (SD),zakres 0-3 2,7 (0,7) 2,7 (0,7)
Całkowity wynik SNOT-22: średnia (SD) zakres 0-110 60,1 (17,7) 59,5 (19,3)
Liczba eozynofilów we krwi (komórki/µl): średnia (SD) 346,1 (284,1) 334,6 (187,6)
Stężenie całkowitej IgE j.m./ml: średnia (SD) 160,9 (139,6) 190,2 (200,5)
Astma (%) 53,6 60,6
Łagodna (%) 37,8 32,5
Umiarkowana (%) 58,1 58,4
Ciężka (%) 4,1 9,1
Choroba dróg oddechowychzaostrzona przez aspirynę (%) 19,6 35,4
Alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa 43,5 42,5

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
SD = odchylenie standardowe; SNOT-22 = kwestionariusz oceny dolegliwości dotyczących zatok i nosa (ang. Sino-Nasal Outcome Test 22); IgE = immunoglobulina E; j.m. = jednostki międzynarodowe. W przypadku NPS, NCS i SNOT-22 wyższe wyniki wskazują na większe nasilenie choroby. Równorzędnymi głównymi punktami końcowymi były: punktowy wynik obustronnej oceny polipów nosa (NPS) i średni dobowy wynik oceny przekrwienia błony śluzowej nosa (NCS) w tygodniu 24. W obu badaniach 1. i 2. dotyczących polipów nosa u pacjentów, którzy otrzymywali omalizumab, obserwowano statystycznie znamienną większą poprawę w NPS i średnim tygodniowym wyniku NCS w tygodniu 24. względem wartości początkowej w porównaniu z pacjentami, którzy otrzymywali placebo. Wyniki badań 1. i 2. dotyczących polipów nosa przedstawiono w Tabeli 8. Tabela 8 Zmiana w tygodniu 24. względem wartości początkowych w wynikach klinicznych uzyskanych w 1. i 2. badaniu dotyczącym polipów nosa oraz w danych zbiorczych

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne

1. badanie dotyczące polipów nosa 2. badanie dotyczące polipów nosa Zbiorcze wyniki badań dotyczącychpolipów nosa
Omalizumab Omalizumab Placebo Omalizumab
Placebo Placebo
N 66 72 65 62 131 134
Wynik oceny polipów nosa
Średnia wartość początkowa 6,32 6,19 6,09 6,44 6,21 6,31
Zmiana w średniej obliczona metodą LS w tygodniu 24. 0,06 -1,08 -0,31 -0,90 -0,13 -0,99
Różnica (95% CI) -1,14 (-1,59; -0,69) -0,59 (-1,05; -0,12) -0,86 (-1,18; -0,54)
Wartość p <0,0001 0,0140 <0,0001
7-dniowy średni wynik dobowej oceny przekrwienia błony śluzowej nosa
Średnia wartość początkowa 2,46 2,40 2,29 2,26 2,38 2,34
Zmiana w średniej obliczona metodąLS w tygodniu 24. -0,35 -0,89 -0,20 -0,70 -0,28 -0,80
Różnica (95% CI) -0,55 (-0,84; -0,25) -0,50 (-0,80; -0,19) -0,52 (-0,73; -0,31)
Wartość p 0,0004 0,0017 <0,0001
TNSS
Średnia wartośćpoczątkowa 9,33 8,56 8,73 8,37 9,03 8,47
Zmiana w średniej obliczona metodąLS w tygodniu 24. -1,06 -2,97 -0,44 -2,53 -0,77 -2,75
Różnica (95% CI) -1,91 (-2,85; -0,96) -2,09 (-3,00; -1,18) -1,98 (-2,63; -1,33)
Wartość p 0,0001 <0,0001 <0,0001

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne

SNOT-22
Średnia wartość początkowa 60,26 59,82 59,80 59,21 60,03 59,54
Zmiana w średniej obliczona metodąLS w tygodniu 24. -8,58 -24,70 -6,55 -21,59 -7,73 -23,10
Różnica (95% CI) -16,12 (-21,86; -10,38) -15,04 (-21,26; -8,82) -15,36 (-19,57; -11,16)
Wartość p <0,0001 <0,0001 <0,0001
(MID = 8.9)
UPSIT
Średnia wartość początkowa 13,56 12,78 13,27 12,87 13,41 12,82
Zmiana w średniej obliczona metodąLS w tygodniu 24. 0,63 4,44 0,44 4,31 0,54 4,38
Różnica (95% CI) 3,81 (1,38; 6,24) 3,86 (1,57; 6,15) 3,84 (2,17; 5,51)
Wartość p 0,0024 0,0011 <0,0001

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
LS=najmniejszy kwadrat; CI = przedział ufności; TNSS = suma wszystkich objawów dotyczących nosa (ang. Total nasal symptom score); SNOT-22 = kwestionariusz oceny dolegliwości dotyczących zatok i nosa (ang. Sino-Nasal Outcome Test 22); UPSIT = test identyfikacji zapachów (ang. University of Pennsylvania Smell Identification Test); MID = minimalna istotna różnica. Rycina 1 Średnia zmiana w wyniku oceny przekrwienia błony śluzowej nosa względem stanu początkowego i średnia zmiana w wyniku oceny polipów nosa względem stanu początkowego w poszczególnych grupach terapeutycznych w 1. i 2. badaniu dotyczącym polipów nosa
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
0,25 Badanie 1. / Placebo (N=66) Badanie 1. / Omalizumab (N=72) Badanie 2. / Placebo (N=65) Badanie 2. / Omalizumab (N=62) 0,25 Badanie 1. / Placebo (N=66) Badanie 1. / Omalizumab (N=72) Badanie 2. / Placebo (N=65) Badanie 2. / Omalizumab (N=62) Średnia zmiana w ocenie polipów nosa względem wartości początkowych Średnia zmiana w ocenie przekrwienia błony śluzowej nosa względem wartości początkowych 0,00 0,00 -0,25 -0,25 -0,50 -0,50 -0,75 -0,75 -1,00 -1,00 -1,25 Druga analiza skuteczności Pierwsza analiza skuteczności -1,25 Druga analiza skuteczności Pierwsza analiza skuteczności
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wartość 4 8 12 16 20 24 Wartość 4 8 12 16 20 24
początkowa Tydzień początkowa Tydzień
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
We wcześniej zaplanowanej zbiorczej analizie leczenia doraźnego (stosowanie kortykosteroidów ogólnoustrojowych przez  3 kolejne dni lub chirurgiczne usunięcie polipów nosa) podczas 24- tygodniowego okresu leczenia odsetek pacjentów wymagających leczenia doraźnego był mniejszy w grupie otrzymującej omalizumab w porównaniu z placebo (odpowiednio 2,3% w porównaniu z 6,2%). Iloraz szans zastosowania leczenia doraźnego w grupie leczonej omalizumabem w porównaniu z placebo wynosił 0,38 (95% CI: 0,10; 1,49). W żadnym z badań nie zgłaszano zabiegów chirurgicznych w obrębie zatok i nosa. Długoterminową skuteczność i bezpieczeństwo stosowania omalizumabu u pacjentów z CRSwNP, którzy uczestniczyli w badaniach 1 i 2 dotyczących polipów nosa, oceniano w otwartym badaniu rozszerzonym. Dane dotyczące skuteczności z tego badania sugerują, że korzyść kliniczna uzyskana w 24. tygodniu utrzymywała się do 52. tygodnia.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Dane dotyczące bezpieczeństwa były ogólnie zgodne ze znanym profilem bezpieczeństwa omalizumabu. Przewlekła pokrzywka spontaniczna Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania omalizumabu wykazano w dwóch, randomizowanych badaniach III fazy, kontrolowanych placebo (badanie 1 i 2) u pacjentów z przewlekłą pokrzywką spontaniczną, u których objawy choroby utrzymywały się pomimo leczenia lekami przeciwhistaminowymi blokującymi receptory H 1 w zatwierdzonych dawkach. W trzecim badaniu (badanie 3) oceniano głównie bezpieczeństwo stosowania omalizumabu u pacjentów z przewlekłą pokrzywką spontaniczną, u których objawy choroby utrzymywały się pomimo leczenia lekami przeciwhistaminowymi blokującymi receptory H 1 w dawkach stanowiących maksymalnie czterokrotność dopuszczalnej dawki oraz lekami przeciwhistaminowymi blokującymi receptory H 2 i (lub) lekami z grupy LTRA.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Do tych trzech badań włączono 975 pacjentów w wieku od 12 do 75 lat (średni wiek pacjentów 42,3 lat; 39 pacjentów było w wieku 12 do 17 lat, 54 pacjentów w wieku ≥65 lat; 259 mężczyzn i 716 kobiet). Protokół badania wymagał, by u wszystkich pacjentów występowała niewystarczająca kontrola objawów choroby w tygodniowej punktowej ocenie aktywności pokrzywki (UAS7, zakres 0-42) wynoszącej ≥16, oraz w tygodniowej ocenie nasilenia świądu (która jest częścią składową UAS7; zakres 0-21) wynoszącej ≥8 w okresie 7 dni poprzedzających kwalifikacje do badania, pomimo stosowania leku przeciwhistaminowego przez co najmniej 2 tygodnie wcześniej. W badaniach 1 i 2 pacjenci uzyskali średni wynik tygodniowej oceny nasilenia świądu wynoszący od 13,7 do 14,5 na początku badania oraz średni wynik UAS7 wynoszący odpowiednio 29,5 i 31,7.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Pacjenci uczestniczący w badaniu 3 dotyczącym bezpieczeństwa stosowania uzyskali średni wynik tygodniowej oceny nasilenia świądu wynoszący 13,8 oraz średni wynik UAS7 wynoszący 31,2 na początku badania. We wszystkich trzech badaniach pacjenci zgłaszali przyjmowanie przed włączeniem do badania średnio 4 do 6 produktów leczniczych (w tym leków przeciwhistaminowych blokujących receptory H 1 ) z powodu objawów przewlekłej pokrzywki spontanicznej. Pacjenci otrzymywali omalizumab w dawce 75 mg, 150 mg lub 300 mg bądź placebo we wstrzyknięciu podskórnym podawanym co 4 tygodnie przez 24 i 12 tygodni odpowiednio w badaniu 1 i 2 oraz produkt leczniczy Xolair w dawce 300 mg lub placebo we wstrzyknięciu podskórnym podawanym co 4 tygodnie przez 24 tygodnie w badaniu 3. Wszystkie badania miały 16-tygodniowy okres przedłużonej obserwacji bez stosowania żadnego leczenia. Pierwszorzędowym punktem końcowym była zmiana w ocenie tygodniowego nasilenia świądu w okresie od początku badania do tygodnia 12.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Omalizumab podawany w dawce 300 mg zmniejszał tygodniowe nasilenie świądu o 8,55 do 9,77 (p <0,0001) w porównaniu ze zmniejszeniem o 3,63 do 5,14 w grupie placebo (patrz Tabela 9). Statystycznie znamienne wyniki były również obserwowane w zakresie odsetka pacjentów z odpowiedzią na leczenie, wyrażającą się w wartościach UAS7≤6 (w tygodniu 12.): były one wyższe w grupach leczonych dawką 300 mg i wynosiły 52% do 66% (p<0,0001) w porównaniu z 11 do 19% w grupach placebo, a pełną odpowiedź na leczenie (UAS7=0) uzyskano u 34 do 44% (p<0,0001) pacjentów leczonych dawką 300 mg w porównaniu z 5 do 9% pacjentów z grup placebo. Pacjenci z grup leczonych dawką 300 mg uzyskali największy średni odsetek dni bez obrzęku naczynioruchowego od tygodnia 4. do tygodnia 12., (91,0-96,1%; p<0,001) w porównaniu z placebo (88,1-89,2%). Średnia zmiana od stanu początkowego do tygodnia 12.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
całkowitego wskaźnika DLQI w grupach leczonych dawką 300 mg była większa (p<0,001) niż w grupach placebo, wykazując poprawę w zakresie od 9,7-10,3 punktów w porównaniu z 5,1-6,1 punktami w odpowiednich grupach placebo. Tabela 9. Zmiana tygodniowego wskaźnika nasilenia świądu od wartości początkowej do 12. tygodnia, badania 1, 2 i 3 (populacja mITT*)

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Placebo Omalizumab 300 mg
Badanie 1
N 80 81
Średnia (SD) −3,63 (5,22) −9,40 (5,73)
Różnica w średniej LS vs. placebo1 – −5,80
95% CI dla różnicy – −7,49,−4,10
Wartość P vs. placebo2 – <0,0001
Badanie 2
N 79 79
Średnia (SD) −5,14 (5,58) −9,77 (5,95)
Różnica w średniej LS vs. placebo1 – −4,81
95% CI dla różnicy – −6,49,−3,13
Wartość P vs. placebo2 – <0,0001
Badanie 3
N 83 252
Średnia (SD) −4,01 (5,87) −8,55 (6,01)
Różnica w średniej LS vs. placebo1 – -4,52
95% CI dla różnicy – −5,97, −3,08
Wartość P vs. placebo2 – <0,0001

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
*Zmodyfikowana populacja z zamiarem leczenia (ang. modified intent-to-treat, mITT): obejmuje wszystkich pacjentów, którzy zostali zakwalifikowani do badania i otrzymali co najmniej jedną dawkę badanego produktu leczniczego. W celu przypisania brakujących danych zastosowano metodę obserwacji początkowej przeniesionej dalej (ang. Baseline Observation Carried Forward, BOCF). 1. Średnią LS oszacowano przy użyciu modelu ANCOVA. Warstwy do stratyfikacji obejmowały początkowy tygodniowy wskaźnik nasilenia świądu (<13 albo ≥13) oraz masę ciała na początku badania (<80 kg albo ≥80 kg). 2. Wartość p uzyskano z t-testu ANCOVA. Na rysunku 2 przedstawiono średni tygodniowy wskaźnik nasilenia świądu w czasie w badaniu 1. Średnie tygodniowe wskaźniki nasilenia świądu zmniejszyły się znamiennie, przy czym maksymalny efekt leczenia zaobserwowano około 12. tygodnia i był on utrzymany w trakcie 24-tygodniowego okresu leczenia. Wyniki były podobne w badaniu 3.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
We wszystkich tych trzech badaniach średni tygodniowy wskaźnik nasilenia świądu stopniowo zwiększał się w ciągu 16-tygodniowego okresu dalszej obserwacji bez leczenia, co było zgodne z ponownym wystąpieniem objawów. Średnie wartości po zakończeniu okresu dalszej obserwacji były podobne jak w grupie placebo, ale niższe niż odpowiednie średnie wartości początkowe. Rysunek 2 Średni tygodniowy wskaźnik nasilenia świądu w czasie, badanie 1 (populacja mITT) 12. tydzień główny punkt Placebo Omalizumab
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Średmi tygodniowy wskaźnik nasilenia świądu 15 10 5 0
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
0 4 8 12 16 20 24 28 32 36 40 Tydzień Podanie omalizumabu lub placebo BOCF (ang. baseline observation carried forward) = początkowa obserwacja przeniesiona dalej; mITT (ang. modified intention-to-treat population) = zmodyfikowana populacja z zamiarem leczenia Wyniki skuteczności obserwowane po 24 tygodniach leczenia były porównywalne z obserwowanymi w 12. tygodniu: Dla dawki 300 mg w badaniach 1 i 3, średnie zmniejszenie od wartości początkowej tygodniowego wskaźnika nasilenia świądu wynosiło 9,8 i 8,6, odsetek pacjentów z UAS7≤6 wynosił 61,7% i 55,6%, a odsetek pacjentów, u których stwierdzono całkowitą odpowiedź (UAS7=0), wynosił odpowiednio 48,1% i 42,5% (wszystkie p<0,0001, w porównaniu z placebo). Dane z badań klinicznych u młodzieży (w wieku od 12 do 17 lat) dotyczą łącznie 39 pacjentów, spośród których 11 pacjentów otrzymało dawkę 300 mg. Dostępne są wyniki dotyczące stosowania dawki 300 mg u 9 pacjentów w 12. tygodniu oraz 6 pacjentów w 24.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
tygodniu i wskazują one na podobną reakcję na leczenie omalizumabem jak w populacji pacjentów dorosłych. Średnia zmiana w tygodniowej ocenie nasilenia świądu względem stanu początkowego, wykazała zmniejszenie o 8,25 w 12. tygodniu i o 8,95 w 24. tygodniu. Odsetek odpowiedzi wyniósł 33% w 12. tygodniu i 67% w 24. tygodniu dla UAS7=0 oraz 56% w 12. tygodniu i 67% w 24. tygodniu dla UAS7≤6. W 48-tygodniowym badaniu 206 pacjentów w wieku od 12 do 75 lat zostało włączonych do 24- tygodniowego okresu otwartego leczenia omalizumabem w dawce 300 mg podawanej co 4 tygodnie. Pacjenci, którzy odpowiedzieli na leczenie w tym otwartym okresie badania zostali następnie losowo przydzieleni do leczenia omalizumabem w dawce 300 mg (81 pacjentów) lub placebo (53 pacjentów) podawanymi co 4 tygodnie przez kolejne 24 tygodnie.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
U 21% pacjentów spośród tych, którzy byli leczeni omalizumabem przez 48 tygodni wystąpiło pogorszenie stanu klinicznego (wynik UAS7 ≥12 przez co najmniej 2 kolejne tygodnie po randomizacji w okresie od tygodnia 24. do tygodnia 48.) w porównaniu z 60,4% pacjentów otrzymujących placebo w tygodniu 48. (różnica -39,4%, p<0,0001, 95% CI: -54,5%; -22,5%).
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Właściwości farmakokinetyczne omalizumabu badano u pacjentów dorosłych i młodzieży z astmą alergiczną, a także u pacjentów dorosłych z CRSwNP oraz u pacjentów dorosłych i młodzieży z przewlekłą pokrzywką spontaniczną. Ogólne parametry farmakokinetyczne omalizumabu są podobne w tych populacjach pacjentów. Wchłanianie Po podaniu podskórnym omalizumab jest wchłaniany, a jego bezwzględna biodostępność wynosi średnio 62%. Po podskórnym podaniu pojedynczej dawki leku dorosłym i młodzieży z astmą lub przewlekłą pokrzywką spontaniczną, omalizumab był wolno wchłaniany, osiągając maksymalne stężenia w surowicy średnio po 6-8 dniach. U pacjentów z astmą, po podaniu wielokrotnych dawek omalizumabu, pole pod krzywą zależności stężenia w surowicy od czasu w dniach 0-14 w stanie stacjonarnym było nawet 6-krotnie większe niż po podaniu pierwszej dawki leku. Farmakokinetyka omalizumabu jest liniowa dla dawek większych niż 0,5 mg/kg mc.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Po podaniu dawek wynoszących 75 mg, 150 mg lub 300 mg co 4 tygodnie pacjentom z przewlekłą pokrzywką spontaniczną najmniejsze stężenia omalizumabu w surowicy zwiększały się proporcjonalnie do dawki. Podanie produktu leczniczego Xolair w postaci liofilizatu lub roztworu skutkowało otrzymaniem podobnego profilu zależności stężenia omalizumabu w surowicy krwi od czasu. Dystrybucja In vitro omalizumab tworzy kompleksy ograniczonych rozmiarów z IgE. W badaniach in vitro lub in vivo nie obserwuje się wytrącania kompleksów ani też kompleksów o masie cząsteczkowej przekraczającej 1 milion daltonów. Na podstawie farmakokinetyki populacyjnej dystrybucja omalizumabu była podobna u pacjentów z astmą alergiczną i pacjentów z przewlekłą pokrzywką spontaniczną. Względna objętość dystrybucji u pacjentów z astmą wynosiła 78  32 ml/kg mc. po podaniu podskórnym.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Eliminacja Na klirens omalizumabu składają się procesy klirensu IgG, jak również klirens poprzez specyficzne wiązanie i tworzenie kompleksów z docelowym ligandem, IgE. Eliminacja IgG przez wątrobę obejmuje jej rozkład w układzie siateczkowo-śródbłonkowym i w komórkach śródbłonka. W postaci niezmienionej IgG jest również wydalana z żółcią. U pacjentów z astmą okres półtrwania eliminacji omalizumabu z surowicy wynosił średnio 26 dni, a średnie wartości pozornego klirensu to 2,4  1,1 ml/kg/dobę. U pacjentów z dwa razy większą masą ciała pozorny klirens był około dwukrotnie większy. U pacjentów z przewlekłą pokrzywką spontaniczną, na podstawie symulacji farmakokinetyki populacyjnej, okres półtrwania omalizumabu w fazie eliminacji z surowicy w stanie stacjonarnym wynosił średnio 24 dni, a pozorny klirens w stanie stacjonarnym u pacjenta o masie ciała 80 kg wynosił 3,0 ml/kg mc./dobę. Charakterystyka w populacjach pacjentów Wiek, rasa/grupa etniczna, płeć, wskaźnik masy ciała (ang.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Body Mass Index, BMI) Pacjenci z astmą alergiczną i przewlekłym zapaleniem błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) Analizę farmakokinetyki populacyjnej omalizumabu przeprowadzono w celu oceny wpływu charakterystyki demograficznej. Analiza tych ograniczonych danych sugeruje, że nie ma konieczności dostosowywania dawki leku ze względu na wiek (6-76 lat w przypadku pacjentów z astmą alergiczną; 18 do 75 lat w przypadku pacjentów z CRSwNP), rasę/grupę etniczną, płeć pacjenta lub wskaźnik masy ciała (patrz punkt 4.2). Pacjenci z przewlekłą pokrzywką spontaniczną Wpływ parametrów demograficznych i innych czynników na ekspozycję na omalizumab oceniano na podstawie farmakokinetyki populacyjnej. Ponadto oceniano współzmienne analizując związek między stężeniem omalizumabu a odpowiedzią kliniczną.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Te analizy sugerują, że nie ma konieczności dostosowywania dawki u pacjentów z przewlekłą pokrzywką spontaniczną ze względu na wiek (12-75 lat), rasę/pochodzenie etniczne, płeć, masę ciała, wskaźnik masy ciała, początkowe stężenie IgE, autoprzeciwciała anty-Fc  RI lub jednoczesne stosowanie leków przeciwhistaminowych blokujących receptory H 2 lub antagonistów receptora leukotrienowego. Zaburzenia czynności nerek i wątroby Brak danych dotyczących właściwości farmakokinetycznych i farmakodynamicznych u pacjentów z astmą lub przewlekłą pokrzywką spontaniczną i z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4).
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Bezpieczeństwo stosowania omalizumabu badano na małpach cynomolgus, ponieważ omalizumab wiąże się z IgE ludzi i małp cynomolgus z podobnym powinowactwem. Przeciwciała przeciwko omalizumabowi wykryto u niektórych małp po wielokrotnym podskórnym lub dożylnym podaniu leku. Nie stwierdzono jednak widocznej toksyczności, w tym występowania chorób wywołanych pośrednio przez kompleksy immunologiczne lub cytotoksyczności zależnej od dopełniacza. Nie stwierdzono dowodów na występowanie reakcji anafilaktycznej z powodu degranulacji komórek tucznych u małp cynomolgus. Przewlekłe stosowanie omalizumabu w dawkach do 250 mg/kg mc. (stanowiących co najmniej 14- krotność maksymalnej zalecanej dawki klinicznej, wyrażonej w mg/kg mc., zgodnie z zalecaną tabelą dawkowania) było dobrze tolerowane przez naczelne inne niż człowiek (zarówno dorosłe jak i młode zwierzęta), z wyjątkiem związanego z dawką i zależnego od wieku zmniejszenia liczby płytek krwi u młodych osobników o większej wrażliwości.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Stężenie leku w surowicy potrzebne, by uzyskać 50% zmniejszenie liczby płytek krwi w porównaniu do wartości początkowych u dorosłych małp cynomolgus było około 4 do 20 razy większe niż przewidywane maksymalne stężenie leku w surowicy w warunkach klinicznych. Ponadto, u małp cynomolgus w miejscu wstrzyknięcia leku obserwowano ostry krwotok i stan zapalny. Nie przeprowadzono oficjalnych badań dotyczących rakotwórczego działania omalizumabu. W badaniach wpływu omalizumabu na reprodukcję małp cynomolgus podskórne dawki do 75 mg/kg mc. na tydzień (stanowiące co najmniej 8-krotność maksymalnej zalecanej dawki klinicznej, wyrażonej w mg/kg mc. w okresie 4 tygodni) nie wpływały toksycznie na matkę, nie działały embriotoksycznie lub teratogennie, gdy lek podawany był przez cały okres organogenezy i nie powodowały działań niepożądanych na płód i rozwój nowonarodzonych osobników, gdy lek podawano w ostatnim okresie ciąży, podczas porodu i w okresie karmienia piersią.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Omalizumab jest wydzielany z mlekiem samic małp cynomolgus. Stężenia omalizumabu w mleku stanowiły 0,15% stężenia leku w surowicy krwi matki.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Argininy chlorowodorek Histydyny chlorowodorek jednowodny Histydyna Polisorbat 20 Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi. 6.3 Okres ważności 18 miesięcy. Łączny czas przechowywania produktu w temperaturze 25  C wynosi 48 godzin. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w lodówce (2  C – 8  C). Nie zamrażać. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Xolair 150 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce (igła w rozmiarze 26G, fioletowa osłona strzykawki) Produkt leczniczy Xolair 150 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce jest dostępny w postaci 1 ml roztworu w cylindrze ampułko-strzykawki (szkło typu I) z igłą w rozmiarze 26G (ze stali nierdzewnej), (typu I) końcówką tłoka oraz osłonką na igłę.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Dane farmaceutyczne
Wielkości opakowań: opakowania zawierające 1 ampułko-strzykawkę oraz opakowania zbiorcze zawierające 4 (4 x 1); 6 (6 x 1) lub 10 (10 x 1) ampułko-strzykawek. Xolair 150 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce (igła w rozmiarze 27G, fioletowy tłok) Produkt leczniczy Xolair 150 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce jest dostępny w postaci 1 ml roztworu w cylindrze ampułko-strzykawki (szkło typu I) z igłą w rozmiarze 27G (ze stali nierdzewnej), (typu I) końcówką tłoka oraz osłonką na igłę. Wielkości opakowań: opakowania zawierające 1 ampułko-strzykawkę oraz opakowania zbiorcze zawierające 3 (3 x 1) lub 6 (6 x 1) ampułko-strzykawek. Xolair 300 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Produkt leczniczy Xolair 300 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce jest dostępny w postaci 2 ml roztworu w cylindrze ampułko-strzykawki (szkło typu I) z igłą w rozmiarze 27G (ze stali nierdzewnej), (typu I) końcówką tłoka oraz osłonką na igłę.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Dane farmaceutyczne
Wielkości opakowań: opakowania zawierające 1 ampułko-strzykawkę oraz opakowania zbiorcze zawierające 3 (3 x 1) lub 6 (6 x 1) ampułko-strzykawek. Xolair 150 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu Produkt leczniczy Xolair 150 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu jest dostępny w postaci 1 ml roztworu w cylindrze ampułko-strzykawki (szkło typu I) z igłą w rozmiarze 27G (ze stali nierdzewnej), (typu I) końcówką tłoka oraz osłonką na igłę. Wielkości opakowań: opakowania zawierające 1 wstrzykiwacz oraz opakowania zbiorcze zawierające 3 (3 x 1) lub 6 (6 x 1) wstrzykiwaczy. Xolair 300 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu Produkt leczniczy Xolair 300 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu jest dostępny w postaci 2 ml roztworu w cylindrze wstrzykiwacza (szkło typu I) z igłą w rozmiarze 27G (ze stali nierdzewnej), (typu I) końcówką tłoka oraz osłonką na igłę.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Dane farmaceutyczne
Wielkości opakowań: opakowania zawierające 1 wstrzykiwacz oraz opakowania zbiorcze zawierające 3 (3 x 1) lub 6 (6 x 1) wstrzykiwaczy. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Ampułko-strzykawka Ampułko-strzykawce jednorazowego użycia jest przeznaczona do indywidualnego wykorzystania. Ampułko-strzykawkę należy wyjąć z lodówki 30 minut przed wstrzyknięciem, aby roztwór osiągnął temperaturę pokojową. Wstrzykiwacz Wstrzykiwacz jednorazowego użycia jest przeznaczony do indywidualnego wykorzystania. Należy wyjąć go z lodówki 30 minut przed wstrzyknięciem, aby roztwór osiągnął temperaturę pokojową. Wskazówki dotyczące usuwania leku Zużytą strzykawkę lub wstrzykiwacz należy natychmiast wyrzucić do pojemnika na odpady medyczne niebezpieczne. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Xolair 75 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Xolair 75 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Xolair 75 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Każda ampułko-strzykawka zawiera 75 mg omalizumabu* w 0,5 ml roztworu. Xolair 75 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu Każdy wstrzykiwacz zawiera 75 mg omalizumabu* w 0,5 ml roztworu. *Omalizumab jest humanizowanym przeciwciałem monoklonalnym wytwarzanym w linii komórek jajnika chomika chińskiego metodą rekombinacji DNA. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań (płyn do wstrzykiwań) Klarowny do lekko opalizującego, bezbarwny do jasnobrązowawo-żółtego roztwór.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Astma alergiczna Produkt leczniczy Xolair jest wskazany do stosowania u dorosłych, młodzieży i dzieci (w wieku od 6 do <12 lat). Leczenie produktem leczniczym Xolair należy rozważać jedynie pacjentów z astmą wywołaną za pośrednictwem IgE (immunoglobulina E) (patrz punkt 4.2). Dorośli i młodzież (w wieku 12 lat i starsi) Produkt leczniczy Xolair jest wskazany do stosowania w leczeniu wspomagającym, w celu poprawy kontroli astmy u pacjentów z ciężką, przewlekłą astmą alergiczną, u których stwierdzono dodatni wynik testu skórnego lub reaktywność in vitro na całoroczne alergeny wziewne oraz, u których stwierdzono zmniejszoną czynność płuc (FEV 1 <80%) jak również częste objawy choroby występujące w ciągu dnia lub będące przyczyną przebudzeń w nocy oraz u których wielokrotnie udokumentowano ciężkie zaostrzenia astmy występujące pomimo przyjmowania dużych dobowych dawek kortykosteroidów wziewnych w skojarzeniu z długo działającym, wziewnym agonistą receptorów beta-2.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Wskazania do stosowania
Dzieci (w wieku od 6 do <12 lat) Produkt leczniczy Xolair jest wskazany do stosowania w leczeniu wspomagającym, w celu poprawy kontroli astmy u pacjentów z ciężką, przewlekłą astmą alergiczną, u których stwierdzono dodatni wynik testu skórnego lub reaktywność in vitro na całoroczne alergeny wziewne, częste objawy choroby występujące w ciągu dnia lub będące przyczyną wybudzeń w nocy oraz u których występują liczne ciężkie zaostrzenia astmy pomimo przyjmowania dużych dobowych dawek kortykosteroidów wziewnych w skojarzeniu z długo działającym, wziewnym agonistą receptorów beta-2. Przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (ang. chronic rhinosinusitis with nasal polyps, CRSwNP) Produkt leczniczy Xolair jest wskazany do stosowania w leczeniu wspomagającym do terapii kortykosteroidami donosowymi u dorosłych (w wieku 18 lat i starszych) z ciężkim CRSwNP, u których terapia kortykosteroidami donosowymi nie zapewnia wystarczającej kontroli objawów choroby.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie powinno być rozpoczynane przez lekarzy mających doświadczenie w rozpoznawaniu i leczeniu ciężkiej, przewlekłej astmy lub przewlekłego zapalenia błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP). Dawkowanie Dawkowanie w astmie alergicznej i CRSwNP podlega tym samym zasadom dawkowania. Na podstawie początkowego stężenia IgE (j.m./ml), oznaczanego przed rozpoczęciem leczenia oraz masy ciała pacjenta (kg) określa się właściwą dawkę omalizumabu oraz częstość jej podawania w tych wskazaniach. Przed podaniem początkowej dawki leku u pacjentów należy oznaczyć całkowite stężenie IgE w surowicy za pomocą jednego z dostępnych testów, w celu ustalenia dawki. Na podstawie wyników tych oznaczeń każdorazowo można zastosować od 75 do 600 mg omalizumabu w 1 do 4 wstrzyknięciach. Pacjenci z astmą alergiczną i początkowym stężeniem IgE poniżej 76 j.m./ml w mniejszym stopniu odnieśli korzyść (patrz punkt 5.1).
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Dawkowanie
Lekarze przepisujący produkt powinni upewnić się, że pacjenci dorośli i młodzież ze stężeniem IgE poniżej 76 j.m./ml oraz dzieci (w wieku od 6 do <12 lat) ze stężeniem IgE poniżej 200 j.m./ml wykazują jednoznaczną reaktywność in vitro (RAST) na alergeny całoroczne przed rozpoczęciem leczenia. Patrz tabela 1 z przelicznikami dawek oraz tabele 2 i 3 służące do określania dawki. Pacjenci, u których początkowe stężenia IgE lub masa ciała wyrażona w kg nie mieszczą się w granicach wartości podanych w tabelach, nie powinni przyjmować omalizumabu. Maksymalna zalecana dawka wynosi 600 mg omalizumabu co dwa tygodnie. Tabela 1. Przeliczenie dawki na liczbę ampułko-strzykawek/wstrzykiwaczy*, liczbę wstrzyknięć** i całkowitą objętość wstrzyknięcia na każde podanie
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Dawkowanie
Dawka (mg) Liczba strzykawek/wstrzykiwaczy* Liczba wstrzyknięć Całkowita objętość wstrzyknięcia(ml)
75 mg 150 mg 300 mg*
75 1 0 0 1 0,5
150 0 1 0 1 1,0
225 1 1 0 2 1,5
300 0 0 1 1 2,0
375 1 0 1 2 2,5
450 0 1 1 2 3,0
525 1 1 1 3 3,5
600 0 0 2 2 4,0
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Dawkowanie
*Produkt leczniczy Xolair 300 mg w ampułko-strzykawce i wszystkie wielkości dawek produktu leczniczego Xolair we wstrzykiwaczu nie są przeznaczone do stosowania u pacjentów w wieku <12 lat. **W tej tabeli podano najmniejszą liczbę wstrzyknięć u pacjentów, jednak aby uzyskać pożądaną dawkę możliwe są inne kombinacje ampułko-strzykawek/wstrzykiwaczy. Tabela 2. PODAWANIE CO 4 TYGODNIE. Dawki omalizumabu (w miligramach/dawkę) podawane we wstrzyknięciu podskórnym co 4 tygodnie

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Dawkowanie

Masa ciała (kg)
Początko we wartości IgE (j.m./ml) 20- 25 >25- 30 >30- 40 >40- 50 >50- 60 >60- 70 >70- 80 >80- 90 >90-125 >125-150
30-100 75 75 75 150 150 150 150 150 300 300
>100-200 150 150 150 300 300 300 300 300 450 600
>200-300 150 150 225 300 300 450 450 450 600
>300-400 225 225 300 450 450 450 600 600
>400-500 225 300 450 450 600 600
>500-600 300 300 450 600 600
>600-700 300 450 600
>700-800
>800-900 PODAWANIE CO 2 TYGODNIE PATRZ TABELA 3
>900-1 000
>1 000-1 100

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Dawkowanie
*W badaniach rejestracyjnych dotyczących CRSwNP nie badano pacjentów z masą ciała poniżej 30 kg. Tabela 3. PODAWANIE CO 2 TYGODNIE. Dawki omalizumabu (w miligramach/dawkę) podawane we wstrzyknięciu podskórnym co 2 tygodnie

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Dawkowanie

Masa ciała (kg)
Początko we wartości IgE (j.m./ml) 20- 25 >25- 30 >30- 40 >40- 50 >50- 60 >60- 70 >70- 80 >80- 90 >90-125 >125-150
30-100 PODAWANIE CO 4 TYGODNIE PATRZ TABELA 2
>100-200
>200-300 375
>300-400 450 525
>400-500 375 375 525 600
>500-600 375 450 450 600
>600-700 225 375 450 450 525
>700-800 225 225 300 375 450 450 525 600
>800-900 225 225 300 375 450 525 600
>900-1 000 225 300 375 450 525 600
>1 000-1 100 225 300 375 450 600
>1 100-1 200 300 300 450 525 600 Niewystarczające dane dotyczące zalecanej dawki
>1 200-1 300 300 375 450 525
>1 300-1 500 300 375 525 600

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Dawkowanie
*W badaniach rejestracyjnych dotyczących CRSwNP nie badano pacjentów z masą ciała poniżej 30 kg. Czas trwania leczenia, monitorowanie pacjentów i dostosowywanie dawkowania Astma alergiczna Produkt leczniczy Xolair jest przeznaczony do długotrwałego leczenia. W badaniach klinicznych wykazano, że leczenie wykazuje skuteczność po co najmniej 12-16 tygodniach leczenia. W 16 tygodniu po rozpoczęciu leczenia produktem leczniczym Xolair lekarz powinien ocenić skuteczność leczenia przed podaniem pacjentom kolejnych wstrzyknięć leku. Decyzję o kontynuowaniu leczenia po 16 tygodniach leczenia lub przy kolejnych okazjach, należy uzależnić od tego, czy stwierdza się wyraźną poprawę ogólnej kontroli astmy (patrz punkt 5.1; Całościowa ocena skuteczności leczenia przez lekarzy). Przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) W badaniach klinicznych dotyczących CRSwNP zmiany w punktowym wyniku oceny polipów nosa (ang.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Dawkowanie
nasal polyps score, NPS) i w wyniku oceny przekrwienia błony śluzowej nosa (ang. nasal congestion score, NCS) były obserwowane po 4 tygodniach. Potrzebę kontynuacji leczenia należy poddawać okresowej ocenie biorąc pod uwagę ciężkość choroby u pacjenta i poziom kontroli objawów. Astma alergiczna i przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) Przerwanie leczenia zazwyczaj powoduje ponowne zwiększenie stężenia wolnej IgE i związanych z tym objawów. W czasie leczenia całkowite stężenia IgE zwiększają się i pozostają zwiększone do 1 roku po przerwaniu leczenia. Dlatego ponowne oznaczanie stężenia IgE podczas leczenia nie może być traktowane jako wskazówka do określania dawki leku. Po przerwaniu leczenia, które trwało krócej niż 1 rok, dawkowanie należy ustalać na podstawie stężeń IgE w surowicy uzyskanych podczas określania dawki początkowej.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Dawkowanie
Całkowite stężenie IgE w surowicy można ponownie oznaczać w celu określenia dawki, jeśli leczenie zostało przerwane na co najmniej rok. Dawki należy zmodyfikować w przypadku istotnych zmian masy ciała (patrz tabele 2 i 3). Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku (65 lat i starsi) Dane dotyczące stosowania omalizumabu u pacjentów w wieku powyżej 65 lat są ograniczone, jednak brak dowodów na to, że u pacjentów w podeszłym wieku konieczne jest zastosowanie innej dawki niż u dorosłych pacjentów w młodszym wieku. Zaburzenia czynności nerek lub wątroby Nie przeprowadzono badań nad wpływem zaburzeń czynności nerek lub wątroby na farmakokinetykę omalizumabu. Na klirens omalizumabu w dawkach klinicznych wpływa głównie układ siateczkowo- śródbłonkowy (ang. RES – reticular endothelial sysem), dlatego jest mało prawdopodobne, aby mógł się on zmieniać w zaburzeniach czynności nerek lub wątroby.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Dawkowanie
Mimo, iż nie zaleca się szczególnego dostosowania dawki u tych pacjentów, podając omalizumab należy zachować ostrożność (patrz punkt 4.4). Dzieci i młodzież W astmie alergicznej nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności omalizumabu u pacjentów w wieku poniżej 6 lat. Dane nie są dostępne. W CRSwNP nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności omalizumabu u pacjentów w wieku poniżej 18 lat. Dane nie są dostępne. Sposób podawania Tylko do podania podskórnego. Omalizumabu nie wolno podawać dożylnie ani domięśniowo. Produkt leczniczy Xolair 300 mg w ampułko-strzykawce i wszystkie wielkości dawek produktu leczniczego Xolair we wstrzykiwaczu nie są przeznaczone do stosowania u dzieci w wieku <12 lat. Produkt leczniczy Xolair 75 mg w ampułko-strzykawce i Xolair 150 mg w ampułko-strzykawce mogą być stosowane u dzieci z astmą alergiczną w wieku od 6 do 11 lat.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Dawkowanie
Jeśli konieczne jest podanie więcej niż jednego wstrzyknięcia, aby uzyskać pożądaną dawkę, wstrzyknięcia należy podzielić pomiędzy dwa lub więcej miejsc wstrzyknięć (Tabela 1). Pacjenci, u których nie wystąpiły reakcje anafilaktyczne w wywiadzie, mogą samodzielnie wstrzykiwać Xolair, lub może on być wstrzykiwany przez opiekunów od 4. dawki, jeśli lekarz uzna to za właściwe (patrz punkt 4.4). Pacjent lub opiekun musi zostać przeszkolony w zakresie prawidłowej techniki wstrzykiwania i rozpoznawania wczesnych objawów przedmiotowych i podmiotowych ciężkich reakcji alergicznych. Pacjentów lub opiekunów należy poinstuować, aby wstrzykiwali całą dawkę produktu Xolair zgodnie z instrukcjami użycia zawartymi w ulotce dla pacjenta.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Identyfikowalność W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu. Ogólne Omalizumab nie jest wskazany w leczeniu nagłych zaostrzeń astmy, ostrego skurczu oskrzeli lub stanu astmatycznego. Działania omalizumabu nie badano u pacjentów z zespołem hiper-IgE lub alergiczną aspergilozą oskrzelowo-płucną, bądź w zapobieganiu reakcjom anafilaktycznym, w tym także reakcjom wywołanym przez alergie pokarmowe, atopowe zapalenie skóry lub alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa. Nie należy stosować omalizumabu w leczeniu tych chorób. Nie badano stosowania omalizumabu u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi, stanami wywołanymi pośrednio przez kompleksy immunologiczne lub z wcześniej istniejącymi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby (patrz punkt 4.2). Należy zachować ostrożność podając omalizumab w tych populacjach pacjentów.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Specjalne środki ostrozności
Nie zaleca się nagłego przerwania podawania kortykosteroidów o działaniu ogólnoustrojowym lub kortykosteroidów wziewnych po rozpoczęciu leczenia omalizumabem w astmie alergicznej lub CRSwNP. Dawki kortykosteroidów należy zmniejszać pod ścisłą kontrolą lekarza i może być konieczne przeprowadzenie tego stopniowo. Zaburzenia układu immunologicznego Reakcje alergiczne typu I Podczas przyjmowania omalizumabu mogą wystąpić miejscowe lub ogólnoustrojowe reakcje alergiczne typu I, w tym anafilaksja i wstrząs anafilaktyczny, nawet po długim okresie stosowania. Jednakże, większość z tych reakcji występowała w ciągu 2 godzin od pierwszego i kolejnego wstrzyknięcia omalizumabu, ale niektóre występowały po 2 godzinach i nawet po ponad 24 godzinach od wstrzyknięcia. Większość reakcji anafilaktycznych występowała podczas zastosowania pierwszych 3 dawek omalizumabu. Dlatego też, pierwsze 3 dawki muszą być podane przez lub pod nadzorem pracownika ochrony zdrowia.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Specjalne środki ostrozności
Anafilaksja w wywiadzie niezwiązana z omalizumabem może być czynnikiem ryzyka anafilaksji po zastosowaniu omalizumabu. W związku z tym, u pacjentów z anafilaksją w wywiadzie omalizumab musi być podawany przez pracownika ochrony zdrowia, który zawsze powinien mieć dostęp do produktów leczniczych stosowanych w leczeniu reakcji anafilaktycznych do natychmiastowego zastosowania po podaniu omalizumabu. Jeśli wystąpi reakcja anafilaktyczna lub inna ciężka reakcja alergiczna, należy natychmiast przerwać stosowanie omalizumabu i wprowadzić właściwe leczenie. Należy poinformować pacjentów, że takie reakcje są możliwe i że w razie wystąpienia reakcji alergicznych należy natychmiast zwrócić się o pomoc medyczną. W badaniach klinicznych przeciwciała przeciwko omalizumabowi wykryto u niewielkiej liczby pacjentów (patrz punkt 4.8). Znaczenie kliniczne przeciwciał przeciwko omalizumabowi nie jest dobrze poznane.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Specjalne środki ostrozności
Choroba posurowicza U pacjentów leczonych humanizowanymi przeciwciałami monoklonalnymi, w tym omalizumabem, zaobserwowano chorobę posurowiczą i objawy przypominające chorobę posurowiczą, które należą do opóźnionych reakcji alergicznych typu III. Przypuszczalny mechanizm patofizjologiczny polega na tworzeniu się i osadzaniu kompleksu immunologicznego w wyniku powstawania przeciwciał przeciwko omalizumabowi. Wystąpienie choroby zwykle miało miejsce po 1-5 dniach od podania pierwszego lub kolejnych wstrzyknięć, a także po dłuższym leczeniu. Do objawów sugerujących chorobę posurowiczą należą: zapalenie stawów, ból stawów, wysypka (pokrzywka lub inna postać), gorączka i uogólnione powiększenie węzłów chłonnych. Leki przeciwhistaminowe i kortykosteroidy mogą okazać się przydatne w zapobieganiu lub leczeniu tego zaburzenia oraz należy poradzić pacjentom, aby informowali o jakichkolwiek podejrzanych objawach.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Specjalne środki ostrozności
Zespół Churga-Straussa i zespół hipereozynofilii U pacjentów z ciężką astmą może rzadko wystąpić układowy zespół hipereozynofilii lub alergiczne eozynofilowe ziarniniakowe zapalenie naczyń (zespół Churga-Straussa), które są zazwyczaj leczone kortykosteroidami podawanymi ogólnie. W rzadkich przypadkach, u pacjentów leczonych przeciwastmatycznymi produktami leczniczymi, w tym omalizumabem, może wystąpić lub rozwinąć się układowa eozynofilia i zapalenie naczyń. Zdarzenia te są zwykle związane ze zmniejszeniem dawki doustnie stosowanych kortykosteroidów. U tych pacjentów, lekarze powinni uważać na rozwój znacznej eozynofilii, wysypki związanej z zapaleniem naczyń, zaostrzenia objawów ze strony płuc, nieprawidłowości w obrębie zatok przynosowych, powikłań dotyczących serca i (lub) neuropatii. Należy rozważyć przerwanie stosowania omalizumabu w razie wystąpienia wszystkich ciężkich przypadków wymienionych powyżej zaburzeń układu immunologicznego.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Specjalne środki ostrozności
Zarażenia pasożytnicze (jelitowe) IgE może uczestniczyć w odpowiedzi immunologicznej na niektóre zarażenia pasożytami jelitowymi (robaczyce). U pacjentów z grup przewlekłego wysokiego ryzyka zarażeń pasożytami jelitowymi badanie kontrolowane placebo wykazało niewielkie zwiększenie częstości występowania zarażeń w przypadku przyjmowania omalizumabu, mimo że przebieg, nasilenie choroby oraz odpowiedź na leczenie zarażenia nie uległy zmianie. Częstość występowania zarażeń pasożytami jelitowymi w całym programie badań klinicznych, który nie był przeznaczony do wykrywania takich zarażeń, wynosiła mniej niż 1 na 1 000 pacjentów. Należy jednak zachować ostrożność u pacjentów z grup wysokiego ryzyka zarażeń pasożytami jelitowymi, zwłaszcza jeśli pacjenci udają się w podróż na obszary, gdzie zarażenia pasożytami jelitowymi są endemiczne. Jeśli pacjenci nie odpowiadają na leczenie przeciw pasożytnicze należy rozważyć przerwanie leczenia omalizumabem.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Specjalne środki ostrozności
Osoby wrażliwe na lateks (ampułko-strzykawka) Zdejmowalna osłonka igły stanowiąca część ampułkostrzykawki zawiera pochodną naturalnej gumy lateksowej. Dotychczas nie stwierdzono obecności naturalnej gumy lateksowej w zdejmowalnej osłonce igły. Nie oceniano jednak stosowania produktu leczniczego Xolair w postaci roztworu do wstrzykiwań w ampułkostrzykawce u osób wrażliwych na lateks i dlatego nie można całkowicie wykluczyć potencjalnego ryzyka reakcji nadwrażliwości.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji IgE może uczestniczyć w odpowiedzi immunologicznej na niektóre zarażenia pasożytami jelitowymi (robaczyce), dlatego omalizumab może w sposób pośredni zmniejszać skuteczność produktów leczniczych stosowanych w leczeniu robaczyc i innych zarażeń pasożytniczych (patrz punkt 4.4). Enzymy cytochromu P450, białka zlokalizowane w błonie komórkowej transportujące cząsteczki na zewnątrz komórki i mechanizmy wiązania z białkami nie biorą udziału w klirensie omalizumabu; dlatego też istnieje niewielka możliwość interakcji. Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji omalizumabu z innymi produktami leczniczymi lub szczepionkami. Z farmakologicznego punktu widzenia brak powodów, by oczekiwać interakcji między omalizumabem a innymi zwykle przepisywanymi produktami leczniczymi stosowanymi w leczeniu astmy lub CRSwNP.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Interakcje
Astma alergiczna W badaniach klinicznych omalizumab był zwykle stosowany w skojarzeniu z wziewnymi i doustnymi kortykosteroidami, wziewnymi krótko i długo działającymi beta-agonistami, antagonistami receptorów leukotrienowych, teofiliną i jej pochodnymi i doustnymi lekami przeciwhistaminowymi. Nie zaobserwowano żadnych oznak, aby te zwykle stosowane leki przeciwastmatyczne wpływały na bezpieczeństwo stosowania omalizumabu. Dostępne są ograniczone dane dotyczące stosowania omalizumabu w skojarzeniu ze swoistą immunoterapią (leczenie odczulające). W badaniach klinicznych, w których omalizumab stosowano w skojarzeniu z immunoterapią, stwierdzono, że bezpieczeństwo stosowania i skuteczność omalizumabu w skojarzeniu z konkretną immunoterapią nie różni się od bezpieczeństwa stosowania i skuteczności omalizumabu w monoterapii.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Interakcje
Przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) W badaniach klinicznych omalizumab był stosowany w skojarzeniu z mometazonem w postaci aerozolu podawanego donosowo zgodnie z zapisami w protokole. Do innych często stosowanych produktów leczniczych podawanych jednocześnie należały: inne kortykosteroidy donosowe, leki rozszerzające oskrzela, leki przeciwhistaminowe, antagoniści receptorów leukotrienowych, leki adrenergiczne/leki sympatykomimetyczne oraz miejscowe donosowe leki znieczulające. Nie zaobserwowano żadnych oznak, aby jednoczesne stosowanie tych innych często podawanych produktów leczniczych wpływało na bezpieczeństwo stosowania omalizumabu.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Dane otrzymane z ograniczonej liczby (300 -1 000 kobiet w ciąży) zastosowań produktu w okresie ciąży na podstawie rejestru ciąż i zgłoszeń spontanicznych po wprowadzeniu do obrotu produktu leczniczego nie wskazują, że omalizumab wywołuje wady rozwojowe lub działa szkodliwie na płód / noworodka. Prospektywne badanie rejestru ciąż (EXPECT) obejmujące 250 ciężarnych kobiet z astmą, u których wystąpiła ekspozycja na omalizumab wykazało, że częstość występowania poważnych wad wrodzonych była podobna (8,1% w porównaniu z 8,9%) w grupie pacjentek z badania EXPECT i w grupie pacjentek z chorobą o podobnej charakterystyce (astma umiarkowana i ciężka). Interpretacja danych może być zakłócona z powodu ograniczeń metodologicznych, w tym małych rozmiarów próby i braku randomizacji w projekcie badania. Omalizumab przenika przez barierę łożyskową.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Jednak badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Omalizumab był związany z występowaniem zależnego od wieku zmniejszenia liczby płytek krwi u naczelnych, z wyjątkiem ludzi, z większą wrażliwością względną u młodych zwierząt (patrz punkt 5.3). Jeśli jest to klinicznie konieczne, można rozważyć stosowanie omalizumabu w okresie ciąży. Karmienie piersią Immunoglobuliny G (IgG) są obecne w mleku ludzkim i dlatego oczekuje się, że omalizumab będzie obecny w mleku ludzkim. Na podstawie dostępnych danych dotyczących naczelnych z wyjątkiem ludzi, stwierdzono przenikanie omalizumabu do mleka (patrz punkt 5.3). Badanie EXPECT, w którym wzięło udział 154 niemowląt, które były narażone na omalizumab podczas ciąży i karmienia piersią, nie wykazało działań niepożądanych u niemowląt karmionych piersią.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Interpretacja danych może być zakłócona z powodu ograniczeń metodologicznych badania, w tym małych rozmiarów próby i braku randomizacji w projekcie badania. Podawane doustnie, białka immunoglobuliny G ulegają proteolizie jelitowej i mają słabą biodostępność. Nie przewiduje się wpływu na noworodki / niemowlęta karmione piersią. W związku z tym, jeśli jest to klinicznie konieczne, można rozważyć stosowanie omalizumabu w okresie karmienia piersią. Płodność Brak danych dotyczących płodności ludzi stosujących omalizumab. W specjalnie zaprojektowanych badaniach nieklinicznych dotyczących wpływu na płodność u naczelnych, z wyjątkiem ludzi, w tym badaniach łączenia się w pary, nie zaobserwowano zaburzeń płodności u samców ani u samic po wielokrotnym podaniu omalizumabu w dawkach nie przekraczających 75 mg/kg mc. Ponadto, nie zaobserwowano działania genotoksycznego w oddzielnym badaniu nieklinicznym dotyczącym genotoksyczności.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Omalizumab nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Astma alergiczna i przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Podczas badań klinicznych w astmie alergicznej z udziałem pacjentów dorosłych i młodzieży w wieku 12 lat i starszej, najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były: bóle głowy i reakcje w miejscu wstrzyknięcia, w tym ból w miejscu wstrzyknięcia, obrzęk, rumień oraz świąd. W badaniach klinicznych z udziałem dzieci w wieku od 6 do <12 lat najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy, gorączka oraz ból w nadbrzuszu. Większość tych działań miało łagodne lub umiarkowane nasilenie. W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów w wieku ≥18 lat z CRSwNP najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były: ból głowy, zawroty głowy, ból stawów, ból w nadbrzuszu i reakcje w miejscu wstrzyknięcia leku.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Działania niepożądane
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych W tabeli 4 wymieniono działania niepożądane, uporządkowane zgodnie z klasyfikacją układów i narządów MedDRA i częstością występowania, odnotowane w badaniach klinicznych w całej populacji pacjentów z astmą alergiczną i CRSwNP, leczonej produktem Xolair, w której oceniano bezpieczeństwo. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającą się ciężkością. Kategorie częstości występowania określono w następujący sposób: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) i bardzo rzadko (<1/10 000). Działania zgłaszane po wprowadzeniu leku do obrotu są wymienione z nieznaną częstością występowania (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Tabela 4. Działania niepożądane zgłaszane w astmie alergicznej i CRSwNP

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Działania niepożądane

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Niezbyt często Zapalenie gardła
Rzadko Zarażenie pasożytnicze
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Nieznana Idiopatyczna trombocytopenia, w tym jej ciężkie przypadki
Zaburzenia układu immunologicznego
Rzadko Reakcje anafilaktyczne, inne ciężkie stany alergiczne, wytwarzanie przeciwciał przeciwko omalizumabowi
Nieznana Choroba posurowicza, może wystąpić gorączka i uogólnione powiększenie węzłów chłonnych
Zaburzenia układu nerwowego
Często Ból głowy*
Niezbyt często Omdlenia, parestezje, senność, zawroty głowy#
Zaburzenia naczyniowe
Niezbyt często Niedociśnienie ortostatyczne, zaczerwienienie twarzy
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Niezbyt często Alergiczny skurcz oskrzeli, kaszel
Rzadko Obrzęk krtani
Nieznana Alergiczne ziarniniakowe zapalenie naczyń (tj. zespół Churga- Straussa)
Zaburzenia żołądka i jelit
Często Ból w nadbrzuszu**,#
Niezbyt często Objawy przedmiotowe i podmiotowe niestrawności, biegunka, nudności
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Niezbyt często Nadwrażliwość na światło, pokrzywka, wysypka, świąd
Rzadko Obrzęk naczynioruchowy
Nieznana Łysienie
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Często Ból stawów†
Rzadko Toczeń rumieniowaty układowy (SLE)
Nieznana Ból mięśni, obrzęk stawów
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Bardzo często Gorączka**
Często Reakcje w miejscu podania, takie jak obrzęk, zaczerwienienie,ból, świąd
Niezbyt często Choroby grypopodobne, obrzęk ramion, zwiększenie masy ciała,uczucie zmęczenia

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Działania niepożądane
*: Bardzo często u dzieci w wieku od 6 do <12 lat **: U dzieci w wieku od 6 do <12 lat # : Często w badaniach dotyczących polipów nosa †: Częstość nieznana w badaniach dotyczących astmy alergicznej Opis wybranych działań niepożądanych Zaburzenia układu immunologicznego Dodatkowe informacje, patrz punkt 4.4. Anafilaksja W badaniach klinicznych reakcje anafilaktyczne występowały rzadko. Jednak w bazie danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania produktu po jego wprowadzeniu do obrotu znaleziono w sumie 898 przypadków anafilaksji. Na podstawie szacowanej ekspozycji na lek wynoszącej 566 923 pacjento-lat leczenia częstość zgłaszanych przypadków reakcji anafilaktycznych wyniosła 0,20%. Zatorowość/Zakrzepica tętnicza (ATE – ang. Arterial thromboembolic events) W kontrolowanych badaniach klinicznych oraz w czasie analizy pośredniej badania obserwacyjnego obserwowano różnicę w liczbie przypadków ATE.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Działania niepożądane
Do złożonego punktu końcowego ATE zaliczono: udar, przemijający napad niedokrwienny, zawał mięśnia sercowego, niestabilną dusznicę bolesną, jak również zgon z powodów sercowo-naczyniowych (w tym zgon o niewyjaśnionej etiologii). W końcowej analizie badania obserwacyjnego, częstość występowania ATE na 1 000 pacjento-lat wyniosła 7,52 (115/15 286 pacjento-lat) u pacjentów leczonych produktem leczniczym Xolair oraz 5,12 (51/9 963 pacjento-lat) u pacjentów otrzymujących placebo. W wielowymiarowej analizie wariancji sprawdzającej możliwe wyjściowe czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego, współczynnik ryzyka wyniósł 1,32 (95% przedział ufności 0,91-1,91). W oddzielnej analizie zbiorczych wyników badań klinicznych, obejmującej wszystkie randomizowane badania kliniczne z podwójnie ślepą próbą, kontrolowane placebo, trwające co najmniej 8 tygodni, częstość występowania ATE na 1 000 pacjento-lat wyniosła 2,69 (5/1 856 pacjento-lat) u pacjentów leczonych produktem leczniczym Xolair oraz 2,38 (4/1 680 pacjento-lat) u pacjentów otrzymujących placebo (stosunek częstości 1,13; 95% przedział ufności 0,24-5,71).
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Działania niepożądane
Płytki krwi W badaniach klinicznych liczba płytek krwi u kilku pacjentów była poniżej dolnej granicy normy laboratoryjnej. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano pojedyncze przypadki samoistnej trombocytopenii, w tym ciężkie przypadki. Zarażenia pasożytnicze U pacjentów z grup przewlekłego wysokiego ryzyka zarażeń pasożytami jelitowymi (robaczycami) badanie kontrolowane placebo wykazało niewielkie zwiększenie częstości występowania zarażeń w grupie omalizumabu, które nie było statystycznie istotne. Przebieg, nasilenie choroby oraz odpowiedź na leczenie nie uległy zmianie (patrz punkt 4.4). Toczeń rumieniowaty układowy W badaniach klinicznych i po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszano przypadki tocznia rumieniowatego układowego (ang. systemic lupus erythematosus, SLE) u pacjentów z umiarkowaną lub ciężką astmą oraz z przewlekłą pokrzywką spontaniczną. Patogeneza SLE nie jest dobrze poznana.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Działania niepożądane
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Nie określono maksymalnej tolerowanej dawki produktu leczniczego Xolair. Pacjentom podawano dożylnie pojedyncze dawki do 4 000 mg bez oznak toksyczności ograniczającej dawkę. Największa skumulowana dawka podana pacjentom w okresie 20 tygodni wynosiła 44 000 mg i nie spowodowała żadnych ostrych działań niepożądanych. W razie podejrzenia przedawkowania należy monitorować stan pacjenta, czy nie występują jakiekolwiek nieprawidłowe objawy przedmiotowe i podmiotowe. Należy zastosować odpowiednie leczenie.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki stosowane w obturacyjnych chorobach dróg oddechowych, inne leki o działaniu ogólnym stosowane w obturacyjnych chorobach dróg oddechowych, kod ATC: R03DX05 Mechanizm działania Omalizumab jest rekombinowanym, pochodzącym od DNA, humanizowanym przeciwciałem monoklonalnym, które w sposób wybiórczy wiąże się z ludzką immunoglobuliną E (IgE) i zapobiega wiązaniu IgE do receptora Fc  RI (receptor IgE o wysokim powinowactwie) na bazofilach i komórkach tucznych, w ten sposób zmniejszając ilość wolnej IgE, zdolnej do wyzwolenia kaskady alergicznej. Jest to przeciwciało IgG1 kappa, zawierające ludzkie regiony zrębowe wraz z regionami określającymi komplementarność (ang. complementary-determining regions) pochodzącymi od macierzystego przeciwciała mysiego, które wiąże się z IgE. Leczenie omalizumabem pacjentów z atopią spowodowało znaczne zmniejszenie liczby receptorów Fc  RI na bazofilach.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Omalizumab hamuje stan zapalny wywołany przez IgE, o czym świadczy zmniejszenie liczby eozynofilów we krwi i tkankach oraz zmniejszenie stężenia mediatorów reakcji zapalnej, w tym IL-4, IL-5 i IL-13 wytwarzanych przez komórki wrodzonego i adaptacyjnego układu immunologicznego oraz komórki nieimmunologiczne. Działanie farmakodynamiczne Astma alergiczna Uwalnianie histaminy in vitro z bazofilów wyizolowanych od pacjentów leczonych omalizumabem zmniejszyło się o około 90% po stymulacji alergenem w porównaniu do wartości sprzed leczenia. W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z astmą alergiczną stężenia wolnej IgE w surowicy zmniejszały się w sposób zależny od dawki w ciągu jednej godziny po podaniu pierwszej dawki i utrzymywały się pomiędzy podawanymi dawkami. Jeden rok po przerwaniu leczenia omalizumabem, stężenia IgE powróciły do wartości sprzed leczenia i nie obserwowano efektu „z odbicia” w zakresie stężenia IgE po usunięciu produktu leczniczego z organizmu.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z CRSwNP leczenie omalizumabem spowodowało zmniejszenie stężenia wolnej IgE w surowicy (o około 95%) oraz zwiększenie stężenia całkowitej IgE w surowicy, w stopniu podobnym, jaki obserwowano u pacjentów z astmą alergiczną. Stężenia całkowitej IgE w surowicy zwiększyły się w wyniku powstania kompleksów omalizumab-IgE, których szybkość eliminacji była mniejsza w porównaniu z wolną IgE. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Astma alergiczna Dorośli i młodzież w wieku ≥12 lat Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania omalizumabu wykazano w 28-tygodniowym badaniu z podwójnie ślepą próbą, kontrolowanym placebo (badanie 1) z udziałem 419 pacjentów z ciężką astmą alergiczną, w wieku 12-79 lat, u których czynność płuc była zmniejszona (FEV 1 40-80% wartości należnej) i kontrola objawów astmy niewystarczająca, pomimo stosowania dużych dawek kortykosteroidów wziewnych i długo działających agonistów receptorów β2-adrenergicznych.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
U pacjentów spełniających kryteria włączenia wielokrotnie występowały zaostrzenia astmy wymagające leczenia kortykosteroidami działającymi ogólnie, hospitalizacji lub zgłoszenia do izby przyjęć z powodu ciężkich zaostrzeń astmy w ciągu roku poprzedzającego badanie, pomimo nieprzerwanego leczenia dużymi dawkami kortykosteroidów wziewnych i długo działających agonistów receptorów β2-adrenergicznych. Podskórne podanie omalizumabu lub placebo było leczeniem wspomagającym do dipropionianu beklometazonu w dawce >1 000 mikrogramów (lub równoważnej) oraz długo działającego agonisty receptora β 2 -adrenergicznego. Dopuszczalne było leczenie podtrzymujące z zastosowaniem doustnych kortykosteroidów, teofiliny i antagonistów receptorów leukotrienowych (odpowiednio u 22%, 27% i 35% pacjentów). Pierwszorzędowym punktem końcowym była częstość występowania zaostrzeń astmy wymagających leczenia kortykosteroidami działającymi ogólnie.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Omalizumab zmniejszył częstość występowania zaostrzeń astmy o 19% (p = 0,153). Późniejsze oceny, które wykazały statystyczną istotność (p<0,05) na korzyść omalizumabu obejmowały zmniejszenie liczby ciężkich zaostrzeń (gdy czynność płuc pacjenta zmniejszała się do wartości poniżej 60% najlepszych wartości indywidualnych i konieczne było podanie kortykosteroidów działających ogólnie) oraz nagłych wizyt u lekarza związanych z astmą (w tym hospitalizacji, zgłoszeń na izbę przyjęć i nieplanowanych wizyt u lekarza), jak również poprawę w zakresie lekarskiej całkowitej oceny skuteczności leczenia, jakości życia związanej z astmą (ang. Asthma-related Quality of Life – AQL), objawów astmy i czynności płuc. W analizowanej podgrupie wystąpienie klinicznie istotnej korzyści z leczenia omalizumabem było bardziej prawdopodobne u pacjentów, u których całkowite stężenie IgE przed leczeniem wynosiło  76 j.m./ml.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
U tych pacjentów w badaniu 1 omalizumab zmniejszał częstość występowania zaostrzeń astmy o 40% (p = 0,002). Ponadto klinicznie istotna odpowiedź na leczenie wystąpiła u większej liczby pacjentów z całkowitym stężeniem IgE  76 j.m./ml w całym programie dotyczącym stosowania omalizumabu w ciężkiej astmie. Tabela 5 zawiera wyniki populacji w badaniu 1. Tabela 5. Wyniki badania 1

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Cała populacja badania 1
OmalizumabN=209 PlaceboN=210
Zaostrzenia astmy
Częstość występowania w okresie 28 tygodni 0,74 0,92
% zmniejszenia, wartość p dla współczynnika częstości 19,4%, p = 0,153
Ciężkie zaostrzenia astmy
Częstość występowania w okresie 28 tygodni 0,24 0,48
% zmniejszenia, wartość p dla współczynnika częstości 50,1%, p = 0,002
Nagłe wizyty u lekarza
Częstość występowania w okresie 28 tygodni 0,24 0,43
% zmniejszenia, wartość p dla współczynnika częstości 43,9%, p = 0,038
Całkowita ocena lekarska
% pacjentów odpowiadających na leczenie* 60,5% 42,8%
Wartość p** <0,001
Poprawa AQL
% pacjentów z ≥0,5 poprawą 60,8% 47,8%
wartość p 0,008

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
* znacząca poprawa lub całkowita kontrola ** wartość p dla całkowitego rozkładu ocen W badaniu 2 oceniano skuteczność i bezpieczeństwo stosowania omalizumabu w populacji 312 pacjentów z ciężką astmą alergiczną, których dobrano analogicznie do populacji pacjentów uczestniczących w badaniu 1. Leczenie omalizumabem w tym otwartym badaniu spowodowało 61% zmniejszenie częstości występowania klinicznie istotnych zaostrzeń astmy w porównaniu do aktualnie stosowanego, osobnego leczenia przeciwastmatycznego. W czterech dodatkowych, dużych, kontrolowanych placebo, wspierających badaniach, trwających od 28 do 52 tygodni, prowadzonych z udziałem 1 722 pacjentów dorosłych i młodzieży (badanie 3, 4, 5, 6) oceniano skuteczność i bezpieczeństwo stosowania omalizumabu u pacjentów z ciężką przewlekłą astmą. U większości pacjentów przebieg choroby nie był wystarczająco kontrolowany, ale otrzymywali oni jednocześnie mniej leków przeciwastmatycznych niż pacjenci w badaniu 1 lub 2.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W badaniach 3-5 za pierwszorzędowy punkt końcowy przyjęto zaostrzenie astmy, natomiast w badaniu 6 oceniano przede wszystkim ograniczenie w stosowaniu wziewnych kortykosteroidów. W badaniach 3, 4 i 5 u pacjentów leczonych omalizumabem odnotowano zmniejszenie częstości występowania zaostrzeń astmy odpowiednio o 37,5% (p=0,027), 40,3% (p<0,001) i 57,6% (p<0,001) w porównaniu z grupą placebo. W badaniu 6 znacząco więcej pacjentów z ciężką astmą alergiczną, leczonych omalizumabem mogło zmniejszyć dawkę flutykazonu do  500 mikrogramów/dobę bez pogorszenia kontroli astmy (60,3%) w porównaniu z grupą placebo (45,8%, p<0,05). Ocenę jakości życia uzyskano stosując kwestionariusz (Juniper Asthma-related Quality of Life Questionnaire). We wszystkich sześciu badaniach obserwowano statystycznie istotną poprawę w porównaniu ze stanem początkowym w ocenie jakości życia pacjentów przyjmujących omalizumab, w porównaniu z grupą placebo lub grupą kontrolną.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Całościowa ocena skuteczności leczenia przez lekarzy: Całościowa ocena lekarska została przeprowadzona w pięciu wyżej wymienionych badaniach, lekarze w szerokim zakresie przeprowadzili ocenę kontroli astmy. Lekarz mógł uwzględnić w ocenie szczytowy przepływ wydechowy (PEF), objawy występujące w dzień i w nocy, zużycie produktów leczniczych stosowanych doraźnie, spirometrię oraz zaostrzenia choroby. We wszystkich pięciu badaniach uznano, że u istotnie większego odsetka pacjentów leczonych omalizumabem osiągnięto wyraźną poprawę lub całkowitą kontrolę astmy w porównaniu z pacjentami z grupy placebo. Dzieci w wieku od 6 do <12 lat Główne dowody na potwierdzenie bezpieczeństwa stosowania i skuteczności omalizumabu w grupie pacjentów w wieku od 6 do <12 lat pochodzą z jednego randomizowanego, podwójnie zaślepionego, wieloośrodkowego badania kontrolowanego placebo (badanie 7).
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Badanie 7 było badaniem kontrolowanym placebo, do którego włączono specyficzną podgrupę pacjentów (N=235), taką jak określona w aktualnym wskazaniu, leczonych dużymi dawkami kortykosteroidów wziewnych (≥500 μg/dobę odpowiednika flutykazonu) w skojarzeniu z długo działającym agonistą receptorów beta. Klinicznie istotne zaostrzenie zdefiniowano jako pogorszenie objawów astmy w ocenie klinicznej badacza, wymagające podwojenia początkowej dawki kortykosteroidów wziewnych przez co najmniej 3 dni i (lub) doraźnego leczenia kortykosteroidami do stosowania ogólnego (doustnymi lub dożylnymi) przez co najmniej 3 dni. W specyficznej podgrupie pacjentów leczonych dużymi dawkami kortykosteroidów wziewnych, u pacjentów otrzymujących omalizumab odnotowano statystycznie znamiennie mniejszą częstość występowania klinicznie istotnych zaostrzeń astmy w porównaniu z grupą placebo.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Po 24 tygodniach, różnica w częstości występowania tych zaostrzeń pomiędzy badanymi grupami odpowiadała 34% zmniejszeniu częstości ich występowania (stosunek częstości występowania zaostrzeń 0,662; p=0,047) w grupie otrzymującej omalizumab względem grupy otrzymującej placebo. W drugim podwójnie zaślepionym 28-tygodniowym okresie leczenia różnica w częstości występowania klinicznie istotnych zaostrzeń astmy odpowiadała 63% zmniejszeniu częstości ich występowania (stosunek częstości występowania zaostrzeń 0,37; p=0,001) w grupie otrzymującej omalizumab względem grupy otrzymującej placebo. W 52-tygodniowym okresie leczenia metodą podwójnie ślepej próby (obejmującym 24-tygodniową fazę leczenia stałą dawką steroidów i 28-tygodniową fazę dostosowywania dawki steroidów) obserwowana różnica między leczonymi grupami odpowiadała 50% względnemu zmniejszeniu częstości występowania zaostrzeń w grupie pacjentów otrzymujących omalizumab (stosunek częstości występowania zaostrzeń 0,504; p=0,001).
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Pod koniec 52-tygodniowego okresu leczenia w grupie otrzymującej omalizumab odnotowano większe ograniczenie doraźnego stosowania produktów leczniczych zawierających agonistę receptorów beta w porównaniu z grupą otrzymującą placebo, jednak różnica pomiędzy badanymi grupami nie była statystycznie znamienna. W globalnej ocenie skuteczności leczenia pod koniec 52- tygodniowego okresu leczenia metodą podwójnie ślepej próby, w podgrupie pacjentów z ciężkim przebiegiem choroby, otrzymujących duże dawki kortykosteroidów wziewnych w skojarzeniu z długo działającymi agonistami receptorów beta, odsetek pacjentów z “doskonałą” skutecznością leczenia był większy, a odsetek pacjentów z “umiarkowaną” lub “małą” skutecznością leczenia był mniejszy w grupie otrzymującej omalizumab w porównaniu z grupą otrzymującą placebo; różnica ta była statystycznie znamienna (p<0,001), podczas gdy nie obserwowano różnic pomiędzy grupą otrzymującą omalizumab a grupą otrzymującą placebo w odniesieniu do subiektywnie postrzeganego przez pacjentów wskaźnika jakości życia.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność omalizumabu oceniano w dwóch randomizowanych badaniach kontrolowanych placebo, prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby, z udziałem pacjentów z CRSwNP (Tabela 7). Pacjenci otrzymywali omalizumab lub placebo podskórnie co 2 lub 4 tygodnie (patrz punkt 4.2). Wszyscy pacjenci otrzymywali leczenie podstawowe mometazonem w postaci donosowej przez cały czas trwania badania. Wcześniejszy zabieg operacyjny w obrębie nosa lub zatok lub wcześniejsze stosowanie kortykosteroidów ogólnoustrojowych nie były warunkiem koniecznym przy włączeniu do tych badań. Pacjenci otrzymywali omalizumab lub placebo przez 24 tygodnie, po których następował 4-tygodniowy okres obserwacji. W Tabeli 6 przedstawiono dane demograficzne i początkową charakterystykę pacjentów, w tym jednocześnie występujące choroby alergiczne.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Tabela 6 Dane demograficzne i początkowa charakterystyka pacjentów uczestniczących w badaniach dotyczących polipów nosa

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Parametr 1. badanie dotyczące polipów nosaN=138 2. badanie dotyczące polipów nosaN=127
Średni wiek (lata) (SD) 51,0 (13,2) 50,1 (11,9)
% mężczyzn 63,8 65,4
Pacjenci stosujący kortykosteroidyogólnoustrojowe w poprzednim roku (%) 18,8 26,0
Wynik obustronnej endoskopowej oceny polipów nosa (NPS): średnia (SD),zakres 0-8 6,2 (1,0) 6,3 (0,9)
Wynik oceny przekrwieniabłony śluzowej nosa (NCS): średnia (SD), zakres 0-3 2,4 (0,6) 2,3 (0,7)
Wynik oceny zmysłu powonienia: średnia (SD),zakres 0-3 2,7 (0,7) 2,7 (0,7)
Całkowity wynik SNOT-22: średnia (SD) zakres 0-110 60,1 (17,7) 59,5 (19,3)
Liczba eozynofilów we krwi (komórki/µl): średnia (SD) 346,1 (284,1) 334,6 (187,6)
Stężenie całkowitej IgE j.m./ml: średnia (SD) 160,9 (139,6) 190,2 (200,5)
Astma (%) 53,6 60,6
Łagodna (%) 37,8 32,5
Umiarkowana (%) 58,1 58,4
Ciężka (%) 4,1 9,1
Choroba dróg oddechowychzaostrzona przez aspirynę (%) 19,6 35,4
Alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa 43,5 42,5

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
SD = odchylenie standardowe; SNOT-22 = kwestionariusz oceny dolegliwości dotyczących nosa i zatok (ang. Sino-Nasal Outcome Test 22); IgE = immunoglobulina E; j.m. = jednostki międzynarodowe. W przypadku NPS, NCS i SNOT-22 wyższe wyniki wskazują na większe nasilenie choroby. Równorzędnymi głównymi punktami końcowymi były: punktowy wynik obustronnej oceny polipów nosa (NPS) i średni dobowy wynik oceny przekrwienia błony śluzowej nosa (NCS) w tygodniu 24. W obu badaniach 1. i 2. dotyczących polipów nosa u pacjentów, którzy otrzymywali omalizumab, obserwowano statystycznie znamienną większą poprawę w NPS i średnim tygodniowym wyniku NCS w tygodniu 24. względem wartości początkowej w porównaniu z pacjentami, którzy otrzymywali placebo. Wyniki badań 1. i 2. dotyczących polipów nosa przedstawiono w Tabeli 7. Tabela 7 Zmiana w tygodniu 24. względem wartości początkowych w wynikach klinicznych uzyskanych w 1. i 2. badaniu dotyczącym polipów nosa oraz w danych zbiorczych

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

1. badanie dotyczące polipównosa 2. badanie dotyczące polipów nosa Zbiorcze wyniki badań dotyczącychpolipów nosa
Omalizumab Omalizumab Placebo Omalizumab
Placebo Placebo
N 66 72 65 62 131 134
Wynik oceny polipów nosa
Średnia wartość początkowa 6,32 6,19 6,09 6,44 6,21 6,31
Zmiana w średniej obliczona metodą LS w tygodniu 24. 0,06 -1,08 -0,31 -0,90 -0,13 -0,99
Różnica (95% CI) -1,14 (-1,59; -0,69) -0,59 (-1,05; -0,12) -0,86 (-1,18; -0,54)
Wartość p <0,0001 0,0140 <0,0001
7-dniowy średni wynik dobowej oceny przekrwienia błony śluzowej nosa
Średnia wartość początkowa 2,46 2,40 2,29 2,26 2,38 2,34
Zmiana w średniej obliczona metodąLS w tygodniu 24. -0,35 -0,89 -0,20 -0,70 -0,28 -0,80
Różnica (95% CI) -0,55 (-0,84; -0,25) -0,50 (-0,80; -0,19) -0,52 (-0,73; -0,31)
Wartość p 0,0004 0,0017 <0,0001
TNSS
Średnia wartośćpoczątkowa 9,33 8,56 8,73 8,37 9,03 8,47
Zmiana w średniej obliczona metodąLS w tygodniu 24. -1,06 -2,97 -0,44 -2,53 -0,77 -2,75
Różnica (95% CI) -1,91 (-2,85; -0,96) -2,09 (-3,00; -1,18) -1,98 (-2,63; -1,33)
Wartość p 0,0001 <0,0001 <0,0001

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

SNOT-22
Średnia wartość początkowa 60,26 59,82 59,80 59,21 60,03 59,54
Zmiana w średniej obliczona metodąLS w tygodniu 24. -8,58 -24,70 -6,55 -21,59 -7,73 -23,10
Różnica (95% CI) -16,12 (-21,86; -10,38) -15,04 (-21,26; -8,82) -15,36 (-19,57; -11,16)
Wartość p <0,0001 <0,0001 <0,0001
(MID = 8,9)
UPSIT
Średnia wartość początkowa 13,56 12,78 13,27 12,87 13,41 12,82
Zmiana w średniej obliczona metodąLS w tygodniu 24. 0,63 4,44 0,44 4,31 0,54 4,38
Różnica (95% CI) 3,81 (1,38; 6,24) 3,86 (1,57; 6,15) 3,84 (2,17; 5,51)
Wartość p 0,0024 0,0011 <0,0001

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
LS = najmniejszy kwadrat; CI = przedział ufności; TNSS = suma wszystkich objawów dotyczących nosa (ang. Total nasal symptom score); SNOT-22 = kwestionariusz oceny dolegliwości dotyczących zatok i nosa (ang. Sino-Nasal Outcome Test 22); UPSIT = test identyfikacji zapachów (ang. University of Pennsylvania Smell Identification Test); MID = minimalna istotna różnica. Rycina 1 Średnia zmiana w wyniku oceny przekrwienia błony śluzowej nosa względem stanu początkowego i średnia zmiana w wyniku oceny polipów nosa względem stanu początkowego w poszczególnych grupach terapeutycznych w 1. i 2. badaniu dotyczącym polipów nosa
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
0,25 Badanie 1. / Placebo (N=66) Badanie 1. / Omalizumab (N=72) Badanie 2. / Placebo (N=65) Badanie 2. / Omalizumab (N=62) 0,25 Badanie 1. / Placebo (N=66) Badanie 1. / Omalizumab (N=72) Badanie 2. / Placebo (N=65) Badanie 2. / Omalizumab (N=62) Średnia zmiana w ocenie polipów nosa względem wartości początkowych Średnia zmiana w ocenie przekrwienia błony śluzowej nosa względem wartości początkowych 0,00 0,00 -0,25 -0,25 -0,50 -0,50 -0,75 -0,75 -1,00 -1,00 -1,25 Druga analiza skuteczności Pierwsza analiza skuteczności -1,25 Druga analiza skuteczności Pierwsza analiza skuteczności
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wartość 4 8 12 16 20 24 Wartość 4 8 12 16 20 24
początkowa Tydzień początkowa Tydzień
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
We wcześniej zaplanowanej zbiorczej analizie leczenia doraźnego (stosowanie kortykosteroidów ogólnoustrojowych przez  3 kolejne dni lub chirurgiczne usunięcie polipów nosa) podczas 24- tygodniowego okresu leczenia odsetek pacjentów wymagających leczenia doraźnego był mniejszy w grupie otrzymującej omalizumab w porównaniu z placebo (odpowiednio 2,3% w porównaniu z 6,2%). Iloraz szans zastosowania leczenia doraźnego w grupie leczonej omalizumabem w porównaniu z placebo wynosił 0,38 (95% CI: 0,10; 1,49). W żadnym z badań nie zgłaszano zabiegów chirurgicznych w obrębie zatok i nosa. Długoterminową skuteczność i bezpieczeństwo stosowania omalizumabu u pacjentów z CRSwNP, którzy uczestniczyli w badaniach 1. i 2. dotyczących polipów nosa, oceniano w otwartym badaniu rozszerzonym. Dane dotyczące skuteczności z tego badania sugerują, że korzyść kliniczna uzyskana w 24. tygodniu utrzymywała się do 52. tygodnia.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Dane dotyczące bezpieczeństwa były ogólnie zgodne ze znanym profilem bezpieczeństwa omalizumabu.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Właściwości farmakokinetyczne omalizumabu badano u pacjentów dorosłych i młodzieży z astmą alergiczną, a także u dorosłych pacjentów z CRSwNP. Ogólne parametry farmakokinetyczne omalizumabu są podobne w tych populacjach pacjentów. Wchłanianie Po podaniu podskórnym omalizumab jest wchłaniany, a jego bezwzględna biodostępność wynosi średnio 62%. Po podskórnym podaniu pojedynczej dawki leku dorosłym i młodzieży z astmą, omalizumab był wolno wchłaniany, osiągając maksymalne stężenia w surowicy średnio po 7-8 dniach. Farmakokinetyka omalizumabu w dawkach większych niż 0,5 mg/kg mc. jest liniowa. Po podaniu wielokrotnych dawek omalizumabu, pole pod krzywą zależności stężenia w surowicy od czasu w dniach 0-14 w stanie stacjonarnym było nawet 6-krotnie większe niż po podaniu pierwszej dawki leku.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Podanie produktu leczniczego Xolair w postaci liofilizatu lub roztworu skutkowało otrzymaniem podobnego profilu zależności stężenia omalizumabu w surowicy krwi od czasu. Dystrybucja In vitro omalizumab tworzy kompleksy ograniczonych rozmiarów z IgE. W badaniach in vitro lub in vivo nie obserwuje się wytrącania kompleksów ani też kompleksów o masie cząsteczkowej przekraczającej 1 milion daltonów. Względna objętość dystrybucji u pacjentów wynosiła 78  32 ml/kg mc. po podaniu podskórnym. Eliminacja Na klirens omalizumabu składają się procesy klirensu IgG, jak również klirens poprzez specyficzne wiązanie i tworzenie kompleksów z docelowym ligandem, IgE. Eliminacja IgG przez wątrobę obejmuje jej rozkład w układzie siateczkowo-śródbłonkowym i w komórkach śródbłonka. W postaci niezmienionej IgG jest również wydalana z żółcią. U pacjentów z astmą okres półtrwania eliminacji omalizumabu z surowicy wynosił średnio 26 dni, a średnie wartości pozornego klirensu to 2,4  1,1 ml/kg/dobę.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Ponadto, u pacjentów z dwa razy większą masą ciała pozorny klirens był około dwukrotnie większy. Charakterystyka w populacjach pacjentów Wiek, rasa/grupa etniczna, płeć, wskaźnik masy ciała (ang. Body Mass Index, BMI) Analizę farmakokinetyki populacyjnej omalizumabu przeprowadzono w celu oceny wpływu charakterystyki demograficznej. Analiza tych ograniczonych danych sugeruje, że nie ma konieczności dostosowywania dawki leku ze względu na wiek (6-76 lat w przypadku pacjentów z astmą alergiczną; 18 do 75 lat w przypadku pacjentów z CRSwNP), rasę/grupę etniczną, płeć pacjenta lub wskaźnik masy ciała (patrz punkt 4.2). Zaburzenia czynności nerek i wątroby Brak danych dotyczących właściwości farmakokinetycznych i farmakodynamicznych u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4).
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Bezpieczeństwo stosowania omalizumabu badano na małpach cynomolgus, ponieważ omalizumab wiąże się z IgE ludzi i małp cynomolgus z podobnym powinowactwem. Przeciwciała przeciwko omalizumabowi wykryto u niektórych małp po wielokrotnym podskórnym lub dożylnym podaniu leku. Nie stwierdzono jednak widocznej toksyczności, w tym występowania chorób wywołanych pośrednio przez kompleksy immunologiczne lub cytotoksyczności zależnej od dopełniacza. Nie stwierdzono dowodów na występowanie reakcji anafilaktycznej z powodu degranulacji komórek tucznych u małp cynomolgus. Przewlekłe stosowanie omalizumabu w dawkach do 250 mg/kg mc. (stanowiących co najmniej 14- krotność maksymalnej zalecanej dawki klinicznej, wyrażonej w mg/kg mc., zgodnie z zalecaną tabelą dawkowania) było dobrze tolerowane przez naczelne inne niż człowiek (zarówno dorosłe jak i młode zwierzęta), z wyjątkiem związanego z dawką i zależnego od wieku zmniejszenia liczby płytek krwi u młodych osobników o większej wrażliwości.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Stężenie leku w surowicy potrzebne, by uzyskać 50% zmniejszenie liczby płytek krwi w porównaniu do wartości początkowych u dorosłych małp cynomolgus było około 4 do 20 razy większe niż przewidywane maksymalne stężenie leku w surowicy w warunkach klinicznych. Ponadto, u małp cynomolgus w miejscu wstrzyknięcia leku obserwowano ostry krwotok i stan zapalny. Nie przeprowadzono oficjalnych badań dotyczących rakotwórczego działania omalizumabu. W badaniach wpływu omalizumabu na reprodukcję małp cynomolgus podskórne dawki do 75 mg/kg mc. na tydzień (stanowiące co najmniej 8-krotność maksymalnej zalecanej dawki klinicznej, wyrażonej w mg/kg mc., w okresie 4 tygodni) nie wpływały toksycznie na matkę, nie działały embriotoksycznie lub teratogennie, gdy lek podawany był przez cały okres organogenezy i nie powodowały działań niepożądanych na płód i rozwój nowonarodzonych osobników, gdy lek podawano w ostatnim okresie ciąży, podczas porodu i w okresie karmienia piersią.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Omalizumab jest wydzielany z mlekiem samic małp cynomolgus. Stężenia omalizumabu w mleku stanowiły 0,15% stężenia leku w surowicy krwi matki.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Argininy chlorowodorek Histydyny chlorowodorek jednowodny Histydyna Polisorbat 20 Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi. 6.3 Okres ważności 18 miesięcy. Łączny czas przechowywania produktu w temperaturze 25  C wynosi 48 godzin. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w lodówce (2  C – 8  C). Nie zamrażać. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Xolair 75 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce (igła w rozmiarze 26G, niebieska osłona strzykawki) Produkt leczniczy Xolair 75 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce jest dostępny w postaci 0,5 ml roztworu w cylindrze ampułko-strzykawki (szkło typu I) z igłą w rozmiarze 26G (ze stali nierdzewnej), (typu I) końcówką tłoka oraz osłonką na igłę.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Dane farmaceutyczne
Wielkości opakowań: opakowania zawierające 1 ampułko-strzykawkę oraz opakowania zbiorcze zawierające 4 (4 x 1) lub 10 (10 x 1) ampułko-strzykawek. Xolair 75 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce (igła w rozmiarze 27G, niebieski tłok) Produkt leczniczy Xolair 75 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce jest dostępny w postaci 0,5 ml roztworu w cylindrze ampułko-strzykawki (szkło typu I) z igłą w rozmiarze 27G (ze stali nierdzewnej), (typu I) końcówką tłoka oraz osłonką na igłę. Wielkości opakowań: opakowania zawierające 1 ampułko-strzykawkę oraz opakowania zbiorcze zawierające 3 (3 x 1) lub 6 (6 x 1) ampułko-strzykawek. Xolair 75 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu Produkt leczniczy Xolair 75 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu jest dostępny w postaci 0,5 ml roztworu w cylindrze (szkło typu I) z igłą w rozmiarze 27G (ze stali nierdzewnej), (typu I) końcówką tłoka oraz osłonką na igłę.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 75 mg
Dane farmaceutyczne
Wielkości opakowań: opakowania zawierające 1 wstrzykiwacz oraz opakowania zbiorcze zawierające 3 (3 x 1) lub 6 (6 x 1) wstrzykiwaczy. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Ampułko-strzykawka Ampułko-strzykawka jednorazowego użycia jest przeznaczona do indywidualnego wykorzystania. Należy wyjąć ją z lodówki 30 minut przed wstrzyknięciem, aby roztwór osiągnął temperaturę pokojową. Wstrzykiwacz Wstrzykiwacz jednorazowego użycia jest przeznaczony do indywidualnego wykorzystania. Należy wyjąć go z lodówki 30 minut przed wstrzyknięciem, aby roztwór osiągnął temperaturę pokojową. Wskazówki dotyczące usuwania leku Zużytą strzykawkę lub wstrzykiwacz należy natychmiast wyrzucić do pojemnika na odpady medyczne niebezpieczne. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Xolair 150 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Xolair 300 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Xolair 150 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu Xolair 300 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Xolair 150 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Każda ampułko-strzykawka zawiera 150 mg omalizumabu* w 1 ml roztworu. Xolair 300 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Każda ampułko-strzykawka zawiera 300 mg omalizumabu* w 2 ml roztworu. Xolair 150 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu Każdy wstrzykiwacz zawiera 150 mg omalizumabu* w 1 ml roztworu. Xolair 300 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu Każdy wstrzykiwacz zawiera 300 mg omalizumabu* w 2 ml roztworu. *Omalizumab jest humanizowanym przeciwciałem monoklonalnym wytwarzanym w linii komórek jajnika chomika chińskiego metodą rekombinacji DNA. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań (płyn do wstrzykiwań) Klarowny do lekko opalizującego, bezbarwny do jasnobrązowawo-żółtego roztwór.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Astma alergiczna Produkt leczniczy Xolair jest wskazany do stosowania u dorosłych, młodzieży i dzieci (w wieku od 6 do <12 lat). Leczenie produktem leczniczym Xolair należy rozważać jedynie pacjentów z astmą wywołaną za pośrednictwem IgE (immunoglobulina E) (patrz punkt 4.2). Dorośli i młodzież (w wieku 12 lat i starsi) Produkt leczniczy Xolair jest wskazany do stosowania w leczeniu wspomagającym, w celu poprawy kontroli astmy u pacjentów z ciężką, przewlekłą astmą alergiczną, u których stwierdzono dodatni wynik testu skórnego lub reaktywność in vitro na całoroczne alergeny wziewne, oraz u pacjentów, u których stwierdzono zmniejszoną czynność płuc (FEV 1 <80%) jak również częste objawy choroby występujące w ciągu dnia lub będące przyczyną przebudzeń w nocy oraz u których wielokrotnie udokumentowano ciężkie zaostrzenia astmy występujące pomimo przyjmowania dużych dobowych dawek kortykosteroidów wziewnych w skojarzeniu z długo działającym, wziewnym agonistą receptorów beta-2.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Wskazania do stosowania
Dzieci (w wieku od 6 do <12 lat) Produkt leczniczy Xolair jest wskazany do stosowania w leczeniu wspomagającym, w celu poprawy kontroli astmy u pacjentów z ciężką, przewlekłą astmą alergiczną, u których stwierdzono dodatni wynik testu skórnego lub reaktywność in vitro na całoroczne alergeny wziewne, częste objawy choroby występujące w ciągu dnia lub będące przyczyną wybudzeń w nocy oraz u których występują liczne ciężkie zaostrzenia astmy pomimo przyjmowania dużych dobowych dawek kortykosteroidów wziewnych w skojarzeniu z długo działającym, wziewnym agonistą receptorów beta-2. Przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (ang. chronic rhinosinusitis with nasal polyps, CRSwNP) Produkt leczniczy Xolair jest wskazany do stosowania w leczeniu wspomagającym do terapii kortykosteroidami donosowymi u dorosłych (w wieku 18 lat i starszych) z ciężkim CRSwNP, u których terapia kortykosteroidami donosowymi nie zapewnia wystarczającej kontroli objawów choroby.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Wskazania do stosowania
Przewlekła pokrzywka spontaniczna Produkt leczniczy Xolair jest wskazany we wspomagającym leczeniu przewlekłej pokrzywki spontanicznej u dorosłych pacjentów i młodzieży (w wieku 12 lat i starszych), u których nie stwierdzono wystarczającej odpowiedzi na leczenie przeciwhistaminowe H 1 .
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie powinno być rozpoczynane przez lekarzy mających doświadczenie w rozpoznawaniu i leczeniu ciężkiej, przewlekłej astmy, przewlekłego zapalenia błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) lub przewlekłej pokrzywki spontanicznej. Dawkowanie Astma alergiczna i przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) Dawkowanie w astmie alergicznej i CRSwNP podlega tym samym zasadom dawkowania. Na podstawie początkowego stężenia IgE (j.m./ml), oznaczanego przed rozpoczęciem leczenia oraz masy ciała pacjenta (kg) określa się właściwą dawkę omalizumabu oraz częstość jej podawania w tych wskazaniach. Przed podaniem początkowej dawki leku u pacjentów należy oznaczyć całkowite stężenie IgE w surowicy za pomocą jednego z dostępnych testów, w celu ustalenia dawki. Na podstawie wyników tych oznaczeń każdorazowo można zastosować od 75 do 600 mg omalizumabu w 1 do 4 wstrzyknięciach.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Dawkowanie
Pacjenci z astmą alergiczną i początkowym stężeniem IgE poniżej 76 j.m./ml w mniejszym stopniu odnieśli korzyść (patrz punkt 5.1). Lekarze przepisujący produkt powinni upewnić się, że pacjenci dorośli i młodzież ze stężeniem IgE poniżej 76 j.m./ml oraz dzieci (w wieku od 6 do <12 lat) ze stężeniem IgE poniżej 200 j.m./ml wykazują jednoznaczną reaktywność in vitro (RAST) na alergeny całoroczne przed rozpoczęciem leczenia. Patrz tabela 1 z przelicznikami dawek oraz tabele 2 i 3 służące do określania dawki. Pacjenci, u których początkowe stężenia IgE lub masa ciała wyrażona w kg nie mieszczą się w granicach wartości podanych w tabelach, nie powinni przyjmować omalizumabu. Maksymalna zalecana dawka wynosi 600 mg omalizumabu co dwa tygodnie. Tabela 1. Przeliczenie dawki na liczbę ampułko-strzykawek/wstrzykiwaczy*, liczbę wstrzyknięć** i całkowitą objętość wstrzyknięcia na każde podanie

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Dawkowanie

Dawka (mg) Liczba strzykawek/wstrzykiwaczy* Liczba wstrzyknięć Całkowita objętość wstrzyknięcia (ml)
75 mg 150 mg 300 mg*
75 1 0 0 1 0,5
150 0 1 0 1 1,0
225 1 1 0 2 1,5
300 0 0 1 1 2,0
375 1 0 1 2 2,5
450 0 1 1 2 3,0
525 1 1 1 3 3,5
600 0 0 2 2 4,0

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Dawkowanie
*Produkt leczniczy Xolair 300 mg w ampułko-strzykawce i wszystkie wielkości dawek produktu leczniczego Xolair we wstrzykiwaczu nie są przeznaczone do stosowania u pacjentów w wieku <12 lat. **W tej tabeli podano najmniejszą liczbę wstrzyknięć u pacjentów, jednak aby otrzymać pożądaną dawkę możliwe są inne kombinacje ampułko-strzykawek/wstrzykiwaczy. Tabela 2. PODAWANIE CO 4 TYGODNIE. Dawki omalizumabu (w miligramach/dawkę) podawane we wstrzyknięciu podskórnym co 4 tygodnie

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Dawkowanie

Masa ciała (kg)
Początko we wartości IgE (j.m./ml) 20- 25 >25- 30 >30- 40 >40- 50 >50- 60 >60- 70 >70- 80 >80- 90 >90-125 >125-150
30-100 75 75 75 150 150 150 150 150 300 300
>100-200 150 150 150 300 300 300 300 300 450 600
>200-300 150 150 225 300 300 450 450 450 600
>300-400 225 225 300 450 450 450 600 600
>400-500 225 300 450 450 600 600
>500-600 300 300 450 600 600
>600-700 300 450 600
>700-800
>800-900 PODAWANIE CO 2 TYGODNIE PATRZ TABELA 3
>900-1 000
>1 000-1 100

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Dawkowanie
*W badaniach rejestracyjnych dotyczących CRSwNP nie badano pacjentów z masą ciała poniżej 30 kg. Tabela 3. PODAWANIE CO 2 TYGODNIE. Dawki omalizumabu (w miligramach/dawkę) podawane we wstrzyknięciu podskórnym co 2 tygodnie

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Dawkowanie

Masa ciała (kg)
Początko we wartości IgE (j.m./ml) 20- 25 >25- 30 >30- 40 >40- 50 >50- 60 >60- 70 >70- 80 >80- 90 >90-125 >125-150
30-100 PODAWANIE CO 4 TYGODNIE PATRZ TABELA 2
>100-200
>200-300 375
>300-400 450 525
>400-500 375 375 525 600
>500-600 375 450 450 600
>600-700 225 375 450 450 525
>700-800 225 225 300 375 450 450 525 600
>800-900 225 225 300 375 450 525 600
>900-1 000 225 300 375 450 525 600
>1 000-1 100 225 300 375 450 600
>1 100-1 200 300 300 450 525 600 Niewystarczające dane dotyczące zalecanej dawki
>1 200-1 300 300 375 450 525
>1 300-1 500 300 375 525 600

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Dawkowanie
*W badaniach rejestracyjnych dotyczących CRSwNP nie badano pacjentów z masą ciała poniżej 30 kg. Czas trwania leczenia, monitorowanie pacjentów i dostosowywanie dawkowania Astma alergiczna Produkt leczniczy Xolair jest przeznaczony do długotrwałego leczenia. W badaniach klinicznych wykazano, że leczenie wykazuje skuteczność po co najmniej 12-16 tygodniach leczenia. W 16 tygodniu po rozpoczęciu leczenia produktem leczniczym Xolair lekarz powinien ocenić skuteczność leczenia przed podaniem pacjentom kolejnych wstrzyknięć leku. Decyzję o kontynuowaniu leczenia po 16 tygodniach leczenia lub przy kolejnych okazjach, należy uzależnić od tego, czy stwierdza się wyraźną poprawę ogólnej kontroli astmy (patrz punkt 5.1; Całościowa ocena skuteczności leczenia przez lekarzy). Przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) W badaniach klinicznych dotyczących CRSwNP zmiany w punktowym wyniku oceny polipów nosa (ang.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Dawkowanie
nasal polyps score, NPS) i w wyniku oceny przekrwienia błony śluzowej nosa (ang. nasal congestion score, NCS) były obserwowane po 4 tygodniach. Potrzebę kontynuacji leczenia należy poddawać okresowej ocenie biorąc pod uwagę ciężkość choroby u pacjenta i poziom kontroli objawów. Astma alergiczna i przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) Przerwanie leczenia zazwyczaj powoduje ponowne zwiększenie stężenia wolnej IgE i związanych z tym objawów. W czasie leczenia całkowite stężenia IgE zwiększają się i pozostają zwiększone do 1 roku po przerwaniu leczenia. Dlatego ponowne oznaczanie stężenia IgE podczas leczenia nie może być traktowane jako wskazówka do określania dawki leku. Po przerwaniu leczenia, które trwało krócej niż 1 rok, dawkowanie należy ustalać na podstawie stężeń IgE w surowicy uzyskanych podczas określania dawki początkowej.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Dawkowanie
Całkowite stężenie IgE w surowicy można ponownie oznaczać w celu określenia dawki, jeśli leczenie zostało przerwane na co najmniej rok. Dawki należy zmodyfikować w przypadku istotnych zmian masy ciała (patrz tabele 2 i 3). Przewlekła pokrzywka spontaniczna Zalecana dawka wynosi 300 mg we wstrzyknięciu podskórnym co 4 tygodnie. Każdą dawkę 300 mg podaje się w jednym wstrzyknięciu podskórnym dawki 300 mg lub dwóch wstrzyknięciach podskórnych po 150 mg. Zaleca się, aby lekarz przepisujący lek dokonał okresowej oceny konieczności kontynuowania leczenia. Doświadczenie z badań klinicznych dotyczące długotrwałego stosowania w tym wskazaniu opisano w punkcie 5.1. Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku (65 lat i starsi) Dane dotyczące stosowania omalizumabu u pacjentów w wieku powyżej 65 lat są ograniczone, jednak brak dowodów na to, że u pacjentów w podeszłym wieku konieczne jest zastosowanie innej dawki niż u dorosłych pacjentów w młodszym wieku.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Dawkowanie
Zaburzenia czynności nerek lub wątroby Nie przeprowadzono badań nad wpływem zaburzeń czynności nerek lub wątroby na farmakokinetykę omalizumabu. Na klirens omalizumabu w dawkach klinicznych wpływa głównie układ siateczkowo- śródbłonkowy (ang. RES – reticular endothelial sysem), dlatego jest mało prawdopodobne, aby mógł się on zmieniać w zaburzeniach czynności nerek lub wątroby. Mimo, iż nie zaleca się szczególnego dostosowania dawki u tych pacjentów, podając omalizumab należy zachować ostrożność (patrz punkt 4.4). Dzieci i młodzież W astmie alergicznej nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności omalizumabu u pacjentów w wieku poniżej 6 lat w astmie alergicznej. Dane nie są dostępne. W CRSwNP nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności omalizumabu u pacjentów w wieku poniżej 18 lat. Dane nie są dostępne. W przewlekłej pokrzywce spontanicznej nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności omalizumabu u pacjentów w wieku poniżej 12 lat.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Dawkowanie
Dane nie są dostępne. Sposób podawania Tylko do podania podskórnego. Omalizumabu nie wolno podawać dożylnie ani domięśniowo. Produkt leczniczy Xolair 300 mg w ampułko-strzykawce i wszystkie wielkości dawek produktu leczniczego Xolair we wstrzykiwaczu nie są przeznaczone do stosowania u dzieci w wieku <12 lat. Produkt leczniczy Xolair 75 mg w ampułko-strzykawce i Xolair 150 mg w ampułko-strzykawce mogą być stosowane u dzieci z astmą alergiczną w wieku od 6 do 11 lat. Jeśli konieczne jest podanie więcej niż jednego wstrzyknięcia, aby uzyskać pożądaną dawkę, wstrzyknięcia należy podzielić pomiędzy dwa lub więcej miejsc wstrzyknięć (Tabela 1). Pacjenci, u których nie wystąpiły reakcje anafilaktyczne w wywiadzie, mogą samodzielnie wstrzykiwać Xolair, lub może on być wstrzykiwany przez opiekunów od 4. dawki, jeśli lekarz uzna to za właściwe (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Dawkowanie
Pacjent lub opiekun musi zostać przeszkolony w zakresie prawidłowej techniki wstrzykiwania i rozpoznawania wczesnych objawów przedmiotowych i podmiotowych ciężkich reakcji alergicznych. Pacjentów lub opiekunów należy poinstuować, aby wstrzykiwali całą dawkę produktu Xolair zgodnie z instrukcjami użycia zawartymi w ulotce dla pacjenta.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Identyfikowalność W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu. Ogólne Omalizumab nie jest wskazany w leczeniu nagłych zaostrzeń astmy, ostrego skurczu oskrzeli lub stanu astmatycznego. Działania omalizumabu nie badano u pacjentów z zespołem hiper-IgE lub alergiczną aspergilozą oskrzelowo-płucną, bądź w zapobieganiu reakcjom anafilaktycznym, w tym także reakcjom wywołanym przez alergie pokarmowe, atopowe zapalenie skóry lub alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa. Nie należy stosować omalizumabu w leczeniu tych chorób. Nie badano stosowania omalizumabu u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi, stanami wywołanymi pośrednio przez kompleksy immunologiczne lub z wcześniej istniejącymi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby (patrz punkt 4.2). Należy zachować ostrożność podając omalizumab w tych populacjach pacjentów.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Specjalne środki ostrozności
Nie zaleca się nagłego przerwania podawania kortykosteroidów o działaniu ogólnoustrojowym lub kortykosteroidów wziewnych po rozpoczęciu leczenia omalizumabem w astmie alergicznej lub CRSwNP. Dawki kortykosteroidów należy zmniejszać pod ścisłą kontrolą lekarza i może być konieczne przeprowadzenie tego stopniowo. Zaburzenia układu immunologicznego Reakcje alergiczne typu I Podczas przyjmowania omalizumabu mogą wystąpić miejscowe lub ogólnoustrojowe reakcje alergiczne typu I, w tym anafilaksja i wstrząs anafilaktyczny, nawet po długim okresie stosowania. Jednakże, większość z tych reakcji występowała w ciągu 2 godzin od pierwszego i kolejnego wstrzyknięcia omalizumabu, ale niektóre występowały po 2 godzinach i nawet po ponad 24 godzinach od wstrzyknięcia. Większość reakcji anafilaktycznych występowała podczas zastosowania pierwszych 3 dawek omalizumabu. Dlatego też, pierwsze 3 dawki muszą być podane przez lub pod nadzorem pracownika ochrony zdrowia.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Specjalne środki ostrozności
Anafilaksja w wywiadzie niezwiązana z omalizumabem może być czynnikiem ryzyka anafilaksji po zastosowaniu omalizumabu. W związku z tym, u pacjentów z anafilaksją w wywiadzie omalizumab musi być podawany przez pracownika ochrony zdrowia, który zawsze powinien mieć dostęp do produktów leczniczych stosowanyche w leczeniu reakcji anafilaktycznych do natychmiastowego zastosowania po podaniu omalizumabu. Jeśli wystąpi reakcja anafilaktyczna lub inna ciężka reakcja alergiczna, należy natychmiast przerwać stosowanie omalizumabu i wprowadzić właściwe leczenie. Należy poinformować pacjentów, że takie reakcje są możliwe i że w razie wystąpienia reakcji alergicznych należy natychmiast zwrócić się o pomoc medyczną. W badaniach klinicznych przeciwciała przeciwko omalizumabowi wykryto u niewielkiej liczby pacjentów (patrz punkt 4.8). Znaczenie kliniczne przeciwciał przeciwko omalizumabowi nie jest dobrze poznane.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Specjalne środki ostrozności
Choroba posurowicza U pacjentów leczonych humanizowanymi przeciwciałami monoklonalnymi, w tym omalizumabem, zaobserwowano chorobę posurowiczą i objawy przypominające chorobę posurowiczą, które należą do opóźnionych reakcji alergicznych typu III. Przypuszczalny mechanizm patofizjologiczny polega na tworzeniu się i osadzaniu kompleksu immunologicznego w wyniku powstawania przeciwciał przeciwko omalizumabowi. Wystąpienie choroby zwykle miało miejsce po 1-5 dniach od podania pierwszego lub kolejnych wstrzyknięć, a także po dłuższym leczeniu. Do objawów sugerujących chorobę posurowiczą należą: zapalenie stawów, ból stawów, wysypka (pokrzywka lub inna postać), gorączka i uogólnione powiększenie węzłów chłonnych. Leki przeciwhistaminowe i kortykosteroidy mogą okazać się przydatne w zapobieganiu lub leczeniu tego zaburzenia oraz należy poradzić pacjentom, aby informowali o jakichkolwiek podejrzanych objawach.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Specjalne środki ostrozności
Zespół Churga-Straussa i zespół hipereozynofilii U pacjentów z ciężką astmą może rzadko wystąpić układowy zespół hipereozynofilii lub alergiczne eozynofilowe ziarniniakowe zapalenie naczyń (zespół Churga-Straussa), które są zazwyczaj leczone kortykosteroidami podawanymi ogólnie. W rzadkich przypadkach, u pacjentów leczonych przeciwastmatycznymi produktami leczniczymi, w tym omalizumabem, może wystąpić lub rozwinąć się układowa eozynofilia i zapalenie naczyń. Zdarzenia te są zwykle związane ze zmniejszeniem dawki doustnie stosowanych kortykosteroidów. U tych pacjentów, lekarze powinni uważać na rozwój znacznej eozynofilii, wysypki związanej z zapaleniem naczyń, zaostrzenia objawów ze strony płuc, nieprawidłowości w obrębie zatok przynosowych, powikłań dotyczących serca i (lub) neuropatii. Należy rozważyć przerwanie stosowania omalizumabu w razie wystąpienia wszystkich ciężkich przypadków wymienionych powyżej zaburzeń układu immunologicznego.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Specjalne środki ostrozności
Zarażenia pasożytnicze (jelitowe) IgE może uczestniczyć w odpowiedzi immunologicznej na niektóre zarażenia pasożytami jelitowymi (robaczyce). U pacjentów z grup przewlekłego wysokiego ryzyka zarażeń pasożytami jelitowymi badanie kontrolowane placebo z udziałem pacjentów z alergią wykazało niewielkie zwiększenie częstości występowania zarażeń w przypadku przyjmowania omalizumabu, mimo że przebieg, nasilenie choroby oraz odpowiedź na leczenie zarażenia nie uległy zmianie. Częstość występowania zarażeń pasożytami jelitowymi w całym programie badań klinicznych, który nie był przeznaczony do wykrywania takich zarażeń, wynosiła mniej niż 1 na 1 000 pacjentów. Należy jednak zachować ostrożność u pacjentów z grup wysokiego ryzyka zarażeń pasożytami jelitowymi, zwłaszcza jeśli pacjenci udają się w podróż na obszary, gdzie zarażenia pasożytami jelitowymi są endemiczne. Jeśli pacjenci nie odpowiadają na leczenie przeciw pasożytnicze należy rozważyć przerwanie leczenia omalizumabem.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Specjalne środki ostrozności
Osoby wrażliwe na lateks (ampułko-strzykawka) Zdejmowalna osłonka igły stanowiąca część tej ampułkostrzykawki zawiera pochodną naturalnej gumy lateksowej. Dotychczas nie stwierdzono obecności naturalnej gumy lateksowej w zdejmowalnej osłonce igły. Nie oceniano jednak stosowania produktu leczniczego Xolair w postaci roztworu do wstrzykiwań w ampułkostrzykawce u osób wrażliwych na lateks i dlatego nie można całkowicie wykluczyć potencjalnego ryzyka reakcji nadwrażliwości.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji IgE może uczestniczyć w odpowiedzi immunologicznej na niektóre zarażenia pasożytami jelitowymi (robaczyce), dlatego omalizumab może w sposób pośredni zmniejszać skuteczność produktów leczniczych stosowanych w leczeniu robaczyc i innych zarażeń pasożytniczych (patrz punkt 4.4). Enzymy cytochromu P450, białka zlokalizowane w błonie komórkowej transportujące cząsteczki na zewnątrz komórki i mechanizmy wiązania z białkami nie biorą udziału w klirensie omalizumabu; dlatego też istnieje niewielka możliwość interakcji. Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji omalizumabu z innymi produktami leczniczymi lub szczepionkami. Z farmakologicznego punktu widzenia brak powodów, by oczekiwać interakcji między omalizumabem a innymi, zwykle przepisywanymi produktami leczniczymi stosowanymi w leczeniu astmy, CRSwNP lub przewlekłej pokrzywki spontanicznej.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Interakcje
Astma alergiczna W badaniach klinicznych omalizumab był zwykle stosowany w skojarzeniu z wziewnymi i doustnymi kortykosteroidami, wziewnymi krótko i długo działającymi beta-agonistami, antagonistami receptorów leukotrienowych, teofiliną i jej pochodnymi i doustnymi lekami przeciwhistaminowymi. Nie zaobserwowano żadnych oznak, aby te zwykle stosowane leki przeciwastmatyczne wpływały na bezpieczeństwo stosowania omalizumabu. Dostępne są ograniczone dane dotyczące stosowania omalizumabu w skojarzeniu ze swoistą immunoterapią (leczenie odczulające). W badaniach klinicznych, w których omalizumab stosowano w skojarzeniu z immunoterapią, stwierdzono, że bezpieczeństwo stosowania i skuteczność omalizumabu w skojarzeniu z konkretną immunoterapią nie różni się od bezpieczeństwa stosowania i skuteczności omalizumabu w monoterapii.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Interakcje
Przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) W badaniach klinicznych omalizumab był stosowany w skojarzeniu z mometazonem w postaci aerozolu podawanego donosowo zgodnie z zapisami w protokole. Do innych często stosowanych produktów leczniczych podawanych jednocześnie należały: inne kortykosteroidy donosowe, leki rozszerzające oskrzela, leki przeciwhistaminowe, antagoniści receptorów leukotrienowych, leki adrenergiczne/leki sympatykomimetyczne oraz miejscowe donosowe leki znieczulające. Nie zaobserwowano żadnych oznak, aby jednoczesne stosowanie tych innych często podawanych produktów leczniczych wpływało na bezpieczeństwo stosowania omalizumabu. Przewlekła pokrzywka spontaniczna W badaniach klinicznych dotyczących przewlekłej pokrzywki spontanicznej omalizumab był stosowany w skojarzeniu z lekami przeciwhistaminowymi (blokującymi receptory H 1 , blokującymi receptory H 2 ) oraz antagonistami receptora leukotrienowego (LTRAs).
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Interakcje
Nie ma dowodów potwierdzających, by na bezpieczeństwo stosowania omalizumabu wpływały stosowane równocześnie produkty lecznicze w odniesieniu do jego znanego profilu bezpieczeństwa stosowania w astmie alergicznej. Ponadto, analiza danych farmakokinetycznych populacji wykazała, że leki przeciwhistaminowe blokujące receptory H 2 oraz antagoniści receptora leukotrienowego nie mają istotnego wpływu na farmakokinetykę omalizumabu (patrz punkt 5.2). Dzieci i młodzież W badaniach klinicznych dotyczących przewlekłej pokrzywki spontanicznej uczestniczyli pacjenci w wieku od 12 do 17 lat przyjmujący omalizumab w skojarzeniu z lekami przeciwhistaminowymi (blokującymi receptory H 1 , blokującymi receptory H 2 ) oraz antagonistami receptora leukotrienowego. Nie przeprowadzono badań z udziałem dzieci w wieku poniżej 12 lat.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Dane otrzymane z ograniczonej liczby (300 -1 000 kobiet w ciąży) zastosowań produktu w okresie ciąży na podstawie rejestru ciąż i zgłoszeń spontanicznych po wprowadzeniu do obrotu produktu leczniczego nie wskazują, że omalizumab wywołuje wady rozwojowe lub działa szkodliwie na płód / noworodka. Prospektywne badanie rejestru ciąż (EXPECT) obejmujące 250 ciężarnych kobiet z astmą, u których wystąpiła ekspozycja na omalizumab wykazało, że częstość występowania poważnych wad wrodzonych była podobna (8,1% w porównaniu z 8,9%) w grupie pacjentek z badania EXPECT i w grupie pacjentek z chorobą o podobnej charakterystyce (astma umiarkowana i ciężka). Interpretacja danych może być zakłócona z powodu ograniczeń metodologicznych, w tym małych rozmiarów próby i braku randomizacji w projekcie badania. Omalizumab przenika przez barierę łożyskową.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Jednak badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Omalizumab był związany z występowaniem zależnego od wieku zmniejszenia liczby płytek krwi u naczelnych, z wyjątkiem ludzi, z większą wrażliwością względną u młodych zwierząt (patrz punkt 5.3). Jeśli jest to klinicznie konieczne, można rozważyć stosowanie omalizumabu w okresie ciąży. Karmienie piersią Immunoglobuliny G (IgG) są obecne w mleku ludzkim i dlatego oczekuje się, że omalizumab będzie obecny w mleku ludzkim. Na podstawie dostępnych danych dotyczących naczelnych, z wyjątkiem ludzi, stwierdzono przenikanie omalizumabu do mleka (patrz punkt 5.3). Badanie EXPECT, w którym wzięło udział 154 niemowląt, które były narażone na omalizumab podczas ciąży i karmienia piersią, nie wykazało działań niepożądanych u niemowląt karmionych piersią.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Interpretacja danych może być zakłócona z powodu ograniczeń metodologicznych badania, w tym małych rozmiarów próby i braku randomizacji w projekcie badania. Podawane doustnie, białka immunoglobuliny G ulegają proteolizie jelitowej i mają słabą biodostępność. Nie przewiduje się wpływu na noworodki / niemowlęta karmione piersią. W związku z tym, jeśli jest to klinicznie konieczne, można rozważyć stosowanie omalizumabu w okresie karmienia piersią. Płodność Brak danych dotyczących płodności ludzi stosujących omalizumab. W specjalnie zaprojektowanych badaniach nieklinicznych dotyczących wpływu na płodność u naczelnych, z wyjątkiem ludzi, w tym badaniach łączenia się w pary, nie zaobserwowano zaburzeń płodności u samców ani u samic po wielokrotnym podaniu omalizumabu w dawkach nie przekraczających 75 mg/kg mc. Ponadto, nie zaobserwowano działania genotoksycznego w oddzielnym badaniu nieklinicznm dotyczącym genotoksyczności.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Omalizumab nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Astma alergiczna i przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Podczas badań klinicznych w astmie alergicznej z udziałem pacjentów dorosłych i młodzieży w wieku 12 lat i starszej, najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były: bóle głowy i reakcje w miejscu wstrzyknięcia, w tym ból w miejscu wstrzyknięcia, obrzęk, rumień oraz świąd. W badaniach klinicznych z udziałem dzieci w wieku od 6 do <12 lat najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy, gorączka oraz ból w nadbrzuszu. Większość tych działań miało łagodne lub umiarkowane nasilenie. W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów w wieku ≥18 lat z CRSwNP najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były: ból głowy, zawroty głowy, ból stawów, ból w nadbrzuszu i reakcje w miejscu wstrzyknięcia leku.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Działania niepożądane
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych W tabeli 4 wymieniono działania niepożądane, uporządkowane zgodnie z klasyfikacją układów i narządów MedDRA i częstością występowania, odnotowane w badaniach klinicznych w całej populacji pacjentów z astmą alergiczną i CRSwNP, leczonej produktem Xolair, w której oceniano bezpieczeństwo. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającą się ciężkością. Kategorie częstości występowania określono w następujący sposób: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) i bardzo rzadko (<1/10 000). Działania zgłaszane po wprowadzeniu leku do obrotu są wymienione z nieznaną częstością występowania (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Tabela 4. Działania niepożądane zgłaszane w astmie alergicznej i CRSwNP

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Działania niepożądane

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Niezbyt często Zapalenie gardła
Rzadko Zarażenie pasożytnicze
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Nieznana Idiopatyczna trombocytopenia, w tym jej ciężkie przypadki
Zaburzenia układu immunologicznego
Rzadko Reakcje anafilaktyczne, inne ciężkie stany alergiczne, wytwarzanie przeciwciał przeciwko omalizumabowi
Nieznana Choroba posurowicza, może wystąpić gorączka i uogólnione powiększenie węzłów chłonnych
Zaburzenia układu nerwowego
Często Ból głowy*
Niezbyt często Omdlenia, parestezje, senność, zawroty głowy#
Zaburzenia naczyniowe
Niezbyt często Niedociśnienie ortostatyczne, zaczerwienienie twarzy
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Niezbyt często Alergiczny skurcz oskrzeli, kaszel
Rzadko Obrzęk krtani
Nieznana Alergiczne ziarniniakowe zapalenie naczyń (tj. zespół Churga- Straussa)
Zaburzenia żołądka i jelit
Często Ból w nadbrzuszu**,#
Niezbyt często Objawy przedmiotowe i podmiotowe niestrawności, biegunka, nudności
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Niezbyt często Nadwrażliwość na światło, pokrzywka, wysypka, świąd
Rzadko Obrzęk naczynioruchowy
Nieznana Łysienie
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Często Ból stawów†
Rzadko Toczeń rumieniowaty układowy (SLE)
Nieznana Ból mięśni, obrzęk stawów
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Bardzo często Gorączka**
Często Reakcje w miejscu podania, takie jak obrzęk, zaczerwienienie,ból, świąd
Niezbyt często Choroby grypopodobne, obrzęk ramion, zwiększenie masy ciała,uczucie zmęczenia

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Działania niepożądane
*: Bardzo często u dzieci w wieku od 6 do <12 lat **: U dzieci w wieku od 6 do <12 lat # : Często w badaniach dotyczących polipów nosa †: Częstość nieznana w badaniach dotyczących astmy Przewlekła pokrzywka spontaniczna Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Bezpieczeństwo stosowania oraz tolerancję omalizumabu oceniano dla dawek wynoszących 75 mg, 150 mg oraz 300 mg podawanych co 4 tygodnie u 975 pacjentów z przewlekłą pokrzywką spontaniczną, spośród których 242 otrzymywało placebo. Omalizumab podawano ogółem 733 pacjentom przez okres do 12 tygodni i 490 pacjentom przez okres do 24 tygodni. Z tej grupy dawkę wynoszącą 300 mg podawano 412 pacjentom przez okres do 12 tygodni i 333 pacjentom przez okres do 24 tygodni. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych W oddzielnej tabeli (Tabela 5) przedstawiono działania niepożądane we wskazaniu przewlekła pokrzywka spontaniczna, wynikające z różnic w dawce i leczonej populacji (z istotnymi różnicami w odniesieniu do czynników ryzyka, chorób współistniejących, jednocześnie stosowanych produktów leczniczych i wieku pacjentów [np.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Działania niepożądane
w badaniach z astmą uczestniczyły dzieci w wieku 6 do 12 lat]). W tabeli 5 przedstawiono działania niepożądane (działania występujące u ≥1% pacjentów w dowolnej grupie terapeutycznej oraz o ≥2% częściej w dowolnej grupie terapeutycznej otrzymującej omalizumab w porównaniu z placebo, po ocenie medycznej) zgłoszone dla dawki 300 mg w trzech zbiorczych badaniach fazy III. Przedstawione działania niepożądane podzielono na dwie grupy: działania występujące w 12-tygodniowym i 24-tygodniowym okresie leczenia. Działania niepożądane przedstawiono z uwzględnieniem klasyfikacji układów i narządów MedDRA. W obrębie każdej grupy układów i narządów działania niepożądane wymieniono zgodnie z częstością, przy czym najczęściej występujące działania wymieniono w pierwszej kolejności. Odpowiednią kategorię częstości dla każdego działania niepożądanego określono zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000) i częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Działania niepożądane
Tabela 5. Działania niepożądane pochodzące ze zbiorczej bazy danych dotyczącej bezpieczeństwa stosowania w przewlekłej pokrzywce spontanicznej (od 1. dnia do 24. tygodnia) dla omalizumabu w dawce 300 mg Zbiorcze dane z badań 1, 2 i 3 Kategoria częstości Tydzień 12. dotyczących omalizumabu Placebo, N=242 300 mg, N=412 Zakażenia i zarażenia pasożytnicze

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Działania niepożądane

Zapalenie zatok 5 (2,1%) 20 (4,9%) Często
Zaburzenia układu nerwowego
Ból głowy 7 (2,9%) 25 (6,1%) Często
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Bóle stawów 1 (0,4%) 12 (2,9%) Często
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Działania niepożądane
Reakcje w miejscu wstrzyknięcia* 2 (0,8%) 11 (2,7%) Często Tydzień 24. Zbiorcze dane z badań 1 i 3 dotyczących omalizumabu Placebo, N=163 300 mg, N=333 Kategoria częstości Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Infekcje górnych dróg oddechowych 5 (3,1%) 19 (5,7%) Często * Mimo braku 2% różnicy względem placebo, reakcje w miejscu wstrzyknięcia uwzględniono w wykazie, ponieważ wszystkie one zostały uznane za związane przyczynowo z badanym leczeniem. W 48-tygodniowym badaniu 81 pacjentów z przewlekłą pokrzywką spontaniczną otrzymywało omalizumab w dawce 300 mg podawanej co 4 tygodnie (patrz punkt 5.1). Profil bezpieczeństwa długotrwałego stosowania był podobny do profilu bezpieczeństwa obserwowanego w badaniach z przewlekłą pokrzywką spontaniczną trwających 24 tygodnie. Opis wybranych działań niepożądanych Zaburzenia układu immunologicznego Dodatkowe informacje, patrz punkt 4.4. Anafilaksja W badaniach klinicznych reakcje anafilaktyczne występowały rzadko.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Działania niepożądane
Jednak w bazie danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania produktu po jego wprowadzeniu do obrotu znaleziono w sumie 898 przypadków anafilaksji. Na podstawie szacowanej ekspozycji na lek wynoszącej 566 923 pacjento-lat leczenia częstość zgłaszanych przypadków reakcji anafilaktycznych wyniosła 0,20%. Zatorowość/Zakrzepica tętnicza (ATE – ang. Arterial thromboembolic events) W kontrolowanych badaniach klinicznych oraz w czasie analizy pośredniej badania obserwacyjnego obserwowano różnicę w liczbie przypadków ATE. Do złożonego punktu końcowego ATE zaliczono: udar, przemijający napad niedokrwienny, zawał mięśnia sercowego, niestabilną dusznicę bolesną, jak również zgon z powodów sercowo-naczyniowych (w tym zgon o niewyjaśnionej etiologii). W końcowej analizie badania obserwacyjnego, częstość występowania ATE na 1 000 pacjento-lat wyniosła 7,52 (115/15 286 pacjento-lat) u pacjentów leczonych produktem leczniczym Xolair oraz 5,12 (51/9 963 pacjento-lat) u pacjentów otrzymujących placebo.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Działania niepożądane
W wielowymiarowej analizie wariancji sprawdzającej możliwe wyjściowe czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego, współczynnik ryzyka wyniósł 1,32 (95% przedział ufności 0,91-1,91). W oddzielnej analizie zbiorczych wyników badań klinicznych, obejmującej wszystkie randomizowane badania kliniczne z podwójnie ślepą próbą, kontrolowane placebo, trwające co najmniej 8 tygodni, częstość występowania ATE na 1 000 pacjento-lat wyniosła 2,69 (5/1 856 pacjento-lat) u pacjentów leczonych produktem leczniczym Xolair oraz 2,38 (4/1 680 pacjento-lat) u pacjentów otrzymujących placebo (stosunek częstości 1,13; 95% przedział ufności 0,24-5,71). Płytki krwi W badaniach klinicznych liczba płytek krwi u kilku pacjentów była poniżej dolnej granicy normy laboratoryjnej. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano pojedyncze przypadki samoistnej trombocytopenii, w tym ciężkie przypadki.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Działania niepożądane
Zarażenia pasożytnicze U pacjentów z alergią z grup przewlekłego wysokiego ryzyka zarażeń pasożytami jelitowymi (robaczycami) badanie kontrolowane placebo wykazało niewielkie zwiększenie częstości występowania zarażeń w grupie omalizumabu, które nie było statystycznie istotne. Przebieg, nasilenie choroby oraz odpowiedź na leczenie nie uległy zmianie (patrz punkt 4.4). Toczeń rumieniowaty układowy W badaniach klinicznych i po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszano przypadki tocznia rumieniowatego układowego (ang. systemic lupus erythematosus, SLE) u pacjentów z umiarkowaną lub ciężką astmą oraz z przewlekłą pokrzywką spontaniczną. Patogeneza SLE nie jest dobrze poznana. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Nie określono maksymalnej tolerowanej dawki produktu leczniczego Xolair. Pacjentom podawano dożylnie pojedyncze dawki do 4 000 mg bez oznak toksyczności ograniczającej dawkę. Największa skumulowana dawka podana pacjentom w okresie 20 tygodni wynosiła 44 000 mg i nie spowodowała żadnych ostrych działań niepożądanych. W razie podejrzenia przedawkowania należy monitorować stan pacjenta, czy nie występują jakiekolwiek nieprawidłowe objawy przedmiotowe i podmiotowe. Należy zastosować odpowiednie leczenie.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki stosowane w obturacyjnych chorobach dróg oddechowych, inne leki o działaniu ogólnym stosowane w obturacyjnych chorobach dróg oddechowych, kod ATC: R03DX05 Astma alergiczna i przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) Mechanizm działania Omalizumab jest rekombinowanym, pochodzącym od DNA, humanizowanym przeciwciałem monoklonalnym, które w sposób wybiórczy wiąże się z ludzką immunoglobuliną E (IgE) i zapobiega wiązaniu IgE do receptora Fc  RI (receptor IgE o wysokim powinowactwie) na bazofilach i komórkach tucznych, w ten sposób zmniejszając ilość wolnej IgE, zdolnej do wyzwolenia kaskady alergicznej. Jest to przeciwciało IgG1 kappa, zawierające ludzkie regiony zrębowe wraz z regionami określającymi komplementarność (ang. complementary-determining regions) pochodzącymi od macierzystego przeciwciała mysiego, które wiąże się z IgE.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Leczenie omalizumabem pacjentów z atopią spowodowało znaczne zmniejszenie liczby receptorów Fc  RI na bazofilach. Omalizumab hamuje stan zapalny wywołany przez IgE, o czym świadczy zmniejszenie liczby eozynofilów we krwi i tkankach oraz zmniejszenie stężenia mediatorów reakcji zapalnej, w tym IL-4, IL-5 i IL-13 wytwarzanych przez komórki wrodzonego i adaptacyjnego układu immunologicznego oraz komórki nieimmunologiczne. Działanie farmakodynamiczne Astma alergiczna Uwalnianie histaminy in vitro z bazofilów wyizolowanych od pacjentów leczonych omalizumabem zmniejszyło się o około 90% po stymulacji alergenem w porównaniu do wartości sprzed leczenia. W badaniach klinicznych, w których uczestniczyli pacjenci z astmą alergiczną, stężenia wolnej IgE w surowicy zmniejszały się w sposób zależny od dawki w ciągu jednej godziny po podaniu pierwszej dawki i utrzymywały się pomiędzy podawanymi dawkami.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Jeden rok po przerwaniu leczenia omalizumabem, stężenia IgE powróciły do wartości sprzed leczenia i nie obserwowano efektu „z odbicia” w zakresie stężenia IgE po usunięciu produktu leczniczego z organizmu. Przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z CRSwNP leczenie omalizumabem spowodowało zmniejszenie stężenia wolnej IgE w surowicy (o około 95%) oraz zwiększenie stężenia całkowitej IgE w surowicy, w stopniu podobnym, jaki obserwowano u pacjentów z astmą alergiczną. Stężenia całkowitej IgE w surowicy zwiększyły się w wyniku powstania kompleksów omalizumab-IgE, których szybkość eliminacji była mniejsza w porównaniu z wolną IgE. Przewlekła pokrzywka spontaniczna Mechanizm działania Omalizumab jest rekombinowanym, pochodzącym od DNA, humanizowanym przeciwciałem monoklonalnym, które w sposób wybiórczy wiąże się z ludzką immunoglobuliną E (IgE).
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Jest to przeciwciało IgG1 kappa, zawierające ludzkie regiony zrębowe wraz z regionami określającymi komplementarność pochodzącymi od macierzystego przeciwciała mysiego, które wiąże się z IgE. W konsekwencji następuje zmniejszenie liczby (down-regulate) receptorów IgE (FcεRI) na komórkach. Nie do końca wiadomo, w jaki sposób powoduje to zmniejszenie objawów przewlekłej pokrzywki spontanicznej. Działanie farmakodynamiczne W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z przewlekłą pokrzywką spontaniczną maksymalne zmniejszenie stężenia wolnej IgE zaobserwowano 3 dni po pierwszej dawce podskórnej. Po wielokrotnym podaniu raz na 4 tygodnie stężenie wolnej IgE w surowicy przed podaniem dawki leku pozostało stabilne w okresie od 12 do 24 tygodni leczenia. Po przerwaniu stosowania omalizumabu stężenie wolnej IgE wzrosło do wartości przed leczeniem w ciągu 16-tygodniowego okresu dalszej obserwacji.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Astma alergiczna Dorośli i młodzież w wieku ≥12 lat Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania omalizumabu wykazano w 28-tygodniowym badaniu z podwójnie ślepą próbą, kontrolowanym placebo (badanie 1) z udziałem 419 pacjentów z ciężką astmą alergiczną, w wieku 12-79 lat, u których czynność płuc była zmniejszona (FEV 1 40-80% wartości należnej) i kontrola objawów astmy niewystarczająca, pomimo stosowania dużych dawek kortykosteroidów wziewnych i długo działających agonistów receptorów β2-adrenergicznych. U pacjentów spełniających kryteria włączenia wielokrotnie występowały zaostrzenia astmy wymagające leczenia kortykosteroidami działającymi ogólnie, hospitalizacji lub zgłoszenia do izby przyjęć z powodu ciężkich zaostrzeń astmy w ciągu roku poprzedzającego badanie, pomimo nieprzerwanego leczenia dużymi dawkami kortykosteroidów wziewnych i długo działających agonistów receptorów β2-adrenergicznych.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Podskórne podanie omalizumabu lub placebo było leczeniem wspomagającym do dipropionianu beklometazonu w dawce >1 000 mikrogramów (lub równoważnej) oraz długo działającego agonisty receptora β 2 -adrenergicznego. Dopuszczalne było leczenie podtrzymujące z zastosowaniem doustnych kortykosteroidów, teofiliny i antagonistów receptorów leukotrienowych (odpowiednio u 22%, 27% i 35% pacjentów). Pierwszorzędowym punktem końcowym była częstość występowania zaostrzeń astmy wymagających leczenia kortykosteroidami działającymi ogólnie. Omalizumab zmniejszył częstość występowania zaostrzeń astmy o 19% (p = 0,153). Późniejsze oceny, które wykazały statystyczną istotność (p<0,05) na korzyść omalizumabu obejmowały zmniejszenie liczby ciężkich zaostrzeń (gdy czynność płuc pacjenta zmniejszała się do wartości poniżej 60% najlepszych wartości indywidualnych i konieczne było podanie kortykosteroidów działających ogólnie) oraz nagłych wizyt u lekarza związanych z astmą (w tym hospitalizacji, zgłoszeń na izbę przyjęć i nieplanowanych wizyt u lekarza), jak również poprawę w zakresie lekarskiej całkowitej oceny skuteczności leczenia, jakości życia związanej z astmą (ang.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Asthma-related Quality of Life – AQL), objawów astmy i czynności płuc. W analizowanej podgrupie wystąpienie klinicznie istotnej korzyści z leczenia omalizumabem było bardziej prawdopodobne u pacjentów, u których całkowite stężenie IgE przed leczeniem wynosiło  76 j.m./ml. U tych pacjentów w badaniu 1 omalizumab zmniejszał częstość występowania zaostrzeń astmy o 40% (p = 0,002). Ponadto klinicznie istotna odpowiedź na leczenie wystąpiła u większej liczby pacjentów z całkowitym stężeniem IgE  76 j.m./ml w całym programie dotyczącym stosowania omalizumabu w ciężkiej astmie. Tabela 6 zawiera wyniki populacji w badaniu 1. Tabela 6. Wyniki badania 1

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Cała populacja badania 1
OmalizumabN=209 PlaceboN=210
Zaostrzenia astmy
Częstość występowania w okresie 28 tygodni 0,74 0,92
% zmniejszenia, wartość p dla współczynnika częstości 19,4%, p = 0,153
Ciężkie zaostrzenia astmy
Częstość występowania w okresie 28 tygodni 0,24 0,48
% zmniejszenia, wartość p dla współczynnika częstości 50,1%, p = 0,002
Nagłe wizyty u lekarza
Częstość występowania w okresie 28 tygodni 0,24 0,43
% zmniejszenia, wartość p dla współczynnika częstości 43,9%, p = 0,038
Całkowita ocena lekarska
% pacjentów odpowiadających na leczenie* 60,5% 42,8%
Wartość p** <0,001
Poprawa AQL
% pacjentów z ≥0,5 poprawą 60,8% 47,8%
wartość p 0,008

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
* znacząca poprawa lub całkowita kontrola ** wartość p dla całkowitego rozkładu ocen W badaniu 2 oceniano skuteczność i bezpieczeństwo stosowania omalizumabu w populacji 312 pacjentów z ciężką astmą alergiczną, których dobrano analogicznie do populacji pacjentów uczestniczących w badaniu 1. Leczenie omalizumabem w tym otwartym badaniu spowodowało 61% zmniejszenie częstości występowania klinicznie istotnych zaostrzeń astmy w porównaniu do aktualnie stosowanego, osobnego leczenia przeciwastmatycznego. W czterech dodatkowych, dużych, kontrolowanych placebo, wspierających badaniach, trwających od 28 do 52 tygodni, prowadzonych z udziałem 1 722 pacjentów dorosłych i młodzieży (badanie 3, 4, 5, 6) oceniano skuteczność i bezpieczeństwo stosowania omalizumabu u pacjentów z ciężką przewlekłą astmą. U większości pacjentów przebieg choroby nie był wystarczająco kontrolowany, ale otrzymywali oni jednocześnie mniej leków przeciwastmatycznych niż pacjenci w badaniu 1 lub 2.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W badaniach 3-5 za pierwszorzędowy punkt końcowy przyjęto zaostrzenie astmy, natomiast w badaniu 6 oceniano przede wszystkim ograniczenie w stosowaniu wziewnych kortykosteroidów. W badaniach 3, 4 i 5 u pacjentów leczonych omalizumabem odnotowano zmniejszenie częstości występowania zaostrzeń astmy odpowiednio o 37,5% (p=0,027), 40,3% (p<0,001) i 57,6% (p<0,001) w porównaniu z grupą placebo. W badaniu 6 znacząco więcej pacjentów z ciężką astmą alergiczną, leczonych omalizumabem mogło zmniejszyć dawkę flutykazonu do  500 mikrogramów/dobę bez pogorszenia kontroli astmy (60,3%) w porównaniu z grupą placebo (45,8%, p<0,05). Ocenę jakości życia uzyskano stosując kwestionariusz (Juniper Asthma-related Quality of Life Questionnaire). We wszystkich sześciu badaniach obserwowano statystycznie istotną poprawę w porównaniu ze stanem początkowym w ocenie jakości życia pacjentów przyjmujących omalizumab, w porównaniu z grupą placebo lub grupą kontrolną.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Całościowa ocena skuteczności leczenia przez lekarzy: Całościowa ocena lekarska została przeprowadzona w pięciu wyżej wymienionych badaniach, lekarze w szerokim zakresie przeprowadzili ocenę kontroli astmy. Lekarz mógł uwzględnić w ocenie szczytowy przepływ wydechowy (PEF), objawy występujące w dzień i w nocy, zużycie produktów leczniczych stosowanych doraźnie, spirometrię oraz zaostrzenia choroby. We wszystkich pięciu badaniach uznano, że u istotnie większego odsetka pacjentów leczonych omalizumabem osiągnięto wyraźną poprawę lub całkowitą kontrolę astmy w porównaniu z pacjentami z grupy placebo. Dzieci w wieku od 6 do <12 lat Główne dowody na potwierdzenie bezpieczeństwa stosowania i skuteczności omalizumabu w grupie pacjentów w wieku od 6 do <12 lat pochodzą z jednego randomizowanego, podwójnie zaślepionego, wieloośrodkowego badania kontrolowanego placebo (badanie 7).
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Badanie 7 było badaniem kontrolowanym placebo, do którego włączono specyficzną podgrupę pacjentów (N=235), taką jak określona w aktualnym wskazaniu, leczonych dużymi dawkami kortykosteroidów wziewnych (≥500 μg/dobę odpowiednika flutykazonu) w skojarzeniu z długo działającym agonistą receptorów beta. Klinicznie istotne zaostrzenie zdefiniowano jako pogorszenie objawów astmy w ocenie klinicznej badacza, wymagające podwojenia początkowej dawki kortykosteroidów wziewnych przez co najmniej 3 dni i (lub) doraźnego leczenia kortykosteroidami do stosowania ogólnego (doustnymi lub dożylnymi) przez co najmniej 3 dni. W specyficznej podgrupie pacjentów leczonych dużymi dawkami kortykosteroidów wziewnych, u pacjentów otrzymujących omalizumab odnotowano statystycznie znamiennie mniejszą częstość występowania klinicznie istotnych zaostrzeń astmy w porównaniu z grupą placebo.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Po 24 tygodniach, różnica w częstości występowania tych zaostrzeń pomiędzy badanymi grupami odpowiadała 34% zmniejszeniu częstości ich występowania (stosunek częstości występowania zaostrzeń 0,662; p=0,047) w grupie otrzymującej omalizumab względem grupy otrzymującej placebo. W drugim podwójnie zaślepionym 28-tygodniowym okresie leczenia różnica w częstości występowania klinicznie istotnych zaostrzeń astmy odpowiadała 63% zmniejszeniu częstości ich występowania (stosunek częstości występowania zaostrzeń 0,37; p=0,001) w grupie otrzymującej omalizumab względem grupy otrzymującej placebo. W 52-tygodniowym okresie leczenia metodą podwójnie ślepej próby (obejmującym 24-tygodniową fazę leczenia stałą dawką steroidów i 28-tygodniową fazę dostosowywania dawki steroidów) obserwowana różnica między leczonymi grupami odpowiadała 50% względnemu zmniejszeniu częstości występowania zaostrzeń w grupie pacjentów otrzymujących omalizumab (stosunek częstości występowania zaostrzeń 0,504; p=0,001).
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Pod koniec 52-tygodniowego okresu leczenia w grupie otrzymującej omalizumab odnotowano większe ograniczenie doraźnego stosowania produktów leczniczych zawierających agonistę receptorów beta w porównaniu z grupą otrzymującą placebo, jednak różnica pomiędzy badanymi grupami nie była statystycznie znamienna. W globalnej ocenie skuteczności leczenia pod koniec 52- tygodniowego okresu leczenia metodą podwójnie ślepej próby, w podgrupie pacjentów z ciężkim przebiegiem choroby, otrzymujących duże dawki kortykosteroidów wziewnych w skojarzeniu z długo działającymi agonistami receptorów beta, odsetek pacjentów z “doskonałą” skutecznością leczenia był większy, a odsetek pacjentów z “umiarkowaną” lub “małą” skutecznością leczenia był mniejszy w grupie otrzymującej omalizumab w porównaniu z grupą otrzymującą placebo; różnica ta była statystycznie znamienna (p<0,001), podczas gdy nie obserwowano różnic pomiędzy grupą otrzymującą omalizumab a grupą otrzymującą placebo w odniesieniu do subiektywnie postrzeganego przez pacjentów wskaźnika jakości życia.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność omalizumabu oceniano w dwóch randomizowanych badaniach kontrolowanych placebo, prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby, z udziałem pacjentów z CRSwNP (Tabela 8). Pacjenci otrzymywali omalizumab lub placebo podskórnie co 2 lub 4 tygodnie (patrz punkt 4.2). Wszyscy pacjenci otrzymywali leczenie podstawowe mometazonem w postaci donosowej przez cały czas trwania badania. Wcześniejszy zabieg operacyjny w obrębie nosa lub zatok lub wcześniejsze stosowanie kortykosteroidów ogólnoustrojowych nie były warunkiem koniecznym przy włączeniu do tych badań. Pacjenci otrzymywali omalizumab lub placebo przez 24 tygodnie, po których następował 4-tygodniowy okres obserwacji. W Tabeli 7 przedstawiono dane demograficzne i początkową charakterystykę pacjentów, w tym jednocześnie występujące choroby alergiczne.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Tabela 7 Dane demograficzne i początkowa charakterystyka pacjentów uczestniczących w badaniach dotyczących polipów nosa

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Parametr 1. badanie dotyczące polipów nosaN=138 2. badanie dotyczące polipów nosaN=127
Średni wiek (lata) (SD) 51,0 (13,2) 50,1 (11,9)
% mężczyzn 63,8 65,4
Pacjenci stosujący kortykosteroidyogólnoustrojowe w poprzednim roku (%) 18,8 26,0
Wynik obustronnej endoskopowej oceny polipów nosa (NPS): średnia (SD),zakres 0-8 6,2 (1,0) 6,3 (0,9)
Wynik oceny przekrwieniabłony śluzowej nosa (NCS): średnia (SD), zakres 0-3 2,4 (0,6) 2,3 (0,7)
Wynik oceny zmysłu powonienia: średnia (SD),zakres 0-3 2,7 (0,7) 2,7 (0,7)
Całkowity wynik SNOT-22: średnia (SD) zakres 0-110 60,1 (17,7) 59,5 (19,3)
Liczba eozynofilów we krwi (komórki/µl): średnia (SD) 346,1 (284,1) 334,6 (187,6)
Stężenie całkowitej IgE j.m./ml: średnia (SD) 160,9 (139,6) 190,2 (200,5)
Astma (%) 53,6 60,6
Łagodna (%) 37,8 32,5
Umiarkowana (%) 58,1 58,4
Ciężka (%) 4,1 9,1
Choroba dróg oddechowychzaostrzona przez aspirynę (%) 19,6 35,4
Alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa 43,5 42,5

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
SD = odchylenie standardowe; SNOT-22 = kwestionariusz oceny dolegliwości dotyczących zatok i nosa (ang. Sino-Nasal Outcome Test 22); IgE = immunoglobulina E; j.m. = jednostki międzynarodowe. W przypadku NPS, NCS i SNOT-22 wyższe wyniki wskazują na większe nasilenie choroby. Równorzędnymi głównymi punktami końcowymi były: punktowy wynik obustronnej oceny polipów nosa (NPS) i średni dobowy wynik oceny przekrwienia błony śluzowej nosa (NCS) w tygodniu 24. W obu badaniach 1. i 2. dotyczących polipów nosa u pacjentów, którzy otrzymywali omalizumab, obserwowano statystycznie znamienną większą poprawę w NPS i średnim tygodniowym wyniku NCS w tygodniu 24. względem wartości początkowej w porównaniu z pacjentami, którzy otrzymywali placebo. Wyniki badań 1. i 2. dotyczących polipów nosa przedstawiono w Tabeli 8. Tabela 8 Zmiana w tygodniu 24. względem wartości początkowych w wynikach klinicznych uzyskanych w 1. i 2. badaniu dotyczącym polipów nosa oraz w danych zbiorczych

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne

1. badanie dotyczące polipów nosa 2. badanie dotyczące polipów nosa Zbiorcze wyniki badań dotyczącychpolipów nosa
Omalizumab Omalizumab Placebo Omalizumab
Placebo Placebo
N 66 72 65 62 131 134
Wynik oceny polipów nosa
Średnia wartość początkowa 6,32 6,19 6,09 6,44 6,21 6,31
Zmiana w średniej obliczona metodą LS w tygodniu 24. 0,06 -1,08 -0,31 -0,90 -0,13 -0,99
Różnica (95% CI) -1,14 (-1,59; -0,69) -0,59 (-1,05; -0,12) -0,86 (-1,18; -0,54)
Wartość p <0,0001 0,0140 <0,0001
7-dniowy średni wynik dobowej oceny przekrwienia błony śluzowej nosa
Średnia wartość początkowa 2,46 2,40 2,29 2,26 2,38 2,34
Zmiana w średniej obliczona metodąLS w tygodniu 24. -0,35 -0,89 -0,20 -0,70 -0,28 -0,80
Różnica (95% CI) -0,55 (-0,84; -0,25) -0,50 (-0,80; -0,19) -0,52 (-0,73; -0,31)
Wartość p 0,0004 0,0017 <0,0001
TNSS
Średnia wartośćpoczątkowa 9,33 8,56 8,73 8,37 9,03 8,47
Zmiana w średniej obliczona metodąLS w tygodniu 24. -1,06 -2,97 -0,44 -2,53 -0,77 -2,75
Różnica (95% CI) -1,91 (-2,85; -0,96) -2,09 (-3,00; -1,18) -1,98 (-2,63; -1,33)
Wartość p 0,0001 <0,0001 <0,0001

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne

SNOT-22
Średnia wartość początkowa 60,26 59,82 59,80 59,21 60,03 59,54
Zmiana w średniej obliczona metodąLS w tygodniu 24. -8,58 -24,70 -6,55 -21,59 -7,73 -23,10
Różnica (95% CI) -16,12 (-21,86; -10,38) -15,04 (-21,26; -8,82) -15,36 (-19,57; -11,16)
Wartość p <0,0001 <0,0001 <0,0001
(MID = 8.9)
UPSIT
Średnia wartość początkowa 13,56 12,78 13,27 12,87 13,41 12,82
Zmiana w średniej obliczona metodąLS w tygodniu 24. 0,63 4,44 0,44 4,31 0,54 4,38
Różnica (95% CI) 3,81 (1,38; 6,24) 3,86 (1,57; 6,15) 3,84 (2,17; 5,51)
Wartość p 0,0024 0,0011 <0,0001

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
LS=najmniejszy kwadrat; CI = przedział ufności; TNSS = suma wszystkich objawów dotyczących nosa (ang. Total nasal symptom score); SNOT-22 = kwestionariusz oceny dolegliwości dotyczących zatok i nosa (ang. Sino-Nasal Outcome Test 22); UPSIT = test identyfikacji zapachów (ang. University of Pennsylvania Smell Identification Test); MID = minimalna istotna różnica. Rycina 1 Średnia zmiana w wyniku oceny przekrwienia błony śluzowej nosa względem stanu początkowego i średnia zmiana w wyniku oceny polipów nosa względem stanu początkowego w poszczególnych grupach terapeutycznych w 1. i 2. badaniu dotyczącym polipów nosa
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
0,25 Badanie 1. / Placebo (N=66) Badanie 1. / Omalizumab (N=72) Badanie 2. / Placebo (N=65) Badanie 2. / Omalizumab (N=62) 0,25 Badanie 1. / Placebo (N=66) Badanie 1. / Omalizumab (N=72) Badanie 2. / Placebo (N=65) Badanie 2. / Omalizumab (N=62) Średnia zmiana w ocenie polipów nosa względem wartości początkowych Średnia zmiana w ocenie przekrwienia błony śluzowej nosa względem wartości początkowych 0,00 0,00 -0,25 -0,25 -0,50 -0,50 -0,75 -0,75 -1,00 -1,00 -1,25 Druga analiza skuteczności Pierwsza analiza skuteczności -1,25 Druga analiza skuteczności Pierwsza analiza skuteczności
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wartość 4 8 12 16 20 24 Wartość 4 8 12 16 20 24
początkowa Tydzień początkowa Tydzień
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
We wcześniej zaplanowanej zbiorczej analizie leczenia doraźnego (stosowanie kortykosteroidów ogólnoustrojowych przez  3 kolejne dni lub chirurgiczne usunięcie polipów nosa) podczas 24- tygodniowego okresu leczenia odsetek pacjentów wymagających leczenia doraźnego był mniejszy w grupie otrzymującej omalizumab w porównaniu z placebo (odpowiednio 2,3% w porównaniu z 6,2%). Iloraz szans zastosowania leczenia doraźnego w grupie leczonej omalizumabem w porównaniu z placebo wynosił 0,38 (95% CI: 0,10; 1,49). W żadnym z badań nie zgłaszano zabiegów chirurgicznych w obrębie zatok i nosa. Długoterminową skuteczność i bezpieczeństwo stosowania omalizumabu u pacjentów z CRSwNP, którzy uczestniczyli w badaniach 1 i 2 dotyczących polipów nosa, oceniano w otwartym badaniu rozszerzonym. Dane dotyczące skuteczności z tego badania sugerują, że korzyść kliniczna uzyskana w 24. tygodniu utrzymywała się do 52. tygodnia.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Dane dotyczące bezpieczeństwa były ogólnie zgodne ze znanym profilem bezpieczeństwa omalizumabu. Przewlekła pokrzywka spontaniczna Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania omalizumabu wykazano w dwóch, randomizowanych badaniach III fazy, kontrolowanych placebo (badanie 1 i 2) u pacjentów z przewlekłą pokrzywką spontaniczną, u których objawy choroby utrzymywały się pomimo leczenia lekami przeciwhistaminowymi blokującymi receptory H 1 w zatwierdzonych dawkach. W trzecim badaniu (badanie 3) oceniano głównie bezpieczeństwo stosowania omalizumabu u pacjentów z przewlekłą pokrzywką spontaniczną, u których objawy choroby utrzymywały się pomimo leczenia lekami przeciwhistaminowymi blokującymi receptory H 1 w dawkach stanowiących maksymalnie czterokrotność dopuszczalnej dawki oraz lekami przeciwhistaminowymi blokującymi receptory H 2 i (lub) lekami z grupy LTRA.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Do tych trzech badań włączono 975 pacjentów w wieku od 12 do 75 lat (średni wiek pacjentów 42,3 lat; 39 pacjentów było w wieku 12 do 17 lat, 54 pacjentów w wieku ≥65 lat; 259 mężczyzn i 716 kobiet). Protokół badania wymagał, by u wszystkich pacjentów występowała niewystarczająca kontrola objawów choroby w tygodniowej punktowej ocenie aktywności pokrzywki (UAS7, zakres 0-42) wynoszącej ≥16, oraz w tygodniowej ocenie nasilenia świądu (która jest częścią składową UAS7; zakres 0-21) wynoszącej ≥8 w okresie 7 dni poprzedzających kwalifikacje do badania, pomimo stosowania leku przeciwhistaminowego przez co najmniej 2 tygodnie wcześniej. W badaniach 1 i 2 pacjenci uzyskali średni wynik tygodniowej oceny nasilenia świądu wynoszący od 13,7 do 14,5 na początku badania oraz średni wynik UAS7 wynoszący odpowiednio 29,5 i 31,7.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Pacjenci uczestniczący w badaniu 3 dotyczącym bezpieczeństwa stosowania uzyskali średni wynik tygodniowej oceny nasilenia świądu wynoszący 13,8 oraz średni wynik UAS7 wynoszący 31,2 na początku badania. We wszystkich trzech badaniach pacjenci zgłaszali przyjmowanie przed włączeniem do badania średnio 4 do 6 produktów leczniczych (w tym leków przeciwhistaminowych blokujących receptory H 1 ) z powodu objawów przewlekłej pokrzywki spontanicznej. Pacjenci otrzymywali omalizumab w dawce 75 mg, 150 mg lub 300 mg bądź placebo we wstrzyknięciu podskórnym podawanym co 4 tygodnie przez 24 i 12 tygodni odpowiednio w badaniu 1 i 2 oraz produkt leczniczy Xolair w dawce 300 mg lub placebo we wstrzyknięciu podskórnym podawanym co 4 tygodnie przez 24 tygodnie w badaniu 3. Wszystkie badania miały 16-tygodniowy okres przedłużonej obserwacji bez stosowania żadnego leczenia. Pierwszorzędowym punktem końcowym była zmiana w ocenie tygodniowego nasilenia świądu w okresie od początku badania do tygodnia 12.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Omalizumab podawany w dawce 300 mg zmniejszał tygodniowe nasilenie świądu o 8,55 do 9,77 (p <0,0001) w porównaniu ze zmniejszeniem o 3,63 do 5,14 w grupie placebo (patrz Tabela 9). Statystycznie znamienne wyniki były również obserwowane w zakresie odsetka pacjentów z odpowiedzią na leczenie, wyrażającą się w wartościach UAS7≤6 (w tygodniu 12.): były one wyższe w grupach leczonych dawką 300 mg i wynosiły 52% do 66% (p<0,0001) w porównaniu z 11 do 19% w grupach placebo, a pełną odpowiedź na leczenie (UAS7=0) uzyskano u 34 do 44% (p<0,0001) pacjentów leczonych dawką 300 mg w porównaniu z 5 do 9% pacjentów z grup placebo. Pacjenci z grup leczonych dawką 300 mg uzyskali największy średni odsetek dni bez obrzęku naczynioruchowego od tygodnia 4. do tygodnia 12., (91,0-96,1%; p<0,001) w porównaniu z placebo (88,1-89,2%). Średnia zmiana od stanu początkowego do tygodnia 12.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
całkowitego wskaźnika DLQI w grupach leczonych dawką 300 mg była większa (p<0,001) niż w grupach placebo, wykazując poprawę w zakresie od 9,7-10,3 punktów w porównaniu z 5,1-6,1 punktami w odpowiednich grupach placebo. Tabela 9. Zmiana tygodniowego wskaźnika nasilenia świądu od wartości początkowej do 12. tygodnia, badania 1, 2 i 3 (populacja mITT*)

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Placebo Omalizumab 300 mg
Badanie 1
N 80 81
Średnia (SD) −3,63 (5,22) −9,40 (5,73)
Różnica w średniej LS vs. placebo1 – −5,80
95% CI dla różnicy – −7,49,−4,10
Wartość P vs. placebo2 – <0,0001
Badanie 2
N 79 79
Średnia (SD) −5,14 (5,58) −9,77 (5,95)
Różnica w średniej LS vs. placebo1 – −4,81
95% CI dla różnicy – −6,49,−3,13
Wartość P vs. placebo2 – <0,0001
Badanie 3
N 83 252
Średnia (SD) −4,01 (5,87) −8,55 (6,01)
Różnica w średniej LS vs. placebo1 – -4,52
95% CI dla różnicy – −5,97, −3,08
Wartość P vs. placebo2 – <0,0001

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
*Zmodyfikowana populacja z zamiarem leczenia (ang. modified intent-to-treat, mITT): obejmuje wszystkich pacjentów, którzy zostali zakwalifikowani do badania i otrzymali co najmniej jedną dawkę badanego produktu leczniczego. W celu przypisania brakujących danych zastosowano metodę obserwacji początkowej przeniesionej dalej (ang. Baseline Observation Carried Forward, BOCF). 1. Średnią LS oszacowano przy użyciu modelu ANCOVA. Warstwy do stratyfikacji obejmowały początkowy tygodniowy wskaźnik nasilenia świądu (<13 albo ≥13) oraz masę ciała na początku badania (<80 kg albo ≥80 kg). 2. Wartość p uzyskano z t-testu ANCOVA. Na rysunku 2 przedstawiono średni tygodniowy wskaźnik nasilenia świądu w czasie w badaniu 1. Średnie tygodniowe wskaźniki nasilenia świądu zmniejszyły się znamiennie, przy czym maksymalny efekt leczenia zaobserwowano około 12. tygodnia i był on utrzymany w trakcie 24-tygodniowego okresu leczenia. Wyniki były podobne w badaniu 3.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
We wszystkich tych trzech badaniach średni tygodniowy wskaźnik nasilenia świądu stopniowo zwiększał się w ciągu 16-tygodniowego okresu dalszej obserwacji bez leczenia, co było zgodne z ponownym wystąpieniem objawów. Średnie wartości po zakończeniu okresu dalszej obserwacji były podobne jak w grupie placebo, ale niższe niż odpowiednie średnie wartości początkowe. Rysunek 2 Średni tygodniowy wskaźnik nasilenia świądu w czasie, badanie 1 (populacja mITT) 12. tydzień główny punkt Placebo Omalizumab
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Średmi tygodniowy wskaźnik nasilenia świądu 15 10 5 0
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
0 4 8 12 16 20 24 28 32 36 40 Tydzień Podanie omalizumabu lub placebo BOCF (ang. baseline observation carried forward) = początkowa obserwacja przeniesiona dalej; mITT (ang. modified intention-to-treat population) = zmodyfikowana populacja z zamiarem leczenia Wyniki skuteczności obserwowane po 24 tygodniach leczenia były porównywalne z obserwowanymi w 12. tygodniu: Dla dawki 300 mg w badaniach 1 i 3, średnie zmniejszenie od wartości początkowej tygodniowego wskaźnika nasilenia świądu wynosiło 9,8 i 8,6, odsetek pacjentów z UAS7≤6 wynosił 61,7% i 55,6%, a odsetek pacjentów, u których stwierdzono całkowitą odpowiedź (UAS7=0), wynosił odpowiednio 48,1% i 42,5% (wszystkie p<0,0001, w porównaniu z placebo). Dane z badań klinicznych u młodzieży (w wieku od 12 do 17 lat) dotyczą łącznie 39 pacjentów, spośród których 11 pacjentów otrzymało dawkę 300 mg. Dostępne są wyniki dotyczące stosowania dawki 300 mg u 9 pacjentów w 12. tygodniu oraz 6 pacjentów w 24.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
tygodniu i wskazują one na podobną reakcję na leczenie omalizumabem jak w populacji pacjentów dorosłych. Średnia zmiana w tygodniowej ocenie nasilenia świądu względem stanu początkowego, wykazała zmniejszenie o 8,25 w 12. tygodniu i o 8,95 w 24. tygodniu. Odsetek odpowiedzi wyniósł 33% w 12. tygodniu i 67% w 24. tygodniu dla UAS7=0 oraz 56% w 12. tygodniu i 67% w 24. tygodniu dla UAS7≤6. W 48-tygodniowym badaniu 206 pacjentów w wieku od 12 do 75 lat zostało włączonych do 24- tygodniowego okresu otwartego leczenia omalizumabem w dawce 300 mg podawanej co 4 tygodnie. Pacjenci, którzy odpowiedzieli na leczenie w tym otwartym okresie badania zostali następnie losowo przydzieleni do leczenia omalizumabem w dawce 300 mg (81 pacjentów) lub placebo (53 pacjentów) podawanymi co 4 tygodnie przez kolejne 24 tygodnie.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
U 21% pacjentów spośród tych, którzy byli leczeni omalizumabem przez 48 tygodni wystąpiło pogorszenie stanu klinicznego (wynik UAS7 ≥12 przez co najmniej 2 kolejne tygodnie po randomizacji w okresie od tygodnia 24. do tygodnia 48.) w porównaniu z 60,4% pacjentów otrzymujących placebo w tygodniu 48. (różnica -39,4%, p<0,0001, 95% CI: -54,5%; -22,5%).
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Właściwości farmakokinetyczne omalizumabu badano u pacjentów dorosłych i młodzieży z astmą alergiczną, a także u pacjentów dorosłych z CRSwNP oraz u pacjentów dorosłych i młodzieży z przewlekłą pokrzywką spontaniczną. Ogólne parametry farmakokinetyczne omalizumabu są podobne w tych populacjach pacjentów. Wchłanianie Po podaniu podskórnym omalizumab jest wchłaniany, a jego bezwzględna biodostępność wynosi średnio 62%. Po podskórnym podaniu pojedynczej dawki leku dorosłym i młodzieży z astmą lub przewlekłą pokrzywką spontaniczną, omalizumab był wolno wchłaniany, osiągając maksymalne stężenia w surowicy średnio po 6-8 dniach. U pacjentów z astmą, po podaniu wielokrotnych dawek omalizumabu, pole pod krzywą zależności stężenia w surowicy od czasu w dniach 0-14 w stanie stacjonarnym było nawet 6-krotnie większe niż po podaniu pierwszej dawki leku. Farmakokinetyka omalizumabu jest liniowa dla dawek większych niż 0,5 mg/kg mc.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Po podaniu dawek wynoszących 75 mg, 150 mg lub 300 mg co 4 tygodnie pacjentom z przewlekłą pokrzywką spontaniczną najmniejsze stężenia omalizumabu w surowicy zwiększały się proporcjonalnie do dawki. Podanie produktu leczniczego Xolair w postaci liofilizatu lub roztworu skutkowało otrzymaniem podobnego profilu zależności stężenia omalizumabu w surowicy krwi od czasu. Dystrybucja In vitro omalizumab tworzy kompleksy ograniczonych rozmiarów z IgE. W badaniach in vitro lub in vivo nie obserwuje się wytrącania kompleksów ani też kompleksów o masie cząsteczkowej przekraczającej 1 milion daltonów. Na podstawie farmakokinetyki populacyjnej dystrybucja omalizumabu była podobna u pacjentów z astmą alergiczną i pacjentów z przewlekłą pokrzywką spontaniczną. Względna objętość dystrybucji u pacjentów z astmą wynosiła 78  32 ml/kg mc. po podaniu podskórnym.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Eliminacja Na klirens omalizumabu składają się procesy klirensu IgG, jak również klirens poprzez specyficzne wiązanie i tworzenie kompleksów z docelowym ligandem, IgE. Eliminacja IgG przez wątrobę obejmuje jej rozkład w układzie siateczkowo-śródbłonkowym i w komórkach śródbłonka. W postaci niezmienionej IgG jest również wydalana z żółcią. U pacjentów z astmą okres półtrwania eliminacji omalizumabu z surowicy wynosił średnio 26 dni, a średnie wartości pozornego klirensu to 2,4  1,1 ml/kg/dobę. U pacjentów z dwa razy większą masą ciała pozorny klirens był około dwukrotnie większy. U pacjentów z przewlekłą pokrzywką spontaniczną, na podstawie symulacji farmakokinetyki populacyjnej, okres półtrwania omalizumabu w fazie eliminacji z surowicy w stanie stacjonarnym wynosił średnio 24 dni, a pozorny klirens w stanie stacjonarnym u pacjenta o masie ciała 80 kg wynosił 3,0 ml/kg mc./dobę. Charakterystyka w populacjach pacjentów Wiek, rasa/grupa etniczna, płeć, wskaźnik masy ciała (ang.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Body Mass Index, BMI) Pacjenci z astmą alergiczną i przewlekłym zapaleniem błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) Analizę farmakokinetyki populacyjnej omalizumabu przeprowadzono w celu oceny wpływu charakterystyki demograficznej. Analiza tych ograniczonych danych sugeruje, że nie ma konieczności dostosowywania dawki leku ze względu na wiek (6-76 lat w przypadku pacjentów z astmą alergiczną; 18 do 75 lat w przypadku pacjentów z CRSwNP), rasę/grupę etniczną, płeć pacjenta lub wskaźnik masy ciała (patrz punkt 4.2). Pacjenci z przewlekłą pokrzywką spontaniczną Wpływ parametrów demograficznych i innych czynników na ekspozycję na omalizumab oceniano na podstawie farmakokinetyki populacyjnej. Ponadto oceniano współzmienne analizując związek między stężeniem omalizumabu a odpowiedzią kliniczną.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Te analizy sugerują, że nie ma konieczności dostosowywania dawki u pacjentów z przewlekłą pokrzywką spontaniczną ze względu na wiek (12-75 lat), rasę/pochodzenie etniczne, płeć, masę ciała, wskaźnik masy ciała, początkowe stężenie IgE, autoprzeciwciała anty-Fc  RI lub jednoczesne stosowanie leków przeciwhistaminowych blokujących receptory H 2 lub antagonistów receptora leukotrienowego. Zaburzenia czynności nerek i wątroby Brak danych dotyczących właściwości farmakokinetycznych i farmakodynamicznych u pacjentów z astmą lub przewlekłą pokrzywką spontaniczną i z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4).
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Bezpieczeństwo stosowania omalizumabu badano na małpach cynomolgus, ponieważ omalizumab wiąże się z IgE ludzi i małp cynomolgus z podobnym powinowactwem. Przeciwciała przeciwko omalizumabowi wykryto u niektórych małp po wielokrotnym podskórnym lub dożylnym podaniu leku. Nie stwierdzono jednak widocznej toksyczności, w tym występowania chorób wywołanych pośrednio przez kompleksy immunologiczne lub cytotoksyczności zależnej od dopełniacza. Nie stwierdzono dowodów na występowanie reakcji anafilaktycznej z powodu degranulacji komórek tucznych u małp cynomolgus. Przewlekłe stosowanie omalizumabu w dawkach do 250 mg/kg mc. (stanowiących co najmniej 14- krotność maksymalnej zalecanej dawki klinicznej, wyrażonej w mg/kg mc., zgodnie z zalecaną tabelą dawkowania) było dobrze tolerowane przez naczelne inne niż człowiek (zarówno dorosłe jak i młode zwierzęta), z wyjątkiem związanego z dawką i zależnego od wieku zmniejszenia liczby płytek krwi u młodych osobników o większej wrażliwości.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Stężenie leku w surowicy potrzebne, by uzyskać 50% zmniejszenie liczby płytek krwi w porównaniu do wartości początkowych u dorosłych małp cynomolgus było około 4 do 20 razy większe niż przewidywane maksymalne stężenie leku w surowicy w warunkach klinicznych. Ponadto, u małp cynomolgus w miejscu wstrzyknięcia leku obserwowano ostry krwotok i stan zapalny. Nie przeprowadzono oficjalnych badań dotyczących rakotwórczego działania omalizumabu. W badaniach wpływu omalizumabu na reprodukcję małp cynomolgus podskórne dawki do 75 mg/kg mc. na tydzień (stanowiące co najmniej 8-krotność maksymalnej zalecanej dawki klinicznej, wyrażonej w mg/kg mc. w okresie 4 tygodni) nie wpływały toksycznie na matkę, nie działały embriotoksycznie lub teratogennie, gdy lek podawany był przez cały okres organogenezy i nie powodowały działań niepożądanych na płód i rozwój nowonarodzonych osobników, gdy lek podawano w ostatnim okresie ciąży, podczas porodu i w okresie karmienia piersią.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Omalizumab jest wydzielany z mlekiem samic małp cynomolgus. Stężenia omalizumabu w mleku stanowiły 0,15% stężenia leku w surowicy krwi matki.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Argininy chlorowodorek Histydyny chlorowodorek jednowodny Histydyna Polisorbat 20 Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi. 6.3 Okres ważności 18 miesięcy. Łączny czas przechowywania produktu w temperaturze 25  C wynosi 48 godzin. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w lodówce (2  C – 8  C). Nie zamrażać. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Xolair 150 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce (igła w rozmiarze 26G, fioletowa osłona strzykawki) Produkt leczniczy Xolair 150 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce jest dostępny w postaci 1 ml roztworu w cylindrze ampułko-strzykawki (szkło typu I) z igłą w rozmiarze 26G (ze stali nierdzewnej), (typu I) końcówką tłoka oraz osłonką na igłę.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Dane farmaceutyczne
Wielkości opakowań: opakowania zawierające 1 ampułko-strzykawkę oraz opakowania zbiorcze zawierające 4 (4 x 1); 6 (6 x 1) lub 10 (10 x 1) ampułko-strzykawek. Xolair 150 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce (igła w rozmiarze 27G, fioletowy tłok) Produkt leczniczy Xolair 150 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce jest dostępny w postaci 1 ml roztworu w cylindrze ampułko-strzykawki (szkło typu I) z igłą w rozmiarze 27G (ze stali nierdzewnej), (typu I) końcówką tłoka oraz osłonką na igłę. Wielkości opakowań: opakowania zawierające 1 ampułko-strzykawkę oraz opakowania zbiorcze zawierające 3 (3 x 1) lub 6 (6 x 1) ampułko-strzykawek. Xolair 300 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Produkt leczniczy Xolair 300 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce jest dostępny w postaci 2 ml roztworu w cylindrze ampułko-strzykawki (szkło typu I) z igłą w rozmiarze 27G (ze stali nierdzewnej), (typu I) końcówką tłoka oraz osłonką na igłę.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Dane farmaceutyczne
Wielkości opakowań: opakowania zawierające 1 ampułko-strzykawkę oraz opakowania zbiorcze zawierające 3 (3 x 1) lub 6 (6 x 1) ampułko-strzykawek. Xolair 150 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu Produkt leczniczy Xolair 150 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu jest dostępny w postaci 1 ml roztworu w cylindrze ampułko-strzykawki (szkło typu I) z igłą w rozmiarze 27G (ze stali nierdzewnej), (typu I) końcówką tłoka oraz osłonką na igłę. Wielkości opakowań: opakowania zawierające 1 wstrzykiwacz oraz opakowania zbiorcze zawierające 3 (3 x 1) lub 6 (6 x 1) wstrzykiwaczy. Xolair 300 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu Produkt leczniczy Xolair 300 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu jest dostępny w postaci 2 ml roztworu w cylindrze wstrzykiwacza (szkło typu I) z igłą w rozmiarze 27G (ze stali nierdzewnej), (typu I) końcówką tłoka oraz osłonką na igłę.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 150 mg
Dane farmaceutyczne
Wielkości opakowań: opakowania zawierające 1 wstrzykiwacz oraz opakowania zbiorcze zawierające 3 (3 x 1) lub 6 (6 x 1) wstrzykiwaczy. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Ampułko-strzykawka Ampułko-strzykawce jednorazowego użycia jest przeznaczona do indywidualnego wykorzystania. Ampułko-strzykawkę należy wyjąć z lodówki 30 minut przed wstrzyknięciem, aby roztwór osiągnął temperaturę pokojową. Wstrzykiwacz Wstrzykiwacz jednorazowego użycia jest przeznaczony do indywidualnego wykorzystania. Należy wyjąć go z lodówki 30 minut przed wstrzyknięciem, aby roztwór osiągnął temperaturę pokojową. Wskazówki dotyczące usuwania leku Zużytą strzykawkę lub wstrzykiwacz należy natychmiast wyrzucić do pojemnika na odpady medyczne niebezpieczne. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Xolair 150 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Xolair 300 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Xolair 150 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu Xolair 300 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Xolair 150 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Każda ampułko-strzykawka zawiera 150 mg omalizumabu* w 1 ml roztworu. Xolair 300 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Każda ampułko-strzykawka zawiera 300 mg omalizumabu* w 2 ml roztworu. Xolair 150 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu Każdy wstrzykiwacz zawiera 150 mg omalizumabu* w 1 ml roztworu. Xolair 300 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu Każdy wstrzykiwacz zawiera 300 mg omalizumabu* w 2 ml roztworu. *Omalizumab jest humanizowanym przeciwciałem monoklonalnym wytwarzanym w linii komórek jajnika chomika chińskiego metodą rekombinacji DNA. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań (płyn do wstrzykiwań) Klarowny do lekko opalizującego, bezbarwny do jasnobrązowawo-żółtego roztwór.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Astma alergiczna Produkt leczniczy Xolair jest wskazany do stosowania u dorosłych, młodzieży i dzieci (w wieku od 6 do <12 lat). Leczenie produktem leczniczym Xolair należy rozważać jedynie pacjentów z astmą wywołaną za pośrednictwem IgE (immunoglobulina E) (patrz punkt 4.2). Dorośli i młodzież (w wieku 12 lat i starsi) Produkt leczniczy Xolair jest wskazany do stosowania w leczeniu wspomagającym, w celu poprawy kontroli astmy u pacjentów z ciężką, przewlekłą astmą alergiczną, u których stwierdzono dodatni wynik testu skórnego lub reaktywność in vitro na całoroczne alergeny wziewne, oraz u pacjentów, u których stwierdzono zmniejszoną czynność płuc (FEV 1 <80%) jak również częste objawy choroby występujące w ciągu dnia lub będące przyczyną przebudzeń w nocy oraz u których wielokrotnie udokumentowano ciężkie zaostrzenia astmy występujące pomimo przyjmowania dużych dobowych dawek kortykosteroidów wziewnych w skojarzeniu z długo działającym, wziewnym agonistą receptorów beta-2.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Wskazania do stosowania
Dzieci (w wieku od 6 do <12 lat) Produkt leczniczy Xolair jest wskazany do stosowania w leczeniu wspomagającym, w celu poprawy kontroli astmy u pacjentów z ciężką, przewlekłą astmą alergiczną, u których stwierdzono dodatni wynik testu skórnego lub reaktywność in vitro na całoroczne alergeny wziewne, częste objawy choroby występujące w ciągu dnia lub będące przyczyną wybudzeń w nocy oraz u których występują liczne ciężkie zaostrzenia astmy pomimo przyjmowania dużych dobowych dawek kortykosteroidów wziewnych w skojarzeniu z długo działającym, wziewnym agonistą receptorów beta-2. Przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (ang. chronic rhinosinusitis with nasal polyps, CRSwNP) Produkt leczniczy Xolair jest wskazany do stosowania w leczeniu wspomagającym do terapii kortykosteroidami donosowymi u dorosłych (w wieku 18 lat i starszych) z ciężkim CRSwNP, u których terapia kortykosteroidami donosowymi nie zapewnia wystarczającej kontroli objawów choroby.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Wskazania do stosowania
Przewlekła pokrzywka spontaniczna Produkt leczniczy Xolair jest wskazany we wspomagającym leczeniu przewlekłej pokrzywki spontanicznej u dorosłych pacjentów i młodzieży (w wieku 12 lat i starszych), u których nie stwierdzono wystarczającej odpowiedzi na leczenie przeciwhistaminowe H 1 .
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie powinno być rozpoczynane przez lekarzy mających doświadczenie w rozpoznawaniu i leczeniu ciężkiej, przewlekłej astmy, przewlekłego zapalenia błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) lub przewlekłej pokrzywki spontanicznej. Dawkowanie Astma alergiczna i przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) Dawkowanie w astmie alergicznej i CRSwNP podlega tym samym zasadom dawkowania. Na podstawie początkowego stężenia IgE (j.m./ml), oznaczanego przed rozpoczęciem leczenia oraz masy ciała pacjenta (kg) określa się właściwą dawkę omalizumabu oraz częstość jej podawania w tych wskazaniach. Przed podaniem początkowej dawki leku u pacjentów należy oznaczyć całkowite stężenie IgE w surowicy za pomocą jednego z dostępnych testów, w celu ustalenia dawki. Na podstawie wyników tych oznaczeń każdorazowo można zastosować od 75 do 600 mg omalizumabu w 1 do 4 wstrzyknięciach.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Dawkowanie
Pacjenci z astmą alergiczną i początkowym stężeniem IgE poniżej 76 j.m./ml w mniejszym stopniu odnieśli korzyść (patrz punkt 5.1). Lekarze przepisujący produkt powinni upewnić się, że pacjenci dorośli i młodzież ze stężeniem IgE poniżej 76 j.m./ml oraz dzieci (w wieku od 6 do <12 lat) ze stężeniem IgE poniżej 200 j.m./ml wykazują jednoznaczną reaktywność in vitro (RAST) na alergeny całoroczne przed rozpoczęciem leczenia. Patrz tabela 1 z przelicznikami dawek oraz tabele 2 i 3 służące do określania dawki. Pacjenci, u których początkowe stężenia IgE lub masa ciała wyrażona w kg nie mieszczą się w granicach wartości podanych w tabelach, nie powinni przyjmować omalizumabu. Maksymalna zalecana dawka wynosi 600 mg omalizumabu co dwa tygodnie. Tabela 1. Przeliczenie dawki na liczbę ampułko-strzykawek/wstrzykiwaczy*, liczbę wstrzyknięć** i całkowitą objętość wstrzyknięcia na każde podanie

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Dawkowanie

Dawka (mg) Liczba strzykawek/wstrzykiwaczy* Liczba wstrzyknięć Całkowita objętość wstrzyknięcia (ml)
75 mg 150 mg 300 mg*
75 1 0 0 1 0,5
150 0 1 0 1 1,0
225 1 1 0 2 1,5
300 0 0 1 1 2,0
375 1 0 1 2 2,5
450 0 1 1 2 3,0
525 1 1 1 3 3,5
600 0 0 2 2 4,0

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Dawkowanie
*Produkt leczniczy Xolair 300 mg w ampułko-strzykawce i wszystkie wielkości dawek produktu leczniczego Xolair we wstrzykiwaczu nie są przeznaczone do stosowania u pacjentów w wieku <12 lat. **W tej tabeli podano najmniejszą liczbę wstrzyknięć u pacjentów, jednak aby otrzymać pożądaną dawkę możliwe są inne kombinacje ampułko-strzykawek/wstrzykiwaczy. Tabela 2. PODAWANIE CO 4 TYGODNIE. Dawki omalizumabu (w miligramach/dawkę) podawane we wstrzyknięciu podskórnym co 4 tygodnie

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Dawkowanie

Masa ciała (kg)
Początko we wartości IgE (j.m./ml) 20- 25 >25- 30 >30- 40 >40- 50 >50- 60 >60- 70 >70- 80 >80- 90 >90-125 >125-150
30-100 75 75 75 150 150 150 150 150 300 300
>100-200 150 150 150 300 300 300 300 300 450 600
>200-300 150 150 225 300 300 450 450 450 600
>300-400 225 225 300 450 450 450 600 600
>400-500 225 300 450 450 600 600
>500-600 300 300 450 600 600
>600-700 300 450 600
>700-800
>800-900 PODAWANIE CO 2 TYGODNIE PATRZ TABELA 3
>900-1 000
>1 000-1 100

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Dawkowanie
*W badaniach rejestracyjnych dotyczących CRSwNP nie badano pacjentów z masą ciała poniżej 30 kg. Tabela 3. PODAWANIE CO 2 TYGODNIE. Dawki omalizumabu (w miligramach/dawkę) podawane we wstrzyknięciu podskórnym co 2 tygodnie

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Dawkowanie

Masa ciała (kg)
Początko we wartości IgE (j.m./ml) 20- 25 >25- 30 >30- 40 >40- 50 >50- 60 >60- 70 >70- 80 >80- 90 >90-125 >125-150
30-100 PODAWANIE CO 4 TYGODNIE PATRZ TABELA 2
>100-200
>200-300 375
>300-400 450 525
>400-500 375 375 525 600
>500-600 375 450 450 600
>600-700 225 375 450 450 525
>700-800 225 225 300 375 450 450 525 600
>800-900 225 225 300 375 450 525 600
>900-1 000 225 300 375 450 525 600
>1 000-1 100 225 300 375 450 600
>1 100-1 200 300 300 450 525 600 Niewystarczające dane dotyczące zalecanej dawki
>1 200-1 300 300 375 450 525
>1 300-1 500 300 375 525 600

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Dawkowanie
*W badaniach rejestracyjnych dotyczących CRSwNP nie badano pacjentów z masą ciała poniżej 30 kg. Czas trwania leczenia, monitorowanie pacjentów i dostosowywanie dawkowania Astma alergiczna Produkt leczniczy Xolair jest przeznaczony do długotrwałego leczenia. W badaniach klinicznych wykazano, że leczenie wykazuje skuteczność po co najmniej 12-16 tygodniach leczenia. W 16 tygodniu po rozpoczęciu leczenia produktem leczniczym Xolair lekarz powinien ocenić skuteczność leczenia przed podaniem pacjentom kolejnych wstrzyknięć leku. Decyzję o kontynuowaniu leczenia po 16 tygodniach leczenia lub przy kolejnych okazjach, należy uzależnić od tego, czy stwierdza się wyraźną poprawę ogólnej kontroli astmy (patrz punkt 5.1; Całościowa ocena skuteczności leczenia przez lekarzy). Przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) W badaniach klinicznych dotyczących CRSwNP zmiany w punktowym wyniku oceny polipów nosa (ang.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Dawkowanie
nasal polyps score, NPS) i w wyniku oceny przekrwienia błony śluzowej nosa (ang. nasal congestion score, NCS) były obserwowane po 4 tygodniach. Potrzebę kontynuacji leczenia należy poddawać okresowej ocenie biorąc pod uwagę ciężkość choroby u pacjenta i poziom kontroli objawów. Astma alergiczna i przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) Przerwanie leczenia zazwyczaj powoduje ponowne zwiększenie stężenia wolnej IgE i związanych z tym objawów. W czasie leczenia całkowite stężenia IgE zwiększają się i pozostają zwiększone do 1 roku po przerwaniu leczenia. Dlatego ponowne oznaczanie stężenia IgE podczas leczenia nie może być traktowane jako wskazówka do określania dawki leku. Po przerwaniu leczenia, które trwało krócej niż 1 rok, dawkowanie należy ustalać na podstawie stężeń IgE w surowicy uzyskanych podczas określania dawki początkowej.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Dawkowanie
Całkowite stężenie IgE w surowicy można ponownie oznaczać w celu określenia dawki, jeśli leczenie zostało przerwane na co najmniej rok. Dawki należy zmodyfikować w przypadku istotnych zmian masy ciała (patrz tabele 2 i 3). Przewlekła pokrzywka spontaniczna Zalecana dawka wynosi 300 mg we wstrzyknięciu podskórnym co 4 tygodnie. Każdą dawkę 300 mg podaje się w jednym wstrzyknięciu podskórnym dawki 300 mg lub dwóch wstrzyknięciach podskórnych po 150 mg. Zaleca się, aby lekarz przepisujący lek dokonał okresowej oceny konieczności kontynuowania leczenia. Doświadczenie z badań klinicznych dotyczące długotrwałego stosowania w tym wskazaniu opisano w punkcie 5.1. Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku (65 lat i starsi) Dane dotyczące stosowania omalizumabu u pacjentów w wieku powyżej 65 lat są ograniczone, jednak brak dowodów na to, że u pacjentów w podeszłym wieku konieczne jest zastosowanie innej dawki niż u dorosłych pacjentów w młodszym wieku.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Dawkowanie
Zaburzenia czynności nerek lub wątroby Nie przeprowadzono badań nad wpływem zaburzeń czynności nerek lub wątroby na farmakokinetykę omalizumabu. Na klirens omalizumabu w dawkach klinicznych wpływa głównie układ siateczkowo- śródbłonkowy (ang. RES – reticular endothelial sysem), dlatego jest mało prawdopodobne, aby mógł się on zmieniać w zaburzeniach czynności nerek lub wątroby. Mimo, iż nie zaleca się szczególnego dostosowania dawki u tych pacjentów, podając omalizumab należy zachować ostrożność (patrz punkt 4.4). Dzieci i młodzież W astmie alergicznej nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności omalizumabu u pacjentów w wieku poniżej 6 lat w astmie alergicznej. Dane nie są dostępne. W CRSwNP nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności omalizumabu u pacjentów w wieku poniżej 18 lat. Dane nie są dostępne. W przewlekłej pokrzywce spontanicznej nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności omalizumabu u pacjentów w wieku poniżej 12 lat.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Dawkowanie
Dane nie są dostępne. Sposób podawania Tylko do podania podskórnego. Omalizumabu nie wolno podawać dożylnie ani domięśniowo. Produkt leczniczy Xolair 300 mg w ampułko-strzykawce i wszystkie wielkości dawek produktu leczniczego Xolair we wstrzykiwaczu nie są przeznaczone do stosowania u dzieci w wieku <12 lat. Produkt leczniczy Xolair 75 mg w ampułko-strzykawce i Xolair 150 mg w ampułko-strzykawce mogą być stosowane u dzieci z astmą alergiczną w wieku od 6 do 11 lat. Jeśli konieczne jest podanie więcej niż jednego wstrzyknięcia, aby uzyskać pożądaną dawkę, wstrzyknięcia należy podzielić pomiędzy dwa lub więcej miejsc wstrzyknięć (Tabela 1). Pacjenci, u których nie wystąpiły reakcje anafilaktyczne w wywiadzie, mogą samodzielnie wstrzykiwać Xolair, lub może on być wstrzykiwany przez opiekunów od 4. dawki, jeśli lekarz uzna to za właściwe (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Dawkowanie
Pacjent lub opiekun musi zostać przeszkolony w zakresie prawidłowej techniki wstrzykiwania i rozpoznawania wczesnych objawów przedmiotowych i podmiotowych ciężkich reakcji alergicznych. Pacjentów lub opiekunów należy poinstuować, aby wstrzykiwali całą dawkę produktu Xolair zgodnie z instrukcjami użycia zawartymi w ulotce dla pacjenta.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Identyfikowalność W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu. Ogólne Omalizumab nie jest wskazany w leczeniu nagłych zaostrzeń astmy, ostrego skurczu oskrzeli lub stanu astmatycznego. Działania omalizumabu nie badano u pacjentów z zespołem hiper-IgE lub alergiczną aspergilozą oskrzelowo-płucną, bądź w zapobieganiu reakcjom anafilaktycznym, w tym także reakcjom wywołanym przez alergie pokarmowe, atopowe zapalenie skóry lub alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa. Nie należy stosować omalizumabu w leczeniu tych chorób. Nie badano stosowania omalizumabu u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi, stanami wywołanymi pośrednio przez kompleksy immunologiczne lub z wcześniej istniejącymi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby (patrz punkt 4.2). Należy zachować ostrożność podając omalizumab w tych populacjach pacjentów.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Specjalne środki ostrozności
Nie zaleca się nagłego przerwania podawania kortykosteroidów o działaniu ogólnoustrojowym lub kortykosteroidów wziewnych po rozpoczęciu leczenia omalizumabem w astmie alergicznej lub CRSwNP. Dawki kortykosteroidów należy zmniejszać pod ścisłą kontrolą lekarza i może być konieczne przeprowadzenie tego stopniowo. Zaburzenia układu immunologicznego Reakcje alergiczne typu I Podczas przyjmowania omalizumabu mogą wystąpić miejscowe lub ogólnoustrojowe reakcje alergiczne typu I, w tym anafilaksja i wstrząs anafilaktyczny, nawet po długim okresie stosowania. Jednakże, większość z tych reakcji występowała w ciągu 2 godzin od pierwszego i kolejnego wstrzyknięcia omalizumabu, ale niektóre występowały po 2 godzinach i nawet po ponad 24 godzinach od wstrzyknięcia. Większość reakcji anafilaktycznych występowała podczas zastosowania pierwszych 3 dawek omalizumabu. Dlatego też, pierwsze 3 dawki muszą być podane przez lub pod nadzorem pracownika ochrony zdrowia.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Specjalne środki ostrozności
Anafilaksja w wywiadzie niezwiązana z omalizumabem może być czynnikiem ryzyka anafilaksji po zastosowaniu omalizumabu. W związku z tym, u pacjentów z anafilaksją w wywiadzie omalizumab musi być podawany przez pracownika ochrony zdrowia, który zawsze powinien mieć dostęp do produktów leczniczych stosowanyche w leczeniu reakcji anafilaktycznych do natychmiastowego zastosowania po podaniu omalizumabu. Jeśli wystąpi reakcja anafilaktyczna lub inna ciężka reakcja alergiczna, należy natychmiast przerwać stosowanie omalizumabu i wprowadzić właściwe leczenie. Należy poinformować pacjentów, że takie reakcje są możliwe i że w razie wystąpienia reakcji alergicznych należy natychmiast zwrócić się o pomoc medyczną. W badaniach klinicznych przeciwciała przeciwko omalizumabowi wykryto u niewielkiej liczby pacjentów (patrz punkt 4.8). Znaczenie kliniczne przeciwciał przeciwko omalizumabowi nie jest dobrze poznane.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Specjalne środki ostrozności
Choroba posurowicza U pacjentów leczonych humanizowanymi przeciwciałami monoklonalnymi, w tym omalizumabem, zaobserwowano chorobę posurowiczą i objawy przypominające chorobę posurowiczą, które należą do opóźnionych reakcji alergicznych typu III. Przypuszczalny mechanizm patofizjologiczny polega na tworzeniu się i osadzaniu kompleksu immunologicznego w wyniku powstawania przeciwciał przeciwko omalizumabowi. Wystąpienie choroby zwykle miało miejsce po 1-5 dniach od podania pierwszego lub kolejnych wstrzyknięć, a także po dłuższym leczeniu. Do objawów sugerujących chorobę posurowiczą należą: zapalenie stawów, ból stawów, wysypka (pokrzywka lub inna postać), gorączka i uogólnione powiększenie węzłów chłonnych. Leki przeciwhistaminowe i kortykosteroidy mogą okazać się przydatne w zapobieganiu lub leczeniu tego zaburzenia oraz należy poradzić pacjentom, aby informowali o jakichkolwiek podejrzanych objawach.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Specjalne środki ostrozności
Zespół Churga-Straussa i zespół hipereozynofilii U pacjentów z ciężką astmą może rzadko wystąpić układowy zespół hipereozynofilii lub alergiczne eozynofilowe ziarniniakowe zapalenie naczyń (zespół Churga-Straussa), które są zazwyczaj leczone kortykosteroidami podawanymi ogólnie. W rzadkich przypadkach, u pacjentów leczonych przeciwastmatycznymi produktami leczniczymi, w tym omalizumabem, może wystąpić lub rozwinąć się układowa eozynofilia i zapalenie naczyń. Zdarzenia te są zwykle związane ze zmniejszeniem dawki doustnie stosowanych kortykosteroidów. U tych pacjentów, lekarze powinni uważać na rozwój znacznej eozynofilii, wysypki związanej z zapaleniem naczyń, zaostrzenia objawów ze strony płuc, nieprawidłowości w obrębie zatok przynosowych, powikłań dotyczących serca i (lub) neuropatii. Należy rozważyć przerwanie stosowania omalizumabu w razie wystąpienia wszystkich ciężkich przypadków wymienionych powyżej zaburzeń układu immunologicznego.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Specjalne środki ostrozności
Zarażenia pasożytnicze (jelitowe) IgE może uczestniczyć w odpowiedzi immunologicznej na niektóre zarażenia pasożytami jelitowymi (robaczyce). U pacjentów z grup przewlekłego wysokiego ryzyka zarażeń pasożytami jelitowymi badanie kontrolowane placebo z udziałem pacjentów z alergią wykazało niewielkie zwiększenie częstości występowania zarażeń w przypadku przyjmowania omalizumabu, mimo że przebieg, nasilenie choroby oraz odpowiedź na leczenie zarażenia nie uległy zmianie. Częstość występowania zarażeń pasożytami jelitowymi w całym programie badań klinicznych, który nie był przeznaczony do wykrywania takich zarażeń, wynosiła mniej niż 1 na 1 000 pacjentów. Należy jednak zachować ostrożność u pacjentów z grup wysokiego ryzyka zarażeń pasożytami jelitowymi, zwłaszcza jeśli pacjenci udają się w podróż na obszary, gdzie zarażenia pasożytami jelitowymi są endemiczne. Jeśli pacjenci nie odpowiadają na leczenie przeciw pasożytnicze należy rozważyć przerwanie leczenia omalizumabem.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Specjalne środki ostrozności
Osoby wrażliwe na lateks (ampułko-strzykawka) Zdejmowalna osłonka igły stanowiąca część tej ampułkostrzykawki zawiera pochodną naturalnej gumy lateksowej. Dotychczas nie stwierdzono obecności naturalnej gumy lateksowej w zdejmowalnej osłonce igły. Nie oceniano jednak stosowania produktu leczniczego Xolair w postaci roztworu do wstrzykiwań w ampułkostrzykawce u osób wrażliwych na lateks i dlatego nie można całkowicie wykluczyć potencjalnego ryzyka reakcji nadwrażliwości.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji IgE może uczestniczyć w odpowiedzi immunologicznej na niektóre zarażenia pasożytami jelitowymi (robaczyce), dlatego omalizumab może w sposób pośredni zmniejszać skuteczność produktów leczniczych stosowanych w leczeniu robaczyc i innych zarażeń pasożytniczych (patrz punkt 4.4). Enzymy cytochromu P450, białka zlokalizowane w błonie komórkowej transportujące cząsteczki na zewnątrz komórki i mechanizmy wiązania z białkami nie biorą udziału w klirensie omalizumabu; dlatego też istnieje niewielka możliwość interakcji. Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji omalizumabu z innymi produktami leczniczymi lub szczepionkami. Z farmakologicznego punktu widzenia brak powodów, by oczekiwać interakcji między omalizumabem a innymi, zwykle przepisywanymi produktami leczniczymi stosowanymi w leczeniu astmy, CRSwNP lub przewlekłej pokrzywki spontanicznej.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Interakcje
Astma alergiczna W badaniach klinicznych omalizumab był zwykle stosowany w skojarzeniu z wziewnymi i doustnymi kortykosteroidami, wziewnymi krótko i długo działającymi beta-agonistami, antagonistami receptorów leukotrienowych, teofiliną i jej pochodnymi i doustnymi lekami przeciwhistaminowymi. Nie zaobserwowano żadnych oznak, aby te zwykle stosowane leki przeciwastmatyczne wpływały na bezpieczeństwo stosowania omalizumabu. Dostępne są ograniczone dane dotyczące stosowania omalizumabu w skojarzeniu ze swoistą immunoterapią (leczenie odczulające). W badaniach klinicznych, w których omalizumab stosowano w skojarzeniu z immunoterapią, stwierdzono, że bezpieczeństwo stosowania i skuteczność omalizumabu w skojarzeniu z konkretną immunoterapią nie różni się od bezpieczeństwa stosowania i skuteczności omalizumabu w monoterapii.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Interakcje
Przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) W badaniach klinicznych omalizumab był stosowany w skojarzeniu z mometazonem w postaci aerozolu podawanego donosowo zgodnie z zapisami w protokole. Do innych często stosowanych produktów leczniczych podawanych jednocześnie należały: inne kortykosteroidy donosowe, leki rozszerzające oskrzela, leki przeciwhistaminowe, antagoniści receptorów leukotrienowych, leki adrenergiczne/leki sympatykomimetyczne oraz miejscowe donosowe leki znieczulające. Nie zaobserwowano żadnych oznak, aby jednoczesne stosowanie tych innych często podawanych produktów leczniczych wpływało na bezpieczeństwo stosowania omalizumabu. Przewlekła pokrzywka spontaniczna W badaniach klinicznych dotyczących przewlekłej pokrzywki spontanicznej omalizumab był stosowany w skojarzeniu z lekami przeciwhistaminowymi (blokującymi receptory H 1 , blokującymi receptory H 2 ) oraz antagonistami receptora leukotrienowego (LTRAs).
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Interakcje
Nie ma dowodów potwierdzających, by na bezpieczeństwo stosowania omalizumabu wpływały stosowane równocześnie produkty lecznicze w odniesieniu do jego znanego profilu bezpieczeństwa stosowania w astmie alergicznej. Ponadto, analiza danych farmakokinetycznych populacji wykazała, że leki przeciwhistaminowe blokujące receptory H 2 oraz antagoniści receptora leukotrienowego nie mają istotnego wpływu na farmakokinetykę omalizumabu (patrz punkt 5.2). Dzieci i młodzież W badaniach klinicznych dotyczących przewlekłej pokrzywki spontanicznej uczestniczyli pacjenci w wieku od 12 do 17 lat przyjmujący omalizumab w skojarzeniu z lekami przeciwhistaminowymi (blokującymi receptory H 1 , blokującymi receptory H 2 ) oraz antagonistami receptora leukotrienowego. Nie przeprowadzono badań z udziałem dzieci w wieku poniżej 12 lat.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Dane otrzymane z ograniczonej liczby (300 -1 000 kobiet w ciąży) zastosowań produktu w okresie ciąży na podstawie rejestru ciąż i zgłoszeń spontanicznych po wprowadzeniu do obrotu produktu leczniczego nie wskazują, że omalizumab wywołuje wady rozwojowe lub działa szkodliwie na płód / noworodka. Prospektywne badanie rejestru ciąż (EXPECT) obejmujące 250 ciężarnych kobiet z astmą, u których wystąpiła ekspozycja na omalizumab wykazało, że częstość występowania poważnych wad wrodzonych była podobna (8,1% w porównaniu z 8,9%) w grupie pacjentek z badania EXPECT i w grupie pacjentek z chorobą o podobnej charakterystyce (astma umiarkowana i ciężka). Interpretacja danych może być zakłócona z powodu ograniczeń metodologicznych, w tym małych rozmiarów próby i braku randomizacji w projekcie badania. Omalizumab przenika przez barierę łożyskową.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Jednak badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Omalizumab był związany z występowaniem zależnego od wieku zmniejszenia liczby płytek krwi u naczelnych, z wyjątkiem ludzi, z większą wrażliwością względną u młodych zwierząt (patrz punkt 5.3). Jeśli jest to klinicznie konieczne, można rozważyć stosowanie omalizumabu w okresie ciąży. Karmienie piersią Immunoglobuliny G (IgG) są obecne w mleku ludzkim i dlatego oczekuje się, że omalizumab będzie obecny w mleku ludzkim. Na podstawie dostępnych danych dotyczących naczelnych, z wyjątkiem ludzi, stwierdzono przenikanie omalizumabu do mleka (patrz punkt 5.3). Badanie EXPECT, w którym wzięło udział 154 niemowląt, które były narażone na omalizumab podczas ciąży i karmienia piersią, nie wykazało działań niepożądanych u niemowląt karmionych piersią.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Interpretacja danych może być zakłócona z powodu ograniczeń metodologicznych badania, w tym małych rozmiarów próby i braku randomizacji w projekcie badania. Podawane doustnie, białka immunoglobuliny G ulegają proteolizie jelitowej i mają słabą biodostępność. Nie przewiduje się wpływu na noworodki / niemowlęta karmione piersią. W związku z tym, jeśli jest to klinicznie konieczne, można rozważyć stosowanie omalizumabu w okresie karmienia piersią. Płodność Brak danych dotyczących płodności ludzi stosujących omalizumab. W specjalnie zaprojektowanych badaniach nieklinicznych dotyczących wpływu na płodność u naczelnych, z wyjątkiem ludzi, w tym badaniach łączenia się w pary, nie zaobserwowano zaburzeń płodności u samców ani u samic po wielokrotnym podaniu omalizumabu w dawkach nie przekraczających 75 mg/kg mc. Ponadto, nie zaobserwowano działania genotoksycznego w oddzielnym badaniu nieklinicznm dotyczącym genotoksyczności.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Omalizumab nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Astma alergiczna i przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Podczas badań klinicznych w astmie alergicznej z udziałem pacjentów dorosłych i młodzieży w wieku 12 lat i starszej, najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były: bóle głowy i reakcje w miejscu wstrzyknięcia, w tym ból w miejscu wstrzyknięcia, obrzęk, rumień oraz świąd. W badaniach klinicznych z udziałem dzieci w wieku od 6 do <12 lat najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy, gorączka oraz ból w nadbrzuszu. Większość tych działań miało łagodne lub umiarkowane nasilenie. W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów w wieku ≥18 lat z CRSwNP najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były: ból głowy, zawroty głowy, ból stawów, ból w nadbrzuszu i reakcje w miejscu wstrzyknięcia leku.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Działania niepożądane
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych W tabeli 4 wymieniono działania niepożądane, uporządkowane zgodnie z klasyfikacją układów i narządów MedDRA i częstością występowania, odnotowane w badaniach klinicznych w całej populacji pacjentów z astmą alergiczną i CRSwNP, leczonej produktem Xolair, w której oceniano bezpieczeństwo. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającą się ciężkością. Kategorie częstości występowania określono w następujący sposób: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) i bardzo rzadko (<1/10 000). Działania zgłaszane po wprowadzeniu leku do obrotu są wymienione z nieznaną częstością występowania (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Tabela 4. Działania niepożądane zgłaszane w astmie alergicznej i CRSwNP

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Działania niepożądane

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Niezbyt często Zapalenie gardła
Rzadko Zarażenie pasożytnicze
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Nieznana Idiopatyczna trombocytopenia, w tym jej ciężkie przypadki
Zaburzenia układu immunologicznego
Rzadko Reakcje anafilaktyczne, inne ciężkie stany alergiczne, wytwarzanie przeciwciał przeciwko omalizumabowi
Nieznana Choroba posurowicza, może wystąpić gorączka i uogólnione powiększenie węzłów chłonnych
Zaburzenia układu nerwowego
Często Ból głowy*
Niezbyt często Omdlenia, parestezje, senność, zawroty głowy#
Zaburzenia naczyniowe
Niezbyt często Niedociśnienie ortostatyczne, zaczerwienienie twarzy
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Niezbyt często Alergiczny skurcz oskrzeli, kaszel
Rzadko Obrzęk krtani
Nieznana Alergiczne ziarniniakowe zapalenie naczyń (tj. zespół Churga- Straussa)
Zaburzenia żołądka i jelit
Często Ból w nadbrzuszu**,#
Niezbyt często Objawy przedmiotowe i podmiotowe niestrawności, biegunka, nudności
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Niezbyt często Nadwrażliwość na światło, pokrzywka, wysypka, świąd
Rzadko Obrzęk naczynioruchowy
Nieznana Łysienie
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Często Ból stawów†
Rzadko Toczeń rumieniowaty układowy (SLE)
Nieznana Ból mięśni, obrzęk stawów
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Bardzo często Gorączka**
Często Reakcje w miejscu podania, takie jak obrzęk, zaczerwienienie,ból, świąd
Niezbyt często Choroby grypopodobne, obrzęk ramion, zwiększenie masy ciała,uczucie zmęczenia

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Działania niepożądane
*: Bardzo często u dzieci w wieku od 6 do <12 lat **: U dzieci w wieku od 6 do <12 lat # : Często w badaniach dotyczących polipów nosa †: Częstość nieznana w badaniach dotyczących astmy Przewlekła pokrzywka spontaniczna Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Bezpieczeństwo stosowania oraz tolerancję omalizumabu oceniano dla dawek wynoszących 75 mg, 150 mg oraz 300 mg podawanych co 4 tygodnie u 975 pacjentów z przewlekłą pokrzywką spontaniczną, spośród których 242 otrzymywało placebo. Omalizumab podawano ogółem 733 pacjentom przez okres do 12 tygodni i 490 pacjentom przez okres do 24 tygodni. Z tej grupy dawkę wynoszącą 300 mg podawano 412 pacjentom przez okres do 12 tygodni i 333 pacjentom przez okres do 24 tygodni. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych W oddzielnej tabeli (Tabela 5) przedstawiono działania niepożądane we wskazaniu przewlekła pokrzywka spontaniczna, wynikające z różnic w dawce i leczonej populacji (z istotnymi różnicami w odniesieniu do czynników ryzyka, chorób współistniejących, jednocześnie stosowanych produktów leczniczych i wieku pacjentów [np.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Działania niepożądane
w badaniach z astmą uczestniczyły dzieci w wieku 6 do 12 lat]). W tabeli 5 przedstawiono działania niepożądane (działania występujące u ≥1% pacjentów w dowolnej grupie terapeutycznej oraz o ≥2% częściej w dowolnej grupie terapeutycznej otrzymującej omalizumab w porównaniu z placebo, po ocenie medycznej) zgłoszone dla dawki 300 mg w trzech zbiorczych badaniach fazy III. Przedstawione działania niepożądane podzielono na dwie grupy: działania występujące w 12-tygodniowym i 24-tygodniowym okresie leczenia. Działania niepożądane przedstawiono z uwzględnieniem klasyfikacji układów i narządów MedDRA. W obrębie każdej grupy układów i narządów działania niepożądane wymieniono zgodnie z częstością, przy czym najczęściej występujące działania wymieniono w pierwszej kolejności. Odpowiednią kategorię częstości dla każdego działania niepożądanego określono zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000) i częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Działania niepożądane
Tabela 5. Działania niepożądane pochodzące ze zbiorczej bazy danych dotyczącej bezpieczeństwa stosowania w przewlekłej pokrzywce spontanicznej (od 1. dnia do 24. tygodnia) dla omalizumabu w dawce 300 mg Zbiorcze dane z badań 1, 2 i 3 Kategoria częstości Tydzień 12. dotyczących omalizumabu Placebo, N=242 300 mg, N=412 Zakażenia i zarażenia pasożytnicze

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Działania niepożądane

Zapalenie zatok 5 (2,1%) 20 (4,9%) Często
Zaburzenia układu nerwowego
Ból głowy 7 (2,9%) 25 (6,1%) Często
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Bóle stawów 1 (0,4%) 12 (2,9%) Często
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Działania niepożądane
Reakcje w miejscu wstrzyknięcia* 2 (0,8%) 11 (2,7%) Często Tydzień 24. Zbiorcze dane z badań 1 i 3 dotyczących omalizumabu Placebo, N=163 300 mg, N=333 Kategoria częstości Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Infekcje górnych dróg oddechowych 5 (3,1%) 19 (5,7%) Często * Mimo braku 2% różnicy względem placebo, reakcje w miejscu wstrzyknięcia uwzględniono w wykazie, ponieważ wszystkie one zostały uznane za związane przyczynowo z badanym leczeniem. W 48-tygodniowym badaniu 81 pacjentów z przewlekłą pokrzywką spontaniczną otrzymywało omalizumab w dawce 300 mg podawanej co 4 tygodnie (patrz punkt 5.1). Profil bezpieczeństwa długotrwałego stosowania był podobny do profilu bezpieczeństwa obserwowanego w badaniach z przewlekłą pokrzywką spontaniczną trwających 24 tygodnie. Opis wybranych działań niepożądanych Zaburzenia układu immunologicznego Dodatkowe informacje, patrz punkt 4.4. Anafilaksja W badaniach klinicznych reakcje anafilaktyczne występowały rzadko.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Działania niepożądane
Jednak w bazie danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania produktu po jego wprowadzeniu do obrotu znaleziono w sumie 898 przypadków anafilaksji. Na podstawie szacowanej ekspozycji na lek wynoszącej 566 923 pacjento-lat leczenia częstość zgłaszanych przypadków reakcji anafilaktycznych wyniosła 0,20%. Zatorowość/Zakrzepica tętnicza (ATE – ang. Arterial thromboembolic events) W kontrolowanych badaniach klinicznych oraz w czasie analizy pośredniej badania obserwacyjnego obserwowano różnicę w liczbie przypadków ATE. Do złożonego punktu końcowego ATE zaliczono: udar, przemijający napad niedokrwienny, zawał mięśnia sercowego, niestabilną dusznicę bolesną, jak również zgon z powodów sercowo-naczyniowych (w tym zgon o niewyjaśnionej etiologii). W końcowej analizie badania obserwacyjnego, częstość występowania ATE na 1 000 pacjento-lat wyniosła 7,52 (115/15 286 pacjento-lat) u pacjentów leczonych produktem leczniczym Xolair oraz 5,12 (51/9 963 pacjento-lat) u pacjentów otrzymujących placebo.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Działania niepożądane
W wielowymiarowej analizie wariancji sprawdzającej możliwe wyjściowe czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego, współczynnik ryzyka wyniósł 1,32 (95% przedział ufności 0,91-1,91). W oddzielnej analizie zbiorczych wyników badań klinicznych, obejmującej wszystkie randomizowane badania kliniczne z podwójnie ślepą próbą, kontrolowane placebo, trwające co najmniej 8 tygodni, częstość występowania ATE na 1 000 pacjento-lat wyniosła 2,69 (5/1 856 pacjento-lat) u pacjentów leczonych produktem leczniczym Xolair oraz 2,38 (4/1 680 pacjento-lat) u pacjentów otrzymujących placebo (stosunek częstości 1,13; 95% przedział ufności 0,24-5,71). Płytki krwi W badaniach klinicznych liczba płytek krwi u kilku pacjentów była poniżej dolnej granicy normy laboratoryjnej. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano pojedyncze przypadki samoistnej trombocytopenii, w tym ciężkie przypadki.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Działania niepożądane
Zarażenia pasożytnicze U pacjentów z alergią z grup przewlekłego wysokiego ryzyka zarażeń pasożytami jelitowymi (robaczycami) badanie kontrolowane placebo wykazało niewielkie zwiększenie częstości występowania zarażeń w grupie omalizumabu, które nie było statystycznie istotne. Przebieg, nasilenie choroby oraz odpowiedź na leczenie nie uległy zmianie (patrz punkt 4.4). Toczeń rumieniowaty układowy W badaniach klinicznych i po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszano przypadki tocznia rumieniowatego układowego (ang. systemic lupus erythematosus, SLE) u pacjentów z umiarkowaną lub ciężką astmą oraz z przewlekłą pokrzywką spontaniczną. Patogeneza SLE nie jest dobrze poznana. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Nie określono maksymalnej tolerowanej dawki produktu leczniczego Xolair. Pacjentom podawano dożylnie pojedyncze dawki do 4 000 mg bez oznak toksyczności ograniczającej dawkę. Największa skumulowana dawka podana pacjentom w okresie 20 tygodni wynosiła 44 000 mg i nie spowodowała żadnych ostrych działań niepożądanych. W razie podejrzenia przedawkowania należy monitorować stan pacjenta, czy nie występują jakiekolwiek nieprawidłowe objawy przedmiotowe i podmiotowe. Należy zastosować odpowiednie leczenie.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki stosowane w obturacyjnych chorobach dróg oddechowych, inne leki o działaniu ogólnym stosowane w obturacyjnych chorobach dróg oddechowych, kod ATC: R03DX05 Astma alergiczna i przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) Mechanizm działania Omalizumab jest rekombinowanym, pochodzącym od DNA, humanizowanym przeciwciałem monoklonalnym, które w sposób wybiórczy wiąże się z ludzką immunoglobuliną E (IgE) i zapobiega wiązaniu IgE do receptora Fc  RI (receptor IgE o wysokim powinowactwie) na bazofilach i komórkach tucznych, w ten sposób zmniejszając ilość wolnej IgE, zdolnej do wyzwolenia kaskady alergicznej. Jest to przeciwciało IgG1 kappa, zawierające ludzkie regiony zrębowe wraz z regionami określającymi komplementarność (ang. complementary-determining regions) pochodzącymi od macierzystego przeciwciała mysiego, które wiąże się z IgE.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Leczenie omalizumabem pacjentów z atopią spowodowało znaczne zmniejszenie liczby receptorów Fc  RI na bazofilach. Omalizumab hamuje stan zapalny wywołany przez IgE, o czym świadczy zmniejszenie liczby eozynofilów we krwi i tkankach oraz zmniejszenie stężenia mediatorów reakcji zapalnej, w tym IL-4, IL-5 i IL-13 wytwarzanych przez komórki wrodzonego i adaptacyjnego układu immunologicznego oraz komórki nieimmunologiczne. Działanie farmakodynamiczne Astma alergiczna Uwalnianie histaminy in vitro z bazofilów wyizolowanych od pacjentów leczonych omalizumabem zmniejszyło się o około 90% po stymulacji alergenem w porównaniu do wartości sprzed leczenia. W badaniach klinicznych, w których uczestniczyli pacjenci z astmą alergiczną, stężenia wolnej IgE w surowicy zmniejszały się w sposób zależny od dawki w ciągu jednej godziny po podaniu pierwszej dawki i utrzymywały się pomiędzy podawanymi dawkami.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Jeden rok po przerwaniu leczenia omalizumabem, stężenia IgE powróciły do wartości sprzed leczenia i nie obserwowano efektu „z odbicia” w zakresie stężenia IgE po usunięciu produktu leczniczego z organizmu. Przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z CRSwNP leczenie omalizumabem spowodowało zmniejszenie stężenia wolnej IgE w surowicy (o około 95%) oraz zwiększenie stężenia całkowitej IgE w surowicy, w stopniu podobnym, jaki obserwowano u pacjentów z astmą alergiczną. Stężenia całkowitej IgE w surowicy zwiększyły się w wyniku powstania kompleksów omalizumab-IgE, których szybkość eliminacji była mniejsza w porównaniu z wolną IgE. Przewlekła pokrzywka spontaniczna Mechanizm działania Omalizumab jest rekombinowanym, pochodzącym od DNA, humanizowanym przeciwciałem monoklonalnym, które w sposób wybiórczy wiąże się z ludzką immunoglobuliną E (IgE).
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Jest to przeciwciało IgG1 kappa, zawierające ludzkie regiony zrębowe wraz z regionami określającymi komplementarność pochodzącymi od macierzystego przeciwciała mysiego, które wiąże się z IgE. W konsekwencji następuje zmniejszenie liczby (down-regulate) receptorów IgE (FcεRI) na komórkach. Nie do końca wiadomo, w jaki sposób powoduje to zmniejszenie objawów przewlekłej pokrzywki spontanicznej. Działanie farmakodynamiczne W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z przewlekłą pokrzywką spontaniczną maksymalne zmniejszenie stężenia wolnej IgE zaobserwowano 3 dni po pierwszej dawce podskórnej. Po wielokrotnym podaniu raz na 4 tygodnie stężenie wolnej IgE w surowicy przed podaniem dawki leku pozostało stabilne w okresie od 12 do 24 tygodni leczenia. Po przerwaniu stosowania omalizumabu stężenie wolnej IgE wzrosło do wartości przed leczeniem w ciągu 16-tygodniowego okresu dalszej obserwacji.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Astma alergiczna Dorośli i młodzież w wieku ≥12 lat Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania omalizumabu wykazano w 28-tygodniowym badaniu z podwójnie ślepą próbą, kontrolowanym placebo (badanie 1) z udziałem 419 pacjentów z ciężką astmą alergiczną, w wieku 12-79 lat, u których czynność płuc była zmniejszona (FEV 1 40-80% wartości należnej) i kontrola objawów astmy niewystarczająca, pomimo stosowania dużych dawek kortykosteroidów wziewnych i długo działających agonistów receptorów β2-adrenergicznych. U pacjentów spełniających kryteria włączenia wielokrotnie występowały zaostrzenia astmy wymagające leczenia kortykosteroidami działającymi ogólnie, hospitalizacji lub zgłoszenia do izby przyjęć z powodu ciężkich zaostrzeń astmy w ciągu roku poprzedzającego badanie, pomimo nieprzerwanego leczenia dużymi dawkami kortykosteroidów wziewnych i długo działających agonistów receptorów β2-adrenergicznych.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Podskórne podanie omalizumabu lub placebo było leczeniem wspomagającym do dipropionianu beklometazonu w dawce >1 000 mikrogramów (lub równoważnej) oraz długo działającego agonisty receptora β 2 -adrenergicznego. Dopuszczalne było leczenie podtrzymujące z zastosowaniem doustnych kortykosteroidów, teofiliny i antagonistów receptorów leukotrienowych (odpowiednio u 22%, 27% i 35% pacjentów). Pierwszorzędowym punktem końcowym była częstość występowania zaostrzeń astmy wymagających leczenia kortykosteroidami działającymi ogólnie. Omalizumab zmniejszył częstość występowania zaostrzeń astmy o 19% (p = 0,153). Późniejsze oceny, które wykazały statystyczną istotność (p<0,05) na korzyść omalizumabu obejmowały zmniejszenie liczby ciężkich zaostrzeń (gdy czynność płuc pacjenta zmniejszała się do wartości poniżej 60% najlepszych wartości indywidualnych i konieczne było podanie kortykosteroidów działających ogólnie) oraz nagłych wizyt u lekarza związanych z astmą (w tym hospitalizacji, zgłoszeń na izbę przyjęć i nieplanowanych wizyt u lekarza), jak również poprawę w zakresie lekarskiej całkowitej oceny skuteczności leczenia, jakości życia związanej z astmą (ang.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Asthma-related Quality of Life – AQL), objawów astmy i czynności płuc. W analizowanej podgrupie wystąpienie klinicznie istotnej korzyści z leczenia omalizumabem było bardziej prawdopodobne u pacjentów, u których całkowite stężenie IgE przed leczeniem wynosiło  76 j.m./ml. U tych pacjentów w badaniu 1 omalizumab zmniejszał częstość występowania zaostrzeń astmy o 40% (p = 0,002). Ponadto klinicznie istotna odpowiedź na leczenie wystąpiła u większej liczby pacjentów z całkowitym stężeniem IgE  76 j.m./ml w całym programie dotyczącym stosowania omalizumabu w ciężkiej astmie. Tabela 6 zawiera wyniki populacji w badaniu 1. Tabela 6. Wyniki badania 1

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Cała populacja badania 1
OmalizumabN=209 PlaceboN=210
Zaostrzenia astmy
Częstość występowania w okresie 28 tygodni 0,74 0,92
% zmniejszenia, wartość p dla współczynnika częstości 19,4%, p = 0,153
Ciężkie zaostrzenia astmy
Częstość występowania w okresie 28 tygodni 0,24 0,48
% zmniejszenia, wartość p dla współczynnika częstości 50,1%, p = 0,002
Nagłe wizyty u lekarza
Częstość występowania w okresie 28 tygodni 0,24 0,43
% zmniejszenia, wartość p dla współczynnika częstości 43,9%, p = 0,038
Całkowita ocena lekarska
% pacjentów odpowiadających na leczenie* 60,5% 42,8%
Wartość p** <0,001
Poprawa AQL
% pacjentów z ≥0,5 poprawą 60,8% 47,8%
wartość p 0,008

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
* znacząca poprawa lub całkowita kontrola ** wartość p dla całkowitego rozkładu ocen W badaniu 2 oceniano skuteczność i bezpieczeństwo stosowania omalizumabu w populacji 312 pacjentów z ciężką astmą alergiczną, których dobrano analogicznie do populacji pacjentów uczestniczących w badaniu 1. Leczenie omalizumabem w tym otwartym badaniu spowodowało 61% zmniejszenie częstości występowania klinicznie istotnych zaostrzeń astmy w porównaniu do aktualnie stosowanego, osobnego leczenia przeciwastmatycznego. W czterech dodatkowych, dużych, kontrolowanych placebo, wspierających badaniach, trwających od 28 do 52 tygodni, prowadzonych z udziałem 1 722 pacjentów dorosłych i młodzieży (badanie 3, 4, 5, 6) oceniano skuteczność i bezpieczeństwo stosowania omalizumabu u pacjentów z ciężką przewlekłą astmą. U większości pacjentów przebieg choroby nie był wystarczająco kontrolowany, ale otrzymywali oni jednocześnie mniej leków przeciwastmatycznych niż pacjenci w badaniu 1 lub 2.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W badaniach 3-5 za pierwszorzędowy punkt końcowy przyjęto zaostrzenie astmy, natomiast w badaniu 6 oceniano przede wszystkim ograniczenie w stosowaniu wziewnych kortykosteroidów. W badaniach 3, 4 i 5 u pacjentów leczonych omalizumabem odnotowano zmniejszenie częstości występowania zaostrzeń astmy odpowiednio o 37,5% (p=0,027), 40,3% (p<0,001) i 57,6% (p<0,001) w porównaniu z grupą placebo. W badaniu 6 znacząco więcej pacjentów z ciężką astmą alergiczną, leczonych omalizumabem mogło zmniejszyć dawkę flutykazonu do  500 mikrogramów/dobę bez pogorszenia kontroli astmy (60,3%) w porównaniu z grupą placebo (45,8%, p<0,05). Ocenę jakości życia uzyskano stosując kwestionariusz (Juniper Asthma-related Quality of Life Questionnaire). We wszystkich sześciu badaniach obserwowano statystycznie istotną poprawę w porównaniu ze stanem początkowym w ocenie jakości życia pacjentów przyjmujących omalizumab, w porównaniu z grupą placebo lub grupą kontrolną.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Całościowa ocena skuteczności leczenia przez lekarzy: Całościowa ocena lekarska została przeprowadzona w pięciu wyżej wymienionych badaniach, lekarze w szerokim zakresie przeprowadzili ocenę kontroli astmy. Lekarz mógł uwzględnić w ocenie szczytowy przepływ wydechowy (PEF), objawy występujące w dzień i w nocy, zużycie produktów leczniczych stosowanych doraźnie, spirometrię oraz zaostrzenia choroby. We wszystkich pięciu badaniach uznano, że u istotnie większego odsetka pacjentów leczonych omalizumabem osiągnięto wyraźną poprawę lub całkowitą kontrolę astmy w porównaniu z pacjentami z grupy placebo. Dzieci w wieku od 6 do <12 lat Główne dowody na potwierdzenie bezpieczeństwa stosowania i skuteczności omalizumabu w grupie pacjentów w wieku od 6 do <12 lat pochodzą z jednego randomizowanego, podwójnie zaślepionego, wieloośrodkowego badania kontrolowanego placebo (badanie 7).
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Badanie 7 było badaniem kontrolowanym placebo, do którego włączono specyficzną podgrupę pacjentów (N=235), taką jak określona w aktualnym wskazaniu, leczonych dużymi dawkami kortykosteroidów wziewnych (≥500 μg/dobę odpowiednika flutykazonu) w skojarzeniu z długo działającym agonistą receptorów beta. Klinicznie istotne zaostrzenie zdefiniowano jako pogorszenie objawów astmy w ocenie klinicznej badacza, wymagające podwojenia początkowej dawki kortykosteroidów wziewnych przez co najmniej 3 dni i (lub) doraźnego leczenia kortykosteroidami do stosowania ogólnego (doustnymi lub dożylnymi) przez co najmniej 3 dni. W specyficznej podgrupie pacjentów leczonych dużymi dawkami kortykosteroidów wziewnych, u pacjentów otrzymujących omalizumab odnotowano statystycznie znamiennie mniejszą częstość występowania klinicznie istotnych zaostrzeń astmy w porównaniu z grupą placebo.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Po 24 tygodniach, różnica w częstości występowania tych zaostrzeń pomiędzy badanymi grupami odpowiadała 34% zmniejszeniu częstości ich występowania (stosunek częstości występowania zaostrzeń 0,662; p=0,047) w grupie otrzymującej omalizumab względem grupy otrzymującej placebo. W drugim podwójnie zaślepionym 28-tygodniowym okresie leczenia różnica w częstości występowania klinicznie istotnych zaostrzeń astmy odpowiadała 63% zmniejszeniu częstości ich występowania (stosunek częstości występowania zaostrzeń 0,37; p=0,001) w grupie otrzymującej omalizumab względem grupy otrzymującej placebo. W 52-tygodniowym okresie leczenia metodą podwójnie ślepej próby (obejmującym 24-tygodniową fazę leczenia stałą dawką steroidów i 28-tygodniową fazę dostosowywania dawki steroidów) obserwowana różnica między leczonymi grupami odpowiadała 50% względnemu zmniejszeniu częstości występowania zaostrzeń w grupie pacjentów otrzymujących omalizumab (stosunek częstości występowania zaostrzeń 0,504; p=0,001).
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Pod koniec 52-tygodniowego okresu leczenia w grupie otrzymującej omalizumab odnotowano większe ograniczenie doraźnego stosowania produktów leczniczych zawierających agonistę receptorów beta w porównaniu z grupą otrzymującą placebo, jednak różnica pomiędzy badanymi grupami nie była statystycznie znamienna. W globalnej ocenie skuteczności leczenia pod koniec 52- tygodniowego okresu leczenia metodą podwójnie ślepej próby, w podgrupie pacjentów z ciężkim przebiegiem choroby, otrzymujących duże dawki kortykosteroidów wziewnych w skojarzeniu z długo działającymi agonistami receptorów beta, odsetek pacjentów z “doskonałą” skutecznością leczenia był większy, a odsetek pacjentów z “umiarkowaną” lub “małą” skutecznością leczenia był mniejszy w grupie otrzymującej omalizumab w porównaniu z grupą otrzymującą placebo; różnica ta była statystycznie znamienna (p<0,001), podczas gdy nie obserwowano różnic pomiędzy grupą otrzymującą omalizumab a grupą otrzymującą placebo w odniesieniu do subiektywnie postrzeganego przez pacjentów wskaźnika jakości życia.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność omalizumabu oceniano w dwóch randomizowanych badaniach kontrolowanych placebo, prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby, z udziałem pacjentów z CRSwNP (Tabela 8). Pacjenci otrzymywali omalizumab lub placebo podskórnie co 2 lub 4 tygodnie (patrz punkt 4.2). Wszyscy pacjenci otrzymywali leczenie podstawowe mometazonem w postaci donosowej przez cały czas trwania badania. Wcześniejszy zabieg operacyjny w obrębie nosa lub zatok lub wcześniejsze stosowanie kortykosteroidów ogólnoustrojowych nie były warunkiem koniecznym przy włączeniu do tych badań. Pacjenci otrzymywali omalizumab lub placebo przez 24 tygodnie, po których następował 4-tygodniowy okres obserwacji. W Tabeli 7 przedstawiono dane demograficzne i początkową charakterystykę pacjentów, w tym jednocześnie występujące choroby alergiczne.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Tabela 7 Dane demograficzne i początkowa charakterystyka pacjentów uczestniczących w badaniach dotyczących polipów nosa

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Parametr 1. badanie dotyczące polipów nosaN=138 2. badanie dotyczące polipów nosaN=127
Średni wiek (lata) (SD) 51,0 (13,2) 50,1 (11,9)
% mężczyzn 63,8 65,4
Pacjenci stosujący kortykosteroidyogólnoustrojowe w poprzednim roku (%) 18,8 26,0
Wynik obustronnej endoskopowej oceny polipów nosa (NPS): średnia (SD),zakres 0-8 6,2 (1,0) 6,3 (0,9)
Wynik oceny przekrwieniabłony śluzowej nosa (NCS): średnia (SD), zakres 0-3 2,4 (0,6) 2,3 (0,7)
Wynik oceny zmysłu powonienia: średnia (SD),zakres 0-3 2,7 (0,7) 2,7 (0,7)
Całkowity wynik SNOT-22: średnia (SD) zakres 0-110 60,1 (17,7) 59,5 (19,3)
Liczba eozynofilów we krwi (komórki/µl): średnia (SD) 346,1 (284,1) 334,6 (187,6)
Stężenie całkowitej IgE j.m./ml: średnia (SD) 160,9 (139,6) 190,2 (200,5)
Astma (%) 53,6 60,6
Łagodna (%) 37,8 32,5
Umiarkowana (%) 58,1 58,4
Ciężka (%) 4,1 9,1
Choroba dróg oddechowychzaostrzona przez aspirynę (%) 19,6 35,4
Alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa 43,5 42,5

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
SD = odchylenie standardowe; SNOT-22 = kwestionariusz oceny dolegliwości dotyczących zatok i nosa (ang. Sino-Nasal Outcome Test 22); IgE = immunoglobulina E; j.m. = jednostki międzynarodowe. W przypadku NPS, NCS i SNOT-22 wyższe wyniki wskazują na większe nasilenie choroby. Równorzędnymi głównymi punktami końcowymi były: punktowy wynik obustronnej oceny polipów nosa (NPS) i średni dobowy wynik oceny przekrwienia błony śluzowej nosa (NCS) w tygodniu 24. W obu badaniach 1. i 2. dotyczących polipów nosa u pacjentów, którzy otrzymywali omalizumab, obserwowano statystycznie znamienną większą poprawę w NPS i średnim tygodniowym wyniku NCS w tygodniu 24. względem wartości początkowej w porównaniu z pacjentami, którzy otrzymywali placebo. Wyniki badań 1. i 2. dotyczących polipów nosa przedstawiono w Tabeli 8. Tabela 8 Zmiana w tygodniu 24. względem wartości początkowych w wynikach klinicznych uzyskanych w 1. i 2. badaniu dotyczącym polipów nosa oraz w danych zbiorczych

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne

1. badanie dotyczące polipów nosa 2. badanie dotyczące polipów nosa Zbiorcze wyniki badań dotyczącychpolipów nosa
Omalizumab Omalizumab Placebo Omalizumab
Placebo Placebo
N 66 72 65 62 131 134
Wynik oceny polipów nosa
Średnia wartość początkowa 6,32 6,19 6,09 6,44 6,21 6,31
Zmiana w średniej obliczona metodą LS w tygodniu 24. 0,06 -1,08 -0,31 -0,90 -0,13 -0,99
Różnica (95% CI) -1,14 (-1,59; -0,69) -0,59 (-1,05; -0,12) -0,86 (-1,18; -0,54)
Wartość p <0,0001 0,0140 <0,0001
7-dniowy średni wynik dobowej oceny przekrwienia błony śluzowej nosa
Średnia wartość początkowa 2,46 2,40 2,29 2,26 2,38 2,34
Zmiana w średniej obliczona metodąLS w tygodniu 24. -0,35 -0,89 -0,20 -0,70 -0,28 -0,80
Różnica (95% CI) -0,55 (-0,84; -0,25) -0,50 (-0,80; -0,19) -0,52 (-0,73; -0,31)
Wartość p 0,0004 0,0017 <0,0001
TNSS
Średnia wartośćpoczątkowa 9,33 8,56 8,73 8,37 9,03 8,47
Zmiana w średniej obliczona metodąLS w tygodniu 24. -1,06 -2,97 -0,44 -2,53 -0,77 -2,75
Różnica (95% CI) -1,91 (-2,85; -0,96) -2,09 (-3,00; -1,18) -1,98 (-2,63; -1,33)
Wartość p 0,0001 <0,0001 <0,0001

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne

SNOT-22
Średnia wartość początkowa 60,26 59,82 59,80 59,21 60,03 59,54
Zmiana w średniej obliczona metodąLS w tygodniu 24. -8,58 -24,70 -6,55 -21,59 -7,73 -23,10
Różnica (95% CI) -16,12 (-21,86; -10,38) -15,04 (-21,26; -8,82) -15,36 (-19,57; -11,16)
Wartość p <0,0001 <0,0001 <0,0001
(MID = 8.9)
UPSIT
Średnia wartość początkowa 13,56 12,78 13,27 12,87 13,41 12,82
Zmiana w średniej obliczona metodąLS w tygodniu 24. 0,63 4,44 0,44 4,31 0,54 4,38
Różnica (95% CI) 3,81 (1,38; 6,24) 3,86 (1,57; 6,15) 3,84 (2,17; 5,51)
Wartość p 0,0024 0,0011 <0,0001

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
LS=najmniejszy kwadrat; CI = przedział ufności; TNSS = suma wszystkich objawów dotyczących nosa (ang. Total nasal symptom score); SNOT-22 = kwestionariusz oceny dolegliwości dotyczących zatok i nosa (ang. Sino-Nasal Outcome Test 22); UPSIT = test identyfikacji zapachów (ang. University of Pennsylvania Smell Identification Test); MID = minimalna istotna różnica. Rycina 1 Średnia zmiana w wyniku oceny przekrwienia błony śluzowej nosa względem stanu początkowego i średnia zmiana w wyniku oceny polipów nosa względem stanu początkowego w poszczególnych grupach terapeutycznych w 1. i 2. badaniu dotyczącym polipów nosa
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
0,25 Badanie 1. / Placebo (N=66) Badanie 1. / Omalizumab (N=72) Badanie 2. / Placebo (N=65) Badanie 2. / Omalizumab (N=62) 0,25 Badanie 1. / Placebo (N=66) Badanie 1. / Omalizumab (N=72) Badanie 2. / Placebo (N=65) Badanie 2. / Omalizumab (N=62) Średnia zmiana w ocenie polipów nosa względem wartości początkowych Średnia zmiana w ocenie przekrwienia błony śluzowej nosa względem wartości początkowych 0,00 0,00 -0,25 -0,25 -0,50 -0,50 -0,75 -0,75 -1,00 -1,00 -1,25 Druga analiza skuteczności Pierwsza analiza skuteczności -1,25 Druga analiza skuteczności Pierwsza analiza skuteczności
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wartość 4 8 12 16 20 24 Wartość 4 8 12 16 20 24
początkowa Tydzień początkowa Tydzień
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
We wcześniej zaplanowanej zbiorczej analizie leczenia doraźnego (stosowanie kortykosteroidów ogólnoustrojowych przez  3 kolejne dni lub chirurgiczne usunięcie polipów nosa) podczas 24- tygodniowego okresu leczenia odsetek pacjentów wymagających leczenia doraźnego był mniejszy w grupie otrzymującej omalizumab w porównaniu z placebo (odpowiednio 2,3% w porównaniu z 6,2%). Iloraz szans zastosowania leczenia doraźnego w grupie leczonej omalizumabem w porównaniu z placebo wynosił 0,38 (95% CI: 0,10; 1,49). W żadnym z badań nie zgłaszano zabiegów chirurgicznych w obrębie zatok i nosa. Długoterminową skuteczność i bezpieczeństwo stosowania omalizumabu u pacjentów z CRSwNP, którzy uczestniczyli w badaniach 1 i 2 dotyczących polipów nosa, oceniano w otwartym badaniu rozszerzonym. Dane dotyczące skuteczności z tego badania sugerują, że korzyść kliniczna uzyskana w 24. tygodniu utrzymywała się do 52. tygodnia.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Dane dotyczące bezpieczeństwa były ogólnie zgodne ze znanym profilem bezpieczeństwa omalizumabu. Przewlekła pokrzywka spontaniczna Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania omalizumabu wykazano w dwóch, randomizowanych badaniach III fazy, kontrolowanych placebo (badanie 1 i 2) u pacjentów z przewlekłą pokrzywką spontaniczną, u których objawy choroby utrzymywały się pomimo leczenia lekami przeciwhistaminowymi blokującymi receptory H 1 w zatwierdzonych dawkach. W trzecim badaniu (badanie 3) oceniano głównie bezpieczeństwo stosowania omalizumabu u pacjentów z przewlekłą pokrzywką spontaniczną, u których objawy choroby utrzymywały się pomimo leczenia lekami przeciwhistaminowymi blokującymi receptory H 1 w dawkach stanowiących maksymalnie czterokrotność dopuszczalnej dawki oraz lekami przeciwhistaminowymi blokującymi receptory H 2 i (lub) lekami z grupy LTRA.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Do tych trzech badań włączono 975 pacjentów w wieku od 12 do 75 lat (średni wiek pacjentów 42,3 lat; 39 pacjentów było w wieku 12 do 17 lat, 54 pacjentów w wieku ≥65 lat; 259 mężczyzn i 716 kobiet). Protokół badania wymagał, by u wszystkich pacjentów występowała niewystarczająca kontrola objawów choroby w tygodniowej punktowej ocenie aktywności pokrzywki (UAS7, zakres 0-42) wynoszącej ≥16, oraz w tygodniowej ocenie nasilenia świądu (która jest częścią składową UAS7; zakres 0-21) wynoszącej ≥8 w okresie 7 dni poprzedzających kwalifikacje do badania, pomimo stosowania leku przeciwhistaminowego przez co najmniej 2 tygodnie wcześniej. W badaniach 1 i 2 pacjenci uzyskali średni wynik tygodniowej oceny nasilenia świądu wynoszący od 13,7 do 14,5 na początku badania oraz średni wynik UAS7 wynoszący odpowiednio 29,5 i 31,7.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Pacjenci uczestniczący w badaniu 3 dotyczącym bezpieczeństwa stosowania uzyskali średni wynik tygodniowej oceny nasilenia świądu wynoszący 13,8 oraz średni wynik UAS7 wynoszący 31,2 na początku badania. We wszystkich trzech badaniach pacjenci zgłaszali przyjmowanie przed włączeniem do badania średnio 4 do 6 produktów leczniczych (w tym leków przeciwhistaminowych blokujących receptory H 1 ) z powodu objawów przewlekłej pokrzywki spontanicznej. Pacjenci otrzymywali omalizumab w dawce 75 mg, 150 mg lub 300 mg bądź placebo we wstrzyknięciu podskórnym podawanym co 4 tygodnie przez 24 i 12 tygodni odpowiednio w badaniu 1 i 2 oraz produkt leczniczy Xolair w dawce 300 mg lub placebo we wstrzyknięciu podskórnym podawanym co 4 tygodnie przez 24 tygodnie w badaniu 3. Wszystkie badania miały 16-tygodniowy okres przedłużonej obserwacji bez stosowania żadnego leczenia. Pierwszorzędowym punktem końcowym była zmiana w ocenie tygodniowego nasilenia świądu w okresie od początku badania do tygodnia 12.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Omalizumab podawany w dawce 300 mg zmniejszał tygodniowe nasilenie świądu o 8,55 do 9,77 (p <0,0001) w porównaniu ze zmniejszeniem o 3,63 do 5,14 w grupie placebo (patrz Tabela 9). Statystycznie znamienne wyniki były również obserwowane w zakresie odsetka pacjentów z odpowiedzią na leczenie, wyrażającą się w wartościach UAS7≤6 (w tygodniu 12.): były one wyższe w grupach leczonych dawką 300 mg i wynosiły 52% do 66% (p<0,0001) w porównaniu z 11 do 19% w grupach placebo, a pełną odpowiedź na leczenie (UAS7=0) uzyskano u 34 do 44% (p<0,0001) pacjentów leczonych dawką 300 mg w porównaniu z 5 do 9% pacjentów z grup placebo. Pacjenci z grup leczonych dawką 300 mg uzyskali największy średni odsetek dni bez obrzęku naczynioruchowego od tygodnia 4. do tygodnia 12., (91,0-96,1%; p<0,001) w porównaniu z placebo (88,1-89,2%). Średnia zmiana od stanu początkowego do tygodnia 12.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
całkowitego wskaźnika DLQI w grupach leczonych dawką 300 mg była większa (p<0,001) niż w grupach placebo, wykazując poprawę w zakresie od 9,7-10,3 punktów w porównaniu z 5,1-6,1 punktami w odpowiednich grupach placebo. Tabela 9. Zmiana tygodniowego wskaźnika nasilenia świądu od wartości początkowej do 12. tygodnia, badania 1, 2 i 3 (populacja mITT*)

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Placebo Omalizumab 300 mg
Badanie 1
N 80 81
Średnia (SD) −3,63 (5,22) −9,40 (5,73)
Różnica w średniej LS vs. placebo1 – −5,80
95% CI dla różnicy – −7,49,−4,10
Wartość P vs. placebo2 – <0,0001
Badanie 2
N 79 79
Średnia (SD) −5,14 (5,58) −9,77 (5,95)
Różnica w średniej LS vs. placebo1 – −4,81
95% CI dla różnicy – −6,49,−3,13
Wartość P vs. placebo2 – <0,0001
Badanie 3
N 83 252
Średnia (SD) −4,01 (5,87) −8,55 (6,01)
Różnica w średniej LS vs. placebo1 – -4,52
95% CI dla różnicy – −5,97, −3,08
Wartość P vs. placebo2 – <0,0001

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
*Zmodyfikowana populacja z zamiarem leczenia (ang. modified intent-to-treat, mITT): obejmuje wszystkich pacjentów, którzy zostali zakwalifikowani do badania i otrzymali co najmniej jedną dawkę badanego produktu leczniczego. W celu przypisania brakujących danych zastosowano metodę obserwacji początkowej przeniesionej dalej (ang. Baseline Observation Carried Forward, BOCF). 1. Średnią LS oszacowano przy użyciu modelu ANCOVA. Warstwy do stratyfikacji obejmowały początkowy tygodniowy wskaźnik nasilenia świądu (<13 albo ≥13) oraz masę ciała na początku badania (<80 kg albo ≥80 kg). 2. Wartość p uzyskano z t-testu ANCOVA. Na rysunku 2 przedstawiono średni tygodniowy wskaźnik nasilenia świądu w czasie w badaniu 1. Średnie tygodniowe wskaźniki nasilenia świądu zmniejszyły się znamiennie, przy czym maksymalny efekt leczenia zaobserwowano około 12. tygodnia i był on utrzymany w trakcie 24-tygodniowego okresu leczenia. Wyniki były podobne w badaniu 3.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
We wszystkich tych trzech badaniach średni tygodniowy wskaźnik nasilenia świądu stopniowo zwiększał się w ciągu 16-tygodniowego okresu dalszej obserwacji bez leczenia, co było zgodne z ponownym wystąpieniem objawów. Średnie wartości po zakończeniu okresu dalszej obserwacji były podobne jak w grupie placebo, ale niższe niż odpowiednie średnie wartości początkowe. Rysunek 2 Średni tygodniowy wskaźnik nasilenia świądu w czasie, badanie 1 (populacja mITT) 12. tydzień główny punkt Placebo Omalizumab
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Średmi tygodniowy wskaźnik nasilenia świądu 15 10 5 0
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
0 4 8 12 16 20 24 28 32 36 40 Tydzień Podanie omalizumabu lub placebo BOCF (ang. baseline observation carried forward) = początkowa obserwacja przeniesiona dalej; mITT (ang. modified intention-to-treat population) = zmodyfikowana populacja z zamiarem leczenia Wyniki skuteczności obserwowane po 24 tygodniach leczenia były porównywalne z obserwowanymi w 12. tygodniu: Dla dawki 300 mg w badaniach 1 i 3, średnie zmniejszenie od wartości początkowej tygodniowego wskaźnika nasilenia świądu wynosiło 9,8 i 8,6, odsetek pacjentów z UAS7≤6 wynosił 61,7% i 55,6%, a odsetek pacjentów, u których stwierdzono całkowitą odpowiedź (UAS7=0), wynosił odpowiednio 48,1% i 42,5% (wszystkie p<0,0001, w porównaniu z placebo). Dane z badań klinicznych u młodzieży (w wieku od 12 do 17 lat) dotyczą łącznie 39 pacjentów, spośród których 11 pacjentów otrzymało dawkę 300 mg. Dostępne są wyniki dotyczące stosowania dawki 300 mg u 9 pacjentów w 12. tygodniu oraz 6 pacjentów w 24.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
tygodniu i wskazują one na podobną reakcję na leczenie omalizumabem jak w populacji pacjentów dorosłych. Średnia zmiana w tygodniowej ocenie nasilenia świądu względem stanu początkowego, wykazała zmniejszenie o 8,25 w 12. tygodniu i o 8,95 w 24. tygodniu. Odsetek odpowiedzi wyniósł 33% w 12. tygodniu i 67% w 24. tygodniu dla UAS7=0 oraz 56% w 12. tygodniu i 67% w 24. tygodniu dla UAS7≤6. W 48-tygodniowym badaniu 206 pacjentów w wieku od 12 do 75 lat zostało włączonych do 24- tygodniowego okresu otwartego leczenia omalizumabem w dawce 300 mg podawanej co 4 tygodnie. Pacjenci, którzy odpowiedzieli na leczenie w tym otwartym okresie badania zostali następnie losowo przydzieleni do leczenia omalizumabem w dawce 300 mg (81 pacjentów) lub placebo (53 pacjentów) podawanymi co 4 tygodnie przez kolejne 24 tygodnie.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
U 21% pacjentów spośród tych, którzy byli leczeni omalizumabem przez 48 tygodni wystąpiło pogorszenie stanu klinicznego (wynik UAS7 ≥12 przez co najmniej 2 kolejne tygodnie po randomizacji w okresie od tygodnia 24. do tygodnia 48.) w porównaniu z 60,4% pacjentów otrzymujących placebo w tygodniu 48. (różnica -39,4%, p<0,0001, 95% CI: -54,5%; -22,5%).
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Właściwości farmakokinetyczne omalizumabu badano u pacjentów dorosłych i młodzieży z astmą alergiczną, a także u pacjentów dorosłych z CRSwNP oraz u pacjentów dorosłych i młodzieży z przewlekłą pokrzywką spontaniczną. Ogólne parametry farmakokinetyczne omalizumabu są podobne w tych populacjach pacjentów. Wchłanianie Po podaniu podskórnym omalizumab jest wchłaniany, a jego bezwzględna biodostępność wynosi średnio 62%. Po podskórnym podaniu pojedynczej dawki leku dorosłym i młodzieży z astmą lub przewlekłą pokrzywką spontaniczną, omalizumab był wolno wchłaniany, osiągając maksymalne stężenia w surowicy średnio po 6-8 dniach. U pacjentów z astmą, po podaniu wielokrotnych dawek omalizumabu, pole pod krzywą zależności stężenia w surowicy od czasu w dniach 0-14 w stanie stacjonarnym było nawet 6-krotnie większe niż po podaniu pierwszej dawki leku. Farmakokinetyka omalizumabu jest liniowa dla dawek większych niż 0,5 mg/kg mc.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Po podaniu dawek wynoszących 75 mg, 150 mg lub 300 mg co 4 tygodnie pacjentom z przewlekłą pokrzywką spontaniczną najmniejsze stężenia omalizumabu w surowicy zwiększały się proporcjonalnie do dawki. Podanie produktu leczniczego Xolair w postaci liofilizatu lub roztworu skutkowało otrzymaniem podobnego profilu zależności stężenia omalizumabu w surowicy krwi od czasu. Dystrybucja In vitro omalizumab tworzy kompleksy ograniczonych rozmiarów z IgE. W badaniach in vitro lub in vivo nie obserwuje się wytrącania kompleksów ani też kompleksów o masie cząsteczkowej przekraczającej 1 milion daltonów. Na podstawie farmakokinetyki populacyjnej dystrybucja omalizumabu była podobna u pacjentów z astmą alergiczną i pacjentów z przewlekłą pokrzywką spontaniczną. Względna objętość dystrybucji u pacjentów z astmą wynosiła 78  32 ml/kg mc. po podaniu podskórnym.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Eliminacja Na klirens omalizumabu składają się procesy klirensu IgG, jak również klirens poprzez specyficzne wiązanie i tworzenie kompleksów z docelowym ligandem, IgE. Eliminacja IgG przez wątrobę obejmuje jej rozkład w układzie siateczkowo-śródbłonkowym i w komórkach śródbłonka. W postaci niezmienionej IgG jest również wydalana z żółcią. U pacjentów z astmą okres półtrwania eliminacji omalizumabu z surowicy wynosił średnio 26 dni, a średnie wartości pozornego klirensu to 2,4  1,1 ml/kg/dobę. U pacjentów z dwa razy większą masą ciała pozorny klirens był około dwukrotnie większy. U pacjentów z przewlekłą pokrzywką spontaniczną, na podstawie symulacji farmakokinetyki populacyjnej, okres półtrwania omalizumabu w fazie eliminacji z surowicy w stanie stacjonarnym wynosił średnio 24 dni, a pozorny klirens w stanie stacjonarnym u pacjenta o masie ciała 80 kg wynosił 3,0 ml/kg mc./dobę. Charakterystyka w populacjach pacjentów Wiek, rasa/grupa etniczna, płeć, wskaźnik masy ciała (ang.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Body Mass Index, BMI) Pacjenci z astmą alergiczną i przewlekłym zapaleniem błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) Analizę farmakokinetyki populacyjnej omalizumabu przeprowadzono w celu oceny wpływu charakterystyki demograficznej. Analiza tych ograniczonych danych sugeruje, że nie ma konieczności dostosowywania dawki leku ze względu na wiek (6-76 lat w przypadku pacjentów z astmą alergiczną; 18 do 75 lat w przypadku pacjentów z CRSwNP), rasę/grupę etniczną, płeć pacjenta lub wskaźnik masy ciała (patrz punkt 4.2). Pacjenci z przewlekłą pokrzywką spontaniczną Wpływ parametrów demograficznych i innych czynników na ekspozycję na omalizumab oceniano na podstawie farmakokinetyki populacyjnej. Ponadto oceniano współzmienne analizując związek między stężeniem omalizumabu a odpowiedzią kliniczną.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Te analizy sugerują, że nie ma konieczności dostosowywania dawki u pacjentów z przewlekłą pokrzywką spontaniczną ze względu na wiek (12-75 lat), rasę/pochodzenie etniczne, płeć, masę ciała, wskaźnik masy ciała, początkowe stężenie IgE, autoprzeciwciała anty-Fc  RI lub jednoczesne stosowanie leków przeciwhistaminowych blokujących receptory H 2 lub antagonistów receptora leukotrienowego. Zaburzenia czynności nerek i wątroby Brak danych dotyczących właściwości farmakokinetycznych i farmakodynamicznych u pacjentów z astmą lub przewlekłą pokrzywką spontaniczną i z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4).
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Bezpieczeństwo stosowania omalizumabu badano na małpach cynomolgus, ponieważ omalizumab wiąże się z IgE ludzi i małp cynomolgus z podobnym powinowactwem. Przeciwciała przeciwko omalizumabowi wykryto u niektórych małp po wielokrotnym podskórnym lub dożylnym podaniu leku. Nie stwierdzono jednak widocznej toksyczności, w tym występowania chorób wywołanych pośrednio przez kompleksy immunologiczne lub cytotoksyczności zależnej od dopełniacza. Nie stwierdzono dowodów na występowanie reakcji anafilaktycznej z powodu degranulacji komórek tucznych u małp cynomolgus. Przewlekłe stosowanie omalizumabu w dawkach do 250 mg/kg mc. (stanowiących co najmniej 14- krotność maksymalnej zalecanej dawki klinicznej, wyrażonej w mg/kg mc., zgodnie z zalecaną tabelą dawkowania) było dobrze tolerowane przez naczelne inne niż człowiek (zarówno dorosłe jak i młode zwierzęta), z wyjątkiem związanego z dawką i zależnego od wieku zmniejszenia liczby płytek krwi u młodych osobników o większej wrażliwości.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Stężenie leku w surowicy potrzebne, by uzyskać 50% zmniejszenie liczby płytek krwi w porównaniu do wartości początkowych u dorosłych małp cynomolgus było około 4 do 20 razy większe niż przewidywane maksymalne stężenie leku w surowicy w warunkach klinicznych. Ponadto, u małp cynomolgus w miejscu wstrzyknięcia leku obserwowano ostry krwotok i stan zapalny. Nie przeprowadzono oficjalnych badań dotyczących rakotwórczego działania omalizumabu. W badaniach wpływu omalizumabu na reprodukcję małp cynomolgus podskórne dawki do 75 mg/kg mc. na tydzień (stanowiące co najmniej 8-krotność maksymalnej zalecanej dawki klinicznej, wyrażonej w mg/kg mc. w okresie 4 tygodni) nie wpływały toksycznie na matkę, nie działały embriotoksycznie lub teratogennie, gdy lek podawany był przez cały okres organogenezy i nie powodowały działań niepożądanych na płód i rozwój nowonarodzonych osobników, gdy lek podawano w ostatnim okresie ciąży, podczas porodu i w okresie karmienia piersią.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Omalizumab jest wydzielany z mlekiem samic małp cynomolgus. Stężenia omalizumabu w mleku stanowiły 0,15% stężenia leku w surowicy krwi matki.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Argininy chlorowodorek Histydyny chlorowodorek jednowodny Histydyna Polisorbat 20 Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi. 6.3 Okres ważności 18 miesięcy. Łączny czas przechowywania produktu w temperaturze 25  C wynosi 48 godzin. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w lodówce (2  C – 8  C). Nie zamrażać. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Xolair 150 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce (igła w rozmiarze 26G, fioletowa osłona strzykawki) Produkt leczniczy Xolair 150 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce jest dostępny w postaci 1 ml roztworu w cylindrze ampułko-strzykawki (szkło typu I) z igłą w rozmiarze 26G (ze stali nierdzewnej), (typu I) końcówką tłoka oraz osłonką na igłę.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Dane farmaceutyczne
Wielkości opakowań: opakowania zawierające 1 ampułko-strzykawkę oraz opakowania zbiorcze zawierające 4 (4 x 1); 6 (6 x 1) lub 10 (10 x 1) ampułko-strzykawek. Xolair 150 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce (igła w rozmiarze 27G, fioletowy tłok) Produkt leczniczy Xolair 150 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce jest dostępny w postaci 1 ml roztworu w cylindrze ampułko-strzykawki (szkło typu I) z igłą w rozmiarze 27G (ze stali nierdzewnej), (typu I) końcówką tłoka oraz osłonką na igłę. Wielkości opakowań: opakowania zawierające 1 ampułko-strzykawkę oraz opakowania zbiorcze zawierające 3 (3 x 1) lub 6 (6 x 1) ampułko-strzykawek. Xolair 300 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Produkt leczniczy Xolair 300 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce jest dostępny w postaci 2 ml roztworu w cylindrze ampułko-strzykawki (szkło typu I) z igłą w rozmiarze 27G (ze stali nierdzewnej), (typu I) końcówką tłoka oraz osłonką na igłę.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Dane farmaceutyczne
Wielkości opakowań: opakowania zawierające 1 ampułko-strzykawkę oraz opakowania zbiorcze zawierające 3 (3 x 1) lub 6 (6 x 1) ampułko-strzykawek. Xolair 150 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu Produkt leczniczy Xolair 150 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu jest dostępny w postaci 1 ml roztworu w cylindrze ampułko-strzykawki (szkło typu I) z igłą w rozmiarze 27G (ze stali nierdzewnej), (typu I) końcówką tłoka oraz osłonką na igłę. Wielkości opakowań: opakowania zawierające 1 wstrzykiwacz oraz opakowania zbiorcze zawierające 3 (3 x 1) lub 6 (6 x 1) wstrzykiwaczy. Xolair 300 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu Produkt leczniczy Xolair 300 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu jest dostępny w postaci 2 ml roztworu w cylindrze wstrzykiwacza (szkło typu I) z igłą w rozmiarze 27G (ze stali nierdzewnej), (typu I) końcówką tłoka oraz osłonką na igłę.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 300 mg
Dane farmaceutyczne
Wielkości opakowań: opakowania zawierające 1 wstrzykiwacz oraz opakowania zbiorcze zawierające 3 (3 x 1) lub 6 (6 x 1) wstrzykiwaczy. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Ampułko-strzykawka Ampułko-strzykawce jednorazowego użycia jest przeznaczona do indywidualnego wykorzystania. Ampułko-strzykawkę należy wyjąć z lodówki 30 minut przed wstrzyknięciem, aby roztwór osiągnął temperaturę pokojową. Wstrzykiwacz Wstrzykiwacz jednorazowego użycia jest przeznaczony do indywidualnego wykorzystania. Należy wyjąć go z lodówki 30 minut przed wstrzyknięciem, aby roztwór osiągnął temperaturę pokojową. Wskazówki dotyczące usuwania leku Zużytą strzykawkę lub wstrzykiwacz należy natychmiast wyrzucić do pojemnika na odpady medyczne niebezpieczne. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Xolair 150 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Xolair 300 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Xolair 150 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu Xolair 300 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Xolair 150 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Każda ampułko-strzykawka zawiera 150 mg omalizumabu* w 1 ml roztworu. Xolair 300 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Każda ampułko-strzykawka zawiera 300 mg omalizumabu* w 2 ml roztworu. Xolair 150 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu Każdy wstrzykiwacz zawiera 150 mg omalizumabu* w 1 ml roztworu. Xolair 300 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu Każdy wstrzykiwacz zawiera 300 mg omalizumabu* w 2 ml roztworu. *Omalizumab jest humanizowanym przeciwciałem monoklonalnym wytwarzanym w linii komórek jajnika chomika chińskiego metodą rekombinacji DNA. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań (płyn do wstrzykiwań) Klarowny do lekko opalizującego, bezbarwny do jasnobrązowawo-żółtego roztwór.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Astma alergiczna Produkt leczniczy Xolair jest wskazany do stosowania u dorosłych, młodzieży i dzieci (w wieku od 6 do <12 lat). Leczenie produktem leczniczym Xolair należy rozważać jedynie pacjentów z astmą wywołaną za pośrednictwem IgE (immunoglobulina E) (patrz punkt 4.2). Dorośli i młodzież (w wieku 12 lat i starsi) Produkt leczniczy Xolair jest wskazany do stosowania w leczeniu wspomagającym, w celu poprawy kontroli astmy u pacjentów z ciężką, przewlekłą astmą alergiczną, u których stwierdzono dodatni wynik testu skórnego lub reaktywność in vitro na całoroczne alergeny wziewne, oraz u pacjentów, u których stwierdzono zmniejszoną czynność płuc (FEV 1 <80%) jak również częste objawy choroby występujące w ciągu dnia lub będące przyczyną przebudzeń w nocy oraz u których wielokrotnie udokumentowano ciężkie zaostrzenia astmy występujące pomimo przyjmowania dużych dobowych dawek kortykosteroidów wziewnych w skojarzeniu z długo działającym, wziewnym agonistą receptorów beta-2.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Wskazania do stosowania
Dzieci (w wieku od 6 do <12 lat) Produkt leczniczy Xolair jest wskazany do stosowania w leczeniu wspomagającym, w celu poprawy kontroli astmy u pacjentów z ciężką, przewlekłą astmą alergiczną, u których stwierdzono dodatni wynik testu skórnego lub reaktywność in vitro na całoroczne alergeny wziewne, częste objawy choroby występujące w ciągu dnia lub będące przyczyną wybudzeń w nocy oraz u których występują liczne ciężkie zaostrzenia astmy pomimo przyjmowania dużych dobowych dawek kortykosteroidów wziewnych w skojarzeniu z długo działającym, wziewnym agonistą receptorów beta-2. Przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (ang. chronic rhinosinusitis with nasal polyps, CRSwNP) Produkt leczniczy Xolair jest wskazany do stosowania w leczeniu wspomagającym do terapii kortykosteroidami donosowymi u dorosłych (w wieku 18 lat i starszych) z ciężkim CRSwNP, u których terapia kortykosteroidami donosowymi nie zapewnia wystarczającej kontroli objawów choroby.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Wskazania do stosowania
Przewlekła pokrzywka spontaniczna Produkt leczniczy Xolair jest wskazany we wspomagającym leczeniu przewlekłej pokrzywki spontanicznej u dorosłych pacjentów i młodzieży (w wieku 12 lat i starszych), u których nie stwierdzono wystarczającej odpowiedzi na leczenie przeciwhistaminowe H 1 .
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie powinno być rozpoczynane przez lekarzy mających doświadczenie w rozpoznawaniu i leczeniu ciężkiej, przewlekłej astmy, przewlekłego zapalenia błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) lub przewlekłej pokrzywki spontanicznej. Dawkowanie Astma alergiczna i przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) Dawkowanie w astmie alergicznej i CRSwNP podlega tym samym zasadom dawkowania. Na podstawie początkowego stężenia IgE (j.m./ml), oznaczanego przed rozpoczęciem leczenia oraz masy ciała pacjenta (kg) określa się właściwą dawkę omalizumabu oraz częstość jej podawania w tych wskazaniach. Przed podaniem początkowej dawki leku u pacjentów należy oznaczyć całkowite stężenie IgE w surowicy za pomocą jednego z dostępnych testów, w celu ustalenia dawki. Na podstawie wyników tych oznaczeń każdorazowo można zastosować od 75 do 600 mg omalizumabu w 1 do 4 wstrzyknięciach.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Dawkowanie
Pacjenci z astmą alergiczną i początkowym stężeniem IgE poniżej 76 j.m./ml w mniejszym stopniu odnieśli korzyść (patrz punkt 5.1). Lekarze przepisujący produkt powinni upewnić się, że pacjenci dorośli i młodzież ze stężeniem IgE poniżej 76 j.m./ml oraz dzieci (w wieku od 6 do <12 lat) ze stężeniem IgE poniżej 200 j.m./ml wykazują jednoznaczną reaktywność in vitro (RAST) na alergeny całoroczne przed rozpoczęciem leczenia. Patrz tabela 1 z przelicznikami dawek oraz tabele 2 i 3 służące do określania dawki. Pacjenci, u których początkowe stężenia IgE lub masa ciała wyrażona w kg nie mieszczą się w granicach wartości podanych w tabelach, nie powinni przyjmować omalizumabu. Maksymalna zalecana dawka wynosi 600 mg omalizumabu co dwa tygodnie. Tabela 1. Przeliczenie dawki na liczbę ampułko-strzykawek/wstrzykiwaczy*, liczbę wstrzyknięć** i całkowitą objętość wstrzyknięcia na każde podanie

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Dawkowanie

Dawka (mg) Liczba strzykawek/wstrzykiwaczy* Liczba wstrzyknięć Całkowita objętość wstrzyknięcia (ml)
75 mg 150 mg 300 mg*
75 1 0 0 1 0,5
150 0 1 0 1 1,0
225 1 1 0 2 1,5
300 0 0 1 1 2,0
375 1 0 1 2 2,5
450 0 1 1 2 3,0
525 1 1 1 3 3,5
600 0 0 2 2 4,0

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Dawkowanie
*Produkt leczniczy Xolair 300 mg w ampułko-strzykawce i wszystkie wielkości dawek produktu leczniczego Xolair we wstrzykiwaczu nie są przeznaczone do stosowania u pacjentów w wieku <12 lat. **W tej tabeli podano najmniejszą liczbę wstrzyknięć u pacjentów, jednak aby otrzymać pożądaną dawkę możliwe są inne kombinacje ampułko-strzykawek/wstrzykiwaczy. Tabela 2. PODAWANIE CO 4 TYGODNIE. Dawki omalizumabu (w miligramach/dawkę) podawane we wstrzyknięciu podskórnym co 4 tygodnie

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Dawkowanie

Masa ciała (kg)
Początko we wartości IgE (j.m./ml) 20- 25 >25- 30 >30- 40 >40- 50 >50- 60 >60- 70 >70- 80 >80- 90 >90-125 >125-150
30-100 75 75 75 150 150 150 150 150 300 300
>100-200 150 150 150 300 300 300 300 300 450 600
>200-300 150 150 225 300 300 450 450 450 600
>300-400 225 225 300 450 450 450 600 600
>400-500 225 300 450 450 600 600
>500-600 300 300 450 600 600
>600-700 300 450 600
>700-800
>800-900 PODAWANIE CO 2 TYGODNIE PATRZ TABELA 3
>900-1 000
>1 000-1 100

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Dawkowanie
*W badaniach rejestracyjnych dotyczących CRSwNP nie badano pacjentów z masą ciała poniżej 30 kg. Tabela 3. PODAWANIE CO 2 TYGODNIE. Dawki omalizumabu (w miligramach/dawkę) podawane we wstrzyknięciu podskórnym co 2 tygodnie

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Dawkowanie

Masa ciała (kg)
Początko we wartości IgE (j.m./ml) 20- 25 >25- 30 >30- 40 >40- 50 >50- 60 >60- 70 >70- 80 >80- 90 >90-125 >125-150
30-100 PODAWANIE CO 4 TYGODNIE PATRZ TABELA 2
>100-200
>200-300 375
>300-400 450 525
>400-500 375 375 525 600
>500-600 375 450 450 600
>600-700 225 375 450 450 525
>700-800 225 225 300 375 450 450 525 600
>800-900 225 225 300 375 450 525 600
>900-1 000 225 300 375 450 525 600
>1 000-1 100 225 300 375 450 600
>1 100-1 200 300 300 450 525 600 Niewystarczające dane dotyczące zalecanej dawki
>1 200-1 300 300 375 450 525
>1 300-1 500 300 375 525 600

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Dawkowanie
*W badaniach rejestracyjnych dotyczących CRSwNP nie badano pacjentów z masą ciała poniżej 30 kg. Czas trwania leczenia, monitorowanie pacjentów i dostosowywanie dawkowania Astma alergiczna Produkt leczniczy Xolair jest przeznaczony do długotrwałego leczenia. W badaniach klinicznych wykazano, że leczenie wykazuje skuteczność po co najmniej 12-16 tygodniach leczenia. W 16 tygodniu po rozpoczęciu leczenia produktem leczniczym Xolair lekarz powinien ocenić skuteczność leczenia przed podaniem pacjentom kolejnych wstrzyknięć leku. Decyzję o kontynuowaniu leczenia po 16 tygodniach leczenia lub przy kolejnych okazjach, należy uzależnić od tego, czy stwierdza się wyraźną poprawę ogólnej kontroli astmy (patrz punkt 5.1; Całościowa ocena skuteczności leczenia przez lekarzy). Przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) W badaniach klinicznych dotyczących CRSwNP zmiany w punktowym wyniku oceny polipów nosa (ang.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Dawkowanie
nasal polyps score, NPS) i w wyniku oceny przekrwienia błony śluzowej nosa (ang. nasal congestion score, NCS) były obserwowane po 4 tygodniach. Potrzebę kontynuacji leczenia należy poddawać okresowej ocenie biorąc pod uwagę ciężkość choroby u pacjenta i poziom kontroli objawów. Astma alergiczna i przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) Przerwanie leczenia zazwyczaj powoduje ponowne zwiększenie stężenia wolnej IgE i związanych z tym objawów. W czasie leczenia całkowite stężenia IgE zwiększają się i pozostają zwiększone do 1 roku po przerwaniu leczenia. Dlatego ponowne oznaczanie stężenia IgE podczas leczenia nie może być traktowane jako wskazówka do określania dawki leku. Po przerwaniu leczenia, które trwało krócej niż 1 rok, dawkowanie należy ustalać na podstawie stężeń IgE w surowicy uzyskanych podczas określania dawki początkowej.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Dawkowanie
Całkowite stężenie IgE w surowicy można ponownie oznaczać w celu określenia dawki, jeśli leczenie zostało przerwane na co najmniej rok. Dawki należy zmodyfikować w przypadku istotnych zmian masy ciała (patrz tabele 2 i 3). Przewlekła pokrzywka spontaniczna Zalecana dawka wynosi 300 mg we wstrzyknięciu podskórnym co 4 tygodnie. Każdą dawkę 300 mg podaje się w jednym wstrzyknięciu podskórnym dawki 300 mg lub dwóch wstrzyknięciach podskórnych po 150 mg. Zaleca się, aby lekarz przepisujący lek dokonał okresowej oceny konieczności kontynuowania leczenia. Doświadczenie z badań klinicznych dotyczące długotrwałego stosowania w tym wskazaniu opisano w punkcie 5.1. Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku (65 lat i starsi) Dane dotyczące stosowania omalizumabu u pacjentów w wieku powyżej 65 lat są ograniczone, jednak brak dowodów na to, że u pacjentów w podeszłym wieku konieczne jest zastosowanie innej dawki niż u dorosłych pacjentów w młodszym wieku.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Dawkowanie
Zaburzenia czynności nerek lub wątroby Nie przeprowadzono badań nad wpływem zaburzeń czynności nerek lub wątroby na farmakokinetykę omalizumabu. Na klirens omalizumabu w dawkach klinicznych wpływa głównie układ siateczkowo- śródbłonkowy (ang. RES – reticular endothelial sysem), dlatego jest mało prawdopodobne, aby mógł się on zmieniać w zaburzeniach czynności nerek lub wątroby. Mimo, iż nie zaleca się szczególnego dostosowania dawki u tych pacjentów, podając omalizumab należy zachować ostrożność (patrz punkt 4.4). Dzieci i młodzież W astmie alergicznej nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności omalizumabu u pacjentów w wieku poniżej 6 lat w astmie alergicznej. Dane nie są dostępne. W CRSwNP nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności omalizumabu u pacjentów w wieku poniżej 18 lat. Dane nie są dostępne. W przewlekłej pokrzywce spontanicznej nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności omalizumabu u pacjentów w wieku poniżej 12 lat.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Dawkowanie
Dane nie są dostępne. Sposób podawania Tylko do podania podskórnego. Omalizumabu nie wolno podawać dożylnie ani domięśniowo. Produkt leczniczy Xolair 300 mg w ampułko-strzykawce i wszystkie wielkości dawek produktu leczniczego Xolair we wstrzykiwaczu nie są przeznaczone do stosowania u dzieci w wieku <12 lat. Produkt leczniczy Xolair 75 mg w ampułko-strzykawce i Xolair 150 mg w ampułko-strzykawce mogą być stosowane u dzieci z astmą alergiczną w wieku od 6 do 11 lat. Jeśli konieczne jest podanie więcej niż jednego wstrzyknięcia, aby uzyskać pożądaną dawkę, wstrzyknięcia należy podzielić pomiędzy dwa lub więcej miejsc wstrzyknięć (Tabela 1). Pacjenci, u których nie wystąpiły reakcje anafilaktyczne w wywiadzie, mogą samodzielnie wstrzykiwać Xolair, lub może on być wstrzykiwany przez opiekunów od 4. dawki, jeśli lekarz uzna to za właściwe (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Dawkowanie
Pacjent lub opiekun musi zostać przeszkolony w zakresie prawidłowej techniki wstrzykiwania i rozpoznawania wczesnych objawów przedmiotowych i podmiotowych ciężkich reakcji alergicznych. Pacjentów lub opiekunów należy poinstuować, aby wstrzykiwali całą dawkę produktu Xolair zgodnie z instrukcjami użycia zawartymi w ulotce dla pacjenta.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Identyfikowalność W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu. Ogólne Omalizumab nie jest wskazany w leczeniu nagłych zaostrzeń astmy, ostrego skurczu oskrzeli lub stanu astmatycznego. Działania omalizumabu nie badano u pacjentów z zespołem hiper-IgE lub alergiczną aspergilozą oskrzelowo-płucną, bądź w zapobieganiu reakcjom anafilaktycznym, w tym także reakcjom wywołanym przez alergie pokarmowe, atopowe zapalenie skóry lub alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa. Nie należy stosować omalizumabu w leczeniu tych chorób. Nie badano stosowania omalizumabu u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi, stanami wywołanymi pośrednio przez kompleksy immunologiczne lub z wcześniej istniejącymi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby (patrz punkt 4.2). Należy zachować ostrożność podając omalizumab w tych populacjach pacjentów.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Specjalne środki ostrozności
Nie zaleca się nagłego przerwania podawania kortykosteroidów o działaniu ogólnoustrojowym lub kortykosteroidów wziewnych po rozpoczęciu leczenia omalizumabem w astmie alergicznej lub CRSwNP. Dawki kortykosteroidów należy zmniejszać pod ścisłą kontrolą lekarza i może być konieczne przeprowadzenie tego stopniowo. Zaburzenia układu immunologicznego Reakcje alergiczne typu I Podczas przyjmowania omalizumabu mogą wystąpić miejscowe lub ogólnoustrojowe reakcje alergiczne typu I, w tym anafilaksja i wstrząs anafilaktyczny, nawet po długim okresie stosowania. Jednakże, większość z tych reakcji występowała w ciągu 2 godzin od pierwszego i kolejnego wstrzyknięcia omalizumabu, ale niektóre występowały po 2 godzinach i nawet po ponad 24 godzinach od wstrzyknięcia. Większość reakcji anafilaktycznych występowała podczas zastosowania pierwszych 3 dawek omalizumabu. Dlatego też, pierwsze 3 dawki muszą być podane przez lub pod nadzorem pracownika ochrony zdrowia.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Specjalne środki ostrozności
Anafilaksja w wywiadzie niezwiązana z omalizumabem może być czynnikiem ryzyka anafilaksji po zastosowaniu omalizumabu. W związku z tym, u pacjentów z anafilaksją w wywiadzie omalizumab musi być podawany przez pracownika ochrony zdrowia, który zawsze powinien mieć dostęp do produktów leczniczych stosowanyche w leczeniu reakcji anafilaktycznych do natychmiastowego zastosowania po podaniu omalizumabu. Jeśli wystąpi reakcja anafilaktyczna lub inna ciężka reakcja alergiczna, należy natychmiast przerwać stosowanie omalizumabu i wprowadzić właściwe leczenie. Należy poinformować pacjentów, że takie reakcje są możliwe i że w razie wystąpienia reakcji alergicznych należy natychmiast zwrócić się o pomoc medyczną. W badaniach klinicznych przeciwciała przeciwko omalizumabowi wykryto u niewielkiej liczby pacjentów (patrz punkt 4.8). Znaczenie kliniczne przeciwciał przeciwko omalizumabowi nie jest dobrze poznane.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Specjalne środki ostrozności
Choroba posurowicza U pacjentów leczonych humanizowanymi przeciwciałami monoklonalnymi, w tym omalizumabem, zaobserwowano chorobę posurowiczą i objawy przypominające chorobę posurowiczą, które należą do opóźnionych reakcji alergicznych typu III. Przypuszczalny mechanizm patofizjologiczny polega na tworzeniu się i osadzaniu kompleksu immunologicznego w wyniku powstawania przeciwciał przeciwko omalizumabowi. Wystąpienie choroby zwykle miało miejsce po 1-5 dniach od podania pierwszego lub kolejnych wstrzyknięć, a także po dłuższym leczeniu. Do objawów sugerujących chorobę posurowiczą należą: zapalenie stawów, ból stawów, wysypka (pokrzywka lub inna postać), gorączka i uogólnione powiększenie węzłów chłonnych. Leki przeciwhistaminowe i kortykosteroidy mogą okazać się przydatne w zapobieganiu lub leczeniu tego zaburzenia oraz należy poradzić pacjentom, aby informowali o jakichkolwiek podejrzanych objawach.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Specjalne środki ostrozności
Zespół Churga-Straussa i zespół hipereozynofilii U pacjentów z ciężką astmą może rzadko wystąpić układowy zespół hipereozynofilii lub alergiczne eozynofilowe ziarniniakowe zapalenie naczyń (zespół Churga-Straussa), które są zazwyczaj leczone kortykosteroidami podawanymi ogólnie. W rzadkich przypadkach, u pacjentów leczonych przeciwastmatycznymi produktami leczniczymi, w tym omalizumabem, może wystąpić lub rozwinąć się układowa eozynofilia i zapalenie naczyń. Zdarzenia te są zwykle związane ze zmniejszeniem dawki doustnie stosowanych kortykosteroidów. U tych pacjentów, lekarze powinni uważać na rozwój znacznej eozynofilii, wysypki związanej z zapaleniem naczyń, zaostrzenia objawów ze strony płuc, nieprawidłowości w obrębie zatok przynosowych, powikłań dotyczących serca i (lub) neuropatii. Należy rozważyć przerwanie stosowania omalizumabu w razie wystąpienia wszystkich ciężkich przypadków wymienionych powyżej zaburzeń układu immunologicznego.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Specjalne środki ostrozności
Zarażenia pasożytnicze (jelitowe) IgE może uczestniczyć w odpowiedzi immunologicznej na niektóre zarażenia pasożytami jelitowymi (robaczyce). U pacjentów z grup przewlekłego wysokiego ryzyka zarażeń pasożytami jelitowymi badanie kontrolowane placebo z udziałem pacjentów z alergią wykazało niewielkie zwiększenie częstości występowania zarażeń w przypadku przyjmowania omalizumabu, mimo że przebieg, nasilenie choroby oraz odpowiedź na leczenie zarażenia nie uległy zmianie. Częstość występowania zarażeń pasożytami jelitowymi w całym programie badań klinicznych, który nie był przeznaczony do wykrywania takich zarażeń, wynosiła mniej niż 1 na 1 000 pacjentów. Należy jednak zachować ostrożność u pacjentów z grup wysokiego ryzyka zarażeń pasożytami jelitowymi, zwłaszcza jeśli pacjenci udają się w podróż na obszary, gdzie zarażenia pasożytami jelitowymi są endemiczne. Jeśli pacjenci nie odpowiadają na leczenie przeciw pasożytnicze należy rozważyć przerwanie leczenia omalizumabem.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Specjalne środki ostrozności
Osoby wrażliwe na lateks (ampułko-strzykawka) Zdejmowalna osłonka igły stanowiąca część tej ampułkostrzykawki zawiera pochodną naturalnej gumy lateksowej. Dotychczas nie stwierdzono obecności naturalnej gumy lateksowej w zdejmowalnej osłonce igły. Nie oceniano jednak stosowania produktu leczniczego Xolair w postaci roztworu do wstrzykiwań w ampułkostrzykawce u osób wrażliwych na lateks i dlatego nie można całkowicie wykluczyć potencjalnego ryzyka reakcji nadwrażliwości.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji IgE może uczestniczyć w odpowiedzi immunologicznej na niektóre zarażenia pasożytami jelitowymi (robaczyce), dlatego omalizumab może w sposób pośredni zmniejszać skuteczność produktów leczniczych stosowanych w leczeniu robaczyc i innych zarażeń pasożytniczych (patrz punkt 4.4). Enzymy cytochromu P450, białka zlokalizowane w błonie komórkowej transportujące cząsteczki na zewnątrz komórki i mechanizmy wiązania z białkami nie biorą udziału w klirensie omalizumabu; dlatego też istnieje niewielka możliwość interakcji. Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji omalizumabu z innymi produktami leczniczymi lub szczepionkami. Z farmakologicznego punktu widzenia brak powodów, by oczekiwać interakcji między omalizumabem a innymi, zwykle przepisywanymi produktami leczniczymi stosowanymi w leczeniu astmy, CRSwNP lub przewlekłej pokrzywki spontanicznej.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Interakcje
Astma alergiczna W badaniach klinicznych omalizumab był zwykle stosowany w skojarzeniu z wziewnymi i doustnymi kortykosteroidami, wziewnymi krótko i długo działającymi beta-agonistami, antagonistami receptorów leukotrienowych, teofiliną i jej pochodnymi i doustnymi lekami przeciwhistaminowymi. Nie zaobserwowano żadnych oznak, aby te zwykle stosowane leki przeciwastmatyczne wpływały na bezpieczeństwo stosowania omalizumabu. Dostępne są ograniczone dane dotyczące stosowania omalizumabu w skojarzeniu ze swoistą immunoterapią (leczenie odczulające). W badaniach klinicznych, w których omalizumab stosowano w skojarzeniu z immunoterapią, stwierdzono, że bezpieczeństwo stosowania i skuteczność omalizumabu w skojarzeniu z konkretną immunoterapią nie różni się od bezpieczeństwa stosowania i skuteczności omalizumabu w monoterapii.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Interakcje
Przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) W badaniach klinicznych omalizumab był stosowany w skojarzeniu z mometazonem w postaci aerozolu podawanego donosowo zgodnie z zapisami w protokole. Do innych często stosowanych produktów leczniczych podawanych jednocześnie należały: inne kortykosteroidy donosowe, leki rozszerzające oskrzela, leki przeciwhistaminowe, antagoniści receptorów leukotrienowych, leki adrenergiczne/leki sympatykomimetyczne oraz miejscowe donosowe leki znieczulające. Nie zaobserwowano żadnych oznak, aby jednoczesne stosowanie tych innych często podawanych produktów leczniczych wpływało na bezpieczeństwo stosowania omalizumabu. Przewlekła pokrzywka spontaniczna W badaniach klinicznych dotyczących przewlekłej pokrzywki spontanicznej omalizumab był stosowany w skojarzeniu z lekami przeciwhistaminowymi (blokującymi receptory H 1 , blokującymi receptory H 2 ) oraz antagonistami receptora leukotrienowego (LTRAs).
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Interakcje
Nie ma dowodów potwierdzających, by na bezpieczeństwo stosowania omalizumabu wpływały stosowane równocześnie produkty lecznicze w odniesieniu do jego znanego profilu bezpieczeństwa stosowania w astmie alergicznej. Ponadto, analiza danych farmakokinetycznych populacji wykazała, że leki przeciwhistaminowe blokujące receptory H 2 oraz antagoniści receptora leukotrienowego nie mają istotnego wpływu na farmakokinetykę omalizumabu (patrz punkt 5.2). Dzieci i młodzież W badaniach klinicznych dotyczących przewlekłej pokrzywki spontanicznej uczestniczyli pacjenci w wieku od 12 do 17 lat przyjmujący omalizumab w skojarzeniu z lekami przeciwhistaminowymi (blokującymi receptory H 1 , blokującymi receptory H 2 ) oraz antagonistami receptora leukotrienowego. Nie przeprowadzono badań z udziałem dzieci w wieku poniżej 12 lat.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Dane otrzymane z ograniczonej liczby (300 -1 000 kobiet w ciąży) zastosowań produktu w okresie ciąży na podstawie rejestru ciąż i zgłoszeń spontanicznych po wprowadzeniu do obrotu produktu leczniczego nie wskazują, że omalizumab wywołuje wady rozwojowe lub działa szkodliwie na płód / noworodka. Prospektywne badanie rejestru ciąż (EXPECT) obejmujące 250 ciężarnych kobiet z astmą, u których wystąpiła ekspozycja na omalizumab wykazało, że częstość występowania poważnych wad wrodzonych była podobna (8,1% w porównaniu z 8,9%) w grupie pacjentek z badania EXPECT i w grupie pacjentek z chorobą o podobnej charakterystyce (astma umiarkowana i ciężka). Interpretacja danych może być zakłócona z powodu ograniczeń metodologicznych, w tym małych rozmiarów próby i braku randomizacji w projekcie badania. Omalizumab przenika przez barierę łożyskową.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Jednak badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Omalizumab był związany z występowaniem zależnego od wieku zmniejszenia liczby płytek krwi u naczelnych, z wyjątkiem ludzi, z większą wrażliwością względną u młodych zwierząt (patrz punkt 5.3). Jeśli jest to klinicznie konieczne, można rozważyć stosowanie omalizumabu w okresie ciąży. Karmienie piersią Immunoglobuliny G (IgG) są obecne w mleku ludzkim i dlatego oczekuje się, że omalizumab będzie obecny w mleku ludzkim. Na podstawie dostępnych danych dotyczących naczelnych, z wyjątkiem ludzi, stwierdzono przenikanie omalizumabu do mleka (patrz punkt 5.3). Badanie EXPECT, w którym wzięło udział 154 niemowląt, które były narażone na omalizumab podczas ciąży i karmienia piersią, nie wykazało działań niepożądanych u niemowląt karmionych piersią.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Interpretacja danych może być zakłócona z powodu ograniczeń metodologicznych badania, w tym małych rozmiarów próby i braku randomizacji w projekcie badania. Podawane doustnie, białka immunoglobuliny G ulegają proteolizie jelitowej i mają słabą biodostępność. Nie przewiduje się wpływu na noworodki / niemowlęta karmione piersią. W związku z tym, jeśli jest to klinicznie konieczne, można rozważyć stosowanie omalizumabu w okresie karmienia piersią. Płodność Brak danych dotyczących płodności ludzi stosujących omalizumab. W specjalnie zaprojektowanych badaniach nieklinicznych dotyczących wpływu na płodność u naczelnych, z wyjątkiem ludzi, w tym badaniach łączenia się w pary, nie zaobserwowano zaburzeń płodności u samców ani u samic po wielokrotnym podaniu omalizumabu w dawkach nie przekraczających 75 mg/kg mc. Ponadto, nie zaobserwowano działania genotoksycznego w oddzielnym badaniu nieklinicznm dotyczącym genotoksyczności.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Omalizumab nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Astma alergiczna i przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Podczas badań klinicznych w astmie alergicznej z udziałem pacjentów dorosłych i młodzieży w wieku 12 lat i starszej, najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były: bóle głowy i reakcje w miejscu wstrzyknięcia, w tym ból w miejscu wstrzyknięcia, obrzęk, rumień oraz świąd. W badaniach klinicznych z udziałem dzieci w wieku od 6 do <12 lat najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy, gorączka oraz ból w nadbrzuszu. Większość tych działań miało łagodne lub umiarkowane nasilenie. W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów w wieku ≥18 lat z CRSwNP najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były: ból głowy, zawroty głowy, ból stawów, ból w nadbrzuszu i reakcje w miejscu wstrzyknięcia leku.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Działania niepożądane
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych W tabeli 4 wymieniono działania niepożądane, uporządkowane zgodnie z klasyfikacją układów i narządów MedDRA i częstością występowania, odnotowane w badaniach klinicznych w całej populacji pacjentów z astmą alergiczną i CRSwNP, leczonej produktem Xolair, w której oceniano bezpieczeństwo. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającą się ciężkością. Kategorie częstości występowania określono w następujący sposób: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) i bardzo rzadko (<1/10 000). Działania zgłaszane po wprowadzeniu leku do obrotu są wymienione z nieznaną częstością występowania (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Tabela 4. Działania niepożądane zgłaszane w astmie alergicznej i CRSwNP

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Działania niepożądane

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Niezbyt często Zapalenie gardła
Rzadko Zarażenie pasożytnicze
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Nieznana Idiopatyczna trombocytopenia, w tym jej ciężkie przypadki
Zaburzenia układu immunologicznego
Rzadko Reakcje anafilaktyczne, inne ciężkie stany alergiczne, wytwarzanie przeciwciał przeciwko omalizumabowi
Nieznana Choroba posurowicza, może wystąpić gorączka i uogólnione powiększenie węzłów chłonnych
Zaburzenia układu nerwowego
Często Ból głowy*
Niezbyt często Omdlenia, parestezje, senność, zawroty głowy#
Zaburzenia naczyniowe
Niezbyt często Niedociśnienie ortostatyczne, zaczerwienienie twarzy
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Niezbyt często Alergiczny skurcz oskrzeli, kaszel
Rzadko Obrzęk krtani
Nieznana Alergiczne ziarniniakowe zapalenie naczyń (tj. zespół Churga- Straussa)
Zaburzenia żołądka i jelit
Często Ból w nadbrzuszu**,#
Niezbyt często Objawy przedmiotowe i podmiotowe niestrawności, biegunka, nudności
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Niezbyt często Nadwrażliwość na światło, pokrzywka, wysypka, świąd
Rzadko Obrzęk naczynioruchowy
Nieznana Łysienie
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Często Ból stawów†
Rzadko Toczeń rumieniowaty układowy (SLE)
Nieznana Ból mięśni, obrzęk stawów
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Bardzo często Gorączka**
Często Reakcje w miejscu podania, takie jak obrzęk, zaczerwienienie,ból, świąd
Niezbyt często Choroby grypopodobne, obrzęk ramion, zwiększenie masy ciała,uczucie zmęczenia

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Działania niepożądane
*: Bardzo często u dzieci w wieku od 6 do <12 lat **: U dzieci w wieku od 6 do <12 lat # : Często w badaniach dotyczących polipów nosa †: Częstość nieznana w badaniach dotyczących astmy Przewlekła pokrzywka spontaniczna Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Bezpieczeństwo stosowania oraz tolerancję omalizumabu oceniano dla dawek wynoszących 75 mg, 150 mg oraz 300 mg podawanych co 4 tygodnie u 975 pacjentów z przewlekłą pokrzywką spontaniczną, spośród których 242 otrzymywało placebo. Omalizumab podawano ogółem 733 pacjentom przez okres do 12 tygodni i 490 pacjentom przez okres do 24 tygodni. Z tej grupy dawkę wynoszącą 300 mg podawano 412 pacjentom przez okres do 12 tygodni i 333 pacjentom przez okres do 24 tygodni. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych W oddzielnej tabeli (Tabela 5) przedstawiono działania niepożądane we wskazaniu przewlekła pokrzywka spontaniczna, wynikające z różnic w dawce i leczonej populacji (z istotnymi różnicami w odniesieniu do czynników ryzyka, chorób współistniejących, jednocześnie stosowanych produktów leczniczych i wieku pacjentów [np.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Działania niepożądane
w badaniach z astmą uczestniczyły dzieci w wieku 6 do 12 lat]). W tabeli 5 przedstawiono działania niepożądane (działania występujące u ≥1% pacjentów w dowolnej grupie terapeutycznej oraz o ≥2% częściej w dowolnej grupie terapeutycznej otrzymującej omalizumab w porównaniu z placebo, po ocenie medycznej) zgłoszone dla dawki 300 mg w trzech zbiorczych badaniach fazy III. Przedstawione działania niepożądane podzielono na dwie grupy: działania występujące w 12-tygodniowym i 24-tygodniowym okresie leczenia. Działania niepożądane przedstawiono z uwzględnieniem klasyfikacji układów i narządów MedDRA. W obrębie każdej grupy układów i narządów działania niepożądane wymieniono zgodnie z częstością, przy czym najczęściej występujące działania wymieniono w pierwszej kolejności. Odpowiednią kategorię częstości dla każdego działania niepożądanego określono zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000) i częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Działania niepożądane
Tabela 5. Działania niepożądane pochodzące ze zbiorczej bazy danych dotyczącej bezpieczeństwa stosowania w przewlekłej pokrzywce spontanicznej (od 1. dnia do 24. tygodnia) dla omalizumabu w dawce 300 mg Zbiorcze dane z badań 1, 2 i 3 Kategoria częstości Tydzień 12. dotyczących omalizumabu Placebo, N=242 300 mg, N=412 Zakażenia i zarażenia pasożytnicze

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Działania niepożądane

Zapalenie zatok 5 (2,1%) 20 (4,9%) Często
Zaburzenia układu nerwowego
Ból głowy 7 (2,9%) 25 (6,1%) Często
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Bóle stawów 1 (0,4%) 12 (2,9%) Często
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Działania niepożądane
Reakcje w miejscu wstrzyknięcia* 2 (0,8%) 11 (2,7%) Często Tydzień 24. Zbiorcze dane z badań 1 i 3 dotyczących omalizumabu Placebo, N=163 300 mg, N=333 Kategoria częstości Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Infekcje górnych dróg oddechowych 5 (3,1%) 19 (5,7%) Często * Mimo braku 2% różnicy względem placebo, reakcje w miejscu wstrzyknięcia uwzględniono w wykazie, ponieważ wszystkie one zostały uznane za związane przyczynowo z badanym leczeniem. W 48-tygodniowym badaniu 81 pacjentów z przewlekłą pokrzywką spontaniczną otrzymywało omalizumab w dawce 300 mg podawanej co 4 tygodnie (patrz punkt 5.1). Profil bezpieczeństwa długotrwałego stosowania był podobny do profilu bezpieczeństwa obserwowanego w badaniach z przewlekłą pokrzywką spontaniczną trwających 24 tygodnie. Opis wybranych działań niepożądanych Zaburzenia układu immunologicznego Dodatkowe informacje, patrz punkt 4.4. Anafilaksja W badaniach klinicznych reakcje anafilaktyczne występowały rzadko.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Działania niepożądane
Jednak w bazie danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania produktu po jego wprowadzeniu do obrotu znaleziono w sumie 898 przypadków anafilaksji. Na podstawie szacowanej ekspozycji na lek wynoszącej 566 923 pacjento-lat leczenia częstość zgłaszanych przypadków reakcji anafilaktycznych wyniosła 0,20%. Zatorowość/Zakrzepica tętnicza (ATE – ang. Arterial thromboembolic events) W kontrolowanych badaniach klinicznych oraz w czasie analizy pośredniej badania obserwacyjnego obserwowano różnicę w liczbie przypadków ATE. Do złożonego punktu końcowego ATE zaliczono: udar, przemijający napad niedokrwienny, zawał mięśnia sercowego, niestabilną dusznicę bolesną, jak również zgon z powodów sercowo-naczyniowych (w tym zgon o niewyjaśnionej etiologii). W końcowej analizie badania obserwacyjnego, częstość występowania ATE na 1 000 pacjento-lat wyniosła 7,52 (115/15 286 pacjento-lat) u pacjentów leczonych produktem leczniczym Xolair oraz 5,12 (51/9 963 pacjento-lat) u pacjentów otrzymujących placebo.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Działania niepożądane
W wielowymiarowej analizie wariancji sprawdzającej możliwe wyjściowe czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego, współczynnik ryzyka wyniósł 1,32 (95% przedział ufności 0,91-1,91). W oddzielnej analizie zbiorczych wyników badań klinicznych, obejmującej wszystkie randomizowane badania kliniczne z podwójnie ślepą próbą, kontrolowane placebo, trwające co najmniej 8 tygodni, częstość występowania ATE na 1 000 pacjento-lat wyniosła 2,69 (5/1 856 pacjento-lat) u pacjentów leczonych produktem leczniczym Xolair oraz 2,38 (4/1 680 pacjento-lat) u pacjentów otrzymujących placebo (stosunek częstości 1,13; 95% przedział ufności 0,24-5,71). Płytki krwi W badaniach klinicznych liczba płytek krwi u kilku pacjentów była poniżej dolnej granicy normy laboratoryjnej. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano pojedyncze przypadki samoistnej trombocytopenii, w tym ciężkie przypadki.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Działania niepożądane
Zarażenia pasożytnicze U pacjentów z alergią z grup przewlekłego wysokiego ryzyka zarażeń pasożytami jelitowymi (robaczycami) badanie kontrolowane placebo wykazało niewielkie zwiększenie częstości występowania zarażeń w grupie omalizumabu, które nie było statystycznie istotne. Przebieg, nasilenie choroby oraz odpowiedź na leczenie nie uległy zmianie (patrz punkt 4.4). Toczeń rumieniowaty układowy W badaniach klinicznych i po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszano przypadki tocznia rumieniowatego układowego (ang. systemic lupus erythematosus, SLE) u pacjentów z umiarkowaną lub ciężką astmą oraz z przewlekłą pokrzywką spontaniczną. Patogeneza SLE nie jest dobrze poznana. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Nie określono maksymalnej tolerowanej dawki produktu leczniczego Xolair. Pacjentom podawano dożylnie pojedyncze dawki do 4 000 mg bez oznak toksyczności ograniczającej dawkę. Największa skumulowana dawka podana pacjentom w okresie 20 tygodni wynosiła 44 000 mg i nie spowodowała żadnych ostrych działań niepożądanych. W razie podejrzenia przedawkowania należy monitorować stan pacjenta, czy nie występują jakiekolwiek nieprawidłowe objawy przedmiotowe i podmiotowe. Należy zastosować odpowiednie leczenie.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki stosowane w obturacyjnych chorobach dróg oddechowych, inne leki o działaniu ogólnym stosowane w obturacyjnych chorobach dróg oddechowych, kod ATC: R03DX05 Astma alergiczna i przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) Mechanizm działania Omalizumab jest rekombinowanym, pochodzącym od DNA, humanizowanym przeciwciałem monoklonalnym, które w sposób wybiórczy wiąże się z ludzką immunoglobuliną E (IgE) i zapobiega wiązaniu IgE do receptora Fc  RI (receptor IgE o wysokim powinowactwie) na bazofilach i komórkach tucznych, w ten sposób zmniejszając ilość wolnej IgE, zdolnej do wyzwolenia kaskady alergicznej. Jest to przeciwciało IgG1 kappa, zawierające ludzkie regiony zrębowe wraz z regionami określającymi komplementarność (ang. complementary-determining regions) pochodzącymi od macierzystego przeciwciała mysiego, które wiąże się z IgE.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Leczenie omalizumabem pacjentów z atopią spowodowało znaczne zmniejszenie liczby receptorów Fc  RI na bazofilach. Omalizumab hamuje stan zapalny wywołany przez IgE, o czym świadczy zmniejszenie liczby eozynofilów we krwi i tkankach oraz zmniejszenie stężenia mediatorów reakcji zapalnej, w tym IL-4, IL-5 i IL-13 wytwarzanych przez komórki wrodzonego i adaptacyjnego układu immunologicznego oraz komórki nieimmunologiczne. Działanie farmakodynamiczne Astma alergiczna Uwalnianie histaminy in vitro z bazofilów wyizolowanych od pacjentów leczonych omalizumabem zmniejszyło się o około 90% po stymulacji alergenem w porównaniu do wartości sprzed leczenia. W badaniach klinicznych, w których uczestniczyli pacjenci z astmą alergiczną, stężenia wolnej IgE w surowicy zmniejszały się w sposób zależny od dawki w ciągu jednej godziny po podaniu pierwszej dawki i utrzymywały się pomiędzy podawanymi dawkami.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Jeden rok po przerwaniu leczenia omalizumabem, stężenia IgE powróciły do wartości sprzed leczenia i nie obserwowano efektu „z odbicia” w zakresie stężenia IgE po usunięciu produktu leczniczego z organizmu. Przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z CRSwNP leczenie omalizumabem spowodowało zmniejszenie stężenia wolnej IgE w surowicy (o około 95%) oraz zwiększenie stężenia całkowitej IgE w surowicy, w stopniu podobnym, jaki obserwowano u pacjentów z astmą alergiczną. Stężenia całkowitej IgE w surowicy zwiększyły się w wyniku powstania kompleksów omalizumab-IgE, których szybkość eliminacji była mniejsza w porównaniu z wolną IgE. Przewlekła pokrzywka spontaniczna Mechanizm działania Omalizumab jest rekombinowanym, pochodzącym od DNA, humanizowanym przeciwciałem monoklonalnym, które w sposób wybiórczy wiąże się z ludzką immunoglobuliną E (IgE).
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Jest to przeciwciało IgG1 kappa, zawierające ludzkie regiony zrębowe wraz z regionami określającymi komplementarność pochodzącymi od macierzystego przeciwciała mysiego, które wiąże się z IgE. W konsekwencji następuje zmniejszenie liczby (down-regulate) receptorów IgE (FcεRI) na komórkach. Nie do końca wiadomo, w jaki sposób powoduje to zmniejszenie objawów przewlekłej pokrzywki spontanicznej. Działanie farmakodynamiczne W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z przewlekłą pokrzywką spontaniczną maksymalne zmniejszenie stężenia wolnej IgE zaobserwowano 3 dni po pierwszej dawce podskórnej. Po wielokrotnym podaniu raz na 4 tygodnie stężenie wolnej IgE w surowicy przed podaniem dawki leku pozostało stabilne w okresie od 12 do 24 tygodni leczenia. Po przerwaniu stosowania omalizumabu stężenie wolnej IgE wzrosło do wartości przed leczeniem w ciągu 16-tygodniowego okresu dalszej obserwacji.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Astma alergiczna Dorośli i młodzież w wieku ≥12 lat Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania omalizumabu wykazano w 28-tygodniowym badaniu z podwójnie ślepą próbą, kontrolowanym placebo (badanie 1) z udziałem 419 pacjentów z ciężką astmą alergiczną, w wieku 12-79 lat, u których czynność płuc była zmniejszona (FEV 1 40-80% wartości należnej) i kontrola objawów astmy niewystarczająca, pomimo stosowania dużych dawek kortykosteroidów wziewnych i długo działających agonistów receptorów β2-adrenergicznych. U pacjentów spełniających kryteria włączenia wielokrotnie występowały zaostrzenia astmy wymagające leczenia kortykosteroidami działającymi ogólnie, hospitalizacji lub zgłoszenia do izby przyjęć z powodu ciężkich zaostrzeń astmy w ciągu roku poprzedzającego badanie, pomimo nieprzerwanego leczenia dużymi dawkami kortykosteroidów wziewnych i długo działających agonistów receptorów β2-adrenergicznych.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Podskórne podanie omalizumabu lub placebo było leczeniem wspomagającym do dipropionianu beklometazonu w dawce >1 000 mikrogramów (lub równoważnej) oraz długo działającego agonisty receptora β 2 -adrenergicznego. Dopuszczalne było leczenie podtrzymujące z zastosowaniem doustnych kortykosteroidów, teofiliny i antagonistów receptorów leukotrienowych (odpowiednio u 22%, 27% i 35% pacjentów). Pierwszorzędowym punktem końcowym była częstość występowania zaostrzeń astmy wymagających leczenia kortykosteroidami działającymi ogólnie. Omalizumab zmniejszył częstość występowania zaostrzeń astmy o 19% (p = 0,153). Późniejsze oceny, które wykazały statystyczną istotność (p<0,05) na korzyść omalizumabu obejmowały zmniejszenie liczby ciężkich zaostrzeń (gdy czynność płuc pacjenta zmniejszała się do wartości poniżej 60% najlepszych wartości indywidualnych i konieczne było podanie kortykosteroidów działających ogólnie) oraz nagłych wizyt u lekarza związanych z astmą (w tym hospitalizacji, zgłoszeń na izbę przyjęć i nieplanowanych wizyt u lekarza), jak również poprawę w zakresie lekarskiej całkowitej oceny skuteczności leczenia, jakości życia związanej z astmą (ang.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Asthma-related Quality of Life – AQL), objawów astmy i czynności płuc. W analizowanej podgrupie wystąpienie klinicznie istotnej korzyści z leczenia omalizumabem było bardziej prawdopodobne u pacjentów, u których całkowite stężenie IgE przed leczeniem wynosiło  76 j.m./ml. U tych pacjentów w badaniu 1 omalizumab zmniejszał częstość występowania zaostrzeń astmy o 40% (p = 0,002). Ponadto klinicznie istotna odpowiedź na leczenie wystąpiła u większej liczby pacjentów z całkowitym stężeniem IgE  76 j.m./ml w całym programie dotyczącym stosowania omalizumabu w ciężkiej astmie. Tabela 6 zawiera wyniki populacji w badaniu 1. Tabela 6. Wyniki badania 1

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Cała populacja badania 1
OmalizumabN=209 PlaceboN=210
Zaostrzenia astmy
Częstość występowania w okresie 28 tygodni 0,74 0,92
% zmniejszenia, wartość p dla współczynnika częstości 19,4%, p = 0,153
Ciężkie zaostrzenia astmy
Częstość występowania w okresie 28 tygodni 0,24 0,48
% zmniejszenia, wartość p dla współczynnika częstości 50,1%, p = 0,002
Nagłe wizyty u lekarza
Częstość występowania w okresie 28 tygodni 0,24 0,43
% zmniejszenia, wartość p dla współczynnika częstości 43,9%, p = 0,038
Całkowita ocena lekarska
% pacjentów odpowiadających na leczenie* 60,5% 42,8%
Wartość p** <0,001
Poprawa AQL
% pacjentów z ≥0,5 poprawą 60,8% 47,8%
wartość p 0,008

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
* znacząca poprawa lub całkowita kontrola ** wartość p dla całkowitego rozkładu ocen W badaniu 2 oceniano skuteczność i bezpieczeństwo stosowania omalizumabu w populacji 312 pacjentów z ciężką astmą alergiczną, których dobrano analogicznie do populacji pacjentów uczestniczących w badaniu 1. Leczenie omalizumabem w tym otwartym badaniu spowodowało 61% zmniejszenie częstości występowania klinicznie istotnych zaostrzeń astmy w porównaniu do aktualnie stosowanego, osobnego leczenia przeciwastmatycznego. W czterech dodatkowych, dużych, kontrolowanych placebo, wspierających badaniach, trwających od 28 do 52 tygodni, prowadzonych z udziałem 1 722 pacjentów dorosłych i młodzieży (badanie 3, 4, 5, 6) oceniano skuteczność i bezpieczeństwo stosowania omalizumabu u pacjentów z ciężką przewlekłą astmą. U większości pacjentów przebieg choroby nie był wystarczająco kontrolowany, ale otrzymywali oni jednocześnie mniej leków przeciwastmatycznych niż pacjenci w badaniu 1 lub 2.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W badaniach 3-5 za pierwszorzędowy punkt końcowy przyjęto zaostrzenie astmy, natomiast w badaniu 6 oceniano przede wszystkim ograniczenie w stosowaniu wziewnych kortykosteroidów. W badaniach 3, 4 i 5 u pacjentów leczonych omalizumabem odnotowano zmniejszenie częstości występowania zaostrzeń astmy odpowiednio o 37,5% (p=0,027), 40,3% (p<0,001) i 57,6% (p<0,001) w porównaniu z grupą placebo. W badaniu 6 znacząco więcej pacjentów z ciężką astmą alergiczną, leczonych omalizumabem mogło zmniejszyć dawkę flutykazonu do  500 mikrogramów/dobę bez pogorszenia kontroli astmy (60,3%) w porównaniu z grupą placebo (45,8%, p<0,05). Ocenę jakości życia uzyskano stosując kwestionariusz (Juniper Asthma-related Quality of Life Questionnaire). We wszystkich sześciu badaniach obserwowano statystycznie istotną poprawę w porównaniu ze stanem początkowym w ocenie jakości życia pacjentów przyjmujących omalizumab, w porównaniu z grupą placebo lub grupą kontrolną.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Całościowa ocena skuteczności leczenia przez lekarzy: Całościowa ocena lekarska została przeprowadzona w pięciu wyżej wymienionych badaniach, lekarze w szerokim zakresie przeprowadzili ocenę kontroli astmy. Lekarz mógł uwzględnić w ocenie szczytowy przepływ wydechowy (PEF), objawy występujące w dzień i w nocy, zużycie produktów leczniczych stosowanych doraźnie, spirometrię oraz zaostrzenia choroby. We wszystkich pięciu badaniach uznano, że u istotnie większego odsetka pacjentów leczonych omalizumabem osiągnięto wyraźną poprawę lub całkowitą kontrolę astmy w porównaniu z pacjentami z grupy placebo. Dzieci w wieku od 6 do <12 lat Główne dowody na potwierdzenie bezpieczeństwa stosowania i skuteczności omalizumabu w grupie pacjentów w wieku od 6 do <12 lat pochodzą z jednego randomizowanego, podwójnie zaślepionego, wieloośrodkowego badania kontrolowanego placebo (badanie 7).
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Badanie 7 było badaniem kontrolowanym placebo, do którego włączono specyficzną podgrupę pacjentów (N=235), taką jak określona w aktualnym wskazaniu, leczonych dużymi dawkami kortykosteroidów wziewnych (≥500 μg/dobę odpowiednika flutykazonu) w skojarzeniu z długo działającym agonistą receptorów beta. Klinicznie istotne zaostrzenie zdefiniowano jako pogorszenie objawów astmy w ocenie klinicznej badacza, wymagające podwojenia początkowej dawki kortykosteroidów wziewnych przez co najmniej 3 dni i (lub) doraźnego leczenia kortykosteroidami do stosowania ogólnego (doustnymi lub dożylnymi) przez co najmniej 3 dni. W specyficznej podgrupie pacjentów leczonych dużymi dawkami kortykosteroidów wziewnych, u pacjentów otrzymujących omalizumab odnotowano statystycznie znamiennie mniejszą częstość występowania klinicznie istotnych zaostrzeń astmy w porównaniu z grupą placebo.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Po 24 tygodniach, różnica w częstości występowania tych zaostrzeń pomiędzy badanymi grupami odpowiadała 34% zmniejszeniu częstości ich występowania (stosunek częstości występowania zaostrzeń 0,662; p=0,047) w grupie otrzymującej omalizumab względem grupy otrzymującej placebo. W drugim podwójnie zaślepionym 28-tygodniowym okresie leczenia różnica w częstości występowania klinicznie istotnych zaostrzeń astmy odpowiadała 63% zmniejszeniu częstości ich występowania (stosunek częstości występowania zaostrzeń 0,37; p=0,001) w grupie otrzymującej omalizumab względem grupy otrzymującej placebo. W 52-tygodniowym okresie leczenia metodą podwójnie ślepej próby (obejmującym 24-tygodniową fazę leczenia stałą dawką steroidów i 28-tygodniową fazę dostosowywania dawki steroidów) obserwowana różnica między leczonymi grupami odpowiadała 50% względnemu zmniejszeniu częstości występowania zaostrzeń w grupie pacjentów otrzymujących omalizumab (stosunek częstości występowania zaostrzeń 0,504; p=0,001).
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Pod koniec 52-tygodniowego okresu leczenia w grupie otrzymującej omalizumab odnotowano większe ograniczenie doraźnego stosowania produktów leczniczych zawierających agonistę receptorów beta w porównaniu z grupą otrzymującą placebo, jednak różnica pomiędzy badanymi grupami nie była statystycznie znamienna. W globalnej ocenie skuteczności leczenia pod koniec 52- tygodniowego okresu leczenia metodą podwójnie ślepej próby, w podgrupie pacjentów z ciężkim przebiegiem choroby, otrzymujących duże dawki kortykosteroidów wziewnych w skojarzeniu z długo działającymi agonistami receptorów beta, odsetek pacjentów z “doskonałą” skutecznością leczenia był większy, a odsetek pacjentów z “umiarkowaną” lub “małą” skutecznością leczenia był mniejszy w grupie otrzymującej omalizumab w porównaniu z grupą otrzymującą placebo; różnica ta była statystycznie znamienna (p<0,001), podczas gdy nie obserwowano różnic pomiędzy grupą otrzymującą omalizumab a grupą otrzymującą placebo w odniesieniu do subiektywnie postrzeganego przez pacjentów wskaźnika jakości życia.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność omalizumabu oceniano w dwóch randomizowanych badaniach kontrolowanych placebo, prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby, z udziałem pacjentów z CRSwNP (Tabela 8). Pacjenci otrzymywali omalizumab lub placebo podskórnie co 2 lub 4 tygodnie (patrz punkt 4.2). Wszyscy pacjenci otrzymywali leczenie podstawowe mometazonem w postaci donosowej przez cały czas trwania badania. Wcześniejszy zabieg operacyjny w obrębie nosa lub zatok lub wcześniejsze stosowanie kortykosteroidów ogólnoustrojowych nie były warunkiem koniecznym przy włączeniu do tych badań. Pacjenci otrzymywali omalizumab lub placebo przez 24 tygodnie, po których następował 4-tygodniowy okres obserwacji. W Tabeli 7 przedstawiono dane demograficzne i początkową charakterystykę pacjentów, w tym jednocześnie występujące choroby alergiczne.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Tabela 7 Dane demograficzne i początkowa charakterystyka pacjentów uczestniczących w badaniach dotyczących polipów nosa

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Parametr 1. badanie dotyczące polipów nosaN=138 2. badanie dotyczące polipów nosaN=127
Średni wiek (lata) (SD) 51,0 (13,2) 50,1 (11,9)
% mężczyzn 63,8 65,4
Pacjenci stosujący kortykosteroidyogólnoustrojowe w poprzednim roku (%) 18,8 26,0
Wynik obustronnej endoskopowej oceny polipów nosa (NPS): średnia (SD),zakres 0-8 6,2 (1,0) 6,3 (0,9)
Wynik oceny przekrwieniabłony śluzowej nosa (NCS): średnia (SD), zakres 0-3 2,4 (0,6) 2,3 (0,7)
Wynik oceny zmysłu powonienia: średnia (SD),zakres 0-3 2,7 (0,7) 2,7 (0,7)
Całkowity wynik SNOT-22: średnia (SD) zakres 0-110 60,1 (17,7) 59,5 (19,3)
Liczba eozynofilów we krwi (komórki/µl): średnia (SD) 346,1 (284,1) 334,6 (187,6)
Stężenie całkowitej IgE j.m./ml: średnia (SD) 160,9 (139,6) 190,2 (200,5)
Astma (%) 53,6 60,6
Łagodna (%) 37,8 32,5
Umiarkowana (%) 58,1 58,4
Ciężka (%) 4,1 9,1
Choroba dróg oddechowychzaostrzona przez aspirynę (%) 19,6 35,4
Alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa 43,5 42,5

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
SD = odchylenie standardowe; SNOT-22 = kwestionariusz oceny dolegliwości dotyczących zatok i nosa (ang. Sino-Nasal Outcome Test 22); IgE = immunoglobulina E; j.m. = jednostki międzynarodowe. W przypadku NPS, NCS i SNOT-22 wyższe wyniki wskazują na większe nasilenie choroby. Równorzędnymi głównymi punktami końcowymi były: punktowy wynik obustronnej oceny polipów nosa (NPS) i średni dobowy wynik oceny przekrwienia błony śluzowej nosa (NCS) w tygodniu 24. W obu badaniach 1. i 2. dotyczących polipów nosa u pacjentów, którzy otrzymywali omalizumab, obserwowano statystycznie znamienną większą poprawę w NPS i średnim tygodniowym wyniku NCS w tygodniu 24. względem wartości początkowej w porównaniu z pacjentami, którzy otrzymywali placebo. Wyniki badań 1. i 2. dotyczących polipów nosa przedstawiono w Tabeli 8. Tabela 8 Zmiana w tygodniu 24. względem wartości początkowych w wynikach klinicznych uzyskanych w 1. i 2. badaniu dotyczącym polipów nosa oraz w danych zbiorczych

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne

1. badanie dotyczące polipów nosa 2. badanie dotyczące polipów nosa Zbiorcze wyniki badań dotyczącychpolipów nosa
Omalizumab Omalizumab Placebo Omalizumab
Placebo Placebo
N 66 72 65 62 131 134
Wynik oceny polipów nosa
Średnia wartość początkowa 6,32 6,19 6,09 6,44 6,21 6,31
Zmiana w średniej obliczona metodą LS w tygodniu 24. 0,06 -1,08 -0,31 -0,90 -0,13 -0,99
Różnica (95% CI) -1,14 (-1,59; -0,69) -0,59 (-1,05; -0,12) -0,86 (-1,18; -0,54)
Wartość p <0,0001 0,0140 <0,0001
7-dniowy średni wynik dobowej oceny przekrwienia błony śluzowej nosa
Średnia wartość początkowa 2,46 2,40 2,29 2,26 2,38 2,34
Zmiana w średniej obliczona metodąLS w tygodniu 24. -0,35 -0,89 -0,20 -0,70 -0,28 -0,80
Różnica (95% CI) -0,55 (-0,84; -0,25) -0,50 (-0,80; -0,19) -0,52 (-0,73; -0,31)
Wartość p 0,0004 0,0017 <0,0001
TNSS
Średnia wartośćpoczątkowa 9,33 8,56 8,73 8,37 9,03 8,47
Zmiana w średniej obliczona metodąLS w tygodniu 24. -1,06 -2,97 -0,44 -2,53 -0,77 -2,75
Różnica (95% CI) -1,91 (-2,85; -0,96) -2,09 (-3,00; -1,18) -1,98 (-2,63; -1,33)
Wartość p 0,0001 <0,0001 <0,0001

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne

SNOT-22
Średnia wartość początkowa 60,26 59,82 59,80 59,21 60,03 59,54
Zmiana w średniej obliczona metodąLS w tygodniu 24. -8,58 -24,70 -6,55 -21,59 -7,73 -23,10
Różnica (95% CI) -16,12 (-21,86; -10,38) -15,04 (-21,26; -8,82) -15,36 (-19,57; -11,16)
Wartość p <0,0001 <0,0001 <0,0001
(MID = 8.9)
UPSIT
Średnia wartość początkowa 13,56 12,78 13,27 12,87 13,41 12,82
Zmiana w średniej obliczona metodąLS w tygodniu 24. 0,63 4,44 0,44 4,31 0,54 4,38
Różnica (95% CI) 3,81 (1,38; 6,24) 3,86 (1,57; 6,15) 3,84 (2,17; 5,51)
Wartość p 0,0024 0,0011 <0,0001

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
LS=najmniejszy kwadrat; CI = przedział ufności; TNSS = suma wszystkich objawów dotyczących nosa (ang. Total nasal symptom score); SNOT-22 = kwestionariusz oceny dolegliwości dotyczących zatok i nosa (ang. Sino-Nasal Outcome Test 22); UPSIT = test identyfikacji zapachów (ang. University of Pennsylvania Smell Identification Test); MID = minimalna istotna różnica. Rycina 1 Średnia zmiana w wyniku oceny przekrwienia błony śluzowej nosa względem stanu początkowego i średnia zmiana w wyniku oceny polipów nosa względem stanu początkowego w poszczególnych grupach terapeutycznych w 1. i 2. badaniu dotyczącym polipów nosa
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
0,25 Badanie 1. / Placebo (N=66) Badanie 1. / Omalizumab (N=72) Badanie 2. / Placebo (N=65) Badanie 2. / Omalizumab (N=62) 0,25 Badanie 1. / Placebo (N=66) Badanie 1. / Omalizumab (N=72) Badanie 2. / Placebo (N=65) Badanie 2. / Omalizumab (N=62) Średnia zmiana w ocenie polipów nosa względem wartości początkowych Średnia zmiana w ocenie przekrwienia błony śluzowej nosa względem wartości początkowych 0,00 0,00 -0,25 -0,25 -0,50 -0,50 -0,75 -0,75 -1,00 -1,00 -1,25 Druga analiza skuteczności Pierwsza analiza skuteczności -1,25 Druga analiza skuteczności Pierwsza analiza skuteczności
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wartość 4 8 12 16 20 24 Wartość 4 8 12 16 20 24
początkowa Tydzień początkowa Tydzień
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
We wcześniej zaplanowanej zbiorczej analizie leczenia doraźnego (stosowanie kortykosteroidów ogólnoustrojowych przez  3 kolejne dni lub chirurgiczne usunięcie polipów nosa) podczas 24- tygodniowego okresu leczenia odsetek pacjentów wymagających leczenia doraźnego był mniejszy w grupie otrzymującej omalizumab w porównaniu z placebo (odpowiednio 2,3% w porównaniu z 6,2%). Iloraz szans zastosowania leczenia doraźnego w grupie leczonej omalizumabem w porównaniu z placebo wynosił 0,38 (95% CI: 0,10; 1,49). W żadnym z badań nie zgłaszano zabiegów chirurgicznych w obrębie zatok i nosa. Długoterminową skuteczność i bezpieczeństwo stosowania omalizumabu u pacjentów z CRSwNP, którzy uczestniczyli w badaniach 1 i 2 dotyczących polipów nosa, oceniano w otwartym badaniu rozszerzonym. Dane dotyczące skuteczności z tego badania sugerują, że korzyść kliniczna uzyskana w 24. tygodniu utrzymywała się do 52. tygodnia.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Dane dotyczące bezpieczeństwa były ogólnie zgodne ze znanym profilem bezpieczeństwa omalizumabu. Przewlekła pokrzywka spontaniczna Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania omalizumabu wykazano w dwóch, randomizowanych badaniach III fazy, kontrolowanych placebo (badanie 1 i 2) u pacjentów z przewlekłą pokrzywką spontaniczną, u których objawy choroby utrzymywały się pomimo leczenia lekami przeciwhistaminowymi blokującymi receptory H 1 w zatwierdzonych dawkach. W trzecim badaniu (badanie 3) oceniano głównie bezpieczeństwo stosowania omalizumabu u pacjentów z przewlekłą pokrzywką spontaniczną, u których objawy choroby utrzymywały się pomimo leczenia lekami przeciwhistaminowymi blokującymi receptory H 1 w dawkach stanowiących maksymalnie czterokrotność dopuszczalnej dawki oraz lekami przeciwhistaminowymi blokującymi receptory H 2 i (lub) lekami z grupy LTRA.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Do tych trzech badań włączono 975 pacjentów w wieku od 12 do 75 lat (średni wiek pacjentów 42,3 lat; 39 pacjentów było w wieku 12 do 17 lat, 54 pacjentów w wieku ≥65 lat; 259 mężczyzn i 716 kobiet). Protokół badania wymagał, by u wszystkich pacjentów występowała niewystarczająca kontrola objawów choroby w tygodniowej punktowej ocenie aktywności pokrzywki (UAS7, zakres 0-42) wynoszącej ≥16, oraz w tygodniowej ocenie nasilenia świądu (która jest częścią składową UAS7; zakres 0-21) wynoszącej ≥8 w okresie 7 dni poprzedzających kwalifikacje do badania, pomimo stosowania leku przeciwhistaminowego przez co najmniej 2 tygodnie wcześniej. W badaniach 1 i 2 pacjenci uzyskali średni wynik tygodniowej oceny nasilenia świądu wynoszący od 13,7 do 14,5 na początku badania oraz średni wynik UAS7 wynoszący odpowiednio 29,5 i 31,7.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Pacjenci uczestniczący w badaniu 3 dotyczącym bezpieczeństwa stosowania uzyskali średni wynik tygodniowej oceny nasilenia świądu wynoszący 13,8 oraz średni wynik UAS7 wynoszący 31,2 na początku badania. We wszystkich trzech badaniach pacjenci zgłaszali przyjmowanie przed włączeniem do badania średnio 4 do 6 produktów leczniczych (w tym leków przeciwhistaminowych blokujących receptory H 1 ) z powodu objawów przewlekłej pokrzywki spontanicznej. Pacjenci otrzymywali omalizumab w dawce 75 mg, 150 mg lub 300 mg bądź placebo we wstrzyknięciu podskórnym podawanym co 4 tygodnie przez 24 i 12 tygodni odpowiednio w badaniu 1 i 2 oraz produkt leczniczy Xolair w dawce 300 mg lub placebo we wstrzyknięciu podskórnym podawanym co 4 tygodnie przez 24 tygodnie w badaniu 3. Wszystkie badania miały 16-tygodniowy okres przedłużonej obserwacji bez stosowania żadnego leczenia. Pierwszorzędowym punktem końcowym była zmiana w ocenie tygodniowego nasilenia świądu w okresie od początku badania do tygodnia 12.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Omalizumab podawany w dawce 300 mg zmniejszał tygodniowe nasilenie świądu o 8,55 do 9,77 (p <0,0001) w porównaniu ze zmniejszeniem o 3,63 do 5,14 w grupie placebo (patrz Tabela 9). Statystycznie znamienne wyniki były również obserwowane w zakresie odsetka pacjentów z odpowiedzią na leczenie, wyrażającą się w wartościach UAS7≤6 (w tygodniu 12.): były one wyższe w grupach leczonych dawką 300 mg i wynosiły 52% do 66% (p<0,0001) w porównaniu z 11 do 19% w grupach placebo, a pełną odpowiedź na leczenie (UAS7=0) uzyskano u 34 do 44% (p<0,0001) pacjentów leczonych dawką 300 mg w porównaniu z 5 do 9% pacjentów z grup placebo. Pacjenci z grup leczonych dawką 300 mg uzyskali największy średni odsetek dni bez obrzęku naczynioruchowego od tygodnia 4. do tygodnia 12., (91,0-96,1%; p<0,001) w porównaniu z placebo (88,1-89,2%). Średnia zmiana od stanu początkowego do tygodnia 12.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
całkowitego wskaźnika DLQI w grupach leczonych dawką 300 mg była większa (p<0,001) niż w grupach placebo, wykazując poprawę w zakresie od 9,7-10,3 punktów w porównaniu z 5,1-6,1 punktami w odpowiednich grupach placebo. Tabela 9. Zmiana tygodniowego wskaźnika nasilenia świądu od wartości początkowej do 12. tygodnia, badania 1, 2 i 3 (populacja mITT*)

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Placebo Omalizumab 300 mg
Badanie 1
N 80 81
Średnia (SD) −3,63 (5,22) −9,40 (5,73)
Różnica w średniej LS vs. placebo1 – −5,80
95% CI dla różnicy – −7,49,−4,10
Wartość P vs. placebo2 – <0,0001
Badanie 2
N 79 79
Średnia (SD) −5,14 (5,58) −9,77 (5,95)
Różnica w średniej LS vs. placebo1 – −4,81
95% CI dla różnicy – −6,49,−3,13
Wartość P vs. placebo2 – <0,0001
Badanie 3
N 83 252
Średnia (SD) −4,01 (5,87) −8,55 (6,01)
Różnica w średniej LS vs. placebo1 – -4,52
95% CI dla różnicy – −5,97, −3,08
Wartość P vs. placebo2 – <0,0001

CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
*Zmodyfikowana populacja z zamiarem leczenia (ang. modified intent-to-treat, mITT): obejmuje wszystkich pacjentów, którzy zostali zakwalifikowani do badania i otrzymali co najmniej jedną dawkę badanego produktu leczniczego. W celu przypisania brakujących danych zastosowano metodę obserwacji początkowej przeniesionej dalej (ang. Baseline Observation Carried Forward, BOCF). 1. Średnią LS oszacowano przy użyciu modelu ANCOVA. Warstwy do stratyfikacji obejmowały początkowy tygodniowy wskaźnik nasilenia świądu (<13 albo ≥13) oraz masę ciała na początku badania (<80 kg albo ≥80 kg). 2. Wartość p uzyskano z t-testu ANCOVA. Na rysunku 2 przedstawiono średni tygodniowy wskaźnik nasilenia świądu w czasie w badaniu 1. Średnie tygodniowe wskaźniki nasilenia świądu zmniejszyły się znamiennie, przy czym maksymalny efekt leczenia zaobserwowano około 12. tygodnia i był on utrzymany w trakcie 24-tygodniowego okresu leczenia. Wyniki były podobne w badaniu 3.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
We wszystkich tych trzech badaniach średni tygodniowy wskaźnik nasilenia świądu stopniowo zwiększał się w ciągu 16-tygodniowego okresu dalszej obserwacji bez leczenia, co było zgodne z ponownym wystąpieniem objawów. Średnie wartości po zakończeniu okresu dalszej obserwacji były podobne jak w grupie placebo, ale niższe niż odpowiednie średnie wartości początkowe. Rysunek 2 Średni tygodniowy wskaźnik nasilenia świądu w czasie, badanie 1 (populacja mITT) 12. tydzień główny punkt Placebo Omalizumab
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Średmi tygodniowy wskaźnik nasilenia świądu 15 10 5 0
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
0 4 8 12 16 20 24 28 32 36 40 Tydzień Podanie omalizumabu lub placebo BOCF (ang. baseline observation carried forward) = początkowa obserwacja przeniesiona dalej; mITT (ang. modified intention-to-treat population) = zmodyfikowana populacja z zamiarem leczenia Wyniki skuteczności obserwowane po 24 tygodniach leczenia były porównywalne z obserwowanymi w 12. tygodniu: Dla dawki 300 mg w badaniach 1 i 3, średnie zmniejszenie od wartości początkowej tygodniowego wskaźnika nasilenia świądu wynosiło 9,8 i 8,6, odsetek pacjentów z UAS7≤6 wynosił 61,7% i 55,6%, a odsetek pacjentów, u których stwierdzono całkowitą odpowiedź (UAS7=0), wynosił odpowiednio 48,1% i 42,5% (wszystkie p<0,0001, w porównaniu z placebo). Dane z badań klinicznych u młodzieży (w wieku od 12 do 17 lat) dotyczą łącznie 39 pacjentów, spośród których 11 pacjentów otrzymało dawkę 300 mg. Dostępne są wyniki dotyczące stosowania dawki 300 mg u 9 pacjentów w 12. tygodniu oraz 6 pacjentów w 24.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
tygodniu i wskazują one na podobną reakcję na leczenie omalizumabem jak w populacji pacjentów dorosłych. Średnia zmiana w tygodniowej ocenie nasilenia świądu względem stanu początkowego, wykazała zmniejszenie o 8,25 w 12. tygodniu i o 8,95 w 24. tygodniu. Odsetek odpowiedzi wyniósł 33% w 12. tygodniu i 67% w 24. tygodniu dla UAS7=0 oraz 56% w 12. tygodniu i 67% w 24. tygodniu dla UAS7≤6. W 48-tygodniowym badaniu 206 pacjentów w wieku od 12 do 75 lat zostało włączonych do 24- tygodniowego okresu otwartego leczenia omalizumabem w dawce 300 mg podawanej co 4 tygodnie. Pacjenci, którzy odpowiedzieli na leczenie w tym otwartym okresie badania zostali następnie losowo przydzieleni do leczenia omalizumabem w dawce 300 mg (81 pacjentów) lub placebo (53 pacjentów) podawanymi co 4 tygodnie przez kolejne 24 tygodnie.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
U 21% pacjentów spośród tych, którzy byli leczeni omalizumabem przez 48 tygodni wystąpiło pogorszenie stanu klinicznego (wynik UAS7 ≥12 przez co najmniej 2 kolejne tygodnie po randomizacji w okresie od tygodnia 24. do tygodnia 48.) w porównaniu z 60,4% pacjentów otrzymujących placebo w tygodniu 48. (różnica -39,4%, p<0,0001, 95% CI: -54,5%; -22,5%).
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Właściwości farmakokinetyczne omalizumabu badano u pacjentów dorosłych i młodzieży z astmą alergiczną, a także u pacjentów dorosłych z CRSwNP oraz u pacjentów dorosłych i młodzieży z przewlekłą pokrzywką spontaniczną. Ogólne parametry farmakokinetyczne omalizumabu są podobne w tych populacjach pacjentów. Wchłanianie Po podaniu podskórnym omalizumab jest wchłaniany, a jego bezwzględna biodostępność wynosi średnio 62%. Po podskórnym podaniu pojedynczej dawki leku dorosłym i młodzieży z astmą lub przewlekłą pokrzywką spontaniczną, omalizumab był wolno wchłaniany, osiągając maksymalne stężenia w surowicy średnio po 6-8 dniach. U pacjentów z astmą, po podaniu wielokrotnych dawek omalizumabu, pole pod krzywą zależności stężenia w surowicy od czasu w dniach 0-14 w stanie stacjonarnym było nawet 6-krotnie większe niż po podaniu pierwszej dawki leku. Farmakokinetyka omalizumabu jest liniowa dla dawek większych niż 0,5 mg/kg mc.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Po podaniu dawek wynoszących 75 mg, 150 mg lub 300 mg co 4 tygodnie pacjentom z przewlekłą pokrzywką spontaniczną najmniejsze stężenia omalizumabu w surowicy zwiększały się proporcjonalnie do dawki. Podanie produktu leczniczego Xolair w postaci liofilizatu lub roztworu skutkowało otrzymaniem podobnego profilu zależności stężenia omalizumabu w surowicy krwi od czasu. Dystrybucja In vitro omalizumab tworzy kompleksy ograniczonych rozmiarów z IgE. W badaniach in vitro lub in vivo nie obserwuje się wytrącania kompleksów ani też kompleksów o masie cząsteczkowej przekraczającej 1 milion daltonów. Na podstawie farmakokinetyki populacyjnej dystrybucja omalizumabu była podobna u pacjentów z astmą alergiczną i pacjentów z przewlekłą pokrzywką spontaniczną. Względna objętość dystrybucji u pacjentów z astmą wynosiła 78  32 ml/kg mc. po podaniu podskórnym.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Eliminacja Na klirens omalizumabu składają się procesy klirensu IgG, jak również klirens poprzez specyficzne wiązanie i tworzenie kompleksów z docelowym ligandem, IgE. Eliminacja IgG przez wątrobę obejmuje jej rozkład w układzie siateczkowo-śródbłonkowym i w komórkach śródbłonka. W postaci niezmienionej IgG jest również wydalana z żółcią. U pacjentów z astmą okres półtrwania eliminacji omalizumabu z surowicy wynosił średnio 26 dni, a średnie wartości pozornego klirensu to 2,4  1,1 ml/kg/dobę. U pacjentów z dwa razy większą masą ciała pozorny klirens był około dwukrotnie większy. U pacjentów z przewlekłą pokrzywką spontaniczną, na podstawie symulacji farmakokinetyki populacyjnej, okres półtrwania omalizumabu w fazie eliminacji z surowicy w stanie stacjonarnym wynosił średnio 24 dni, a pozorny klirens w stanie stacjonarnym u pacjenta o masie ciała 80 kg wynosił 3,0 ml/kg mc./dobę. Charakterystyka w populacjach pacjentów Wiek, rasa/grupa etniczna, płeć, wskaźnik masy ciała (ang.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Body Mass Index, BMI) Pacjenci z astmą alergiczną i przewlekłym zapaleniem błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) Analizę farmakokinetyki populacyjnej omalizumabu przeprowadzono w celu oceny wpływu charakterystyki demograficznej. Analiza tych ograniczonych danych sugeruje, że nie ma konieczności dostosowywania dawki leku ze względu na wiek (6-76 lat w przypadku pacjentów z astmą alergiczną; 18 do 75 lat w przypadku pacjentów z CRSwNP), rasę/grupę etniczną, płeć pacjenta lub wskaźnik masy ciała (patrz punkt 4.2). Pacjenci z przewlekłą pokrzywką spontaniczną Wpływ parametrów demograficznych i innych czynników na ekspozycję na omalizumab oceniano na podstawie farmakokinetyki populacyjnej. Ponadto oceniano współzmienne analizując związek między stężeniem omalizumabu a odpowiedzią kliniczną.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Te analizy sugerują, że nie ma konieczności dostosowywania dawki u pacjentów z przewlekłą pokrzywką spontaniczną ze względu na wiek (12-75 lat), rasę/pochodzenie etniczne, płeć, masę ciała, wskaźnik masy ciała, początkowe stężenie IgE, autoprzeciwciała anty-Fc  RI lub jednoczesne stosowanie leków przeciwhistaminowych blokujących receptory H 2 lub antagonistów receptora leukotrienowego. Zaburzenia czynności nerek i wątroby Brak danych dotyczących właściwości farmakokinetycznych i farmakodynamicznych u pacjentów z astmą lub przewlekłą pokrzywką spontaniczną i z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4).
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Bezpieczeństwo stosowania omalizumabu badano na małpach cynomolgus, ponieważ omalizumab wiąże się z IgE ludzi i małp cynomolgus z podobnym powinowactwem. Przeciwciała przeciwko omalizumabowi wykryto u niektórych małp po wielokrotnym podskórnym lub dożylnym podaniu leku. Nie stwierdzono jednak widocznej toksyczności, w tym występowania chorób wywołanych pośrednio przez kompleksy immunologiczne lub cytotoksyczności zależnej od dopełniacza. Nie stwierdzono dowodów na występowanie reakcji anafilaktycznej z powodu degranulacji komórek tucznych u małp cynomolgus. Przewlekłe stosowanie omalizumabu w dawkach do 250 mg/kg mc. (stanowiących co najmniej 14- krotność maksymalnej zalecanej dawki klinicznej, wyrażonej w mg/kg mc., zgodnie z zalecaną tabelą dawkowania) było dobrze tolerowane przez naczelne inne niż człowiek (zarówno dorosłe jak i młode zwierzęta), z wyjątkiem związanego z dawką i zależnego od wieku zmniejszenia liczby płytek krwi u młodych osobników o większej wrażliwości.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Stężenie leku w surowicy potrzebne, by uzyskać 50% zmniejszenie liczby płytek krwi w porównaniu do wartości początkowych u dorosłych małp cynomolgus było około 4 do 20 razy większe niż przewidywane maksymalne stężenie leku w surowicy w warunkach klinicznych. Ponadto, u małp cynomolgus w miejscu wstrzyknięcia leku obserwowano ostry krwotok i stan zapalny. Nie przeprowadzono oficjalnych badań dotyczących rakotwórczego działania omalizumabu. W badaniach wpływu omalizumabu na reprodukcję małp cynomolgus podskórne dawki do 75 mg/kg mc. na tydzień (stanowiące co najmniej 8-krotność maksymalnej zalecanej dawki klinicznej, wyrażonej w mg/kg mc. w okresie 4 tygodni) nie wpływały toksycznie na matkę, nie działały embriotoksycznie lub teratogennie, gdy lek podawany był przez cały okres organogenezy i nie powodowały działań niepożądanych na płód i rozwój nowonarodzonych osobników, gdy lek podawano w ostatnim okresie ciąży, podczas porodu i w okresie karmienia piersią.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Omalizumab jest wydzielany z mlekiem samic małp cynomolgus. Stężenia omalizumabu w mleku stanowiły 0,15% stężenia leku w surowicy krwi matki.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Argininy chlorowodorek Histydyny chlorowodorek jednowodny Histydyna Polisorbat 20 Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi. 6.3 Okres ważności 18 miesięcy. Łączny czas przechowywania produktu w temperaturze 25  C wynosi 48 godzin. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w lodówce (2  C – 8  C). Nie zamrażać. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Xolair 150 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce (igła w rozmiarze 26G, fioletowa osłona strzykawki) Produkt leczniczy Xolair 150 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce jest dostępny w postaci 1 ml roztworu w cylindrze ampułko-strzykawki (szkło typu I) z igłą w rozmiarze 26G (ze stali nierdzewnej), (typu I) końcówką tłoka oraz osłonką na igłę.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Dane farmaceutyczne
Wielkości opakowań: opakowania zawierające 1 ampułko-strzykawkę oraz opakowania zbiorcze zawierające 4 (4 x 1); 6 (6 x 1) lub 10 (10 x 1) ampułko-strzykawek. Xolair 150 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce (igła w rozmiarze 27G, fioletowy tłok) Produkt leczniczy Xolair 150 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce jest dostępny w postaci 1 ml roztworu w cylindrze ampułko-strzykawki (szkło typu I) z igłą w rozmiarze 27G (ze stali nierdzewnej), (typu I) końcówką tłoka oraz osłonką na igłę. Wielkości opakowań: opakowania zawierające 1 ampułko-strzykawkę oraz opakowania zbiorcze zawierające 3 (3 x 1) lub 6 (6 x 1) ampułko-strzykawek. Xolair 300 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Produkt leczniczy Xolair 300 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce jest dostępny w postaci 2 ml roztworu w cylindrze ampułko-strzykawki (szkło typu I) z igłą w rozmiarze 27G (ze stali nierdzewnej), (typu I) końcówką tłoka oraz osłonką na igłę.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Dane farmaceutyczne
Wielkości opakowań: opakowania zawierające 1 ampułko-strzykawkę oraz opakowania zbiorcze zawierające 3 (3 x 1) lub 6 (6 x 1) ampułko-strzykawek. Xolair 150 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu Produkt leczniczy Xolair 150 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu jest dostępny w postaci 1 ml roztworu w cylindrze ampułko-strzykawki (szkło typu I) z igłą w rozmiarze 27G (ze stali nierdzewnej), (typu I) końcówką tłoka oraz osłonką na igłę. Wielkości opakowań: opakowania zawierające 1 wstrzykiwacz oraz opakowania zbiorcze zawierające 3 (3 x 1) lub 6 (6 x 1) wstrzykiwaczy. Xolair 300 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu Produkt leczniczy Xolair 300 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu jest dostępny w postaci 2 ml roztworu w cylindrze wstrzykiwacza (szkło typu I) z igłą w rozmiarze 27G (ze stali nierdzewnej), (typu I) końcówką tłoka oraz osłonką na igłę.
CHPL leku Xolair, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 mg
Dane farmaceutyczne
Wielkości opakowań: opakowania zawierające 1 wstrzykiwacz oraz opakowania zbiorcze zawierające 3 (3 x 1) lub 6 (6 x 1) wstrzykiwaczy. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Ampułko-strzykawka Ampułko-strzykawce jednorazowego użycia jest przeznaczona do indywidualnego wykorzystania. Ampułko-strzykawkę należy wyjąć z lodówki 30 minut przed wstrzyknięciem, aby roztwór osiągnął temperaturę pokojową. Wstrzykiwacz Wstrzykiwacz jednorazowego użycia jest przeznaczony do indywidualnego wykorzystania. Należy wyjąć go z lodówki 30 minut przed wstrzyknięciem, aby roztwór osiągnął temperaturę pokojową. Wskazówki dotyczące usuwania leku Zużytą strzykawkę lub wstrzykiwacz należy natychmiast wyrzucić do pojemnika na odpady medyczne niebezpieczne. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Omlyclo 75 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda ampułko-strzykawka z 0,5 ml roztworu zawiera 75 mg omalizumabu*. *Omalizumab jest humanizowanym przeciwciałem monoklonalnym wytwarzanym w linii komórek jajnika chomika chińskiego metodą rekombinacji DNA. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce (płyn do wstrzykiwań). Klarowny do opalizującego, bezbarwny do jasnobrązowawo-żółtego roztwór.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Astma alergiczna Produkt leczniczy Omlyclo jest wskazany do stosowania u dorosłych, młodzieży i dzieci (w wieku od 6 do <12 lat). Leczenie produktem leczniczym Omlyclo należy rozważać jedynie pacjentów z astmą wywołaną za pośrednictwem IgE (immunoglobulina E) (patrz punkt 4.2). Dorośli i młodzież (w wieku 12 lat i starsi) Produkt leczniczy Omlyclo jest wskazany do stosowania w leczeniu wspomagającym, w celu poprawy kontroli astmy u pacjentów z ciężką, przewlekłą astmą alergiczną, u których stwierdzono dodatni wynik testu skórnego lub reaktywność in vitro na całoroczne alergeny wziewne oraz, u których stwierdzono zmniejszoną czynność płuc (FEV 1 <80%) jak również częste objawy choroby występujące w ciągu dnia lub będące przyczyną przebudzeń w nocy oraz u których wielokrotnie udokumentowano ciężkie zaostrzenia astmy występujące pomimo przyjmowania dużych dobowych dawek kortykosteroidów wziewnych w skojarzeniu z długo działającym, wziewnym agonistą receptorów beta-2.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Wskazania do stosowania
Dzieci (w wieku od 6 do <12 lat) Produkt leczniczy Omlyclo jest wskazany do stosowania w leczeniu wspomagającym, w celu poprawy kontroli astmy u pacjentów z ciężką, przewlekłą astmą alergiczną, u których stwierdzono dodatni wynik testu skórnego lub reaktywność in vitro na całoroczne alergeny wziewne, częste objawy choroby występujące w ciągu dnia lub będące przyczyną wybudzeń w nocy oraz u których występują liczne ciężkie zaostrzenia astmy pomimo przyjmowania dużych dobowych dawek kortykosteroidów wziewnych w skojarzeniu z długo działającym, wziewnym agonistą receptorów beta-2. Przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (ang. chronic rhinosinusitis with nasal polyps, CRSwNP) Produkt leczniczy Omlyclo jest wskazany do stosowania w leczeniu wspomagającym do terapii kortykosteroidami donosowymi u dorosłych (w wieku 18 lat i starszych) z ciężkim CRSwNP, u których terapia kortykosteroidami donosowymi nie zapewnia wystarczającej kontroli objawów choroby.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie powinno być rozpoczynane przez lekarzy mających doświadczenie w rozpoznawaniu i leczeniu ciężkiej, przewlekłej astmy lub przewlekłego zapalenia błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP). Dawkowanie Dawkowanie w astmie alergicznej i CRSwNP podlega tym samym zasadom dawkowania. Na podstawie początkowego stężenia IgE (j.m./ml), oznaczanego przed rozpoczęciem leczenia oraz masy ciała pacjenta (kg) określa się właściwą dawkę omalizumabu oraz częstość jej podawania w tych wskazaniach. Przed podaniem początkowej dawki leku u pacjentów należy oznaczyć całkowite stężenie IgE w surowicy za pomocą jednego z dostępnych testów, w celu ustalenia dawki. Na podstawie wyników tych oznaczeń każdorazowo można zastosować od 75 do 600 mg omalizumabu w 1 do 4 wstrzyknięciach. Pacjenci z astmą alergiczną i początkowym stężeniem IgE poniżej 76 j.m./ml w mniejszym stopniu odnieśli korzyść (patrz punkt 5.1).
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Dawkowanie
Lekarze przepisujący produkt powinni upewnić się, że pacjenci dorośli i młodzież ze stężeniem IgE poniżej 76 j.m./ml oraz dzieci (w wieku od 6 do <12 lat) ze stężeniem IgE poniżej 200 j.m./ml wykazują jednoznaczną reaktywność in vitro (RAST) na alergeny całoroczne przed rozpoczęciem leczenia. Patrz tabela 1 z przelicznikami dawek oraz tabele 2 i 3 służące do określania dawki. Pacjenci, u których początkowe stężenia IgE lub masa ciała wyrażona w kg nie mieszczą się w granicach wartości podanych w tabelach, nie powinni przyjmować omalizumabu. Maksymalna zalecana dawka wynosi 600 mg omalizumabu co dwa tygodnie. Tabela 1 Przeliczenie dawki na liczbę strzykawek, liczbę wstrzyknięć i całkowitą objętość wstrzyknięcia na każde podanie
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Dawkowanie
Dawka (mg) Liczba strzykawek Liczba wstrzyknięć Całkowita objętość wstrzyknięcia (ml)
75 mg 150 mg
75 1 0 1 0,5
150 0 1 1 1,0
225 1 1 2 1,5
300 0 2 2 2,0
375 1 2 3 2,5
450 0 3 3 3,0
525 1 3 4 3,5
600 0 4 4 4,0
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Dawkowanie
Tabela 2 PODAWANIE CO 4 TYGODNIE. Dawki omalizumabu (w miligramach/dawkę) podawane we wstrzyknięciu podskórnym co 4 tygodnie

CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Dawkowanie

Masa ciała (kg)
Początkowe wartości IgE(j.m./ml) ≥20-25* >25-30* >30-40 >40-50 >50-60 >60-70 >70-80 >80-90 >90-125 >125-150
≥30-100 75 75 75 150 150 150 150 150 300 300
>100-200 150 150 150 300 300 300 300 300 450 600
>200-300 150 150 225 300 300 450 450 450 600
>300-400 225 225 300 450 450 450 600 600
>400-500 225 300 450 450 600 600
>500-600 300 300 450 600 600
>600-700 300 450 600
>700-800
>800-900 PODAWANIE CO 2 TYGODNIE PATRZ TABELA 3
>900-1,000
>1,000-1,100

CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Dawkowanie
*W badaniach rejestracyjnych dotyczących CRSwNP nie badano pacjentów z masą ciała poniżej 30 kg. Tabela 3 PODAWANIE CO 2 TYGODNIE. Dawki omalizumabu (w miligramach/dawkę) podawane we wstrzyknięciu podskórnym co 2 tygodnie

CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Dawkowanie

Masa ciała (kg)
Początkowe wartości IgE(j.m./ml) ≥20-25* >25-30* >30-40 >40-50 >50-60 >60-70 >70-80 >80-90 >90-125 >125-150
≥30-100 PODAWANIE CO 4 TYGODNIE PATRZ TABELA 2
>100-00
>200-00 375
>300-00 450 525
>400-00 375 375 525 600
>500-00 375 450 450 600
>600-00 225 375 450 450 525
>700-00 225 225 300 375 450 450 525 600
>800-00 225 225 300 375 450 525 600
>900-1,000 225 300 375 450 525 600
>1,000-1,100 225 300 375 450 600
>1,100-1,200 300 300 450 525 600 Niewystarczające dane dotyczące zalecanej dawki
>1,200-1,300 300 375 450 525
>1,300-1,500 300 375 525 600

CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Dawkowanie
*W badaniach rejestracyjnych dotyczących CRSwNP nie badano pacjentów z masą ciała poniżej 30 kg. Czas trwania leczenia, monitorowanie pacjentów i dostosowywanie dawkowania Astma alergiczna Produkt leczniczy Omlyclo jest przeznaczony do długotrwałego leczenia. W badaniach klinicznych wykazano, że leczenie wykazuje skuteczność po co najmniej 12-16 tygodniach leczenia omalizumabem. W 16 tygodniu po rozpoczęciu leczenia produktem leczniczym Omlyclo lekarz powinien ocenić skuteczność leczenia przed podaniem pacjentom kolejnych wstrzyknięć leku. Decyzję o kontynuowaniu leczenia po 16 tygodniach leczenia lub przy kolejnych okazjach, należy uzależnić od tego, czy stwierdza się wyraźną poprawę ogólnej kontroli astmy (patrz punkt 5.1; Całościowa ocena skuteczności leczenia przez lekarzy). Przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) W badaniach klinicznych dotyczących CRSwNP zmiany w punktowym wyniku oceny polipów nosa (ang.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Dawkowanie
nasal polyps score, NPS) i w wyniku oceny przekrwienia błony śluzowej nosa (ang. nasal congestion score, NCS) były obserwowane po 4 tygodniach. Potrzebę kontynuacji leczenia należy poddawać okresowej ocenie biorąc pod uwagę ciężkość choroby u pacjenta i poziom kontroli objawów. Astma alergiczna i przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) Przerwanie leczenia zazwyczaj powoduje ponowne zwiększenie stężenia wolnej IgE i związanych z tym objawów. W czasie leczenia całkowite stężenia IgE zwiększają się i pozostają zwiększone do 1 roku po przerwaniu leczenia. Dlatego ponowne oznaczanie stężenia IgE podczas leczenia produktem Omlyclo nie może być traktowane jako wskazówka do określania dawki leku. Po przerwaniu leczenia, które trwało krócej niż 1 rok, dawkowanie należy ustalać na podstawie stężeń IgE w surowicy uzyskanych podczas określania dawki początkowej.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Dawkowanie
Całkowite stężenie IgE w surowicy można ponownie oznaczać w celu określenia dawki, jeśli leczenie produktem Omlyclo zostało przerwane na co najmniej rok. Dawki należy zmodyfikować w przypadku istotnych zmian masy ciała (patrz tabele 2 i 3). Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku (65 lat i starsi) Dane dotyczące stosowania omalizumabu u pacjentów w wieku powyżej 65 lat są ograniczone, jednak brak dowodów na to, że u pacjentów w podeszłym wieku konieczne jest zastosowanie innej dawki niż u dorosłych pacjentów w młodszym wieku. Zaburzenia czynności nerek lub wątroby Nie przeprowadzono badań nad wpływem zaburzeń czynności nerek lub wątroby na farmakokinetykę omalizumabu. Na klirens omalizumabu w dawkach klinicznych wpływa głównie układ siateczkowo- śródbłonkowy (ang. RES – reticular endothelial sysem), dlatego jest mało prawdopodobne, aby mógł się on zmieniać w zaburzeniach czynności nerek lub wątroby.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Dawkowanie
Mimo, iż nie zaleca się szczególnego dostosowania dawki u tych pacjentów, podając omalizumab należy zachować ostrożność (patrz punkt 4.4). Dzieci i młodzież W astmie alergicznej nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności omalizumabu u pacjentów w wieku poniżej 6 lat. Dane nie są dostępne. W CRSwNP nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności omalizumabu u pacjentów w wieku poniżej 18 lat. Dane nie są dostępne. Sposób podawania Tylko do podania podskórnego. Omalizumabu nie wolno podawać dożylnie ani domięśniowo. Jeśli konieczne jest podanie więcej niż jednego wstrzyknięcia, aby uzyskać pożądaną dawkę, wstrzyknięcia należy podzielić pomiędzy dwa lub więcej miejsc wstrzyknięć (Tabela 1). Pacjenci, u których nie wystąpiły reakcje anafilaktyczne w wywiadzie, mogą samodzielnie wstrzykiwać Omlyclo, lub może on być wstrzykiwany przez opiekunów od 4. dawki, jeśli lekarz uzna to za właściwe (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Dawkowanie
Pacjent lub opiekun musi zostać przeszkolony w zakresie prawidłowej techniki wstrzykiwania i rozpoznawania wczesnych objawów przedmiotowych i podmiotowych ciężkich reakcji alergicznych. Pacjentów lub opiekunów należy poinstruować, aby wstrzykiwali całą dawkę produktu Omlyclo zgodnie z instrukcjami użycia zawartymi w ulotce dla pacjenta.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Identyfikowalność W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu. Ogólne Omalizumab nie jest wskazany w leczeniu nagłych zaostrzeń astmy, ostrego skurczu oskrzeli lub stanu astmatycznego. Działania omalizumabu nie badano u pacjentów z zespołem hiper-IgE lub alergiczną aspergilozą oskrzelowo-płucną, bądź w zapobieganiu reakcjom anafilaktycznym, w tym także reakcjom wywołanym przez alergie pokarmowe, atopowe zapalenie skóry lub alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa. Nie należy stosować omalizumabu w leczeniu tych chorób. Nie badano stosowania omalizumabu u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi, stanami wywołanymi pośrednio przez kompleksy immunologiczne lub z wcześniej istniejącymi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby (patrz punkt 4.2). Należy zachować ostrożność podając omalizumab w tych populacjach pacjentów.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Specjalne środki ostrozności
Nie zaleca się nagłego przerwania podawania kortykosteroidów o działaniu ogólnoustrojowym lub kortykosteroidów wziewnych po rozpoczęciu leczenia omalizumabem w astmie alergicznej lub CRSwNP. Dawki kortykosteroidów należy zmniejszać pod ścisłą kontrolą lekarza i może być konieczne przeprowadzenie tego stopniowo. Zaburzenia układu immunologicznego Reakcje alergiczne typu I Podczas przyjmowania omalizumabu mogą wystąpić miejscowe lub ogólnoustrojowe reakcje alergiczne typu I, w tym anafilaksja i wstrząs anafilaktyczny, nawet po długim okresie stosowania. Jednakże, większość z tych reakcji występowała w ciągu 2 godzin od pierwszego i kolejnego wstrzyknięcia omalizumabu, ale niektóre występowały po 2 godzinach i nawet po ponad 24 godzinach od wstrzyknięcia. Większość reakcji anafilaktycznych występowała podczas zastosowania pierwszych 3 dawek omalizumabu. Dlatego też, pierwsze 3 dawki muszą być podane przez lub pod nadzorem pracownika ochrony zdrowia.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Specjalne środki ostrozności
Anafilaksja w wywiadzie niezwiązana z omalizumabem może być czynnikiem ryzyka anafilaksji po zastosowaniu omalizumabu. W związku z tym, u pacjentów z anafilaksją w wywiadzie omalizumab musi być podawany przez pracownika ochrony zdrowia, który zawsze powinien mieć dostęp do produktów leczniczych stosowanych w leczeniu reakcji anafilaktycznych do natychmiastowego zastosowania po podaniu omalizumabu. Jeśli wystąpi reakcja anafilaktyczna lub inna ciężka reakcja alergiczna, należy natychmiast przerwać stosowanie omalizumabu i wprowadzić właściwe leczenie. Należy poinformować pacjentów, że takie reakcje są możliwe i że w razie wystąpienia reakcji alergicznych należy natychmiast zwrócić się o pomoc medyczną. W badaniach klinicznych przeciwciała przeciwko omalizumabowi wykryto u niewielkiej liczby pacjentów (patrz punkt 4.8). Znaczenie kliniczne przeciwciał przeciwko omalizumabowi nie jest dobrze poznane.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Specjalne środki ostrozności
Choroba posurowicza U pacjentów leczonych humanizowanymi przeciwciałami monoklonalnymi, w tym omalizumabem, zaobserwowano chorobę posurowiczą i objawy przypominające chorobę posurowiczą, które należą do opóźnionych reakcji alergicznych typu III. Przypuszczalny mechanizm patofizjologiczny polega na tworzeniu się i osadzaniu kompleksu immunologicznego w wyniku powstawania przeciwciał przeciwko omalizumabowi. Wystąpienie choroby zwykle miało miejsce po 1-5 dniach od podania pierwszego lub kolejnych wstrzyknięć, a także po dłuższym leczeniu. Do objawów sugerujących chorobę posurowiczą należą: zapalenie stawów, ból stawów, wysypka (pokrzywka lub inna postać), gorączka i uogólnione powiększenie węzłów chłonnych. Leki przeciwhistaminowe i kortykosteroidy mogą okazać się przydatne w zapobieganiu lub leczeniu tego zaburzenia oraz należy poradzić pacjentom, aby informowali o jakichkolwiek podejrzanych objawach.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Specjalne środki ostrozności
Zespół Churga-Straussa i zespół hipereozynofilii U pacjentów z ciężką astmą może rzadko wystąpić układowy zespół hipereozynofilii lub alergiczne eozynofilowe ziarniniakowe zapalenie naczyń (zespół Churga-Straussa), które są zazwyczaj leczone kortykosteroidami podawanymi ogólnie. W rzadkich przypadkach, u pacjentów leczonych przeciwastmatycznymi produktami leczniczymi, w tym omalizumabem, może wystąpić lub rozwinąć się układowa eozynofilia i zapalenie naczyń. Zdarzenia te są zwykle związane ze zmniejszeniem dawki doustnie stosowanych kortykosteroidów. U tych pacjentów, lekarze powinni uważać na rozwój znacznej eozynofilii, wysypki związanej z zapaleniem naczyń, zaostrzenia objawów ze strony płuc, nieprawidłowości w obrębie zatok przynosowych, powikłań dotyczących serca i (lub) neuropatii. Należy rozważyć przerwanie stosowania omalizumabu w razie wystąpienia wszystkich ciężkich przypadków wymienionych powyżej zaburzeń układu immunologicznego.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Specjalne środki ostrozności
Zarażenia pasożytnicze (jelitowe) IgE może uczestniczyć w odpowiedzi immunologicznej na niektóre zarażenia pasożytami jelitowymi (robaczyce). U pacjentów z grup przewlekłego wysokiego ryzyka zarażeń pasożytami jelitowymi badanie kontrolowane placebo wykazało niewielkie zwiększenie częstości występowania zarażeń w przypadku przyjmowania omalizumabu, mimo że przebieg, nasilenie choroby oraz odpowiedź na leczenie zarażenia nie uległy zmianie. Częstość występowania zarażeń pasożytami jelitowymi w całym programie badań klinicznych, który nie był przeznaczony do wykrywania takich zarażeń, wynosiła mniej niż 1 na 1 000 pacjentów. Należy jednak zachować ostrożność u pacjentów z grup wysokiego ryzyka zarażeń pasożytami jelitowymi, zwłaszcza jeśli pacjenci udają się w podróż na obszary, gdzie zarażenia pasożytami jelitowymi są endemiczne. Jeśli pacjenci nie odpowiadają na leczenie przeciwpasożytnicze należy rozważyć przerwanie leczenia omalizumabem.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji IgE może uczestniczyć w odpowiedzi immunologicznej na niektóre zarażenia pasożytami jelitowymi (robaczyce), dlatego omalizumab może w sposób pośredni zmniejszać skuteczność produktów leczniczych stosowanych w leczeniu robaczyc i innych zarażeń pasożytniczych (patrz punkt 4.4). Enzymy cytochromu P450, białka zlokalizowane w błonie komórkowej transportujące cząsteczki na zewnątrz komórki i mechanizmy wiązania z białkami nie biorą udziału w klirensie omalizumabu; dlatego też istnieje niewielka możliwość interakcji. Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji omalizumabu z innymi produktami leczniczymi lub szczepionkami. Z farmakologicznego punktu widzenia brak powodów, by oczekiwać interakcji między omalizumabem a innymi zwykle przepisywanymi produktami leczniczymi stosowanymi w leczeniu astmy lub CRSwNP.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Interakcje
Astma alergiczna W badaniach klinicznych omalizumab był zwykle stosowany w skojarzeniu z wziewnymi i doustnymi kortykosteroidami, wziewnymi krótko i długo działającymi beta-agonistami, antagonistami receptorów leukotrienowych, teofiliną i jej pochodnymi i doustnymi lekami przeciwhistaminowymi. Nie zaobserwowano żadnych oznak, aby te zwykle stosowane leki przeciwastmatyczne wpływały na bezpieczeństwo stosowania omalizumabu. Dostępne są ograniczone dane dotyczące stosowania omalizumabu w skojarzeniu ze swoistą immunoterapią (leczenie odczulające). W badaniach klinicznych, w których omalizumab stosowano w skojarzeniu z immunoterapią, stwierdzono, że bezpieczeństwo stosowania i skuteczność omalizumabu w skojarzeniu z konkretną immunoterapią nie różni się od bezpieczeństwa stosowania i skuteczności omalizumabu w monoterapii.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Interakcje
Przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) W badaniach klinicznych omalizumab był stosowany w skojarzeniu z mometazonem w postaci aerozolu podawanego donosowo zgodnie z zapisami w protokole. Do innych często stosowanych produktów leczniczych podawanych jednocześnie należały: inne kortykosteroidy donosowe, leki rozszerzające oskrzela, leki przeciwhistaminowe, antagoniści receptorów leukotrienowych, leki adrenergiczne/leki sympatykomimetyczne oraz miejscowe donosowe leki znieczulające. Nie zaobserwowano żadnych oznak, aby jednoczesne stosowanie tych innych często podawanych produktów leczniczych wpływało na bezpieczeństwo stosowania omalizumabu.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Dane otrzymane z ograniczonej liczby (300 -1 000 kobiet w ciąży) zastosowań produktu w okresie ciąży na podstawie rejestru ciąż i zgłoszeń spontanicznych po wprowadzeniu do obrotu produktu leczniczego nie wskazują, że omalizumab wywołuje wady rozwojowe lub działa szkodliwie na płód / noworodka. Prospektywne badanie rejestru ciąż (EXPECT) obejmujące 250 ciężarnych kobiet z astmą, u których wystąpiła ekspozycja na omalizumab wykazało, że częstość występowania poważnych wad wrodzonych była podobna (8,1% w porównaniu z 8,9%) w grupie pacjentek z badania EXPECT i w grupie pacjentek z chorobą o podobnej charakterystyce (astma umiarkowana i ciężka). Interpretacja danych może być zakłócona z powodu ograniczeń metodologicznych, w tym małych rozmiarów próby i braku randomizacji w projekcie badania. Omalizumab przenika przez barierę łożyskową.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Jednak badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Omalizumab był związany z występowaniem zależnego od wieku zmniejszenia liczby płytek krwi u naczelnych, z wyjątkiem ludzi, z większą wrażliwością względną u młodych zwierząt (patrz punkt 5.3). Jeśli jest to klinicznie konieczne, można rozważyć stosowanie omalizumabu w okresie ciąży. Karmienie piersią Immunoglobuliny G (IgG) są obecne w mleku ludzkim i dlatego oczekuje się, że omalizumab będzie obecny w mleku ludzkim. Na podstawie dostępnych danych dotyczących naczelnych z wyjątkiem ludzi, stwierdzono przenikanie omalizumabu do mleka (patrz punkt 5.3). Badanie EXPECT, w którym wzięło udział 154 niemowląt, które były narażone na omalizumab podczas ciąży i karmienia piersią, nie wykazało działań niepożądanych u niemowląt karmionych piersią.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Interpretacja danych może być zakłócona z powodu ograniczeń metodologicznych badania, w tym małych rozmiarów próby i braku randomizacji w projekcie badania. Podawane doustnie, białka immunoglobuliny G ulegają proteolizie jelitowej i mają słabą biodostępność. Nie przewiduje się wpływu na noworodki / niemowlęta karmione piersią. W związku z tym, jeśli jest to klinicznie konieczne, można rozważyć stosowanie omalizumabu w okresie karmienia piersią. Płodność Brak danych dotyczących płodności ludzi stosujących omalizumab. W specjalnie zaprojektowanych badaniach nieklinicznych dotyczących wpływu na płodność u naczelnych, z wyjątkiem ludzi, w tym badaniach łączenia się w pary, nie zaobserwowano zaburzeń płodności u samców ani u samic po wielokrotnym podaniu omalizumabu w dawkach nie przekraczających 75 mg/kg mc. Ponadto, nie zaobserwowano działania genotoksycznego w oddzielnym badaniu nieklinicznym dotyczącym genotoksyczności.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Omalizumab nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Astma alergiczna i przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Podczas badań klinicznych w astmie alergicznej z udziałem pacjentów dorosłych i młodzieży w wieku 12 lat i starszej, najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były: bóle głowy i reakcje w miejscu wstrzyknięcia, w tym ból w miejscu wstrzyknięcia, obrzęk, rumień oraz świąd. W badaniach klinicznych z udziałem dzieci w wieku od 6 do <12 lat najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy, gorączka oraz ból w nadbrzuszu. Większość tych działań miało łagodne lub umiarkowane nasilenie. W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów w wieku ≥18 lat z CRSwNP najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były: ból głowy, zawroty głowy, ból stawów, ból w nadbrzuszu i reakcje w miejscu wstrzyknięcia leku.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Działania niepożądane
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych W tabeli 4 wymieniono działania niepożądane, uporządkowane zgodnie z klasyfikacją układów i narządów MedDRA i częstością występowania, odnotowane w badaniach klinicznych w całej populacji pacjentów z astmą alergiczną i CRSwNP, leczonej omalizumabem, w której oceniano bezpieczeństwo. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającą się ciężkością. Kategorie częstości występowania określono w następujący sposób: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) i bardzo rzadko (<1/10 000). Działania zgłaszane po wprowadzeniu leku do obrotu są wymienione z nieznaną częstością występowania (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Tabela 4 Działania niepożądane zgłaszane w astmie alergicznej i CRSwNP

CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Działania niepożądane

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Niezbyt często Zapalenie gardła
Rzadko Zarażenie pasożytnicze
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Nieznana Idiopatyczna trombocytopenia, w tym jej ciężkie przypadki
Zaburzenia układu immunologicznego
Rzadko Reakcje anafilaktyczne, inne ciężkie stany alergiczne, wytwarzanie przeciwciał przeciwko omalizumabowi
Nieznana Choroba posurowicza, może wystąpić gorączka i uogólnione powiększenie węzłów chłonnych
Zaburzenia układu nerwowego
Często Ból głowy*
Niezbyt często Omdlenia, parestezje, senność, zawroty głowy#
Zaburzenia naczyniowe
Niezbyt często Niedociśnienie ortostatyczne, zaczerwienienie twarzy

CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Działania niepożądane

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Niezbyt często Alergiczny skurcz oskrzeli, kaszel
Rzadko Obrzęk krtani
Nieznana Alergiczne ziarniniakowe zapalenie naczyń (tj. zespół Churga- Straussa)
Zaburzenia żołądka i jelit
Często Ból w nadbrzuszu**,#
Niezbyt często Objawy przedmiotowe i podmiotowe niestrawności, biegunka, nudności
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Niezbyt często Nadwrażliwość na światło, pokrzywka, wysypka, świąd
Rzadko Obrzęk naczynioruchowy
Nieznana Łysienie
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Często Ból stawów†
Rzadko Toczeń rumieniowaty układowy (SLE)
Nieznana Ból mięśni, obrzęk stawów
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Bardzo często Gorączka**
Często Reakcje w miejscu podania, takie jak obrzęk, zaczerwienienie, ból, świąd
Niezbyt często Choroby grypopodobne, obrzęk ramion, zwiększenie masy ciała, uczucie zmęczenia

CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Działania niepożądane
*: Bardzo często u dzieci w wieku od 6 do <12 lat **: U dzieci w wieku od 6 do <12 lat # : Często w badaniach dotyczących polipów nosa †: Częstość nieznana w badaniach dotyczących astmy alergicznej Opis wybranych działań niepożądanych Zaburzenia układu immunologicznego Dodatkowe informacje, patrz punkt 4.4. Anafilaksja W badaniach klinicznych reakcje anafilaktyczne występowały rzadko. Jednak w bazie danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania produktu po jego wprowadzeniu do obrotu znaleziono w sumie 898 przypadków anafilaksji. Na podstawie szacowanej ekspozycji na lek wynoszącej 566 923 pacjento-lat leczenia częstość zgłaszanych przypadków reakcji anafilaktycznych wyniosła 0,20%. Zatorowość/Zakrzepica tętnicza (ATE – ang. Arterial thromboembolic events) W kontrolowanych badaniach klinicznych oraz w czasie analizy pośredniej badania obserwacyjnego obserwowano różnicę w liczbie przypadków ATE.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Działania niepożądane
Do złożonego punktu końcowego ATE zaliczono: udar, przemijający napad niedokrwienny, zawał mięśnia sercowego, niestabilną dusznicę bolesną, jak również zgon z powodów sercowo-naczyniowych (w tym zgon o niewyjaśnionej etiologii). W końcowej analizie badania obserwacyjnego, częstość występowania ATE na 1 000 pacjento-lat wyniosła 7,52 (115/15 286 pacjento-lat) u pacjentów leczonych omalizumabem oraz 5,12 (51/9 963 pacjento-lat) u pacjentów otrzymujących placebo. W wielowymiarowej analizie wariancji sprawdzającej możliwe wyjściowe czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego, współczynnik ryzyka wyniósł 1,32 (95% przedział ufności 0,91-1,91). W oddzielnej analizie zbiorczych wyników badań klinicznych, obejmującej wszystkie randomizowane badania kliniczne z podwójnie ślepą próbą, kontrolowane placebo, trwające co najmniej 8 tygodni, częstość występowania ATE na 1 000 pacjento-lat wyniosła 2,69 (5/1 856 pacjento-lat) u pacjentów leczonych omalizumabem oraz 2,38 (4/1 680 pacjento-lat) u pacjentów otrzymujących placebo (stosunek częstości 1,13; 95% przedział ufności 0,24-5,71).
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Działania niepożądane
Płytki krwi W badaniach klinicznych liczba płytek krwi u kilku pacjentów była poniżej dolnej granicy normy laboratoryjnej. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano pojedyncze przypadki samoistnej trombocytopenii, w tym ciężkie przypadki. Zarażenia pasożytnicze U pacjentów z grup przewlekłego wysokiego ryzyka zarażeń pasożytami jelitowymi (robaczycami) badanie kontrolowane placebo wykazało niewielkie zwiększenie częstości występowania zarażeń w grupie omalizumabu, które nie było statystycznie istotne. Przebieg, nasilenie choroby oraz odpowiedź na leczenie nie uległy zmianie (patrz punkt 4.4). Toczeń rumieniowaty układowy W badaniach klinicznych i po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszano przypadki tocznia rumieniowatego układowego (ang. systemic lupus erythematosus, SLE) u pacjentów z umiarkowaną lub ciężką astmą oraz z przewlekłą pokrzywką spontaniczną. Patogeneza SLE nie jest dobrze poznana.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Działania niepożądane
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Nie określono maksymalnej tolerowanej dawki produktu leczniczego Omlyclo. Pacjentom podawano dożylnie pojedyncze dawki do 4 000 mg bez oznak toksyczności ograniczającej dawkę. Największa skumulowana dawka podana pacjentom w okresie 20 tygodni wynosiła 44 000 mg i nie spowodowała żadnych ostrych działań niepożądanych. W razie podejrzenia przedawkowania należy monitorować stan pacjenta, czy nie występują jakiekolwiek nieprawidłowe objawy przedmiotowe i podmiotowe. Należy zastosować odpowiednie leczenie.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki stosowane w obturacyjnych chorobach dróg oddechowych, inne leki o działaniu ogólnym stosowane w obturacyjnych chorobach dróg oddechowych, kod ATC: R03DX05 Omlyclo jest produktem leczniczym biopodobnym. Szczeg ó ł owe informacje są dostępne na stronie internetowej Europejskiej Agencji Lek ó w https://www.ema.europa.eu . Mechanizm działania Omalizumab jest rekombinowanym, pochodzącym od DNA, humanizowanym przeciwciałem monoklonalnym, które w sposób wybiórczy wiąże się z ludzką immunoglobuliną E (IgE) i zapobiega wiązaniu IgE do receptora FcεRI (receptor IgE o wysokim powinowactwie) na bazofilach i komórkach tucznych, w ten sposób zmniejszając ilość wolnej IgE, zdolnej do wyzwolenia kaskady alergicznej. Jest to przeciwciało IgG1 kappa, zawierające ludzkie regiony zrębowe wraz z regionami określającymi komplementarność (ang.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
complementary-determining regions) pochodzącymi od macierzystego przeciwciała mysiego, które wiąże się z IgE. Leczenie omalizumabem pacjentów z atopią spowodowało znaczne zmniejszenie liczby receptorów FceRI na bazofilach. Omalizumab hamuje stan zapalny wywołany przez IgE, o czym świadczy zmniejszenie liczby eozynofilów we krwi i tkankach oraz zmniejszenie stężenia mediatorów reakcji zapalnej, w tym IL-4, IL-5 i IL-13 wytwarzanych przez komórki wrodzonego i adaptacyjnego układu immunologicznego oraz komórki nieimmunologiczne. Działanie farmakodynamiczne Astma alergiczna Uwalnianie histaminy in vitro z bazofilów wyizolowanych od pacjentów leczonych omalizumabem zmniejszyło się o około 90% po stymulacji alergenem w porównaniu do wartości sprzed leczenia. W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z astmą alergiczną stężenia wolnej IgE w surowicy zmniejszały się w sposób zależny od dawki w ciągu jednej godziny po podaniu pierwszej dawki i utrzymywały się pomiędzy podawanymi dawkami.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Jeden rok po przerwaniu leczenia omalizumabem, stężenia IgE powróciły do wartości sprzed leczenia i nie obserwowano efektu „z odbicia” w zakresie stężenia IgE po usunięciu produktu leczniczego z organizmu. Przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z CRSwNP leczenie omalizumabem spowodowało zmniejszenie stężenia wolnej IgE w surowicy (o około 95%) oraz zwiększenie stężenia całkowitej IgE w surowicy, w stopniu podobnym, jaki obserwowano u pacjentów z astmą alergiczną. Stężenia całkowitej IgE w surowicy zwiększyły się w wyniku powstania kompleksów omalizumab-IgE, których szybkość eliminacji była mniejsza w porównaniu z wolną IgE. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Astma alergiczna Dorośli i młodzież w wieku ≥12 lat Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania omalizumabu wykazano w 28-tygodniowym badaniu z podwójnie ślepą próbą, kontrolowanym placebo (badanie 1) z udziałem 419 pacjentów z ciężką astmą alergiczną, w wieku 12-79 lat, u których czynność płuc była zmniejszona (FEV 1 40-80% wartości należnej) i kontrola objawów astmy niewystarczająca, pomimo stosowania dużych dawek kortykosteroidów wziewnych i długo działających agonistów receptorów β2-adrenergicznych.U pacjentów spełniających kryteria włączenia wielokrotnie występowały zaostrzenia astmy wymagające leczenia kortykosteroidami działającymi ogólnie, hospitalizacji lub zgłoszenia do izby przyjęć z powodu ciężkich zaostrzeń astmy w ciągu roku poprzedzającego badanie, pomimo nieprzerwanego leczenia dużymi dawkami kortykosteroidów wziewnych i długo działających agonistów receptorów β2-adrenergicznych.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Podskórne podanie omalizumabu lub placebo było leczeniem wspomagającym do dipropionianu beklometazonu w dawce >1 000 mikrogramów (lub równoważnej) oraz długo działającego agonisty receptora β 2 -adrenergicznego. Dopuszczalne było leczenie podtrzymujące z zastosowaniem doustnych kortykosteroidów, teofiliny i antagonistów receptorów leukotrienowych (odpowiednio u 22%, 27% i 35% pacjentów). Pierwszorzędowym punktem końcowym była częstość występowania zaostrzeń astmy wymagających leczenia kortykosteroidami działającymi ogólnie. Omalizumab zmniejszył częstość występowania zaostrzeń astmy o 19% (p = 0,153). Późniejsze oceny, które wykazały statystyczną istotność (p<0,05) na korzyść omalizumabu obejmowały zmniejszenie liczby ciężkich zaostrzeń (gdy czynność płuc pacjenta zmniejszała się do wartości poniżej 60% najlepszych wartości indywidualnych i konieczne było podanie kortykosteroidów działających ogólnie) oraz nagłych wizyt u lekarza związanych z astmą (w tym hospitalizacji, zgłoszeń na izbę przyjęć i nieplanowanych wizyt u lekarza), jak również poprawę w zakresie lekarskiej całkowitej oceny skuteczności leczenia, jakości życia związanej z astmą (ang.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Asthma-related Quality of Life – AQL), objawów astmy i czynności płuc. W analizowanej podgrupie wystąpienie klinicznie istotnej korzyści z leczenia omalizumabem było bardziej prawdopodobne u pacjentów, u których całkowite stężenie IgE przed leczeniem wynosiło ≥76 j.m./ml. U tych pacjentów w badaniu 1 omalizumab zmniejszał częstość występowania zaostrzeń astmy o 40% (p = 0,002). Ponadto klinicznie istotna odpowiedź na leczenie wystąpiła u większej liczby pacjentów z całkowitym stężeniem IgE ≥76 j.m./ml w całym programie dotyczącym stosowania omalizumabu w ciężkiej astmie. Tabela 5 zawiera wyniki populacji w badaniu 1. Tabela 5 Wyniki badania 1

CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Cała populacja badania 1
Omalizumab Placebo
N=209 N=210
Zaostrzenia astmy
Częstość występowania w okresie 28 tygodni 0,74 0,92
% zmniejszenia, wartość p dla współczynnika częstości 19,4%, p = 0,153
Ciężkie zaostrzenia astmy
Częstość występowania w okresie 28 tygodni 0,24 0,48
% zmniejszenia, wartość p dla współczynnika częstości 50,1%, p = 0,002
Nagłe wizyty u lekarza
Częstość występowania w okresie 28 tygodni 0,24 0,43
% zmniejszenia, wartość p dla współczynnika częstości 43,9%, p = 0,038
Całkowita ocena lekarska
% pacjentów odpowiadających na leczenie* 60,5% 42,8%
Wartość p** <0,001
Poprawa AQL
% pacjentów z ≥0,5 poprawą 60,8% 47,8%
wartość p 0,008

CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
* znacząca poprawa lub całkowita kontrola ** wartość p dla całkowitego rozkładu ocen W badaniu 2 oceniano skuteczność i bezpieczeństwo stosowania omalizumabu w populacji 312 pacjentów z ciężką astmą alergiczną, których dobrano analogicznie do populacji pacjentów uczestniczących w badaniu 1. Leczenie omalizumabem w tym otwartym badaniu spowodowało 61% zmniejszenie częstości występowania klinicznie istotnych zaostrzeń astmy w porównaniu do aktualnie stosowanego, osobnego leczenia przeciwastmatycznego. W czterech dodatkowych, dużych, kontrolowanych placebo, wspierających badaniach, trwających od 28 do 52 tygodni, prowadzonych z udziałem 1 722 pacjentów dorosłych i młodzieży (badanie 3, 4, 5, 6) oceniano skuteczność i bezpieczeństwo stosowania omalizumabu u pacjentów z ciężką przewlekłą astmą. U większości pacjentów przebieg choroby nie był wystarczająco kontrolowany, ale otrzymywali oni jednocześnie mniej leków przeciwastmatycznych niż pacjenci w badaniu 1 lub 2.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W badaniach 3-5 za pierwszorzędowy punkt końcowy przyjęto zaostrzenie astmy, natomiast w badaniu 6 oceniano przede wszystkim ograniczenie w stosowaniu wziewnych kortykosteroidów. W badaniach 3, 4 i 5 u pacjentów leczonych omalizumabem odnotowano zmniejszenie częstości występowania zaostrzeń astmy odpowiednio o 37,5% (p=0,027), 40,3% (p<0,001) i 57,6% (p<0,001) w porównaniu z grupą placebo. W badaniu 6 znacząco więcej pacjentów z ciężką astmą alergiczną, leczonych omalizumabem mogło zmniejszyć dawkę flutykazonu do £500 mikrogramów/dobę bez pogorszenia kontroli astmy (60,3%) w porównaniu z grupą placebo (45,8%, p<0,05). Ocenę jakości życia uzyskano stosując kwestionariusz (Juniper Asthma-related Quality of Life Questionnaire). We wszystkich sześciu badaniach obserwowano statystycznie istotną poprawę w porównaniu ze stanem początkowym w ocenie jakości życia pacjentów przyjmujących omalizumab, w porównaniu z grupą placebo lub grupą kontrolną.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Całościowa ocena skuteczności leczenia przez lekarzy: Całościowa ocena lekarska została przeprowadzona w pięciu wyżej wymienionych badaniach, lekarze w szerokim zakresie przeprowadzili ocenę kontroli astmy. Lekarz mógł uwzględnić w ocenie szczytowy przepływ wydechowy (PEF), objawy występujące w dzień i w nocy, zużycie produktów leczniczych stosowanych doraźnie, spirometrię oraz zaostrzenia choroby. We wszystkich pięciu badaniach uznano, że u istotnie większego odsetka pacjentów leczonych omalizumabem osiągnięto wyraźną poprawę lub całkowitą kontrolę astmy w porównaniu z pacjentami z grupy placebo. Dzieci w wieku od 6 do <12 lat Główne dowody na potwierdzenie bezpieczeństwa stosowania i skuteczności omalizumabu w grupie pacjentów w wieku od 6 do <12 lat pochodzą z jednego randomizowanego, podwójnie zaślepionego, wieloośrodkowego badania kontrolowanego placebo (badanie 7).
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Badanie 7 było badaniem kontrolowanym placebo, do którego włączono specyficzną podgrupę pacjentów (N=235), taką jak określona w aktualnym wskazaniu, leczonych dużymi dawkami kortykosteroidów wziewnych (≥500 μg/dobę odpowiednika flutykazonu) w skojarzeniu z długo działającym agonistą receptorów beta. Klinicznie istotne zaostrzenie zdefiniowano jako pogorszenie objawów astmy w ocenie klinicznej badacza, wymagające podwojenia początkowej dawki kortykosteroidów wziewnych przez co najmniej 3 dni i (lub) doraźnego leczenia kortykosteroidami do stosowania ogólnego (doustnymi lub dożylnymi) przez co najmniej 3 dni. W specyficznej podgrupie pacjentów leczonych dużymi dawkami kortykosteroidów wziewnych, u pacjentów otrzymujących omalizumab odnotowano statystycznie znamiennie mniejszą częstość występowania klinicznie istotnych zaostrzeń astmy w porównaniu z grupą placebo.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Po 24 tygodniach, różnica w częstości występowania tych zaostrzeń pomiędzy badanymi grupami odpowiadała 34% zmniejszeniu częstości ich występowania (stosunek częstości występowania zaostrzeń 0,662; p=0,047) w grupie otrzymującej omalizumab względem grupy otrzymującej placebo. W drugim podwójnie zaślepionym 28-tygodniowym okresie leczenia różnica w częstości występowania klinicznie istotnych zaostrzeń astmy odpowiadała 63% zmniejszeniu częstości ich występowania (stosunek częstości występowania zaostrzeń 0,37; p=0,001) w grupie otrzymującej omalizumab względem grupy otrzymującej placebo. W 52-tygodniowym okresie leczenia metodą podwójnie ślepej próby (obejmującym 24-tygodniową fazę leczenia stałą dawką steroidów i 28-tygodniową fazę dostosowywania dawki steroidów) obserwowana różnica między leczonymi grupami odpowiadała 50% względnemu zmniejszeniu częstości występowania zaostrzeń w grupie pacjentów otrzymujących omalizumab (stosunek częstości występowania zaostrzeń 0,504; p=0,001).
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Pod koniec 52-tygodniowego okresu leczenia w grupie otrzymującej omalizumab odnotowano większe ograniczenie doraźnego stosowania produktów leczniczych zawierających agonistę receptorów beta w porównaniu z grupą otrzymującą placebo, jednak różnica pomiędzy badanymi grupami nie była statystycznie znamienna. W globalnej ocenie skuteczności leczenia pod koniec 52- tygodniowego okresu leczenia metodą podwójnie ślepej próby, w podgrupie pacjentów z ciężkim przebiegiem choroby, otrzymujących duże dawki kortykosteroidów wziewnych w skojarzeniu z długo działającymi agonistami receptorów beta, odsetek pacjentów z “doskonałą” skutecznością leczenia był większy, a odsetek pacjentów z “umiarkowaną” lub “małą” skutecznością leczenia był mniejszy w grupie otrzymującej omalizumab w porównaniu z grupą otrzymującą placebo; różnica ta była statystycznie znamienna (p<0,001), podczas gdy nie obserwowano różnic pomiędzy grupą otrzymującą omalizumab a grupą otrzymującą placebo w odniesieniu do subiektywnie postrzeganego przez pacjentów wskaźnika jakości życia.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność omalizumabu oceniano w dwóch randomizowanych badaniach kontrolowanych placebo, prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby, z udziałem pacjentów z CRSwNP (Tabela 7). Pacjenci otrzymywali omalizumab lub placebo podskórnie co 2 lub 4 tygodnie (patrz punkt 4.2). Wszyscy pacjenci otrzymywali leczenie podstawowe mometazonem w postaci donosowej przez cały czas trwania badania. Wcześniejszy zabieg operacyjny w obrębie nosa lub zatok lub wcześniejsze stosowanie kortykosteroidów ogólnoustrojowych nie były warunkiem koniecznym przy włączeniu do tych badań. Pacjenci otrzymywali omalizumab lub placebo przez 24 tygodnie, po których następował 4-tygodniowy okres obserwacji. W Tabeli 6 przedstawiono dane demograficzne i początkową charakterystykę pacjentów, w tym jednocześnie występujące choroby alergiczne.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Tabela 6 Dane demograficzne i początkowa charakterystyka pacjentów uczestniczących w badaniach dotyczących polipów nosa

CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Parametr 1. badanie dotyczącepolipów nosa 2. badanie dotyczącepolipów nosa
N=138 N=127
Średni wiek (lata) (SD) 51,0 (13,2) 50,1 (11,9)
% mężczyzn 63,8 65,4
Pacjenci stosujący kortykosteroidy ogólnoustrojowe w poprzednimroku (%) 18,8 26,0
Wynik obustronnej endoskopowej oceny polipów nosa (NPS): średnia (SD),zakres 0-8 6,2 (1,0) 6,3 (0,9)
Wynik oceny przekrwienia błony śluzowej nosa (NCS):średnia (SD), zakres 0-3 2,4 (0,6) 2,3 (0,7)
Wynik oceny zmysłu powonienia: średnia (SD),zakres 0-3 2,7 (0,7) 2,7 (0,7)
Całkowity wynik SNOT-22: średnia (SD) zakres 0-110 60,1 (17,7) 59,5 (19,3)
Liczba eozynofilów we krwi (komórki/µl): średnia (SD) 346,1 (284,1) 334,6 (187,6)
Stężenie całkowitej IgE j.m./ml: średnia (SD) 160,9 (139,6) 190,2 (200,5)
Astma (%) 53,6 60,6
Łagodna (%) 37,8 32,5
Umiarkowana (%) 58,1 58,4
Ciężka (%) 4,1 9,1
Choroba dróg oddechowych zaostrzona przez aspirynę (%) 19,6 35,4
Alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa 43,5 42,5

CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
SD = odchylenie standardowe; SNOT-22 = kwestionariusz oceny dolegliwości dotyczących nosa i zatok (ang. Sino-Nasal Outcome Test 22); IgE = immunoglobulina E; j.m. = jednostki międzynarodowe. W przypadku NPS, NCS i SNOT-22 wyższe wyniki wskazują na większe nasilenie choroby. Równorzędnymi głównymi punktami końcowymi były: punktowy wynik obustronnej oceny polipów nosa (NPS) i średni dobowy wynik oceny przekrwienia błony śluzowej nosa (NCS) w tygodniu 24. W obu badaniach 1. i 2. dotyczących polipów nosa u pacjentów, którzy otrzymywali omalizumab, obserwowano statystycznie znamienną większą poprawę w NPS i średnim tygodniowym wyniku NCS w tygodniu 24. względem wartości początkowej w porównaniu z pacjentami, którzy otrzymywali placebo. Wyniki badań 1. i 2. dotyczących polipów nosa przedstawiono w Tabeli 7. Tabela 7 Zmiana w tygodniu 24. względem wartości początkowych w wynikach klinicznych uzyskanych w 1. i 2. badaniu dotyczącym polipów nosa oraz w danych zbiorczych

CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

1. badanie dotyczącepolipów nosa 2. badanie dotyczącepolipów nosa Zbiorcze wyniki badań dotyczących polipównosa
Placebo Omalizumab Placebo Omalizumab Placebo Omalizumab
N 66 72 65 62 131 134
Wynik oceny polipów nosa
Średnia wartość początkowa 6,32 6,19 6,09 6,44 6,21 6,31
Zmiana w średniej obliczona metodą 0,06 -1,08 -0,31 -0,90 -0,13 -0,99
LS w tygodniu 24.
Różnica (95% CI) -1,14 (-1,59; -0,69) -0,59 (-1,05; -0,12) -0,86 (-1,18; -0,54)
Wartość p <0,0001 0,0140 <0,0001
7-dniowy średni wynik dobowej oceny przekrwienia błony śluzowejnosa
Średnia wartość początkowa 2,46 2,40 2,29 2,26 2,38 2,34
Zmiana w średniej obliczona metodą -0,35 -0,89 -0,20 -0,70 -0,28 -0,80
LS w tygodniu 24.
Różnica (95% CI) -0,55 (-0,84; -0,25) -0,50 (-0,80; -0,19) -0,52 (-0,73; -0;31)
Wartość p 0,0004 0,0017 <0,0001
TNSS
Średnia wartość początkowa 9,33 8,56 8,73 8,37 9,03 8,47
Zmiana w średniej obliczona metodą -1,06 -2,97 -0,44 -2,53 -0,77 -2,75
LS w tygodniu 24.
Różnica (95% CI) -1,91 (-2,85; -0,96) -2,09 (-3,00; -1,18) -1,98 (-2,63; -1,33)
Wartość p 0,0001 <0,0001 <0,0001
SNOT-22
Średnia wartość początkowa 60,26 59,82 59,80 59,21 60,03 59,54
Zmiana w średniej obliczona metodą -8,58 -24,70 -6,55 -21,59 -7,73 -23,10
LS w tygodniu 24.
Różnica (95% CI) -16,12 (-21,86; -10,38) -15,04 (-21,26; -8,82) -15,36 (-19,57; -11,16)

CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

1. badanie dotyczącepolipów nosa 2. badanie dotyczącepolipów nosa Zbiorcze wyniki badań dotyczących polipównosa
Placebo Omalizumab Placebo Omalizumab Placebo Omalizumab
Wartość p <0,0001 <0,0001 <0,0001
(MID = 8,9)
UPSIT
Średnia wartość początkowa 13,56 12,78 13,27 12,87 13,41 12,82
Zmiana w średniej obliczona metodą 0,63 4,44 0,44 4,31 0,54 4,38
LS w tygodniu 24.
Różnica (95% CI) 3,81 (1,38; 6,24) 3,86 (1,57; 6,15) 3,84 (2,17; 5,51)
Wartość p 0,0024 0,0011 <0,0001

CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
LS = najmniejszy kwadrat; CI = przedział ufności; TNSS = suma wszystkich objawów dotyczących nosa (ang. Total nasal symptom score); SNOT-22 = kwestionariusz oceny dolegliwości dotyczących zatok i nosa (ang. Sino-Nasal Outcome Test 22); UPSIT = test identyfikacji zapachów (ang. University of Pennsylvania Smell Identification Test); MID = minimalna istotna różnica. Rycina 1 Średnia zmiana w wyniku oceny przekrwienia błony śluzowej nosa względem stanu początkowego i średnia zmiana w wyniku oceny polipów nosa względem stanu początkowego w poszczególnych grupach terapeutycznych w 1. i 2. badaniu dotyczącym polipów nosa Badanie 1. / Placebo (N=66) Badanie 1. / Omalizumab (N=72) Badanie 2. / Placebo (N=65) Badanie 2. / Omalizumab (N=62) 0,25 Średnia zmiana w ocenie polipów nosa względem wartości początkowych 0,00 −0,25 −0,50 −0,75 −1,00 −1,25 0,25 Badanie 1. / Placebo (N=66) Badanie 1. / Omalizumab (N=72) Badanie 2. / Placebo (N=65) Badanie 2.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
/ Omalizumab (N=62) Średnia zmiana w ocenie przekrwienia błony śluzowej nosa względem wartości początkowych 0,00 −0,25 −0,50 −0,75 −1,00 −1,25 Druga analiza skuteczności Pierwsza analiza skuteczności Druga analiza skuteczności Pierwsza analiza skuteczności
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wartość 4 8 12 16 20 24 Wartość 4 8 12 16 20 24
początkowa Tydzień początkowa Tydzień
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
We wcześniej zaplanowanej zbiorczej analizie leczenia doraźnego (stosowanie kortykosteroidów ogólnoustrojowych przez ³3 kolejne dni lub chirurgiczne usunięcie polipów nosa) podczas 24- tygodniowego okresu leczenia odsetek pacjentów wymagających leczenia doraźnego był mniejszy w grupie otrzymującej omalizumab w porównaniu z placebo (odpowiednio 2,3% w porównaniu z 6,2%). Iloraz szans zastosowania leczenia doraźnego w grupie leczonej omalizumabem w porównaniu z placebo wynosił 0,38 (95% CI: 0,10; 1,49). W żadnym z badań nie zgłaszano zabiegów chirurgicznych w obrębie zatok i nosa. Długoterminową skuteczność i bezpieczeństwo stosowania omalizumabu u pacjentów z CRSwNP, którzy uczestniczyli w badaniach 1. i 2. dotyczących polipów nosa, oceniano w otwartym badaniu rozszerzonym. Dane dotyczące skuteczności z tego badania sugerują, że korzyść kliniczna uzyskana w 24. tygodniu utrzymywała się do 52. tygodnia.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Dane dotyczące bezpieczeństwa były ogólnie zgodne ze znanym profilem bezpieczeństwa omalizumabu.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Właściwości farmakokinetyczne omalizumabu badano u pacjentów dorosłych i młodzieży z astmą alergiczną, a także u dorosłych pacjentów z CRSwNP. Ogólne parametry farmakokinetyczne omalizumabu są podobne w tych populacjach pacjentów. Wchłanianie Po podaniu podskórnym omalizumab jest wchłaniany, a jego bezwzględna biodostępność wynosi średnio 62%. Po podskórnym podaniu pojedynczej dawki leku dorosłym i młodzieży z astmą, omalizumab był wolno wchłaniany, osiągając maksymalne stężenia w surowicy średnio po 7-8 dniach. Farmakokinetyka omalizumabu w dawkach większych niż 0,5 mg/kg mc. jest liniowa. Po podaniu wielokrotnych dawek omalizumabu, pole pod krzywą zależności stężenia w surowicy od czasu w dniach 0-14 w stanie stacjonarnym było nawet 6-krotnie większe niż po podaniu pierwszej dawki leku. Podanie omalizumabu w postaci liofilizatu lub roztworu skutkowało otrzymaniem podobnego profilu zależności stężenia omalizumabu w surowicy krwi od czasu.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Dystrybucja In vitro omalizumab tworzy kompleksy ograniczonych rozmiarów z IgE. W badaniach in vitro lub in vivo nie obserwuje się wytrącania kompleksów ani też kompleksów o masie cząsteczkowej przekraczającej 1 milion daltonów. Względna objętość dystrybucji u pacjentów wynosiła 78 ± 32 ml/kg mc. po podaniu podskórnym. Eliminacja Na klirens omalizumabu składają się procesy klirensu IgG, jak również klirens poprzez specyficzne wiązanie i tworzenie kompleksów z docelowym ligandem, IgE. Eliminacja IgG przez wątrobę obejmuje jej rozkład w układzie siateczkowo-śródbłonkowym i w komórkach śródbłonka. W postaci niezmienionej IgG jest również wydalana z żółcią. U pacjentów z astmą okres półtrwania eliminacji omalizumabu z surowicy wynosił średnio 26 dni, a średnie wartości pozornego klirensu to 2,4 ± 1,1 ml/kg/dobę. Ponadto, u pacjentów z dwa razy większą masą ciała pozorny klirens był około dwukrotnie większy.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Charakterystyka w populacjach pacjentów Wiek, rasa/grupa etniczna, płeć, wskaźnik masy ciała (ang. Body Mass Index, BMI) Analizę farmakokinetyki populacyjnej omalizumabu przeprowadzono w celu oceny wpływu charakterystyki demograficznej. Analiza tych ograniczonych danych sugeruje, że nie ma konieczności dostosowywania dawki leku ze względu na wiek (6-76 lat w przypadku pacjentów z astmą alergiczną; 18 do 75 lat w przypadku pacjentów z CRSwNP), rasę/grupę etniczną, płeć pacjenta lub wskaźnik masy ciała (patrz punkt 4.2). Zaburzenia czynności nerek i wątroby Brak danych dotyczących właściwości farmakokinetycznych i farmakodynamicznych u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4).
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Bezpieczeństwo stosowania omalizumabu badano na małpach cynomolgus, ponieważ omalizumab wiąże się z IgE ludzi i małp cynomolgus z podobnym powinowactwem. Przeciwciała przeciwko omalizumabowi wykryto u niektórych małp po wielokrotnym podskórnym lub dożylnym podaniu leku. Nie stwierdzono jednak widocznej toksyczności, w tym występowania chorób wywołanych pośrednio przez kompleksy immunologiczne lub cytotoksyczności zależnej od dopełniacza. Nie stwierdzono dowodów na występowanie reakcji anafilaktycznej z powodu degranulacji komórek tucznych u małp cynomolgus. Przewlekłe stosowanie omalizumabu w dawkach do 250 mg/kg mc. (stanowiących co najmniej 14- krotność maksymalnej zalecanej dawki klinicznej, wyrażonej w mg/kg mc., zgodnie z zalecaną tabelą dawkowania) było dobrze tolerowane przez naczelne inne niż człowiek (zarówno dorosłe jak i młode zwierzęta), z wyjątkiem związanego z dawką i zależnego od wieku zmniejszenia liczby płytek krwi u młodych osobników o większej wrażliwości.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Stężenie leku w surowicy potrzebne, by uzyskać 50% zmniejszenie liczby płytek krwi w porównaniu do wartości początkowych u dorosłych małp cynomolgus było około 4 do 20 razy większe niż przewidywane maksymalne stężenie leku w surowicy w warunkach klinicznych. Ponadto, u małp cynomolgus w miejscu wstrzyknięcia leku obserwowano ostry krwotok i stan zapalny. Nie przeprowadzono oficjalnych badań dotyczących rakotwórczego działania omalizumabu. W badaniach wpływu omalizumabu na reprodukcję małp cynomolgus podskórne dawki do 75 mg/kg mc. na tydzień (stanowiące co najmniej 8-krotność maksymalnej zalecanej dawki klinicznej, wyrażonej w mg/kg mc., w okresie 4 tygodni) nie wpływały toksycznie na matkę, nie działały embriotoksycznie lub teratogennie, gdy lek podawany był przez cały okres organogenezy i nie powodowały działań niepożądanych na płód i rozwój nowonarodzonych osobników, gdy lek podawano w ostatnim okresie ciąży, podczas porodu i w okresie karmienia piersią.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Omalizumab jest wydzielany z mlekiem samic małp cynomolgus. Stężenia omalizumabu w mleku stanowiły 0,15% stężenia leku w surowicy krwi matki.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych L-argininy chlorowodorek L-histydyny chlorowodorek jednowodny L-histydyna Polisorbat 20 Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi. 6.3 Okres ważności 24 miesiące. Łączny czas przechowywania produktu w temperaturze 25°C wynosi 7 dni. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w lodówce (2°C – 8°C). Nie zamrażać. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania 0,5 ml roztworu do wstrzykiwań w cylindrze ampułko-strzykawki (szkło typu I) z igłą (ze stali nierdzewnej), końcówką tłoka (typu I) (elastomer) oraz osłonką na igłę (elastomer oraz polipropylen). Opakowanie zawiera 1 ampułko-strzykawkę.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 75 mg
Dane farmaceutyczne
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Ampułko-strzykawka jednorazowego użycia jest przeznaczona do indywidualnego wykorzystania. Należy wyjąć ją z lodówki 30 minut przed wstrzyknięciem, aby roztwór osiągnął temperaturę pokojową. Wskazówki dotyczące usuwania leku Zużytą strzykawkę należy natychmiast wyrzucić do pojemnika na odpady medyczne niebezpieczne. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Omlyclo 150 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda ampułko-strzykawka z 1 ml roztworu zawiera 150 mg omalizumabu*. *Omalizumab jest humanizowanym przeciwciałem monoklonalnym wytwarzanym w linii komórek jajnika chomika chińskiego metodą rekombinacji DNA. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce (płyn do wstrzykiwań) Klarowny do opalizującego, bezbarwny do jasnobrązowawo-żółtego roztwór.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Astma alergiczna Produkt leczniczy Omlyclo jest wskazany do stosowania u dorosłych, młodzieży i dzieci (w wieku od 6 do <12 lat). Leczenie produktem leczniczym Omlyclo należy rozważać jedynie pacjentów z astmą wywołaną za pośrednictwem IgE (immunoglobulina E) (patrz punkt 4.2). Dorośli i młodzież (w wieku 12 lat i starsi) Produkt leczniczy Omlyclo jest wskazany do stosowania w leczeniu wspomagającym, w celu poprawy kontroli astmy u pacjentów z ciężką, przewlekłą astmą alergiczną, u których stwierdzono dodatni wynik testu skórnego lub reaktywność in vitro na całoroczne alergeny wziewne, oraz u pacjentów, u których stwierdzono zmniejszoną czynność płuc (FEV 1 <80%) jak również częste objawy choroby występujące w ciągu dnia lub będące przyczyną przebudzeń w nocy oraz u których wielokrotnie udokumentowano ciężkie zaostrzenia astmy występujące pomimo przyjmowania dużych dobowych dawek kortykosteroidów wziewnych w skojarzeniu z długo działającym, wziewnym agonistą receptorów beta-2.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Wskazania do stosowania
Dzieci (w wieku od 6 do <12 lat) Produkt leczniczy Omlyclo jest wskazany do stosowania w leczeniu wspomagającym, w celu poprawy kontroli astmy u pacjentów z ciężką, przewlekłą astmą alergiczną, u których stwierdzono dodatni wynik testu skórnego lub reaktywność in vitro na całoroczne alergeny wziewne, częste objawy choroby występujące w ciągu dnia lub będące przyczyną wybudzeń w nocy oraz u których występują liczne ciężkie zaostrzenia astmy pomimo przyjmowania dużych dobowych dawek kortykosteroidów wziewnych w skojarzeniu z długo działającym, wziewnym agonistą receptorów beta-2. Przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (ang. chronic rhinosinusitis with nasal polyps, CRSwNP) Produkt leczniczy Omlyclo jest wskazany do stosowania w leczeniu wspomagającym do terapii kortykosteroidami donosowymi u dorosłych (w wieku 18 lat i starszych) z ciężkim CRSwNP, u których terapia kortykosteroidami donosowymi nie zapewnia wystarczającej kontroli objawów choroby.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Wskazania do stosowania
Przewlekła pokrzywka spontaniczna Produkt leczniczy Omlyclo jest wskazany we wspomagającym leczeniu przewlekłej pokrzywki spontanicznej u dorosłych pacjentów i młodzieży (w wieku 12 lat i starszych), u których nie stwierdzono wystarczającej odpowiedzi na leczenie przeciwhistaminowe H 1 .
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie powinno być rozpoczynane przez lekarzy mających doświadczenie w rozpoznawaniu i leczeniu ciężkiej, przewlekłej astmy, przewlekłego zapalenia błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) lub przewlekłej pokrzywki spontanicznej. Dawkowanie Astma alergiczna i przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) Dawkowanie w astmie alergicznej i CRSwNP podlega tym samym zasadom dawkowania. Na podstawie początkowego stężenia IgE (j.m./ml), oznaczanego przed rozpoczęciem leczenia oraz masy ciała pacjenta (kg) określa się właściwą dawkę omalizumabu oraz częstość jej podawania w tych wskazaniach. Przed podaniem początkowej dawki leku u pacjentów należy oznaczyć całkowite stężenie IgE w surowicy za pomocą jednego z dostępnych testów, w celu ustalenia dawki. Na podstawie wyników tych oznaczeń każdorazowo można zastosować od 75 do 600 mg omalizumabu w 1 do 4 wstrzyknięciach.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Dawkowanie
Pacjenci z astmą alergiczną i początkowym stężeniem IgE poniżej 76 j.m./ml w mniejszym stopniu odnieśli korzyść (patrz punkt 5.1). Lekarze przepisujący produkt powinni upewnić się, że pacjenci dorośli i młodzież ze stężeniem IgE poniżej 76 j.m./ml oraz dzieci (w wieku od 6 do <12 lat) ze stężeniem IgE poniżej 200 j.m./ml wykazują jednoznaczną reaktywność in vitro (RAST) na alergeny całoroczne przed rozpoczęciem leczenia. Patrz tabela 1 z przelicznikami dawek oraz tabele 2 i 3 służące do określania dawki. Pacjenci, u których początkowe stężenia IgE lub masa ciała wyrażona w kg nie mieszczą się w granicach wartości podanych w tabelach, nie powinni przyjmować omalizumabu. Maksymalna zalecana dawka wynosi 600 mg omalizumabu co dwa tygodnie. Tabela 1 Przeliczenie dawki na liczbę strzykawek, liczbę wstrzyknięć i całkowitą objętość wstrzyknięcia na każde podanie
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Dawkowanie
Dawka (mg) Liczba strzykawek Liczba wstrzyknięć Całkowita objętość wstrzyknięcia (ml)
75 mg 150 mg
75 1 0 1 0,5
150 0 1 1 1,0
225 1 1 2 1,5
300 0 2 2 2,0
375 1 2 3 2,5
450 0 3 3 3,0
525 1 3 4 3,5
600 0 4 4 4,0
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Dawkowanie
Tabela 2 PODAWANIE CO 4 TYGODNIE. Dawki omalizumabu (w miligramach/dawkę) podawane we wstrzyknięciu podskórnym co 4 tygodnie

CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Dawkowanie

Masa ciała (kg)
Początkowe wartości IgE(j.m./ml) ≥20-25* >25-30* >30-40 >40-50 >50-60 >60-70 >70-80 >80-90 >90-125 >125-150
≥30-100 75 75 75 150 150 150 150 150 300 300
>100-200 150 150 150 300 300 300 300 300 450 600
>200-300 150 150 225 300 300 450 450 450 600
>300-400 225 225 300 450 450 450 600 600
>400-500 225 300 450 450 600 600
>500-600 300 300 450 600 600
>600-700 300 450 600
>700-800
>800-900 PODAWANIE CO 2 TYGODNIE PATRZ TABELA 3
>900-1,000
>1,000-1,100

CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Dawkowanie
*W badaniach rejestracyjnych dotyczących CRSwNP nie badano pacjentów z masą ciała poniżej 30 kg. Tabela 3 PODAWANIE CO 2 TYGODNIE. Dawki omalizumabu (w miligramach/dawkę) podawane we wstrzyknięciu podskórnym co 2 tygodnie

CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Dawkowanie

Masa ciała (kg)
Początkowe wartości IgE(j.m./ml) ≥20-25* >25-30* >30-40 >40-50 >50-60 >60-70 >70-80 >80-90 >90-125 >125-150
≥30-100 PODAWANIE CO 4 TYGODNIE PATRZ TABELA 2
>100-200
>200-300 375
>300-400 450 525
>400-500 375 375 525 600
>500-600 375 450 450 600
>600-700 225 375 450 450 525
>700-800 225 225 300 375 450 450 525 600
>800-900 225 225 300 375 450 525 600
>900-1,000 225 300 375 450 525 600
>1,000-1,100 225 300 375 450 600
>1,100-1,200 300 300 450 525 600 Niewystarczające dane dotyczące zalecanej dawki
>1,200-1,300 300 375 450 525
> 1,300-1,500 300 375 525 600

CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Dawkowanie
*W badaniach rejestracyjnych dotyczących CRSwNP nie badano pacjentów z masą ciała poniżej 30 kg. Czas trwania leczenia, monitorowanie pacjentów i dostosowywanie dawkowania Astma alergiczna Produkt leczniczy Omlyclo jest przeznaczony do długotrwałego leczenia. W badaniach klinicznych wykazano, że leczenie wykazuje skuteczność po co najmniej 12-16 tygodniach leczenia. W 16 tygodniu po rozpoczęciu leczenia produktem leczniczym Omlyclo lekarz powinien ocenić skuteczność leczenia przed podaniem pacjentom kolejnych wstrzyknięć leku. Decyzję o kontynuowaniu leczenia po 16 tygodniach leczenia lub przy kolejnych okazjach, należy uzależnić od tego, czy stwierdza się wyraźną poprawę ogólnej kontroli astmy (patrz punkt 5.1; Całościowa ocena skuteczności leczenia przez lekarzy). Przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) W badaniach klinicznych dotyczących CRSwNP zmiany w punktowym wyniku oceny polipów nosa (ang.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Dawkowanie
nasal polyps score, NPS) i w wyniku oceny przekrwienia błony śluzowej nosa (ang. nasal congestion score, NCS) były obserwowane po 4 tygodniach. Potrzebę kontynuacji leczenia należy poddawać okresowej ocenie biorąc pod uwagę ciężkość choroby u pacjenta i poziom kontroli objawów. Astma alergiczna i przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) Przerwanie leczenia zazwyczaj powoduje ponowne zwiększenie stężenia wolnej IgE i związanych z tym objawów. W czasie leczenia całkowite stężenia IgE zwiększają się i pozostają zwiększone do 1 roku po przerwaniu leczenia. Dlatego ponowne oznaczanie stężenia IgE podczas leczenia nie może być traktowane jako wskazówka do określania dawki leku. Po przerwaniu leczenia, które trwało krócej niż 1 rok, dawkowanie należy ustalać na podstawie stężeń IgE w surowicy uzyskanych podczas określania dawki początkowej.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Dawkowanie
Całkowite stężenie IgE w surowicy można ponownie oznaczać w celu określenia dawki, jeśli leczenie zostało przerwane na co najmniej rok. Dawki należy zmodyfikować w przypadku istotnych zmian masy ciała (patrz tabele 2 i 3). Przewlekła pokrzywka spontaniczna Zalecana dawka wynosi 300 mg we wstrzyknięciu podskórnym co 4 tygodnie. Zaleca się, aby lekarz przepisujący lek dokonał okresowej oceny konieczności kontynuowania leczenia. Doświadczenie z badań klinicznych dotyczące długotrwałego stosowania w tym wskazaniu opisano w punkcie 5.1. Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku (65 lat i starsi) Dane dotyczące stosowania omalizumabu u pacjentów w wieku powyżej 65 lat są ograniczone, jednak brak dowodów na to, że u pacjentów w podeszłym wieku konieczne jest zastosowanie innej dawki niż u dorosłych pacjentów w młodszym wieku. Zaburzenia czynności nerek lub wątroby Nie przeprowadzono badań nad wpływem zaburzeń czynności nerek lub wątroby na farmakokinetykę omalizumabu.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Dawkowanie
Na klirens omalizumabu w dawkach klinicznych wpływa głównie układ siateczkowo- śródbłonkowy (ang. RES – reticular endothelial sysem), dlatego jest mało prawdopodobne, aby mógł się on zmieniać w zaburzeniach czynności nerek lub wątroby. Mimo, iż nie zaleca się szczególnego dostosowania dawki u tych pacjentów, podając omalizumab należy zachować ostrożność (patrz punkt 4.4). Dzieci i młodzież W astmie alergicznej nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności omalizumabu u pacjentów w wieku poniżej 6 lat w astmie alergicznej. Dane nie są dostępne. W CRSwNP nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności omalizumabu u pacjentów w wieku poniżej 18 lat. Dane nie są dostępne. W przewlekłej pokrzywce spontanicznej nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności omalizumabu u pacjentów w wieku poniżej 12 lat. Dane nie są dostępne. Sposób podawania Tylko do podania podskórnego. Omalizumabu nie wolno podawać dożylnie ani domięśniowo.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Dawkowanie
Jeśli konieczne jest podanie więcej niż jednego wstrzyknięcia, aby uzyskać pożądaną dawkę, wstrzyknięcia należy podzielić pomiędzy dwa lub więcej miejsc wstrzyknięć (Tabela 1). Pacjenci, u których nie wystąpiły reakcje anafilaktyczne w wywiadzie, mogą samodzielnie wstrzykiwać Omlyclo, lub może on być wstrzykiwany przez opiekunów od 4. dawki, jeśli lekarz uzna to za właściwe (patrz punkt 4.4). Pacjent lub opiekun musi zostać przeszkolony w zakresie prawidłowej techniki wstrzykiwania i rozpoznawania wczesnych objawów przedmiotowych i podmiotowych ciężkich reakcji alergicznych. Pacjentów lub opiekunów należy poinstruować, aby wstrzykiwali całą dawkę produktu Omlyclo zgodnie z instrukcjami użycia zawartymi w ulotce dla pacjenta.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Identyfikowalność W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu. Ogólne Omalizumab nie jest wskazany w leczeniu nagłych zaostrzeń astmy, ostrego skurczu oskrzeli lub stanu astmatycznego. Działania omalizumabu nie badano u pacjentów z zespołem hiper-IgE lub alergiczną aspergilozą oskrzelowo-płucną, bądź w zapobieganiu reakcjom anafilaktycznym, w tym także reakcjom wywołanym przez alergie pokarmowe, atopowe zapalenie skóry lub alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa. Nie należy stosować omalizumabu w leczeniu tych chorób. Nie badano stosowania omalizumabu u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi, stanami wywołanymi pośrednio przez kompleksy immunologiczne lub z wcześniej istniejącymi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby (patrz punkt 4.2). Należy zachować ostrożność podając omalizumab w tych populacjach pacjentów.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Specjalne środki ostrozności
Nie zaleca się nagłego przerwania podawania kortykosteroidów o działaniu ogólnoustrojowym lub kortykosteroidów wziewnych po rozpoczęciu leczenia omalizumabem w astmie alergicznej lub CRSwNP. Dawki kortykosteroidów należy zmniejszać pod ścisłą kontrolą lekarza i może być konieczne przeprowadzenie tego stopniowo. Zaburzenia układu immunologicznego Reakcje alergiczne typu I Podczas przyjmowania omalizumabu mogą wystąpić miejscowe lub ogólnoustrojowe reakcje alergiczne typu I, w tym anafilaksja i wstrząs anafilaktyczny, nawet po długim okresie stosowania. Jednakże, większość z tych reakcji występowała w ciągu 2 godzin od pierwszego i kolejnego wstrzyknięcia omalizumabu, ale niektóre występowały po 2 godzinach i nawet po ponad 24 godzinach od wstrzyknięcia. Większość reakcji anafilaktycznych występowała podczas zastosowania pierwszych 3 dawek omalizumabu. Dlatego też, pierwsze 3 dawki muszą być podane przez lub pod nadzorem pracownika ochrony zdrowia.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Specjalne środki ostrozności
Anafilaksja w wywiadzie niezwiązana z omalizumabem może być czynnikiem ryzyka anafilaksji po zastosowaniu omalizumabu. W związku z tym, u pacjentów z anafilaksją w wywiadzie omalizumab musi być podawany przez pracownika ochrony zdrowia, który zawsze powinien mieć dostęp do produktów leczniczych stosowanych w leczeniu reakcji anafilaktycznych do natychmiastowego zastosowania po podaniu produktu Omlyclo. Jeśli wystąpi reakcja anafilaktyczna lub inna ciężka reakcja alergiczna, należy natychmiast przerwać stosowanie omalizumabu i wprowadzić właściwe leczenie. Należy poinformować pacjentów, że takie reakcje są możliwe i że w razie wystąpienia reakcji alergicznych należy natychmiast zwrócić się o pomoc medyczną. W badaniach klinicznych przeciwciała przeciwko omalizumabowi wykryto u niewielkiej liczby pacjentów (patrz punkt 4.8). Znaczenie kliniczne przeciwciał przeciwko omalizumabowi nie jest dobrze poznane.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Specjalne środki ostrozności
Choroba posurowicza U pacjentów leczonych humanizowanymi przeciwciałami monoklonalnymi, w tym omalizumabem, zaobserwowano chorobę posurowiczą i objawy przypominające chorobę posurowiczą, które należą do opóźnionych reakcji alergicznych typu III. Przypuszczalny mechanizm patofizjologiczny polega na tworzeniu się i osadzaniu kompleksu immunologicznego w wyniku powstawania przeciwciał przeciwko omalizumabowi. Wystąpienie choroby zwykle miało miejsce po 1-5 dniach od podania pierwszego lub kolejnych wstrzyknięć, a także po dłuższym leczeniu. Do objawów sugerujących chorobę posurowiczą należą: zapalenie stawów, ból stawów, wysypka (pokrzywka lub inna postać), gorączka i uogólnione powiększenie węzłów chłonnych. Leki przeciwhistaminowe i kortykosteroidy mogą okazać się przydatne w zapobieganiu lub leczeniu tego zaburzenia oraz należy poradzić pacjentom, aby informowali o jakichkolwiek podejrzanych objawach.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Specjalne środki ostrozności
Zespół Churga-Straussa i zespół hipereozynofilii U pacjentów z ciężką astmą może rzadko wystąpić układowy zespół hipereozynofilii lub alergiczne eozynofilowe ziarniniakowe zapalenie naczyń (zespół Churga-Straussa), które są zazwyczaj leczone kortykosteroidami podawanymi ogólnie. W rzadkich przypadkach, u pacjentów leczonych przeciwastmatycznymi produktami leczniczymi, w tym omalizumabem, może wystąpić lub rozwinąć się układowa eozynofilia i zapalenie naczyń. Zdarzenia te są zwykle związane ze zmniejszeniem dawki doustnie stosowanych kortykosteroidów. U tych pacjentów, lekarze powinni uważać na rozwój znacznej eozynofilii, wysypki związanej z zapaleniem naczyń, zaostrzenia objawów ze strony płuc, nieprawidłowości w obrębie zatok przynosowych, powikłań dotyczących serca i (lub) neuropatii. Należy rozważyć przerwanie stosowania omalizumabu w razie wystąpienia wszystkich ciężkich przypadków wymienionych powyżej zaburzeń układu immunologicznego.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Specjalne środki ostrozności
Zarażenia pasożytnicze (jelitowe) IgE może uczestniczyć w odpowiedzi immunologicznej na niektóre zarażenia pasożytami jelitowymi (robaczyce). U pacjentów z grup przewlekłego wysokiego ryzyka zarażeń pasożytami jelitowymi badanie kontrolowane placebo z udziałem pacjentów z alergią wykazało niewielkie zwiększenie częstości występowania zarażeń w przypadku przyjmowania omalizumabu, mimo że przebieg, nasilenie choroby oraz odpowiedź na leczenie zarażenia nie uległy zmianie. Częstość występowania zarażeń pasożytami jelitowymi w całym programie badań klinicznych, który nie był przeznaczony do wykrywania takich zarażeń, wynosiła mniej niż 1 na 1 000 pacjentów. Należy jednak zachować ostrożność u pacjentów z grup wysokiego ryzyka zarażeń pasożytami jelitowymi, zwłaszcza jeśli pacjenci udają się w podróż na obszary, gdzie zarażenia pasożytami jelitowymi są endemiczne. Jeśli pacjenci nie odpowiadają na leczenie przeciwpasożytnicze należy rozważyć przerwanie leczenia omalizumabem.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji IgE może uczestniczyć w odpowiedzi immunologicznej na niektóre zarażenia pasożytami jelitowymi (robaczyce), dlatego omalizumab może w sposób pośredni zmniejszać skuteczność produktów leczniczych stosowanych w leczeniu robaczyc i innych zarażeń pasożytniczych (patrz punkt 4.4). Enzymy cytochromu P450, białka zlokalizowane w błonie komórkowej transportujące cząsteczki na zewnątrz komórki i mechanizmy wiązania z białkami nie biorą udziału w klirensie omalizumabu; dlatego też istnieje niewielka możliwość interakcji. Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji omalizumabu z innymi produktami leczniczymi lub szczepionkami. Z farmakologicznego punktu widzenia brak powodów, by oczekiwać interakcji między omalizumabem a innymi, zwykle przepisywanymi produktami leczniczymi stosowanymi w leczeniu astmy, CRSwNP lub przewlekłej pokrzywki spontanicznej.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Interakcje
Astma alergiczna W badaniach klinicznych omalizumab był zwykle stosowany w skojarzeniu z wziewnymi i doustnymi kortykosteroidami, wziewnymi krótko i długo działającymi beta-agonistami, antagonistami receptorów leukotrienowych, teofiliną i jej pochodnymi i doustnymi lekami przeciwhistaminowymi. Nie zaobserwowano żadnych oznak, aby te zwykle stosowane leki przeciwastmatyczne wpływały na bezpieczeństwo stosowania omalizumabu. Dostępne są ograniczone dane dotyczące stosowania omalizumabu w skojarzeniu ze swoistą immunoterapią (leczenie odczulające). W badaniach klinicznych, w których omalizumab stosowano w skojarzeniu z immunoterapią, stwierdzono, że bezpieczeństwo stosowania i skuteczność omalizumabu w skojarzeniu z konkretną immunoterapią nie różni się od bezpieczeństwa stosowania i skuteczności omalizumabu w monoterapii.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Interakcje
Przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) W badaniach klinicznych omalizumab był stosowany w skojarzeniu z mometazonem w postaci aerozolu podawanego donosowo zgodnie z zapisami w protokole. Do innych często stosowanych produktów leczniczych podawanych jednocześnie należały: inne kortykosteroidy donosowe, leki rozszerzające oskrzela, leki przeciwhistaminowe, antagoniści receptorów leukotrienowych, leki adrenergiczne/leki sympatykomimetyczne oraz miejscowe donosowe leki znieczulające. Nie zaobserwowano żadnych oznak, aby jednoczesne stosowanie tych innych często podawanych produktów leczniczych wpływało na bezpieczeństwo stosowania omalizumabu. Przewlekła pokrzywka spontaniczna W badaniach klinicznych dotyczących przewlekłej pokrzywki spontanicznej omalizumab był stosowany w skojarzeniu z lekami przeciwhistaminowymi (blokującymi receptory H 1 , blokującymi receptory H 2 ) oraz antagonistami receptora leukotrienowego (LTRAs).
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Interakcje
Nie ma dowodów potwierdzających, by na bezpieczeństwo stosowania omalizumabu wpływały stosowane równocześnie produkty lecznicze w odniesieniu do jego znanego profilu bezpieczeństwa stosowania w astmie alergicznej. Ponadto, analiza danych farmakokinetycznych populacji wykazała, że leki przeciwhistaminowe blokujące receptory H 2 oraz antagoniści receptora leukotrienowego nie mają istotnego wpływu na farmakokinetykę omalizumabu (patrz punkt 5.2). Dzieci i młodzież W badaniach klinicznych dotyczących przewlekłej pokrzywki spontanicznej uczestniczyli pacjenci w wieku od 12 do 17 lat przyjmujący omalizumab w skojarzeniu z lekami przeciwhistaminowymi (blokującymi receptory H 1 , blokującymi receptory H 2 ) oraz antagonistami receptora leukotrienowego. Nie przeprowadzono badań z udziałem dzieci w wieku poniżej 12 lat.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Dane otrzymane z ograniczonej liczby (300 -1 000 kobiet w ciąży) zastosowań produktu w okresie ciąży na podstawie rejestru ciąż i zgłoszeń spontanicznych po wprowadzeniu do obrotu produktu leczniczego nie wskazują, że omalizumab wywołuje wady rozwojowe lub działa szkodliwie na płód / noworodka. Prospektywne badanie rejestru ciąż (EXPECT) obejmujące 250 ciężarnych kobiet z astmą, u których wystąpiła ekspozycja na omalizumab wykazało, że częstość występowania poważnych wad wrodzonych była podobna (8,1% w porównaniu z 8,9%) w grupie pacjentek z badania EXPECT i w grupie pacjentek z chorobą o podobnej charakterystyce (astma umiarkowana i ciężka). Interpretacja danych może być zakłócona z powodu ograniczeń metodologicznych, w tym małych rozmiarów próby i braku randomizacji w projekcie badania. Omalizumab przenika przez barierę łożyskową.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Jednak badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Omalizumab był związany z występowaniem zależnego od wieku zmniejszenia liczby płytek krwi u naczelnych, z wyjątkiem ludzi, z większą wrażliwością względną u młodych zwierząt (patrz punkt 5.3). Jeśli jest to klinicznie konieczne, można rozważyć stosowanie omalizumabu w okresie ciąży. Karmienie piersią Immunoglobuliny G (IgG) są obecne w mleku ludzkim i dlatego oczekuje się, że omalizumab będzie obecny w mleku ludzkim. Na podstawie dostępnych danych dotyczących naczelnych, z wyjątkiem ludzi, stwierdzono przenikanie omalizumabu do mleka (patrz punkt 5.3). Badanie EXPECT, w którym wzięło udział 154 niemowląt, które były narażone na omalizumab podczas ciąży i karmienia piersią, nie wykazało działań niepożądanych u niemowląt karmionych piersią.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Interpretacja danych może być zakłócona z powodu ograniczeń metodologicznych badania, w tym małych rozmiarów próby i braku randomizacji w projekcie badania. Podawane doustnie, białka immunoglobuliny G ulegają proteolizie jelitowej i mają słabą biodostępność. Nie przewiduje się wpływu na noworodki / niemowlęta karmione piersią. W związku z tym, jeśli jest to klinicznie konieczne, można rozważyć stosowanie omalizumabu w okresie karmienia piersią. Płodność Brak danych dotyczących płodności ludzi stosujących omalizumab. W specjalnie zaprojektowanych badaniach nieklinicznych dotyczących wpływu na płodność u naczelnych, z wyjątkiem ludzi, w tym badaniach łączenia się w pary, nie zaobserwowano zaburzeń płodności u samców ani u samic po wielokrotnym podaniu omalizumabu w dawkach nie przekraczających 75 mg/kg mc. Ponadto, nie zaobserwowano działania genotoksycznego w oddzielnym badaniu nieklinicznym dotyczącym genotoksyczności.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Omalizumab nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Astma alergiczna i przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Podczas badań klinicznych w astmie alergicznej z udziałem pacjentów dorosłych i młodzieży w wieku 12 lat i starszej, najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były: bóle głowy i reakcje w miejscu wstrzyknięcia, w tym ból w miejscu wstrzyknięcia, obrzęk, rumień oraz świąd. W badaniach klinicznych z udziałem dzieci w wieku od 6 do <12 lat najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy, gorączka oraz ból w nadbrzuszu. Większość tych działań miało łagodne lub umiarkowane nasilenie. W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów w wieku ≥18 lat z CRSwNP najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były: ból głowy, zawroty głowy, ból stawów, ból w nadbrzuszu i reakcje w miejscu wstrzyknięcia leku.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Działania niepożądane
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych W tabeli 4 wymieniono działania niepożądane, uporządkowane zgodnie z klasyfikacją układów i narządów MedDRA i częstością występowania, odnotowane w badaniach klinicznych w całej populacji pacjentów z astmą alergiczną i CRSwNP, leczonej omalizumabem, w której oceniano bezpieczeństwo. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającą się ciężkością. Kategorie częstości występowania określono w następujący sposób: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) i bardzo rzadko (<1/10 000). Działania zgłaszane po wprowadzeniu leku do obrotu są wymienione z nieznaną częstością występowania (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Tabela 4 Działania niepożądane zgłaszane w astmie alergicznej i CRSwNP

CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Działania niepożądane

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Niezbyt często Zapalenie gardła
Rzadko Zarażenie pasożytnicze
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Nieznana Idiopatyczna trombocytopenia, w tym jej ciężkie przypadki
Zaburzenia układu immunologicznego
Rzadko Reakcje anafilaktyczne, inne ciężkie stany alergiczne, wytwarzanie przeciwciał przeciwko omalizumabowi
Nieznana Choroba posurowicza, może wystąpić gorączka i uogólnione powiększenie węzłów chłonnych
Zaburzenia układu nerwowego
Często Ból głowy*
Niezbyt często Omdlenia, parestezje, senność, zawroty głowy#
Zaburzenia naczyniowe
Niezbyt często Niedociśnienie ortostatyczne, zaczerwienienie twarzy
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Niezbyt często Alergiczny skurcz oskrzeli, kaszel
Rzadko Obrzęk krtani
Nieznana Alergiczne ziarniniakowe zapalenie naczyń (tj. zespół Churga-Straussa)
Zaburzenia żołądka i jelit
Często Ból w nadbrzuszu**,#
Niezbyt często Objawy przedmiotowe i podmiotowe niestrawności, biegunka, nudności
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Niezbyt często Nadwrażliwość na światło, pokrzywka, wysypka, świąd
Rzadko Obrzęk naczynioruchowy
Nieznana Łysienie
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Często Ból stawów†
Rzadko Toczeń rumieniowaty układowy (SLE)
Nieznana Ból mięśni, obrzęk stawów
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Bardzo często Gorączka**
Często Reakcje w miejscu podania, takie jak obrzęk, zaczerwienienie, ból, świąd
Niezbyt często Choroby grypopodobne, obrzęk ramion, zwiększenie masy ciała, uczucie zmęczenia

CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Działania niepożądane
*: Bardzo często u dzieci w wieku od 6 do <12 lat **: U dzieci w wieku od 6 do <12 lat # : Często w badaniach dotyczących polipów nosa †: Częstość nieznana w badaniach dotyczących astmy Przewlekła pokrzywka spontaniczna Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Bezpieczeństwo stosowania oraz tolerancję omalizumabu oceniano dla dawek wynoszących 75 mg, 150 mg oraz 300 mg podawanych co 4 tygodnie u 975 pacjentów z przewlekłą pokrzywką spontaniczną, spośród których 242 otrzymywało placebo. Omalizumab podawano ogółem 733 pacjentom przez okres do 12 tygodni i 490 pacjentom przez okres do 24 tygodni. Z tej grupy dawkę wynoszącą 300 mg podawano 412 pacjentom przez okres do 12 tygodni i 333 pacjentom przez okres do 24 tygodni. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych W oddzielnej tabeli (Tabela 5) przedstawiono działania niepożądane we wskazaniu przewlekła pokrzywka spontaniczna, wynikające z różnic w dawce i leczonej populacji (z istotnymi różnicami w odniesieniu do czynników ryzyka, chorób współistniejących, jednocześnie stosowanych produktów leczniczych i wieku pacjentów [np.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Działania niepożądane
w badaniach z astmą uczestniczyły dzieci w wieku 6 do 12 lat]). W tabeli 5 przedstawiono działania niepożądane (działania występujące u ≥1% pacjentów w dowolnej grupie terapeutycznej oraz o ≥2% częściej w dowolnej grupie terapeutycznej otrzymującej omalizumab w porównaniu z placebo, po ocenie medycznej) zgłoszone dla dawki 300 mg w trzech zbiorczych badaniach fazy III. Przedstawione działania niepożądane podzielono na dwie grupy: działania występujące w 12-tygodniowym i 24-tygodniowym okresie leczenia. Działania niepożądane przedstawiono z uwzględnieniem klasyfikacji układów i narządów MedDRA. W obrębie każdej grupy układów i narządów działania niepożądane wymieniono zgodnie z częstością, przy czym najczęściej występujące działania wymieniono w pierwszej kolejności. Odpowiednią kategorię częstości dla każdego działania niepożądanego określono zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000) i częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Działania niepożądane
Tabela 5 Działania niepożądane pochodzące ze zbiorczej bazy danych dotyczącej bezpieczeństwa stosowania w przewlekłej pokrzywce spontanicznej (od 1. dnia do 24. tygodnia) dla omalizumabu w dawce 300 mg Zbiorcze dane z badań 1, 2 i 3 Kategoria częstości Tydzień 12. dotyczących omalizumabu

CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Działania niepożądane

Placebo, N=242 300 mg, N=412
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Zapalenie zatok 5 (2,1%) 20 (4,9%) Często
Zaburzenia układu nerwowego
Ból głowy 7 (2,9%) 25 (6,1%) Często
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Bóle stawów 1 (0,4%) 12 (2,9%) Często
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podaniaReakcje w miejscu
wstrzyknięcia* 2 (0,8%) 11 (2,7%) Często

CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Działania niepożądane
Zbiorcze dane z badań 1 i 3 dotyczących Kategoria częstości Tydzień 24. omalizumabu Placebo, N=163 300 mg, N=333 Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Infekcje górnych dróg oddechowych 5 (3.1 %) 19 (5.7 %) Często * Mimo braku 2% różnicy względem placebo, reakcje w miejscu wstrzyknięcia uwzględniono w wykazie, ponieważ wszystkie one zostały uznane za związane przyczynowo z badanym leczeniem. W 48-tygodniowym badaniu 81 pacjentów z przewlekłą pokrzywką spontaniczną otrzymywało omalizumab w dawce 300 mg podawanej co 4 tygodnie (patrz punkt 5.1).
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Działania niepożądane
Profil bezpieczeństwa długotrwałego stosowania był podobny do profilu bezpieczeństwa obserwowanego w badaniach z przewlekłą pokrzywką spontaniczną trwających 24 tygodnie. Opis wybranych działań niepożądanych Zaburzenia układu immunologicznego Dodatkowe informacje, patrz punkt 4.4. Anafilaksja W badaniach klinicznych reakcje anafilaktyczne występowały rzadko. Jednak w bazie danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania produktu po jego wprowadzeniu do obrotu znaleziono w sumie 898 przypadków anafilaksji. Na podstawie szacowanej ekspozycji na lek wynoszącej 566 923 pacjento-lat leczenia częstość zgłaszanych przypadków reakcji anafilaktycznych wyniosła 0,20%. Zatorowość/Zakrzepica tętnicza (ATE – ang. Arterial thromboembolic events) W kontrolowanych badaniach klinicznych oraz w czasie analizy pośredniej badania obserwacyjnego obserwowano różnicę w liczbie przypadków ATE.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Działania niepożądane
Do złożonego punktu końcowego ATE zaliczono: udar, przemijający napad niedokrwienny, zawał mięśnia sercowego, niestabilną dusznicę bolesną, jak również zgon z powodów sercowo-naczyniowych (w tym zgon o niewyjaśnionej etiologii). W końcowej analizie badania obserwacyjnego, częstość występowania ATE na 1 000 pacjento-lat wyniosła 7,52 (115/15 286 pacjento-lat) u pacjentów leczonych omalizumabem oraz 5,12 (51/9 963 pacjento-lat) u pacjentów otrzymujących placebo. W wielowymiarowej analizie wariancji sprawdzającej możliwe wyjściowe czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego, współczynnik ryzyka wyniósł 1,32 (95% przedział ufności 0,91-1,91). W oddzielnej analizie zbiorczych wyników badań klinicznych, obejmującej wszystkie randomizowane badania kliniczne z podwójnie ślepą próbą, kontrolowane placebo, trwające co najmniej 8 tygodni, częstość występowania ATE na 1 000 pacjento-lat wyniosła 2,69 (5/1 856 pacjento-lat) u pacjentów leczonych omalizumabem oraz 2,38 (4/1 680 pacjento-lat) u pacjentów otrzymujących placebo (stosunek częstości 1,13; 95% przedział ufności 0,24-5,71).
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Działania niepożądane
Płytki krwi W badaniach klinicznych liczba płytek krwi u kilku pacjentów była poniżej dolnej granicy normy laboratoryjnej. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano pojedyncze przypadki samoistnej trombocytopenii, w tym ciężkie przypadki. Zarażenia pasożytnicze U pacjentów z alergią z grup przewlekłego wysokiego ryzyka zarażeń pasożytami jelitowymi (robaczycami) badanie kontrolowane placebo wykazało niewielkie zwiększenie częstości występowania zarażeń w grupie omalizumabu, które nie było statystycznie istotne. Przebieg, nasilenie choroby oraz odpowiedź na leczenie nie uległy zmianie (patrz punkt 4.4). Toczeń rumieniowaty układowy W badaniach klinicznych i po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszano przypadki tocznia rumieniowatego układowego (ang. systemic lupus erythematosus, SLE) u pacjentów z umiarkowaną lub ciężką astmą oraz z przewlekłą pokrzywką spontaniczną. Patogeneza SLE nie jest dobrze poznana.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Działania niepożądane
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Nie określono maksymalnej tolerowanej dawki produktu leczniczego Omlyclo. Pacjentom podawano dożylnie pojedyncze dawki do 4 000 mg bez oznak toksyczności ograniczającej dawkę. Największa skumulowana dawka podana pacjentom w okresie 20 tygodni wynosiła 44 000 mg i nie spowodowała żadnych ostrych działań niepożądanych. W razie podejrzenia przedawkowania należy monitorować stan pacjenta, czy nie występują jakiekolwiek nieprawidłowe objawy przedmiotowe i podmiotowe. Należy zastosować odpowiednie leczenie.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki stosowane w obturacyjnych chorobach dróg oddechowych, inne leki o działaniu ogólnym stosowane w obturacyjnych chorobach dróg oddechowych, kod ATC: R03DX05 Omlyclo jest produktem leczniczym biopodobnym. Szczeg ó ł owe informacje są dostępne na stronie internetowej Europejskiej Agencji Lek ó w https://www.ema.europa.eu . Astma alergiczna i przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) Mechanizm działania Omalizumab jest rekombinowanym, pochodzącym od DNA, humanizowanym przeciwciałem monoklonalnym, które w sposób wybiórczy wiąże się z ludzką immunoglobuliną E (IgE) i zapobiega wiązaniu IgE do receptora FcεRI (receptor IgE o wysokim powinowactwie) na bazofilach i komórkach tucznych, w ten sposób zmniejszając ilość wolnej IgE, zdolnej do wyzwolenia kaskady alergicznej. Jest to przeciwciało IgG1 kappa, zawierające ludzkie regiony zrębowe wraz z regionami określającymi komplementarność (ang.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
complementary-determining regions) pochodzącymi od macierzystego przeciwciała mysiego, które wiąże się z IgE. Leczenie omalizumabem pacjentów z atopią spowodowało znaczne zmniejszenie liczby receptorów FcεRI na bazofilach. Omalizumab hamuje stan zapalny wywołany przez IgE, o czym świadczy zmniejszenie liczby eozynofilów we krwi i tkankach oraz zmniejszenie stężenia mediatorów reakcji zapalnej, w tym IL-4, IL-5 i IL-13 wytwarzanych przez komórki wrodzonego i adaptacyjnego układu immunologicznego oraz komórki nieimmunologiczne. Działanie farmakodynamiczne Astma alergiczna Uwalnianie histaminy in vitro z bazofilów wyizolowanych od pacjentów leczonych omalizumabem zmniejszyło się o około 90% po stymulacji alergenem w porównaniu do wartości sprzed leczenia. W badaniach klinicznych, w których uczestniczyli pacjenci z astmą alergiczną, stężenia wolnej IgE w surowicy zmniejszały się w sposób zależny od dawki w ciągu jednej godziny po podaniu pierwszej dawki i utrzymywały się pomiędzy podawanymi dawkami.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Jeden rok po przerwaniu leczenia omalizumabem, stężenia IgE powróciły do wartości sprzed leczenia i nie obserwowano efektu „z odbicia” w zakresie stężenia IgE po usunięciu produktu leczniczego z organizmu. Przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z CRSwNP leczenie omalizumabem spowodowało zmniejszenie stężenia wolnej IgE w surowicy (o około 95%) oraz zwiększenie stężenia całkowitej IgE w surowicy, w stopniu podobnym, jaki obserwowano u pacjentów z astmą alergiczną. Stężenia całkowitej IgE w surowicy zwiększyły się w wyniku powstania kompleksów omalizumab-IgE, których szybkość eliminacji była mniejsza w porównaniu z wolną IgE. Przewlekła pokrzywka spontaniczna Mechanizm działania Omalizumab jest rekombinowanym, pochodzącym od DNA, humanizowanym przeciwciałem monoklonalnym, które w sposób wybiórczy wiąże się z ludzką immunoglobuliną E (IgE).
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Jest to przeciwciało IgG1 kappa, zawierające ludzkie regiony zrębowe wraz z regionami określającymi komplementarność pochodzącymi od macierzystego przeciwciała mysiego, które wiąże się z IgE. W konsekwencji następuje zmniejszenie liczby (down-regulate) receptorów IgE (FcεRI) na komórkach. Nie do końca wiadomo, w jaki sposób powoduje to zmniejszenie objawów przewlekłej pokrzywki spontanicznej. Działanie farmakodynamiczne W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z przewlekłą pokrzywką spontaniczną maksymalne zmniejszenie stężenia wolnej IgE zaobserwowano 3 dni po pierwszej dawce podskórnej. Po wielokrotnym podaniu raz na 4 tygodnie stężenie wolnej IgE w surowicy przed podaniem dawki leku pozostało stabilne w okresie od 12 do 24 tygodni leczenia. Po przerwaniu stosowania omalizumabu stężenie wolnej IgE wzrosło do wartości przed leczeniem w ciągu 16-tygodniowego okresu dalszej obserwacji.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Astma alergiczna Dorośli i młodzież w wieku ≥12 lat Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania omalizumabu wykazano w 28-tygodniowym badaniu z podwójnie ślepą próbą, kontrolowanym placebo (badanie 1) z udziałem 419 pacjentów z ciężką astmą alergiczną, w wieku 12-79 lat, u których czynność płuc była zmniejszona (FEV 1 40-80% wartości należnej) i kontrola objawów astmy niewystarczająca, pomimo stosowania dużych dawek kortykosteroidów wziewnych i długo działających agonistów receptorów β2-adrenergicznych. U pacjentów spełniających kryteria włączenia wielokrotnie występowały zaostrzenia astmy wymagające leczenia kortykosteroidami działającymi ogólnie, hospitalizacji lub zgłoszenia do izby przyjęć z powodu ciężkich zaostrzeń astmy w ciągu roku poprzedzającego badanie, pomimo nieprzerwanego leczenia dużymi dawkami kortykosteroidów wziewnych i długo działających agonistów receptorów β2-adrenergicznych.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Podskórne podanie omalizumabu lub placebo było leczeniem wspomagającym do dipropionianu beklometazonu w dawce >1 000 mikrogramów (lub równoważnej) oraz długo działającego agonisty receptora β 2 -adrenergicznego. Dopuszczalne było leczenie podtrzymujące z zastosowaniem doustnych kortykosteroidów, teofiliny i antagonistów receptorów leukotrienowych (odpowiednio u 22%, 27% i 35% pacjentów). Pierwszorzędowym punktem końcowym była częstość występowania zaostrzeń astmy wymagających leczenia kortykosteroidami działającymi ogólnie. Omalizumab zmniejszył częstość występowania zaostrzeń astmy o 19% (p = 0,153). Późniejsze oceny, które wykazały statystyczną istotność (p<0,05) na korzyść omalizumabu obejmowały zmniejszenie liczby ciężkich zaostrzeń (gdy czynność płuc pacjenta zmniejszała się do wartości poniżej 60% najlepszych wartości indywidualnych i konieczne było podanie kortykosteroidów działających ogólnie) oraz nagłych wizyt u lekarza związanych z astmą (w tym hospitalizacji, zgłoszeń na izbę przyjęć i nieplanowanych wizyt u lekarza), jak również poprawę w zakresie lekarskiej całkowitej oceny skuteczności leczenia, jakości życia związanej z astmą (ang.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Asthma-related Quality of Life – AQL), objawów astmy i czynności płuc. W analizowanej podgrupie wystąpienie klinicznie istotnej korzyści z leczenia omalizumabem było bardziej prawdopodobne u pacjentów, u których całkowite stężenie IgE przed leczeniem wynosiło ³76 j.m./ml. U tych pacjentów w badaniu 1 omalizumab zmniejszał częstość występowania zaostrzeń astmy o 40% (p = 0,002). Ponadto klinicznie istotna odpowiedź na leczenie wystąpiła u większej liczby pacjentów z całkowitym stężeniem IgE ³76 j.m./ml w całym programie dotyczącym stosowania omalizumabu w ciężkiej astmie. Tabela 6 zawiera wyniki populacji w badaniu 1. Tabela 6 Wyniki badania 1

CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Cała populacja badania 1
Omalizumab Placebo
N=209 N=210
Zaostrzenia astmy
Częstość występowania w okresie 28 tygodni 0,74 0,92
% zmniejszenia, wartość p dla współczynnika częstości 19,4%, p = 0,153
Ciężkie zaostrzenia astmy
Częstość występowania w okresie 28 tygodni 0,24 0,48
% zmniejszenia, wartość p dla współczynnika częstości 50,1%, p = 0,002
Nagłe wizyty u lekarza
Częstość występowania w okresie 28 tygodni 0,24 0,43
% zmniejszenia, wartość p dla współczynnika częstości 43,9%, p = 0,038
Całkowita ocena lekarska
% pacjentów odpowiadających na leczenie* 60,5% 42,8%
Wartość p** <0,001
Poprawa AQL
% pacjentów z ≥0,5 poprawą 60,8% 47,8%
wartość p 0,008

CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
* znacząca poprawa lub całkowita kontrola ** wartość p dla całkowitego rozkładu ocen W badaniu 2 oceniano skuteczność i bezpieczeństwo stosowania omalizumabu w populacji 312 pacjentów z ciężką astmą alergiczną, których dobrano analogicznie do populacji pacjentów uczestniczących w badaniu 1. Leczenie omalizumabem w tym otwartym badaniu spowodowało 61% zmniejszenie częstości występowania klinicznie istotnych zaostrzeń astmy w porównaniu do aktualnie stosowanego, osobnego leczenia przeciwastmatycznego. W czterech dodatkowych, dużych, kontrolowanych placebo, wspierających badaniach, trwających od 28 do 52 tygodni, prowadzonych z udziałem 1 722 pacjentów dorosłych i młodzieży (badanie 3, 4, 5, 6) oceniano skuteczność i bezpieczeństwo stosowania omalizumabu u pacjentów z ciężką przewlekłą astmą. U większości pacjentów przebieg choroby nie był wystarczająco kontrolowany, ale otrzymywali oni jednocześnie mniej leków przeciwastmatycznych niż pacjenci w badaniu 1 lub 2.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W badaniach 3-5 za pierwszorzędowy punkt końcowy przyjęto zaostrzenie astmy, natomiast w badaniu 6 oceniano przede wszystkim ograniczenie w stosowaniu wziewnych kortykosteroidów. W badaniach 3, 4 i 5 u pacjentów leczonych omalizumabem odnotowano zmniejszenie częstości występowania zaostrzeń astmy odpowiednio o 37,5% (p=0,027), 40,3% (p<0,001) i 57,6% (p<0,001) w porównaniu z grupą placebo. W badaniu 6 znacząco więcej pacjentów z ciężką astmą alergiczną, leczonych omalizumabem mogło zmniejszyć dawkę flutykazonu do £500 mikrogramów/dobę bez pogorszenia kontroli astmy (60,3%) w porównaniu z grupą placebo (45,8%, p<0,05). Ocenę jakości życia uzyskano stosując kwestionariusz (Juniper Asthma-related Quality of Life Questionnaire). We wszystkich sześciu badaniach obserwowano statystycznie istotną poprawę w porównaniu ze stanem początkowym w ocenie jakości życia pacjentów przyjmujących omalizumab, w porównaniu z grupą placebo lub grupą kontrolną.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Całościowa ocena skuteczności leczenia przez lekarzy: Całościowa ocena lekarska została przeprowadzona w pięciu wyżej wymienionych badaniach, lekarze w szerokim zakresie przeprowadzili ocenę kontroli astmy. Lekarz mógł uwzględnić w ocenie szczytowy przepływ wydechowy (PEF), objawy występujące w dzień i w nocy, zużycie produktów leczniczych stosowanych doraźnie, spirometrię oraz zaostrzenia choroby. We wszystkich pięciu badaniach uznano, że u istotnie większego odsetka pacjentów leczonych omalizumabem osiągnięto wyraźną poprawę lub całkowitą kontrolę astmy w porównaniu z pacjentami z grupy placebo. Dzieci w wieku od 6 do <12 lat Główne dowody na potwierdzenie bezpieczeństwa stosowania i skuteczności omalizumabu w grupie pacjentów w wieku od 6 do <12 lat pochodzą z jednego randomizowanego, podwójnie zaślepionego, wieloośrodkowego badania kontrolowanego placebo (badanie 7).
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Badanie 7 było badaniem kontrolowanym placebo, do którego włączono specyficzną podgrupę pacjentów (N=235), taką jak określona w aktualnym wskazaniu, leczonych dużymi dawkami kortykosteroidów wziewnych (≥500 μg/dobę odpowiednika flutykazonu) w skojarzeniu z długo działającym agonistą receptorów beta. Klinicznie istotne zaostrzenie zdefiniowano jako pogorszenie objawów astmy w ocenie klinicznej badacza, wymagające podwojenia początkowej dawki kortykosteroidów wziewnych przez co najmniej 3 dni i (lub) doraźnego leczenia kortykosteroidami do stosowania ogólnego (doustnymi lub dożylnymi) przez co najmniej 3 dni. W specyficznej podgrupie pacjentów leczonych dużymi dawkami kortykosteroidów wziewnych, u pacjentów otrzymujących omalizumab odnotowano statystycznie znamiennie mniejszą częstość występowania klinicznie istotnych zaostrzeń astmy w porównaniu z grupą placebo.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Po 24 tygodniach, różnica w częstości występowania tych zaostrzeń pomiędzy badanymi grupami odpowiadała 34% zmniejszeniu częstości ich występowania (stosunek częstości występowania zaostrzeń 0,662; p=0,047) w grupie otrzymującej omalizumab względem grupy otrzymującej placebo. W drugim podwójnie zaślepionym 28-tygodniowym okresie leczenia różnica w częstości występowania klinicznie istotnych zaostrzeń astmy odpowiadała 63% zmniejszeniu częstości ich występowania (stosunek częstości występowania zaostrzeń 0,37; p=0,001) w grupie otrzymującej omalizumab względem grupy otrzymującej placebo. W 52-tygodniowym okresie leczenia metodą podwójnie ślepej próby (obejmującym 24-tygodniową fazę leczenia stałą dawką steroidów i 28-tygodniową fazę dostosowywania dawki steroidów) obserwowana różnica między leczonymi grupami odpowiadała 50% względnemu zmniejszeniu częstości występowania zaostrzeń w grupie pacjentów otrzymujących omalizumab (stosunek częstości występowania zaostrzeń 0,504; p=0,001).
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Pod koniec 52-tygodniowego okresu leczenia w grupie otrzymującej omalizumab odnotowano większe ograniczenie doraźnego stosowania produktów leczniczych zawierających agonistę receptorów beta w porównaniu z grupą otrzymującą placebo, jednak różnica pomiędzy badanymi grupami nie była statystycznie znamienna. W globalnej ocenie skuteczności leczenia pod koniec 52- tygodniowego okresu leczenia metodą podwójnie ślepej próby, w podgrupie pacjentów z ciężkim przebiegiem choroby, otrzymujących duże dawki kortykosteroidów wziewnych w skojarzeniu z długo działającymi agonistami receptorów beta, odsetek pacjentów z “doskonałą” skutecznością leczenia był większy, a odsetek pacjentów z “umiarkowaną” lub “małą” skutecznością leczenia był mniejszy w grupie otrzymującej omalizumab w porównaniu z grupą otrzymującą placebo; różnica ta była statystycznie znamienna (p<0,001), podczas gdy nie obserwowano różnic pomiędzy grupą otrzymującą omalizumab a grupą otrzymującą placebo w odniesieniu do subiektywnie postrzeganego przez pacjentów wskaźnika jakości życia.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność omalizumabu oceniano w dwóch randomizowanych badaniach kontrolowanych placebo, prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby, z udziałem pacjentów z CRSwNP (Tabela 8). Pacjenci otrzymywali omalizumab lub placebo podskórnie co 2 lub 4 tygodnie (patrz punkt 4.2). Wszyscy pacjenci otrzymywali leczenie podstawowe mometazonem w postaci donosowej przez cały czas trwania badania. Wcześniejszy zabieg operacyjny w obrębie nosa lub zatok lub wcześniejsze stosowanie kortykosteroidów ogólnoustrojowych nie były warunkiem koniecznym przy włączeniu do tych badań. Pacjenci otrzymywali omalizumab lub placebo przez 24 tygodnie, po których następował 4-tygodniowy okres obserwacji. W Tabeli 7 przedstawiono dane demograficzne i początkową charakterystykę pacjentów, w tym jednocześnie występujące choroby alergiczne.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Tabela 7 Dane demograficzne i początkowa charakterystyka pacjentów uczestniczących w badaniach dotyczących polipów nosa

CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Parametr 1. badanie dotyczącepolipów nosa 2. badanie dotyczącepolipów nosa
N=138 N=127
Średni wiek (lata) (SD) 51,0 (13,2) 50,1 (11,9)
% mężczyzn 63,8 65,4
Pacjenci stosujący kortykosteroidy ogólnoustrojowe w poprzednim roku (%) 18,8 26,0
Wynik obustronnej endoskopowej oceny polipów nosa (NPS): średnia (SD), zakres 0-8 6,2 (1,0) 6,3 (0,9)
Wynik oceny przekrwienia błony śluzowej nosa (NCS): średnia (SD), zakres 0-3 2,4 (0,6) 2,3 (0,7)
Wynik oceny zmysłu powonienia: średnia (SD), zakres 0-3 2,7 (0,7) 2,7 (0,7)
Całkowity wynik SNOT-22: średnia (SD) zakres 0-110 60,1 (17,7) 59,5 (19,3)
Liczba eozynofilów we krwi (komórki/µl): średnia (SD) 346,1 (284,1) 334,6 (187,6)
Stężenie całkowitej IgE j.m./ml: średnia (SD) 160,9 (139,6) 190,2 (200,5)
Astma (%) 53,6 60,6
Łagodna (%) 37,8 32,5
Umiarkowana (%) 58,1 58,4
Ciężka (%) 4,1 9,1
Choroba dróg oddechowych zaostrzona przez aspirynę (%) 19,6 35,4
Alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa 43,5 42,5

CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
SD = odchylenie standardowe; SNOT-22 = kwestionariusz oceny dolegliwości dotyczących zatok i nosa (ang. Sino-Nasal Outcome Test 22); IgE = immunoglobulina E; j.m. = jednostki międzynarodowe. W przypadku NPS, NCS i SNOT-22 wyższe wyniki wskazują na większe nasilenie choroby. Równorzędnymi głównymi punktami końcowymi były: punktowy wynik obustronnej oceny polipów nosa (NPS) i średni dobowy wynik oceny przekrwienia błony śluzowej nosa (NCS) w tygodniu 24. W obu badaniach 1. i 2. dotyczących polipów nosa u pacjentów, którzy otrzymywali omalizumab, obserwowano statystycznie znamienną większą poprawę w NPS i średnim tygodniowym wyniku NCS w tygodniu 24. względem wartości początkowej w porównaniu z pacjentami, którzy otrzymywali placebo. Wyniki badań 1. i 2. dotyczących polipów nosa przedstawiono w Tabeli 8. Tabela 8 Zmiana w tygodniu 24. względem wartości początkowych w wynikach klinicznych uzyskanych w 1. i 2. badaniu dotyczącym polipów nosa oraz w danych zbiorczych

CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne

1. badanie dotyczącepolipów nosa 2. badanie dotyczącepolipów nosa Zbiorcze wyniki badań dotyczących polipównosa
Placebo Omalizumab Placebo Omalizumab Placebo Omalizumab
N 66 72 65 62 131 134
Wynik oceny polipów nosa

CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne

1. badanie dotyczącepolipów nosa 2. badanie dotyczącepolipów nosa Zbiorcze wyniki badań dotyczących polipównosa
Placebo Omalizumab Placebo Omalizumab Placebo Omalizumab
Średnia wartość początkowa 6,32 6,19 6,09 6,44 6,21 6,31
Zmiana w średniejobliczona metodą LS w tygodniu 24. 0,06 -1,08 -0,31 -0,90 -0,13 -0,99
Różnica (95% CI) -1,14 (-1,59; -0,69) -0,59 (-1,05; -0,12) -0,86 (-1,18; -0,54)
Wartość p <0,0001 0,0140 <0,0001
7-dniowy średni wynik dobowej oceny przekrwienia błony śluzowej nosa
Średnia wartość początkowa 2,46 2,40 2,29 2,26 2,38 2,34
Zmiana w średniej obliczona metodą -0,35 -0,89 -0,20 -0,70 -0,28 -0,80
LS w tygodniu 24.
Różnica (95% CI) -0,55 (-0,84; -0,25) -0,50 (-0,80; -0,19) -0,52 (-0,73; -0,31)
Wartość p 0,0004 0,0017 <0,0001
TNSS
Średnia wartość początkowa 9,33 8,56 8,73 8,37 9,03 8,47
Zmiana w średniej obliczona metodą -1,06 -2,97 -0,44 -2,53 -0,77 -2,75
LS w tygodniu 24.
Różnica (95% CI) -1,91 (-2,85; -0,96) -2,09 (-3,00; -1,18) -1,98 (-2,63; -1,33)
Wartość p 0,0001 <0,0001 <0,0001
SNOT-22
Średnia wartość początkowa 60,26 59,82 59,80 59,21 60,03 59,54
Zmiana w średniej obliczona metodą -8,58 -24,70 -6,55 -21,59 -7,73 -23,10
LS w tygodniu 24.
Różnica (95% CI) -16,12 (-21,86; -10,38) -15,04 (-21,26; -8,82) -15,36 (-19,57; -11,16)
Wartość p <0,0001 <0,0001 <0,0001
(MID = 8.9)
UPSIT
Średnia wartość początkowa 13,56 12,78 13,27 12,87 13,41 12,82
Zmiana w średniej obliczona metodą 0,63 4,44 0,44 4,31 0,54 4,38
LS w tygodniu 24.
Różnica (95% CI) 3,81 (1,38; 6,24) 3,86 (1,57; 6,15) 3,84 (2,17; 5,51)
Wartość p 0,0024 0,0011 <0,0001

CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
LS=najmniejszy kwadrat; CI = przedział ufności; TNSS = suma wszystkich objawów dotyczących nosa (ang. Total nasal symptom score); SNOT-22 = kwestionariusz oceny dolegliwości dotyczących zatok i nosa (ang. Sino-Nasal Outcome Test 22); UPSIT = test identyfikacji zapachów (ang. University of Pennsylvania Smell Identification Test); MID = minimalna istotna różnica. Rycina 1 Średnia zmiana w wyniku oceny przekrwienia błony śluzowej nosa względem stanu początkowego i średnia zmiana w wyniku oceny polipów nosa względem stanu początkowego w poszczególnych grupach terapeutycznych w 1. i 2. badaniu dotyczącym polipów nosa Badanie 1. / Placebo (N=66) Badanie 1. / Omalizumab (N=72) Badanie 2. / Placebo (N=65) Badanie 2. / Omalizumab (N=62) 0,25 Średnia zmiana w ocenie polipów nosa względem wartości początkowych 0,00 −0,25 −0,50 −0,75 −1,00 −1,25 0,25 Badanie 1. / Placebo (N=66) Badanie 1. / Omalizumab (N=72) Badanie 2. / Placebo (N=65) Badanie 2.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
/ Omalizumab (N=62) Średnia zmiana w ocenie przekrwienia błony śluzowej nosa względem wartości początkowych 0,00 −0,25 −0,50 −0,75 −1,00 −1,25 Druga analiza skuteczności Pierwsza analiza skuteczności Druga analiza skuteczności Pierwsza analiza skuteczności Wartość początkowa 4 8 12 16 20 24 Wartość początkowa 4 8 12 16 20 24 Tydzień Tydzień We wcześniej zaplanowanej zbiorczej analizie leczenia doraźnego (stosowanie kortykosteroidów ogólnoustrojowych przez ³3 kolejne dni lub chirurgiczne usunięcie polipów nosa) podczas 24- tygodniowego okresu leczenia odsetek pacjentów wymagających leczenia doraźnego był mniejszy w grupie otrzymującej omalizumab w porównaniu z placebo (odpowiednio 2,3% w porównaniu z 6,2%). Iloraz szans zastosowania leczenia doraźnego w grupie leczonej omalizumabem w porównaniu z placebo wynosił 0,38 (95% CI: 0,10; 1,49). W żadnym z badań nie zgłaszano zabiegów chirurgicznych w obrębie zatok i nosa.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Długoterminową skuteczność i bezpieczeństwo stosowania omalizumabu u pacjentów z CRSwNP, którzy uczestniczyli w badaniach 1 i 2 dotyczących polipów nosa, oceniano w otwartym badaniu rozszerzonym. Dane dotyczące skuteczności z tego badania sugerują, że korzyść kliniczna uzyskana w 24. tygodniu utrzymywała się do 52. tygodnia. Dane dotyczące bezpieczeństwa były ogólnie zgodne ze znanym profilem bezpieczeństwa omalizumabu. Przewlekła pokrzywka spontaniczna Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania omalizumabu wykazano w dwóch, randomizowanych badaniach III fazy, kontrolowanych placebo (badanie 1 i 2) u pacjentów z przewlekłą pokrzywką spontaniczną, u których objawy choroby utrzymywały się pomimo leczenia lekami przeciwhistaminowymi blokującymi receptory H 1 w zatwierdzonych dawkach. W trzecim badaniu (badanie 3) oceniano głównie bezpieczeństwo stosowania omalizumabu u pacjentów z przewlekłą pokrzywką spontaniczną, u których objawy choroby utrzymywały się pomimo leczenia lekami przeciwhistaminowymi blokującymi receptory H 1 w dawkach stanowiących maksymalnie czterokrotność dopuszczalnej dawki oraz lekami przeciwhistaminowymi blokującymi receptory H 2 i (lub) lekami z grupy LTRA.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Do tych trzech badań włączono 975 pacjentów w wieku od 12 do 75 lat (średni wiek pacjentów 42,3 lat; 39 pacjentów było w wieku 12 do 17 lat, 54 pacjentów w wieku ≥65 lat; 259 mężczyzn i 716 kobiet). Protokół badania wymagał, by u wszystkich pacjentów występowała niewystarczająca kontrola objawów choroby w tygodniowej punktowej ocenie aktywności pokrzywki (UAS7, zakres 0-42) wynoszącej ≥16, oraz w tygodniowej ocenie nasilenia świądu (która jest częścią składową UAS7; zakres 0-21) wynoszącej ≥8 w okresie 7 dni poprzedzających kwalifikacje do badania, pomimo stosowania leku przeciwhistaminowego przez co najmniej 2 tygodnie wcześniej. W badaniach 1 i 2 pacjenci uzyskali średni wynik tygodniowej oceny nasilenia świądu wynoszący od 13,7 do 14,5 na początku badania oraz średni wynik UAS7 wynoszący odpowiednio 29,5 i 31,7.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Pacjenci uczestniczący w badaniu 3 dotyczącym bezpieczeństwa stosowania uzyskali średni wynik tygodniowej oceny nasilenia świądu wynoszący 13,8 oraz średni wynik UAS7 wynoszący 31,2 na początku badania. We wszystkich trzech badaniach pacjenci zgłaszali przyjmowanie przed włączeniem do badania średnio 4 do 6 produktów leczniczych (w tym leków przeciwhistaminowych blokujących receptory H 1 ) z powodu objawów przewlekłej pokrzywki spontanicznej. Pacjenci otrzymywali omalizumab w dawce 75 mg, 150 mg lub 300 mg bądź placebo we wstrzyknięciu podskórnym podawanym co 4 tygodnie przez 24 i 12 tygodni odpowiednio w badaniu 1 i 2 oraz produkt leczniczy Omlyclo w dawce 300 mg lub placebo we wstrzyknięciu podskórnym podawanym co 4 tygodnie przez 24 tygodnie w badaniu 3. Wszystkie badania miały 16-tygodniowy okres przedłużonej obserwacji bez stosowania żadnego leczenia. Pierwszorzędowym punktem końcowym była zmiana w ocenie tygodniowego nasilenia świądu w okresie od początku badania do tygodnia 12.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Omalizumab podawany w dawce 300 mg zmniejszał tygodniowe nasilenie świądu o 8,55 do 9,77 (p <0,0001) w porównaniu ze zmniejszeniem o 3,63 do 5,14 w grupie placebo (patrz Tabela 9). Statystycznie znamienne wyniki były również obserwowane w zakresie odsetka pacjentów z odpowiedzią na leczenie, wyrażającą się w wartościach UAS7≤6 (w tygodniu 12.): były one wyższe w grupach leczonych dawką 300 mg i wynosiły 52% do 66% (p<0,0001) w porównaniu z 11 do 19% w grupach placebo, a pełną odpowiedź na leczenie (UAS7=0) uzyskano u 34 do 44% (p<0,0001) pacjentów leczonych dawką 300 mg w porównaniu z 5 do 9% pacjentów z grup placebo. Pacjenci z grup leczonych dawką 300 mg uzyskali największy średni odsetek dni bez obrzęku naczynioruchowego od tygodnia 4. do tygodnia 12., (91,0-96,1%; p<0,001) w porównaniu z placebo (88,1-89,2%). Średnia zmiana od stanu początkowego do tygodnia 12.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
całkowitego wskaźnika DLQI w grupach leczonych dawką 300 mg była większa (p<0,001) niż w grupach placebo, wykazując poprawę w zakresie od 9,7-10,3 punktów w porównaniu z 5,1-6,1 punktami w odpowiednich grupach placebo. Tabela 9 Zmiana tygodniowego wskaźnika nasilenia świądu od wartości początkowej do 12. tygodnia, badania 1, 2 i 3 (populacja mITT*)

CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Placebo Omalizumab 300 mg
Badanie 1
N 80 81
Średnia (SD) −3,63 (5,22) −9,40 (5,73)
Różnica w średniej LS vs. placebo1 − −5,80
95% CI dla różnicy − −7,49,−4,10
Wartość P vs. placebo2 − <0,0001
Badanie 2
N 79 79
Średnia (SD) −5,14 (5,58) −9,77 (5,95)
Różnica w średniej LS vs. placebo1 − −4,81
95% CI dla różnicy − −6,49,−3,13
Wartość P vs. placebo2 − <0,0001
Badanie 3
N 83 252
Średnia (SD) −4,01 (5,87) −8,55 (6,01)
Różnica w średniej LS vs. placebo1 − −4,52
95% CI dla różnicy − −5,97, −3,08
Wartość P vs. placebo2 − <0,0001

CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
* Zmodyfikowana populacja z zamiarem leczenia (ang. modified intent-to-treat, mITT): obejmuje wszystkich pacjentów, którzy zostali zakwalifikowani do badania i otrzymali co najmniej jedną dawkę badanego produktu leczniczego. W celu przypisania brakujących danych zastosowano metodę obserwacji początkowej przeniesionej dalej (ang. Baseline Observation Carried Forward, BOCF). 1. Średnią LS oszacowano przy użyciu modelu ANCOVA. Warstwy do stratyfikacji obejmowały początkowy tygodniowy wskaźnik nasilenia świądu (<13 albo ≥13) oraz masę ciała na początku badania (<80 kg albo ≥80 kg). 2. Wartość p uzyskano z t-testu ANCOVA. Na rysunku 2 przedstawiono średni tygodniowy wskaźnik nasilenia świądu w czasie w badaniu 1. Średnie tygodniowe wskaźniki nasilenia świądu zmniejszyły się znamiennie, przy czym maksymalny efekt leczenia zaobserwowano około 12. tygodnia i był on utrzymany w trakcie 24-tygodniowego okresu leczenia. Wyniki były podobne w badaniu 3.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
We wszystkich tych trzech badaniach średni tygodniowy wskaźnik nasilenia świądu stopniowo zwiększał się w ciągu 16-tygodniowego okresu dalszej obserwacji bez leczenia, co było zgodne z ponownym wystąpieniem objawów. Średnie wartości po zakończeniu okresu dalszej obserwacji były podobne jak w grupie placebo, ale niższe niż odpowiednie średnie wartości początkowe. Rysunek 2 Średni tygodniowy wskaźnik nasilenia świądu w czasie, badanie 1 (populacja mITT) 12. tydzień główny punkt Placebo Omalizumab
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Średni tygodniowy wskaźnik nasilenia świądu 15 10 5 0 0 4 8 12 16 20 24 28 32 36 40 Tydzień Podanie omalizumabu lub placebo BOCF (ang. baseline observation carried forward) = początkowa obserwacja przeniesiona dalej; mITT (ang. modified intention-to-treat population) = zmodyfikowana populacja z zamiarem leczenia Wyniki skuteczności obserwowane po 24 tygodniach leczenia były porównywalne z obserwowanymi w 12. tygodniu: Dla dawki 300 mg w badaniach 1 i 3, średnie zmniejszenie od wartości początkowej tygodniowego wskaźnika nasilenia świądu wynosiło 9,8 i 8,6, odsetek pacjentów z UAS7≤6 wynosił 61,7% i 55,6%, a odsetek pacjentów, u których stwierdzono całkowitą odpowiedź (UAS7=0), wynosił odpowiednio 48,1% i 42,5% (wszystkie p<0,0001, w porównaniu z placebo). Dane z badań klinicznych u młodzieży (w wieku od 12 do 17 lat) dotyczą łącznie 39 pacjentów, spośród których 11 pacjentów otrzymało dawkę 300 mg. Dostępne są wyniki dotyczące stosowania dawki 300 mg u 9 pacjentów w 12.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
tygodniu oraz 6 pacjentów w 24. tygodniu i wskazują one na podobną reakcję na leczenie omalizumabem jak w populacji pacjentów dorosłych. Średnia zmiana w tygodniowej ocenie nasilenia świądu względem stanu początkowego, wykazała zmniejszenie o 8,25 w 12. tygodniu i o 8,95 w 24. tygodniu. Odsetek odpowiedzi wyniósł 33% w 12. tygodniu i 67% w 24. tygodniu dla UAS7=0 oraz 56% w 12. tygodniu i 67% w 24. tygodniu dla UAS7≤6. W 48-tygodniowym badaniu 206 pacjentów w wieku od 12 do 75 lat zostało włączonych do 24- tygodniowego okresu otwartego leczenia omalizumabem w dawce 300 mg podawanej co 4 tygodnie. Pacjenci, którzy odpowiedzieli na leczenie w tym otwartym okresie badania zostali następnie losowo przydzieleni do leczenia omalizumabem w dawce 300 mg (81 pacjentów) lub placebo (53 pacjentów) podawanymi co 4 tygodnie przez kolejne 24 tygodnie.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
U 21% pacjentów spośród tych, którzy byli leczeni omalizumabem przez 48 tygodni wystąpiło pogorszenie stanu klinicznego (wynik UAS7 ≥12 przez co najmniej 2 kolejne tygodnie po randomizacji w okresie od tygodnia 24. do tygodnia 48.) w porównaniu z 60,4% pacjentów otrzymujących placebo w tygodniu 48. (różnica -39,4%, p<0,0001, 95% CI: -54,5%; -22,5%).
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Właściwości farmakokinetyczne omalizumabu badano u pacjentów dorosłych i młodzieży z astmą alergiczną, a także u pacjentów dorosłych z CRSwNP oraz u pacjentów dorosłych i młodzieży z przewlekłą pokrzywką spontaniczną. Ogólne parametry farmakokinetyczne omalizumabu są podobne w tych populacjach pacjentów. Wchłanianie Po podaniu podskórnym omalizumab jest wchłaniany, a jego bezwzględna biodostępność wynosi średnio 62%. Po podskórnym podaniu pojedynczej dawki leku dorosłym i młodzieży z astmą lub przewlekłą pokrzywką spontaniczną, omalizumab był wolno wchłaniany, osiągając maksymalne stężenia w surowicy średnio po 6-8 dniach. U pacjentów z astmą, po podaniu wielokrotnych dawek omalizumabu, pole pod krzywą zależności stężenia w surowicy od czasu w dniach 0-14 w stanie stacjonarnym było nawet 6-krotnie większe niż po podaniu pierwszej dawki leku. Farmakokinetyka omalizumabu jest liniowa dla dawek większych niż 0,5 mg/kg mc.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Po podaniu dawek wynoszących 75 mg, 150 mg lub 300 mg co 4 tygodnie pacjentom z przewlekłą pokrzywką spontaniczną najmniejsze stężenia omalizumabu w surowicy zwiększały się proporcjonalnie do dawki. Podanie omalizumabu w postaci liofilizatu lub roztworu skutkowało otrzymaniem podobnego profilu zależności stężenia omalizumabu w surowicy krwi od czasu. Dystrybucja In vitro omalizumab tworzy kompleksy ograniczonych rozmiarów z IgE. W badaniach in vitro lub in vivo nie obserwuje się wytrącania kompleksów ani też kompleksów o masie cząsteczkowej przekraczającej 1 milion daltonów. Na podstawie farmakokinetyki populacyjnej dystrybucja omalizumabu była podobna u pacjentów z astmą alergiczną i pacjentów z przewlekłą pokrzywką spontaniczną. Względna objętość dystrybucji u pacjentów z astmą wynosiła 78 ± 32 ml/kg mc. po podaniu podskórnym.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Eliminacja Na klirens omalizumabu składają się procesy klirensu IgG, jak również klirens poprzez specyficzne wiązanie i tworzenie kompleksów z docelowym ligandem, IgE. Eliminacja IgG przez wątrobę obejmuje jej rozkład w układzie siateczkowo-śródbłonkowym i w komórkach śródbłonka. W postaci niezmienionej IgG jest również wydalana z żółcią. U pacjentów z astmą okres półtrwania eliminacji omalizumabu z surowicy wynosił średnio 26 dni, a średnie wartości pozornego klirensu to 2,4 ± 1,1 ml/kg/dobę. U pacjentów z dwa razy większą masą ciała pozorny klirens był około dwukrotnie większy. U pacjentów z przewlekłą pokrzywką spontaniczną, na podstawie symulacji farmakokinetyki populacyjnej, okres półtrwania omalizumabu w fazie eliminacji z surowicy w stanie stacjonarnym wynosił średnio 24 dni, a pozorny klirens w stanie stacjonarnym u pacjenta o masie ciała 80 kg wynosił 3,0 ml/kg mc./dobę. Charakterystyka w populacjach pacjentów Wiek, rasa/grupa etniczna, płeć, wskaźnik masy ciała (ang.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Body Mass Index, BMI) Pacjenci z astmą alergiczną i przewlekłym zapaleniem błony śluzowej nosa i zatok z polipami nosa (CRSwNP) Analizę farmakokinetyki populacyjnej omalizumabu przeprowadzono w celu oceny wpływu charakterystyki demograficznej. Analiza tych ograniczonych danych sugeruje, że nie ma konieczności dostosowywania dawki leku ze względu na wiek (6-76 lat w przypadku pacjentów z astmą alergiczną; 18 do 75 lat w przypadku pacjentów z CRSwNP), rasę/grupę etniczną, płeć pacjenta lub wskaźnik masy ciała (patrz punkt 4.2). Pacjenci z przewlekłą pokrzywką spontaniczną Wpływ parametrów demograficznych i innych czynników na ekspozycję na omalizumab oceniano na podstawie farmakokinetyki populacyjnej. Ponadto oceniano współzmienne analizując związek między stężeniem omalizumabu a odpowiedzią kliniczną.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Te analizy sugerują, że nie ma konieczności dostosowywania dawki u pacjentów z przewlekłą pokrzywką spontaniczną ze względu na wiek (12-75 lat), rasę/pochodzenie etniczne, płeć, masę ciała, wskaźnik masy ciała, początkowe stężenie IgE, autoprzeciwciała anty-FceRI lub jednoczesne stosowanie leków przeciwhistaminowych blokujących receptory H 2 lub antagonistów receptora leukotrienowego. Zaburzenia czynności nerek i wątroby Brak danych dotyczących właściwości farmakokinetycznych i farmakodynamicznych u pacjentów z astmą lub przewlekłą pokrzywką spontaniczną i z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4).
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Bezpieczeństwo stosowania omalizumabu badano na małpach cynomolgus, ponieważ omalizumab wiąże się z IgE ludzi i małp cynomolgus z podobnym powinowactwem. Przeciwciała przeciwko omalizumabowi wykryto u niektórych małp po wielokrotnym podskórnym lub dożylnym podaniu leku. Nie stwierdzono jednak widocznej toksyczności, w tym występowania chorób wywołanych pośrednio przez kompleksy immunologiczne lub cytotoksyczności zależnej od dopełniacza. Nie stwierdzono dowodów na występowanie reakcji anafilaktycznej z powodu degranulacji komórek tucznych u małp cynomolgus. Przewlekłe stosowanie omalizumabu w dawkach do 250 mg/kg mc. (stanowiących co najmniej 14- krotność maksymalnej zalecanej dawki klinicznej, wyrażonej w mg/kg mc., zgodnie z zalecaną tabelą dawkowania) było dobrze tolerowane przez naczelne inne niż człowiek (zarówno dorosłe jak i młode zwierzęta), z wyjątkiem związanego z dawką i zależnego od wieku zmniejszenia liczby płytek krwi u młodych osobników o większej wrażliwości.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Stężenie leku w surowicy potrzebne, by uzyskać 50% zmniejszenie liczby płytek krwi w porównaniu do wartości początkowych u dorosłych małp cynomolgus było około 4 do 20 razy większe niż przewidywane maksymalne stężenie leku w surowicy w warunkach klinicznych. Ponadto, u małp cynomolgus w miejscu wstrzyknięcia leku obserwowano ostry krwotok i stan zapalny. Nie przeprowadzono oficjalnych badań dotyczących rakotwórczego działania omalizumabu. W badaniach wpływu omalizumabu na reprodukcję małp cynomolgus podskórne dawki do 75 mg/kg mc. na tydzień (stanowiące co najmniej 8-krotność maksymalnej zalecanej dawki klinicznej, wyrażonej w mg/kg mc. w okresie 4 tygodni) nie wpływały toksycznie na matkę, nie działały embriotoksycznie lub teratogennie, gdy lek podawany był przez cały okres organogenezy i nie powodowały działań niepożądanych na płód i rozwój nowonarodzonych osobników, gdy lek podawano w ostatnim okresie ciąży, podczas porodu i w okresie karmienia piersią.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Omalizumab jest wydzielany z mlekiem samic małp cynomolgus. Stężenia omalizumabu w mleku stanowiły 0,15% stężenia leku w surowicy krwi matki.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych L-argininy chlorowodorek L-histydyny chlorowodorek jednowodny L-histydyna Polisorbat 20 Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi. 6.3 Okres ważności 24 miesiące. Łączny czas przechowywania produktu w temperaturze 25°C wynosi 7 dni. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w lodówce (2°C – 8°C). Nie zamrażać. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania 1 ml roztworu w ampułko-strzykawce w cylindrze wstrzykiwacza (szkło typu I) z igłą (ze stali nierdzewnej), końcówką tłoka (typu I) (elastomer) oraz osłonką na igłę (elastomer i polipropylen). Opakowanie zawiera 1 ampułko-strzykawkę oraz opakowania zbiorcze zawierające 6 (6 x 1) lub 10 (10 x 1) ampułko-strzykawek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
CHPL leku Omlyclo, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 150 mg
Dane farmaceutyczne
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Ampułko-strzykawka jednorazowego użycia jest przeznaczona do indywidualnego wykorzystania. Ampułko-strzykawkę należy wyjąć z lodówki 30 minut przed wstrzyknięciem, aby roztwór osiągnął temperaturę pokojową. Wskazówki dotyczące usuwania leku Zużytą strzykawkę należy natychmiast wyrzucić do pojemnika na odpady medyczne niebezpieczne. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Fasenra 30 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Fasenra 30 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Ampułko-strzykawka Każda ampułko-strzykawka zawiera 30 mg benralizumabu* w 1 ml. Wstrzykiwacz Każdy wstrzykiwacz zawiera 30 mg benralizumabu* w 1 ml. *Benralizumab jest humanizowanym przeciwciałem monoklonalnym wytwarzanym metodą rekombinacji DNA w komórkach jajnika chomika chińskiego (ang. Chinese hamster ovary, CHO). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań (płyn do wstrzykiwań) w ampułko-strzykawce Roztwór do wstrzykiwań (płyn do wstrzykiwań) we wstrzykiwaczu (Fasenra Pen) Roztwór przejrzysty do opalizującego, bezbarwny do żółtego i może zawierać przejrzyste lub białe do białawych cząstki.
CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Astma Produkt leczniczy Fasenra jest wskazany do stosowania w podtrzymującym leczeniu uzupełniającym dorosłych pacjentów z nieodpowiednio kontrolowaną ciężką astmą eozynofilową, pomimo stosowania dużych dawek kortykosteroidów wziewnych w skojarzeniu z długo działającymi β-mimetykami (patrz punkt 5.1). Eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń (ang. eosinophilic granulomatosis with polyangiitis, EGPA) Produkt leczniczy Fasenra jest wskazany do stosowania w leczeniu uzupełniającym dorosłych pacjentów z nawracającą lub oporną na leczenie eozynofilową ziarniniakowatością z zapaleniem naczyń (patrz punkt 5.1).
CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie produktem leczniczym Fasenra powinno być rozpoczynane przez lekarza mającego doświadczenie w diagnozowaniu i leczeniu chorób, w których benralizumab jest wskazany do stosowania (patrz punkt 4.1). Po odpowiednim przeszkoleniu w zakresie techniki wstrzyknięcia podskórnego oraz pouczeniu o przedmiotowych i podmiotowych objawach reakcji nadwrażliwości (patrz punkt 4.4) pacjenci bez anafilaksji w wywiadzie i ich opiekunowie mogą podawać produkt leczniczy Fasenra, jeśli lekarz prowadzący uzna to za właściwe, a w razie konieczności będzie prowadził obserwację medyczną pacjenta. Samodzielne podanie produktu należy rozważyć jedynie u pacjentów poprzednio leczonych produktem Fasenra. Dawkowanie Produkt leczniczy Fasenra jest przeznaczony do długotrwałego leczenia. Decyzję o kontynuacji leczenia należy podejmować co najmniej raz w roku na podstawie stopnia nasilenia choroby, kontroli choroby i liczby eozynofilów we krwi.
CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Dawkowanie
Astma Zalecana dawka benralizumabu wynosi 30 mg we wstrzyknięciu podskórnym co 4 tygodnie w przypadku pierwszych trzech dawek, a następnie co 8 tygodni. EGPA Zalecana dawka benralizumabu wynosi 30 mg we wstrzyknięciu podskórnym co 4 tygodnie. Pacjentów, u których wystąpią zagrażające życiu objawy EGPA należy ocenić pod kątem konieczności kontynuowania leczenia, ponieważ produkt leczniczy Fasenra nie był badany w tej populacji. Pominięcie dawki W przypadku pominięcia wstrzyknięcia w zaplanowanym dniu podania produktu leczniczego, należy jak najszybciej wznowić jego podawanie zgodnie z ustalonym schematem leczenia; nie wolno podawać podwójnej dawki leku. Pacjenci w podeszłym wieku Nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkt 5.2). Zaburzenia czynności nerek i wątroby Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub z zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 5.2).
CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Dawkowanie
Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Fasenra u dzieci i młodzieży z astmą w wieku od 6 lat do 17 lat. Aktualne, ograniczone dane dotyczące dzieci w wieku od 6 do 11 lat i młodzieży w wieku od 12 do 17 lat przedstawiono w punktach 4.8, 5.1 i 5.2, ale brak zaleceń dotyczących dawkowania. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Fasenra u dzieci z astmą w wieku poniżej 6 lat. Brak dostępnych danych. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Fasenra u dzieci i młodzieży z EGPA w wieku poniżej 18 lat. Sposób podawania Ten produkt leczniczy jest podawany we wstrzyknięciu podskórnym. Produkt leczniczy należy wstrzykiwać w udo lub brzuch. Jeśli wstrzyknięcie wykonuje fachowy pracownik służby zdrowia lub opiekun, produkt można również wstrzyknąć w górną część ramienia.
CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Dawkowanie
Produktu leczniczego nie należy wstrzykiwać w miejsca, w których występuje bolesność, stłuczenie, rumień lub stwardnienie skóry. Szczegółowe instrukcje dotyczące podawania produktu z użyciem ampułko-strzykawki/wstrzykiwacza przedstawiono w punkcie „Instrukcja użycia”.
CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Identyfikowalność W celu poprawy identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu. Zaostrzenia astmy Produktu leczniczego Fasenra nie należy stosować w leczeniu nagłych zaostrzeń astmy. Pacjentów należy poinformować, że jeśli po rozpoczęciu leczenia objawy astmy nie będą prawidłowo kontrolowane lub nasilą się, należy zasięgnąć porady lekarskiej. Kortykosteroidy Nie zaleca się nagłego przerywania podawania kortykosteroidów po rozpoczęciu leczenia produktem leczniczym Fasenra. Jeżeli konieczne jest zmniejszenie dawki kortykosteroidów, powinno ono odbywać się stopniowo i pod nadzorem lekarza prowadzącego. Reakcje nadwrażliwości Po podaniu benralizumabu występowały ciężkie reakcje ogólnoustrojowe, w tym reakcje anafilaktyczne i reakcje nadwrażliwości (np. pokrzywka, pokrzywka grudkowa, wysypka) (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Wymienione reakcje mogą wystąpić w ciągu kilku godzin po podaniu produktu, ale w niektórych przypadkach ich wystąpienie było opóźnione (tj. występowały po kilku dniach). Czynnikiem ryzyka anafilaksji po podaniu produktu Fasenra może być występowanie w wywiadzie anafilaksji niezwiązanej z benralizumabem (patrz punkt 4.3). Zgodnie z praktyką kliniczną, po podaniu produktu Fasenra należy przez odpowiednio długi czas monitorować stan pacjentów. W przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości należy na stałe przerwać podawanie produktu leczniczego Fasenra i należy rozpocząć odpowiednie leczenie. Zakażenia pasożytnicze (pasożyty jelitowe) Eozynofile mogą brać udział w odpowiedzi immunologicznej na niektóre zakażenia pasożytami jelitowymi. Pacjenci z rozpoznanymi zakażeniami pasożytami jelitowymi zostali wykluczeni z udziału w badaniach klinicznych. Nie wiadomo, czy benralizumab wpływa na odpowiedź pacjenta na zakażenia pasożytami jelitowymi.
CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów z zakażeniami pasożytami jelitowymi obecnymi przed rozpoczęciem leczenia benralizumabem, należy zastosować leczenie przeciwpasożytnicze. Jeżeli do zarażenia pasożytniczego dojdzie w trakcie leczenia i pacjent nie odpowiada na leczenie przeciwpasożytnicze, leczenie benralizumabem należy przerwać do czasu ustąpienia zakażenia. EGPA zagrażająca czynności narządów lub zagrażająca życiu Produktu leczniczego Fasenra nie badano u pacjentów z czynnymi objawami EGPA zagrażającymi czynności narządów lub stanowiącymi zagrożenie życia (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji. W randomizowanym badaniu z podwójnie ślepą próbą, przeprowadzonym w grupach równoległych z udziałem 103 pacjentów w wieku od 12 do 21 lat, chorych na ciężką astmę, leczenie benralizumabem wydaje się nie zaburzać odpowiedzi humoralnej wywołanej szczepieniem przeciw wirusowi grypy sezonowej. Nie przewiduje się wpływu benralizumabu na właściwości farmakokinetyczne jednocześnie stosowanych produktów leczniczych (patrz punkt 5.2). Enzymy cytochromu P450, pompy efluksowe i mechanizmy wiązania z białkami nie biorą udziału w usuwaniu benralizumabu. Nie ma dowodów na ekspresję receptora IL-5Rα na hepatocytach. Zmniejszenie liczby eozynofilów nie prowadzi do przewlekłych, ogólnoustrojowych zmian aktywacji cytokin prozapalnych.
CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Dostępne są ograniczone dane (mniej niż 300 kobiet w ciąży) dotyczące stosowania benralizumabu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Przenikanie przeciwciał monoklonalnych, takich jak benralizumab, przez łożysko odbywa się w sposób liniowy w miarę postępu ciąży, dlatego potencjalna ekspozycja płodu będzie prawdopodobnie większa w drugim i trzecim trymetrze ciąży. W celu zachowania ostrożności zaleca się unikanie stosowania produktu leczniczego Fasenra w okresie ciąży. Podawanie produktu leczniczego kobietom w ciąży należy rozważyć tylko w przypadku, gdy oczekiwane korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy benralizumab lub jego metabolity przenikają do mleka ludzkiego lub zwierzęcego. Nie można wykluczyć ryzyka dla dziecka karmionego piersią.
CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Należy podjąć decyzję czy przerwać karmienie piersią czy przerwać stosowanie produktu leczniczego Fasenra biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla kobiety. Płodność Brak danych dotyczących wpływu na płodność u ludzi. Badania przeprowadzone na zwierzętach nie wykazały niekorzystnego wpływu leczenia benralizumabem na płodność (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Produkt leczniczy Fasenra nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Profil bezpieczeństwa stosowania benralizumabu w astmie i EGPA jest podobny. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane w czasie leczenia astmy to ból głowy (8%) i zapalenie gardła (3%). Najczęściej zgłaszane działanie niepożądane w czasie leczenia EGPA to ból głowy (17%). Po zastosowaniu benralizumabu zgłaszano przypadki reakcji anafilaktycznej o różnym nasileniu. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Podczas badań klinicznych dotyczących astmy i EGPA oraz po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano następujące działania niepożądane związane ze stosowaniem benralizumabu. Częstość występowania działań niepożądanych określono według następującej konwencji: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), i nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Działania niepożądane
W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającą się ciężkością. Tabela 1. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych

CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów MedDRA Działanie niepożądane Częstość występowania
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Zapalenie gardłaa Często
Zaburzenia układu immunologicznego Reakcje nadwrażliwościb Reakcja anafilaktyczna CzęstoNieznana
Zaburzenia układu nerwowego Ból głowyc Często
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania GorączkaReakcje w miejscu wstrzyknięciad Często

CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Działania niepożądane
a. Zapalenie gardła zdefiniowano wg następujących grup terminów preferowanych: „zapalenie gardła”, „bakteryjne zapalenie gardła”, „wirusowe zapalenie gardła”, „paciorkowcowe zapalenie gardła”. b. Reakcje nadwrażliwości zdefiniowano wg następujących grup terminów preferowanych: „pokrzywka”, „pokrzywka grudkowa” i „wysypka”. Przykłady zgłoszonych objawów powiązanych i opis czasu do wystąpienia objawów – patrz punkt 4.4. c. Bardzo często w badaniu dotyczącym EGPA. d. Patrz „Opis wybranych działań niepożądanych”. Opis wybranych działań niepożądanych Reakcje w miejscu wstrzyknięcia W kontrolowanych placebo badaniach dotyczących astmy, reakcje w miejscu wstrzyknięcia (np. ból, rumień, świąd, grudki) występowały u 2,2% pacjentów leczonych zalecaną dawką benralizumabu w porównaniu z 1,9% pacjentów leczonych placebo. Zdarzenia były przemijające.
CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Działania niepożądane
Długotrwałe bezpieczeństwo stosowania W przedłużonym badaniu trwającym 56 tygodni (badanie 4) z udziałem pacjentów z astmą uczestniczących w badaniu 1., 2. i 3., 842 pacjentów było leczonych produktem leczniczym Fasenra w zalecanej dawce i pozostali oni w badaniu. Ogólny profil bezpieczeństwa był podobny, jak w opisanych wyżej badaniach z astmą. Dodatkowo, w rozszerzonym badaniu dotyczącym bezpieczeństwa prowadzonym metodą otwartej próby (badanie 5) u pacjentów z astmą z poprzednich badań, 226 pacjentów było leczonych produktem Fasenra w zalecanej dawce przez okres do 43 miesięcy. W połączeniu z okresem leczenia w poprzednich badaniach, odpowiada to medianie okresu obserwacji wynoszącej 3,4 roku (zakres: 8,5 miesiąca – 5,3 roku). Profil bezpieczeństwa w tym okresie obserwacji był zgodny ze znanym profilem bezpieczeństwa produktu Fasenra. Dzieci i młodzież Dane dotyczące dzieci i młodzieży są ograniczone.
CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Działania niepożądane
Do badań III fazy włączono 108 pacjentów chorych na astmę z grupy młodzieży w wieku od 12 do 17 lat (badanie 1: n=53, badanie 2: n=55). Spośród nich, 46 przyjmowało placebo, 40 przyjmowało benralizumab co 4 tygodnie dla trzech pierwszych dawek, a następnie co 8 tygodni, a 22 pacjentów przyjmowało benralizumab co 4 tygodnie. Pacjenci z grupy młodzieży w wieku od 12 do 17 lat (n=86) z badań 1. i 2. kontynuowali leczenie benralizumabem w badaniu 4. przez okres do 108 tygodni. Częstość, rodzaj i nasilenie działań niepożądanych obserwowanych u młodzieży były podobne do obserwowanych u osób dorosłych. W otwartym, niekontrolowanym badaniu farmakokinetycznym i farmakodynamicznym trwającym 48 tygodni z udziałem ograniczonej liczby dzieci i młodzieży (n=28) z niekontrolowaną ciężką astmą profil bezpieczeństwa u pacjentów w wieku od 6 do 11 lat był podobny do profilu bezpieczeństwa w populacji dorosłych i młodzieży (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Działania niepożądane
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w Załączniku V .
CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Pacjentom z astmą eozynofilową biorącym udział w badaniach klinicznych podawano podskórnie dawki do 200 mg produktu leczniczego i nie obserwowano dowodów toksyczności związanej z dawką. Nie ma swoistego leczenia przedawkowania benralizumabu. W przypadku przedawkowania należy zastosować leczenie podtrzymujące z odpowiednim monitorowaniem stanu pacjenta, jeśli to konieczne.
CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki stosowane w obturacyjnych chorobach dróg oddechowych, inne leki stosowane ogólnie w obturacyjnych chorobach dróg oddechowych, kod ATC: R03DX10 Mechanizm działania Benralizumab jest humanizowanym, defukozylowanym przeciwciałem monoklonalnym (IgG1, kappa) skierowanym przeciwko eozynofilom. Wiąże się on swoiście z podjednostką alfa ludzkiego receptora dla interleukiny-5 (IL-5Rα). Ekspresja receptora dla IL-5 ma miejsce na powierzchni eozynofilów i bazofilów. Brak fukozy w domenie Fc benralizumabu skutkuje wysokim powinowactwem do receptorów FcɣRIII na immunologicznych komórkach efektorowych, np. komórkach NK (ang. natural killer). Prowadzi to do apoptozy eozynofilów i bazofilów w mechanizmie wzmożonej cytotoksyczności komórkowej zależnej od przeciwciał (ang. antibody-dependent cell-mediated cytotoxicity, ADCC), co łagodzi zapalenie eozynofilowe.
CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Działanie farmakodynamiczne Wpływ na eozynofile we krwi U pacjentów z astmą leczenie benralizumabem prowadzi do niemal całkowitego zmniejszenia liczby eozynofilów we krwi w ciągu 24 godzin od podania pierwszej dawki, która utrzymuje się przez całe leczenie. Zmniejszeniu liczby eozynofilów we krwi towarzyszy zmniejszenie ilości białek ziarnistości eozynofilów (ang. eosinophil granule protein) neurotoksyny eozynofilowej (ang. eosinophil derived neurotoxin, EDN) w surowicy oraz białka kationowego eozynofilów (ang. eosinophil cationic protein, ECP), a także zmniejszenie liczby bazofilów we krwi. U pacjentów z EGPA zmniejszenie liczby eozynofilów we krwi było zgodne z działaniem obserwowanym w badaniach dotyczących astmy. Zmniejszenie liczby eozynofilów we krwi obserwowano w pierwszym punkcie czasowym obserwacji, po 1 tygodniu leczenia i utrzymywało się ono przez cały 52-tygodniowy okres leczenia.
CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Wpływ na eozynofilie w błonie śluzowej dróg oddechowych Wpływ benralizumabu na eozynofile w błonie śluzowej dróg oddechowych pacjentów z astmą z podwyższoną liczbą eozynofilów w plwocinie (co najmniej 2,5%) oceniano w 12-tygodniowym, randomizowanym, kontrolowanym placebo badaniu klinicznym I fazy prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby, w którym benralizumab podawano podskórnie w dawce 100 lub 200 mg. W tym badaniu mediana zmniejszenia liczby eozynofilów w błonie śluzowej dróg oddechowych w porównaniu z wartością początkową wyniosła 96% w grupie leczonej benralizumabem w porównaniu ze zmniejszeniem o 47% w grupie placebo (p=0,039). Skuteczność kliniczna Astma Skuteczność benralizumabu oceniono w trzech randomizowanych, kontrolowanych placebo badaniach klinicznych prowadzonych w grupach równoległych metodą podwójnie ślepej próby, trwających od 28 do 56 tygodni u pacjentów w wieku od 12 do 75 lat.
CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
W tych badaniach, benralizumab podawano w dawce 30 mg co 4 tygodnie w przypadku trzech pierwszych dawek, a następnie co 4 lub 8 tygodni w ramach leczenia uzupełniającego do leczenia podstawowego oraz oceniono w porównaniu z placebo. W dwóch badaniach nad zaostrzeniem choroby, SIROCCO (badanie 1) i CALIMA (badanie 2) udział wzięło łącznie 2 510 pacjentów z ciężką niekontrolowaną astmą; 64% kobiet, średni wiek 49 lat. Pacjenci mieli w wywiadzie przynajmniej 2 zaostrzenia astmy wymagające leczenia doustnymi lub ogólnoustrojowymi kortykosteroidami (średnio 3) w ciągu ostatnich 12 miesięcy, wynik 1,5 lub wyższy wg skali kwestionariusza kontroli astmy 6 (ang. Asthma Control Questionnaire-6, ACQ-6) w fazie przesiewowej oraz zmniejszoną czynność płuc w pomiarze początkowym (średnia należna natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa [FEV 1 ] przed podaniem leku rozszerzającego oskrzela wyniosła 57,5%), pomimo regularnego leczenia dużymi dawkami kortykosteroidów wziewnych (ang.
CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
inhaled corticosteroid, ICS) (badanie 1) bądź średnimi lub dużymi dawkami ICS (badanie 2) oraz długo działającymi β-mimetykami (ang. long-acting β-agonist, LABA); co najmniej jeden dodatkowy lek kontrolujący objawy podawano odpowiednio u 51% i 41% tych pacjentów. Do badania nad ograniczeniem stosowania doustnych kortykosteroidów (ang. oral corticosteroids, OCS) ZONDA (badanie 3), włączono w sumie 220 pacjentów z astmą (61% kobiet; średni wiek wyniósł 51 lat); pacjenci byli codziennie leczeni OCS (w dawce 8 do 40 mg na dobę, mediana 10 mg) dodatkowo do regularnego stosowania dużych dawek ICS i LABA, z co najmniej jednym dodatkowym lekiem kontrolującym objawy astmy w 53% przypadków. W badaniu uwzględniono 8- tygodniowy okres wstępny („run-in”), podczas którego dawkę OCS ustalono na minimalnym skutecznym poziomie bez utraty kontroli astmy. U pacjentów liczba eozynofilów we krwi wynosiła ≥150 komórek/μl oraz wystąpiło co najmniej jedno zaostrzenie w ciągu ostatnich 12 miesięcy.
CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Podczas, gdy w badaniach 1., 2. i 3. badano dwa schematy dawkowania, zalecanym schematem dawkowania benralizumabu jest jego podawanie co 4 tygodnie w przypadku pierwszych trzech dawek, a następnie co 8 tygodni (patrz punkt 4.2), ponieważ nie obserwowano dodatkowych korzyści wynikających z częstszego podawania. Wyniki podsumowane niżej dotyczą zalecanego schematu dawkowania. Badania dotyczące zaostrzenia astmy Pierwszorzędowym punktem końcowym był roczny odsetek klinicznie istotnych zaostrzeń astmy u pacjentów z początkową liczbą eozynofilów we krwi ≥300 komórek/μl, którzy przyjmowali duże dawki ICS i LABA. Istotne klinicznie zaostrzenie astmy zdefiniowano jako pogorszenie astmy wymagające zastosowania doustnych/ogólnoustrojowych kortykosteroidów przez co najmniej 3 dni i (lub) wizyty w szpitalnym oddziale ratunkowym wymagającej podania doustnych/ogólnoustrojowych kortykosteroidów i (lub) hospitalizacji.
CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
W przypadku pacjentów otrzymujących leczenie podtrzymujące OCS, istotne klinicznie zaostrzenie astmy było definiowane jako tymczasowe zwiększenie stałej dawki doustnych/ogólnoustrojowych kortykosteroidów przez co najmniej 3 dni lub pojedyncza dawka kortykosteroidów we wstrzyknięciu depo. W obu badaniach u pacjentów przyjmujących benralizumab wystąpiło istotne zmniejszenie rocznego odsetka zaostrzeń w porównaniu z placebo u pacjentów z liczbą eozynofilów we krwi ≥300 komórek/μl. Ponadto, zmiana wartości średniej FEV 1 względem stanu początkowego wykazała korzyść już po 4 tygodniach leczenia, która utrzymywała się do końca okresu leczenia (tabela 2). Zmniejszenie częstości zaostrzeń obserwowano bez względu na początkową liczbę eozynofilów; jednak ustalono, że większa początkowa liczba eozynofilów jest potencjalnym czynnikiem predykcyjnym lepszej odpowiedzi na leczenie, szczególnie w przypadku FEV 1 . Tabela 2.
CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Wyniki dotyczące rocznego odsetka zaostrzeń i czynności płuc po zakończeniu leczenia w badaniach 1. i 2. według liczby eozynofilów

CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

Badanie 1 Badanie 2
Benralizumab Placebo Benralizumab Placebo
Liczba eozynofilów we krwi ≥300 komórek/μla n=267 n=267 n=239 n=248
Zaostrzenia istotne klinicznie
Odsetek 0,74 1,52 0,73 1,01
Różnica -0,78 -0,29
Współczynnik częstości (95% CI) 0,49 (0,37; 0,64) 0,72 (0,54; 0,95)
Wartość p <0,001 0,019
FEV1 przed podaniem leku rozszerzającego oskrzela (L)
Średnia wartość początkowa 1,660 1,654 1,758 1,815
Poprawa względem wartości początkowej 0,398 0,239 0,330 0,215
Różnica (95% CI) 0,159 (0,068; 0,249) 0,116 (0,028; 0,204)
Wartość p 0,001 0,010
Liczba eozynofilów we krwi <300 komórek/μlb n=131 n=140 n=125 n=122
Zaostrzenia istotne klinicznie
Odsetek 1,11 1,34 0,83 1,38

CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

Różnica -0,23 -0,55
Współczynnik częstości (95% CI) 0,83 (0,59; 1,16) 0,60 (0,42; 0,86)
FEV1 przed podaniem leku rozszerzającego oskrzela (L)
Średnia zmiana 0,248 0,145 0,140 0,156
Różnica (95% CI) 0,102 (-0,003; 0,208) -0,015 (-0,127; 0,096)

CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
a. Populacja zgodna z intencją leczenia (pacjenci przyjmujący duże dawki ICS i pacjenci z liczbą eozynofilów we krwi ≥300 komórek/μl). b. Brak wystarczającej mocy do wykrycia różnicy w leczeniu u pacjentów z liczbą eozynofilów we krwi <300 komórek/μl. W połączonych danych z badania 1. i 2. obserwowano liczbowo większe zmniejszenie odsetka zaostrzeń i większą poprawę FEV 1 wraz ze zwiększeniem początkowej liczby eozynofilów we krwi. Odsetek zaostrzeń wymagających hospitalizacji i (lub) wizyt w szpitalnych oddziałach ratunkowych u pacjentów przyjmujących benralizumab, w porównaniu z placebo w badaniu 1. wyniósł 0,09 w porównaniu z 0,25 (współczynnik częstości 0,37, 95% CI: 0,20; 0,67, p≤0,001), a w badaniu 2. wyniósł on 0,12 w porównaniu z 0,10 (współczynnik częstości 1,23, 95% CI: 0,64; 2,35, p=0,538). W badaniu 2.
CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
liczba zdarzeń w grupie otrzymującej placebo była za mała, aby wyciągnąć wnioski dotyczące zaostrzeń wymagających hospitalizacji lub wizyt w szpitalnych oddziałach ratunkowych. W obu badaniach 1. i 2. u pacjentów przyjmujących benralizumab wystąpiło statystycznie istotne złagodzenie objawów astmy (całkowity wynik w skali oceny astmy, Total Asthma Score) w porównaniu z pacjentami przyjmującymi placebo. Podobną poprawę na korzyść benralizumabu obserwowano w wynikach kwestionariusza kontroli astmy (ACQ-6) i standaryzowanego kwestionariusza jakości życia z astmą dla pacjentów w wieku 12 lat i starszych (ang. Standardised Asthma Quality of Life Questionnaire for 12 Years and Older, AQLQ(S)+12) (tabela 3). Tabela 3. Różnice pomiędzy grupami terapeutycznymi w średniej zmianie całkowitego wyniku oceny objawów astmy, ACQ-6 i AQLQ(s)+12, względem wartości początkowej na końcu leczenia – Pacjenci otrzymujący duże dawki ICS z liczbą eozynofilów we krwi  300 komórek/  l

CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

Badanie 1 Badanie 2
Benralizumab(na=267) Placebo(na=267) Benralizumab(na=239) Placebo(na=248)
Łączny wynik oceny objawów astmyb
Średni wynik początkowy 2,68 2,74 2,76 2,71
Poprawa względem wartości początkowej -1,30 -1,04 -1,40 -1,16
Różnica (95% CI) -0,25 (-0,45; -0,06) -0,23 (-0,43; -0,04)
Wartość p 0,012 0,019
ACQ-6
Średni wynik początkowy 2,81 2,90 2,80 2,75
Poprawa względem wartości początkowej -1,46 -1,17 -1,44 -1,19
Różnica (95% CI) -0,29 (-0,48; -0,10) -0,25 (-0,44; -0,07)

CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

Badanie 1 Badanie 2
Benralizumab(na=267) Placebo(na=267) Benralizumab(na=239) Placebo(na=248)
AQLQ(S)+12
Średni wynik początkowy 3,93 3,87 3,87 3,93
Poprawa względem wartości początkowej 1,56 1,26 1,56 1,31
Różnica (95% CI) 0,30 (0,10; 0,50) 0,24 (0,04; 0,45)

CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
a. Liczba pacjentów (n) różni się nieco z powodu liczby pacjentów, dla których dane każdej zmiennej były dostępne. Wyniki przedstawiono na podstawie ostatnich danych uzyskanych dla każdej zmiennej. b. Skala oceny objawów astmy: łączny wynik od 0 (najmniej) do 6 (najwięcej); wyniki oceny objawów astmy w dzień i w nocy od 0 (najmniej) do 3 (najwięcej) objawów. Pojedyncze wyniki w zależności od pory dnia (dzień i noc) były podobne. Analiza podgrup z uwzględnieniem zaostrzeń w wywiadzie Analizy podgrup w badaniu 1. i 2. pozwoliły zidentyfikować pacjentów z większą liczbą zaostrzeń w wywiadzie, jako potencjalnym czynnikiem predykcyjnym lepszej odpowiedzi na leczenie. Wymienione czynniki rozważane osobno lub łącznie z początkową liczbą eozynofilów mogą pozwolić dodatkowo wskazać pacjentów, którzy mogą osiągnąć lepszą odpowiedź na leczenie benralizumabem (tabela 4). Tabela 4.
CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Częstość występowania zaostrzeń i czynność płuc (FEV 1 ) po zakończeniu leczenia z uwzględnieniem liczby zaostrzeń w minionym roku – Pacjenci otrzymujący duże dawki ICS z liczbą eozynofilów we krwi  300 komórek/  l

CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

Badanie 1 Badanie 2
Benralizumab (N=267) Placebo (N=267) Benralizumab (N=239) Placebo (N=248)
2 zaostrzenia w pomiarze początkowym
n 164 149 144 151
Odsetek zaostrzeń 0,57 1,04 0,63 0,62
Różnica -0,47 0,01
Współczynnik częstości (95% CI) 0,55 (0,37; 0,80) 1,01 (0,70; 1,46)
Średnia zmiana w FEV1 przed podaniem leku rozszerzającegooskrzela 0,343 0,230 0,266 0,236
Różnica (95% CI) 0,113 (-0,002; 0,228) 0,029 (-0,079; 0,137)
3 zaostrzenia lub więcej w pomiarze początkowym
n 103 118 95 97
Odsetek zaostrzeń 0,95 2,23 0,82 1,65
Różnica -1,28 -0,84
Współczynnik częstości (95% CI) 0,43 (0,29; 0,63) 0,49 (0,33; 0,74)
Średnia zmiana FEV1 przed podaniem leku rozszerzającegooskrzela 0,486 0,251 0,440 0,174

CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Badanie 1 Badanie 2
Benralizumab (N=267) Placebo (N=267) Benralizumab (N=239) Placebo (N=248)
Różnica (95% CI) 0,235 (0,088; 0,382) 0,265 (0,115; 0,415)
CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Badania dotyczące zmniejszenia dawki doustnych kortykosteroidów W badaniu ZONDA (badanie 3), kontrolowanym placebo oraz w badaniu PONENTE (badanie 6), jednoramiennym badaniu otwartym oceniono wpływ benralizumabu na ograniczenie stosowania OCS w leczeniu podtrzymującym. W badaniu 3. pierwszorzędowym punktem końcowym było procentowe zmniejszenie ostatecznej dawki OCS względem wartości początkowej w okresie od tygodnia 24. do 28., przy jednoczesnym zachowaniu kontroli astmy. W tabeli 5 podsumowano wyniki badania 3. Tabela 5. Wpływ benralizumabu na zmniejszenie dawki OCS, badanie 3.

CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

Benralizumab (N=73) Placebo (N=75)
Test Wilcoxona dla par obserwacji (analiza pierwotna)
Mediana procentowego zmniejszenia dobowej dawki OCS względem wartości początkowej (95% CI) 75 (60, 88) 25 (0, 33)
Wartość p testu Wilcoxona dla par obserwacji <0,001
Model proporcjonalnych szans regresji logistycznej (analiza wrażliwości)
Procentowe zmniejszenie dawki OCS względem wartości początkowej w tygodniu 28.
Zmniejszenie o ≥90% 27 (37%) 9 (12%)
Zmniejszenie o ≥75% 37 (51%) 15 (20%)
Zmniejszenie o ≥50% 48 (66%) 28 (37%)
Zmniejszenie o >0% 58 (79%) 40 (53%)
Brak zmiany lub brak zmniejszenia dawki OCS 15 (21%) 35 (47%)
Iloraz szans (95% CI) 4,12 (2,22; 7,63)
Zmniejszenie dobowej dawki OCS do 0 mg/dobę* 22 (52%) 8 (19%)
Iloraz szans (95% CI) 4,19 (1,58; 11,12)
Zmniejszenie dobowej dawki OCS do ≤5 mg/dobę 43 (59%) 25 (33%)
Iloraz szans (95% CI) 2,74 (1,41; 5,31)
Odsetek zaostrzeń 0,54 1,83
Współczynnik częstości (95% CI) 0,30 (0,17; 0,53)
Odsetek zaostrzeń wymagających hospitalizacji/wizyt w szpitalnym oddziale ratunkowym 0,02 0,32
Współczynnik częstości (95% CI) 0,07 (0,01; 0,63)

CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
* Osiągnięcie zmniejszenia dawki OCS o 100% w czasie trwania badania było możliwe tylko u pacjentów z zoptymalizowaną początkową dawką OCS wynoszącą 12,5 mg lub mniej. Czynność płuc, wynik w skali oceny objawów astmy, ACQ-6 i AQLQ(S)+12 oceniano również w badaniu 3., a wyniki okazały się podobne do wyników w badaniu 1. i 2. Do badania 6. włączono 598 dorosłych pacjentów z ciężką astmą (liczba eozynofili we krwi ≥150 komórek/μl na początku badania lub ≥300 komórek/μl w ciągu ostatnich 12 miesięcy, jeśli liczba eozynofili we krwi w momencie włączenia do badania wynosiła <150 komórek/μl), którym były podawane doustne kortykosteroidy. Pierwszorzędowymi punktami końcowymi był odsetek pacjentów, którzy wyeliminowali OCS przy zachowaniu kontroli astmy oraz odsetek pacjentów, którzy osiągnęli ostateczną dawkę OCS mniejszą lub równą 5 mg przy zachowaniu kontroli astmy i z uwzględnieniem czynności nadnerczy. Odsetek pacjentów, którzy wyeliminowali leczenie podtrzymujące OCS wyniósł 62,9%.
CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Odsetek pacjentów, którzy osiągnęli dawkę OCS mniejszą lub równą 5 mg (przy zachowaniu kontroli astmy i nieograniczonej czynności nadnerczy) wyniósł 81,9%. Wpływ na zmniejszenie OCS był podobny niezależnie od liczby eozynofili we krwi w momencie włączenia do badania (w tym u pacjentów z liczbą eozynofili we krwi <150 komórek/μl) i utrzymywał się przez dodatkowy okres od 24 do 32 tygodni. Roczny wskaźnik zaostrzeń w badaniu 6. był porównywalny ze zgłoszonym w poprzednich badaniach. Długotrwałe badania przedłużone Długoterminową skuteczność i bezpieczeństwo stosowania benralizumabu oceniano w 56- tygodniowym przedłużonym badaniu III fazy BORA (badanie 4). Do tego badania włączono 2 123 pacjentów, 2 037 pacjentów dorosłych i 86 pacjentów z grupy młodzieży (w wieku 12 lat i starszych) uczestniczących w Badaniach 1, 2 i 3. W badaniu 4.
CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
oceniano długotrwały wpływ benralizumabu na roczny odsetek zaostrzeń, czynność płuc, ACQ-6, AQLQ(S)+12 oraz utrzymanie zmniejszenia dawki OCS w 2 schematach dawkowania analizowanych w badaniach głównych. Po zastosowaniu zalecanego schematu dawkowania zmniejszenie rocznego odsetka zaostrzeń obserwowane w kontrolowanych placebo badaniach głównych 1 i 2 (u pacjentów z początkową liczbą eozynofilów we krwi ≥300 komórek/μl, którzy przyjmowali ICS w dużych dawkach) zostało utrzymane w drugim roku leczenia (tabela 6). Spośród pacjentów, którzy otrzymali benralizumab w badaniach głównych 1 i 2, u 73% nie wystąpiło zaostrzenie choroby w badaniu przedłużonym 4. Tabela 6. Zaostrzenia w okresie leczenia przedłużonego a
CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Placebob(N=338) Benralizumab(N=318)
Badanie 1 i 2 Badanie 1 i 2 Badanie 4 Badanie 1, 2 i 4c
Odsetek 1,23 0,65 0,48 0,56
CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
a. Pacjenci, którzy przystąpili do badania 4 po zakończeniu badań głównych 1 i 2, z początkową liczbą eozynofilów we krwi ≥300 komórek/μl, przyjmujący duże dawki ICS. b. Pacjenci otrzymujący placebo w badaniach 1. i 2. zostali uwzględnieni do końca badania głównego (tydzień 48 w badaniu 1., tydzień 56 w badaniu 2.). c. Całkowity czas trwania leczenia: 104 – 112 tygodni. Podobne utrzymywanie się efektu obserwowano przez cały czas trwania badania 4. w odniesieniu do czynności płuc, ACQ-6 i AQLQ(S)+12 (tabela 7). Tabela 7. Zmiana czynności płuc, ACQ-6 i AQLQ(S)+12 względem wartości początkowych a

CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

Badanie 1 i 2 Wartośćpoczątkowab Badanie 1 i 2 EOTc Badanie 4 EOTd
FEV1 przed podaniem leku rozszerzającego oskrzela (l)
n 318 305 290
Średnia wartość początkowa (SD) 1,741 (0,621) — —
Zmiana względem wartości początkowej (SD) e — 0,343 (0,507) 0,404 (0,555)
ACQ-6
n 318 315 296
Średnia wartość początkowa (SD) 2,74 (0,90) — —
Zmiana względem wartości początkowej (SD) e — -1,44 (1,13) -1,47 (1,05)
AQLQ(S)+12
n 307 306 287
Średnia wartość początkowa (SD) 3,90 (0,99) — —
Zmiana względem wartości początkowej (SD) e — 1,58 (1,23) 1,61 (1,21)

CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
n= liczba pacjentów z danymi w punkcie czasowym. SD = odchylenie standardowe a. Początkowa liczba eozynofilów we krwi ≥300 komórek/μl i przyjmowanie dużych dawek ICS: benralizumab podawany według zalecanego schematu dawkowania. b. Zintegrowana analiza wartości początkowych z badania 1. i 2. obejmuje pacjentów dorosłych i młodzież. c. Zintegrowana analiza na końcu leczenia w badaniu (EOT) 1. (tydzień 48.) i badaniu 2. (tydzień 56.). d. EOT badania 4. to tydzień 48. (ostatni punkt czasowy dla danych zebranych od pacjentów dorosłych i młodzieży). e. Wartości początkowe to wartości sprzed leczenia benralizumabem w badaniu 1. i 2. Skuteczność w badaniu 4. oceniano także u pacjentów z początkową liczbą eozynofilów we krwi <300 komórek/µl i była ona zgodna z badaniami 1. i 2. Utrzymanie zmniejszenia dobowej dawki OCS było także obserwowane w przedłużeniu badania u pacjentów uczestniczących wcześniej w badaniu 3. (rycina 1). Rycina 1.
CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Mediana procentowego zmniejszenia dobowej dawki OCS w czasie (badanie 3. i 4.) a Benralizumab 30 mg co 8 tygodni Badanie 3 Badanie 4 n =
CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Mediana procentowego zmniejszenia Tydzień a. Pacjenci uczestniczący wcześniej w badaniu 3., którzy kontynuowali leczenie benralizumabem w badaniu 4. Pacjenci mogli przystąpić do drugiego przedłużenia badania po minimum 8 tygodniach w badaniu 4., nie kończąc 56- tygodniowego okresu leczenia przedłużonego. W badaniu 5., drugim długoterminowym, rozszerzonym badaniu dotyczącym bezpieczeństwa (patrz punkt 4.8), roczny wskaźnik zaostrzeń (0,47) u pacjentów otrzymujących zatwierdzony schemat dawkowania był porównywalny do zgłoszonego w poprzednich badaniach 1., 2. (0,65) i 4 (0,48). Eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń (EGPA) Skuteczność benralizumabu oceniano w randomizowanym badaniu klinicznym typu non-inferiority z grupą kontrolną otrzymującą aktywne leczenie, prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby, z czasem trwania leczenia wynoszącym 52 tygodnie i z udziałem pacjentów z EGPA w wieku 18 lat i starszych.
CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Łącznie 140 pacjentów przydzielono losowo do leczenia benralizumabem w dawce 30 mg lub mepolizumabem w dawce 300 mg podawanymi podskórnie co 4 tygodnie. U pacjentów włączonych do badania występowała w wywiadzie choroba nawracająca lub oporna na leczenie i otrzymywali oni OCS w stałych dawkach (OCS; ≥7,5 do ≤50 mg/dobę prednizolonu/prednizonu) z lekiem immunosupresyjnym w stałej dawce lub bez leku immunosupresyjnego (z wyjątkiem cyklofosfamidu). Mediana dobowej dawki OCS w punkcie początkowym badania wyniosła 10 mg, a leczenie immunosupresyjne stosowało 36% pacjentów. Dawkę OCS stopniowo zmniejszano według uznania badacza. Z badania wykluczono pacjentów z czynną EGPA zagrażającą czynności narządów lub stanowiącą zagrożenie życia. Remisja Pierwszorzędowym punktem końcowym był odsetek pacjentów w remisji, definiowanej jako wynik 0 (brak aktywnego zapalenia naczyń) w skali BVAS (ang.
CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Birmingham Vasculitis Activity Score, skala aktywności zapalenia naczyń) w połączeniu z dawką prednizolonu/prednizonu ≤4 mg/dobę, zarówno w tygodniu 36., jak i w tygodniu 48. Jak pokazano w tabeli 8, benralizumab wykazywał non- inferiority w stosunku do mepolizumabu w odniesieniu do pierwszorzędowego punktu końcowego. Wyniki skumulowanego czasu trwania remisji oraz składowe remisji przedstawiono także w tabeli 8. Tabela 8. Remisja i składowe remisji w EGPA

CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

Remisja (OCS≤4 mg/dobę +BVAS=0) OCS≤4 mg/dobę BVAS=0
Benraa N=70 Mepob N=70 Benraa N=70 Mepob N=70 Benraa N=70 Mepob N=70
Pacjenci w remisji zarówno w tygodniu 36., jak i 48.
Pacjenci, n (%)c 40 (58) 40 (57) 42 (61) 41 (58) 58 (83) 59 (84)
Różnice w odsetku 1,21 2,64 -1,17
remisji (%)c
(95% CI) (-14,12; 16,53) (-12,67; 17,95) (-13,27; 10,94)
(wartość p) (0,88)d (0,74)d e (0,85)d e
Skumulowany czas trwania w ciągu 52 tygodni, n (%)
0 tygodnif 9 (13) 15 (21) 9 (13) 12 (17) 0 0
>0 do <12 tygodni 13 (19) 10 (14) 11 (16) 12 (17) 0 2 (3)
12 do <24 tygodni 8 (11) 8 (11) 9 (13) 8 (11) 2 (3) 2 (3)
24 do <36 tygodni 20 (29) 19 (27) 19 (27) 18 (26) 6 (9) 7 (10)
≥36 tygodni 20 (29) 18 (26) 22 (31) 20 (29) 62 (89) 59 (84)

CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
N=liczba pacjentów poddanych analizie. a. Benralizumab (Benra) 30 mg podawany co 4 tygodnie. b. Mepolizumab (Mepo) 300 mg podawany co 4 tygodnie. c. Odsetki skorygowane względem modelu. d. Stosowana do badania wyższości. e. Nie badano formalnie w określonej a priori procedurze wielokrotnego testowania. f. Nie uzyskali remisji w żadnym momencie. Odsetek pacjentów, u których uzyskano remisję w ciągu pierwszych 24 tygodni leczenia i którzy pozostali w remisji do tygodnia 52. włącznie wyniósł 42% dla benralizumabu i 37% dla mepolizumabu (różnica w odsetku pacjentów z odpowiedzią na leczenie 5,54%, 95% CI: -9,30; 20,37, nominalna wartość p 0,46). Stosując alternatywną definicję remisji oznaczającą BVAS=0 w połączeniu z dawką prednizolonu/prednizonu ≤7,5 mg/dobę obserwowano podobną skuteczność w obu grupach dla tych punktów końcowych.
CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Pacjenci osiągnęli pierwszorzędowy punkt końcowy remisji w określonych a priori podgrupach wyodrębnionych ze względu na dane demograficzne i charakterystykę wyjściową. Nawrót Współczynnik ryzyka dla czasu do pierwszego nawrotu (zapalenie naczyń, astma lub nawrót w obrębie zatok i nosa) wyniósł 0,98 (95% CI: 0,53; 1,82, nominalna wartość p 0,95). Nawrót choroby obserwowano u 30% pacjentów leczonych benralizumabem oraz u 30% pacjentów leczonych mepolizumabem. Roczny wskaźnik nawrotów choroby wyniósł 0,50 u pacjentów otrzymujących benralizumab w porównaniu z 0,49 u pacjentów otrzymujących mepolizumab (stosunek częstości 1,03, 95% CI: 0,56; 1,90, nominalna wartość p 0,93). Rodzaje nawrotów choroby były spójne u pacjentów otrzymujących benralizumab lub mepolizumab. Doustne kortykosteroidy W tabeli 9 przedstawiono średnią dobową dawkę OCS w tygodniach od 48 do 52.
CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
100% zmniejszenie dawki OCS obserwowano u 41% pacjentów otrzymujących benralizumab w porównaniu z 26% pacjentów otrzymujących mepolizumab (różnica 15,69%, 95% CI: 0,67; 30,71, nominalna wartość p 0,04). Tabela 9. Średnia dobowa dawka doustnych kortykosteroidów w tygodniach 48. do 52. w EGPA
CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Liczba (%) pacjentów
Benralizumaba (N=70) Mepolizumabb (N=70)
0 mg>0 do ≤4,0 mg>4,0 do ≤7,5 mg>7,5 mg 29 (41)19 (27)15 (21)7 (10) 19 (27)30 (43)13 (19)8 (11)
CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
N=liczba pacjentów poddanych analizie. a. Benralizumab 30 mg podawany co 4 tygodnie. b. Mepolizumab 300 mg podawany co 4 tygodnie. Kwestionariusz kontroli astmy-6 (ACQ-6) Średnia zmiana w wyniku ACQ-6 względem wartości początkowych wyniosła -0,57 dla benralizumabu w porównaniu z -0,61 dla mepolizumabu (różnica 0,05, 95% CI: -0,18; 0,27, nominalna wartość p 0,67). Immunogenność Ogółem, odpowiedź w postaci przeciwciał przeciwlekowych (ang. anti-drug antibodies, ADA) powstałych w trakcie leczenia (ang. treatment-emergent anti-drug antibody response) wystąpiła u 107 z 809 (13%) pacjentów z astmą leczonych benralizumabem według zalecanego schematu dawkowania w okresie od 48. do 56. tygodnia leczenia w badaniach III fazy kontrolowanych placebo, dotyczących zaostrzenia astmy. Większość przeciwciał należała do grupy neutralizujących i była stale obecna.
CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Przeciwciała przeciwko benralizumabowi były związane ze zwiększonym usuwaniem benralizumabu oraz zwiększoną liczbą eozynofilów we krwi u pacjentów z wysokim mianem ADA w porównaniu z pacjentami bez przeciwciał; w rzadkich przypadkach liczba eozynofilów we krwi powróciła do poziomu sprzed okresu leczenia. W oparciu o bieżącą obserwację pacjenta, nie zaobserwowano dowodów na związek pomiędzy obecnością ADA a skutecznością lub bezpieczeństwem stosowania. Po drugim roku leczenia tych pacjentów z astmą uczestniczących w badaniach III fazy kontrolowanych placebo, u dalszych 18 z 510 (4%) pacjentów wystąpiły nowe przeciwciała powstałe w trakcie leczenia. Ogółem u pacjentów z dodatnim wynikiem badania na obecność ADA w badaniach głównych, miana przeciwciał pozostawały stabilne lub zmniejszyły się w drugim roku leczenia. Nie stwierdzono dowodów na związek pomiędzy ADA a skutecznością i bezpieczeństwem stosowania.
CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
U pacjentów z EGPA odpowiedź w postaci ADA powstałych w trakcie leczenia wystąpiła u 6 z 67 (9%) pacjentów leczonych benralizumabem podczas 52-tygodniowego okresu leczenia III fazy z grupą kontrolną otrzymującą aktywne leczenie. Aktywność przeciwciał neutralizujących wykryto u jednego z pacjentów z obecnością ADA. Dzieci i młodzież Astma Do badań III fazy włączono 108 pacjentów z grupy młodzieży, z astmą w wieku od 12 do 17 lat (badanie 1: n=53, badanie 2: n=55). Spośród nich, 46 przyjmowało placebo, 40 przyjmowało benralizumab co 4 tygodnie dla trzech pierwszych dawek, a następnie co 8 tygodni, a 22 pacjentów przyjmowało benralizumab co 4 tygodnie. W tych badaniach, odsetek zaostrzeń astmy u pacjentów z grupy młodzieży leczonych benralizumabem podawanym według zalecanego schematu dawkowania wyniósł 0,70 (n=40, 95% CI: 0,42; 1,18) w porównaniu z 0,41 w grupie placebo (n=46, 95% CI: 0,23; 0,73) [współczynnik częstości 1,70, 95% CI: 0,78; 3,69].
CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Pacjenci w wieku od 12 do 17 lat (n=86) z badania 1. i 2. kontynuowali leczenie produktem leczniczym Fasenra w badaniu 4. przez okres do 108 tygodni. Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania były zgodne z badaniami głównymi. W otwartym, niekontrolowanym badaniu farmakokinetycznym i farmakodynamicznym trwającym 48 tygodni z udziałem ograniczonej liczby pacjentów w wieku od 6 do 11 lat (n=28) z niekontrolowaną ciężką astmą, stopień zmniejszenia liczby eozynofili we krwi był podobny jak u dorosłych i młodzieży (patrz punkt 4.2). Nie można sformułować wniosków dotyczących skuteczności w leczeniu astmy u dzieci i młodzieży (patrz punkt 4.2). Europejska Agencja Leków wstrzymała obowiązek dołączania wyników badań benralizumabu w jednej lub kliku podgrupach populacji dzieci i młodzieży z astmą (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).
CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń Europejska Agencja Leków wstrzymała obowiązek dołączania wyników badań benralizumabu w jednej lub kilku podgrupach populacji dzieci i młodzieży z EGPA (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).
CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Przedstawione niżej właściwości farmakokinetyczne benralizumabu opierają się na analizach farmakokinetyki populacyjnej przeprowadzonych w badaniach dotyczących astmy. Parametry farmakokinetyczne benralizumabu były proporcjonalne do dawki u pacjentów z astmą po podaniu podskórnym w zakresie dawek od 2 do 200 mg. Wchłanianie Po podskórnym podaniu leku pacjentom z astmą, okres półtrwania w fazie wchłaniania wyniósł 3,5 dnia. Na podstawie analizy farmakokinetyki populacyjnej szacowana całkowita biodostępność wyniosła około 59% i nie obserwowano klinicznie istotnych różnic we względnej biodostępności po podaniu w brzuch, udo lub górną część ramienia. Dystrybucja Na podstawie analizy farmakokinetyki populacyjnej objętość dystrybucji benralizumabu w kompartmencie centralnym i obwodowym wyniosła odpowiednio 3,1 l i 2,5 l dla osoby o masie 70 kg.
CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Metabolizm Benralizumab jest humanizowanym przeciwciałem monoklonalnym klasy IgG1, rozkładanym przez enzymy proteolityczne obecne w całym organizmie; ich występowanie nie jest ograniczone do tkanki wątrobowej. Eliminacja W analizie farmakokinetyki populacyjnej benralizumab wykazywał farmakokinetykę liniową i brak jest dowodów na szlak klirensu zależny od receptorów docelowych. Szacowany klirens ogólnoustrojowy benralizumabu wyniósł 0,29 l/dobę. U pacjentów z EGPA klirens ogólnoustrojowy oszacowany na podstawie modelu wyniósł 0,22 l/dobę. Po podaniu podskórnym okres półtrwania w fazie eliminacji wyniósł około 15,5 dnia. Specjalne populacje pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku (≥65 lat) Na podstawie analizy farmakokinetyki populacyjnej stwierdzono, że wiek nie wpływa na klirens benralizumabu. Brak jest jednak dostępnych danych u pacjentów w wieku powyżej 75 lat.
CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Dzieci i młodzież Na podstawie analizy farmakokinetyki populacyjnej i danych z badania klinicznego stwierdzono, że właściwości farmakokinetyczne benralizumabu u dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 17 lat z astmą odpowiadały właściwościom farmakokinetycznym u dorosłych po uwzględnieniu masy ciała, jeśli ma to zastosowanie (patrz punkt 4.2). Płeć, rasa Analiza farmakokinetyki populacyjnej wykazała, że płeć i rasa nie miały istotnego wpływu na klirens benralizumabu. Zaburzenia czynności nerek Nie przeprowadzono formalnych badań klinicznych oceniających wpływ zaburzeń czynności nerek na benralizumab. Na podstawie analizy farmakokinetyki populacyjnej stwierdzono, że klirens benralizumabu był porównywalny u pacjentów z wartościami klirensu kreatyniny od 30 do 80 ml/min i u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. Istnieją ograniczone dane na temat stosowania produktu u pacjentów z klirensem kreatyniny mniejszym niż 30 ml/min; jednak benralizumab nie jest usuwany przez nerki.
CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Zaburzenia czynności wątroby Nie przeprowadzono formalnych badań klinicznych oceniających wpływ zaburzeń czynności wątroby na benralizumab. Przeciwciała monoklonalne klasy IgG nie są usuwane w drodze metabolizmu wątrobowego; nie oczekuje się, aby zmiana czynności wątroby wpływała na klirens benralizumabu. Na podstawie analizy farmakokinetyki populacyjnej stwierdzono, że początkowa wartość biomarkerów czynności wątroby (AlAT, AspAT i bilirubiny) nie miały klinicznie istotnego wpływu na klirens benralizumabu. Interakcje Analiza farmakokinetyki populacyjnej wykazała, że produkty lecznicze często podawane równocześnie (montelukast, paracetamol, inhibitory pompy protonowej, antybiotyki makrolidowe i teofilina/aminofilina) nie wpływały na klirens benralizumabu u pacjentów z astmą.
CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Ponieważ benralizumab jest przeciwciałem monoklonalnym, nie przeprowadzono badań genotoksyczności ani rakotwórczości. Toksykologia i (lub) farmakologia u zwierząt Dane niekliniczne wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa lub badań toksyczności po podaniu wielokrotnym u małp, nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. Podanie dożylne i podskórne u małp makaka (Cynomolgus) wiązało się ze zmniejszeniem liczby eozynofilów we krwi obwodowej i w szpiku kostnym, bez żadnych konsekwencji toksykologicznych. Ciąża W badaniu nad rozwojem prenatalnym i po urodzeniu prowadzonym na ciężarnych małpach Cynomolgus nie obserwowano wpływu benralizumabu na matkę, zarodek i płód oraz rozwój po urodzeniu. Płodność Nie przeprowadzono celowanych badań na zwierzętach. Nie obserwowano zmian parametrów reprodukcyjnych u samic i samców małp makaka (Cynomolgus) związanych ze stosowaniem benralizumabu.
CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badanie zastępczych parametrów płodności (w tym masy narządów i ocena histopatologiczna tkanek narządów rozrodczych) u zwierząt leczonych benralizumabem sugerowały brak zaburzeń płodności. Jednak u potomstwa małp, którym podawano lek w trakcie ciąży, zaobserwowano zmniejszenie liczby eozynofili.
CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Histydyna Histydyny chlorowodorek jednowodny Trehaloza dwuwodna Polisorbat 20 (E 432) Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w lodówce (2°C – 8°C). Produkt leczniczy Fasenra można przechowywać w temperaturze pokojowej nieprzekraczającej 25°C przez maksymalnie 14 dni. Po wyjęciu z lodówki produkt leczniczy Fasenra należy zużyć w ciągu 14 dni lub wyrzucić. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Nie zamrażać. Nie wstrząsać. Nie narażać na działanie wysokich temperatur. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Ampułko-strzykawka Roztwór o objętości 1 ml w ampułko-strzykawce przeznaczonej do jednorazowego użytku, wykonanej ze szkła typu I z zamontowaną igłą w rozmiarze 29G 0,5 cala (12,7 mm) ze stali nierdzewnej ze sztywną osłoną na igłę i ogranicznikiem tłoka pokrytym warstwą Fluorotec w urządzeniu zabezpieczającym.
CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Opakowanie zawiera jedną ampułko-strzykawkę. Wstrzykiwacz Roztwór o objętości 1 ml w sterylnym wstrzykiwaczu przeznaczonym do jednorazowego użycia, wykonanym ze szkła typu I z zamontowaną igłą w rozmiarze 29G 0,5 cala (12,7 mm) ze stali nierdzewnej ze sztywną osłoną na igłę i zatyczką pokrytą warstwą Fluorotec we wstrzykiwaczu. Opakowanie zawiera jeden wstrzykiwacz. Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą być dostępne w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Przed podaniem należy wyjąć pudełko z lodówki i pozostawić ampułko-strzykawkę lub wstrzykiwacz na około 30 minut do osiągnięcia temperatury pokojowej wynoszącej od 20°C do 25°C. Przed podaniem produktu leczniczego Fasenra należy obejrzeć, czy nie zawiera on cząstek stałych i czy nie zmienił barwy. Produkt leczniczy Fasenra jest przezroczysty do opalizującego, bezbarwny do żółtego i może zawierać cząstki przejrzyste lub białe do białawych.
CHPL leku Fasenra, roztwór do wstrzykiwań, 30 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Nie należy stosować produktu leczniczego Fasenra, jeżeli płyn jest mętny, przebarwiony lub jeżeli zawiera duże cząstki stałe lub cząsteczki obce. Dodatkowe informacje oraz instrukcja dotycząca przygotowania i podawania produktu leczniczego Fasenra w ampułko-strzykawce lub wstrzykiwaczu znajduje się w ulotce dołączonej do opakowania oraz w „Instrukcji użycia”. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Nucala 100 mg proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda fiolka zawiera 100 mg mepolizumabu. Po rozpuszczeniu, każdy ml roztworu zawiera 100 mg mepolizumabu. Mepolizumab jest humanizowanym przeciwciałem monoklonalnym wytwarzanym w technologii rekombinacji DNA z linii komórek jajnika chomika chińskiego. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań Biały, liofilizowany proszek.
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Ciężka astma eozynofilowa Produkt leczniczy Nucala wskazany jest w leczeniu uzupełniającym u dorosłych, młodzieży i dzieci w wieku 6 lat i starszych z ciężką, oporną na leczenie astmą eozynofilową (patrz punkt 5.1). Przewlekłe zapalenie zatok przynosowych z polipami nosa (ang. chronic rhinosinusitis with nasal polyps, CRSwNP) Produkt leczniczy Nucala, wraz z kortykosteroidami donosowymi, wskazany jest jako terapia uzupełniająca w leczeniu dorosłych pacjentów z ciężkim CRSwNP, u których leczenie kortykosteroidami ogólnoustrojowymi i (lub) zabieg chirurgiczny nie zapewniają odpowiedniej kontroli choroby. Eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń (ang. eosinophilic granulomatosis with polyangiitis, EGPA) Produkt leczniczy Nucala wskazany jest w leczeniu uzupełniającym u pacjentów w wieku 6 lat i starszych z nawracająco-ustępującą lub oporną na leczenie eozynofilową ziarniniakowatością z zapaleniem naczyń (EGPA). Zespół hipereozynofilowy (ang.
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Wskazania do stosowania
hypereosinophilic syndrome, HES) Produkt leczniczy Nucala wskazany jest w leczeniu uzupełniającym u dorosłych pacjentów z niewystarczająco kontrolowanym zespołem hipereozynofilowym bez możliwej do zidentyfikowania wtórnej przyczyny niehematologicznej (patrz punkt 5.1).
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Produkt leczniczy Nucala powinien być przepisywany przez lekarzy mających doświadczenie w rozpoznawaniu i leczeniu ciężkiej, opornej na leczenie astmy eozynofilowej, CRSwNP, EGPA lub HES. Dawkowanie Ciężka astma eozynofilowa Dorośli i młodzież w wieku 12 lat i starsza Zalecana dawka mepolizumabu to 100 mg podawane podskórnie raz na 4 tygodnie. Dzieci w wieku od 6 do 11 lat Zalecana dawka mepolizumabu to 40 mg podawane podskórnie raz na 4 tygodnie. Produkt leczniczy Nucala jest przeznaczony do długotrwałego leczenia. Konieczność kontynuowania leczenia powinna być określana przez lekarza, co najmniej raz w roku, na podstawie oceny ciężkości choroby oraz poziomu kontroli zaostrzeń. CRSwNP Dorośli Zalecana dawka mepolizumabu to 100 mg podawane podskórnie raz na 4 tygodnie. Produkt leczniczy Nucala jest przeznaczony do długotrwałego leczenia. Można rozważyć alternatywne terapie u pacjentów, którzy nie wykazali odpowiedzi po 24 tygodniach leczenia CRSwNP.
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Dawkowanie
Początkowa, częściowa odpowiedź u niektórych pacjentów może później poprawić się wraz z kontynuowaniem leczenia powyżej 24 tygodni. EGPA Dorośli i młodzież w wieku 12 lat i starsza Zalecana dawka mepolizumabu to 300 mg podawane podskórnie raz na 4 tygodnie. Dawkowanie mepolizumabu u dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 17 lat z EGPA było poparte danymi pochodzącymi z modelowania i symulacji (patrz punkt 5.2). Dzieci w wieku od 6 do 11 lat o masie ciała ≥ 40 kg Zalecana dawka mepolizumabu to 200 mg podawane podskórnie raz na 4 tygodnie. Dzieci w wieku od 6 do 11 lat o masie ciała < 40 kg Zalecana dawka mepolizumabu to 100 mg podawane podskórnie raz na 4 tygodnie. Produkt leczniczy Nucala jest przeznaczony do długotrwałego leczenia. Konieczność kontynuowania leczenia powinna być zweryfikowana przez lekarza, co najmniej raz w roku, na podstawie oceny ciężkości choroby oraz poprawy kontroli objawów.
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Dawkowanie
Pacjenci, u których rozwiną się zagrażające życiu objawy EGPA, powinni być także ocenieni pod kątem konieczności kontynuowania leczenia, ponieważ produkt leczniczy Nucala nie był badany w tej grupie pacjentów. HES Dorośli Zalecana dawka mepolizumabu to 300 mg podawane podskórnie raz na 4 tygodnie. Produkt leczniczy Nucala jest przeznaczony do długotrwałego leczenia. Konieczność kontynuowania leczenia powinna być zweryfikowana przez lekarza, co najmniej raz w roku, na podstawie oceny ciężkości choroby oraz poziomu kontroli objawów. Pacjenci, u których rozwiną się zagrażające życiu objawy HES, powinni być także ocenieni pod kątem konieczności kontynuowania leczenia, ponieważ produkt leczniczy Nucala nie był badany w tej grupie pacjentów. Specjalne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkt 5.2).
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Dawkowanie
Zaburzenia czynności nerek i wątroby Nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub z zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 5.2). Dzieci i młodzież Ciężka astma eozynofilowa Dzieci w wieku poniżej 6 lat Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności mepolizumabu u dzieci w wieku poniżej 6 lat. Dane nie są dostępne. Dzieci w wieku od 6 do 17 lat Dawkowanie mepolizumabu u dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 17 lat z ciężką, oporną na leczenie astmą eozynofilową określono na podstawie ograniczonych badań dotyczących skuteczności, farmakokinetyki i farmakodynamiki oraz poparto danymi z modelowania i symulacji (patrz punkty 5.1 i 5.2). CRSwNP u dzieci i młodzież w wieku poniżej 18 lat Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności u dzieci i młodzieży z CRSwNP w wieku poniżej 18 lat. Dane nie są dostępne.
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Dawkowanie
EGPA u dzieci w wieku poniżej 6 lat Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności mepolizumabu u dzieci w wieku poniżej 6 lat. Dane nie są dostępne. HES u dzieci i młodzież w wieku poniżej 18 lat Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności mepolizumabu u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Aktualnie dostępne dane przedstawiono w punktach 4.8, 5.1 i 5.2, ale brak zaleceń dotyczących dawkowania. Sposób podawania Produkt leczniczy Nucala jest przeznaczony wyłącznie do wstrzykiwań podskórnych i powinien być podawany przez fachowy personel medyczny. Może być podawany w górną część ramienia, udo lub brzuch. W przypadku zastosowania dawek wymagających więcej niż jednego wstrzyknięcia zaleca się, aby miejsca wstrzyknięć były oddalone od siebie o co najmniej 5 cm od siebie. Proszek należy rozpuścić przed podaniem i sporządzony roztwór stosować natychmiast. Instrukcja sporządzania roztworu produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Dawkowanie
Każda fiolka mepolizumabu powinna być stosowana u jednego pacjenta, a jakiekolwiek pozostałości należy wyrzucić.
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Identyfikowalność W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu. Zaostrzenia astmy Mepolizumabu nie należy stosować w leczeniu nagłych zaostrzeń astmy. Podczas leczenia mogą wystąpić działania niepożądane związane z astmą lub zaostrzenia astmy. Pacjentów należy poinformować, że jeśli po rozpoczęciu leczenia produktem leczniczym Nucala nasilą się objawy astmy lub nie będą one prawidłowo kontrolowane, to należy zasięgnąć porady lekarskiej. Kortykosteroidy Nie zaleca się nagłego przerwania podawania kortykosteroidów po rozpoczęciu leczenia mepolizumabem. Jeśli to konieczne, dawki kortykosteroidów należy zmniejszać stopniowo pod kontrolą lekarza. Nadwrażliwość i reakcje związane z podawaniem Po zastosowaniu mepolizumabu występowały ostre i opóźnione, ogólnoustrojowe reakcje, w tym reakcje nadwrażliwości (np.
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
anafilaksja, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, wysypka, skurcz oskrzeli, niedociśnienie). Reakcje te zazwyczaj występowały w ciągu kilku godzin od podania, ale w niektórych przypadkach ich wystąpienie było opóźnione (tj. zwykle w ciągu kilku dni). Reakcje te mogą wystąpić po raz pierwszy po długim czasie leczenia (patrz punkt 4.8). W przypadku reakcji nadwrażliwości należy rozpocząć odpowiednie leczenie wskazane klinicznie. Zarażenia pasożytnicze Eozynofilia może być elementem odpowiedzi immunologicznej na niektóre zarażenia pasożytami jelitowymi. U pacjentów z istniejącymi wcześniej zarażeniami pasożytami jelitowymi, przed rozpoczęciem leczenia, należy zastosować leczenie przeciwpasożytnicze. Jeśli pacjenci zarażą się pasożytami jelitowymi w czasie leczenia mepolizumabem i nie odpowiadają na leczenie przeciwpasożytnicze, należy rozważyć tymczasowe przerwanie leczenia produktem leczniczym.
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
EGPA zagrażająca czynności narządów lub życiu Produkt leczniczy Nucala nie był badany u pacjentów z objawami EGPA zagrażającymi czynności narządów lub życiu (patrz punkt 4.2). HES zagrażający życiu Produkt leczniczy Nucala nie był badany u pacjentów z zagrażającymi życiu objawami HES (patrz punkt 4.2). Substancje pomocnicze Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę 100 mg, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji. Zarówno enzymy cytochromu P450, pompy błonowe (efflux pump), jak i mechanizmy wiązania z białkami nie biorą udziału w usuwaniu mepolizumabu. Wykazano, że zwiększone stężenia prozapalnych cytokin (na przykład IL-6), za pośrednictwem interakcji z ich pokrewnymi receptorami na hepatocytach, hamują powstawanie enzymów CYP450 i nośników leków, jednak zwiększenie stężenia układowych markerów prozapalnych w ciężkiej opornej na leczenie astmie eozynofilowej jest minimalne i nie ma dowodów, na ekspresję receptora alfa IL-5 na hepatocytach. Dlatego prawdopodobieństwo interakcji z mepolizumabem jest małe.
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Istnieją tylko ograniczone dane (mniej niż 300 kobiet w ciąży) dotyczące stosowania mepolizumabu u kobiet w okresie ciąży. Mepolizumab przenika przez barierę łożyskową u małp. Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Potencjalne ryzyko uszkodzenia płodu ludzkiego nie jest znane. W celu zachowania ostrożności zaleca się unikanie stosowania produktu leczniczego Nucala w okresie ciąży. Stosowanie produktu leczniczego Nucala u kobiet w ciąży należy rozważać jedynie wtedy, gdy oczekiwana korzyść dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu. Karmienie piersią Brak danych dotyczących przenikania mepolizumabu do mleka ludzkiego. Jednakże mepolizumab był wydzielany do mleka małp cynomolgus w stężeniach mniejszych niż 0,5% stężeń wykrytych w osoczu.
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać podawanie produktu leczniczego Nucala, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki. Płodność Brak danych dotyczących wpływu na płodność u ludzi. Badania przeprowadzone na zwierzętach nie wykazały niekorzystnego wpływu leczenia przeciw-IL-5 na płodność (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Produkt leczniczy Nucala nie wpływa lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Ciężka astma eozynofilowa W badaniach kontrolowanych placebo z udziałem pacjentów dorosłych i w wieku młodzieńczym z ciężką, oporną na leczenie astmą eozynofilową, najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi podczas leczenia były: ból głowy (20%), reakcje w miejscu wstrzyknięcia (8%) i ból pleców (6%). CRSwNP W badaniu kontrolowanym placebo z udziałem pacjentów z CRSwNP najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi podczas leczenia były: ból głowy (18%) i ból pleców (7%). EGPA W badaniu kontrolowanym placebo z udziałem pacjentów z EGPA najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi podczas leczenia były: ból głowy (32%), reakcje w miejscu wstrzyknięcia (15%) i ból pleców (13%). Uogólnione reakcje alergiczne/nadwrażliwości zgłoszono u 4% pacjentów z EGPA.
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Działania niepożądane
HES W badaniu kontrolowanym placebo z udziałem pacjentów z HES najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi podczas leczenia były: ból głowy (13%), zakażenia układu moczowego (9%), reakcje w miejscu wstrzyknięcia i gorączka (każde 7%). Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Poniższa tabela przedstawia działania niepożądane z badań kontrolowanych placebo dotyczących ciężkiej astmy eozynofilowej u pacjentów otrzymujących mepolizumab podskórnie (sc.) w dawce 100 mg (n=263), z trwającego 52 tygodnie, randomizowanego, kontrolowanego placebo badania z podwójnie ślepą próbą z udziałem pacjentów z CRSwNP, otrzymujących mepolizumab w dawce 100 mg sc. (n=206), i pacjentów z EGPA, otrzymujących mepolizumab w dawce 300 mg sc. (n=68), w trwającym 32 tygodnie, kontrolowanym placebo badaniu z podwójnie ślepą próbą z udziałem pacjentów z HES, otrzymujących mepolizumab w dawce 300 mg sc. (n=54) oraz ze zgłoszeń spontanicznych po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu.
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Działania niepożądane
Dane dotyczące bezpieczeństwa pochodzą z niezaślepionych, przedłużonych badań klinicznych u pacjentów z ciężką oporną na leczenie astmą eozynofilową (n=998), leczonych przez okres, którego mediana wynosiła 2,8 roku (zakres od 4 tygodni do 4,5 roku). Profil bezpieczeństwa mepolizumabu u pacjentów z HES (n=102), włączonych do 20-tygodniowego otwartego rozszerzenia badania, był podobny do profilu bezpieczeństwa u pacjentów w badaniu głównym kontrolowanym placebo. Częstości występowania działań niepożądanych są określone zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (  1/10), często (  1/100 do  1/10), niezbyt często (  1/1000 do  1/100), rzadko (  1/10 000 do  1/1000), bardzo rzadko (  1/10 000) i częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania, objawy niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się stopniem ciężkości.

CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układówi narządów Działania niepożądane Częstość występowania
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Zapalenie dolnych dróg oddechowych Zakażenie dróg moczowych Zapalenie gardłaPółpasiec** CzęstoNiezbyt często
Zaburzenia układuimmunologicznego Reakcje nadwrażliwości (alergiczne ogólnoustrojowe)*Anafilaksja** CzęstoRzadko
Zaburzenia układunerwowego Ból głowy Bardzo często
Zaburzenia układuoddechowego, klatkipiersiowej i śródpiersia Przekrwienie błony śluzowej nosa Często
Zaburzenia żołądka i jelit Ból w nadbrzuszu Często
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Wyprysk Często
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Ból plecówBól stawów** Często
Zaburzenia ogólne i stanyw miejscu podania Reakcje związane z podawaniem leków(niealergiczne ogólnoustrojowe)*** Reakcje w miejscu wstrzyknięcia Gorączka Często

CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Działania niepożądane
* W badaniach dotyczących ciężkiej astmy eozynofilowej reakcje układowe, w tym nadwrażliwość, były zgłaszane z całościową częstością porównywalną do placebo. Przykłady zgłoszonych objawów towarzyszących oraz określenie czasu do ich wystąpienia, patrz punkt 4.4. **Pochodzące ze zgłoszeń spontanicznych po wprowadzeniu do obrotu. *** Najczęstszymi objawami (związanymi z wystąpieniem) niealergicznych układowych reakcji związanych z podawaniem leków, zgłaszanymi u pacjentów, biorących udział w badaniach dotyczących ciężkiej astmy eozynofilowej, były: wysypka, zaczerwienienie skóry i ból mięśni. Objawy te były zgłaszane rzadko i u <1% pacjentów otrzymujących podskórnie mepolizumab w dawce 100 mg. Opis wybranych działań niepożądanych Reakcje ogólnoustrojowe, w tym reakcje nadwrażliwości w CRSwNP W 52-tygodniowym badaniu kontrolowanym placebo ogólnoustrojowe reakcje alergiczne (nadwrażliwości typu I) zgłoszono u 2 pacjentów (<1%) w grupie otrzymującej mepolizumab w dawce 100 mg i nie było zgłoszeń w grupie otrzymującej placebo.
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Działania niepożądane
Inne reakcje ogólnoustrojowe zgłoszono u 1 pacjenta (<1%) w grupie otrzymującej placebo i nie było zgłoszeń od pacjentów w grupie otrzymującej mepolizumab w dawce 100 mg. Reakcje ogólnoustrojowe, w tym reakcje nadwrażliwości w EGPA W 52-tygodniowym badaniu kontrolowanym placebo odsetek pacjentów, u których wystąpiły reakcje ogólnoustrojowe (alergiczne i niealergiczne), wynosił 6% w grupie otrzymującej mepolizumab w dawce 300 mg i 1% w grupie placebo. Uogólnione reakcje alergiczne/nadwrażliwości zgłoszono u 4% pacjentów w grupie otrzymującej mepolizumab w dawce 300 mg i 1% w grupie placebo. Ogólnoustrojowe reakcje niealergiczne (obrzęk naczynioruchowy) zgłosił 1 pacjent (1%) w grupie otrzymującej mepolizumab w dawce 300 mg, nie było zgłoszeń w grupie placebo. Reakcje ogólnoustrojowe, w tym reakcje nadwrażliwości w HES W 32-tygodniowym badaniu kontrolowanym placebo 1 pacjent (2%) zgłosił reakcję ogólnoustrojową (inną) w grupie otrzymującej mepolizumab w dawce 300 mg (wieloogniskowa reakcja skórna) i nie było zgłoszeń od żadnego pacjenta w grupie otrzymującej placebo.
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Działania niepożądane
Miejscowe reakcje w miejscu wstrzyknięcia Ciężka astma eozynofilowa W badaniach kontrolowanych placebo, częstość występowania miejscowych reakcji w miejscu podskórnego wstrzyknięcia mepolizumabu w dawce 100 mg i placebo wynosiła odpowiednio 8% i 3%. Reakcje te nie były ciężkie, łagodne do umiarkowanych i w większości ustępowały w ciągu kilku dni. Miejscowe reakcje w miejscu wstrzyknięcia występowały głównie na początku leczenia oraz w ciągu pierwszych 3 wstrzyknięć ze zmniejszającą się ilością doniesień przy kolejnych wstrzyknięciach. Najczęściej zgłaszane objawy obejmowały ból, rumień, obrzęk, świąd i pieczenie. CRSwNP W badaniu kontrolowanym placebo reakcje w miejscu wstrzyknięcia (np. rumień, świąd) wystąpiły u 2% pacjentów otrzymujących mepolizumab w dawce 100 mg w porównaniu do <1% pacjentów otrzymujących placebo. EGPA W badaniu kontrolowanym placebo reakcje w miejscu wstrzyknięcia (np.
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Działania niepożądane
ból, rumień, obrzęk) występowały z częstością 15% u pacjentów otrzymujących mepolizumab w dawce 300 mg w porównaniu do 13% u pacjentów otrzymujących placebo. HES W badaniu kontrolowanym placebo reakcje w miejscu wstrzyknięcia (np. pieczenie, świąd) występowały z częstością 7% u pacjentów otrzymujących mepolizumab w dawce 300 mg w porównaniu do 4% u pacjentów otrzymujących placebo. Dzieci i młodzież Ciężka astma eozynofilowa Trzydzieścioro siedmioro pacjentów w wieku młodzieńczym (12-17 lat) zostało włączonych do czterech badań kontrolowanych placebo (25 podawano mepolizumab dożylnie lub podskórnie) trwających od 24 do 52 tygodni. Trzydzieścioro sześcioro dzieci (w wieku 6-11 lat) otrzymywało mepolizumab podskórnie przez 12 tygodni w otwartym, badaniu. Po trwającej 8 tygodni przerwie w leczeniu, 30 z tych pacjentów otrzymywało mepolizumab przez dalsze 52 tygodnie. Profil bezpieczeństwa był podobny do obserwowanego u dorosłych.
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Działania niepożądane
Nie zidentyfikowano żadnych dodatkowych działań niepożądanych. HES Czworo pacjentów w wieku młodzieńczym w wieku od 12 do 17 lat zostało włączonych do kontrolowanego placebo badania 200622, w którym 1 pacjent otrzymywał mepolizumab w dawce 300 mg i 3 pacjentów otrzymywało placebo przez 32 tygodnie. Wszyscy 4 pacjenci kontynuowali udział w 20-tygodniowym otwartym rozszerzeniu badania 205203 (patrz punkt 5.1). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie W badaniach klinicznych, u pacjentów z chorobą eozynofilową, po podawaniu dożylnym pojedynczych dawek do 1500 mg, nie wykazano dowodów toksyczności zależnej od dawki. Nie ma specyficznego leczenia przedawkowania mepolizumabu. W razie przedawkowania, jeśli to konieczne, należy zastosować leczenie podtrzymujące z odpowiednią kontrolą stanu pacjenta. Dalsze postępowanie powinno być zgodne ze wskazaniami klinicznymi lub zgodne z zaleceniami krajowego centrum zatruć, jeżeli są dostępne.
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki stosowane w chorobach obturacyjnych dróg oddechowych, inne leki stosowane ogólnie w chorobach obturacyjnych dróg oddechowych, kod ATC: R03DX09. Mechanizm działania Mepolizumab jest humanizowanym przeciwciałem monoklonalnym (IgG1, kappa) przeciwko ludzkiej interleukinie 5 (IL-5) z wysokim powinowactwem i swoistością do tej interleukiny. IL-5 jest główną cytokiną odpowiedzialną za wzrost, różnicowanie, dojrzewanie, aktywację i przeżywalność eozynofili. Mepolizumab hamuje aktywność biologiczną IL-5, już w stężeniach nanomolarnych, poprzez blokowanie wiązania się IL-5 z łańcuchem alfa kompleksu receptora IL-5 znajdującego się na powierzchni komórki eozynofila, hamując w ten sposób przekazywanie sygnału IL-5 i ograniczając wytwarzanie oraz przeżywalność eozynofili.
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Działania farmakodynamiczne Ciężka astma eozynofilowa U pacjentów z ciężką, oporną na leczenie astmą eozynofilową (dorośli/młodzież) po podawaniu podskórnym dawki 100 mg co 4 tygodnie przez 32 tygodnie, wartość średniej geometrycznej liczby eozynofili we krwi zmniejszyła się w stosunku do wartości początkowej z 290 komórek/µl do 40 komórek/µl w tygodniu 32 (n=182), zmniejszenie o 84% w porównaniu z placebo. Ten stopień zmniejszenia liczby eozynofili we krwi był utrzymywany u pacjentów z ciężką, oporną na leczenie astmą eozynofilową (n=998) leczonych przez okres, którego mediana wynosiła 2,8 roku (zakres od 4 tygodni do 4,5 roku) w przedłużonych, niezaślepionych badaniach. U dzieci w wieku od 6 do 11 lat z ciężką, oporną na leczenie astmą eozynofilową, po podawaniu podskórnym dawki 40 mg (u dzieci o masie ciała <40 kg) i 100 mg (u dzieci o masie ciała ≥40 kg) co 4 tygodnie przez 52 tygodni, wartość średniej geometrycznej liczby eozynofili we krwi zmniejszyła się w stosunku do wartości początkowej odpowiednio z 306 komórek/µl (n=16) do 48 komórek/µl (n=15) i z 331 do 44 komórek/μl (n=10) w tygodniu 52., zmniejszenie od wartości początkowej odpowiednio o 85% i 87%.
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
U dorosłych, młodzieży i dzieci taki stopień zmniejszenia zaobserwowano w ciągu 4 tygodni leczenia. CRSwNP U pacjentów z CRSwNP, otrzymujących podskórnie mepolizumab w dawce 100 mg co 4 tygodnie przez 52 tygodnie, liczba eozynofili we krwi zmniejszyła się ze średniej geometrycznej liczby komórek na początku badania wynoszącej 390 komórek/µl (n=206) do 60 komórek/µl (n=126) w tygodniu 52., co odpowiada średniemu geometrycznemu zmniejszeniu o 83% w porównaniu z placebo. Taka wielkość zmniejszenia była obserwowana przez kolejne 4 tygodnie leczenia i utrzymywała się przez cały 52-tygodniowy okres leczenia. EGPA U pacjentów z EGPA, otrzymujących podskórnie mepolizumab w dawce 300 mg co 4 tygodnie przez 52 tygodnie, liczba eozynofili we krwi zmniejszyła się ze średniej geometrycznej liczby komórek na początku badania wynoszącej 177 komórek/µl (n=68) do 38 komórek/µl (n=64) w tygodniu 52.
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Odnotowano średnie geometryczne zmniejszenie o 83% w porównaniu z placebo i taką wielkość zmniejszenia obserwowano w ciągu 4 tygodni leczenia. HES U pacjentów dorosłych i w wieku młodzieńczym z HES, otrzymujących podskórnie mepolizumab w dawce 300 mg co 4 tygodnie przez 32 tygodnie, zaobserwowano zmniejszenie liczby eozynofili we krwi w ciągu 2 tygodni leczenia. Liczba eozynofili we krwi zmniejszyła się ze średniej geometrycznej liczby komórek na początku badania wynoszącej 1460 komórek/µl (n=54) do 70 komórek/µl (n=48) w tygodniu 32. i zaobserwowano średnie geometryczne zmniejszenie o 92% w porównaniu z placebo. Taka wielkość zmniejszenia była utrzymana przez kolejne 20 tygodni u pacjentów, którzy kontynuowali leczenie mepolizumabem w otwartym rozszerzeniu badania. Immunogenność Ciężka astma eozynofilowa, CRSwNP, EGPA i HES Zgodnie z potencjalnymi właściwościami immunogennymi białek i peptydów, pacjenci mogą wytwarzać przeciwciała przeciwko mepolizumabowi po leczeniu.
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W badaniach kontrolowanych placebo, 15/260 (6%) dorosłych i młodzieży z ciężką, oporną na leczenie astmą eozynofilową i 6/196 (3%) dorosłych z CRSwNP, którzy byli leczeni dawką mepolizumabu 100 mg podawaną podskórnie oraz 1/68 (<2%) dorosłych pacjentów z EGPA, i 1/53 (2%) dorosłych i młodzieży z HES, którzy byli leczeni dawką 300 mg, podawaną podskórnie, miało wykrywalny poziom przeciwciał przeciwko mepolizumabowi po otrzymaniu co najmniej jednej dawki mepolizumabu. Profil immunogenności mepolizumabu u pacjentów z ciężką oporną na leczenie astmą eozynofilową (n=998) leczonych przez okres, którego mediana wynosiła 2,8 roku (zakres od 4 tygodni do 4,5 roku) lub u pacjentów z HES (n=102) leczonych przez 20 tygodni w przedłużonych, niezaślepionych badaniach, był podobny do obserwowanego w badaniach kontrolowanych placebo.
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
U dzieci w wieku od 6 do 11 lat z ciężką, oporną na leczenie astmą eozynofilową, leczonych dawką mepolizumabu 40 mg podawaną podskórnie (dzieci o masie ciała <40 kg) lub dawką 100 mg podawaną podskórnie (dzieci o masie ciała ≥40 kg), 2/35 (6%) miało wykrywalny poziom przeciwciał przeciwko mepolizumabowi po otrzymaniu co najmniej jednej dawki mepolizumabu w początkowej krótkiej fazie badania. Żadne z dzieci nie miało wykrywalnych przeciwciał przeciw mepolizumabowi w długoterminowej fazie badania. Przeciwciała neutralizujące wykryto u jednego dorosłego pacjenta z ciężką astmą eozynofilową i nie wykryto żadnych przeciwciał neutralizujących u pacjentów z CRSwNP, EGPA lub HES. Występowanie przeciwciał przeciwko mepolizumabowi nie miało u większości pacjentów dostrzegalnego wpływu na farmakokinetykę i farmakodynamikę mepolizumabu i nie było dowodów na istnienie korelacji pomiędzy mianem przeciwciał, a zmianami liczby eozynofili we krwi.
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Skuteczność kliniczna Ciężka astma eozynofilowa Skuteczność mepolizumabu w leczeniu docelowej grupy pacjentów z ciężką oporną na leczenie astmą eozynofilową była oceniana w 3 randomizowanych, prowadzonych w grupach równoległych, badaniach klinicznych, z zastosowaniem podwójnie ślepej próby, trwających od 24 do 52 tygodni, u pacjentów w wieku 12 lat i starszych. U pacjentów tych, objawy nie były kontrolowane (w poprzedzających 12 miesiącach wystąpiły co najmniej dwa ciężkie zaostrzenia) przy zastosowaniu dotychczasowego leczenia, w tym co najmniej dużych dawek kortykosteroidów wziewnych ( ang. inhaled corticosteroids, ICS) oraz dodatkowego leczenia podtrzymującego lub wymagali oni podawania kortykosteroidów ogólnoustrojowo. Dodatkowe leczenie podtrzymujące obejmowało podawanie długo działających agonistów receptora beta 2 (LABA), modyfikatorów leukotrienów, długo działających antagonistów receptora muskarynowego (LAMA), teofiliny i doustnych kortykosteroidów ( ang.
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
oral corticosteroids, OCS). Do dwóch badań klinicznych dotyczących zaostrzeń MEA112997 i MEA115588 zakwalifikowano ogółem 1192 pacjentów, 60% stanowiły kobiety, a średnia wieku wynosiła 49 lat (zakres od 12 do 82 lat). Odsetek pacjentów otrzymujących OCS wynosił odpowiednio 31% i 24%. Jako kryterium doboru pacjentów określono występowanie dwóch lub więcej ciężkich zaostrzeń astmy, wymagających podawania doustnych lub dożylnych kortykosteroidów, w ciągu ostatnich 12 miesięcy i stwierdzenie zmniejszonej czynności płuc na początku badania (przed podaniem leku rozszerzającego oskrzela FEV 1 <80% u dorosłych i <90% u młodzieży). U pacjentów biorących udział w badaniu średnia liczba zaostrzeń w poprzednim roku wynosiła 3,6 i średni przewidywany przed podaniem leku rozszerzającego oskrzela FEV 1 wynosił 60%. Pacjenci kontynuowali przyjmowanie dotychczasowych produktów leczniczych na astmę podczas badań .
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Do badania MEA115575 dotyczącego oszczędzającego stosowania doustnych kortykosteroidów ogółem zakwalifikowano 135 pacjentów (55% stanowiły kobiety; średnia wieku wynosiła 50 lat), którzy otrzymywali codziennie OCS (w dawkach od 5 do 35 mg na dobę), duże dawki ICS oraz dodatkowy lek podtrzymujący. Badanie mające na celu ustalenie zakresu dawki optymalnej MEA112997 ( ang. Dose-ranging efficacy MEA112997 ) (DREAM) Wyniki trwającego 52 tygodnie, wieloośrodkowego, randomizowanego, prowadzonego w grupach równoległych, badania klinicznego MEA112997, z zastosowaniem podwójnie ślepej próby z udziałem 616 pacjentów z ciężką oporną na leczenie astmą eozynofilową, wskazują, że mepolizumab znacząco zmniejszał częstość zaostrzeń astmy (definiowanych jako pogorszenie astmy wymagające stosowania doustnych / ogólnoustrojowych kortykosteroidów i (lub) hospitalizacji i (lub) wizyt w oddziale pomocy doraźnej) po podaniu dożylnym w dawkach 75 mg, 250 mg lub 750 mg w porównaniu z placebo (patrz Tabela 1).
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Tabela 1: Częstość występowania klinicznie znaczących zaostrzeń w tygodniu 52. w grupie zakwalifikowanej do badania ( ang. intent-to-treat – ITT )

CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne

mepolizumab podawany dożylnie Placebo
75 mg n=153 250 mg n=152 750 mg n=156 n=155
Częstość występowania zaostrzeń w okresie roku 1,24 1,46 1,15 2,40
% zmniejszenia 48% 39% 52%
Współczynnik częstości (95% CI) 0,52 (0,39; 0,69) 0,61 (0,46;0,81) 0,48 (0,36; 0,64)
Wartość p <0,001 <0,001 <0,001 –

CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Zmniejszenie liczby zaostrzeń, badanie MEA115588 (MENSA) MEA115588 było wieloośrodkowym, randomizowanym, prowadzonym w grupach równoległych, badaniem klinicznym, z zastosowaniem podwójnie ślepej próby, w którym oceniano skuteczność i bezpieczeństwo mepolizumabu w leczeniu wspomagającym u 576 pacjentów z ciężką oporną na leczenie astmą eozynofilową zdefiniowaną jako eozynofilia we krwi obwodowej z liczbą granulocytów kwasochłonnych większą lub równą 150 komórek/µl w momencie rozpoczynania leczenia lub z liczbą granulocytów kwasochłonnych większą lub równą 300 komórek/µl w ciągu ostatnich 12 miesięcy. Pacjenci otrzymywali mepolizumab w dawce 100 mg podawany podskórnie, mepolizumab w dawce 75 mg podawany dożylnie lub placebo, raz na 4 tygodnie przez 32 tygodnie. Pierwszorzędowym punktem końcowym była częstość występowania klinicznie istotnych zaostrzeń astmy i istotne statystycznie (p <0,001) zmniejszenie w obu ramionach badania otrzymujących mepolizumab w porównaniu do placebo.
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W tabeli 2 przedstawiono wyniki pierwszorzędowego i drugorzędowych punktów końcowych, dotyczące pacjentów otrzymujących podawany podskórnie mepolizumab lub placebo. Tabela 2: Wyniki pierwszorzędowego i drugorzędowych punktów końcowych w tygodniu 32. w grupie zakwalifikowanej do badania ( ang. intent-to-treat – ITT ) (MEA115588)

CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Mepolizumab 100 mg (podawany podskórnie)N=194 Placebo N=191
Pierwszorzędowy punkt końcowy
Częstość występowania klinicznie znaczących zaostrzeń
Częstość występowania zaostrzeń w okresie roku 0,83 1,74
% zmniejszeniaWspółczynnik częstości (95% CI) 53%0,47 (0,35; 0,64) –
Wartość p <0,001
Drugorzędowe punkty końcowe
Częstość występowania zaostrzeń wymagających hospitalizacji / wizyt w oddzialepomocy doraźnej
Częstość występowania zaostrzeń w okresie roku 0,08 0,20
% zmniejszeniaWspółczynnik częstości (95% CI) 61%0,39 (0,18; 0,83) –
Wartość p 0,015
Częstość występowania zaostrzeń wymagających hospitalizacji
Częstość występowania zaostrzeń w okresie roku 0,03 0,10
% zmniejszeniaWspółczynnik częstości (95% CI) 69%0,31 (0,11; 0,91) –
Wartość p 0,034
Wartość FEV1 przed podaniem leku rozszerzającego oskrzela (ml) w tygodniu 32.
Wartość początkowa (SD) 1730 (659) 1860(631)
Średnia zmiana od wartości początkowej (SE) 183 (31) 86 (31)
Różnica (mepolizumab vs. placebo) 98
95% CI (11, 184)
Wartość p 0,028
Jakość życia oceniana za pomocą kwestionariusza szpitala św. Jerzego(ang. SGRQ – St. George’s Respiratory Questionnaire) w tygodniu 32.
Wartość początkowa (SD) 47,9 (19,5) 46,9(19,8)
Średnia zmiana od wartości początkowej (SE) -16,0 (1,1) -9,0 (1,2)
Różnica (mepolizumab vs. placebo) -7,0
95% CI (-10,2; -3,8)
Wartość p <0,001

CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Zmniejszenie częstości zaostrzeń w zależności od liczby eozynofili we krwi na początku badania Tabela 3 przedstawia wyniki analizy łączonej z dwóch badań dotyczących zaostrzeń (MEA112997 i MEA115588) w zależności liczby granulocytów kwasochłonnych we krwi na początku badania. Częstość występowania zaostrzeń w grupie placebo zwiększała się, wraz ze wzrostem liczby eozynofili we krwi mierzonej na początku badania. Zmniejszenie częstości zaostrzeń w grupie otrzymującej mepolizumab było większe u pacjentów z większą liczbą eozynofili we krwi. Tabela 3: Łączna analiza częstości klinicznie istotnych zaostrzeń w zależności od liczby granulocytów kwasochłonnych we krwi na początku badania u pacjentów z ciężką oporną na leczenie astmą eozynofilową

CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Mepolizumab 75 mg podawany dożylnie /100 mg podawany podskórnieN=538 Placebo N=346
MEA112997+MEA115588
<150 komórek/l
n 123 66
Częstość występowania zaostrzeń w okresie roku 1,16 1,73
Mepolizumab vs. placebo
Współczynnik częstości (95% CI) 0,67 (0,46; 0,98) —
150 do <300 komórek/l
n 139 86
Częstość występowania zaostrzeń w okresie roku 1,01 1,41
Mepolizumab vs. placebo
Współczynnik częstości (95% CI) 0,72 (0,47; 1,10) —
300 do <500 komórek/l
n 109 76
Częstość występowania zaostrzeń w okresie roku 1,02 1,64
Mepolizumab vs. placebo
Współczynnik częstości (95% CI) 0,62 (0,41; 0,93) —
500 komórek/l
n 162 116
Częstość występowania zaostrzeń w okresie roku 0,67 2,49
Mepolizumab vs. placebo
Współczynnik częstości (95% CI) 0,27 (0,19; 0,37) —

CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Badanie dotyczące zmniejszenia dawki doustnych kortykosteroidów MEA115575 (SIRIUS) W badaniu MEA115575 oceniano wpływ podawanego podskórnie mepolizumabu w dawce 100 mg na zmniejszenie podtrzymujących dawek kortykosteroidów doustnych (OCS), wymaganych do utrzymania kontroli astmy u pacjentów z ciężką, oporną na leczenie astmą eozynofilową. Liczba granulocytów kwasochłonnych we krwi obwodowej na początku badania wynosiła  150/  l lub  300/  l w okresie 12 miesięcy poprzedzających badanie przesiewowe. Pacjentom podawano mepolizumab lub placebo raz na 4 tygodnie, przez cały okres leczenia. Podczas badania pacjenci kontynuowali stosowanie dotychczasowych produktów leczniczych na astmę, z wyjątkiem OCS, których dawka była zmniejszana co 4 tygodnie w fazie redukcji OCS (tygodnie od 4. do 20.), tak długo, jak kontrola astmy była utrzymana.
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Ogółem zakwalifikowano 135 pacjentów (55% stanowiły kobiety, a średnia wieku wynosiła 50 lat), 48% otrzymywało steroidy doustne przez okres co najmniej 5 lat. Na początku badania średnia dawka stanowiła równowartość około 13 mg prednizonu na dobę. Pierwszorzędowym punktem końcowym było procentowe zmniejszenie dawki dobowej OCS (tygodnie od 20. do 24.), przy jednoczesnym utrzymaniu kontroli astmy według zdefiniowanych kategorii zmniejszenia dawki (patrz tabela 4). Zdefiniowane kategorie określały procentowe zmniejszenie dawki prednizonu w zakresie od 90 do 100%, aż do braku zmniejszenia dawki od końca etapu optymalizacji. Porównanie pomiędzy mepolizumabem i placebo było statystycznie istotne (p=0,008). Tabela 4: Wyniki pierwszorzędowego oraz drugorzędowych punktów końcowych w badaniu MEA115575

CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Grupa zakwalifikowana do badania(ang. intent-to-treat – ITT)
Mepolizumab100 mg (podawany podskórnie)N=69 PlaceboN=66
Pierwszorzędowy punkt końcowy
Procentowe zmniejszenie dawki kortykosteroidów podawanych doustnie (OCS)od wartości początkowej (w tygodniach 20. – 24.)
90% – 100%75% – <90%50% – <75%>0% – <50%Niezmniejszona dawka OCS/brakkontroli astmy/ wycofanie z terapii 16 (23%)12 (17%)9 (13%)7 (10%)25 (36%) 7 (11%)5 (8%)10 (15%)7 (11%)37 (56%)
Iloraz szans (95% CI) 2,39 (1,25; 4,56)
Wartość p 0,008
Drugorzędowe punkty końcowe (w tygodniach 20. – 24.)
Zmniejszenie dobowej dawki OCS do 0 mg/dawkę 10 (14%) 5 (8%)
Iloraz szans (95% CI) 1,67 (0,49; 5,75)
Wartość p 0,414
Zmniejszenie dobowej dawki OCS do ≤5mg/dobę 37 (54%) 21 (32%)
Iloraz szans (95% CI) 2,45 (1,12; 5,37)
Wartość p 0,025
Mediana % zmniejszenia dobowej dawki OCS od wartościpoczątkowej (95% CI) 50,0 (20,0; 75,0) 0,0 (-20,0; 33,3)
Mediana różnicy (95% CI) -30,0 (-66,7; 0,0)
Wartość p 0,007

CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Niezaślepione, przedłużone badania dotyczące ciężkiej, opornej na leczenie astmy eozynofilowej MEA115666 (COLUMBA), MEA115661 (COSMOS) i 201312 (COSMEX). Długoterminowy profil skuteczności mepolizumabu u pacjentów z ciężką, oporną na leczenie astmą eozynofilową (n=998) leczonych przez okres, którego mediana wynosiła 2,8 roku (zakres od 4 tygodni do 4,5 roku) w niezaślepionych, przedłużonych badaniach MEA115666, MEA115661 i 201312 był ogólnie zgodny z 3 badaniami kontrolowanymi placebo. Przewlekłe zapalenie zatok przynosowych z polipami nosa (CRSwNP) Badanie 205687 (SYNAPSE) było 52-tygodniowym, randomizowanym, podwójnie zaślepionym badaniem, kontrolowanym placebo, w którym oceniano 407 pacjentów z CRSwNP w wieku 18 lat i starszych. Pacjenci włączeni do badania musieli uzyskać: punktację objawów niedrożności nosa w wizualnej skali analogowej ( ang.
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Visual Analogue Scale, VAS ) >5 z maksymalnej liczby 10 punktów, ogólną punktację objawów w skali VAS >7 z maksymalnej liczby 10 punktów i punktację w endoskopowej obustronnej ocenie polipów nosa  5 z maksymalnej liczby 8 punktów (z minimalnym wynikiem 2 punktów uzyskanym w każdej pojedynczej jamie nosa). Pacjenci musieli być także poddani co najmniej jednemu zabiegowi operacyjnemu polipów nosa w ciągu ostatnich 10 lat. Kluczowa charakterystyka początkowa obejmowała całkowitą punktację w endoskopowej ocenie PN, średnia (SD) 5,5 (1,29), punktację niedrożności nosa w skali VAS, średnia (SD) 9,0 (0,83), ogólną punktację objawów w skali VAS, średnia (SD) 9,1 (0,74), punktację utraty węchu w skali VAS, średnia (SD) 9,7 (0,72), całkowity wynik testu zatokowo-nosowego (SNOT-22), średni (SD) 64,1 (18,32). Średnia geometryczna liczba eozynofili wynosiła 390 komórek/ µ l (95% CI) (360; 420).
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Ponadto u 27% pacjentów występowała choroba układu oddechowego nasilająca się pod wpływem aspiryny (AERD) i u 48% pacjentów zastosowano w CRSwNP co najmniej jeden cykl leczenia OCS w ciągu ostatnich 12 miesięcy. Pacjenci otrzymywali podskórnie mepolizumab w dawce 100 mg lub placebo raz na 4 tygodnie dodatkowo do podstawowego leczenia donosowymi kortykosteroidami. Równorzędnymi pierwszorzędowymi punktami końcowymi były zmiana w stosunku do wartości początkowej w całkowitej punktacji w endoskopowej ocenie PN w tygodniu 52. i zmiana w stosunku do wartości początkowej w średniej punktacji niedrożności nosa w skali VAS w tygodniach od 49. do 52. Kluczowym drugorzędowym punktem końcowym był czas do pierwszej operacji PN wykonanej w okresie do tygodnia 52. (operacja była określona jako każda procedura obejmująca narzędzia chirurgiczne i skutkująca nacięciem oraz usunięciem tkanki [np. polipektomia] w jamie nosowej).
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Pacjenci, którzy otrzymywali mepolizumab wykazywali znacznie większą poprawę (zmniejszenie) w całkowitej punktacji endoskopowej oceny PN w tygodniu 52. i punktacji niedrożności nosa w skali VAS w tygodniach od 49. do 52. w porównaniu do pacjentów otrzymujących placebo, a wszystkie drugorzędowe punkty końcowe były statystycznie istotne na korzyść mepolizumabu (patrz Tabela 5 i Wykres 1). Tabela 5: Podsumowanie wyników dla pierwszorzędowych i drugorzędowych punktów końcowych (w grupie zakwalifikowanej do badania ( ang. intent-to-treat – ITT ) )

CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Placebo(N=201) Mepolizumab 100 mg sc.(N=206)
Równorzędne pierwszorzędowe punkty końcowe
Całkowita punktacja w ocenie endoskopowej w tygodniu 52. a
Mediana wyniku na początku badania (min, max) 6,0 (0; 8) 5,0 (2; 8)
Mediana zmiany od wartości początkowej 0,0 -1,0
Wartość p b <0,001
Różnica w medianach (95% CI) c -0,73 (-1,11; -0,34)
≥1-punktowa poprawa, n (%) 57 (28) 104 (50)
≥2-punktowa poprawa, n (%) 26 (13) 74 (36)
Punktacja niedrożności nosa w skali VAS (tygodnieod 49. do 52.) a
Mediana wyniku na początku badania (min, max) 9,14 (5,31; 10,00) 9,01 (6,54; 10,00)
Mediana zmiany od wartości początkowej -0,82 -4,41
Wartość p b <0,001
Różnica w medianach (95% CI) c -3,14 (-4,09; -2,18)
>1-punktowa poprawa, n (%) 100 (50) 146 (71)
≥3-punktowa poprawa, n (%)d 73 (36) 124 (60)
Kluczowy drugorzędowy punkt końcowy
Czas do pierwszej operacji PN
Pacjenci poddani operacji 46 (23) 18 (9)
Współczynnik ryzyka (mepolizumab/placebo) (95% CI)e 0,43 (0,25; 0,76)
Wartość p e 0,003
Inne drugorzędowe punkty końcowe
Ogólna punktacja w skali VAS (w tygodniach od 49. do 52.) a
Mediana wyniku na początku badania (min, max) 9,20 (7,21; 10,00) 9,12 (7,17; 10,00)
Mediana zmiany od wartości początkowej -0,90 -4,48
Wartość p b <0,001
Różnica w medianach (95% CI) c -3,18 (-4,10; -2,26)
≥2,5-punktowa poprawa (%)f 40 64
Całkowity wynik testu SNOT-22 w tygodniu 52. a, g
n 198 205
Mediana wyniku na początku badania (min, max) 64,0 (19; 110) 64,0 (17; 105)
Mediana zmiany od wartości początkowej -14,0 -30,0
Wartość p b <0,001
Różnica w średnich (95% CI) c -16,49 (-23,57; -9,42)
≥28-punktowa poprawa (%)f 32 54

CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Pacjenci wymagający terapii polipów nosa kortykosteroidami ogólnoustrojowymi do tygodnia 52.
Liczba pacjentów z ≥1 cyklem leczenia 74 (37) 52 (25)
Iloraz szans do placebo (95% CI)h 0,58 (0,36; 0,92)
Wartość p h 0,020
Złożona punktacja w skali VAS – objawy dotyczące nosa (w tygodniach od 49. do 52.) a, i
Mediana wyniku na początku badania (min, max) 9,18 (6,03; 10,00) 9,11 (4,91; 10,00)
Mediana zmiany od wartości początkowej -0,89 -3,96
Wartość p b <0,001
Różnica w medianach (95% CI)c -2,68 (-3,44; -1,91)
≥2-punktowa poprawa (%)f 40 66
Punktacja utraty węchu w skali VAS (w tygodniach od 49. do 52.) a
Mediana wyniku na początku badania (min, max) 9,97 (6,69; 10,00) 9,97 (0,94; 10,00)
Mediana zmiany od wartości początkowej 0,00 -0,53
Wartość p b <0,001
Różnica w medianach (95% CI) c -0,37 (-0,65; -0,08)
≥3-punktowa poprawa (%) f 19 36

CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
a Pacjentom, którzy przeszli operację nosa/sinuplastykę przed wizytą, przypisano najgorszy zaobserwowany wynik przed operacją nosa/sinuplastyką. Pacjentom bez operacji nosa/sinuplastyki, którzy wycofali się z badania, przypisano najgorszy zaobserwowany wynik przed wycofaniem z badania. b Na podstawie testu sumy rang Wilcoxona. c Regresja kwantylowa ze zmiennymi towarzyszącymi: grupą badaną, regionem geograficznym, wynikiem początkowym i log(e) początkowej liczby eozynofili we krwi. d Trzypunktowa poprawa w niedrożności nosa w skali VAS została zidentyfikowana jako znacząca zmiana u pacjenta dla tej oceny. e Oszacowano na podstawie modelu proporcjonalnego hazardu Coxa ze zmiennymi towarzyszącymi: grupą badaną, regionem geograficznym, początkową całkowitą punktacją w ocenie endoskopowej (odczyt centralny), początkową niedrożnością nosa w skali VAS, log(e) początkowej liczby eozynofili we krwi i liczbą wcześniejszych operacji (1, 2, >2 jako liczba porządkowa).
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
f Próg poprawy został zidentyfikowany jako znacząca zmiana u pacjenta dla tej oceny. g Poprawa obserwowana we wszystkich 6 domenach objawów i wpływu związanych z CRSwNP. h Analiza z wykorzystaniem modelu regresji logistycznej ze zmiennymi towarzyszącymi: grupą badaną, regionem geograficznym, liczbą cykli leczenia PN za pomocą OCS w ciągu ostatnich 12 miesięcy (0, 1, >1 jako liczba porządkowa), początkową całkowitą punktacją w endoskopowej ocenie polipów nosa (odczyt centralny), początkową niedrożnością nosa w skali VAS i log(e) początkowej liczby eozynofili we krwi. i Złożona punktacja w skali VAS dotycząca niedrożności nosa, wydzieliny z nosa, wydzieliny w gardle i utraty węchu. Czas do pierwszej operacji polipów nosa W ciągu 52-tygodniowego okresu leczenia, prawdopodobieństwo poddania się operacji PN pacjentów w grupie otrzymującej mepolizumab było mniejsze niż u pacjentów w grupie otrzymującej placebo.
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Ryzyko operacji w okresie leczenia było znacząco niższe o 57% u pacjentów leczonych mepolizumabem w porównaniu do placebo (współczynnik ryzyka: 0,43; 95% CI 0,25; 0,76; p=0,003). Wykres 1: Krzywa Kaplana-Meiera dla czasu do pierwszej operacji polipów nosa Placebo (N=201) Mepolizumab 100 mg sc. (N=206) Liczba zagrożonych
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Prawdopodobieństwo zdarzenia (%) Placebo 100 mg sc. Czas do zdarzenia (tygodnie) Analiza typu post-hoc odsetka pacjentów po operacji wykazała 61% zmniejszenie prawdopodobieństwa operacji w porównaniu do placebo (OR: 0,39; 95% CI: 0,21; 0,72; p=0,003). Pacjenci z CRSwNP z występującą jednocześnie astmą U 289 (71%) pacjentów z występującą jednocześnie astmą wstępnie określone analizy wykazały poprawę w zakresie równorzędnych pierwszorzędowych punktów końcowych zgodną z obserwowaną w całej populacji u pacjentów, którzy otrzymywali mepolizumab w dawce 100 mg w porównaniu z placebo. Dodatkowo u tych pacjentów w 52. tygodniu wystąpiła większa poprawa kontroli astmy, w stosunku do wartości początkowej, mierzona za pomocą Kwestionariusza Kontroli Astmy (ACQ-5) w grupie przyjmujących mepolizumab w dawce 100 mg w porównaniu z grupą placebo (mediana zmiany [Q1, Q3] wynosząca odpowiednio: -0,80 [-2,20; 0,00] i 0,00 [-1,10; 0,20]).
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń (EGPA) MEA115921 było trwającym 52 tygodnie, randomizowanym, kontrolowanym placebo, badaniem z podwójnie ślepą próbą, w którym oceniano 136 dorosłych pacjentów z EGPA i nawracającą lub oporną na leczenie chorobą w wywiadzie, którzy otrzymywali stałe leczenie, doustnymi kortykosteroidami (OCS; prednizolon/prednizon w dawce ≥7,5 do ≤50 mg /dobę), z lub bez stałego leczenia immunosupresyjnego (z wyłączeniem cyklofosfamidu). Stosowanie innego podstawowego leczenia w trakcie badania było dozwolone. Pięćdziesiąt trzy procent (n=72) pacjentów jednocześnie otrzymywało także ustalone leczenie immunosupresyjne. Z badania MEA115921 wykluczono pacjentów z EGPA zagrażającym czynności narządów lub życiu . Pacjenci otrzymywali podskórnie mepolizumab w dawce 300 mg lub placebo raz na 4 tygodnie jako dodatek do podstawowego leczenia prednizolonem/prednizonem z lub bez leczenia immunosupresyjnego. Dawkę OCS zmniejszano zgodnie z zaleceniem badacza.
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Remisja Równorzędnymi pierwszorzędowymi punktami końcowymi były całkowity osiągnięty czas trwania remisji, zdefiniowany jako suma wyniku punktacji kwestionariusza oceny aktywności zapalenia naczyń Birmingham (ang. Birmingham Vasculitis Activity Score, BVAS) = 0 i dawki prednizolonu/prednizonu ≤4 mg/dobę oraz odsetek pacjentów z remisją zarówno w 36. jak i 48. tygodniu leczenia. BVAS = 0 oznacza brak aktywnego zapalenia naczyń. Pacjenci otrzymujący mepolizumab w dawce 300 mg osiągnęli znacząco dłuższy czas remisji w porównaniu do grupy otrzymującej placebo. Dodatkowo znacząco wyższy odsetek pacjentów otrzymujących mepolizumab w dawce 300 mg osiągnął remisję zarówno w 36. jak i 48. tygodniu w porównaniu z grupą otrzymującą placebo (Tabela 6). W porównaniu z grupą placebo dla obu równorzędnych pierwszorzędowych punktów końcowych, korzystne działanie obserwowane po leczeniu mepolizumabem w dawce 300 mg, występowało niezależnie od tego, czy pacjenci oprócz podstawowego leczenia kortykosteroidami otrzymywali dodatkowo leczenie immunosupresyjne.
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Stosując definicję remisji przyjętą dla drugorzędowego punktu końcowego, określonej jako suma BVAS=0 i dawki prednizolonu/prednizonu ≤7,5 mg/dobę, pacjenci otrzymujący mepolizumab w dawce 300 mg osiągnęli także dłuższy czas remisji (p<0,001) i większy odsetek pacjentów był w remisji zarówno w 36. jak i 48. tygodniu (p<0,001) w porównaniu z grupą otrzymującą placebo. Tabela 6: Analiza równorzędnych pierwszorzędowych punktów końcowych

CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Liczba (%) pacjentów
PlaceboN=68 Mepolizumab 300 mgN=68
Długość czasu remisji powyżej 52 tygodni
0 55 (81) 32 (47)
>0 do <12 tygodni 8 (12) 8 (12)
12 do <24 tygodni 3 (4) 9 (13)
24 do <36 tygodni 0 10 (15)
36 tygodni 2 (3) 9 (13)
Iloraz szans (mepolizumab/placebo) 5,91
95% CI — 2,68; 13,03
Wartość p — <0,001
Pacjenci w remisji w tygodniu 36. i 48. 2 (3) 22 (32)
Iloraz szans (mepolizumab/placebo) 16,74
95% CI — 3,6; 77,56
Wartość p — <0,001

CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Iloraz szans >1 wskazuje na przewagę produktu Nucala. Remisja: BVAS=0 i dawka OCS ≤ 4mg /dzień. Nawrót choroby Czas do pierwszego nawrotu choroby był znacznie dłuższy u pacjentów otrzymujących mepolizumab w dawce 300 mg (p<0,001) w porównaniu do pacjentów otrzymujących placebo. Dodatkowo pacjenci otrzymujący mepolizumab uzyskali 50% zmniejszenie rocznego wskaźnika nawrotów w porównaniu z pacjentami otrzymującymi placebo: odpowiednio 1,14 w porównaniu do 2,27. Zmniejszenie dawki doustnych kortykosteroidów Pacjenci leczeni mepolizumabem mieli znacznie niższe średnie dobowe dawki OCS w tygodniach od 48. do 52. w porównaniu do osób, które otrzymywały placebo. W tygodniach od 48. do 52., 59% i 44% pacjentów leczonych mepolizumabem osiągnęło średnią dobową dawkę OCS odpowiednio  7,5 mg i  4 mg w porównaniu do 33% i 7% pacjentów w grupie otrzymującej placebo.
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W grupie otrzymującej mepolizumab 18% pacjentów było w stanie całkowicie odstawić OCS poprzez stopniowe zmniejszanie dawki w porównaniu do 3% w grupie otrzymującej placebo. Kwestionariusz Kontroli Astmy – 6 (ang. Asthma Control Questionnaire – 6,ACQ-6) U pacjentów leczonych mepolizumabem stwierdzono znaczną poprawę średniego wyniku ACQ 6 w tygodniach od 49. do 52. w porównaniu z pacjentami, którzy otrzymywali placebo. Zespół hipereozynofilowy (HES) Badanie 200622 było 32-tygodniowym, randomizowanym, kontrolowanym placebo, badaniem z podwójnie ślepą próbą, w którym oceniano 108 pacjentów w wieku ≥12 lat z HES. Pacjenci otrzymywali podskórnie mepolizumab w dawce 300 mg lub placebo raz na 4 tygodnie jednocześnie kontynuując leczenie HES. W badaniu 200622 leczenie HES obejmowało, ale nie było ograniczone do OCS, leczenia immunosupresyjnego, cytotoksycznego lub innego leczenia objawowego związanego z HES, takiego jak terapia omeprazolem.
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
U pacjentów włączanych do badania w ciągu ostatnich 12 miesięcy wystąpiły co najmniej dwa zaostrzenia HES i liczba eozynofili we krwi w badaniu przesiewowym była ≥1000 komórek/  l. Pacjenci, z dodatnim wynikiem na obecność kinazy FIP1L1-PDGFRα, zostali wykluczeni z badania. Pierwszorzędowym punktem końcowym badania 200622 był odsetek pacjentów, u których wystąpiło zaostrzenie HES podczas 32-tygodniowego okresu leczenia. Zaostrzenie HES było określane jako pogorszenie klinicznych oznak i objawów HES wymagających zwiększenia dawki OCS lub zwiększenia dawek/dodania leków cytotoksycznych, lub immunosupresyjnych w leczeniu HES, lub otrzymania zaślepionego czynnego OCS z powodu zwiększenia liczby eozynofili we krwi (≥2 razy). W analizie początkowej porównywano pacjentów w grupach otrzymujących mepolizumab i placebo, u których wystąpiło zaostrzenie HES lub wycofanych z badania.
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W ciągu 32-tygodniowego okresu leczenia, u 50% pacjentów leczonych mepolizumabem w dawce 300 mg, wystąpiło zaostrzenie HES lub wykluczenie z badania, w porównaniu z grupą otrzymującą placebo; odpowiednio 28% w porównaniu do 56% (OR 0,28; 95% CI: 0,12; 0,64) (patrz Tabela 7). Drugorzędowymi punktami końcowymi były: czas do pierwszego zaostrzenia HES, odsetek pacjentów, u których wystąpiło zaostrzenie HES od tygodnia 20. do tygodnia 32., częstość zaostrzeń HES i zmiana ciężkości zmęczenia od wartości początkowej. Wszystkie drugorzędowe punkty końcowe były statystycznie istotne i potwierdzały znaczenie wyników uzyskanych dla pierwszorzędowego punktu końcowego (patrz Wykres 2 i Tabela 8). Tabela 7: Wyniki pierwszorzędowego punktu końcowego/analizy w grupie zakwalifikowanej do badania ( ang. intent-to-treat – ITT ) (badanie 200622)

CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Mepolizumab300 mgN= 54 PlaceboN= 54
Odsetek pacjentów, u których wystąpiło zaostrzenie HES
Pacjenci z ≥1 zaostrzeniem HES lubwycofani z badania (%) 15 (28) 30 (56)
Pacjenci z ≥1 zaostrzeniem HES (%) 14 (26) 28 (52)
Pacjenci bez zaostrzeń HES wycofaniz badania (%) 1 (2) 2 (4)
Iloraz szans (95% CI) 0,28 (0,12; 0,64)
Wartość p w CMH 0,002

CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CMH = test Cochrana-Mantela-Haenszela Czas do pierwszego zaostrzenia U pacjentów otrzymujących mepolizumab w dawce 300 mg, wystąpiło istotne wydłużenie czasu do pierwszego zaostrzenia HES w porównaniu do pacjentów otrzymujących placebo. Ryzyko wystąpienia pierwszego zaostrzenia HES w okresie leczenia było 66% mniejsze dla pacjentów leczonych produktem Nucala w porównaniu do pacjentów otrzymujących placebo (współczynnik ryzyka: 0,34; 95 % CI 0,18; 0,67; p=0,002). Wykres 2: Krzywa Kaplana-Meiera dla czasu do pierwszego zaostrzenia HES Placebo (N=54) Mepolizumab 300mg sc. (N=54) Liczba zagrożonych
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Prawdopodobieństwo zdarzenia(%) Placebo 300mg sc. Czas do zdarzenia (tygodnie) Tabela 8: Wyniki innych drugorzędowych punktów końcowych w grupie zakwalifikowanej do badania ( ang. intent-to-treat – ITT ) (badanie 200622)

CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Mepolizumab 300 mg N=54 PlaceboN=54
Zaostrzenia HES w okresie od tygodnia 20. i do tygodnia 32. włącznie
Pacjenci z ≥1 zaostrzeniem HES lubwycofani z badania (%) 9 (17) 19 (35)
Iloraz szans (95% CI) 0,33 (0,13; 0,85)
Wartość p w CMH 0,02
Częstość zaostrzeń HES
Szacowana średnia roczna częstość 0,50 1,46
Współczynnik częstości (95% CI)a 0,34 (0,19; 0,63)
Wartość p w teście sumy rangWilcoxona 0,002
Zmiana ciężkości zmęczenia od wartości początkowej na podstawie punktu 3. Krótkiego Inwentarza Zmęczenia (ang. Brief Fatigue Inventory, BFI) (najgorszy poziom zmęczenia w czasie ostatnich 24 godzin) w tygodniu 32b.
Mediana zmiany w punkcie 3. BFI -0,66 0,32
Porównanie (mepolizumabu z placebo)wartości p w teście sumy rang Wilcoxona 0,036

CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
a Iloraz szans <1 wskazuje na przewagę mepolizumabu. b Pacjenci z brakującymi danymi uwzględnieni z najgorszą zaobserwowaną wartością. Punkt 3. skali BFI: 0 = brak zmęczenia do 10 = najgorszy możliwy do wyobrażenia poziom zmęczenia CMH = test Cochrana-Mantela-Haenszela Otwarte rozszerzenie badania (ang. open-label extension, OLE) Badanie 205203 było 20-tygodniowym, otwartym rozszerzeniem badania 200622. Terapię HES można było dostosować do lokalnych standardów opieki, przy jednoczesnym utrzymaniu leczenia mepolizumabem w dawce 300 mg rozpoczynającym się od tygodnia 4. W tym badaniu wpływ leczenia mepolizumabem na zmniejszenie liczby zaostrzeń HES, zgłoszonych w badaniu 200622, był utrzymany u pacjentów, którzy kontynuowali leczenie mepolizumabem w badaniu 205203, w którym u 94% (47/50) pacjentów nie wystąpiło zaostrzenie. Wśród 72 pacjentów wymagających podawania OCS w tygodniach od 0. do 4.
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
trwania OLE, 28% pacjentów osiągnęło średnie dobowe zmniejszenie dawki OCS o ≥50% w tygodniach od 16. do 20. Dzieci i młodzież Ciężka, oporna na leczenie astma eozynofilowa Do badania MEA115588 oraz podwójnie zaślepionego, kontrolowanego placebo, badania 200862 włączono 34 pacjentów z grupy młodzieży (od 12 do 17 lat). Spośród tych 34 pacjentów: 12 otrzymywało placebo, 9 otrzymywało mepolizumab w dawce 75 mg dożylnie, a 13 otrzymywało mepolizumab w dawce 100 mg podskórnie. W łącznej analizie tych badań zaobserwowano 40% zmniejszenie klinicznie istotnych zaostrzeń u młodzieży po leczeniu mepolizumabem w porównaniu do placebo (wskaźnik częstości 0,60; 95% CI: 0,17; 2,10). Eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń (EGPA) Brak dostępnych danych klinicznych dotyczących dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 17 lat.
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
HES Do badania 200622 włączonych zostało czterech pacjentów z grupy młodzieży (12-17 lat); jeden pacjent otrzymywał mepolizumab w dawce 300 mg, a 3 pacjentów otrzymywało placebo przez 32 tygodnie. W trwającym 32 tygodnie badaniu 200622 jeden pacjent leczony mepolizumabem nie miał zaostrzenia HES. Wszyscy 4 pacjenci, którzy ukończyli badanie 200622, kontynuowali udział w 20-tygodniowym badaniu 205203 (otwarte rozszerzenie), w którym u 1 z 4 pacjentów wystąpiło jedno zaostrzenie HES.
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Po podskórnym podawaniu pacjentom z astmą i CRSwNP , farmakokinetyka mepolizumabu była w przybliżeniu proporcjonalna do dawki w zakresie dawek od 12,5 mg do 250 mg. Ekspozycja ogólnoustrojowa po podskórnym podaniu mepolizumabu w dawce 300 mg była w przybliżeniu trzy razy większa od wartości uzyskanej po podaniu mepolizumabu w dawce 100 mg. Wchłanianie Po podskórnym podaniu zdrowym ochotnikom lub pacjentom z astmą, mepolizumab był wolno wchłaniany z medianą czasu do osiągnięcia maksymalnego stężenia w osoczu (T max ) wynoszącą od 4 do 8 dni. Po jednokrotnym podaniu podskórnym w brzuch, udo lub ramię zdrowym ochotnikom, całkowita biodostępność mepolizumabu wynosiła odpowiednio 64%, 71% i 75%. U pacjentów z astmą całkowita biodostępność mepolizumabu podawanego podskórnie w ramię wahała się od 74 do 80%. Po podskórnym podaniu powtarzanym co 4 tygodnie, stan stacjonarny był osiągany w przybliżeniu z dwukrotną kumulacją.
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Dystrybucja Po jednokrotnym podaniu dożylnym u pacjentów z astmą, średnia objętość dystrybucji mepolizumabu wynosiła od 55 do 85 ml/kg. Biotransformacja Mepolizumab jest humanizowanym przeciwciałem monoklonalnym IgG1, rozkładanym przez enzymy proteolityczne, które są rozmieszczone w całym organizmie i ich występowanie nie jest ograniczone tylko do tkanki wątrobowej. Wydalanie Po jednokrotnym podaniu dożylnym pacjentom z astmą, średni ogólnoustrojowy klirens (CL) wynosił od 1,9 do 3,3 ml/dobę/kg, ze średnim okresem półtrwania wynoszącym około 20 dni. Po podaniu podskórnym mepolizumabu, średni okres półtrwania (t 1/2 ) wynosił od 16 do 22 dni. Na podstawie analizy farmakokinetyki populacyjnej szacowany klirens ogólnoustrojowy mepolizumabu wynosił 3,1 ml/dobę/kg. Specjalne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku ( ≥ 65 lat) Istnieją tylko ograniczone dane dotyczące farmakokinetyki u pacjentów w podeszłym wieku (≥65 lat), we wszystkich badaniach klinicznych (N=90).
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Jednak na podstawie analizy farmakokinetyki populacyjnej, nie było żadnych oznak wpływu wieku na farmakokinetykę mepolizumabu w przedziale wiekowym od 12 do 82 lat. Zaburzenia czynności nerek Nie przeprowadzono formalnych badań oceniających wpływ zaburzeń czynności nerek na farmakokinetykę mepolizumabu. Na podstawie analizy farmakokinetyki populacyjnej, nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów z klirensem kreatyniny pomiędzy 50 – 80 ml/min. Istnieją ograniczone dane u pacjentów z klirensem kreatyniny <50 ml/min. Zaburzenia czynności wątroby Nie przeprowadzono formalnych badań oceniających wpływ zaburzeń czynności wątroby na farmakokinetykę mepolizumabu. Ponieważ mepolizumab jest rozkładany przez rozmieszczone w całym organizmie enzymy proteolityczne, których występowanie nie jest ograniczone tylko do tkanki wątrobowej, jest mało prawdopodobne, aby zmiany w czynności wątroby miały jakikolwiek wpływ na eliminację mepolizumabu.
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Dzieci i młodzież Ciężka astma eozynofilowa i HES Istnieją tylko ograniczone dane dotyczące farmakokinetyki u dzieci i młodzieży (59 pacjentów z eozynofilowym zapaleniem przełyku, 55 pacjentów z ciężką, oporną na leczenie astmą eozynofilową i jeden pacjent z HES). Farmakokinetykę mepolizumabu po podaniu dożylnym oceniano w badaniu przeprowadzonym u dzieci i młodzieży z eozynofilowym zapaleniem przełyku w wieku od 2 do 17 lat, za pomocą analizy farmakokinetyki populacyjnej. Farmakokinetyka u dzieci i młodzieży była w dużej mierze przewidywalna na podstawie farmakokinetyki u osób dorosłych, po uwzględnieniu masy ciała. Farmakokinetyka mepolizumabu u młodzieży z ciężką, oporną na leczenie astmą eozynofilową lub HES, biorącej udział w badaniach fazy III była spójna z farmakokinetyką u dorosłych (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
W otwartym, niekontrolowanym badaniu trwającym 12 tygodni oceniano farmakokinetykę u dzieci po podaniu podskórnym pacjentom w wieku od 6 do 11 lat z ciężką, oporną na leczenie astmą eozynofilową. Farmakokinetyka u dzieci była zasadniczo zgodna z tą obserwowaną u dorosłych i młodzieży po uwzględnieniu masy ciała i biodostępności. Całkowita biodostępność po podaniu podskórnym wydaje się być kompletna w porównaniu z 76% obserwowaną u dorosłych i młodzieży. Narażenie po podaniu podskórnym dawki 40 mg (u dzieci o masie ciała <40 kg) lub 100 mg (u dzieci o masie ciała ≥ 40 kg) było 1,32 i 1,97 razy większe niż obserwowane u dorosłych po dawce 100 mg. Badanie schematu podawania podskórnego dawki 40 mg co 4 tygodnie dzieciom w wieku od 6 do 11 lat i masie ciała w szerokim zakresie 15-70 kg za pomocą modelowania farmakokinetycznego i symulacji przewiduje, że narażenie po zastosowaniu tego schematu dawkowania utrzyma się na średnim poziomie 38% ekspozycji obserwowanej u dorosłych po dawce 100 mg.
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Ten schemat dawkowania jest uznawany za dopuszczalny ze względu na szeroki indeks terapeutyczny mepolizumabu. EGPA Farmakokinetyka mepolizumabu u dzieci i młodzieży (w wieku od 6 do 17 lat) z EGPA była prognozowana za pomocą modelowania farmakokinetycznego i symulacji oraz oparta na farmakokinetyce w innych chorobach eozynofilowych i oczekuje się, że jest zgodna z farmakokinetyką obserwowaną u dzieci z ciężką astmą eozynofilową. Zalecane dawkowanie u dzieci w wieku od 6 do 11 lat i masie ciała w szerokim zakresie 15-70 kg pozwala przypuszczać, że ekspozycja utrzyma się na średnim poziomie 26% ekspozycji obserwowanej u dorosłych po zastosowaniu dawki 300 mg.
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Ponieważ mepolizumab jest przeciwciałem monoklonalnym, nie przeprowadzono badań genotoksyczności ani rakotwórczości. Toksykologia i (lub) farmakologia u zwierząt Dane niekliniczne opierające się na podstawie konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa lub badań toksyczności po podaniu wielokrotnym u małp, nie wskazują na szczególne zagrożenie dla ludzi. Podanie dożylne i podskórne u małp wiązało się ze zmniejszeniem liczby granulocytów kwasochłonnych we krwi obwodowej i w płucach, bez żadnych następstw toksykologicznych. Uważa się, że eozynofile są powiązane z odpowiedzią układu odpornościowego na niektóre zarażenia pasożytnicze. Badania przeprowadzone u myszy z genetycznym niedoborem IL-5 lub eozynofili, lub u których stosowano leczenie przeciw IL-5, nie wykazały zaburzenia zdolności do wyleczenia zarażeń pasożytniczych. Znaczenie tych wyników dla ludzi nie jest znane.
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Płodność W badaniu dotyczącym płodności i ogólnej toksyczności reprodukcyjnej u myszy, w którym stosowano analogi przeciwciał hamujących IL-5 u myszy, nie zaobserwowano upośledzenia płodności. To badanie nie obejmowało funkcjonalnej oceny potomstwa ani rodzenia się miotu. Ciąża U małp mepolizumab nie miał wpływu na ciążę, embrionalny/płodowy lub postnatalny rozwój (w tym na funkcję układu immunologicznego) potomstwa. Oceny dotyczące wewnętrznych lub szkieletowych wad rozwojowych nie zostały przeprowadzone. Dane dotyczące makaków wskazują, że mepolizumab przenikał przez łożysko. Stężenia mepolizumabu były około 1,2 – 2,4 razy większe u młodych niż u matek przez kilka miesięcy po porodzie i nie miało to wpływu na system odpornościowy młodych.
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sacharoza Sodu wodorofosforan siedmiowodny Polisorbat 80 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Tego produktu leczniczego nie wolno mieszać z innymi produktami leczniczymi. 6.3 Okres ważności 4 lata. Po sporządzeniu roztworu Wykazano, że produkt leczniczy po sporządzeniu roztworu jest chemicznie i fizycznie stabilny przez 8 godzin w temperaturze poniżej 30°C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia, o ile sposób rozpuszczania nie wyklucza ryzyka skażenia mikrobiologicznego, produkt należy zastosować natychmiast. Jeśli nie zostanie zastosowany natychmiast, za czas i warunki przechowywania odpowiada użytkownik. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Nie zamrażać. Przechowywać fiolkę w tekturowym opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Warunki przechowywania po sporządzeniu roztworu produktu leczniczego, patrz punkt 6.3.
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Dane farmaceutyczne
6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fiolka 10 ml z przezroczystego, bezbarwnego szkła typu I, zabezpieczona korkiem z gumy bromobutylowej i szarym aluminiowym kapslem z plastikowym wieczkiem „flip-cap”, zawierająca 100 mg proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Wielkości opakowań: 1 fiolka Opakowanie zbiorcze zawierające 3 (3 opakowania x1) fiolki Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Roztwór należy sporządzać w warunkach aseptycznych. Instrukcja sporządzenia roztworu z każdej fiolki 1. Zawartość fiolki rozpuścić w 1,2 ml jałowej wody do wstrzykiwań , najlepiej używając strzykawki o objętości od 2 do 3 ml i igły rozmiar 21G. Strumień wody do wstrzykiwań należy skierować pionowo na środek krążka liofilizatu.
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Dane farmaceutyczne
Podczas rozpuszczania, które powinno być przeprowadzane w temperaturze pokojowej, należy kolistymi ruchami, delikatne obracać fiolkę przez 10 sekund, co 15 sekund, aż do całkowitego rozpuszczenia proszku. Uwaga: W trakcie postępowania nie wolno wstrząsać sporządzanym roztworem, gdyż może to doprowadzić do powstania piany lub wytrącenia osadu. Zazwyczaj w ciągu 5 minut od dodania jałowej wody do wstrzykiwań, proces przygotowania roztworu jest zakończony, ale może to zająć więcej czasu. 2. W przypadku stosowania mechanicznego urządzenia (wytrząsarka obrotowa) do sporządzenia roztworu produktu leczniczego Nucala, rozpuszczenie można przeprowadzić przez wirowanie z prędkością 450 obrotów na minutę, nie dłużej niż 10 minut. Alternatywnie, dopuszczalne jest rozpuszczenie przez wirowanie z prędkością 1000 obrotów na minutę, nie dłużej niż 5 minut. 3.
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Dane farmaceutyczne
Po sporządzeniu roztworu produktu leczniczego Nucala, należy przed zastosowaniem obejrzeć go, czy nie zawiera cząstek stałych i czy jest przejrzysty. Roztwór powinien być klarowny lub lekko opalizujący, bezbarwny do jasnożółtego lub jasnobrązowy, bez widocznych cząstek. Jednak występowanie małych pęcherzyków powietrza jest spodziewane i akceptowalne. Jeżeli w roztworze pozostały cząstki stałe lub jeśli roztwór jest mętny lub mleczny, roztworu nie wolno użyć. 4. Jeśli przygotowany roztwór nie zostanie zużyty natychmiast, musi być:  chroniony przed światłem słonecznym  przechowywany w temperaturze poniżej 30°C, nie wolno go zamrażać  wyrzucony, jeśli nie został użyty w ciągu 8 godzin od przygotowania. Sposób podawania dawki 100 mg 1. Do podawania podskórnego zalecane jest stosowanie strzykawki polipropylenowej o objętości 1 ml z jednorazową igłą rozmiaru od 21G do 27G × 0,5 cala (13 mm). 2. Tuż przed podaniem należy pobrać 1 ml przygotowanego roztworu produktu leczniczego Nucala.
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Dane farmaceutyczne
Nie wstrząsać sporządzonym roztworem w trakcie postępowania, ponieważ może to prowadzić do powstania piany lub wytrącenia precypitatu. 3. 1 ml roztworu (odpowiadający 100 mg mepolizumabu) należy wstrzyknąć podskórnie w ramię, udo lub brzuch. Jeśli do podania przepisanej dawki potrzebna jest więcej niż jedna fiolka, należy powtórzyć kroki od 1 do 3. Zaleca się, aby poszczególne miejsca wstrzyknięć były oddalone od siebie o co najmniej 5 cm. Sposób podawania dawki 40 mg 1. Do podawania podskórnego zalecane jest stosowanie strzykawki polipropylenowej o objętości 1 ml z jednorazową igłą rozmiaru od 21G do 27G × 0,5 cala (13 mm). 2. Tuż przed podaniem należy pobrać 0,4 ml przygotowanego roztworu produktu leczniczego Nucala. Nie wstrząsać sporządzonym roztworem w trakcie postępowania, ponieważ może to prowadzić do powstania piany lub wytrącenia precypitatu. Pozostały roztwór wyrzucić. 3. 0,4 ml roztworu (odpowiadający 40 mg mepolizumabu) należy wstrzyknąć podskórnie w ramię, udo lub brzuch.
CHPL leku Nucala, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 100 mg
Dane farmaceutyczne
Usuwanie Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Nucala 100 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu Nucala 100 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Nucala 40 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Nucala 100 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu Każdy 1 ml wstrzykiwacz zawiera 100 mg mepolizumabu. Nucala 100 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Każda 1 ml ampułko-strzykawka zawiera 100 mg mepolizumabu. Nucala 40 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Każda 0,4 ml ampułko-strzykawka zawiera 40 mg mepolizumabu. Mepolizumab jest humanizowanym przeciwciałem monoklonalnym wytwarzanym w technologii rekombinacji DNA z linii komórek jajnika chomika chińskiego. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań (wstrzyknięcie) Przezroczysty do opalizującego, bezbarwny do bladożółtego do jasnobrązowego roztwór
CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Ciężka astma eozynofilowa Produkt leczniczy Nucala wskazany jest w leczeniu uzupełniającym u dorosłych, młodzieży i dzieci w wieku 6 lat i starszych z ciężką, oporną na leczenie astmą eozynofilową (patrz punkt 5.1). Przewlekłe zapalenie zatok przynosowych z polipami nosa (ang. chronic rhinosinusitis with nasal polyps, CRSwNP) Produkt leczniczy Nucala, wraz z kortykosteroidami donosowymi, wskazany jest jako terapia uzupełniająca w leczeniu dorosłych pacjentów z ciężkim CRSwNP, u których leczenie kortykosteroidami ogólnoustrojowymi i (lub) zabieg chirurgiczny nie zapewniają odpowiedniej kontroli choroby. Eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń (ang. eosinophilic granulomatosis with polyangiitis, EGPA) Produkt leczniczy Nucala wskazany jest w leczeniu uzupełniającym u pacjentów w wieku 6 lat i starszych z nawracająco-ustępującą lub oporną na leczenie eozynofilową ziarniniakowatością z zapaleniem naczyń (EGPA). Zespół hipereozynofilowy (ang.
CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Wskazania do stosowania
hypereosinophilic syndrome, HES) Produkt leczniczy Nucala wskazany jest w leczeniu uzupełniającym u dorosłych pacjentów z niewystarczająco kontrolowanym zespołem hipereozynofilowym bez możliwej do zidentyfikowania wtórnej przyczyny niehematologicznej (patrz punkt 5.1).
CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Produkt leczniczy Nucala powinien być przepisywany przez lekarzy mających doświadczenie w rozpoznawaniu i leczeniu ciężkiej, opornej na leczenie astmy eozynofilowej, CRSwNP, EGPA lub HES. Dawkowanie Ciężka astma eozynofilowa Dorośli i młodzież w wieku 12 lat i starsza Zalecana dawka mepolizumabu to 100 mg podawane podskórnie raz na 4 tygodnie. Dzieci w wieku od 6 do 11 lat Zalecana dawka mepolizumabu to 40 mg podawane podskórnie raz na 4 tygodnie. Produkt leczniczy Nucala jest przeznaczony do długotrwałego leczenia. Konieczność kontynuowania leczenia powinna być określana przez lekarza, co najmniej raz w roku, na podstawie oceny ciężkości choroby oraz poziomu kontroli zaostrzeń. CRSwNP Dorośli Zalecana dawka mepolizumabu to 100 mg podawane podskórnie raz na 4 tygodnie. Produkt leczniczy Nucala jest przeznaczony do długotrwałego leczenia. Można rozważyć alternatywne terapie u pacjentów, którzy nie wykazali odpowiedzi po 24 tygodniach leczenia CRSwNP.
CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Dawkowanie
Początkowa, częściowa odpowiedź u niektórych pacjentów może później poprawić się wraz z kontynuowaniem leczenia powyżej 24 tygodni. EGPA Dorośli i młodzież w wieku 12 lat i starsza Zalecana dawka mepolizumabu to 300 mg podawane podskórnie raz na 4 tygodnie. Dawkowanie mepolizumabu u dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 17 lat z EGPA było poparte danymi pochodzącymi z modelowania i symulacji (patrz punkt 5.2). Dzieci w wieku od 6 do 11 lat o masie ciała ≥ 40 kg Zalecana dawka mepolizumabu to 200 mg podawane podskórnie raz na 4 tygodnie. Dzieci w wieku od 6 do 11 lat o masie ciała < 40 kg Zalecana dawka mepolizumabu to 100 mg podawane podskórnie raz na 4 tygodnie. Produkt leczniczy Nucala jest przeznaczony do długotrwałego leczenia. Konieczność kontynuowania leczenia powinna być zweryfikowana przez lekarza, co najmniej raz w roku, na podstawie oceny ciężkości choroby oraz poprawy kontroli objawów.
CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Dawkowanie
Pacjenci, u których rozwiną się zagrażające życiu objawy EGPA, powinni być także ocenieni pod kątem potrzeby kontynuowania leczenia, ponieważ produkt leczniczy Nucala nie był badany w tej grupie pacjentów. HES Dorośli Zalecana dawka mepolizumabu to 300 mg podawane podskórnie raz na 4 tygodnie. Produkt leczniczy Nucala jest przeznaczony do długotrwałego leczenia. Konieczność kontynuowania leczenia powinna być zweryfikowana przez lekarza, co najmniej raz w roku, na podstawie oceny ciężkości choroby oraz poziomu kontroli objawów. Pacjenci, u których rozwiną się zagrażające życiu objawy HES, powinni być także ocenieni pod kątem konieczności kontynuowania leczenia, ponieważ produkt leczniczy Nucala nie był badany w tej grupie pacjentów. Specjalne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkt 5.2).
CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Dawkowanie
Zaburzenia czynności nerek i wątroby Nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub z zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 5.2). Dzieci i młodzież Ciężka astma eozynofilowa Dzieci w wieku od 6 do 11 lat W tej grupie pacjentów odpowiednim do podawania jest produkt leczniczy Nucala 100 mg w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i produkt leczniczy Nucala 40 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Produkt leczniczy Nucala 100 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu i produkt leczniczy Nucala 100 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce nie są wskazane do podawania w tej grupie wiekowej. Dzieci w wieku poniżej 6 lat Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności mepolizumabu u dzieci w wieku poniżej 6 lat. Dane nie są dostępne. CRSwNP u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności u dzieci i młodzieży z CRSwNP w wieku poniżej 18 lat.
CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Dawkowanie
Dane nie są dostępne. EGPA u dzieci w wieku poniżej 6 lat Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności mepolizumabu u dzieci w wieku poniżej 6 lat. Dane nie są dostępne. HES u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności mepolizumabu u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Aktualnie dostępne dane przedstawiono w punktach 4.8, 5.1 i 5.2, ale brak zaleceń dotyczących dawkowania. Sposób podawania Produkt leczniczy Nucala 100 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu lub w ampułko- strzykawce Produkt leczniczy we wstrzykiwaczu lub w ampułko-strzykawce jest przeznaczony wyłącznie do wstrzykiwań podskórnych. Produkt leczniczy Nucala może być podawany samodzielnie przez pacjenta lub podawany przez opiekuna, jeśli lekarz stwierdzi, że jest to właściwe, a pacjent lub opiekun jest przeszkolony w zakresie technik wstrzykiwania.
CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Dawkowanie
Dzieciom w wieku od 6 do 11 lat, produkt leczniczy musi być podawany przez fachowy personel medyczny lub przeszkolonego opiekuna. Do samodzielnego podawania zalecanymi miejscami wstrzyknięć są brzuch lub udo. Opiekun może również wstrzyknąć produkt leczniczy Nucala w górną część ramienia. W przypadku zastosowania dawek wymagających więcej niż jednego wstrzyknięcia zaleca się, aby miejsca wstrzyknięć były oddalone od siebie o co najmniej 5 cm. Szczegółowe instrukcje dotyczące podskórnego podawania produktu leczniczego Nucala we wstrzykiwaczu lub w ampułko-strzykawce znajdują się na końcu ulotki dołączonej do opakowania. Produkt leczniczy Nucala 40 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Produkt leczniczy w ampułko-strzykawce jest przeznaczony wyłącznie do wstrzykiwań podskórnych. Produkt leczniczy Nucala musi być podawany przez fachowy personel medyczny lub przez opiekuna, jeśli lekarz stwierdzi, że jest to właściwe, a opiekun jest przeszkolony w zakresie technik wstrzykiwania.
CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Dawkowanie
Zalecanymi miejscami wstrzyknięć są górna część ramienia, brzuch lub udo. Szczegółowe instrukcje dotyczące podskórnego podawania produktu leczniczego Nucala w ampułko- strzykawce znajdują się na końcu ulotki dołączonej do opakowania.
CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Identyfikowalność W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu. Zaostrzenia astmy Mepolizumabu nie należy stosować w leczeniu nagłych zaostrzeń astmy. Podczas leczenia mogą wystąpić działania niepożądane związane z astmą lub zaostrzenia astmy. Pacjentów należy poinformować, że jeśli po rozpoczęciu leczenia produktem leczniczym Nucala nasilą się objawy astmy lub nie będą one prawidłowo kontrolowane, to należy zasięgnąć porady lekarskiej. Kortykosteroidy Nie zaleca się nagłego przerwania podawania kortykosteroidów po rozpoczęciu leczenia mepolizumabem. Jeśli to konieczne, dawki kortykosteroidów należy zmniejszać stopniowo pod kontrolą lekarza. Nadwrażliwość i reakcje związane z podawaniem Po zastosowaniu mepolizumabu występowały ostre i opóźnione, ogólnoustrojowe reakcje, w tym reakcje nadwrażliwości (np.
CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Specjalne środki ostrozności
anafilaksja, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, wysypka, skurcz oskrzeli, niedociśnienie). Reakcje te zazwyczaj występowały w ciągu kilku godzin od podania, ale w niektórych przypadkach ich wystąpienie było opóźnione (tj. zwykle w ciągu kilku dni). Reakcje te mogą wystąpić po raz pierwszy po długim czasie leczenia (patrz punkt 4.8). W przypadku reakcji nadwrażliwości należy rozpocząć odpowiednie leczenie wskazane klinicznie. Zarażenia pasożytnicze Eozynofilia może być elementem odpowiedzi immunologicznej na niektóre zarażenia pasożytami jelitowymi. U pacjentów z istniejącymi wcześniej zarażeniami pasożytami jelitowymi, przed rozpoczęciem leczenia, należy zastosować leczenie przeciwpasożytnicze. Jeśli pacjenci zarażą się pasożytami jelitowymi w czasie leczenia mepolizumabem i nie odpowiadają na leczenie przeciwpasożytnicze, należy rozważyć tymczasowe przerwanie leczenia produktem leczniczym.
CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Specjalne środki ostrozności
EGPA zagrażająca czynności narządów lub życiu Produkt leczniczy Nucala nie był badany u pacjentów z objawami EGPA zagrażającymi czynności narządów lub życiu (patrz punkt 4.2). HES zagrażający życiu Produkt leczniczy Nucala nie był badany u pacjentów z zagrażającymi życiu objawami HES (patrz punkt 4.2). Substancje pomocnicze Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę 100 mg, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji. Zarówno enzymy cytochromu P450, pompy błonowe (efflux pump), jak i mechanizmy wiązania z białkami nie biorą udziału w usuwaniu mepolizumabu. Wykazano, że zwiększone stężenia prozapalnych cytokin (na przykład IL-6), za pośrednictwem interakcji z ich pokrewnymi receptorami na hepatocytach, hamują powstawanie enzymów CYP450 i nośników leków, jednak zwiększenie stężenia układowych markerów prozapalnych w ciężkiej opornej na leczenie astmie eozynofilowej jest minimalne i nie ma dowodów, na ekspresję receptora alfa IL-5 na hepatocytach. Dlatego prawdopodobieństwo interakcji z mepolizumabem jest małe.
CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Istnieją tylko ograniczone dane (mniej niż 300 kobiet w ciąży) dotyczące stosowania mepolizumabu u kobiet w okresie ciąży. Mepolizumab przenika przez barierę łożyskową u małp. Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Potencjalne ryzyko uszkodzenia płodu ludzkiego nie jest znane. W celu zachowania ostrożności zaleca się unikanie stosowania produktu leczniczego Nucala w okresie ciąży. Stosowanie produktu leczniczego Nucala u kobiet w ciąży należy rozważać jedynie wtedy, gdy oczekiwana korzyść dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu. Karmienie piersią Brak danych dotyczących przenikania mepolizumabu do mleka ludzkiego. Jednakże mepolizumab był wydzielany do mleka małp cynomolgus w stężeniach mniejszych niż 0,5% stężeń wykrytych w osoczu.
CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać podawanie produktu leczniczego Nucala, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki. Płodność Brak danych dotyczących wpływu na płodność u ludzi. Badania przeprowadzone na zwierzętach nie wykazały niekorzystnego wpływu leczenia przeciw-IL-5 na płodność (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Produkt leczniczy Nucala nie wpływa lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Ciężka astma eozynofilowa W badaniach kontrolowanych placebo z udziałem pacjentów dorosłych i w wieku młodzieńczym z ciężką, oporną na leczenie astmą eozynofilową, najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi podczas leczenia były: ból głowy (20%), reakcje w miejscu wstrzyknięcia (8%) i ból pleców (6%). CRSwNP W badaniu kontrolowanym placebo z udziałem pacjentów z CRSwNP najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi podczas leczenia były: ból głowy (18%) i ból pleców (7%). EGPA W badaniach kontrolowanych placebo z udziałem pacjentów z EGPA najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi podczas leczenia były: ból głowy (32%), reakcje w miejscu wstrzyknięcia (15%) i ból pleców (13%). Uogólnione reakcje alergiczne/nadwrażliwości zgłoszono u 4% pacjentów z EGPA.
CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Działania niepożądane
HES W badaniu kontrolowanym placebo z udziałem pacjentów z HES najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi podczas leczenia były: ból głowy (13%), zakażenia układu moczowego (9%), reakcje w miejscu wstrzyknięcia i gorączka (każde 7%). Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Poniższa tabela przedstawia działania niepożądane z badań kontrolowanych placebo dotyczących ciężkiej astmy eozynofilowej u pacjentów otrzymujących mepolizumab podskórnie (sc.) w dawce 100 mg (n=263), z trwającego 52 tygodnie, randomizowanego, kontrolowanego placebo badania z podwójnie ślepą próbą z udziałem pacjentów z CRSwNP, otrzymujących mepolizumab w dawce 100 mg sc. (n=206), i pacjentów z EGPA, otrzymujących mepolizumab w dawce 300 mg sc. (n=68), w trwającym 32 tygodnie kontrolowanym placebo badaniu z podwójnie ślepą próbą z udziałem pacjentów z HES, otrzymujących mepolizumab w dawce 300 mg sc. (n=54) oraz ze zgłoszeń spontanicznych po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu.
CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Działania niepożądane
Dane dotyczące bezpieczeństwa pochodzą z niezaślepionych, przedłużonych badań klinicznych u pacjentów z ciężką oporną na leczenie astmą eozynofilową (n=998), leczonych przez okres, którego mediana wynosiła 2,8 roku (zakres od 4 tygodni do 4,5 roku). Profil bezpieczeństwa mepolizumabu u pacjentów z HES (n=102), włączonych do 20-tygodniowego otwartego rozszerzenia badania, był podobny do profilu bezpieczeństwa u pacjentów w badaniu głównym kontrolowanym placebo. Częstości występowania działań niepożądanych są określone zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (  1/10), często (  1/100 do  1/10), niezbyt często (  1/1000 do  1/100), rzadko (  1/10 000 do  1/1000), bardzo rzadko (  1/10 000) i częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania, objawy niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się stopniem ciężkości.

CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układówi narządów Działania niepożądane Częstość występowania
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Zapalenie dolnych dróg oddechowych Zakażenie dróg moczowych Zapalenie gardłaPółpasiec** CzęstoNiezbyt często
Zaburzenia układuimmunologicznego Reakcje nadwrażliwości (alergiczneogólnoustrojowe)* Anafilaksja** CzęstoRzadko
Zaburzenia układunerwowego Ból głowy Bardzo często
Zaburzenia układuoddechowego, klatkipiersiowej i śródpiersia Przekrwienie błony śluzowej nosa Często
Zaburzenia żołądka i jelit Ból w nadbrzuszu Często
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Wyprysk Często
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Ból plecówBól stawów** Często
Zaburzenia ogólne i stanyw miejscu podania Reakcje związane z podawaniem leków(niealergiczne ogólnoustrojowe)*** Reakcje w miejscu wstrzyknięcia Gorączka Często

CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Działania niepożądane
* W badaniach dotyczących ciężkiej astmy eozynofilowej reakcje układowe, w tym nadwrażliwość, były zgłaszane z całościową częstością porównywalną do placebo. Przykłady zgłoszonych objawów towarzyszących oraz określenie czasu do ich wystąpienia, patrz punkt 4.4. **Pochodzące ze zgłoszeń spontanicznych po wprowadzeniu do obrotu. *** Najczęstszymi objawami (związanymi z wystąpieniem) niealergicznych układowych reakcji związanych z podawaniem leków, zgłaszanymi u pacjentów, biorących udział w badaniach dotyczących ciężkiej astmy eozynofilowej, były: wysypka, zaczerwienienie skóry i ból mięśni. Objawy te były zgłaszane rzadko i u <1% pacjentów otrzymujących podskórnie mepolizumab w dawce 100 mg. Opis wybranych działań niepożądanych Reakcje ogólnoustrojowe, w tym reakcje nadwrażliwości w CRSwNP W 52-tygodniowym badaniu kontrolowanym placebo ogólnoustrojowe reakcje alergiczne (nadwrażliwości typu I) zgłoszono u 2 pacjentów (<1%) w grupie otrzymującej mepolizumab w dawce 100 mg i nie było zgłoszeń w grupie otrzymującej placebo.
CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Działania niepożądane
Inne reakcje ogólnoustrojowe zgłoszono u 1 pacjenta (<1%) w grupie otrzymującej placebo i nie było zgłoszeń od pacjentów w grupie otrzymującej mepolizumab w dawce 100 mg. Reakcje ogólnoustrojowe, w tym reakcje nadwrażliwości w EGPA W 52-tygodniowym badaniu kontrolowanym placebo odsetek pacjentów, u których wystąpiły reakcje ogólnoustrojowe (alergiczne i niealergiczne), wynosił 6% w grupie otrzymującej mepolizumab w dawce 300 mg i 1% w grupie placebo. Uogólnione reakcje alergiczne/nadwrażliwości zgłoszono u 4% pacjentów w grupie otrzymującej mepolizumab w dawce 300 mg i 1% w grupie placebo. Ogólnoustrojowe reakcje niealergiczne (obrzęk naczynioruchowy) zgłosił 1 pacjent (1%) w grupie otrzymującej mepolizumab w dawce 300 mg, nie było zgłoszeń w grupie placebo. Reakcje ogólnoustrojowe, w tym reakcje nadwrażliwości w HES W 32-tygodniowym badaniu kontrolowanym placebo 1 pacjent (2%) zgłosił reakcję ogólnoustrojową (inną) w grupie otrzymującej mepolizumab w dawce 300 mg (wieloogniskową reakcję skórną) i nie było zgłoszeń od żadnego pacjenta w grupie otrzymującej placebo.
CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Działania niepożądane
Miejscowe reakcje w miejscu wstrzyknięcia Ciężka astma eozynofilowa W badaniach kontrolowanych placebo, częstość występowania miejscowych reakcji w miejscu podskórnego wstrzyknięcia mepolizumabu w dawce 100 mg i placebo wynosiła odpowiednio 8% i 3%. Reakcje te nie były ciężkie, łagodne do umiarkowanych i w większości ustępowały w ciągu kilku dni. Miejscowe reakcje w miejscu wstrzyknięcia występowały głównie na początku leczenia oraz w ciągu pierwszych 3 wstrzyknięć ze zmniejszającą się ilością doniesień przy kolejnych wstrzyknięciach. Najczęściej zgłaszane objawy obejmowały ból, rumień, obrzęk, świąd i pieczenie. CRSwNP W badaniu kontrolowanym placebo reakcje w miejscu wstrzyknięcia (np. rumień, świąd) wystąpiły u 2% pacjentów otrzymujących mepolizumab w dawce 100 mg w porównaniu do <1% pacjentów otrzymujących placebo. EGPA W badaniu kontrolowanym placebo reakcje w miejscu wstrzyknięcia (np.
CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Działania niepożądane
ból, rumień, obrzęk) występowały z częstością 15% u pacjentów otrzymujących mepolizumab w dawce 300 mg w porównaniu do 13% u pacjentów otrzymujących placebo. HES W badaniu kontrolowanym placebo reakcje w miejscu wstrzyknięcia (np. pieczenie, świąd) występowały z częstością 7% u pacjentów otrzymujących mepolizumab w dawce 300 mg w porównaniu do 4% u pacjentów otrzymujących placebo. Dzieci i młodzież Ciężka astma eozynofilowa Trzydzieścioro siedmioro pacjentów w wieku młodzieńczym (12-17 lat) zostało włączonych do czterech badań kontrolowanych placebo (25 podawano mepolizumab dożylnie lub podskórnie) trwających od 24 do 52 tygodni. Trzydzieścioro sześcioro dzieci (w wieku 6-11 lat) otrzymywało mepolizumab podskórnie przez 12 tygodni w niezaślepionym badaniu. Po trwającej 8 tygodni przerwie w leczeniu, 30 z tych pacjentów otrzymywało mepolizumab przez dalsze 52 tygodnie. Profil bezpieczeństwa był podobny do obserwowanego u dorosłych.
CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Działania niepożądane
Nie zidentyfikowano żadnych dodatkowych działań niepożądanych. HES Czworo pacjentów w wieku młodzieńczym w wieku od 12 do 17 lat zostało włączonych do kontrolowanego placebo badania 200622, w którym 1 pacjent otrzymywał mepolizumab w dawce 300 mg i 3 pacjentów otrzymywało placebo przez 32 tygodnie. Wszyscy 4 pacjenci kontynuowali udział w 20-tygodniowym otwartym rozszerzeniu badania 205203 (patrz punkt 5.1). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie W badaniach klinicznych, u pacjentów z chorobą eozynofilową, po podawaniu dożylnym pojedynczych dawek do 1500 mg, nie wykazano dowodów toksyczności zależnej od dawki. Nie ma specyficznego leczenia przedawkowania mepolizumabu. W razie przedawkowania, jeśli to konieczne, należy zastosować leczenie wspomagające z odpowiednią kontrolą stanu pacjenta. Dalsze postępowanie powinno być zgodne ze wskazaniami klinicznymi lub zgodne z zaleceniami krajowego centrum zatruć, jeżeli są dostępne.
CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki stosowane w chorobach obturacyjnych dróg oddechowych, inne leki stosowane ogólnie w chorobach obturacyjnych dróg oddechowych, kod ATC: R03DX09. Mechanizm działania Mepolizumab jest humanizowanym przeciwciałem monoklonalnym (IgG1, kappa) przeciwko ludzkiej interleukinie 5 (IL-5) z wysokim powinowactwem i swoistością do tej interleukiny. IL-5 jest główną cytokiną odpowiedzialną za wzrost, różnicowanie, dojrzewanie, aktywację i przeżywalność eozynofili. Mepolizumab hamuje aktywność biologiczną IL-5, już w stężeniach nanomolarnych, poprzez blokowanie wiązania się IL-5 z łańcuchem alfa kompleksu receptora IL-5 znajdującego się na powierzchni komórki eozynofila, hamując w ten sposób przekazywanie sygnału IL-5 i ograniczając wytwarzanie oraz przeżywalność eozynofili.
CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Działania farmakodynamiczne Ciężka astma eozynofilowa U pacjentów z ciężką, oporną na leczenie astmą eozynofilową (dorośli/młodzież) po podawaniu podskórnym dawki 100 mg co 4 tygodnie przez 32 tygodnie, wartość średniej geometrycznej liczby eozynofili we krwi zmniejszyła się w stosunku do wartości początkowej z 290 komórek/µl do 40 komórek/µl w tygodniu 32 (n=182), zmniejszenie o 84% w porównaniu z placebo. Ten stopień zmniejszenia liczby eozynofili we krwi był utrzymywany u pacjentów z ciężką oporną na leczenie astmą eozynofilową (n=998) leczonych przez okres, którego mediana wynosiła 2,8 roku (zakres od 4 tygodni do 4,5 roku) w przedłużonych, niezaślepionych badaniach. U dzieci w wieku od 6 do 11 lat z ciężką, oporną na leczenie astmą eozynofilową, po podawaniu podskórnym dawki 40 mg (u dzieci o masie ciała <40 kg) i 100 mg (u dzieci o masie ciała ≥40 kg) co 4 tygodnie przez 52 tygodni, wartość średniej geometrycznej liczby eozynofili we krwi zmniejszyła się w stosunku do wartości początkowej odpowiednio z 306 komórek/µl (n=16) do 48 komórek/µl (n=15) i z 331 do 44 komórek/μl (n=10) w tygodniu 52., zmniejszenie od wartości początkowej odpowiednio o 85% i 87%.
CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Właściwości farmakodynamiczne
U dorosłych, młodzieży i dzieci, taki stopień zmniejszenia zaobserwowano w ciągu 4 tygodni leczenia. CRSwNP U pacjentów z CRSwNP, otrzymujących podskórnie mepolizumab w dawce 100 mg co 4 tygodnie przez 52 tygodnie, liczba eozynofili we krwi zmniejszyła się ze średniej geometrycznej liczby komórek na początku badania wynoszącej 390 komórek/µl (n=206) do 60 komórek/µl (n=126) w tygodniu 52., co odpowiada średniemu geometrycznemu zmniejszeniu o 83% w porównaniu z placebo. Taka wielkość zmniejszenia była obserwowana przez kolejne 4 tygodnie leczenia i utrzymywała się przez cały 52-tygodniowy okres leczenia. EGPA U pacjentów z EGPA, otrzymujących podskórnie mepolizumab w dawce 300 mg co 4 tygodnie przez 52 tygodnie, liczba eozynofili we krwi zmniejszyła się ze średniej geometrycznej liczby komórek na początku badania wynoszącej 177 komórek/µl (n=68) do 38 komórek/µl (n=64) w tygodniu 52.
CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Odnotowano średnie geometryczne zmniejszenie o 83% w porównaniu z placebo i taką wielkość zmniejszenia obserwowano w ciągu 4 tygodni leczenia. HES U pacjentów dorosłych i w wieku młodzieńczym z HES, otrzymujących podskórnie mepolizumab w dawce 300 mg co 4 tygodnie przez 32 tygodnie, zaobserwowano zmniejszenie liczby eozynofili we krwi w ciągu 2 tygodni leczenia. Liczba eozynofili we krwi zmniejszyła się ze średniej geometrycznej liczby komórek na początku badania wynoszącej 1460 komórek/µl (n=54) do 70 komórek/µl (n=48) w tygodniu 32. i zaobserwowano średnie geometryczne zmniejszenie o 92% w porównaniu z placebo. Taka wielkość zmniejszenia była utrzymana przez kolejne 20 tygodni u pacjentów, którzy kontynuowali leczenie mepolizumabem w otwartym rozszerzeniu badania. Immunogenność Ciężka astma eozynofilowa, CRSwNP, EGPA i HES Zgodnie z potencjalnymi właściwościami immunogennymi białek i peptydów, pacjenci mogą wytwarzać przeciwciała przeciwko mepolizumabowi po leczeniu.
CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W badaniach kontrolowanych placebo, 15/260 (6%) dorosłych i młodzieży z ciężką, oporną na leczenie astmą eozynofilową i 6/196 (3%) dorosłych z CRSwNP, którzy byli leczeni dawką mepolizumabu 100 mg podawaną podskórnie oraz 1/68 (<2%) dorosłych pacjentów z EGPA, i 1/53 (2%) dorosłych i młodzieży z HES, którzy byli leczeni dawką 300 mg, podawaną podskórnie, miało wykrywalny poziom przeciwciał przeciwko mepolizumabowi po otrzymaniu co najmniej jednej dawki mepolizumabu. Profil immunogenności mepolizumabu u pacjentów z ciężką oporną na leczenie astmą eozynofilową (n=998) leczonych przez okres, którego mediana wynosiła 2,8 roku (zakres od 4 tygodni do 4,5 roku) lub u pacjentów z HES (n=102) leczonych przez 20 tygodni w przedłużonych, niezaślepionych badaniach, był podobny do obserwowanego w badaniach kontrolowanych placebo.
CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Właściwości farmakodynamiczne
U dzieci w wieku od 6 do 11 lat z ciężką, oporną na leczenie astmą eozynofilową, leczonych dawką mepolizumabu 40 mg podawaną podskórnie (dzieci o masie ciała <40 kg) lub dawką 100 mg podawaną podskórnie (dzieci o masie ciała ≥ 40 kg), 2/35 (6%) miało wykrywalny poziom przeciwciał przeciwko mepolizumabowi po otrzymaniu co najmniej jednej dawki mepolizumabu w początkowej, krótkiej fazie badania. Żadne z dzieci nie miało wykrywalnych przeciwciał przeciw mepolizumabowi w długoterminowej fazie badania. Przeciwciała neutralizujące wykryto u jednego dorosłego pacjenta z ciężką astmą eozynofilową i nie wykryto żadnych przeciwciał neutralizujących u pacjentów z CRSwNP, EGPA lub HES. Występowanie przeciwciał przeciwko mepolizumabowi nie miało u większości pacjentów dostrzegalnego wpływu na farmakokinetykę i farmakodynamikę mepolizumabu i nie było dowodów na istnienie korelacji pomiędzy mianem przeciwciał, a zmianami liczby eozynofili we krwi.
CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Skuteczność kliniczna Ciężka astma eozynofilowa Skuteczność mepolizumabu w leczeniu docelowej grupy pacjentów z ciężką oporną na leczenie astmą eozynofilową była oceniana w 3 randomizowanych, prowadzonych w grupach równoległych, badaniach klinicznych, z zastosowaniem podwójnie ślepej próby, trwających od 24 do 52 tygodni, u pacjentów w wieku 12 lat i starszych. U pacjentów tych, objawy nie były kontrolowane (w poprzedzających 12 miesiącach wystąpiły co najmniej dwa ciężkie zaostrzenia) przy zastosowaniu dotychczasowego leczenia, w tym co najmniej dużych dawek kortykosteroidów wziewnych ( ang. inhaled corticosteroids, ICS) oraz dodatkowego leczenia podtrzymującego lub wymagali oni podawania kortykosteroidów ogólnoustrojowo. Dodatkowe leczenie podtrzymujące obejmowało podawanie długo działających agonistów receptora beta 2 (LABA), modyfikatorów leukotrienów, długo działających antagonistów receptora muskarynowego (LAMA), teofiliny i doustnych kortykosteroidów ( ang.
CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Właściwości farmakodynamiczne
oral corticosteroids, OCS). Do dwóch badań klinicznych dotyczących zaostrzeń MEA112997 i MEA115588 zakwalifikowano ogółem 1192 pacjentów, 60% stanowiły kobiety, a średnia wieku wynosiła 49 lat (zakres od 12 do 82 lat). Odsetek pacjentów otrzymujących OCS wynosił odpowiednio 31% i 24%. Jako kryterium doboru pacjentów określono występowanie dwóch lub więcej ciężkich zaostrzeń astmy, wymagających podawania doustnych lub dożylnych kortykosteroidów, w ciągu ostatnich 12 miesięcy i stwierdzenie zmniejszonej czynności płuc na początku badania (przed podaniem leku rozszerzającego oskrzela FEV 1 <80% u dorosłych i <90% u młodzieży). U pacjentów biorących udział w badaniu średnia liczba zaostrzeń w poprzednim roku wynosiła 3,6 i średni przewidywany przed podaniem leku rozszerzającego oskrzela FEV 1 wynosił 60%. Pacjenci kontynuowali przyjmowanie dotychczasowych produktów leczniczych na astmę podczas badań .
CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Do badania MEA115575 dotyczącego oszczędzającego stosowania doustnych kortykosteroidów ogółem zakwalifikowano 135 pacjentów (55% stanowiły kobiety; średnia wieku wynosiła 50 lat), którzy otrzymywali codziennie OCS (w dawkach od 5 do 35 mg na dobę), duże dawki ICS oraz dodatkowy lek podtrzymujący. Badanie mające na celu ustalenie zakresu dawki optymalnej MEA112997 ( ang. Dose-ranging efficacy MEA112997 ) (DREAM) Wyniki trwającego 52 tygodnie, wieloośrodkowego, randomizowanego, prowadzonego w grupach równoległych, badania klinicznego MEA112997, z zastosowaniem podwójnie ślepej próby z udziałem 616 pacjentów z ciężką oporną na leczenie astmą eozynofilową, wskazują, że mepolizumab znacząco zmniejszał częstość zaostrzeń astmy (definiowanych jako pogorszenie astmy wymagające stosowania doustnych / ogólnoustrojowych kortykosteroidów i (lub) hospitalizacji i (lub) wizyt w oddziale pomocy doraźnej) po podaniu dożylnym w dawkach 75 mg, 250 mg lub 750 mg w porównaniu z placebo (patrz Tabela 1).
CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Tabela 1: Częstość występowania klinicznie znaczących zaostrzeń w tygodniu 52. w grupie zakwalifikowanej do badania ( ang. intent-to-treat – ITT )

CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Właściwości farmakodynamiczne

mepolizumab podawany dożylnie Placebo
75 mgn=153 250 mgn=152 750 mgn=156 n=155
Częstość występowania zaostrzeń w okresie roku 1,24 1,46 1,15 2,40
% zmniejszenia 48% 39% 52%
Współczynnik częstości (95% CI) 0,52 (0,39; 0,69) 0,61 (0,46; 0,81) 0,48 (0,36; 0,64)
Wartość p <0,001 <0,001 <0,001 –

CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Zmniejszenie liczby zaostrzeń, badanie MEA115588 (MENSA) MEA115588 było wieloośrodkowym, randomizowanym, prowadzonym w grupach równoległych, badaniem klinicznym, z zastosowaniem podwójnie ślepej próby, w którym oceniano skuteczność i bezpieczeństwo mepolizumabu w leczeniu wspomagającym u 576 pacjentów z ciężką, oporną na leczenie astmą eozynofilową zdefiniowaną jako eozynofilia we krwi obwodowej z liczbą granulocytów kwasochłonnych większą lub równą 150 komórek/µl w momencie rozpoczynania leczenia lub z liczbą granulocytów kwasochłonnych większą lub równą 300 komórek/µl w ciągu ostatnich 12 miesięcy. Pacjenci otrzymywali mepolizumab w dawce 100 mg podawany podskórnie, mepolizumab w dawce 75 mg podawany dożylnie lub placebo, raz na 4 tygodnie przez 32 tygodnie. Pierwszorzędowym punktem końcowym była częstość występowania klinicznie istotnych zaostrzeń astmy i istotne statystycznie (p <0,001) zmniejszenie w obu ramionach badania otrzymujących mepolizumab w porównaniu do placebo.
CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W tabeli 2 przedstawiono wyniki pierwszorzędowego i drugorzędowych punktów końcowych, dotyczące pacjentów otrzymujących podawany podskórnie mepolizumab lub placebo. Tabela 2: Wyniki pierwszorzędowego i drugorzędowych punktów końcowych w tygodniu 32. w grupie zakwalifikowanej do badania ( ang. intent-to-treat – ITT ) (MEA115588)

CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Mepolizumab 100 mg (podawany podskórnie)N=194 Placebo N=191
Pierwszorzędowy punkt końcowy
Częstość występowania klinicznie znaczących zaostrzeń
Częstość występowania zaostrzeń w okresie roku 0,83 1,74
% zmniejszeniaWspółczynnik częstości (95% CI) 53%0,47 (0,35; 0,64) –
Wartość p <0,001
Drugorzędowe punkty końcowe
Częstość występowania zaostrzeń wymagających hospitalizacji / wizyt w oddzialepomocy doraźnej
Częstość występowania zaostrzeń w okresie roku 0,08 0,20
% zmniejszeniaWspółczynnik częstości (95% CI) 61%0,39 (0,18; 0,83) –
Wartość p 0,015
Częstość występowania zaostrzeń wymagających hospitalizacji
Częstość występowania zaostrzeń w okresie roku 0,03 0,10
% zmniejszeniaWspółczynnik częstości (95% CI) 69%0,31 (0,11; 0,91) _
Wartość p 0,034
Wartość FEV1 przed podaniem leku rozszerzającego oskrzela (ml) w tygodniu 32.
Wartość początkowa (SD) 1730 (659) 1860(631)
Średnia zmiana od wartości początkowej (SE) 183 (31) 86 (31)
Różnica (mepolizumab vs. placebo) 98
95% CI (11; 184)
Wartość p 0,028
Jakość życia oceniana za pomocą kwestionariusza szpitala św. Jerzego(ang. SGRQ – St. George’s Respiratory Questionnaire) w tygodniu 32.
Wartość początkowa (SD) 47,9 (19,5) 46,9(19,8)
Średnia zmiana od wartości początkowej (SE) -16,0 (1,1) -9,0 (1,2)
Różnica (mepolizumab vs. placebo) -7,0
95% CI (-10,2; -3,8)
Wartość p <0,001

CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Zmniejszenie częstości zaostrzeń w zależności od liczby eozynofili we krwi na początku badania Tabela 3 przedstawia wyniki analizy łączonej z dwóch badań dotyczących zaostrzeń (MEA112997 i MEA115588) w zależności liczby granulocytów kwasochłonnych we krwi na początku badania. Częstość występowania zaostrzeń w grupie placebo zwiększała się, wraz ze wzrostem liczby eozynofili we krwi mierzonej na początku badania. Zmniejszenie częstości zaostrzeń w grupie otrzymującej mepolizumab było większe u pacjentów z większą liczbą eozynofili we krwi. Tabela 3: Łączna analiza częstości klinicznie istotnych zaostrzeń w zależności od liczby granulocytów kwasochłonnych we krwi na początku badania u pacjentów z ciężką, oporną na leczenie astmą eozynofilową

CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Mepolizumab 75 mg podawany dożylnie /100 mg podawany podskórnieN=538 Placebo N=346
MEA112997+MEA115588
<150 komórek/l
n 123 66
Częstość występowania zaostrzeń w okresie roku 1,16 1,73
Mepolizumab vs. placebo
Współczynnik częstości (95% CI) 0,67 (0,46; 0,98) —
150 do <300 komórek/l
n 139 86
Częstość występowania zaostrzeń w okresie roku 1,01 1,41
Mepolizumab vs. placebo
Współczynnik częstości (95% CI) 0,72 (0,47; 1,10) —
300 do <500 komórek/l
n 109 76
Częstość występowania zaostrzeń w okresie roku 1,02 1,64
Mepolizumab vs. placebo
Współczynnik częstości (95% CI) 0,62 (0,41; 0,93) —
500 komórek/l
n 162 116
Częstość występowania zaostrzeń w okresie roku 0,67 2,49
Mepolizumab vs. placebo
Współczynnik częstości (95% CI) 0,27 (0,19; 0,37) —

CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Badanie dotyczące zmniejszenia dawki doustnych kortykosteroidów MEA115575 (SIRIUS) W badaniu MEA115575 oceniano wpływ podawanego podskórnie mepolizumabu w dawce 100 mg na zmniejszenie podtrzymujących dawek kortykosteroidów doustnych (OCS), wymaganych do utrzymania kontroli astmy u pacjentów z ciężką, oporną na leczenie astmą eozynofilową. Liczba granulocytów kwasochłonnych we krwi obwodowej na początku badania wynosiła  150/  l lub  300/  l w okresie 12 miesięcy poprzedzających badanie przesiewowe. Pacjentom podawano mepolizumab lub placebo raz na 4 tygodnie, przez cały okres leczenia. Podczas badania pacjenci kontynuowali stosowanie dotychczasowych produktów leczniczych na astmę, z wyjątkiem OCS, których dawka była zmniejszana co 4 tygodnie w fazie redukcji OCS (tygodnie od 4. do 20.), tak długo, jak kontrola astmy była utrzymana.
CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Ogółem zakwalifikowano 135 pacjentów (55% stanowiły kobiety, a średnia wieku wynosiła 50 lat), 48% otrzymywało steroidy doustne przez okres co najmniej 5 lat. Na początku badania średnia dawka stanowiła równowartość około 13 mg prednizonu na dobę. Pierwszorzędowym punktem końcowym było procentowe zmniejszenie dawki dobowej OCS (tygodnie od 20. do 24.), przy jednoczesnym utrzymaniu kontroli astmy według zdefiniowanych kategorii zmniejszenia dawki (patrz tabela 4). Zdefiniowane kategorie określały procentowe zmniejszenie dawki prednizonu w zakresie od 90 do 100%, aż do braku zmniejszenia dawki od końca etapu optymalizacji. Porównanie pomiędzy mepolizumabem i placebo było statystycznie istotne (p=0,008). Tabela 4: Wyniki pierwszorzędowego oraz drugorzędowych punktów końcowych w badaniu MEA115575

CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Grupa zakwalifikowana do badania(ang. intent-to-treat – ITT)
Mepolizumab 100 mg (podawany podskórnie)N=69 PlaceboN=66
Pierwszorzędowy punkt końcowy
Procentowe zmniejszenie dawki kortykosteroidów podawanych doustnie (OCS)od wartości początkowej (w tygodniach 20. – 24.)
90% – 100%75% – <90%50% – <75%>0% – <50%Niezmniejszona dawka OCS/brak kontroli astmy/wycofanie z terapii 16 (23%)12 (17%)9 (13%)7 (10%)25 (36%) 7 (11%)5 (8%)10 (15%)7 (11%)37 (56%)
Iloraz szans (95% CI) 2,39 (1,25; 4,56)
Wartość p 0,008
Drugorzędowe punkty końcowe (w tygodniach 20. – 24.)
Zmniejszenie dobowej dawkiOCS do 0 mg/dawkę 10 (14%) 5 (8%)
Iloraz szans (95% CI) 1,67 (0,49; 5,75)
Wartość p 0,414
Zmniejszenie dobowej dawkiOCS do ≤5mg/dobę 37 (54%) 21 (32%)
Iloraz szans (95% CI) 2,45 (1,12; 5,37)
Wartość p 0,025
Mediana % zmniejszenia dobowej dawki OCS od wartościpoczątkowej (95% CI) 50,0 (20,0; 75,0) 0,0 (-20,0; 33,3)
Mediana różnicy (95% CI) -30,0 (-66,7; 0,0)
Wartość p 0,007

CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Niezaślepione przedłużone badania dotyczące ciężkiej, opornej na leczenie astmy eozynofilowej MEA115666 (COLUMBA), MEA115661 (COSMOS) i 201312 (COSMEX). Długoterminowy profil skuteczności mepolizumabu u pacjentów z ciężką, oporną na leczenie astmą eozynofilową (n=998) leczonych przez okres, którego mediana wynosiła 2,8 roku (zakres od 4 tygodni do 4,5 roku) w niezaślepionych przedłużonych badaniach MEA115666, MEA115661 i 201312 był ogólnie zgodny z 3 badaniami kontrolowanymi placebo. Przewlekłe zapalenie zatok przynosowych z polipami nosa (CRSwNP) Badanie 205687 (SYNAPSE) było 52-tygodniowym, randomizowanym, podwójnie zaślepionym badaniem, kontrolowanym placebo, w którym oceniano 407 pacjentów z CRSwNP w wieku 18 lat i starszych. Pacjenci włączeni do badania musieli uzyskać: punktację objawów niedrożności nosa w wizualnej skali analogowej ( ang.
CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Visual Analogue Scale, VAS ) >5 z maksymalnej liczby 10 punktów, ogólną punktację objawów w skali VAS >7 z maksymalnej liczby 10 punktów i punktację w endoskopowej obustronnej ocenie polipów nosa  5 z maksymalnej liczby 8 punktów (z minimalnym wynikiem 2 punktów uzyskanym w każdej pojedynczej jamie nosa). Pacjenci musieli być także poddani co najmniej jednemu zabiegowi chirurgicznemu polipów nosa w ciągu ostatnich 10 lat. Kluczowa charakterystyka początkowa obejmowała całkowitą punktację w endoskopowej ocenie PN, średnia (SD) 5,5 (1,29), punktację niedrożności nosa w skali VAS, średnia (SD) 9,0 (0,83), ogólną punktację objawów w skali VAS, średnia (SD) 9,1 (0,74), punktację utraty węchu w skali VAS, średnia (SD) 9,7 (0,72), całkowity wynik testu zatokowo-nosowego (SNOT-22), średni (SD) 64,1 (18,32). Średnia geometryczna liczba eozynofili wynosiła 390 komórek/ µ l (95% CI) (360; 420).
CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Ponadto u 27% pacjentów występowała choroba układu oddechowego nasilająca się pod wpływem aspiryny (AERD) i u 48% pacjentów zastosowano w CRSwNP co najmniej jeden cykl leczenia OCS w ciągu ostatnich 12 miesięcy. Pacjenci otrzymywali podskórnie mepolizumab w dawce 100 mg lub placebo raz na 4 tygodnie dodatkowo do podstawowego leczenia donosowymi kortykosteroidami. Równorzędnymi pierwszorzędowymi punktami końcowymi były zmiana w stosunku do wartości początkowej w całkowitej punktacji w endoskopowej ocenie PN w tygodniu 52. i zmiana w stosunku do wartości początkowej w średniej punktacji niedrożności nosa w skali VAS w tygodniach od 49. do 52. Kluczowym drugorzędowym punktem końcowym był czas do pierwszej operacji PN wykonanej w okresie do tygodnia 52. (operacja była określona jako każda procedura obejmująca narzędzia chirurgiczne i skutkująca nacięciem oraz usunięciem tkanki [np. polipektomia] w jamie nosowej).
CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Pacjenci, którzy otrzymywali mepolizumab wykazywali znacznie większą poprawę (zmniejszenie) w całkowitej punktacji endoskopowej oceny PN w tygodniu 52. i punktacji niedrożności nosa w skali VAS w tygodniach od 49. do 52. w porównaniu do pacjentów otrzymujących placebo, a wszystkie drugorzędowe punkty końcowe były statystycznie istotne na korzyść mepolizumabu (patrz Tabela 5 i Wykres 1). Tabela 5: Podsumowanie wyników dla pierwszorzędowych i drugorzędowych punktów końcowych (w grupie zakwalifikowanej do badania ( ang. intent-to-treat – ITT ) )

CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Placebo(N=201) Mepolizumab 100 mg sc.(N=206)
Równorzędne pierwszorzędowe punkty końcowe
Całkowita punktacja w ocenie endoskopowej w tygodniu 52. a
Mediana wyniku na początku badania (min, max) 6,0 (0; 8) 5,0 (2; 8)
Mediana zmiany od wartości początkowej 0,0 -1,0
Wartość p b <0,001
Różnica w medianach (95% CI) c -0,73 (-1,11; -0,34)
≥1-punktowa poprawa, n (%) 57 (28) 104 (50)
≥2-punktowa poprawa, n (%) 26 (13) 74 (36)
Punktacja niedrożności nosa w skali VAS (tygodnieod 49. do 52.) a
Mediana wyniku na początku badania (min, max) 9,14 (5,31; 10,00) 9,01 (6,54; 10,00)
Mediana zmiany od wartości początkowej -0,82 -4,41
Wartość p b <0,001
Różnica w medianach (95% CI) c -3,14 (-4,09; -2,18)
>1-punktowa poprawa, n (%) 100 (50) 146 (71)
≥3-punktowa poprawa, n (%)d 73 (36) 124 (60)
Kluczowy drugorzędowy punkt końcowy
Czas do pierwszej operacji PN
Pacjenci poddani operacji 46 (23) 18 (9)
Współczynnik ryzyka (mepolizumab/placebo) (95% CI)e 0,43 (0,25; 0,76)
Wartość p e 0,003
Inne drugorzędowe punkty końcowe
Ogólna punktacja w skali VAS (w tygodniach od 49. do 52.) a
Mediana wyniku na początku badania (min, max) 9,20 (7,21; 10,00) 9,12 (7,17; 10,00)
Mediana zmiany od wartości początkowej -0,90 -4,48
Wartość p b <0,001
Różnica w medianach (95% CI) c -3,18 (-4,10; -2,26)
≥2,5-punktowa poprawa (%)f 40 64
Całkowity wynik testu SNOT-22 w tygodniu 52. a, g
n 198 205
Mediana wyniku na początku badania (min, max) 64,0 (19; 110) 64,0 (17; 105)
Mediana zmiany od wartości początkowej -14,0 -30,0
Wartość p b <0,001
Różnica w średnich (95% CI) c -16,49 (-23,57; -9,42)
≥28-punktowa poprawa (%)f 32 54

CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Pacjenci wymagający terapii polipów nosa kortykosteroidami ogólnoustrojowymi do tygodnia 52.
Liczba pacjentów z ≥1 cyklem leczenia 74 (37) 52 (25)
Iloraz szans do placebo (95% CI)h 0,58 (0,36; 0,92)
Wartość p h 0,020
Złożona punktacja w skali VAS – objawy dotyczące nosa (w tygodniach od 49. do 52.) a, i
Mediana wyniku na początku badania (min, max) 9,18 (6,03; 10,00) 9,11 (4,91; 10,00)
Mediana zmiany od wartości początkowej -0,89 -3,96
Wartość p b <0,001
Różnica w medianach (95% CI)c -2,68 (-3,44; -1,91)
≥2-punktowa poprawa (%)f 40 66
Punktacja utraty węchu w skali VAS (w tygodniach od 49. do 52.) a
Mediana wyniku na początku badania (min, max) 9,97 (6,69; 10,00) 9,97 (0,94; 10,00)
Mediana zmiany od wartości początkowej 0,00 -0,53
Wartość p b <0,001
Różnica w medianach (95% CI) c -0,37 (-0,65; -0,08)
≥3-punktowa poprawa (%) f 19 36

CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Właściwości farmakodynamiczne
a Pacjentom, którzy przeszli operację nosa/sinuplastykę przed wizytą, przypisano najgorszy zaobserwowany wynik przed operacją nosa/sinuplastyką. Pacjentom bez operacji nosa/sinuplastyki, którzy wycofali się z badania, przypisano najgorszy zaobserwowany wynik przed wycofaniem z badania. b Na podstawie testu sumy rang Wilcoxona. c Regresja kwantylowa ze zmiennymi towarzyszącymi: grupą badaną, regionem geograficznym, wynikiem początkowym i log(e) początkowej liczby eozynofili we krwi. d Trzypunktowa poprawa w niedrożności nosa w skali VAS została zidentyfikowana jako znacząca zmiana u pacjenta dla tej oceny. e Oszacowano na podstawie modelu proporcjonalnego hazardu Coxa ze zmiennymi towarzyszącymi: grupą badaną, regionem geograficznym, początkową całkowitą punktacją w ocenie endoskopowej (odczyt centralny), początkową niedrożnością nosa w skali VAS, log(e) początkowej liczby eozynofili we krwi i liczbą wcześniejszych operacji (1, 2, >2 jako liczba porządkowa).
CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Właściwości farmakodynamiczne
f Próg poprawy został zidentyfikowany jako znacząca zmiana u pacjenta dla tej oceny. g Poprawa obserwowana we wszystkich 6 domenach objawów i wpływu związanych z CRSwNP. h Analiza z wykorzystaniem modelu regresji logistycznej ze zmiennymi towarzyszącymi: grupą badaną, regionem geograficznym, liczbą cykli leczenia PN za pomocą OCS w ciągu ostatnich 12 miesięcy (0, 1, >1 jako liczba porządkowa), początkową całkowitą punktacją w endoskopowej ocenie polipów nosa (odczyt centralny), początkową niedrożnością nosa w skali VAS i log(e) początkowej liczby eozynofili we krwi. i Złożona punktacja w skali VAS dotycząca niedrożności nosa, wydzieliny z nosa, wydzieliny w gardle i utraty węchu. Czas do pierwszej operacji polipów nosa W ciągu 52-tygodniowego okresu leczenia, prawdopodobieństwo poddania się operacji PN pacjentów w grupie otrzymującej mepolizumab było mniejsze niż u pacjentów w grupie otrzymującej placebo.
CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Ryzyko operacji w okresie leczenia było znacząco niższe o 57 % u pacjentów leczonych mepolizumabem w porównaniu do placebo (współczynnik ryzyka: 0,43; 95% CI 0,25; 0,76; p=0,003). Wykres 1: Krzywa Kaplana-Meiera dla czasu do pierwszej operacji polipów nosa Placebo (N=201) Mepolizumab 100 mg sc. (N=206) Liczba zagrożonych
CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Prawdopodobieństwo zdarzenia (%) Placebo 100 mg sc. Czas do zdarzenia (tygodnie) Analiza typu post-hoc odsetka pacjentów po operacji wykazała 61 % zmniejszenie prawdopodobieństwa operacji w porównaniu do placebo (OR: 0,39; 95% CI: 0,21; 0,72; p= 0,003). Pacjenci z CRSwNP z występującą jednocześnie astmą U 289 (71%) pacjentów z występującą jednocześnie astmą wstępnie określone analizy wykazały poprawę w zakresie równorzędnych pierwszorzędowych punktów końcowych zgodną z obserwowaną w całej populacji u pacjentów, którzy otrzymywali mepolizumab w dawce 100 mg w porównaniu z placebo. Dodatkowo u tych pacjentów w 52. tygodniu wystąpiła większa poprawa kontroli astmy, w stosunku do wartości początkowej, mierzona za pomocą Kwestionariusza Kontroli Astmy (ACQ-5) w grupie przyjmujących mepolizumab w dawce 100 mg w porównaniu z grupą placebo (mediana zmiany [Q1, Q3] wynosząca odpowiednio: -0,80 [-2,20; 0,00] i 0,00 [-1,10; 0,20]).
CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń (EGPA) MEA115921 było trwającym 52 tygodnie, randomizowanym, kontrolowanym placebo, badaniem z podwójnie ślepą próbą, w którym oceniano 136 dorosłych pacjentów z EGPA i nawracającą lub oporną na leczenie chorobą w wywiadzie, którzy otrzymywali stałe leczenie, doustnymi kortykosteroidami (OCS; prednizolon/prednizon w dawce ≥7,5 do ≤50 mg /dobę), z lub bez stałego leczenia immunosupresyjnego (z wyłączeniem cyklofosfamidu). Stosowanie innego podstawowego leczenia w trakcie badania było dozwolone. Pięćdziesiąt trzy procent (n=72) pacjentów jednocześnie otrzymywało także ustalone leczenie immunosupresyjne. Z badania MEA115921 wykluczono pacjentów z EGPA zagrażającym czynności narządów lub życiu . Pacjenci otrzymywali podskórnie mepolizumab w dawce 300 mg lub placebo raz na 4 tygodnie jako dodatek do podstawowego leczenia prednizolonem/prednizonem z lub bez leczenia immunosupresyjnego. Dawkę OCS zmniejszano zgodnie z zaleceniem badacza.
CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Remisja Równorzędnymi pierwszorzędowymi punktami końcowymi były całkowity osiągnięty czas trwania remisji, zdefiniowany jako suma wyniku punktacji kwestionariusza oceny aktywności zapalenia naczyń Birmingham (ang. Birmingham Vasculitis Activity Score, BVAS) = 0 i dawki prednizolonu/prednizonu ≤4 mg/dobę oraz odsetek pacjentów z remisją zarówno w 36. jak i 48. tygodniu leczenia. BVAS = 0 oznacza brak aktywnego zapalenia naczyń. Pacjenci otrzymujący mepolizumab w dawce 300 mg osiągnęli znacząco dłuższy czas remisji w porównaniu do grupy otrzymującej placebo. Dodatkowo znacząco wyższy odsetek pacjentów otrzymujących mepolizumab w dawce 300 mg osiągnął remisję zarówno w 36. jak i 48. tygodniu w porównaniu z grupą otrzymującą placebo (Tabela 6). W porównaniu z grupą placebo dla obu równorzędnych pierwszorzędowych punktów końcowych, korzystne działanie obserwowane po leczeniu mepolizumabem w dawce 300 mg, występowało niezależnie od tego, czy pacjenci oprócz podstawowego leczenia kortykosteroidami otrzymywali dodatkowo leczenie immunosupresyjne.
CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Stosując definicję remisji przyjętą dla drugorzędowego punktu końcowego, określonej jako suma BVAS=0 i dawki prednizolonu/prednizonu ≤7,5 mg/dobę, pacjenci otrzymujący mepolizumab w dawce 300 mg osiągnęli także dłuższy czas remisji (p<0,001) i większy odsetek pacjentów był w remisji zarówno w 36. jak i 48. tygodniu (p<0,001) w porównaniu z grupą otrzymującą placebo. Tabela 6: Analiza równorzędnych pierwszorzędowych punktów końcowych

CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Liczba (%) pacjentów
PlaceboN=68 Mepolizumab 300mgN=68
Długość czasu remisji powyżej 52 tygodni
0 55 (81) 32 (47)
>0 do <12 tygodni 8 (12) 8 (12)
12 do <24 tygodni 3 (4) 9 (13)
24 do <36 tygodni 0 10 (15)
36 tygodni 2 (3) 9 (13)
Iloraz szans (mepolizumab/placebo) 5,91
95% CI — 2,68; 13,03
Wartość p — <0,001
Pacjenci w remisji w tygodniu 36. i 48. 2 (3) 22 (32)
Iloraz szans (mepolizumab/placebo) 16,74
95% CI — 3,6; 77,56
Wartość p — <0,001

CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Iloraz szans >1 wskazuje na przewagę produktu Nucala. Remisja: BVAS=0 i dawka OCS ≤ 4mg /dzień. Nawrót choroby Czas do pierwszego nawrotu choroby był znacznie dłuższy u pacjentów otrzymujących mepolizumab w dawce 300 mg (p<0,001) w porównaniu do pacjentów otrzymujących placebo. Dodatkowo pacjenci otrzymujący mepolizumab uzyskali 50% zmniejszenie rocznego wskaźnika nawrotów w porównaniu z pacjentami otrzymującymi placebo: odpowiednio 1,14 w porównaniu do 2,27. Zmniejszenie dawki doustnych kortykosteroidów Pacjenci leczeni mepolizumabem mieli znacznie niższe średnie dobowe dawki OCS w tygodniach od 48. do 52. w porównaniu do osób, które otrzymywały placebo. W tygodniach od 48. do 52., 59% i 44% pacjentów leczonych mepolizumabem osiągnęło średnią dobową dawkę OCS odpowiednio  7,5 mg i  4 mg w porównaniu do 33% i 7% pacjentów w grupie otrzymującej placebo.
CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W grupie otrzymującej mepolizumab 18% pacjentów było w stanie całkowicie odstawić OCS poprzez stopniowe zmniejszanie dawki w porównaniu do 3% w grupie otrzymującej placebo. Kwestionariusz Kontroli Astmy – 6 (ang. Asthma Control Questionnaire – 6, ACQ-6) U pacjentów leczonych mepolizumabem stwierdzono znaczną poprawę średniego wyniku ACQ 6 w tygodniach od 49. do 52. w porównaniu z pacjentami, którzy otrzymywali placebo. Zespół hipereozynofilowy (HES) Badanie 200622 było 32-tygodniowym, randomizowanym, kontrolowanym placebo, badaniem z podwójnie ślepą próbą, w którym oceniano 108 pacjentów w wieku ≥12 lat z HES. Pacjenci otrzymywali podskórnie mepolizumab w dawce 300 mg lub placebo raz na 4 tygodnie jednocześnie kontynuując leczenie HES. W badaniu 200622 leczenie HES obejmowało, ale nie było ograniczone do OCS, leczenia immunosupresyjnego, cytotoksycznego lub innego leczenia objawowego związanego z HES, takiego jak terapia omeprazolem.
CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Właściwości farmakodynamiczne
U pacjentów włączanych do badania w ciągu ostatnich 12 miesięcy wystąpiły co najmniej dwa zaostrzenia HES i liczba eozynofili we krwi w badaniu przesiewowym była ≥1000 komórek/  l. Pacjenci, z dodatnim wynikiem na obecność kinazy FIP1L1-PDGFRα, zostali wykluczeni z badania. Pierwszorzędowym punktem końcowym badania 200622 był odsetek pacjentów, u których wystąpiło zaostrzenie HES podczas 32-tygodniowego okresu leczenia. Zaostrzenie HES było określane jako pogorszenie klinicznych oznak i objawów HES wymagających zwiększenia dawki OCS lub zwiększenia dawek/dodania leków cytotoksycznych, lub immunosupresyjnych w leczeniu HES, lub otrzymania zaślepionego czynnego OCS z powodu zwiększenia liczby eozynofili we krwi (≥2 razy). W analizie początkowej porównywano pacjentów w grupach otrzymujących mepolizumab i placebo, u których wystąpiło zaostrzenie HES lub wycofanych z badania.
CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W ciągu 32-tygodniowego okresu leczenia, u 50% pacjentów leczonych mepolizumabem w dawce 300 mg, wystąpiło zaostrzenie HES lub wykluczenie z badania, w porównaniu z grupą otrzymującą placebo; odpowiednio 28% w porównaniu do 56% (OR 0,28; 95% CI: 0,12; 0,64) (patrz Tabela 7). Drugorzędowymi punktami końcowymi były: czas do pierwszego zaostrzenia HES, odsetek pacjentów, u których wystąpiło zaostrzenie HES od tygodnia 20. do tygodnia 32., częstość zaostrzeń HES i zmiana ciężkości zmęczenia od wartości początkowej. Wszystkie drugorzędowe punkty końcowe były statystycznie istotne i potwierdzały znaczenie wyników uzyskanych dla pierwszorzędowego punktu końcowego (patrz Wykres 2 i Tabela 8). Tabela 7: Wyniki pierwszorzędowego punktu końcowego/analizy w grupie zakwalifikowanej do badania ( ang. intent-to-treat – ITT ) (badanie 200622)

CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Mepolizumab300 mgN= 54 PlaceboN= 54
Odsetek pacjentów, u których wystąpiło zaostrzenie HES
Pacjenci z ≥1 zaostrzeniem HES lub wycofani z badania (%) 15 (28) 30 (56)
Pacjenci z ≥1 zaostrzeniem HES (%) 14 (26) 28 (52)
Pacjenci bez zaostrzeń HES wycofaniz badania (%) 1 (2) 2 (4)
Iloraz szans (95% CI) 0,28 (0,12; 0,64)
Wartość p w CMH 0,002

CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CMH = test Cochrana-Mantela-Haenszela Czas do pierwszego zaostrzenia U pacjentów otrzymujących mepolizumab w dawce 300 mg, wystąpiło istotne wydłużenie czasu do pierwszego zaostrzenia HES w porównaniu do pacjentów otrzymujących placebo. Ryzyko wystąpienia pierwszego zaostrzenia HES w okresie leczenia było 66% mniejsze dla pacjentów leczonych produktem Nucala w porównaniu do pacjentów otrzymujących placebo (współczynnik ryzyka: 0,34; 95% CI 0,18; 0,67; p=0,002). Wykres 2: Krzywa Kaplana-Meiera dla czasu do pierwszego zaostrzenia HES Placebo (N=54) Mepolizumab 300mg sc. (N=54) Liczba zagrożonych
CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Prawdopodobieństwo zdarzenia(%) Placebo 300mg sc. Czas do zdarzenia (tygodnie) Tabela 8: Wyniki innych drugorzędowych punktów końcowych w grupie zakwalifikowanej do badania ( ang. intent-to-treat – ITT ) (badanie 200622)

CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Mepolizumab300 mgN= 54 PlaceboN= 54
Zaostrzenia HES w okresie od tygodnia 20. i do tygodnia 32. włącznie
Pacjenci z ≥1 zaostrzeniem HES lub wycofani z badania (%) 9 (17) 19 (35)
Iloraz szans (95% CI) 0,33 (0,13; 0,85)
Wartość p w CMH 0,02
Częstość zaostrzeń HES
Szacowana średnia roczna częstość 0,50 1,46
Współczynnik częstości (95% CI)a 0,34 (0,19; 0,63)
Wartość p w teście sumy rangWilcoxona 0,002
Zmiana ciężkości zmęczenia od wartości początkowej na podstawie punktu 3. Krótkiego Inwentarza Zmęczenia (ang. Brief Fatigue Inventory, BFI) (najgorszy poziom zmęczenia w czasie ostatnich 24 godzin) w tygodniu 32b.
Mediana zmiany w punkcie 3. BFI -0,66 0,32
Porównanie (mepolizumabu z placebo) wartości p w teście sumy rang Wilcoxona 0,036

CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Właściwości farmakodynamiczne
a Iloraz szans <1 wskazuje na przewagę mepolizumabu. b Pacjenci z brakującymi danymi uwzględnieni z najgorszą zaobserwowaną wartością. Punkt 3. skali BFI: 0 = brak zmęczenia do 10 = najgorszy możliwy do wyobrażenia poziom zmęczenia CMH = test Cochrana-Mantela-Haenszela Otwarte rozszerzenie badania (ang. open-label extension, OLE) Badanie 205203 było 20-tygodniowym, otwartym rozszerzeniem badania 200622. Terapię HES można było dostosować do lokalnych standardów opieki, przy jednoczesnym utrzymaniu leczenia mepolizumabem w dawce 300 mg rozpoczynającym się od tygodnia 4. W tym badaniu wpływ leczenia mepolizumabem na zmniejszenie liczby zaostrzeń HES, zgłoszonych w badaniu 200622, był utrzymany u pacjentów, którzy kontynuowali leczenie mepolizumabem w badaniu 205203, w którym u 94% (47/50) pacjentów nie wystąpiło zaostrzenie. Wśród 72 pacjentów wymagających podawania OCS w tygodniach od 0. do 4.
CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Właściwości farmakodynamiczne
trwania OLE, 28% pacjentów osiągnęło średnie dobowe zmniejszenie dawki OCS o ≥50% w tygodniach od 16. do 20. Dzieci i młodzież Ciężka, oporna na leczenie astma eozynofilowa Do badania MEA115588 oraz podwójnie zaślepionego, kontrolowanego placebo, badania 200862 włączono 34 pacjentów z grupy młodzieży (od 12 do 17 lat). Spośród tych 34 pacjentów: 12 otrzymywało placebo, 9 otrzymywało mepolizumab w dawce 75 mg dożylnie, a 13 otrzymywało mepolizumab w dawce 100 mg podskórnie. W łącznej analizie tych badań zaobserwowano 40% zmniejszenie klinicznie istotnych zaostrzeń u młodzieży po leczeniu mepolizumabem w porównaniu do placebo (wskaźnik częstości 0,60; 95% CI: 0,17; 2,10). Eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń (EGPA) Brak dostępnych danych klinicznych dotyczących dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 17 lat.
CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Właściwości farmakodynamiczne
HES Do badania 200622 włączonych zostało czterech pacjentów z grupy młodzieży (12-17 lat); jeden pacjent otrzymywał mepolizumab w dawce 300 mg, a 3 pacjentów otrzymywało placebo przez 32 tygodnie. W trwającym 32 tygodnie badaniu 200622 jeden pacjent leczony mepolizumabem nie miał zaostrzenia HES. Wszyscy 4 pacjenci, którzy ukończyli badanie 200622, kontynuowali udział w 20-tygodniowym badaniu 205203 (otwarte rozszerzenie), w którym u 1 z 4 pacjentów wystąpiło jedno zaostrzenie HES.
CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Po podskórnym podawaniu pacjentom z astmą i CRSwNP , farmakokinetyka mepolizumabu była w przybliżeniu proporcjonalna do dawki w zakresie dawek od 12,5 mg do 250 mg. Ekspozycja ogólnoustrojowa po podskórnym podaniu mepolizumabu w dawce 300 mg była w przybliżeniu trzy razy większa od wartości uzyskanej po podaniu mepolizumabu w dawce 100 mg. Po podaniu pojedynczej podskórnej dawki 100 mg zdrowym ochotnikom, ekspozycja ogólnoustrojowa mepolizumabu była porównywalna pomiędzy formacjami. Wchłanianie Po podskórnym podaniu zdrowym ochotnikom lub pacjentom z astmą, mepolizumab był wolno wchłaniany z medianą czasu do osiągnięcia maksymalnego stężenia w osoczu (T max ) wynoszącą od 4 do 8 dni. Po jednokrotnym podaniu podskórnym w brzuch, udo lub ramię zdrowym ochotnikom, całkowita biodostępność mepolizumabu wynosiła odpowiednio 64%, 71% i 75%. U pacjentów z astmą całkowita biodostępność mepolizumabu podawanego podskórnie w ramię wahała się od 74 do 80%.
CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Po podskórnym podaniu powtarzanym co 4 tygodnie, stan stacjonarny był osiągany w przybliżeniu z dwukrotną kumulacją. Dystrybucja Po jednokrotnym podaniu dożylnym u pacjentów z astmą, średnia objętość dystrybucji mepolizumabu wynosiła od 55 do 85 ml/kg. Biotransformacja Mepolizumab jest humanizowanym przeciwciałem monoklonalnym IgG1, rozkładanym przez enzymy proteolityczne, które są rozmieszczone w całym organizmie i ich występowanie nie jest ograniczone tylko do tkanki wątrobowej. Wydalanie Po jednokrotnym podaniu dożylnym pacjentom z astmą, średni ogólnoustrojowy klirens (CL) wynosił od 1,9 do 3,3 ml/dobę/kg, ze średnim okresem półtrwania wynoszącym około 20 dni. Po podaniu podskórnym mepolizumabu, średni okres półtrwania (t 1/2 ) wynosił od 16 do 22 dni. Na podstawie analizy farmakokinetyki populacyjnej szacowany klirens ogólnoustrojowy mepolizumabu wynosił 3,1 ml/dobę/kg.
CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Specjalne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku ( ≥ 65 lat) Istnieją tylko ograniczone dane dotyczące farmakokinetyki u pacjentów w podeszłym wieku (≥65 lat), we wszystkich badaniach klinicznych (N=90). Jednak na podstawie analizy farmakokinetyki populacyjnej, nie było żadnych oznak wpływu wieku na farmakokinetykę mepolizumabu w przedziale wiekowym od 12 do 82 lat. Zaburzenia czynności nerek Nie przeprowadzono formalnych badań oceniających wpływ zaburzeń czynności nerek na farmakokinetykę mepolizumabu. Na podstawie analizy farmakokinetyki populacyjnej, nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów z klirensem kreatyniny pomiędzy 50 – 80 ml/min. Istnieją ograniczone dane u pacjentów z klirensem kreatyniny <50 ml/min. Zaburzenia czynności wątroby Nie przeprowadzono formalnych badań oceniających wpływ zaburzeń czynności wątroby na farmakokinetykę mepolizumabu.
CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Ponieważ mepolizumab jest rozkładany przez rozmieszczone w całym organizmie enzymy proteolityczne, których występowanie nie jest ograniczone tylko do tkanki wątrobowej, jest mało prawdopodobne, aby zmiany w czynności wątroby miały jakikolwiek wpływ na eliminację mepolizumabu. Dzieci i młodzież Ciężka astma eozynofilowa i HES Istnieją tylko ograniczone dane dotyczące farmakokinetyki u dzieci i młodzieży (59 pacjentów z eozynofilowym zapaleniem przełyku, 55 pacjentów z ciężką, oporną na leczenie astmą eozynofilową i jeden pacjent z HES). Farmakokinetykę mepolizumabu po podaniu dożylnym oceniano w badaniu przeprowadzonym u dzieci i młodzieży z eozynofilowym zapaleniem przełyku w wieku od 2 do 17 lat, za pomocą analizy farmakokinetyki populacyjnej. Farmakokinetyka u dzieci i młodzieży była w dużej mierze przewidywalna na podstawie farmakokinetyki u osób dorosłych, po uwzględnieniu masy ciała.
CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Farmakokinetyka mepolizumabu u młodzieży z ciężką, oporną na leczenie astmą eozynofilową lub HES biorącej udział w badaniach fazy III była spójna z farmakokinetyką u dorosłych (patrz punkt 4.2). W otwartym, niekontrolowanym badaniu trwającym 12 tygodni oceniano farmakokinetykę u dzieci po podaniu podskórnym pacjentom w wieku od 6 do 11 lat z ciężką, oporną na leczenie astmą eozynofilową. Farmakokinetyka u dzieci była zasadniczo zgodna z tą obserwowaną u dorosłych i młodzieży po uwzględnieniu masy ciała i biodostępności. Całkowita biodostępność po podaniu podskórnym wydaje się być kompletna w porównaniu z 76% obserwowaną u dorosłych i młodzieży. Narażenie po podaniu podskórnym dawki 40 mg (u dzieci o masie ciała <40 kg) lub 100 mg (u dzieci o masie ciała ≥ 40 kg) było 1,32 i 1,97 razy większe niż obserwowane u dorosłych po dawce 100 mg.
CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Badanie schematu podawania podskórnego dawki 40 mg co 4 tygodnie dzieciom w wieku od 6 do 11 lat i masie ciała w szerokim zakresie 15-70 kg za pomocą modelowania farmakokinetycznego i symulacji przewiduje, że narażenie po zastosowaniu tego schematu dawkowania utrzyma się na średnim poziomie 38% ekspozycji obserwowanej u dorosłych po dawce 100 mg. Ten schemat dawkowania jest uznawany za dopuszczalny ze względu na szeroki indeks terapeutyczny mepolizumabu. EGPA Farmakokinetyka mepolizumabu u dzieci i młodzieży (w wieku od 6 do 17 lat) z EGPA była prognozowana za pomocą modelowania farmakokinetycznego i symulacji oraz oparta na farmakokinetyce w innych chorobach eozynofilowych i oczekuje się, że jest zgodna z farmakokinetyką obserwowaną u dzieci z ciężką astmą eozynofilową. Zalecane dawkowanie u dzieci w wieku od 6 do 11 lat i masie ciała w szerokim zakresie 15-70 kg pozwala przypuszczać, że ekspozycja utrzyma się na średnim poziomie 26% ekspozycji obserwowanej u dorosłych po zastosowaniu dawki 300 mg.
CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Ponieważ mepolizumab jest przeciwciałem monoklonalnym, nie przeprowadzono badań genotoksyczności ani rakotwórczości. Toksykologia i (lub) farmakologia u zwierząt Dane niekliniczne opierające się na podstawie konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa lub badań toksyczności po podaniu wielokrotnym u małp, nie wskazują na szczególne zagrożenie dla ludzi. Podanie dożylne i podskórne u małp wiązało się ze zmniejszeniem liczby granulocytów kwasochłonnych we krwi obwodowej i w płucach, bez żadnych następstw toksykologicznych. Uważa się, że eozynofile są powiązane z odpowiedzią układu odpornościowego na niektóre zarażenia pasożytnicze. Badania przeprowadzone u myszy z genetycznym niedoborem IL-5 lub eozynofili, lub u których stosowano leczenie przeciw IL-5, nie wykazały zaburzenia zdolności do wyleczenia zarażeń pasożytniczych. Znaczenie tych wyników dla ludzi nie jest znane.
CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Płodność W badaniu dotyczącym płodności i ogólnej toksyczności reprodukcyjnej u myszy, w którym stosowano analogi przeciwciał hamujących IL-5 u myszy, nie zaobserwowano upośledzenia płodności. To badanie nie obejmowało funkcjonalnej oceny potomstwa ani rodzenia się miotu. Ciąża U małp mepolizumab nie miał wpływu na ciążę, embrionalny/płodowy lub postnatalny rozwój (w tym na funkcję układu immunologicznego) potomstwa. Oceny dotyczące wewnętrznych lub szkieletowych wad rozwojowych nie zostały przeprowadzone. Dane dotyczące makaków wskazują, że mepolizumab przenikał przez łożysko. Stężenia mepolizumabu były około 1,2 – 2,4 razy większe u młodych niż u matek przez kilka miesięcy po porodzie i nie miało to wpływu na system odpornościowy młodych.
CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sacharoza Sodu wodorofosforan siedmiowodny Kwas cytrynowy jednowodny Polisorbat 80 Disodu edetynian Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności. 6.3 Okres ważności 3 lata. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w lodówce (2°C – 8°C). Nie zamrażać. Przechowywać w oryginalnym tekturowym opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Jeśli to konieczne, wstrzykiwacz i ampułko-strzykawkę(i) można wyjąć z lodówki i przechowywać w nieotwartym opakowaniu do 7 dni w temperaturze pokojowej (do 30°C), chronionym przed światłem. Produkt leczniczy należy wyrzucić, jeśli pozostawał poza lodówką dłużej niż 7 dni. Produkt leczniczy ze wstrzykiwacza lub z ampułko-strzykawki(ek) należy podać w ciągu 8 godzin od otwarcia opakowania.
CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Dane farmaceutyczne
Produkt leczniczy należy wyrzucić, jeśli nie został podany w ciągu 8 godzin. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Nucala 100 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu 1 ml roztworu w strzykawce ze szkła typu 1 z zamontowaną igłą (stal nierdzewna) we wstrzykiwaczu półautomatycznym napełnionym. Wielkości opakowań: 1 wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony Opakowanie zbiorcze zawierające 3 (3 opakowania × 1) wstrzykiwacze półautomatyczne napełnione Opakowanie zbiorcze zawierające 9 (9 opakowań × 1) wstrzykiwaczy półautomatycznych napełnionych Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. Nucala 100 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce 1 ml roztworu w strzykawce ze szkła typu 1 z zamontowaną igłą (stal nierdzewna) z bierną osłoną igły. Wielkości opakowań: 1 ampułko-strzykawka Opakowanie zbiorcze zawierające 3 (3 opakowania × 1) ampułko-strzykawki Opakowanie zbiorcze zawierające 9 (9 opakowań × 1) ampułko-strzykawek Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Dane farmaceutyczne
Nucala 40 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce 0,4 ml roztworu w strzykawce ze szkła typu 1 z zamontowaną igłą (stal nierdzewna) z bierną osłoną igły. Wielkości opakowań: 1 ampułko-strzykawka Opakowanie zbiorcze zawierające 3 (3 opakowania × 1) ampułko-strzykawki Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Przed podaniem roztwór należy obejrzeć. Roztwór powinien być przezroczysty do opalizującego, bezbarwny do bladożółtego do jasnobrązowego. Jeśli roztwór jest mętny, zmienił barwę lub zawiera cząstki, nie należy go stosować. Po wyjęciu wstrzykiwacza lub ampułko-strzykawki(ek) z lodówki, należy pozostawić wstrzykiwacz lub ampułko-strzykawkę(i) w temperaturze pokojowej na co najmniej 30 minut przed wstrzyknięciem produktu Nucala.
CHPL leku Nucala, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 40 mg
Dane farmaceutyczne
Szczegółowe instrukcje dotyczące podskórnego podawania produktu leczniczego Nucala we wstrzykiwaczu lub ampułko-strzykawce(kach) znajdują się na końcu ulotki dołączonej do opakowania. Usuwanie Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

Letnia apteczka

Sprawdź »

Co warto w niej mieć?

Lek bez recepty

Alax

tabletki

Zaparcia

Poznaj działanie

Kosmetyk

Alantandermoline złuszczający

krem

Pielęgnacja stóp

Poznaj działanie

Suplement diety

Vesvein Nogi

tabletki

Krążenie żylne

Poznaj działanie

Suplement diety

Osavi Kolagen & Elektrolity Witalność i Blask

pomarańcza-grejfrut

Kolagen i elektrolity

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Urosept

tabletki

Infekcje dróg moczowych

Poznaj działanie

Dawka (mg)	Liczba fiolek	Liczba wstrzyknięć	Całkowita objętość wstrzyknięcia (ml)
	75 mg a	150 mg b
75	1c	0	1	0,6
150	0	1	1	1,2
225	1c	1	2	1,8
300	0	2	2	2,4
375	1c	2	3	3,0
450	0	3	3	3,6
525	1c	3	4	4,2
600	0	4	4	4,8
a 0,6 ml = maksymalna otrzymana objętość na fiolkę (Xolair 75 mg).
b 1,2 ml = maksymalna otrzymana objętość na fiolkę (Xolair 150 mg).
c lub zastosować 0,6 ml z fiolki 150 mg.

Masa ciała (kg)
Początko we wartości IgE (j.m./ml)	20-25*	>25- 30*	>30- 40	>40- 50	>50- 60	>60- 70	>70- 80	>80- 90	>90-125	>125-150
30-100	75	75	75	150	150	150	150	150	300	300
>100-200	150	150	150	300	300	300	300	300	450	600
>200-300	150	150	225	300	300	450	450	450	600
>300-400	225	225	300	450	450	450	600	600
>400-500	225	300	450	450	600	600
>500-600	300	300	450	600	600
>600-700	300		450	600
>700-800
>800-900					PODAWANIE CO 2 TYGODNIE PATRZ TABELA 3
>900-1 000
>1 000-1 100

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Niezbyt często	Zapalenie gardła
Rzadko	Zarażenie pasożytnicze
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Nieznana	Idiopatyczna trombocytopenia, w tym jej ciężkie przypadki
Zaburzenia układu immunologicznego
Rzadko	Reakcje anafilaktyczne, inne ciężkie stany alergiczne, wytwarzanie przeciwciał przeciwko omalizumabowi
Nieznana	Choroba posurowicza, może wystąpić gorączka i uogólnione powiększenie węzłów chłonnych
Zaburzenia układu nerwowego
Często	Ból głowy*
Niezbyt często	Omdlenia, parestezje, senność, zawroty głowy#
Zaburzenia naczyniowe
Niezbyt często	Niedociśnienie ortostatyczne, zaczerwienienie twarzy
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Niezbyt często	Alergiczny skurcz oskrzeli, kaszel
Rzadko	Obrzęk krtani
Nieznana	Alergiczne ziarniniakowe zapalenie naczyń (tj. zespół Churga- Straussa)
Zaburzenia żołądka i jelit
Często	Ból w nadbrzuszu**,#
Niezbyt często	Objawy przedmiotowe i podmiotowe niestrawności, biegunka, nudności
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Niezbyt często	Nadwrażliwość na światło, pokrzywka, wysypka, świąd
Rzadko	Obrzęk naczynioruchowy
Nieznana	Łysienie
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Często	Ból stawów†
Rzadko	Toczeń rumieniowaty układowy (SLE)
Nieznana	Ból mięśni, obrzęk stawów
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Bardzo często	Gorączka**
Często	Reakcje w miejscu podania, takie jak obrzęk, zaczerwienienie,ból, świąd
Niezbyt często	Choroby grypopodobne, obrzęk ramion, zwiększenie masy ciała,uczucie zmęczenia

Cała populacja badania 1
	OmalizumabN=209	PlaceboN=210
Zaostrzenia astmy
Częstość występowania w okresie 28 tygodni	0,74	0,92
% zmniejszenia, wartość p dla współczynnika częstości	19,4%, p = 0,153
Ciężkie zaostrzenia astmy
Częstość występowania w okresie 28 tygodni	0,24	0,48
% zmniejszenia, wartość p dla współczynnika częstości	50,1%, p = 0,002
Nagłe wizyty u lekarza
Częstość występowania w okresie 28 tygodni	0,24	0,43
% zmniejszenia, wartość p dla współczynnika częstości	43,9%, p = 0,038
Całkowita ocena lekarska
% pacjentów odpowiadających na leczenie*	60,5%	42,8%
Wartość p**	<0,001
Poprawa AQL
% pacjentów z ≥0,5 poprawą	60,8%	47,8%
wartość p	0,008

Parametr	1. badanie dotyczące polipów nosaN=138	2. badanie dotyczące polipów nosaN=127
Średni wiek (lata) (SD)	51,0 (13,2)	50,1 (11,9)
% mężczyzn	63,8	65,4
Pacjenci stosujący kortykosteroidyogólnoustrojowe w poprzednim roku (%)	18,8	26,0
Wynik obustronnej endoskopowej oceny polipów nosa (NPS): średnia (SD),zakres 0-8	6,2 (1,0)	6,3 (0,9)
Wynik oceny przekrwieniabłony śluzowej nosa (NCS): średnia (SD), zakres 0-3	2,4 (0,6)	2,3 (0,7)
Wynik oceny zmysłu powonienia: średnia (SD),zakres 0-3	2,7 (0,7)	2,7 (0,7)
Całkowity wynik SNOT-22: średnia (SD) zakres 0-110	60,1 (17,7)	59,5 (19,3)
Liczba eozynofilów we krwi (komórki/µl): średnia (SD)	346,1 (284,1)	334,6 (187,6)
Stężenie całkowitej IgE j.m./ml: średnia (SD)	160,9 (139,6)	190,2 (200,5)
Astma (%)	53,6	60,6
Łagodna (%)	37,8	32,5
Umiarkowana (%)	58,1	58,4
Ciężka (%)	4,1	9,1
Choroba dróg oddechowychzaostrzona przez aspirynę (%)	19,6	35,4
Alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa	43,5	42,5

1. badanie dotyczące polipównosa	2. badanie dotyczące polipów nosa	Zbiorcze wyniki badań dotyczącychpolipów nosa
		Omalizumab		Omalizumab	Placebo	Omalizumab
	Placebo	Placebo
N	66	72	65	62	131	134
Wynik oceny polipów nosa
Średnia wartość początkowa	6,32	6,19	6,09	6,44	6,21	6,31
Zmiana w średniej obliczona metodą LS w tygodniu 24.	0,06	-1,08	-0,31	-0,90	-0,13	-0,99
Różnica (95% CI)	-1,14 (-1,59; -0,69)	-0,59 (-1,05; -0,12)	-0,86 (-1,18; -0,54)
Wartość p	<0,0001	0,0140	<0,0001
7-dniowy średni wynik dobowej oceny przekrwienia błony śluzowej nosa
Średnia wartość początkowa	2,46	2,40	2,29	2,26	2,38	2,34
Zmiana w średniej obliczona metodąLS w tygodniu 24.	-0,35	-0,89	-0,20	-0,70	-0,28	-0,80
Różnica (95% CI)	-0,55 (-0,84; -0,25)	-0,50 (-0,80; -0,19)	-0,52 (-0,73; -0,31)
Wartość p	0,0004	0,0017	<0,0001
TNSS
Średnia wartośćpoczątkowa	9,33	8,56	8,73	8,37	9,03	8,47
Zmiana w średniej obliczona metodąLS w tygodniu 24.	-1,06	-2,97	-0,44	-2,53	-0,77	-2,75
Różnica (95% CI)	-1,91 (-2,85; -0,96)	-2,09 (-3,00; -1,18)	-1,98 (-2,63; -1,33)
Wartość p	0,0001	<0,0001	<0,0001

SNOT-22
Średnia wartość początkowa	60,26	59,82	59,80	59,21	60,03	59,54
Zmiana w średniej obliczona metodąLS w tygodniu 24.	-8,58	-24,70	-6,55	-21,59	-7,73	-23,10
Różnica (95% CI)	-16,12 (-21,86; -10,38)	-15,04 (-21,26; -8,82)	-15,36 (-19,57; -11,16)
Wartość p	<0,0001	<0,0001	<0,0001
(MID = 8,9)
UPSIT
Średnia wartość początkowa	13,56	12,78	13,27	12,87	13,41	12,82
Zmiana w średniej obliczona metodąLS w tygodniu 24.	0,63	4,44	0,44	4,31	0,54	4,38
Różnica (95% CI)	3,81 (1,38; 6,24)	3,86 (1,57; 6,15)	3,84 (2,17; 5,51)
Wartość p	0,0024	0,0011	<0,0001

Wartość 4	8 12	16	20	24	Wartość	4	8 12	16	20	24
początkowa	Tydzień				początkowa		Tydzień

Zapalenie zatok	5 (2,1%)	20 (4,9%)	Często
Zaburzenia układu nerwowego
Ból głowy	7 (2,9%)	25 (6,1%)	Często
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Bóle stawów	1 (0,4%)	12 (2,9%)	Często
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

1. badanie dotyczące polipów nosa	2. badanie dotyczące polipów nosa	Zbiorcze wyniki badań dotyczącychpolipów nosa
		Omalizumab		Omalizumab	Placebo	Omalizumab
	Placebo	Placebo
N	66	72	65	62	131	134
Wynik oceny polipów nosa
Średnia wartość początkowa	6,32	6,19	6,09	6,44	6,21	6,31
Zmiana w średniej obliczona metodą LS w tygodniu 24.	0,06	-1,08	-0,31	-0,90	-0,13	-0,99
Różnica (95% CI)	-1,14 (-1,59; -0,69)	-0,59 (-1,05; -0,12)	-0,86 (-1,18; -0,54)
Wartość p	<0,0001		0,0140		<0,0001
7-dniowy średni wynik dobowej oceny przekrwienia błony śluzowej nosa
Średnia wartość początkowa	2,46	2,40	2,29	2,26	2,38	2,34
Zmiana w średniej obliczona metodąLS w tygodniu 24.	-0,35	-0,89	-0,20	-0,70	-0,28	-0,80
Różnica (95% CI)	-0,55 (-0,84; -0,25)	-0,50 (-0,80; -0,19)	-0,52 (-0,73; -0,31)
Wartość p	0,0004		0,0017		<0,0001
TNSS
Średnia wartośćpoczątkowa	9,33	8,56	8,73	8,37	9,03	8,47
Zmiana w średniej obliczona metodąLS w tygodniu 24.	-1,06	-2,97	-0,44	-2,53	-0,77	-2,75
Różnica (95% CI)	-1,91 (-2,85; -0,96)	-2,09 (-3,00; -1,18)	-1,98 (-2,63; -1,33)
Wartość p	0,0001		<0,0001		<0,0001

	Placebo	Omalizumab 300 mg
Badanie 1
N	80	81
Średnia (SD)	−3,63 (5,22)	−9,40 (5,73)
Różnica w średniej LS vs. placebo1	–	−5,80
95% CI dla różnicy	–	−7,49,−4,10
Wartość P vs. placebo2	–	<0,0001
Badanie 2
N	79	79
Średnia (SD)	−5,14 (5,58)	−9,77 (5,95)
Różnica w średniej LS vs. placebo1	–	−4,81
95% CI dla różnicy	–	−6,49,−3,13
Wartość P vs. placebo2	–	<0,0001
Badanie 3
N	83	252
Średnia (SD)	−4,01 (5,87)	−8,55 (6,01)
Różnica w średniej LS vs. placebo1	–	-4,52
95% CI dla różnicy	–	−5,97, −3,08
Wartość P vs. placebo2	–	<0,0001

Dawka (mg)	Liczba strzykawek/wstrzykiwaczy*	Liczba wstrzyknięć	Całkowita objętość wstrzyknięcia(ml)
	75 mg	150 mg	300 mg*
75	1	0	0	1	0,5
150	0	1	0	1	1,0
225	1	1	0	2	1,5
300	0	0	1	1	2,0
375	1	0	1	2	2,5
450	0	1	1	2	3,0
525	1	1	1	3	3,5
600	0	0	2	2	4,0

Masa ciała (kg)
Początko we wartości IgE (j.m./ml)	20- 25	>25- 30	>30- 40	>40- 50	>50- 60	>60- 70	>70- 80	>80- 90	>90-125	>125-150
30-100	75	75	75	150	150	150	150	150	300	300
>100-200	150	150	150	300	300	300	300	300	450	600
>200-300	150	150	225	300	300	450	450	450	600
>300-400	225	225	300	450	450	450	600	600
>400-500	225	300	450	450	600	600
>500-600	300	300	450	600	600
>600-700	300		450	600
>700-800
>800-900					PODAWANIE CO 2 TYGODNIE PATRZ TABELA 3
>900-1 000
>1 000-1 100

Dawka (mg)	Liczba strzykawek	Liczba wstrzyknięć	Całkowita objętość wstrzyknięcia (ml)
75 mg	150 mg
75	1	0	1	0,5
150	0	1	1	1,0
225	1	1	2	1,5
300	0	2	2	2,0
375	1	2	3	2,5
450	0	3	3	3,0
525	1	3	4	3,5
600	0	4	4	4,0

Masa ciała (kg)
Początkowe wartości IgE(j.m./ml)	≥20-25*	>25-30*	>30-40	>40-50	>50-60	>60-70	>70-80	>80-90	>90-125	>125-150
≥30-100	75	75	75	150	150	150	150	150	300	300
>100-200	150	150	150	300	300	300	300	300	450	600
>200-300	150	150	225	300	300	450	450	450	600
>300-400	225	225	300	450	450	450	600	600
>400-500	225	300	450	450	600	600
>500-600	300	300	450	600	600
>600-700	300		450	600
>700-800
>800-900					PODAWANIE CO 2 TYGODNIE PATRZ TABELA 3
>900-1,000
>1,000-1,100

Parametr	1. badanie dotyczącepolipów nosa	2. badanie dotyczącepolipów nosa
N=138	N=127
Średni wiek (lata) (SD)	51,0 (13,2)	50,1 (11,9)
% mężczyzn	63,8	65,4
Pacjenci stosujący kortykosteroidy ogólnoustrojowe w poprzednimroku (%)	18,8	26,0
Wynik obustronnej endoskopowej oceny polipów nosa (NPS): średnia (SD),zakres 0-8	6,2 (1,0)	6,3 (0,9)
Wynik oceny przekrwienia błony śluzowej nosa (NCS):średnia (SD), zakres 0-3	2,4 (0,6)	2,3 (0,7)
Wynik oceny zmysłu powonienia: średnia (SD),zakres 0-3	2,7 (0,7)	2,7 (0,7)
Całkowity wynik SNOT-22: średnia (SD) zakres 0-110	60,1 (17,7)	59,5 (19,3)
Liczba eozynofilów we krwi (komórki/µl): średnia (SD)	346,1 (284,1)	334,6 (187,6)
Stężenie całkowitej IgE j.m./ml: średnia (SD)	160,9 (139,6)	190,2 (200,5)
Astma (%)	53,6	60,6
Łagodna (%)	37,8	32,5
Umiarkowana (%)	58,1	58,4
Ciężka (%)	4,1	9,1
Choroba dróg oddechowych zaostrzona przez aspirynę (%)	19,6	35,4
Alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa	43,5	42,5

1. badanie dotyczącepolipów nosa	2. badanie dotyczącepolipów nosa	Zbiorcze wyniki badań dotyczących polipównosa
	Placebo	Omalizumab	Placebo	Omalizumab	Placebo	Omalizumab
N	66	72	65	62	131	134
Wynik oceny polipów nosa
Średnia wartość początkowa	6,32	6,19	6,09	6,44	6,21	6,31
Zmiana w średniej obliczona metodą	0,06	-1,08	-0,31	-0,90	-0,13	-0,99
LS w tygodniu 24.
Różnica (95% CI)	-1,14 (-1,59; -0,69)	-0,59 (-1,05; -0,12)	-0,86 (-1,18; -0,54)
Wartość p	<0,0001	0,0140	<0,0001
7-dniowy średni wynik dobowej oceny przekrwienia błony śluzowejnosa
Średnia wartość początkowa	2,46	2,40	2,29	2,26	2,38	2,34
Zmiana w średniej obliczona metodą	-0,35	-0,89	-0,20	-0,70	-0,28	-0,80
LS w tygodniu 24.
Różnica (95% CI)	-0,55 (-0,84; -0,25)	-0,50 (-0,80; -0,19)	-0,52 (-0,73; -0;31)
Wartość p	0,0004	0,0017	<0,0001
TNSS
Średnia wartość początkowa	9,33	8,56	8,73	8,37	9,03	8,47
Zmiana w średniej obliczona metodą	-1,06	-2,97	-0,44	-2,53	-0,77	-2,75
LS w tygodniu 24.
Różnica (95% CI)	-1,91 (-2,85; -0,96)	-2,09 (-3,00; -1,18)	-1,98 (-2,63; -1,33)
Wartość p	0,0001	<0,0001	<0,0001
SNOT-22
Średnia wartość początkowa	60,26	59,82	59,80	59,21	60,03	59,54
Zmiana w średniej obliczona metodą	-8,58	-24,70	-6,55	-21,59	-7,73	-23,10
LS w tygodniu 24.
Różnica (95% CI)	-16,12 (-21,86; -10,38)	-15,04 (-21,26; -8,82)	-15,36 (-19,57; -11,16)

Wartość	4	8	12	16	20	24	Wartość	4	8	12 16	20	24
początkowa			Tydzień				początkowa			Tydzień

Placebo, N=242 300 mg, N=412
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Zapalenie zatok	5 (2,1%)	20 (4,9%)	Często
Zaburzenia układu nerwowego
Ból głowy	7 (2,9%)	25 (6,1%)	Często
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Bóle stawów	1 (0,4%)	12 (2,9%)	Często
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podaniaReakcje w miejscu
wstrzyknięcia*	2 (0,8%)	11 (2,7%)	Często

Klasyfikacja układów i narządów MedDRA	Działanie niepożądane	Częstość występowania
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze	Zapalenie gardłaa	Często
Zaburzenia układu immunologicznego	Reakcje nadwrażliwościb Reakcja anafilaktyczna	CzęstoNieznana
Zaburzenia układu nerwowego	Ból głowyc	Często
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania	GorączkaReakcje w miejscu wstrzyknięciad	Często

Omalizumab – profil bezpieczeństwa

Spis treści

Bezpieczeństwo stosowania omalizumabu – na co zwrócić uwagę?

Bezpieczeństwo u kobiet w ciąży i matek karmiących

Wpływ omalizumabu na prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn

Interakcje z alkoholem

Stosowanie u osób z niewydolnością nerek i wątroby

Stosowanie u seniorów

Szczególne grupy pacjentów wymagające ostrożności

Reakcje alergiczne i choroba posurowicza

Zespół Churga-Straussa i hipereozynofilia

Podsumowanie bezpieczeństwa stosowania omalizumabu

Pytania i odpowiedzi

Czy omalizumab można stosować w ciąży?

Czy omalizumab wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów?

Czy podczas leczenia omalizumabem można pić alkohol?

Czy omalizumab może wywołać reakcję alergiczną?

Czy omalizumab wymaga dostosowania dawki u osób starszych?

Jak rozpoznać reakcję alergiczną na omalizumab?

Stosowanie omalizumabu u kobiet w ciąży i karmiących

Specjalne środki ostrożności u pacjentów z chorobami współistniejącymi

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mgNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mgWskazania do stosowania

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mgWskazania do stosowania

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mgDawkowanie

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mgDawkowanie

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mgDawkowanie

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mgDawkowanie

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mgDawkowanie

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mgDawkowanie

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mgDawkowanie

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mgDawkowanie

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mgDawkowanie

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mgDawkowanie

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mgDawkowanie

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mgPrzeciwwskazania

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mgInterakcje

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mgInterakcje

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mgInterakcje

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mgWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mgWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mgWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mgWpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mgPrzedawkowanie

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Wskazania do stosowania

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Wskazania do stosowania

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Dawkowanie

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Dawkowanie

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Dawkowanie

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Dawkowanie

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Dawkowanie

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Dawkowanie

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Dawkowanie

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Dawkowanie

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Dawkowanie

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Dawkowanie

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Dawkowanie

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Przeciwwskazania

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Interakcje

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Interakcje

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Interakcje

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Przedawkowanie

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Wskazania do stosowania

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Wskazania do stosowania

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Wskazania do stosowania

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Dawkowanie

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Dawkowanie

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Dawkowanie

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Dawkowanie

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Dawkowanie

CHPL leku Xolair, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 150 mg
Dawkowanie

	Badanie 1	Badanie 2
Benralizumab	Placebo	Benralizumab	Placebo
Liczba eozynofilów we krwi ≥300 komórek/μla	n=267	n=267	n=239	n=248
Zaostrzenia istotne klinicznie
Odsetek	0,74	1,52	0,73	1,01
Różnica	-0,78	-0,29
Współczynnik częstości (95% CI)	0,49 (0,37; 0,64)	0,72 (0,54; 0,95)
Wartość p	<0,001	0,019
FEV1 przed podaniem leku rozszerzającego oskrzela (L)
Średnia wartość początkowa	1,660	1,654	1,758	1,815
Poprawa względem wartości początkowej	0,398	0,239	0,330	0,215
Różnica (95% CI)	0,159 (0,068; 0,249)	0,116 (0,028; 0,204)
Wartość p	0,001	0,010
Liczba eozynofilów we krwi <300 komórek/μlb	n=131	n=140	n=125	n=122
Zaostrzenia istotne klinicznie
Odsetek	1,11	1,34	0,83	1,38

Różnica	-0,23	-0,55
Współczynnik częstości (95% CI)	0,83 (0,59; 1,16)	0,60 (0,42; 0,86)
FEV1 przed podaniem leku rozszerzającego oskrzela (L)
Średnia zmiana	0,248	0,145	0,140	0,156
Różnica (95% CI)	0,102 (-0,003; 0,208)	-0,015 (-0,127; 0,096)

	Badanie 1	Badanie 2
Benralizumab(na=267)	Placebo(na=267)	Benralizumab(na=239)	Placebo(na=248)
Łączny wynik oceny objawów astmyb
Średni wynik początkowy	2,68	2,74	2,76	2,71
Poprawa względem wartości początkowej	-1,30	-1,04	-1,40	-1,16
Różnica (95% CI)	-0,25 (-0,45; -0,06)	-0,23 (-0,43; -0,04)
Wartość p	0,012	0,019
ACQ-6
Średni wynik początkowy	2,81	2,90	2,80	2,75
Poprawa względem wartości początkowej	-1,46	-1,17	-1,44	-1,19
Różnica (95% CI)	-0,29 (-0,48; -0,10)	-0,25 (-0,44; -0,07)

	Badanie 1	Badanie 2
Benralizumab (N=267)	Placebo (N=267)	Benralizumab (N=239)	Placebo (N=248)
2 zaostrzenia w pomiarze początkowym
n	164	149	144	151
Odsetek zaostrzeń	0,57	1,04	0,63	0,62
Różnica	-0,47	0,01
Współczynnik częstości (95% CI)	0,55 (0,37; 0,80)	1,01 (0,70; 1,46)
Średnia zmiana w FEV1 przed podaniem leku rozszerzającegooskrzela	0,343	0,230	0,266	0,236
Różnica (95% CI)	0,113 (-0,002; 0,228)	0,029 (-0,079; 0,137)
3 zaostrzenia lub więcej w pomiarze początkowym
n	103	118	95	97
Odsetek zaostrzeń	0,95	2,23	0,82	1,65
Różnica	-1,28	-0,84
Współczynnik częstości (95% CI)	0,43 (0,29; 0,63)	0,49 (0,33; 0,74)
Średnia zmiana FEV1 przed podaniem leku rozszerzającegooskrzela	0,486	0,251	0,440	0,174

	Benralizumab (N=73)	Placebo (N=75)
Test Wilcoxona dla par obserwacji (analiza pierwotna)
Mediana procentowego zmniejszenia dobowej dawki OCS względem wartości początkowej (95% CI)	75 (60, 88)	25 (0, 33)
Wartość p testu Wilcoxona dla par obserwacji	<0,001
Model proporcjonalnych szans regresji logistycznej (analiza wrażliwości)
Procentowe zmniejszenie dawki OCS względem wartości początkowej w tygodniu 28.
Zmniejszenie o ≥90%	27 (37%)	9 (12%)
Zmniejszenie o ≥75%	37 (51%)	15 (20%)
Zmniejszenie o ≥50%	48 (66%)	28 (37%)
Zmniejszenie o >0%	58 (79%)	40 (53%)
Brak zmiany lub brak zmniejszenia dawki OCS	15 (21%)	35 (47%)
Iloraz szans (95% CI)	4,12 (2,22; 7,63)
Zmniejszenie dobowej dawki OCS do 0 mg/dobę*	22 (52%)	8 (19%)
Iloraz szans (95% CI)	4,19 (1,58; 11,12)
Zmniejszenie dobowej dawki OCS do ≤5 mg/dobę	43 (59%)	25 (33%)
Iloraz szans (95% CI)	2,74 (1,41; 5,31)
Odsetek zaostrzeń	0,54	1,83
Współczynnik częstości (95% CI)	0,30 (0,17; 0,53)
Odsetek zaostrzeń wymagających hospitalizacji/wizyt w szpitalnym oddziale ratunkowym	0,02	0,32
Współczynnik częstości (95% CI)	0,07 (0,01; 0,63)

	Placebob(N=338)	Benralizumab(N=318)
Badanie 1 i 2	Badanie 1 i 2	Badanie 4	Badanie 1, 2 i 4c
Odsetek	1,23	0,65	0,48	0,56

	Badanie 1 i 2 Wartośćpoczątkowab	Badanie 1 i 2 EOTc	Badanie 4 EOTd
FEV1 przed podaniem leku rozszerzającego oskrzela (l)
n	318	305	290
Średnia wartość początkowa (SD)	1,741 (0,621)	—	—
Zmiana względem wartości początkowej (SD) e	—	0,343 (0,507)	0,404 (0,555)
ACQ-6
n	318	315	296
Średnia wartość początkowa (SD)	2,74 (0,90)	—	—
Zmiana względem wartości początkowej (SD) e	—	-1,44 (1,13)	-1,47 (1,05)
AQLQ(S)+12
n	307	306	287
Średnia wartość początkowa (SD)	3,90 (0,99)	—	—
Zmiana względem wartości początkowej (SD) e	—	1,58 (1,23)	1,61 (1,21)

	Remisja (OCS≤4 mg/dobę +BVAS=0)	OCS≤4 mg/dobę	BVAS=0
Benraa N=70	Mepob N=70	Benraa N=70	Mepob N=70	Benraa N=70	Mepob N=70
Pacjenci w remisji zarówno w tygodniu 36., jak i 48.
Pacjenci, n (%)c	40 (58)	40 (57)	42 (61)	41 (58)	58 (83)	59 (84)
Różnice w odsetku	1,21	2,64	-1,17
remisji (%)c
(95% CI)	(-14,12; 16,53)	(-12,67; 17,95)	(-13,27; 10,94)
(wartość p)	(0,88)d	(0,74)d e	(0,85)d e
Skumulowany czas trwania w ciągu 52 tygodni, n (%)
0 tygodnif	9 (13)	15 (21)	9 (13)	12 (17)	0	0
>0 do <12 tygodni	13 (19)	10 (14)	11 (16)	12 (17)	0	2 (3)
12 do <24 tygodni	8 (11)	8 (11)	9 (13)	8 (11)	2 (3)	2 (3)
24 do <36 tygodni	20 (29)	19 (27)	19 (27)	18 (26)	6 (9)	7 (10)
≥36 tygodni	20 (29)	18 (26)	22 (31)	20 (29)	62 (89)	59 (84)

	Liczba (%) pacjentów
Benralizumaba (N=70)	Mepolizumabb (N=70)
0 mg>0 do ≤4,0 mg>4,0 do ≤7,5 mg>7,5 mg	29 (41)19 (27)15 (21)7 (10)	19 (27)30 (43)13 (19)8 (11)

Klasyfikacja układówi narządów	Działania niepożądane	Częstość występowania
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze	Zapalenie dolnych dróg oddechowych Zakażenie dróg moczowych Zapalenie gardłaPółpasiec**	CzęstoNiezbyt często
Zaburzenia układuimmunologicznego	Reakcje nadwrażliwości (alergiczne ogólnoustrojowe)Anafilaksja*	CzęstoRzadko
Zaburzenia układunerwowego	Ból głowy	Bardzo często
Zaburzenia układuoddechowego, klatkipiersiowej i śródpiersia	Przekrwienie błony śluzowej nosa	Często
Zaburzenia żołądka i jelit	Ból w nadbrzuszu	Często
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej	Wyprysk	Często
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej	Ból plecówBól stawów**	Często
Zaburzenia ogólne i stanyw miejscu podania	Reakcje związane z podawaniem leków(niealergiczne ogólnoustrojowe)*** Reakcje w miejscu wstrzyknięcia Gorączka	Często