Menu

Sylodosyna – wskazania – na co działa?

Sylodosyna to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH) u dorosłych mężczyzn. Dzięki swojemu działaniu na mięśnie gładkie w obrębie gruczołu krokowego i pęcherza, pomaga łagodzić takie dolegliwości jak częste oddawanie moczu, nagłe parcie czy słaby strumień moczu. Jest skuteczna i dobrze tolerowana, jednak jej stosowanie jest ściśle określone – nie jest przeznaczona dla dzieci ani kobiet.

Spis treści

Jak działa sylodosyna?

Sylodosyna należy do grupy leków urologicznych nazywanych antagonistami receptorów alfa-adrenergicznych. Działa bardzo wybiórczo na receptory alfa-1A zlokalizowane głównie w gruczole krokowym, szyjce pęcherza moczowego oraz w części sterczowej cewki moczowej. Dzięki temu powoduje rozluźnienie mięśni gładkich w tych miejscach, co przekłada się na łatwiejsze oddawanie moczu i zmniejszenie dolegliwości związanych z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego (BPH). Istotne jest, że sylodosyna praktycznie nie wpływa na ciśnienie tętnicze, ponieważ nie działa na receptory alfa-1B obecne w układzie krążenia¹²³⁴⁵.

Wskazania do stosowania sylodosyny

Sylodosyna jest stosowana wyłącznie w leczeniu objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH) u dorosłych mężczyzn. Substancja ta nie jest wskazana do leczenia innych schorzeń, nie jest również przeznaczona dla kobiet ani dzieci⁶⁷⁸⁹¹⁰.

Wskazania u dorosłych

Sylodosyna jest zalecana do łagodzenia objawów ze strony dolnych dróg moczowych, które pojawiają się w przebiegu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH). Dotyczy to zarówno objawów podrażnieniowych, jak i zaporowych, takich jak:

częste oddawanie moczu w dzień i w nocy¹¹¹²
nagłe, silne parcie na mocz¹¹
osłabienie strumienia moczu¹¹
uczucie niecałkowitego opróżnienia pęcherza¹¹
przerywany strumień moczu lub trudności w rozpoczęciu mikcji¹¹
wykapywanie moczu po zakończeniu mikcji¹¹

Leczenie sylodosyną nie jest skierowane do osób z innymi schorzeniami układu moczowego. Jej stosowanie powinno być poprzedzone wykluczeniem raka gruczołu krokowego, gdyż objawy tych dwóch chorób mogą być bardzo podobne¹³.

Ważne informacje dotyczące wskazań:

Sylodosyna jest wskazana wyłącznie do leczenia objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego u dorosłych mężczyzn.
Nie należy jej stosować u dzieci, młodzieży, kobiet oraz w innych schorzeniach układu moczowego.
Przed rozpoczęciem leczenia sylodosyną konieczne jest wykluczenie raka gruczołu krokowego.
Lek nie wpływa na przyczynę rozrostu, lecz łagodzi dolegliwości związane z oddawaniem moczu.

Wskazania u dzieci i młodzieży

Sylodosyna nie jest przeznaczona do stosowania u dzieci ani młodzieży. Europejska Agencja Leków zwolniła producentów z obowiązku przeprowadzania badań tej substancji w populacji dzieci i młodzieży z BPH, ponieważ łagodny rozrost gruczołu krokowego praktycznie nie występuje w tej grupie wiekowej. Nie ma żadnych wskazań do stosowania sylodosyny u osób poniżej 18. roku życia¹⁴¹⁵¹⁶¹¹¹².

Inne specjalne grupy pacjentów

Osoby starsze: Sylodosyna może być stosowana u starszych mężczyzn z objawami BPH, nie wykazano potrzeby szczególnej modyfikacji wskazań w tej grupie wiekowej¹⁰.
Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek: Sylodosyna nie jest zalecana u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min)¹⁷.
Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby: Brak danych dotyczących bezpieczeństwa, dlatego sylodosyna nie powinna być stosowana u tych pacjentów¹⁷.

Tabela zastosowania sylodosyny w różnych grupach pacjentów

Wskazanie	Dorośli	Dzieci > 12 lat	Dzieci < 12 lat	Osoby starsze	Pacjenci z niewydolnością nerek
Leczenie objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH)	Tak	Nie	Nie	Tak	Nie (jeśli ciężka niewydolność)

⁶¹⁴¹⁷

Co warto wiedzieć o sylodosynie:

Substancja ta skutecznie łagodzi objawy BPH, poprawiając komfort życia pacjentów.
Nie jest lekiem na przyczynę choroby, ale pozwala zminimalizować najbardziej dokuczliwe dolegliwości.
Nie jest przeznaczona dla dzieci, kobiet ani młodzieży.
Stosowanie sylodosyny wymaga regularnej kontroli stanu gruczołu krokowego.
Nie zaleca się jej stosowania u osób z ciężką niewydolnością nerek lub wątroby.

Sylodosyna – skuteczna pomoc w łagodzeniu objawów BPH

Sylodosyna stanowi nowoczesną opcję leczenia dla dorosłych mężczyzn zmagających się z objawami łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Jej działanie skupia się na poprawie komfortu oddawania moczu, bez wpływu na przyczynę choroby. Stosowanie sylodosyny jest ograniczone do ściśle określonych wskazań i nie obejmuje dzieci, młodzieży ani kobiet. Warto pamiętać, że decyzja o rozpoczęciu leczenia powinna być poprzedzona dokładną diagnostyką i wykluczeniem innych przyczyn dolegliwości, w tym raka gruczołu krokowego. Dzięki wysokiej skuteczności i dobremu profilowi bezpieczeństwa, sylodosyna jest często wybierana przez lekarzy jako lek pierwszego wyboru w objawowym leczeniu BPH u dorosłych mężczyzn¹⁸¹⁹.

Pytania i odpowiedzi

Na co stosuje się sylodosynę?

Sylodosyna jest stosowana w leczeniu objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH) u dorosłych mężczyzn¹.

Czy sylodosyna jest odpowiednia dla dzieci lub młodzieży?

Nie, sylodosyna nie jest przeznaczona dla dzieci ani młodzieży. Nie ma wskazań do jej stosowania w tej grupie wiekowej².

Czy sylodosynę można stosować u kobiet?

Nie, sylodosyna jest przeznaczona wyłącznie dla dorosłych mężczyzn z objawami BPH³.

Czy sylodosyna może być stosowana u pacjentów z niewydolnością nerek?

Sylodosyna nie jest zalecana u osób z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min)⁴.

Jakie objawy łagodzi sylodosyna?

Sylodosyna pomaga łagodzić trudności w oddawaniu moczu, częste oddawanie moczu, nagłe parcie, słaby strumień moczu i uczucie niecałkowitego opróżnienia pęcherza⁵.

Sylodosyna a inne leki na BPH

Sylodosyna wykazuje podobną skuteczność do tamsulosyny, innego leku z tej samej grupy. Badania kliniczne wykazały, że obie substancje przynoszą porównywalną poprawę objawów, a odpowiedź na leczenie (znacząca poprawa objawów) występuje u ok. 68% pacjentów stosujących sylodosynę¹.

Objawy, na które działa sylodosyna

Oddawanie moczu w nocy (nykturia)
Częste oddawanie moczu w ciągu dnia
Słaby lub przerywany strumień moczu
Nagłe, silne parcie na mocz
Uczucie niecałkowitego opróżnienia pęcherza
Wykapywanie moczu po mikcji

Regularna kontrola podczas leczenia

Podczas stosowania sylodosyny ważne jest regularne badanie gruczołu krokowego oraz, w razie potrzeby, oznaczanie poziomu PSA (swoistego antygenu sterczowego), aby wykluczyć inne schorzenia, np. raka gruczołu krokowego³.

Zobacz również:

Dawkowanie leku

Sylodosyna to substancja czynna stosowana u dorosłych mężczyzn z objawami łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Dawkowanie sylodosyny zależy od ogólnego stanu zdrowia pacjenta, szczególnie czynności nerek i wątroby. W opisie znajdziesz szczegółowe informacje o standardowym schemacie dawkowania, modyfikacjach dla wybranych grup pacjentów oraz zalecenia dotyczące przyjmowania kapsułek.

czytaj więcej ❯❯

Działania niepożądane i skutki uboczne

Sylodosyna to substancja czynna stosowana przede wszystkim u mężczyzn w leczeniu problemów z oddawaniem moczu. Jej działania niepożądane występują u części pacjentów i najczęściej są związane z układem rozrodczym, ale mogą również dotyczyć innych narządów. Warto poznać możliwe skutki uboczne, aby świadomie podejmować decyzje dotyczące leczenia i lepiej rozumieć reakcje swojego organizmu.

czytaj więcej ❯❯

Mechanizm działania

Sylodosyna to nowoczesna substancja czynna, która pomaga łagodzić objawy związane z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego u dorosłych mężczyzn. Jej działanie polega na rozluźnianiu mięśni gładkich w okolicy prostaty i pęcherza, co ułatwia oddawanie moczu i poprawia komfort życia. Sylodosyna wyróżnia się wysoką selektywnością działania oraz korzystnym profilem bezpieczeństwa, a jej losy w organizmie zostały dobrze przebadane.

czytaj więcej ❯❯

Porównanie substancji czynnych

Sylodosyna, alfuzosyna i tamsulosyna to leki wykorzystywane w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Choć należą do tej samej grupy, różnią się pod względem selektywności działania, wskazań i bezpieczeństwa stosowania. Poznaj najważniejsze podobieństwa i różnice między tymi trzema substancjami – dowiedz się, która z nich może być odpowiednia dla różnych grup pacjentów oraz jak wpływają na objawy ze strony dolnych dróg moczowych.

czytaj więcej ❯❯

Profil bezpieczeństwa

Sylodosyna to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu objawów związanych z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego u mężczyzn. Charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa, jednak jej stosowanie wymaga uwzględnienia indywidualnych cech pacjenta, takich jak funkcjonowanie nerek i wątroby, wiek czy przyjmowane inne leki. Poznaj najważniejsze zasady bezpiecznego stosowania sylodosyny, możliwe ograniczenia i sytuacje, w których należy zachować szczególną ostrożność.

czytaj więcej ❯❯

Przeciwwskazania

Sylodosyna to nowoczesny lek stosowany głównie u dorosłych mężczyzn w celu łagodzenia objawów związanych z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego. Choć jej działanie jest skuteczne i ukierunkowane, istnieją sytuacje, w których stosowanie tej substancji może być niebezpieczne lub wymaga szczególnej ostrożności. Poznaj najważniejsze przeciwwskazania, które trzeba wziąć pod uwagę przed rozpoczęciem terapii.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u dzieci

Sylodosyna to substancja czynna wykorzystywana w leczeniu objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego u dorosłych mężczyzn. W przypadku dzieci jej bezpieczeństwo i skuteczność nie zostały potwierdzone, dlatego nie jest stosowana w tej grupie wiekowej. Poznaj najważniejsze informacje na temat zasadności i bezpieczeństwa stosowania sylodosyny u pacjentów pediatrycznych.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u kierowców

Sylodosyna to substancja stosowana głównie w leczeniu objawów związanych z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego. Choć pomaga złagodzić dolegliwości ze strony układu moczowego, może również wywoływać objawy takie jak zawroty głowy, które mają znaczenie dla bezpieczeństwa podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Warto wiedzieć, na co zwrócić uwagę podczas przyjmowania sylodosyny, by uniknąć niebezpiecznych sytuacji w codziennym życiu.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie w ciąży

Sylodosyna to substancja stosowana w leczeniu objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego u mężczyzn. Ze względu na swój profil działania, jej bezpieczeństwo stosowania w ciąży i podczas karmienia piersią nie jest zagadnieniem, które dotyczy pacjentek. W tym opisie wyjaśniamy, dlaczego sylodosyna nie znajduje zastosowania u kobiet, a także poruszamy temat wpływu tego leku na płodność mężczyzn.

czytaj więcej ❯❯

Rzedawkowanie substancji

Przedawkowanie sylodosyny, leku stosowanego głównie u mężczyzn z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego, może prowadzić do nieprzyjemnych, a czasem groźnych objawów, zwłaszcza związanych z układem krążenia. W większości przypadków objawy ograniczają się do obniżenia ciśnienia krwi, jednak w poważniejszych sytuacjach mogą wymagać specjalistycznej pomocy medycznej. Poznaj najważniejsze informacje dotyczące objawów przedawkowania, zasad postępowania oraz możliwości leczenia.

czytaj więcej ❯❯

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Urorec 4 mg kapsułki twarde Urorec 8 mg kapsułki twarde 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Urorec 4 mg kapsułki twarde Każda kapsułka twarda zawiera 4 mg sylodosyny. Urorec 8 mg kapsułki twarde Każda kapsułka twarda zawiera 8 mg sylodosyny. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Kapsułka twarda. Urorec 4 mg kapsułki twarde Żółta, nieprzezroczysta, twarda kapsułka żelatynowa, rozmiar 3 (około 15,9 x 5,8 mm). Urorec 8 mg kapsułki twarde Biała, nieprzezroczysta, twarda kapsułka żelatynowa, rozmiar 0 (około 21,7 x 7,6 mm).
CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie objawów przedmiotowych i podmiotowych łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (ang. Benign Prostatic Hyperplasia , BPH) u dorosłych mężczyzn.
CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Zalecana dawka to jedna kapsułka Urorec 8 mg na dobę. Dla specjalnych grup pacjentów zalecana jest jedna kapsułka Urorec 4 mg na dobę (patrz poniżej). Osoby w podeszłym wieku Nie jest wymagane dostosowanie dawkowania u osób w podeszłym wieku (patrz punkt 5.2). Zaburzenia czynności nerek Nie jest wymagane dostosowanie dawkowania u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (CL CR ≥ 50 do ≤ 80 ml/min). U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (CL CR ≥ 30 do < 50 ml/min) zalecana jest dawka początkowa 4 mg raz na dobę, którą można zwiększyć do 8 mg raz na dobę po tygodniu leczenia, w zależności od reakcji pacjenta na leczenie. Nie zaleca się stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CL CR < 30 ml/min) (patrz punkty 4.4 i 5.2). Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby nie jest wymagane dostosowanie dawkowania.
CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Dawkowanie
Nie zaleca się stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, ze względu na brak danych (patrz punkty 4.4 i 5.2). Dzieci i młodzież Stosowanie produktu leczniczego Urorec u dzieci i młodzieży nie jest właściwe we wskazaniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Sposób podawania Podanie doustne. Kapsułkę należy zażywać z posiłkiem, najlepiej o stałej porze każdego dnia. Kapsułki nie należy przełamywać ani gryźć, lecz połykać w całości, najlepiej popijając szklanką wody.
CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki (ang . Intraoperative Floppy Iris Syndrome , IFIS) Podczas operacji zaćmy u niektórych pacjentów przyjmujących α 1 -blokery, lub uprzednio leczonych α 1 -blokerami, obserwowano IFIS (odmianę zespołu małej źrenicy). Może to prowadzić do nasilonych powikłań w przebiegu operacji. Nie zaleca się rozpoczynania leczenia sylodosyną u pacjentów planujących operację zaćmy. Zaleca się przerwanie leczenia α 1 -blokerem 1-2 tygodnie przed operacją zaćmy, ale nie ustalono jeszcze korzyści wynikających z przerwania leczenia ani optymalnej długości przerwy w leczeniu przed operacją zaćmy. W czasie oceny przedoperacyjnej zespół chirurgów i okulistów powinien ustalić, czy pacjenci zakwalifikowani do operacji zaćmy są lub byli leczeni sylodosyną, aby zapewnić dostępność odpowiednich środków do opanowania IFIS podczas operacji.
CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Specjalne środki ostrozności
Działania ortostatyczne Częstość występowania działań ortostatycznych podczas stosowania sylodosyny jest bardzo mała. Jednak u pojedynczych pacjentów może wystąpić obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, w rzadkich przypadkach prowadzące do omdlenia. W przypadku wystąpienia pierwszych objawów niedociśnienia ortostatycznego (takich jak zawroty głowy po pionizacji ciała) pacjent powinien usiąść lub położyć się aż do ustąpienia objawów. Nie zaleca się leczenia sylodosyną pacjentów z niedociśnieniem ortostatycznym. Zaburzenia czynności nerek Nie zaleca się stosowania sylodosyny u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CL CR < 30 ml/min) (patrz punkty 4.2 i 5.2). Zaburzenia czynności wątroby Ze względu na brak dostępnych danych dotyczących pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby nie zaleca się stosowania sylodosyny u tych pacjentów (patrz punkty 4.2 i 5.2).
CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Specjalne środki ostrozności
Rak gruczołu krokowego Ponieważ BPH i rak gruczołu krokowego mogą dawać takie same objawy i występować równocześnie, przed rozpoczęciem leczenia sylodosyną należy zbadać pacjentów z podejrzeniem BPH w celu wykluczenia obecności raka gruczołu krokowego. Przed leczeniem a następnie w regularnych odstępach czasu należy wykonywać badanie gruczołu krokowego palcem przez odbytnicę i, w razie potrzeby, oznaczać stężenie swoistego antygenu sterczowego (ang. Prostate Specific Antigen , PSA). Leczenie sylodosyną prowadzi do zmniejszenia ilości nasienia podczas orgazmu, co może mieć tymczasowy wpływ na męską płodność. Działanie to ustępuje po przerwaniu przyjmowania sylodosyny (patrz punkt 4.8). Sód Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na jedną kapsułkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Sylodosyna jest w znacznym stopniu metabolizowana, głównie przez izoenzym CYP3A4, dehydrogenazę alkoholową i UGT2B7. Sylodosyna jest również substratem P-glikoproteiny. Substancje hamujące (takie jak ketokonazol, itrakonazol, rytonawir lub cyklosporyna) lub indukujące (takie jak ryfampicyna, barbiturany, karbamazepina, fenytoina) te enzymy i transportery mogą mieć wpływ na stężenia sylodosyny i jej aktywnego metabolitu w osoczu. Alfa-blokery Brak wystarczających informacji dotyczących bezpiecznego stosowania sylodosyny w połączeniu z innymi antagonistami receptora α-adrenergicznego. W związku z powyższym nie zaleca się równoczesnego stosowania innych antagonistów receptora α-adrenergicznego. Inhibitory CYP3A4 W badaniu interakcji zaobserwowano 3,7-krotne zwiększenie maksymalnego stężenia sylodosyny w osoczu i 3,1-krotne zwiększenie ekspozycji na sylodosynę (tzn.
CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Interakcje
AUC) podczas równoczesnego podawania silnego inhibitora izoenzymu CYP3A4 (ketokonazol 400 mg). Nie zaleca się równoczesnego stosowania sylodosyny z silnymi inhibitorami izoenzymu CYP3A4 (takimi jak ketokonazol, itrakonazol, rytonawir lub cyklosporyna). W przypadku równoczesnego podawania sylodosyny z inhibitorem izoenzymu CYP3A4 o umiarkowanej mocy, takim jak diltiazem, obserwowano zwiększenie AUC sylodosyny o około 30%, ale nie odnotowano wpływu na C max i okres półtrwania. Zmiana taka nie ma znaczenia klinicznego i nie wymaga dostosowania dawki. Inhibitory PDE-5 Obserwowano bardzo niewielkie interakcje farmakodynamiczne między sylodosyną a maksymalnymi dawkami syldenafilu lub tadalafilu. W kontrolowanym badaniu z użyciem placebo z udziałem 24 pacjentów w wieku 45-78 lat, przyjmujących sylodosynę, równoczesne podawanie syldenafilu 100 mg lub tadalafilu 20 mg wywoływało nieistotne klinicznie średnie obniżenie skurczowego lub rozkurczowego ciśnienia tętniczego krwi, oceniane w testach ortostatycznych (pozycja stojąca wobec pozycji leżącej na plecach).
CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Interakcje
U pacjentów w wieku powyżej 65 lat średnie obniżenie w różnych punktach czasu wynosiło między 5 a 15 mmHg (skurczowe) oraz 0 a 10 mmHg (rozkurczowe). Pozytywne testy ortostatyczne były tylko nieznacznie częstsze podczas równoczesnego podawania, jednak nie wystąpiły objawy niedociśnienia ortostatycznego ani zawroty głowy. Pacjentów zażywających inhibitory PDE-5 równocześnie z sylodosyną należy monitorować pod względem możliwych działań niepożądanych. Leki przeciwnadciśnieniowe W programie badań klinicznych wielu pacjentów było równocześnie poddawanych leczeniu przeciwnadciśnieniowemu (przeważnie lekami działającymi na układ renina-angiotensyna, beta-blokerami, antagonistami wapnia i lekami moczopędnymi), ale nie stwierdzono zwiększenia częstości występowania niedociśnienia ortostatycznego u tych pacjentów. Należy jednak zachować ostrożność podczas rozpoczynania równoczesnego stosowania leków przeciwnadciśnieniowych oraz monitorować pacjentów pod względem możliwych działań niepożądanych.
CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Interakcje
Digoksyna Równoczesne podawanie sylodosyny 8 mg raz na dobę nie miało istotnego wpływu na stężenia digoksyny (substratu P-glikoproteiny) w stanie stacjonarnym. Nie jest wymagane dostosowanie dawki.
CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża i karmienie piersią Nie dotyczy, ponieważ sylodosyna jest przeznaczona tylko dla pacjentów płci męskiej. Płodność W badaniach klinicznych podczas leczenia sylodosyną obserwowano występowanie wytrysku z mniejszą ilością nasienia lub bez nasienia (patrz punkt 4.8) z powodu farmakodynamicznych właściwości sylodosyny. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować pacjenta o możliwości wystąpienia takiego działania, mającego tymczasowo wpływ na męską płodność.
CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Urorec wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Należy jednak poinformować pacjentów o możliwości wystąpienia objawów związanych z niedociśnieniem ortostatycznym (takich jak zawroty głowy) oraz przestrzec ich przed prowadzeniem pojazdów mechanicznych lub obsługiwaniem urządzeń mechanicznych, zanim nie poznają, jak sylodosyna na nich działa.
CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Bezpieczeństwo stosowania sylodosyny badano w czterech kontrolowanych badaniach klinicznych Fazy II-III przeprowadzanych metodą podwójnie ślepej próby (z udziałem 931 pacjentów przyjmujących sylodosynę 8 mg raz na dobę i 733 pacjentów przyjmujących placebo) i w dwóch długookresowych otwartych przedłużonych badaniach Fazy obserwacyjnej. Łącznie 1 581 pacjentów przyjmowało sylodosynę w dawce 8 mg raz na dobę, w tym 961 pacjentów przez okres co najmniej 6 miesięcy, a 384 pacjentów przez 1 rok. Najczęstszym działaniem niepożądanym zgłaszanym podczas stosowania sylodosyny w kontrolowanych badaniach klinicznych z użyciem placebo i podczas długotrwałego stosowania były zaburzenia wytrysku, takie jak wytrysk wsteczny i anejakulacja (zmniejszona objętość wytrysku lub brak wytrysku), z częstością występowania wynoszącą 23%. Może to tymczasowo wpływać na męską płodność.
CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Działania niepożądane
Działanie to ustępuje w ciągu kilku dni po przerwaniu leczenia (patrz punkt 4.4). Wykaz działań niepożądanych w tabeli Działania niepożądane, zgłaszane we wszystkich badaniach klinicznych i po wprowadzeniu produktu do obrotu, mające uzasadniony związek przyczynowy, są wymienione w tabeli poniżej według klasyfikacji układów narządowych MedDRA i częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania obserwowane działania niepożądane wymieniono zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Bardzo rzadko Częstość nieznana
Zaburzenia układu immunologi- cznego reakcje typu alergicznego, w tym obrzęk twarzy, obrzęk językai obrzęk gardła1
Zaburzeniapsychiczne zmniejszonelibido

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Bardzo rzadko Częstość nieznana
Zaburzenia układu nerwowego zawrotygłowy omdlenie, utrata przytomności1
Zaburzenia serca tachykardia1 kołatanieserca1
Zaburzenia naczyniowe niedociśnienie ortostatycz ne niedociśnienie1
Zaburzenia układu oddechowego, klatkipiersiowej i śródpiersia przekrwien ie błony śluzowej nosa
Zaburzenia żołądka i jelit biegunka Nudności,suchość wjamie ustnej
Zaburzenia wątroby i drógżółciowych nieprawidłowe wyniki testów czynnościowych wątroby1
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej wysypka1, świąd1, pokrzywka1,wysypka polekowa1
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Zaburzenia wytrysku, w tym wytryskwsteczny anejakulacja zaburzenia erekcji
Urazy, zatrucia ipowikłania po zabiegach śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Działania niepożądane
1 – działania niepożądane ze zgłoszeń spontanicznych po wprowadzeniu produktu do obrotu (częstość występowania obliczona na podstawie zdarzeń zgłaszanych w badaniach klinicznych Fazy I-IV i badaniach nieinterwencyjnych). Opis wybranych działań niepożądanych Niedociśnienie ortostatyczne Częstość występowania niedociśnienia ortostatycznego w badaniach klinicznych kontrolowanych z użyciem placebo wynosiła 1,2% z sylodosyną i 1,0% z placebo. Niedociśnienie ortostatyczne może sporadycznie prowadzić do omdlenia (patrz punkt 4.4). Śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki (IFIS) IFIS zgłaszano podczas operacji zaćmy (patrz punkt 4.4). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Sylodosynę oceniano przy dawkach do 48 mg/dobę u zdrowych mężczyzn. Działaniem niepożądanym ograniczającym wielkość dawki było niedociśnienie ortostatyczne. W przypadku niedawnego zażycia, można rozważyć wywołanie wymiotów lub płukanie żołądka. Jeśli przedawkowanie sylodosyny prowadzi do niedociśnienia, należy zapewnić leczenie wspomagające układ krążenia. Dializa nie daje prawdopodobnie istotnych korzyści, ponieważ sylodosyna wiąże się w znacznym stopniu (96,6%) z białkami.
CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki urologiczne, antagoniści receptorów α-adrenergicznych, kod ATC: G04CA04. Mechanizm działania Sylodosyna jest wysoce selektywna wobec receptorów α 1A -adrenergicznych zlokalizowanych głównie w ludzkim gruczole krokowym, podstawie pęcherza, szyjce pęcherza, torebce stercza i części sterczowej moczowodu. Blokada tych receptorów α 1A -adrenergicznych powoduje rozluźnienie mięśni gładkich w tych tkankach, co zmniejsza opór podpęcherzowy, bez wpływu na kurczliwość mięśni gładkich wypieracza. Powoduje to poprawę objawów w fazie gromadzenia moczu (podrażnieniowych) i fazie wydalania moczu (zaporowych), powiązanych z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego (objawy ze strony dolnych dróg moczowych, ang. Lower Urinary Tract Symptoms , LUTS). Sylodosyna wykazuje istotnie mniejsze powinowactwo do receptorów α 1B -adrenergicznych, zlokalizowanych głównie w układzie krążenia.
CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wykazano in vitro , że stosunek wiązania α 1A :α 1B sylodosyny (162:1) jest niezwykle wysoki. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania W badaniu klinicznym Fazy II nad optymalną dawką, przeprowadzanym metodą podwójnie ślepej próby, kontrolowanym z użyciem placebo, dotyczącym sylodosyny 4 lub 8 mg raz na dobę, zaobserwowano większą poprawę wskaźnika objawów według Amerykańskiego Towarzystwa Urologicznego (ang. American Urologic Association , AUA) podczas stosowania sylodosyny 8 mg (-6,8 ± 5,8, n = 90; p = 0,0018) i sylodosyny 4 mg (-5,7 ± 5,5, n = 88; p = 0,0355) w porównaniu z placebo (-4,0 ± 5,5, n = 83). Ponad 800 pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi objawami BPH (międzynarodowa skala objawów ze strony gruczołu krokowego, ang. International Prostate Symptom Score , IPSS, wartość początkowa ≥13) przyjmowało sylodosynę 8 mg raz na dobę w dwóch badaniach klinicznych Fazy III, kontrolowanych z użyciem placebo, przeprowadzonych w Stanach Zjednoczonych oraz w jednym badaniu kontrolowanym z użyciem placebo i aktywnego leczenia, przeprowadzonym w Europie.
CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakodynamiczne
We wszystkich badaniach pacjenci, którzy nie reagowali na placebo w ciągu 4-tygodniowego okresu wstępnego badania z placebo (ang. Run-in ), byli przyporządkowani losowo do danego leczenia. We wszystkich badaniach pacjenci leczeni sylodosyną osiągnęli znaczniejsze zmniejszenie objawów BPH w fazie gromadzenia moczu (podrażnieniowych) i fazie wydalania moczu (zaporowych) w porównaniu z placebo według oceny po 12 tygodniach leczenia. Dane uzyskane w populacjach zgodnych z zaplanowanym leczeniem (ang. Intent-to-treat ) wszystkich badań przedstawiono poniżej:

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Badanie Grupa pacjentów leczonych Liczba pacjen- tów IPSSPunktacja łączna IPSSObjawypodrażnieniowe IPSSObjawy zaporowe
Wartość począt- kowa(± SD) Zmiana w porównaniu do wartościpocząt- kowej Różnica(95% CI)wobec placebo Zmiana w porównaniu do wartościpocząt- kowej Różnica(95% CI)wobec placebo Zmiana w porównaniu do wartościpocząt- kowej Różnica(95% CI)wobec placebo
US-1 SylodosynaPlacebo 233228 22 ± 521 ± 5 -6,5-3,6 -2,8*(-3,9; -1,7) -2,3-1,4 -0,9*(-1,4; -0,4) -4,2-2,2 -1,9*(-2,6; -1,2)
US-2 SylodosynaPlacebo 233229 21 ± 521 ± 5 -6,3-3,4 -2,9*(-4,0; -1,8) -2,4-1,3 -1,0*(-1,5; -0,6) -3,9-2,1 -1,8*(-2,5; -1,1)
Sylodosyna 371 19 ± 4 -7,0 -2,3* -2,5 -0,7° -4,5 -1,7*
(-3,2; -1,4) (-1,1; -0,2) (-2,2; -1,1)
Europa Tamsulosyna 376 19 ± 4 -6,7 -2,0* -2,4 -0,6° -4,2 -1,4*
(-2,9; -1,1) (-1,1; -0,2) (-2,0; -0,8)
Placebo
185 19 ± 4 -4,7 -1,8 -2,9

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakodynamiczne
* p < 0,001 wobec placebo; ° p = 0,002 wobec placebo W badaniu klinicznym kontrolowanym z aktywnym leczeniem, przeprowadzanym w Europie, wykazano, że sylodosyna 8 mg raz na dobę nie jest gorsza niż tamsulosyna 0,4 mg raz na dobę. skorygowana średnia różnica (95% CI) w punktacji łącznej IPSS między leczeniami w populacji zgodnej z protokołem badania wynosiła 0,4 (-0,4 do 1,1). Odpowiedź na leczenie (tzn. poprawa dla punktacji łącznej IPSS wynosząca co najmniej 25%) była istotnie częstsza w grupie sylodosyny (68%) i tamsulosyny (65%) w porównaniu z placebo (53%). W długookresowej, otwartej fazie obserwacyjnej tych badań kontrolowanych wszyscy pacjenci przyjmowali sylodosynę przez okres do 1 roku, poprawa objawów wywołana sylodosyną w 12. tygodniu leczenia utrzymywała się przez 1 rok. W europejskim badaniu klinicznym IV Fazy, gdzie średnia łączna wartość początkowa IPSS wynosiła 18,9 punktów, w 77,1% odnotowano odpowiedź na sylodosynę (na podstawie zmiany łącznego wyniku IPSS o co najmniej 25% w stosunku do wartości początkowych).
CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Na podstawie oceny kwestionariusza ICS stwierdzono, że około połowa pacjentów zauważyła poprawę w zakresie najbardziej uciążliwych objawów zgłaszanych na początku badania (np. oddawanie moczu w nocy, częste oddawanie moczu, zmniejszenie strumienia moczu, nagłe parcie na mocz, wykapywanie moczu po mikcji, uczucie niecałkowitego opróżnienia pęcherza). We wszystkich badaniach klinicznych sylodosyny nie zaobserwowano istotnego obniżenia ciśnienia tętniczego krwi w pozycji leżącej na plecach. Sylodosyna w dawkach 8 mg i 24 mg na dobę nie miała statystycznie istotnego wpływu na odstępy w EKG lub repolaryzację serca w stosunku do placebo. Dzieci i młodzież Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego Urorec, we wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży w BPH (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).
CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Farmakokinetykę sylodosyny i jej głównych metabolitów oceniano u dorosłych mężczyzn z BPH lub bez BPH po pojedynczym i wielokrotnym podaniu dawek w zakresie od 0,1 mg do 48 mg na dobę. Farmakokinetyka sylodosyny jest liniowa w tym zakresie dawek. Ekspozycja na główny metabolit w osoczu, glukuronid sylodosyny (KMD-3213G), w stanie stacjonarnym jest około 3-krotnie większa niż na substancję macierzystą. Sylodosyna i jej glukuronid osiągają stan stacjonarnym odpowiednio po 3 dniach i 5 dniach leczenia. Wchłanianie Podawana doustnie sylodosyna jest dobrze wchłaniana, a wchłanianie jest proporcjonalne do dawki. Bezwzględna dostępność biologiczna wynosi około 32%. Badanie in vitro z użyciem komórek Caco-2 wykazało, że sylodosyna jest substratem P-glikoproteiny. Pokarm zmniejsza Cmax o około 30%, zwiększa tmax o około 1 godziny i ma mały wpływ na AUC.
CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
U zdrowych mężczyzn w docelowym przedziale wiekowym (n = 16, średni wiek 55 ± 8 lat) uzyskano następujące parametry farmakokinetyczne po podawaniu doustnym raz na dobę 8 mg natychmiast po śniadaniu przez 7 dni: Cmax 87 ± 51 ng/ml (SD), tmax 2,5 godziny (zakres 1,0-3,0), AUC 433 ± 286 ng • h/ml. Dystrybucja Sylodosyna wykazuje objętość dystrybucji 0,81 l/kg i wiąże się w 96,6% z białkami osocza. Nie zachodzi dystrybucja do krwinek. Stopień wiązania glukuronidu sylodosyny z białkami wynosi 91%. Metabolizm Sylodosyna ulega znacznemu metabolizmowi szlakami glukuronidacji (UGT2B7), dehydrogenazy alkoholowej i aldehydowej oraz utleniania, głównie poprzez CYP3A4. Główny metabolit w osoczu, glukuronidowy koniugat sylodosyny (KMD-3213G), dla którego wykazano aktywność in vitro , ma przedłużony okres półtrwania (około 24 godzin) i osiąga około czterokrotnie wyższe stężenia w osoczu niż sylodosyna.
CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Dane in vitro wskazują, że sylodosyna nie ma potencjału hamującego ani indukującego enzymów układów cytochromu P450. Eliminacja Po podaniu doustnym sylodosyny znakowanej izotopem 14 C odzysk radioaktywności po 7 dniach wynosił około 33,5% w moczu i 54,9% w kale. Klirens sylodosyny w organizmie wynosił około 0,28 l/h/kg. Sylodosyna jest wydalana głównie w postaci metabolitów, bardzo małe ilości niezmienionego leku są odzyskiwane w moczu. Końcowy okres półtrwania leku macierzystego i jego glukuronidu wynosi odpowiednio około 11 godzin i 18 godzin. Specjalne grupy pacjentów Osoby w podeszłym wieku Ekspozycja na sylodosynę i jej główne metabolity nie zmienia się istotnie wraz z wiekiem, nawet u pacjentów w wieku powyżej 75 lat. Dzieci i młodzież Sylodosyny nie oceniano u pacjentów w wieku poniżej 18 lat.
CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Zaburzenia czynności wątroby W badaniu dawki pojedynczej farmakokinetyka sylodosyny nie zmieniła się u dziewięciu pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (7 do 9 według skali Child-Pugh) w porównaniu do dziewięciu zdrowych ochotników. Wyniki tego badania należy interpretować z zachowaniem ostrożności, ponieważ włączeni pacjenci mieli normalne wartości biochemiczne, wskazujące na prawidłową funkcję metaboliczną, i byli sklasyfikowani jako pacjenci z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby na podstawie wodobrzusza i encefalopatii wątrobowej. Nie badano farmakokinetyki sylodosyny u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Zaburzenia czynności nerek W badaniu dawki pojedynczej ekspozycja na sylodosynę (niezwiązaną) u pacjentów z łagodnymi (n = 8) i umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (n = 8) prowadziła przeciętnie do zwiększenia C max (1,6-krotnie) i AUC (1,7-krotnie) w stosunku do pacjentów z prawidłową czynnością nerek (n = 8).
CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (n = 5) zwiększenie ekspozycji było 2,2-krotne dla C max i 3,7-krotne dla AUC. Ekspozycja na główne metabolity, glukuronid sylodosyny i KMD-3293, była również zwiększona. Monitorowanie stężenia w osoczu w badaniu klinicznym Fazy III wykazało, że stężenia całkowitej sylodosyny nie zmieniły się po 4 tygodniach leczenia u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności (n = 70) w porównaniu do pacjentów z prawidłową czynnością nerek (n = 155), zaś stężenia były przeciętnie dwukrotnie większe u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności (n = 7). Przegląd danych dotyczących bezpieczeństwa pacjentów włączonych do wszystkich badań klinicznych nie wskazuje, aby łagodne zaburzenia czynności nerek (n = 487) stanowiły dodatkowe zagrożenie dla bezpieczeństwa podczas leczenia sylodosyną (takie jak zwiększenie występowania zawrotów głowy lub niedociśnienia ortostatycznego), w porównaniu do pacjentów z prawidłową czynnością nerek (n = 955).
CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
W związku z tym nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek. Ze względu na ograniczone doświadczenie dotyczące pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (n = 35), zaleca się niższą dawkę początkową 4 mg. Nie zaleca się podawania produktu leczniczego Urorec pacjentom z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek.
CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, rakotwórczości, potencjalnego działania mutagennego i teratogennego, nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. Działanie toksyczne na zwierzęta (dotyczące tarczycy gryzoni) obserwowano jedynie w przypadku narażenia przekraczającego maksymalną ekspozycję u człowieka, co wskazuje na niewielkie znaczenie tych obserwacji w praktyce klinicznej. U samców szczurów obserwowano obniżoną płodność przy narażeniu na dawki przekraczające średnio dwukrotnie narażenie przy maksymalnej zalecanej dawce dla ludzi. Zaobserwowane działanie było odwracalne.
CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Urorec 4 mg i 8 mg kapsułki twarde Zawartość kapsułki Skrobia żelowana (kukurydziana) Mannitol (E421) Magnezu stearynian Sodu laurylosiarczan Otoczka kapsułki Żelatyna Tytanu dwutlenek (E171) Żelaza tlenek żółty (E172) (tylko kapsułki 4 mg) 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30 °C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem i wilgocią. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Kapsułki są dostarczane w blistrach z folii PVC/PVDC/Aluminium, w tekturowych pudełkach. Opakowania po 5, 10, 20, 30, 50, 90, 100 kapsułek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Urorec 4 mg kapsułki twarde Urorec 8 mg kapsułki twarde 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Urorec 4 mg kapsułki twarde Każda kapsułka twarda zawiera 4 mg sylodosyny. Urorec 8 mg kapsułki twarde Każda kapsułka twarda zawiera 8 mg sylodosyny. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Kapsułka twarda. Urorec 4 mg kapsułki twarde Żółta, nieprzezroczysta, twarda kapsułka żelatynowa, rozmiar 3 (około 15,9 x 5,8 mm). Urorec 8 mg kapsułki twarde Biała, nieprzezroczysta, twarda kapsułka żelatynowa, rozmiar 0 (około 21,7 x 7,6 mm).
CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie objawów przedmiotowych i podmiotowych łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (ang. Benign Prostatic Hyperplasia , BPH) u dorosłych mężczyzn.
CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Zalecana dawka to jedna kapsułka Urorec 8 mg na dobę. Dla specjalnych grup pacjentów zalecana jest jedna kapsułka Urorec 4 mg na dobę (patrz poniżej). Osoby w podeszłym wieku Nie jest wymagane dostosowanie dawkowania u osób w podeszłym wieku (patrz punkt 5.2). Zaburzenia czynności nerek Nie jest wymagane dostosowanie dawkowania u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (CL CR ≥ 50 do ≤ 80 ml/min). U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (CL CR ≥ 30 do < 50 ml/min) zalecana jest dawka początkowa 4 mg raz na dobę, którą można zwiększyć do 8 mg raz na dobę po tygodniu leczenia, w zależności od reakcji pacjenta na leczenie. Nie zaleca się stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CL CR < 30 ml/min) (patrz punkty 4.4 i 5.2). Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby nie jest wymagane dostosowanie dawkowania.
CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Dawkowanie
Nie zaleca się stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, ze względu na brak danych (patrz punkty 4.4 i 5.2). Dzieci i młodzież Stosowanie produktu leczniczego Urorec u dzieci i młodzieży nie jest właściwe we wskazaniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Sposób podawania Podanie doustne. Kapsułkę należy zażywać z posiłkiem, najlepiej o stałej porze każdego dnia. Kapsułki nie należy przełamywać ani gryźć, lecz połykać w całości, najlepiej popijając szklanką wody.
CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki (ang . Intraoperative Floppy Iris Syndrome , IFIS) Podczas operacji zaćmy u niektórych pacjentów przyjmujących α 1 -blokery, lub uprzednio leczonych α 1 -blokerami, obserwowano IFIS (odmianę zespołu małej źrenicy). Może to prowadzić do nasilonych powikłań w przebiegu operacji. Nie zaleca się rozpoczynania leczenia sylodosyną u pacjentów planujących operację zaćmy. Zaleca się przerwanie leczenia α 1 -blokerem 1-2 tygodnie przed operacją zaćmy, ale nie ustalono jeszcze korzyści wynikających z przerwania leczenia ani optymalnej długości przerwy w leczeniu przed operacją zaćmy. W czasie oceny przedoperacyjnej zespół chirurgów i okulistów powinien ustalić, czy pacjenci zakwalifikowani do operacji zaćmy są lub byli leczeni sylodosyną, aby zapewnić dostępność odpowiednich środków do opanowania IFIS podczas operacji.
CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Specjalne środki ostrozności
Działania ortostatyczne Częstość występowania działań ortostatycznych podczas stosowania sylodosyny jest bardzo mała. Jednak u pojedynczych pacjentów może wystąpić obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, w rzadkich przypadkach prowadzące do omdlenia. W przypadku wystąpienia pierwszych objawów niedociśnienia ortostatycznego (takich jak zawroty głowy po pionizacji ciała) pacjent powinien usiąść lub położyć się aż do ustąpienia objawów. Nie zaleca się leczenia sylodosyną pacjentów z niedociśnieniem ortostatycznym. Zaburzenia czynności nerek Nie zaleca się stosowania sylodosyny u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CL CR < 30 ml/min) (patrz punkty 4.2 i 5.2). Zaburzenia czynności wątroby Ze względu na brak dostępnych danych dotyczących pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby nie zaleca się stosowania sylodosyny u tych pacjentów (patrz punkty 4.2 i 5.2).
CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Specjalne środki ostrozności
Rak gruczołu krokowego Ponieważ BPH i rak gruczołu krokowego mogą dawać takie same objawy i występować równocześnie, przed rozpoczęciem leczenia sylodosyną należy zbadać pacjentów z podejrzeniem BPH w celu wykluczenia obecności raka gruczołu krokowego. Przed leczeniem a następnie w regularnych odstępach czasu należy wykonywać badanie gruczołu krokowego palcem przez odbytnicę i, w razie potrzeby, oznaczać stężenie swoistego antygenu sterczowego (ang. Prostate Specific Antigen , PSA). Leczenie sylodosyną prowadzi do zmniejszenia ilości nasienia podczas orgazmu, co może mieć tymczasowy wpływ na męską płodność. Działanie to ustępuje po przerwaniu przyjmowania sylodosyny (patrz punkt 4.8). Sód Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na jedną kapsułkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Sylodosyna jest w znacznym stopniu metabolizowana, głównie przez izoenzym CYP3A4, dehydrogenazę alkoholową i UGT2B7. Sylodosyna jest również substratem P-glikoproteiny. Substancje hamujące (takie jak ketokonazol, itrakonazol, rytonawir lub cyklosporyna) lub indukujące (takie jak ryfampicyna, barbiturany, karbamazepina, fenytoina) te enzymy i transportery mogą mieć wpływ na stężenia sylodosyny i jej aktywnego metabolitu w osoczu. Alfa-blokery Brak wystarczających informacji dotyczących bezpiecznego stosowania sylodosyny w połączeniu z innymi antagonistami receptora α-adrenergicznego. W związku z powyższym nie zaleca się równoczesnego stosowania innych antagonistów receptora α-adrenergicznego. Inhibitory CYP3A4 W badaniu interakcji zaobserwowano 3,7-krotne zwiększenie maksymalnego stężenia sylodosyny w osoczu i 3,1-krotne zwiększenie ekspozycji na sylodosynę (tzn.
CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Interakcje
AUC) podczas równoczesnego podawania silnego inhibitora izoenzymu CYP3A4 (ketokonazol 400 mg). Nie zaleca się równoczesnego stosowania sylodosyny z silnymi inhibitorami izoenzymu CYP3A4 (takimi jak ketokonazol, itrakonazol, rytonawir lub cyklosporyna). W przypadku równoczesnego podawania sylodosyny z inhibitorem izoenzymu CYP3A4 o umiarkowanej mocy, takim jak diltiazem, obserwowano zwiększenie AUC sylodosyny o około 30%, ale nie odnotowano wpływu na C max i okres półtrwania. Zmiana taka nie ma znaczenia klinicznego i nie wymaga dostosowania dawki. Inhibitory PDE-5 Obserwowano bardzo niewielkie interakcje farmakodynamiczne między sylodosyną a maksymalnymi dawkami syldenafilu lub tadalafilu. W kontrolowanym badaniu z użyciem placebo z udziałem 24 pacjentów w wieku 45-78 lat, przyjmujących sylodosynę, równoczesne podawanie syldenafilu 100 mg lub tadalafilu 20 mg wywoływało nieistotne klinicznie średnie obniżenie skurczowego lub rozkurczowego ciśnienia tętniczego krwi, oceniane w testach ortostatycznych (pozycja stojąca wobec pozycji leżącej na plecach).
CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Interakcje
U pacjentów w wieku powyżej 65 lat średnie obniżenie w różnych punktach czasu wynosiło między 5 a 15 mmHg (skurczowe) oraz 0 a 10 mmHg (rozkurczowe). Pozytywne testy ortostatyczne były tylko nieznacznie częstsze podczas równoczesnego podawania, jednak nie wystąpiły objawy niedociśnienia ortostatycznego ani zawroty głowy. Pacjentów zażywających inhibitory PDE-5 równocześnie z sylodosyną należy monitorować pod względem możliwych działań niepożądanych. Leki przeciwnadciśnieniowe W programie badań klinicznych wielu pacjentów było równocześnie poddawanych leczeniu przeciwnadciśnieniowemu (przeważnie lekami działającymi na układ renina-angiotensyna, beta-blokerami, antagonistami wapnia i lekami moczopędnymi), ale nie stwierdzono zwiększenia częstości występowania niedociśnienia ortostatycznego u tych pacjentów. Należy jednak zachować ostrożność podczas rozpoczynania równoczesnego stosowania leków przeciwnadciśnieniowych oraz monitorować pacjentów pod względem możliwych działań niepożądanych.
CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Interakcje
Digoksyna Równoczesne podawanie sylodosyny 8 mg raz na dobę nie miało istotnego wpływu na stężenia digoksyny (substratu P-glikoproteiny) w stanie stacjonarnym. Nie jest wymagane dostosowanie dawki.
CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża i karmienie piersią Nie dotyczy, ponieważ sylodosyna jest przeznaczona tylko dla pacjentów płci męskiej. Płodność W badaniach klinicznych podczas leczenia sylodosyną obserwowano występowanie wytrysku z mniejszą ilością nasienia lub bez nasienia (patrz punkt 4.8) z powodu farmakodynamicznych właściwości sylodosyny. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować pacjenta o możliwości wystąpienia takiego działania, mającego tymczasowo wpływ na męską płodność.
CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Urorec wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Należy jednak poinformować pacjentów o możliwości wystąpienia objawów związanych z niedociśnieniem ortostatycznym (takich jak zawroty głowy) oraz przestrzec ich przed prowadzeniem pojazdów mechanicznych lub obsługiwaniem urządzeń mechanicznych, zanim nie poznają, jak sylodosyna na nich działa.
CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Bezpieczeństwo stosowania sylodosyny badano w czterech kontrolowanych badaniach klinicznych Fazy II-III przeprowadzanych metodą podwójnie ślepej próby (z udziałem 931 pacjentów przyjmujących sylodosynę 8 mg raz na dobę i 733 pacjentów przyjmujących placebo) i w dwóch długookresowych otwartych przedłużonych badaniach Fazy obserwacyjnej. Łącznie 1 581 pacjentów przyjmowało sylodosynę w dawce 8 mg raz na dobę, w tym 961 pacjentów przez okres co najmniej 6 miesięcy, a 384 pacjentów przez 1 rok. Najczęstszym działaniem niepożądanym zgłaszanym podczas stosowania sylodosyny w kontrolowanych badaniach klinicznych z użyciem placebo i podczas długotrwałego stosowania były zaburzenia wytrysku, takie jak wytrysk wsteczny i anejakulacja (zmniejszona objętość wytrysku lub brak wytrysku), z częstością występowania wynoszącą 23%. Może to tymczasowo wpływać na męską płodność.
CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Działania niepożądane
Działanie to ustępuje w ciągu kilku dni po przerwaniu leczenia (patrz punkt 4.4). Wykaz działań niepożądanych w tabeli Działania niepożądane, zgłaszane we wszystkich badaniach klinicznych i po wprowadzeniu produktu do obrotu, mające uzasadniony związek przyczynowy, są wymienione w tabeli poniżej według klasyfikacji układów narządowych MedDRA i częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania obserwowane działania niepożądane wymieniono zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Bardzo rzadko Częstość nieznana
Zaburzenia układu immunologi- cznego reakcje typu alergicznego, w tym obrzęk twarzy, obrzęk językai obrzęk gardła1
Zaburzeniapsychiczne zmniejszonelibido

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Bardzo rzadko Częstość nieznana
Zaburzenia układu nerwowego zawrotygłowy omdlenie, utrata przytomności1
Zaburzenia serca tachykardia1 kołatanieserca1
Zaburzenia naczyniowe niedociśnienie ortostatycz ne niedociśnienie1
Zaburzenia układu oddechowego, klatkipiersiowej i śródpiersia przekrwien ie błony śluzowej nosa
Zaburzenia żołądka i jelit biegunka Nudności,suchość wjamie ustnej
Zaburzenia wątroby i drógżółciowych nieprawidłowe wyniki testów czynnościowych wątroby1
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej wysypka1, świąd1, pokrzywka1,wysypka polekowa1
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Zaburzenia wytrysku, w tym wytryskwsteczny anejakulacja zaburzenia erekcji
Urazy, zatrucia ipowikłania po zabiegach śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Działania niepożądane
1 – działania niepożądane ze zgłoszeń spontanicznych po wprowadzeniu produktu do obrotu (częstość występowania obliczona na podstawie zdarzeń zgłaszanych w badaniach klinicznych Fazy I-IV i badaniach nieinterwencyjnych). Opis wybranych działań niepożądanych Niedociśnienie ortostatyczne Częstość występowania niedociśnienia ortostatycznego w badaniach klinicznych kontrolowanych z użyciem placebo wynosiła 1,2% z sylodosyną i 1,0% z placebo. Niedociśnienie ortostatyczne może sporadycznie prowadzić do omdlenia (patrz punkt 4.4). Śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki (IFIS) IFIS zgłaszano podczas operacji zaćmy (patrz punkt 4.4). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Sylodosynę oceniano przy dawkach do 48 mg/dobę u zdrowych mężczyzn. Działaniem niepożądanym ograniczającym wielkość dawki było niedociśnienie ortostatyczne. W przypadku niedawnego zażycia, można rozważyć wywołanie wymiotów lub płukanie żołądka. Jeśli przedawkowanie sylodosyny prowadzi do niedociśnienia, należy zapewnić leczenie wspomagające układ krążenia. Dializa nie daje prawdopodobnie istotnych korzyści, ponieważ sylodosyna wiąże się w znacznym stopniu (96,6%) z białkami.
CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki urologiczne, antagoniści receptorów α-adrenergicznych, kod ATC: G04CA04. Mechanizm działania Sylodosyna jest wysoce selektywna wobec receptorów α 1A -adrenergicznych zlokalizowanych głównie w ludzkim gruczole krokowym, podstawie pęcherza, szyjce pęcherza, torebce stercza i części sterczowej moczowodu. Blokada tych receptorów α 1A -adrenergicznych powoduje rozluźnienie mięśni gładkich w tych tkankach, co zmniejsza opór podpęcherzowy, bez wpływu na kurczliwość mięśni gładkich wypieracza. Powoduje to poprawę objawów w fazie gromadzenia moczu (podrażnieniowych) i fazie wydalania moczu (zaporowych), powiązanych z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego (objawy ze strony dolnych dróg moczowych, ang. Lower Urinary Tract Symptoms , LUTS). Sylodosyna wykazuje istotnie mniejsze powinowactwo do receptorów α 1B -adrenergicznych, zlokalizowanych głównie w układzie krążenia.
CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wykazano in vitro , że stosunek wiązania α 1A :α 1B sylodosyny (162:1) jest niezwykle wysoki. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania W badaniu klinicznym Fazy II nad optymalną dawką, przeprowadzanym metodą podwójnie ślepej próby, kontrolowanym z użyciem placebo, dotyczącym sylodosyny 4 lub 8 mg raz na dobę, zaobserwowano większą poprawę wskaźnika objawów według Amerykańskiego Towarzystwa Urologicznego (ang. American Urologic Association , AUA) podczas stosowania sylodosyny 8 mg (-6,8 ± 5,8, n = 90; p = 0,0018) i sylodosyny 4 mg (-5,7 ± 5,5, n = 88; p = 0,0355) w porównaniu z placebo (-4,0 ± 5,5, n = 83). Ponad 800 pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi objawami BPH (międzynarodowa skala objawów ze strony gruczołu krokowego, ang. International Prostate Symptom Score , IPSS, wartość początkowa ≥13) przyjmowało sylodosynę 8 mg raz na dobę w dwóch badaniach klinicznych Fazy III, kontrolowanych z użyciem placebo, przeprowadzonych w Stanach Zjednoczonych oraz w jednym badaniu kontrolowanym z użyciem placebo i aktywnego leczenia, przeprowadzonym w Europie.
CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakodynamiczne
We wszystkich badaniach pacjenci, którzy nie reagowali na placebo w ciągu 4-tygodniowego okresu wstępnego badania z placebo (ang. Run-in ), byli przyporządkowani losowo do danego leczenia. We wszystkich badaniach pacjenci leczeni sylodosyną osiągnęli znaczniejsze zmniejszenie objawów BPH w fazie gromadzenia moczu (podrażnieniowych) i fazie wydalania moczu (zaporowych) w porównaniu z placebo według oceny po 12 tygodniach leczenia. Dane uzyskane w populacjach zgodnych z zaplanowanym leczeniem (ang. Intent-to-treat ) wszystkich badań przedstawiono poniżej:

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Badanie Grupa pacjentów leczonych Liczba pacjen- tów IPSSPunktacja łączna IPSSObjawypodrażnieniowe IPSSObjawy zaporowe
Wartość począt- kowa(± SD) Zmiana w porównaniu do wartościpocząt- kowej Różnica(95% CI)wobec placebo Zmiana w porównaniu do wartościpocząt- kowej Różnica(95% CI)wobec placebo Zmiana w porównaniu do wartościpocząt- kowej Różnica(95% CI)wobec placebo
US-1 SylodosynaPlacebo 233228 22 ± 521 ± 5 -6,5-3,6 -2,8*(-3,9; -1,7) -2,3-1,4 -0,9*(-1,4; -0,4) -4,2-2,2 -1,9*(-2,6; -1,2)
US-2 SylodosynaPlacebo 233229 21 ± 521 ± 5 -6,3-3,4 -2,9*(-4,0; -1,8) -2,4-1,3 -1,0*(-1,5; -0,6) -3,9-2,1 -1,8*(-2,5; -1,1)
Sylodosyna 371 19 ± 4 -7,0 -2,3* -2,5 -0,7° -4,5 -1,7*
(-3,2; -1,4) (-1,1; -0,2) (-2,2; -1,1)
Europa Tamsulosyna 376 19 ± 4 -6,7 -2,0* -2,4 -0,6° -4,2 -1,4*
(-2,9; -1,1) (-1,1; -0,2) (-2,0; -0,8)
Placebo
185 19 ± 4 -4,7 -1,8 -2,9

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakodynamiczne
* p < 0,001 wobec placebo; ° p = 0,002 wobec placebo W badaniu klinicznym kontrolowanym z aktywnym leczeniem, przeprowadzanym w Europie, wykazano, że sylodosyna 8 mg raz na dobę nie jest gorsza niż tamsulosyna 0,4 mg raz na dobę. skorygowana średnia różnica (95% CI) w punktacji łącznej IPSS między leczeniami w populacji zgodnej z protokołem badania wynosiła 0,4 (-0,4 do 1,1). Odpowiedź na leczenie (tzn. poprawa dla punktacji łącznej IPSS wynosząca co najmniej 25%) była istotnie częstsza w grupie sylodosyny (68%) i tamsulosyny (65%) w porównaniu z placebo (53%). W długookresowej, otwartej fazie obserwacyjnej tych badań kontrolowanych wszyscy pacjenci przyjmowali sylodosynę przez okres do 1 roku, poprawa objawów wywołana sylodosyną w 12. tygodniu leczenia utrzymywała się przez 1 rok. W europejskim badaniu klinicznym IV Fazy, gdzie średnia łączna wartość początkowa IPSS wynosiła 18,9 punktów, w 77,1% odnotowano odpowiedź na sylodosynę (na podstawie zmiany łącznego wyniku IPSS o co najmniej 25% w stosunku do wartości początkowych).
CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Na podstawie oceny kwestionariusza ICS stwierdzono, że około połowa pacjentów zauważyła poprawę w zakresie najbardziej uciążliwych objawów zgłaszanych na początku badania (np. oddawanie moczu w nocy, częste oddawanie moczu, zmniejszenie strumienia moczu, nagłe parcie na mocz, wykapywanie moczu po mikcji, uczucie niecałkowitego opróżnienia pęcherza). We wszystkich badaniach klinicznych sylodosyny nie zaobserwowano istotnego obniżenia ciśnienia tętniczego krwi w pozycji leżącej na plecach. Sylodosyna w dawkach 8 mg i 24 mg na dobę nie miała statystycznie istotnego wpływu na odstępy w EKG lub repolaryzację serca w stosunku do placebo. Dzieci i młodzież Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego Urorec, we wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży w BPH (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).
CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Farmakokinetykę sylodosyny i jej głównych metabolitów oceniano u dorosłych mężczyzn z BPH lub bez BPH po pojedynczym i wielokrotnym podaniu dawek w zakresie od 0,1 mg do 48 mg na dobę. Farmakokinetyka sylodosyny jest liniowa w tym zakresie dawek. Ekspozycja na główny metabolit w osoczu, glukuronid sylodosyny (KMD-3213G), w stanie stacjonarnym jest około 3-krotnie większa niż na substancję macierzystą. Sylodosyna i jej glukuronid osiągają stan stacjonarnym odpowiednio po 3 dniach i 5 dniach leczenia. Wchłanianie Podawana doustnie sylodosyna jest dobrze wchłaniana, a wchłanianie jest proporcjonalne do dawki. Bezwzględna dostępność biologiczna wynosi około 32%. Badanie in vitro z użyciem komórek Caco-2 wykazało, że sylodosyna jest substratem P-glikoproteiny. Pokarm zmniejsza Cmax o około 30%, zwiększa tmax o około 1 godziny i ma mały wpływ na AUC.
CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakokinetyczne
U zdrowych mężczyzn w docelowym przedziale wiekowym (n = 16, średni wiek 55 ± 8 lat) uzyskano następujące parametry farmakokinetyczne po podawaniu doustnym raz na dobę 8 mg natychmiast po śniadaniu przez 7 dni: Cmax 87 ± 51 ng/ml (SD), tmax 2,5 godziny (zakres 1,0-3,0), AUC 433 ± 286 ng • h/ml. Dystrybucja Sylodosyna wykazuje objętość dystrybucji 0,81 l/kg i wiąże się w 96,6% z białkami osocza. Nie zachodzi dystrybucja do krwinek. Stopień wiązania glukuronidu sylodosyny z białkami wynosi 91%. Metabolizm Sylodosyna ulega znacznemu metabolizmowi szlakami glukuronidacji (UGT2B7), dehydrogenazy alkoholowej i aldehydowej oraz utleniania, głównie poprzez CYP3A4. Główny metabolit w osoczu, glukuronidowy koniugat sylodosyny (KMD-3213G), dla którego wykazano aktywność in vitro , ma przedłużony okres półtrwania (około 24 godzin) i osiąga około czterokrotnie wyższe stężenia w osoczu niż sylodosyna.
CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Dane in vitro wskazują, że sylodosyna nie ma potencjału hamującego ani indukującego enzymów układów cytochromu P450. Eliminacja Po podaniu doustnym sylodosyny znakowanej izotopem 14 C odzysk radioaktywności po 7 dniach wynosił około 33,5% w moczu i 54,9% w kale. Klirens sylodosyny w organizmie wynosił około 0,28 l/h/kg. Sylodosyna jest wydalana głównie w postaci metabolitów, bardzo małe ilości niezmienionego leku są odzyskiwane w moczu. Końcowy okres półtrwania leku macierzystego i jego glukuronidu wynosi odpowiednio około 11 godzin i 18 godzin. Specjalne grupy pacjentów Osoby w podeszłym wieku Ekspozycja na sylodosynę i jej główne metabolity nie zmienia się istotnie wraz z wiekiem, nawet u pacjentów w wieku powyżej 75 lat. Dzieci i młodzież Sylodosyny nie oceniano u pacjentów w wieku poniżej 18 lat.
CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Zaburzenia czynności wątroby W badaniu dawki pojedynczej farmakokinetyka sylodosyny nie zmieniła się u dziewięciu pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (7 do 9 według skali Child-Pugh) w porównaniu do dziewięciu zdrowych ochotników. Wyniki tego badania należy interpretować z zachowaniem ostrożności, ponieważ włączeni pacjenci mieli normalne wartości biochemiczne, wskazujące na prawidłową funkcję metaboliczną, i byli sklasyfikowani jako pacjenci z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby na podstawie wodobrzusza i encefalopatii wątrobowej. Nie badano farmakokinetyki sylodosyny u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Zaburzenia czynności nerek W badaniu dawki pojedynczej ekspozycja na sylodosynę (niezwiązaną) u pacjentów z łagodnymi (n = 8) i umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (n = 8) prowadziła przeciętnie do zwiększenia C max (1,6-krotnie) i AUC (1,7-krotnie) w stosunku do pacjentów z prawidłową czynnością nerek (n = 8).
CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakokinetyczne
U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (n = 5) zwiększenie ekspozycji było 2,2-krotne dla C max i 3,7-krotne dla AUC. Ekspozycja na główne metabolity, glukuronid sylodosyny i KMD-3293, była również zwiększona. Monitorowanie stężenia w osoczu w badaniu klinicznym Fazy III wykazało, że stężenia całkowitej sylodosyny nie zmieniły się po 4 tygodniach leczenia u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności (n = 70) w porównaniu do pacjentów z prawidłową czynnością nerek (n = 155), zaś stężenia były przeciętnie dwukrotnie większe u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności (n = 7). Przegląd danych dotyczących bezpieczeństwa pacjentów włączonych do wszystkich badań klinicznych nie wskazuje, aby łagodne zaburzenia czynności nerek (n = 487) stanowiły dodatkowe zagrożenie dla bezpieczeństwa podczas leczenia sylodosyną (takie jak zwiększenie występowania zawrotów głowy lub niedociśnienia ortostatycznego), w porównaniu do pacjentów z prawidłową czynnością nerek (n = 955).
CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakokinetyczne
W związku z tym nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek. Ze względu na ograniczone doświadczenie dotyczące pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (n = 35), zaleca się niższą dawkę początkową 4 mg. Nie zaleca się podawania produktu leczniczego Urorec pacjentom z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek.
CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, rakotwórczości, potencjalnego działania mutagennego i teratogennego, nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. Działanie toksyczne na zwierzęta (dotyczące tarczycy gryzoni) obserwowano jedynie w przypadku narażenia przekraczającego maksymalną ekspozycję u człowieka, co wskazuje na niewielkie znaczenie tych obserwacji w praktyce klinicznej. U samców szczurów obserwowano obniżoną płodność przy narażeniu na dawki przekraczające średnio dwukrotnie narażenie przy maksymalnej zalecanej dawce dla ludzi. Zaobserwowane działanie było odwracalne.
CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Urorec 4 mg i 8 mg kapsułki twarde Zawartość kapsułki Skrobia żelowana (kukurydziana) Mannitol (E421) Magnezu stearynian Sodu laurylosiarczan Otoczka kapsułki Żelatyna Tytanu dwutlenek (E171) Żelaza tlenek żółty (E172) (tylko kapsułki 4 mg) 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30 °C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem i wilgocią. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Kapsułki są dostarczane w blistrach z folii PVC/PVDC/Aluminium, w tekturowych pudełkach. Opakowania po 5, 10, 20, 30, 50, 90, 100 kapsułek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 4 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Silodyx 4 mg kapsułki twarde Silodyx 8 mg kapsułki twarde 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Silodyx 4 mg kapsułki twarde Każda kapsułka twarda zawiera 4 mg sylodosyny. Silodyx 8 mg kapsułki twarde Każda kapsułka twarda zawiera 8 mg sylodosyny. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Kapsułka twarda. Silodyx 4 mg kapsułki twarde Żółta, nieprzezroczysta, twarda kapsułka żelatynowa, rozmiar 3 (około 15,9 x 5,8 mm). Silodyx 8 mg kapsułki twarde Biała, nieprzezroczysta, twarda kapsułka żelatynowa, rozmiar 0 (około 21,7 x 7,6 mm).
CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 4 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie objawów przedmiotowych i podmiotowych łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (ang. Benign Prostatic Hyperplasia , BPH) u dorosłych mężczyzn.
CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 4 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Zalecana dawka to jedna kapsułka Silodyx 8 mg na dobę. Dla specjalnych grup pacjentów zalecana jest jedna kapsułka Silodyx 4 mg na dobę (patrz poniżej). Osoby w podeszłym wieku Nie jest wymagane dostosowanie dawkowania u osób w podeszłym wieku (patrz punkt 5.2). Zaburzenia czynności nerek Nie jest wymagane dostosowanie dawkowania u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (CL CR ≥ 50 do ≤ 80 ml/min). U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (CL CR ≥ 30 do < 50 ml/min) zalecana jest dawka początkowa 4 mg raz na dobę, którą można zwiększyć do 8 mg raz na dobę po tygodniu leczenia, w zależności od reakcji pacjenta na leczenie. Nie zaleca się stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CL CR < 30 ml/min) (patrz punkty 4.4 i 5.2). Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby nie jest wymagane dostosowanie dawkowania.
CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 4 mg
Dawkowanie
Nie zaleca się stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, ze względu na brak danych (patrz punkty 4.4 i 5.2). Dzieci i młodzież Stosowanie produktu leczniczego Silodyx u dzieci i młodzieży nie jest właściwe we wskazaniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Sposób podawania Podanie doustne. Kapsułkę należy zażywać z posiłkiem, najlepiej o stałej porze każdego dnia. Kapsułki nie należy przełamywać ani gryźć, lecz połykać w całości, najlepiej popijając szklanką wody.
CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 4 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 4 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki (ang . Intraoperative Floppy Iris Syndrome , IFIS) Podczas operacji zaćmy u niektórych pacjentów przyjmujących α 1 -blokery, lub uprzednio leczonych α 1 -blokerami, obserwowano IFIS (odmianę zespołu małej źrenicy). Może to prowadzić do nasilonych powikłań w przebiegu operacji. Nie zaleca się rozpoczynania leczenia sylodosyną u pacjentów planujących operację zaćmy. Zaleca się przerwanie leczenia α 1 -blokerem 1-2 tygodnie przed operacją zaćmy, ale nie ustalono jeszcze korzyści wynikających z przerwania leczenia ani optymalnej długości przerwy w leczeniu przed operacją zaćmy. W czasie oceny przedoperacyjnej zespół chirurgów i okulistów powinien ustalić, czy pacjenci zakwalifikowani do operacji zaćmy są lub byli leczeni sylodosyną, aby zapewnić dostępność odpowiednich środków do opanowania IFIS podczas operacji.
CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 4 mg
Specjalne środki ostrozności
Działania ortostatyczne Częstość występowania działań ortostatycznych podczas stosowania sylodosyny jest bardzo mała. Jednak u pojedynczych pacjentów może wystąpić obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, w rzadkich przypadkach prowadzące do omdlenia. W przypadku wystąpienia pierwszych objawów niedociśnienia ortostatycznego (takich jak zawroty głowy po pionizacji ciała) pacjent powinien usiąść lub położyć się aż do ustąpienia objawów. Nie zaleca się leczenia sylodosyną pacjentów z niedociśnieniem ortostatycznym. Zaburzenia czynności nerek Nie zaleca się stosowania sylodosyny u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CL CR <30 ml/min) (patrz punkty 4.2 i 5.2). Zaburzenia czynności wątroby Ze względu na brak dostępnych danych dotyczących pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby nie zaleca się stosowania sylodosyny u tych pacjentów (patrz punkty 4.2 i 5.2).
CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 4 mg
Specjalne środki ostrozności
Rak gruczołu krokowego Ponieważ BPH i rak gruczołu krokowego mogą dawać takie same objawy i występować równocześnie, przed rozpoczęciem leczenia sylodosyną należy zbadać pacjentów z podejrzeniem BPH w celu wykluczenia obecności raka gruczołu krokowego. Przed leczeniem a następnie w regularnych odstępach czasu należy wykonywać badanie gruczołu krokowego palcem przez odbytnicę i, w razie potrzeby, oznaczać stężenie swoistego antygenu sterczowego (ang. Prostate Specific Antigen , PSA). Leczenie sylodosyną prowadzi do zmniejszenia ilości nasienia podczas orgazmu, co może mieć tymczasowy wpływ na męską płodność. Działanie to ustępuje po przerwaniu przyjmowania sylodosyny (patrz punkt 4.8). Sód Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na jedną kapsułkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 4 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Sylodosyna jest w znacznym stopniu metabolizowana, głównie przez izoenzym CYP3A4, dehydrogenazę alkoholową i UGT2B7. Sylodosyna jest również substratem P-glikoproteiny. Substancje hamujące (takie jak ketokonazol, itrakonazol, rytonawir lub cyklosporyna) lub indukujące (takie jak ryfampicyna, barbiturany, karbamazepina, fenytoina) te enzymy i transportery mogą mieć wpływ na stężenia sylodosyny i jej aktywnego metabolitu w osoczu. Alfa-blokery Brak wystarczających informacji dotyczących bezpiecznego stosowania sylodosyny w połączeniu z innymi antagonistami receptora α-adrenergicznego. W związku z powyższym nie zaleca się równoczesnego stosowania innych antagonistów receptora α-adrenergicznego. Inhibitory CYP3A4 W badaniu interakcji zaobserwowano 3,7-krotne zwiększenie maksymalnego stężenia sylodosyny w osoczu i 3,1-krotne zwiększenie ekspozycji na sylodosynę (tzn.
CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 4 mg
Interakcje
AUC) podczas równoczesnego podawania silnego inhibitora izoenzymu CYP3A4 (ketokonazol 400 mg). Nie zaleca się równoczesnego stosowania sylodosyny z silnymi inhibitorami izoenzymu CYP3A4 (takimi jak ketokonazol, itrakonazol, rytonawir lub cyklosporyna). W przypadku równoczesnego podawania sylodosyny z inhibitorem izoenzymu CYP3A4 o umiarkowanej mocy, takim jak diltiazem, obserwowano zwiększenie AUC sylodosyny o około 30%, ale nie odnotowano wpływu na C max i okres półtrwania. Zmiana taka nie ma znaczenia klinicznego i nie wymaga dostosowania dawki. Inhibitory PDE-5 Obserwowano bardzo niewielkie interakcje farmakodynamiczne między sylodosyną a maksymalnymi dawkami syldenafilu lub tadalafilu. W kontrolowanym badaniu z użyciem placebo z udziałem 24 pacjentów w wieku 45-78 lat, przyjmujących sylodosynę, równoczesne podawanie syldenafilu 100 mg lub tadalafilu 20 mg wywoływało nieistotne klinicznie średnie obniżenie skurczowego lub rozkurczowego ciśnienia tętniczego krwi, oceniane w testach ortostatycznych (pozycja stojąca wobec pozycji leżącej na plecach).
CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 4 mg
Interakcje
U pacjentów w wieku powyżej 65 lat średnie obniżenie w różnych punktach czasu wynosiło między 5 a 15 mmHg (skurczowe) oraz 0 a 10 mmHg (rozkurczowe). Pozytywne testy ortostatyczne były tylko nieznacznie częstsze podczas równoczesnego podawania, jednak nie wystąpiły objawy niedociśnienia ortostatycznego ani zawroty głowy. Pacjentów zażywających inhibitory PDE-5 równocześnie z sylodosyną należy monitorować pod względem możliwych działań niepożądanych. Leki przeciwnadciśnieniowe W programie badań klinicznych wielu pacjentów było równocześnie poddawanych leczeniu przeciwnadciśnieniowemu (przeważnie lekami działającymi na układ renina-angiotensyna, beta-blokerami, antagonistami wapnia i lekami moczopędnymi), ale nie stwierdzono zwiększenia częstości występowania niedociśnienia ortostatycznego u tych pacjentów. Należy jednak zachować ostrożność podczas rozpoczynania równoczesnego stosowania leków przeciwnadciśnieniowych oraz monitorować pacjentów pod względem możliwych działań niepożądanych.
CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 4 mg
Interakcje
Digoksyna Równoczesne podawanie sylodosyny 8 mg raz na dobę nie miało istotnego wpływu na stężenia digoksyny (substratu P-glikoproteiny) w stanie stacjonarnym. Nie jest wymagane dostosowanie dawki.
CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 4 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża i karmienie piersią Nie dotyczy, ponieważ sylodosyna jest przeznaczona tylko dla pacjentów płci męskiej. Płodność W badaniach klinicznych podczas leczenia sylodosyną obserwowano występowanie wytrysku z mniejszą ilością nasienia lub bez nasienia (patrz punkt 4.8) z powodu farmakodynamicznych właściwości sylodosyny. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować pacjenta o możliwości wystąpienia takiego działania, mającego tymczasowo wpływ na męską płodność.
CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 4 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Silodyx wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Należy jednak poinformować pacjentów o możliwości wystąpienia objawów związanych z niedociśnieniem ortostatycznym (takich jak zawroty głowy) oraz przestrzec ich przed prowadzeniem pojazdów mechanicznych lub obsługiwaniem urządzeń mechanicznych, zanim nie poznają, jak sylodosyna na nich działa.
CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 4 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Bezpieczeństwo stosowania sylodosyny badano w czterech kontrolowanych badaniach klinicznych Fazy II-III przeprowadzanych metodą podwójnie ślepej próby (z udziałem 931 pacjentów przyjmujących sylodosynę 8 mg raz na dobę i 733 pacjentów przyjmujących placebo) i w dwóch długookresowych otwartych przedłużonych badaniach Fazy obserwacyjnej. Łącznie 1 581 pacjentów przyjmowało sylodosynę w dawce 8 mg raz na dobę, w tym 961 pacjentów przez okres co najmniej 6 miesięcy, a 384 pacjentów przez 1 rok. Najczęstszym działaniem niepożądanym zgłaszanym podczas stosowania sylodosyny w kontrolowanych badaniach klinicznych z użyciem placebo i podczas długotrwałego stosowania były zaburzenia wytrysku, takie jak wytrysk wsteczny i anejakulacja (zmniejszona objętość wytrysku lub brak wytrysku), z częstością występowania wynoszącą 23%. Może to tymczasowo wpływać na męską płodność.
CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 4 mg
Działania niepożądane
Działanie to ustępuje w ciągu kilku dni po przerwaniu leczenia (patrz punkt 4.4). Wykaz działań niepożądanych w tabeli Działania niepożądane, zgłaszane we wszystkich badaniach klinicznych i po wprowadzeniu produktu do obrotu, mające uzasadniony związek przyczynowy, są wymienione w tabeli poniżej według klasyfikacji układów narządowych MedDRA i częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania obserwowane działania niepożądane wymieniono zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.

CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 4 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Bardzo rzadko Częstość nieznana
Zaburzenia układu immunologi- cznego reakcje typu alergicznego, w tym obrzęk twarzy, obrzęk językai obrzęk gardła1
Zaburzenia psychiczne zmniejszone libido

CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 4 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Bardzo rzadko Częstość nieznana
Zaburzenia układu nerwowego zawrotygłowy omdlenie, utrata przytomności1
Zaburzenia serca tachykardia1 kołatanieserca1
Zaburzenia naczyniowe niedociśnie nie ortostatycz ne niedociśnienie1
Zaburzenia układu oddechowego, klatkipiersiowej i śródpiersia przekrwien ie błony śluzowej nosa
Zaburzenia żołądka i jelit biegunka Nudności,suchość wjamie ustnej
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych nieprawidłowe wyniki testów czynnościowyc h wątroby1
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej wysypka1, świąd1, pokrzywka1, wysypkapolekowa1
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Zaburzenia wytrysku, w tym wytrysk wsteczny anejakulacja zaburzenia erekcji
Urazy, zatrucia i powikłania pozabiegach śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki

CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 4 mg
Działania niepożądane
1 – działania niepożądane ze zgłoszeń spontanicznych po wprowadzeniu produktu do obrotu (częstość występowania obliczona na podstawie zdarzeń zgłaszanych w badaniach klinicznych Fazy I-IV i badaniach nieinterwencyjnych). Opis wybranych działań niepożądanych Niedociśnienie ortostatyczne Częstość występowania niedociśnienia ortostatycznego w badaniach klinicznych kontrolowanych z użyciem placebo wynosiła 1,2% z sylodosyną i 1,0% z placebo. Niedociśnienie ortostatyczne może sporadycznie prowadzić do omdlenia (patrz punkt 4.4). Śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki (IFIS) IFIS zgłaszano podczas operacji zaćmy (patrz punkt 4.4). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 4 mg
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 4 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Sylodosynę oceniano przy dawkach do 48 mg/dobę u zdrowych mężczyzn. Działaniem niepożądanym ograniczającym wielkość dawki było niedociśnienie ortostatyczne. W przypadku niedawnego zażycia, można rozważyć wywołanie wymiotów lub płukanie żołądka. Jeśli przedawkowanie sylodosyny prowadzi do niedociśnienia, należy zapewnić leczenie wspomagające układ krążenia. Dializa nie daje prawdopodobnie istotnych korzyści, ponieważ sylodosyna wiąże się w znacznym stopniu (96,6%) z białkami.
CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki urologiczne, antagoniści receptorów α-adrenergicznych, kod ATC: G04CA04. Mechanizm działania Sylodosyna jest wysoce selektywna wobec receptorów α 1A -adrenergicznych zlokalizowanych głównie w ludzkim gruczole krokowym, podstawie pęcherza, szyjce pęcherza, torebce stercza i części sterczowej moczowodu. Blokada tych receptorów α 1A -adrenergicznych powoduje rozluźnienie mięśni gładkich w tych tkankach, co zmniejsza opór podpęcherzowy, bez wpływu na kurczliwość mięśni gładkich wypieracza. Powoduje to poprawę objawów w fazie gromadzenia moczu (podrażnieniowych) i fazie wydalania moczu (zaporowych), powiązanych z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego (objawy ze strony dolnych dróg moczowych, ang. Lower Urinary Tract Symptoms , LUTS). Sylodosyna wykazuje istotnie mniejsze powinowactwo do receptorów α 1B -adrenergicznych, zlokalizowanych głównie w układzie krążenia.
CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wykazano in vitro , że stosunek wiązania α 1A :α 1B sylodosyny (162:1) jest niezwykle wysoki. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania W badaniu klinicznym Fazy II nad optymalną dawką, przeprowadzanym metodą podwójnie ślepej próby, kontrolowanym z użyciem placebo, dotyczącym sylodosyny 4 lub 8 mg raz na dobę, zaobserwowano większą poprawę wskaźnika objawów według Amerykańskiego Towarzystwa Urologicznego (ang. American Urologic Association , AUA) podczas stosowania sylodosyny 8 mg (-6,8 ± 5,8, n = 90; p = 0,0018) i sylodosyny 4 mg (-5,7 ± 5,5, n = 88; p = 0,0355) w porównaniu z placebo (-4,0 ± 5,5, n = 83). Ponad 800 pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi objawami BPH (międzynarodowa skala objawów ze strony gruczołu krokowego, ang. International Prostate Symptom Score , IPSS, wartość początkowa ≥ 13) przyjmowało sylodosynę 8 mg raz na dobę w dwóch badaniach klinicznych Fazy III, kontrolowanych z użyciem placebo, przeprowadzonych w Stanach Zjednoczonych oraz w jednym badaniu kontrolowanym z użyciem placebo i aktywnego leczenia, przeprowadzonym w Europie.
CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakodynamiczne
We wszystkich badaniach pacjenci, którzy nie reagowali na placebo w ciągu 4-tygodniowego okresu wstępnego badania z placebo (ang. Run-in ), byli przyporządkowani losowo do danego leczenia. We wszystkich badaniach pacjenci leczeni sylodosyną osiągnęli znaczniejsze zmniejszenie objawów BPH w fazie gromadzenia moczu (podrażnieniowych) i fazie wydalania moczu (zaporowych) w porównaniu z placebo według oceny po 12 tygodniach leczenia. Dane uzyskane w populacjach zgodnych z zaplanowanym leczeniem (ang. Intent-to-treat ) wszystkich badań przedstawiono poniżej:

CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Badanie Grupa pacjentów leczonych Liczba pacjen- tów IPSSPunktacja łączna IPSSObjawypodrażnieniowe IPSSObjawy zaporowe
Wartość począt- kowa(± SD) Zmiana w porównaniu do wartościpocząt- kowej Różnica(95% CI)wobec placebo Zmiana w porównaniu do wartościpocząt- kowej Różnica (95% CI)wobec placebo Zmiana w porównaniu do wartościpocząt- kowej Różnica(95% CI)wobec placebo
US-1 SylodosynaPlacebo 233228 22 ± 521 ± 5 -6,5-3,6 -2,8*(-3,9; -1,7) -2,3-1,4 -0,9*(-1,4; -0,4) -4,2-2,2 -1,9*(-2,6; -1,2)
US-2 SylodosynaPlacebo 233229 21 ± 521 ± 5 -6,3-3,4 -2,9*(-4,0; -1,8) -2,4-1,3 -1,0*(-1,5; -0,6) -3,9-2,1 -1,8*(-2,5; -1,1)
Sylodosyna 371 19 ± 4 -7,0 -2,3* -2,5 -0,7° -4,5 -1,7*
(-3,2; -1,4) (-1,1; -0,2) (-2,2; -1,1)
Europa Tamsulo- 376 19 ± 4 -6,7 -2,0* -2,4 -0,6° -4,2 -1,4*
syna (-2,9; -1,1) (-1,1; -0,2) (-2,0; -0,8)
Placebo 185 19 ± 4 -4,7 -1,8 -2,9

CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakodynamiczne
* p < 0,001 wobec placebo;°p = 0,002 wobec placebo W badaniu klinicznym kontrolowanym z aktywnym leczeniem, przeprowadzanym w Europie, wykazano, że sylodosyna 8 mg raz na dobę nie jest gorsza niż tamsulosyna 0,4 mg raz na dobę. skorygowana średnia różnica (95% CI) w punktacji łącznej IPSS między leczeniami w populacji zgodnej z protokołem badania wynosiła 0,4 (-0,4 do 1,1). Odpowiedź na leczenie (tzn. poprawa dla punktacji łącznej IPSS wynosząca co najmniej 25%) była istotnie częstsza w grupie sylodosyny (68%) i tamsulosyny (65%) w porównaniu z placebo (53%). W długookresowej, otwartej fazie obserwacyjnej tych badań kontrolowanych wszyscy pacjenci przyjmowali sylodosynę przez okres do 1 roku, poprawa objawów wywołana sylodosyną w 12. tygodniu leczenia utrzymywała się przez 1 rok. W europejskim badaniu klinicznym IV Fazy, gdzie średnia łączna wartość początkowa IPSS wynosiła 18,9 punktów, w 77,1% odnotowano odpowiedź na sylodosynę (na podstawie zmiany łącznego wyniku IPSS o co najmniej 25% w stosunku do wartości początkowych).
CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Na podstawie oceny kwestionariusza ICS stwierdzono, że około połowa pacjentów zauważyła poprawę w zakresie najbardziej uciążliwych objawów zgłaszanych na początku badania (np. oddawanie moczu w nocy, częste oddawanie moczu, zmniejszenie strumienia moczu, nagłe parcie na mocz, wykapywanie moczu po mikcji, uczucie niecałkowitego opróżnienia pęcherza). We wszystkich badaniach klinicznych sylodosyny nie zaobserwowano istotnego obniżenia ciśnienia tętniczego krwi w pozycji leżącej na plecach. Sylodosyna w dawkach 8 mg i 24 mg na dobę nie miała statystycznie istotnego wpływu na odstępy w EKG lub repolaryzację serca w stosunku do placebo. Dzieci i młodzież Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego Silodyx we wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży w BPH (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).
CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Farmakokinetykę sylodosyny i jej głównych metabolitów oceniano u dorosłych mężczyzn z BPH lub bez BPH po pojedynczym i wielokrotnym podaniu dawek w zakresie od 0,1 mg do 48 mg na dobę. Farmakokinetyka sylodosyny jest liniowa w tym zakresie dawek. Ekspozycja na główny metabolit w osoczu, glukuronid sylodosyny (KMD-3213G), w stanie stacjonarnym jest około 3-krotnie większa niż na substancję macierzystą. Sylodosyna i jej glukuronid osiągają stan stacjonarnym odpowiednio po 3 dniach i 5 dniach leczenia. Wchłanianie Podawana doustnie sylodosyna jest dobrze wchłaniana, a wchłanianie jest proporcjonalne do dawki. Bezwzględna dostępność biologiczna wynosi około 32%. Badanie in vitro z użyciem komórek Caco-2 wykazało, że sylodosyna jest substratem P-glikoproteiny. Pokarm zmniejsza Cmax o około 30%, zwiększa tmax o około 1 godziny i ma mały wpływ na AUC.
CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
U zdrowych mężczyzn w docelowym przedziale wiekowym (n = 16, średni wiek 55 ± 8 lat) uzyskano następujące parametry farmakokinetyczne po podawaniu doustnym raz na dobę 8 mg natychmiast po śniadaniu przez 7 dni: Cmax 87 ± 51 ng/ml (SD), tmax 2,5 godziny (zakres 1,0-3,0), AUC 433 ± 286 ng • h/ml. Dystrybucja Sylodosyna wykazuje objętość dystrybucji 0,81 l/kg i wiąże się w 96,6% z białkami osocza. Nie zachodzi dystrybucja do krwinek. Stopień wiązania glukuronidu sylodosyny z białkami wynosi 91%. Metabolizm Sylodosyna ulega znacznemu metabolizmowi szlakami glukuronidacji (UGT2B7), dehydrogenazy alkoholowej i aldehydowej oraz utleniania, głównie poprzez CYP3A4. Główny metabolit w osoczu, glukuronidowy koniugat sylodosyny (KMD-3213G), dla którego wykazano aktywność in vitro , ma przedłużony okres półtrwania (około 24 godzin) i osiąga około czterokrotnie wyższe stężenia w osoczu niż sylodosyna.
CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Dane in vitro wskazują, że sylodosyna nie ma potencjału hamującego ani indukującego enzymów układów cytochromu P450. Eliminacja Po podaniu doustnym sylodosyny znakowanej izotopem 14 C odzysk radioaktywności po 7 dniach wynosił około 33,5% w moczu i 54,9% w kale. Klirens sylodosyny w organizmie wynosił około 0,28 l/h/kg. Sylodosyna jest wydalana głównie w postaci metabolitów, bardzo małe ilości niezmienionego leku są odzyskiwane w moczu. Końcowy okres półtrwania leku macierzystego i jego glukuronidu wynosi odpowiednio około 11 godzin i 18 godzin. Specjalne grupy pacjentów Osoby w podeszłym wieku Ekspozycja na sylodosynę i jej główne metabolity nie zmienia się istotnie wraz z wiekiem, nawet u pacjentów w wieku powyżej 75 lat. Dzieci i młodzież Sylodosyny nie oceniano u pacjentów w wieku poniżej 18 lat.
CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Zaburzenia czynności wątroby W badaniu dawki pojedynczej farmakokinetyka sylodosyny nie zmieniła się u dziewięciu pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (7 do 9 według skali Child-Pugh) w porównaniu do dziewięciu zdrowych ochotników. Wyniki tego badania należy interpretować z zachowaniem ostrożności, ponieważ włączeni pacjenci mieli normalne wartości biochemiczne, wskazujące na prawidłową funkcję metaboliczną, i byli sklasyfikowani jako pacjenci z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby na podstawie wodobrzusza i encefalopatii wątrobowej. Nie badano farmakokinetyki sylodosyny u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Zaburzenia czynności nerek W badaniu dawki pojedynczej ekspozycja na sylodosynę (niezwiązaną) u pacjentów z łagodnymi (n = 8) i umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (n = 8) prowadziła przeciętnie do zwiększenia C max (1,6-krotnie) i AUC (1,7-krotnie) w stosunku do pacjentów z prawidłową czynnością nerek (n = 8).
CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (n = 5) zwiększenie ekspozycji było 2,2-krotne dla C max i 3,7-krotne dla AUC. Ekspozycja na główne metabolity, glukuronid sylodosyny i KMD-3293, była również zwiększona. Monitorowanie stężenia w osoczu w badaniu klinicznym Fazy III wykazało, że stężenia całkowitej sylodosyny nie zmieniły się po 4 tygodniach leczenia u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności (n = 70) w porównaniu do pacjentów z prawidłową czynnością nerek (n = 155), zaś stężenia były przeciętnie dwukrotnie większe u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności (n = 7). Przegląd danych dotyczących bezpieczeństwa pacjentów włączonych do wszystkich badań klinicznych nie wskazuje, aby łagodne zaburzenia czynności nerek (n = 487) stanowiły dodatkowe zagrożenie dla bezpieczeństwa podczas leczenia sylodosyną (takie jak zwiększenie występowania zawrotów głowy lub niedociśnienia ortostatycznego), w porównaniu do pacjentów z prawidłową czynnością nerek (n = 955).
CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
W związku z tym nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek. Ze względu na ograniczone doświadczenie dotyczące pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (n = 35), zaleca się niższą dawkę początkową 4 mg. Nie zaleca się podawania produktu leczniczego Silodyx pacjentom z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek.
CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 4 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, rakotwórczości, potencjalnego działania mutagennego i teratogennego, nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. Działanie toksyczne na zwierzęta (dotyczące tarczycy gryzoni) obserwowano jedynie w przypadku narażenia przekraczającego maksymalną ekspozycję u człowieka, co wskazuje na niewielkie znaczenie tych obserwacji w praktyce klinicznej. U samców szczurów obserwowano obniżoną płodność przy narażeniu na dawki przekraczające średnio dwukrotnie narażenie przy maksymalnej zalecanej dawce dla ludzi. Zaobserwowane działanie było odwracalne.
CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 4 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Silodyx 4 mg i 8 mg kapsułki twarde Zawartość kapsułki Skrobia żelowana (kukurydziana) Mannitol (E421) Magnezu stearynian Sodu laurylosiarczan Otoczka kapsułki Żelatyna Tytanu dwutlenek (E171) Żelaza tlenek żółty (E172) (tylko kapsułki 4 mg) 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30 °C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem i wilgocią. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Kapsułki są dostarczane w blistrach z folii PVC/PVDC/Aluminium, w tekturowych pudełkach. Opakowania po 5, 10, 20, 30, 50, 90, 100 kapsułek. Opakowanie zbiorcze zawierające 200 (2 opakowania po 100) kapsułek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 4 mg
Dane farmaceutyczne
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 8 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Silodyx 4 mg kapsułki twarde Silodyx 8 mg kapsułki twarde 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Silodyx 4 mg kapsułki twarde Każda kapsułka twarda zawiera 4 mg sylodosyny. Silodyx 8 mg kapsułki twarde Każda kapsułka twarda zawiera 8 mg sylodosyny. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Kapsułka twarda. Silodyx 4 mg kapsułki twarde Żółta, nieprzezroczysta, twarda kapsułka żelatynowa, rozmiar 3 (około 15,9 x 5,8 mm). Silodyx 8 mg kapsułki twarde Biała, nieprzezroczysta, twarda kapsułka żelatynowa, rozmiar 0 (około 21,7 x 7,6 mm).
CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 8 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie objawów przedmiotowych i podmiotowych łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (ang. Benign Prostatic Hyperplasia , BPH) u dorosłych mężczyzn.
CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 8 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Zalecana dawka to jedna kapsułka Silodyx 8 mg na dobę. Dla specjalnych grup pacjentów zalecana jest jedna kapsułka Silodyx 4 mg na dobę (patrz poniżej). Osoby w podeszłym wieku Nie jest wymagane dostosowanie dawkowania u osób w podeszłym wieku (patrz punkt 5.2). Zaburzenia czynności nerek Nie jest wymagane dostosowanie dawkowania u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (CL CR ≥ 50 do ≤ 80 ml/min). U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (CL CR ≥ 30 do < 50 ml/min) zalecana jest dawka początkowa 4 mg raz na dobę, którą można zwiększyć do 8 mg raz na dobę po tygodniu leczenia, w zależności od reakcji pacjenta na leczenie. Nie zaleca się stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CL CR < 30 ml/min) (patrz punkty 4.4 i 5.2). Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby nie jest wymagane dostosowanie dawkowania.
CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 8 mg
Dawkowanie
Nie zaleca się stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, ze względu na brak danych (patrz punkty 4.4 i 5.2). Dzieci i młodzież Stosowanie produktu leczniczego Silodyx u dzieci i młodzieży nie jest właściwe we wskazaniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Sposób podawania Podanie doustne. Kapsułkę należy zażywać z posiłkiem, najlepiej o stałej porze każdego dnia. Kapsułki nie należy przełamywać ani gryźć, lecz połykać w całości, najlepiej popijając szklanką wody.
CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 8 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 8 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki (ang . Intraoperative Floppy Iris Syndrome , IFIS) Podczas operacji zaćmy u niektórych pacjentów przyjmujących α 1 -blokery, lub uprzednio leczonych α 1 -blokerami, obserwowano IFIS (odmianę zespołu małej źrenicy). Może to prowadzić do nasilonych powikłań w przebiegu operacji. Nie zaleca się rozpoczynania leczenia sylodosyną u pacjentów planujących operację zaćmy. Zaleca się przerwanie leczenia α 1 -blokerem 1-2 tygodnie przed operacją zaćmy, ale nie ustalono jeszcze korzyści wynikających z przerwania leczenia ani optymalnej długości przerwy w leczeniu przed operacją zaćmy. W czasie oceny przedoperacyjnej zespół chirurgów i okulistów powinien ustalić, czy pacjenci zakwalifikowani do operacji zaćmy są lub byli leczeni sylodosyną, aby zapewnić dostępność odpowiednich środków do opanowania IFIS podczas operacji.
CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 8 mg
Specjalne środki ostrozności
Działania ortostatyczne Częstość występowania działań ortostatycznych podczas stosowania sylodosyny jest bardzo mała. Jednak u pojedynczych pacjentów może wystąpić obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, w rzadkich przypadkach prowadzące do omdlenia. W przypadku wystąpienia pierwszych objawów niedociśnienia ortostatycznego (takich jak zawroty głowy po pionizacji ciała) pacjent powinien usiąść lub położyć się aż do ustąpienia objawów. Nie zaleca się leczenia sylodosyną pacjentów z niedociśnieniem ortostatycznym. Zaburzenia czynności nerek Nie zaleca się stosowania sylodosyny u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CL CR <30 ml/min) (patrz punkty 4.2 i 5.2). Zaburzenia czynności wątroby Ze względu na brak dostępnych danych dotyczących pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby nie zaleca się stosowania sylodosyny u tych pacjentów (patrz punkty 4.2 i 5.2).
CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 8 mg
Specjalne środki ostrozności
Rak gruczołu krokowego Ponieważ BPH i rak gruczołu krokowego mogą dawać takie same objawy i występować równocześnie, przed rozpoczęciem leczenia sylodosyną należy zbadać pacjentów z podejrzeniem BPH w celu wykluczenia obecności raka gruczołu krokowego. Przed leczeniem a następnie w regularnych odstępach czasu należy wykonywać badanie gruczołu krokowego palcem przez odbytnicę i, w razie potrzeby, oznaczać stężenie swoistego antygenu sterczowego (ang. Prostate Specific Antigen , PSA). Leczenie sylodosyną prowadzi do zmniejszenia ilości nasienia podczas orgazmu, co może mieć tymczasowy wpływ na męską płodność. Działanie to ustępuje po przerwaniu przyjmowania sylodosyny (patrz punkt 4.8). Sód Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na jedną kapsułkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 8 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Sylodosyna jest w znacznym stopniu metabolizowana, głównie przez izoenzym CYP3A4, dehydrogenazę alkoholową i UGT2B7. Sylodosyna jest również substratem P-glikoproteiny. Substancje hamujące (takie jak ketokonazol, itrakonazol, rytonawir lub cyklosporyna) lub indukujące (takie jak ryfampicyna, barbiturany, karbamazepina, fenytoina) te enzymy i transportery mogą mieć wpływ na stężenia sylodosyny i jej aktywnego metabolitu w osoczu. Alfa-blokery Brak wystarczających informacji dotyczących bezpiecznego stosowania sylodosyny w połączeniu z innymi antagonistami receptora α-adrenergicznego. W związku z powyższym nie zaleca się równoczesnego stosowania innych antagonistów receptora α-adrenergicznego. Inhibitory CYP3A4 W badaniu interakcji zaobserwowano 3,7-krotne zwiększenie maksymalnego stężenia sylodosyny w osoczu i 3,1-krotne zwiększenie ekspozycji na sylodosynę (tzn.
CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 8 mg
Interakcje
AUC) podczas równoczesnego podawania silnego inhibitora izoenzymu CYP3A4 (ketokonazol 400 mg). Nie zaleca się równoczesnego stosowania sylodosyny z silnymi inhibitorami izoenzymu CYP3A4 (takimi jak ketokonazol, itrakonazol, rytonawir lub cyklosporyna). W przypadku równoczesnego podawania sylodosyny z inhibitorem izoenzymu CYP3A4 o umiarkowanej mocy, takim jak diltiazem, obserwowano zwiększenie AUC sylodosyny o około 30%, ale nie odnotowano wpływu na C max i okres półtrwania. Zmiana taka nie ma znaczenia klinicznego i nie wymaga dostosowania dawki. Inhibitory PDE-5 Obserwowano bardzo niewielkie interakcje farmakodynamiczne między sylodosyną a maksymalnymi dawkami syldenafilu lub tadalafilu. W kontrolowanym badaniu z użyciem placebo z udziałem 24 pacjentów w wieku 45-78 lat, przyjmujących sylodosynę, równoczesne podawanie syldenafilu 100 mg lub tadalafilu 20 mg wywoływało nieistotne klinicznie średnie obniżenie skurczowego lub rozkurczowego ciśnienia tętniczego krwi, oceniane w testach ortostatycznych (pozycja stojąca wobec pozycji leżącej na plecach).
CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 8 mg
Interakcje
U pacjentów w wieku powyżej 65 lat średnie obniżenie w różnych punktach czasu wynosiło między 5 a 15 mmHg (skurczowe) oraz 0 a 10 mmHg (rozkurczowe). Pozytywne testy ortostatyczne były tylko nieznacznie częstsze podczas równoczesnego podawania, jednak nie wystąpiły objawy niedociśnienia ortostatycznego ani zawroty głowy. Pacjentów zażywających inhibitory PDE-5 równocześnie z sylodosyną należy monitorować pod względem możliwych działań niepożądanych. Leki przeciwnadciśnieniowe W programie badań klinicznych wielu pacjentów było równocześnie poddawanych leczeniu przeciwnadciśnieniowemu (przeważnie lekami działającymi na układ renina-angiotensyna, beta-blokerami, antagonistami wapnia i lekami moczopędnymi), ale nie stwierdzono zwiększenia częstości występowania niedociśnienia ortostatycznego u tych pacjentów. Należy jednak zachować ostrożność podczas rozpoczynania równoczesnego stosowania leków przeciwnadciśnieniowych oraz monitorować pacjentów pod względem możliwych działań niepożądanych.
CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 8 mg
Interakcje
Digoksyna Równoczesne podawanie sylodosyny 8 mg raz na dobę nie miało istotnego wpływu na stężenia digoksyny (substratu P-glikoproteiny) w stanie stacjonarnym. Nie jest wymagane dostosowanie dawki.
CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 8 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża i karmienie piersią Nie dotyczy, ponieważ sylodosyna jest przeznaczona tylko dla pacjentów płci męskiej. Płodność W badaniach klinicznych podczas leczenia sylodosyną obserwowano występowanie wytrysku z mniejszą ilością nasienia lub bez nasienia (patrz punkt 4.8) z powodu farmakodynamicznych właściwości sylodosyny. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować pacjenta o możliwości wystąpienia takiego działania, mającego tymczasowo wpływ na męską płodność.
CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 8 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Silodyx wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Należy jednak poinformować pacjentów o możliwości wystąpienia objawów związanych z niedociśnieniem ortostatycznym (takich jak zawroty głowy) oraz przestrzec ich przed prowadzeniem pojazdów mechanicznych lub obsługiwaniem urządzeń mechanicznych, zanim nie poznają, jak sylodosyna na nich działa.
CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 8 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Bezpieczeństwo stosowania sylodosyny badano w czterech kontrolowanych badaniach klinicznych Fazy II-III przeprowadzanych metodą podwójnie ślepej próby (z udziałem 931 pacjentów przyjmujących sylodosynę 8 mg raz na dobę i 733 pacjentów przyjmujących placebo) i w dwóch długookresowych otwartych przedłużonych badaniach Fazy obserwacyjnej. Łącznie 1 581 pacjentów przyjmowało sylodosynę w dawce 8 mg raz na dobę, w tym 961 pacjentów przez okres co najmniej 6 miesięcy, a 384 pacjentów przez 1 rok. Najczęstszym działaniem niepożądanym zgłaszanym podczas stosowania sylodosyny w kontrolowanych badaniach klinicznych z użyciem placebo i podczas długotrwałego stosowania były zaburzenia wytrysku, takie jak wytrysk wsteczny i anejakulacja (zmniejszona objętość wytrysku lub brak wytrysku), z częstością występowania wynoszącą 23%. Może to tymczasowo wpływać na męską płodność.
CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 8 mg
Działania niepożądane
Działanie to ustępuje w ciągu kilku dni po przerwaniu leczenia (patrz punkt 4.4). Wykaz działań niepożądanych w tabeli Działania niepożądane, zgłaszane we wszystkich badaniach klinicznych i po wprowadzeniu produktu do obrotu, mające uzasadniony związek przyczynowy, są wymienione w tabeli poniżej według klasyfikacji układów narządowych MedDRA i częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania obserwowane działania niepożądane wymieniono zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.

CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 8 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Bardzo rzadko Częstość nieznana
Zaburzenia układu immunologi- cznego reakcje typu alergicznego, w tym obrzęk twarzy, obrzęk językai obrzęk gardła1
Zaburzenia psychiczne zmniejszone libido

CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 8 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Bardzo rzadko Częstość nieznana
Zaburzenia układu nerwowego zawrotygłowy omdlenie, utrata przytomności1
Zaburzenia serca tachykardia1 kołatanieserca1
Zaburzenia naczyniowe niedociśnie nie ortostatycz ne niedociśnienie1
Zaburzenia układu oddechowego, klatkipiersiowej i śródpiersia przekrwien ie błony śluzowej nosa
Zaburzenia żołądka i jelit biegunka Nudności,suchość wjamie ustnej
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych nieprawidłowe wyniki testów czynnościowyc h wątroby1
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej wysypka1, świąd1, pokrzywka1, wysypkapolekowa1
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Zaburzenia wytrysku, w tym wytrysk wsteczny anejakulacja zaburzenia erekcji
Urazy, zatrucia i powikłania pozabiegach śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki

CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 8 mg
Działania niepożądane
1 – działania niepożądane ze zgłoszeń spontanicznych po wprowadzeniu produktu do obrotu (częstość występowania obliczona na podstawie zdarzeń zgłaszanych w badaniach klinicznych Fazy I-IV i badaniach nieinterwencyjnych). Opis wybranych działań niepożądanych Niedociśnienie ortostatyczne Częstość występowania niedociśnienia ortostatycznego w badaniach klinicznych kontrolowanych z użyciem placebo wynosiła 1,2% z sylodosyną i 1,0% z placebo. Niedociśnienie ortostatyczne może sporadycznie prowadzić do omdlenia (patrz punkt 4.4). Śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki (IFIS) IFIS zgłaszano podczas operacji zaćmy (patrz punkt 4.4). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 8 mg
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 8 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Sylodosynę oceniano przy dawkach do 48 mg/dobę u zdrowych mężczyzn. Działaniem niepożądanym ograniczającym wielkość dawki było niedociśnienie ortostatyczne. W przypadku niedawnego zażycia, można rozważyć wywołanie wymiotów lub płukanie żołądka. Jeśli przedawkowanie sylodosyny prowadzi do niedociśnienia, należy zapewnić leczenie wspomagające układ krążenia. Dializa nie daje prawdopodobnie istotnych korzyści, ponieważ sylodosyna wiąże się w znacznym stopniu (96,6%) z białkami.
CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki urologiczne, antagoniści receptorów α-adrenergicznych, kod ATC: G04CA04. Mechanizm działania Sylodosyna jest wysoce selektywna wobec receptorów α 1A -adrenergicznych zlokalizowanych głównie w ludzkim gruczole krokowym, podstawie pęcherza, szyjce pęcherza, torebce stercza i części sterczowej moczowodu. Blokada tych receptorów α 1A -adrenergicznych powoduje rozluźnienie mięśni gładkich w tych tkankach, co zmniejsza opór podpęcherzowy, bez wpływu na kurczliwość mięśni gładkich wypieracza. Powoduje to poprawę objawów w fazie gromadzenia moczu (podrażnieniowych) i fazie wydalania moczu (zaporowych), powiązanych z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego (objawy ze strony dolnych dróg moczowych, ang. Lower Urinary Tract Symptoms , LUTS). Sylodosyna wykazuje istotnie mniejsze powinowactwo do receptorów α 1B -adrenergicznych, zlokalizowanych głównie w układzie krążenia.
CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wykazano in vitro , że stosunek wiązania α 1A :α 1B sylodosyny (162:1) jest niezwykle wysoki. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania W badaniu klinicznym Fazy II nad optymalną dawką, przeprowadzanym metodą podwójnie ślepej próby, kontrolowanym z użyciem placebo, dotyczącym sylodosyny 4 lub 8 mg raz na dobę, zaobserwowano większą poprawę wskaźnika objawów według Amerykańskiego Towarzystwa Urologicznego (ang. American Urologic Association , AUA) podczas stosowania sylodosyny 8 mg (-6,8 ± 5,8, n = 90; p = 0,0018) i sylodosyny 4 mg (-5,7 ± 5,5, n = 88; p = 0,0355) w porównaniu z placebo (-4,0 ± 5,5, n = 83). Ponad 800 pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi objawami BPH (międzynarodowa skala objawów ze strony gruczołu krokowego, ang. International Prostate Symptom Score , IPSS, wartość początkowa ≥ 13) przyjmowało sylodosynę 8 mg raz na dobę w dwóch badaniach klinicznych Fazy III, kontrolowanych z użyciem placebo, przeprowadzonych w Stanach Zjednoczonych oraz w jednym badaniu kontrolowanym z użyciem placebo i aktywnego leczenia, przeprowadzonym w Europie.
CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakodynamiczne
We wszystkich badaniach pacjenci, którzy nie reagowali na placebo w ciągu 4-tygodniowego okresu wstępnego badania z placebo (ang. Run-in ), byli przyporządkowani losowo do danego leczenia. We wszystkich badaniach pacjenci leczeni sylodosyną osiągnęli znaczniejsze zmniejszenie objawów BPH w fazie gromadzenia moczu (podrażnieniowych) i fazie wydalania moczu (zaporowych) w porównaniu z placebo według oceny po 12 tygodniach leczenia. Dane uzyskane w populacjach zgodnych z zaplanowanym leczeniem (ang. Intent-to-treat ) wszystkich badań przedstawiono poniżej:

CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Badanie Grupa pacjentów leczonych Liczba pacjen- tów IPSSPunktacja łączna IPSSObjawypodrażnieniowe IPSSObjawy zaporowe
Wartość począt- kowa(± SD) Zmiana w porównaniu do wartościpocząt- kowej Różnica(95% CI)wobec placebo Zmiana w porównaniu do wartościpocząt- kowej Różnica (95% CI)wobec placebo Zmiana w porównaniu do wartościpocząt- kowej Różnica(95% CI)wobec placebo
US-1 SylodosynaPlacebo 233228 22 ± 521 ± 5 -6,5-3,6 -2,8*(-3,9; -1,7) -2,3-1,4 -0,9*(-1,4; -0,4) -4,2-2,2 -1,9*(-2,6; -1,2)
US-2 SylodosynaPlacebo 233229 21 ± 521 ± 5 -6,3-3,4 -2,9*(-4,0; -1,8) -2,4-1,3 -1,0*(-1,5; -0,6) -3,9-2,1 -1,8*(-2,5; -1,1)
Sylodosyna 371 19 ± 4 -7,0 -2,3* -2,5 -0,7° -4,5 -1,7*
(-3,2; -1,4) (-1,1; -0,2) (-2,2; -1,1)
Europa Tamsulo- 376 19 ± 4 -6,7 -2,0* -2,4 -0,6° -4,2 -1,4*
syna (-2,9; -1,1) (-1,1; -0,2) (-2,0; -0,8)
Placebo 185 19 ± 4 -4,7 -1,8 -2,9

CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakodynamiczne
* p < 0,001 wobec placebo;°p = 0,002 wobec placebo W badaniu klinicznym kontrolowanym z aktywnym leczeniem, przeprowadzanym w Europie, wykazano, że sylodosyna 8 mg raz na dobę nie jest gorsza niż tamsulosyna 0,4 mg raz na dobę. skorygowana średnia różnica (95% CI) w punktacji łącznej IPSS między leczeniami w populacji zgodnej z protokołem badania wynosiła 0,4 (-0,4 do 1,1). Odpowiedź na leczenie (tzn. poprawa dla punktacji łącznej IPSS wynosząca co najmniej 25%) była istotnie częstsza w grupie sylodosyny (68%) i tamsulosyny (65%) w porównaniu z placebo (53%). W długookresowej, otwartej fazie obserwacyjnej tych badań kontrolowanych wszyscy pacjenci przyjmowali sylodosynę przez okres do 1 roku, poprawa objawów wywołana sylodosyną w 12. tygodniu leczenia utrzymywała się przez 1 rok. W europejskim badaniu klinicznym IV Fazy, gdzie średnia łączna wartość początkowa IPSS wynosiła 18,9 punktów, w 77,1% odnotowano odpowiedź na sylodosynę (na podstawie zmiany łącznego wyniku IPSS o co najmniej 25% w stosunku do wartości początkowych).
CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Na podstawie oceny kwestionariusza ICS stwierdzono, że około połowa pacjentów zauważyła poprawę w zakresie najbardziej uciążliwych objawów zgłaszanych na początku badania (np. oddawanie moczu w nocy, częste oddawanie moczu, zmniejszenie strumienia moczu, nagłe parcie na mocz, wykapywanie moczu po mikcji, uczucie niecałkowitego opróżnienia pęcherza). We wszystkich badaniach klinicznych sylodosyny nie zaobserwowano istotnego obniżenia ciśnienia tętniczego krwi w pozycji leżącej na plecach. Sylodosyna w dawkach 8 mg i 24 mg na dobę nie miała statystycznie istotnego wpływu na odstępy w EKG lub repolaryzację serca w stosunku do placebo. Dzieci i młodzież Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego Silodyx we wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży w BPH (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).
CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Farmakokinetykę sylodosyny i jej głównych metabolitów oceniano u dorosłych mężczyzn z BPH lub bez BPH po pojedynczym i wielokrotnym podaniu dawek w zakresie od 0,1 mg do 48 mg na dobę. Farmakokinetyka sylodosyny jest liniowa w tym zakresie dawek. Ekspozycja na główny metabolit w osoczu, glukuronid sylodosyny (KMD-3213G), w stanie stacjonarnym jest około 3-krotnie większa niż na substancję macierzystą. Sylodosyna i jej glukuronid osiągają stan stacjonarnym odpowiednio po 3 dniach i 5 dniach leczenia. Wchłanianie Podawana doustnie sylodosyna jest dobrze wchłaniana, a wchłanianie jest proporcjonalne do dawki. Bezwzględna dostępność biologiczna wynosi około 32%. Badanie in vitro z użyciem komórek Caco-2 wykazało, że sylodosyna jest substratem P-glikoproteiny. Pokarm zmniejsza Cmax o około 30%, zwiększa tmax o około 1 godziny i ma mały wpływ na AUC.
CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakokinetyczne
U zdrowych mężczyzn w docelowym przedziale wiekowym (n = 16, średni wiek 55 ± 8 lat) uzyskano następujące parametry farmakokinetyczne po podawaniu doustnym raz na dobę 8 mg natychmiast po śniadaniu przez 7 dni: Cmax 87 ± 51 ng/ml (SD), tmax 2,5 godziny (zakres 1,0-3,0), AUC 433 ± 286 ng • h/ml. Dystrybucja Sylodosyna wykazuje objętość dystrybucji 0,81 l/kg i wiąże się w 96,6% z białkami osocza. Nie zachodzi dystrybucja do krwinek. Stopień wiązania glukuronidu sylodosyny z białkami wynosi 91%. Metabolizm Sylodosyna ulega znacznemu metabolizmowi szlakami glukuronidacji (UGT2B7), dehydrogenazy alkoholowej i aldehydowej oraz utleniania, głównie poprzez CYP3A4. Główny metabolit w osoczu, glukuronidowy koniugat sylodosyny (KMD-3213G), dla którego wykazano aktywność in vitro , ma przedłużony okres półtrwania (około 24 godzin) i osiąga około czterokrotnie wyższe stężenia w osoczu niż sylodosyna.
CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Dane in vitro wskazują, że sylodosyna nie ma potencjału hamującego ani indukującego enzymów układów cytochromu P450. Eliminacja Po podaniu doustnym sylodosyny znakowanej izotopem 14 C odzysk radioaktywności po 7 dniach wynosił około 33,5% w moczu i 54,9% w kale. Klirens sylodosyny w organizmie wynosił około 0,28 l/h/kg. Sylodosyna jest wydalana głównie w postaci metabolitów, bardzo małe ilości niezmienionego leku są odzyskiwane w moczu. Końcowy okres półtrwania leku macierzystego i jego glukuronidu wynosi odpowiednio około 11 godzin i 18 godzin. Specjalne grupy pacjentów Osoby w podeszłym wieku Ekspozycja na sylodosynę i jej główne metabolity nie zmienia się istotnie wraz z wiekiem, nawet u pacjentów w wieku powyżej 75 lat. Dzieci i młodzież Sylodosyny nie oceniano u pacjentów w wieku poniżej 18 lat.
CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Zaburzenia czynności wątroby W badaniu dawki pojedynczej farmakokinetyka sylodosyny nie zmieniła się u dziewięciu pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (7 do 9 według skali Child-Pugh) w porównaniu do dziewięciu zdrowych ochotników. Wyniki tego badania należy interpretować z zachowaniem ostrożności, ponieważ włączeni pacjenci mieli normalne wartości biochemiczne, wskazujące na prawidłową funkcję metaboliczną, i byli sklasyfikowani jako pacjenci z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby na podstawie wodobrzusza i encefalopatii wątrobowej. Nie badano farmakokinetyki sylodosyny u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Zaburzenia czynności nerek W badaniu dawki pojedynczej ekspozycja na sylodosynę (niezwiązaną) u pacjentów z łagodnymi (n = 8) i umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (n = 8) prowadziła przeciętnie do zwiększenia C max (1,6-krotnie) i AUC (1,7-krotnie) w stosunku do pacjentów z prawidłową czynnością nerek (n = 8).
CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakokinetyczne
U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (n = 5) zwiększenie ekspozycji było 2,2-krotne dla C max i 3,7-krotne dla AUC. Ekspozycja na główne metabolity, glukuronid sylodosyny i KMD-3293, była również zwiększona. Monitorowanie stężenia w osoczu w badaniu klinicznym Fazy III wykazało, że stężenia całkowitej sylodosyny nie zmieniły się po 4 tygodniach leczenia u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności (n = 70) w porównaniu do pacjentów z prawidłową czynnością nerek (n = 155), zaś stężenia były przeciętnie dwukrotnie większe u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności (n = 7). Przegląd danych dotyczących bezpieczeństwa pacjentów włączonych do wszystkich badań klinicznych nie wskazuje, aby łagodne zaburzenia czynności nerek (n = 487) stanowiły dodatkowe zagrożenie dla bezpieczeństwa podczas leczenia sylodosyną (takie jak zwiększenie występowania zawrotów głowy lub niedociśnienia ortostatycznego), w porównaniu do pacjentów z prawidłową czynnością nerek (n = 955).
CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakokinetyczne
W związku z tym nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek. Ze względu na ograniczone doświadczenie dotyczące pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (n = 35), zaleca się niższą dawkę początkową 4 mg. Nie zaleca się podawania produktu leczniczego Silodyx pacjentom z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek.
CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 8 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, rakotwórczości, potencjalnego działania mutagennego i teratogennego, nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. Działanie toksyczne na zwierzęta (dotyczące tarczycy gryzoni) obserwowano jedynie w przypadku narażenia przekraczającego maksymalną ekspozycję u człowieka, co wskazuje na niewielkie znaczenie tych obserwacji w praktyce klinicznej. U samców szczurów obserwowano obniżoną płodność przy narażeniu na dawki przekraczające średnio dwukrotnie narażenie przy maksymalnej zalecanej dawce dla ludzi. Zaobserwowane działanie było odwracalne.
CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 8 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Silodyx 4 mg i 8 mg kapsułki twarde Zawartość kapsułki Skrobia żelowana (kukurydziana) Mannitol (E421) Magnezu stearynian Sodu laurylosiarczan Otoczka kapsułki Żelatyna Tytanu dwutlenek (E171) Żelaza tlenek żółty (E172) (tylko kapsułki 4 mg) 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30 °C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem i wilgocią. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Kapsułki są dostarczane w blistrach z folii PVC/PVDC/Aluminium, w tekturowych pudełkach. Opakowania po 5, 10, 20, 30, 50, 90, 100 kapsułek. Opakowanie zbiorcze zawierające 200 (2 opakowania po 100) kapsułek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 8 mg
Dane farmaceutyczne
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Silodosin Aurovitas, kapsułki twarde, 4 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Silodosin Aurovitas, 4 mg, kapsułki, twarde Silodosin Aurovitas, 8 mg, kapsułki, twarde 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Silodosin Aurovitas, 4 mg, kapsułki twarde Każda kapsułka twarda zawiera 4 mg sylodosyny. Silodosin Aurovitas, 8 mg, kapsułki twarde Każda kapsułka twarda zawiera 8 mg sylodosyny. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Kapsułka, twarda. Silodosin Aurovitas, 4 mg, kapsułki twarde Kapsułka w rozmiarze „3” zawierająca biały lub białawy proszek, składająca się z białego, nieprzezroczystego, twardego żelatynowego wieczka z nadrukiem „SIL” i białego, nieprzezroczystego, twardego żelatynowego korpusu z nadrukiem „4 mg”, wykonanego czarnym tuszem. Silodosin Aurovitas, 8 mg, kapsułki twarde Kapsułka w rozmiarze „1” zawierająca biały lub białawy proszek, składająca się z białego, nieprzezroczystego, twardego żelatynowego wieczka z nadrukiem „SIL” i białego, nieprzezroczystego, twardego żelatynowego korpusu z nadrukiem „8 mg”, wykonanego czarnym tuszem.
CHPL leku Silodosin Aurovitas, kapsułki twarde, 4 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie objawów przedmiotowych i podmiotowych łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (ang. benign prostatic hyperplasia, BPH) u dorosłych mężczyzn.
CHPL leku Silodosin Aurovitas, kapsułki twarde, 4 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Zalecana dawka to jedna kapsułka sylodosyny 8 mg na dobę. Dla specjalnych grup pacjentów zalecana jest jedna kapsułka sylodosyny 4 mg na dobę (patrz poniżej). Osoby w podeszłym wieku Nie jest wymagane dostosowanie dawkowania u osób w podeszłym wieku (patrz punkt 5.2). Zaburzenia czynności nerek Nie jest wymagane dostosowanie dawkowania u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (CLCR ≥ 50 do ≤ 80 ml/min). U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (CLCR ≥ 30 do < 50 ml/min) zalecana jest dawka początkowa 4 mg raz na dobę, którą można zwiększyć do 8 mg raz na dobę po tygodniu leczenia, w zależności od reakcji pacjenta na leczenie. Nie zaleca się stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CLCR < 30 ml/min) (patrz punkty 4.4 i 5.2). Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby nie jest wymagane dostosowanie dawkowania.
CHPL leku Silodosin Aurovitas, kapsułki twarde, 4 mg
Dawkowanie
Nie zaleca się stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, ze względu na brak danych (patrz punkty 4.4 i 5.2). Dzieci i młodzież Produktu leczniczego Silodosin Aurovitas nie stosuje się u dzieci i młodzieży we wskazaniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH). Sposób podawania Podanie doustne. Kapsułkę należy zażywać z posiłkiem, najlepiej o stałej porze każdego dnia. Kapsułki nie należy przełamywać ani gryźć, lecz połykać w całości, najlepiej popijając szklanką wody.
CHPL leku Silodosin Aurovitas, kapsułki twarde, 4 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Silodosin Aurovitas, kapsułki twarde, 4 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki (ang. intraoperative floppy iris syndrome, IFIS) Podczas operacji zaćmy u niektórych pacjentów przyjmujących leki blokujące receptory α1-adrenergiczne, lub uprzednio leczonych lekami blokującymi receptory α1-adrenergiczne, obserwowano IFIS (odmianę zespołu małej źrenicy). Może to prowadzić do nasilonych powikłań w przebiegu operacji. Nie zaleca się rozpoczynania leczenia sylodosyną u pacjentów planujących operację zaćmy. Zaleca się przerwanie leczenia α1-blokerem 1-2 tygodnie przed operacją zaćmy, ale nie ustalono jeszcze korzyści wynikających z przerwania leczenia ani optymalnej długości przerwy w leczeniu przed operacją zaćmy. W czasie oceny przedoperacyjnej zespół chirurgów i okulistów powinien ustalić, czy pacjenci zakwalifikowani do operacji zaćmy są lub byli leczeni sylodosyną, aby zapewnić dostępność odpowiednich środków do opanowania IFIS podczas operacji.
CHPL leku Silodosin Aurovitas, kapsułki twarde, 4 mg
Specjalne środki ostrozności
Działania ortostatyczne Częstość występowania działań ortostatycznych podczas stosowania sylodosyny jest bardzo mała. Jednak u pojedynczych pacjentów może wystąpić obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, w rzadkich przypadkach prowadzące do omdlenia. W przypadku wystąpienia pierwszych objawów niedociśnienia ortostatycznego (takich jak zawroty głowy po pionizacji ciała) pacjent powinien usiąść lub położyć się aż do ustąpienia objawów. Nie zaleca się leczenia sylodosyną pacjentów z niedociśnieniem ortostatycznym. Zaburzenia czynności nerek Nie zaleca się stosowania sylodosyny u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CLCR < 30 ml/min) (patrz punkty 4.2 i 5.2). Zaburzenia czynności wątroby Ze względu na brak dostępnych danych dotyczących pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby nie zaleca się stosowania sylodosyny u tych pacjentów (patrz punkty 4.2 i 5.2).
CHPL leku Silodosin Aurovitas, kapsułki twarde, 4 mg
Specjalne środki ostrozności
Rak gruczołu krokowego Ponieważ BPH i rak gruczołu krokowego mogą dawać takie same objawy i występować równocześnie, przed rozpoczęciem leczenia sylodosyną należy zbadać pacjentów z podejrzeniem BPH w celu wykluczenia obecności raka gruczołu krokowego. Przed leczeniem a następnie w regularnych odstępach czasu należy wykonywać badanie gruczołu krokowego palcem przez odbytnicę i, w razie potrzeby, oznaczać stężenie swoistego antygenu sterczowego (ang. prostate specific antigen, PSA). Leczenie sylodosyną prowadzi do zmniejszenia ilości nasienia podczas orgazmu, co może mieć tymczasowy wpływ na męską płodność. Działanie to ustępuje po przerwaniu przyjmowania sylodosyny (patrz punkt 4.8). Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na każdą kapsułkę twardą, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Silodosin Aurovitas, kapsułki twarde, 4 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Sylodosyna jest w znacznym stopniu metabolizowana, głównie przez izoenzym CYP3A4, dehydrogenazę alkoholową i UGT2B7. Sylodosyna jest również substratem P-glikoproteiny. Substancje hamujące (takie jak ketokonazol, itrakonazol, rytonawir lub cyklosporyna) lub indukujące (takie jak ryfampicyna, barbiturany, karbamazepina, fenytoina) te enzymy i transportery mogą mieć wpływ na stężenia sylodosyny i jej aktywnego metabolitu w osoczu. Leki blokujące receptory alfa-adrenergiczne Brak wystarczających informacji dotyczących bezpiecznego stosowania sylodosyny w połączeniu z innymi antagonistami receptora α-adrenergicznego. W związku z powyższym nie zaleca się równoczesnego stosowania innych antagonistów receptora α-adrenergicznego. Inhibitory CYP3A4 W badaniu interakcji zaobserwowano 3,7-krotne zwiększenie maksymalnego stężenia sylodosyny w osoczu i 3,1-krotne zwiększenie ekspozycji na sylodosynę (tzn.
CHPL leku Silodosin Aurovitas, kapsułki twarde, 4 mg
Interakcje
AUC) podczas równoczesnego podawania silnego inhibitora izoenzymu CYP3A4 (ketokonazol 400 mg). Nie zaleca się równoczesnego stosowania sylodosyny z silnymi inhibitorami izoenzymu CYP3A4 (takimi jak ketokonazol, itrakonazol, rytonawir lub cyklosporyna). W przypadku równoczesnego podawania sylodosyny z inhibitorem izoenzymu CYP3A4 o umiarkowanej mocy, takim jak diltiazem, obserwowano zwiększenie AUC sylodosyny o około 30%, ale nie odnotowano wpływu na Cmax i okres półtrwania. Zmiana taka nie ma znaczenia klinicznego i nie wymaga dostosowania dawki. Inhibitory PDE-5 Obserwowano bardzo niewielkie interakcje farmakodynamiczne między sylodosyną a maksymalnymi dawkami syldenafilu lub tadalafilu. W kontrolowanym badaniu z użyciem placebo z udziałem 24 pacjentów w wieku 45-78 lat, przyjmujących sylodosynę, równoczesne podawanie syldenafilu 100 mg lub tadalafilu 20 mg wywoływało nieistotne klinicznie średnie obniżenie skurczowego lub rozkurczowego ciśnienia tętniczego krwi, oceniane w testach ortostatycznych (pozycja stojąca wobec pozycji leżącej na plecach).
CHPL leku Silodosin Aurovitas, kapsułki twarde, 4 mg
Interakcje
U pacjentów w wieku powyżej 65 lat średnie obniżenie w różnych punktach czasu wynosiło między 5 a 15 mmHg (skurczowe) oraz 0 a 10 mmHg (rozkurczowe). Pozytywne testy ortostatyczne były tylko nieznacznie częstsze podczas równoczesnego podawania, jednak nie wystąpiły objawy niedociśnienia ortostatycznego ani zawroty głowy. Pacjentów zażywających inhibitory PDE-5 równocześnie z sylodosyną należy obserwować pod względem możliwych działań niepożądanych. Leki przeciwnadciśnieniowe W programie badań klinicznych wielu pacjentów było równocześnie poddawanych leczeniu przeciwnadciśnieniowemu (przeważnie lekami działającymi na układ renina-angiotensyna, leki blokujące receptory beta-adrenergiczne, antagonistami wapnia i lekami moczopędnymi), ale nie stwierdzono zwiększenia częstości występowania niedociśnienia ortostatycznego u tych pacjentów.
CHPL leku Silodosin Aurovitas, kapsułki twarde, 4 mg
Interakcje
Należy jednak zachować ostrożność podczas rozpoczynania równoczesnego stosowania leków przeciwnadciśnieniowych oraz obserwować pacjentów pod względem możliwych działań niepożądanych. Digoksyna Równoczesne podawanie sylodosyny 8 mg raz na dobę nie miało istotnego wpływu na stężenia digoksyny (substratu P-glikoproteiny) w stanie równowagi dynamicznej. Nie jest wymagane dostosowanie dawki.
CHPL leku Silodosin Aurovitas, kapsułki twarde, 4 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża i karmienie piersi? Nie dotyczy, ponieważ sylodosyna jest przeznaczona tylko dla pacjentów płci męskiej. Płodność W badaniach klinicznych podczas leczenia sylodosyną obserwowano występowanie wytrysku z mniejszą ilością nasienia lub bez nasienia (patrz punkt 4.8) z powodu farmakodynamicznych właściwości sylodosyny. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować pacjenta o możliwości wystąpienia takiego działania, mającego tymczasowo wpływ na męską płodność.
CHPL leku Silodosin Aurovitas, kapsułki twarde, 4 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Sylodosyna Aurovitas wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Należy jednak poinformować pacjentów o możliwości wystąpienia objawów związanych z niedociśnieniem ortostatycznym (takich jak zawroty głowy) oraz przestrzec ich przed prowadzeniem pojazdów lub obsługiwaniem urządzeń mechanicznych, zanim nie poznają, jak sylodosyna na nich działa.
CHPL leku Silodosin Aurovitas, kapsułki twarde, 4 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Bezpieczeństwo stosowania sylodosyny badano w czterech kontrolowanych badaniach klinicznych fazy II-III przeprowadzanych metodą podwójnie ślepej próby (z udziałem 931 pacjentów przyjmujących sylodosynę 8 mg raz na dobę i 733 pacjentów przyjmujących placebo) i w dwóch długookresowych otwartych badaniach fazy obserwacyjnej. Łącznie 1 581 pacjentów przyjmowało sylodosynę w dawce 8 mg raz na dobę, w tym 961 pacjentów przez okres co najmniej 6 miesięcy, a 384 pacjentów przez 1 rok. Najczęstszym działaniem niepożądanym zgłaszanym podczas stosowania sylodosyny w kontrolowanych badaniach klinicznych z użyciem placebo i podczas długotrwałego stosowania były zaburzenia wytrysku, takie jak wytrysk wsteczny i anejakulacja (zmniejszona objętość wytrysku lub brak wytrysku), z częstością występowania wynoszącą 23%. Może to tymczasowo wpływać na męską płodność.
CHPL leku Silodosin Aurovitas, kapsułki twarde, 4 mg
Działania niepożądane
Działanie to jest odwracalne w ciągu kilku dni po przerwaniu leczenia (patrz punkt 4.4). Wykaz działań niepożądanych w tabeli Działania niepożądane, zgłaszane we wszystkich badaniach klinicznych i po wprowadzeniu produktu do obrotu, mające uzasadniony związek przyczynowy, są wymienione w tabeli poniżej według klasyfikacji układów narządowych MedDRA i częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania obserwowane działania niepożądane wymieniono zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Klasyfikacja układów i narządów Bardzo często: Zaburzenia układu immunologicznego – reakcje typu alergicznego, w tym obrzęk twarzy, obrzęk języka i obrzęk gardła Często: Zaburzenia psychiczne – zmniejszone libido Niezbyt często: Zaburzenia układu nerwowego – zawroty głowy, omdlenie, utrata przytomności Rzadko: Zaburzenia serca – tachykardia, kołatanie serca Bardzo rzadko: Zaburzenia naczyniowe – niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie Częstość nieznana: Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia – przekrwienie błony śluzowej nosa Zaburzenia żołądka i jelit: biegunka, nudności, suchość w jamie ustnej Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: nieprawidłowe wyniki testów czynnościowych wątroby Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: wysypka, świąd, pokrzywka, wysypka polekowa Zaburzenia układu rozrodczego i piersi: zaburzenia wytrysku, w tym wytrysk wsteczny, anejakulacja, zaburzenia erekcji Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach: śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki Opis wybranych działań niepożądanych Niedociśnienie ortostatyczne: Częstość występowania niedociśnienia ortostatycznego w badaniach klinicznych kontrolowanych z użyciem placebo wynosiła 1,2% z sylodosyną i 1,0% z placebo.
CHPL leku Silodosin Aurovitas, kapsułki twarde, 4 mg
Działania niepożądane
Niedociśnienie ortostatyczne może sporadycznie prowadzić do omdlenia (patrz punkt 4.4). Śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki (IFIS): IFIS zgłaszano podczas operacji zaćmy (patrz punkt 4.4). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49 21 301, fax: +48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Silodosin Aurovitas, kapsułki twarde, 4 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Sylodosynę oceniano przy dawkach do 48 mg na dobę u zdrowych mężczyzn. Działaniem niepożądanym ograniczającym wielkość dawki było niedociśnienie ortostatyczne. W przypadku niedawnego zażycia, można rozważyć wywołanie wymiotów lub płukanie żołądka. Jeśli przedawkowanie sylodosyny prowadzi do niedociśnienia, należy zapewnić leczenie wspomagające układ krążenia. Dializa nie daje prawdopodobnie istotnych korzyści, ponieważ sylodosyna wiąże się w znacznym stopniu (96,6%) z białkami.
CHPL leku Silodosin Aurovitas, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki urologiczne, antagoniści receptorów α-adrenergicznych. Kod ATC: G04CA04. Mechanizm działania Sylodosyna jest wysoce selektywna wobec receptorów α1A-adrenergicznych zlokalizowanych głównie w ludzkim gruczole krokowym, podstawie pęcherza, szyjce pęcherza, torebce stercza i części sterczowej moczowodu. Blokada tych receptorów α1A-adrenergicznych powoduje rozluźnienie mięśni gładkich w tych tkankach, co zmniejsza opór podpęcherzowy, bez wpływu na kurczliwość mięśni gładkich wypieracza. Powoduje to poprawę objawów w fazie gromadzenia moczu (podrażnieniowych) i fazie wydalania moczu (zaporowych), powiązanych z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego (objawy ze strony dolnych dróg moczowych, ang. lower urinary tract symptoms, LUTS). Sylodosyna wykazuje istotnie mniejsze powinowactwo do receptorów α1B-adrenergicznych, zlokalizowanych głównie w układzie krążenia.
CHPL leku Silodosin Aurovitas, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wykazano in vitro, że stosunek wiązania α1A:α1B sylodosyny (162:1) jest niezwykle wysoki. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania W badaniu klinicznym fazy II nad optymalną dawką, przeprowadzanym metodą podwójnie ślepej próby, kontrolowanym z użyciem placebo, dotyczącym sylodosyny 4 lub 8 mg raz na dobę, zaobserwowano większą poprawę wskaźnika objawów według Amerykańskiego Towarzystwa Urologicznego (ang. American Urologic Association, AUA) podczas stosowania sylodosyny 8 mg (-6,8±5,8, n=90; p=0,0018) i sylodosyny 4 mg (-5,7±5,5, n=88; p=0,0355) w porównaniu z placebo (-4,0±5,5, n=83). Ponad 800 pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi objawami BPH (międzynarodowa skala objawów ze strony gruczołu krokowego, ang. International Prostate Symptom Score, IPSS, wartość początkowa ≥ 13) przyjmowało sylodosynę 8 mg raz na dobę w dwóch badaniach klinicznych fazy III, kontrolowanych z użyciem placebo, przeprowadzonych w Stanach Zjednoczonych oraz w jednym badaniu kontrolowanym z użyciem placebo i aktywnego leczenia, przeprowadzonym w Europie.
CHPL leku Silodosin Aurovitas, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakodynamiczne
We wszystkich badaniach pacjenci, którzy nie reagowali na placebo w ciągu 4-tygodniowego okresu wstępnego badania z placebo (ang. run-in), byli przyporządkowani losowo do danego leczenia. We wszystkich badaniach pacjenci leczeni sylodosyną osiągnęli znaczniejsze zmniejszenie objawów BPH w fazie gromadzenia moczu (podrażnieniowych) i fazie wydalania moczu (zaporowych) w porównaniu z placebo według oceny po 12 tygodniach leczenia. Dane uzyskane w populacjach zgodnych z zaplanowanym leczeniem (ang. Intent-to-treat) wszystkich badań przedstawiono poniżej: Badanie Grupa pacjentów leczonych Liczba pacjentów IPSS Punktacja łączna IPSS Objawy podrażnieniowe IPSS Objawy zaporowe Wartość początkowa (±SD) Zmiana w porównaniu do wartości początkowej Różnica (95% CI) wobec placebo Zmiana w porównaniu do wartości początkowej Różnica (95% CI) wobec placebo Zmiana w porównaniu do wartości początkowej Różnica (95% CI) wobec placebo W badaniu klinicznym kontrolowanym z aktywnym leczeniem, przeprowadzanym w Europie, wykazano, że sylodosyna 8 mg raz na dobę nie jest gorsza niż tamsulosyna 0,4 mg raz na dobę.
CHPL leku Silodosin Aurovitas, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Skorygowana średnia różnica (95% CI) w punktacji łącznej IPSS między leczeniami w populacji zgodnej z protokołem badania wynosiła 0,4 (-0,4 do 1,1). Odpowiedź na leczenie (tzn. poprawa dla punktacji łącznej IPSS wynosząca co najmniej 25%) była istotnie częstsza w grupie sylodosyny (68%) i tamsulosyny (65%) w porównaniu z placebo (53%). W długookresowej, otwartej fazie obserwacyjnej tych badań kontrolowanych wszyscy pacjenci przyjmowali sylodosynę przez okres do 1 roku, poprawa objawów wywołana sylodosyną w 12. tygodniu leczenia utrzymywała się przez 1 rok. W europejskim badaniu klinicznym IV fazy, gdzie średnia łączna wartość początkowa IPSS wynosiła 18,9 punktów, w 77,1% odnotowano odpowiedź na sylodosynę (na podstawie zmiany łącznego wyniku IPSS o co najmniej 25% w stosunku do wartości początkowych). Na podstawie oceny kwestionariusza ICS stwierdzono, że około połowa pacjentów zauważyła poprawę w zakresie najbardziej uciążliwych objawów zgłaszanych na początku badania (np.
CHPL leku Silodosin Aurovitas, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakodynamiczne
oddawanie moczu w nocy, częste oddawanie moczu, zmniejszenie strumienia moczu, nagłe parcie na mocz, wykapywanie moczu po mikcji, uczucie niecałkowitego opróżnienia pęcherza). We wszystkich badaniach klinicznych sylodosyny nie zaobserwowano istotnego obniżenia ciśnienia tętniczego krwi w pozycji leżącej na plecach. Sylodosyna w dawkach 8 mg i 24 mg na dobę nie miała statystycznie istotnego wpływu na odstępy w EKG lub repolaryzację serca w stosunku do placebo. Dzieci i młodzież Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego Silodosin Aurovitas we wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży w BPH (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).
CHPL leku Silodosin Aurovitas, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Farmakokinetykę sylodosyny i jej głównych metabolitów oceniano u dorosłych mężczyzn z BPH lub bez BPH po pojedynczym i wielokrotnym podaniu dawek w zakresie od 0,1 mg do 48 mg na dobę. Farmakokinetyka sylodosyny jest liniowa w tym zakresie dawek. Ekspozycja na główny metabolit w osoczu, glukuronid sylodosyny (KMD -3213G), w stanie równowagi dynamicznej jest około 3-krotnie większa niż na substancję macierzystą. Sylodosyna i jej glukuronid osiągają stan równowagi dynamicznej odpowiednio po 3 dniach i 5 dniach leczenia. Wchłanianie Podawana doustnie sylodosyna jest dobrze wchłaniana, a wchłanianie jest proporcjonalne do dawki. Bezwzględna dostępność biologiczna wynosi około 32%. Badanie in vitro z użyciem komórek Cac o-2 wykazało, że sylodosyna jest substratem P-glikoproteiny. Pokarm zmniejsza Cmax o około 30%, zwiększa tmax o około 1 godziny i ma mały wpływ na AUC.
CHPL leku Silodosin Aurovitas, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
U zdrowych mężczyzn w docelowym przedziale wiekowym (n=16, średni wiek 55±8 lat) uzyskano następujące parametry farmakokinetyczne po podawaniu doustnym raz na dobę 8 mg natychmiast po śniadaniu przez 7 dni: Cmax 87±51 ng/ml (SD), tmax 2,5 godziny (zakres 1,0-3,0), AUC 433±286 ng • h/ml. Dystrybucja Sylodosyna wykazuje objętość dystrybucji 0,81 l/kg i wiąże się w 96,6% z białkami osocza. Nie zachodzi dystrybucja do krwinek. Stopień wiązania glukuronidu sylodosyny z białkami wynosi 91%. Metabolizm Sylodosyna ulega znacznemu metabolizmowi szlakami glukuronidacji (UGT2B7), dehydrogenazy alkoholowej i aldehydowej oraz utleniania, głównie poprzez CYP3A4. Główny metabolit w osoczu, glukuronidowy koniugat sylodosyny (KMD-3213G), dla którego wykazano aktywność in vitro, ma przedłużony okres półtrwania (około 24 godzin) i osiąga około czterokrotnie wyższe stężenia w osoczu niż sylodosyna.
CHPL leku Silodosin Aurovitas, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Dane in vitro wskazują, że sylodosyna nie ma potencjału hamującego ani indukującego enzymów układów cytochromu P450. Eliminacja Po podaniu doustnym sylodosyny znakowanej izotopem 14C odzysk radioaktywności po 7 dniach wynosił około 33,5% w moczu i 54,9% w kale. Klirens sylodosyny w organizmie wynosił około 0,28 l/h/kg. Sylodosyna jest wydalana głównie w postaci metabolitów, bardzo małe ilości niezmienionego leku są odzyskiwane w moczu. Końcowy okres półtrwania leku macierzystego i jego glukuronidu wynosi odpowiednio około 11 godzin i 18 godzin. Specjalne grupy pacjentów Osoby w podeszłym wieku Ekspozycja na sylodosynę i jej główne metabolity nie zmienia się istotnie wraz z wiekiem, nawet u pacjentów w wieku powyżej 75 lat. Dzieci i młodzież Sylodosyny nie oceniano u pacjentów w wieku poniżej 18 lat.
CHPL leku Silodosin Aurovitas, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Zaburzenia czynności wątroby W badaniu dawki pojedynczej farmakokinetyka sylodosyny nie zmieniła się u dziewięciu pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (7 do 9 według skali Child-Pugh) w porównaniu do dziewięciu zdrowych ochotników. Wyniki tego badania należy interpretować z zachowaniem ostrożności, ponieważ włączeni pacjenci mieli normalne wartości biochemiczne, wskazujące na prawidłową funkcję metaboliczną, i byli sklasyfikowani jako pacjenci z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby na podstawie wodobrzusza i encefalopatii wątrobowej. Nie badano farmakokinetyki sylodosyny u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Zaburzenia czynności nerek W badaniu dawki pojedynczej ekspozycja na sylodosynę (niezwiązaną) u pacjentów z łagodnymi (n=8) i umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (n=8) prowadziła przeciętnie do zwiększenia Cmax (1,6-krotnie) i AUC (1,7-krotnie) w stosunku do pacjentów z prawidłową czynnością nerek (n=8).
CHPL leku Silodosin Aurovitas, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (n=5) zwiększenie ekspozycji było 2,2-krotne dla Cmax i 3,7-krotne dla AUC. Ekspozycja na główne metabolity, glukuronid sylodosyny i KMD-3293, była również zwiększona. Kontrola stężenia w osoczu w badaniu klinicznym fazy III wykazała, że stężenia całkowitej sylodosyny nie zmieniły się po 4 tygodniach leczenia u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności (n=70) w porównaniu do pacjentów z prawidłową czynnością nerek (n=155), zaś stężenia były przeciętnie dwukrotnie większe u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności (n=7). Przegląd danych dotyczących bezpieczeństwa pacjentów włączonych do wszystkich badań klinicznych nie wskazuje, aby łagodne zaburzenia czynności nerek (n=487) stanowiły dodatkowe zagrożenie dla bezpieczeństwa podczas leczenia sylodosyną (takie jak zwiększenie występowania zawrotów głowy lub niedociśnienia ortostatycznego), w porównaniu do pacjentów z prawidłową czynnością nerek (n=955).
CHPL leku Silodosin Aurovitas, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
W związku z tym nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek. Ze względu na ograniczone doświadczenie dotyczące pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (n=35), zaleca się niższą dawkę początkową 4 mg. Nie zaleca się podawania produktu leczniczego Silodosin Aurovitas pacjentom z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek.
CHPL leku Silodosin Aurovitas, kapsułki twarde, 4 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, rakotwórczości, potencjalnego działania mutagennego i teratogennego, nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. Działanie toksyczne na zwierzęta (dotyczące tarczycy gryzoni) obserwowano jedynie w przypadku narażenia przekraczającego maksymalną ekspozycję u człowieka, co wskazuje na niewielkie znaczenie tych obserwacji w praktyce klinicznej. U samców szczurów obserwowano obniżoną płodność przy narażeniu na dawki przekraczające średnio dwukrotnie narażenie przy maksymalnej zalecanej dawce dla ludzi. Zaobserwowane działanie było odwracalne.
CHPL leku Silodosin Aurovitas, kapsułki twarde, 4 mg
Dane farmaceutyczne
6. SZCZEGÓŁOWE DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Zawartość kapsułki Mannitol Skrobia żelowana (kukurydziana) Sodu laurylosiarczan Olej roślinny uwodorniony Otoczka kapsułki Tytanu dwutlenek (E 171) Żelatyna Skład tuszu Szelak (E 904) Żelaza tlenek czarny (E 172) Potasu wodorotlenek (E 525) 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Produkt leczniczy Silodosin Aurovitas jest dostępny w przezroczystych blistrach z folii PVC/Aluminium, w tekturowym pudełku. Wielkość opakowań: 4 mg: 5, 10, 20, 30, 50, 90 i 100 kapsułek twardych. 8 mg: 5, 10, 20, 30, 50, 90 i 100 kapsułek twardych. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
CHPL leku Silodosin Aurovitas, kapsułki twarde, 4 mg
Dane farmaceutyczne
6.6 Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Silodosin Aurovitas, kapsułki twarde, 8 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Silodosin Aurovitas, 4 mg, kapsułki, twarde Silodosin Aurovitas, 8 mg, kapsułki, twarde 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Silodosin Aurovitas, 4 mg, kapsułki twarde Każda kapsułka twarda zawiera 4 mg sylodosyny. Silodosin Aurovitas, 8 mg, kapsułki twarde Każda kapsułka twarda zawiera 8 mg sylodosyny. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Kapsułka, twarda. Silodosin Aurovitas, 4 mg, kapsułki twarde Kapsułka w rozmiarze „3” zawierająca biały lub białawy proszek, składająca się z białego, nieprzezroczystego, twardego żelatynowego wieczka z nadrukiem „SIL” i białego, nieprzezroczystego, twardego żelatynowego korpusu z nadrukiem „4 mg”, wykonanego czarnym tuszem. Silodosin Aurovitas, 8 mg, kapsułki twarde Kapsułka w rozmiarze „1” zawierająca biały lub białawy proszek, składająca się z białego, nieprzezroczystego, twardego żelatynowego wieczka z nadrukiem „SIL” i białego, nieprzezroczystego, twardego żelatynowego korpusu z nadrukiem „8 mg”, wykonanego czarnym tuszem.
CHPL leku Silodosin Aurovitas, kapsułki twarde, 8 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie objawów przedmiotowych i podmiotowych łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (ang. benign prostatic hyperplasia, BPH) u dorosłych mężczyzn.
CHPL leku Silodosin Aurovitas, kapsułki twarde, 8 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Zalecana dawka to jedna kapsułka sylodosyny 8 mg na dobę. Dla specjalnych grup pacjentów zalecana jest jedna kapsułka sylodosyny 4 mg na dobę (patrz poniżej). Osoby w podeszłym wieku Nie jest wymagane dostosowanie dawkowania u osób w podeszłym wieku (patrz punkt 5.2). Zaburzenia czynności nerek Nie jest wymagane dostosowanie dawkowania u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (CLCR ≥ 50 do ≤ 80 ml/min). U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (CLCR ≥ 30 do < 50 ml/min) zalecana jest dawka początkowa 4 mg raz na dobę, którą można zwiększyć do 8 mg raz na dobę po tygodniu leczenia, w zależności od reakcji pacjenta na leczenie. Nie zaleca się stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CLCR < 30 ml/min) (patrz punkty 4.4 i 5.2). Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby nie jest wymagane dostosowanie dawkowania.
CHPL leku Silodosin Aurovitas, kapsułki twarde, 8 mg
Dawkowanie
Nie zaleca się stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, ze względu na brak danych (patrz punkty 4.4 i 5.2). Dzieci i młodzież Produktu leczniczego Silodosin Aurovitas nie stosuje się u dzieci i młodzieży we wskazaniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH). Sposób podawania Podanie doustne. Kapsułkę należy zażywać z posiłkiem, najlepiej o stałej porze każdego dnia. Kapsułki nie należy przełamywać ani gryźć, lecz połykać w całości, najlepiej popijając szklanką wody.
CHPL leku Silodosin Aurovitas, kapsułki twarde, 8 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Silodosin Aurovitas, kapsułki twarde, 8 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki (ang. intraoperative floppy iris syndrome, IFIS) Podczas operacji zaćmy u niektórych pacjentów przyjmujących leki blokujące receptory α1-adrenergiczne, lub uprzednio leczonych lekami blokującymi receptory α1-adrenergiczne, obserwowano IFIS (odmianę zespołu małej źrenicy). Może to prowadzić do nasilonych powikłań w przebiegu operacji. Nie zaleca się rozpoczynania leczenia sylodosyną u pacjentów planujących operację zaćmy. Zaleca się przerwanie leczenia α1-blokerem 1-2 tygodnie przed operacją zaćmy, ale nie ustalono jeszcze korzyści wynikających z przerwania leczenia ani optymalnej długości przerwy w leczeniu przed operacją zaćmy. W czasie oceny przedoperacyjnej zespół chirurgów i okulistów powinien ustalić, czy pacjenci zakwalifikowani do operacji zaćmy są lub byli leczeni sylodosyną, aby zapewnić dostępność odpowiednich środków do opanowania IFIS podczas operacji.
CHPL leku Silodosin Aurovitas, kapsułki twarde, 8 mg
Specjalne środki ostrozności
Działania ortostatyczne Częstość występowania działań ortostatycznych podczas stosowania sylodosyny jest bardzo mała. Jednak u pojedynczych pacjentów może wystąpić obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, w rzadkich przypadkach prowadzące do omdlenia. W przypadku wystąpienia pierwszych objawów niedociśnienia ortostatycznego (takich jak zawroty głowy po pionizacji ciała) pacjent powinien usiąść lub położyć się aż do ustąpienia objawów. Nie zaleca się leczenia sylodosyną pacjentów z niedociśnieniem ortostatycznym. Zaburzenia czynności nerek Nie zaleca się stosowania sylodosyny u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CLCR < 30 ml/min) (patrz punkty 4.2 i 5.2). Zaburzenia czynności wątroby Ze względu na brak dostępnych danych dotyczących pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby nie zaleca się stosowania sylodosyny u tych pacjentów (patrz punkty 4.2 i 5.2).
CHPL leku Silodosin Aurovitas, kapsułki twarde, 8 mg
Specjalne środki ostrozności
Rak gruczołu krokowego Ponieważ BPH i rak gruczołu krokowego mogą dawać takie same objawy i występować równocześnie, przed rozpoczęciem leczenia sylodosyną należy zbadać pacjentów z podejrzeniem BPH w celu wykluczenia obecności raka gruczołu krokowego. Przed leczeniem a następnie w regularnych odstępach czasu należy wykonywać badanie gruczołu krokowego palcem przez odbytnicę i, w razie potrzeby, oznaczać stężenie swoistego antygenu sterczowego (ang. prostate specific antigen, PSA). Leczenie sylodosyną prowadzi do zmniejszenia ilości nasienia podczas orgazmu, co może mieć tymczasowy wpływ na męską płodność. Działanie to ustępuje po przerwaniu przyjmowania sylodosyny (patrz punkt 4.8). Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na każdą kapsułkę twardą, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Silodosin Aurovitas, kapsułki twarde, 8 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Sylodosyna jest w znacznym stopniu metabolizowana, głównie przez izoenzym CYP3A4, dehydrogenazę alkoholową i UGT2B7. Sylodosyna jest również substratem P-glikoproteiny. Substancje hamujące (takie jak ketokonazol, itrakonazol, rytonawir lub cyklosporyna) lub indukujące (takie jak ryfampicyna, barbiturany, karbamazepina, fenytoina) te enzymy i transportery mogą mieć wpływ na stężenia sylodosyny i jej aktywnego metabolitu w osoczu. Leki blokujące receptory alfa-adrenergiczne Brak wystarczających informacji dotyczących bezpiecznego stosowania sylodosyny w połączeniu z innymi antagonistami receptora α-adrenergicznego. W związku z powyższym nie zaleca się równoczesnego stosowania innych antagonistów receptora α-adrenergicznego. Inhibitory CYP3A4 W badaniu interakcji zaobserwowano 3,7-krotne zwiększenie maksymalnego stężenia sylodosyny w osoczu i 3,1-krotne zwiększenie ekspozycji na sylodosynę (tzn.
CHPL leku Silodosin Aurovitas, kapsułki twarde, 8 mg
Interakcje
AUC) podczas równoczesnego podawania silnego inhibitora izoenzymu CYP3A4 (ketokonazol 400 mg). Nie zaleca się równoczesnego stosowania sylodosyny z silnymi inhibitorami izoenzymu CYP3A4 (takimi jak ketokonazol, itrakonazol, rytonawir lub cyklosporyna). W przypadku równoczesnego podawania sylodosyny z inhibitorem izoenzymu CYP3A4 o umiarkowanej mocy, takim jak diltiazem, obserwowano zwiększenie AUC sylodosyny o około 30%, ale nie odnotowano wpływu na Cmax i okres półtrwania. Zmiana taka nie ma znaczenia klinicznego i nie wymaga dostosowania dawki. Inhibitory PDE-5 Obserwowano bardzo niewielkie interakcje farmakodynamiczne między sylodosyną a maksymalnymi dawkami syldenafilu lub tadalafilu. W kontrolowanym badaniu z użyciem placebo z udziałem 24 pacjentów w wieku 45-78 lat, przyjmujących sylodosynę, równoczesne podawanie syldenafilu 100 mg lub tadalafilu 20 mg wywoływało nieistotne klinicznie średnie obniżenie skurczowego lub rozkurczowego ciśnienia tętniczego krwi, oceniane w testach ortostatycznych (pozycja stojąca wobec pozycji leżącej na plecach).
CHPL leku Silodosin Aurovitas, kapsułki twarde, 8 mg
Interakcje
U pacjentów w wieku powyżej 65 lat średnie obniżenie w różnych punktach czasu wynosiło między 5 a 15 mmHg (skurczowe) oraz 0 a 10 mmHg (rozkurczowe). Pozytywne testy ortostatyczne były tylko nieznacznie częstsze podczas równoczesnego podawania, jednak nie wystąpiły objawy niedociśnienia ortostatycznego ani zawroty głowy. Pacjentów zażywających inhibitory PDE-5 równocześnie z sylodosyną należy obserwować pod względem możliwych działań niepożądanych. Leki przeciwnadciśnieniowe W programie badań klinicznych wielu pacjentów było równocześnie poddawanych leczeniu przeciwnadciśnieniowemu (przeważnie lekami działającymi na układ renina-angiotensyna, leki blokujące receptory beta-adrenergiczne, antagonistami wapnia i lekami moczopędnymi), ale nie stwierdzono zwiększenia częstości występowania niedociśnienia ortostatycznego u tych pacjentów.
CHPL leku Silodosin Aurovitas, kapsułki twarde, 8 mg
Interakcje
Należy jednak zachować ostrożność podczas rozpoczynania równoczesnego stosowania leków przeciwnadciśnieniowych oraz obserwować pacjentów pod względem możliwych działań niepożądanych. Digoksyna Równoczesne podawanie sylodosyny 8 mg raz na dobę nie miało istotnego wpływu na stężenia digoksyny (substratu P-glikoproteiny) w stanie równowagi dynamicznej. Nie jest wymagane dostosowanie dawki.
CHPL leku Silodosin Aurovitas, kapsułki twarde, 8 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża i karmienie piersi? Nie dotyczy, ponieważ sylodosyna jest przeznaczona tylko dla pacjentów płci męskiej. Płodność W badaniach klinicznych podczas leczenia sylodosyną obserwowano występowanie wytrysku z mniejszą ilością nasienia lub bez nasienia (patrz punkt 4.8) z powodu farmakodynamicznych właściwości sylodosyny. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować pacjenta o możliwości wystąpienia takiego działania, mającego tymczasowo wpływ na męską płodność.
CHPL leku Silodosin Aurovitas, kapsułki twarde, 8 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Sylodosyna Aurovitas wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Należy jednak poinformować pacjentów o możliwości wystąpienia objawów związanych z niedociśnieniem ortostatycznym (takich jak zawroty głowy) oraz przestrzec ich przed prowadzeniem pojazdów lub obsługiwaniem urządzeń mechanicznych, zanim nie poznają, jak sylodosyna na nich działa.
CHPL leku Silodosin Aurovitas, kapsułki twarde, 8 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Bezpieczeństwo stosowania sylodosyny badano w czterech kontrolowanych badaniach klinicznych fazy II-III przeprowadzanych metodą podwójnie ślepej próby (z udziałem 931 pacjentów przyjmujących sylodosynę 8 mg raz na dobę i 733 pacjentów przyjmujących placebo) i w dwóch długookresowych otwartych badaniach fazy obserwacyjnej. Łącznie 1 581 pacjentów przyjmowało sylodosynę w dawce 8 mg raz na dobę, w tym 961 pacjentów przez okres co najmniej 6 miesięcy, a 384 pacjentów przez 1 rok. Najczęstszym działaniem niepożądanym zgłaszanym podczas stosowania sylodosyny w kontrolowanych badaniach klinicznych z użyciem placebo i podczas długotrwałego stosowania były zaburzenia wytrysku, takie jak wytrysk wsteczny i anejakulacja (zmniejszona objętość wytrysku lub brak wytrysku), z częstością występowania wynoszącą 23%. Może to tymczasowo wpływać na męską płodność.
CHPL leku Silodosin Aurovitas, kapsułki twarde, 8 mg
Działania niepożądane
Działanie to jest odwracalne w ciągu kilku dni po przerwaniu leczenia (patrz punkt 4.4). Wykaz działań niepożądanych w tabeli Działania niepożądane, zgłaszane we wszystkich badaniach klinicznych i po wprowadzeniu produktu do obrotu, mające uzasadniony związek przyczynowy, są wymienione w tabeli poniżej według klasyfikacji układów narządowych MedDRA i częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania obserwowane działania niepożądane wymieniono zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Klasyfikacja układów i narządów Bardzo często: Zaburzenia układu immunologicznego – reakcje typu alergicznego, w tym obrzęk twarzy, obrzęk języka i obrzęk gardła Często: Zaburzenia psychiczne – zmniejszone libido Niezbyt często: Zaburzenia układu nerwowego – zawroty głowy, omdlenie, utrata przytomności Rzadko: Zaburzenia serca – tachykardia, kołatanie serca Bardzo rzadko: Zaburzenia naczyniowe – niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie Częstość nieznana: Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia – przekrwienie błony śluzowej nosa Zaburzenia żołądka i jelit: biegunka, nudności, suchość w jamie ustnej Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: nieprawidłowe wyniki testów czynnościowych wątroby Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: wysypka, świąd, pokrzywka, wysypka polekowa Zaburzenia układu rozrodczego i piersi: zaburzenia wytrysku, w tym wytrysk wsteczny, anejakulacja, zaburzenia erekcji Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach: śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki Opis wybranych działań niepożądanych Niedociśnienie ortostatyczne: Częstość występowania niedociśnienia ortostatycznego w badaniach klinicznych kontrolowanych z użyciem placebo wynosiła 1,2% z sylodosyną i 1,0% z placebo.
CHPL leku Silodosin Aurovitas, kapsułki twarde, 8 mg
Działania niepożądane
Niedociśnienie ortostatyczne może sporadycznie prowadzić do omdlenia (patrz punkt 4.4). Śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki (IFIS): IFIS zgłaszano podczas operacji zaćmy (patrz punkt 4.4). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych: Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49 21 301, fax: +48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Silodosin Aurovitas, kapsułki twarde, 8 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Sylodosynę oceniano przy dawkach do 48 mg na dobę u zdrowych mężczyzn. Działaniem niepożądanym ograniczającym wielkość dawki było niedociśnienie ortostatyczne. W przypadku niedawnego zażycia, można rozważyć wywołanie wymiotów lub płukanie żołądka. Jeśli przedawkowanie sylodosyny prowadzi do niedociśnienia, należy zapewnić leczenie wspomagające układ krążenia. Dializa nie daje prawdopodobnie istotnych korzyści, ponieważ sylodosyna wiąże się w znacznym stopniu (96,6%) z białkami.
CHPL leku Silodosin Aurovitas, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki urologiczne, antagoniści receptorów α-adrenergicznych. Kod ATC: G04CA04. Mechanizm działania Sylodosyna jest wysoce selektywna wobec receptorów α1A-adrenergicznych zlokalizowanych głównie w ludzkim gruczole krokowym, podstawie pęcherza, szyjce pęcherza, torebce stercza i części sterczowej moczowodu. Blokada tych receptorów α1A-adrenergicznych powoduje rozluźnienie mięśni gładkich w tych tkankach, co zmniejsza opór podpęcherzowy, bez wpływu na kurczliwość mięśni gładkich wypieracza. Powoduje to poprawę objawów w fazie gromadzenia moczu (podrażnieniowych) i fazie wydalania moczu (zaporowych), powiązanych z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego (objawy ze strony dolnych dróg moczowych, ang. lower urinary tract symptoms, LUTS). Sylodosyna wykazuje istotnie mniejsze powinowactwo do receptorów α1B-adrenergicznych, zlokalizowanych głównie w układzie krążenia.
CHPL leku Silodosin Aurovitas, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wykazano in vitro, że stosunek wiązania α1A:α1B sylodosyny (162:1) jest niezwykle wysoki. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania W badaniu klinicznym fazy II nad optymalną dawką, przeprowadzanym metodą podwójnie ślepej próby, kontrolowanym z użyciem placebo, dotyczącym sylodosyny 4 lub 8 mg raz na dobę, zaobserwowano większą poprawę wskaźnika objawów według Amerykańskiego Towarzystwa Urologicznego (ang. American Urologic Association, AUA) podczas stosowania sylodosyny 8 mg (-6,8±5,8 , n=90; p=0,0018) i sylodosyny 4 mg (-5,7±5,5, n=88; p=0,0355) w porównaniu z placebo (-4,0±5,5, n=83). Ponad 800 pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi objawami BPH (międzynarodowa skala objawów ze strony gruczołu krokowego, ang. International Prostate Symptom Score, IPSS, wartość początkowa ≥ 13) przyjmowało sylodosynę 8 mg raz na dobę w dwóch badaniach klinicznych fazy III, kontrolowanych z użyciem placebo, przeprowadzonych w Stanach Zjednoczonych oraz w jednym badaniu kontrolowanym z użyciem placebo i aktywnego leczenia, przeprowadzonym w Europie.
CHPL leku Silodosin Aurovitas, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakodynamiczne
We wszystkich badaniach pacjenci, którzy nie reagowali na placebo w ciągu 4-tygodniowego okresu wstępnego badania z placebo (ang. run-in), byli przyporządkowani losowo do danego leczenia. We wszystkich badaniach pacjenci leczeni sylodosyną osiągnęli znaczniejsze zmniejszenie objawów BPH w fazie gromadzenia moczu (podrażnieniowych) i fazie wydalania moczu (zaporowych) w porównaniu z placebo według oceny po 12 tygodniach leczenia. Dane uzyskane w populacjach zgodnych z zaplanowanym leczeniem (ang. Intent-to-treat) wszystkich badań przedstawiono poniżej: Badanie Grupa pacjentów leczonych Liczba pacjentów IPSS Punktacja łączna IPSS Objawy podrażnieniowe IPSS Objawy zaporowe Wartość początkowa (±SD) Zmiana w porównaniu do wartości początkowej Różnica (95% CI) wobec placebo Zmiana w porównaniu do wartości początkowej Różnica (95% CI) wobec placebo Zmiana w porównaniu do wartości początkowej Różnica (95% CI) wobec placebo US-1 Sylodosyna 233 22 ± 5 -6,5 -2,8* (-3,9, -1,7) -2,3 -1,4 -0,9* (-1,4, -0,4) -4,2 -2,2 -1,9* (-2,6, -1,2) US-2 Sylodosyna 233 21 ± 5 -6,3 -2,9* (-4,0, -1,8) -2,4 -1,3 -1,0* (-1,5, -0,6) -3,9 -2,1 -1,8* (-2,5, -1,1) Europa Sylodosyna Tamsulosyna 371 376 185 19 ± 4 -7,0 -2,3* (-3,2, -1,4) -2,0* (-2,9, -1,1) -2,5 -4,5 -1,7* (-2,2, -1,1) -1,4* (-2,0, -0,8) * p<0,001 wobec placebo; ° p=0,002 wobec placebo W badaniu klinicznym kontrolowanym z aktywnym leczeniem, przeprowadzanym w Europie, wykazano, że sylodosyna 8 mg raz na dobę nie jest gorsza niż tamsulosyna 0,4 mg raz na dobę.
CHPL leku Silodosin Aurovitas, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Skorygowana średnia różnica (95% CI) w punktacji łącznej IPSS między leczeniami w populacji zgodnej z protokołem badania wynosiła 0,4 (-0,4 do 1,1). Odpowiedź na leczenie (tzn. poprawa dla punktacji łącznej IPSS wynosząca co najmniej 25%) była istotnie częstsza w grupie sylodosyny (68%) i tamsulosyny (65%) w porównaniu z placebo (53%). W długookresowej, otwartej fazie obserwacyjnej tych badań kontrolowanych wszyscy pacjenci przyjmowali sylodosynę przez okres do 1 roku, poprawa objawów wywołana sylodosyną w 12. tygodniu leczenia utrzymywała się przez 1 rok. W europejskim badaniu klinicznym IV fazy, gdzie średnia łączna wartość początkowa IPSS wynosiła 18,9 punktów, w 77,1% odnotowano odpowiedź na sylodosynę (na podstawie zmiany łącznego wyniku IPSS o co najmniej 25% w stosunku do wartości początkowych). Na podstawie oceny kwestionariusza ICS stwierdzono, że około połowa pacjentów zauważyła poprawę w zakresie najbardziej uciążliwych objawów zgłaszanych na początku badania (np.
CHPL leku Silodosin Aurovitas, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakodynamiczne
oddawanie moczu w nocy, częste oddawanie moczu, zmniejszenie strumienia moczu, nagłe parcie na mocz, wykapywanie moczu po mikcji, uczucie niecałkowitego opróżnienia pęcherza). We wszystkich badaniach klinicznych sylodosyny nie zaobserwowano istotnego obniżenia ciśnienia tętniczego krwi w pozycji leżącej na plecach. Sylodosyna w dawkach 8 mg i 24 mg na dobę nie miała statystycznie istotnego wpływu na odstępy w EKG lub repolaryzację serca w stosunku do placebo. Dzieci i młodzież Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego Silodosin Aurovitas we wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży w BPH (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).
CHPL leku Silodosin Aurovitas, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Farmakokinetykę sylodosyny i jej głównych metabolitów oceniano u dorosłych mężczyzn z BPH lub bez BPH po pojedynczym i wielokrotnym podaniu dawek w zakresie od 0,1 mg do 48 mg na dobę. Farmakokinetyka sylodosyny jest liniowa w tym zakresie dawek. Ekspozycja na główny metabolit w osoczu, glukuronid sylodosyny (KMD -3213G), w stanie równowagi dynamicznej jest około 3-krotnie większa niż na substancję macierzystą. Sylodosyna i jej glukuronid osiągają stan równowagi dynamicznej odpowiednio po 3 dniach i 5 dniach leczenia. Wchłanianie Podawana doustnie sylodosyna jest dobrze wchłaniana, a wchłanianie jest proporcjonalne do dawki. Bezwzględna dostępność biologiczna wynosi około 32%. Badanie in vitro z użyciem komórek Cac o-2 wykazało, że sylodosyna jest substratem P-glikoproteiny. Pokarm zmniejsza Cmax o około 30%, zwiększa tmax o około 1 godziny i ma mały wpływ na AUC.
CHPL leku Silodosin Aurovitas, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakokinetyczne
U zdrowych mężczyzn w docelowym przedziale wiekowym (n=16, średni wiek 55±8 lat) uzyskano następujące parametry farmakokinetyczne po podawaniu doustnym raz na dobę 8 mg natychmiast po śniadaniu przez 7 dni: Cmax 87±51 ng/ml (SD), tmax 2,5 godziny (zakres 1,0-3,0), AUC 433±286 ng • h/ml. Dystrybucja Sylodosyna wykazuje objętość dystrybucji 0,81 l/kg i wiąże się w 96,6% z białkami osocza. Nie zachodzi dystrybucja do krwinek. Stopień wiązania glukuronidu sylodosyny z białkami wynosi 91%. Metabolizm Sylodosyna ulega znacznemu metabolizmowi szlakami glukuronidacji (UGT2B7), dehydrogenazy alkoholowej i aldehydowej oraz utleniania, głównie poprzez CYP3A4. Główny metabolit w osoczu, glukuronidowy koniugat sylodosyny (KMD-3213G), dla którego wykazano aktywność in vitro, ma przedłużony okres półtrwania (około 24 godzin) i osiąga około czterokrotnie wyższe stężenia w osoczu niż sylodosyna.
CHPL leku Silodosin Aurovitas, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Dane in vitro wskazują, że sylodosyna nie ma potencjału hamującego ani indukującego enzymów układów cytochromu P450. Eliminacja Po podaniu doustnym sylodosyny znakowanej izotopem 14C odzysk radioaktywności po 7 dniach wynosił około 33,5% w moczu i 54,9% w kale. Klirens sylodosyny w organizmie wynosił około 0,28 l/h/kg. Sylodosyna jest wydalana głównie w postaci metabolitów, bardzo małe ilości niezmienionego leku są odzyskiwane w moczu. Końcowy okres półtrwania leku macierzystego i jego glukuronidu wynosi odpowiednio około 11 godzin i 18 godzin. Specjalne grupy pacjentów Osoby w podeszłym wieku Ekspozycja na sylodosynę i jej główne metabolity nie zmienia się istotnie wraz z wiekiem, nawet u pacjentów w wieku powyżej 75 lat. Dzieci i młodzież Sylodosyny nie oceniano u pacjentów w wieku poniżej 18 lat.
CHPL leku Silodosin Aurovitas, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Zaburzenia czynności wątroby W badaniu dawki pojedynczej farmakokinetyka sylodosyny nie zmieniła się u dziewięciu pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (7 do 9 według skali Child-Pugh) w porównaniu do dziewięciu zdrowych ochotników. Wyniki tego badania należy interpretować z zachowaniem ostrożności, ponieważ włączeni pacjenci mieli normalne wartości biochemiczne, wskazujące na prawidłową funkcję metaboliczną, i byli sklasyfikowani jako pacjenci z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby na podstawie wodobrzusza i encefalopatii wątrobowej. Nie badano farmakokinetyki sylodosyny u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Zaburzenia czynności nerek W badaniu dawki pojedynczej ekspozycja na sylodosynę (niezwiązaną) u pacjentów z łagodnymi (n=8) i umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (n=8) prowadziła przeciętnie do zwiększenia Cmax (1,6-krotnie) i AUC (1,7-krotnie) w stosunku do pacjentów z prawidłową czynnością nerek (n=8).
CHPL leku Silodosin Aurovitas, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakokinetyczne
U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (n=5) zwiększenie ekspozycji było 2,2-krotne dla Cmax i 3,7-krotne dla AUC. Ekspozycja na główne metabolity, glukuronid sylodosyny i KMD-3293, była również zwiększona. Kontrola stężenia w osoczu w badaniu klinicznym fazy III wykazała, że stężenia całkowitej sylodosyny nie zmieniły się po 4 tygodniach leczenia u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności (n=70) w porównaniu do pacjentów z prawidłową czynnością nerek (n=155), zaś stężenia były przeciętnie dwukrotnie większe u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności (n=7). Przegląd danych dotyczących bezpieczeństwa pacjentów włączonych do wszystkich badań klinicznych nie wskazuje, aby łagodne zaburzenia czynności nerek (n=487) stanowiły dodatkowe zagrożenie dla bezpieczeństwa podczas leczenia sylodosyną (takie jak zwiększenie występowania zawrotów głowy lub niedociśnienia ortostatycznego), w porównaniu do pacjentów z prawidłową czynnością nerek (n=955).
CHPL leku Silodosin Aurovitas, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakokinetyczne
W związku z tym nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek. Ze względu na ograniczone doświadczenie dotyczące pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (n=35), zaleca się niższą dawkę początkową 4 mg. Nie zaleca się podawania produktu leczniczego Silodosin Aurovitas pacjentom z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek.
CHPL leku Silodosin Aurovitas, kapsułki twarde, 8 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, rakotwórczości, potencjalnego działania mutagennego i teratogennego, nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. Działanie toksyczne na zwierzęta (dotyczące tarczycy gryzoni) obserwowano jedynie w przypadku narażenia przekraczającego maksymalną ekspozycję u człowieka, co wskazuje na niewielkie znaczenie tych obserwacji w praktyce klinicznej. U samców szczurów obserwowano obniżoną płodność przy narażeniu na dawki przekraczające średnio dwukrotnie narażenie przy maksymalnej zalecanej dawce dla ludzi. Zaobserwowane działanie było odwracalne.
CHPL leku Silodosin Aurovitas, kapsułki twarde, 8 mg
Dane farmaceutyczne
6. SZCZEGÓŁOWE DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Zawartość kapsułki Mannitol Skrobia żelowana (kukurydziana) Sodu laurylosiarczan Olej roślinny uwodorniony Otoczka kapsułki Tytanu dwutlenek (E 171) Żelatyna Skład tuszu Szelak (E 904) Żelaza tlenek czarny (E 172) Potasu wodorotlenek (E 525) 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Produkt leczniczy Silodosin Aurovitas jest dostępny w przezroczystych blistrach z folii PVC/Aluminium, w tekturowym pudełku. Wielkość opakowań: 4 mg: 5, 10, 20, 30, 50, 90 i 100 kapsułek twardych. 8 mg: 5, 10, 20, 30, 50, 90 i 100 kapsułek twardych. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
CHPL leku Silodosin Aurovitas, kapsułki twarde, 8 mg
Dane farmaceutyczne
6.6 Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Sidarso, kapsułki twarde, 4 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Sidarso, 4 mg, kapsułki, twarde Sidarso, 8 mg, kapsułki, twarde 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Sidarso, 4 mg, kapsułki, twarde: Każda kapsułka, twarda zawiera 4 mg sylodosyny. Sidarso, 8 mg, kapsułki, twarde: Każda kapsułka, twarda zawiera 8 mg sylodosyny. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Kapsułka, twarda (kapsułka) Sidarso, 4 mg, kapsułki, twarde: Twarda, żelatynowa kapsułka, rozmiar 3. Korpus kapsułki i wieczko mają kolor brązowo-żółty. Na wieczku nadrukowany jest czarny znak „S 4 mg”. Kapsułka wypełniona jest białym proszkiem. Sidarso, 8 mg, kapsułki, twarde: Twarda, żelatynowa kapsułka, rozmiar 0. Korpus kapsułki i wieczko mają kolor biały. Na wieczku nadrukowany jest czarny znak „S 8 mg”. Kapsułka wypełniona jest białym proszkiem.
CHPL leku Sidarso, kapsułki twarde, 4 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie objawów przedmiotowych i podmiotowych łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (ang. Benign Prostatic Hyperplasia, BPH) u dorosłych mężczyzn.
CHPL leku Sidarso, kapsułki twarde, 4 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Zalecana dawka to jedna kapsułka produktu leczniczego Sidarso o mocy 8 mg na dobę. Dla szczególnych grup pacjentów zalecana jest jedna kapsułka produktu Sidarso o mocy 4 mg na dobę (patrz poniżej). Osoby w podeszłym wieku Nie jest wymagane dostosowanie dawkowania u osób w podeszłym wieku (patrz punkt 5.2). Zaburzenia czynności nerek Nie jest wymagane dostosowanie dawkowania u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (CLCR ≥50 do ≤80 ml/min). U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (CLCR ≥30 do <50 ml/min) zalecana jest dawka początkowa 4 mg raz na dobę, którą można zwiększyć do 8 mg raz na dobę po tygodniu leczenia, w zależności od reakcji pacjenta na leczenie. Nie zaleca się stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CLCR <30 ml/min) (patrz punkty 4.4 i 5.2).
CHPL leku Sidarso, kapsułki twarde, 4 mg
Dawkowanie
Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby nie jest wymagane dostosowanie dawkowania. Nie zaleca się stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, ze względu na brak danych (patrz punkty 4.4 i 5.2). Dzieci i młodzież Stosowanie produktu leczniczego Sidarso u dzieci i młodzieży nie jest właściwe. Sposób podawania Podanie doustne. Kapsułkę należy przyjmować z posiłkiem, najlepiej o stałej porze każdego dnia. Kapsułki nie należy przełamywać ani gryźć, lecz połykać w całości, najlepiej popijając szklanką wody.
CHPL leku Sidarso, kapsułki twarde, 4 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Sidarso, kapsułki twarde, 4 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki (ang. Intraoperative Floppy Iris Syndrome, IFIS) Podczas operacji zaćmy u niektórych pacjentów przyjmujących α1-adrenolityki, lub uprzednio leczonych α1-adrenolitykami, obserwowano IFIS (odmianę zespołu małej źrenicy). Może to prowadzić do nasilonych powikłań w przebiegu operacji. Nie zaleca się rozpoczynania leczenia sylodosyną u pacjentów planujących operację zaćmy. Zaleca się przerwanie leczenia α1-adrenolitykiem 1-2 tygodnie przed operacją zaćmy, ale nie ustalono jeszcze korzyści wynikających z przerwania leczenia ani optymalnej długości przerwy w leczeniu przed operacją zaćmy. W czasie oceny przedoperacyjnej zespół chirurgów i okulistów powinien ustalić, czy pacjenci zakwalifikowani do operacji zaćmy są lub byli leczeni sylodosyną, aby zapewnić dostępność odpowiednich środków do opanowania IFIS podczas operacji.
CHPL leku Sidarso, kapsułki twarde, 4 mg
Specjalne środki ostrozności
Działania ortostatyczne Częstość występowania działań ortostatycznych podczas stosowania sylodosyny jest bardzo mała. Jednak u pojedynczych pacjentów może wystąpić obniżenie ciśnienia tętniczego, w rzadkich przypadkach prowadzące do omdlenia. W przypadku wystąpienia pierwszych objawów niedociśnienia ortostatycznego (takich jak zawroty głowy po pionizacji ciała) pacjent powinien usiąść lub położyć się aż do ustąpienia objawów. Nie zaleca się leczenia sylodosyną pacjentów z niedociśnieniem ortostatycznym. Zaburzenia czynności nerek Nie zaleca się stosowania sylodosyny u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CLCR <30 ml/min) (patrz punkty 4.2 i 5.2). Zaburzenia czynności wątroby Ze względu na brak dostępnych danych dotyczących pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby nie zaleca się stosowania sylodosyny u tych pacjentów (patrz punkty 4.2 i 5.2).
CHPL leku Sidarso, kapsułki twarde, 4 mg
Specjalne środki ostrozności
Rak gruczołu krokowego Ponieważ BPH i rak gruczołu krokowego mogą dawać takie same objawy i występować równocześnie, przed rozpoczęciem leczenia sylodosyną należy zbadać pacjentów z podejrzeniem BPH w celu wykluczenia obecności raka gruczołu krokowego. Przed leczeniem, a następnie w regularnych odstępach czasu należy wykonywać badanie gruczołu krokowego palcem przez odbytnicę i, w razie potrzeby, oznaczać stężenie swoistego antygenu sterczowego (ang. Prostate Specific Antigen, PSA). Leczenie sylodosyną prowadzi do zmniejszenia ilości nasienia podczas orgazmu, co może mieć tymczasowy wpływ na męską płodność. Działanie to ustępuje po przerwaniu przyjmowania sylodosyny (patrz punkt 4.8). Sód Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na kapsułkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Sidarso, kapsułki twarde, 4 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Sylodosyna jest w znacznym stopniu metabolizowana, głównie przez izoenzym CYP3A4, dehydrogenazę alkoholową i UGT2B7. Sylodosyna jest również substratem glikoproteiny P. Substancje hamujące (takie jak ketokonazol, itrakonazol, rytonawir lub cyklosporyna) lub indukujące (takie jak ryfampicyna, barbiturany, karbamazepina, fenytoina) te enzymy i transportery mogą mieć wpływ na stężenia sylodosyny i jej aktywnego metabolitu w osoczu. Alfa-adrenolityki Brak wystarczających informacji dotyczących bezpiecznego stosowania sylodosyny w połączeniu z innymi antagonistami receptora α-adrenergicznego. W związku z tym nie zaleca się równoczesnego stosowania innych antagonistów receptora α-adrenergicznego. Inhibitory CYP3A4 W badaniu interakcji zaobserwowano 3,7-krotne zwiększenie maksymalnego stężenia sylodosyny w osoczu i 3,1-krotne zwiększenie ekspozycji na sylodosynę (tzn.
CHPL leku Sidarso, kapsułki twarde, 4 mg
Interakcje
AUC) podczas równoczesnego podawania silnego inhibitora izoenzymu CYP3A4 (ketokonazol w dawce 400 mg). Nie zaleca się równoczesnego stosowania sylodosyny z silnymi inhibitorami izoenzymu CYP3A4 (takimi jak ketokonazol, itrakonazol, rytonawir lub cyklosporyna). W przypadku równoczesnego podawania sylodosyny z inhibitorem izoenzymu CYP3A4 o umiarkowanej mocy, takim jak diltiazem, obserwowano zwiększenie AUC sylodosyny o około 30%, ale nie odnotowano wpływu na Cmax i okres półtrwania. Zmiana taka nie ma znaczenia klinicznego i nie powoduje konieczności dostosowania dawki. Inhibitory PDE-5 Obserwowano bardzo niewielkie interakcje farmakodynamiczne między sylodosyną a maksymalnymi dawkami syldenafilu lub tadalafilu. W kontrolowanym badaniu z użyciem placebo z udziałem 24 pacjentów w wieku 45-78 lat, przyjmujących sylodosynę, równoczesne podawanie syldenafilu w dawce 100 mg lub tadalafilu w dawce 20 mg wywoływało nieistotne klinicznie średnie obniżenie skurczowego lub rozkurczowego ciśnienia tętniczego, oceniane w testach ortostatycznych (pozycja stojąca wobec pozycji leżącej na plecach).
CHPL leku Sidarso, kapsułki twarde, 4 mg
Interakcje
U pacjentów w wieku powyżej 65 lat średnie obniżenie w różnych punktach czasu wynosiło między 5 a 15 mmHg (skurczowe) oraz 0 a 10 mmHg (rozkurczowe). Pozytywne testy ortostatyczne były tylko nieznacznie częstsze podczas równoczesnego podawania, jednak nie wystąpiły objawy niedociśnienia ortostatycznego ani zawroty głowy. Pacjentów przyjmujących inhibitory PDE-5 równocześnie z sylodosyną należy obserwować pod względem możliwych działań niepożądanych. Leki przeciwnadciśnieniowe W programie badań klinicznych wielu pacjentów było równocześnie poddawanych leczeniu przeciwnadciśnieniowemu (przeważnie lekami działającymi na układ renina-angiotensyna, beta-adrenolitykami, antagonistami wapnia i lekami moczopędnymi), ale nie stwierdzono zwiększenia częstości występowania niedociśnienia ortostatycznego u tych pacjentów.
CHPL leku Sidarso, kapsułki twarde, 4 mg
Interakcje
Należy jednak zachować ostrożność podczas rozpoczynania równoczesnego stosowania leków przeciwnadciśnieniowych oraz obserwować pacjentów pod względem możliwych działań niepożądanych. Digoksyna Równoczesne podawanie sylodosyny w dawce 8 mg raz na dobę nie miało istotnego wpływu na stężenia digoksyny (substratu glikoproteiny P) w stanie stacjonarnym. Nie jest konieczne dostosowanie dawki.
CHPL leku Sidarso, kapsułki twarde, 4 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża i karmienie piersi? Nie dotyczy, ponieważ sylodosyna jest przeznaczona tylko dla pacjentów płci męskiej. Płodność W badaniach klinicznych podczas leczenia sylodosyną obserwowano występowanie wytrysku z mniejszą ilością nasienia lub bez nasienia (patrz punkt 4.8) z powodu farmakodynamicznych właściwości sylodosyny. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować pacjenta o możliwości wystąpienia takiego działania, mającego tymczasowo wpływ na męską płodność.
CHPL leku Sidarso, kapsułki twarde, 4 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Produkt leczniczy Sidarso wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Należy jednak poinformować pacjentów o możliwości wystąpienia objawów związanych z niedociśnieniem ortostatycznym (takich jak zawroty głowy) oraz przestrzec ich przed prowadzeniem pojazdów lub obsługiwaniem maszyn, zanim nie poznają, jak sylodosyna na nich wpływa.
CHPL leku Sidarso, kapsułki twarde, 4 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Bezpieczeństwo stosowania sylodosyny badano w czterech kontrolowanych badaniach klinicznych fazy II-III przeprowadzanych metodą podwójnie ślepej próby (z udziałem 931 pacjentów przyjmujących sylodosynę w dawce 8 mg raz na dobę i 733 pacjentów przyjmujących placebo) i w dwóch długookresowych otwartych badaniach fazy obserwacyjnej. Łącznie 1 581 pacjentów przyjmowało sylodosynę w dawce 8 mg raz na dobę, w tym 961 pacjentów przez okres co najmniej 6 miesięcy, a 384 pacjentów przez 1 rok. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi zgłaszanymi podczas stosowania sylodosyny w kontrolowanych badaniach klinicznych z użyciem placebo i podczas długotrwałego stosowania były zaburzenia wytrysku, takie jak wytrysk wsteczny i anejakulacja (zmniejszona objętość wytrysku lub brak wytrysku), z częstością występowania wynoszącą 23%. Może to tymczasowo wpływać na męską płodność.
CHPL leku Sidarso, kapsułki twarde, 4 mg
Działania niepożądane
Działanie to jest odwracalne w ciągu kilku dni po przerwaniu leczenia sylodosyną (patrz punkt 4.4). Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych Działania niepożądane, zgłaszane we wszystkich badaniach klinicznych i po wprowadzeniu produktu do obrotu, mające uzasadniony związek przyczynowy, są wymienione w tabeli poniżej według klasyfikacji układów i narządów MedDRA i częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania obserwowane działania niepożądane wymieniono zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Bardzo rzadko Nieznana Zaburzenia układu immunologicznego: reakcje typu alergicznego, w tym obrzęk twarzy, obrzęk języka i obrzęk gardła Zaburzenia psychiczne: zmniejszone libido Zaburzenia układu nerwowego: zawroty głowy, omdlenie, utrata przytomności Zaburzenia serca: tachykardia, kołatanie serca Zaburzenia naczyniowe: niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: przekrwienie błony śluzowej nosa Zaburzenia żołądka i jelit: biegunka, nudności, suchość w jamie ustnej Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: nieprawidłowe wyniki testów czynnościowych wątroby Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: wysypka, świąd, pokrzywka, wysypka polekowa Zaburzenia układu rozrodczego i piersi: zaburzenia wytrysku, w tym wytrysk wsteczny, anejakulacja, zaburzenia erekcji Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach: śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki
CHPL leku Sidarso, kapsułki twarde, 4 mg
Przedawkowanie
4.9. Przedawkowanie Objawy Sylodosynę oceniano przy dawkach do 48 mg/dobę u zdrowych mężczyzn. Działaniem niepożądanym ograniczającym wielkość dawki było niedociśnienie ortostatyczne. Leczenie W przypadku niedawnego zażycia, można rozważyć wywołanie wymiotów lub płukanie żołądka. Jeśli przedawkowanie sylodosyny prowadzi do niedociśnienia, należy zapewnić leczenie wspomagające układ krążenia. Dializa nie daje prawdopodobnie istotnych korzyści, ponieważ sylodosyna wiąże się w znacznym stopniu (96,6%) z białkami.
CHPL leku Sidarso, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki urologiczne, antagoniści receptorów α-adrenergicznych, kod ATC: G04CA04. Mechanizm działania Sylodosyna jest wysoce selektywna wobec receptorów α1A-adrenergicznych zlokalizowanych głównie w ludzkim gruczole krokowym, podstawie pęcherza, szyjce pęcherza, torebce stercza i części sterczowej moczowodu. Blokada tych receptorów α1A-adrenergicznych powoduje rozluźnienie mięśni gładkich w tych tkankach, co zmniejsza opór podpęcherzowy, bez wpływu na kurczliwość mięśni gładkich wypieracza. Powoduje to poprawę objawów w fazie gromadzenia moczu (podrażnieniowych) i fazie wydalania moczu (zaporowych), powiązanych z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego (objawy ze strony dolnych dróg moczowych, ang. Lower Urinary Tract Symptoms, LUTS). Sylodosyna wykazuje istotnie mniejsze powinowactwo do receptorów α1B-adrenergicznych, zlokalizowanych głównie w układzie krążenia.
CHPL leku Sidarso, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wykazano in vitro, że stosunek wiązania α1A:α1B sylodosyny (162:1) jest niezwykle wysoki. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania W badaniu klinicznym fazy II nad optymalną dawką, przeprowadzanym metodą podwójnie ślepej próby, kontrolowanym z użyciem placebo, dotyczącym sylodosyny w dawce 4 mg lub 8 mg raz na dobę, zaobserwowano większą poprawę wskaźnika objawów według Amerykańskiego Towarzystwa Urologicznego (ang. American Urologic Association, AUA) podczas stosowania sylodosyny w dawce 8 mg (-6,8±5,8, n=90; p=0,0018) i sylodosyny w dawce 4 mg (-5,7±5,5, n=88; p=0,0355) w porównaniu z placebo (-4,0±5,5, n=83). Ponad 800 pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi objawami BPH (międzynarodowa skala objawów ze strony gruczołu krokowego, ang. International Prostate Symptom Score, IPSS, wartość początkowa ≥13) przyjmowało sylodosynę w dawce 8 mg raz na dobę w dwóch badaniach klinicznych fazy III, kontrolowanych z użyciem placebo, przeprowadzonych w Stanach Zjednoczonych oraz w jednym badaniu kontrolowanym z użyciem placebo i aktywnego leczenia, przeprowadzonym w Europie.
CHPL leku Sidarso, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakodynamiczne
We wszystkich badaniach pacjenci, którzy nie reagowali na placebo w ciągu 4-tygodniowego okresu wstępnego badania z placebo (ang. run-in), byli przyporządkowani losowo do danego leczenia. We wszystkich badaniach pacjenci leczeni sylodosyną osiągnęli znaczniejsze zmniejszenie objawów BPH w fazie gromadzenia moczu (podrażnieniowych) i fazie wydalania moczu (zaporowych) w porównaniu z placebo według oceny po 12 tygodniach leczenia. Dane uzyskane w populacjach zgodnych z zaplanowanym leczeniem (ang. Intent-to-treat) wszystkich badań przedstawiono poniżej: Badanie US-1 Grupa pacjentów leczonych: Sylodosyna Liczba pacjentów: 233 IPSS Punktacja łączna: 22 ± 5 Zmiana w porównaniu do wartości początkowej: -6,5 Różnica (95% CI) wobec placebo: -2,8* (-3,9,-1,7) Zmiana w porównaniu do wartości początkowej: -2,3 Różnica (95% CI) wobec placebo: -0,9* (-1,4,-0,4) Zmiana w porównaniu do wartości początkowej: -4,2 Różnica (95% CI) wobec placebo: -1,9* (-2,6,-1,2) Badanie US-2 Grupa pacjentów leczonych: Sylodosyna Liczba pacjentów: 233 IPSS Punktacja łączna: 21 ± 5 Zmiana w porównaniu do wartości początkowej: -6,3 Różnica (95% CI) wobec placebo: -2,9* (-4,0,-1,8) Zmiana w porównaniu do wartości początkowej: -2,4 Różnica (95% CI) wobec placebo: -1,0* (-1,5,-0,6) Zmiana w porównaniu do wartości początkowej: -3,9 Różnica (95% CI) wobec placebo: -1,8* (-2,5,-1,1) Badanie Europa Grupa pacjentów leczonych: Sylodosyna Liczba pacjentów: 371 IPSS Punktacja łączna: 19 ± 4 Zmiana w porównaniu do wartości początkowej: -7,0 Różnica (95% CI) wobec placebo: -2,3* (-3,2,-1,4) Zmiana w porównaniu do wartości początkowej: -2,5 Różnica (95% CI) wobec placebo: -0,7° (-1,1,-0,2) Zmiana w porównaniu do wartości początkowej: -4,5 Różnica (95% CI) wobec placebo: -1,7* (-2,2,-1,1) Badanie Tamsulosyna Liczba pacjentów: 376 IPSS Punktacja łączna: 19 ± 4 Zmiana w porównaniu do wartości początkowej: -6,7 Różnica (95% CI) wobec placebo: -2,0* (-2,9,-1,1) Zmiana w porównaniu do wartości początkowej: -2,4 Różnica (95% CI) wobec placebo: -0,6° (-1,1,-0,2) Zmiana w porównaniu do wartości początkowej: -4,2 Różnica (95% CI) wobec placebo: -1,4* (-2,0,-0,8) Badanie Placebo Liczba pacjentów: 185 IPSS Punktacja łączna: 19 ± 4 Zmiana w porównaniu do wartości początkowej: -4,7 Różnica (95% CI) wobec placebo: -1,8 Zmiana w porównaniu do wartości początkowej: -2,9 * p<0,001 wobec placebo; ° p =0,002 wobec placebo W badaniu klinicznym kontrolowanym z aktywnym leczeniem, przeprowadzanym w Europie, wykazano, że sylodosyna w dawce 8 mg raz na dobę nie jest gorsza niż tamsulosyna w dawce 0,4 mg raz na dobę: skorygowana średnia różnica (95% CI) w punktacji łącznej IPSS między leczeniami w populacji zgodnej z protokołem badania wynosiła 0,4 (-0,4 do 1,1).
CHPL leku Sidarso, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Odpowiedź na leczenie (tzn. poprawa dla punktacji łącznej IPSS wynosząca co najmniej 25%) była istotnie częstsza w grupie sylodosyny (68%) i tamsulosyny (65%) w porównaniu z placebo (53%). W długookresowej, otwartej fazie obserwacyjnej tych badań kontrolowanych wszyscy pacjenci przyjmowali sylodosynę przez okres do 1 roku, poprawa objawów wywołana sylodosyną w 12. tygodniu leczenia utrzymywała się przez 1 rok. W europejskim badaniu klinicznym IV fazy, gdzie średnia łączna wartość początkowa IPSS wynosiła 18,9 punktów, w 77,1% odnotowano odpowiedź na sylodosynę (na podstawie zmiany łącznego wyniku IPSS o co najmniej 25% w stosunku do wartości początkowych). Na podstawie oceny kwestionariusza ICS stwierdzono, że około połowa pacjentów zauważyła poprawę w zakresie najbardziej uciążliwych objawów zgłaszanych na początku badania (np.
CHPL leku Sidarso, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakodynamiczne
oddawanie moczu w nocy, częste oddawanie moczu, zmniejszenie strumienia moczu, nagłe parcie na mocz, wykapywanie moczu po mikcji, uczucie niecałkowitego opróżnienia pęcherza). We wszystkich badaniach klinicznych sylodosyny nie zaobserwowano istotnego obniżenia ciśnienia tętniczego w pozycji leżącej na plecach. Sylodosyna w dawkach 8 mg i 24 mg na dobę nie miała statystycznie istotnego wpływu na odstępy w EKG lub repolaryzację serca w stosunku do placebo. Dzieci i młodzież Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań sylodosyny we wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży w BPH (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).
CHPL leku Sidarso, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Farmakokinetykę sylodosyny i jej głównych metabolitów oceniano u dorosłych mężczyzn z BPH lub bez BPH po pojedynczym i wielokrotnym podaniu dawek w zakresie od 0,1 mg do 48 mg na dobę. Farmakokinetyka sylodosyny jest liniowa w tym zakresie dawek. Ekspozycja na główny metabolit w osoczu, glukuronid sylodosyny (KMD-3213G), w stanie stacjonarnym jest około 3-krotnie większa niż na substancję macierzystą. Sylodosyna i jej glukuronid osiągają stan stacjonarny odpowiednio po 3 dniach i 5 dniach leczenia. Wchłanianie Podawana doustnie sylodosyna jest dobrze wchłaniana, a wchłanianie jest proporcjonalne do dawki. Bezwzględna dostępność biologiczna wynosi około 32%. Badanie in vitro z użyciem komórek Caco-2 wykazało, że sylodosyna jest substratem glikoproteiny P. Pokarm zmniejsza Cmax o około 30%, zwiększa tmax o około 1 godzinę i ma mały wpływ na AUC.
CHPL leku Sidarso, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
U zdrowych mężczyzn w docelowym przedziale wiekowym (n=16, średni wiek 55±8 lat) uzyskano następujące parametry farmakokinetyczne po podawaniu doustnym raz na dobę dawki 8 mg natychmiast po śniadaniu przez 7 dni: Cmax 87±51 ng/ml (SD), tmax 2,5 godziny (zakres 1,0-3,0), AUC 433±286 ng • h/ml. Dystrybucja Sylodosyna wykazuje objętość dystrybucji 0,81 l/kg i wiąże się w 96,6% z białkami osocza. Nie zachodzi dystrybucja do krwinek. Stopień wiązania glukuronidu sylodosyny z białkami wynosi 91%. Metabolizm Sylodosyna ulega znacznemu metabolizmowi szlakami glukuronidacji (UGT2B7), dehydrogenazy alkoholowej i aldehydowej oraz utleniania, głównie poprzez CYP3A4. Główny metabolit w osoczu, glukuronidowy koniugat sylodosyny (KMD-3213G), dla którego wykazano aktywność in vitro, ma przedłużony okres półtrwania (około 24 godzin) i osiąga około czterokrotnie wyższe stężenia w osoczu niż sylodosyna.
CHPL leku Sidarso, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Dane in vitro wskazują, że sylodosyna nie ma potencjału hamującego ani indukującego enzymów układów cytochromu P450. Eliminacja Po podaniu doustnym sylodosyny znakowanej izotopem 14C odzysk radioaktywności po 7 dniach wynosił około 33,5% w moczu i 54,9% w kale. Klirens sylodosyny w organizmie wynosił około 0,28 l/h/kg. Sylodosyna jest wydalana głównie w postaci metabolitów, bardzo małe ilości niezmienionego leku są odzyskiwane w moczu. Końcowy okres półtrwania leku macierzystego i jego glukuronidu wynosi odpowiednio około 11 godzin i 18 godzin. 9 Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Ekspozycja na sylodosynę i jej główne metabolity nie zmienia się istotnie wraz z wiekiem, nawet u pacjentów w wieku powyżej 75 lat. Dzieci i młodzież Sylodosyny nie oceniano u pacjentów w wieku poniżej 18 lat.
CHPL leku Sidarso, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Zaburzenia czynności wątroby W badaniu dawki pojedynczej farmakokinetyka sylodosyny nie zmieniła się u dziewięciu pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (7 do 9 według skali Child-Pugh) w porównaniu do dziewięciu zdrowych ochotników. Wyniki tego badania należy interpretować z zachowaniem ostrożności, ponieważ włączeni pacjenci mieli normalne wartości biochemiczne, wskazujące na prawidłową funkcję metaboliczną, i byli sklasyfikowani jako pacjenci z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby na podstawie wodobrzusza i encefalopatii wątrobowej. Nie badano farmakokinetyki sylodosyny u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Zaburzenia czynności nerek W badaniu dawki pojedynczej ekspozycja na sylodosynę (niezwiązaną) u pacjentów z łagodnymi (n=8) i umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (n=8) prowadziła przeciętnie do zwiększenia Cmax (1,6-krotnie) i AUC (1,7-krotnie) w stosunku do pacjentów z prawidłową czynnością nerek (n=8).
CHPL leku Sidarso, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (n=5) zwiększenie ekspozycji było 2,2-krotne dla Cmax i 3,7-krotne dla AUC. Ekspozycja na główne metabolity, glukuronid sylodosyny i KMD-3293, była również zwiększona. Kontrola stężenia w osoczu w badaniu klinicznym fazy III wykazała, że stężenia całkowitej sylodosyny nie zmieniły się po 4 tygodniach leczenia u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności (n=70) w porównaniu do pacjentów z prawidłową czynnością nerek (n=155), zaś stężenia były przeciętnie dwukrotnie większe u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności (n=7). Przegląd danych dotyczących bezpieczeństwa pacjentów włączonych do wszystkich badań klinicznych nie wskazuje, aby łagodne zaburzenia czynności nerek (n=487) stanowiły dodatkowe zagrożenie dla bezpieczeństwa podczas leczenia sylodosyną (takie jak zwiększenie występowania zawrotów głowy lub niedociśnienia ortostatycznego), w porównaniu do pacjentów z prawidłową czynnością nerek (n=955).
CHPL leku Sidarso, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
W związku z tym nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek. Ze względu na ograniczone doświadczenie dotyczące pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (n=35), zaleca się niższą dawkę początkową wynoszącą 4 mg. Nie zaleca się podawania sylodosyny pacjentom z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek.
CHPL leku Sidarso, kapsułki twarde, 4 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, rakotwórczości, potencjalnego działania mutagennego i teratogennego, nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. Działanie toksyczne na zwierzęta (dotyczące tarczycy gryzoni) obserwowano jedynie w przypadku narażenia przekraczającego maksymalną ekspozycję u człowieka, co wskazuje na niewielkie znaczenie tych obserwacji w praktyce klinicznej. U samców szczurów obserwowano obniżoną płodność przy narażeniu na dawki przekraczające średnio dwukrotnie narażenie obecne przy maksymalnej zalecanej dawce dla ludzi. Zaobserwowane działanie było odwracalne.
CHPL leku Sidarso, kapsułki twarde, 4 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Zawartość kapsułki Mannitol Karboksymetyloskrobia sodowa (typ A) Sodu laurylosiarczan Talk Otoczka kapsułki Tytanu dwutlenek (E 171) Żelatyna Tusz (żelaza tlenek czarny (E 172), szelak, potasu wodorotlenek) Żelaza tlenek żółty (E 172) – tylko w kapsułkach o mocy 4 mg 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 2 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30ºC. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem i wilgocią. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Sidarso, 4 mg i 8 mg, kapsułki, twarde: Blister (PVC/PVDC/Aluminium): 10, 30, 50, 60, 90 lub 100 kapsułek, twardych, w tekturowym pudełku. Blister perforowany jednodawkowy (PVC/PVDC/Aluminium): 10 x 1, 30 x 1, 50 x 1, 60 x 1, 90 x 1 lub 100 x 1 kapsułek, twardych, w tekturowym pudełku.
CHPL leku Sidarso, kapsułki twarde, 4 mg
Dane farmaceutyczne
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Brak specjalnych wymagań dotyczących usuwania.
CHPL leku Sidarso, kapsułki twarde, 8 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Sidarso, 4 mg, kapsułki, twarde Sidarso, 8 mg, kapsułki, twarde 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Sidarso, 4 mg, kapsułki, twarde: Każda kapsułka, twarda zawiera 4 mg sylodosyny. Sidarso, 8 mg, kapsułki, twarde: Każda kapsułka, twarda zawiera 8 mg sylodosyny. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Kapsułka, twarda (kapsułka) Sidarso, 4 mg, kapsułki, twarde: Twarda, żelatynowa kapsułka, rozmiar 3. Korpus kapsułki i wieczko mają kolor brązowo-żółty. Na wieczku nadrukowany jest czarny znak „S 4 mg”. Kapsułka wypełniona jest białym proszkiem. Sidarso, 8 mg, kapsułki, twarde: Twarda, żelatynowa kapsułka, rozmiar 0. Korpus kapsułki i wieczko mają kolor biały. Na wieczku nadrukowany jest czarny znak „S 8 mg”. Kapsułka wypełniona jest białym proszkiem.
CHPL leku Sidarso, kapsułki twarde, 8 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie objawów przedmiotowych i podmiotowych łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (ang. Benign Prostatic Hyperplasia, BPH) u dorosłych mężczyzn.
CHPL leku Sidarso, kapsułki twarde, 8 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Zalecana dawka to jedna kapsułka produktu leczniczego Sidarso o mocy 8 mg na dobę. Dla szczególnych grup pacjentów zalecana jest jedna kapsułka produktu Sidarso o mocy 4 mg na dobę (patrz poniżej). Osoby w podeszłym wieku Nie jest wymagane dostosowanie dawkowania u osób w podeszłym wieku (patrz punkt 5.2). Zaburzenia czynności nerek Nie jest wymagane dostosowanie dawkowania u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (CLCR ≥50 do ≤80 ml/min). U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (CLCR ≥30 do <50 ml/min) zalecana jest dawka początkowa 4 mg raz na dobę, którą można zwiększyć do 8 mg raz na dobę po tygodniu leczenia, w zależności od reakcji pacjenta na leczenie. Nie zaleca się stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CLCR <30 ml/min) (patrz punkty 4.4 i 5.2).
CHPL leku Sidarso, kapsułki twarde, 8 mg
Dawkowanie
Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby nie jest wymagane dostosowanie dawkowania. Nie zaleca się stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, ze względu na brak danych (patrz punkty 4.4 i 5.2). Dzieci i młodzież Stosowanie produktu leczniczego Sidarso u dzieci i młodzieży nie jest właściwe. Sposób podawania Podanie doustne. Kapsułkę należy przyjmować z posiłkiem, najlepiej o stałej porze każdego dnia. Kapsułki nie należy przełamywać ani gryźć, lecz połykać w całości, najlepiej popijając szklanką wody.
CHPL leku Sidarso, kapsułki twarde, 8 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Sidarso, kapsułki twarde, 8 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki (ang. Intraoperative Floppy Iris Syndrome, IFIS) Podczas operacji zaćmy u niektórych pacjentów przyjmujących α1-adrenolityki, lub uprzednio leczonych α1-adrenolitykami, obserwowano IFIS (odmianę zespołu małej źrenicy). Może to prowadzić do nasilonych powikłań w przebiegu operacji. Nie zaleca się rozpoczynania leczenia sylodosyną u pacjentów planujących operację zaćmy. Zaleca się przerwanie leczenia α1-adrenolitykiem 1-2 tygodnie przed operacją zaćmy, ale nie ustalono jeszcze korzyści wynikających z przerwania leczenia ani optymalnej długości przerwy w leczeniu przed operacją zaćmy. W czasie oceny przedoperacyjnej zespół chirurgów i okulistów powinien ustalić, czy pacjenci zakwalifikowani do operacji zaćmy są lub byli leczeni sylodosyną, aby zapewnić dostępność odpowiednich środków do opanowania IFIS podczas operacji.
CHPL leku Sidarso, kapsułki twarde, 8 mg
Specjalne środki ostrozności
Działania ortostatyczne Częstość występowania działań ortostatycznych podczas stosowania sylodosyny jest bardzo mała. Jednak u pojedynczych pacjentów może wystąpić obniżenie ciśnienia tętniczego, w rzadkich przypadkach prowadzące do omdlenia. W przypadku wystąpienia pierwszych objawów niedociśnienia ortostatycznego (takich jak zawroty głowy po pionizacji ciała) pacjent powinien usiąść lub położyć się aż do ustąpienia objawów. Nie zaleca się leczenia sylodosyną pacjentów z niedociśnieniem ortostatycznym. Zaburzenia czynności nerek Nie zaleca się stosowania sylodosyny u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CLCR <30 ml/min) (patrz punkty 4.2 i 5.2). Zaburzenia czynności wątroby Ze względu na brak dostępnych danych dotyczących pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby nie zaleca się stosowania sylodosyny u tych pacjentów (patrz punkty 4.2 i 5.2).
CHPL leku Sidarso, kapsułki twarde, 8 mg
Specjalne środki ostrozności
Rak gruczołu krokowego Ponieważ BPH i rak gruczołu krokowego mogą dawać takie same objawy i występować równocześnie, przed rozpoczęciem leczenia sylodosyną należy zbadać pacjentów z podejrzeniem BPH w celu wykluczenia obecności raka gruczołu krokowego. Przed leczeniem, a następnie w regularnych odstępach czasu należy wykonywać badanie gruczołu krokowego palcem przez odbytnicę i, w razie potrzeby, oznaczać stężenie swoistego antygenu sterczowego (ang. Prostate Specific Antigen, PSA). Leczenie sylodosyną prowadzi do zmniejszenia ilości nasienia podczas orgazmu, co może mieć tymczasowy wpływ na męską płodność. Działanie to ustępuje po przerwaniu przyjmowania sylodosyny (patrz punkt 4.8). Sód Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na kapsułkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Sidarso, kapsułki twarde, 8 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Sylodosyna jest w znacznym stopniu metabolizowana, głównie przez izoenzym CYP3A4, dehydrogenazę alkoholową i UGT2B7. Sylodosyna jest również substratem glikoproteiny P. Substancje hamujące (takie jak ketokonazol, itrakonazol, rytonawir lub cyklosporyna) lub indukujące (takie jak ryfampicyna, barbiturany, karbamazepina, fenytoina) te enzymy i transportery mogą mieć wpływ na stężenia sylodosyny i jej aktywnego metabolitu w osoczu. Alfa-adrenolityki Brak wystarczających informacji dotyczących bezpiecznego stosowania sylodosyny w połączeniu z innymi antagonistami receptora α-adrenergicznego. W związku z tym nie zaleca się równoczesnego stosowania innych antagonistów receptora α-adrenergicznego. Inhibitory CYP3A4 W badaniu interakcji zaobserwowano 3,7-krotne zwiększenie maksymalnego stężenia sylodosyny w osoczu i 3,1-krotne zwiększenie ekspozycji na sylodosynę (tzn.
CHPL leku Sidarso, kapsułki twarde, 8 mg
Interakcje
AUC) podczas równoczesnego podawania silnego inhibitora izoenzymu CYP3A4 (ketokonazol w dawce 400 mg). Nie zaleca się równoczesnego stosowania sylodosyny z silnymi inhibitorami izoenzymu CYP3A4 (takimi jak ketokonazol, itrakonazol, rytonawir lub cyklosporyna). W przypadku równoczesnego podawania sylodosyny z inhibitorem izoenzymu CYP3A4 o umiarkowanej mocy, takim jak diltiazem, obserwowano zwiększenie AUC sylodosyny o około 30%, ale nie odnotowano wpływu na Cmax i okres półtrwania. Zmiana taka nie ma znaczenia klinicznego i nie powoduje konieczności dostosowania dawki. Inhibitory PDE-5 Obserwowano bardzo niewielkie interakcje farmakodynamiczne między sylodosyną a maksymalnymi dawkami syldenafilu lub tadalafilu. W kontrolowanym badaniu z użyciem placebo z udziałem 24 pacjentów w wieku 45-78 lat, przyjmujących sylodosynę, równoczesne podawanie syldenafilu w dawce 100 mg lub tadalafilu w dawce 20 mg wywoływało nieistotne klinicznie średnie obniżenie skurczowego lub rozkurczowego ciśnienia tętniczego, oceniane w testach ortostatycznych (pozycja stojąca wobec pozycji leżącej na plecach).
CHPL leku Sidarso, kapsułki twarde, 8 mg
Interakcje
U pacjentów w wieku powyżej 65 lat średnie obniżenie w różnych punktach czasu wynosiło między 5 a 15 mmHg (skurczowe) oraz 0 a 10 mmHg (rozkurczowe). Pozytywne testy ortostatyczne były tylko nieznacznie częstsze podczas równoczesnego podawania, jednak nie wystąpiły objawy niedociśnienia ortostatycznego ani zawroty głowy. Pacjentów przyjmujących inhibitory PDE-5 równocześnie z sylodosyną należy obserwować pod względem możliwych działań niepożądanych. Leki przeciwnadciśnieniowe W programie badań klinicznych wielu pacjentów było równocześnie poddawanych leczeniu przeciwnadciśnieniowemu (przeważnie lekami działającymi na układ renina-angiotensyna, beta-adrenolitykami, antagonistami wapnia i lekami moczopędnymi), ale nie stwierdzono zwiększenia częstości występowania niedociśnienia ortostatycznego u tych pacjentów.
CHPL leku Sidarso, kapsułki twarde, 8 mg
Interakcje
Należy jednak zachować ostrożność podczas rozpoczynania równoczesnego stosowania leków przeciwnadciśnieniowych oraz obserwować pacjentów pod względem możliwych działań niepożądanych. Digoksyna Równoczesne podawanie sylodosyny w dawce 8 mg raz na dobę nie miało istotnego wpływu na stężenia digoksyny (substratu glikoproteiny P) w stanie stacjonarnym. Nie jest konieczne dostosowanie dawki.
CHPL leku Sidarso, kapsułki twarde, 8 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża i karmienie piersi? Nie dotyczy, ponieważ sylodosyna jest przeznaczona tylko dla pacjentów płci męskiej. Płodność W badaniach klinicznych podczas leczenia sylodosyną obserwowano występowanie wytrysku z mniejszą ilością nasienia lub bez nasienia (patrz punkt 4.8) z powodu farmakodynamicznych właściwości sylodosyny. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować pacjenta o możliwości wystąpienia takiego działania, mającego tymczasowo wpływ na męską płodność.
CHPL leku Sidarso, kapsułki twarde, 8 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Produkt leczniczy Sidarso wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Należy jednak poinformować pacjentów o możliwości wystąpienia objawów związanych z niedociśnieniem ortostatycznym (takich jak zawroty głowy) oraz przestrzec ich przed prowadzeniem pojazdów lub obsługiwaniem maszyn, zanim nie poznają, jak sylodosyna na nich wpływa.
CHPL leku Sidarso, kapsułki twarde, 8 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Bezpieczeństwo stosowania sylodosyny badano w czterech kontrolowanych badaniach klinicznych fazy II-III przeprowadzanych metodą podwójnie ślepej próby (z udziałem 931 pacjentów przyjmujących sylodosynę w dawce 8 mg raz na dobę i 733 pacjentów przyjmujących placebo) i w dwóch długookresowych otwartych badaniach fazy obserwacyjnej. Łącznie 1 581 pacjentów przyjmowało sylodosynę w dawce 8 mg raz na dobę, w tym 961 pacjentów przez okres co najmniej 6 miesięcy, a 384 pacjentów przez 1 rok. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi zgłaszanymi podczas stosowania sylodosyny w kontrolowanych badaniach klinicznych z użyciem placebo i podczas długotrwałego stosowania były zaburzenia wytrysku, takie jak wytrysk wsteczny i anejakulacja (zmniejszona objętość wytrysku lub brak wytrysku), z częstością występowania wynoszącą 23%. Może to tymczasowo wpływać na męską płodność.
CHPL leku Sidarso, kapsułki twarde, 8 mg
Działania niepożądane
Działanie to jest odwracalne w ciągu kilku dni po przerwaniu leczenia sylodosyną (patrz punkt 4.4). Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych Działania niepożądane, zgłaszane we wszystkich badaniach klinicznych i po wprowadzeniu produktu do obrotu, mające uzasadniony związek przyczynowy, są wymienione w tabeli poniżej według klasyfikacji układów i narządów MedDRA i częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania obserwowane działania niepożądane wymieniono zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Bardzo rzadko Nieznana Opis wybranych działań niepożądanych Niedociśnienie ortostatyczne: Częstość występowania niedociśnienia ortostatycznego w badaniach klinicznych kontrolowanych z użyciem placebo wynosiła 1,2% z sylodosyną i 1,0% z placebo.
CHPL leku Sidarso, kapsułki twarde, 8 mg
Działania niepożądane
Niedociśnienie ortostatyczne może sporadycznie prowadzić do omdlenia (patrz punkt 4.4). Śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki (IFIS): IFIS zgłaszano podczas operacji zaćmy (patrz punkt 4.4). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 e-mail: ndl@urpl.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Sidarso, kapsułki twarde, 8 mg
Przedawkowanie
4.9. Przedawkowanie Objawy Sylodosynę oceniano przy dawkach do 48 mg/dobę u zdrowych mężczyzn. Działaniem niepożądanym ograniczającym wielkość dawki było niedociśnienie ortostatyczne. Leczenie W przypadku niedawnego zażycia, można rozważyć wywołanie wymiotów lub płukanie żołądka. Jeśli przedawkowanie sylodosyny prowadzi do niedociśnienia, należy zapewnić leczenie wspomagające układ krążenia. Dializa nie daje prawdopodobnie istotnych korzyści, ponieważ sylodosyna wiąże się w znacznym stopniu (96,6%) z białkami.
CHPL leku Sidarso, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki urologiczne, antagoniści receptorów α-adrenergicznych, kod ATC: G04CA04. Mechanizm działania Sylodosyna jest wysoce selektywna wobec receptorów α1A-adrenergicznych zlokalizowanych głównie w ludzkim gruczole krokowym, podstawie pęcherza, szyjce pęcherza, torebce stercza i części sterczowej moczowodu. Blokada tych receptorów α1A-adrenergicznych powoduje rozluźnienie mięśni gładkich w tych tkankach, co zmniejsza opór podpęcherzowy, bez wpływu na kurczliwość mięśni gładkich wypieracza. Powoduje to poprawę objawów w fazie gromadzenia moczu (podrażnieniowych) i fazie wydalania moczu (zaporowych), powiązanych z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego (objawy ze strony dolnych dróg moczowych, ang. Lower Urinary Tract Symptoms, LUTS). Sylodosyna wykazuje istotnie mniejsze powinowactwo do receptorów α1B-adrenergicznych, zlokalizowanych głównie w układzie krążenia.
CHPL leku Sidarso, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wykazano in vitro, że stosunek wiązania α1A:α1B sylodosyny (162:1) jest niezwykle wysoki. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania W badaniu klinicznym fazy II nad optymalną dawką, przeprowadzanym metodą podwójnie ślepej próby, kontrolowanym z użyciem placebo, dotyczącym sylodosyny w dawce 4 mg lub 8 mg raz na dobę, zaobserwowano większą poprawę wskaźnika objawów według Amerykańskiego Towarzystwa Urologicznego (ang. American Urologic Association, AUA) podczas stosowania sylodosyny w dawce 8 mg (-6,8±5,8, n=90; p=0,0018) i sylodosyny w dawce 4 mg (-5,7±5,5, n=88; p=0,0355) w porównaniu z placebo (-4,0±5,5, n=83). Ponad 800 pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi objawami BPH (międzynarodowa skala objawów ze strony gruczołu krokowego, ang. International Prostate Symptom Score, IPSS, wartość początkowa ≥13) przyjmowało sylodosynę w dawce 8 mg raz na dobę w dwóch badaniach klinicznych fazy III, kontrolowanych z użyciem placebo, przeprowadzonych w Stanach Zjednoczonych oraz w jednym badaniu kontrolowanym z użyciem placebo i aktywnego leczenia, przeprowadzonym w Europie.
CHPL leku Sidarso, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakodynamiczne
We wszystkich badaniach pacjenci, którzy nie reagowali na placebo w ciągu 4-tygodniowego okresu wstępnego badania z placebo (ang. run-in), byli przyporządkowani losowo do danego leczenia. We wszystkich badaniach pacjenci leczeni sylodosyną osiągnęli znaczniejsze zmniejszenie objawów BPH w fazie gromadzenia moczu (podrażnieniowych) i fazie wydalania moczu (zaporowych) w porównaniu z placebo według oceny po 12 tygodniach leczenia. Dane uzyskane w populacjach zgodnych z zaplanowanym leczeniem (ang. Intent-to-treat) wszystkich badań przedstawiono poniżej: Badanie US-1 Grupa pacjentów leczonych: Sylodosyna Liczba pacjentów: 233 IPSS Punktacja łączna: 22 ± 5 Zmiana w porównaniu do wartości początkowej: -6,5 Różnica (95% CI) wobec placebo: -2,8* (-3,9,-1,7) Zmiana w porównaniu do wartości początkowej: -2,3 Różnica (95% CI) wobec placebo: -0,9* (-1,4,-0,4) Zmiana w porównaniu do wartości początkowej: -4,2 Różnica (95% CI) wobec placebo: -1,9* (-2,6,-1,2) Badanie US-2 Grupa pacjentów leczonych: Sylodosyna Liczba pacjentów: 233 IPSS Punktacja łączna: 21 ± 5 Zmiana w porównaniu do wartości początkowej: -6,3 Różnica (95% CI) wobec placebo: -2,9* (-4,0,-1,8) Zmiana w porównaniu do wartości początkowej: -2,4 Różnica (95% CI) wobec placebo: -1,0* (-1,5,-0,6) Zmiana w porównaniu do wartości początkowej: -3,9 Różnica (95% CI) wobec placebo: -1,8* (-2,5,-1,1) Badanie Europa Grupa pacjentów leczonych: Sylodosyna Liczba pacjentów: 371 IPSS Punktacja łączna: 19 ± 4 Zmiana w porównaniu do wartości początkowej: -7,0 Różnica (95% CI) wobec placebo: -2,3* (-3,2,-1,4) Zmiana w porównaniu do wartości początkowej: -2,5 Różnica (95% CI) wobec placebo: -0,7° (-1,1,-0,2) Zmiana w porównaniu do wartości początkowej: -4,5 Różnica (95% CI) wobec placebo: -1,7* (-2,2,-1,1) Badanie Tamsulosyna Liczba pacjentów: 376 IPSS Punktacja łączna: 19 ± 4 Zmiana w porównaniu do wartości początkowej: -6,7 Różnica (95% CI) wobec placebo: -2,0* (-2,9,-1,1) Zmiana w porównaniu do wartości początkowej: -2,4 Różnica (95% CI) wobec placebo: -0,6° (-1,1,-0,2) Zmiana w porównaniu do wartości początkowej: -4,2 Różnica (95% CI) wobec placebo: -1,4* (-2,0,-0,8) Badanie Placebo Liczba pacjentów: 185 IPSS Punktacja łączna: 19 ± 4 Zmiana w porównaniu do wartości początkowej: -4,7 Różnica (95% CI) wobec placebo: -1,8 Zmiana w porównaniu do wartości początkowej: -2,9 * p<0,001 wobec placebo; ° p =0,002 wobec placebo W badaniu klinicznym kontrolowanym z aktywnym leczeniem, przeprowadzanym w Europie, wykazano, że sylodosyna w dawce 8 mg raz na dobę nie jest gorsza niż tamsulosyna w dawce 0,4 mg raz na dobę: skorygowana średnia różnica (95% CI) w punktacji łącznej IPSS między leczeniami w populacji zgodnej z protokołem badania wynosiła 0,4 (-0,4 do 1,1).
CHPL leku Sidarso, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Odpowiedź na leczenie (tzn. poprawa dla punktacji łącznej IPSS wynosząca co najmniej 25%) była istotnie częstsza w grupie sylodosyny (68%) i tamsulosyny (65%) w porównaniu z placebo (53%). W długookresowej, otwartej fazie obserwacyjnej tych badań kontrolowanych wszyscy pacjenci przyjmowali sylodosynę przez okres do 1 roku, poprawa objawów wywołana sylodosyną w 12. tygodniu leczenia utrzymywała się przez 1 rok. W europejskim badaniu klinicznym IV fazy, gdzie średnia łączna wartość początkowa IPSS wynosiła 18,9 punktów, w 77,1% odnotowano odpowiedź na sylodosynę (na podstawie zmiany łącznego wyniku IPSS o co najmniej 25% w stosunku do wartości początkowych). Na podstawie oceny kwestionariusza ICS stwierdzono, że około połowa pacjentów zauważyła poprawę w zakresie najbardziej uciążliwych objawów zgłaszanych na początku badania (np.
CHPL leku Sidarso, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakodynamiczne
oddawanie moczu w nocy, częste oddawanie moczu, zmniejszenie strumienia moczu, nagłe parcie na mocz, wykapywanie moczu po mikcji, uczucie niecałkowitego opróżnienia pęcherza). We wszystkich badaniach klinicznych sylodosyny nie zaobserwowano istotnego obniżenia ciśnienia tętniczego w pozycji leżącej na plecach. Sylodosyna w dawkach 8 mg i 24 mg na dobę nie miała statystycznie istotnego wpływu na odstępy w EKG lub repolaryzację serca w stosunku do placebo. Dzieci i młodzież Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań sylodosyny we wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży w BPH (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).
CHPL leku Sidarso, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Farmakokinetykę sylodosyny i jej głównych metabolitów oceniano u dorosłych mężczyzn z BPH lub bez BPH po pojedynczym i wielokrotnym podaniu dawek w zakresie od 0,1 mg do 48 mg na dobę. Farmakokinetyka sylodosyny jest liniowa w tym zakresie dawek. Ekspozycja na główny metabolit w osoczu, glukuronid sylodosyny (KMD-3213G), w stanie stacjonarnym jest około 3-krotnie większa niż na substancję macierzystą. Sylodosyna i jej glukuronid osiągają stan stacjonarny odpowiednio po 3 dniach i 5 dniach leczenia. Wchłanianie Podawana doustnie sylodosyna jest dobrze wchłaniana, a wchłanianie jest proporcjonalne do dawki. Bezwzględna dostępność biologiczna wynosi około 32%. Badanie in vitro z użyciem komórek Caco-2 wykazało, że sylodosyna jest substratem glikoproteiny P. Pokarm zmniejsza Cmax o około 30%, zwiększa tmax o około 1 godzinę i ma mały wpływ na AUC.
CHPL leku Sidarso, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakokinetyczne
U zdrowych mężczyzn w docelowym przedziale wiekowym (n=16, średni wiek 55±8 lat) uzyskano następujące parametry farmakokinetyczne po podawaniu doustnym raz na dobę dawki 8 mg natychmiast po śniadaniu przez 7 dni: Cmax 87±51 ng/ml (SD), tmax 2,5 godziny (zakres 1,0-3,0), AUC 433±286 ng • h/ml. Dystrybucja Sylodosyna wykazuje objętość dystrybucji 0,81 l/kg i wiąże się w 96,6% z białkami osocza. Nie zachodzi dystrybucja do krwinek. Stopień wiązania glukuronidu sylodosyny z białkami wynosi 91%. Metabolizm Sylodosyna ulega znacznemu metabolizmowi szlakami glukuronidacji (UGT2B7), dehydrogenazy alkoholowej i aldehydowej oraz utleniania, głównie poprzez CYP3A4. Główny metabolit w osoczu, glukuronidowy koniugat sylodosyny (KMD-3213G), dla którego wykazano aktywność in vitro, ma przedłużony okres półtrwania (około 24 godzin) i osiąga około czterokrotnie wyższe stężenia w osoczu niż sylodosyna.
CHPL leku Sidarso, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Dane in vitro wskazują, że sylodosyna nie ma potencjału hamującego ani indukującego enzymów układów cytochromu P450. Eliminacja Po podaniu doustnym sylodosyny znakowanej izotopem 14C odzysk radioaktywności po 7 dniach wynosił około 33,5% w moczu i 54,9% w kale. Klirens sylodosyny w organizmie wynosił około 0,28 l/h/kg. Sylodosyna jest wydalana głównie w postaci metabolitów, bardzo małe ilości niezmienionego leku są odzyskiwane w moczu. Końcowy okres półtrwania leku macierzystego i jego glukuronidu wynosi odpowiednio około 11 godzin i 18 godzin. Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Ekspozycja na sylodosynę i jej główne metabolity nie zmienia się istotnie wraz z wiekiem, nawet u pacjentów w wieku powyżej 75 lat. Dzieci i młodzież Sylodosyny nie oceniano u pacjentów w wieku poniżej 18 lat.
CHPL leku Sidarso, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Zaburzenia czynności wątroby W badaniu dawki pojedynczej farmakokinetyka sylodosyny nie zmieniła się u dziewięciu pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (7 do 9 według skali Child-Pugh) w porównaniu do dziewięciu zdrowych ochotników. Wyniki tego badania należy interpretować z zachowaniem ostrożności, ponieważ włączeni pacjenci mieli normalne wartości biochemiczne, wskazujące na prawidłową funkcję metaboliczną, i byli sklasyfikowani jako pacjenci z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby na podstawie wodobrzusza i encefalopatii wątrobowej. Nie badano farmakokinetyki sylodosyny u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Zaburzenia czynności nerek W badaniu dawki pojedynczej ekspozycja na sylodosynę (niezwiązaną) u pacjentów z łagodnymi (n=8) i umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (n=8) prowadziła przeciętnie do zwiększenia Cmax (1,6-krotnie) i AUC (1,7-krotnie) w stosunku do pacjentów z prawidłową czynnością nerek (n=8).
CHPL leku Sidarso, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakokinetyczne
U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (n=5) zwiększenie ekspozycji było 2,2-krotne dla Cmax i 3,7-krotne dla AUC. Ekspozycja na główne metabolity, glukuronid sylodosyny i KMD-3293, była również zwiększona. Kontrola stężenia w osoczu w badaniu klinicznym fazy III wykazała, że stężenia całkowitej sylodosyny nie zmieniły się po 4 tygodniach leczenia u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności (n=70) w porównaniu do pacjentów z prawidłową czynnością nerek (n=155), zaś stężenia były przeciętnie dwukrotnie większe u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności (n=7). Przegląd danych dotyczących bezpieczeństwa pacjentów włączonych do wszystkich badań klinicznych nie wskazuje, aby łagodne zaburzenia czynności nerek (n=487) stanowiły dodatkowe zagrożenie dla bezpieczeństwa podczas leczenia sylodosyną (takie jak zwiększenie występowania zawrotów głowy lub niedociśnienia ortostatycznego), w porównaniu do pacjentów z prawidłową czynnością nerek (n=955).
CHPL leku Sidarso, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakokinetyczne
W związku z tym nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek. Ze względu na ograniczone doświadczenie dotyczące pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (n=35), zaleca się niższą dawkę początkową wynoszącą 4 mg. Nie zaleca się podawania sylodosyny pacjentom z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek.
CHPL leku Sidarso, kapsułki twarde, 8 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, rakotwórczości, potencjalnego działania mutagennego i teratogennego, nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. Działanie toksyczne na zwierzęta (dotyczące tarczycy gryzoni) obserwowano jedynie w przypadku narażenia przekraczającego maksymalną ekspozycję u człowieka, co wskazuje na niewielkie znaczenie tych obserwacji w praktyce klinicznej. U samców szczurów obserwowano obniżoną płodność przy narażeniu na dawki przekraczające średnio dwukrotnie narażenie obecne przy maksymalnej zalecanej dawce dla ludzi. Zaobserwowane działanie było odwracalne.
CHPL leku Sidarso, kapsułki twarde, 8 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Zawartość kapsułki Mannitol Karboksymetyloskrobia sodowa (typ A) Sodu laurylosiarczan Talk Otoczka kapsułki Tytanu dwutlenek (E 171) Żelatyna Tusz (żelaza tlenek czarny (E 172), szelak, potasu wodorotlenek) Żelaza tlenek żółty (E 172) – tylko w kapsułkach o mocy 4 mg 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 2 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30ºC. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem i wilgocią. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Sidarso, 4 mg i 8 mg, kapsułki, twarde: Blister (PVC/PVDC/Aluminium): 10, 30, 50, 60, 90 lub 100 kapsułek, twardych, w tekturowym pudełku. Blister perforowany jednodawkowy (PVC/PVDC/Aluminium): 10 x 1, 30 x 1, 50 x 1, 60 x 1, 90 x 1 lub 100 x 1 kapsułek, twardych, w tekturowym pudełku.
CHPL leku Sidarso, kapsułki twarde, 8 mg
Dane farmaceutyczne
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Brak specjalnych wymagań dotyczących usuwania.
CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 4 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Silodosin Recordati 4 mg kapsułki twarde Silodosin Recordati 8 mg kapsułki twarde 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Silodosin Recordati 4 mg kapsułki twarde Każda kapsułka twarda zawiera 4 mg sylodosyny. Silodosin Recordati 8 mg kapsułki twarde Każda kapsułka twarda zawiera 8 mg sylodosyny. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Kapsułka twarda. Silodosin Recordati 4 mg kapsułki twarde Żółta, nieprzezroczysta, twarda kapsułka żelatynowa, rozmiar 3 (około 15,9 x 5,8 mm) Silodosin Recordati 8 mg kapsułki twarde Biała, nieprzezroczysta, twarda kapsułka żelatynowa, rozmiar 0 (około 21,7 x 7,6 mm)
CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 4 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie objawów przedmiotowych i podmiotowych łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (ang. Benign Prostatic Hyperplasia , BPH) u dorosłych mężczyzn.
CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 4 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Zalecana dawka to jedna kapsułka Silodosin Recordati 8 mg na dobę. Dla specjalnych grup pacjentów zalecana jest jedna kapsułka Silodosin Recordati 4 mg na dobę (patrz poniżej). Osoby w podeszłym wieku Nie jest wymagane dostosowanie dawkowania u osób w podeszłym wieku (patrz punkt 5.2). Zaburzenia czynności nerek Nie jest wymagane dostosowanie dawkowania u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (CL CR ≥ 50 do ≤ 80 ml/min). U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (CL CR ≥ 30 do < 50 ml/min) zalecana jest dawka początkowa 4 mg raz na dobę, którą można zwiększyć do 8 mg raz na dobę po tygodniu leczenia, w zależności od reakcji pacjenta na leczenie. Nie zaleca się stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CL CR < 30 ml/min) (patrz punkty 4.4 i 5.2).
CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 4 mg
Dawkowanie
Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby nie jest wymagane dostosowanie dawkowania. Nie zaleca się stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, ze względu na brak danych (patrz punkty 4.4 i 5.2). Dzieci i młodzież Stosowanie produktu leczniczego Silodosin Recordati u dzieci i młodzieży nie jest właściwe we wskazaniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Sposób podawania Podanie doustne. Kapsułkę należy zażywać z posiłkiem, najlepiej o stałej porze każdego dnia. Kapsułki nie należy przełamywać ani gryźć, lecz połykać w całości, najlepiej popijając szklanką wody.
CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 4 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 4 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki (ang . Intraoperative Floppy Iris Syndrome , IFIS) Podczas operacji zaćmy u niektórych pacjentów przyjmujących α 1 -blokery, lub uprzednio leczonych α 1 -blokerami, obserwowano IFIS (odmianę zespołu małej źrenicy). Może to prowadzić do nasilonych powikłań w przebiegu operacji. Nie zaleca się rozpoczynania leczenia sylodosyną u pacjentów planujących operację zaćmy. Zaleca się przerwanie leczenia α 1 -blokerem 1-2 tygodnie przed operacją zaćmy, ale nie ustalono jeszcze korzyści wynikających z przerwania leczenia ani optymalnej długości przerwy w leczeniu przed operacją zaćmy. W czasie oceny przedoperacyjnej zespół chirurgów i okulistów powinien ustalić, czy pacjenci zakwalifikowani do operacji zaćmy są lub byli leczeni sylodosyną, aby zapewnić dostępność odpowiednich środków do opanowania IFIS podczas operacji.
CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 4 mg
Specjalne środki ostrozności
Działania ortostatyczne Częstość występowania działań ortostatycznych podczas stosowania sylodosyny jest bardzo mała. Jednak u pojedynczych pacjentów może wystąpić obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, w rzadkich przypadkach prowadzące do omdlenia. W przypadku wystąpienia pierwszych objawów niedociśnienia ortostatycznego (takich jak zawroty głowy po pionizacji ciała) pacjent powinien usiąść lub położyć się aż do ustąpienia objawów. Nie zaleca się leczenia sylodosyną pacjentów z niedociśnieniem ortostatycznym. Zaburzenia czynności nerek Nie zaleca się stosowania sylodosyny u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CL CR <30 ml/min) (patrz punkty 4.2 i 5.2). Zaburzenia czynności wątroby Ze względu na brak dostępnych danych dotyczących pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby nie zaleca się stosowania sylodosyny u tych pacjentów (patrz punkty 4.2 i 5.2).
CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 4 mg
Specjalne środki ostrozności
Rak gruczołu krokowego Ponieważ BPH i rak gruczołu krokowego mogą dawać takie same objawy i występować równocześnie, przed rozpoczęciem leczenia sylodosyną należy zbadać pacjentów z podejrzeniem BPH w celu wykluczenia obecności raka gruczołu krokowego. Przed leczeniem a następnie w regularnych odstępach czasu należy wykonywać badanie gruczołu krokowego palcem przez odbytnicę i, w razie potrzeby, oznaczać stężenie swoistego antygenu sterczowego (ang. Prostate Specific Antigen , PSA). Leczenie sylodosyną prowadzi do zmniejszenia ilości nasienia podczas orgazmu, co może mieć tymczasowy wpływ na męską płodność. Działanie to ustępuje po przerwaniu przyjmowania sylodosyny (patrz punkt 4.8). Sód Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na jedną kapsułkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 4 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Sylodosyna jest w znacznym stopniu metabolizowana, głównie przez izoenzym CYP3A4, dehydrogenazę alkoholową i UGT2B7. Sylodosyna jest również substratem P-glikoproteiny. Substancje hamujące (takie jak ketokonazol, itrakonazol, rytonawir lub cyklosporyna) lub indukujące (takie jak ryfampicyna, barbiturany, karbamazepina, fenytoina) te enzymy i transportery mogą mieć wpływ na stężenia sylodosyny i jej aktywnego metabolitu w osoczu. Alfa-blokery Brak wystarczających informacji dotyczących bezpiecznego stosowania sylodosyny w połączeniu z innymi antagonistami receptora α-adrenergicznego. W związku z powyższym nie zaleca się równoczesnego stosowania innych antagonistów receptora α-adrenergicznego. Inhibitory CYP3A4 W badaniu interakcji zaobserwowano 3,7-krotne zwiększenie maksymalnego stężenia sylodosyny w osoczu i 3,1-krotne zwiększenie ekspozycji na sylodosynę (tzn.
CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 4 mg
Interakcje
AUC) podczas równoczesnego podawania silnego inhibitora izoenzymu CYP3A4 (ketokonazol 400 mg). Nie zaleca się równoczesnego stosowania sylodosyny z silnymi inhibitorami izoenzymu CYP3A4 (takimi jak ketokonazol, itrakonazol, rytonawir lub cyklosporyna). W przypadku równoczesnego podawania sylodosyny z inhibitorem izoenzymu CYP3A4 o umiarkowanej mocy, takim jak diltiazem, obserwowano zwiększenie AUC sylodosyny o około 30%, ale nie odnotowano wpływu na C max i okres półtrwania. Zmiana taka nie ma znaczenia klinicznego i nie wymaga dostosowania dawki. Inhibitory PDE-5 Obserwowano bardzo niewielkie interakcje farmakodynamiczne między sylodosyną a maksymalnymi dawkami syldenafilu lub tadalafilu. W kontrolowanym badaniu z użyciem placebo z udziałem 24 pacjentów w wieku 45-78 lat, przyjmujących sylodosynę, równoczesne podawanie syldenafilu 100 mg lub tadalafilu 20 mg wywoływało nieistotne klinicznie średnie obniżenie skurczowego lub rozkurczowego ciśnienia tętniczego krwi, oceniane w testach ortostatycznych (pozycja stojąca wobec pozycji leżącej na plecach).
CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 4 mg
Interakcje
U pacjentów w wieku powyżej 65 lat średnie obniżenie w różnych punktach czasu wynosiło między 5 a 15 mmHg (skurczowe) oraz 0 a 10 mmHg (rozkurczowe). Pozytywne testy ortostatyczne były tylko nieznacznie częstsze podczas równoczesnego podawania, jednak nie wystąpiły objawy niedociśnienia ortostatycznego ani zawroty głowy. Pacjentów zażywających inhibitory PDE-5 równocześnie z sylodosyną należy monitorować pod względem możliwych działań niepożądanych. Leki przeciwnadciśnieniowe W programie badań klinicznych wielu pacjentów było równocześnie poddawanych leczeniu przeciwnadciśnieniowemu (przeważnie lekami działającymi na układ renina-angiotensyna, beta-blokerami, antagonistami wapnia i lekami moczopędnymi), ale nie stwierdzono zwiększenia częstości występowania niedociśnienia ortostatycznego u tych pacjentów. Należy jednak zachować ostrożność podczas rozpoczynania równoczesnego stosowania leków przeciwnadciśnieniowych oraz monitorować pacjentów pod względem możliwych działań niepożądanych.
CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 4 mg
Interakcje
Digoksyna Równoczesne podawanie sylodosyny 8 mg raz na dobę nie miało istotnego wpływu na stężenia digoksyny (substratu P-glikoproteiny) w stanie stacjonarnym. Nie jest wymagane dostosowanie dawki.
CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 4 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża i karmienie piersią Nie dotyczy, ponieważ sylodosyna jest przeznaczona tylko dla pacjentów płci męskiej. Płodność W badaniach klinicznych podczas leczenia sylodosyną obserwowano występowanie wytrysku z mniejszą ilością nasienia lub bez nasienia (patrz punkt 4.8) z powodu farmakodynamicznych właściwości sylodosyny. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować pacjenta o możliwości wystąpienia takiego działania, mającego tymczasowo wpływ na męską płodność.
CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 4 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Silodosin Recordati wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Należy jednak poinformować pacjentów o możliwości wystąpienia objawów związanych z niedociśnieniem ortostatycznym (takich jak zawroty głowy) oraz przestrzec ich przed prowadzeniem pojazdów mechanicznych lub obsługiwaniem urządzeń mechanicznych, zanim nie poznają, jak sylodosyna na nich działa.
CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 4 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Bezpieczeństwo stosowania sylodosyny badano w czterech kontrolowanych badaniach klinicznych Fazy II-III przeprowadzanych metodą podwójnie ślepej próby (z udziałem 931 pacjentów przyjmujących sylodosynę 8 mg raz na dobę i 733 pacjentów przyjmujących placebo) i w dwóch długookresowych otwartych przedłużonych badaniach fazy obserwacyjnej. Łącznie 1 581 pacjentów przyjmowało sylodosynę w dawce 8 mg raz na dobę, w tym 961 pacjentów przez okres co najmniej 6 miesięcy, a 384 pacjentów przez 1 rok. Najczęstszym działaniem niepożądanym zgłaszanym podczas stosowania sylodosyny w kontrolowanych badaniach klinicznych z użyciem placebo i podczas długotrwałego stosowania były zaburzenia wytrysku, takie jak wytrysk wsteczny i anejakulacja (zmniejszona objętość wytrysku lub brak wytrysku), z częstością występowania wynoszącą 23%. Może to tymczasowo wpływać na męską płodność.
CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 4 mg
Działania niepożądane
Działanie to ustępuje w ciągu kilku dni po przerwaniu leczenia (patrz punkt 4.4). Wykaz działań niepożądanych w tabeli Działania niepożądane, zgłaszane we wszystkich badaniach klinicznych i po wprowadzeniu produktu do obrotu, mające uzasadniony związek przyczynowy, są wymienione w tabeli poniżej według klasyfikacji układów narządowych MedDRA i częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania obserwowane działania niepożądane wymieniono zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.

CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 4 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów Bardzoczęsto Często Niezbyt często Rzadko Bardzorzadko Częstośćnieznana
Zaburzenia układu immunologi- cznego reakcje typu alergicznego, w tym obrzęk twarzy, obrzęk języka iobrzęk gardła1
Zaburzeniapsychiczne zmniejszone libido
Zaburzenia układu nerwowego zawroty głowy omdlenie, utrata przytomności1
Zaburzeniaserca tachykardia1 kołatanieserca1
Zaburzenia naczyniowe niedociśnie nie ortostatyczne niedociśnienie1
Zaburzenia układu oddechowego, klatkipiersiowej i śródpiersia przekrwien ie błony śluzowej nosa
Zaburzenia żołądka i jelit biegunka Nudności, suchość w jamie ustnej
Zaburzenia wątroby i drógżółciowych nieprawidłowe wyniki testów czynnościowych wątroby1
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej wysypka1, świąd1, pokrzywka1, wysypkapolekowa1
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Zaburzenia wytrysku, w tym wytryskwsteczny anejakulacja zaburzenia erekcji
Urazy, zatrucia i powikłaniapo zabiegach śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki

CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 4 mg
Działania niepożądane
1 – działania niepożądane ze zgłoszeń spontanicznych po wprowadzeniu produktu do obrotu (częstość występowania obliczona na podstawie zdarzeń zgłaszanych w badaniach klinicznych Fazy I-IV i badaniach nieinterwencyjnych). Opis wybranych działań niepożądanych Niedociśnienie ortostatyczne Częstość występowania niedociśnienia ortostatycznego w badaniach klinicznych kontrolowanych z użyciem placebo wynosiła 1,2% z sylodosyną i 1,0% z placebo. Niedociśnienie ortostatyczne może sporadycznie prowadzić do omdlenia (patrz punkt 4.4). Śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki (IFIS) IFIS zgłaszano podczas operacji zaćmy (patrz punkt 4.4). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 4 mg
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 4 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Sylodosynę oceniano przy dawkach do 48 mg/dobę u zdrowych mężczyzn. Działaniem niepożądanym ograniczającym wielkość dawki było niedociśnienie ortostatyczne. W przypadku niedawnego zażycia, można rozważyć wywołanie wymiotów lub płukanie żołądka. Jeśli przedawkowanie sylodosyny prowadzi do niedociśnienia, należy zapewnić leczenie wspomagające układ krążenia. Dializa nie daje prawdopodobnie istotnych korzyści, ponieważ sylodosyna wiąże się w znacznym stopniu (96,6%) z białkami.
CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki urologiczne, antagoniści receptorów α-adrenergicznych, kod ATC: G04CA04. Mechanizm działania Sylodosyna jest wysoce selektywna wobec receptorów α 1A -adrenergicznych zlokalizowanych głównie w ludzkim gruczole krokowym, podstawie pęcherza, szyjce pęcherza, torebce stercza i części sterczowej moczowodu. Blokada tych receptorów α 1A -adrenergicznych powoduje rozluźnienie mięśni gładkich w tych tkankach, co zmniejsza opór podpęcherzowy, bez wpływu na kurczliwość mięśni gładkich wypieracza. Powoduje to poprawę objawów w fazie gromadzenia moczu (podrażnieniowych) i fazie wydalania moczu (zaporowych), powiązanych z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego (objawy ze strony dolnych dróg moczowych, ang. Lower Urinary Tract Symptoms , LUTS). Sylodosyna wykazuje istotnie mniejsze powinowactwo do receptorów α 1B -adrenergicznych, zlokalizowanych głównie w układzie krążenia.
CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wykazano in vitro , że stosunek wiązania α 1A :α 1B sylodosyny (162:1) jest niezwykle wysoki. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania W badaniu klinicznym Fazy II nad optymalną dawką, przeprowadzanym metodą podwójnie ślepej próby, kontrolowanym z użyciem placebo, dotyczącym sylodosyny 4 lub 8 mg raz na dobę, zaobserwowano większą poprawę wskaźnika objawów według Amerykańskiego Towarzystwa Urologicznego (ang. American Urologic Association , AUA) podczas stosowania sylodosyny 8 mg (-6, ± 5,8, n = 90; p = 0,0018) i sylodosyny 4 mg (-5,7 ± 5,5, n = 88; p = 0,0355) w porównaniu z placebo (-4,0 ± 5,5, n = 83). Ponad 800 pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi objawami BPH (międzynarodowa skala objawów ze strony gruczołu krokowego, ang. International Prostate Symptom Score , IPSS, wartość początkowa ≥ 13) przyjmowało sylodosynę 8 mg raz na dobę w dwóch badaniach klinicznych Fazy III, kontrolowanych z użyciem placebo, przeprowadzonych w Stanach Zjednoczonych oraz w jednym badaniu kontrolowanym z użyciem placebo i aktywnego leczenia, przeprowadzonym w Europie.
CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakodynamiczne
We wszystkich badaniach pacjenci, którzy nie reagowali na placebo w ciągu 4-tygodniowego okresu wstępnego badania z placebo (ang. Run-in ), byli przyporządkowani losowo do danego leczenia. We wszystkich badaniach pacjenci leczeni sylodosyną osiągnęli znaczniejsze zmniejszenie objawów BPH w fazie gromadzenia moczu (podrażnieniowych) i fazie wydalania moczu (zaporowych) w porównaniu z placebo według oceny po 12 tygodniach leczenia. Dane uzyskane w populacjach zgodnych z zaplanowanym leczeniem (ang. Intent-to-treat ) wszystkich badań przedstawiono poniżej:

CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Badani e Grupa pacjentów leczonych Liczba pacjen tów IPSSPunktacja łączna IPSSObjawy podrażnieniowe IPSSObjawy zaporowe
Wartoś ć począt- kowa (±SD) Zmiana w porównani u do wartościpocząt- kowej Różnica (95% CI) wobec placebo Zmiana w porównani u do wartościpocząt- kowej Różnica (95% CI) wobec placebo Zmiana w porównani u do wartościpocząt- kowej Różnica (95% CI) wobec placebo
US-1 SylodosynaPlacebo 233228 22 ± 521 ± 5 -6,5-3,6 -2,8*(-3,9; -1,7) -2,3-1,4 -0,9*(-1,4; -0,4) -4,2-2,2 -1,9*(-2,6; -1,2)
US-2 SylodosynaPlacebo 233229 21 ± 521 ± 5 -6,3-3,4 -2,9*(-4,0; -1,8) -2,4-1,3 -1,0*(-1,5; -0,6) -3,9-2,1 -1,8*(-2,5; -1,1)
Sylodosyna 371 19 ± 4 -7,0 -2,3*(-3,2; -1,4) -2,5 -0,7°(-1,1; -0,2) -4,5 -1,7*(-2,2; -1,1)
Europa Tamsulosyna 376 19 ± 4 -6,7 -2,0*(-2,9; -1,1) -2,4 -0,6°(-1,1; -0,2) -4,2 -1,4*(-2,0; -0,8)
Placebo 185 19 ± 4 -4,7 -1,8 -2,9

CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakodynamiczne
* p < 0,001 wobec placebo; ° p = 0,002 wobec placebo W badaniu klinicznym kontrolowanym z aktywnym leczeniem, przeprowadzanym w Europie, wykazano, że sylodosyna 8 mg raz na dobę nie jest gorsza niż tamsulosyna 0,4 mg raz na dobę. skorygowana średnia różnica (95% CI) w punktacji łącznej IPSS między leczeniami w populacji zgodnej z protokołem badania wynosiła 0,4 (-0,4 do 1,1). Odpowiedź na leczenie (tzn. poprawa dla punktacji łącznej IPSS wynosząca co najmniej 25%) była istotnie częstsza w grupie sylodosyny (68%) i tamsulosyny (65%) w porównaniu z placebo (53%). W długookresowej, otwartej fazie obserwacyjnej tych badań kontrolowanych wszyscy pacjenci przyjmowali sylodosynę przez okres do 1 roku, poprawa objawów wywołana sylodosyną w 12. tygodniu leczenia utrzymywała się przez 1 rok. W europejskim badaniu klinicznym IV Fazy, gdzie średnia łączna wartość początkowa IPSS wynosiła 18,9 punktów, w 77,1% odnotowano odpowiedź na sylodosynę (na podstawie zmiany łącznego wyniku IPSS o co najmniej 25% w stosunku do wartości początkowych).
CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Na podstawie oceny kwestionariusza ICS stwierdzono, że około połowa pacjentów zauważyła poprawę w zakresie najbardziej uciążliwych objawów zgłaszanych na początku badania (np. oddawanie moczu w nocy, częste oddawanie moczu, zmniejszenie strumienia moczu, nagłe parcie na mocz, wykapywanie moczu po mikcji, uczucie niecałkowitego opróżnienia pęcherza). We wszystkich badaniach klinicznych sylodosyny nie zaobserwowano istotnego obniżenia ciśnienia tętniczego krwi w pozycji leżącej na plecach. Sylodosyna w dawkach 8 mg i 24 mg na dobę nie miała statystycznie istotnego wpływu na odstępy w EKG lub repolaryzację serca w stosunku do placebo. Dzieci i młodzież Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań referencyjnego produktu leczniczego zawierającego sylodosynę, we wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży w BPH (stosowanie u dzieci i młodzieży patrz punkt 4.2).
CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Farmakokinetykę sylodosyny i jej głównych metabolitów oceniano u dorosłych mężczyzn z BPH lub bez BPH po pojedynczym i wielokrotnym podaniu dawek w zakresie od 0,1 mg do 48 mg na dobę. Farmakokinetyka sylodosyny jest liniowa w tym zakresie dawek. Ekspozycja na główny metabolit w osoczu, glukuronid sylodosyny (KMD-3213G), w stanie stacjonarnym jest około 3-krotnie większa niż na substancję macierzystą. Sylodosyna i jej glukuronid osiągają stan stacjonarny odpowiednio po 3 dniach i 5 dniach leczenia. Wchłanianie Podawana doustnie sylodosyna jest dobrze wchłaniana, a wchłanianie jest proporcjonalne do dawki. Bezwzględna dostępność biologiczna wynosi około 32%. Badanie in vitro z użyciem komórek Caco-2 wykazało, że sylodosyna jest substratem P-glikoproteiny. Pokarm zmniejsza Cmax o około 30%, zwiększa tmax o około 1 godziny i ma mały wpływ na AUC.
CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
U zdrowych mężczyzn w docelowym przedziale wiekowym (n = 16, średni wiek 55 ± 8 lat) uzyskano następujące parametry farmakokinetyczne po podawaniu doustnym raz na dobę 8 mg natychmiast po śniadaniu przez 7 dni: Cmax 87 ± 51 ng/ml (SD), tmax 2,5 godziny (zakres 1,0-3,0), AUC 433 ± 286 ng • h/ml. Dystrybucja Sylodosyna wykazuje objętość dystrybucji 0,81 l/kg i wiąże się w 96,6% z białkami osocza. Nie zachodzi dystrybucja do krwinek. Stopień wiązania glukuronidu sylodosyny z białkami wynosi 91%. Metabolizm Sylodosyna ulega znacznemu metabolizmowi szlakami glukuronidacji (UGT2B7), dehydrogenazy alkoholowej i aldehydowej oraz utleniania, głównie poprzez CYP3A4. Główny metabolit w osoczu, glukuronidowy koniugat sylodosyny (KMD-3213G), dla którego wykazano aktywność in vitro , ma przedłużony okres półtrwania (około 24 godzin) i osiąga około czterokrotnie wyższe stężenia w osoczu niż sylodosyna.
CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Dane in vitro wskazują, że sylodosyna nie ma potencjału hamującego ani indukującego enzymów układów cytochromu P450. Eliminacja Po podaniu doustnym sylodosyny znakowanej izotopem 14 C odzysk radioaktywności po 7 dniach wynosił około 33,5% w moczu i 54,9% w kale. Klirens sylodosyny w organizmie wynosił około 0,28 l/h/kg. Sylodosyna jest wydalana głównie w postaci metabolitów, bardzo małe ilości niezmienionego leku są odzyskiwane w moczu. Końcowy okres półtrwania leku macierzystego i jego glukuronidu wynosi odpowiednio około 11 godzin i 18 godzin. Specjalne grupy pacjentów Osoby w podeszłym wieku Ekspozycja na sylodosynę i jej główne metabolity nie zmienia się istotnie wraz z wiekiem, nawet u pacjentów w wieku powyżej 75 lat. Dzieci i młodzież Sylodosyny nie oceniano u pacjentów w wieku poniżej 18 lat.
CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Zaburzenia czynności wątroby W badaniu dawki pojedynczej farmakokinetyka sylodosyny nie zmieniła się u dziewięciu pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (7 do 9 według skali Child-Pugh) w porównaniu do dziewięciu zdrowych ochotników. Wyniki tego badania należy interpretować z zachowaniem ostrożności, ponieważ włączeni pacjenci mieli normalne wartości biochemiczne, wskazujące na prawidłową funkcję metaboliczną, i byli sklasyfikowani jako pacjenci z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby na podstawie wodobrzusza i encefalopatii wątrobowej. Nie badano farmakokinetyki sylodosyny u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Zaburzenia czynności nerek W badaniu dawki pojedynczej ekspozycja na sylodosynę (niezwiązaną) u pacjentów z łagodnymi (n = 8) i umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (n = 8) prowadziła przeciętnie do zwiększenia C max (1,6-krotnie) i AUC (1,7-krotnie) w stosunku do pacjentów z prawidłową czynnością nerek (n = 8).
CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (n = 5) zwiększenie ekspozycji było 2,2-krotne dla C max i 3,7-krotne dla AUC. Ekspozycja na główne metabolity, glukuronid sylodosyny i KMD-3293, była również zwiększona. Monitorowanie stężenia w osoczu w badaniu klinicznym Fazy III wykazało, że stężenia całkowitej sylodosyny nie zmieniły się po 4 tygodniach leczenia u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności (n = 70) w porównaniu do pacjentów z prawidłową czynnością nerek (n = 155), zaś stężenia były przeciętnie dwukrotnie większe u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności (n = 7). Przegląd danych dotyczących bezpieczeństwa pacjentów włączonych do wszystkich badań klinicznych nie wskazuje, aby łagodne zaburzenia czynności nerek (n = 487) stanowiły dodatkowe zagrożenie dla bezpieczeństwa podczas leczenia sylodosyną (takie jak zwiększenie występowania zawrotów głowy lub niedociśnienia ortostatycznego), w porównaniu do pacjentów z prawidłową czynnością nerek (n = 955).
CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
W związku z tym nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek. Ze względu na ograniczone doświadczenie dotyczące pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (n = 35), zaleca się niższą dawkę początkową 4 mg. Nie zaleca się podawania produktu leczniczego Silodosin Recordati pacjentom z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek.
CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 4 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, rakotwórczości, potencjalnego działania mutagennego i teratogennego, nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. Działanie toksyczne na zwierzęta (dotyczące tarczycy gryzoni) obserwowano jedynie w przypadku narażenia przekraczającego maksymalną ekspozycję u człowieka, co wskazuje na niewielkie znaczenie tych obserwacji w praktyce klinicznej. U samców szczurów obserwowano obniżoną płodność przy narażeniu na dawki przekraczające średnio dwukrotnie narażenie przy maksymalnej zalecanej dawce dla ludzi. Zaobserwowane działanie było odwracalne.
CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 4 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Silodosin Recordati 4 mg i 8 mg kapsułki twarde Zawartość kapsułki Skrobia żelowana (kukurydziana) Mannitol (E421) Magnezu stearynian Sodu laurylosiarczan Otoczka kapsułki Żelatyna Tytanu dwutlenek (E171) Żelaza tlenek żółty (E172) (tylko kapsułki 4 mg) 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30 °C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem i wilgocią. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Kapsułki twarde są dostarczane w blistrach z folii PVC/PVDC/Aluminium, w tekturowych pudełkach. Opakowania po 10, 20, 30, 50, 90, 100 kapsułek twardych. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 8 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Silodosin Recordati 4 mg kapsułki twarde Silodosin Recordati 8 mg kapsułki twarde 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Silodosin Recordati 4 mg kapsułki twarde Każda kapsułka twarda zawiera 4 mg sylodosyny. Silodosin Recordati 8 mg kapsułki twarde Każda kapsułka twarda zawiera 8 mg sylodosyny. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Kapsułka twarda. Silodosin Recordati 4 mg kapsułki twarde Żółta, nieprzezroczysta, twarda kapsułka żelatynowa, rozmiar 3 (około 15,9 x 5,8 mm) Silodosin Recordati 8 mg kapsułki twarde Biała, nieprzezroczysta, twarda kapsułka żelatynowa, rozmiar 0 (około 21,7 x 7,6 mm)
CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 8 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie objawów przedmiotowych i podmiotowych łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (ang. Benign Prostatic Hyperplasia , BPH) u dorosłych mężczyzn.
CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 8 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Zalecana dawka to jedna kapsułka Silodosin Recordati 8 mg na dobę. Dla specjalnych grup pacjentów zalecana jest jedna kapsułka Silodosin Recordati 4 mg na dobę (patrz poniżej). Osoby w podeszłym wieku Nie jest wymagane dostosowanie dawkowania u osób w podeszłym wieku (patrz punkt 5.2). Zaburzenia czynności nerek Nie jest wymagane dostosowanie dawkowania u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (CL CR ≥ 50 do ≤ 80 ml/min). U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (CL CR ≥ 30 do < 50 ml/min) zalecana jest dawka początkowa 4 mg raz na dobę, którą można zwiększyć do 8 mg raz na dobę po tygodniu leczenia, w zależności od reakcji pacjenta na leczenie. Nie zaleca się stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CL CR < 30 ml/min) (patrz punkty 4.4 i 5.2).
CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 8 mg
Dawkowanie
Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby nie jest wymagane dostosowanie dawkowania. Nie zaleca się stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, ze względu na brak danych (patrz punkty 4.4 i 5.2). Dzieci i młodzież Stosowanie produktu leczniczego Silodosin Recordati u dzieci i młodzieży nie jest właściwe we wskazaniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Sposób podawania Podanie doustne. Kapsułkę należy zażywać z posiłkiem, najlepiej o stałej porze każdego dnia. Kapsułki nie należy przełamywać ani gryźć, lecz połykać w całości, najlepiej popijając szklanką wody.
CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 8 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 8 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki (ang . Intraoperative Floppy Iris Syndrome , IFIS) Podczas operacji zaćmy u niektórych pacjentów przyjmujących α 1 -blokery, lub uprzednio leczonych α 1 -blokerami, obserwowano IFIS (odmianę zespołu małej źrenicy). Może to prowadzić do nasilonych powikłań w przebiegu operacji. Nie zaleca się rozpoczynania leczenia sylodosyną u pacjentów planujących operację zaćmy. Zaleca się przerwanie leczenia α 1 -blokerem 1-2 tygodnie przed operacją zaćmy, ale nie ustalono jeszcze korzyści wynikających z przerwania leczenia ani optymalnej długości przerwy w leczeniu przed operacją zaćmy. W czasie oceny przedoperacyjnej zespół chirurgów i okulistów powinien ustalić, czy pacjenci zakwalifikowani do operacji zaćmy są lub byli leczeni sylodosyną, aby zapewnić dostępność odpowiednich środków do opanowania IFIS podczas operacji.
CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 8 mg
Specjalne środki ostrozności
Działania ortostatyczne Częstość występowania działań ortostatycznych podczas stosowania sylodosyny jest bardzo mała. Jednak u pojedynczych pacjentów może wystąpić obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, w rzadkich przypadkach prowadzące do omdlenia. W przypadku wystąpienia pierwszych objawów niedociśnienia ortostatycznego (takich jak zawroty głowy po pionizacji ciała) pacjent powinien usiąść lub położyć się aż do ustąpienia objawów. Nie zaleca się leczenia sylodosyną pacjentów z niedociśnieniem ortostatycznym. Zaburzenia czynności nerek Nie zaleca się stosowania sylodosyny u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CL CR <30 ml/min) (patrz punkty 4.2 i 5.2). Zaburzenia czynności wątroby Ze względu na brak dostępnych danych dotyczących pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby nie zaleca się stosowania sylodosyny u tych pacjentów (patrz punkty 4.2 i 5.2).
CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 8 mg
Specjalne środki ostrozności
Rak gruczołu krokowego Ponieważ BPH i rak gruczołu krokowego mogą dawać takie same objawy i występować równocześnie, przed rozpoczęciem leczenia sylodosyną należy zbadać pacjentów z podejrzeniem BPH w celu wykluczenia obecności raka gruczołu krokowego. Przed leczeniem a następnie w regularnych odstępach czasu należy wykonywać badanie gruczołu krokowego palcem przez odbytnicę i, w razie potrzeby, oznaczać stężenie swoistego antygenu sterczowego (ang. Prostate Specific Antigen , PSA). Leczenie sylodosyną prowadzi do zmniejszenia ilości nasienia podczas orgazmu, co może mieć tymczasowy wpływ na męską płodność. Działanie to ustępuje po przerwaniu przyjmowania sylodosyny (patrz punkt 4.8). Sód Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na jedną kapsułkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 8 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Sylodosyna jest w znacznym stopniu metabolizowana, głównie przez izoenzym CYP3A4, dehydrogenazę alkoholową i UGT2B7. Sylodosyna jest również substratem P-glikoproteiny. Substancje hamujące (takie jak ketokonazol, itrakonazol, rytonawir lub cyklosporyna) lub indukujące (takie jak ryfampicyna, barbiturany, karbamazepina, fenytoina) te enzymy i transportery mogą mieć wpływ na stężenia sylodosyny i jej aktywnego metabolitu w osoczu. Alfa-blokery Brak wystarczających informacji dotyczących bezpiecznego stosowania sylodosyny w połączeniu z innymi antagonistami receptora α-adrenergicznego. W związku z powyższym nie zaleca się równoczesnego stosowania innych antagonistów receptora α-adrenergicznego. Inhibitory CYP3A4 W badaniu interakcji zaobserwowano 3,7-krotne zwiększenie maksymalnego stężenia sylodosyny w osoczu i 3,1-krotne zwiększenie ekspozycji na sylodosynę (tzn.
CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 8 mg
Interakcje
AUC) podczas równoczesnego podawania silnego inhibitora izoenzymu CYP3A4 (ketokonazol 400 mg). Nie zaleca się równoczesnego stosowania sylodosyny z silnymi inhibitorami izoenzymu CYP3A4 (takimi jak ketokonazol, itrakonazol, rytonawir lub cyklosporyna). W przypadku równoczesnego podawania sylodosyny z inhibitorem izoenzymu CYP3A4 o umiarkowanej mocy, takim jak diltiazem, obserwowano zwiększenie AUC sylodosyny o około 30%, ale nie odnotowano wpływu na C max i okres półtrwania. Zmiana taka nie ma znaczenia klinicznego i nie wymaga dostosowania dawki. Inhibitory PDE-5 Obserwowano bardzo niewielkie interakcje farmakodynamiczne między sylodosyną a maksymalnymi dawkami syldenafilu lub tadalafilu. W kontrolowanym badaniu z użyciem placebo z udziałem 24 pacjentów w wieku 45-78 lat, przyjmujących sylodosynę, równoczesne podawanie syldenafilu 100 mg lub tadalafilu 20 mg wywoływało nieistotne klinicznie średnie obniżenie skurczowego lub rozkurczowego ciśnienia tętniczego krwi, oceniane w testach ortostatycznych (pozycja stojąca wobec pozycji leżącej na plecach).
CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 8 mg
Interakcje
U pacjentów w wieku powyżej 65 lat średnie obniżenie w różnych punktach czasu wynosiło między 5 a 15 mmHg (skurczowe) oraz 0 a 10 mmHg (rozkurczowe). Pozytywne testy ortostatyczne były tylko nieznacznie częstsze podczas równoczesnego podawania, jednak nie wystąpiły objawy niedociśnienia ortostatycznego ani zawroty głowy. Pacjentów zażywających inhibitory PDE-5 równocześnie z sylodosyną należy monitorować pod względem możliwych działań niepożądanych. Leki przeciwnadciśnieniowe W programie badań klinicznych wielu pacjentów było równocześnie poddawanych leczeniu przeciwnadciśnieniowemu (przeważnie lekami działającymi na układ renina-angiotensyna, beta-blokerami, antagonistami wapnia i lekami moczopędnymi), ale nie stwierdzono zwiększenia częstości występowania niedociśnienia ortostatycznego u tych pacjentów. Należy jednak zachować ostrożność podczas rozpoczynania równoczesnego stosowania leków przeciwnadciśnieniowych oraz monitorować pacjentów pod względem możliwych działań niepożądanych.
CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 8 mg
Interakcje
Digoksyna Równoczesne podawanie sylodosyny 8 mg raz na dobę nie miało istotnego wpływu na stężenia digoksyny (substratu P-glikoproteiny) w stanie stacjonarnym. Nie jest wymagane dostosowanie dawki.
CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 8 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża i karmienie piersią Nie dotyczy, ponieważ sylodosyna jest przeznaczona tylko dla pacjentów płci męskiej. Płodność W badaniach klinicznych podczas leczenia sylodosyną obserwowano występowanie wytrysku z mniejszą ilością nasienia lub bez nasienia (patrz punkt 4.8) z powodu farmakodynamicznych właściwości sylodosyny. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować pacjenta o możliwości wystąpienia takiego działania, mającego tymczasowo wpływ na męską płodność.
CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 8 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Silodosin Recordati wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Należy jednak poinformować pacjentów o możliwości wystąpienia objawów związanych z niedociśnieniem ortostatycznym (takich jak zawroty głowy) oraz przestrzec ich przed prowadzeniem pojazdów mechanicznych lub obsługiwaniem urządzeń mechanicznych, zanim nie poznają, jak sylodosyna na nich działa.
CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 8 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Bezpieczeństwo stosowania sylodosyny badano w czterech kontrolowanych badaniach klinicznych Fazy II-III przeprowadzanych metodą podwójnie ślepej próby (z udziałem 931 pacjentów przyjmujących sylodosynę 8 mg raz na dobę i 733 pacjentów przyjmujących placebo) i w dwóch długookresowych otwartych przedłużonych badaniach fazy obserwacyjnej. Łącznie 1 581 pacjentów przyjmowało sylodosynę w dawce 8 mg raz na dobę, w tym 961 pacjentów przez okres co najmniej 6 miesięcy, a 384 pacjentów przez 1 rok. Najczęstszym działaniem niepożądanym zgłaszanym podczas stosowania sylodosyny w kontrolowanych badaniach klinicznych z użyciem placebo i podczas długotrwałego stosowania były zaburzenia wytrysku, takie jak wytrysk wsteczny i anejakulacja (zmniejszona objętość wytrysku lub brak wytrysku), z częstością występowania wynoszącą 23%. Może to tymczasowo wpływać na męską płodność.
CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 8 mg
Działania niepożądane
Działanie to ustępuje w ciągu kilku dni po przerwaniu leczenia (patrz punkt 4.4). Wykaz działań niepożądanych w tabeli Działania niepożądane, zgłaszane we wszystkich badaniach klinicznych i po wprowadzeniu produktu do obrotu, mające uzasadniony związek przyczynowy, są wymienione w tabeli poniżej według klasyfikacji układów narządowych MedDRA i częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania obserwowane działania niepożądane wymieniono zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.

CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 8 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów Bardzoczęsto Często Niezbyt często Rzadko Bardzorzadko Częstośćnieznana
Zaburzenia układu immunologi- cznego reakcje typu alergicznego, w tym obrzęk twarzy, obrzęk języka iobrzęk gardła1
Zaburzeniapsychiczne zmniejszone libido
Zaburzenia układu nerwowego zawroty głowy omdlenie, utrata przytomności1
Zaburzeniaserca tachykardia1 kołatanieserca1
Zaburzenia naczyniowe niedociśnie nie ortostatyczne niedociśnienie1
Zaburzenia układu oddechowego, klatkipiersiowej i śródpiersia przekrwien ie błony śluzowej nosa
Zaburzenia żołądka i jelit biegunka Nudności, suchość w jamie ustnej
Zaburzenia wątroby i drógżółciowych nieprawidłowe wyniki testów czynnościowych wątroby1
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej wysypka1, świąd1, pokrzywka1, wysypkapolekowa1
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Zaburzenia wytrysku, w tym wytryskwsteczny anejakulacja zaburzenia erekcji
Urazy, zatrucia i powikłaniapo zabiegach śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki

CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 8 mg
Działania niepożądane
1 – działania niepożądane ze zgłoszeń spontanicznych po wprowadzeniu produktu do obrotu (częstość występowania obliczona na podstawie zdarzeń zgłaszanych w badaniach klinicznych Fazy I-IV i badaniach nieinterwencyjnych). Opis wybranych działań niepożądanych Niedociśnienie ortostatyczne Częstość występowania niedociśnienia ortostatycznego w badaniach klinicznych kontrolowanych z użyciem placebo wynosiła 1,2% z sylodosyną i 1,0% z placebo. Niedociśnienie ortostatyczne może sporadycznie prowadzić do omdlenia (patrz punkt 4.4). Śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki (IFIS) IFIS zgłaszano podczas operacji zaćmy (patrz punkt 4.4). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 8 mg
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 8 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Sylodosynę oceniano przy dawkach do 48 mg/dobę u zdrowych mężczyzn. Działaniem niepożądanym ograniczającym wielkość dawki było niedociśnienie ortostatyczne. W przypadku niedawnego zażycia, można rozważyć wywołanie wymiotów lub płukanie żołądka. Jeśli przedawkowanie sylodosyny prowadzi do niedociśnienia, należy zapewnić leczenie wspomagające układ krążenia. Dializa nie daje prawdopodobnie istotnych korzyści, ponieważ sylodosyna wiąże się w znacznym stopniu (96,6%) z białkami.
CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki urologiczne, antagoniści receptorów α-adrenergicznych, kod ATC: G04CA04. Mechanizm działania Sylodosyna jest wysoce selektywna wobec receptorów α 1A -adrenergicznych zlokalizowanych głównie w ludzkim gruczole krokowym, podstawie pęcherza, szyjce pęcherza, torebce stercza i części sterczowej moczowodu. Blokada tych receptorów α 1A -adrenergicznych powoduje rozluźnienie mięśni gładkich w tych tkankach, co zmniejsza opór podpęcherzowy, bez wpływu na kurczliwość mięśni gładkich wypieracza. Powoduje to poprawę objawów w fazie gromadzenia moczu (podrażnieniowych) i fazie wydalania moczu (zaporowych), powiązanych z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego (objawy ze strony dolnych dróg moczowych, ang. Lower Urinary Tract Symptoms , LUTS). Sylodosyna wykazuje istotnie mniejsze powinowactwo do receptorów α 1B -adrenergicznych, zlokalizowanych głównie w układzie krążenia.
CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wykazano in vitro , że stosunek wiązania α 1A :α 1B sylodosyny (162:1) jest niezwykle wysoki. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania W badaniu klinicznym Fazy II nad optymalną dawką, przeprowadzanym metodą podwójnie ślepej próby, kontrolowanym z użyciem placebo, dotyczącym sylodosyny 4 lub 8 mg raz na dobę, zaobserwowano większą poprawę wskaźnika objawów według Amerykańskiego Towarzystwa Urologicznego (ang. American Urologic Association , AUA) podczas stosowania sylodosyny 8 mg (-6, ± 5,8, n = 90; p = 0,0018) i sylodosyny 4 mg (-5,7 ± 5,5, n = 88; p = 0,0355) w porównaniu z placebo (-4,0 ± 5,5, n = 83). Ponad 800 pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi objawami BPH (międzynarodowa skala objawów ze strony gruczołu krokowego, ang. International Prostate Symptom Score , IPSS, wartość początkowa ≥ 13) przyjmowało sylodosynę 8 mg raz na dobę w dwóch badaniach klinicznych Fazy III, kontrolowanych z użyciem placebo, przeprowadzonych w Stanach Zjednoczonych oraz w jednym badaniu kontrolowanym z użyciem placebo i aktywnego leczenia, przeprowadzonym w Europie.
CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakodynamiczne
We wszystkich badaniach pacjenci, którzy nie reagowali na placebo w ciągu 4-tygodniowego okresu wstępnego badania z placebo (ang. Run-in ), byli przyporządkowani losowo do danego leczenia. We wszystkich badaniach pacjenci leczeni sylodosyną osiągnęli znaczniejsze zmniejszenie objawów BPH w fazie gromadzenia moczu (podrażnieniowych) i fazie wydalania moczu (zaporowych) w porównaniu z placebo według oceny po 12 tygodniach leczenia. Dane uzyskane w populacjach zgodnych z zaplanowanym leczeniem (ang. Intent-to-treat ) wszystkich badań przedstawiono poniżej:

CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Badani e Grupa pacjentów leczonych Liczba pacjen tów IPSSPunktacja łączna IPSSObjawy podrażnieniowe IPSSObjawy zaporowe
Wartoś ć począt- kowa (±SD) Zmiana w porównani u do wartościpocząt- kowej Różnica (95% CI) wobec placebo Zmiana w porównani u do wartościpocząt- kowej Różnica (95% CI) wobec placebo Zmiana w porównani u do wartościpocząt- kowej Różnica (95% CI) wobec placebo
US-1 SylodosynaPlacebo 233228 22 ± 521 ± 5 -6,5-3,6 -2,8*(-3,9; -1,7) -2,3-1,4 -0,9*(-1,4; -0,4) -4,2-2,2 -1,9*(-2,6; -1,2)
US-2 SylodosynaPlacebo 233229 21 ± 521 ± 5 -6,3-3,4 -2,9*(-4,0; -1,8) -2,4-1,3 -1,0*(-1,5; -0,6) -3,9-2,1 -1,8*(-2,5; -1,1)
Sylodosyna 371 19 ± 4 -7,0 -2,3*(-3,2; -1,4) -2,5 -0,7°(-1,1; -0,2) -4,5 -1,7*(-2,2; -1,1)
Europa Tamsulosyna 376 19 ± 4 -6,7 -2,0*(-2,9; -1,1) -2,4 -0,6°(-1,1; -0,2) -4,2 -1,4*(-2,0; -0,8)
Placebo 185 19 ± 4 -4,7 -1,8 -2,9

CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakodynamiczne
* p < 0,001 wobec placebo; ° p = 0,002 wobec placebo W badaniu klinicznym kontrolowanym z aktywnym leczeniem, przeprowadzanym w Europie, wykazano, że sylodosyna 8 mg raz na dobę nie jest gorsza niż tamsulosyna 0,4 mg raz na dobę. skorygowana średnia różnica (95% CI) w punktacji łącznej IPSS między leczeniami w populacji zgodnej z protokołem badania wynosiła 0,4 (-0,4 do 1,1). Odpowiedź na leczenie (tzn. poprawa dla punktacji łącznej IPSS wynosząca co najmniej 25%) była istotnie częstsza w grupie sylodosyny (68%) i tamsulosyny (65%) w porównaniu z placebo (53%). W długookresowej, otwartej fazie obserwacyjnej tych badań kontrolowanych wszyscy pacjenci przyjmowali sylodosynę przez okres do 1 roku, poprawa objawów wywołana sylodosyną w 12. tygodniu leczenia utrzymywała się przez 1 rok. W europejskim badaniu klinicznym IV Fazy, gdzie średnia łączna wartość początkowa IPSS wynosiła 18,9 punktów, w 77,1% odnotowano odpowiedź na sylodosynę (na podstawie zmiany łącznego wyniku IPSS o co najmniej 25% w stosunku do wartości początkowych).
CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Na podstawie oceny kwestionariusza ICS stwierdzono, że około połowa pacjentów zauważyła poprawę w zakresie najbardziej uciążliwych objawów zgłaszanych na początku badania (np. oddawanie moczu w nocy, częste oddawanie moczu, zmniejszenie strumienia moczu, nagłe parcie na mocz, wykapywanie moczu po mikcji, uczucie niecałkowitego opróżnienia pęcherza). We wszystkich badaniach klinicznych sylodosyny nie zaobserwowano istotnego obniżenia ciśnienia tętniczego krwi w pozycji leżącej na plecach. Sylodosyna w dawkach 8 mg i 24 mg na dobę nie miała statystycznie istotnego wpływu na odstępy w EKG lub repolaryzację serca w stosunku do placebo. Dzieci i młodzież Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań referencyjnego produktu leczniczego zawierającego sylodosynę, we wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży w BPH (stosowanie u dzieci i młodzieży patrz punkt 4.2).
CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Farmakokinetykę sylodosyny i jej głównych metabolitów oceniano u dorosłych mężczyzn z BPH lub bez BPH po pojedynczym i wielokrotnym podaniu dawek w zakresie od 0,1 mg do 48 mg na dobę. Farmakokinetyka sylodosyny jest liniowa w tym zakresie dawek. Ekspozycja na główny metabolit w osoczu, glukuronid sylodosyny (KMD-3213G), w stanie stacjonarnym jest około 3-krotnie większa niż na substancję macierzystą. Sylodosyna i jej glukuronid osiągają stan stacjonarny odpowiednio po 3 dniach i 5 dniach leczenia. Wchłanianie Podawana doustnie sylodosyna jest dobrze wchłaniana, a wchłanianie jest proporcjonalne do dawki. Bezwzględna dostępność biologiczna wynosi około 32%. Badanie in vitro z użyciem komórek Caco-2 wykazało, że sylodosyna jest substratem P-glikoproteiny. Pokarm zmniejsza Cmax o około 30%, zwiększa tmax o około 1 godziny i ma mały wpływ na AUC.
CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakokinetyczne
U zdrowych mężczyzn w docelowym przedziale wiekowym (n = 16, średni wiek 55 ± 8 lat) uzyskano następujące parametry farmakokinetyczne po podawaniu doustnym raz na dobę 8 mg natychmiast po śniadaniu przez 7 dni: Cmax 87 ± 51 ng/ml (SD), tmax 2,5 godziny (zakres 1,0-3,0), AUC 433 ± 286 ng • h/ml. Dystrybucja Sylodosyna wykazuje objętość dystrybucji 0,81 l/kg i wiąże się w 96,6% z białkami osocza. Nie zachodzi dystrybucja do krwinek. Stopień wiązania glukuronidu sylodosyny z białkami wynosi 91%. Metabolizm Sylodosyna ulega znacznemu metabolizmowi szlakami glukuronidacji (UGT2B7), dehydrogenazy alkoholowej i aldehydowej oraz utleniania, głównie poprzez CYP3A4. Główny metabolit w osoczu, glukuronidowy koniugat sylodosyny (KMD-3213G), dla którego wykazano aktywność in vitro , ma przedłużony okres półtrwania (około 24 godzin) i osiąga około czterokrotnie wyższe stężenia w osoczu niż sylodosyna.
CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Dane in vitro wskazują, że sylodosyna nie ma potencjału hamującego ani indukującego enzymów układów cytochromu P450. Eliminacja Po podaniu doustnym sylodosyny znakowanej izotopem 14 C odzysk radioaktywności po 7 dniach wynosił około 33,5% w moczu i 54,9% w kale. Klirens sylodosyny w organizmie wynosił około 0,28 l/h/kg. Sylodosyna jest wydalana głównie w postaci metabolitów, bardzo małe ilości niezmienionego leku są odzyskiwane w moczu. Końcowy okres półtrwania leku macierzystego i jego glukuronidu wynosi odpowiednio około 11 godzin i 18 godzin. Specjalne grupy pacjentów Osoby w podeszłym wieku Ekspozycja na sylodosynę i jej główne metabolity nie zmienia się istotnie wraz z wiekiem, nawet u pacjentów w wieku powyżej 75 lat. Dzieci i młodzież Sylodosyny nie oceniano u pacjentów w wieku poniżej 18 lat.
CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Zaburzenia czynności wątroby W badaniu dawki pojedynczej farmakokinetyka sylodosyny nie zmieniła się u dziewięciu pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (7 do 9 według skali Child-Pugh) w porównaniu do dziewięciu zdrowych ochotników. Wyniki tego badania należy interpretować z zachowaniem ostrożności, ponieważ włączeni pacjenci mieli normalne wartości biochemiczne, wskazujące na prawidłową funkcję metaboliczną, i byli sklasyfikowani jako pacjenci z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby na podstawie wodobrzusza i encefalopatii wątrobowej. Nie badano farmakokinetyki sylodosyny u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Zaburzenia czynności nerek W badaniu dawki pojedynczej ekspozycja na sylodosynę (niezwiązaną) u pacjentów z łagodnymi (n = 8) i umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (n = 8) prowadziła przeciętnie do zwiększenia C max (1,6-krotnie) i AUC (1,7-krotnie) w stosunku do pacjentów z prawidłową czynnością nerek (n = 8).
CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakokinetyczne
U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (n = 5) zwiększenie ekspozycji było 2,2-krotne dla C max i 3,7-krotne dla AUC. Ekspozycja na główne metabolity, glukuronid sylodosyny i KMD-3293, była również zwiększona. Monitorowanie stężenia w osoczu w badaniu klinicznym Fazy III wykazało, że stężenia całkowitej sylodosyny nie zmieniły się po 4 tygodniach leczenia u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności (n = 70) w porównaniu do pacjentów z prawidłową czynnością nerek (n = 155), zaś stężenia były przeciętnie dwukrotnie większe u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności (n = 7). Przegląd danych dotyczących bezpieczeństwa pacjentów włączonych do wszystkich badań klinicznych nie wskazuje, aby łagodne zaburzenia czynności nerek (n = 487) stanowiły dodatkowe zagrożenie dla bezpieczeństwa podczas leczenia sylodosyną (takie jak zwiększenie występowania zawrotów głowy lub niedociśnienia ortostatycznego), w porównaniu do pacjentów z prawidłową czynnością nerek (n = 955).
CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakokinetyczne
W związku z tym nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek. Ze względu na ograniczone doświadczenie dotyczące pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (n = 35), zaleca się niższą dawkę początkową 4 mg. Nie zaleca się podawania produktu leczniczego Silodosin Recordati pacjentom z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek.
CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 8 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, rakotwórczości, potencjalnego działania mutagennego i teratogennego, nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. Działanie toksyczne na zwierzęta (dotyczące tarczycy gryzoni) obserwowano jedynie w przypadku narażenia przekraczającego maksymalną ekspozycję u człowieka, co wskazuje na niewielkie znaczenie tych obserwacji w praktyce klinicznej. U samców szczurów obserwowano obniżoną płodność przy narażeniu na dawki przekraczające średnio dwukrotnie narażenie przy maksymalnej zalecanej dawce dla ludzi. Zaobserwowane działanie było odwracalne.
CHPL leku Silodosin Recordati, kapsułki twarde, 8 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Silodosin Recordati 4 mg i 8 mg kapsułki twarde Zawartość kapsułki Skrobia żelowana (kukurydziana) Mannitol (E421) Magnezu stearynian Sodu laurylosiarczan Otoczka kapsułki Żelatyna Tytanu dwutlenek (E171) Żelaza tlenek żółty (E172) (tylko kapsułki 4 mg) 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30 °C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem i wilgocią. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Kapsułki twarde są dostarczane w blistrach z folii PVC/PVDC/Aluminium, w tekturowych pudełkach. Opakowania po 10, 20, 30, 50, 90, 100 kapsułek twardych. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Silodosin Accord, kapsułki twarde, 4 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Silodosin Accord, 4 mg, kapsułki, twarde Silodosin Accord, 8 mg, kapsułki, twarde 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Silodosin Accord, 4 mg, kapsułki, twarde Każda kapsułka twarda zawiera 4 mg sylodosyny (Silodosinum). Silodosin Accord, 8 mg, kapsułki, twarde Każda kapsułka twarda zawiera 8 mg sylodosyny (Silodosinum). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Kapsułka, twarda Silodosin Accord, 4 mg, kapsułki, twarde Twarda kapsułka żelatynowa z białym korpusem i niebieskim wieczkiem (rozmiar 3) zawierająca biały proszek. Każda kapsułka ma długość około 15,6 mm. Silodosin Accord, 8 mg, kapsułki, twarde Twarda kapsułka żelatynowa z białym korpusem i wieczkiem (rozmiar 1) zawierająca biały proszek. Każda kapsułka ma długość około 18,8 mm.
CHPL leku Silodosin Accord, kapsułki twarde, 4 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie objawów przedmiotowych i podmiotowych łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (ang. Benign Prostatic Hyperplasia, BPH) u dorosłych mężczyzn.
CHPL leku Silodosin Accord, kapsułki twarde, 4 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Zalecana dawka to jedna kapsułka leku Silodosin Accord o mocy 8 mg na dobę. Dla szczególnych grup pacjentów zalecana jest jedna kapsułka Silodosin Accord o mocy 4 mg na dobę (patrz poniżej). Osoby w podeszłym wieku Nie jest wymagane dostosowanie dawkowania u osób w podeszłym wieku (patrz punkt 5.2). Zaburzenia czynności nerek Nie jest wymagane dostosowanie dawkowania u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (CLCR ≥ 50 do ≤ 80 ml/min). U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (CLCR ≥ 30 do < 50 ml/min) zalecana jest dawka początkowa 4 mg raz na dobę, którą można zwiększyć do 8 mg raz na dobę po tygodniu leczenia, w zależności od reakcji pacjenta na leczenie. Nie zaleca się stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CLCR < 30 ml/min) (patrz punkty 4.4 i 5.2).
CHPL leku Silodosin Accord, kapsułki twarde, 4 mg
Dawkowanie
Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby nie jest konieczne dostosowanie dawkowania. Nie zaleca się stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, ze względu na brak danych (patrz punkty 4.4 i 5.2). Dzieci i młodzież Stosowanie produktu leczniczego Silodosin Accord u dzieci i młodzieży nie jest właściwe we wskazaniu dotyczącym łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Sposób podawania Podanie doustne. Kapsułkę należy zażywać z posiłkiem, najlepiej o stałej porze każdego dnia. Kapsułki nie należy przełamywać ani gryźć, lecz połykać w całości, najlepiej popijając szklanką wody.
CHPL leku Silodosin Accord, kapsułki twarde, 4 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Silodosin Accord, kapsułki twarde, 4 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki (ang. Intraoperative Floppy Iris Syndrome, IFIS) Podczas operacji zaćmy u niektórych pacjentów przyjmujących α1-adrenolityki, lub uprzednio leczonych α1-adrenolitykami, obserwowano IFIS (odmianę zespołu małej źrenicy). Może to prowadzić do nasilonych powikłań w przebiegu operacji. Nie zaleca się rozpoczynania leczenia sylodosyną u pacjentów planujących operację zaćmy. Zaleca się przerwanie leczenia α1-adrenolitykiem 1-2 tygodnie przed operacją zaćmy, ale nie ustalono jeszcze korzyści wynikających z przerwania leczenia ani optymalnej długości przerwy w leczeniu przed operacją zaćmy. W czasie oceny przedoperacyjnej zespół chirurgów i okulistów powinien ustalić, czy pacjenci zakwalifikowani do operacji zaćmy są lub byli leczeni sylodosyną, aby zapewnić dostępność odpowiednich środków do opanowania IFIS podczas operacji.
CHPL leku Silodosin Accord, kapsułki twarde, 4 mg
Specjalne środki ostrozności
Działania ortostatyczne Częstość występowania działań ortostatycznych podczas stosowania sylodosyny jest bardzo mała. Jednak u pojedynczych pacjentów może wystąpić obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, w rzadkich przypadkach prowadzące do omdlenia. W przypadku wystąpienia pierwszych objawów niedociśnienia ortostatycznego (takich jak zawroty głowy po pionizacji ciała) pacjent powinien usiąść lub położyć się aż do ustąpienia objawów. Nie zaleca się leczenia sylodosyną pacjentów z niedociśnieniem ortostatycznym. Zaburzenia czynności nerek Nie zaleca się stosowania sylodosyny u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CLCR < 30 ml/min) (patrz punkty 4.2 i 5.2). Zaburzenia czynności wątroby Ze względu na brak dostępnych danych dotyczących pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby nie zaleca się stosowania sylodosyny u tych pacjentów (patrz punkty 4.2 i 5.2).
CHPL leku Silodosin Accord, kapsułki twarde, 4 mg
Specjalne środki ostrozności
Rak gruczołu krokowego Ponieważ BPH i rak gruczołu krokowego mogą dawać takie same objawy i występować równocześnie, przed rozpoczęciem leczenia sylodosyną należy zbadać pacjentów z podejrzeniem BPH w celu wykluczenia obecności raka gruczołu krokowego. Przed leczeniem a następnie w regularnych odstępach czasu należy wykonywać badanie gruczołu krokowego palcem przez odbytnicę i, w razie potrzeby, oznaczać stężenie swoistego antygenu sterczowego (ang. Prostate Specific Antigen, PSA). Leczenie sylodosyną prowadzi do zmniejszenia ilości nasienia uwalnianego podczas orgazmu, co może mieć tymczasowy wpływ na męską płodność. Działanie to ustępuje po przerwaniu przyjmowania sylodosyny (patrz punkt 4.8). Sód Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na jedną kapsułkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Silodosin Accord, kapsułki twarde, 4 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Sylodosyna jest w znacznym stopniu metabolizowana, głównie przez izoenzym CYP3A4, dehydrogenazę alkoholową i UGT2B7. Sylodosyna jest również substratem P-glikoproteiny. Substancje hamujące (takie jak ketokonazol, itrakonazol, rytonawir lub cyklosporyna) lub indukujące (takie jak ryfampicyna, barbiturany, karbamazepina, fenytoina) te enzymy i transportery mogą mieć wpływ na stężenia sylodosyny i jej aktywnego metabolitu w osoczu. Alfa-adrenolityki Nie ma wystarczających informacji dotyczących bezpiecznego stosowania sylodosyny w skojarzeniu z innymi antagonistami receptora α-adrenergicznego. W związku z powyższym nie zaleca się równoczesnego stosowania innych antagonistów receptora α-adrenergicznego. Inhibitory CYP3A4 W badaniu interakcji zaobserwowano 3,7-krotne zwiększenie maksymalnego stężenia sylodosyny w osoczu i 3,1-krotne zwiększenie ekspozycji na sylodosynę (tzn.
CHPL leku Silodosin Accord, kapsułki twarde, 4 mg
Interakcje
AUC) podczas równoczesnego podawania silnego inhibitora izoenzymu CYP3A4 (ketokonazol 400 mg). Nie zaleca się równoczesnego stosowania sylodosyny z silnymi inhibitorami izoenzymu CYP3A4 (takimi jak ketokonazol, itrakonazol, rytonawir lub cyklosporyna). W przypadku równoczesnego podawania sylodosyny z inhibitorem izoenzymu CYP3A4 o umiarkowanej mocy, takim jak diltiazem, obserwowano zwiększenie AUC sylodosyny o około 30%, ale nie odnotowano wpływu na Cmax i okres półtrwania. Zmiana taka nie ma znaczenia klinicznego i nie powoduje konieczności dostosowania dawki. Inhibitory PDE-5 Obserwowano bardzo niewielkie interakcje farmakodynamiczne między sylodosyną a maksymalnymi dawkami syldenafilu lub tadalafilu. W kontrolowanym badaniu z użyciem placebo z udziałem 24 pacjentów w wieku 45-78 lat, przyjmujących sylodosynę, równoczesne podawanie 100 mg syldenafilu lub 20 mg tadalafilu wywoływało nieistotne klinicznie średnie obniżenie skurczowego lub rozkurczowego ciśnienia tętniczego krwi, oceniane w testach ortostatycznych (pozycja stojąca wobec pozycji leżącej na plecach).
CHPL leku Silodosin Accord, kapsułki twarde, 4 mg
Interakcje
U pacjentów w wieku powyżej 65 lat średnie obniżenie w różnych punktach czasu wynosiło między 5 a 15 mmHg (skurczowe) oraz 0 a 10 mmHg (rozkurczowe). Pozytywne testy ortostatyczne były tylko nieznacznie częstsze podczas równoczesnego podawania, jednak nie wystąpiły objawy niedociśnienia ortostatycznego ani zawroty głowy. Pacjentów zażywających inhibitory PDE-5 równocześnie z sylodosyną należy monitorować pod względem możliwych działań niepożądanych. Leki przeciwnadciśnieniowe W programie badań klinicznych wielu pacjentów było równocześnie poddawanych leczeniu przeciwnadciśnieniowemu (przeważnie lekami działającymi na układ renina-angiotensyna, beta-adrenolitykami, antagonistami wapnia i lekami moczopędnymi), ale nie stwierdzono zwiększenia częstości występowania niedociśnienia ortostatycznego u tych pacjentów.
CHPL leku Silodosin Accord, kapsułki twarde, 4 mg
Interakcje
Należy jednak zachować ostrożność podczas rozpoczynania równoczesnego stosowania leków przeciwnadciśnieniowych oraz monitorować pacjentów pod względem możliwych działań niepożądanych. Digoksyna Równoczesne podawanie 8 mg sylodosyny raz na dobę nie miało istotnego wpływu na stężenia digoksyny (substratu P-glikoproteiny) w stanie stacjonarnym. Nie jest wymagane dostosowanie dawki.
CHPL leku Silodosin Accord, kapsułki twarde, 4 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża i karmienie piersi? Nie dotyczy, ponieważ sylodosyna jest przeznaczona tylko dla pacjentów płci męskiej. Płodność W badaniach klinicznych podczas leczenia sylodosyną obserwowano występowanie ejakulacji z mniejszą ilością nasienia lub bez nasienia (patrz punkt 4.8) z powodu farmakodynamicznych właściwości sylodosyny. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować pacjenta o możliwości wystąpienia takiego działania, mającego tymczasowo wpływ na męską płodność.
CHPL leku Silodosin Accord, kapsułki twarde, 4 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Silodosin Accord wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Należy jednak poinformować pacjentów o możliwości wystąpienia objawów związanych z niedociśnieniem ortostatycznym (takich jak zawroty głowy) oraz przestrzec ich przed prowadzeniem pojazdów lub obsługiwaniem maszyn, zanim nie poznają, jak sylodosyna na nich działa.
CHPL leku Silodosin Accord, kapsułki twarde, 4 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Bezpieczeństwo stosowania sylodosyny badano w czterech kontrolowanych badaniach klinicznych Fazy II-III przeprowadzanych metodą podwójnie ślepej próby (z udziałem 931 pacjentów przyjmujących sylodosynę 8 mg raz na dobę i 733 pacjentów przyjmujących placebo) i w dwóch długookresowych otwartych przedłużonych badaniach fazy obserwacyjnej. Łącznie 1 581 pacjentów przyjmowało sylodosynę w dawce 8 mg raz na dobę, w tym 961 pacjentów przez okres co najmniej 6 miesięcy, a 384 pacjentów przez 1 rok. Najczęstszym działaniem niepożądanym zgłaszanym podczas stosowania sylodosyny w kontrolowanych badaniach klinicznych z użyciem placebo i podczas długotrwałego stosowania były zaburzenia ejakulacji, takie jak wytrysk wsteczny i anejakulacja (zmniejszona objętość wytrysku lub brak wytrysku), z częstością występowania wynoszącą 23%. Może to tymczasowo wpływać na męską płodność.
CHPL leku Silodosin Accord, kapsułki twarde, 4 mg
Działania niepożądane
Działanie to ustępuje w ciągu kilku dni po przerwaniu leczenia sylodosyną (patrz punkt 4.4). Wykaz działań niepożądanych w tabeli Działania niepożądane, zgłaszane we wszystkich badaniach klinicznych i po wprowadzeniu produktu do obrotu, mające uzasadniony związek przyczynowy, są wymienione w tabeli poniżej według klasyfikacji układów narządowych MedDRA i częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania obserwowane działania niepożądane wymieniono zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Klasyfikacja układów i narządów Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Bardzo rzadko Częstość nieznana Zaburzenia układu immunologicznego: reakcje typu alergicznego, w tym obrzęk twarzy, obrzęk języka i obrzęk gardła.
CHPL leku Silodosin Accord, kapsułki twarde, 4 mg
Działania niepożądane
Zaburzenia psychiczne: zmniejszone libido. Zaburzenia układu nerwowego: zawroty głowy, omdlenie, utrata przytomności. Zaburzenia serca: tachykardia, kołatanie serca. Zaburzenia naczyniowe: niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie. Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: przekrwienie błony śluzowej nosa. Zaburzenia żołądka i jelit: biegunka, nudności, suchość w jamie ustnej. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: nieprawidłowe wyniki testów czynnościowych wątroby. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: wysypka, świąd, pokrzywka, wysypka polekowa. Zaburzenia układu rozrodczego i piersi: zaburzenia wytrysku, w tym wytrysk wsteczny, anejakulacja, zaburzenia erekcji. Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach: śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki. Opis wybranych działań niepożądanych Niedociśnienie ortostatyczne: Częstość występowania niedociśnienia ortostatycznego w badaniach klinicznych kontrolowanych z użyciem placebo wynosiła 1,2% z sylodosyną i 1,0% z placebo.
CHPL leku Silodosin Accord, kapsułki twarde, 4 mg
Działania niepożądane
Niedociśnienie ortostatyczne może sporadycznie prowadzić do omdlenia (patrz punkt 4.4). Śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki (IFIS): IFIS zgłaszano podczas operacji zaćmy (patrz punkt 4.4). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych: Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Silodosin Accord, kapsułki twarde, 4 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Sylodosynę oceniano przy dawkach do 48 mg/dobę u zdrowych mężczyzn. Działaniem niepożądanym ograniczającym wielkość dawki było niedociśnienie ortostatyczne. W przypadku niedawnego zażycia, można rozważyć wywołanie wymiotów lub płukanie żołądka. Jeśli przedawkowanie sylodosyny prowadzi do niedociśnienia, należy zapewnić leczenie wspomagające układ krążenia. Dializa nie daje prawdopodobnie istotnych korzyści, ponieważ sylodosyna wiąże się w znacznym stopniu (96,6%) z białkami.
CHPL leku Silodosin Accord, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki urologiczne, antagoniści receptorów α-adrenergicznych, kod ATC: G04CA04. Mechanizm działania Sylodosyna jest wysoce selektywna wobec receptorów α1A-adrenergicznych zlokalizowanych głównie w ludzkim gruczole krokowym, podstawie pęcherza, szyjce pęcherza, torebce stercza i części sterczowej moczowodu. Blokada tych receptorów α1A-adrenergicznych powoduje rozluźnienie mięśni gładkich w tych tkankach, co zmniejsza opór podpęcherzowy, bez wpływu na kurczliwość mięśni gładkich wypieracza. Powoduje to poprawę objawów w fazie gromadzenia moczu (podrażnieniowych) i fazie wydalania moczu (zaporowych), powiązanych z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego (objawy ze strony dolnych dróg moczowych, ang. Lower Urinary Tract Symptoms, LUTS). Sylodosyna wykazuje istotnie mniejsze powinowactwo do receptorów α1B-adrenergicznych, zlokalizowanych głównie w układzie krążenia.
CHPL leku Silodosin Accord, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wykazano in vitro, że stosunek wiązania α1A:α1B sylodosyny (162:1) jest skrajnie wysoki. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania W badaniu klinicznym Fazy II nad optymalną dawką, przeprowadzanym metodą podwójnie ślepej próby, kontrolowanym z użyciem placebo, dotyczącym 4 mg lub 8 mg sylodosyny podawanymi raz na dobę, zaobserwowano większą poprawę wskaźnika objawów według Amerykańskiego Towarzystwa Urologicznego (ang. American Urologic Association, AUA) podczas stosowania sylodosyny 8 mg (-6,8 ± 5,8, n = 90; p = 0,0018) i sylodosyny 4 mg (-5,7 ± 5,5, n = 88; p = 0,0355) w porównaniu z placebo (-4,0 ± 5,5, n = 83). Ponad 800 pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi objawami BPH (międzynarodowa skala objawów ze strony gruczołu krokowego, ang. International Prostate Symptom Score, IPSS, wartość początkowa ≥13) otrzymywało 8 mg sylodosyny raz na dobę w dwóch badaniach klinicznych Fazy III, kontrolowanych z użyciem placebo, przeprowadzonych w Stanach Zjednoczonych oraz w jednym badaniu kontrolowanym z użyciem placebo i aktywnego leczenia, przeprowadzonym w Europie.
CHPL leku Silodosin Accord, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakodynamiczne
We wszystkich badaniach pacjenci, którzy nie reagowali na placebo w ciągu 4-tygodniowego okresu wstępnego badania z placebo (ang. Run-in), byli przyporządkowani losowo do danego leczenia. We wszystkich badaniach pacjenci leczeni sylodosyną osiągnęli znaczniejsze zmniejszenie objawów BPH w fazie gromadzenia moczu (podrażnieniowych) i fazie wydalania moczu (zaporowych) w porównaniu z placebo według oceny po 12 tygodniach leczenia. Dane uzyskane w populacjach zgodnych z zaplanowanym leczeniem (ang. Intent-to-treat) wszystkich badań przedstawiono poniżej: Badanie Grupa pacjentów leczonych Liczba pacjentów IPSS Punktacja łączna IPSS Objawy podrażnieniowe IPSS Objawy zaporowe Wartość początkowa (± SD) Zmiana w porównaniu do wartości początkowej Różnica (95% CI) wobec placebo Zmiana w porównaniu do wartości początkowej Różnica (95% CI) wobec placebo Zmiana w porównaniu do wartości początkowej Różnica (95% CI) wobec placebo W badaniu klinicznym kontrolowanym z aktywnym leczeniem, przeprowadzanym w Europie, wykazano, że sylodosyna podawana w dawce 8 mg raz na dobę nie jest gorsza niż tamsulosyna podawana w dawce 0,4 mg raz na dobę: skorygowana średnia różnica (95% CI) w punktacji łącznej IPSS między leczeniami w populacji zgodnej z protokołem badania wynosiła 0,4 (-0,4 do 1,1).
CHPL leku Silodosin Accord, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Odpowiedź na leczenie (tzn. poprawa dla punktacji łącznej IPSS wynosząca co najmniej 25%) była istotnie częstsza w grupie sylodosyny (68%) i tamsulosyny (65%) w porównaniu z placebo (53%). W długookresowej, otwartej fazie obserwacyjnej tych badań kontrolowanych, w której wszyscy pacjenci przyjmowali sylodosynę przez okres do 1 roku, poprawa objawów wywołana sylodosyną w 12. tygodniu leczenia utrzymywała się przez 1 rok. W przeprowadzonym w Europie badaniu klinicznym IV Fazy, w którym średnia łączna wartość początkowa IPSS wynosiła 18,9 punktów, w 77,1% odnotowano odpowiedź na sylodosynę (na podstawie zmiany łącznego wyniku IPSS o co najmniej 25% w stosunku do wartości początkowych). Na podstawie oceny kwestionariusza ICS stwierdzono, że około połowa pacjentów zauważyła poprawę w zakresie najbardziej uciążliwych objawów zgłaszanych na początku badania (np.
CHPL leku Silodosin Accord, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakodynamiczne
oddawanie moczu w nocy, częste oddawanie moczu, zmniejszenie strumienia moczu, nagłe parcie na mocz, wykapywanie moczu po mikcji, uczucie niecałkowitego opróżnienia pęcherza). We wszystkich badaniach klinicznych sylodosyny nie zaobserwowano istotnego obniżenia ciśnienia tętniczego krwi w pozycji leżącej na plecach. Sylodosyna w dawkach 8 mg i 24 mg na dobę nie miała statystycznie istotnego wpływu na odstępy w EKG lub repolaryzację serca w stosunku do placebo. Dzieci i młodzież Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego Silodosin Accord, we wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży w BPH (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).
CHPL leku Silodosin Accord, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Farmakokinetykę sylodosyny i jej głównych metabolitów oceniano u dorosłych mężczyzn z BPH lub bez BPH po pojedynczym i wielokrotnym podaniu dawek w zakresie od 0,1 mg do 48 mg na dobę. Farmakokinetyka sylodosyny jest liniowa w tym zakresie dawek. Ekspozycja na główny metabolit w osoczu, glukuronid sylodosyny (KMD-3213G), w stanie stacjonarnym jest około 3-krotnie większa niż na substancję macierzystą. Sylodosyna i jej glukuronid osiągają stan stacjonarny odpowiednio po 3 dniach i 5 dniach leczenia. Wchłanianie Podawana doustnie sylodosyna jest dobrze wchłaniana, a wchłanianie jest proporcjonalne do dawki. Bezwzględna dostępność biologiczna wynosi około 32%. Badanie in vitro z użyciem komórek Caco-2 wykazało, że sylodosyna jest substratem P-glikoproteiny. Pokarm zmniejsza Cmax o około 30%, zwiększa tmax o około 1 godzinę i ma mały wpływ na AUC.
CHPL leku Silodosin Accord, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
U zdrowych mężczyzn w docelowym przedziale wiekowym (n = 16, średni wiek 55 ± 8 lat) uzyskano następujące parametry farmakokinetyczne po podawaniu doustnym raz na dobę dawki 8 mg natychmiast po śniadaniu przez 7 dni: Cmax 87 ± 51 ng/ml (SD), tmax 2,5 godziny (zakres 1,0-3,0), AUC 433 ± 286 ng • h/ml. Dystrybucja Sylodosyna wykazuje objętość dystrybucji 0,81 l/kg i wiąże się w 96,6% z białkami osocza. Nie zachodzi dystrybucja do krwinek. Stopień wiązania glukuronidu sylodosyny z białkami wynosi 91%. Metabolizm Sylodosyna ulega znacznemu metabolizmowi szlakami glukuronidacji (UGT2B7), dehydrogenazy alkoholowej i aldehydowej oraz utleniania, głównie poprzez CYP3A4. Główny metabolit w osoczu, glukuronidowy koniugat sylodosyny (KMD-3213G), dla którego wykazano aktywność in vitro, ma przedłużony okres półtrwania (około 24 godziny) i osiąga około czterokrotnie wyższe stężenia w osoczu niż sylodosyna.
CHPL leku Silodosin Accord, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Dane in vitro wskazują, że sylodosyna nie ma potencjału hamującego ani indukującego enzymów układów cytochromu P450. Eliminacja Po podaniu doustnym sylodosyny znakowanej izotopem 14C odzysk radioaktywności po 7 dniach wynosił około 33,5% w moczu i 54,9% w kale. Klirens sylodosyny w organizmie wynosił około 0,28 l/h/kg. Sylodosyna jest wydalana głównie w postaci metabolitów, bardzo małe ilości niezmienionego leku są odzyskiwane w moczu. Końcowy okres półtrwania leku macierzystego i jego glukuronidu wynosi odpowiednio około 11 godzin i 18 godzin. Szczególne grupy pacjentów Osoby w podeszłym wieku: Ekspozycja na sylodosynę i jej główne metabolity nie zmienia się istotnie wraz z wiekiem, nawet u pacjentów w wieku powyżej 75 lat. Dzieci i młodzież: Sylodosyny nie oceniano u pacjentów w wieku poniżej 18 lat.
CHPL leku Silodosin Accord, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Zaburzenia czynności wątroby: W badaniu dawki pojedynczej farmakokinetyka sylodosyny nie zmieniła się u dziewięciu pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (7 do 9 według skali Child-Pugh) w porównaniu do dziewięciu zdrowych ochotników. Wyniki tego badania należy interpretować z zachowaniem ostrożności, ponieważ włączeni pacjenci mieli normalne wartości biochemiczne, wskazujące na prawidłową funkcję metaboliczną i byli sklasyfikowani jako pacjenci z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby na podstawie wodobrzusza i encefalopatii wątrobowej. Nie badano farmakokinetyki sylodosyny u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Zaburzenia czynności nerek: W badaniu dawki pojedynczej ekspozycja na sylodosynę (niezwiązaną) u pacjentów z łagodnymi (n = 8) i umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (n = 8) prowadziła przeciętnie do zwiększenia Cmax (1,6-krotnie) i AUC (1,7-krotnie) w stosunku do pacjentów z prawidłową czynnością nerek (n=8).
CHPL leku Silodosin Accord, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (n = 5) zwiększenie ekspozycji było 2,2-krotne dla Cmax i 3,7-krotne dla AUC. Ekspozycja na główne metabolity, glukuronid sylodosyny i KMD3293, była również zwiększona. Monitorowanie stężenia w osoczu w badaniu klinicznym Fazy III wykazało, że stężenia całkowitej sylodosyny nie zmieniły się po 4 tygodniach leczenia u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (n = 70) w porównaniu do pacjentów z prawidłową czynnością nerek (n = 155), zaś stężenia były przeciętnie dwukrotnie większe u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (n = 7). Przegląd danych dotyczących bezpieczeństwa pacjentów włączonych do wszystkich badań klinicznych nie wskazuje, aby łagodne zaburzenia czynności nerek (n = 487) stanowiły dodatkowe zagrożenie dla bezpieczeństwa podczas leczenia sylodosyną (takie jak zwiększenie występowania zawrotów głowy lub niedociśnienia ortostatycznego), w porównaniu do pacjentów z prawidłową czynnością nerek (n = 955).
CHPL leku Silodosin Accord, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
W związku z tym nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek. Ze względu na ograniczone doświadczenie dotyczące pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (n = 35), zaleca się niższą dawkę początkową 4 mg. Nie zaleca się podawania produktu leczniczego Silodosin Accord pacjentom z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek.
CHPL leku Silodosin Accord, kapsułki twarde, 4 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, rakotwórczości, potencjalnego działania mutagennego i teratogennego, nie ujawniają żadnego szczególnego zagrożenia dla człowieka. Działanie toksyczne na zwierzęta (dotyczące tarczycy gryzoni) obserwowano jedynie w przypadku narażenia przekraczającego maksymalną ekspozycję u człowieka, co wskazuje na niewielkie znaczenie tych obserwacji w praktyce klinicznej. U samców szczurów obserwowano obniżoną płodność przy narażeniu na dawki przekraczające średnio dwukrotnie narażenie obecne przy maksymalnej zalecanej dawce dla ludzi. Zaobserwowane działanie było odwracalne.
CHPL leku Silodosin Accord, kapsułki twarde, 4 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Zawartość kapsułki Skrobia żelowana, kukurydziana Mannitol Skrobia kukurydziana Magnezu stearynian Sodu laurylosiarczan Otoczka kapsułki Żelatyna Tytanu dwutlenek (E 171) Błękit brylantowy (E 133) (tylko kapsułki 4 mg) Erytrozyna (E 127) (tylko kapsułki 4 mg) 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 2 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30 °C. Przechowywać w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Kapsułki są dostarczane w blistrach z folii PVC/PVDC/Aluminium, w tekturowych pudełkach. Opakowania po 10, 30, 50, i 100 kapsułek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Bez specjalnych wymagań.
CHPL leku Silodosin Accord, kapsułki twarde, 8 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Silodosin Accord, 4 mg, kapsułki, twarde Silodosin Accord, 8 mg, kapsułki, twarde 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Silodosin Accord, 4 mg, kapsułki, twarde Każda kapsułka twarda zawiera 4 mg sylodosyny (Silodosinum). Silodosin Accord, 8 mg, kapsułki, twarde Każda kapsułka twarda zawiera 8 mg sylodosyny (Silodosinum). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Kapsułka, twarda Silodosin Accord, 4 mg, kapsułki, twarde Twarda kapsułka żelatynowa z białym korpusem i niebieskim wieczkiem (rozmiar 3) zawierająca biały proszek. Każda kapsułka ma długość około 15,6 mm. Silodosin Accord, 8 mg, kapsułki, twarde Twarda kapsułka żelatynowa z białym korpusem i wieczkiem (rozmiar 1) zawierająca biały proszek. Każda kapsułka ma długość około 18,8 mm.
CHPL leku Silodosin Accord, kapsułki twarde, 8 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie objawów przedmiotowych i podmiotowych łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (ang. Benign Prostatic Hyperplasia, BPH) u dorosłych mężczyzn.
CHPL leku Silodosin Accord, kapsułki twarde, 8 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Zalecana dawka to jedna kapsułka leku Silodosin Accord o mocy 8 mg na dobę. Dla szczególnych grup pacjentów zalecana jest jedna kapsułka Silodosin Accord o mocy 4 mg na dobę (patrz poniżej). Osoby w podeszłym wieku Nie jest wymagane dostosowanie dawkowania u osób w podeszłym wieku (patrz punkt 5.2). Zaburzenia czynności nerek Nie jest wymagane dostosowanie dawkowania u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (CLCR ≥ 50 do ≤ 80 ml/min). U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (CLCR ≥ 30 do < 50 ml/min) zalecana jest dawka początkowa 4 mg raz na dobę, którą można zwiększyć do 8 mg raz na dobę po tygodniu leczenia, w zależności od reakcji pacjenta na leczenie. Nie zaleca się stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CLCR < 30 ml/min) (patrz punkty 4.4 i 5.2).
CHPL leku Silodosin Accord, kapsułki twarde, 8 mg
Dawkowanie
Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby nie jest konieczne dostosowanie dawkowania. Nie zaleca się stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, ze względu na brak danych (patrz punkty 4.4 i 5.2). Dzieci i młodzież Stosowanie produktu leczniczego Silodosin Accord u dzieci i młodzieży nie jest właściwe we wskazaniu dotyczącym łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Sposób podawania Podanie doustne. Kapsułkę należy zażywać z posiłkiem, najlepiej o stałej porze każdego dnia. Kapsułki nie należy przełamywać ani gryźć, lecz połykać w całości, najlepiej popijając szklanką wody.
CHPL leku Silodosin Accord, kapsułki twarde, 8 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Silodosin Accord, kapsułki twarde, 8 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki (ang. Intraoperative Floppy Iris Syndrome, IFIS) Podczas operacji zaćmy u niektórych pacjentów przyjmujących α1-adrenolityki, lub uprzednio leczonych α1-adrenolitykami, obserwowano IFIS (odmianę zespołu małej źrenicy). Może to prowadzić do nasilonych powikłań w przebiegu operacji. Nie zaleca się rozpoczynania leczenia sylodosyną u pacjentów planujących operację zaćmy. Zaleca się przerwanie leczenia α1-adrenolitykiem 1-2 tygodnie przed operacją zaćmy, ale nie ustalono jeszcze korzyści wynikających z przerwania leczenia ani optymalnej długości przerwy w leczeniu przed operacją zaćmy. W czasie oceny przedoperacyjnej zespół chirurgów i okulistów powinien ustalić, czy pacjenci zakwalifikowani do operacji zaćmy są lub byli leczeni sylodosyną, aby zapewnić dostępność odpowiednich środków do opanowania IFIS podczas operacji.
CHPL leku Silodosin Accord, kapsułki twarde, 8 mg
Specjalne środki ostrozności
Działania ortostatyczne Częstość występowania działań ortostatycznych podczas stosowania sylodosyny jest bardzo mała. Jednak u pojedynczych pacjentów może wystąpić obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, w rzadkich przypadkach prowadzące do omdlenia. W przypadku wystąpienia pierwszych objawów niedociśnienia ortostatycznego (takich jak zawroty głowy po pionizacji ciała) pacjent powinien usiąść lub położyć się aż do ustąpienia objawów. Nie zaleca się leczenia sylodosyną pacjentów z niedociśnieniem ortostatycznym. Zaburzenia czynności nerek Nie zaleca się stosowania sylodosyny u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CLCR < 30 ml/min) (patrz punkty 4.2 i 5.2). Zaburzenia czynności wątroby Ze względu na brak dostępnych danych dotyczących pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby nie zaleca się stosowania sylodosyny u tych pacjentów (patrz punkty 4.2 i 5.2).
CHPL leku Silodosin Accord, kapsułki twarde, 8 mg
Specjalne środki ostrozności
Rak gruczołu krokowego Ponieważ BPH i rak gruczołu krokowego mogą dawać takie same objawy i występować równocześnie, przed rozpoczęciem leczenia sylodosyną należy zbadać pacjentów z podejrzeniem BPH w celu wykluczenia obecności raka gruczołu krokowego. Przed leczeniem a następnie w regularnych odstępach czasu należy wykonywać badanie gruczołu krokowego palcem przez odbytnicę i, w razie potrzeby, oznaczać stężenie swoistego antygenu sterczowego (ang. Prostate Specific Antigen, PSA). Leczenie sylodosyną prowadzi do zmniejszenia ilości nasienia uwalnianego podczas orgazmu, co może mieć tymczasowy wpływ na męską płodność. Działanie to ustępuje po przerwaniu przyjmowania sylodosyny (patrz punkt 4.8). Sód Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na jedną kapsułkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Silodosin Accord, kapsułki twarde, 8 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Sylodosyna jest w znacznym stopniu metabolizowana, głównie przez izoenzym CYP3A4, dehydrogenazę alkoholową i UGT2B7. Sylodosyna jest również substratem P-glikoproteiny. Substancje hamujące (takie jak ketokonazol, itrakonazol, rytonawir lub cyklosporyna) lub indukujące (takie jak ryfampicyna, barbiturany, karbamazepina, fenytoina) te enzymy i transportery mogą mieć wpływ na stężenia sylodosyny i jej aktywnego metabolitu w osoczu. Alfa-adrenolityki Nie ma wystarczających informacji dotyczących bezpiecznego stosowania sylodosyny w skojarzeniu z innymi antagonistami receptora α-adrenergicznego. W związku z powyższym nie zaleca się równoczesnego stosowania innych antagonistów receptora α-adrenergicznego. Inhibitory CYP3A4 W badaniu interakcji zaobserwowano 3,7-krotne zwiększenie maksymalnego stężenia sylodosyny w osoczu i 3,1-krotne zwiększenie ekspozycji na sylodosynę (tzn.
CHPL leku Silodosin Accord, kapsułki twarde, 8 mg
Interakcje
AUC) podczas równoczesnego podawania silnego inhibitora izoenzymu CYP3A4 (ketokonazol 400 mg). Nie zaleca się równoczesnego stosowania sylodosyny z silnymi inhibitorami izoenzymu CYP3A4 (takimi jak ketokonazol, itrakonazol, rytonawir lub cyklosporyna). W przypadku równoczesnego podawania sylodosyny z inhibitorem izoenzymu CYP3A4 o umiarkowanej mocy, takim jak diltiazem, obserwowano zwiększenie AUC sylodosyny o około 30%, ale nie odnotowano wpływu na Cmax i okres półtrwania. Zmiana taka nie ma znaczenia klinicznego i nie powoduje konieczności dostosowania dawki. Inhibitory PDE-5 Obserwowano bardzo niewielkie interakcje farmakodynamiczne między sylodosyną a maksymalnymi dawkami syldenafilu lub tadalafilu. W kontrolowanym badaniu z użyciem placebo z udziałem 24 pacjentów w wieku 45-78 lat, przyjmujących sylodosynę, równoczesne podawanie 100 mg syldenafilu lub 20 mg tadalafilu wywoływało nieistotne klinicznie średnie obniżenie skurczowego lub rozkurczowego ciśnienia tętniczego krwi, oceniane w testach ortostatycznych (pozycja stojąca wobec pozycji leżącej na plecach).
CHPL leku Silodosin Accord, kapsułki twarde, 8 mg
Interakcje
U pacjentów w wieku powyżej 65 lat średnie obniżenie w różnych punktach czasu wynosiło między 5 a 15 mmHg (skurczowe) oraz 0 a 10 mmHg (rozkurczowe). Pozytywne testy ortostatyczne były tylko nieznacznie częstsze podczas równoczesnego podawania, jednak nie wystąpiły objawy niedociśnienia ortostatycznego ani zawroty głowy. Pacjentów zażywających inhibitory PDE-5 równocześnie z sylodosyną należy monitorować pod względem możliwych działań niepożądanych. Leki przeciwnadciśnieniowe W programie badań klinicznych wielu pacjentów było równocześnie poddawanych leczeniu przeciwnadciśnieniowemu (przeważnie lekami działającymi na układ renina-angiotensyna, beta-adrenolitykami, antagonistami wapnia i lekami moczopędnymi), ale nie stwierdzono zwiększenia częstości występowania niedociśnienia ortostatycznego u tych pacjentów.
CHPL leku Silodosin Accord, kapsułki twarde, 8 mg
Interakcje
Należy jednak zachować ostrożność podczas rozpoczynania równoczesnego stosowania leków przeciwnadciśnieniowych oraz monitorować pacjentów pod względem możliwych działań niepożądanych. Digoksyna Równoczesne podawanie 8 mg sylodosyny raz na dobę nie miało istotnego wpływu na stężenia digoksyny (substratu P-glikoproteiny) w stanie stacjonarnym. Nie jest wymagane dostosowanie dawki.
CHPL leku Silodosin Accord, kapsułki twarde, 8 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża i karmienie piersi? Nie dotyczy, ponieważ sylodosyna jest przeznaczona tylko dla pacjentów płci męskiej. Płodność W badaniach klinicznych podczas leczenia sylodosyną obserwowano występowanie ejakulacji z mniejszą ilością nasienia lub bez nasienia (patrz punkt 4.8) z powodu farmakodynamicznych właściwości sylodosyny. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować pacjenta o możliwości wystąpienia takiego działania, mającego tymczasowo wpływ na męską płodność.
CHPL leku Silodosin Accord, kapsułki twarde, 8 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Sylodosin Accord wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Należy jednak poinformować pacjentów o możliwości wystąpienia objawów związanych z niedociśnieniem ortostatycznym (takich jak zawroty głowy) oraz przestrzec ich przed prowadzeniem pojazdów lub obsługiwaniem maszyn, zanim nie poznają, jak sylodosyna na nich działa.
CHPL leku Silodosin Accord, kapsułki twarde, 8 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Bezpieczeństwo stosowania sylodosyny badano w czterech kontrolowanych badaniach klinicznych Fazy II-III przeprowadzanych metodą podwójnie ślepej próby (z udziałem 931 pacjentów przyjmujących sylodosynę 8 mg raz na dobę i 733 pacjentów przyjmujących placebo) i w dwóch długookresowych otwartych przedłużonych badaniach fazy obserwacyjnej. Łącznie 1 581 pacjentów przyjmowało sylodosynę w dawce 8 mg raz na dobę, w tym 961 pacjentów przez okres co najmniej 6 miesięcy, a 384 pacjentów przez 1 rok. Najczęstszym działaniem niepożądanym zgłaszanym podczas stosowania sylodosyny w kontrolowanych badaniach klinicznych z użyciem placebo i podczas długotrwałego stosowania były zaburzenia ejakulacji, takie jak wytrysk wsteczny i anejakulacja (zmniejszona objętość wytrysku lub brak wytrysku), z częstością występowania wynoszącą 23%. Może to tymczasowo wpływać na męską płodność.
CHPL leku Silodosin Accord, kapsułki twarde, 8 mg
Działania niepożądane
Działanie to ustępuje w ciągu kilku dni po przerwaniu leczenia sylodosyną (patrz punkt 4.4). Wykaz działań niepożądanych w tabeli Działania niepożądane, zgłaszane we wszystkich badaniach klinicznych i po wprowadzeniu produktu do obrotu, mające uzasadniony związek przyczynowy, są wymienione w tabeli poniżej według klasyfikacji układów narządowych MedDRA i częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania obserwowane działania niepożądane wymieniono zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Klasyfikacja układów i narządów Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Bardzo rzadko Częstość nieznana Zaburzenia układu immunologicznego reakcje typu alergicznego, w tym obrzęk twarzy, obrzęk języka i obrzęk gardła Zaburzenia psychiczne zmniejszone libido Zaburzenia układu nerwowego zawroty głowy omdlenie, utrata przytomności Zaburzenia serca tachykardia kołatanie serca Zaburzenia naczyniowe niedociśnienie ortostatyczne niedociśnienie Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia przekrwienie błony śluzowej nosa Zaburzenia żołądka i jelit biegunka nudności, suchość w jamie ustnej Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych nieprawidłowe wyniki testów czynnościowych wątroby Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej wysypka świąd pokrzywka wysypka polekowa Zaburzenia układu rozrodczego i piersi zaburzenia wytrysku, w tym wytrysk wsteczny anejakulacja zaburzenia erekcji Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki 1 – działania niepożądane ze zgłoszeń spontanicznych po wprowadzeniu produktu do obrotu (częstość występowania obliczona na podstawie zdarzeń zgłaszanych w badaniach klinicznych Fazy I-IV i badaniach nieinterwencyjnych).
CHPL leku Silodosin Accord, kapsułki twarde, 8 mg
Działania niepożądane
Opis wybranych działań niepożądanych Niedociśnienie ortostatyczne Częstość występowania niedociśnienia ortostatycznego w badaniach klinicznych kontrolowanych z użyciem placebo wynosiła 1,2% z sylodosyną i 1,0% z placebo. Niedociśnienie ortostatyczne może sporadycznie prowadzić do omdlenia (patrz punkt 4.4). Śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki (IFIS) IFIS zgłaszano podczas operacji zaćmy (patrz punkt 4.4). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al.
CHPL leku Silodosin Accord, kapsułki twarde, 8 mg
Działania niepożądane
Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Silodosin Accord, kapsułki twarde, 8 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Sylodosynę oceniano przy dawkach do 48 mg/dobę u zdrowych mężczyzn. Działaniem niepożądanym ograniczającym wielkość dawki było niedociśnienie ortostatyczne. W przypadku niedawnego zażycia, można rozważyć wywołanie wymiotów lub płukanie żołądka. Jeśli przedawkowanie sylodosyny prowadzi do niedociśnienia, należy zapewnić leczenie wspomagające układ krążenia. Dializa nie daje prawdopodobnie istotnych korzyści, ponieważ sylodosyna wiąże się w znacznym stopniu (96,6%) z białkami.
CHPL leku Silodosin Accord, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki urologiczne, antagoniści receptorów α-adrenergicznych, kod ATC: G04CA04. Mechanizm działania Sylodosyna jest wysoce selektywna wobec receptorów α1A-adrenergicznych zlokalizowanych głównie w ludzkim gruczole krokowym, podstawie pęcherza, szyjce pęcherza, torebce stercza i części sterczowej moczowodu. Blokada tych receptorów α1A-adrenergicznych powoduje rozluźnienie mięśni gładkich w tych tkankach, co zmniejsza opór podpęcherzowy, bez wpływu na kurczliwość mięśni gładkich wypieracza. Powoduje to poprawę objawów w fazie gromadzenia moczu (podrażnieniowych) i fazie wydalania moczu (zaporowych), powiązanych z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego (objawy ze strony dolnych dróg moczowych, ang. Lower Urinary Tract Symptoms, LUTS). Sylodosyna wykazuje istotnie mniejsze powinowactwo do receptorów α1B-adrenergicznych, zlokalizowanych głównie w układzie krążenia.
CHPL leku Silodosin Accord, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wykazano in vitro, że stosunek wiązania α1A:α1B sylodosyny (162:1) jest skrajnie wysoki. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania W badaniu klinicznym Fazy II nad optymalną dawką, przeprowadzanym metodą podwójnie ślepej próby, kontrolowanym z użyciem placebo, dotyczącym 4 mg lub 8 mg sylodosyny podawanymi raz na dobę, zaobserwowano większą poprawę wskaźnika objawów według Amerykańskiego Towarzystwa Urologicznego (ang. American Urologic Association, AUA) podczas stosowania sylodosyny 8 mg (-6,8 ± 5,8, n = 90; p = 0,0018) i sylodosyny 4 mg (-5,7 ± 5,5, n = 88; p = 0,0355) w porównaniu z placebo (-4,0 ± 5,5, n = 83). Ponad 800 pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi objawami BPH (międzynarodowa skala objawów ze strony gruczołu krokowego, ang. International Prostate Symptom Score, IPSS, wartość początkowa ≥13) otrzymywało 8 mg sylodosyny raz na dobę w dwóch badaniach klinicznych Fazy III, kontrolowanych z użyciem placebo, przeprowadzonych w Stanach Zjednoczonych oraz w jednym badaniu kontrolowanym z użyciem placebo i aktywnego leczenia, przeprowadzonym w Europie.
CHPL leku Silodosin Accord, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakodynamiczne
We wszystkich badaniach pacjenci, którzy nie reagowali na placebo w ciągu 4-tygodniowego okresu wstępnego badania z placebo (ang. Run-in), byli przyporządkowani losowo do danego leczenia. We wszystkich badaniach pacjenci leczeni sylodosyną osiągnęli znaczniejsze zmniejszenie objawów BPH w fazie gromadzenia moczu (podrażnieniowych) i fazie wydalania moczu (zaporowych) w porównaniu z placebo według oceny po 12 tygodniach leczenia. Dane uzyskane w populacjach zgodnych z zaplanowanym leczeniem (ang. Intent-to-treat) wszystkich badań przedstawiono poniżej: Badanie Grupa pacjentów leczonych Liczba pacjentów IPSS Punktacja łączna IPSS Objawy podrażnieniowe IPSS Objawy zaporowe Wartość początkowa (± SD) Zmiana w porównaniu do wartości początkowej Różnica (95% CI) wobec placebo Zmiana w porównaniu do wartości początkowej Różnica (95% CI) wobec placebo Zmiana w porównaniu do wartości początkowej Różnica (95% CI) wobec placebo W badaniu klinicznym kontrolowanym z aktywnym leczeniem, przeprowadzanym w Europie, wykazano, że sylodosyna podawana w dawce 8 mg raz na dobę nie jest gorsza niż tamsulosyna podawana w dawce 0,4 mg raz na dobę: skorygowana średnia różnica (95% CI) w punktacji łącznej IPSS między leczeniami w populacji zgodnej z protokołem badania wynosiła 0,4 (-0,4 do 1,1).
CHPL leku Silodosin Accord, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Odpowiedź na leczenie (tzn. poprawa dla punktacji łącznej IPSS wynosząca co najmniej 25%) była istotnie częstsza w grupie sylodosyny (68%) i tamsulosyny (65%) w porównaniu z placebo (53%). W długookresowej, otwartej fazie obserwacyjnej tych badań kontrolowanych, w której wszyscy pacjenci przyjmowali sylodosynę przez okres do 1 roku, poprawa objawów wywołana sylodosyną w 12. tygodniu leczenia utrzymywała się przez 1 rok. W przeprowadzonym w Europie badaniu klinicznym IV Fazy, w którym średnia łączna wartość początkowa IPSS wynosiła 18,9 punktów, w 77,1% odnotowano odpowiedź na sylodosynę (na podstawie zmiany łącznego wyniku IPSS o co najmniej 25% w stosunku do wartości początkowych). Na podstawie oceny kwestionariusza ICS stwierdzono, że około połowa pacjentów zauważyła poprawę w zakresie najbardziej uciążliwych objawów zgłaszanych na początku badania (np.
CHPL leku Silodosin Accord, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakodynamiczne
oddawanie moczu w nocy, częste oddawanie moczu, zmniejszenie strumienia moczu, nagłe parcie na mocz, wykapywanie moczu po mikcji, uczucie niecałkowitego opróżnienia pęcherza). We wszystkich badaniach klinicznych sylodosyny nie zaobserwowano istotnego obniżenia ciśnienia tętniczego krwi w pozycji leżącej na plecach. Sylodosyna w dawkach 8 mg i 24 mg na dobę nie miała statystycznie istotnego wpływu na odstępy w EKG lub repolaryzację serca w stosunku do placebo. Dzieci i młodzież Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego Silodosin Accord, we wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży w BPH (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).
CHPL leku Silodosin Accord, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Farmakokinetykę sylodosyny i jej głównych metabolitów oceniano u dorosłych mężczyzn z BPH lub bez BPH po pojedynczym i wielokrotnym podaniu dawek w zakresie od 0,1 mg do 48 mg na dobę. Farmakokinetyka sylodosyny jest liniowa w tym zakresie dawek. Ekspozycja na główny metabolit w osoczu, glukuronid sylodosyny (KMD-3213G), w stanie stacjonarnym jest około 3-krotnie większa niż na substancję macierzystą. Sylodosyna i jej glukuronid osiągają stan stacjonarny odpowiednio po 3 dniach i 5 dniach leczenia. Wchłanianie Podawana doustnie sylodosyna jest dobrze wchłaniana, a wchłanianie jest proporcjonalne do dawki. Bezwzględna dostępność biologiczna wynosi około 32%. Badanie in vitro z użyciem komórek Caco-2 wykazało, że sylodosyna jest substratem P-glikoproteiny. Pokarm zmniejsza Cmax o około 30%, zwiększa tmax o około 1 godzinę i ma mały wpływ na AUC.
CHPL leku Silodosin Accord, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakokinetyczne
U zdrowych mężczyzn w docelowym przedziale wiekowym (n = 16, średni wiek 55 ± 8 lat) uzyskano następujące parametry farmakokinetyczne po podawaniu doustnym raz na dobę dawki 8 mg natychmiast po śniadaniu przez 7 dni: Cmax 87 ± 51 ng/ml (SD), tmax 2,5 godziny (zakres 1,0-3,0), AUC 433 ± 286 ng • h/ml. Dystrybucja Sylodosyna wykazuje objętość dystrybucji 0,81 l/kg i wiąże się w 96,6% z białkami osocza. Nie zachodzi dystrybucja do krwinek. Stopień wiązania glukuronidu sylodosyny z białkami wynosi 91%. Metabolizm Sylodosyna ulega znacznemu metabolizmowi szlakami glukuronidacji (UGT2B7), dehydrogenazy alkoholowej i aldehydowej oraz utleniania, głównie poprzez CYP3A4. Główny metabolit w osoczu, glukuronidowy koniugat sylodosyny (KMD-3213G), dla którego wykazano aktywność in vitro, ma przedłużony okres półtrwania (około 24 godziny) i osiąga około czterokrotnie wyższe stężenia w osoczu niż sylodosyna.
CHPL leku Silodosin Accord, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Dane in vitro wskazują, że sylodosyna nie ma potencjału hamującego ani indukującego enzymów układów cytochromu P450. Eliminacja Po podaniu doustnym sylodosyny znakowanej izotopem 14C odzysk radioaktywności po 7 dniach wynosił około 33,5% w moczu i 54,9% w kale. Klirens sylodosyny w organizmie wynosił około 0,28 l/h/kg. Sylodosyna jest wydalana głównie w postaci metabolitów, bardzo małe ilości niezmienionego leku są odzyskiwane w moczu. Końcowy okres półtrwania leku macierzystego i jego glukuronidu wynosi odpowiednio około 11 godzin i 18 godzin. Szczególne grupy pacjentów Osoby w podeszłym wieku: Ekspozycja na sylodosynę i jej główne metabolity nie zmienia się istotnie wraz z wiekiem, nawet u pacjentów w wieku powyżej 75 lat. Dzieci i młodzież: Sylodosyny nie oceniano u pacjentów w wieku poniżej 18 lat.
CHPL leku Silodosin Accord, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Zaburzenia czynności wątroby: W badaniu dawki pojedynczej farmakokinetyka sylodosyny nie zmieniła się u dziewięciu pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (7 do 9 według skali Child-Pugh) w porównaniu do dziewięciu zdrowych ochotników. Wyniki tego badania należy interpretować z zachowaniem ostrożności, ponieważ włączeni pacjenci mieli normalne wartości biochemiczne, wskazujące na prawidłową funkcję metaboliczną i byli sklasyfikowani jako pacjenci z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby na podstawie wodobrzusza i encefalopatii wątrobowej. Nie badano farmakokinetyki sylodosyny u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Zaburzenia czynności nerek: W badaniu dawki pojedynczej ekspozycja na sylodosynę (niezwiązaną) u pacjentów z łagodnymi (n = 8) i umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (n = 8) prowadziła przeciętnie do zwiększenia Cmax (1,6-krotnie) i AUC (1,7-krotnie) w stosunku do pacjentów z prawidłową czynnością nerek (n=8).
CHPL leku Silodosin Accord, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakokinetyczne
U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (n = 5) zwiększenie ekspozycji było 2,2-krotne dla Cmax i 3,7-krotne dla AUC. Ekspozycja na główne metabolity, glukuronid sylodosyny i KMD3293, była również zwiększona. Monitorowanie stężenia w osoczu w badaniu klinicznym Fazy III wykazało, że stężenia całkowitej sylodosyny nie zmieniły się po 4 tygodniach leczenia u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (n = 70) w porównaniu do pacjentów z prawidłową czynnością nerek (n = 155), zaś stężenia były przeciętnie dwukrotnie większe u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (n = 7). Przegląd danych dotyczących bezpieczeństwa pacjentów włączonych do wszystkich badań klinicznych nie wskazuje, aby łagodne zaburzenia czynności nerek (n = 487) stanowiły dodatkowe zagrożenie dla bezpieczeństwa podczas leczenia sylodosyną (takie jak zwiększenie występowania zawrotów głowy lub niedociśnienia ortostatycznego), w porównaniu do pacjentów z prawidłową czynnością nerek (n = 955).
CHPL leku Silodosin Accord, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakokinetyczne
W związku z tym nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek. Ze względu na ograniczone doświadczenie dotyczące pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (n = 35), zaleca się niższą dawkę początkową 4 mg. Nie zaleca się podawania produktu leczniczego Silodosin Accord pacjentom z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek.
CHPL leku Silodosin Accord, kapsułki twarde, 8 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, rakotwórczości, potencjalnego działania mutagennego i teratogennego, nie ujawniają żadnego szczególnego zagrożenia dla człowieka. Działanie toksyczne na zwierzęta (dotyczące tarczycy gryzoni) obserwowano jedynie w przypadku narażenia przekraczającego maksymalną ekspozycję u człowieka, co wskazuje na niewielkie znaczenie tych obserwacji w praktyce klinicznej. U samców szczurów obserwowano obniżoną płodność przy narażeniu na dawki przekraczające średnio dwukrotnie narażenie obecne przy maksymalnej zalecanej dawce dla ludzi. Zaobserwowane działanie było odwracalne.
CHPL leku Silodosin Accord, kapsułki twarde, 8 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Zawartość kapsułki Skrobia żelowana, kukurydziana Mannitol Skrobia kukurydziana Magnezu stearynian Sodu laurylosiarczan Otoczka kapsułki Żelatyna Tytanu dwutlenek (E 171) Błękit brylantowy (E 133) (tylko kapsułki 4 mg) Erytrozyna (E 127) (tylko kapsułki 4 mg) 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 2 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30 °C. Przechowywać w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Kapsułki są dostarczane w blistrach z folii PVC/PVDC/Aluminium, w tekturowych pudełkach. Opakowania po 10, 30, 50, i 100 kapsułek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Bez specjalnych wymagań.
CHPL leku Dalfaz SR 5, tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu, 5 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO DALFAZ SR 5, 5 mg, tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 tabletka powlekana o przedłużonym uwalnianiu zawiera 5 mg alfuzosyny chlorowodorku (Alfuzosini hydrochloridum) oraz substancje pomocnicze, w tym olej rycynowy uwodorniony. Pełny wykaz substancji pomocniczych patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu.
CHPL leku Dalfaz SR 5, tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu, 5 mg
Wskazania do stosowania
4.1. Wskazania do stosowania Leczenie zaburzeń czynnościowych spowodowanych łagodnym rozrostem gruczołu krokowego, w przypadku gdy leczenie chirurgiczne zostało odroczone.
CHPL leku Dalfaz SR 5, tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu, 5 mg
Dawkowanie
4.2. Dawkowanie i sposób podawania Pierwszą, rozpoczynającą leczenie, tabletkę należy przyjąć wieczorem, przed snem. Tabletki należy połykać w całości (nie rozgryzać). Dorośli: 1 tabletka produktu Dalfaz SR 5 dwa razy na dobę (rano i wieczorem). Osoby w wieku powyżej 65 lat: U osób starszych oraz osób leczonych z powodu nadciśnienia tętniczego należy rozpocząć leczenie od 1 tabletki produktu Dalfaz SR 5 wieczorem, następnie, w zależności od odpowiedzi klinicznej, dawkę leku można zwiększyć do 2 tabletek na dobę (rano i wieczorem 1 tabletka). Pacjenci z niewydolnością nerek: U pacjentów z niewydolnością nerek leczenie rozpoczyna się od 1 tabletki produktu Dalfaz SR 5 na noc, a w zależności od odpowiedzi klinicznej dawkę można zwiększyć do 1 tabletki dwa razy na dobę. Pacjenci z niewydolnością wątroby: U pacjentów z lekką i umiarkowaną niewydolnością wątroby stosuje się produkt leczniczy Dalfaz o mocy 2,5 mg.
CHPL leku Dalfaz SR 5, tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu, 5 mg
Dawkowanie
Dzieci i młodzież: Nie wykazano skuteczności działania alfuzosyny u dzieci i młodzieży w wieku od 2 do 16 lat (patrz punkt 5.1.). Stosowanie alfuzosyny u dzieci i młodzieży nie jest wskazane.
CHPL leku Dalfaz SR 5, tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu, 5 mg
Przeciwwskazania
4.3. Przeciwwskazania nadwrażliwość na alfuzosynę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1 ciężka niewydolność wątroby jednoczesne stosowanie innych leków blokujących receptory α1-adrenergiczne.
CHPL leku Dalfaz SR 5, tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu, 5 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Należy zachować ostrożność w następujących przypadkach: u pacjentów, u których wystąpiła wyraźna odpowiedź hipotensyjna na leki blokujące receptory α1-adrenergiczne; u pacjentów z objawowym niedociśnieniem ortostatycznym; u pacjentów otrzymujących leki obniżające ciśnienie tętnicze lub azotany; u pacjentów w podeszłym wieku ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia niedociśnienia. U niektórych pacjentów otrzymujących leki obniżające ciśnienie tętnicze, kilka godzin po podaniu leku mogą wystąpić bezobjawowe lub objawowe ortostatyczne spadki ciśnienia krwi (zawroty głowy, osłabienie, poty). W takich przypadkach pacjent powinien się położyć i poczekać aż objawy zupełnie ustąpią. Objawy te są przeważnie przemijające, występują na początku leczenia i nie zawsze z ich powodu należy odstawić lek.
CHPL leku Dalfaz SR 5, tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu, 5 mg
Specjalne środki ostrozności
W badaniach po wprowadzeniu leku do obrotu odnotowano przypadki wyraźnego spadku ciśnienia tętniczego krwi u pacjentów z istniejącymi czynnikami ryzyka (jak np. współwystępujące choroby serca i (lub) jednoczesne stosowanie leków obniżających ciśnienie tętnicze). Ryzyko wystąpienia niedociśnienia i powiązanych działań niepożądanych może być większe u pacjentów w podeszłym wieku. Należy uprzedzić pacjenta o możliwości wystąpienia tego rodzaju objawów. Zalecana jest częsta kontrola ciśnienia krwi. U pacjentów z chorobą niedokrwienną serca należy równocześnie kontynuować leczenie choroby niedokrwiennej serca. W przypadku zaostrzenia objawów choroby wieńcowej alfuzosynę należy odstawić. Istnieje ryzyko niedokrwienia mózgu u pacjentów ze współistniejącymi zaburzeniami krążenia mózgowego, z powodu niedociśnienia, które może wystąpić po podaniu alfuzosyny (patrz punkt 4.8.).
CHPL leku Dalfaz SR 5, tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu, 5 mg
Specjalne środki ostrozności
Podobnie jak w przypadku innych leków blokujących receptory α1-adrenergiczne, należy zachować ostrożność podczas stosowania alfuzosyny u pacjentów z ostrą niewydolnością serca. Pacjenci z wrodzonym wydłużeniem odstępu QTc, u których w przeszłości występowało wydłużenie odstępu QTc lub którzy przyjmują leki, o których wiadomo, że wydłużają odstęp QTc powinni zostać poddani ocenie przed rozpoczęciem leczenia oraz w trakcie stosowania alfuzosyny. Należy unikać jednoczesnego stosowania alfuzosyny i silnych inhibitorów CYP3A4 (takich jak: itrakonazol, ketokonazol, inhibitory proteazy, klarytromycyna, telitromycyna i nefazodon) (patrz punkt 4.5). Alfuzosyna nie powinna być jednocześnie stosowana z inhibitorami CYP3A4, o których wiadomo, że wydłużają odstęp QTc (np. itrakonazol i klarytromycyna) i zaleca się czasowe przerwanie leczenia alfuzosyną jeśli leczenie takim produktem leczniczym zostało rozpoczęte.
CHPL leku Dalfaz SR 5, tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu, 5 mg
Specjalne środki ostrozności
Podobnie jak inne leki blokujące receptory α1-adrenergiczne, alfuzosyna może powodować priapizm (trwały, bolesny wzwód prącia bez związku z aktywnością seksualną). Ponieważ stan ten może prowadzić do trwałej impotencji, jeśli nie jest odpowiednio leczony, pacjenci powinni być poinformowani o jego powadze (patrz punkt 4.8). U niektórych pacjentów, leczonych lekami blokującymi receptory α1-adrenergiczne obecnie lub w przeszłości, podczas operowania zaćmy zaobserwowano śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki (IFIS, ang. intraoperative floppy iris syndrome – rodzaj zespołu małej źrenicy). Chociaż ryzyko wystąpienia tego zespołu w przypadku stosowania alfuzosyny jest bardzo niskie, należy poinformować lekarza okulistę przed planowaną operacją zaćmy, że pacjent jest lub był leczony lekami blokującymi receptory α1-adrenergiczne, ponieważ IFIS może powodować zwiększenie występowania powikłań podczas zabiegu. Lekarze okuliści powinni być przygotowani na możliwość zmiany techniki operacyjnej.
CHPL leku Dalfaz SR 5, tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu, 5 mg
Specjalne środki ostrozności
Olej rycynowy wchodzący w skład produktu może powodować niestrawność i biegunkę.
CHPL leku Dalfaz SR 5, tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu, 5 mg
Interakcje
4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Badania z udziałem zdrowych ochotników wykazały brak interakcji alfuzosyny z następującymi lekami: warfaryn? digoksyn? hydrochlorotiazydem atenololem. Przeciwwskazane jest stosowanie leku jednocześnie z: innymi lekami blokującymi receptory α1-adrenergiczne (patrz punkt 4.3.). Nie zaleca się stosowania leku jednocześnie z: silnymi inhibitorami CYP3A4 takimi jak: itrakonazol, ketokonazol, inhibitory proteazy, klarytromycyna, telitromycyna i nefazodon ze względu na zwiększenie stężenia alfuzosyny we krwi (patrz punkt 4.4). Należy rozważyć jednoczesne stosowanie z: lekami obniżającymi ciśnienie tętnicze (patrz punkt 4.4.), anestetykami stosowanymi do znieczulenia ogólnego: podanie tych leków pacjentowi leczonemu alfuzyną może spowodować znaczny spadek ciśnienia tętniczego.
CHPL leku Dalfaz SR 5, tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu, 5 mg
Interakcje
Lek należy odstawić na 24 godziny przed planowanym zabiegiem chirurgicznym w znieczuleniu ogólnym, azotanami (patrz punkt 4.4.). Patrz również pkt. 4.4.
CHPL leku Dalfaz SR 5, tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu, 5 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6. Wpływ na płodność, ciążę lub laktację Lek nie jest przeznaczony do stosowania u kobiet.
CHPL leku Dalfaz SR 5, tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu, 5 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Brak danych dotyczących wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych. Objawy takie jak zawroty głowy (w tym pochodzenia błędnikowego) oraz osłabienie mogą wystąpić na początku leczenia. Należy poinformować pacjenta o możliwości ich wystąpienia podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
CHPL leku Dalfaz SR 5, tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu, 5 mg
Działania niepożądane
4.8. Działania niepożądane Klasyfikacja częstości występowania działań niepożądanych: bardzo często (≥1/10) często (≥1/100 do <1/10) niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) bardzo rzadko (<1/10 000) częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Zaburzenia układu nerwowego Często: uczucie omdlenia, zawroty głowy (w tym pochodzenia błędnikowego), ból głowy Niezbyt często: omdlenia, senność Częstość nieznana: niedokrwienie mózgu u pacjentów ze współistniejącymi zaburzeniami krążenia mózgowego Zaburzenia oka Niezbyt często: nieprawidłowe widzenie Częstość nieznana: śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki (patrz punkt 4.4.) Zaburzenia krwi i układu chłonnego Częstość nieznana: trombocytopenia, neutropenia Zaburzenia serca Niezbyt często: tachykardia, uczucie kołatania serca Bardzo rzadko: dławica piersiowa u pacjentów z występującą wcześniej chorobą wieńcową (patrz punkt 4.4.) Częstość nieznana: migotanie przedsionków Zaburzenia układu oddechowego Niezbyt często: nieżyt nosa Zaburzenia żołądka i jelit Często: nudności, bóle brzucha, biegunka, suchość w ustach Niezbyt często: wymioty Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Częstość nieznana: uszkodzenie komórek wątroby, cholestatyczna choroba wątroby Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Niezbyt często: wysypka, świąd Bardzo rzadko: pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy Zaburzenia ogólne Często: osłabienie, złe samopoczucie Niezbyt często: obrzęki, ból w klatce piersiowej Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Częstość nieznana: priapizm.
CHPL leku Dalfaz SR 5, tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu, 5 mg
Działania niepożądane
Zaburzenia naczyniowe Często: niedociśnienie ortostatyczne (patrz punkt 4.4) Niezbyt często: uderzenia gorąca
CHPL leku Dalfaz SR 5, tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu, 5 mg
Przedawkowanie
4.9. Przedawkowanie W przypadku przedawkowania, pacjenta należy przewieźć do szpitala. Postępowanie: pacjent powinien leżeć, a w przypadku wystąpienia spadków ciśnienia krwi należy kontrolować czynność układu krążenia i jeśli konieczne podać leki obkurczające naczynia krwionośne. Alfuzosyna wiąże się w znacznym stopniu z białkami osocza i trudno usunąć ją z organizmu za pomocą dializy. Można przeprowadzić płukanie żołądka i podać węgiel aktywowany.
CHPL leku Dalfaz SR 5, tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu, 5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1. Właściwości farmakodynamiczne Alfuzosyna jest pochodną chinazoliny, aktywną po podaniu doustnym. Jest selektywnym antagonistą obwodowych postsynaptycznych receptorów 1-adrenergicznych zlokalizowanych w gruczole krokowym, podstawie pęcherza moczowego oraz w części sterczowej cewki moczowej. Hamowanie receptorów  zmniejsza przeszkodę podpęcherzową poprzez bezpośrednie rozkurczające działanie na mięśnie gładkie gruczołu krokowego. Badania in vivo przeprowadzone na zwierzętach wykazały, że alfuzosyna zmniejsza ciśnienie wewnątrzcewkowe, przez co zmniejsza opór przepływu moczu podczas mikcji. Badania przeprowadzone u szczurów wykazały, że alfuzosyna silniej działa na mięśnie gładkie cewki moczowej niż na mięśniówkę naczyń krwionośnych, w wyniku tego zmniejszenie napięcia cewki moczowej występuje podczas stosowania dawek wywierających niewielki wpływ na ciśnienie tętnicze.
CHPL leku Dalfaz SR 5, tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu, 5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Skuteczność i wysoki profil bezpieczeństwa alfuzosyny, w tym również u pacjentów w podeszłym wieku i z nadciśnieniem, potwierdza uroselektywne działanie alfuzosyny. Stosowanie alfuzosyny zmniejsza objawy ze strony dolnego odcinka dróg moczowych tj. uczucie wypełnienia pęcherza i trudności w oddawaniu moczu. Zaobserwowano, że ostre zatrzymanie moczu (AUR) występowało rzadziej u pacjentów leczonych alfuzosyną w stosunku do pacjentów nie stosujących alfuzosyny. W badaniach klinicznych kontrolowanych placebo u pacjentów z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego stwierdzono, że: alfuzosyna znacząco zwiększa przepływ moczu, średnio o 30 % u pacjentów z przepływem moczu 15 ml/s. Poprawa ta była obserwowana po pierwszej dawce leku. znacząco zmniejsza napięcie wypieracza i zwiększa objętość moczu, która powoduje potrzebę oddania moczu. znacząco zmniejsza objętość zalegającą moczu w pęcherzu moczowym po oddaniu moczu.
CHPL leku Dalfaz SR 5, tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu, 5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Urodynamiczne działanie alfuzosyny na drogi moczowe prowadzi do złagodzenia objawów ze strony dolnego odcinka dróg moczowych takich jak: uczucie wypełnienia pęcherza i trudności w oddawaniu moczu. Dzieci i młodzież Lek Dalfaz SR 5 nie jest wskazany do stosowania u dzieci i młodzieży. Nie wykazano skuteczności działania chlorowodorku alfuzosyny w dwóch badaniach przeprowadzonych na 197 pacjentach w wieku od 2 do 16 lat z podwyższonym ciśnieniem wyciekania moczu podczas skurczu wypieracza (LPP≥40 cm H2O) pochodzenia neurologicznego. Pacjenci otrzymywali chlorowodorek alfuzosyny w dawce 0,1 mg/kg/dobę lub 0,2 mg/kg/dobę w postaci umożliwiającej dawkowanie u dzieci.
CHPL leku Dalfaz SR 5, tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu, 5 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2. Właściwości farmakokinetyczne Średnia biodostępność dla alfuzosyny wynosi 64%. Maksymalne stężenie w surowicy występuje po około 1,5 godziny po przyjęciu leku (od 0,5 do 6 godzin). Farmakokinetyka dawek terapeutycznych alfuzosyny jest liniowa. U zdrowych ochotników okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi około 4,8 godzin. Alfuzosyna wiąże się z białkami krwi w około 90 %. Alfuzosyna metabolizowana jest w wątrobie, z moczem wydalane jest 11 % leku w postaci nie zmienionej. Większość metabolitów (które są nieaktywne) jest wydalana z kałem (75 do 90 %). Jednoczesne spożywanie pokarmu nie ma wpływu na farmakokinetykę leku. CYP3A4 jest głównym izoenzymem wątrobowym biorącym udział w metabolizmie alfuzosyny. Ketokonazol jest silnym inhibitorem CYP3A4. Wielokrotne podawanie ketokonazolu w dawce 200 mg na dobę przez 7 dni powodowało 2,11 krotne zwiększenie Cmax i 2,46 krotne zwiększenie AUClast alfuzosyny 10 mg podawanej po posiłku.
CHPL leku Dalfaz SR 5, tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu, 5 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Inne parametry takie jak: tmax i t½ pozostały nie zmienione. Po wielokrotnym podawaniu ketokonazolu w dawce 400 mg na dobę przez 8 dni obserwowano dla alfuzosyny 2,3 krotne zwiększenie Cmax oraz odpowiednio 3,2 i 3 krotne zwiększenie AUClast i AUC (patrz punkt 4.5). U pacjentów w podeszłym wieku powyżej 75 lat alfuzosyna jest szybciej wchłaniana i maksymalne stężenie leku w surowicy jest wyższe. Biodostępność może być również większa i u niektórych pacjentów można obserwować zmniejszenie objętości dystrybucji. Okres półtrwania w fazie eliminacji jest nie zmieniony. Okres półtrwania w fazie eliminacji ulega wydłużeniu u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby. Biodostępność również ulega zwiększeniu. U pacjentów z niewydolnością nerek, zarówno dializowanych i nie wymagających dializy, objętość dystrybucji jest większa i metabolizm leku jest przyspieszony z powodu zwiększenia frakcji wolnej leku w surowicy krwi.
CHPL leku Dalfaz SR 5, tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu, 5 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Alfuzosyna nie wywiera negatywnego wpływu u pacjentów z przewlekłą lub ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny od 15 do 40 ml/min). Farmakokinetyka alfuzosyny nie zmienia się u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca.
CHPL leku Dalfaz SR 5, tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu, 5 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3. Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Brak danych
CHPL leku Dalfaz SR 5, tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu, 5 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1. Wykaz substancji pomocniczych: Celuloza mikrokrystaliczna Wapnia wodorofosforan dwuwodny Olej rycynowy uwodorniony Powidon Magnezu stearynian Skład otoczki: Hypromeloza Tytanu dwutlenek (E 171) Glikol propylenowy Żelaza tlenek czerwony Żelaza tlenek żółty 6.2. Niezgodności farmaceutyczne Nie znane. 6.3. Okres ważności 3 lata 6.4. Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Bez specjalnych wymagań. 6.5. Rodzaj i zawartość opakowania 20, 56 lub 60 tabletek powlekanych o przedłużonym uwalnianiu w blistrach z folii Al/PVC w tekturowym pudełku. 6.6. Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Brak specjalnych zaleceń
CHPL leku Dalfaz Uno, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO DALFAZ UNO, 10 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 tabletka o przedłużonym uwalnianiu zawiera 10 mg alfuzosyny chlorowodorku (Alfuzosini hydrochloridum) oraz substancje pomocnicze, w tym olej rycynowy uwodorniony. Pełny wykaz substancji pomocniczych patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletki o przedłużonym uwalnianiu
CHPL leku Dalfaz Uno, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Wskazania do stosowania
4.1. Wskazania do stosowania Leczenie zaburzeń czynnościowych spowodowanych łagodnym rozrostem gruczołu krokowego, w przypadku gdy leczenie chirurgiczne zostało odroczone. Leczenie wspomagające u pacjentów z założonym cewnikiem z powodu ostrego zatrzymania moczu spowodowanego łagodnym rozrostem gruczołu krokowego.
CHPL leku Dalfaz Uno, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Dawkowanie
4.2. Dawkowanie i sposób podawania Zalecana dawka wynosi 10 mg na dobę (1 tabletka), stosowana zaraz po wieczornym posiłku. Leczenie wspomagające u pacjentów z założonym cewnikiem z powodu ostrego zatrzymania moczu spowodowanego łagodnym rozrostem gruczołu krokowego: Zalecana dawka wynosi 10 mg na dobę (1 tabletka), po posiłku, stosowana od pierwszego dnia założenia cewnika. Leczenie należy kontynuować przez trzy do czterech dni tj. 2 do 3 dni w czasie, gdy pacjent ma założony cewnik i 1 dzień po usunięciu cewnika. Tabletki należy połykać w całości (nie rozgryzać, nie kruszyć, nie żuć, nie mielić). U osób w podeszłym wieku oraz u osób z niewydolnością nerek o umiarkowanym nasileniu nie jest konieczne zmniejszenie dawki. Dzieci i młodzież: Nie wykazano skuteczności działania alfuzosyny u dzieci i młodzieży w wieku od 2 do 16 lat (patrz punkt 5.1.). Stosowanie alfuzosyny u dzieci i młodzieży nie jest wskazane.
CHPL leku Dalfaz Uno, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Przeciwwskazania
4.3. Przeciwwskazania nadwrażliwość na alfuzosynę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1 niewydolność wątroby jednoczesne stosowanie innych leków blokujących receptory α1-adrenergiczne.
CHPL leku Dalfaz Uno, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Należy zachować ostrożność w następujących przypadkach: u pacjentów, u których wystąpiła wyraźna odpowiedź hypotensyjna na leki blokujące receptory α1-adrenergiczne; u pacjentów z objawowym niedociśnieniem ortostatycznym; u pacjentów otrzymujących leki obniżające ciśnienie tętnicze lub azotany; u pacjentów w podeszłym wieku ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia niedociśnienia. U niektórych pacjentów otrzymujących leki obniżające ciśnienie tętnicze, kilka godzin po podaniu leku mogą wystąpić bezobjawowe lub objawowe ortostatyczne spadki ciśnienia krwi (zawroty głowy, osłabienie, poty). W takich przypadkach pacjent powinien się położyć i poczekać aż objawy zupełnie ustąpią. Objawy te są przeważnie przemijające, występują na początku leczenia i nie zawsze z ich powodu należy odstawić lek.
CHPL leku Dalfaz Uno, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Specjalne środki ostrozności
W badaniach po wprowadzeniu leku do obrotu odnotowano przypadki wyraźnego spadku ciśnienia tętniczego krwi u pacjentów z istniejącymi czynnikami ryzyka (jak np. współwystępujące choroby serca i (lub) jednoczesne stosowanie leków obniżających ciśnienie tętnicze). Ryzyko wystąpienia niedociśnienia i powiązanych działań niepożądanych może być większe u pacjentów w podeszłym wieku. Należy uprzedzić pacjenta o możliwości wystąpienia tego rodzaju objawów. Zalecana jest częsta kontrola ciśnienia krwi. U pacjentów z chorobą niedokrwienną serca należy równocześnie kontynuować leczenie choroby niedokrwiennej serca. W przypadku zaostrzenia objawów choroby wieńcowej alfuzosynę należy odstawić. Podobnie jak w przypadku innych leków blokujących receptory α1-adrenergiczne, należy zachować ostrożność podczas stosowania alfuzosyny u pacjentów z ostrą niewydolnością serca.
CHPL leku Dalfaz Uno, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Specjalne środki ostrozności
Pacjenci z wrodzonym wydłużeniem odstępu QTc, u których w przeszłości występowało wydłużenie odstępu QTc lub którzy przyjmują leki, o których wiadomo, że wydłużają odstęp QTc powinni zostać poddani ocenie przed rozpoczęciem leczenia oraz w trakcie stosowania alfuzosyny. Należy unikać jednoczesnego stosowania alfuzosyny i silnych inhibitorów CYP3A4 (takich jak: itrakonazol, ketokonazol, inhibitory proteazy, klarytromycyna, telitromycyna i nefazodon) (patrz punkt 4.5). Alfuzosyna nie powinna być jednocześnie stosowana z inhibitorami CYP3A4, o których wiadomo, że wydłużają odstęp QTc (np. itrakonazol i klarytromycyna) i zaleca się czasowe przerwanie leczenia alfuzosyną jeśli leczenie takim produktem leczniczym zostało rozpoczęte. Podobnie jak inne leki blokujące receptory α1-adrenergiczne, alfuzosyna może powodować priapizm (trwały, bolesny wzwód prącia bez związku z aktywnością seksualną).
CHPL leku Dalfaz Uno, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Specjalne środki ostrozności
Ponieważ stan ten może prowadzić do trwałej impotencji jeśli nie jest odpowiednio leczony, pacjenci powinni być poinformowani o jego powadze (patrz punkt 4.8). U niektórych pacjentów, leczonych lekami blokującymi receptory α1-adrenergiczne obecnie lub w przeszłości, podczas operowania zaćmy zaobserwowano śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki (IFIS, ang. intraoperative floppy iris syndrome – rodzaj zespołu małej źrenicy). Chociaż ryzyko wystąpienia tego zespołu w przypadku stosowania alfuzosyny jest bardzo niskie, należy poinformować lekarza okulistę przed planowaną operacją zaćmy, że pacjent jest lub był leczony lekami blokujących receptory α1-adrenergiczne, ponieważ IFIS może powodować zwiększenie występowania powikłań podczas zabiegu. Lekarze okuliści powinni być przygotowani na możliwość zmiany techniki operacyjnej.
CHPL leku Dalfaz Uno, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Specjalne środki ostrozności
Brak jest danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min.), alfuzosyna 10 mg w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu nie powinna być stosowana w tej grupie pacjentów. Należy poinformować pacjenta, że tabletki należy połykać w całości (nie rozgryzać, nie kruszyć, nie żuć, nie mielić), w przeciwnym razie może dojść do nieodpowiedniego uwolnienia substancji czynnej i niewłaściwego wchłonięcia leku, co może wywołać wczesne działania niepożądane. Olej rycynowy wchodzący w skład leku może powodować niestrawność i biegunkę.
CHPL leku Dalfaz Uno, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Interakcje
4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Badania z udziałem zdrowych ochotników wykazały brak interakcji alfuzosyny z następującymi lekami: warfaryn? digoksyn? hydrochlorotiazydem atenololem. Przeciwwskazane jest stosowanie leku jednocześnie z: innymi lekami blokującymi receptory α1-adrenergiczne (patrz punkt 4.3.). Nie zaleca się stosowania leku jednocześnie z: silnymi inhibitorami CYP3A4 takimi jak: itrakonazol, ketokonazol, inhibitory proteazy, klarytromycyna, telitromycyna i nefazodon ze względu na zwiększenie stężenia alfuzosyny we krwi (patrz punkt 4.4). Należy rozważyć jednoczesne stosowanie z: lekami obniżającymi ciśnienie tętnicze (patrz punkt 4.4.), anestetykami stosowanymi do znieczulenia ogólnego: podanie tych leków pacjentowi leczonemu alfuzyną może spowodować znaczny spadek ciśnienia tętniczego.
CHPL leku Dalfaz Uno, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Interakcje
Lek należy odstawić na 24 godziny przed planowanym zabiegiem chirurgicznym w znieczuleniu ogólnym, azotanami (patrz punkt 4.4.). Patrz również pkt. 4.4.
CHPL leku Dalfaz Uno, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6. Wpływ na płodność, ciążę lub laktację Lek nie jest przeznaczony do stosowania u kobiet.
CHPL leku Dalfaz Uno, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Brak danych dotyczących wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych. Objawy takie jak zawroty głowy (w tym pochodzenia błędnikowego) oraz osłabienie mogą wystąpić na początku leczenia. Należy poinformować pacjenta o możliwości ich wystąpienia podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
CHPL leku Dalfaz Uno, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Działania niepożądane
4.8. Działania niepożądane Klasyfikacja częstości występowania działań niepożądanych: bardzo często (≥1/10) często (≥1/100 do <1/10) niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) bardzo rzadko (<1/10 000) częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Zaburzenia układu nerwowego Często: uczucie omdlenia, zawroty głowy, ból głowy Niezbyt często: omdlenia, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego Zaburzenia krwi i układu chłonnego Częstość nieznana: trombocytopenia, neutropenia Zaburzenia serca Niezbyt często: tachykardia Bardzo rzadko: dławica piersiowa u pacjentów z występującą wcześniej chorobą wieńcową (patrz punkt 4.4.) Częstość nieznana: migotanie przedsionków Zaburzenia oka Częstość nieznana: śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki (patrz punkt 4.4.) Zaburzenia układu oddechowego Niezbyt często: nieżyt nosa Zaburzenia żołądka i jelit Często: nudności, bóle brzucha Niezbyt często: biegunka Niezbyt często: wymioty Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Częstość nieznana: uszkodzenie komórek wątroby, cholestatyczna choroba wątroby Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Niezbyt często: wysypka, świąd Bardzo rzadko: pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy Zaburzenia ogólne Często: osłabienie Niezbyt często: obrzęki, ból w klatce piersiowej Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Częstość nieznana: priapizm.
CHPL leku Dalfaz Uno, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Działania niepożądane
Zaburzenia naczyniowe Niezbyt często: niedociśnienie ortostatyczne (patrz punkt 4.4), uderzenia gorąca
CHPL leku Dalfaz Uno, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Przedawkowanie
4.9. Przedawkowanie W przypadku przedawkowania, pacjenta należy przewieźć do szpitala. Postępowanie: pacjent powinien leżeć, a w przypadku wystąpienia spadków ciśnienia krwi należy kontrolować czynność układu krążenia i jeśli konieczne podać leki obkurczające naczynia krwionośne. Alfuzosyna wiąże się w znacznym stopniu z białkami osocza i trudno usunąć ją z organizmu za pomocą dializy. Można przeprowadzić płukanie żołądka i podać węgiel aktywowany.
CHPL leku Dalfaz Uno, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1. Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki stosowane w łagodnym rozroście gruczołu krokowego, antagoniści receptora -adrenergicznego. kod ATC: G 04 CA 01 Alfuzosyna jest pochodną chinazoliny, aktywną po podaniu doustnym. Jest selektywnym antagonistą obwodowych postsynaptycznych receptorów 1-adrenergicznych zlokalizowanych w gruczole krokowym, podstawie pęcherza moczowego oraz w części sterczowej cewki moczowej. Hamowanie receptorów  zmniejsza przeszkodę podpęcherzową poprzez bezpośrednie rozkurczające działanie na mięśnie gładkie gruczołu krokowego. Badania in vivo przeprowadzone na zwierzętach wykazały, że alfuzosyna zmniejsza ciśnienie wewnątrzcewkowe, przez co zmniejsza opór przepływu moczu podczas mikcji. Badania przeprowadzone u szczurów wykazały, że alfuzosyna silniej działa na mięśnie gładkie cewki moczowej niż na mięśniówkę naczyń krwionośnych, w wyniku tego zmniejszenie napięcia cewki moczowej występuje podczas stosowania dawek wywierających niewielki wpływ na ciśnienie tętnicze.
CHPL leku Dalfaz Uno, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Stosowanie alfuzosyny zmniejsza objawy ze strony dolnego odcinka dróg moczowych tj. uczucie wypełnienia pęcherza i trudności w oddawaniu moczu. Skuteczność i wysoki profil bezpieczeństwa alfuzosyny, w tym również u pacjentów w podeszłym wieku i z nadciśnieniem, potwierdza uroselektywne działanie alfuzosyny. W badaniach klinicznych kontrolowanych placebo u pacjentów z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego stwierdzono, że: alfuzosyna znacząco zwiększa przepływ moczu, średnio o 30 % u pacjentów z przepływem moczu 15 ml/s. Poprawa ta była obserwowana po pierwszej dawce leku. znacząco zmniejsza napięcie wypieracza i zwiększa objętość moczu, która powoduje potrzebę oddania moczu. znacząco zmniejsza objętość zalegającą moczu w pęcherzu moczowym po oddaniu moczu. Dodatkowo wykazano, że skuteczność działania alfuzosyny 10 mg podawanej raz na dobę na natężenie maksymalnego przepływu moczu i ograniczone działanie na ciśnienie tętnicze krwi jest związane z profilem farmakokinetycznym leku.
CHPL leku Dalfaz Uno, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Ponadto działanie na natężenie maksymalnego przepływu moczu utrzymuje się do 24 godzin po podaniu leku. Urodynamiczne działanie alfuzosyny na drogi moczowe prowadzi do złagodzenia objawów ze strony dolnego odcinka dróg moczowych takich jak: uczucie wypełnienia pęcherza i trudności w oddawaniu moczu. Zaobserwowano, że ostre zatrzymanie moczu (AUR) występowało rzadziej u pacjentów leczonych alfuzosyną w stosunku do pacjentów nie stosujących alfuzosyny. Dodatkowo alfuzosyna znacząco zwiększa, w porównaniu z placebo, odsetek pacjentów, u których w czasie pierwszego epizodu ostrego zatrzymania moczu w przebiegu BPH wystąpił spontaniczny powrót oddawania moczu po usunięciu cewnika. Alfuzosyna redukuje też potrzebę leczenia chirurgicznego z powodu nawrotu ostrego zatrzymania moczu (AUR) w okresie od 3 do 6 miesięcy. Dzieci i młodzież Lek Dalfaz Uno nie jest wskazany do stosowania u dzieci i młodzieży.
CHPL leku Dalfaz Uno, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Nie wykazano skuteczności działania chlorowodorku alfuzosyny w dwóch badaniach przeprowadzonych na 197 pacjentach w wieku od 2 do 16 lat z podwyższonym ciśnieniem wyciekania moczu podczas skurczu wypieracza (LPP≥40 cm H2O) pochodzenia neurologicznego. Pacjenci otrzymywali chlorowodorek alfuzosyny w dawce 0,1 mg/kg/dobę lub 0,2 mg/kg/dobę w postaci umożliwiającej dawkowanie u dzieci.
CHPL leku Dalfaz Uno, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2. Właściwości farmakokinetyczne Alfuzosyna wiąże się w 90% z białkami osocza. Alfuzosyna jest metabolizowana w wątrobie; z moczem wydalane jest 11% niezmienionego leku. Większość metabolitów (które są nieaktywne) jest wydalanych z kałem (75 do 90%). CYP3A4 jest głównym izoenzymem wątrobowym biorącym udział w metabolizmie alfuzosyny. Ketokonazol jest silnym inhibitorem CYP3A4. Wielokrotne podawanie ketokonazolu w dawce 200 mg na dobę przez 7 dni powodowało 2,11 krotne zwiększenie Cmax i 2,46 krotne zwiększenie AUClast alfuzosyny 10 mg podawanej po posiłku. Inne parametry takie jak: tmax i t½ pozostały nie zmienione. Po wielokrotnym podawaniu ketokonazolu w dawce 400 mg na dobę przez 8 dni obserwowano dla alfuzosyny 2,3 krotne zwiększenie Cmax oraz odpowiednio 3,2 i 3 krotne zwiększenie AUClast i AUC (patrz punkt 4.5). U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, okres półtrwania jest przedłużony.
CHPL leku Dalfaz Uno, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Obserwuje się dwukrotny wzrost średniego stężenia maksymalnego leku w surowicy krwi (Cmax) i trzykrotny wzrost AUC. Biodostępność u takich pacjentów jest zwiększona w porównaniu do zdrowych ochotników. Tabletki o przedłużonym uwalnianiu U zdrowych ochotników w średnim wieku średnia wartość względnej biodostępności wynosi 104,4% po podaniu dawki 10 mg (tabletki o przedłużonym uwalnianiu), w porównaniu do biodostępności po podaniu alfuzosyny w tabletkach o bezpośrednim uwalnianiu w dawce 7,5 mg (2,5 mg 3 razy na dobę). Maksymalne stężenie we krwi występuje po 9 godzinach od podania (dla alfuzosyny w tabletkach o bezpośrednim uwalnianiu maksymalne stężenie we krwi występuje po 1 godzinie). Okres półtrwania wynosi 9,1 godziny. Badania wykazały, że biodostępność alfuzosyny jest większa, kiedy lek jest podawany po posiłku (patrz pkt 4.2.).
CHPL leku Dalfaz Uno, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Jeżeli lek jest podany po posiłku, to średnie stężenie maksymalne leku w surowicy krwi (Cmax) i stężenie leku w surowicy w okresie najmniejszej aktywności leku (Ctrough) wynoszą odpowiednio 13,6 ng/ml (odchylenie standardowe = 5,6) i 3,2 ng/ml (odchylenie standardowe = 1,6). Średnia wartość parametru farmakokinetycznego AUC0-24 wynosi 194 (odchylenie standardowe = 75) ng/godz/ml. Utrzymywanie się stałego stężenia w surowicy krwi obserwuje się między 3 i 14 godziną po podaniu, ze stężeniem powyżej 8,1 ng/ml (średnie stężenie w surowicy w przerwie między podaniem kolejnych dawek leku) po 11 godzinach. Parametry farmakokinetyczne leku (Cmax i AUC) nie ulegają zwiększeniu u pacjentów w podeszłym wieku. Średnie wartości Cmax i AUC ulegają umiarkowanemu zwiększeniu u pacjentów z umiarkowanie zaburzoną czynnością nerek (klirens kreatyniny powyżej 30 ml/min), okres półtrwania pozostaje bez zmian, w porównaniu do pacjentów z prawidłową czynnością nerek.
CHPL leku Dalfaz Uno, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Nie ma potrzeby dostosowania dawki u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek, z klirensem kreatyniny powyżej 30 ml/min.
CHPL leku Dalfaz Uno, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3. Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane przedkliniczne nie ujawniają występowania szczególnego zagrożenia u człowieka.
CHPL leku Dalfaz Uno, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1. Wykaz substancji pomocniczych: Pierwsza warstwa tabletki: Hypromeloza Olej rycynowy uwodorniony Etyloceluloza 20 Żelaza tlenek żółty (E 172) Krzemionka koloidalna uwodniona Magnezu stearynian Druga warstwa tabletki: Mannitol Hypromeloza Powidon Celuloza mikrokrystaliczna Krzemionka koloidalna uwodniona Magnezu stearynian Trzecia warstwa tabletki: Hypromeloza Olej rycynowy uwodorniony Powidon Żelaza tlenek żółty (E 172) Krzemionka koloidalna uwodniona Magnezu stearynian 6.2. Niezgodności farmaceutyczne: Nie znane. 6.3. Okres ważności: 3 lata 6.4. Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Bez specjalnych wymagań. 6.5. Rodzaj i zawartość opakowania: 3 blistry Al/PVC po 10 tabletek lub 30 tabletek w pojemniku polietylenowym w tekturowym pudełku. 6.6.
CHPL leku Dalfaz Uno, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Dane farmaceutyczne
Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Brak specjalnych zaleceń oprócz podanych w punkcie 4.2.
CHPL leku o rpl_id: 100174352
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Alugen 10 mg 10 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda tabletka zawiera 10 mg alfuzosyny chlorowodorku (Alfuzosini hydrochloridum) Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Każda tabletka zawiera 7,6 mg laktozy (w postaci laktozy jednowodnej). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletki o przedłużonym uwalnianiu Białe, okrągłe, niepowlekane tabletki o ściętej krawędzi.
CHPL leku o rpl_id: 100174352
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie umiarkowanych i ciężkich objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (ang. benign prostatic hyperplasia-BPH).
CHPL leku o rpl_id: 100174352
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dorośli Jedna tabletka o przedłużonym uwalnianiu 10 mg raz na dobę. Pierwszą dawkę należy przyjąć tuż przed położeniem się spać. Tabletkę należy przyjmować bezpośrednio po posiłku, codziennie o tej samej porze. Ostre zatrzymanie moczu (AUR): Jedna 10 mg tabletka o przedłużonym uwalnianiu codziennie po posiłku stosowana od pierwszego dnia cewnikowania oraz po usunięciu cewnika, o ile brak jest nawrotu AUR lub progresji choroby (patrz punkt 5.1). Pacjenci w podeszłym wieku (powyżej 65 roku życia) Farmakokinetyczne i kliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa dowodzą, że nie ma potrzeby zmniejszania dawki u osób w podeszłym wieku. Można rozważyć zastosowanie mniejszej dawki początkowej u pacjentów, u których istnieje większe ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności alfuzosyny u dzieci w wieku od 2 do 16 lat (patrz punkt 5.1).
CHPL leku o rpl_id: 100174352
Dawkowanie
Dlatego alfuzosyna nie jest wskazana do stosowania u dzieci i młodzieży. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Łagodna i umiarkowana niewydolność nerek Jeśli mniejsza dawka jest niewystarczająca, dawkę produktu leczniczego można zwiększyć do jednej tabletki 10 mg w postaci o przedłużonym uwalnianiu na dobę w zależności od odpowiedzi klinicznej. Pierwszą dawkę należy przyjąć tuż przed położeniem się spać. Ciężka niewydolność nerek Produkt leczniczy Alugen 10 mg w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu nie może być stosowany u chorych z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min.), gdyż brak danych klinicznych na temat bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego u tych pacjentów (patrz punkt 4.4). Pacjenci z niewydolnością wątroby Produkt leczniczy Alugen 10 mg w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu jest przeciwwskazany u chorych z niewydolnością wątroby.
CHPL leku o rpl_id: 100174352
Dawkowanie
U pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością wątroby można zastosować produkt leczniczy o natychmiastowym uwalnianiu, który zawiera mniejszą dawkę alfuzosyny. Dane na temat dawkowania można znaleźć w informacji dotyczącej odpowiedniego produktu leczniczego. Sposób podawania Podanie doustne. Tabletki o przedłużonym uwalnianiu należy połykać w całości i popijać odpowiednią ilością płynu (patrz punkt 4.4).
CHPL leku o rpl_id: 100174352
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną, inne chinazoliny (np. terazosyna, doksazosyna) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ortostatyczne spadki ciśnienia tętniczego krwi. Niewydolność wątroby. Stosowanie skojarzone z innymi blokerami receptorów adrenergicznych α1.
CHPL leku o rpl_id: 100174352
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Pacjenci z ciężką niewydolnością nerek Alfuzosyny w dawce 10 mg w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu nie należy stosować u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min), gdyż brak jest dostępnych danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania w tej grupie pacjentów (patrz punkt 4.2). Ryzyko niedociśnienia tętniczego Należy zachować ostrożność stosując alfuzosynę u chorych leczonych produktami leczniczymi o działaniu hipotensyjnym. Należy regularnie kontrolować ciśnienie tętnicze, szczególnie na początku leczenia. U pacjentów z chorobą niedokrwienną serca należy kontynuować jej leczenie, pamiętając o tym, że jednoczesne stosowanie azotanów i alfuzosyny może zwiększać ryzyko hipotonii. Jeśli wystąpi lub nasili się dławica piersiowa, należy przerwać stosowanie alfuzosyny.
CHPL leku o rpl_id: 100174352
Specjalne środki ostrozności
U niektórych chorych w ciągu kilku godzin po podaniu produktu leczniczego może dojść do wystąpienia hipotonii ortostatycznej, z objawami (zawroty głowy, osłabienie, poty) lub bez tych objawów. W takich przypadkach pacjent powinien leżeć do chwili całkowitego ustąpienia objawów. Działanie to jest przemijające. Zdarza się na początku leczenia i zazwyczaj nie wymaga przerwania leczenia. Odnotowywano wyraźny spadek ciśnienia krwi, w obserwacjach po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu, u pacjentów z istniejącymi czynnikami ryzyka (takimi jak choroba serca i (lub) jednoczesne stosowanie przeciwnadciśnieniowych produktów leczniczych). Ryzyko wystąpienia niedociśnienia i powiązanych działań niepożądanych może być większe u osób starszych. Należy ostrzec pacjentów o możliwości wystąpienia takiego niepożądanego działania produktu leczniczego.
CHPL leku o rpl_id: 100174352
Specjalne środki ostrozności
Istnieje ryzyko niedokrwienia mózgu u pacjentów, u których wcześniej już ono występowało, z objawami lub bez objawów, zaburzenia krążenia mózgowego, z powodu niedociśnienia, które może wystąpić po podaniu alfuzosyny (patrz punkt 4.8.). Należy zachować ostrożność stosując alfuzosynę u chorych, którzy reagowali hipotonią na podanie innych blokerów receptorów adrenergicznych α1. Wcześniejsze występowanie nadwrażliwości na inne blokery receptora α1 U pacjentów z nadwrażliwością na inne blokery receptorów adrenergicznych α1 leczenie alfuzosyną należy rozpoczynać od mniejszych dawek. Niewydolność serca Podobnie jak w przypadku wszystkich innych blokerów receptorów adrenergicznych α1, należy zachować ostrożność stosując alfuzosynę u chorych z ostrą niewydolnością serca. Wydłużenie odstępu QT Pacjentów z wrodzonym wydłużeniem odstępu QTc, ze stwierdzonym nabytym wydłużeniem odstępu QT lub stosujący produkty lecznicze, które powodują wydłużenie odstępu QT należy oceniać przed i podczas podawania alfuzosyny.
CHPL leku o rpl_id: 100174352
Specjalne środki ostrozności
Śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki U niektórych pacjentów leczonych wcześniej tamsulozyną, podczas zabiegu operacyjnego usunięcia zaćmy obserwowano wystąpienie śródoperacyjnego zespołu wiotkiej tęczówki (ang. Intraoperative Floppy Iris Syndrome – IFIS, odmiana zespołu małej źrenicy). Odnotowano również pojedyncze przypadki wystąpienia IFIS podczas stosowania innych blokerów receptorów adrenergicznych α1 i nie można wykluczyć wystąpienia tego zespołu dla innych produktów leczniczych tej klasy. Ponieważ IFIS może prowadzić do powikłań w przebiegu operacji należy poinformować okulistę przed planowanym zabiegiem chirurgicznym o stosowaniu blokerów receptorów adrenergicznych α1 w celu przygotowania się do możliwości zastosowania odpowiedniej modyfikacji techniki chirurgicznej. Przyjmowanie tabletki Pacjentów należy poinformować, aby połykali tabletki w całości. Tabletek nie należy kruszyć ani żuć.
CHPL leku o rpl_id: 100174352
Specjalne środki ostrozności
Niewłaściwy sposób przyjęcia produktu leczniczego może być przyczyną zmienionego uwalniania i wchłaniania substancji czynnej, co wiąże się z ryzykiem wczesnych działań niepożądanych. Laktoza Ten lek zawiera laktozę. Pacjenci z takimi rzadkimi zaburzeniami wrodzonymi, jak: nietolerancja galaktozy, niedobór laktazy typu Lapp lub zaburzenia wchłaniania glukozy–galaktozy, nie powinni przyjmować tego produktu leczniczego.
CHPL leku o rpl_id: 100174352
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Skojarzenia przeciwwskazane: Leki alfa1-adrenolityczne (patrz punkt 4.3). Skojarzenia wymagające ostrożności: Leki hipotensyjne (patrz punkt 4.4). Azotany (patrz punkt 4.4). Silne inhibitory CYP3A4, takie jak itrakonazol, ketokonazol, inhibitory proteaz, klarytromycyna, telitomycyna, nefazodon ponieważ zwiększają stężenie alfuzosyny we krwi (patrz punkt 5.2). Pacjenci leczeni alfuzosyną muszą być hemodynamicznie stabilni przed rozpoczęciem leczenia inhibitorami fosfodiesterazy-5 (sildenafil, tadalafil, wardenafil). Ketokonazol Stosowanie ketokonazolu przez siedem dni w dawce 200 mg na dobę skutkowało 2,1-krotnym zwiększeniem Cmax i 2,5-krotnym zwiększeniem ekspozycji na alfuzosynę 10 mg w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu podawanej po spożyciu posiłku. Inne parametry, takie jak tmax i t1 / 2 nie uległy zmianie.
CHPL leku o rpl_id: 100174352
Interakcje
Wzrost Cmax i AUC alfuzosyny po podaniu wielokrotnym ketokonazolu w dawce 400 mg na dobę był odpowiednio 2,3-krotny i 3,2-krotny (patrz punkt 5.2). Podanie produktów leczniczych przeznaczonych do znieczulenia ogólnego pacjentom przyjmującym alfuzosynę może spowodować znaczne obniżenie ciśnienia krwi. Zaleca się odstawienie produktu leczniczego na 24 godziny przed zabiegiem chirurgicznym. W badaniach z udziałem zdrowych ochotników nie obserwowano żadnych interakcji farmakodynamicznych ani farmakokinetycznych pomiędzy alfuzosyną, a następującymi substancjami czynnymi: warfaryną, digoksyną, hydrochlorotiazydem czy atenololem.
CHPL leku o rpl_id: 100174352
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża i karmienie piersi? Produkt leczniczy Alugen nie jest przeznaczony do stosowania u kobiet. Płodność Brak dostępnych danych.
CHPL leku o rpl_id: 100174352
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Brak danych dotyczących wpływu na zdolność kierowania pojazdami mechanicznymi i obsługiwania maszyn. Mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak: zawroty głowy, oszołomienie i osłabienie, szczególnie na początku leczenia. Należy brać to pod uwagę przy kierowaniu pojazdami i obsługiwaniu maszyn.
CHPL leku o rpl_id: 100174352
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Częstość występowania zdefiniowano w następujący sposób: bardzo często (≥1/10); często (>1/100 do <1/10); niezbyt często (>1/1000 do <1/100); rzadko (>1/10 000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10 000), nie znana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym są zawroty głowy, które występują u około 5% leczonych pacjentów. Klasyfikacja układów i narządów MedDRA Często Niezbyt często Rzadko Bardzo rzadko Częstość nieznana Zaburzenie krwi i układu chłonnego Neutropenia, małopłytkowość Zaburzenia układu nerwowego Omdlenia/zawroty głowy, bóle głowy, zmęczenie Zawroty głowy, senność, omdlenia * Zaburzenia niedokrwienne mózgu u pacjentów ze współistniejącymi zaburzeniami krążenia mózgowego (patrz punkt 4.4) Zaburzenia oka Zaburzenia widzenia Śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki (patrz punkt 4.4) Zaburzenia serca Tachykardia, kołatania serca Dławica piersiowa u pacjentów z istniejącą wcześniej chorobą wieńcową; nasilenie lub nawrót dławicy piersiowej (patrz punkt 4.4) Migotanie przedsionków Zaburzenia naczyniowe Uderzenia gorąca, niedociśnienie ortostatyczne Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Nieżyt nosa Zaburzenia żołądka i jelit Bóle brzucha, nudności, niestrawność Biegunka, suchość w ustach Wymioty Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Uszkodzenie komórek wątroby, choroba cholestatyczna wątroby Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Wysypka (pokrzywka, wykwit), świąd Obrzęk naczynioruchowy Zaburzenia nerek i dróg moczowych Nietrzymanie moczu Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Priapizm Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Osłabienie, złe samopoczucie Ból w klatce piersiowej, obrzęki, uderzenia gorąca, pocenie się *na początku leczenia, po podaniu zbyt dużej dawki lub po krótkiej przerwie w leczeniu Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.
CHPL leku o rpl_id: 100174352
Działania niepożądane
Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem: Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C PL-02 222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 e-mail: ndl@urpl.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku o rpl_id: 100174352
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy Niedociśnienie tętnicze, częstoskurcz z odbicia. Leczenie W przypadku przedawkowania pacjent powinien być hospitalizowany, utrzymywany w pozycji leżącej na plecach. Należy zastosować konwencjonalne leczenie niedociśnienia. W przypadku ciężkiego niedociśnienia konieczne może być podanie produktu leczniczego obkurczającego naczynia działającego bezpośrednio na mięśnie gładkie naczyń krwionośnych. Należy rozważyć płukanie żołądka i (lub) podanie węgla aktywowanego. Alfuzosyna wiąże się w znacznym stopniu z białkami osocza, dlatego trudno usunąć ją poprzez dializę.
CHPL leku o rpl_id: 100174352
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki stosowane w łagodnym rozroście gruczołu krokowego blokujące receptory alfa-adrenergiczne Kod ATC: G 04 CA 01 Mechanizm działania Alfuzosyna jest mieszaniną racemiczną, pochodną chinazoliny, aktywną po podaniu doustnym, o wybiórczym działaniu blokującym receptory postsynaptyczne α1. Działanie farmakodynamiczne Badania in vitro wykazały wybiórcze działanie alfuzosyny na receptory adrenergiczne α1, które znajdują się w gruczole krokowym, w pęcherzu i w cewce moczowej. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Łagodny rozrost gruczołu krokowego (BPH) Objawy kliniczne łagodnego rozrostu gruczołu krokowego są związane nie tylko z wielkością gruczołu krokowego, ale również zależą od impulsów z nerwów współczulnych, które stymulując postsynaptyczne receptory alfa zwiększają napięcie mięśni gładkich dolnych dróg moczowych.
CHPL leku o rpl_id: 100174352
Właściwości farmakodynamiczne
Leczenie alfuzosyną powoduje rozkurcz mięśni gładkich poprawiając tym samym przepływ moczu. Klinicznymi dowodami na wybiórcze działanie produktu leczniczego są: skuteczność kliniczna i dobry profil bezpieczeństwa obserwowane u mężczyzn leczonych alfuzosyną, w tym również u mężczyzn w podeszłym wieku i u osób z nadciśnieniem tętniczym. Alfuzosyna może jednak wywierać umiarkowane działanie hipotensyjne. U ludzi alfuzosyna poprawia parametry przepływu cewkowego przez zmniejszenie napięcia mięśni cewki moczowej i usuwa w ten sposób utrudnienia w wypływie moczu, co ułatwia opróżnianie pęcherza moczowego. W badaniach kontrolowanych placebo z udziałem chorych z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego alfuzosyna powodowała: istotne zwiększenie maksymalnego przepływu cewkowego (Qmax) u pacjentów z Qmax <15 ml/s średnio o 30%.
CHPL leku o rpl_id: 100174352
Właściwości farmakodynamiczne
Poprawę tę obserwowano już po pierwszej dawce, istotne zmniejszenie napięcia mięśnia wypieracza i zwiększenie objętości moczu powodującej uczucie silnego parcia na mocz, istotne zmniejszenie objętości zalegającego moczu. Wymienione efekty urodynamiczne powodują poprawę w zakresie objawów ze strony dolnych dróg moczowych, tzn. objawów związanych z wypełnieniem (podrażnieniem) pęcherza oraz z oddawaniem moczu (zawężaniem drogi odpływu moczu). Ostre zatrzymanie moczu (AUR) związane z BPH Wykazano, że alfuzosyna zwiększa szanse na udane spontaniczne oddawanie moczu w pierwszym epizodzie ostrego zatrzymania moczu (AUR) związanym z BPH, a w ciągu następnych sześciu miesięcy po tym epizodzie zmniejszenia konieczność zabiegu operacyjnego. W podwójnie ślepym badaniu kontrolowanym placebo z udziałem 357 pacjentów, z zastosowaniem alfuzosyny w dawce 10 mg na dobę, wzrósł wskaźnik spontanicznego oddawania moczu po usunięciu cewnika u mężczyzn powyżej 65 lat.
CHPL leku o rpl_id: 100174352
Właściwości farmakodynamiczne
W grupie stosującej alfuzosynę odnotowano udane spontaniczne oddawanie moczu u 88 pacjentów (56,1%), a w grupie placebo u 30 pacjentów (35,7%) (p = 0,003). 165 pacjentów, u których wystąpiło udane oddawanie moczu w pierwszej fazie, zostało włączonych do drugiego etapu i zostali ponownie przebadani: alfuzosyna w porównaniu z placebo zmniejszyła ryzyko zabiegu chirurgicznego (zarówno zabiegu chirurgicznego z powodu wznowy AUR zarówno w trybie ostrym jak i planowanym) o odpowiednio 61%, 52% i 29% po upływie 1., 3. i 6. miesięcy leczenia. Dzieci i młodzież Alfuzosyna nie jest wskazana do stosowania u dzieci i młodzieży (patrz punkt 4.2). Nie wykazano skuteczności alfuzosyny chlorowodorku alfuzosyny w dwóch badaniach przeprowadzonych u 197 pacjentów w wieku od 2 do 16 lat z podwyższonym ciśnieniem wypieracza (LPP≥40 pkt cm H2O) pochodzenia neurologicznego. U pacjentów stosowano alfuzosyny chlorowodorek w dawce 0,1 mg/kg/dobę lub 0,2 mg/kg/dobę, w postaci formulacji pediatrycznych.
CHPL leku o rpl_id: 100174352
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Maksymalne stężenie w osoczu jest osiągane 9 godzin po podaniu. Badania wykazały, że profil farmakokinetyczny nie ulega zmianie, gdy alfuzosyna jest przyjmowana razem z posiłkiem. Postać o przedłużonym uwalnianiu: po podaniu dawki pojedynczej, średnie maksymalne stężenie w osoczu wynosiło 7,72 ng/ml, AUCinf wynosiło 127 ng x godz./ml (po posiłku) a wartość tmax wynosiła 6,69 godz. (po posiłku). W stanie równowagi (po posiłku) średnie AUC w okresie pomiędzy dawkami (AUCτ) wynosiło 194 (SD =75) ng x h/ml, średnie Cmax wynosiło 13,6 (SD = 5,6) ng/ml zaś Cmin wynosiło 3,1 (SD = 1,6) ng/ml. Dystrybucja Stopień wiązania z białkami osocza wynosi około 90%. Objętość dystrybucji alfuzosyny u zdrowych ochotników wynosi 2,5 l/kg. Wykazano preferencyjną dystrybucję produktu leczniczego w gruczole krokowym w porównaniu z osoczem. Metabolizm Alfuzosyna jest w znacznym stopniu metabolizowana w wątrobie (przez różne szlaki).
CHPL leku o rpl_id: 100174352
Właściwości farmakokinetyczne
Żaden z metabolitów nie posiada aktywności farmakologicznej. Interakcje metaboliczne: izoenzym CYP3A4 jest głównym enzymem wątroby uczestniczącym w metabolizmie alfuzosyny (patrz punkt 4.5). Eliminacja Średni okres półtrwania alfuzosyny w osoczu wynosi około 9,1 godz. Metabolity alfuzosyny są wydalane przez nerki i prawdopodobnie również z żółcią, Od 75 do 91% dawki doustnej wydalanych jest z kałem; 35% w postaci niezmienionej, a reszta w postaci metabolitów, co wskazuje na pewien stopień wydalania produktu leczniczego z żółcią. Około 10% dawki wydala się z moczem w postaci niezmienionej. Liniowość lub nieliniowość W zakresie dawek terapeutycznych alfuzosyna wykazuje liniowe właściwości farmakokinetyczne. Zaburzenia czynności nerek lub wątroby W porównaniu z pacjentami z prawidłową czynnością nerek, średnie wartości Cmax i AUC są umiarkowanie zwiększone u pacjentów z niewydolnością nerek, bez modyfikacji okresu półtrwania.
CHPL leku o rpl_id: 100174352
Właściwości farmakokinetyczne
Ta zmiana w profilu farmakokinetycznych nie jest uważana za istotną klinicznie u pacjentów z klirensem kreatyniny > 30 ml / min. U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby okres półtrwania jest wydłużony. Maksymalne stężenie w osoczu jest dwukrotnie większe, a dostępność biologiczna większa w porównaniu ze zdrowymi ochotnikami. Pacjenci w podeszłym wieku Wartość stężenia maksymalnego (Cmax) oraz AUC nie zwiększają się u osób w podeszłym wieku, w porównaniu do zdrowych osób w wieku średnim.
CHPL leku o rpl_id: 100174352
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, rakotwórczości oraz toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa, nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka.
CHPL leku o rpl_id: 100174352
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Laktoza jednowodna Hypromeloza Powidon K25 Magnezu stearynian 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy 6.3 Okres ważności 4 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30ºC. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blister PVC/PVDC-Aluminium. 20, 28, 30, 30×1, 50, 56, 60, 60×1, 90, 100, 180, 500 tabletek Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania Bez szczególnych wymagań. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Omnic 0,4, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, 0,4 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Omnic 0,4, 0,4 mg, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde. 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda kapsułka zawiera 0,4 mg tamsulosyny chlorowodorku (Tamsulosini hydrochloridum). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde. Pomarańczowe/oliwkowozielone kapsułki oznaczone 0,4 oraz logo i 701.
CHPL leku Omnic 0,4, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, 0,4 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Objawy z dolnych dróg moczowych (ang. Lower Urinary Tract Symptoms, LUTS) związane z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego (ang. Benign Prostatic Hyperplasia, BPH).
CHPL leku Omnic 0,4, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, 0,4 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Jedna kapsułka na dobę, po śniadaniu lub po pierwszym posiłku. Kapsułkę należy połknąć w całości, nie należy jej rozgryzać ani żuć, ponieważ zaburza to zdolność do stopniowego uwalniania substancji czynnej. Nie ma konieczności dostosowania dawkowania w przypadku zaburzeń czynności nerek. Nie ma konieczności dostosowania dawkowania u pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością wątroby (patrz punkt 4.3.). Sposób podawania Podanie doustne. Dzieci i młodzież Omnic 0,4 nie jest wskazany do stosowania u dzieci. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego u dzieci w wieku do 18 lat. Aktualne dane przedstawiono w punkcie 5.1.
CHPL leku Omnic 0,4, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, 0,4 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną, w tym polekowy obrzęk naczynioruchowy, lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Niedociśnienie ortostatyczne w wywiadzie. Ciężka niewydolność wątroby.
CHPL leku Omnic 0,4, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, 0,4 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Podobnie jak w przypadku innych antagonistów receptora adrenergicznego alfa1 w pojedynczych przypadkach, podczas leczenia produktem Omnic 0,4, może wystąpić obniżenie ciśnienia tętniczego i rzadko, w konsekwencji, omdlenie. Po wystąpieniu pierwszych objawów niedociśnienia ortostatycznego (zawroty głowy, uczucie osłabienia) pacjent powinien usiąść lub położyć się i pozostać w takiej pozycji do czasu ustąpienia objawów. Przed rozpoczęciem leczenia produktem Omnic 0,4 należy wykluczyć inne choroby mogące powodować objawy zbliżone do występujących w łagodnym rozroście gruczołu krokowego (BPH). Wskazane jest uprzednie przeprowadzenie badania per rectum oraz, w razie konieczności, oznaczenie swoistego antygenu sterczowego (ang. Prostate Specific Antigen, PSA). Badania te powinny być okresowo powtarzane.
CHPL leku Omnic 0,4, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, 0,4 mg
Specjalne środki ostrozności
Należy ostrożnie podchodzić do leczenia pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <10 ml/min), gdyż nie prowadzono badań produktu w tej grupie pacjentów. Podczas operacji usunięcia zaćmy lub chirurgicznego leczenia jaskry u niektórych pacjentów będących w trakcie leczenia lub leczonych w przeszłości tamsulosyny chlorowodorkiem zaobserwowano śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki (ang. Intra-operative Floppy Iris Syndrom, IFIS – odmiana zespołu małej źrenicy). Śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki może zwiększać ryzyko powikłań ze strony oka podczas wykonywania operacji i po operacji. Istnieją pojedyncze doniesienia o celowości odstawienia tamsulosyny chlorowodorku na 1-2 tygodni przed zabiegiem chirurgicznego usunięcia zaćmy lub chirurgicznego leczenia jaskry, ale korzyści wynikające z przerwania leczenia nie zostały ustalone.
CHPL leku Omnic 0,4, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, 0,4 mg
Specjalne środki ostrozności
Donoszono o występowaniu śródoperacyjnego zespołu wiotkiej tęczówki również u pacjentów, którzy przerwali leczenie tamsulosyną na dłuższy czas przed zabiegiem. Nie zaleca się rozpoczynania leczenia tamsulosyny chlorowodorkiem u pacjentów, u których planowana jest operacja usunięcia zaćmy lub chirurgicznego leczenia jaskry. Podczas kwalifikacji do zabiegu operacyjnego chirurdzy wykonujący zabieg i okuliści powinni zebrać wywiad, czy pacjenci z zaplanowanymi zabiegami usunięcia zaćmy lub chirurgicznego leczenia jaskry są lub byli leczeni tamsulosyną, w celu zapewnienia odpowiednich środków w razie wystąpienia śródoperacyjnego zespołu wiotkiej tęczówki podczas operacji. U pacjentów o fenotypie charakteryzującym się słabą aktywnością metaboliczną cytochromu CYP2D6 tamsulosyny chlorowodorku nie należy podawać jednocześnie z silnymi inhibitorami cytochromu CYP3A4.
CHPL leku Omnic 0,4, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, 0,4 mg
Specjalne środki ostrozności
Tamsulosyny chlorowodorek należy stosować ostrożnie w połączeniu z silnymi i umiarkowanie silnymi inhibitorami cytochromu CYP3A4 (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Omnic 0,4, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, 0,4 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych. Nie obserwowano interakcji tamsulosyny chlorowodorku podczas jednoczesnego podawania z atenololem, enalaprylem ani teofiliną. Jednoczesne podawanie z cymetydyną powoduje zwiększenie stężenia tamsulosyny w osoczu, natomiast podawanie z furosemidem zmniejszenie jej stężenia. Ponieważ stężenia mieszczą się w granicach terapeutycznych modyfikacja dawkowania nie jest konieczna. W badaniach in vitro nie stwierdzono, aby diazepam, propranolol, trichlorometazyd, chlormadynon, amitryptylina, diklofenak, glibenklamid, symwastatyna ani warfaryna zmieniały stężenia wolnej frakcji tamsulosyny w osoczu. Podobnie, tamsulosyna nie zmienia stężeń w osoczu wolnych frakcji diazepamu, propranololu, trichlorometazydu czy chlormadynonu. Diklofenak i warfaryna mogą jednak zwiększać szybkość eliminacji tamsulosyny.
CHPL leku Omnic 0,4, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, 0,4 mg
Interakcje
Jednoczesne podawanie tamsulosyny chlorowodorku z silnymi inhibitorami cytochromu CYP3A4 może prowadzić do zwiększenia ekspozycji na tamsulosyny chlorowodorek. Jednoczesne podawanie ketokonazolu (znany, silny inhibitor CYP3A4) powodowało zwiększenie AUC oraz Cmax tamsulosyny odpowiednio o 2,8 i 2,2 razy. U pacjentów o fenotypie charakteryzującym się słabą aktywnością metaboliczną cytochromu CYP2D6 tamsulosyny chlorowodorku nie należy podawać jednocześnie z silnymi inhibitorami cytochromu CYP3A4. Tamsulosyny chlorowodorek należy stosować ostrożnie w połączeniu z silnymi i umiarkowanie silnymi inhibitorami cytochromu CYP3A4. Jednoczesne podawanie tamsulosyny chlorowodorku z paroksetyną, silnym inhibitorem CYP2D6, powodowało zwiększenie Cmax i AUC tamsulosyny odpowiednio o 1,3 oraz 1,6 raza, jednak te wartości nie są klinicznie istotne. Jednoczesne podawanie innych antagonistów receptora alfa1- adrenergicznego może spowodować obniżenie ciśnienia tętniczego krwi.
CHPL leku Omnic 0,4, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, 0,4 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Omnic 0,4 nie jest wskazany do stosowania u kobiet. W długo i krótkotrwałych badaniach klinicznych z tamsulosyną obserwowano zaburzenia wytrysku nasienia. Po dopuszczeniu leku do obrotu zgłaszano przypadki zaburzeń wytrysku nasienia, wytrysku wstecznego i brak wytrysku.
CHPL leku Omnic 0,4, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, 0,4 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie prowadzono badań dotyczących wpływu produktu Omnic 0,4 na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Należy jednak uprzedzić pacjentów o możliwości wystąpienia zawrotów głowy.
CHPL leku Omnic 0,4, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, 0,4 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Klasyfikacja układów i narządów MedDRA Często (>1/100 do <1/10) Niezbyt często (>1/1000 do <1/100) Rzadko (>1/10 000 do <1/1000) Bardzo rzadko (<1/10 000) Nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Zaburzenia układu nerwowego zawroty głowy (1,3%) ból głowy omdlenia Zaburzenia oka niewyraźne widzenie* zaburzenia widzenia* Zaburzenia serca kołatanie serca Zaburzenia naczyniowe hipotonia ortostatyczna Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia zapalenie błony śluzowej nosa krwawienie z nosa* Zaburzenia żołądka i jelit zaparcia biegunka nudności wymioty suche usta* Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej wysypka świąd pokrzywka obrzęk naczynioruchowy zespół Stevensa-Johnsona rumień wielopostaciowy* złuszczające zapalenie skóry* Zaburzenia układu rozrodczego i piersi zaburzenia wytrysku, w tym wytrysk wsteczny i brak wytrysku priapizm Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania astenia *obserwowane po dopuszczeniu do obrotu.
CHPL leku Omnic 0,4, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, 0,4 mg
Działania niepożądane
Obserwowany podczas chirurgii zaćmy i chirurgicznego leczenia jaskry typ zespołu małej źrenicy zwany śródoperacyjnym zespołem wiotkiej tęczówki został zgłoszony w ramach nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii w związku z leczeniem tamsulosyną (patrz punkt 4.4.). Doświadczenia z obserwacji po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu: poza działaniami niepożądanymi wymienionymi powyżej zgłaszano, w związku z zastosowaniem tamsulosyny, migotanie przedsionków, arytmię, tachykardię oraz duszność. Powyższe, spontaniczne działania niepożądane pochodzą z obserwacji prowadzonych na całym świecie po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu, w związku z tym częstość ich występowania oraz rola tamsulosyny w ich powstawaniu nie mogą być rzetelnie określone. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.
CHPL leku Omnic 0,4, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, 0,4 mg
Działania niepożądane
Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C PL-02 222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 545 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
CHPL leku Omnic 0,4, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, 0,4 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy Przedawkowanie tamsulosyny chlorowodorku może powodować ciężkie niedociśnienie. Ciężkie objawy niedociśnienia obserwowano przy różnym stopniu przedawkowania. Leczenie W przypadku wystąpienia nagłego obniżenia ciśnienia w wyniku przedawkowania należy zapewnić pacjentowi odpowiednią opiekę, zwłaszcza w zakresie przywrócenia prawidłowej czynności układu sercowo-naczyniowego. Ciśnienie krwi oraz prawidłową akcję serca można przywrócić kładąc pacjenta na plecach. Jeśli jest to nieskuteczne, należy zastosować produkty zwiększające objętość krwi krążącej i, w razie konieczności, produkty zwężające naczynia krwionośne. Należy kontrolować czynność nerek i stosować leczenie objawowe. Dializa najprawdopodobniej nie będzie skuteczna, ponieważ tamsulosyna bardzo silnie wiąże się z białkami osocza. W celu zmniejszenia wchłaniania z przewodu pokarmowego można prowokować wymioty.
CHPL leku Omnic 0,4, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, 0,4 mg
Przedawkowanie
W przypadku spożycia dużych ilości produktu zaleca się płukanie żołądka oraz podanie węgla leczniczego i stosowanie osmotycznych środków przeczyszczających, takich jak siarczan sodu.
CHPL leku Omnic 0,4, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, 0,4 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki stosowane w łagodnym rozroście gruczołu krokowego, antagoniści receptora alfa adrenergicznego, kod ATC: G04CA02. Mechanizm działania Tamsulosyna jest wybiórczym, kompetycyjnym antagonistą postsynaptycznych receptorów adrenergicznych typu alfa1, a zwłaszcza podtypów alfa1A i alfa1D, powodującym rozkurcz mięśniówki gładkiej gruczołu krokowego i cewki moczowej. Działanie farmakodynamiczne Omnic 0,4 zwiększa maksymalny przepływ cewkowy moczu. Zmniejsza zwężenie drogi odpływu moczu dzięki rozkurczowi mięśniówki gładkiej gruczołu krokowego i cewki moczowej, tym samym zmniejszając objawy z opróżniania. Zmniejsza także objawy z napełniania, w których powstawaniu istotną rolę odgrywa niestabilność pęcherza moczowego. Zmniejszenie objawów z napełniania i opróżniania utrzymuje się podczas długotrwałego leczenia. Znacząco opóźnia się konieczność zastosowania leczenia chirurgicznego lub cewnikowania.
CHPL leku Omnic 0,4, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, 0,4 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Leki będące antagonistami receptora alfa1 adrenergicznego mogą zmniejszać ciśnienie tętnicze krwi poprzez zmniejszanie oporu obwodowego. Podczas badań produktu Omnic 0,4 nie obserwowano klinicznie istotnego zmniejszenia ciśnienia tętniczego krwi. Dzieci i młodzież U dzieci z pęcherzem neurogennym przeprowadzono randomizowane badanie kliniczne kontrolowane placebo, z podwójnie ślepą próbą i ze zróżnicowanym dawkowaniem. Grupę 161 dzieci (w wieku od 2 do 16 lat) losowo przydzielono do grup, w których podawano jedną z trzech dawek tamsulosyny (małą [0,001 do 0,002 mg/kg mc.], średnią [0,002 do 0,004 mg/kg mc.] i dużą [0,004 do 0,008 mg/kg mc.]) lub placebo. Pierwszorzędowym punktem końcowym była liczba pacjentów, u których wartość LPP (ang. Leak Point Pressure,- ciśnienie wyciekania moczu podczas nadaktywnego skurczu wypieracza) zmniejszyła się do <40 cm H2O, w oparciu o dwukrotny pomiar w ciągu doby.
CHPL leku Omnic 0,4, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, 0,4 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Drugorzędowymi punktami końcowymi były: rzeczywista i procentowa zmiana ciśnienia wyciekania moczu w odniesieniu do stanu wyjściowego, poprawa lub stabilizacja wodonercza i wodniaka moczowodu oraz zmiana objętości moczu uzyskanego podczas cewnikowania i liczba wycieków moczu w czasie cewnikowania, odnotowanych w dzienniczku cewnikowania. Nie stwierdzono statystycznie istotnych różnic pomiędzy grupą przyjmującą placebo, a żadną z 3 grup leczonych tamsulosyną zarówno dla pierwszo- jak i drugorzędowych punktów końcowych. Nie zaobserwowano odpowiedzi na żadną z dawek.
CHPL leku Omnic 0,4, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, 0,4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Tamsulosyny chlorowodorek jest wchłaniany z przewodu pokarmowego, wykazując prawie całkowitą dostępność biologiczną. Podawanie po posiłku zmniejsza wchłanianie tamsulosyny chlorowodorku. Stałość wchłaniania jelitowego można zapewnić przyjmując produkt Omnic 0,4 zawsze po tym samym posiłku. Tamsulosyna wykazuje kinetykę liniową. Po podaniu pojedynczej dawki produktu Omnic 0,4, po posiłku maksymalne stężenie tamsulosyny w osoczu stwierdza się po około 6 godzinach. W stanie stacjonarnym, osiąganym około 5. dnia podawania dawek wielokrotnych maksymalne stężenie osoczowe tamsulosyny jest około dwóch trzecich wyższe niż stężenia stwierdzane po podaniu pojedynczej dawki. Chociaż dane te dotyczą pacjentów w podeszłym wieku, należy oczekiwać, że takie same zależności występują u młodszych pacjentów. Stężenie tamsulosyny zarówno po podaniu pojedynczej jak i wielokrotnej dawki wykazuje znaczną zmienność osobniczą.
CHPL leku Omnic 0,4, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, 0,4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Dystrybucja U ludzi tamsulosyna wiąże się z białkami osocza w ponad 99%, a objętość dystrybucji jest niewielka (około 0,2 l/kg mc.). Metabolizm Tamsulosyna w niewielkim stopniu podlega efektowi pierwszego przejścia, gdyż jest wolno metabolizowana. Większa część tamsulosyny występuje w osoczu w postaci niezmienionej. Tamsulosyna jest metabolizowana w wątrobie. U szczurów w zasadzie nie obserwowano pobudzenia enzymów mikrosomalnych wątroby. Wyniki badań in vitro wskazują, że cytochromy CYP3A4 i CYP2D6 biorą udział w metabolizmie tamsulosyny chlorowodorku, możliwy jest również niewielki udział innych izoenzymów CYP. Zablokowanie enzymów cytochromów CYP3A4 i CYP2D6 metabolizujących produkt może prowadzić do zwiększenia ekspozycji na tamsulosyny chlorowodorek (patrz punkt 4.4 i 4.5). Żaden z metabolitów nie wykazuje większej aktywności niż substancja wyjściowa.
CHPL leku Omnic 0,4, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, 0,4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Eliminacja Tamsulosyna i jej metabolity są wydalane głównie z moczem, przy czym około 9% podanej dawki pozostaje w postaci niezmienionej. Po podaniu pojedynczej dawki Omnic 0,4 po posiłku okres półtrwania tamsulosyny w osoczu wynosi około 10 godzin, a po dawkach wielokrotnych (w stanie stacjonarnym) około 13 godzin.
CHPL leku Omnic 0,4, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, 0,4 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Prowadzono badania toksyczności po podaniu pojedynczej jak i wielokrotnej dawki u myszy, szczurów i psów. Ponadto badano toksyczny wpływ na reprodukcję u szczurów, działanie rakotwórcze u myszy i szczurów oraz genotoksyczność in vivo i in vitro. Ogólny profil toksyczności po zastosowaniu dużych dawek tamsulosyny nie odbiega od profilu znanego dla produktów blokujących receptory adrenergiczne typu alfa1. Po zastosowaniu bardzo dużych dawek obserwowano zmiany zapisu EKG u psów. Nie stwierdzono istotności klinicznej tego efektu. Tamsulosyna nie wykazuje istotnych właściwości genotoksycznych. Obserwowano zwiększenie częstości zmian proliferacyjnych gruczołów sutkowych u samic szczurów i myszy. Efekt ten, prawdopodobnie spowodowany hiperprolaktynemią, występował tylko po zastosowaniu dużych dawek. Uznano, że nie ma on znaczenia klinicznego.
CHPL leku Omnic 0,4, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, 0,4 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Celuloza mikrokrystaliczna (E460) Kwasu metakrylowego i etylu akrylanu kopolimer (1:1) Polisorbat 80 (E433) Sodu laurylosiarczan Triacetyna (E1518) Wapnia stearynian (E470a) Talk (E553b) Skład kapsułki: Żelatyna Indygotyna (E132) Tytanu dwutlenek (E171) Żelaza tlenek, żółty (E172) Żelaza tlenek, czerwony (E172) Skład tuszu do nadruku: Szelak (E904) Glikol propylenowy (E1520) Żelaza tlenek, czarny (E172) 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 4 lata. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w oryginalnym opakowaniu. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blister z folii Al/PP zawierający 10 kapsułek w tekturowym pudełku. Jedno opakowanie zawiera 30 kapsułek. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Bez specjalnych wymagań.

Letnia apteczka

Sprawdź »

Co warto w niej mieć?

Lek bez recepty

Urosept

tabletki

Infekcje dróg moczowych

Poznaj działanie

Kosmetyk

Alantandermoline złuszczający

krem

Pielęgnacja stóp

Poznaj działanie

Suplement diety

Osavi Kolagen & Elektrolity Witalność i Blask

pomarańcza-grejfrut

Kolagen i elektrolity

Poznaj działanie

Suplement diety

Vesvein Nogi

tabletki

Krążenie żylne

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Alax

tabletki

Zaparcia

Poznaj działanie

Klasyfikacja układów i narządów	Bardzo często	Często	Niezbyt często	Rzadko	Bardzo rzadko	Częstość nieznana
Zaburzenia układu immunologi- cznego					reakcje typu alergicznego, w tym obrzęk twarzy, obrzęk językai obrzęk gardła1
Zaburzeniapsychiczne			zmniejszonelibido

Badanie	Grupa pacjentów leczonych	Liczba pacjen- tów	IPSSPunktacja łączna	IPSSObjawypodrażnieniowe	IPSSObjawy zaporowe
Wartość począt- kowa(± SD)	Zmiana w porównaniu do wartościpocząt- kowej	Różnica(95% CI)wobec placebo	Zmiana w porównaniu do wartościpocząt- kowej	Różnica(95% CI)wobec placebo	Zmiana w porównaniu do wartościpocząt- kowej	Różnica(95% CI)wobec placebo
US-1	SylodosynaPlacebo	233228	22 ± 521 ± 5	-6,5-3,6	-2,8*(-3,9; -1,7)	-2,3-1,4	-0,9*(-1,4; -0,4)	-4,2-2,2	-1,9*(-2,6; -1,2)
US-2	SylodosynaPlacebo	233229	21 ± 521 ± 5	-6,3-3,4	-2,9*(-4,0; -1,8)	-2,4-1,3	-1,0*(-1,5; -0,6)	-3,9-2,1	-1,8*(-2,5; -1,1)
	Sylodosyna	371	19 ± 4	-7,0	-2,3*	-2,5	-0,7°	-4,5	-1,7*
					(-3,2; -1,4)		(-1,1; -0,2)		(-2,2; -1,1)
Europa	Tamsulosyna	376	19 ± 4	-6,7	-2,0*	-2,4	-0,6°	-4,2	-1,4*
					(-2,9; -1,1)		(-1,1; -0,2)		(-2,0; -0,8)
	Placebo
		185	19 ± 4	-4,7		-1,8		-2,9

Klasyfikacja układów i narządów	Bardzoczęsto	Często	Niezbyt często	Rzadko	Bardzorzadko	Częstośćnieznana
Zaburzenia układu immunologi- cznego					reakcje typu alergicznego, w tym obrzęk twarzy, obrzęk języka iobrzęk gardła1
Zaburzeniapsychiczne			zmniejszone libido
Zaburzenia układu nerwowego		zawroty głowy		omdlenie, utrata przytomności1
Zaburzeniaserca			tachykardia1	kołatanieserca1
Zaburzenia naczyniowe		niedociśnie nie ortostatyczne	niedociśnienie1
Zaburzenia układu oddechowego, klatkipiersiowej i śródpiersia		przekrwien ie błony śluzowej nosa
Zaburzenia żołądka i jelit		biegunka	Nudności, suchość w jamie ustnej
Zaburzenia wątroby i drógżółciowych			nieprawidłowe wyniki testów czynnościowych wątroby1
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej			wysypka1, świąd1, pokrzywka1, wysypkapolekowa1
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi	Zaburzenia wytrysku, w tym wytryskwsteczny anejakulacja		zaburzenia erekcji
Urazy, zatrucia i powikłaniapo zabiegach						śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki

Badani e	Grupa pacjentów leczonych	Liczba pacjen tów	IPSSPunktacja łączna	IPSSObjawy podrażnieniowe	IPSSObjawy zaporowe
Wartoś ć począt- kowa (±SD)	Zmiana w porównani u do wartościpocząt- kowej	Różnica (95% CI) wobec placebo	Zmiana w porównani u do wartościpocząt- kowej	Różnica (95% CI) wobec placebo	Zmiana w porównani u do wartościpocząt- kowej	Różnica (95% CI) wobec placebo
US-1	SylodosynaPlacebo	233228	22 ± 521 ± 5	-6,5-3,6	-2,8*(-3,9; -1,7)	-2,3-1,4	-0,9*(-1,4; -0,4)	-4,2-2,2	-1,9*(-2,6; -1,2)
US-2	SylodosynaPlacebo	233229	21 ± 521 ± 5	-6,3-3,4	-2,9*(-4,0; -1,8)	-2,4-1,3	-1,0*(-1,5; -0,6)	-3,9-2,1	-1,8*(-2,5; -1,1)
	Sylodosyna	371	19 ± 4	-7,0	-2,3*(-3,2; -1,4)	-2,5	-0,7°(-1,1; -0,2)	-4,5	-1,7*(-2,2; -1,1)
Europa	Tamsulosyna	376	19 ± 4	-6,7	-2,0*(-2,9; -1,1)	-2,4	-0,6°(-1,1; -0,2)	-4,2	-1,4*(-2,0; -0,8)
	Placebo	185	19 ± 4	-4,7		-1,8		-2,9

Sylodosyna – wskazania – na co działa?

Spis treści

Jak działa sylodosyna?

Wskazania do stosowania sylodosyny

Wskazania u dorosłych

Wskazania u dzieci i młodzieży

Inne specjalne grupy pacjentów

Tabela zastosowania sylodosyny w różnych grupach pacjentów

Sylodosyna – skuteczna pomoc w łagodzeniu objawów BPH

Pytania i odpowiedzi

Na co stosuje się sylodosynę?

Czy sylodosyna jest odpowiednia dla dzieci lub młodzieży?

Czy sylodosynę można stosować u kobiet?

Czy sylodosyna może być stosowana u pacjentów z niewydolnością nerek?

Jakie objawy łagodzi sylodosyna?

Sylodosyna a inne leki na BPH

Objawy, na które działa sylodosyna

Regularna kontrola podczas leczenia

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mgNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mgWskazania do stosowania

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mgDawkowanie

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mgDawkowanie

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mgPrzeciwwskazania

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mgInterakcje

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mgInterakcje

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mgInterakcje

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mgInterakcje

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mgWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mgWpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mgPrzedawkowanie

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mgPrzedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mgDane farmaceutyczne

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mgNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mgWskazania do stosowania

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mgDawkowanie

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mgDawkowanie

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mgPrzeciwwskazania

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mgInterakcje

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mgInterakcje

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mgInterakcje

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mgInterakcje

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mgWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mgWpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mgPrzedawkowanie

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Wskazania do stosowania

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Dawkowanie

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Dawkowanie

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Przeciwwskazania

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Interakcje

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Interakcje

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Interakcje

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Interakcje

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Przedawkowanie

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 4 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Wskazania do stosowania

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Dawkowanie

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Dawkowanie

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Przeciwwskazania

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Interakcje

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Interakcje

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Interakcje

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Interakcje

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Przedawkowanie

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Urorec, kapsułki twarde, 8 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 4 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 4 mg
Wskazania do stosowania

CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 4 mg
Dawkowanie

CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 4 mg
Dawkowanie

CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 4 mg
Przeciwwskazania

CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 4 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 4 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 4 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 4 mg
Interakcje

CHPL leku Silodyx, kapsułki twarde, 4 mg
Interakcje