Rasburykaza to enzym stosowany głównie w leczeniu i zapobieganiu powikłaniom związanym z wysokim poziomem kwasu moczowego u pacjentów z nowotworami krwi. Dzięki swojemu działaniu pomaga chronić nerki przed uszkodzeniem w trakcie intensywnego leczenia onkologicznego, szczególnie u dzieci i dorosłych zagrożonych zespołem rozpadu guza.

Jak działa rasburykaza?

Rasburykaza to enzym należący do grupy leków osłaniających w chemioterapii przeciwnowotworowej. Jej głównym zadaniem jest szybkie obniżanie poziomu kwasu moczowego we krwi, co zapobiega uszkodzeniu nerek u osób leczonych z powodu nowotworów układu krwiotwórczego1. Działa poprzez przekształcanie kwasu moczowego w łatwiej usuwalną z organizmu alantoinę1.

Dostępne postacie rasburykazy

  • Proszek i rozpuszczalnik do przygotowania koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji (dożylnej): 1,5 mg/ml w fiolkach 1,5 mg/1 ml lub 7,5 mg/5 ml2.

Wskazania do stosowania

  • Leczenie i zapobieganie ostrej hiperurykemii (zbyt wysoki poziom kwasu moczowego we krwi) u dorosłych, dzieci i młodzieży z nowotworami układu krwiotwórczego, szczególnie przy dużej masie guza i ryzyku szybkiego rozpadu komórek po rozpoczęciu chemioterapii3.

Dawkowanie rasburykazy

Najczęściej stosowana dawka to 0,20 mg na kilogram masy ciała na dobę, podawana w postaci wlewu dożylnego przez około 30 minut. Leczenie zwykle trwa do 7 dni i nie wymaga zmiany dawki u dzieci ani u osób z zaburzeniami czynności nerek czy wątroby4.

Przeciwwskazania

  • Nadwrażliwość na rasburykazę lub składniki pomocnicze preparatu5.
  • Niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (G6PD) oraz inne zaburzenia metaboliczne prowadzące do niedokrwistości hemolitycznej5.

Profil bezpieczeństwa rasburykazy

Rasburykaza nie jest zalecana do stosowania w czasie ciąży i karmienia piersią ze względu na brak odpowiednich danych dotyczących bezpieczeństwa. Nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, ale reakcje alergiczne mogą wystąpić, dlatego należy zachować ostrożność6. Nie wymaga dostosowania dawki u osób starszych, z zaburzeniami nerek czy wątroby4. Brak danych na temat interakcji z alkoholem.

Przedawkowanie rasburykazy

Przedawkowanie może prowadzić do bardzo niskiego poziomu kwasu moczowego we krwi i zwiększonego wytwarzania nadtlenku wodoru, co może skutkować hemolizą. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy monitorować pacjenta i zastosować leczenie objawowe, ponieważ nie ma specyficznego antidotum7.

Interakcje z innymi lekami

Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji rasburykazy z innymi lekami, ale jako enzym nie powinna ona wchodzić w znaczące interakcje z innymi produktami leczniczymi8.

Najczęstsze działania niepożądane

  • Nudności9
  • Wymioty9
  • Ból głowy9
  • Gorączka9
  • Biegunka9
  • Reakcje alergiczne, w tym ciężkie reakcje nadwrażliwości i anafilaksja9
  • Hemoliza i methemoglobinemia (rzadko)9

Mechanizm działania rasburykazy

Rasburykaza rozkłada kwas moczowy do alantoiny, która jest bardziej rozpuszczalna i łatwiej wydalana przez nerki. Dzięki temu zapobiega powikłaniom nerkowym u pacjentów z wysokim poziomem kwasu moczowego, szczególnie w trakcie intensywnego leczenia onkologicznego1.

Stosowanie w ciąży

Nie zaleca się stosowania rasburykazy u kobiet w ciąży z powodu braku wystarczających danych na temat bezpieczeństwa stosowania6.

Stosowanie u dzieci

Rasburykaza jest stosowana zarówno u dzieci, jak i młodzieży w leczeniu i zapobieganiu powikłaniom związanym z wysokim poziomem kwasu moczowego podczas leczenia nowotworów krwi3.

Stosowanie przez kierowców

Brak danych wskazujących na wpływ rasburykazy na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn, jednak w przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy zachować ostrożność6.

Rasburykaza – porównanie substancji czynnych

Rasburykaza i glukarpidaza to enzymy stosowane w powikłaniach terapii nowotworów, ale różnią się wskazaniami, mechanizmem działania i bezpieczeństwem stosowania. Rasburykaza i glukarpidaza – co je łąc…

czytaj więcej ❯❯
  • CHPL leku Fasturtec, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 mg/ml
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Fasturtec 1,5 mg/ml proszek i rozpuszczalnik do przygotowania koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji. 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Fasturtec jest rekombinowanym enzymem oksydazy moczanowej wytwarzanym przez genetycznie zmodyfikowany szczep Saccharomyces cerevisiae . Rasburykaza jest tetramerycznym białkiem z identycznymi podjednostkami o masie molekularnej około 34 kDa. Po rekonstytucji, 1 ml koncentratu produktu Fasturtec zawiera 1,5 mg rasburykazy. 1 mg odpowiada 18,2 EAU * . * Jedna jednostka aktywności enzymu (EAU) odpowiada aktywności enzymu, która przekształca 1 µmol kwasu moczowego do alantoiny w czasie jednej minuty w określonych warunkach działania: +30 o C ± 1 o C TEA pH 8,9 bufor. Substancje pomocnicze o znanym działaniu: Każda fiolka 1,5 mg/ml zawiera 0,091 mmol sodu, co stanowi 2,1 mg sodu, a fiolka 7,5 mg/5 ml zawiera 0,457 mmol sodu, co stanowi 10,5 mg sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3.
  • CHPL leku Fasturtec, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 mg/ml
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek i rozpuszczalnik do przygotowania koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji (proszek do przygotowania jałowego koncentratu). Proszek jest cały lub częściowo w postaci peletek koloru białego lub białawego. Rozpuszczalnik jest bezbarwnym i przezroczystym roztworem.
  • CHPL leku Fasturtec, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 mg/ml
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Leczenie i zapobieganie ostrej hiperurykemii, w celu zapobiegania ostrej niewydolności nerek, u osób dorosłych, dzieci i młodzieży (w wieku od 0 do 17 lat) z nowotworem złośliwym układu krwiotwórczego z dużą całkowitą masą nowotworu i z ryzykiem szybkiego rozpadu lub zmniejszenia masy nowotworu po rozpoczęciu chemioterapii.
  • CHPL leku Fasturtec, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 mg/ml
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Fasturtec należy stosować tylko bezpośrednio przed i na początku chemioterapii, ponieważ obecnie nie ma wystarczających danych pozwalających na zalecanie wielokrotnych kursów leczenia. Zalecana dawka produktu Fasturtec to 0,20 mg/kg mc./dobę. Fasturtec podawany jest raz na dobę w 30 minutowym wlewie dożylnym w 50 ml roztworu chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) (patrz punkt 6.6). Czas trwania leczenia produktem Fasturtec może wynosić do 7 dni; dokładny czas leczenia należy określić na podstawie kontrolowanych stężeń kwasu moczowego w osoczu krwi i oceny klinicznej. Dzieci i młodzież Ponieważ dostosowanie dawki nie jest konieczne, zalecana dawka to 0,20 mg/kg mc./dobę. Specjalne grupy pacjentów Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby: Nie jest konieczne dostosowanie dawki. Sposób podawania Produkt Fasturtec należy podawać pod kontrolą lekarza przeszkolonego w zakresie chemioterapii nowotworów złośliwych układu krwiotwórczego.
  • CHPL leku Fasturtec, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 mg/ml
    Dawkowanie
    Podawanie rasburykazy nie wymaga jakichkolwiek zmian w doborze czasu lub schematu rozpoczęcia chemioterapii cytoredukcyjnej. Roztwór rasburykazy należy podawać w infuzji trwającej około 30 minut. Roztwór rasburykazy należy podawać przez inny dostęp do żyły, niż założony do infuzji chemioterapeutyków, aby zapobiec jakimkolwiek możliwym niezgodnościom produktów leczniczych. Jeżeli założenie oddzielnego dostępu żylnego jest niemożliwe, istniejący dostęp należy przepłukać roztworem soli między infuzją chemioterapeutyków, a infuzją rasburykazy. Instrukcje dotyczące rekonstytucji i rozcieńczenia produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6. Ponieważ rasburykaza może powodować rozkład kwasu moczowego in vitro , należy zachować specjalne środki ostrożności podczas postępowania z próbkami krwi do oznaczenia stężenia kwasu moczowego w surowicy, patrz punkt 6.6.
  • CHPL leku Fasturtec, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 mg/ml
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Niedobór G6PD i inne komórkowe zaburzenia metaboliczne, które mogą powodować niedokrwistość hemolityczną. Nadtlenek wodoru jest produktem ubocznym przemiany kwasu moczowego do alantoiny. W celu zapobiegania niedokrwistości hemolitycznej wywołanej przez nadtlenek wodoru, rasburykaza jest przeciwwskazana u pacjentów z tymi zaburzeniami.
  • CHPL leku Fasturtec, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 mg/ml
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Rasburykaza, podobnie jak inne białka, może powodować reakcje alergiczne u ludzi, takie jak anafilaksja, w tym wstrząs anafilaktyczny, który może zakończyć się zgonem. Doświadczenia kliniczne z produktem Fasturtec wykazują, że pacjenci powinni być ściśle monitorowani w celu zaobserwowania początku działań niepożądanych typu alergicznego, zwłaszcza ciężkich reakcji nadwrażliwości, włącznie z anafilaksją (patrz punkt 4.8). W przypadku wystąpienia ciężkiej reakcji alergicznej, leczenie produktem Fasturtec należy niezwłocznie i na stałe przerwać i rozpocząć odpowiednie leczenie. Należy zachować ostrożność u pacjentów z alergiami atopowymi w wywiadzie. Obecnie nie zaleca się wielokrotnych kursów leczenia, ponieważ nie ma wystarczających danych dotyczących pacjentów, u których stosowano wielokrotnie rasburykazę.
  • CHPL leku Fasturtec, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 mg/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Przeciwciała przeciwko rasburykazie wykryto zarówno u leczonych pacjentów, jak i u zdrowych ochotników, którym podawano rasburykazę. Donoszono o występowaniu methemoglobinemii u pacjentów otrzymujących Fasturtec. U pacjentów, u których wystąpiła methemoglobinemia, leczenie produktem Fasturtec należy niezwłocznie i na stałe przerwać i rozpocząć odpowiednie postępowanie lecznicze (patrz punkt 4.8). Donoszono o występowaniu hemolizy u pacjentów otrzymujących Fasturtec. W takim przypadku, leczenie należy niezwłocznie i na stałe przerwać i należy rozpocząć odpowiednie postępowanie lecznicze (patrz punkt 4.8). Podawanie produktu Fasturtec zmniejsza stężenie kwasu moczowego poniżej prawidłowego stężenia, przez co zmniejsza się ryzyko wystąpienia niewydolności nerek spowodowanej wytrącaniem się kryształków kwasu moczowego w kanalikach nerkowych, będącego skutkiem hiperurykemii. Rozpad nowotworu może także powodować hiperfosfatemię, hiperkaliemię i hipokalcemię.
  • CHPL leku Fasturtec, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 mg/ml
    Specjalne środki ostrozności
    Fasturtec nie jest bezpośrednio skuteczny w leczeniu tych zaburzeń. Dlatego pacjentów należy ściśle monitorować. Fasturtec nie był badany u pacjentów z hiperurykemią spowodowaną zaburzeniami mieloproliferacyjnymi. W celu zapewnienia dokładnego oznaczenia stężenia kwasu moczowego w surowicy podczas leczenia produktem Fasturtec, należy ściśle przestrzegać zasad postępowania z próbkami krwi (patrz punkt 6.6). Produkt leczniczy zawiera do 10,5 mg sodu na fiolkę, co odpowiada 0,53% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych. Identyfikowalność W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu.
  • CHPL leku Fasturtec, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 mg/ml
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji. Rasburykaza jest enzymem i prawdopodobnie nie wchodzi w interakcje z innymi produktami leczniczymi.
  • CHPL leku Fasturtec, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 mg/ml
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych dotyczących stosowania rasburykazy u kobiet w ciąży. Nie można interpretować wyników badań na zwierzętach ze względu na obecność endogennej oksydazy moczanowej w standardowych modelach zwierzęcych. Ponieważ nie można wykluczyć działania teratogennego rasburykazy, produkt Fasturtec można stosować w okresie ciąży tylko wtedy, gdy jest to bezwzględnie konieczne. Produkt Fasturtec nie powinien być stosowany u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznej metody antykoncepcji. Karmienie piersią Nie wiadomo czy rasburykaza przenika do mleka ludzkiego. Ponieważ rasburykaza jest białkiem, można się spodziewać, że dawka przyjęta przez dziecko będzie bardzo mała. Podczas leczenia produktem Fasturtec, należy ocenić korzyści wynikające z karmienia piersią w stosunku do potencjalnego ryzyka dla dziecka. Płodność Brak danych dotyczących wpływu rasburykazy na płodność.
  • CHPL leku Fasturtec, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 mg/ml
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
  • CHPL leku Fasturtec, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 mg/ml
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Fasturtec stosowany jest w leczeniu wspomagającym, jednocześnie z chemioterapią cytoredukcyjną zaawansowanych złośliwych nowotworów; związek przyczynowy występowania działań niepożądanych jest trudny do oszacowania, ponieważ znacząca większość zdarzeń niepożądanych jest związana z chorobą podstawową i jej leczeniem. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były: nudności, wymioty, ból głowy, gorączka oraz biegunka. Zaobserwowane w badaniach klinicznych zaburzenia hematologiczne, takie jak hemoliza, niedokrwistość hemolityczna i methemoglobinemia, są niezbyt często spowodowane przez Fasturtec. Podczas enzymatycznego rozkładu kwasu moczowego do alantoiny przez rasburykazę powstaje nadtlenek wodoru, co może być przyczyną niedokrwistości hemolitycznej lub methemoglobinemii, które były obserwowane w niektórych populacjach z grupy ryzyka, takich jak pacjenci z niedoborem G6PD.
  • CHPL leku Fasturtec, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 mg/ml
    Działania niepożądane
    Działania niepożądane prawdopodobnie związane z podaniem produktu Fasturtec i zgłaszane w badaniach klinicznych, są wymienione poniżej, według klasyfikacji układów i narządów oraz częstości występowania. Częstości występowania są zdefiniowane zgodnie z konwencją MedDRA jako: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Tabelaryczna lista działań niepożądanych
  • CHPL leku Fasturtec, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 mg/ml
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układówi narządówMedDRABardzo częstoCzęstoNiezbyt częstoRzadkoCzęstość nieznana
    Zaburzenia krwi i układu chłonnegonemia
    Zaburzenia układu immunologi- cznego– Alergia, reakcje alergiczne (wysypkii pokrzywka)– Ciężkie reakcje nadwrażliwości– Reakcja anafila- ktyczna– Wstrząs anafila- ktyczny*
    Zaburzenia układu nerwowego– Ból głowy+– Drgawki**– Mimo- wolne skurcze mięśni**
    Zaburzenianaczyniowe– Niedociśnienie
    Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersioweji śródpiersia– Skurcz oskrzeli– Zapalenie błony śluzowej nosa
    Zaburzenia żołądka i jelit
    Zaburzenia ogólne i stany w miejscupodania– Gorączka++
  • CHPL leku Fasturtec, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 mg/ml
    Działania niepożądane
    – Hemoliza – Niedokrwistość hemolityczna – Methemoglobi- – Biegunka+ – Wymioty++ – Nudności++ * Wstrząs anafilaktyczny, który może zakończyć się zgonem ** Doświadczenia z okresu po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu + Niezbyt często G3/4 ++ Często G3/4 W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania, objawy niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
  • CHPL leku Fasturtec, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 mg/ml
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Biorąc pod uwagę mechanizm działania produktu Fasturtec, przedawkowanie może prowadzić do małych lub nieoznaczalnych stężeń kwasu moczowego w surowicy i zwiększenia wytwarzania nadtlenku wodoru. Dlatego pacjentów, u których podejrzewa się przedawkowanie produktu, należy monitorować, czy nie występuje u nich hemoliza oraz należy u nich zastosować ogólne leczenie objawowe, ponieważ nie ma specyficznego antidotum dla rasburykazy.
  • CHPL leku Fasturtec, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 mg/ml
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki osłaniające w chemioterapii przeciwnowotworowej, kod ATC: V03AF07. Mechanizm działania U ludzi, kwas moczowy jest końcowym etapem katabolicznej przemiany puryn. Nagłe zwiększenie poziomu kwasu moczowego w surowicy, wynikające z rozpadu dużej ilości komórek nowotworowych podczas cytoredukcyjnej chemioterapii, może prowadzić do zaburzenia czynności nerek i niewydolności nerek, która jest skutkiem wytrącania się kryształków kwasu moczowego w kanalikach nerkowych. Rasburykaza jest silną substancją urykolityczną, która katalizuje enzymatyczne utlenianie kwasu moczowego do alantoiny, produktu rozpuszczalnego w wodzie i łatwo wydalanego przez nerki z moczem. Enzymatyczne utlenianie kwasu moczowego prowadzi do powstania nadtlenku wodoru w stechiometrycznej ilości.
  • CHPL leku Fasturtec, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 mg/ml
    Właściwości farmakodynamiczne
    Nadmiar nadtlenku wodoru ponad poziom prawidłowy może być eliminowany przez endogenne antyoksydanty i dlatego zwiększone ryzyko wystąpienia hemolizy występuje tylko u pacjentów z niedoborem G6PD i u pacjentów z wrodzoną niedokrwistością. U zdrowych ochotników, znaczne zmniejszenie stężenia kwasu moczowego w surowicy, zależne od dawki, obserwowano w zakresie dawek produktu Fasturtec 0,05 mg/kg mc. do 0,20 mg/kg mc. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania W randomizowanym, porównawczym badaniu klinicznym III fazy, przeprowadzonym z udziałem 52 dzieci i młodzieży, 27 pacjentów (< 5 lat: n = 11; 6 – 12 lat: n = 11; 13 – 17 lat: n = 5) leczonych było z zastosowaniem rasburykazy w zalecanej dawce wynoszącej 0,20 mg/kg mc./dobę, podawanej dożylnie przez 4 do 7 dni, zaś 25 pacjentów leczonych było z zastosowaniem allopurynolu w dawkach dobowych, podawanych doustnie przez 4 do 8 dni.
  • CHPL leku Fasturtec, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 mg/ml
    Właściwości farmakodynamiczne
    Wyniki pokazują istotnie szybszy początek działania produktu Fasturtec w porównaniu do allopurynolu. Po 4 godzinach od podania pierwszej dawki, różnica w średniej procentowej zmianie, licząc od wartości początkowej stężenia kwasu moczowego w surowicy (p <0,0001), była znacząca w grupie otrzymującej Fasturtec (-86,0%) w porównaniu do grupy pacjentów leczonych allopurynolem (-12,1%). Czas do pierwszego potwierdzenia prawidłowych stężeń kwasu moczowego u pacjentów z hiperurykemią wynosi 4 godziny po zastosowaniu produktu Fasturtec i 24 godziny po zastosowaniu allopurynolu. Ponadto, szybkiej kontroli stężenia kwasu moczowego u pacjentów z tej populacji towarzyszy poprawa czynności nerek. Pozwala to na skuteczne wydalanie fosforanów z surowicy, zapobiegając postępującemu pogorszeniu się czynności nerek z powodu strącania się wapnia i fosforu.
  • CHPL leku Fasturtec, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 mg/ml
    Właściwości farmakodynamiczne
    W randomizowanym (1:1:1), wieloośrodkowym, otwartym badaniu, 275 dorosłym pacjentom z białaczką oraz chłoniakiem, z ryzykiem wystąpienia hiperurykemii i zespołu rozpadu guza (TLS, ang. tumor lysis syndrome ), podawano rasburykazę w dawce 0,2 mg/kg mc./dobę, dożylnie, przez 5 dni (ramię A: n = 92), rasburykazę w dawce 0,2 mg/kg mc./dobę, dożylnie, od 1. do 3. dnia, a następnie doustnie allopurynol w dawce 300 mg raz na dobę od 3. do 5. dnia (nakładające się dawki w 3. dniu: rasburykazę i allopurynol podawano w odstępie około 12 godzin) (ramię B: n = 92) lub doustnie allopurynol w dawce 300 mg raz na dobę przez 5 dni (ramię C: n = 91). Wskaźnik odpowiedzi kwasu moczowego (odsetek pacjentów ze stężeniem kwasu moczowego w osoczu ≤7,5 mg/dl po 3 do 7 dni od rozpoczęcia leczenia przeciwhiperurykemicznego) wynosił 87% w ramieniu A, 78% w ramieniu B i 66% w ramieniu C.
  • CHPL leku Fasturtec, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 mg/ml
    Właściwości farmakodynamiczne
    Wskaźnik odpowiedzi w ramieniu A był znamiennie większy niż w ramieniu C (p=0,0009); wskaźnik odpowiedzi w ramieniu B był większy niż w ramieniu C, jednak ta różnica nie była znamienna statystycznie. Stężenie kwasu moczowego w 4. godzinie dnia po podaniu 1-szej dawki wynosiło <2 mg/dl u 96% pacjentów w dwóch ramionach badania zawierających rasburykazę i u 5% pacjentów w ramieniu zawierającym allopurynol. Wyniki dotyczące bezpieczeństwa stosowania u pacjentów leczonych produktem Fasturtec w badaniu EFC4978, były zgodne z profilem działań niepożądanych obserwowanym w poprzednich badaniach klinicznych, przeprowadzonych głównie z udziałem dzieci i młodzieży. W pilotażowych badaniach klinicznych, 246 dzieci i młodzieży (średnia wieku wynosiła 7 lat, w zakresie od 0 do 17 lat) było leczonych rasburykazą w dawkach 0,15 mg/kg mc./dobę albo 0,20 mg/kg mc./dobę, przez 1 do 8 dni (najczęściej 5 do 7 dni).
  • CHPL leku Fasturtec, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 mg/ml
    Właściwości farmakodynamiczne
    Wyniki skuteczności leczenia, uzyskane od 229 pacjentów, wykazały ogólny wskaźnik odpowiedzi na leczenie (normalizację stężeń kwasu moczowego w osoczu krwi) w 96,1% przypadków. Wyniki dotyczące bezpieczeństwa stosowania, dotyczące populacji 246 pacjentów, były zgodne pod względem rodzaju i częstości występowania działań niepożądanych z wynikami w ogólnej populacji. W badaniach bezpieczeństwa stosowania z długim okresem obserwacji, analiza danych z grupy 867 dzieci i młodzieży (średnia wieku wynosiła 7,3 lat, w zakresie od 0 do 17 lat), leczonych rasburykazą w dawce 0,20 mg/kg mc./dobę, przez okres od 1 do 24 dni (najczęściej 1 do 4 dni) wykazała wyniki zgodne z wynikami pilotażowych badań klinicznych, pod względem skuteczności i bezpieczeństwa stosowania.
  • CHPL leku Fasturtec, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 mg/ml
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Farmakokinetykę rasburykazy oceniano zarówno u dzieci i młodzieży, jak i u pacjentów dorosłych, z białaczką, chłoniakiem lub innymi nowotworami układu krwiotwórczego. Wchłanianie Po infuzji rasburykazy w dawce 0,20 mg/kg mc./dobę, stan stacjonarny w surowicy krwi jest osiągany w 2 – 3 dniu. Minimalną kumulację rasburykazy (<1,3-krotną) zaobserwowano pomiędzy dniem 1) i 5. podawania produktu. Dystrybucja Średnia objętość dystrybucji mieściła się w zakresie 110 – 127 ml/kg mc. u dzieci i młodzieży i 75,8-138 ml/kg mc. u pacjentów dorosłych, co jest porównywalne z fizjologiczną objętością naczyniową. Metabolizm Rasburykaza jest białkiem, dlatego: 1) przypuszczalnie nie wiąże się z białkami, 2) najprawdopodobniej jej rozkład metaboliczny będzie odbywał się na tej samej drodze co innych białek, tj. poprzez hydrolizę peptydów, 3) jest mało prawdopodobne, aby wchodziła w interakcje z innymi produktami leczniczymi.
  • CHPL leku Fasturtec, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 mg/ml
    Właściwości farmakokinetyczne
    Eliminacja Klirens rasburykazy wynosił około 3,5 ml/godz./kg mc. Średni okres półtrwania był podobny u dzieci i młodzieży oraz u pacjentów dorosłych i mieścił się w zakresie 15,7 -22,5 godzin. U dzieci i młodzieży klirens zwiększa się (o około 35%) w porównaniu z dorosłymi pacjentami, co prowadzi do mniejszej ogólnoustrojowej ekspozycji na produkt. Wydalanie rasburykazy z moczem jest uważane za drugorzędną drogę usuwania rasburykazy. Specjalne grupy pacjentów U osób dorosłych (≥ 18 lat), wiek, płeć, aktywność enzymów wątrobowych i klirens kreatyniny nie wpływają na farmakokinetykę rasburykazy. Krzyżowe badanie porównawcze wykazało, że po podaniu rasburykazy w dawce 0,15 lub 0,20 mg/kg mc., średnie geometryczne wartości klirensu znormalizowanego względem masy ciała były o około 40% mniejsze u osób rasy japońskiej (n = 20) niż u osób rasy kaukaskiej (n = 26).
  • CHPL leku Fasturtec, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 mg/ml
    Właściwości farmakokinetyczne
    Metabolizm rasburykazy najprawdopodobniej odbywa się na drodze hydrolizy peptydów, dlatego przypuszcza się, że zaburzenia czynności wątroby nie mają wpływu na farmakokinetykę rasburykazy.
  • CHPL leku Fasturtec, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 mg/ml
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym i genotoksyczności, nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. Interpretacja wyników badań nieklinicznych jest utrudniona z powodu obecności endogennej oksydazy moczanowej w standardowych modelach zwierzęcych.
  • CHPL leku Fasturtec, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 mg/ml
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Proszek: alanina mannitol disodu fosforan dwunastowodny disodu fosforan dwuwodny sodu diwodorofosforan dwuwodny Rozpuszczalnik: poloksamer 188 woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. Roztwór rasburykazy należy podawać przez inny dostęp dożylny, niż założony do infuzji chemioterapeutyków, w celu zapobiegania jakimkolwiek możliwym niezgodnościom produktów leczniczych. Jeżeli założenie oddzielnego dostępu dożylnego jest niemożliwe, to istniejący dostęp należy przepłukać roztworem soli między infuzją chemioterapeutyków, a infuzją rasburykazy. Nie należy stosować filtrów podczas infuzji. Nie stosować żadnego roztworu glukozy do rozcieńczania produktu leczniczego z powodu możliwości wystąpienia niezgodności. 6.3 Okres ważności 3 lata. Po odtworzeniu lub rozcieńczeniu zalecane jest natychmiastowe użycie produktu.
  • CHPL leku Fasturtec, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 mg/ml
    Dane farmaceutyczne
    Jakkolwiek, wykazano stabilność roztworu przez 24 godziny w temperaturze od +2 ° C do +8 ° C. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Proszek w fiolce: przechowywać w lodówce (2 ° C – 8 ° C). Nie zamrażać. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Warunki przechowywania produktu leczniczego po rekonstytucji lub po rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fasturtec jest dostarczany w opakowaniach zawierających: 3 fiolki po 1,5 mg rasburykazy i 3 ampułki po 1 ml rozpuszczalnika. Proszek jest dostarczany w 2 ml lub 3 ml fiolce z przezroczystego szkła (typ I) z gumową zatyczką, a rozpuszczalnik w 2 ml ampułce z przezroczystego szkła (typ I). 1 fiolkę z 7,5 mg rasburykazy i 1 ampułkę z 5 ml rozpuszczalnika. Proszek jest dostarczany w 10 ml fiolce z przezroczystego szkła (typ I) z gumową zatyczką, a rozpuszczalnik w 5 ml ampułce z przezroczystego szkła (typ I). Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
  • CHPL leku Fasturtec, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 mg/ml
    Dane farmaceutyczne
    6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Rasburykazę należy odtworzyć w całej objętości dołączonego rozpuszczalnika w ampułce (1,5 mg rasburykazy w fiolce należy odtworzyć używając 1 ml rozpuszczalnika w ampułce; 7,5 mg rasburykazy w fiolce należy odtworzyć używając 5 ml rozpuszczalnika w ampułce). Odtworzony roztwór o stężeniu rasburykazy 1,5 mg/ml, należy następnie rozcieńczyć przy użyciu roztworu chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) do wstrzykiwań dożylnych. Odtworzenie roztworu: Należy dodać zawartość jednej ampułki z rozpuszczalnikiem do jednej fiolki zawierającej rasburykazę i bardzo delikatnie wymieszać przez obracanie, w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych. Nie należy potrząsać fiolką. Roztwór należy obejrzeć przed użyciem. Tylko przejrzysty i bezbarwny roztwór bez cząstek nadaje się do użycia. Tylko do jednorazowego użytku, nie zużyty roztwór należy wyrzucić. Rozpuszczalnik nie zawiera konserwantów.
  • CHPL leku Fasturtec, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 mg/ml
    Dane farmaceutyczne
    Dlatego odtworzony roztwór należy rozcieńczyć w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych. Rozcieńczenie przed infuzją: Wymagana do podania objętość odtworzonego roztworu zależy od masy ciała pacjenta. Może być konieczne użycie kilku fiolek w celu uzyskania ilości rasburykazy potrzebnej do jednorazowego podania. Wymaganą objętość odtworzonego roztworu pobraną z jednej lub z większej ilości fiolek, należy następnie rozcieńczyć przy użyciu roztworu chlorku sodu 9 mg/ml (0,9 %) aż do uzyskania całkowitej objętości 50 ml. Stężenie rasburykazy w końcowym roztworze do infuzji zależy od masy ciała pacjenta. Odtworzony roztwór nie zawiera konserwantów. Dlatego rozcieńczony roztwór należy podawać natychmiast w postaci infuzji. Infuzja: Infuzja rozcieńczonego roztworu powinna trwać 30 minut.
  • CHPL leku Fasturtec, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 mg/ml
    Dane farmaceutyczne
    Postępowanie z próbkami krwi: W przypadku konieczności monitorowania u pacjenta stężenia kwasu moczowego, należy ściśle przestrzegać zasad postępowania z próbkami krwi, w celu zminimalizowania możliwości rozkładu pobranej próbki analitycznej ex vivo . Krew należy pobierać do uprzednio oziębionych probówek, zawierających środek przeciwkrzepliwy, heparynę. Próbki muszą być zanurzone w lodowo-wodnej kąpieli. Należy natychmiast przygotować próbki osocza poprzez odwirowanie krwi w uprzednio schłodzonej wirówce (4 o C). Ostatecznie, osocze należy przetrzymywać w lodowo-wodnej kąpieli i zbadać w ciągu 4 godzin w celu określenia stężenia kwasu moczowego.
  • CHPL leku Voraxaze, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 j.
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Voraxaze zawierający 1000 jednostek, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Po rekonstytucji w 1 ml sterylnego roztworu 0,9% chlorku sodu, każda fiolka zawiera nominalnie 1000 jednostek glukarpidazy*. * Wytwarzana w komórkach Escherichia coli z zastosowaniem technologii rekombinacji DNA. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Biały lub prawie biały proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań.
  • CHPL leku Voraxaze, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 j.
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Voraxaze jest wskazany w celu zmniejszenia toksycznego stężenia metotreksatu w osoczu u dorosłych i dzieci (w wieku 28 dni i starszych) z opóźnioną eliminacją metotreksatu lub zagrożonych toksycznym działaniem metotreksatu.
  • CHPL leku Voraxaze, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 j.
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Glukarpidaza jest przeznaczona do stosowania pod nadzorem lekarza. W celu uwzględnienia wszystkich dawek metotreksatu oraz czasów infuzji, jakie mogą być stosowane u pacjentów, zaleca się stosowanie lokalnych protokołów leczenia lub wytycznych (o ile są dostępne) do określenia, czy należy podawać glukarpidazę. Zaleceniem dla interwencji z użyciem glukarpidazy jest sytuacja, w której poziom metotreksatu w osoczu przekracza 2 odchylenia standardowe (ang. standard deviations, SD) od średniej przewidywanej krzywej wydalania metotreksatu. Ponadto podawanie glukarpidazy powinno optymalnie nastąpić w ciągu 60 godzin od rozpoczęcia wlewu HDMTX, ponieważ za tym punktem może nie być możliwe zapobieżenie wystąpieniu toksyczności zagrażającej życiu. Dane kliniczne jednak pokazują, że glukarpidaza nadal wykazuje skuteczność poza tym oknem czasowym. Dokładne zalecenia do interwencji z użyciem glukarpidazy podano poniżej
  • CHPL leku Voraxaze, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 j.
    Dawkowanie
    Dawka metotreksatu:≤ 1 g/m21-8 g/m28-12 g/m2
    Czas trwania wlewu:Ponad 36-42 godz.Ponad 24 godz.Ponad ≤ 6 godz.
    Liczba godzin od rozpoczęcia wlewu metotreksatuProgowe stężenie metotreksatu w osoczu (µM)
  • CHPL leku Voraxaze, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 j.
    Dawkowanie
    24 godz.–-*≥ 
    36 godz.–≥ 30≥ 30
    42 godz.–≥ 10≥ 10
    48 godz.≥ 5≥ 5≥ 5
  • CHPL leku Voraxaze, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 j.
    Dawkowanie
    *rozpocząć leczenie podtrzymujące, gdy ≥ 120 µM. Jako dalsze wskazówki dla pacjentów otrzymujących schemat krótkich wlewów metotreksatu, można rozważyć podawanie glukarpidazy zgodnie z informacjami podanymi poniżej.
  • CHPL leku Voraxaze, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 j.
    Dawkowanie
    Dawka metotreksatu:3-3,5 g/m25 g/m2
    Liczba godzin od rozpoczęcia wlewu metotreksatuProgowe stężenie metotreksatu w osoczu (µM)
    24 godz.≥ 20–
    36 godz.–≥ 10
    48 godz.≥ 5≥ 6
  • CHPL leku Voraxaze, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 j.
    Dawkowanie
    Dawkowanie Zalecana dawka wynosi 50 jednostek na kilogram (kg) podawana w dawce pojedynczej we wstrzyknięciu dożylnym w bolusie w ciągu pięciu minut. Po ustaleniu rozpoznania opóźnionej eliminacji metotreksatu (MTX) lub ryzyka toksyczności MTX, glukarpidazę należy podać bezzwłocznie; u pacjentów z opóźnioną eliminacją MTX optymalny czas podania leku to 48–60 godzin od rozpoczęcia wlewu dużej dawki MTX. Kwas folinowy, znany również jako leukoworyna, jest kompetycyjnym substratem glukarpidazy, który może konkurować o miejsca wiązania MTX (patrz również punkt 4.5). Dlatego zaleca się, aby nie podawać kwasu folinowego w ciągu dwóch godzin przed podaniem lub po podaniu glukarpidazy, aby zminimalizować wszelkie ewentualne interakcje. Wewnątrzkomórkowy MTX będzie nadal hamował redukcję folianu do jego aktywnej postaci po podaniu glukarpidazy, dlatego kwas folinowy będzie nadal potrzebny nie wcześniej niż dwie godziny po podaniu glukarpidazy w celu uzupełnienia wewnątrzkomórkowego źródła biologicznie aktywnego folianu.
  • CHPL leku Voraxaze, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 j.
    Dawkowanie
    (Patrz również punkt 4.4) Szczególne populacje Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Badanie farmakokinetyki glukarpidazy w nieobecności MTX u czterech osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CLcr <30 ml/min) wykazało, że średnie parametry farmakokinetyczne były podobne do tych zaobserwowanych u zdrowych ochotników. Na tej podstawie nie zaleca się dostosowania dawki glukarpidazy u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Dzieci i młodzież Nie ma konieczności dostosowania dawki u dzieci i młodzieży. Patrz punkt 4.4. Sposób podawania Do rekonstytucji każdej fiolki produktu leczniczego Voraxaze 1000 jednostek wymagane jest zastosowanie 1 ml sterylnego roztworu 0,9% chlorku sodu. Rekonstytucja powinna mieć miejsce bezpośrednio przed użyciem (nie należy go dalej rozcieńczać). Produkt powinien być podawany we wstrzyknięciu dożylnym w bolusie w ciągu pięciu minut. Po rekonstytucji w 1 ml sterylnego roztworu 0,9% chlorku sodu każdy 1 ml będzie zawierał 1000 jednostek glukarpidazy.
  • CHPL leku Voraxaze, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 j.
    Dawkowanie
    Do usunięcia roztworu z fiolek należy użyć strzykawki odpowiedniej do pobierania małych objętości. Nie zawsze może być możliwe pobranie pełnego 1 ml z fiolki, ale pobranie co najmniej 0,90 ml z fiolki zapewni odpowiednią ilość glukarpidazy do celów dozowania. Przepłukać linię dożylną przed podaniem i po podaniu leku.
  • CHPL leku Voraxaze, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 j.
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
  • CHPL leku Voraxaze, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 j.
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Identyfikowalność W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu. Dzieci i młodzież Nie przeprowadzono formalnej oceny na temat wpływu wieku na farmakokinetykę glukarpidazy. Brak dostępnych danych u dzieci w wieku poniżej 28 dni. Ważne jest, aby mierzyć wyjściowe stężenie MTX w osoczu i czynność nerek oraz kontynuować ich monitorowanie w trakcie leczenia dużymi dawkami MTX, jak opisano poniżej. Do pomiaru stężenia MTX po podaniu glukarpidazy zaleca się zastosowanie metody wysokosprawnej chromatografii cieczowej (HPLC). Obecne oznaczenia immunologiczne są niewiarygodne w przypadku próbek pobranych po podaniu glukarpidazy, ponieważ kwas 4-amino-4-deoksy-N 10 – metylopteroilowy (DAMPA), nieaktywny metabolit MTX powstający po podaniu glukarpidazy, zakłóca pomiar stężenia MTX.
  • CHPL leku Voraxaze, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 j.
    Specjalne środki ostrozności
    Zakłócenia te prowadzą do zawyżonych szacunków w zakresie stężenia MTX. Efekt zakłóceń DAMPA będzie się zmniejszał z czasem, gdy DAMPA zostanie wyeliminowany. Stężenia DAMPA u pacjentów leczonych glukarpidazą mieściły się w średnim okresie półtrwania wynoszącym 8,6 godziny. U większości pacjentów stężenie DAMPA spadło do poziomu poniżej 1 µmol/l w ciągu 48 godzin od podania glukarpidazy. W badaniach klinicznych zaobserwowano stężenia DAMPA powyżej 1 µmol/l po upływie trzech dni u nieznacznej mniejszości (≤3%) pacjentów. W przypadku braku bardziej konkretnego oznaczenia HPLC zaleca się, aby dawka kwasu folinowego stosowana w okresie 48 godzin po podaniu glukarpidazy była oparta na stężeniu MTX w próbce pobranej przed podaniem glukarpidazy. W ciągu 48 godzin po podaniu glukarpidazy stężenie MTX określone za pomocą oznaczeń immunologicznych może nie być wiarygodne w kontrolowaniu nawrotu choroby i należy rozważyć uzyskanie potwierdzających danych z HPLC.
  • CHPL leku Voraxaze, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 j.
    Specjalne środki ostrozności
    W ciągu 48 godzin po podaniu glukarpidazy wyniki oznaczeń immunologicznych będą wiarygodne u większości pacjentów i mogą być wykorzystane do dostosowania dawki kwasu folinowego lub kontroli nawrotu. W badaniach klinicznych u ok. 9% pacjentów z wyjściowym stężeniem MTX ≥ 50 µmol/l poziom DAMPA utrzymywał się powyżej 1 µmol/l dłużej niż cztery dni. Należy kontynuować rutynowe kontrolowanie stężenia MTX w osoczu zgodnie z lokalnymi wytycznymi. Glukarpidaza nie odwraca istniejącego wcześniej uszkodzenia nerek lub niewydolności nerek, które występują w wyniku podawania MTX, ale zamiast tego usuwa MTX w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia dalszego, toksycznego uszkodzenia nerek. W związku z tym, na początku podawania MTX należy rozpocząć inne leczenie wspomagające, w tym nawodnienie i alkalizację moczu, i kontynuować je zgodnie z lokalnymi wytycznymi dotyczącymi leczenia. Po podaniu glukarpidazy możliwe są reakcje nadwrażliwości typu alergicznego, patrz punkt 4.8.
  • CHPL leku Voraxaze, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 j.
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Glukarpidaza może zmniejszać stężenie kwasu folinowego, co może osłabiać działanie ratunkowe kwasu folinowego, o ile nie jest on stosowany zgodnie z zaleceniami (patrz punkt 4.2). Glukarpidaza może również zmniejszać stężenie innych analogów folianów lub inhibitorów metabolizmu analogów folianów.
  • CHPL leku Voraxaze, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 j.
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych dotyczących stosowania glukarpidazy u kobiet w okresie ciąży. Glukarpidaza jest podawana w skojarzeniu z MTX, który jest przeciwwskazany do stosowania w ciąży. Ponieważ stosowanie MTX, czynnika genotoksycznego i teratogennego, jest warunkiem wstępnym do stosowania glukarpidazy, nie uważa się, aby produkt leczniczy stanowił dodatkowe ryzyko dla pacjentów przyjmujących już MTX. Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu glukarpidazy na rozrodczość u zwierząt. Nie wiadomo, czy glukarpidaza powoduje szkodliwe działanie w czasie ciąży i (lub) na płód/noworodka lub czy może wpływać na zdolność do reprodukcji. Glukarpidazę należy podawać kobiecie w ciąży tylko wtedy, gdy jest to bezwzględnie konieczne. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy glukarpidaza/metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Nie można wykluczyć ryzyka dla noworodków/niemowląt.
  • CHPL leku Voraxaze, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 j.
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    Przed podjęciem decyzji o przerwaniu karmienia piersią lub przerwaniu/powstrzymaniu leczenia glukarpidazą, należy uwzględnić bilans korzyści z karmienia piersią dla dziecka i kontynuowania leczenia dla matki. Płodność Brak lub istnieją ograniczone dane dotyczące wpływu glukarpidazy na płodność u ludzi. Nie przeprowadzono badań nad płodnością u zwierząt. Nie wiadomo, czy glukarpidaza wpływa na płodność.
  • CHPL leku Voraxaze, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 j.
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Glukarpidaza nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn.
  • CHPL leku Voraxaze, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 j.
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Najczęściej uznane za związane z produktem działania niepożądane to: uczucie pieczenia (<1%), ból głowy (<1%), parestezja (2%), uderzenia gorąca (2%), uczucie gorąca (<1%). Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Tabela 1 przedstawia działania niepożądane zaobserwowane na podstawie kombinacji danych z połączonych badań klinicznych (489 pacjentów) i działań niepożądanych zgłaszanych w okresie po wprowadzeniu produktu do obrotu. Działania niepożądane przedstawiono według klasyfikacji układów i narządów oraz częstości występowania, stosując następującą konwencję: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000). W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającą się ciężkością.
  • CHPL leku Voraxaze, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 j.
    Działania niepożądane
    Tabela 1 Działania niepożądane zgłaszane w związku ze stosowaniem glukarpidazy
  • CHPL leku Voraxaze, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 j.
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządówCzęstość występowaniaDziałania niepożądane
    Zaburzenia układu immunologicznegoRzadkoNadwrażliwość
    Bardzo rzadkoReakcja anafilaktyczna
    Zaburzenia układu nerwowegoNiezbyt częstoUczucie pieczenia, ból głowy, parestezja
    RzadkoNiedoczulica, ospałość, drżenie
    Zaburzenia sercaBardzo rzadkoTachykardia
    Zaburzenia naczynioweNiezbyt częstoUderzenia gorąca
    RzadkoNiedociśnienie tętnicze (hipotensja)
    Zaburzenia układu oddechowego, klatkipiersiowej i śródpiersiaRzadkoWysięk opłucnowy, ucisk w gardle
    Zaburzenia żołądka i jelitRzadkoBól w okolicy nadbrzusza, biegunka, nudności,wymioty
    Zaburzenia skóry i tkanki podskórnejRzadkoŚwiąd, wysypka
    Bardzo rzadkoWykwity polekowe, reakcje skórne
    Zaburzenia nerek i dróg moczowychBardzo rzadkoKrystaluria (obecność kryształów w moczu)*
    Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podaniaNiezbyt częstoUczucie gorąca
    RzadkoGorączka, efekt „z odbicia”
    Bardzo rzadkoReakcje w miejscu wlewu dożylnego
  • CHPL leku Voraxaze, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 j.
    Działania niepożądane
    * Krystaluria jest preferowanym terminem; działanie niepożądane odnosi się do krystalurii DAMPA Opis wybranych działań niepożądanych Tak jak w przypadku każdego dożylnego produktu zawierającego białko, mogą wystąpić reakcje związane z wlewem dożylnym lub reakcje nadwrażliwości. Zaleca się kontrolowanie pacjentów pod kątem przedmiotowych i podmiotowych objawów reakcji anafilaktycznej i ostrej reakcji alergicznej. Podczas podawania glukarpidazy musi być łatwo dostępna pomoc medyczna. Jak w przypadku wszystkich białek terapeutycznych, istnieje możliwość wystąpienia immunogenności. U 205 pacjentów, którzy otrzymali jedną (n=176), dwie (n=27) lub trzy (n=2) dawki glukarpidazy, oceniano obecność przeciwciał antyglukarpidazowych. Czterdziestu trzech z tych 205 pacjentów (21%) miało wykrywalne przeciwciała antyglukarpidazowe po podaniu leku, z których 32 otrzymało jedną dawkę, a 11 otrzymało dwie lub trzy dawki glukarpidazy.
  • CHPL leku Voraxaze, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 j.
    Działania niepożądane
    Miano przeciwciał określono stosując pomostowy testy immunoenzymatyczny ELISA (ang. bridging enzyme-linked immunosorbent assay) dla przeciwciał antyglukarpidazowych. Przeciwciała neutralizujące wykryto u 22 z 43 pacjentów, u których stwierdzono przeciwciała wiążące antyglukarpidazę. Dzieci i młodzież Częstość występowania zdarzeń niepożądanych związanych ze stosowaniem glukarpidazy nie różniła się pomiędzy pacjentami dorosłymi oraz pacjentami z grupy dzieci i młodzieży. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
  • CHPL leku Voraxaze, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 j.
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Profil bezpieczeństwa dziewięciu pacjentów, którzy otrzymali najwyższe dawki produktu leczniczego Voraxaze w badaniach klinicznych (zakres dawek pojedynczych 90,9 – 188,7 j./kg mc. i (lub) zakres dawek łącznych (150,0 – 201,8 j./kg mc.) był podobny do profilu bezpieczeństwa wszystkich pacjentów. W przypadku przedawkowania zaleca się przerwanie podawania glukarpidazy, obserwację pacjentów i zapewnienie im odpowiedniej opieki medycznej.
  • CHPL leku Voraxaze, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 j.
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Środek o działaniu detoksykującym stosowany w leczeniu przeciwnowotworowym, kod ATC: V03AF09. Mechanizm działania i działanie farmakodynamiczne Glukarpidaza jest rekombinowanym enzymem bakteryjnym, który hydrolizuje resztę glutaminianu zakończonego grupami karboksylowymi z kwasu foliowego i strukturalnie powiązanych cząsteczek, takich jak MTX. Glukarpidaza przekształca MTX do jego nieaktywnych metabolitów DAMPA i glutaminianu. Ponieważ zarówno DAMPA, jak i glutaminian są metabolizowane przez wątrobę, glukarpidaza zapewnia alternatywną drogę eliminacji MTX u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek podczas leczenia dużą dawką MTX. Ze względu na duży rozmiar cząsteczki glukarpidaza nie przechodzi przez błonę komórkową i dlatego nie przeciwdziała wewnątrzkomórkowemu działaniu przeciwnowotworowemu MTX w dużych dawkach.
  • CHPL leku Voraxaze, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 j.
    Właściwości farmakodynamiczne
    Skuteczność kliniczna Skuteczność glukarpidazy oceniano w czterech wieloośrodkowych badaniach prowadzonych metodą otwartej próby z jednym ramieniem, prowadzonych w ramach stosowania leku w wyjątkowych okolicznościach przed dopuszczeniem do obrotu, u pacjentów z opóźnioną eliminacją MTX z powodu zaburzeń czynności nerek. Pierwszorzędowy punkt końcowy w badaniach klinicznych był określany jako klinicznie istotna redukcja (CIR) stężenia MTX i opierał się na centralnych danych HPLC dla MTX. Uznano, że pacjent osiągnął CIR, jeśli wszystkie centralne stężenia MTX w osoczu metodą HPLC po podaniu pierwszej dawki glukarpidazy wynosiły ≤1 µmol/l. W badaniu 001, 44 pacjentów płci męskiej i żeńskiej należało do populacji objętej analizą bezpieczeństwa (mediana wieku 53,0; zakres 10–78 lat) i otrzymało medianę dawki 50 j./kg (zakres 9,80 do 58,14 j./kg). Spośród 28 pacjentów z centralnych danych HPLC, 85,7% (95% CI: 68,5% do 94,3%) uzyskało CIR.
  • CHPL leku Voraxaze, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 j.
    Właściwości farmakodynamiczne
    W badaniu 002 214 pacjentów płci męskiej i żeńskiej należało do populacji objętej analizą bezpieczeństwa (mediana wieku 17,0 lat; zakres 0–82 lat), którzy otrzymali medianę dawki 49,23 j./kg mc.(zakres 10,87 do 63,73 j./kg mc.). Spośród 84 pacjentów z centralnymi danymi HPLC, 54,8% (95% CI: 44,2% do 65,0%) uzyskało CIR. W badaniu 003 69 pacjentów płci męskiej i żeńskiej należało do populacji objętej analizą bezpieczeństwa (mediana wieku 15,0 lat; zakres 0–71 lat), którzy otrzymali medianę dawki 50 j./kg mc. (zakres 16,64 do 100 j./kg mc.). Spośród 30 pacjentów z centralnymi danymi HPLC, 66,7% (95% CI: 48,8% do 80,8%) uzyskało CIR. W badaniu 006 149 pacjentów płci męskiej i żeńskiej należało do populacji objętej analizą bezpieczeństwa (mediana wieku 18,0; zakres 10–78 lat) i otrzymało medianę dawki 48,73 j./kg mc. (zakres 17,86 do 98,04 j./kg mc.). Spośród 27 pacjentów z centralnymi danymi HPLC, 51,9% (95% CI: 34,0% do 69,3%) uzyskało CIR.
  • CHPL leku Voraxaze, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 j.
    Właściwości farmakodynamiczne
    Łącznie 169 pacjentów zostało włączonych do zbiorczej populacji centralnej HPLC w zakresie MTX i otrzymało medianę dawki początkowej 50 j./kg mc. (zakres 11 do 60 j./kg mc.). CIR został osiągnięty przez 61,5% (95% CI: 54,0% do 68,5%) pacjentów w centralnej populacji HPLC dla MTX, która utrzymywała się maksymalnie przez osiem dni. Zmniejszenie mediany stężenia MTX o > 98% wystąpiło w ciągu 15 minut po podaniu glukarpidazy. Nawrót (zdefiniowany jako zwiększenie stężenia MTX o co najmniej 1 μmol/l i co najmniej dwukrotne zwiększenie stężenia w stosunku do nadiru po zastosowaniu glukarpidazy) wystąpiło u 19,4% pacjentów w centralnej populacji HPLC dla MTX. U połowy pacjentów z nawrotem choroby maksymalne bezwzględne zwiększenie stężenia MTX wynosiło od 1 do 2 µmol/l, a tylko u jednego pacjenta zwiększyło się ono o >10 µmol/l (u tego pacjenta stężenie MTX przed podaniem glukarpidazy wynosiło 165,86 µmol/l, a dawka glukarpidazy wynosiła 10,53 j./kg mc.).
  • CHPL leku Voraxaze, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 j.
    Właściwości farmakodynamiczne
    Spośród czterech pacjentów, u których wystąpił nawrót po pierwszej dawce glukarpidazy i którzy otrzymali drugą dawkę glukarpidazy, uzyskano medianę zmniejszenia stężenia MTX wynoszącą 84%, a u dwóch osiągnięto CIR. Spośród 410 pacjentów w zbiorczej populacji ocenianej pod względem czynności nerek (pacjenci, u których przeprowadzono co najmniej jedną ocenę czynności nerek po zastosowaniu glukarpidazy), u których wystąpiło stężenie kreatyniny w surowicy (ang. serum creatinine, sCr) w stopniu ≥2 według wspólnych kryteriów toksyczności wartości wyjściowej przed zastosowaniem glukarpidazy, u 262 (63,9%) uzyskano poprawę do stopnia 0 lub 1. W populacji poddanej ocenie czynności nerek wystąpiło 3,5-krotne zwiększenie średniego stężenia sCr w stosunku do wartości wyjściowych przed zastosowaniem MTX i przed zastosowaniem glukarpidazy (0,79 mg/dl do 2,79 mg/dl).
  • CHPL leku Voraxaze, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 j.
    Właściwości farmakodynamiczne
    Po podaniu glukarpidazy stężenie sCr nadal wzrastało (średni wzrost o 0,24 mg/dl w ciągu trzech dni), a następnie zaczęło się zmniejszać. Średnia wartość sCr w dniu 22. wynosiła 1,27 mg/dl. Dla 258 pacjentów, dla których można było obliczyć liczbę dni do poprawy, mediana czasu do poprawy wynosiła 12,5 dnia (zakres 1-213 dni). Dzieci i młodzież Zbiorcza baza danych dotyczących bezpieczeństwa klinicznego glukarpidazy zawiera dane dotyczące 232 pacjentów w wieku do 17 lat. W obrębie centralnej populacji HPLC dla MTX 0% (0/1) pacjentów w wieku od ≥28 dni do <2 lat (podgrupa niemowląt), 31,3% (5/16) pacjentów w wieku od ≥2 do <12 lat (podgrupa dzieci) i 49,1% 27/55 pacjentów w wieku od ≥12 do <18 lat osiągnęło CIR. Mediana zmniejszenia stężenia MTX o ≥ 95% wystąpiła w ciągu 15 minut po podaniu glukarpidazy we wszystkich podgrupach dzieci i młodzieży. Ten produkt leczniczy został dopuszczony do obrotu zgodnie z procedurą dopuszczenia w wyjątkowych okolicznościach.
  • CHPL leku Voraxaze, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 j.
    Właściwości farmakodynamiczne
    Oznacza to, że ze względu na rzadkie występowanie choroby oraz z powodów etycznych nie było możliwe uzyskanie pełnej informacji dotyczącej tego produktu leczniczego. Europejska Agencja Leków dokona raz do roku przeglądu wszelkich nowych informacji i, w razie konieczności, ChPL zostanie zaktualizowana.
  • CHPL leku Voraxaze, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 j.
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Farmakokinetykę glukarpidazy przy braku MTX badano u ośmiu zdrowych ochotników po podaniu glukarpidazy w dawce 50 j./kg mc. w postaci wstrzyknięcia dożylnego w ciągu pięciu minut. Poziom aktywności glukarpidazy w surowicy mierzono oznaczeniem enzymatycznym, a całkowite stężenie glukarpidazy w surowicy mierzono testem immunoenzymatycznym (ang. enzyme linked immunosorbent assay, ELISA). Średnie maksymalne stężenie w surowicy (C max ) wynosiło 3,3 μg/ml, a średnie pole powierzchni pod krzywą (AUC 0-INF ) wynosiło 23,3 μg•h/ml. Parametry farmakokinetyczne uzyskane na podstawie całkowitych stężeń glukarpidazy w surowicy były podobne do tych uzyskanych na podstawie poziomów aktywności glukarpidazy w surowicy, z wyjątkiem okresu półtrwania eliminacji, jak opisano poniżej. Nie zaobserwowano istotnej klinicznie kumulacji glukarpidazy po powtórnym wstrzyknięciu w ramach cyklu MTX. Dystrybucja Średnia objętość dystrybucji (V d ) wynosiła 3,55 l.
  • CHPL leku Voraxaze, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 j.
    Właściwości farmakokinetyczne
    Metabolizm Produktem jest enzym, a więc białko. Metabolizm takich produktów obejmuje degradację do małych peptydów i pojedynczych aminokwasów i dlatego szlaki metaboliczne są ogólnie zrozumiałe. Klasyczne badania biotransformacji nie są zatem wymagane i nie zostały przeprowadzone. Zbadano in vitro zdolność głównego metabolitu powstającego w wyniku działania glukarpidazy na MTX (DAMPA) do indukowania lub hamowania izoenzymów metabolizujących CYP450, co wykazało możliwość indukcji enzymów CYP1A2 i CYP2C9. Umiarkowanej indukcji można by się spodziewać jedynie u mniejszości pacjentów, u których ekspozycja na DAMPA jest największa. Eliminacja Poziomy aktywności glukarpidazy w surowicy zmniejszały się ze średnim okresem półtrwania eliminacji (t 1/2 ) wynoszącym 5,6 godziny, a całkowite stężenie glukarpidazy w surowicy zmniejszało się ze średnim t 1/2 wynoszącym 9 godzin. Średni klirens ogólnoustrojowy (CL) wynosił 7,5 ml/min.
  • CHPL leku Voraxaze, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 j.
    Właściwości farmakokinetyczne
    Szczególne populacje Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Badanie farmakokinetyki glukarpidazy przy braku MTX u czterech osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CLcr <30 ml/min) wykazało, że średnie parametry farmakokinetyczne były podobne do obserwowanych u zdrowych ochotników. Na tej podstawie nie zaleca się dostosowania dawki glukarpidazy u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Dzieci i młodzież Nie przeprowadzono formalnej oceny dotyczącej wpływu wieku na farmakokinetykę glukarpidazy.
  • CHPL leku Voraxaze, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 j.
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Zasadniczo skutki w badaniach nieklinicznych obserwowano przy narażeniu uznawanym za wystarczająco przekraczające maksymalne narażenie człowieka, co wskazuje na niewielkie znaczenie dla zastosowań klinicznych. Nie zbadano potencjału rakotwórczego, genotoksycznego i toksycznego wpływu glukarpidazy na rozrodczość. Zmniejszenie liczby płytek krwi odnotowano w 14-dniowym badaniu na psach, a podawanie dożylne równoważnych dawek u ludzi wynoszących 278 i 1389 j./kg wiązało się z nasileniem ciężkiej toksyczności zależnej od dawki, co powodowało zgony lub przedwczesną eutanazję.
  • CHPL leku Voraxaze, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 j.
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Laktoza Trometamol Cynku octan dwuwodny 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności (patrz punkt 6.6). 6.3 Okres ważności Nieotwarte fiolki: 4 lata Wykazano stabilność chemiczną i fizyczną po rekonstytucji przez 24 godziny w temperaturze 2–8ºC. Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt leczniczy Voraxaze należy zużyć natychmiast po rekonstytucji. Jeżeli produkt nie zostanie zużyty natychmiast, za czas i warunki przechowywania przed użyciem odpowiedzialny jest użytkownik i zwykle nie powinien on być dłuższy niż 24 godziny w temperaturze od 2 do 8°C, chyba że rekonstytucja odbyła się w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w lodówce (2  C-8  C). Nie zamrażać.
  • CHPL leku Voraxaze, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 j.
    Dane farmaceutyczne
    Warunki przechowywania produktu leczniczego po rekonstytucji, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fiolki ze szkła typu I o pojemności 3 ml (Ph Eur) z korkiem bromobutylowym i standardowym niebieskim uszczelnieniem typu flip off. Wielkość opakowania 1 fiolka. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Każdą fiolkę należy odtworzyć w 1 ml sterylnego roztworu 0,9% chlorku sodu. Rekonstytucja powinna mieć miejsce bezpośrednio przed użyciem (nie należy go dalej rozcieńczać). Powinien być podawany we wstrzyknięciu dożylnym w bolusie w ciągu pięciu minut. Po rekonstytucji w 1 ml sterylnego roztworu 0,9% chlorku sodu każdy 1 ml będzie zawierał 1000 jednostek glukarpidazy. Do usunięcia roztworu z fiolek należy użyć strzykawki odpowiedniej do pobierania małych objętości. Nie zawsze może być możliwe pobranie pełnego 1 ml z fiolki, ale pobranie co najmniej 0,90 ml z fiolki zapewni odpowiednią ilość glukarpidazy do celów dozowania.
  • CHPL leku Voraxaze, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 j.
    Dane farmaceutyczne
    Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

Zobacz również:

Reklama
Reklama