Reklama
Z tego materiału dowiesz się:
  • Jak działa risdiplam i dlaczego jest wyjątkowy wśród leków na SMA?
  • Jakie wyniki osiągnięto w badaniach klinicznych u niemowląt, dzieci i dorosłych?
  • Jak wygląda dawkowanie i jak przyjmować lek?
  • Jakie działania niepożądane są najczęstsze i kogo dotyczą?
  • Kiedy bezwzględnie skontaktować się z lekarzem?

Czym jest risdiplam i jak działa na poziomie komórkowym?

Risdiplam to małocząsteczkowy modyfikator splicingu pre-mRNA genu SMN2 (ang. survival motor neuron 2). SMA – rdzeniowy zanik mięśni – powstaje, gdy gen SMN1 przestaje działać z powodu mutacji, a jego niemal identyczny „zapasowy” odpowiednik, SMN2, produkuje głównie skróconą, niefunkcjonalną wersję białka SMN. Dzieje się tak dlatego, że podczas obróbki pre-mRNA dochodzi do wycinania eksonu 7, co uniemożliwia powstanie pełnowymiarowego łańcucha białkowego8.

Risdiplam koryguje ten błąd na poziomie molekularnym. Wiąże się w dwóch miejscach w obrębie eksonu 7 transkryptu SMN2 – w enhancerze splicingowym ESE2 oraz w miejscu 5′ splicingowym (5’ss). Stabilizuje przejściową strukturę dwuniciowego RNA między pre-mRNA SMN2 a kompleksem białkowym U1 snRNP, zwiększając powinowactwo tego kompleksu do miejsca splicingowego. Efekt jest prosty do zrozumienia: ekson 7 pozostaje w transkrypcie, a komórka wytwarza pełnowymiarowe, funkcjonalne białko SMN39.

Kluczową zaletą risdiplamu jest jego zasięg. Lek nie jest substratem dla białka oporności wielolekowej MDR1, dzięki czemu swobodnie przenika przez barierę krew–mózg i osiąga porównywalne stężenia w osoczu, mózgu i mięśniach – co potwierdzono w badaniach na zwierzętach trwających do 39 tygodni10. Podawany doustnie, dociera do tkanek układu nerwowego i narządów obwodowych jednocześnie, co jest istotne, bo SMA jest chorobą wieloukładową1.

Dla kogo jest przeznaczony risdiplam i jak jest dawkowany?

Risdiplam jest wskazany do leczenia rdzeniowego zaniku mięśni (SMA) u pacjentów pediatrycznych i dorosłych. W Unii Europejskiej lek jest zarejestrowany dla pacjentów z SMA typem 1 i 2 oraz z typem 3 u osób posiadających trzy lub cztery kopie genu SMN2, a od 2023 roku – również dla niemowląt od urodzenia na podstawie wyników badania RAINBOWFISH11. Lek podaje się doustnie, raz dziennie, o tej samej porze, po posiłku12.

Dawkowanie zależy od masy ciała i wieku pacjenta. W badaniu SUNFISH ustalono schemat dawkowania: 5 mg/dobę dla pacjentów ważących co najmniej 20 kg oraz 0,25 mg/kg/dobę dla pacjentów poniżej 20 kg13. Dla niemowląt z SMA typu 1 w badaniu FIREFISH zastosowano dawkę 0,2 mg/kg/dobę14. Szczegółowy schemat dawkowania ustala zawsze lekarz prowadzący – nie należy go modyfikować samodzielnie.

Jak prawidłowo podawać risdiplam? Lek ma postać płynną i przyjmuje się go doustnie raz dziennie, po posiłku, zawsze o tej samej porze. Nie wolno pominąć dawki bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem. Jeśli pacjent nie może połknąć leku (np. niemowlę z SMA typu 1), może być on podany przez sondę żołądkową – sposób podania należy uzgodnić z zespołem leczącym. Lek należy przechowywać zgodnie z zaleceniami producenta i nie stosować po upływie terminu ważności.

Co mówią badania kliniczne – wyniki u niemowląt, dzieci i dorosłych?

Program badań klinicznych risdiplamu jest najszerszym programem w historii leczenia SMA – obejmuje cztery główne badania (FIREFISH, SUNFISH, JEWELFISH, RAINBOWFISH) z uczestnikami w wieku od 16 dni do 60 lat15.

FIREFISH – badanie u niemowląt z SMA typu 1 (wiek 1–7 miesięcy). W części 2 (41 niemowląt) po 12 miesiącach leczenia 29% dzieci potrafiło siedzieć bez podparcia przez co najmniej 5 sekund (w naturalnym przebiegu choroby ten kamień milowy nie jest osiągany), 90% wykazało poprawę wyniku CHOP-INTEND o co najmniej 4 punkty, a 85% przeżyło bez konieczności stałej wentylacji mechanicznej5. Po 24 miesiącach 44% uczestników potrafiło siedzieć bez podparcia przez co najmniej 30 sekund16. Stężenie białka SMN we krwi wzrosło już w ciągu 4 tygodni do wartości porównywalnych ze zdrowymi rówieśnikami i utrzymywało się przez rok17.

SUNFISH – randomizowane badanie z podwójnie ślepą próbą u pacjentów w wieku 2–25 lat z SMA typów 2 i 3 (180 osób w części 2). Pierwszorzędowy punkt końcowy – zmiana wyniku MFM-32 po 12 miesiącach – został osiągnięty: średni wzrost o 1,36 punktu w grupie risdiplamu wobec spadku o 0,19 punktu w grupie placebo. Poprawa funkcji kończyn górnych (skala RULM) była istotna statystycznie i utrzymywała się przez 2 lata618. Przez pierwsze 36 miesięcy nie odnotowano żadnych rezygnacji z powodu bezpieczeństwa leku19.

RAINBOWFISH – badanie u niemowląt przedobjawowych (od urodzenia do 6. tygodnia życia, genetycznie potwierdzone SMA). Spośród 25 uczestników po 12 miesiącach 80% potrafiło siedzieć bez podparcia przez co najmniej 5 sekund, wszystkie dzieci zachowały zdolność połykania i karmienia doustnego, żadne nie wymagało stałej wentylacji, a połowa osiągnęła zdolność chodzenia2021.

JEWELFISH – badanie otwarte u 174 pacjentów w wieku 6 miesięcy–60 lat, którzy wcześniej stosowali inne terapie SMA. Po 4 tygodniach leczenia risdiplamem stężenie białka SMN wzrosło ponad 2-krotnie we wszystkich grupach wiekowych i utrzymywało się przez co najmniej 12 miesięcy. Lek był dobrze tolerowany, a żaden uczestnik nie przerwał terapii z powodu działań niepożądanych2223.

BadaniePopulacjaKluczowy wynik po 12 miesiącach
FIREFISH cz. 2Niemowlęta z SMA t. 1 (1–7 mies.)29% siedzi bez podparcia ≥5 s; 85% przeżywalność bez wentylacji
SUNFISH cz. 2Dzieci i dorośli z SMA t. 2/3 (2–25 lat)MFM-32: +1,36 vs −0,19 (placebo)
RAINBOWFISHNiemowlęta przedobjawowe (0–6 tyg.)80% siedzi bez podparcia; 50% chodzi; 100% bez stałej wentylacji
JEWELFISHPacjenci leczeni wcześniej (6 mies.–60 lat)>2-krotny wzrost białka SMN; dobra tolerancja

Farmakokinetyka – jak lek wędruje po organizmie?

Po podaniu doustnym risdiplam osiąga szczytowe stężenie w osoczu w ciągu 1–4 godzin, a stan równowagi ustala się po 7–14 dniach regularnego stosowania24. Lek wiąże się głównie z albuminami surowicy (frakcja wolna wynosi około 11%), a objętość dystrybucji sięga 6,3 l/kg, co świadczy o szerokim przenikaniu do tkanek25.

Metabolizm risdiplamu przebiega głównie za pośrednictwem enzymów FMO1 i FMO3 (oksydazy flawinowe) oraz w mniejszym stopniu przez CYP1A1, CYP2J2, CYP3A4 i CYP3A7. Substancja macierzysta stanowi około 83% materiału lekowego w osoczu26. Czas półtrwania wynosi około 50 godzin, co uzasadnia dawkowanie raz na dobę. Lek jest wydalany głównie z kałem (około 53%) i moczem (około 28%)27.

Risdiplam a inne leki na SMA – czym się różni? Dotychczas dostępne terapie SMA wymagały podania dokanałowego (nusinersen) lub dożylnego wlewu (onasemnogene abeparvovec – terapia genowa). Risdiplam jest jedynym lekiem na SMA podawanym doustnie, co eliminuje konieczność wykonywania nakłuć lędźwiowych i pozwala na leczenie ambulatoryjne. Przenika przez barierę krew–mózg i działa zarówno w ośrodkowym układzie nerwowym, jak i w tkankach obwodowych, co jest szczególnie ważne przy wieloukładowym charakterze SMA. W pośrednim porównaniu z nusinersenem u niemowląt z SMA typu 1 risdiplam wykazał lepsze przeżycie bez wentylacji (HR 0,20; 95% CI 0,06–0,42) i mniejsze ryzyko poważnych działań niepożądanych (OR 0,38; 95% CI 0,15–0,97), choć należy pamiętać, że są to porównania pośrednie, a nie bezpośrednie badanie head-to-head2829.

Działania niepożądane – co może się pojawić?

Profil bezpieczeństwa risdiplamu jest generalnie korzystny – w żadnym z głównych badań klinicznych nie odnotowano rezygnacji z terapii z powodu działań niepożądanych związanych z lekiem30. Należy jednak wiedzieć, jakich objawów można się spodziewać.

Najczęstsze działania niepożądane (≥10% pacjentów) różnią się nieco w zależności od postaci klinicznej SMA:

  • SMA o późnym początku (typy 2 i 3): gorączka, biegunka, wysypka31.
  • SMA o niemowlęcym początku (typ 1): zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie dolnych dróg oddechowych, zaparcie, wymioty, kaszel31.
  • Rzadziej zgłaszano: owrzodzenia jamy ustnej, bóle stawów, zakażenia układu moczowego, przebarwienia skóry7.

W badaniu SUNFISH zaobserwowano wyższą częstość gorączki w grupie risdiplamu (21%) niż w grupie placebo (17%) oraz wyższą częstość zapalenia płuc (8% vs 2%), choć tę ostatnią różnicę wiąże się z naturalną podatnością chorych na SMA na infekcje dróg oddechowych, a nie z bezpośrednim działaniem leku32. W badaniu FIREFISH u niemowląt najpoważniejsze działania niepożądane stanowiły zapalenie płuc i niewydolność oddechowa, co odzwierciedla ciężkość podstawowej choroby33. Nie zaobserwowano toksyczności siatkówki oka – mimo że wcześniejsze badania na małpach budziły takie obawy34.

Dane z praktyki klinicznej z Chorwacji, Wielkiej Brytanii, Hiszpanii i USA potwierdzają, że u dorosłych i dzieci z SMA typów 2 i 3 lek jest dobrze tolerowany, a działania niepożądane mają głównie łagodny charakter (bóle głowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zmęczenie)3536. W jednym przypadku u pacjenta z JEWELFISH odnotowano napadowy częstoskurcz nadkomorowy, którego związek z risdiplamem uznano za możliwy37.

Kiedy skontaktować się z lekarzem?

Risdiplam jest lekiem na receptę stosowanym wyłącznie pod nadzorem specjalisty – neurologa lub neuropediatry doświadczonego w leczeniu SMA. Poniższe sytuacje wymagają pilnego kontaktu z lekarzem lub szpitalem:

  • Objawy ze strony układu oddechowego: nasilający się kaszel, duszność, gorączka z trudnościami w oddychaniu, objawy zapalenia płuc lub bronchiolitis – szczególnie u niemowląt i małych dzieci z SMA33.
  • Reakcje skórne: rozległa lub nasilona wysypka, owrzodzenia jamy ustnej nieustępujące po kilku dniach7.
  • Objawy kardiologiczne: kołatanie serca, nieregularny rytm serca (w jednym przypadku klinicznym odnotowano napadowy częstoskurcz nadkomorowy)37.
  • Nieprawidłowe wyniki badań laboratoryjnych: podwyższone enzymy wątrobowe (ALT, AST) – w jednym z badań odnotowano przemijające zwiększenie ich aktywności, które ustąpiło samoistnie po kilku miesiącach38.
  • Ciąża lub planowanie ciąży: risdiplam nie jest zalecany kobietom w ciąży – dane ze zwierząt wskazują na ryzyko uszkodzenia płodu. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję podczas leczenia i omówić tę kwestię z lekarzem7.
  • Karmienie piersią: nie wiadomo, czy risdiplam przenika do mleka ludzkiego – decyzję o ewentualnym karmieniu piersią należy podjąć wspólnie z lekarzem.
  • Zaburzenia czynności wątroby: lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby; przy łagodnych lub umiarkowanych zaburzeniach wymagane jest ścisłe monitorowanie7.

Risdiplam to lek ratujący życie lub znacząco poprawiający jego jakość u pacjentów z SMA – ale wymaga regularnych wizyt kontrolnych, monitorowania funkcji oddechowej, motorycznej i laboratoryjnej. Nie przerywaj leczenia bez konsultacji z lekarzem prowadzącym. Jeśli zauważysz jakikolwiek nowy objaw, który budzi niepokój, zgłoś go swojemu specjaliście – nawet jeśli nie jest wymieniony w ulotce.

Pytania i odpowiedzi

Co to jest SMA i dlaczego risdiplam może pomóc?

Rdzeniowy zanik mięśni (SMA) to rzadka, postępująca choroba nerwowo-mięśniowa spowodowana mutacją genu SMN1, co prowadzi do niedoboru białka SMN niezbędnego do przeżycia neuronów ruchowych. Gen SMN2 może produkować pewne ilości tego białka, ale ze względu na błąd splicingowy wytwarza głównie skróconą, niefunkcjonalną formę. Risdiplam koryguje ten błąd i zwiększa produkcję pełnowymiarowego białka SMN8.

Od jakiego wieku można stosować risdiplam?

W Unii Europejskiej risdiplam jest zarejestrowany dla pacjentów od urodzenia, na podstawie wyników badania RAINBOWFISH u niemowląt przedobjawowych. W USA FDA zatwierdziła lek dla pacjentów od 2. miesiąca życia w 2020 roku, a następnie rozszerzyła wskazanie dla noworodków1139.

Jak szybko risdiplam zaczyna działać?

Wzrost stężenia białka SMN we krwi jest widoczny już po 4 tygodniach od rozpoczęcia leczenia – u pacjentów z SMA typów 1–3 poziom białka osiągał wartości porównywalne ze zdrowymi osobami lub wyższe, a efekt utrzymywał się przez co najmniej rok17. Poprawa funkcji motorycznych wymaga więcej czasu i jest stopniowa.

Czy risdiplam można stosować u pacjentów, którzy wcześniej przyjmowali nusinersen lub przeszli terapię genową?

Tak – badanie JEWELFISH oceniało bezpieczeństwo i skuteczność risdiplamu u pacjentów w wieku 6 miesięcy–60 lat, którzy wcześniej stosowali inne terapie SMA. Po 12 miesiącach stężenie białka SMN wzrosło ponad 2-krotnie, a lek był dobrze tolerowany bez poważnych działań niepożądanych prowadzących do odstawienia23.

Jakie są najczęstsze skutki uboczne risdiplamu?

U pacjentów z SMA o późnym początku (typy 2/3) najczęstsze działania niepożądane to gorączka, biegunka i wysypka. U niemowląt z SMA typu 1 dochodzą zakażenia górnych i dolnych dróg oddechowych, zaparcia, wymioty i kaszel. Poważne powikłania, takie jak zapalenie płuc, są w dużej mierze związane z ciężkością podstawowej choroby, a nie z samym lekiem31.

Czy risdiplam jest bezpieczny dla oczu? Słyszałem o toksyczności siatkówki.

Wcześniejsze badania na małpach wzbudziły obawy dotyczące toksyczności siatkówki. Jednak w żadnym z badań klinicznych u ludzi – FIREFISH, SUNFISH, JEWELFISH ani RAINBOWFISH – nie zaobserwowano działań niepożądanych dotyczących narządu wzroku związanych z risdiplamem533.

Czy risdiplam leczy SMA całkowicie?

Risdiplam jest lekiem modyfikującym przebieg choroby – zwiększa produkcję białka SMN i spowalnia lub zatrzymuje postęp SMA, umożliwiając osiąganie kamieni milowych rozwoju motorycznego, które bez leczenia byłyby niemożliwe. Nie jest jednak terapią przyczynową eliminującą mutację genu SMN1, dlatego wymaga przewlekłego stosowania40.

Jak ważne jest wczesne rozpoczęcie leczenia?

Bardzo ważne. Dane z badania RAINBOWFISH u niemowląt przedobjawowych oraz z analiz rzeczywistych pokazują, że im wcześniej zostanie wdrożone leczenie, tym lepsze wyniki motoryczne. Pacjenci leczeni przed pojawieniem się objawów osiągają kamienie milowe typowe dla zdrowych rówieśników, w tym siedzenie i chodzenie2141.

Czy risdiplam wchodzi w interakcje z innymi lekami?

Risdiplam jest metabolizowany głównie przez enzymy FMO1 i FMO3 (nie przez główny szlak CYP3A4), a w mniejszym stopniu przez CYP1A1, CYP2J2 i CYP3A4/7. Profil interakcji jest stosunkowo korzystny, jednak ze względu na złożoność leczenia SMA wszelkie zmiany w farmakoterapii należy każdorazowo konsultować z lekarzem prowadzącym26.

Czy risdiplam można stosować w ciąży?

Nie – risdiplam nie jest zalecany kobietom w ciąży. Dane ze zwierząt wskazują na ryzyko uszkodzenia płodu. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii i poinformować lekarza o planowaniu ciąży7.

Jak długo trwa leczenie risdiplamem?

Risdiplam stosuje się przewlekle – jest to terapia długoterminowa, a nie krótki kurs. Badania kliniczne potwierdziły utrzymanie efektów przez co najmniej 2–3 lata, a długoterminowe badanie SUNFISH ocenia skuteczność w perspektywie 4-letniej. Decyzję o kontynuacji lub modyfikacji leczenia podejmuje lekarz na podstawie stanu klinicznego pacjenta19.

Czy risdiplam jest dostępny w Polsce?

Risdiplam jest zarejestrowany w Unii Europejskiej i jest dostępny w Polsce jako lek na receptę. Jest to lek refundowany w ramach programów lekowych NFZ dla pacjentów z SMA spełniających określone kryteria kliniczne – szczegółowe warunki refundacji ustala lekarz prowadzący w ramach obowiązujących programów terapeutycznych.

Reklama
Reklama