Menu

Sugammadeks – stosowanie u dzieci

Sugammadeks to nowoczesna substancja stosowana podczas znieczulenia ogólnego, która umożliwia szybkie i bezpieczne odwrócenie działania leków zwiotczających mięśnie. W przypadku dzieci jej użycie wymaga jednak szczególnej ostrożności, ponieważ najmłodsi pacjenci różnią się od dorosłych nie tylko wagą, ale też sposobem przetwarzania i wydalania leków z organizmu. Sprawdź, kiedy i na jakich zasadach sugammadeks może być stosowany u dzieci, jakie są zalecenia dotyczące dawkowania oraz na co warto zwrócić uwagę podczas jego podawania w tej grupie wiekowej.

Spis treści

Dlaczego bezpieczeństwo stosowania leków u dzieci jest tak ważne?

Stosowanie leków u dzieci wymaga szczególnej ostrożności, ponieważ ich organizm różni się od dorosłego pod względem tempa metabolizmu, wchłaniania oraz wydalania substancji czynnych. Dzieci nie są po prostu “małymi dorosłymi” – ich reakcja na leki może być inna, a skutki uboczne bardziej nasilone lub trudniejsze do przewidzenia¹²³. Szczególne znaczenie ma to w przypadku preparatów używanych podczas zabiegów operacyjnych, takich jak sugammadeks, który stosuje się w celu szybkiego odwrócenia działania leków zwiotczających mięśnie.

Zakres stosowania sugammadeksu u dzieci

Sugammadeks jest stosowany do odwracania blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, wywołanej przez określone leki (rokuronium lub wekuronium) podczas znieczulenia ogólnego⁴⁵⁶⁷⁸⁹¹⁰. U dzieci i młodzieży zaleca się jego stosowanie wyłącznie w rutynowym odwróceniu blokady wywołanej przez rokuronium, a nie przez inne środki⁴⁵⁶. Ważne jest, że sugammadeks może być podawany dzieciom od ukończonego 2. roku życia do 17 lat⁴⁵⁶. Nie ma danych potwierdzających bezpieczeństwo i skuteczność jego użycia u dzieci poniżej 2. roku życia, dlatego w tej grupie wiekowej nie zaleca się stosowania tego preparatu⁴⁵⁶.

Ważne: Sugammadeks jest przeznaczony do odwrócenia działania leków zwiotczających mięśnie wyłącznie w określonych sytuacjach i dla określonych leków – nie wolno go używać do znoszenia blokady wywołanej przez inne środki niż rokuronium lub wekuronium. W przypadku dzieci dopuszcza się stosowanie tylko w rutynowych przypadkach związanych z rokuronium⁴⁵⁶⁷⁸⁹¹⁰.

Dawkowanie sugammadeksu u dzieci

Dawkowanie sugammadeksu u dzieci i młodzieży zależy od masy ciała oraz stopnia blokady nerwowo-mięśniowej, którą chcemy odwrócić⁴⁵⁶⁷⁸⁹¹⁰. Preparat podaje się wyłącznie dożylnie, w formie roztworu do wstrzykiwań. Lekarz dobiera odpowiednią dawkę na podstawie aktualnych zaleceń oraz indywidualnej sytuacji pacjenta. Ważne jest, aby nie stosować dawek niższych niż zalecane, ponieważ może to prowadzić do nawrotu blokady mięśni i problemów z oddychaniem po zabiegu¹¹¹²¹³¹⁴¹⁵¹⁶¹⁷.

Dawka jest obliczana na podstawie masy ciała dziecka (mg na każdy kilogram masy ciała)⁴⁵⁶.
Lek podaje się w warunkach szpitalnych, pod ścisłym nadzorem anestezjologa¹²³.
Nie należy stosować sugammadeksu u dzieci poniżej 2. roku życia⁴⁵⁶.

Bezpieczeństwo stosowania sugammadeksu u dzieci – środki ostrożności

Stosowanie sugammadeksu u dzieci i młodzieży wymaga zachowania szczególnej ostrożności. Przede wszystkim lek ten powinien być podawany wyłącznie w szpitalu, gdzie możliwa jest stała kontrola czynności oddechowej i monitorowanie ewentualnych powikłań¹²³¹⁸¹⁹²⁰²¹. Nawet po odwróceniu blokady mięśni konieczne jest kontynuowanie wentylacji mechanicznej do momentu, aż dziecko odzyska pełną samodzielność oddechową¹²³.

Nie wolno stosować sugammadeksu do odwracania blokady wywołanej innymi lekami niż rokuronium (wskazania pediatryczne nie obejmują wekuronium)⁴⁵⁶.
Może dojść do nawrotu blokady mięśni, jeśli podana zostanie zbyt niska dawka¹¹¹²¹³.
Nie zaleca się stosowania sugammadeksu u dzieci z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek²²²³²⁴²⁵²⁶²⁷²⁸.
Reakcje nadwrażliwości, w tym ciężkie reakcje alergiczne, mogą wystąpić po podaniu sugammadeksu, dlatego personel medyczny musi być przygotowany na szybkie udzielenie pomocy²⁹³⁰³¹³²³³³⁴³⁵.

Warto wiedzieć:

W badaniach klinicznych odnotowano bardzo niskie ryzyko nawrotu blokady mięśni po zastosowaniu sugammadeksu (około 0,2%), ale ryzyko to wzrasta, gdy stosuje się dawki niższe niż zalecane¹¹¹²¹³.
Szczególną ostrożność należy zachować u dzieci z zaburzeniami krzepnięcia lub leczonych lekami przeciwzakrzepowymi³⁶³⁷³⁸³⁹⁴⁰⁴¹⁴².
Sugammadeks może powodować przejściowe wydłużenie czasu krzepnięcia krwi, jednak efekt ten jest krótkotrwały i zwykle nie prowadzi do poważnych powikłań⁴³⁴⁴⁴⁵⁴⁶⁴⁷⁴⁸⁴⁹.
Nie badano bezpieczeństwa stosowania sugammadeksu na oddziałach intensywnej terapii u dzieci⁵⁰⁵¹⁵²⁵³⁵⁴⁵⁵⁵⁶.

Podsumowanie – Sugammadeks w praktyce pediatrycznej

Sugammadeks jest nowoczesnym lekiem pozwalającym na szybkie i skuteczne odwrócenie blokady mięśniowej wywołanej przez rokuronium u dzieci powyżej 2. roku życia. Nie jest przeznaczony do stosowania u młodszych dzieci ani do odwracania blokady wywołanej innymi lekami niż rokuronium. Jego stosowanie odbywa się wyłącznie pod ścisłym nadzorem anestezjologa w warunkach szpitalnych, z ciągłym monitorowaniem czynności oddechowej dziecka. Przestrzeganie właściwego dawkowania i zaleceń dotyczących bezpieczeństwa minimalizuje ryzyko powikłań, jednak przed podaniem leku zawsze należy rozważyć potencjalne korzyści i zagrożenia, zwłaszcza u dzieci z chorobami nerek, zaburzeniami krzepnięcia czy skłonnością do reakcji alergicznych⁴⁵⁶⁷⁸⁹¹⁰.

Grupa wiekowa	Możliwość stosowania	Dawkowanie
Niemowlęta (0–1 rok)	Nie zaleca się	Brak danych
Dzieci (2–17 lat)	Można stosować tylko w rutynowym odwróceniu blokady wywołanej przez rokuronium	Według masy ciała i zaleceń lekarza
Młodzież (≥18 lat)	Można stosować jak u dorosłych	Według masy ciała i zaleceń lekarza

Pytania i odpowiedzi

Czy sugammadeks można podawać niemowlętom?

Nie, sugammadeks nie jest zalecany dla dzieci poniżej 2. roku życia ze względu na brak danych klinicznych⁴⁵⁶.

Od jakiego wieku można stosować sugammadeks u dzieci?

Sugammadeks można stosować u dzieci od ukończonego 2. roku życia do 17 lat, tylko w określonych wskazaniach⁴⁵⁶.

W jakich sytuacjach podaje się sugammadeks dzieciom?

Sugammadeks podaje się dzieciom wyłącznie w rutynowym odwróceniu blokady mięśni wywołanej przez rokuronium podczas znieczulenia⁴⁵⁶.

Czy sugammadeks można stosować u dzieci z chorobami nerek?

Nie zaleca się stosowania sugammadeksu u dzieci z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek²²²³²⁴.

Czy sugammadeks może wywołać reakcje alergiczne u dzieci?

Tak, po podaniu sugammadeksu mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, w tym ciężkie reakcje alergiczne²⁹³⁰³¹.

Działanie sugammadeksu

Sugammadeks działa poprzez szybkie i selektywne wiązanie się z cząsteczkami leków zwiotczających mięśnie (rokuronium lub wekuronium), dzięki czemu umożliwia szybkie przywrócenie prawidłowej pracy mięśni oddechowych. Jest to szczególnie ważne w sytuacjach wymagających natychmiastowego zakończenia działania zwiotczającego⁴⁵⁶.

Sugammadeks a zaburzenia czynności nerek

Nie zaleca się stosowania sugammadeksu u dzieci z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, ponieważ lek ten jest wydalany głównie przez nerki. U pacjentów z problemami nerkowymi może dojść do wydłużenia czasu obecności leku w organizmie, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych²²²³²⁴²⁵²⁶²⁷²⁸.

Przedkliniczne bezpieczeństwo sugammadeksu

Badania na zwierzętach wykazały, że sugammadeks nie powoduje zmian w strukturze kości czy zębów młodych osobników i nie wpływa na proces naprawy złamań. Wyniki te sugerują brak szczególnego ryzyka związanego z długotrwałym stosowaniem tej substancji, choć badania kliniczne u dzieci są ograniczone⁵⁷⁵⁸⁵⁹⁶⁰⁶¹⁶²⁶³.

Zobacz również:

Dawkowanie leku

Sugammadeks to nowoczesna substancja stosowana w anestezjologii, która pozwala na szybkie i skuteczne odwrócenie działania leków zwiotczających mięśnie, takich jak rokuronium i wekuronium. Dzięki różnym schematom dawkowania, można ją bezpiecznie stosować u dorosłych, a także u dzieci od 2. roku życia. Prawidłowe dawkowanie zależy od stopnia blokady mięśni i wymaga monitorowania przez doświadczony personel medyczny.

czytaj więcej ❯❯

Działania niepożądane i skutki uboczne

Sugammadeks to nowoczesna substancja stosowana głównie podczas zabiegów chirurgicznych, pomagająca w szybkim odwróceniu działania leków zwiotczających mięśnie. Jak każdy lek, może powodować pewne działania niepożądane, które mają różny charakter i częstotliwość. Większość z nich jest łagodna i przemijająca, ale w niektórych przypadkach mogą pojawić się także poważniejsze objawy, zwłaszcza u osób z określonymi schorzeniami lub po podaniu wyższych dawek. Warto poznać możliwe reakcje organizmu, aby lepiej rozumieć, czego można się spodziewać po zastosowaniu sugammadeksu.

czytaj więcej ❯❯

Mechanizm działania

Sugammadeks to nowoczesna substancja stosowana w anestezjologii, umożliwiająca szybkie i skuteczne zniesienie blokady mięśni wywołanej przez określone leki zwiotczające. Jego unikalny sposób działania opiera się na selektywnym wiązaniu tych leków, co pozwala na szybki powrót siły mięśniowej. Sugammadeks działa nie tylko skutecznie, ale także przewidywalnie, co jest istotne dla bezpieczeństwa pacjentów poddawanych znieczuleniu ogólnemu.

czytaj więcej ❯❯

Porównanie substancji czynnych

Sugammadeks, atrakurium i cisatrakurium to nowoczesne leki wykorzystywane do kontroli zwiotczenia mięśni podczas znieczulenia ogólnego. Choć wszystkie trzy substancje należą do grupy leków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, różnią się mechanizmem działania, czasem trwania efektu i profilem bezpieczeństwa. Ich stosowanie zależy od wieku pacjenta, stanu zdrowia oraz sytuacji klinicznej, takiej jak operacja czy intensywna terapia. Poznaj, czym się różnią i kiedy są wybierane w praktyce anestezjologicznej.

czytaj więcej ❯❯

Profil bezpieczeństwa

Sugammadeks to nowoczesna substancja stosowana w anestezjologii, pozwalająca na szybkie i skuteczne odwrócenie działania niektórych leków zwiotczających mięśnie. Jego profil bezpieczeństwa jest dobrze poznany, jednak istnieją sytuacje i grupy pacjentów, w których należy zachować szczególną ostrożność podczas jego stosowania. Poznaj kluczowe zasady bezpiecznego podawania sugammadeksu oraz potencjalne zagrożenia związane z jego użyciem.

czytaj więcej ❯❯

Przeciwwskazania

Sugammadeks to nowoczesny lek odwracający działanie niektórych środków zwiotczających mięśnie podczas zabiegów chirurgicznych. Jego stosowanie jest bardzo skuteczne, jednak istnieją sytuacje, w których lek ten nie powinien być podawany, a także przypadki wymagające dużej ostrożności. Poznaj najważniejsze przeciwwskazania oraz sytuacje, w których konieczna jest szczególna czujność podczas stosowania sugammadeksu.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u kierowców

Sugammadeks to substancja stosowana głównie w anestezjologii, która służy do szybkiego i skutecznego odwracania działania niektórych leków zwiotczających mięśnie. Pacjenci często zastanawiają się, czy jej zastosowanie może wpłynąć na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów lub obsługę maszyn po zabiegu. Warto poznać, jak wygląda ten wpływ oraz co mówią na ten temat dostępne badania kliniczne i dokumentacja leków.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie w ciąży

Sugammadeks to substancja stosowana w medycynie do szybkiego odwracania działania niektórych leków zwiotczających mięśnie. Okres ciąży i karmienia piersią to wyjątkowe etapy w życiu kobiety, w których bezpieczeństwo przyjmowanych leków nabiera szczególnego znaczenia. Sprawdź, co wiadomo na temat bezpieczeństwa stosowania sugammadeksu w tych szczególnych okresach, jakie są zalecenia oraz jakie informacje wynikają z dostępnych badań i obserwacji.

czytaj więcej ❯❯

Wskazania – na co działa?

Sugammadeks to nowoczesna substancja wykorzystywana głównie podczas zabiegów chirurgicznych do szybkiego i skutecznego odwracania działania środków zwiotczających mięśnie, takich jak rokuronium i wekuronium. Dzięki temu możliwe jest sprawne przywrócenie prawidłowej pracy mięśni po operacji. Stosowanie sugammadeksu jest dobrze przebadane zarówno u dorosłych, jak i u dzieci powyżej 2. roku życia, co czyni go ważnym elementem bezpieczeństwa podczas znieczulenia ogólnego.

czytaj więcej ❯❯

Rzedawkowanie substancji

Sugammadeks to nowoczesna substancja stosowana głównie podczas zabiegów chirurgicznych, aby szybko i skutecznie odwracać działanie leków zwiotczających mięśnie. Przedawkowanie tej substancji zdarza się bardzo rzadko, a dostępne dane wskazują, że nawet po przyjęciu dużych dawek nie obserwowano poważnych działań niepożądanych. Poznaj szczegóły dotyczące bezpiecznego stosowania sugammadeksu oraz procedur postępowania w przypadku przedawkowania.

czytaj więcej ❯❯

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Bridion 100 mg/ml roztwór do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ml zawiera sugammadeks sodowy w ilości równoważnej 100 mg sugammadeksu. Każda fiolka 2 ml zawiera sugammadeks sodowy w ilości równoważnej 200 mg sugammadeksu. Każda fiolka 5 ml zawiera sugammadeks sodowy w ilości równoważnej 500 mg sugammadeksu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu Zawiera do 9,7 mg/ml sodu (patrz punkt 4.4). Pełny wykaz substancji pomoc niczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań Przezroczysty roztwór, bezbarwny do lekko żółtego. pH wynosi od 7 do 8, a osmolarność od 300 do 500 mOsm/kg.
CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Odwrócenie blokady przewodnictwa nerwowo- mięśniowego wywołanej przez rokuronium lub wekuronium u dorosłych . Dzieci i młodzież: Z aleca się stosowa nie sugammadeksu tylko w rutynowym odwróceniu blokady wywołanej przez rokuronium u dzieci i młodzieży w wieku od 2 do 17 lat.
CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Sugammadeks powinien być podawany tylko przez lekarza anestezjologa, lub pod jego nadzorem. Zaleca się zastosowanie odpowiedniej techniki monitorowania przewodnictwa nerwowo- mięśniowego w celu monitorowania przebiegu odwrócenia blokady przewodnictwa nerwowo- mięśniowego (patrz punkt 4.4). Zalecana dawka sugammadeksu zależy od poziomu blokady przewodnictwa nerwowo – mięśniowego przeznaczonej do zniesienia. Zalecana dawka nie za leży od schematu znieczulenia. Sugammadeks może być stosowany do znoszenia różnych poziomów blokady przewodnictwa nerwowo- mięśniowego wywołanego przez rokuronium lub wekuronium: Dorośli Rutynowe odwrócenie blokady: Po bloku wywołanym przez rokuronium lub wekuronium, jeżeli zniesienie bloku osiągnęło co najmniej 1-2 w skali stymulacji tężcowej (ang. post-tetanic counts , PTC ), zaleca się zastosowanie sugammadeksu w dawce 4 mg/kg masy ciała ( mc.).
CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dawkowanie
Średni czas do powrot u stosunku T 4 /T 1 do 0,9 wynosi około 3 minuty (patrz punkt 5.1). Po bloku wywołanym przez rokuronium lub wekuronium, jeżeli spontaniczne zniesienie bloku wystąpiło do czasu ponownego pojawienia się T 2 , zaleca się zastosowanie sugammadeksu w dawce 2 mg/kg mc . Średni czas do powrotu stosunku T 4 /T 1 do 0,9 wynosi około 2 minuty (patrz punkt 5.1). Stosowanie zalecanych dawek do rutynowego znoszenia bloku spowoduje wystąpienie nieco krótszych średnich czasów do powrotu stosunku T 4 /T 1 do 0,9 dla blokady przewodnictwa nerwowo- mięśn iowego wywoł anego rokuronium w porównaniu z wekuronium (patrz punkt 5.1). Natychmiastowe odwrócenie blokady wywołanej przez rokuronium: Jeżeli istnieje kliniczna konieczność natychmiastowego zniesienia blokady po podaniu rokuronium, zaleca się p odanie sugammadeksu w dawce 16 mg/kg mc . Jeżeli sugammadeks w dawce 16 mg/kg mc.
CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dawkowanie
podaje się 3 minuty po podaniu bromku rokuronium w bolusie w dawce 1,2 mg/kg mc., można oczekiwać, że średni czas do powrotu stosunku T 4 /T 1 do 0,9 wyniesie około 1,5 minuty (patrz punkt 5.1). Nie ma danych z alecających stosowanie sugammadeksu do natychmiastowego zniesienia blokady wywołanej przez wekuronium. Ponowne podanie sugammadeksu: W wyjątkowych przypadkach nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo – mięśniowego po operacji (patrz punkt 4.4), zaleca się po p odaniu dawki po czątkowej wynoszącej 2 mg/kg mc. lub 4 mg/kg mc. podanie powtórnej dawki sugammadeksu wynoszącej 4 mg/kg mc. Po podaniu drugiej dawki sugammadeksu należy starannie monitorować pacjenta, aby upewnić się, że prz ewodnictwo nerwowo- mięśniowe w p ełni powróciło. Ponowne podanie rokuronium lub wekuronium po podaniu sugammadeksu: Czas oczekiwania na możliwość ponownego podania rokuronium lub wekuronium po zniesieniu blokady przewodnictwa nerwowo- mięśniowego przez suga mmadeks opisano w punkcie 4.4.
CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dawkowanie
Dodatkowe informacje dotyczące szczególnych grup pacjentów Zaburzenia czynności nerek: Nie zaleca się stosowania sugammadeksu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek [w tym u pacjentów, u których jest konieczna dializa (CrCl < 30 ml/min)] (patrz punkt 4.4). Badania prowadzone z udziałem pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek nie dostarczyły wystarczających informacji dotyczących bezpieczeństwa leczenia, przemawiających za stosowaniem sugammadeksu u tych pacjentów (patr z także punkt 5.1). W przypadku łagodnego i umiarkowanego zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny ≥ 30 i < 80 ml/min), zalecenia dotyczące dawkowania są takie same, jak u osób dorosłych bez zaburzeń czynności nerek. Pacjenci w pod eszłym wieku: Po podaniu sugammad eksu po ponownym wystąpieniu T 2 po blokadzie wywołanej rokuronium średni czas do powrotu stosunku T 4 /T 1 do 0,9 u dorosłych (18 -64 lata) wynosi 2,2 minuty, u osób starszych (65-74 lata) 2,6 minuty, a u osób w podeszłym wieku (powyżej 75 roku życia) 3,6 minu ty.
CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dawkowanie
Mimo iż cza sy do powrotu przewodnictwa u osób w podeszłym wieku wydają się być dłuższe, należy postępować zgodnie z zaleceniami dotyczącymi dawkowania u osób dorosłych (patrz punkt 4.4). Pacjenci otyli: W przypadku pac jentów otyłyc h, w tym pacjentów c horobliwie otyłych (wskaźnik masy ciała ( ang. BMI, body mass index) ≥ 40 kg/m 2 ), daw ka sugammadeksu zależy od rzeczywistej masy ciała. Należy postępować zgodnie z zaleceniami dotyczącymi dawkowania u osób dorosłych. Zaburz enia czynnoś c i wątroby: Nie prowa dzono badań u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Należy zachować o strożność , rozważając zastosowanie sugammadeksu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, a także gdy zaburzeniom czynności wątrob y towarzyszy koagulopatia (patrz punkt 4.4). W przypadku łagodnych do umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby ni e jest konieczne dostosowanie dawki, ponieważ sugammadeks jest wydalany głównie przez nerki.
CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dawkowanie
Dzieci i młodzież Dzieci i młodzież (2-17 lat): Produkt leczniczy Bridion w dawce 100 mg/ml można rozcieńczyć do stężenia 10 mg/ml, aby zwiększyć precyzję dawkowania u dzieci i młodzieży (pat rz punkt 6.6). Rutynowe odwrócenie blokady: W celu odwrócenia blokady wywołanej przez rokuronium, zaleca się stosowanie sugammadeksu w dawce 4 mg/kg mc., jeżeli podczas jej odwrócenia osiągnięto co najmniej 1-2 w skali PTC. W celu odwrócenia blokady wywołanej przez rokuronium przy ponownym pojawieniu się T 2 , zaleca się stosowanie dawki 2 mg/kg mc. (patrz punkt 5.1). Natychmiastowe odwrócenie blokady Nie badano natychmiastowego odwrócenia blokady u dzieci i młodzieży . Noworodki i niemow lęta: Doświadczenie dotyczące stosowania sugammadeksu u niemowląt (od 30. dnia do 2 lat) jest ograniczone, natomiast nie ma doświadczenia dotyczącego stoso wania sugammadeksu u noworodków (w wieku do 30. dnia).
CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dawkowanie
Z tego względu stosowanie sugammadeksu u noworodków i niemowląt nie jest zalecane aż do czasu, gdy będą dostępne nowe dane. Sposób podawania Sugammadeks należy podawać dożylnie w pojedynczym bolusie. Bolus należy podać szybko, w ciągu 10 sekund, do istniejącego stałego wkłucia dożylnego (patrz punkt 6.6). W badaniach klinicznych sugammadeks podawano wyłącznie w postaci pojedynczego bolusa.
CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na któ rąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne o strzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Jako że jest to typowa praktyka anestezjologiczna po zastosowaniu blokady przewodnictwa nerwowo- mięśniowego, zaleca się monitoro wanie pacj entów tuż po operacji pod kątem nieprzewidzianych zdarzeń, w tym nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo- mięśniowego. Monitorowanie czynności oddechowej w czasie znoszenia bloku: Obowiązkowe jest stosowanie u pacjentów wentylacji mechanicznej do c zasu powrotu własnej cz ynności oddechowej po odwróceniu blokady przewodnictwa nerwowo- mięśniowego. Nawet jeżeli ustą pienie blokady przewodnictwa nerwowo- mięśniowego jest całkowite , inne leki stosowane w okresie przed- i pooperacyjny m mogą zmniejszyć wydolność oddechową i z tego względu wentylacja mechaniczna może być nadal wyma gana. Jeżeli powróci b lokada przewodnictwa nerwowo- mięśniowego po ekstubacji, należy zapewnić odpowiednią wentylację.
CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Nawrót blokady przewodnictwa nerwowo- mięśniowego: W badaniach klinicznych z u działem pacjentów leczonych rokuronium lub wekuronium, podczas których sugammadeks był podaw any w dawce zależnej od stopnia blokady przewodnictwa nerwowo – mięśniowego, zaobserwowano nawrót blokady przewodnictwa nerwowo-m ięśniowego z częstością 0,20% na podstawie monitorowania przewodnictwa nerwowo- mięśniowego lub dowodów klinicznych. Zastosowanie mniejszych dawek niż zalecane może prowadzić do zwiększ onego ryzyka nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo- mięśniowego po jej po czątkowym zniesieniu . Takie postępowanie nie jest zalecane (patrz punkt 4.2 i punkt 4.8). Wpływ na hem ostazę: W badani u z udziałem ochotników sugammadeks w dawce 4 mg/kg mc. oraz 16 mg/kg mc. powodował maksymalne średnie wydłużenie czasu częściowej tromb oplastyny po aktywacji (aPTT) odpowiednio o 17 i 22% oraz czasu protrombinowego, mi ędzy naro dowego współczynni ka znormalizowanego [PT (INR) ] odpowiednio o 11 i 22%.
CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
To ograniczone średnie wydłuż enie aPTT i PT (INR) trwało krótko (≤ 30 minut). Na podstawie bazy danych klinicznych (n=3519) oraz wyników badania przeprowadzonego z udziałem 1184 pacjentów, u których zastosowano operacyjne leczenie złamania biodra/wykonano endoprotezoplastykę stawu bio drowego, nie stwierdza się klinicznie istotnego wp ływu sugammadeksu w dawce 4 mg/kg mc., stosowanego samodzielnie lub w skojarzeniu z lekami przeciwza krzepowymi, na częstość występowania około – i pooperacyjnych powikłań krwotocznych. W badaniach in vitro zaobserwowano interakcje farmakodynamiczne (wydłuż enie aPTT oraz PT) z antagonistami witaminy K, nie frakcjonowaną heparyną, heparynami drobnocząsteczk owymi, rywaroksabanem oraz dabigatranem. U pacjentów, u których stosuje się rutynową pooperacyjną profilak tykę lekami przeciwzakrzepowymi, taka interakcja f armakodynamiczna nie jest klinicznie istotna.
CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Nale ży zachować ostrożność przy rozważaniu użycia suga mmadeksu u pacjentów leczonych lekami przeciwzakrzepowymi z powodu występującej wcześniej lub współwystępującej choroby. Nie można wykluczyć zwiększonego ryzyka krwawienia u następujących p acjentów:  z wrod zonym niedoborem czynników krzepnięcia zależnych o d witaminy K;  z istnie jącymi uprzednio koagulopatiami;  przyjmujących pochodne kumaryny oraz z INR (międzynarodowy współczynnik znormalizowany) powyżej 3,5;  stosujących leki przeciwzak rzepowe, którzy otrzymu ją sugammadeks w dawce 16 mg/kg mc. W razie medycz nej konieczności podan ia tym pacjentom sugammadeksu, anestezjolog – biorąc pod uwagę wywiad pacjenta dotyczący epizodów krwawień oraz rodzaj planowanego zab iegu – musi zdecydować, czy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko powikłań krwotocznych. W razie podawania tym pacjento m sugammadeksu, zaleca się monitorowanie hemostazy i parametrów krzepnięcia.
CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Czasy odczekania do ponownego podania środków blokującyc h przewodnictwo nerwowo- mięśniowe po zniesieniu bloku przez sugammadeks:

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

Minimalny czas odczekania Środek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe orazdawka, jaka ma być podana
5 minut rokuronium w dawce 1,2 mg/kg mc.
4 godziny rokuronium w dawce 0,6 mg/kg mc. lub wekuronium w dawce 0,1 mg/kg mc.

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Tabela 1: Ponowne podanie rokuronium lub wekuronium po rutynowym zniesieniu blokady (sugammadeks w dawce do 4 mg/kg mc.): Po ponownym podaniu rokuronium w dawce wynosz ącej 1,2 mg/kg mc. w ciągu 3 0 minut po podaniu sugammadeksu, począt ek wystąpienia blokady nerwowo- mięśniowej może być wydłużony do około 4 minut, a czas utrzymywa nia się tej blokady może się skrócić do około 15 minut. W oparciu o model PK ustalono, że u pacjentów z łagodnymi lub umi arkowanymi zaburzeniami czyn ności nerek przed ponownym podaniem rokuronium w dawce 0,6 mg/kg mc. lub wekuronium w dawce 0,1 mg/kg mc. po rutynowym zniesieniu blokady przez sugammadeks, zaleca się odczekać 24 godziny. Jeśli czas oczekiwania musi być krótszy , w celu wyw ołania nowej blokady przewodnictwa nerwowo- mięśniowego należy podać rokuronium w dawce wynoszącej 1,2 mg/kg mc.
CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Ponowne podanie rokuronium lub wekuronium po natychmiastowym zniesieniu blokady (sugammadeks w dawce 16 mg/kg mc.): W bardzo rzadkich przypadka ch, gdy takie postępowanie może być konieczne, proponuje się odczekanie 24 godzin. Jeżeli konieczna jest blokada przewodn ictwa nerwowo- mięśniowego przed upływe m zalecanego czasu odczekania, należy zastosować niester oidowy środek blokujący prze wodnictwo nerwowo- mięśniowe . Środek d ep olaryzujący blokujący p rzewodnictwo nerwowo- mięśniowe może zacząć działać wolniej niż w przewidywanym czasie, ponieważ znaczna część postsynaptycznych receptorów nikotynowych może wciąż być wysycona przez środek blokujący przewod nictwo nerwowo- m ięśniowe. Zaburzenia czynności ne rek: Nie zaleca się stosowania sugammadeksu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, w tym także u tych wymagających dializoter apii (patrz punkt 5.1).
CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Pł ytkie znieczulenie: Gdy w badaniach klin icznych znoszono blokadę pr zewodnictwa nerwowo- mięśniowego w trakcie znieczulenia, czyli w sytuacji, gdy celem b yło badani e znoszenia blokady, czasem stwierdzano oznaki płytkiego znieczulenia (poruszanie, kaszel, gry masy twarzy oraz ssanie rurki do intubacji). W przypadku znoszenia blokady przewodnictwa nerwowo- mięśniowego w czasie trwania znieczulenia należy zgodnie ze wskazaniami klinicznymi podać dodatkowe dawki środka zni eczulającego i (lub) opioidu. Znaczna bradykardia: W rzadkich przypadkach obserwo wano występowanie znacznej b radykardii w ciągu kilk u minut po podaniu sugammadeksu w celu zniesienia blokady przewodnictwa nerwowo- mięśniowego. Sporadycznie bradykardia może prowadzić do zatrzymania krążenia (patrz punkt 4.8). Należy ściśle monitorowa ć p acjen tów, czy nie występują u nich zmiany parametrów hemodynamicznych w czasie trwania blokady przewodnictwa nerwowo- mięśniow ego i po jej zniesieniu.
CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
W przypadku stwierdzenia istotnej klinicznie bradykardii, należy podać leki antycholinergiczne, t akie jak atropina. Zaburzenia czynności wątroby: Sugammadeks nie jest metabolizowany ani wydalany przez wątrobę, z tego względu nie p rowadzono badań u pacjentów z niewydolnością wątroby. Należy zachować dużą ostrożność podczas stosowania u pacjentów z ciężkim i za burzeniami czynności wątroby. J eśli zaburzeniom czynno ści wątroby towarzyszy koagulopatia, należy zapoznać się z informacją dotyczącą wpływu produktu na hemostazę . Oddziały intensywnej opieki medycznej: Nie badano stoso wania sugammadeksu w oddział ach intensywnej opieki medycznej u pacjentów otrzymujących rok uronium lub wekuronium. Stosowanie do zniesienia bloku wywołanego przez środki blokujące przewodnictwo nerwowo – mięśniowe inne niż rokuronium czy wekuronium: Sugammad eks nie powinien być stosowa ny do znoszenia blokady wywo łanej przez niesteroidowe leki blo kujące przewodnictwo nerwowo – mięśniowe, takie jak związki sukcynylocholi ny lub benzyloizochinolinowe.
CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Sugammadeks nie powinien być stosowany do znoszenia blokady wywołanej przez steroidowe leki blo kujące przewodnictwo nerwowo – mięśniowe inne niż rokuronium lub wekuronium, ponieważ nie ma danych dotyczących skutecznośc i i bezpie czeństwa stosowania dla takich związków. Dostępne są ograniczone dane dotyczące znoszenia blokady wywołanej przez pankuron ium , ale nie zaleca się stosowania sugammadeksu w takich sytuacjach. Opóźnione znoszenie bloku: Schorzenia związane ze spowolnionym przepływem krwi np. choroba sercowo -na czyniowa, podeszły wiek (patrz punkt 4.2, czas powrotu przewodnictwa u osób starszych) l ub stany obrzęku (np. ciężkie zaburz enia czynności wątr oby) mogą być związane z dłuższym czasem potrzebnym do powrotu przewodnictwa. Reakcje nadwrażliwości na produkt leczniczy: Klinicyści powinni być przygotowani na możliwość wystąpienia reakcji nadwrażl iwo ści na produkt leczniczy (w tym reakcje anafilaktyczne) i powinni przedsięwziąć odpowiednie środki ostrożności (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Sód: Ten produkt leczniczy zawiera do 9,7 mg sodu na jeden ml, co odpowiada 0,5% zalecanej przez WHO maksymalnej dobowej dawki sodu u osób dorosł ych wynoszące j 2 g.
CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Informacje za warte w tym punkcie oparte są o powinowactwo wiązania między sugammadeksem a innymi lekami, d oświadczenia nie -kliniczne, badania kliniczne oraz symulacje w modelu uwzględniającym farma kodynamiczne dz iałanie leków blokujących przew odnictwo nerwowo- mięśniowe oraz farmakokinetyczne in terakcje między lekami blokującymi przewodnictwo nerwowo- mięśniowe a sugammadeksem. W oparciu o te dane, nie oczekuje się klinicznie is totnych interakcji farm akodynamicznych z innymi lekami, za wyjątkiem poniższych: W przypadku to remifenu oraz kwasu fusydowego nie można wykluczyć wystąpienia interakcji wyparcia (nie oczek uje się klinicznie istotnych interakcji związanych z wychwytem). W p rzypadku hormonalnych ś rodków antykoncepcyjnych n ie można wykluczyć wystąpienia klinicznie isto tnych interakcji związanych z wychwytem (nie oczekuje się interakcji związanych z wyparciem).
CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Interakcje
Interakcje potencjalnie wpływające na skuteczność sugammadek su (interakcje związane z wyparciem): W wyniku podania niektórych produktów leczniczych po zastosowan iu sugammadeksu może teoretycznie mieć miejsce wyparcie rokuronium lub wekuronium z kompleksu z sugammadeksem. Wskutek tego m ożna obserwować nawrót blokady przew odnictwa nerwowo- mięśni owego. W tej sytuacji pacjent musi być wentylo wany. W razie infuzji nale ży przerwać podawanie produktu leczniczego, który spowodował reakcję wyparcia. W przypadku pr zewidywania możliwości wystąpien ia interakcji związane j z wyparciem, należy starannie monit orować pacjentów pod kątem nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo- mięśniowego (w przybliżeniu do 15 minut), po podaniu pozajelitowym innego produktu leczniczego w okresie 7,5 godziny od podania sugammadeksu.
CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Interakcje
Toremifen: W przypadku toremifenu, który cechuje się stosunkowo dużym powinowactwem do sugammadeksu i może osiągnąć stosunkowo duże stężen ie w osoczu, może nastąpić wyparcie wekuronium lub rokuronium z kompleksu z sugammadeksem. Dlatego lekarze powinni mieć świadomość, że czas do powrotu stosunku T 4 /T 1 do 0,9 może być wydłużony u pacjentów, którzy otrzymali toremifen w dniu operacji. Podanie dożylne kwasu fusydowego: Stosowanie kwasu fusydowego w okresie przedoper acyjnym może nieco wydłużyć czas do powrotu stosunku T 4 /T 1 do 0,9. N ie oczekuje się nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mi ęśniowego w fazie pooperacyjnej, poniew aż infuzja kwasu fusydowego trwa kilka godzin, a w badaniu krwi rezultaty widoczne są po upły wie 2-3 dni. W przypadku ponownego podania sugammadeksu patrz punkt 4.2.
CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Interakcje
Interakcje potenc jalnie wpływające na skuteczność innych produktów leczniczych (interakcje związane z wychwytem): W wyniku podania sugammadeksu niektóre produkty lecznicze mogą być mniej skuteczne ze względu na zmniejszenie ich (wolnej frakcji ) stęże nia w osoczu. W przypad ku wystąpienia takiej sytuacji , zaleca się rozważenie ponownego podania danego produktu leczniczego, podania produktu leczniczego o równoważnym działaniu terapeutycznym (najlepiej należącego do inn ej grupy związków chemicznych) i (lub) zastosowanie niefarmakologicznej interwencji. Hormonalne środki a ntykoncepcyjne: Stwierdzon o, że interakcja pomiędzy sugammade ksem w dawce 4 mg/kg mc. a progestagenem może doprowadzić do zmniejszenia ekspozycji na progestagen (34% AUC), podobnego do zmniejszenia w przypadku, gdy dobowa dawka hormonalnego środka antykoncepcyjnego zostanie przyjęt a 12 godzin później, co może prowadzić do zmniejszenia skuteczności. Dla estrogenów działanie to wydaje się być mniejsze.
CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Interakcje
Z tego względu uważa się, że podanie su gammadeksu w bolusie jest równoznaczne z ominięciem dobowej dawki przyjmowanych doustnie hormonalnyc h środków antykoncepcyjnych (zarówno złożonych hormonalnych środków antykoncepcyjnych ja k i zawierających tylko progestagen). Należy zapoznać się z zaleceniami przedstawionymi w ulotce dotyczącymi postępowania w przypadku omi nięcia dawki środka antykoncepcyjnego, gdy przyjęto doustny środek antykoncepcyjny w tym samym dniu, w którym został po dany sugammadeks. W przypa dku hormonalnych środków antykoncepcyjnych nie stosowanych doustnie należy zastosować dodatkową niehormonalną metodę antykoncepcji przez następnych 7 dni oraz zapo znać się z zaleceniami zawartymi w ulotce stosowanego środka antyko ncepcyjnego. Interakcje wynikające z przedłużon ego działani a rokuronium lub wekuronium: Je żeli w okresie pooperacyjnym stosowane są prod ukty lecznicze , które mogą zwiększyć blokadę przewodnictwa nerwowo- mięśniowego, należy zwrócić szczególną uwagę na możliwość nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo- mięś niowego.
CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Interakcje
Należy zapoznać się z wykazem konkretnych produktów leczniczych nasi lających blokadę przewodnictwa nerwowo – mięśniowego podanym w ulo tce informacyjnej dołączonej do opakowania rokuronium lub wekuroniu m. W przypadku nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo- mięśniowego moż e b yć konieczne zastoso wanie mechanicznej wentylacji i ponowne podanie pacjentowi sugammadeksu (patrz punkt 4.2). W pływ na wyniki badań laboratoryjnych: Zazwyczaj sugammadeks nie wpływa na wyniki badań laborator yjnych. Wy jątkiem jest badanie stężenia prog esteronu w surowicy. In terferencję z tym testem obserwuje się przy stężeniu sugammadeksu w osoc zu wynoszącym 100 mikrogramów/ ml (największe stężenie w osoczu po podaniu 8 mg/kg mc. w bolusie). W badaniu z udział em ochotników, sugammadeks w dawce 4 mg/kg mc. oraz 16 mg/kg mc. po wodował maksymalne średnie wydłużenie czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji (aPTT) odpowiednio o 17 i 22% i czasu protrombinowego PT (INR) odpowiednio o 11 i 22%.
CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Interakcje
To ograniczone średnie wydłużenie aPTT i PT (INR) trwało krótko (≤ 30 minut). W badaniach in vitro zaobserwowano interakcje farmakod ynamiczne (wydłużenie aPTT oraz PT) z antagonistami witaminy K, niefrakcjonowaną heparyną, heparynami drobnocząsteczkow ymi, rywaroksabanem oraz dabigatranem (patrz punkt 4.4). Dzieci i m łodzież Nie przeprowad zono oficjalnych badań dotyczących interakcji. U dzieci i młodzieży należy uwzględnić wspomniane powyżej interakcje dla dorosłych oraz ostrzeżenia w punkcie 4.4.
CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ci ąża Brak jest danych klinic znych dotyczących dział ania sugammadeksu w przypadku stosowania u kobiet w ciąży. Badania na zw ierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka/płodu, prz ebieg porodu lub rozwój pourodzeniowy. Należ y zac hować ostrożność w przypadku podawania sugammadeksu kobietom w c iąży. Karmienie piersią Nie wiadomo czy sugammadeks przenika do mleka ludzkiego. Badania na zwierzętach potwierdzają przenikanie sugammadeksu do mleka. Zwy kle wchłanianie cyklodekstryn p o podaniu doustnym jest małe i nie jest spodziewany żaden wpływ na ka rmione dziecko po podaniu jednorazowej dawki sugammadeksu kobiecie karmiącej piersią. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, cz y przerwa ć podawanie sugammadeksu, biorąc pod uwagę korzyści z karm ienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki. Płodność Nie badano wpływu sugammadeksu na płodność u ludzi.
CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliw ego wpływu na płodność.
CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Bridion nie ma znanego wpływu na zdolność prow adzenia pojazdów i obsługi wania maszyn.
CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane P odsumowanie profilu bezpieczeństwa Produkt leczniczy Bridion podaje się pa cjentom poddawanym zabiegom chirurgicznym je dnocześnie ze środkami blokującymi pr zewodnictwo nerwowo- mięśniowe i znieczulającymi . Z tego powodu trudno ustalić związek przyczynowy działań niepożądanych. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane występując e u pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym to kaszel, powikła nia oddechowe z wiązane ze znieczuleniem, powik łania związane ze znieczuleniem , niedociśnienie związane z zabiegiem oraz powikłania związane z zabiegiem (Często ( ≥ 1/100 do < 1/10)). Tabela 2: Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych Bezpieczeństwo stosowa nia sugammadeksu oceniono na podstawie zbiorczej bazy danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania z badań fazy I –III, obejmując ej 3519 poszczególnych pacjentów.
CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane
Nas tępujące działania niepo żądane zostały zgłoszone w badaniach kontrolowanych placebo, w których pacjenci otrzymywali znieczulenie i (lub) środki blo kujące przewo dnictwo nerwowo- mięśniowe (1078 pacjentów otrzymywało sugammadeks, 544 pacjentów otrzymywało placebo). [B ardzo często (≥ 1/10), często (od ≥ 1/100 do < 1/10), niezb yt często (od ≥ 1/1000 do < 1/100), rzadko (od ≥ 1/10 000 do < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10 000)]

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane

Klasyfikacja układówi narządów Częstość występowania Działania niepożądane(Preferowane nazewnictwo)
Zaburzenia układuimmunologicznego Niezbyt często Reakcje nadwrażliwości naprodukt leczniczy (patrz punkt 4.4)
Zaburzenia układuoddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Często Kaszel
Urazy, zatrucia i powikłania pozabiegach Często Powikłania oddechowezwiązane ze znieczuleniem
Powikłania związane ze znieczuleniem (patrz punkt 4.4)
Niedociśnienie związanez zabiegiem
Powikłania po zabiegu

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane
Opis wybranych działań niepożądanych Reakcje nadwrażliwości na produkt leczniczy: U niektórych pacjentów i ochotnik ów (informacje dotyczące ochotników podano poniżej w punkcie „Informacje o zdrowych ochotnikach”) obserwowano występowanie reakcji nadwrażliwości, w tym anafilaksji. W badaniach klinicznych prowadzonych z udziałem pacjentów poddawan ych zabiegom chirurgiczn ym reakcje te zgłaszano niezbyt często, a w badaniach po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu częstość występowania reakcji nadwrażliwości jest niez nana. Re akcje nadwrażliwości były różnorodne, od miejscowych reakcji skórnych do ciężkich reakcji ogólnoustrojowych (tj. anaf ilaksja, wstrząs ana f ilaktyczny) i występowały u pacjentów nieleczonych wcześniej sugammadeksem. Ob jawy związane z tymi reakcjami o bejmowały: uderzenia gorąca, pokrzywkę, wysypkę rumieni owatą, (ciężkie) niedociśnienie tętnicze krw i, tachykardię , obrzęk języka, obrzęk gardła , skurcz oskrzeli oraz epizody obturacji płuc.
CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane
Ciężkie reakcje nadwrażliwości mogą zakończyć się zgonem. Powikłania oddechowe związane ze znieczuleniem: Powikłania oddechowe związane ze znieczuleniem obejmowały kr ztuszenie si ę rurką do intubacji, kaszel, ła godne krztus zenie się, przebudzenie w trakcie operacji, kaszel podczas znieczulania lub w trakcie operacji lub spontaniczny oddech pacjenta, związany z zabiegiem znieczulenia. Powikłania związane ze znieczuleniem: Powikłania związane ze znieczuleniem, wskazujące na powrót czynności nerwowo – mięśniowych, obejmują ruchy kończyn lub ciała, albo kaszel, w czasie procedury znieczulania lub w trakcie operacji, grymasy twarzy, lub ssanie rurki intubacyjnej. Patrz punkt 4 .4, płytkie znieczulenie. Powikłania związa ne z zabiegiem: Powikła nia zwi ązane z zabiegiem obejmowały kaszel, tachykardię, bradykardię, poruszanie się ora z przyspieszone bicie serca.
CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane
Znaczna bradykardia: W okresie po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu obserwowano sporadycznie przypadki wy stępowania znacznej bra dykardii i bradykardii z zatrzymaniem krążenia w ciągu k ilku minut po podaniu sugammadeksu (patrz punkt 4.4). Nawrót blokady przewodnictwa nerwowo- mięśniowego: W badaniach klinicznych z ud ziałem pacjentów leczonych rokuronium lub wekuronium, podczas których sugammadek s był podawany w dawce zależnej od stopnia blokady przewodnictwa nerwowo- mięśniowego (n=2022), zaobserwowano nawrót blokady przewodnictwa nerwowo- mięśni owego z c zęstością 0,20% na podstawie monitorowania przewodnictwa nerwowo- mięśniowego lub dowodów klinicznych (patrz punkt 4.4). Informacje o zdrowych ochotnikach: W randomizowanym badaniu prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby badano częstość występow an ia reakcji nadwrażliwości na produkt lecznic zy u zdrowych ochotników, którym podano nie w ięcej niż 3 dawki placebo (n=76), sugammadeks w dawce 4 mg/kg mc.
CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane
(n=151) lub sugammadeks w dawce 16 mg/kg mc. (n= 148). Zgłoszenia podejrzewanych przypadków nadwrażliwości były rozstrzygane przez komisję w trybie zaślepionym. Częstość występowania zatwierdzon ych przypadków nadwrażliwości w grupach otrzymując ych placebo, sugammadeks w dawce 4 mg/kg mc. oraz sugammadeks w dawce 16 mg/kg mc. wy nosiła odpowiednio 1,3%, 6, 6% i 9,5%. Nie zgłoszono przypadków anafilaksji po przyj ęciu placebo lub sugammadeksu w dawce 4 mg/kg mc. Po przyjęciu pierwszej dawki sugammadeksu , wynoszącej 16 mg/kg mc. wystąpił pojedynczy przypadek zatwierdzonej anafilaksji (częstość występowania wynosiła 0,7%). Nie stwierdzono zwiększonej częstości występowania lub ciężk iego nasilenia nadw rażliwości w przypadku wielokrotnego podawania sugammadeksu. We wcześnie jszym badaniu o zbliżonym schemacie wystąpiły trzy zatwierdzone przypadki anafilaksji, wszystkie po podaniu sugammadeksu w dawce 16 mg/kg mc. (częstość występowania wynosiła 2,0%).
CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane
W zbiorczej bazie danych z badań fazy 1 do działań niepożądanych występujących często (≥ 1/100 do < 1/10) lub bardzo często (≥ 1/10) or az występujących częściej u pacjentów przy jmujących sugam madeks niż u pacjentów z grupy placebo należą: zaburzenia smaku (10 ,1%), ból głowy (6 ,7%), nudności (5,6%), pokrzywka (1,7%), świąd (1,7%), zawroty głowy (1,6%), wymioty (1,2%) i ból brzucha (1,0%). Dodatkowe informacje dotyczące s zczególnych grup pacjentów Pacjenci z chorobami płuc: W danych z okresu po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu oraz w jednym badaniu klinicznym prowadzonym specjalnie u pacjentów z powikłaniami płucnymi występującymi w przeszłości z głoszono skurcz oskrzeli, jako zdarzeni e niepożądane o możliwym związku z leczeniem . Należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia skurczu oskrzeli u wszystkich pacjentów, u który ch powikłania płucne wystąpiły w przeszłości.
CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane
Dzieci i młodzież W badaniach z udziałem dzieci i młodzieży w wieku od 2 do 17 lat profil bezpieczeństwa stosowania sugammadeksu (do 4 mg/kg mc.) był zasadniczo podobny do pr ofilu obserwowanego u osób dorosłych . Pacjenci chorobliwie otyli W jednym dedykowanym badaniu klinicznym z udziałem chorobliwie otyłych pacjentów profil bezpieczeństwa stosowania by ł za sadniczo podobny do profilu u pacjentów dorosłych w połą czonych badaniach Fazy 1 – 3 (patrz Tabela 2). Pacjenci z ciężką chorobą układową W badaniu prowadzonym z udziałem pacjentów ocenionych według klasyfikacji Amerykańskiego Towarzystwa Anestezjologów (ang. ASA, American Society of Anesthesiologist,) jako Klasy 3 lub 4 (pacjenci z ci ężką chorobą układową lub pacjenci z ciężką chorobą układową stanowiącą stałe zagrożenie życia), profil działań niepożądanych u tych pacjentów ocenionych według klasyfikacji ASA jako Klasy 3 lub 4 był zasadniczo podobny do profilu u dorosłych pacjentów w badaniach Fazy 1 do 3 łącznie (patrz Tabela 2).
CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane
Patrz punkt 5.1. Zgłaszanie podej rzewanych działań niepożądanych Po dopusz czeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwi a to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowan ia produktu leczniczego. Osoby nal eżące do fach owego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za poś rednictwem krajowego systemu zgł aszania wymienionego w załąc zniku V .
CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie W badaniach klinicznych stwierdzono 1 przypadek przypadkowego przedawkowania po podaniu 40 mg/kg mc. be z znaczących działań niepożądanych. W badaniu tolerancji u ludzi sug ammadeks był dobrze tolerowany w dawkach do 96 mg/kg mc . Nie zgłaszano zdarzeń niepożądanych zależnych od dawki czy ciężkich zdarzeń niepożąd anych. Sugammadeks można usunąć z organizmu met odą hemodializy wysokoprzepływowej (z błoną high flux), ale nie dial izy niskoprzepływowej (z błoną low flux). Na podstawie badań klinicznych ustalon o, że po trwającej od 3 do 6 godzin sesji dializoterapii stęż enie sugammadeksu w osoczu zmnie jsza się nawet o 70%.
CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodyna miczne Grupa farmakoterapeutyczna: pozostałe środki l ecznicze, odtrutki, kod ATC: V03AB35 Mechanizm działania: Sugammadeks jest zmodyfikowa ną gamma cyklodekstryną wybiórczo wiążącą leki zwiotczające. Tworzy w osoczu kompleksy z rokuronium lub wekuronium, lekami blokującymi przewodnictwo nerwowo- mięśniowe i zmniejsza ilość leku blokującego przewodnictwo nerwo wo- mięśniowe, który jest dostępny do związania z receptorami nikoty nowymi w płytce nerwowo- mięśniowej. Powoduje to zniesienie bloku przewodnictwa nerwowo- mięśniowego wywołanego przez r okuronium lub wekuronium. D ziałani e farmakodynamiczne: Sugammadeks był podawany w dawkach od 0,5 mg/kg mc. do 16 mg/kg mc. w badaniach dot yczących zależności odpowiedzi od dawki w czasie blokady wywołanej rokuronium (0,6; 0,9; 1,0 i 1,2 mg/kg mc. bromku rokuronium z i bez da wki podtrzymującej) oraz w ekuronium (0,1 mg/kg mc.
CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
bromku wekuronium z i bez dawki podt rzymującej), w różny ch punktach czasowych/głębokości blokady. W tych badaniach zaobserwowano wyraźny związek pomiędzy dawką a odpowiedzią. Skuteczno ść kliniczna i bezpi eczeństwo stosowania: Suga mmadeks można podawać w różnych punktach czasowych po podaniu bromku rokuronium lub wekuronium: Rutynowe znoszenie blokady – głęboka blokada przewodnictwa nerwowo – mięśniowego: W podstawowym badaniu pacjenci zostali losowo przydzi eleni do grupy otrzymujące j rokuronium lub wekuronium. Po podaniu ostatniej dawki rokuronium lub wekuronium, gdy stopie ń stymulacji tężcowej (PTC) wynosił 1 -2, podawa no w losowej kolejności sugammadeks w dawce 4 mg/kg mc. lub neostygmin ę w dawce 70 µg/kg mc . Czas od początku podawa nia sugammadeksu lub neostygminy do powrotu stosunku T 4 /T 1 do 0,9 wyniósł: Tabela 3: Czas (w minutach) od podania sugammadeksu lub neostygminy w głębokiej blokadzie przewodnictwa nerwowo- mięśniowego (1 -2 PTC) po podaniu rokuronium lub wekuronium do powrotu stosunku T 4 /T 1 do 0,9

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

Lek blokujący przewodnictwonerwowo-mięśniowe Schemat leczenia
Sugammadeks (4 mg/kg mc.) Neostygmina (70 µg/kg mc.)
Rokuronium
N 37 37
Mediana (minuty) 2,7 49,0
Zakres 1,2-16,1 13,3-145,7
Wekuronium
N 47 36
Mediana (minuty) 3,3 49,9
Zakres 1,4-68,4 46,0-312,7

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Rutynowe znoszenie blokady – umiarkowana blokada przewodnictwa nerwowo- mięśniowego: W innym podstawowym badaniu pacjenci zostali losowo przydzieleni do grupy otrzymuj ąc ej rokuronium lub wekuronium. Po podaniu ostatniej dawki rokuronium lub wekuronium, po wystąpieniu T 2 , podawa no w losowej kolejności sugammadeks w dawce 2 mg/kg mc. lub neostygminę w dawce 50 µg/kg mc . Czas od początku p odawania sugammadeksu lub neostygminy do powrotu stosunku T 4 /T 1 do 0,9 wyniósł: Tabela 4: Czas (w minutach) od podania sugammadeksu lub neostygminy po ponownym wystąpieniu T 2 po podaniu rokuronium lub wekuronium do powrotu stosunku T 4 /T 1 do 0,9

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

Lek blokujący przewodnictwonerwowo-mięśniowe Schemat leczenia
Sugammadeks (2 mg/kg mc.) Neostygmina (50 µg/kg mc.)
Rokuronium
N 48 48
Mediana (minuty) 1,4 17,6
Zakres 0,9-5,4 3,7-106,9
Wekuronium
N 48 45
Mediana (minuty) 2,1 18,9
Zakres 1,2-64,2 2,9-76,2

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Zniesienie blokady przewodnictwa nerwowo- mięśniowego wywołanego prze z rokuronium po podaniu sugammadeksu porównano ze zniesieniem blokady przewodnictwa nerwowo- mięśniowego wywołanego przez cis- atrakurium po podaniu neostygminy. Po ponownym wystąpieni u T 2 podano sugammadeks w dawce 2 mg/kg mc. lub neostygminę w dawce 50 µg/kg mc. Dla sugammadeksu stwierdzono szybsze zniesienie blokady przewodnictwa nerwowo- mięśniowego wywołanego przez rokuronium w porównaniu ze zniesieniem blokady przewodnictwa nerwowo- mięśn iowego wywołanego przez cis -atrakurium po podaniu neostygminy: Tabela 5: Czas (w minutach) od podania sugammadeksu lub neostygminy po ponownym wystąpieniu T 2 po podaniu rokuronium lub cis-atrakurium do powrotu stosunku T 4 /T 1 do 0,9
CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Lek blokujący przewodnictwonerwowo-mięśniowe Schemat leczenia
Rokuronium i sugammadeks (2 mg/kg mc.) Cis-atrakurium i neostygmina (50 µg/kg mc.)
N 34 39
Mediana (minuty) 1,9 7,2
Zakres 0,7-6,4 4,2-28,2
CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Natychmiastowe zniesienie blokady: Porównano czas do zniesienia blokady przewodnictwa nerwowo- mięśniowego wywołanej przez sukcynylocholinę (1 mg/kg mc.) z czasem zniesienia blokady przewodnictwa nerwowo- mięśniowego wywołanej przez rokuronium (1,2 mg/kg mc.) po podaniu sugammadeksu (16 mg/kg mc., 3 minuty później).
CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Lek blokujący przewodnictwonerwowo-mięśniowe Schemat leczenia
Rokuronium i sugammadeks (16 mg/kg mc.) Sukcynylocholina (1 mg/kg mc.)
N 55 55
Mediana (minuty) 4,2 7,1
Zakres 3,5-7,7 3,7-10,5
CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Tabela 6: Czas (w minutach) od podania rokuronium i sugammadeksu lub sukcynylocholiny do powrotu T 1 10% W analizie zbiorczej stwierdzono na stępujące czas y do zniesienia bloku dla sugammadeksu w dawce 16 mg/kg mc. po podaniu bromku rokuronium w dawce 1,2 mg/kg mc.:
CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
T4/T1 do 0,9 T4/T1 do 0,8 T4/T1 do 0,7
N 65 65 65
Mediana (minuty) 1,5 1,3 1,1
Zakres 0,5-14,3 0,5-6,2 0,5-3,3
CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Tabela 7: Czas (w minutach) od podania sugammadeksu 3 minuty po podaniu rokuronium do powrotu stosunku T 4 /T 1 do 0,9; 0,8 lub 0,7 Zaburzenia czynności nerek: W dwóch badani ach prowadzonych metodą otwartej próby porównano skut eczność i bezpieczeństwo stosowania sugammadeksu u pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym z ciężkim i zaburzeniami czynności nerek i bez takich zab urzeń. W jednym badaniu sugammadeks podawano po wyw ołanej przez rokuronium blokadzie wynoszącej co najmn iej 1-2 w skali stymulacji tężcowej (ang. post-tetanic counts, PTC) (4 mg/kg mc.; n=68); w drugim badaniu sugammadeks podawano po ponownym pojawieniu si ę T 2 (2 mg/kg mc. ; n=30). Czas upływający do momentu ustąpienia blokady by ł niewiele dłuższy u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek niż u pacjentów bez zaburze ń czynności nerek.
CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
W tych badaniach n ie zgłoszono żadnych przypadków szczątkowej blo kady przewodnictwa nerwowo- mięśniowego czy nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo- mięśniowego u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Pacjenci chorobliwie otyli: W badaniu z udziałem 188 pacjentów, u których rozpoznano chorobliwą otyłość, ocen iano czas upływający od ustąpienia umiarkowanej l ub głęboki ej blokady przewodnictwa nerwowo- mięśniowego wywołanej przez rokur onium lub wekuronium. Pacjenci otrzymywali sugammadeks w dawce 2 mg/kg mc. lub 4 mg/kg mc., odpowiednio do stopnia blokady, w zależności od rzeczywistej masy ciała lub idealnej mas y ciała w sposób losowy i z zastosowaniem metody podwój nie ślepej próby. Po zebraniu danych dotyczą cych stopnia blokady nerwowo- mięśniowej oraz leku blokującego przewodnictwo nerwowo- mięśniowe mediana czasu do uzyskania współczynnika ciągu czterech (ang.
CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
TOF, train of four ) ≥ 0,9 u pacjentów ot rzymujących dawkę dostosowaną do rzeczywistej masy ciała (1,8 minuty) była w sposób statystycznie istotny krótsza (p< 0,0001) w porównaniu z grupą pacjentów, którym lek dawkowano według idealnej masy ciała (3,3 minuty). Dzieci i młodzież: W badaniu z udziałem 288 pacjentów w wieku od 2 do < 17 lat ocenio no bezpieczeństwo stosowania i skuteczność su gammadeksu w porównaniu z neostygminą j ako środka odwracającego blokadę przewodnictwa nerwowo- mięśniowego wywołaną przez rokuronium lub wekuronium. Odwrócenie umiarkowanego bloku aż do uzyskania współczynnika TOF ≥ 0,9 było znacznie szybsze w grupie otrzymującej sugammadeks w dawce 2 mg/kg mc. w porównaniu z grupą otrzymującą neostygmin ę ( średnia geometryczna wynosiła 1,6 minuty w przypadku sugammadeksu w dawce 2 mg/kg mc. oraz 7,5 minuty w przypadku neostygminy; stosunek średnich geometrycznych wynosił 0,22; 95% CI (0,16; 0,32), (p< 0,0001)). Sugammadeks w dawce 4 mg/kg mc.
CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
powod ował odwró cenie bloku głębokiego w czasie, którego średnia geometryczna wynosiła 2,0 minuty. Podobne wyniki obserwowano u osób dorosłych. Działani a te był y spójne we wszystkich badanych grupach wiekowych (od 2 do < 6 lat; od 6 do < 12 lat; od 12 do < 17 lat) oraz w obu gr upach otrzymujących rokuronium i wekuronium. Patrz punkt 4.2. Pacjenci z ciężką chorobą układową: W badaniu prowadzonym z udziałem 331 pacjentów ocenionych według klasyfikacji ASA jako Klasy 3 lub 4, oceniano częstość występowania związ anych z lecze niem zaburzeń rytmu serca (bradykardii zatokowej, tachykardii zatokowej lub innych zaburze ń rytmu serca) po podaniu sugammadeksu. U pacjentów otrzymujących sugammadeks (w dawce 2 mg/kg mc., 4 mg/kg mc. lub 16 mg/kg mc.) częstość występowania związanych z l eczeniem zaburzeń rytmu serca była zasadniczo zbliż ona do częstości obserwowanej w przypadku stosowania neostygminy (50 µg/kg mc. do dawki maksymalnej 5 mg ) łącznie z glikopirolanem (10 µg/kg mc.
CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
do dawki maksymalnej 1 mg). Profil działań niep ożądanych u pacjentów ocenionych według klasyfikacji ASA jako Klasy 3 lub 4 był zasadniczo podobny do profilu u doro słych pacjentów w badaniach Fazy 1 do 3 łącznie; z t ego względu modyfikacja dawkowania nie jest konieczna. Patrz punkt 4.8.
CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Parametry farmakokinetyczne sugammadeksu w niniejszym punkci e przedstawiają ca łkow i tą sumę stężenia sugammadeksu związanego i nie związanego w kompleks. Przyjmuje się, że u poddawanych znieczuleniu parametry farmakokinetyczne jak kliren s i objętość dystrybucji są takie same dla sugammadeksu związanego i nie związan ego w kompleks. Dystrybucja: Objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym sugammadeksu, obserwowana u dorosłych pacjentów z prawidłową czynnością nerek, wynosi w przybliżeniu 11 do 14 litrów (na podstawie konwencjonalnej, nie- przedziałowej a nalizy farmakokinetyki). Ani sugammadeks, ani kompleks sugammadeksu i rokuronium nie wiąże się z białkam i osocza lub erytrocytami, co wykazano in vitro , stosując osocze i pełną krew pochodzące od mężczy zn. Sugammadeks wykazuje kinetykę liniową w zakresie dawek od 1 do 16 mg/kg mc. , jeżel i podaw any jest jako bolus dożylny.
CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Metabolizm: W badaniach przedklinic znych i klinicznych nie zaobserwowano żadn ych metabolitów sugammadeksu, a jedyną drogą e liminacji jest wydalanie niezmienionego produktu przez nerki. Eliminacja: Okres półtrwania suga mmadeksu w fazie eliminacji (t 1/2 ) u dorosłych znieczulonych pacjentów z prawidłową czynnością nerek wynosi około 2 godziny, a szacunkowy klirens w osoczu wynosi około 88 ml /min. Badanie nad bilansem masowym wykazało, że > 90% dawki jest wydalane w ciągu 24 godzin. 96% dawki jest wydalane z moczem, a przynajmniej 95% z tej war tości stanowi sugammadeks w postaci niezmi enionej. Wydalanie z kałem lub z wydychanym po wietrzem stanowi mniej niż 0,02% dawki. Podanie sugammadeksu zdrowym ochotnikom było związane ze z więk s zoną eliminacją kompleksu z rokuronium przez nerki.
CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Szczególne grupy pacjentów: Zaburzenia czynności nere k a wiek: W badaniu farmakokinetycznym, w którym porównywano pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek z pacjentami z prawidłową czynnością n erek, stężenie sugammadeksu w osoczu było podobne w ciągu pierwszej godziny po podaniu dawki produktu, a po tem szybciej obniżało się w grupie kontrolnej. Stwierdzono wydłużenie czasu całkowitej ekspozycji na sugammade ks, prowadzące d o ekspozycji 17-krotnie większej u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Ma łe stężenia sugammadeksu są wykrywalne przez co najmniej 48 godzin po jego podaniu u pacjentów z c iężką niewydolnością nerek . W drugim badaniu, w którym porównywano pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czyn ności nerek z pacjentami z prawidłową czynnością nerek , klirens sugammadeksu stopniowo zmniejszał się , a okres t 1/2 stopnio wo wydłużał s ię wraz z pogarszającą się czynnością nerek.
CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Ekspoz ycja była dwukrotnie większ a u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek i pięciokrotnie wi ększ a u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Stężeni a sugammadeksu w osoczu były niewykrywalne po 7 dniach po przyjęci u dawki u pacjentów z ciężką niewydo lnością nerek. Tabela 8: Poniżej przedstawiono podsu mowanie parametrów farmakokinetycznych sugammadeksu według wieku i czynności nerek:

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

Wybrane cechy charakterystyczne pacjentów Średnie przewidywane parametry PK (CV*%)
Dane demograficzne WiekMasa ciała Czynność nerekKlirens kreatyniny (ml/min) Klirens (ml/min) Objętośćdystrybucji w stanie stacjonarnym(l) Okrespółtrwaniaw fazieeliminacji (h)
Dorośli Prawidłowa 100 84 (24) 13 2 (22)
40 lat75 kg Zaburzenia ŁagodneUmiarkowaneCiężkie 503010 47 (25)28 (24)8 (25) 141415 4 (22)7 (23)24 (25)
Osobyw podeszłymwieku Prawidłowa 80 70 (24) 13 3 (21)
75 lat75 kg Zaburzenia ŁagodneUmiarkowaneCiężkie 503010 46 (25)28 (25)8 (25) 141415 4 (23)7 (23)24 (24)
Młodzież Prawidłowa 95 72 (25) 10 2 (21)
15 lat56 kg Zaburzenia ŁagodneUmiarkowaneCiężkie 482910 40 (24)24 (24)7 (25) 111111 4 (23)6 (24)22 (25)
Dzieci starsze Prawidłowa 60 40 (24) 5 2 (22)
9 lat29 kg Zaburzenia ŁagodneUmiarkowaneCiężkie 30186 21 (24)12 (25)3 (26) 666 4 (22)7 (24)25 (25)
Dzieci młodsze Prawidłowa 39 24 (25) 3 2 (22)
4 lata16 kg Zaburzenia ŁagodneUmiarkowaneCiężkie 19124 11 (25)6 (25)2 (25) 333 4 (23)7 (24)28 (26)

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
*CV= współczynnik zmienności Płeć: Nie zaobserwowano różnic dla płci. Rasa: W badaniu z udziałem zdrowych u czestników rasy kaukaskiej i pochodzenia jap ońskieg o nie zaobserwowano klinicznie isto tnych różnic odnośnie parametrów farm akokinetycznych. Ograniczone dane nie wskazują na istnienie różnicy odnośnie parametrów farmakokinetyc znych u osób pochodzenia afryka ńskiego lub afroamerykańskiego. Masa ciała: Populacyjna analiza farmakokinetyczna z u działem pacjentów dorosłych i pacjentów w podeszłym wieku ni e wykazała klinicznie istotnego związku klirensu i objętości dystrybucji z masą ciała. Otyłość: W jednym badaniu klinicznym z udziałem chorobliw ie oty łyc h pacjentów sugammadeks w dawce 2 mg/kg mc. oraz 4 mg/kg mc. podawano w zależności od rzeczywi stej mas y ciała (n=76) lub idealnej ma sy ciała (n=74). Ekspozycja na sugammadeks zwiększała się w sposób liniowy i zal eżny od dawki po podaniu zgodnie z rzeczywis tą masą ciała lub idealną masą ciała.
CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Nie stwierdzono istotnych klinicznie różnic pod względem parametrów farmakokinetycznych po międ zy pacjentami chorobliwie otyłymi a populacją ogólną.
CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane przedkliniczne, wynik ające z konwenc jonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksycznośc i po podaniu wielokrotnym, genotoksycz ności, toksycznego wpływu na rozród, tolerancji miejscowej i zgodności z krwią, nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla cz łowieka . Sugammadeks jest szybko usuwany z organizmów zwierząt, na których był y prowadzone badania pr zedkliniczne, jednakże za obser wowano jego pozostałości w kościach i zębach młod ych szczurów. Badania przedklin iczne na młodych dorosłych i dojrzałych szcz urach w ykazują, że sugammadeks nie wpływa negatywnie n a kolor zębów ani na jakość, strukturę c zy metab olizm kości. Sugammadeks nie w pływa na naprawę złamań i proces przebudowy kości .
CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Kwas solny 3,7% (do ustalenia odpowiedniego pH) i (lub) sodu wodorotlenek (do ustalenia odpowiedniego pH) Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. Niezgodno ści fizyczne zaobserwowano dla werapamilu, ondansetronu i ranitydyny. 6.3 Okres ważnośc i 3 lata Po pierwszym otwarciu i ro zcieńczeniu wykazano chemiczną oraz fizyczną stabilność w trakcie stosowania dla okresu 48 godzin w temperaturze od 2°C do 25°C. Bi orąc pod uwagę względy mikrobiologi czne, rozcieńczony produkt należy zużyć natychmiast . W przyp adku nieużycia produktu od razu, za czas i warunki przechowywania w trakcie sto sowania produktu odpowiada użyt kownik, zaś czas ten nie powinien przekraczać 24 godzin, w temperaturze od 2°C do 8°C, chyba, że rozcieńczenie odbywało się w kontrolowanych i zwa lidowanych warunkach jałowych.
CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przech owywania Przechowywać w temperaturze poniżej 30°C. Nie zamrażać. Przechowy wać fio lki w opakowa niu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Warunki przechowywania produktu lec zniczego po rozcieńczeniu, pat rz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania 2 ml lub 5 ml roztworu w fiolce ze szkła typu I zamknięt ej gumowym korkiem z gumy chlorobutylowej, z aluminiowym kapslem z wieczkiem typu flip-off. Wielk ość opakowań: 10 fiolek po 2 ml lub 10 fiolek po 5 ml. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Produkt leczniczy Bridion należy wprowadzać do linii do żylnej trwającego wlewu, stosując następujące roztwory dożylne: chlorek sodu 9 mg/ml (0,9%), glukoza 50 mg/ml (5%), chlorek sodu 4,5 mg/ml (0,45%) i glukoza 25 mg/ml (2,5%), roztwór mleczanu Ringera, roztwór Ringera, glukoza 50 mg/ml (5%) w chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%).
CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Linia infuzyjna powinna być odpowiednio przepłukana (np. 0,9% roztworem chlorku sodu) pomiędzy podawaniem produktu leczniczego Bridion i innych produktów leczniczych. Stosowanie u dzieci i młodzieży W przypadku pacjentów pediatrycznych prod ukt Bridion można rozcieńczyć, stosując chlorek sodu 9 mg/ml (0,9%), do stężeni a 10 mg/ml (patrz punkt 6.3). Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego o dpady należy usunąć zg odnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Sugammadex Mylan 100 mg/ml roztwór do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ml zawiera sugammadeks sodowy w ilości równoważnej 100 mg sugammadeksu. Każda fiolka 2 ml zawiera sugammadeks sodowy w ilości równoważnej 200 mg sugammadeksu. Każda fiolka 5 ml zawiera sugammadeks sodowy w ilości równoważnej 500 mg sugammadeksu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu Zawiera do 9,2 mg/ml sodu (patrz punkt 4.4). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań Przezroczysty roztwór, bezbarwny do lekko żółtego. pH wynosi od 7 do 8, a osmolarność od 300 do 500 mOsm/kg.
CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Odwrócenie blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej przez rokuronium lub wekuronium u dorosłych. Dzieci i młodzież: Zaleca się stosowanie sugammadeksu tylko w rutynowym odwróceniu blokady wywołanej przez rokuronium u dzieci i młodzieży w wieku od 2 do 17 lat.
CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Sugammadeks powinien być podawany tylko przez lekarza anestezjologa lub pod jego nadzorem. Zaleca się zastosowanie odpowiedniej techniki monitorowania przewodnictwa nerwowo-mięśniowego w celu monitorowania przebiegu odwrócenia blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego (patrz punkt 4.4). Zalecana dawka sugammadeksu zależy od poziomu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego przeznaczonej do zniesienia. Zalecana dawka nie zależy od schematu znieczulenia. Sugammadeks może być stosowany do znoszenia różnych poziomów blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanego przez rokuronium lub wekuronium: Dorośli Rutynowe odwrócenie blokady: Po bloku wywołanym przez rokuronium lub wekuronium, jeżeli zniesienie bloku osiągnęło co najmniej 1–2 w skali stymulacji tężcowej (ang. post-tetanic counts , PTC), zaleca się zastosowanie sugammadeksu w dawce 4 mg/kg masy ciała (mc.).
CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dawkowanie
Średni czas do powrotu stosunku T 4 /T 1 do 0,9 wynosi około 3 minuty (patrz punkt 5.1). Po bloku wywołanym przez rokuronium lub wekuronium, jeżeli spontaniczne zniesienie bloku wystąpiło do czasu ponownego pojawienia się T 2 , zaleca się zastosowanie sugammadeksu w dawce 2 mg/kg mc. Średni czas do powrotu stosunku T 4 /T 1 do 0,9 wynosi około 2 minuty (patrz punkt 5.1). Stosowanie zalecanych dawek do rutynowego znoszenia bloku spowoduje wystąpienie nieco krótszych średnich czasów do powrotu stosunku T 4 /T 1 do 0,9 dla blokady przewodnictwa nerwowo- mięśniowego wywołanego rokuronium w porównaniu z wekuronium (patrz punkt 5.1). Natychmiastowe odwrócenie blokady wywołanej przez rokuronium: Jeżeli istnieje kliniczna konieczność natychmiastowego zniesienia blokady po podaniu rokuronium, zaleca się podanie sugammadeksu w dawce 16 mg/kg mc. Jeżeli sugammadeks w dawce 16 mg/kg mc.
CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dawkowanie
podaje się 3 minuty po podaniu bromku rokuronium w bolusie w dawce 1,2 mg/kg mc., można oczekiwać, że średni czas do powrotu stosunku T 4 /T 1 do 0,9 wyniesie około 1,5 minuty (patrz punkt 5.1). Nie ma danych zalecających stosowanie sugammadeksu do natychmiastowego zniesienia blokady wywołanej przez wekuronium. Ponowne podanie sugammadeksu: W wyjątkowych przypadkach nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego po operacji (patrz punkt 4.4), zaleca się po podaniu dawki początkowej wynoszącej 2 mg/kg mc. lub 4 mg/kg mc. podanie powtórnej dawki sugammadeksu wynoszącej 4 mg/kg mc. Po podaniu drugiej dawki sugammadeksu należy starannie monitorować pacjenta, aby upewnić się, że przewodnictwo nerwowo- mięśniowe w pełni powróciło. Ponowne podanie rokuronium lub wekuronium po podaniu sugammadeksu: Czas oczekiwania na możliwość ponownego podania rokuronium lub wekuronium po zniesieniu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego przez sugammadeks opisano w punkcie 4.4.
CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dawkowanie
Dodatkowe informacje dotyczące szczególnych grup pacjentów Zaburzenia czynności nerek: Nie zaleca się stosowania sugammadeksu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek [w tym u pacjentów, u których jest konieczna dializa (CrCl < 30 ml/min)] (patrz punkt 4.4). Badania prowadzone z udziałem pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek nie dostarczyły wystarczających informacji dotyczących bezpieczeństwa leczenia, przemawiających za stosowaniem sugammadeksu u tych pacjentów (patrz także punkt 5.1). W przypadku łagodnego i umiarkowanego zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny ≥ 30 i < 80 ml/min), zalecenia dotyczące dawkowania są takie same, jak u osób dorosłych bez zaburzeń czynności nerek. Pacjenci w podeszłym wieku: Po podaniu sugammadeksu po ponownym wystąpieniu T 2 po blokadzie wywołanej rokuronium średni czas do powrotu stosunku T 4 /T 1 do 0,9 u dorosłych (18–64 lata) wynosi 2,2 minuty, u osób starszych (65–74 lata) 2,6 minuty, a u osób w podeszłym wieku (powyżej 75 roku życia) 3,6 minuty.
CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dawkowanie
Mimo iż czasy do powrotu przewodnictwa u osób w podeszłym wieku wydają się być dłuższe, należy postępować zgodnie z zaleceniami dotyczącymi dawkowania u osób dorosłych (patrz punkt 4.4). Pacjenci otyli: W przypadku pacjentów otyłych, w tym pacjentów chorobliwie otyłych (wskaźnik masy ciała (ang. body mass index , BMI) ≥ 40 kg/m 2 ), dawka sugammadeksu zależy od rzeczywistej masy ciała. Należy postępować zgodnie z zaleceniami dotyczącymi dawkowania u osób dorosłych. Zaburzenia czynności wątroby: Nie prowadzono badań u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Należy zachować ostrożność, rozważając zastosowanie sugammadeksu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, a także gdy zaburzeniom czynności wątroby towarzyszy koagulopatia (patrz punkt 4.4). W przypadku łagodnych do umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby nie jest konieczne dostosowanie dawki, ponieważ sugammadeks jest wydalany głównie przez nerki.
CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dawkowanie
Dzieci i młodzież Dzieci i młodzież (2-17 lat): Produkt leczniczy Sugammadex Mylan w dawce 100 mg/ml można rozcieńczyć do stężenia 10 mg/ml, aby zwiększyć precyzję dawkowania u dzieci i młodzieży (patrz punkt 6.6). Rutynowe odwrócenie blokady: W celu odwrócenia blokady wywołanej przez rokuronium, zaleca się stosowanie sugammadeksu w dawce 4 mg/kg mc., jeżeli podczas jej odwrócenia osiągnięto co najmniej 1-2 w skali PTC. W celu odwrócenia blokady wywołanej przez rokuronium przy ponownym pojawieniu się T 2 , zaleca się stosowanie dawki 2 mg/kg mc. (patrz punkt 5.1). Natychmiastowe odwrócenie blokady : Nie badano natychmiastowego odwrócenia blokady u dzieci i młodzieży. Noworodki i niemowlęta: Doświadczenie dotyczące stosowania sugammadeksu u niemowląt (od 30. dnia do 2 lat) jest ograniczone, natomiast nie ma doświadczenia dotyczącego stosowania sugammadeksu u noworodków (w wieku do 30. dnia).
CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dawkowanie
Z tego względu stosowanie sugammadeksu u noworodków i niemowląt nie jest zalecane aż do czasu, gdy będą dostępne nowe dane. Sposób podawania Sugammadeks należy podawać dożylnie w pojedynczym bolusie. Bolus należy podać szybko, w ciągu 10 sekund, do istniejącego stałego wkłucia dożylnego (patrz punkt 6.6). W badaniach klinicznych sugammadeks podawano wyłącznie w postaci pojedynczego bolusa.
CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Jako że jest to typowa praktyka anestezjologiczna po zastosowaniu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, zaleca się monitorowanie pacjentów tuż po operacji pod kątem nieprzewidzianych zdarzeń, w tym nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Monitorowanie czynności oddechowej w czasie znoszenia bloku: Obowiązkowe jest stosowanie u pacjentów wentylacji mechanicznej do czasu powrotu własnej czynności oddechowej po odwróceniu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Nawet jeżeli ustąpienie blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego jest całkowite, inne leki stosowane w okresie przed- i pooperacyjnym mogą zmniejszyć wydolność oddechową i z tego względu wentylacja mechaniczna może być nadal wymagana. Jeżeli powróci blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego po ekstubacji, należy zapewnić odpowiednią wentylację.
CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Nawrót blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego: W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów leczonych rokuronium lub wekuronium, podczas których sugammadeks był podawany w dawce zależnej od stopnia blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, zaobserwowano nawrót blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego z częstością 0,20% na podstawie monitorowania przewodnictwa nerwowo-mięśniowego lub dowodów klinicznych. Zastosowanie mniejszych dawek niż zalecane może prowadzić do zwiększonego ryzyka nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego po jej początkowym zniesieniu. Takie postępowanie nie jest zalecane (patrz punkt 4.2 i punkt 4.8). Wpływ na hemostazę: W badaniu z udziałem ochotników sugammadeks w dawce 4 mg/kg mc. oraz 16 mg/kg mc. powodował maksymalne średnie wydłużenie czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji (aPTT) odpowiednio o 17 i 22% oraz czasu protrombinowego, międzynarodowego współczynnika znormalizowanego [PT (INR)] odpowiednio o 11 i 22%.
CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
To ograniczone średnie wydłużenie aPTT i PT (INR) trwało krótko (≤ 30 minut). Na podstawie bazy danych klinicznych (n = 3519) oraz wyników badania przeprowadzonego z udziałem 1184 pacjentów, u których zastosowano operacyjne leczenie złamania biodra/wykonano endoprotezoplastykę stawu biodrowego, nie stwierdza się klinicznie istotnego wpływu sugammadeksu w dawce 4 mg/kg mc., stosowanego samodzielnie lub w skojarzeniu z lekami przeciwzakrzepowymi, na częstość występowania około- i pooperacyjnych powikłań krwotocznych. W badaniach in vitro zaobserwowano interakcje farmakodynamiczne (wydłużenie aPTT oraz PT) z antagonistami witaminy K, niefrakcjonowaną heparyną, heparynami drobnocząsteczkowymi, rywaroksabanem oraz dabigatranem. U pacjentów, u których stosuje się rutynową pooperacyjną profilaktykę lekami przeciwzakrzepowymi, taka interakcja farmakodynamiczna nie jest klinicznie istotna.
CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Należy zachować ostrożność przy rozważaniu użycia sugammadeksu u pacjentów leczonych lekami przeciwzakrzepowymi z powodu występującej wcześniej lub współwystępującej choroby. Nie można wykluczyć zwiększonego ryzyka krwawienia u następujących pacjentów:  z wrodzonym niedoborem czynników krzepnięcia zależnych od witaminy K;  z istniejącymi uprzednio koagulopatiami;  przyjmujących pochodne kumaryny oraz z INR (międzynarodowy współczynnik znormalizowany) powyżej 3,5;  stosujących leki przeciwzakrzepowe, którzy otrzymują sugammadeks w dawce 16 mg/kg mc. W razie medycznej konieczności podania tym pacjentom sugammadeksu, anestezjolog – biorąc pod uwagę wywiad pacjenta dotyczący epizodów krwawień oraz rodzaj planowanego zabiegu – musi zdecydować, czy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko powikłań krwotocznych. W razie podawania tym pacjentom sugammadeksu, zaleca się monitorowanie hemostazy i parametrów krzepnięcia.
CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Czasy odczekania do ponownego podania środków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe po zniesieniu bloku przez sugammadeks: Tabela 1: Ponowne podanie rokuronium lub wekuronium po rutynowym zniesieniu blokady (sugammadeks w dawce do 4 mg/kg mc.):

CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

Minimalny czas odczekania Środek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe oraz dawka, jaka ma być podana
5 minut rokuronium w dawce 1,2 mg/kg mc.
4 godziny rokuronium w dawce 0,6 mg/kg mc. lub wekuronium w dawce 0,1 mg/kg mc.

CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Po ponownym podaniu rokuronium w dawce wynoszącej 1,2 mg/kg mc. w ciągu 30 minut po podaniu sugammadeksu, początek wystąpienia blokady nerwowo-mięśniowej może być wydłużony do około 4 minut, a czas utrzymywania się tej blokady może się skrócić do około 15 minut. W oparciu o model PK ustalono, że u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek przed ponownym podaniem rokuronium w dawce 0,6 mg/kg mc. lub wekuronium w dawce 0,1 mg/kg mc. po rutynowym zniesieniu blokady przez sugammadeks, zaleca się odczekać 24 godziny. Jeśli czas oczekiwania musi być krótszy, w celu wywołania nowej blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego należy podać rokuronium w dawce wynoszącej 1,2 mg/kg mc. Ponowne podanie rokuronium lub wekuronium po natychmiastowym zniesieniu blokady (sugammadeks w dawce 16 mg/kg mc.): W bardzo rzadkich przypadkach, gdy takie postępowanie może być konieczne, proponuje się odczekanie 24 godzin.
CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Jeżeli konieczna jest blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego przed upływem zalecanego czasu odczekania, należy zastosować niesteroidowy środek blokujący przewodnictwo nerwowo- mięśniowe . Środek depolaryzujący blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe może zacząć działać wolniej niż w przewidywanym czasie, ponieważ znaczna część postsynaptycznych receptorów nikotynowych może wciąż być wysycona przez środek blokujący przewodnictwo nerwowo- mięśniowe. Zaburzenia czynności nerek: Nie zaleca się stosowania sugammadeksu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, w tym także u tych wymagających dializoterapii (patrz punkt 5.1). Płytkie znieczulenie: Gdy w badaniach klinicznych znoszono blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego w trakcie znieczulenia, czyli w sytuacji, gdy celem było badanie znoszenia blokady, czasem stwierdzano oznaki płytkiego znieczulenia (poruszanie, kaszel, grymasy twarzy oraz ssanie rurki do intubacji).
CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
W przypadku znoszenia blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego w czasie trwania znieczulenia należy zgodnie ze wskazaniami klinicznymi podać dodatkowe dawki środka znieczulającego i (lub) opioidu. Znaczna bradykardia: W rzadkich przypadkach obserwowano występowanie znacznej bradykardii w ciągu kilku minut po podaniu sugammadeksu w celu zniesienia blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Sporadycznie bradykardia może prowadzić do zatrzymania krążenia (patrz punkt 4.8). Należy ściśle monitorować pacjentów, czy nie występują u nich zmiany parametrów hemodynamicznych w czasie trwania blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego i po jej zniesieniu. W przypadku stwierdzenia istotnej klinicznie bradykardii, należy podać leki antycholinergiczne, takie jak atropina. Zaburzenia czynności wątroby: Sugammadeks nie jest metabolizowany ani wydalany przez wątrobę, z tego względu nie prowadzono badań u pacjentów z niewydolnością wątroby.
CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Należy zachować dużą ostrożność podczas stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Jeśli zaburzeniom czynności wątroby towarzyszy koagulopatia, należy zapoznać się z informacją dotyczącą wpływu produktu na hemostazę. Oddziały intensywnej opieki medycznej: Nie badano stosowania sugammadeksu w oddziałach intensywnej opieki medycznej u pacjentów otrzymujących rokuronium lub wekuronium. Stosowanie do zniesienia bloku wywołanego przez środki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe inne niż rokuronium czy wekuronium: Sugammadeks nie powinien być stosowany do znoszenia blokady wywołanej przez niesteroidowe leki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, takie jak związki sukcynylocholiny lub benzyloizochinolinowe. Sugammadeks nie powinien być stosowany do znoszenia blokady wywołanej przez steroidowe leki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe inne niż rokuronium lub wekuronium, ponieważ nie ma danych dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa stosowania dla takich związków.
CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Dostępne są ograniczone dane dotyczące znoszenia blokady wywołanej przez pankuronium, ale nie zaleca się stosowania sugammadeksu w takich sytuacjach. Opóźnione znoszenie bloku: Schorzenia związane ze spowolnionym przepływem krwi np. choroba sercowo-naczyniowa, podeszły wiek (patrz punkt 4.2, czas powrotu przewodnictwa u osób starszych) lub stany obrzęku (np. ciężkie zaburzenia czynności wątroby) mogą być związane z dłuższym czasem potrzebnym do powrotu przewodnictwa. Reakcje nadwrażliwości na produkt leczniczy: Klinicyści powinni być przygotowani na możliwość wystąpienia reakcji nadwrażliwości na produkt leczniczy (w tym reakcje anafilaktyczne) i powinni przedsięwziąć odpowiednie środki ostrożności (patrz punkt 4.8). Sód : Ten produkt leczniczy zawiera do 9,2 mg sodu na jeden ml, co odpowiada 0,5% zalecanej przez WHO maksymalnej dobowej dawki sodu u osób dorosłych wynoszącej 2 g.
CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Informacje zawarte w tym punkcie oparte są o powinowactwo wiązania między sugammadeksem a innymi lekami, doświadczenia nie-kliniczne, badania kliniczne oraz symulacje w modelu uwzględniającym farmakodynamiczne działanie leków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe oraz farmakokinetyczne interakcje między lekami blokującymi przewodnictwo nerwowo-mięśniowe a sugammadeksem. W oparciu o te dane, nie oczekuje się klinicznie istotnych interakcji farmakodynamicznych z innymi lekami, za wyjątkiem poniższych: W przypadku toremifenu oraz kwasu fusydowego nie można wykluczyć wystąpienia interakcji wyparcia (nie oczekuje się klinicznie istotnych interakcji związanych z wychwytem). W przypadku hormonalnych środków antykoncepcyjnych nie można wykluczyć wystąpienia klinicznie istotnych interakcji związanych z wychwytem (nie oczekuje się interakcji związanych z wyparciem).
CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Interakcje
Interakcje potencjalnie wpływające na skuteczność sugammadeksu (interakcje związane z wyparciem): W wyniku podania niektórych produktów leczniczych po zastosowaniu sugammadeksu może teoretycznie mieć miejsce wyparcie rokuronium lub wekuronium z kompleksu z sugammadeksem. Wskutek tego można obserwować nawrót blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. W tej sytuacji pacjent musi być wentylowany. W razie infuzji należy przerwać podawanie produktu leczniczego, który spowodował reakcję wyparcia. W przypadku przewidywania możliwości wystąpienia interakcji związanej z wyparciem, należy starannie monitorować pacjentów pod kątem nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego (w przybliżeniu do 15 minut), po podaniu pozajelitowym innego produktu leczniczego w okresie 7,5 godziny od podania sugammadeksu.
CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Interakcje
Toremifen: W przypadku toremifenu, który cechuje się stosunkowo dużym powinowactwem do sugammadeksu i może osiągnąć stosunkowo duże stężenie w osoczu, może nastąpić wyparcie wekuronium lub rokuronium z kompleksu z sugammadeksem. Dlatego lekarze powinni mieć świadomość, że czas do powrotu stosunku T 4 /T 1 do 0,9 może być wydłużony u pacjentów, którzy otrzymali toremifen w dniu operacji. Podanie dożylne kwasu fusydowego: Stosowanie kwasu fusydowego w okresie przedoperacyjnym może nieco wydłużyć czas do powrotu stosunku T 4 /T 1 do 0,9. Nie oczekuje się nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego w fazie pooperacyjnej, ponieważ infuzja kwasu fusydowego trwa kilka godzin, a w badaniu krwi rezultaty widoczne są po upływie 2–3 dni. W przypadku ponownego podania sugammadeksu patrz punkt 4.2.
CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Interakcje
Interakcje potencjalnie wpływające na skuteczność innych produktów leczniczych (interakcje związane z wychwytem): W wyniku podania sugammadeksu niektóre produkty lecznicze mogą być mniej skuteczne ze względu na zmniejszenie ich (wolnej frakcji) stężenia w osoczu. W przypadku wystąpienia takiej sytuacji, zaleca się rozważenie ponownego podania danego produktu leczniczego, podania produktu leczniczego o równoważnym działaniu terapeutycznym (najlepiej należącego do innej grupy związków chemicznych) i (lub) zastosowanie niefarmakologicznej interwencji. Hormonalne środki antykoncepcyjne: Stwierdzono, że interakcja pomiędzy sugammadeksem w dawce 4 mg/kg mc. a progestagenem może doprowadzić do zmniejszenia ekspozycji na progestagen (34% AUC), podobnego do zmniejszenia w przypadku, gdy dobowa dawka hormonalnego środka antykoncepcyjnego zostanie przyjęta 12 godzin później, co może prowadzić do zmniejszenia skuteczności. Dla estrogenów działanie to wydaje się być mniejsze.
CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Interakcje
Z tego względu uważa się, że podanie sugammadeksu w bolusie jest równoznaczne z ominięciem dobowej dawki przyjmowanych doustnie hormonalnych środków antykoncepcyjnych (zarówno złożonych hormonalnych środków antykoncepcyjnych jak i zawierających tylko progestagen). Należy zapoznać się z zaleceniami przedstawionymi w ulotce dotyczącymi postępowania w przypadku ominięcia dawki środka antykoncepcyjnego, gdy przyjęto doustny środek antykoncepcyjny w tym samym dniu, w którym został podany sugammadeks. W przypadku hormonalnych środków antykoncepcyjnych nie stosowanych doustnie należy zastosować dodatkową niehormonalną metodę antykoncepcji przez następnych 7 dni oraz zapoznać się z zaleceniami zawartymi w ulotce stosowanego produktu. Interakcje wynikające z przedłużonego działania rokuronium lub wekuronium: Jeżeli w okresie pooperacyjnym stosowane są produkty lecznicze, które mogą zwiększyć blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, należy zwrócić szczególną uwagę na możliwość nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego.
CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Interakcje
Należy zapoznać się z wykazem konkretnych produktów leczniczych nasilających blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego podanym w ulotce informacyjnej dołączonej do opakowania rokuronium lub wekuronium. W przypadku nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego może być konieczne zastosowanie mechanicznej wentylacji i ponowne podanie pacjentowi sugammadeksu (patrz punkt 4.2). Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych: Zazwyczaj sugammadeks nie wpływa na wyniki badań laboratoryjnych. Wyjątkiem jest badanie stężenia progesteronu w surowicy. Interferencję z tym testem obserwuje się przy stężeniu sugammadeksu w osoczu wynoszącym 100 mikrogramów/ml (największe stężenie w osoczu po podaniu 8 mg/kg mc. w bolusie). W badaniu z udziałem ochotników, sugammadeks w dawce 4 mg/kg mc. oraz 16 mg/kg mc. powodował maksymalne średnie wydłużenie czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji (aPTT) odpowiednio o 17 i 22% i czasu protrombinowego PT (INR) odpowiednio o 11 i 22%.
CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Interakcje
To ograniczone średnie wydłużenie aPTT i PT (INR) trwało krótko (≤ 30 minut). W badaniach in vitro zaobserwowano interakcje farmakodynamiczne (wydłużenie aPTT oraz PT) z antagonistami witaminy K, niefrakcjonowaną heparyną, heparynami drobnocząsteczkowymi, rywaroksabanem oraz dabigatranem (patrz punkt 4.4). Dzieci i młodzież Nie przeprowadzono oficjalnych badań dotyczących interakcji. U dzieci i młodzieży należy uwzględnić wspomniane powyżej interakcje dla dorosłych oraz ostrzeżenia w punkcie 4.4.
CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak jest danych klinicznych dotyczących działania sugammadeksu w przypadku stosowania u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka/płodu, przebieg porodu lub rozwój pourodzeniowy. Należy zachować ostrożność w przypadku podawania sugammadeksu kobietom w ciąży. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy sugammadeks przenika do mleka ludzkiego. Badania na zwierzętach potwierdzają przenikanie sugammadeksu do mleka. Zwykle wchłanianie cyklodekstryn po podaniu doustnym jest małe i nie jest spodziewany żaden wpływ na karmione dziecko po podaniu jednorazowej dawki sugammadeksu kobiecie karmiącej piersią. Należy podjąć decyzję czy przerwać karmienie piersią czy przerwać podawanie sugammadeksu, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki. Płodność Nie badano wpływu sugammadeksu na płodność u ludzi.
CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na płodność.
CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Sugammadex Mylan nie ma znanego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Produkt leczniczy Sugammadex Mylan podaje się pacjentom poddawanym zabiegom chirurgicznym jednocześnie ze środkami blokującymi przewodnictwo nerwowo-mięśniowe i znieczulającymi. Z tego powodu trudno ustalić związek przyczynowy działań niepożądanych. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane występujące u pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym to kaszel, powikłania oddechowe związane ze znieczuleniem, powikłania związane ze znieczuleniem, niedociśnienie związane z zabiegiem oraz powikłania związane z zabiegiem (Często (≥ 1/100 do < 1/10)). Tabela 2: Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych Bezpieczeństwo stosowania sugammadeksu oceniono na podstawie zbiorczej bazy danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania z badań fazy I–III, obejmującej 3519 poszczególnych pacjentów.
CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane
Następujące działania niepożądane zostały zgłoszone w badaniach kontrolowanych placebo, w których pacjenci otrzymywali znieczulenie i (lub) środki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe (1078 pacjentów otrzymywało sugammadeks, 544 pacjentów otrzymywało placebo). [Bardzo często (≥ 1/10), często (od ≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (od ≥ 1/1000 do < 1/100), rzadko (od ≥ 1/10 000 do < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10 000)]

CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów Częstość występowania Działania niepożądane (Preferowane nazewnictwo)
Zaburzenia układu immunologicznego Niezbyt często Reakcje nadwrażliwości naprodukt leczniczy (patrz punkt 4.4)
Zaburzenia układuoddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Często Kaszel
Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach Często Powikłania oddechowe związane ze znieczuleniemPowikłania związane ze znieczuleniem (patrz punkt 4.4)Niedociśnienie związane z zabiegiemPowikłania po zabiegu

CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane
Opis wybranych działań niepożądanych Reakcje nadwrażliwości na produkt leczniczy: U niektórych pacjentów i ochotników (informacje dotyczące ochotników podano poniżej w punkcie „Informacje o zdrowych ochotnikach”) obserwowano występowanie reakcji nadwrażliwości, w tym anafilaksji. W badaniach klinicznych prowadzonych z udziałem pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym reakcje te zgłaszano niezbyt często, a w badaniach po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu częstość występowania reakcji nadwrażliwości jest nieznana. Reakcje nadwrażliwości były różnorodne, od miejscowych reakcji skórnych do ciężkich reakcji ogólnoustrojowych (tj. anafilaksja, wstrząs anafilaktyczny) i występowały u pacjentów nieleczonych wcześniej sugammadeksem. Objawy związane z tymi reakcjami obejmowały: uderzenia gorąca, pokrzywkę, wysypkę rumieniowatą, (ciężkie) niedociśnienie tętnicze krwi, tachykardię, obrzęk języka, obrzęk gardła, skurcz oskrzeli oraz epizody obturacji płuc.
CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane
Ciężkie reakcje nadwrażliwości mogą zakończyć się zgonem. Powikłania oddechowe związane ze znieczuleniem: Powikłania oddechowe związane ze znieczuleniem obejmowały krztuszenie się rurką do intubacji, kaszel, łagodne krztuszenie się, przebudzenie w trakcie operacji, kaszel podczas znieczulania lub w trakcie operacji lub spontaniczny oddech pacjenta, związany z zabiegiem znieczulenia. Powikłania związane ze znieczuleniem: Powikłania związane ze znieczuleniem, wskazujące na powrót czynności nerwowo-mięśniowych, obejmują ruchy kończyn lub ciała, albo kaszel, w czasie procedury znieczulania lub w trakcie operacji, grymasy twarzy, lub ssanie rurki intubacyjnej. Patrz punkt 4.4, płytkie znieczulenie. Powikłania związane z zabiegiem: Powikłania związane z zabiegiem obejmowały kaszel, tachykardię, bradykardię, poruszanie się oraz przyspieszone bicie serca.
CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane
Znaczna bradykardia: W okresie po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu obserwowano sporadycznie przypadki występowania znacznej bradykardii i bradykardii z zatrzymaniem krążenia w ciągu kilku minut po podaniu sugammadeksu (patrz punkt 4.4). Nawrót blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego: W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów leczonych rokuronium lub wekuronium, podczas których sugammadeks był podawany w dawce zależnej od stopnia blokady przewodnictwa nerwowomięśniowego (n = 2022), zaobserwowano nawrót blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego z częstością 0,20% na podstawie monitorowania przewodnictwa nerwowo-mięśniowego lub dowodów klinicznych (patrz punkt 4.4). Informacje o zdrowych ochotnikach: W randomizowanym badaniu prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby badano częstość występowania reakcji nadwrażliwości na produkt leczniczy u zdrowych ochotników, którym podano nie więcej niż 3 dawki placebo (n = 76), sugammadeks w dawce 4 mg/kg mc.
CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane
(n = 151) lub sugammadeks w dawce 16 mg/kg mc. (n = 148). Zgłoszenia podejrzewanych przypadków nadwrażliwości były rozstrzygane przez komisję w trybie zaślepionym. Częstość występowania zatwierdzonych przypadków nadwrażliwości w grupach otrzymujących placebo, sugammadeks w dawce 4 mg/kg mc. oraz sugammadeks w dawce 16 mg/kg mc. wynosiła odpowiednio 1,3%, 6,6% i 9,5%. Nie zgłoszono przypadków anafilaksji po przyjęciu placebo lub sugammadeksu w dawce 4 mg/kg mc. Po przyjęciu pierwszej dawki sugammadeksu, wynoszącej 16 mg/kg mc. wystąpił pojedynczy przypadek zatwierdzonej anafilaksji (częstość występowania wynosiła 0,7%). Nie stwierdzono zwiększonej częstości występowania lub ciężkiego nasilenia nadwrażliwości w przypadku wielokrotnego podawania sugammadeksu. We wcześniejszym badaniu o zbliżonym schemacie wystąpiły trzy zatwierdzone przypadki anafilaksji, wszystkie po podaniu sugammadeksu w dawce 16 mg/kg mc. (częstość występowania wynosiła 2,0%).
CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane
W zbiorczej bazie danych z badań fazy 1 do działań niepożądanych występujących często (≥ 1/100 do < 1/10) lub bardzo często (≥ 1/10) oraz występujących częściej u pacjentów przyjmujących sugammadeks niż u pacjentów z grupy placebo należą: zaburzenia smaku (10,1%), ból głowy (6,7%), nudności (5,6%), pokrzywka (1,7%), świąd (1,7%), zawroty głowy (1,6%), wymioty (1,2%) i ból brzucha (1,0%). Dodatkowe informacje dotyczące szczególnych grup pacjentów Pacjenci z chorobami płuc: W danych z okresu po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu oraz w jednym badaniu klinicznym prowadzonym specjalnie u pacjentów z powikłaniami płucnymi występującymi w przeszłości zgłoszono skurcz oskrzeli, jako zdarzenie niepożądane o możliwym związku z leczeniem. Należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia skurczu oskrzeli u wszystkich pacjentów, u których powikłania płucne wystąpiły w przeszłości.
CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane
Dzieci i młodzież W badaniach z udziałem dzieci i młodzieży w wieku od 2 do 17 lat profil bezpieczeństwa stosowania sugammadeksu (do 4 mg/kg mc.) był zasadniczo podobny do profilu obserwowanego u osób dorosłych. Pacjenci chorobliwie otyli W jednym dedykowanym badaniu klinicznym z udziałem chorobliwie otyłych pacjentów profil bezpieczeństwa stosowania był zasadniczo podobny do profilu u pacjentów dorosłych w połączonych badaniach fazy 1–3 (patrz Tabela 2). Pacjenci z ciężką chorobą układową W badaniu prowadzonym z udziałem pacjentów ocenionych według klasyfikacji Amerykańskiego Towarzystwa Anestezjologów (ang. ASA, American Society of Anesthesiologist,) jako Klasy 3 lub 4 (pacjenci z ciężką chorobą układową lub pacjenci z ciężką chorobą układową stanowiącą stałe zagrożenie życia), profil działań niepożądanych u tych pacjentów ocenionych według klasyfikacji ASA jako Klasy 3 lub 4 był zasadniczo podobny do profilu u dorosłych pacjentów w badaniach Fazy 1 do 3 łącznie (patrz Tabela 2).
CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane
Patrz punkt 5.1. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie W badaniach klinicznych stwierdzono 1 przypadek przypadkowego przedawkowania po podaniu 40 mg/kg mc. bez znaczących działań niepożądanych. W badaniu tolerancji u ludzi sugammadeks był dobrze tolerowany w dawkach do 96 mg/kg mc. Nie zgłaszano zdarzeń niepożądanych zależnych od dawki czy ciężkich zdarzeń niepożądanych. Sugammadeks można usunąć z organizmu metodą hemodializy wysokoprzepływowej (z błoną high flux), ale nie dializy niskoprzepływowej (z błoną low flux). Na podstawie badań klinicznych ustalono, że po trwającej od 3 do 6 godzin sesji dializoterapii stężenie sugammadeksu w osoczu zmniejsza się nawet o 70%.
CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: pozostałe środki lecznicze, odtrutki, kod ATC: V03AB35 Mechanizm działania: Sugammadeks jest zmodyfikowaną gamma cyklodekstryną wybiórczo wiążącą leki zwiotczające. Tworzy w osoczu kompleksy z rokuronium lub wekuronium, lekami blokującymi przewodnictwo nerwowo-mięśniowe i zmniejsza ilość leku blokującego przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, który jest dostępny do związania z receptorami nikotynowymi w płytce nerwowo-mięśniowej. Powoduje to zniesienie bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanego przez rokuronium lub wekuronium. Działanie farmakodynamiczne: Sugammadeks był podawany w dawkach od 0,5 mg/kg mc. do 16 mg/kg mc. w badaniach dotyczących zależności odpowiedzi od dawki w czasie blokady wywołanej rokuronium (0,6; 0,9; 1,0 i 1,2 mg/kg mc. bromku rokuronium z i bez dawki podtrzymującej) oraz wekuronium (0,1 mg/kg mc. bromku wekuronium z i bez dawki podtrzymującej), w różnych punktach czasowych/głębokości blokady.
CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
W tych badaniach zaobserwowano wyraźny związek pomiędzy dawką a odpowiedzią. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania: Sugammadeks można podawać w różnych punktach czasowych po podaniu bromku rokuronium lub wekuronium: Rutynowe znoszenie blokady – głęboka blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego: W podstawowym badaniu pacjenci zostali losowo przydzieleni do grupy otrzymującej rokuronium lub wekuronium. Po podaniu ostatniej dawki rokuronium lub wekuronium, gdy stopień stymulacji tężcowej (PTC) wynosił 1-2, podawano w losowej kolejności sugammadeks w dawce 4 mg/kg mc. lub neostygminę w dawce 70 µg/kg mc. Czas od początku podawania sugammadeksu lub neostygminy do powrotu stosunku T 4 /T 1 do 0,9 wyniósł: Tabela 3: Czas (w minutach) od podania sugammadeksu lub neostygminy w głębokiej blokadzie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego (1-2 PTC) po podaniu rokuronium lub wekuronium do powrotu stosunku T 4 /T 1 do 0,9

CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

Lek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe Schemat leczenia
Sugammadeks (4 mg/kg mc.) Neostygmina (70 µg/kg mc.)
Rokuronium
N 37 37
Mediana (minuty) 2,7 49,0
Zakres 1,2–16,1 13,3–145,7
Wekuronium
N 47 36
Mediana (minuty) 3,3 49,9
Zakres 1,4–68,4 46,0–312,7

CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Rutynowe znoszenie blokady – umiarkowana blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego: W innym podstawowym badaniu pacjenci zostali losowo przydzieleni do grupy otrzymującej rokuronium lub wekuronium. Po podaniu ostatniej dawki rokuronium lub wekuronium, po wystąpieniu T 2 , podawano w losowej kolejności sugammadeks w dawce 2 mg/kg mc. lub neostygminę w dawce 50 µg/kg mc. Czas od początku podawania sugammadeksu lub neostygminy do powrotu stosunku T 4 /T 1 do 0,9 wyniósł: Tabela 4: Czas (w minutach) od podania sugammadeksu lub neostygminy po ponownym wystąpieniu T 2 po podaniu rokuronium lub wekuronium do powrotu stosunku T 4 /T 1 do 0,9

CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

Lek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe Schemat leczenia
Sugammadeks (2 mg/kg mc.) Neostygmina (50 µg/kg mc.)
Rokuronium
N 48 48
Mediana (minuty) 1,4 17,6
Zakres 0,9–5,4 3,7–106,9
Wekuronium
N 48 45
Mediana (minuty) 2,1 18,9
Zakres 1,2–64,2 2,9–76,2

CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Zniesienie blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanego przez rokuronium po podaniu sugammadeksu porównano ze zniesieniem blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanego przez cis-atrakurium po podaniu neostygminy. Po ponownym wystąpieniu T 2 podano sugammadeks w dawce 2 mg/kg mc. lub neostygminę w dawce 50 µg/kg mc. Dla sugammadeksu stwierdzono szybsze zniesienie blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanego przez rokuronium w porównaniu ze zniesieniem blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanego przez cis-atrakurium po podaniu neostygminy: Tabela 5: Czas (w minutach) od podania sugammadeksu lub neostygminy po ponownym wystąpieniu T 2 po podaniu rokuronium lub cis-atrakurium do powrotu stosunku T 4 /T 1 do 0,9
CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Lek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe Schemat leczenia
Rokuronium i sugammadeks (2 mg/kg mc.) Cis-atrakurium i neostygmina (50 µg/kg mc.)
N 34 39
Mediana (minuty) 1,9 7,2
Zakres 0,7–6,4 4,2–28,2
CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Natychmiastowe zniesienie blokady: Porównano czas do zniesienia blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej przez sukcynylocholinę (1 mg/kg mc.) z czasem zniesienia blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej przez rokuronium (1,2 mg/kg mc.) po podaniu sugammadeksu (16 mg/kg mc., 3 minuty później). Tabela 6: Czas (w minutach) od podania rokuronium i sugammadeksu lub sukcynylocholiny do powrotu T 1 10%
CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Lek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe Schemat leczenia
Rokuronium i sugammadeks (16 mg/kg mc.) Sukcynylocholina (1 mg/kg mc.)
N 55 55
Mediana (minuty) 4,2 7,1
Zakres 3,5–7,7 3,7–10,5
CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
W analizie zbiorczej stwierdzono następujące czasy do zniesienia bloku dla sugammadeksu w dawce 16 mg/kg mc. po podaniu bromku rokuronium w dawce 1,2 mg/kg mc.: Tabela 7: Czas (w minutach) od podania sugammadeksu 3 minuty po podaniu rokuronium do powrotu stosunku T 4 /T 1 do 0,9; 0,8 lub 0,7
CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
T4/T1 do 0,9 T4/T1 do 0,8 T4/T1 do 0,7
N 65 65 65
Mediana (minuty) 1,5 1,3 1,1
Zakres 0,5–14,3 0,5–6,2 0,5–3,3
CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Zaburzenia czynności nerek: W dwóch badaniach prowadzonych metodą otwartej próby porównano skuteczność i bezpieczeństwo stosowania sugammadeksu u pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i bez takich zaburzeń. W jednym badaniu sugammadeks podawano po wywołanej przez rokuronium blokadzie wynoszącej co najmniej 1–2 w skali stymulacji tężcowej (ang. post-tetanic counts , PTC) (4 mg/kg mc.; n = 68); w drugim badaniu sugammadeks podawano po ponownym pojawieniu się T 2 (2 mg/kg mc.; n = 30). Czas upływający do momentu ustąpienia blokady był niewiele dłuższy u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek niż u pacjentów bez zaburzeń czynności nerek. W tych badaniach nie zgłoszono żadnych przypadków szczątkowej blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego czy nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek.
CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Pacjenci chorobliwie otyli: W badaniu z udziałem 188 pacjentów, u których rozpoznano chorobliwą otyłość, oceniano czas upływający od ustąpienia umiarkowanej lub głębokiej blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej przez rokuronium lub wekuronium. Pacjenci otrzymywali sugammadeks w dawce 2 mg/kg mc. lub 4 mg/kg mc., odpowiednio do stopnia blokady, w zależności od rzeczywistej masy ciała lub idealnej masy ciała w sposób losowy i z zastosowaniem metody podwójnie ślepej próby. Po zebraniu danych dotyczących stopnia blokady nerwowo-mięśniowej oraz leku blokującego przewodnictwo nerwowo-mięśniowe mediana czasu do uzyskania współczynnika ciągu czterech (ang. TOF, train of four) ≥ 0,9 u pacjentów otrzymujących dawkę dostosowaną do rzeczywistej masy ciała (1,8 minuty) była w sposób statystycznie istotny krótsza (p < 0,0001) w porównaniu z grupą pacjentów, którym lek dawkowano według idealnej masy ciała (3,3 minuty).
CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Dzieci i młodzież: W badaniu z udziałem 288 pacjentów w wieku od 2 do < 17 lat oceniono bezpieczeństwo stosowania i skuteczność sugammadeksu w porównaniu z neostygminą jako środka odwracającego blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołaną przez rokuronium lub wekuronium. Odwrócenie umiarkowanego bloku aż do uzyskania współczynnika TOF ≥ 0,9 było znacznie szybsze w grupie otrzymującej sugammadeks w dawce 2 mg/kg mc. w porównaniu z grupą otrzymującą neostygminę (średnia geometryczna wynosiła 1,6 minuty w przypadku sugammadeksu w dawce 2 mg/kg mc. oraz 7,5 minuty w przypadku neostygminy; stosunek średnich geometrycznych wynosił 0,22; 95% CI (0,16; 0,32), (p< 0,0001)). Sugammadeks w dawce 4 mg/kg mc. powodował odwrócenie bloku głębokiego w czasie, którego średnia geometryczna wynosiła 2,0 minuty. Podobne wyniki obserwowano u osób dorosłych.
CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Działania te były spójne we wszystkich badanych grupach wiekowych (od 2 do < 6 lat; od 6 do < 12 lat; od 12 do < 17 lat) oraz w obu grupach otrzymujących rokuronium i wekuronium. Patrz punkt 4.2. Pacjenci z ciężką chorobą układową: W badaniu prowadzonym z udziałem 331 pacjentów ocenionych według klasyfikacji ASA jako Klasy 3 lub 4, oceniano częstość występowania związanych z leczeniem zaburzeń rytmu serca (bradykardii zatokowej, tachykardii zatokowej lub innych zaburzeń rytmu serca) po podaniu sugammadeksu. U pacjentów otrzymujących sugammadeks (w dawce 2 mg/kg mc., 4 mg/kg mc. lub 16 mg/kg mc.) częstość występowania związanych z leczeniem zaburzeń rytmu serca była zasadniczo zbliżona do częstości obserwowanej w przypadku stosowania neostygminy (50 µg/kg mc. do dawki maksymalnej 5 mg) łącznie z glikopirolanem (10 µg/kg mc. do dawki maksymalnej 1 mg).
CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Profil działań niepożądanych u pacjentów ocenionych według klasyfikacji ASA jako Klasy 3 lub 4 był zasadniczo podobny do profilu u dorosłych pacjentów w badaniach Fazy 1 do 3 łącznie; z tego względu modyfikacja dawkowania nie jest konieczna. Patrz punkt 4.8.
CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Parametry farmakokinetyczne sugammadeksu w niniejszym punkcie przedstawiają całkowitą sumę stężenia sugammadeksu związanego i nie związanego w kompleks. Przyjmuje się, że u poddawanych znieczuleniu parametry farmakokinetyczne jak klirens i objętość dystrybucji są takie same dla sugammadeksu związanego i nie związanego w kompleks. Dystrybucja: Objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym sugammadeksu, obserwowana u dorosłych pacjentów z prawidłową czynnością nerek, wynosi w przybliżeniu 11 do 14 litrów (na podstawie konwencjonalnej, nie-przedziałowej analizy farmakokinetyki). Ani sugammadeks, ani kompleks sugammadeksu i rokuronium nie wiąże się z białkami osocza lub erytrocytami, co wykazano in vitro , stosując osocze i pełną krew pochodzące od mężczyzn. Sugammadeks wykazuje kinetykę liniową w zakresie dawek od 1 do 16 mg/kg mc., jeżeli podawany jest jako bolus dożylny.
CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Metabolizm: W badaniach przedklinicznych i klinicznych nie zaobserwowano żadnych metabolitów sugammadeksu, a jedyną drogą eliminacji jest wydalanie niezmienionego produktu przez nerki. Eliminacja: Okres półtrwania sugammadeksu w fazie eliminacji (t 1/2 ) u dorosłych znieczulonych pacjentów z prawidłową czynnością nerek wynosi około 2 godziny, a szacunkowy klirens w osoczu wynosi około 88 ml/min. Badanie nad bilansem masowym wykazało, że > 90% dawki jest wydalane w ciągu 24 godzin. 96% dawki jest wydalane z moczem, a przynajmniej 95% z tej wartości stanowi sugammadeks w postaci niezmienionej. Wydalanie z kałem lub z wydychanym powietrzem stanowi mniej niż 0,02% dawki. Podanie sugammadeksu zdrowym ochotnikom było związane ze zwiększoną eliminacją kompleksu z rokuronium przez nerki. Szczególne grupy pacjentów: Zaburzenia czynności nerek a wiek: W badaniu farmakokinetycznym, w którym porównywano pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek z pacjentami z prawidłową czynnością nerek, stężenie sugammadeksu w osoczu było podobne w ciągu pierwszej godziny po podaniu dawki produktu, a potem szybciej obniżało się w grupie kontrolnej.
CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Stwierdzono wydłużenie czasu całkowitej ekspozycji na sugammadeks, prowadzące do ekspozycji 17-krotnie większej u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Małe stężenia sugammadeksu są wykrywalne przez co najmniej 48 godzin po jego podaniu u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek. W drugim badaniu, w którym porównywano pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek z pacjentami z prawidłową czynnością nerek, klirens sugammadeksu stopniowo zmniejszał się, a okres t 1/2 stopniowo wydłużał się wraz z pogarszającą się czynnością nerek. Ekspozycja była dwukrotnie większa u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek i pięciokrotnie większa u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Stężenia sugammadeksu w osoczu były niewykrywalne po 7 dniach po przyjęciu dawki u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek.

CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

Wybrane cechy charakterystyczne pacjentów Średnie przewidywane parametry PK (CV*%)
Dane demograficzne WiekMasa ciała Czynność nerek Klirens kreatyniny (ml/min) Klirens (ml/min) Objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym(l) Okres półtrwania w fazie eliminacji(h)
Dorośli Prawidłowa 100 84 (24) 13 2 (22)
40 lat75 kg Zaburzenia Łagodne UmiarkowaneCiężkie 503010 47 (25)28 (24)8 (25) 141415 4 (22)7 (23)24 (25)
Osobyw podeszłym wieku Prawidłowa 80 70 (24) 13 3 (21)
75 lat75 kg Zaburzenia ŁagodneUmiarkowane Ciężkie 503010 46 (25)28 (25)8 (25) 141415 4 (23)7 (23)24 (24)
Młodzież Prawidłowa 95 72 (25) 10 2 (21)
15 lat56 kg Zaburzenia Łagodne UmiarkowaneCiężkie 482910 40 (24)24 (24)7 (25) 111111 4 (23)6 (24)22 (25)
Dzieci starsze Prawidłowa 60 40 (24) 5 2 (22)
9 lat29 kg Zaburzenia Łagodne Umiarkowane Ciężkie 30186 21 (24)12 (25)3 (26) 666 4 (22)7 (24)25 (25)
Dzieci młodsze Prawidłowa 39 24 (25) 3 2 (22)
4 lata16 kg Zaburzenia ŁagodneUmiarkowane Ciężkie 19124 11 (25)6 (25)2 (25) 333 4 (23)7 (24)28 (26)

CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Tabela 8: Poniżej przedstawiono podsumowanie parametrów farmakokinetycznych sugammadeksu według wieku i czynności nerek: *CV = współczynnik zmienności Płeć: Nie zaobserwowano różnic dla płci. Rasa: W badaniu z udziałem zdrowych uczestników rasy kaukaskiej i pochodzenia japońskiego nie zaobserwowano klinicznie istotnych różnic odnośnie parametrów farmakokinetycznych. Ograniczone dane nie wskazują na istnienie różnicy odnośnie parametrów farmakokinetycznych u osób pochodzenia afrykańskiego lub afroamerykańskiego. Masa ciała: Populacyjna analiza farmakokinetyczna z udziałem pacjentów dorosłych i pacjentów w podeszłym wieku nie wykazała klinicznie istotnego związku klirensu i objętości dystrybucji z masą ciała. Otyłość: W jednym badaniu klinicznym z udziałem chorobliwie otyłych pacjentów sugammadeks w dawce 2 mg/kg mc. oraz 4 mg/kg mc. podawano w zależności od rzeczywistej masy ciała (n = 76) lub idealnej masy ciała (n = 74).
CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Ekspozycja na sugammadeks zwiększała się w sposób liniowy i zależny od dawki po podaniu zgodnie z rzeczywistą masą ciała lub idealną masą ciała. Nie stwierdzono istotnych klinicznie różnic pod względem parametrów farmakokinetycznych pomiędzy pacjentami chorobliwie otyłymi a populacją ogólną.
CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane przedkliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, toksycznego wpływu na rozród, tolerancji miejscowej i zgodności z krwią, nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. Sugammadeks jest szybko usuwany z organizmów zwierząt, na których były prowadzone badania przedkliniczne, jednakże zaobserwowano jego pozostałości w kościach i zębach młodych szczurów. Badania przedkliniczne na młodych dorosłych i dojrzałych szczurach wykazują, że sugammadeks nie wpływa negatywnie na kolor zębów ani na jakość, strukturę czy metabolizm kości. Sugammadeks nie wpływa na naprawę złamań i proces przebudowy kości.
CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Kwas solny (do ustalenia odpowiedniego pH) Sodu wodorotlenek (do ustalenia odpowiedniego pH) Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. Niezgodności fizyczne zaobserwowano dla werapamilu, ondansetronu i ranitydyny. 6.3 Okres ważności 2 lata Po pierwszym otwarciu i rozcieńczeniu wykazano chemiczną oraz fizyczną stabilność w trakcie stosowania dla okresu 48 godzin w temperaturze od 2°C do 25°C. Biorąc pod uwagę względy mikrobiologiczne, rozcieńczony produkt należy zużyć natychmiast. W przypadku nieużycia produktu od razu, za czas i warunki przechowywania w trakcie stosowania produktu odpowiada użytkownik, zaś czas ten nie powinien przekraczać 24 godzin, w temperaturze od 2°C do 8°C, chyba, że rozcieńczenie odbywało się w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach jałowych.
CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 30°C. Nie zamrażać. Przechowywać fiolki w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Warunki przechowywania produktu leczniczego po rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania 2 ml lub 5 ml roztworu w fiolce z przezroczystego szkła typu I zamkniętej szarym korkiem z gumy chlorobutylowej, z jasnoniebieskim wieczkiem typu flip-off. Wielkość opakowań: jedna fiolka 2 ml, 10 fiolek 2 ml lub 10 fiolek 5 ml. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Produkt leczniczy Sugammadex Mylan należy wprowadzać do linii dożylnej trwającego wlewu, stosując następujące roztwory dożylne: chlorek sodu 9 mg/ml (0,9%), glukoza 50 mg/ml (5%), chlorek sodu 4,5 mg/ml (0,45%) i glukoza 25 mg/ml (2,5%), roztwór mleczanu Ringera, roztwór Ringera, glukoza 50 mg/ml (5%) w chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%).
CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Linia infuzyjna powinna być odpowiednio przepłukana (np. 0,9% roztworem chlorku sodu) pomiędzy podawaniem produktu leczniczego Sugammadex Mylan i innych produktów leczniczych. Stosowanie u dzieci i młodzieży W przypadku pacjentów pediatrycznych produkt Sugammadex Mylan można rozcieńczyć, stosując chlorek sodu 9 mg/ml (0,9%), do stężenia 10 mg/ml (patrz punkt 6.3). Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Sugammadex Fresenius Kabi, 100 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ml zawiera sugammadeks sodowy w ilości odpowiadającej 100 mg sugammadeksu. Każda fiolka 1 ml zawiera sugammadeks sodowy w ilości odpowiadającej 100 mg sugammadeksu. Każda fiolka 2 ml zawiera sugammadeks sodowy w ilości odpowiadającej 200 mg sugammadeksu. Każda fiolka 5 ml zawiera sugammadeks sodowy w ilości odpowiadającej 500 mg sugammadeksu. Substancje pomocnicze o znanym działaniu Zawiera do 9,7 mg/ml sodu (patrz punkt 4.4). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań. Przezroczysty i bezbarwny do lekko żółtego roztwór, bez widocznych cząstek stałych. pH roztworu wynosi od 7 do 8, a osmolalność od 300 do 500 mOsm/kg.
CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Odwrócenie blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej przez rokuronium lub wekuronium u dorosłych. Dzieci i młodzież: Zaleca się stosowanie sugammadeksu tylko w rutynowym odwróceniu blokady wywołanej przez rokuronium u dzieci i młodzieży w wieku od 2 do 17 lat.
CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Sugammadeks powinien być podawany tylko przez lekarza anestezjologa lub pod jego nadzorem. Zaleca się zastosowanie odpowiedniej techniki monitorowania przewodnictwa nerwowo-mięśniowego w celu monitorowania przebiegu odwrócenia blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego (patrz punkt 4.4). Zalecana dawka sugammadeksu zależy od stopnia blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego do zniesienia blokady. Zalecana dawka nie zależy od schematu znieczulenia. Sugammadeks może być stosowany w celu odwrócenia różnych stopni blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej przez rokuronium lub wekuronium. Dorośli Rutynowe odwrócenie blokady: Zaleca się zastosowanie sugammadeksu w dawce 4 mg/kg masy ciała (mc.) po blokadzie wywołanej przez rokuronium lub wekuronium, jeżeli odwrócenie blokady osiągnęło co najmniej 1-2 w skali stymulacji tężcowej (PTCs, ang. post-tetanic counts).
CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dawkowanie
Średni czas do powrotu stosunku T 4 /T 1 do wartości 0,9 wynosi około 3 minuty (patrz punkt 5.1). Zaleca się zastosowanie sugammadeksu w dawce 2 mg/kg mc. po blokadzie wywołanej przez rokuronium lub wekuronium, jeżeli spontaniczne zniesienie blokady wystąpiło do czasu co najmniej ponownego pojawienia się T 2 . Średni czas do powrotu stosunku T 4 /T 1 do 0,9 wynosi około 2 minuty (patrz punkt 5.1). Stosowanie zalecanych dawek do rutynowego odwrócenia blokady spowoduje wystąpienie nieco krótszego średniego czasu do powrotu stosunku T 4 /T 1 do 0,9 dla blokady przewodnictwa nerwowo- mięśniowego wywołanej rokuronium w porównaniu z wekuronium (patrz punkt 5.1). Natychmiastowe odwrócenie blokady wywołanej przez rokuronium: Jeżeli istnieje kliniczna konieczność natychmiastowego zniesienia blokady po podaniu rokuronium, zaleca się podanie sugammadeksu w dawce 16 mg/kg mc. Jeżeli sugammadeks w dawce 16 mg/kg mc.
CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dawkowanie
podaje się 3 minuty po podaniu bromku rokuronium w bolusie w dawce 1,2 mg/kg mc., można spodziewać się, że średni czas do powrotu stosunku T 4 /T 1 do 0,9 wyniesie około 1,5 minuty (patrz punkt 5.1). Brak danych zalecających stosowanie sugammadeksu do natychmiastowego zniesienia blokady wywołanej przez wekuronium. Ponowne podanie sugammadeksu: W wyjątkowych przypadkach nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego po operacji (patrz punkt 4.4), zaleca się po podaniu dawki początkowej wynoszącej 2 mg/kg mc. lub 4 mg/kg mc. podanie powtórnej dawki sugammadeksu wynoszącej 4 mg/kg mc. Po podaniu drugiej dawki sugammadeksu należy starannie monitorować pacjenta, aby upewnić się, że przewodnictwo nerwowo- mięśniowe w pełni powróciło. Ponowne podanie rokuronium lub wekuronium po podaniu sugammadeksu: Czas oczekiwania na możliwość ponownego podania rokuronium lub wekuronium, po zniesieniu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego przez sugammadeks, patrz punkt 4.4.
CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dawkowanie
Dodatkowe informacje dotyczące szczególnych grup pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku: Po podaniu sugammadeksu po ponownym wystąpieniu T2 po blokadzie wywołanej rokuronium, średni czas do powrotu stosunku T4/T1 do 0,9 u dorosłych (18-64 lata) wynosił 2,2 minuty, u osób starszych (65-75 lata) 2,6 minuty, a u osób w podeszłym wieku (powyżej 75 roku życia) 3,6 minuty. Mimo iż czasy do powrotu przewodnictwa u osób w podeszłym wieku wydają się być dłuższe, należy postępować zgodnie z zaleceniami dotyczącymi dawkowania u osób dorosłych (patrz punkt 4.4). Zaburzenia czynności nerek: Nie zaleca się stosowania sugammadeksu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek [w tym u pacjentów, u których jest konieczna dializa (CrCl < 30 ml/min)] (patrz punkt 4.4). Badania prowadzone z udziałem pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek nie dostarczyły wystarczających informacji, dotyczących bezpieczeństwa leczenia i przemawiających za stosowaniem sugammadeksu u tych pacjentów (patrz także punkt 5.1).
CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dawkowanie
W przypadku łagodnego i umiarkowanego zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny ≥ 30 i < 80 ml/min): zalecenia dotyczące dawkowania są takie same, jak u osób dorosłych bez zaburzeń czynności nerek. Zaburzenia czynności wątroby: Nie prowadzono badań u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Należy zachować ostrożność, rozważając zastosowanie sugammadeksu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, a także gdy zaburzeniom czynności wątroby towarzyszy koagulopatia (patrz punkt 4.4). W przypadku łagodnych do umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby nie jest konieczne dostosowanie dawki, ponieważ sugammadeks jest wydalany głównie przez nerki. Pacjenci otyli: W przypadku pacjentów otyłych, w tym pacjentów chorobliwie otyłych (wskaźnik masy ciała (ang. BMI, body mass index) ≥ 40 kg/m 2 ), dawka sugammadeksu zależy od rzeczywistej masy ciała. Należy postępować zgodnie z zaleceniami dotyczącymi dawkowania u osób dorosłych.
CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dawkowanie
Dzieci i młodzież Dzieci i młodzież (w wieku od 2 do 17 lat): Sugammadex Fresenius Kabi w dawce 100 mg/ml można rozcieńczyć do stężenia 10 mg/ml, aby zwiększyć precyzję dawkowania u dzieci i młodzieży (patrz punkt 6.6). Rutynowe odwracanie blokady: Zalecane jest zastosowanie sugammadeksu w dawce 4 mg/kg mc. do odwrócenia blokady wywołanej przez rokuronium, jeżeli odwrócenie blokady osiągnęło co najmniej 1-2 w skali stymulacji tężcowej (ang. post-tetanic counts, PTC). W przypadku odwrócenia blokady wywołanej przez rokuronium po ponownym pojawieniu się T 2 , zalecany jest sugammadeks w dawce 2 mg/kg mc. (patrz punkt 5.1). Natychmiastowe odwracanie blokady: Nie badano natychmiastowego odwrócenia blokady u dzieci i młodzieży. Noworodki i niemowlęta (od 30. dnia życia do 2 lat): Doświadczenie dotyczące stosowania sugammadeksu u niemowląt (od 30. dnia życia do 2 lat) jest ograniczone, natomiast nie badano stosowania sugammadeksu u noworodków (w wieku do 30. dnia życia).
CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dawkowanie
Z tego względu stosowanie sugammadeksu u noworodków i niemowląt nie jest zalecane aż do czasu, gdy będą dostępne nowe dane. Sposób podawania Sugammadeks należy podawać dożylnie w pojedynczym bolusie. Bolus należy podać szybko, w ciągu 10 sekund, do istniejącego stałego wkłucia dożylnego (patrz punkt 6.6). W badaniach klinicznych sugammadeks podawano wyłącznie w postaci pojedynczego bolusa.
CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Jako że jest to typowa praktyka anestezjologiczna po zastosowaniu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, zaleca się monitorowanie pacjentów tuż po operacji pod kątem nieprzewidzianych zdarzeń, w tym powrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Monitorowanie czynności oddechowej w czasie odwracania blokady: Stosowanie u pacjentów wentylacji mechanicznej jest obowiązkowe do czasu powrotu własnej czynności oddechowej po zniesieniu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Nawet jeżeli ustąpienie blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego jest całkowite, inne produkty lecznicze stosowane w okresie przed- i pooperacyjnym mogą zmniejszyć wydolność oddechową i z tego względu wentylacja mechaniczna może być nadal wymagana. Jeżeli powróci blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego po ekstubacji, należy zapewnić odpowiednią wentylację.
CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Powrót blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego: W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów leczonych rokuronium lub wekuronium, podczas których sugammadeks był podawany w dawce zależnej od stopnia blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, zaobserwowano powrót blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego z częstością 0,20% na podstawie monitorowania przewodnictwa nerwowo-mięśniowego lub dowodów klinicznych. Zastosowanie mniejszych dawek niż zalecane może prowadzić do zwiększonego ryzyka powrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego po jej początkowym zniesieniu. Takie postępowanie nie jest zalecane (patrz punkty 4.2 i 4.8). Wpływ na hemostazę: W badaniu z udziałem ochotników sugammadeks w dawce 4 mg/kg mc. oraz 16 mg/kg mc. powodował maksymalne średnie wydłużenie czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji (aPTT) odpowiednio o 17 i 22% oraz czasu protrombinowego, międzynarodowego współczynnika znormalizowanego [PT (INR)] odpowiednio o 11 i 22%.
CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
To ograniczone średnie wydłużenie aPTT i PT (INR) trwało krótko (≤ 30 minut). Na podstawie bazy danych klinicznych (n=3519) oraz wyników badania przeprowadzonego z udziałem 1184 pacjentów, u których zastosowano operacyjne leczenie złamania biodra/wykonano endoprotezoplastykę stawu biodrowego, nie stwierdza się klinicznie istotnego wpływu sugammadeksu w dawce 4 mg/kg mc., stosowanego samodzielnie lub w skojarzeniu z lekami przeciwzakrzepowymi, na częstość występowania około- i pooperacyjnych powikłań krwotocznych. W badaniach in vitro zaobserwowano interakcje farmakodynamiczne (wydłużenie aPTT oraz PT) z antagonistami witaminy K, niefrakcjonowaną heparyną, heparynami drobnocząsteczkowymi, rywaroksabanem oraz dabigatranem. U pacjentów, u których stosuje się rutynową pooperacyjną profilaktykę lekami przeciwzakrzepowymi, taka interakcja farmakodynamiczna nie jest klinicznie istotna.
CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Należy zachować ostrożność przy rozważaniu użycia sugammadeksu u pacjentów leczonych lekami przeciwzakrzepowymi z powodu występującej wcześniej lub współwystępującej choroby. Nie można wykluczyć zwiększonego ryzyka krwawienia u następujących pacjentów: – z wrodzonym niedoborem czynników krzepnięcia zależnych od witaminy K; – z istniejącymi uprzednio koagulopatiami; – stosujących pochodne kumaryny oraz z INR (międzynarodowy współczynnik znormalizowany) powyżej 3,5; – stosujących leki przeciwzakrzepowe, którzy otrzymują sugammadeks w dawce 16 mg/kg mc. W razie medycznej konieczności podania tym pacjentom sugammadeksu, anestezjolog, biorąc pod uwagę wywiad pacjenta dotyczący epizodów krwawień oraz rodzaj planowanego zabiegu, musi zdecydować, czy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko powikłań krwotocznych. W razie podawania tym pacjentom sugammadeksu, zaleca się monitorowanie hemostazy i parametrów krzepnięcia.
CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Czas odczekania do ponownego podania środków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe po zniesieniu bloku przez sugammadeks: Tabela 1: Ponowne podanie rokuronium lub wekuronium po rutynowym odwróceniu blokady (sugammadeks w dawce do 4 mg/kg mc.):

CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

Minimalny czas odczekania Środek blokujący przewodnictwo nerwowo- mięśniowe oraz dawka, jaka ma być podana
5 minut rokuronium w dawce 1,2 mg/kg mc.
4 godziny rokuronium w dawce 0,6 mg/kg mc. lub wekuronium w dawce 0,1 mg/kg mc.

CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Po ponownym podaniu rokuronium w dawce wynoszącej 1,2 mg/kg mc. w ciągu 30 minut po podaniu sugammadeksu, początek wystąpienia blokady nerwowo-mięśniowej może być wydłużony do około 4 minut, a czas utrzymywania się tej blokady może się skrócić do około 15 minut. W oparciu o model PK ustalono, że u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek przed ponownym podaniem rokuronium w dawce 0,6 mg/kg mc. lub wekuronium w dawce 0,1 mg/kg mc., po rutynowym zniesieniu blokady przez sugammadeks, zaleca się odczekać 24 godziny. Jeśli czas oczekiwania musi być krótszy, w celu wywołania nowej blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego należy podać rokuronium w dawce wynoszącej 1,2 mg/kg mc. Ponowne podanie rokuronium lub wekuronium po natychmiastowym odwróceniu blokady (sugammadeks w dawce 16 mg/kg mc.): w bardzo rzadkich przypadkach, gdy takie postępowanie może być konieczne, proponuje się odczekanie 24 godzin.
CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Jeżeli konieczna jest blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego przed upływem zalecanego czasu odczekania, należy zastosować niesteroidowy środek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe . Środek depolaryzujący, blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe może zacząć działać wolniej niż w przewidywanym czasie, ponieważ znaczna część postsynaptycznych receptorów nikotynowych może wciąż być wysycona przez środek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. Zaburzenia czynności nerek: Nie zaleca się stosowania sugammadeksu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, w tym także u tych wymagających dializoterapii (patrz punkt 5.1). Płytkie znieczulenie: Gdy w badaniach klinicznych celowo odwracano blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego w trakcie znieczulenia, czasem stwierdzano oznaki płytkiego znieczulenia (poruszanie, kaszel, grymasy twarzy oraz ssanie rurki do intubacji).
CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
W przypadku odwracania blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego w czasie trwania znieczulenia, należy zgodnie ze wskazaniami klinicznymi podać dodatkowe dawki środka znieczulającego i (lub) opioidu. Znaczna bradykardia: W rzadkich przypadkach obserwowano występowanie znacznej bradykardii w ciągu kilku minut po podaniu sugammadeksu w celu odwrócenia blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Sporadycznie bradykardia może prowadzić do zatrzymania krążenia (patrz punkt 4.8). Należy ściśle monitorować pacjentów, czy nie występują u nich zmiany parametrów hemodynamicznych w czasie trwania blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego i po jej zniesieniu. W przypadku stwierdzenia istotnej klinicznie bradykardii, należy podać leki antycholinergiczne, takie jak atropina. Zaburzenie czynności wątroby: Sugammadeks nie jest metabolizowany ani wydalany przez wątrobę, z tego względu nie prowadzono badań u pacjentów z niewydolnością wątroby.
CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Należy zachować dużą ostrożność podczas stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Jeśli zaburzeniom czynności wątroby towarzyszy koagulopatia, należy zapoznać się z informacją dotyczącą wpływu produktu leczniczego na hemostazę. Oddziały intensywnej opieki medycznej: Nie badano stosowania sugammadeksu w oddziałach intensywnej opieki medycznej u pacjentów otrzymujących rokuronium lub wekuronium. Stosowanie do odwrócenia blokady wywołanej przez środki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe inne niż rokuronium czy wekuronium: Sugammadeks nie powinien być stosowany do odwrócenia blokady wywołanej przez niesteroidowe leki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, takie jak związki sukcynylocholiny lub benzyloizochinolinowe. Sugammadeks nie powinien być stosowany do odwrócenia blokady wywołanej przez steroidowe leki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe inne niż rokuronium lub wekuronium, ponieważ nie ma danych dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa stosowania dla takich związków.
CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Dostępne są ograniczone dane dotyczące odwracania blokady wywołanej przez pankuronium, ale nie zaleca się stosowania sugammadeksu w takich sytuacjach. Opóźnione odwracanie blokady: Schorzenia związane ze spowolnionym przepływem krwi np. choroba sercowo-naczyniowa, podeszły wiek (patrz punkt 4.2, czas powrotu przewodnictwa u osób starszych) lub stany obrzęku (np. ciężkie zaburzenia czynności wątroby) mogą być związane z dłuższym czasem potrzebnym do powrotu przewodnictwa. Reakcje nadwrażliwości na substancję czynną: Klinicyści powinni być przygotowani na możliwość wystąpienia reakcji nadwrażliwości na substancję czynną (w tym reakcje anafilaktyczne) i powinni przedsięwziąć odpowiednie środki ostrożności (patrz punkt 4.8). Sód: Ten produkt leczniczy zawiera do 9,7 mg sodu na jeden ml, co odpowiada 0,5% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Informacje zawarte w tym punkcie bazują na powinowactwie wiązania między sugammadeksem a innymi lekami, doświadczeniach nieklinicznych, badaniach klinicznych oraz symulacji w modelu uwzględniającym farmakodynamiczne działanie leków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe oraz farmakokinetyczne interakcje między lekami blokującymi przewodnictwo nerwowo-mięśniowe a sugammadeksem. Na podstawie tych danych nie oczekuje się klinicznie istotnych interakcji farmakodynamicznych z innymi lekami, za wyjątkiem poniższych: W przypadku toremifenu oraz kwasu fusydowego nie można wykluczyć wystąpienia interakcji wyparcia (nie oczekuje się klinicznie istotnych interakcji związanych z wychwytem). W przypadku hormonalnych środków antykoncepcyjnych nie można wykluczyć wystąpienia klinicznie istotnych interakcji związanych z wychwytem (nie oczekuje się interakcji związanych z wyparciem).
CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Interakcje
Interakcje potencjalnie wpływające na skuteczność sugammadeksu (interakcje związane z wyparciem): W wyniku podania niektórych produktów leczniczych po zastosowaniu sugammadeksu może teoretycznie mieć miejsce wyparcie rokuronium lub wekuronium z kompleksu z sugammadeksem. Wskutek tego można obserwować powrót blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. W tej sytuacji pacjent musi być wentylowany. W razie infuzji należy przerwać podawanie produktu leczniczego, który spowodował reakcję wyparcia. W przypadku przewidywania możliwości wystąpienia interakcji związanej z wyparciem, należy starannie monitorować pacjentów pod kątem powrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego (w przybliżeniu do 15 minut), po podaniu pozajelitowym innego produktu leczniczego w okresie 7,5 godziny od podania sugammadeksu.
CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Interakcje
Toremifen: W przypadku toremifenu, który cechuje się stosunkowo dużym powinowactwem do sugammadeksu i może osiągnąć stosunkowo duże stężenie w osoczu, może nastąpić wyparcie wekuronium lub rokuronium z kompleksu z sugammadeksem. Dlatego lekarze powinni mieć świadomość, że czas do powrotu stosunku T 4 /T 1 do 0,9 może być wydłużony u pacjentów, którzy otrzymali toremifen w dniu operacji chirurgicznej. Podanie dożylne kwasu fusydowego: Stosowanie kwasu fusydowego w okresie przedoperacyjnym może nieco wydłużyć czas do powrotu stosunku T 4 /T 1 do 0,9. Nie oczekuje się powrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego w fazie pooperacyjnej, ponieważ infuzja kwasu fusydowego trwa kilka godzin, a w badaniu krwi rezultaty widoczne są po upływie 2-3 dni. W przypadku ponownego podania sugammadeksu patrz punkt 4.2.
CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Interakcje
Interakcje potencjalnie wpływające na skuteczność innych produktów leczniczych (interakcje związane z wychwytem): W wyniku podania sugammadeksu niektóre produkty lecznicze mogą być mniej skuteczne ze względu na zmniejszenie ich (wolnej frakcji) stężenia w osoczu. W przypadku wystąpienia takiej sytuacji, zaleca się rozważenie ponownego podania danego produktu leczniczego, podania produktu leczniczego o równoważnym działaniu terapeutycznym (najlepiej należącego do innej grupy związków chemicznych) i (lub) zastosowanie niefarmakologicznej interwencji. Hormonalne leki antykoncepcyjne: Stwierdzono, że interakcja między sugammadeksem w dawce 4 mg/kg mc. a progestagenem może doprowadzić do zmniejszenia ekspozycji na progestagen (34% AUC), podobnego do zmniejszenia w przypadku, gdy dobowa dawka hormonalnego leku antykoncepcyjnego zostanie przyjęta 12 godzin później, co może prowadzić do zmniejszenia skuteczności. Dla estrogenów działanie to wydaje się być mniejsze.
CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Interakcje
Z tego względu uważa się, że podanie sugammadeksu w bolusie jest równoznaczne z pominięciem dobowej dawki przyjmowanych doustnie hormonalnych leków antykoncepcyjnych (zarówno złożonych hormonalnych leków antykoncepcyjnych jak i zawierających tylko progestagen). Należy zapoznać się z zaleceniami przedstawionymi w ulotce dotyczącymi postępowania w przypadku pominięcia przyjęcia dawki leku antykoncepcyjnego, gdy przyjęto doustny lek antykoncepcyjny w tym samym dniu, w którym został podany sugammadeks. W przypadku hormonalnych leków antykoncepcyjnych niestosowanych doustnie należy zastosować dodatkową niehormonalną metodę antykoncepcji przez następnych 7 dni oraz zapoznać się z zaleceniami zawartymi w ulotce stosowanego produktu leczniczego. Interakcje wynikające z przedłużonego działania rokuronium lub wekuronium: Jeżeli w okresie pooperacyjnym stosowane są produkty lecznicze, które mogą zwiększyć blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, należy zwrócić szczególną uwagę na możliwość powrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego.
CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Interakcje
Należy zapoznać się z wykazem konkretnych produktów leczniczych nasilających blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego podanym w ulotce informacyjnej dołączonej do opakowania rokuronium lub wekuronium. W przypadku powrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego może być konieczne zastosowanie mechanicznej wentylacji i ponowne podanie pacjentowi sugammadeksu (patrz punkt 4.2). Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych: Zazwyczaj sugammadeks nie wpływa na wyniki badań laboratoryjnych. Wyjątkiem jest badanie stężenia progesteronu w surowicy. Interferencję z tym testem obserwuje się przy stężeniu sugammadeksu w osoczu wynoszącym 100 mikrogramów/ml (największe stężenie w osoczu po podaniu 8 mg/kg mc. w bolusie). W badaniu z udziałem ochotników, sugammadeks w dawce 4 mg/kg mc. oraz 16 mg/kg mc. powodował maksymalne średnie wydłużenie czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji (aPTT) odpowiednio o 17 i 22% i czasu protrombinowego PT (INR) odpowiednio o 11 i 22%.
CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Interakcje
To ograniczone średnie wydłużenie aPTT i PT (INR) trwało krótko (≤ 30 minut). W badaniach in vitro zaobserwowano interakcje farmakodynamiczne (wydłużenie aPTT oraz PT) z antagonistami witaminy K, niefrakcjonowaną heparyną, heparynami drobnocząsteczkowymi, rywaroksabanem oraz dabigatranem (patrz punkt 4.4). Dzieci i młodzież Nie przeprowadzono oficjalnych badań dotyczących interakcji. U dzieci i młodzieży należy uwzględnić wspomniane powyżej interakcje u pacjentów dorosłych oraz ostrzeżenia w punkcie 4.4.
CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych klinicznych dotyczących działania sugammadeksu w przypadku stosowania u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka lub płodu, przebieg porodu lub rozwój pourodzeniowy. Należy zachować ostrożność w przypadku podawania sugammadeksu kobietom w ciąży. Karmienie piersią Nie wiadomo czy sugammadeks przenika do mleka kobiet karmiących piersią. Badania na zwierzętach potwierdzają przenikanie sugammadeksu do mleka. Cyklodekstryna po podaniu doustnym wchłania się w niewielkim stopniu i nie przewiduje się wpływu na dziecko karmione piersią po podaniu jednorazowej dawki sugammadeksu kobiecie karmiącej piersią. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać/wstrzymać podawanie sugammadeksu, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki.
CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Płodność Nie badano wpływu sugammadeksu na płodność u ludzi. Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na płodność.
CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Sugammadex Fresenius Kabi nie ma znanego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Sugammadex Fresenius Kabi podaje się pacjentom poddawanym zabiegom chirurgicznym jednocześnie ze środkami blokującymi przewodnictwo nerwowo-mięśniowe i znieczulającymi. Z tego powodu trudno ustalić związek przyczynowy działań niepożądanych. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane występujące u pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym to kaszel, powikłania oddechowe związane ze znieczuleniem, powikłania związane ze znieczuleniem, niedociśnienie związane z zabiegiem oraz powikłania związane z zabiegiem (często ≥ 1/100 do < 1/10). Tabela 2: Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych Bezpieczeństwo stosowania sugammadeksu oceniono na podstawie zbiorczej bazy danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania z badań fazy I–III, obejmującej 3519 poszczególnych pacjentów.
CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane
Następujące działania niepożądane zostały zgłoszone w badaniach kontrolowanych placebo, w których pacjenci otrzymywali znieczulenie i (lub) środki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe (1078 pacjentów otrzymywało sugammadeks, 544 pacjentów otrzymywało placebo). [Bardzo często (≥ 1/10), często ( ≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często ( ≥ 1/1000 do < 1/100), rzadko ( ≥ 1/10 000 do < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10 000)]

CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów inarządów Częstość występowania Działania niepożądane (Preferowane nazewnictwo)
Zaburzenia układu immunologicznego Niezbyt często Reakcje nadwrażliwości na substancję czynną (patrz punkt4.4)
Zaburzenia układuoddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Często Kaszel
Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach Często Powikłania oddechowe związane ze znieczuleniem
Powikłania związane ze znieczuleniem (patrz punkt 4.4)
Niedociśnienie związane z zabiegiem
Powikłania po zabiegu

CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane
Opis wybranych działań niepożądanych Reakcje nadwrażliwości na substancję czynną: U niektórych pacjentów i ochotników (informacje dotyczące ochotników podano poniżej w punkcie „Informacje o zdrowych ochotnikach”) obserwowano występowanie reakcji nadwrażliwości, w tym anafilaksji. W badaniach klinicznych prowadzonych z udziałem pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym, reakcje te zgłaszano niezbyt często, a w badaniach po wprowadzeniu sugammadeksu do obrotu częstość występowania reakcji nadwrażliwości jest nieznana. Reakcje nadwrażliwości były różnorodne, od miejscowych reakcji skórnych do ciężkich reakcji ogólnoustrojowych (tj. anafilaksja, wstrząs anafilaktyczny) i występowały u pacjentów nieleczonych wcześniej sugammadeksem. Objawy związane z tymi reakcjami obejmowały: uderzenia gorąca, pokrzywkę, wysypkę rumieniowatą, (ciężkie) niedociśnienie tętnicze krwi, tachykardię, obrzęk języka, obrzęk gardła, skurcz oskrzeli oraz epizody obturacji płuc.
CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane
Ciężkie reakcje nadwrażliwości mogą zakończyć się zgonem. Powikłania oddechowe związane ze znieczuleniem: Powikłania oddechowe związane ze znieczuleniem obejmowały krztuszenie się rurką do intubacji, kaszel, łagodne krztuszenie się, przebudzenie w trakcie operacji, kaszel podczas znieczulania lub w trakcie operacji, lub spontaniczny oddech pacjenta, związany z zabiegiem znieczulenia. Powikłania związane ze znieczuleniem: Powikłania związane ze znieczuleniem, wskazujące na powrót czynności nerwowo-mięśniowych, obejmują ruchy kończyn lub ciała, albo kaszel, w czasie procedury znieczulania lub w trakcie operacji, grymasy twarzy, lub ssanie rurki intubacyjnej. Patrz punkt 4.4, płytkie znieczulenie. Powikłania związane z zabiegiem: Powikłania związane z zabiegiem obejmowały kaszel, tachykardię, bradykardię, poruszanie się oraz przyspieszone bicie serca.
CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane
Znaczna bradykardia: W okresie po wprowadzeniu sugammadeksu do obrotu obserwowano sporadycznie przypadki występowania znacznej bradykardii i bradykardii z zatrzymaniem krążenia w ciągu kilku minut po podaniu sugammadeksu (patrz punkt 4.4). Powrót blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego: W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów leczonych rokuronium lub wekuronium, podczas których sugammadeks był podawany w dawce zależnej od stopnia blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego (n=2 022), zaobserwowano powrót blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego z częstością 0,20% na podstawie monitorowania przewodnictwa nerwowo- mięśniowego lub dowodów klinicznych (patrz punkt 4.4). Informacje o zdrowych ochotnikach: W randomizowanym badaniu prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby badano częstość występowania reakcji nadwrażliwości na substancję czynną u zdrowych ochotników, którym podano nie więcej niż 3 dawki placebo (n=76), sugammadeks w dawce 4 mg/kg mc.
CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane
(n=151) lub sugammadeks w dawce 16 mg/kg mc. (n=148). Zgłoszenia podejrzewanych przypadków nadwrażliwości były rozstrzygane przez komisję w trybie zaślepionym. Częstość występowania zatwierdzonych przypadków nadwrażliwości w grupach otrzymujących placebo, sugammadeks w dawce 4 mg/kg mc. oraz sugammadeks w dawce 16 mg/kg mc. wynosiła odpowiednio 1,3%, 6,6% i 9,5%. Nie zgłoszono przypadków anafilaksji po przyjęciu placebo lub sugammadeksu w dawce 4 mg/kg mc. Po przyjęciu pierwszej dawki sugammadeksu, wynoszącej 16 mg/kg mc. wystąpił pojedynczy przypadek zatwierdzonej anafilaksji (częstość występowania wynosiła 0,7%). Nie stwierdzono zwiększonej częstości występowania lub ciężkiego nasilenia nadwrażliwości w przypadku wielokrotnego podawania sugammadeksu. We wcześniejszym badaniu o zbliżonym schemacie wystąpiły trzy zatwierdzone przypadki anafilaksji, wszystkie po podaniu sugammadeksu w dawce 16 mg/kg mc. (częstość występowania wynosiła 2,0%).
CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane
W zbiorczej bazie danych z badań fazy 1 do działań niepożądanych występujących często (≥ 1/100 do < 1/10) lub bardzo często (≥ 1/10) oraz występujących częściej u pacjentów przyjmujących sugammadeks niż u pacjentów z grupy placebo należą: zaburzenia smaku (10,1%), ból głowy (6,7%), nudności (5,6%), pokrzywka (1,7%), świąd (1,7%), zawroty głowy (1,6%), wymioty (1,2%) i ból brzucha (1,0%). Dodatkowe informacje dotyczące szczególnych grup pacjentów Pacjenci z chorobami płuc: W danych z okresu po wprowadzeniu sugammadeksu do obrotu oraz w jednym badaniu klinicznym, prowadzonym specjalnie u pacjentów z powikłaniami płucnymi występującymi w przeszłości, zgłoszono skurcz oskrzeli, jako zdarzenie niepożądane o możliwym związku z leczeniem. Należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia skurczu oskrzeli u wszystkich pacjentów, u których powikłania płucne wystąpiły w przeszłości.
CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane
Dzieci i młodzież W badaniach z udziałem młodzieży w wieku od 12 do 17 lat profil bezpieczeństwa sugammadeksu (do 4 mg/kg mc.) był zasadniczo podobny do tego, który obserwowano u dorosłych. Pacjenci chorobliwie otyli W jednym dedykowanym badaniu klinicznym z udziałem chorobliwie otyłych pacjentów profil bezpieczeństwa był zasadniczo podobny do profilu u pacjentów dorosłych w połączonych badaniach fazy 1–3 (patrz Tabela 2). Pacjenci z ciężką chorobą ogólnoustrojową W badaniu z udziałem pacjentów, ocenionych według klasyfikacji Amerykańskiego Towarzystwa Anestezjologicznego (ASA, ang. American Society of Anesthesiologists) jako Klasy 3 lub 4 (pacjenci z ciężką chorobą układową lub pacjenci z ciężką chorobą ogólnoustrojową stanowiącą stałe zagrożenie życia), profil działań niepożądanych był zasadniczo podobny do profilu działań niepożądanych u pacjentów dorosłych w połączonych badaniach fazy 1-3 (patrz Tabela 2). Patrz punkt 5.1.
CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V.
CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie W badaniach klinicznych stwierdzono 1 przypadek przypadkowego przedawkowania po podaniu 40 mg/kg mc. bez znaczących działań niepożądanych. W badaniu tolerancji u ludzi sugammadeks był dobrze tolerowany w dawkach do 96 mg/kg mc. Nie zgłaszano zdarzeń niepożądanych zależnych od dawki czy ciężkich zdarzeń niepożądanych. Sugammadeks można usunąć z organizmu metodą hemodializy wysokoprzepływowej z błoną high flux, ale nie dializy niskoprzepływowej z błoną low flux. Na podstawie badań klinicznych ustalono, że po trwającej od 3 do 6 godzin sesji dializoterapii stężenie sugammadeksu w osoczu zmniejsza się nawet o 70%.
CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: pozostałe produkty lecznicze, odtrutki, kod ATC: V03AB35 Mechanizm działania: Sugammadeks jest zmodyfikowaną gamma cyklodekstryną, wybiórczo wiążącą leki zwiotczające. Tworzy w osoczu kompleksy z rokuronium lub wekuronium, lekami blokującymi przewodnictwo nerwowo-mięśniowe i zmniejsza ilość leku blokującego przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, który jest dostępny do związania z receptorami nikotynowymi w płytce nerwowo-mięśniowej. Powoduje to zniesienie bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanego przez rokuronium lub wekuronium. Działanie farmakodynamiczne: Sugammadeks był podawany w dawkach od 0,5 mg/kg mc. do 16 mg/kg mc. w badaniach dotyczących zależności odpowiedzi od dawki w czasie blokady wywołanej rokuronium (0,6; 0,9; 1,0 i 1,2 mg/kg mc. bromku rokuronium z i bez dawki podtrzymującej) oraz wekuronium (0,1 mg/kg mc.
CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
bromku wekuronium z i bez dawki podtrzymującej), w różnych punktach czasowych i (lub) głębokościach blokady. W tych badaniach zaobserwowano wyraźną zależność odpowiedzi od dawki. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Sugammadeks można podawać w różnych punktach czasowych po podaniu bromku rokuronium lub wekuronium: Rutynowe odwracanie blokady – głęboka blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego: W podstawowym badaniu pacjenci zostali losowo przydzieleni do grupy otrzymującej rokuronium lub wekuronium. Po podaniu ostatniej dawki rokuronium lub wekuronium, gdy stopień stymulacji tężcowej (PTCs, ang. post-tetanic counts) wynosił 1-2, podawano w losowej kolejności sugammadeks w dawce 4 mg/kg mc. lub neostygminę w dawce 70 μg/kg mc. Czas od początku podawania sugammadeksu lub neostygminy do powrotu stosunku T 4 /T 1 do 0,9 wyniósł: Tabela 3: Czas (w minutach) od podania sugammadeksu lub neostygminy w głębokiej blokadzie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego (1-2 PTCs) po podaniu rokuronium lub wekuronium do powrotu stosunku T 4 /T 1 do 0,9

CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

Lek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe Schemat leczenia
Sugammadeks (4 mg/kg mc.) Neostygmina (70 μg/kg mc.)
Rokuronium
N 37 37
Mediana (minuty) 2,7 49,0
Zakres 1,2-16,1 13,3-145,7
Wekuronium
N 47 36
Mediana (minuty) 3,3 49,9
Zakres 1,4-68,4 46,0-312,7

CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Rutynowe odwracanie blokady – umiarkowana blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego: W innym podstawowym badaniu pacjenci zostali losowo przydzieleni do grupy otrzymującej rokuronium lub wekuronium. Po podaniu ostatniej dawki rokuronium lub wekuronium, po wystąpieniu T 2 , podawano w losowej kolejności sugammadeks w dawce 2 mg/kg mc. lub neostygminę w dawce 50 μg/kg mc. Czas od początku podawania sugammadeksu lub neostygminy do powrotu stosunku T 4 /T 1 do 0,9 wyniósł: Tabela 4: Czas (w minutach) od podania sugammadeksu lub neostygminy po ponownym wystąpieniu T 2 po podaniu rokuronium lub wekuronium do powrotu stosunku T 4 /T 1 do 0,9

CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

Lek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe Schemat leczenia
Sugammadeks (2 mg/kg mc.) Neostygmina (50 μg /kg mc.)
Rokuronium
N 48 48
Mediana (minuty) 1,4 17,6
Zakres 0,9-5.4 ,.7-106,9
Wekuronium
N 48 45
Mediana (minuty) 2,1 18,9
Zakres 1,2-64.2 2,9-76,2

CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Odwrócenie blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej przez rokuronium po podaniu sugammadeksu porównano z odwróceniem blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej przez cis-atrakurium po podaniu neostygminy. Po ponownym wystąpieniu T 2 podano sugammadeks w dawce 2 mg/kg mc. lub neostygminę w dawce 50 μg/kg mc. W przypadku sugammadeksu stwierdzono szybsze odwrócenie blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanego przez rokuronium w porównaniu z odwróceniem blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej przez cis-atrakurium po podaniu neostygminy: Tabela 5: Czas (w minutach) od podania sugammadeksu lub neostygminy po ponownym wystąpieniu T 2 po podaniu rokuronium lub cis-atrakurium do powrotu stosunku T 4 /T 1 do 0,9
CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Lek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe Schemat leczenia
Rokuronium i sugammadeks (2 mg/kg mc.) Cis-atrakurium ineostygmina (50 μg/kg mc.)
N 34 39
Mediana (minuty) 1,9 7,2
Zakres 0,7-6,4 4,2-28,2
CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Natychmiastowe odwrócenie blokady: Porównano czas do odwrócenia blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej przez sukcynylocholinę (1 mg/kg mc.) z czasem odwrócenia blokady przewodnictwa nerwowo- mięśniowego wywołanej przez rokuronium (1,2 mg/kg mc.) po podaniu sugammadeksu (16 mg/kg mc., 3 minuty później). Tabela 6: Czas (w minutach) od podania rokuronium i sugammadeksu lub sukcynylocholiny do powrotu T 1 10%
CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Lek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe Schemat leczenia
Rokuronium i sugammadeks (16 mg/kg mc.) Sukcynylcholina(1 mg/kg mc.)
N 55 55
Mediana (minuty) 4,2 7,1
Zakres 3,5-7,7 3,7-10,5
CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
W analizie zbiorczej stwierdzono następujące czasy do zniesienia bloku dla sugammadeksu w dawce 16 mg/kg mc. po podaniu bromku rokuronium w dawce 1,2 mg/kg mc.: Tabela 7: Czas (w minutach) od podania sugammadeksu 3 minuty po podaniu rokuronium do powrotu stosunku T 4 /T 1 do 0,9; 0,8 lub 0,7
CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
T4/T1 do 0,9 T4/T1 do 0,8 T4/T1 do 0,7
N 65 65 65
Mediana (minuty) 1,5 1,3 1,1
Zakres 0,5-14,3 0,5-6,2 0,5-3,3
CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Zaburzenia czynności nerek: W dwóch badaniach prowadzonych metodą otwartej próby porównano skuteczność i bezpieczeństwo stosowania sugammadeksu u pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i bez takich zaburzeń. W jednym badaniu sugammadeks podawano po wywołanej przez rokuronium blokadzie wynoszącej co najmniej 1-2 w skali stymulacji tężcowej (PTCs, ang. post-tetanic counts) (4 mg/kg mc.; n=68); w drugim badaniu sugammadeks podawano po ponownym pojawieniu się T 2 (2 mg/kg mc.; n=30). Czas upływający do momentu ustąpienia blokady był niewiele dłuższy u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek niż u pacjentów bez zaburzeń czynności nerek. W tych badaniach nie zgłoszono żadnych przypadków szczątkowej blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego czy nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek.
CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Pacjenci chorobliwie otyli: W badaniu z udziałem 188 pacjentów, u których rozpoznano chorobliwą otyłość, oceniano czas upływający od ustąpienia umiarkowanej lub głębokiej blokady przewodnictwa nerwowo mięśniowego wywołanej przez rokuronium lub wekuronium. Pacjenci otrzymywali sugammadeks w dawce 2 mg/kg mc. lub 4 mg/kg mc., odpowiednio do stopnia blokady, w zależności od rzeczywistej masy ciała lub idealnej masy ciała w sposób losowy i z zastosowaniem metody podwójnie ślepej próby. Po zebraniu danych dotyczących stopnia blokady nerwowo mięśniowej oraz produktu leczniczego blokującego przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, mediana czasu do uzyskania współczynnika blokady wynoszącego ≥ 0,9 w wyniku stymulacji ciągiem czterech impulsów (TOF, ang. train of four) u pacjentów otrzymujących dawkę dostosowaną do rzeczywistej masy ciała (1,8 minuty) była w sposób statystycznie istotny krótsza (p< 0,0001) w porównaniu z grupą pacjentów, którym produkt leczniczy dawkowano według idealnej masy ciała (3,3 minuty).
CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Dzieci i młodzież: W badaniu z udziałem 288 pacjentów w wieku od 2 do 17 lat oceniono skuteczność i bezpieczeństwo stosowania sugammadeksu w porównaniu z neostygminą stosowaną jako produkt leczniczy odwracający blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanego przez rokuronium lub wekuronium. Powrót z umiarkowanej blokady do uzyskania współczynnika blokady wynoszącego ≥ 0,9 w wyniku stymulacji ciągiem czterech impulsów (ang. TOF, train of four) był znacząco szybszy w grupie otrzymującej sugammadeks w dawce 2 mg/kg mc. w porównaniu z grupą otrzymującą neostygminę (średnia geometryczna to 1,6 minuty dla sugammadeksu w dawce 2 mg/kg mc. i 7,5 minuty dla neostygminy, stosunek średnich geometrycznych to 0,22, 95% CI (0,16, 0,32), (p<0,0001)). Średnio (średnia geometryczna) sugammadeks w dawce 4 mg/kg mc. powodował odwrócenie głębokiej blokady w ciągu 2,0 minut, co było podobne do wyników obserwowanych u pacjentów dorosłych.
CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Efekty te były spójne dla wszystkich badanych kohort wiekowych (od 2 do < 6; od 6 do < 12; od 12 do < 17 lat) i zarówno dla rokuronium, jak i wekuronium. Patrz punkt 4.2. Pacjenci z ciężką chorobą układową: W badaniu prowadzonym z udziałem 331 pacjentów ocenionych według klasyfikacji ASA jako Klasy 3 lub 4, oceniano częstość występowania związanych z leczeniem zaburzeń rytmu serca (bradykardii zatokowej, tachykardii zatokowej lub innych zaburzeń rytmu serca) po podaniu sugammadeksu. U pacjentów otrzymujących sugammadeks (w dawce 2 mg/kg mc., 4 mg/kg mc. lub 16 mg/kg mc.) częstość występowania związanych z leczeniem zaburzeń rytmu serca była zasadniczo zbliżona do częstości obserwowanej w przypadku stosowania neostygminy (50 μg/kg mc. do dawki maksymalnej 5 mg) łącznie z glikopirolanem (10 μg/kg mc. do dawki maksymalnej 1 mg).
CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Profil działań niepożądanych u pacjentów ocenionych według klasyfikacji ASA jako Klasy 3 lub 4 był zasadniczo podobny do profilu u dorosłych pacjentów w połączonych badaniach fazy 1-3; z tego względu modyfikacja dawkowania nie jest konieczna. Patrz punkt 4.8.
CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Parametry farmakokinetyczne sugammadeksu zostały wyliczone w oparciu o całkowitą sumę stężenia sugammadeksu związanego i nie związanego w kompleks. Przyjmuje się, że u poddawanych znieczuleniu parametry farmakokinetyczne jak klirens i objętość dystrybucji są takie same dla sugammadeksu związanego i nie związanego w kompleks. Dystrybucja: Objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym sugammadeksu, obserwowana u dorosłych pacjentów z prawidłową czynnością nerek, wynosi w przybliżeniu 11 do 14 litrów (na podstawie konwencjonalnej, nieprzedziałowej analizy farmakokinetyki). Ani sugammadeks, ani kompleks sugammadeksu i rokuronium nie wiąże się z białkami osocza lub erytrocytami, co wykazano in vitro , stosując osocze i pełną krew pochodzące od mężczyzn. Sugammadeks wykazuje kinetykę liniową w zakresie dawek od 1 do 16 mg/kg mc., jeżeli jest podawany w bolusie dożylnym.
CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Metabolizm: W badaniach przedklinicznych i klinicznych nie zaobserwowano żadnych metabolitów sugammadeksu, a jedyną drogą eliminacji jest wydalanie niezmienionego produktu przez nerki. Eliminacja: Okres półtrwania sugammadeksu w fazie eliminacji (t 1/2 ) u dorosłych znieczulonych pacjentów z prawidłową czynnością nerek wynosi około 2 godziny, a szacunkowy klirens w osoczu wynosi około 88 ml/min. Badanie nad bilansem masowym wykazało, że > 90% dawki jest wydalane w ciągu 24 godzin. 96% dawki jest wydalane z moczem, a przynajmniej 95% z tej wartości stanowi sugammadeks w postaci niezmienionej. Wydalanie z kałem lub z wydychanym powietrzem stanowi mniej niż 0,02% dawki. Podanie sugammadeksu zdrowym ochotnikom było związane ze zwiększoną eliminacją kompleksu z rokuronium przez nerki. Szczególne grupy pacjentów: Zaburzenia czynności nerek a wiek: W badaniu farmakokinetycznym, w którym porównywano pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek z pacjentami z prawidłową czynnością nerek, stężenie sugammadeksu w osoczu było podobne w ciągu pierwszej godziny po podaniu dawki produktu, a potem szybciej obniżało się w grupie kontrolnej.
CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Stwierdzono wydłużenie czasu całkowitej ekspozycji na sugammadeks, prowadzące do ekspozycji 17-krotnie większej u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Małe stężenia sugammadeksu są wykrywalne przez co najmniej 48 godzin po jego podaniu u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek. W drugim badaniu, w którym porównywano pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek z pacjentami z prawidłową czynnością nerek, klirens sugammadeksu stopniowo zmniejszał się, a okres t 1/2 stopniowo wydłużał się wraz z pogarszającą się czynnością nerek. Ekspozycja była dwukrotnie większa u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek i pięciokrotnie większa u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Stężenia sugammadeksu w osoczu były niewykrywalne po 7 dniach po przyjęciu dawki u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek. Tabela 8: Poniżej przedstawiono podsumowanie parametrów farmakokinetycznych sugammadeksu według wieku i czynności nerek:

CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

Wybrane cechy charakterystyczne pacjentów Średnie przewidywane parametry PK (CV*%)
Dane demograficzne WiekMasa ciała Czynność nerekKlirens kreatyniny (ml/min) Klirens (ml/min) Objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym(l) Okres półtrwania w fazie eliminacji(h)
Dorośli Prawidłowa 100 84 (24) 13 2 (22)
40 lat Zaburzenie Łagodne 50 47 (25) 14 4 (22)
75 kg Umiarkowane 30 28 (24) 14 7 (23)
Ciężkie 10 8 (25) 15 24 (25)
Osoby w podeszłym wieku Prawidłowa 80 70 (24) 13 3 (21)
75 lat Zaburzenie Łagodne 50 46 (25) 14 4 (23)
75 kg Umiarkowane 30 28 (25) 14 7 (23)
Ciężkie 10 8 (25) 15 24 (24)
Młodzież Prawidłowa 95 72 (25) 10 2 (21)
15 lat Zaburzenie Łagodne 48 40 (24) 11 4 (23)
56 kg Umiarkowane 29 24 (24) 11 6 (24)
Ciężkie 10 7 (25) 11 22 (25)
Średnie dzieciństwo Prawidłowo 60 40 (24) 5 2 (22)
9 lat29 kg Zaburzenie Łagodne Umiarkowane Ciężkie 30186 21 (24)12 (25)3 (26) 666 4 (22)7 (24)25 (25)
Wczesne dzieciństwo Prawidłowa 39 24 (25) 3 2 (22)
4 lata Zaburzenie Łagodne 19 11 (25) 3 4 (23)
16 kg Umiarkowane 12 6 (25) 3 7 (24)
Ciężkie 4 2 (25) 3 28 (26)

CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
*CV = współczynnik zmienności Płeć: Nie zaobserwowano różnic dla płci. Rasa: W badaniu z udziałem zdrowych uczestników rasy kaukaskiej i pochodzenia japońskiego nie zaobserwowano klinicznie istotnych różnic odnośnie parametrów farmakokinetycznych. Ograniczone dane nie wskazują na istnienie różnicy odnośnie parametrów farmakokinetycznych u osób pochodzenia afrykańskiego lub afroamerykańskiego. Masa ciała: Populacyjna analiza farmakokinetyczna z udziałem pacjentów dorosłych i pacjentów w podeszłym wieku nie wykazała klinicznie istotnego związku klirensu i objętości dystrybucji z masą ciała. Otyłość: W jednym badaniu klinicznym z udziałem chorobliwie otyłych pacjentów sugammadeks w dawce 2 mg/kg mc. oraz 4 mg/kg mc. podawano w zależności od aktualnej masy ciała (n=76) lub idealnej masy ciała (n=74). Ekspozycja na sugammadeks zwiększała się w sposób liniowy i zależny od dawki po podaniu zgodnie z aktualną masą ciała lub idealną masą ciała.
CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Nie stwierdzono istotnych klinicznie różnic pod względem parametrów farmakokinetycznych pomiędzy pacjentami chorobliwie otyłymi a populacją ogólną.
CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, toksycznego wpływu na rozród, tolerancji miejscowej i zgodności z krwią, nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. Sugammadeks jest szybko usuwany z organizmów zwierząt, na których były prowadzone badania niekliniczne, jednakże zaobserwowano jego pozostałości w kościach i zębach młodych szczurów. Badania niekliniczne na młodych dorosłych i dojrzałych szczurach wykazują, że sugammadeks nie wpływa negatywnie na kolor zębów ani na jakość, strukturę czy metabolizm kości. Sugammadeks nie wpływa na naprawę złamań i proces przebudowy kości.
CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Kwas solny (do ustalenia pH) Sodu wodorotlenek (do ustalenia pH) Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. Wykazano fizyczną niezgodność z werapamilem, ondansetronem i ranitydyną. 6.3 Okres ważności 3 lata Po pierwszym otwarciu i rozcieńczeniu wykazano chemiczną i fizyczną stabilność gotowego do użycia roztworu przez 48 godzin w temperaturze 2°C do 25°C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia rozcieńczony produkt należy wykorzystać natychmiast po rozcieńczeniu. Jeśli nie zostanie natychmiast zużyty, odpowiedzialność za czas i warunki przechowywania przed użyciem ponosi użytkownik i zwykle nie powinien on przekraczać 24 godzin w temperaturze 2°C do 8°C, chyba że rozcieńczenie przeprowadzono w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych.
CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych wymagań dotyczących temperatury przechowywania tego produktu leczniczego. Nie zamrażać. Przechowywać fiolki w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Warunki przechowywania produktu leczniczego po rozcieńczeniu, patrz 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania 1 ml, 2 ml i 5 ml roztworu w fiolce ze szkła typu I, zamkniętej korkiem z szarej gumy chlorobutylowej i zabezpieczonej aluminiowym uszczelnieniem typu flip-off. Wielkość opakowań: 10 fiolek po 1 ml, 2 ml i 5 ml. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Sugammadex Fresenius Kabi należy wprowadzać do linii dożylnej trwającego wlewu, stosując następujące roztwory dożylne: chlorek sodu 9 mg/ml (0,9%), glukoza 50 mg/ml (5%), chlorek sodu 4,5 mg/ml (0,45%) i glukoza 25 mg/ml (2,5%), roztwór Ringera z mleczanami, roztwór Ringera, glukoza 50 mg/ml (5%) w roztworze chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%).
CHPL leku Sugammadex Fresenius Kabi, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Linia infuzyjna powinna być odpowiednio przepłukana (np. roztworem chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%)) pomiędzy podawaniem produktu leczniczego Sugammadex Fresenius Kabi a innymi produktami leczniczymi. Stosowanie u dzieci i młodzieży W przypadku pacjentów pediatrycznych Sugammadex Fresenius Kabi można rozcieńczyć, stosując chlorek sodu 9 mg/ml (0,9%), do stężenia 10 mg/ml (patrz punkt 6.3). Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Sugammadex Aspen, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Sugammadex Aspen, 100 mg/mL, roztwór do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 mL zawiera sugammadeks sodowy w ilości równoważnej 100 mg sugammadeksu. Każda fiolka 2 mL zawiera sugammadeks sodowy w ilości równoważnej 200 mg sugammadeksu. Każda fiolka 5 mL zawiera sugammadeks sodowy w ilości równoważnej 500 mg sugammadeksu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu Każdy mililitr roztworu do wstrzykiwań zawiera do 9,5 mg/mL sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań. Przezroczysty roztwór, bezbarwny do lekko żółtobrązowego, wolny od widocznych cząstek stałych. pH wynosi od 7 do 8, a osmolarność od 300 do 500 mOsm/kg.
CHPL leku Sugammadex Aspen, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Odwrócenie blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej przez rokuronium lub wekuronium u osób dorosłych. Dzieci i młodzież: Zaleca się stosowanie sugammadeksu wyłącznie w rutynowym odwróceniu blokady wywołanej przez rokuronium u dzieci i młodzieży w wieku od 2 do 17 lat.
CHPL leku Sugammadex Aspen, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Sugammadeks powinien być podawany wyłącznie przez lekarza anestezjologa lub pod jego nadzorem. Zaleca się zastosowanie odpowiedniej techniki monitorowania przewodnictwa nerwowo-mięśniowego w celu monitorowania przebiegu odwrócenia blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego (patrz punkt 4.4). Zalecana dawka sugammadeksu zależy od poziomu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego przeznaczonej do zniesienia. Zalecana dawka nie zależy od schematu znieczulenia. Sugammadeks może być stosowany do znoszenia różnych poziomów blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej przez rokuronium lub wekuronium: Dorośli Rutynowe odwrócenie blokady: Zaleca się zastosowanie sugammadeksu w dawce 4 mg/kg masy ciała (mc.) po bloku wywołanym przez rokuronium lub wekuronium, jeżeli zniesienie bloku osiągnęło co najmniej 1–2 w skali stymulacji tężcowej (ang. post-tetanic counts, PTC).
CHPL leku Sugammadex Aspen, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dawkowanie
Średni czas do powrotu stosunku T4/T1 do 0,9 wynosi około 3 minuty (patrz punkt 5.1). Zaleca się zastosowanie sugammadeksu w dawce 2 mg/kg mc po bloku wywołanym przez rokuronium lub wekuronium, jeżeli spontaniczne zniesienie bloku wystąpiło co najmniej do czasu ponownego pojawienia się T2. Średni czas do powrotu stosunku T4/T1 do 0,9 wynosi około 2 minuty (patrz punkt 5.1). Stosowanie zalecanych dawek do rutynowego znoszenia bloku spowoduje wystąpienie nieco krótszych średnich czasów do powrotu stosunku T4/T1 do 0,9 dla blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej przez rokuronium w porównaniu z wekuronium (patrz punkt 5.1). Natychmiastowe zniesienie blokady wywołanej przez rokuronium Jeżeli istnieje kliniczna konieczność natychmiastowego zniesienia blokady po podaniu rokuronium, zaleca się podanie sugammadeksu w dawce 16 mg/kg mc. Jeżeli sugammadeks w dawce 16 mg/kg mc.
CHPL leku Sugammadex Aspen, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dawkowanie
podaje się 3 minuty po podaniu bromku rokuronium w bolusie w dawce 1,2 mg/kg mc., można oczekiwać, że średni czas do powrotu stosunku T4/T1 do 0,9 wyniesie około 1,5 minuty (patrz punkt 5.1). Nie ma danych zalecających stosowanie sugammadeksu do natychmiastowego zniesienia blokady wywołanej przez wekuronium. Ponowne podanie sugammadeksu W wyjątkowych przypadkach nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego po operacji (patrz punkt 4.4), zaleca się po podaniu dawki początkowej wynoszącej 2 mg/kg mc. lub 4 mg/kg mc., podanie powtórnej dawki sugammadeksu wynoszącej 4 mg/kg mc. Po podaniu drugiej dawki sugammadeksu należy starannie monitorować pacjenta, aby upewnić się, że przewodnictwo nerwowo-mięśniowe w pełni powróciło. Ponowne podanie rokuronium lub wekuronium po podaniu sugammadeksu Czas oczekiwania na możliwość ponownego podania rokuronium lub wekuronium po zniesieniu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego przez sugammadeks opisano w punkcie 4.4.
CHPL leku Sugammadex Aspen, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dawkowanie
Dodatkowe informacje dotyczące szczególnych grup pacjentów Zaburzenia czynności nerek Nie zaleca się stosowania sugammadeksu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (w tym u pacjentów, u których konieczna jest dializa (CrCl < 30 mL/min)) (patrz punkt 4.4). Badania prowadzone z udziałem pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek nie dostarczyły wystarczających informacji dotyczących bezpieczeństwa leczenia, przemawiających za stosowaniem sugammadeksu u tych pacjentów (patrz także punkt 5.1). W przypadku łagodnego i umiarkowanego zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny ≥ 30 i < 80 mL/min), zalecenia dotyczące dawkowania są takie same, jak u osób dorosłych bez zaburzeń czynności nerek. Pacjenci w podeszłym wieku Po podaniu sugammadeksu po ponownym wystąpieniu T2 po blokadzie wywołanej rokuronium średni czas do powrotu stosunku T4/T1 do 0,9 u osób dorosłych (w wieku od 18 do 64 lat) wynosi 2,2 minuty, u osób w podeszłym wieku (w wieku od 65 do 74 lat) 2,6 minuty, a u osób w bardzo podeszłym wieku (w wieku od 75 lat) 3,6 minuty.
CHPL leku Sugammadex Aspen, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dawkowanie
Mimo iż czasy do powrotu przewodnictwa u osób w podeszłym wieku wydają się być dłuższe, należy postępować zgodnie z zaleceniami dotyczącymi dawkowania u osób dorosłych (patrz punkt 4.4). Pacjenci otyli W przypadku pacjentów otyłych, w tym pacjentów chorobliwie otyłych (wskaźnik masy ciała (ang. body mass index, BMI) ≥ 40 kg/m2), dawka sugammadeksu zależy od rzeczywistej masy ciała. Należy postępować zgodnie z zaleceniami dotyczącymi dawkowania u osób dorosłych. Zaburzenia czynności wątroby Nie prowadzono badań u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Należy zachować ostrożność, rozważając zastosowanie sugammadeksu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, a także gdy zaburzeniom czynności wątroby towarzyszy koagulopatia (patrz punkt 4.4). W przypadku łagodnych do umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby nie jest konieczne dostosowanie dawki, ponieważ sugammadeks jest wydalany głównie przez nerki.
CHPL leku Sugammadex Aspen, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dawkowanie
Dzieci i młodzież Dzieci i młodzież (w wieku od 2 do 17 lat) Produkt leczniczy Sugammadex Aspen o stężeniu 100 mg/mL można rozcieńczyć do stężenia 10 mg/mL, aby zwiększyć precyzję dawkowania u dzieci i młodzieży (patrz punkt 6.6). Rutynowe odwrócenie blokady W celu odwrócenia blokady wywołanej przez rokuronium, zaleca się stosowanie sugammadeksu w dawce 4 mg/kg mc., jeżeli podczas jej odwrócenia osiągnięto co najmniej 1-2 w skali PTC. W celu odwrócenia blokady wywołanej przez rokuronium przy ponownym pojawieniu się T2, zaleca się stosowanie dawki 2 mg/kg mc. (patrz punkt 5.1). Natychmiastowe odwrócenie blokady Nie badano natychmiastowego odwrócenia blokady u dzieci i młodzieży. Noworodki i niemowlęta Doświadczenie dotyczące stosowania sugammadeksu u niemowląt (w wieku od 30. dnia do 2 lat) jest ograniczone, natomiast nie ma doświadczenia dotyczącego stosowania sugammadeksu u noworodków (w wieku do 30. dnia).
CHPL leku Sugammadex Aspen, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dawkowanie
Z tego względu, stosowanie sugammadeksu u noworodków i niemowląt nie jest zalecane aż do czasu, gdy będą dostępne nowe dane. Sposób podawania Sugammadeks należy podawać dożylnie w pojedynczym bolusie. Bolus należy podać szybko, w czasie 10 sekund, do istniejącego stałego wkłucia dożylnego (patrz punkt 6.6). W badaniach klinicznych sugammadeks podawano wyłącznie w postaci pojedynczego bolusa.
CHPL leku Sugammadex Aspen, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Sugammadex Aspen, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Jako że jest to typowa praktyka anestezjologiczna po zastosowaniu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, zaleca się monitorowanie pacjentów tuż po operacji pod kątem nieprzewidzianych zdarzeń, w tym nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Monitorowanie czynności oddechowej w czasie znoszenia bloku. Obowiązkowe jest stosowanie u pacjentów wentylacji mechanicznej do czasu powrotu własnej czynności oddechowej po odwróceniu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Nawet jeżeli ustąpienie blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego jest całkowite, inne produkty lecznicze stosowane w okresie przed- i pooperacyjnym mogą zmniejszyć wydolność oddechową i z tego względu wentylacja mechaniczna może być nadal wymagana. Jeżeli powróci blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego po ekstubacji, należy zapewnić odpowiednią wentylację. Nawrót blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego.
CHPL leku Sugammadex Aspen, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów leczonych rokuronium lub wekuronium, podczas których sugammadeks był podawany w dawce zależnej od stopnia blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, zaobserwowano nawrót blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego z częstością 0,20% na podstawie monitorowania przewodnictwa nerwowo-mięśniowego lub dowodów klinicznych. Zastosowanie mniejszych dawek niż zalecane może prowadzić do zwiększonego ryzyka nawrótu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego po jej początkowym zniesieniu. Takie postępowanie nie jest zalecane (patrz punkt 4.2 i punkt 4.8). 5. Wpływ na hemostazę W badaniu z udziałem ochotników, sugammadeks w dawce 4 mg/kg mc. oraz 16 mg/kg mc. powodował maksymalne średnie wydłużenie czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji (aPTT) odpowiednio o 17 i 22% oraz czasu protrombinowego, międzynarodowego współczynnika znormalizowanego [PT (INR)] odpowiednio o 11 i 22%.
CHPL leku Sugammadex Aspen, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
To ograniczone średnie wydłużenie aPTT i PT (INR) trwało krótko (≤ 30 minut). Na podstawie bazy danych klinicznych (n = 3519) oraz wyników badania przeprowadzonego z udziałem 1184 pacjentów, u których zastosowano operacyjne leczenie złamania biodra/wykonano endoprotezoplastykę stawu biodrowego, nie stwierdza się klinicznie istotnego wpływu sugammadeksu w dawce 4 mg/kg mc. stosowanego samodzielnie lub w skojarzeniu z produktami leczniczymi przeciwzakrzepowymi, na częstość występowania około- i pooperacyjnych powikłań krwotocznych. W badaniach in vitro zaobserwowano interakcje farmakodynamiczne (wydłużenie aPTT oraz PT) z antagonistami witaminy K, niefrakcjonowaną heparyną, heparynami drobnocząsteczkowymi, rywaroksabanem oraz dabigatranem. U pacjentów, u których stosuje się rutynową pooperacyjną profilaktykę z zastosowaniem produktów leczniczych przeciwzakrzepowych, taka interakcja farmakodynamiczna nie jest klinicznie istotna.
CHPL leku Sugammadex Aspen, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Należy zachować ostrożność przy rozważaniu użycia sugammadeksu u pacjentów leczonych produktami leczniczymi przeciwzakrzepowymi z powodu występującej wcześniej lub współwystępującej choroby. Nie można wykluczyć zwiększonego ryzyka krwawienia u następujących pacjentów: z wrodzonym niedoborem czynników krzepnięcia zależnych od witaminy K; z istniejącymi uprzednio koagulopatiami; przyjmujących pochodne kumaryny oraz z INR (międzynarodowy współczynnik znormalizowany) powyżej 3,5; stosujących produkty lecznicze przeciwzakrzepowe, którzy otrzymują sugammadeks w dawce 16 mg/kg mc. W razie medycznej konieczności podania tym pacjentom sugammadeksu, anestezjolog – biorąc pod uwagę wywiad pacjenta dotyczący epizodów krwawień oraz rodzaj planowanego zabiegu – musi zdecydować, czy korzyści przewyższają ryzyko powikłań krwotocznych. W razie podawania tym pacjentom sugammadeksu, zaleca się monitorowanie hemostazy i parametrów krzepnięcia.
CHPL leku Sugammadex Aspen, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Czasy odczekania do ponownego podania produktów leczniczych blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe po zniesieniu bloku przez sugammadeks: Tabela 1: Ponowne podanie rokuronium lub wekuronium po rutynowym zniesieniu blokady (sugammadeks w dawce do 4 mg/kg mc.): 5 minut – rokuronium w dawce 1,2 mg/kg mc. 4 godziny – rokuronium w dawce 0,6 mg/kg mc. lub wekuronium w dawce 0,1 mg/kg mc. Po ponownym podaniu rokuronium w dawce wynoszącej 1,2 mg/kg mc. w ciągu 30 minut po podaniu sugammadeksu, początek wystąpienia blokady nerwowo-mięśniowej może być wydłużony do około 4 minut, a czas utrzymywania się tej blokady może się skrócić do około 15 minut. Na podstawie modelu PK ustalono, że u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek przed ponownym podaniem rokuronium w dawce 0,6 mg/kg mc. lub wekuronium w dawce 0,1 mg/kg mc. po rutynowym zniesieniu blokady przez sugammadeks, zaleca się odczekać 24 godziny.
CHPL leku Sugammadex Aspen, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Jeśli czas oczekiwania musi być krótszy, w celu wywołania nowej blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego należy podać rokuronium w dawce wynoszącej 1,2 mg/kg mc. Ponowne podanie rokuronium lub wekuronium po natychmiastowym zniesieniu blokady (sugammadeks w dawce 16 mg/kg mc.): W bardzo rzadkich przypadkach, gdy takie postępowanie może być konieczne, proponuje się odczekanie 24 godzin. Jeżeli konieczna jest blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego przed upływem zalecanego czasu odczekania, należy zastosować niesteroidowy produkt leczniczy blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. Produkt leczniczy depolaryzujący blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe może zacząć działać wolniej niż w przewidywanym czasie, ponieważ znaczna część postsynaptycznych receptorów nikotynowych może wciąż być wysycona przez produkt leczniczy blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. Zaburzenia czynności nerek.
CHPL leku Sugammadex Aspen, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Nie zaleca się stosowania sugammadeksu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, w tym także u tych wymagających dializoterapii (patrz punkt 5.1). Płytkie znieczulenie. Gdy w badaniach klinicznych znoszono blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego podczas znieczulenia, czasem stwierdzano oznaki płytkiego znieczulenia (poruszanie, kaszel, grymasy twarzy oraz ssanie rurki do intubacji). W przypadku znoszenia blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego w czasie trwania znieczulenia należy zgodnie ze wskazaniami klinicznymi podać dodatkowe dawki produktu leczniczego znieczulającego i (lub) opioidu. Znaczna bradykardia. W rzadkich przypadkach obserwowano występowanie znacznej bradykardii w ciągu kilku minut po podaniu sugammadeksu w celu zniesienia blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Sporadycznie bradykardia może prowadzić do zatrzymania krążenia (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Sugammadex Aspen, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Należy uważnie monitorować pacjentów, czy nie występują u nich zmiany parametrów hemodynamicznych w czasie trwania blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego i po jej zniesieniu. W przypadku stwierdzenia istotnej klinicznie bradykardii, należy podać produkty lecznicze antycholinergiczne, takie jak atropina. Zaburzenia czynności wątroby. Sugammadeks nie jest metabolizowany ani wydalany przez wątrobę, z tego względu nie prowadzono badań u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Należy zachować dużą ostrożność podczas stosowania sugammadeksu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Jeśli zaburzeniom czynności wątroby towarzyszy koagulopatia, należy zapoznać się z informacją dotyczącą wpływu produktu na hemostazę. Oddziały intensywnej opieki medycznej. Nie badano stosowania sugammadeksu w oddziałach intensywnej opieki medycznej u pacjentów otrzymujących rokuronium lub wekuronium.
CHPL leku Sugammadex Aspen, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Stosowanie do zniesienia blokady wywołanej przez produkty lecznicze blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe inne niż rokuronium czy wekuronium. Sugammadeks nie powinien być stosowany do znoszenia blokady wywołanej przez niesteroidowe produkty lecznicze blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, takie jak związki sukcynylocholiny lub benzyloizochinolinowe. Sugammadeks nie powinien być stosowany do znoszenia blokady wywołanej przez steroidowe produkty lecznicze blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe inne niż rokuronium lub wekuronium, ponieważ nie ma danych dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa stosowania dla takich związków. Dostępne są ograniczone dane dotyczące znoszenia blokady wywołanej przez pankuronium, ale nie zaleca się stosowania sugammadeksu w takich sytuacjach. Opóźnione znoszenie bloku. Schorzenia związane ze spowolnionym przepływem krwi np.
CHPL leku Sugammadex Aspen, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
choroba sercowo-naczyniowa, podeszły wiek (patrz punkt 4.2, czas powrotu przewodnictwa u osób w podeszłym wieku) lub stany obrzęku (np. ciężkie zaburzenia czynności wątroby) mogą być związane z dłuższym czasem potrzebnym do powrotu przewodnictwa. Reakcje nadwrażliwości na produkt leczniczy. Klinicyści powinni być przygotowani na możliwość wystąpienia reakcji nadwrażliwości na produkt leczniczy (w tym reakcje anafilaktyczne) i powinni przedsięwziąć odpowiednie środki ostrożności (patrz punkt 4.8). Sód. Produkt leczniczy zawiera do 9,5 mg sodu na jeden mL, co odpowiada 0,5% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
CHPL leku Sugammadex Aspen, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Informacje zawarte w tym punkcie bazują na powinowactwie wiązania między sugammadeksem a innymi produktami leczniczymi, doświadczeniach nieklinicznych, badaniach klinicznych oraz symulacjach w modelu uwzględniającym farmakodynamiczne działanie produktów leczniczych blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe oraz farmakokinetycznych interakcjach między produktami leczniczymi blokującymi przewodnictwo nerwowo-mięśniowe a sugammadeksem. Na podstawie tych danych, nie oczekuje się klinicznie istotnych interakcji farmakodynamicznych z innymi produktami leczniczymi, za wyjątkiem poniższych: W przypadku toremifenu oraz kwasu fusydowego nie można wykluczyć wystąpienia interakcji wyparcia (nie oczekuje się klinicznie istotnych interakcji związanych z wychwytem).
CHPL leku Sugammadex Aspen, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Interakcje
W przypadku hormonalnych produktów leczniczych antykoncepcyjnych nie można wykluczyć wystąpienia klinicznie istotnych interakcji związanych z wychwytem (nie oczekuje się interakcji związanych z wyparciem). Interakcje potencjalnie wpływające na skuteczność sugammadeksu (interakcje związane z wyparciem) W wyniku podania niektórych produktów leczniczych po zastosowaniu sugammadeksu może teoretycznie wystąpić wyparcie rokuronium lub wekuronium z kompleksu z sugammadeksem. Wskutek tego można obserwować nawrót blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. W takiej sytuacji pacjent musi być wentylowany. W razie infuzji należy przerwać podawanie produktu leczniczego, który spowodował reakcję wyparcia. W przypadku przewidywania możliwości wystąpienia interakcji związanej z wyparciem, należy starannie monitorować pacjentów pod kątem nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego (w przybliżeniu do 15 minut) po podaniu pozajelitowym innego produktu leczniczego w okresie 7,5 godziny od podania sugammadeksu.
CHPL leku Sugammadex Aspen, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Interakcje
Toremifen W przypadku toremifenu, który cechuje się stosunkowo dużym powinowactwem do sugammadeksu i może osiągnąć stosunkowo duże stężenie w osoczu, może nastąpić wyparcie wekuronium lub rokuronium z kompleksu z sugammadeksem. Dlatego lekarze powinni mieć świadomość, że czas do powrotu stosunku T4/T1 do 0,9 może być wydłużony u pacjentów, którzy otrzymali toremifen w dniu operacji. Podanie dożylne kwasu fusydowego Stosowanie kwasu fusydowego w okresie przedoperacyjnym może nieco wydłużyć czas do powrotu stosunku T4/T1 do 0,9. Nie oczekuje się nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego w fazie pooperacyjnej, ponieważ infuzja kwasu fusydowego trwa kilka godzin, a w badaniu krwi rezultaty widoczne są po upływie 2–3 dni. W przypadku ponownego podania sugammadeksu, patrz punkt 4.2.
CHPL leku Sugammadex Aspen, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Interakcje
Interakcje potencjalnie wpływające na skuteczność innych produktów leczniczych (interakcje związane z wychwytem) W wyniku podania sugammadeksu niektóre produkty lecznicze mogą być mniej skuteczne ze względu na zmniejszenie ich (wolnej frakcji) stężenia w osoczu. W przypadku wystąpienia takiej sytuacji, zaleca się rozważenie ponownego podania danego produktu leczniczego, podania produktu leczniczego o równoważnym działaniu terapeutycznym (najlepiej należącego do innej grupy związków chemicznych) i (lub) zastosowanie niefarmakologicznej interwencji. Hormonalne produkty lecznicze antykoncepcyjne Stwierdzono, że interakcja pomiędzy sugammadeksem w dawce 4 mg/kg mc. a progestagenem może doprowadzić do zmniejszenia ekspozycji na progestagen (34% AUC), podobnego do zmniejszenia w przypadku, gdy dobowa dawka hormonalnego produktu leczniczego antykoncepcyjnego zostanie przyjęta 12 godzin później, co może prowadzić do zmniejszenia skuteczności.
CHPL leku Sugammadex Aspen, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Interakcje
Dla estrogenów działanie to wydaje się być mniejsze. Z tego względu uważa się, że podanie sugammadeksu w bolusie jest równoznaczne z ominięciem dobowej dawki przyjmowanych doustnie hormonalnych produktów leczniczych antykoncepcyjnych (zarówno złożonych hormonalnych produktów leczniczych antykoncepcyjnych jak i zawierających tylko progestagen). Należy zapoznać się z zaleceniami przedstawionymi w ulotce dotyczącymi postępowania w przypadku ominięcia dawki produktu leczniczego antykoncepcyjnego, gdy przyjęto doustny produkt leczniczy antykoncepcyjny w tym samym dniu, w którym został podany sugammadeks. W przypadku hormonalnych produktów leczniczych antykoncepcyjnych niestosowanych doustnie należy zastosować dodatkową niehormonalną metodę antykoncepcji przez następnych 7 dni oraz zapoznać się z zaleceniami zawartymi w ulotce stosowanego produktu leczniczego.
CHPL leku Sugammadex Aspen, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Interakcje
Interakcje wynikające z przedłużonego działania rokuronium lub wekuronium Jeżeli w okresie pooperacyjnym stosowane są produkty lecznicze, które mogą zwiększyć blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, należy zwrócić szczególną uwagę na możliwość nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Należy zapoznać się z wykazem konkretnych produktów leczniczych nasilających blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego podanym w ulotce informacyjnej dołączonej do opakowania rokuronium lub wekuronium. W przypadku nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego może być konieczne zastosowanie mechanicznej wentylacji i ponowne podanie pacjentowi sugammadeksu (patrz punkt 4.2). Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych Zazwyczaj sugammadeks nie wpływa na wyniki badań laboratoryjnych. Wyjątkiem jest badanie stężenia progesteronu w surowicy.
CHPL leku Sugammadex Aspen, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Interakcje
Interferencję z tym testem obserwuje się przy stężeniu sugammadeksu w osoczu wynoszącym 100 mikrogramów/mL (największe stężenie w osoczu po podaniu 8 mg/kg mc. w bolusie). W badaniu z udziałem ochotników, sugammadeks w dawce 4 mg/kg mc. oraz 16 mg/kg mc. powodował maksymalne średnie wydłużenie czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji (aPTT) odpowiednio o 17 i 22% i czasu protrombinowego PT (INR) odpowiednio o 11 i 22%. To ograniczone średnie wydłużenie aPTT i PT (INR) trwało krótko (≤ 30 minut). W badaniach in vitro zaobserwowano interakcje farmakodynamiczne (wydłużenie aPTT oraz PT) z antagonistami witaminy K, niefrakcjonowaną heparyną, heparynami drobnocząsteczkowymi, rywaroksabanem oraz dabigatranem (patrz punkt 4.4). Dzieci i młodzież Nie przeprowadzono oficjalnych badań dotyczących interakcji. U dzieci i młodzieży należy uwzględnić wspomniane powyżej interakcje dla osób dorosłych oraz ostrzeżenia w punkcie 4.4.
CHPL leku Sugammadex Aspen, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak jest danych klinicznych dotyczących działania sugammadeksu w przypadku stosowania u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka lub płodu, przebieg porodu lub rozwój pourodzeniowy. Należy zachować ostrożność w przypadku podawania sugammadeksu kobietom w ciąży. Karmienie piersi? Nie wiadomo, czy sugammadeks przenika do mleka ludzkiego. Badania na zwierzętach potwierdzają przenikanie sugammadeksu do mleka. Zwykle wchłanianie cyklodekstryn po podaniu doustnym jest małe i nie jest spodziewany żaden wpływ na karmione dziecko po podaniu jednorazowej dawki sugammadeksu kobiecie karmiącej piersią. Należy podjąć decyzję czy przerwać karmienie piersią czy przerwać podawanie sugammadeksu, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki. Płodność Nie badano wpływu sugammadeksu na płodność u ludzi.
CHPL leku Sugammadex Aspen, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na płodność.
CHPL leku Sugammadex Aspen, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie jest znany wpływ produktu leczniczego Sugammadex Aspen na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Sugammadex Aspen, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Produkt leczniczy Sugammadex Aspen podaje się pacjentom poddawanym zabiegom chirurgicznym jednocześnie z produktami leczniczymi blokującymi przewodnictwo nerwowo-mięśniowe i znieczulającymi. Z tego powodu trudno ustalić związek przyczynowy działań niepożądanych. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane występujące u pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym to kaszel, powikłania oddechowe związane ze znieczuleniem, powikłania związane ze znieczuleniem, niedociśnienie tętnicze krwi związane z zabiegiem oraz powikłania związane z zabiegiem [często (≥ 1/100 do < 1/10)]. Tabela 2: Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Bezpieczeństwo stosowania sugammadeksu oceniono na podstawie zbiorczej bazy danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania z badań fazy I–III, obejmującej 3519 poszczególnych pacjentów.
CHPL leku Sugammadex Aspen, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane
Następujące działania niepożądane zostały zgłoszone w badaniach kontrolowanych placebo, w których pacjenci otrzymywali znieczulenie i (lub) produkty lecznicze blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe (1078 pacjentów otrzymywało sugammadeks, 544 pacjentów otrzymywało placebo). [Bardzo często (≥ 1/10), często (od ≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (od ≥ 1/1000 do < 1/100), rzadko (od ≥ 1/10 000 do < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10 000)] Klasyfikacja układów i narządów Częstość występowania Działania niepożądane (Preferowane nazewnictwo) Zaburzenia układu immunologicznego Niezbyt często Reakcje nadwrażliwości na produkt leczniczy (patrz punkt 4.4) Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Często Kaszel Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach Często Powikłania oddechowe związane ze znieczuleniem Powikłania związane ze znieczuleniem (patrz punkt 4.4) Niedociśnienie tętnicze krwi związane z zabiegiem Powikłania po zabiegu Opis wybranych działań niepożądanych Reakcje nadwrażliwości na produkt leczniczy U niektórych pacjentów i ochotników (informacje dotyczące ochotników podano poniżej w punkcie „Informacje o zdrowych ochotnikach”) obserwowano występowanie reakcji nadwrażliwości, w tym anafilaksji.
CHPL leku Sugammadex Aspen, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane
W badaniach klinicznych prowadzonych z udziałem pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym reakcje te zgłaszano niezbyt często, a w badaniach po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu częstość występowania reakcji nadwrażliwości jest nieznana. Reakcje nadwrażliwości były różnorodne, od miejscowych reakcji skórnych do ciężkich reakcji ogólnoustrojowych (tj. anafilaksja, wstrząs anafilaktyczny) i występowały u pacjentów nieleczonych wcześniej sugammadeksem. Objawy związane z tymi reakcjami obejmowały: uderzenia gorąca, pokrzywkę, wysypkę rumieniowatą, (ciężkie) niedociśnienie tętnicze krwi, tachykardię, obrzęk języka, obrzęk gardła, skurcz oskrzeli oraz epizody obturacji płuc. Ciężkie reakcje nadwrażliwości mogą zakończyć się zgonem. Powikłania oddechowe związane ze znieczuleniem Powikłania oddechowe związane ze znieczuleniem obejmowały krztuszenie się rurką do intubacji, kaszel, łagodne krztuszenie się, przebudzenie w trakcie operacji, kaszel podczas znieczulania lub podczas operacji lub spontaniczny oddech pacjenta związany z zabiegiem znieczulenia.
CHPL leku Sugammadex Aspen, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane
Powikłania związane ze znieczuleniem Powikłania związane ze znieczuleniem, wskazujące na powrót czynności nerwowo-mięśniowych, obejmują ruchy kończyn lub ciała, albo kaszel, w czasie procedury znieczulania lub w czasie operacji, grymasy twarzy, lub ssanie rurki intubacyjnej. Patrz punkt 4.4, płytkie znieczulenie. Powikłania związane z zabiegiem Powikłania związane z zabiegiem obejmowały kaszel, tachykardię, bradykardię, poruszanie się oraz przyspieszone bicie serca. Znaczna bradykardia W okresie po wprowadzeniu sugammadeksu do obrotu obserwowano sporadycznie przypadki występowania znacznej bradykardii i bradykardii z zatrzymaniem krążenia w czasie kilku minut po podaniu sugammadeksu (patrz punkt 4.4). Nawrót blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów leczonych rokuronium lub wekuronium, podczas których sugammadeks był podawany w dawce zależnej od stopnia blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego (n = 2022), zaobserwowano nawrót blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego z częstością 0,20% na podstawie monitorowania przewodnictwa nerwowo-mięśniowego lub dowodów klinicznych (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Sugammadex Aspen, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane
Informacje o zdrowych ochotnikach W randomizowanym badaniu prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby badano częstość występowania reakcji nadwrażliwości na produkt leczniczy u zdrowych ochotników, którym podano nie więcej niż 3 dawki placebo (n = 76), sugammadeks w dawce 4 mg/kg mc. (n = 151) lub sugammadeks w dawce 16 mg/kg mc. (n = 148). Zgłoszenia podejrzewanych przypadków nadwrażliwości były rozstrzygane przez komisję w trybie zaślepionym. Częstość występowania zatwierdzonych przypadków nadwrażliwości w grupach otrzymujących placebo, sugammadeks w dawce 4 mg/kg mc. oraz sugammadeks w dawce 16 mg/kg mc. wynosiła odpowiednio 1,3%, 6,6% i 9,5%. Nie zgłoszono przypadków anafilaksji po przyjęciu placebo lub sugammadeksu w dawce 4 mg/kg mc. Po przyjęciu pierwszej dawki sugammadeksu, wynoszącej 16 mg/kg mc. wystąpił pojedynczy przypadek zatwierdzonej anafilaksji (częstość występowania wynosiła 0,7%).
CHPL leku Sugammadex Aspen, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane
Nie stwierdzono zwiększonej częstości występowania lub ciężkiego nasilenia nadwrażliwości w przypadku wielokrotnego podawania sugammadeksu. We wcześniejszym badaniu o zbliżonym schemacie wystąpiły trzy zatwierdzone przypadki anafilaksji, wszystkie po podaniu sugammadeksu w dawce 16 mg/kg mc. (częstość występowania wynosiła 2,0%). W zbiorczej bazie danych z badań fazy 1 do działań niepożądanych występujących często (≥ 1/100 do < 1/10) lub bardzo często (≥ 1/10) oraz występujących częściej u pacjentów przyjmujących sugammadeks niż u pacjentów z grupy placebo należą: zaburzenia smaku (10,1%), ból głowy (6,7%), nudności (5,6%), pokrzywka (1,7%), świąd (1,7%), zawroty głowy (1,6%), wymioty (1,2%) i ból brzucha (1,0%). Dodatkowe informacje dotyczące szczególnych grup pacjentów Pacjenci z chorobami płuc W danych z okresu po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu oraz w jednym badaniu klinicznym prowadzonym specjalnie u pacjentów z powikłaniami płucnymi występującymi w przeszłości zgłoszono skurcz oskrzeli jako zdarzenie niepożądane o możliwym związku z leczeniem.
CHPL leku Sugammadex Aspen, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane
Należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia skurczu oskrzeli u wszystkich pacjentów, u których powikłania płucne wystąpiły w przeszłości. Dzieci i młodzież W badaniach z udziałem dzieci i młodzieży w wieku od 2 do 17 lat profil bezpieczeństwa stosowania sugammadeksu (do 4 mg/kg mc.) był zasadniczo podobny do profilu obserwowanego u osób dorosłych. Pacjenci chorobliwie otyli W jednym dedykowanym badaniu klinicznym z udziałem chorobliwie otyłych pacjentów profil bezpieczeństwa stosowania był zasadniczo podobny do profilu obserwowanego u pacjentów dorosłych w połączonych badaniach fazy 1–3 (patrz Tabela 2). Pacjenci z ciężką chorobą układową W badaniu prowadzonym z udziałem pacjentów ocenionych według klasyfikacji Amerykańskiego Towarzystwa Anestezjologów (ang. ASA, American Society of Anesthesiologist) jako klasy 3 lub klasy 4 (pacjenci z ciężką chorobą układową lub pacjenci z ciężką chorobą układową stanowiącą stałe zagrożenie życia), profil działań niepożądanych u tych pacjentów ocenionych według klasyfikacji ASA jako klasy 3 lub klasy 4 był zasadniczo podobny do profilu u dorosłych pacjentów w badaniach fazy 1–3 łącznie (patrz Tabela 2).
CHPL leku Sugammadex Aspen, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane
Patrz punkt 5.1. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181 C 02-222 Warszawa tel.: +48 22 49 21 301 faks: + 48 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Sugammadex Aspen, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie W badaniach klinicznych stwierdzono 1 przypadek przypadkowego przedawkowania po podaniu sugammadeksu w dawce 40 mg/kg mc. bez znaczących działań niepożądanych. W badaniu tolerancji u ludzi sugammadeks był dobrze tolerowany w dawkach do 96 mg/kg mc. Nie zgłaszano zdarzeń niepożądanych zależnych od dawki czy ciężkich zdarzeń niepożądanych. Sugammadeks można usunąć z organizmu metodą hemodializy wysokoprzepływowej (z błoną high flux), ale nie dializy niskoprzepływowej (z błoną low flux). Na podstawie badań klinicznych ustalono, że po trwającej od 3 do 6 godzin sesji dializoterapii stężenie sugammadeksu w osoczu zmniejsza się nawet o 70%.
CHPL leku Sugammadex Aspen, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: pozostałe środki lecznicze, odtrutki, kod ATC: V03AB35 Mechanizm działania Sugammadeks jest zmodyfikowaną gamma cyklodekstryną wybiórczo wiążącą produkty lecznicze zwiotczające. Tworzy w osoczu kompleksy z rokuronium lub wekuronium, produktami leczniczymi blokującymi przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, i zmniejsza ilość produktu leczniczego blokującego przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, który jest dostępny do związania z receptorami nikotynowymi w płytce nerwowo-mięśniowej. Powoduje to zniesienie blokady przewodnictwa nerwowo- mięśniowego wywołanej przez rokuronium lub wekuronium. Działanie farmakodynamiczne Sugammadeks był podawany w dawkach od 0,5 mg/kg mc. do 16 mg/kg mc. w badaniach dotyczących zależności odpowiedzi od dawki w czasie blokady wywołanej rokuronium (0,6; 0,9; 1,0 i 1,2 mg/kg mc. bromku rokuronium z dawką podtrzymującą i bez dawki podtrzymującej) oraz wekuronium (0,1 mg/kg mc.
CHPL leku Sugammadex Aspen, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
bromku wekuronium z i bez dawki podtrzymującej), w różnych punktach czasowych i (lub) głębokości blokady. W tych badaniach zaobserwowano wyraźny związek pomiędzy dawką a odpowiedzią. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Sugammadeks można podawać w różnych punktach czasowych po podaniu bromku rokuronium lub wekuronium: Rutynowe znoszenie blokady – głęboka blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego W podstawowym badaniu pacjenci zostali losowo przydzieleni do grupy otrzymującej rokuronium lub wekuronium. Po podaniu ostatniej dawki rokuronium lub wekuronium, gdy stopień stymulacji tężcowej (PTC) wynosił 1-2, podawano w losowej kolejności sugammadeks w dawce 4 mg/kg mc. lub neostygminę w dawce 70 μg/kg mc. Czas od początku podawania sugammadeksu lub neostygminy do powrotu stosunku T4/T1 do 0,9 wyniósł: Tabela 3: Czas (w minutach) od podania sugammadeksu lub neostygminy w głębokiej blokadzie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego (1-2 PTC) po podaniu rokuronium lub wekuronium do powrotu stosunku T4/T1 do 0,9 Produkt leczniczy blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe Schemat leczenia Sugammadeks (4 mg/kg mc.) Neostygmina (70 μg/kg mc.) Rokuronium N 37 37 Mediana (minuty) 2,7 49,0 Zakres 1,2–16,1 13,3–145,7 Wekuronium N 47 36 Mediana (minuty) 3,3 49,9 Zakres 1,4–68,4 46,0–312,7 Rutynowe znoszenie blokady – umiarkowana blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego W innym podstawowym badaniu pacjenci zostali losowo przydzieleni do grupy otrzymującej rokuronium lub wekuronium.
CHPL leku Sugammadex Aspen, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Po podaniu ostatniej dawki rokuronium lub wekuronium, po wystąpieniu T2, podawano w losowej kolejności sugammadeks w dawce 2 mg/kg mc. lub neostygminę w dawce 50 μg/kg mc. Czas od początku podawania sugammadeksu lub neostygminy do powrotu stosunku T4/T1 do 0,9 wyniósł: Tabela 4: Czas (w minutach) od podania sugammadeksu lub neostygminy po ponownym wystąpieniu T2 po podaniu rokuronium lub wekuronium do powrotu stosunku T4/T1 do 0,9 Produkt leczniczy blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe Schemat leczenia Sugammadeks (2 mg/kg mc.) Neostygmina (50 μg/kg mc.) Rokuronium N 48 48 Mediana (minuty) 1,4 17,6 Zakres 0,9–5,4 3,7–106,9 Wekuronium N 48 45 Mediana (minuty) 2,1 18,9 Zakres 1,2–64,2 2,9–76,2 Zniesienie blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej przez rokuronium po podaniu sugammadeksu porównano ze zniesieniem blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej przez cis-atrakurium po podaniu neostygminy.
CHPL leku Sugammadex Aspen, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Po ponownym wystąpieniu T2 podano sugammadeks w dawce 2 mg/kg mc. lub neostygminę w dawce 50 μg/kg mc. Dla sugammadeksu stwierdzono szybsze zniesienie blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej przez rokuronium w porównaniu ze zniesieniem blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej przez cis-atrakurium po podaniu neostygminy: Tabela 5: Czas (w minutach) od podania sugammadeksu lub neostygminy po ponownym wystąpieniu T2 po podaniu rokuronium lub cis-atrakurium do powrotu stosunku T4/T1 do 0,9 Produkt leczniczy blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe Schemat leczenia Rokuronium i sugammadeks (2 mg/kg mc.) Cis-atrakurium i neostygmina (50 μg/kg mc.) N 34 39 Mediana (minuty) 1,9 7,2 Zakres 0,7–6,4 4,2–28,2 Natychmiastowe zniesienie blokady Porównano czas do zniesienia blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej przez sukcynylocholinę (1 mg/kg mc.) z czasem zniesienia blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej przez rokuronium (1,2 mg/kg mc.) po podaniu sugammadeksu (16 mg/kg mc., 3 minuty później).
CHPL leku Sugammadex Aspen, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Tabela 6: Czas (w minutach) od podania rokuronium i sugammadeksu lub sukcynylocholiny do powrotu T1 10% Produkt leczniczy blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe Schemat leczenia Rokuronium i sugammadeks (16 mg/kg mc.) Sukcynylocholina (1 mg/kg mc.) N 55 55 Mediana (minuty) 4,2 7,1 Zakres 3,5–7,7 3,7–10,5 W analizie zbiorczej stwierdzono następujące czasy do zniesienia bloku dla sugammadeksu w dawce 16 mg/kg mc. po podaniu bromku rokuronium w dawce 1,2 mg/kg mc.: Tabela 7: Czas (w minutach) od podania sugammadeksu 3 minuty po podaniu rokuronium do powrotu stosunku T4/T1 do 0,9; 0,8 lub 0,7 T4/T1 do 0,9 T4/T1 do 0,8 T4/T1 do 0,8 N 65 65 65 Mediana (minuty) 1,5 1,3 1,1 Zakres 0,5–14,3 0,5–6,2 0,5–3,3 Zaburzenia czynności nerek W dwóch badaniach prowadzonych metodą otwartej próby porównano skuteczność i bezpieczeństwo stosowania sugammadeksu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i bez takich zaburzeń poddawanych zabiegom chirurgicznym.
CHPL leku Sugammadex Aspen, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
W jednym badaniu sugammadeks podawano po wywołanej przez rokuronium blokadzie wynoszącej co najmniej 1–2 w skali stymulacji tężcowej (ang. PTC, post-tetanic counts,) (4 mg/kg mc.; n = 68); w drugim badaniu sugammadeks podawano po ponownym pojawieniu się T2 (2 mg/kg mc.; n = 30). Czas upływający do momentu ustąpienia blokady był niewiele dłuższy u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek niż u pacjentów bez zaburzeń czynności nerek. W tych badaniach nie zgłoszono żadnych przypadków szczątkowej blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego czy nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Pacjenci chorobliwie otyli W badaniu z udziałem 188 pacjentów, u których rozpoznano chorobliwą otyłość, oceniano czas upływający od ustąpienia umiarkowanej lub głębokiej blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej przez rokuronium lub wekuronium. Pacjenci otrzymywali sugammadeks w dawce 2 mg/kg mc. lub 4 mg/kg mc.
CHPL leku Sugammadex Aspen, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
odpowiednio do stopnia blokady, w zależności od rzeczywistej masy ciała lub idealnej masy ciała w sposób losowy i z zastosowaniem metody podwójnie ślepej próby. Po zebraniu danych dotyczących stopnia blokady nerwowo-mięśniowej oraz produktu leczniczego blokującego przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, mediana czasu do uzyskania współczynnika ciągu czterech (ang. TOF, train of four) ≥ 0,9 u pacjentów otrzymujących dawkę dostosowaną do rzeczywistej masy ciała (1,8 minuty) była w sposób statystycznie istotny krótsza (p < 0,0001) w porównaniu z grupą pacjentów, którym produkt leczniczy dawkowano według idealnej masy ciała (3,3 minuty). Dzieci i młodzież W badaniu z udziałem 288 pacjentów w wieku od 2 do < 17 lat oceniono bezpieczeństwo stosowania i skuteczność sugammadeksu w porównaniu z neostygminą jako produktu leczniczego odwracającego blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołaną przez rokuronium lub wekuronium.
CHPL leku Sugammadex Aspen, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Odwrócenie umiarkowanego bloku aż do uzyskania współczynnika TOF ≥ 0,9 było znacznie szybsze w grupie otrzymującej sugammadeks w dawce 2 mg/kg mc. w porównaniu z grupą otrzymującą neostygminę (średnia geometryczna wynosiła 1,6 minuty w przypadku sugammadeksu w dawce 2 mg/kg mc. oraz 7,5 minuty w przypadku neostygminy; stosunek średnich geometrycznych wynosił 0,22; 95% CI (0,16; 0,32), (p< 0,0001)). Sugammadeks w dawce 4 mg/kg mc. powodował odwrócenie bloku głębokiego w czasie, którego średnia geometryczna wynosiła 2,0 minuty. Podobne wyniki obserwowano u osób dorosłych. Działania te były spójne we wszystkich badanych grupach wiekowych (od 2 do < 6 lat; od 6 do < 12 lat; od 12 do < 17 lat) oraz w obu grupach otrzymujących rokuronium i wekuronium. Patrz punkt 4.2. Pacjenci z ciężką chorobą układow?
CHPL leku Sugammadex Aspen, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
W badaniu prowadzonym z udziałem 331 pacjentów ocenionych według klasyfikacji ASA jako klasy 3 lub 4, oceniano częstość występowania związanych z leczeniem zaburzeń rytmu serca (bradykardii zatokowej, tachykardii zatokowej lub innych zaburzeń rytmu serca) po podaniu sugammadeksu. U pacjentów otrzymujących sugammadeks (w dawce 2 mg/kg mc., 4 mg/kg mc. lub 16 mg/kg mc.) częstość występowania związanych z leczeniem zaburzeń rytmu serca była zasadniczo zbliżona do częstości obserwowanej w przypadku stosowania neostygminy (50 μg/kg mc. do dawki maksymalnej 5 mg) łącznie z glikopirolanem (10 μg/kg mc. do dawki maksymalnej 1 mg). Profil działań niepożądanych u pacjentów ocenionych według klasyfikacji ASA jako klasy 3 lub 4 był zasadniczo podobny do profilu u dorosłych pacjentów w badaniach fazy 1–3 łącznie; z tego względu dostosowanie dawkowania nie jest konieczne. Patrz punkt 4.8.
CHPL leku Sugammadex Aspen, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Parametry farmakokinetyczne sugammadeksu w niniejszym punkcie przedstawiają całkowitą sumę stężenia sugammadeksu związanego i niezwiązanego w kompleks. Przyjmuje się, że u poddawanych znieczuleniu parametry farmakokinetyczne jak klirens i objętość dystrybucji są takie same dla sugammadeksu związanego i niezwiązanego w kompleks. Dystrybucja Objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym sugammadeksu, obserwowana u dorosłych pacjentów z prawidłową czynnością nerek, wynosi w przybliżeniu 1 litr do 14 litrów (na podstawie konwencjonalnej, nie-przedziałowej analizy farmakokinetyki). Ani sugammadeks, ani kompleks sugammadeksu i rokuronium nie wiąże się z białkami osocza lub erytrocytami, co wykazano in vitro, stosując osocze i pełną krew pochodzące od mężczyzn. Sugammadeks wykazuje kinetykę liniową w zakresie dawek od 1 do 16 mg/kg mc., jeżeli podawany jest jako bolus dożylny.
CHPL leku Sugammadex Aspen, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Metabolizm W badaniach przedklinicznych i klinicznych nie zaobserwowano żadnych metabolitów sugammadeksu, a jedyną drogą eliminacji jest wydalanie niezmienionego produktu przez nerki. Eliminacja Okres półtrwania sugammadeksu w fazie eliminacji (t1/2) u dorosłych znieczulonych pacjentów z prawidłową czynnością nerek wynosi około 2 godziny, a szacunkowy klirens w osoczu wynosi około 88 mL/min. Badanie nad bilansem masowym wykazało, że > 90% dawki jest wydalane w ciągu 24 godzin. 96% dawki jest wydalane z moczem, a przynajmniej 95% z tej wartości stanowi sugammadeks w postaci niezmienionej. Wydalanie z kałem lub z wydychanym powietrzem stanowi mniej niż 0,02% dawki. Podanie sugammadeksu zdrowym ochotnikom było związane ze zwiększoną eliminacją kompleksu z rokuronium przez nerki. Szczególne grupy pacjentów Zaburzenia czynności nerek a wiek W badaniu farmakokinetycznym, w którym porównywano pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek z pacjentami z prawidłową czynnością nerek, stężenie sugammadeksu w osoczu było podobne w ciągu pierwszej godziny po podaniu dawki produktu, a potem szybciej obniżało się w grupie kontrolnej.
CHPL leku Sugammadex Aspen, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Stwierdzono wydłużenie czasu całkowitej ekspozycji na sugammadeks, prowadzące do ekspozycji 17-krotnie większej u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Małe stężenia sugammadeksu są wykrywalne przez co najmniej 48 godzin po jego podaniu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. W drugim badaniu, w którym porównywano pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek z pacjentami z prawidłową czynnością nerek, klirens sugammadeksu stopniowo zmniejszał się, a okres t1/2 stopniowo wydłużał się wraz z pogarszającą się czynnością nerek. Ekspozycja była dwukrotnie większa u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek i pięciokrotnie większa u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Stężenia sugammadeksu w osoczu były niewykrywalne po 7 dniach po przyjęciu dawki u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek.
CHPL leku Sugammadex Aspen, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Tabela 8: Podsumowanie parametrów farmakokinetycznych sugammadeksu według wieku i czynności nerek przedstawiono poniżej: Wybrane cechy pacjenta Średnie przewidywane parametry PK (CV*%) Cechy demograficzne Wiek Masa ciała Czynność nerek Klirens kreatyniny (mL/min) Klirens (mL/min) Objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym (L) Okres półtrwania w fazie eliminacji (godz.) Dorośli Prawidłowa 100 84 (24) 13 2 (22) 40 lat 75 kg Zaburzenia Łagodne 50 47 (25) 14 4 (22) Umiarkowane 30 28 (24) 14 7 (23) Ciężkie 10 8 (25) 15 24 (25) Pacjenci w podeszłym wieku Prawidłowa 80 70 (24) 13 3 (21) 75 lat 75 kg Zaburzenia Łagodne 50 46 (25) 14 4 (23) Umiarkowane 30 28 (25) 15 7 (23) Ciężkie 10 8 (25) 15 24 (24) Młodzież Prawidłowa 95 72 (25) 10 2 (21) 15 lat 56 kg Zaburzenia Łagodne 48 40 (24) 11 4 (23) Umiarkowane 29 24 (24) 6 6 (24) Ciężkie 10 7 (25) 22 25 (25) Dzieci starsze Prawidłowa 60 40 (24) 5 2 (22) 9 lat 29 kg Zaburzenia Łagodne 30 21 (24) 6 4 (22) Umiarkowane 18 12 (25) 6 7 (24) Ciężkie 6 3 (26) 6 25 (25) Dzieci młodsze Prawidłowa 39 24 (25) 3 2 (22) 4 lata 16 kg Zaburzenia Łagodne 19 11 (25) 3 4 (23) Umiarkowane 12 6 (25) 3 7 (24) Ciężkie 4 2 (25) 3 28 (26) *CV = współczynnik zmienności Płeć Nie zaobserwowano różnic dla płci.
CHPL leku Sugammadex Aspen, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Rasa W badaniu z udziałem zdrowych uczestników rasy kaukaskiej i pochodzenia japońskiego nie zaobserwowano klinicznie istotnych różnic odnośnie parametrów farmakokinetycznych. Ograniczone dane nie wskazują na istnienie różnicy odnośnie parametrów farmakokinetycznych u osób pochodzenia afrykańskiego lub afroamerykańskiego. Masa ciała Populacyjna analiza farmakokinetyczna z udziałem pacjentów dorosłych i pacjentów w podeszłym wieku nie wykazała klinicznie istotnego związku klirensu i objętości dystrybucji z masą ciała. Otyłość W jednym badaniu klinicznym z udziałem chorobliwie otyłych pacjentów sugammadeks w dawce 2 mg/kg mc. oraz 4 mg/kg mc. podawano w zależności od rzeczywistej masy ciała (n = 76) lub idealnej masy ciała (n = 74). Ekspozycja na sugammadeks zwiększała się w sposób liniowy i zależny od dawki po podaniu zgodnie z rzeczywistą masą ciała lub idealną masą ciała.
CHPL leku Sugammadex Aspen, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Nie stwierdzono istotnych klinicznie różnic pod względem parametrów farmakokinetycznych pomiędzy pacjentami chorobliwie otyłymi a populacją ogólną.
CHPL leku Sugammadex Aspen, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane przedkliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, toksycznego wpływu na rozród, tolerancji miejscowej i zgodności z krwią, nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. Sugammadeks jest szybko usuwany z organizmów zwierząt, na których były prowadzone badania przedkliniczne, jednakże zaobserwowano jego pozostałości w kościach i zębach młodych szczurów. Badania przedkliniczne na młodych dorosłych i dojrzałych szczurach wykazują, że sugammadeks nie wpływa negatywnie na kolor zębów ani na jakość, strukturę czy metabolizm kości. Sugammadeks nie wpływa na naprawę złamań i proces przebudowy kości.
CHPL leku Sugammadex Aspen, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Kwas solny (do ustalenia pH) Sodu wodorotlenek (do ustalenia pH) Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. Niezgodności fizyczne zaobserwowano dla werapamilu, ondansetronu i ranitydyny. 6.3 Okres ważności 3 lata Po pierwszym otwarciu i rozcieńczeniu wykazano chemiczną oraz fizyczną stabilność gotowego do użycia roztworu przez 48 godzin w temperaturze od 2°C do 25°C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia, rozcieńczony produkt należy użyć natychmiast. Jeśli produkt nie zostanie zużyty natychmiast, za czas i warunki przechowywania przed użyciem odpowiada użytkownik, i zwykle czas ten nie powinien być dłuższy niż 24 godziny w temperaturze od 2°C do 8°C, chyba że rozcieńczenie odbyło się w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych.
CHPL leku Sugammadex Aspen, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C. Nie zamrażać. Fiolki przechowywać w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Warunki przechowywania produktu leczniczego po rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania 2 mL lub 5 mL roztworu w fiolce z bezbarwnego szkła typu I z korkiem z gumy bromobutylowej z aluminiowym uszczelnieniem typu flip-off, w tekturowym pudełku. Wielkość opakowań: 10 fiolek po 2 mL lub 10 fiolek po 5 mL. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Produkt leczniczy Sugammadeks Aspen należy wprowadzać do linii dożylnej trwającego wlewu, stosując następujące roztwory dożylne: chlorek sodu 9 mg/mL (0,9%), glukoza 50 mg/mL (5%), chlorek sodu 4,5 mg/mL (0,45%) i glukoza 25 mg/mL (2,5%), roztwór mleczanu Ringera, roztwór Ringera, glukoza 50 mg/mL (5%) w chlorku sodu 9 mg/mL (0,9%).
CHPL leku Sugammadex Aspen, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Linia infuzyjna powinna być odpowiednio przepłukana (np. 0,9% roztworem chlorku sodu) pomiędzy podawaniem sugammadeksu i innych produktów leczniczych. Stosowanie u dzieci i młodzieży: W przypadku dzieci i młodzieży produkt leczniczy Sugammadeks Aspen można rozcieńczyć stosując chlorek sodu 9 mg/mL (0,9%) do stężenia 10 mg/mL (patrz punkt 6.3). Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Sugammadex Accord, 100 mg/mL, roztwór do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 mL zawiera sugammadeks sodu w ilości równoważnej 100 mg sugammadeksu. Każda fiolka 2 mL zawiera sugammadeks sodu w ilości równoważnej 200 mg sugammadeksu. Każda fiolka 5 mL zawiera sugammadeks sodu w ilości równoważnej 500 mg sugammadeksu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu Każdy mL zawiera do 9,5 mg sodu (patrz punt 4.4). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań Klarowny roztwór, bezbarwny do lekko żółtego. pH wynosi od 7 do 8, a osmolarność od 300 do 500 mOsm/kg.
CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Odwrócenie blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej przez rokuronium lub wekuronium u dorosłych. Dzieci i młodzież: Zaleca się stosowanie sugammadeksu wyłącznie w rutynowym odwróceniu blokady wywołanej przez rokuronium u dzieci i młodzieży w wieku od 2 do 17 lat.
CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Sugammadeks powinien być podawany tylko przez lekarza anestezjologa, lub pod jego nadzorem. Zaleca się zastosowanie odpowiedniej techniki monitorowania przewodnictwa nerwowo-mięśniowego w celu monitorowania przebiegu odwrócenia blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego (patrz punkt 4.4). Zalecana dawka sugammadeksu zależy od poziomu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego przeznaczonej do zniesienia. Zalecana dawka nie zależy od schematu znieczulenia. Sugammadeks może być stosowany do znoszenia różnych poziomów blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej przez rokuronium lub wekuronium: Dorośli Rutynowe odwrócenie blokady: Po bloku wywołanym przez rokuronium lub wekuronium, jeżeli zniesienie bloku osiągnęło co najmniej 1-2 w skali stymulacji tężcowej (ang. post-tetanic counts , PTC), zaleca się zastosowanie sugammadeksu w dawce 4 mg/kg masy ciała (mc.).
CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dawkowanie
Średni czas do powrotu stosunku T 4 /T 1 do wartości 0,9 wynosi około 3 minuty (patrz punkt 5.1). Po bloku wywołanym przez rokuronium lub wekuronium, jeżeli spontaniczne zniesienie bloku wystąpiło co najmniej do czasu ponownego pojawienia się T 2 , zaleca się zastosowanie sugammadeksu w dawce 2 mg/kg mc. Średni czas do powrotu stosunku T 4 /T 1 do wartości 0,9 wynosi około 2 minuty (patrz punkt 5.1). Stosowanie zalecanych dawek do rutynowego znoszenia bloku spowoduje wystąpienie nieco krótszych średnich czasów do powrotu stosunku T 4 /T 1 do wartości 0,9 dla blokady przewodnictwa nerwowomięśniowego wywołanej rokuronium w porównaniu z wekuronium (patrz punkt 5.1). Natychmiastowe odwrócenie blokady wywołanej przez rokuronium: Jeżeli istnieje kliniczna konieczność natychmiastowego zniesienia blokady po podaniu rokuronium, zaleca się podanie sugammadeksu w dawce 16 mg/kg mc. Jeżeli sugammadeks w dawce 16 mg/kg mc.
CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dawkowanie
podaje się 3 minuty po podaniu bromku rokuronium w bolusie w dawce 1,2 mg/kg mc., można oczekiwać, że średni czas do powrotu stosunku T 4 /T 1 do wartości 0,9 wyniesie około 1,5 minuty (patrz punkt 5.1). Nie ma danych zalecających stosowanie sugammadeksu do natychmiastowego zniesienia blokady wywołanej przez wekuronium. Ponowne podanie sugammadeksu: W wyjątkowych przypadkach nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego po operacji (patrz punkt 4.4), zaleca się po podaniu dawki początkowej wynoszącej 2 mg/kg mc. lub 4 mg/kg mc. podanie powtórnej dawki sugammadeksu wynoszącej 4 mg/kg mc. Po podaniu drugiej dawki sugammadeksu należy starannie monitorować pacjenta, aby upewnić się, że przewodnictwo nerwowo- mięśniowe w pełni powróciło. Ponowne podanie rokuronium lub wekuronium po podaniu sugammadeksu: Czas oczekiwania na możliwość ponownego podania rokuronium lub wekuronium po zniesieniu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego przez sugammadeks opisano w punkcie 4.4.
CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dawkowanie
Dodatkowe informacje dotyczące szczególnych grup pacjentów Zaburzenia czynności nerek: Nie zaleca się stosowania sugammadeksu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek [w tym u pacjentów, u których jest konieczna dializa (CrCl < 30 mL/min)] (patrz punkt 4.4). Badania prowadzone z udziałem pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek nie dostarczyły wystarczających informacji dotyczących bezpieczeństwa leczenia, przemawiających za stosowaniem sugammadeksu u tych pacjentów (patrz także punkt 5.1). W przypadku łagodnego i umiarkowanego zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny ≥ 30 i < 80 mL/min), zalecenia dotyczące dawkowania są takie same, jak u osób dorosłych bez zaburzeń czynności nerek. Pacjenci w podeszłym wieku: Po podaniu sugammadeksu po ponownym wystąpieniu T 2 po blokadzie wywołanej rokuronium średni czas do powrotu stosunku T 4 /T 1 do wartości 0,9 u dorosłych (18-64 lata) wynosi 2,2 minuty, u osób w podeszłym wieku (65-74 lata) 2,6 minuty, a u osób w podeszłym wieku (powyżej 75 lat) 3,6 minuty.
CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dawkowanie
Mimo iż czasy do powrotu przewodnictwa u osób w podeszłym wieku wydają się być dłuższe, należy postępować zgodnie z zaleceniami dotyczącymi dawkowania u osób dorosłych (patrz punkt 4.4). Pacjenci otyli: W przypadku pacjentów otyłych, w tym pacjentów chorobliwie otyłych (wskaźnik masy ciała (ang. body mass index , BMI) ≥ 40 kg/m 2 ), dawka sugammadeksu zależy od rzeczywistej masy ciała. Należy postępować zgodnie z zaleceniami dotyczącymi dawkowania u osób dorosłych. Zaburzenia czynności wątroby: Nie prowadzono badań u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Należy zachować ostrożność, rozważając zastosowanie sugammadeksu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, a także gdy zaburzeniom czynności wątroby towarzyszy koagulopatia (patrz punkt 4.4). W przypadku łagodnych do umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby nie jest konieczne dostosowanie dawki, ponieważ sugammadeks jest wydalany głównie przez nerki.
CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dawkowanie
Dzieci i młodzież Dzieci i młodzież (2-17 lat): Produkt leczniczy Sugammadex Accord o stężeniu 100 mg/mL można rozcieńczyć do stężenia 10 mg/mL, aby zwiększyć precyzję dawkowania u dzieci i młodzieży (patrz punkt 6.6). Rutynowe odwrócenie blokady: W celu odwrócenia blokady wywołanej przez rokuronium, zaleca się stosowanie sugammadeksu w dawce 4 mg/kg mc., jeżeli podczas jej odwrócenia osiągnięto co najmniej 1-2 w skali PTC. W celu odwrócenia blokady wywołanej przez rokuronium przy ponownym pojawieniu się T 2 , zaleca się stosowanie dawki 2 mg/kg mc. (patrz punkt 5.1). Natychmiastowe odwrócenie blokady Nie badano natychmiastowego odwrócenia blokady u dzieci i młodzieży. Noworodki i niemowlęta: Doświadczenie dotyczące stosowania sugammadeksu u niemowląt (w wieku od 30. dnia do 2 lat) jest ograniczone, natomiast nie ma doświadczenia dotyczącego stosowania sugammadeksu u noworodków (w wieku do 30. dnia).
CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dawkowanie
Z tego względu stosowanie sugammadeksu u noworodków i niemowląt nie jest zalecane aż do czasu, gdy będą dostępne nowe dane. Sposób podawania Sugammadeks należy podawać dożylnie w pojedynczym bolusie. Bolus należy podać szybko, w czasie 10 sekund, do istniejącego stałego wkłucia dożylnego (patrz punkt 6.6). W badaniach klinicznych sugammadeks podawano wyłącznie w postaci pojedynczego bolusa.
CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Jako że jest to typowa praktyka anestezjologiczna po zastosowaniu blokady przewodnictwa nerwowo- mięśniowego, zaleca się monitorowanie pacjentów tuż po operacji pod kątem nieprzewidzianych zdarzeń, w tym nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Monitorowanie czynności oddechowej w czasie znoszenia bloku: Obowiązkowe jest stosowanie u pacjentów wentylacji mechanicznej do czasu powrotu własnej czynności oddechowej po odwróceniu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Nawet jeżeli ustąpienie blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego jest całkowite, inne leki stosowane w okresie przed- i pooperacyjnym mogą zmniejszyć wydolność oddechową i z tego względu wentylacja mechaniczna może być nadal wymagana. Jeżeli powróci blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego po ekstubacji, należy zapewnić odpowiednią wentylację.
CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Nawrót blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego: W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów leczonych rokuronium lub wekuronium, podczas których sugammadeks był podawany w dawce zależnej od stopnia blokady przewodnictwa nerwowomięśniowego, zaobserwowano nawrót blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego z częstością 0,20% na podstawie monitorowania przewodnictwa nerwowo-mięśniowego lub dowodów klinicznych. Zastosowanie mniejszych dawek niż zalecane może prowadzić do zwiększonego ryzyka nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego po jej początkowym zniesieniu. Takie postępowanie nie jest zalecane (patrz punkt 4.2 i punkt 4.8). Wpływ na hemostazę: W badaniu z udziałem ochotników sugammadeks w dawce 4 mg/kg mc. oraz 16 mg/kg mc. powodował maksymalne średnie wydłużenie czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji (ang. activated partial thromboplastin time , aPTT) odpowiednio o 17 i 22% oraz czasu protrombinowego, międzynarodowego współczynnika znormalizowanego [ang.
CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
prothrombin time ( international normalized ratio ), PT (INR)] odpowiednio o 11 i 22%. To ograniczone średnie wydłużenie aPTT i PT (INR) trwało krótko (≤ 30 minut). Na podstawie bazy danych klinicznych (n=3519) oraz wyników badania przeprowadzonego z udziałem 1184 pacjentów, u których zastosowano operacyjne leczenie złamania biodra/wykonano endoprotezoplastykę stawu biodrowego, nie stwierdza się klinicznie istotnego wpływu sugammadeksu w dawce 4 mg/kg mc., stosowanego samodzielnie lub w skojarzeniu z lekami przeciwzakrzepowymi, na częstość występowania około- i pooperacyjnych powikłań krwotocznych. W badaniach in vitro zaobserwowano interakcje farmakodynamiczne (wydłużenie aPTT oraz PT) z antagonistami witaminy K, niefrakcjonowaną heparyną, heparynami drobnocząsteczkowymi, rywaroksabanem oraz dabigatranem. U pacjentów, u których stosuje się rutynową pooperacyjną profilaktykę lekami przeciwzakrzepowymi, taka interakcja farmakodynamiczna nie jest klinicznie istotna.
CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Należy zachować ostrożność przy rozważaniu użycia sugammadeksu u pacjentów leczonych lekami przeciwzakrzepowymi z powodu występującej wcześniej lub współwystępującej choroby. Nie można wykluczyć zwiększonego ryzyka krwawienia u następujących pacjentów: – z wrodzonym niedoborem czynników krzepnięcia zależnych od witaminy K; – z istniejącymi uprzednio koagulopatiami; – przyjmujących pochodne kumaryny oraz z INR (międzynarodowy współczynnik znormalizowany) powyżej 3,5; – stosujących leki przeciwzakrzepowe, którzy otrzymują sugammadeks w dawce 16 mg/kg mc. W razie medycznej konieczności podania tym pacjentom sugammadeksu, anestezjolog – biorąc pod uwagę wywiad pacjenta dotyczący epizodów krwawień oraz rodzaj planowanego zabiegu – musi zdecydować, czy korzyści przewyższają ryzyko powikłań krwotocznych. W razie podawania tym pacjentom sugammadeksu, zaleca się monitorowanie hemostazy i parametrów krzepnięcia.
CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Czasy odczekania do ponownego podania środków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe po zniesieniu bloku przez sugammadeks: Tabela 1: Ponowne podanie rokuronium lub wekuronium po rutynowym zniesieniu blokady (sugammadeks w dawce do 4 mg/kg mc.):

CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

Minimalny czas odczekania Środek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe oraz dawka, jaka ma być podana
5 minut rokuronium w dawce 1,2 mg/kg mc.
4 godziny rokuronium w dawce 0,6 mg/kg mc. lubwekuronium w dawce 0,1 mg/kg mc.

CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Po ponownym podaniu rokuronium w dawce wynoszącej 1,2 mg/kg mc. w czasie 30 minut po podaniu sugammadeksu, początek wystąpienia blokady nerwowo-mięśniowej może być wydłużony do około 4 minut, a czas utrzymywania się tej blokady może się skrócić do około 15 minut. Na podstawie modelu PK ustalono, że u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek przed ponownym podaniem rokuronium w dawce 0,6 mg/kg mc. lub wekuronium w dawce 0,1 mg/kg mc. po rutynowym zniesieniu blokady przez sugammadeks, zaleca się odczekać 24 godziny. Jeśli czas oczekiwania musi być krótszy, w celu wywołania nowej blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego należy podać rokuronium w dawce wynoszącej 1,2 mg/kg mc. Ponowne podanie rokuronium lub wekuronium po natychmiastowym zniesieniu blokady (sugammadeks w dawce 16 mg/kg mc.): W bardzo rzadkich przypadkach, gdy takie postępowanie może być konieczne, proponuje się odczekanie 24 godzin.
CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Jeżeli konieczna jest blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego przed upływem zalecanego czasu odczekania, należy zastosować niesteroidowy środek blokujący przewodnictwo nerwowo- mięśniowe . Środek depolaryzujący blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe może zacząć działać wolniej niż w przewidywanym czasie, ponieważ znaczna część postsynaptycznych receptorów nikotynowych może wciąż być wysycona przez środek blokujący przewodnictwo nerwowomięśniowe. Zaburzenia czynności nerek: Nie zaleca się stosowania sugammadeksu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, w tym także u tych wymagających dializoterapii (patrz punkt 5.1). Płytkie znieczulenie: Gdy w badaniach klinicznych znoszono blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego w trakcie znieczulenia, czyli w sytuacji, gdy celem było badanie znoszenia blokady, czasem stwierdzano oznaki płytkiego znieczulenia (poruszanie, kaszel, grymasy twarzy oraz ssanie rurki do intubacji).
CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
W przypadku znoszenia blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego w czasie trwania znieczulenia należy zgodnie ze wskazaniami klinicznymi podać dodatkowe dawki środka znieczulającego i (lub) opioidu. Znaczna bradykardia: W rzadkich przypadkach obserwowano występowanie znacznej bradykardii w ciągu kilku minut po podaniu sugammadeksu w celu zniesienia blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Sporadycznie bradykardia może prowadzić do zatrzymania krążenia (patrz punkt 4.8). Należy uważnie monitorować pacjentów, czy nie występują u nich zmiany parametrów hemodynamicznych w czasie trwania blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego i po jej zniesieniu. W przypadku stwierdzenia istotnej klinicznie bradykardii, należy podać leki antycholinergiczne, takie jak atropina. Zaburzenia czynności wątroby: Sugammadeks nie jest metabolizowany ani wydalany przez wątrobę, z tego względu nie prowadzono badań u pacjentów z niewydolnością wątroby.
CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Należy zachować dużą ostrożność podczas stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Jeśli zaburzeniom czynności wątroby towarzyszy koagulopatia, należy zapoznać się z informacją dotyczącą wpływu produktu na hemostazę. Oddziały intensywnej opieki medycznej: Nie badano stosowania sugammadeksu w oddziałach intensywnej opieki medycznej u pacjentów otrzymujących rokuronium lub wekuronium. Stosowanie do zniesienia bloku wywołanego przez środki blokujące przewodnictwo nerwowomięśniowe inne niż rokuronium czy wekuronium: Sugammadeks nie powinien być stosowany do znoszenia blokady wywołanej przez niesteroidowe leki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, takie jak związki sukcynylocholiny lub benzyloizochinolinowe. Sugammadeks nie powinien być stosowany do znoszenia blokady wywołanej przez steroidowe leki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe inne niż rokuronium lub wekuronium, ponieważ nie ma danych dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa stosowania dla takich związków.
CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Dostępne są ograniczone dane dotyczące znoszenia blokady wywołanej przez pankuronium, ale nie zaleca się stosowania sugammadeksu w takich sytuacjach. Opóźnione znoszenie bloku: Schorzenia związane ze spowolnionym przepływem krwi, np. choroba sercowo-naczyniowa, podeszły wiek (patrz punkt 4.2, czas powrotu przewodnictwa u osób starszych) lub stany obrzęku (np. ciężkie zaburzenia czynności wątroby) mogą być związane z dłuższym czasem potrzebnym do powrotu przewodnictwa. Reakcje nadwrażliwości na produkt leczniczy: Klinicyści powinni być przygotowani na możliwość wystąpienia reakcji nadwrażliwości na produkt leczniczy (w tym reakcje anafilaktyczne) i powinni przedsięwziąć odpowiednie środki ostrożności (patrz punkt 4.8). Pacjenci na diecie z kontrolowaną zawartością sodu: Produkt leczniczy zawiera do 9,7 mg sodu na 1 mL. Dawka 2,4 mL lub mniejsza Dawka 2,4 mL (lub mniejsza) zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg), to znaczy dawkę taką uznaje się za „wolną od sodu”.
CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Dawka powyżej 2,4 mL Dawka 2,4 mL (lub większa) zawiera 1 mmol (lub więcej) sodu (23 mg). Odpowiada to 1,15% (lub więcej) maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych.
CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Informacje zawarte w tym punkcie oparte są o powinowactwo wiązania między sugammadeksem a innymi lekami, doświadczenia niekliniczne, badania kliniczne oraz symulacje w modelu uwzględniającym farmakodynamiczne działanie leków blokujących przewodnictwo nerwowomięśniowe oraz farmakokinetyczne interakcje między lekami blokującymi przewodnictwo nerwowo-mięśniowe a sugammadeksem. Na podstawie tych danych, nie oczekuje się klinicznie istotnych interakcji farmakodynamicznych z innymi lekami, za wyjątkiem poniższych: W przypadku toremifenu oraz kwasu fusydowego nie można wykluczyć wystąpienia interakcji wyparcia (nie oczekuje się klinicznie istotnych interakcji związanych z wychwytem). W przypadku hormonalnych leków antykoncepcyjnych nie można wykluczyć wystąpienia klinicznie istotnych interakcji związanych z wychwytem (nie oczekuje się interakcji związanych z wyparciem).
CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Interakcje
Interakcje potencjalnie wpływające na skuteczność sugammadeksu (interakcje związane z wyparciem): W wyniku podania niektórych produktów leczniczych po zastosowaniu sugammadeksu może teoretycznie wystąpić wyparcie rokuronium lub wekuronium z kompleksu z sugammadeksem. Wskutek tego można obserwować nawrót blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. W tej sytuacji pacjent musi być wentylowany. W razie infuzji należy przerwać podawanie produktu leczniczego, który spowodował reakcję wyparcia. W przypadku przewidywania możliwości wystąpienia interakcji związanej z wyparciem, należy starannie monitorować pacjentów pod kątem nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego (w przybliżeniu do 15 minut), po podaniu pozajelitowym innego produktu leczniczego w okresie 7,5 godziny od podania sugammadeksu.
CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Interakcje
Toremifen: W przypadku toremifenu, który cechuje się stosunkowo dużym powinowactwem do sugammadeksu i może osiągnąć stosunkowo duże stężenie w osoczu, może nastąpić wyparcie wekuronium lub rokuronium z kompleksu z sugammadeksem. Dlatego lekarze powinni mieć świadomość, że czas do powrotu stosunku T 4 /T 1 do wartości 0,9 może być wydłużony u pacjentów, którzy otrzymali toremifen w dniu operacji. Podanie dożylne kwasu fusydowego: Stosowanie kwasu fusydowego w okresie przedoperacyjnym może nieco wydłużyć czas do powrotu stosunku T 4 /T 1 do wartości 0,9. Nie oczekuje się nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego w fazie pooperacyjnej, ponieważ infuzja kwasu fusydowego trwa kilka godzin, a w badaniu krwi rezultaty widoczne są po upływie 2-3 dni. W przypadku ponownego podania sugammadeksu patrz punkt 4.2.
CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Interakcje
Interakcje potencjalnie wpływające na skuteczność innych produktów leczniczych (interakcje związane z wychwytem): W wyniku podania sugammadeksu niektóre produkty lecznicze mogą być mniej skuteczne ze względu na zmniejszenie ich (wolnej frakcji) stężenia w osoczu. W przypadku wystąpienia takiej sytuacji, zaleca się rozważenie ponownego podania danego produktu leczniczego, podania produktu leczniczego o równoważnym działaniu terapeutycznym (najlepiej należącego do innej grupy związków chemicznych) i (lub) zastosowanie niefarmakologicznej interwencji. Hormonalne leki antykoncepcyjne: Stwierdzono, że interakcja pomiędzy sugammadeksem w dawce 4 mg/kg mc. a progestagenem może doprowadzić do zmniejszenia ekspozycji na progestagen (34% pola pod krzywą (ang. area under the curve , AUC)), podobnego do zmniejszenia w przypadku, gdy dobowa dawka hormonalnego środka antykoncepcyjnego zostanie przyjęta 12 godzin poźniej, co może prowadzić do zmniejszenia skuteczności.
CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Interakcje
Dla estrogenów działanie to wydaje się być mniejsze. Z tego względu uważa się, że podanie sugammadeksu w bolusie jest równoznaczne z ominięciem dobowej dawki przyjmowanych doustnie hormonalnych środków antykoncepcyjnych (zarówno złożonych hormonalnych środków antykoncepcyjnych jak i zawierających tylko progestagen). Należy zapoznać się z zaleceniami przedstawionymi w ulotce dotyczącymi postępowania w przypadku ominięcia dawki środka antykoncepcyjnego, gdy przyjęto doustny środek antykoncepcyjny w tym samym dniu, w którym został podany sugammadeks. W przypadku hormonalnych leków antykoncepcyjnych nie stosowanych doustnie należy zastosować dodatkową niehormonalną metodę antykoncepcji przez następnych 7 dni oraz zapoznać się z zaleceniami zawartymi w ulotce stosowanego leku antykoncepcyjnego.
CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Interakcje
Interakcje wynikające z przedłużonego działania rokuronium lub wekuronium: Jeżeli w okresie pooperacyjnym stosowane są produkty lecznicze, które mogą zwiększyć blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, należy zwrócić szczególną uwagę na możliwość nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Należy zapoznać się z wykazem konkretnych produktów leczniczych nasilających blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego podanym w ulotce informacyjnej dołączonej do opakowania rokuronium lub wekuronium. W przypadku nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego może być konieczne zastosowanie mechanicznej wentylacji i ponowne podanie pacjentowi sugammadeksu (patrz punkt 4.2). Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych: Zazwyczaj sugammadeks nie wpływa na wyniki badań laboratoryjnych. Wyjątkiem jest badanie stężenia progesteronu w surowicy.
CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Interakcje
Interferencję z tym testem obserwuje się przy stężeniu sugammadeksu w osoczu wynoszącym 100 mikrogramów/mL (największe stężenie w osoczu po podaniu 8 mg/kg mc. w bolusie). W badaniu z udziałem ochotników, sugammadeks w dawce 4 mg/kg mc. oraz 16 mg/kg mc. powodował maksymalne średnie wydłużenie aPTT odpowiednio o 17 i 22% i PT (INR) odpowiednio o 11 i 22%. To ograniczone średnie wydłużenie aPTT i PT (INR) trwało krótko (≤ 30 minut). W badaniach in vitro zaobserwowano interakcje farmakodynamiczne (wydłużenie aPTT oraz PT) z antagonistami witaminy K, niefrakcjonowaną heparyną, heparynami drobnocząsteczkowymi, rywaroksabanem oraz dabigatranem (patrz punkt 4.4). Dzieci i młodzież Nie przeprowadzono oficjalnych badań dotyczących interakcji. U dzieci i młodzieży należy uwzględnić wspomniane powyżej interakcje dla dorosłych oraz ostrzeżenia w punkcie 4.4.
CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak jest danych klinicznych dotyczących działania sugammadeksu w przypadku stosowania u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka/płodu, przebieg porodu lub rozwój pourodzeniowy. Należy zachować ostrożność w przypadku podawania sugammadeksu kobietom w ciąży. Karmienie piersią Nie wiadomo czy sugammadeks przenika do mleka ludzkiego. Badania na zwierzętach potwierdzają przenikanie sugammadeksu do mleka. Zwykle wchłanianie cyklodekstryn po podaniu doustnym jest małe i nie jest spodziewany żaden wpływ na karmione dziecko po podaniu jednorazowej dawki sugammadeksu kobiecie karmiącej piersią. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać podawanie sugammadeksu, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki. Płodność Nie badano wpływu sugammadeksu na płodność u ludzi.
CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na płodność.
CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie jest znany wpływ produktu leczniczego Sugammadex Accord na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Produkt leczniczy Sugammadex Accord podaje się pacjentom poddawanym zabiegom chirurgicznym jednocześnie ze środkami blokującymi przewodnictwo nerwowo-mięśniowe i znieczulającymi. Z tego powodu trudno ustalić związek przyczynowy działań niepożądanych. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane występujące u pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym to kaszel, powikłania oddechowe związane ze znieczuleniem, powikłania związane ze znieczuleniem, niedociśnienie związane z zabiegiem oraz powikłania związane z zabiegiem [Często (≥ 1/100 do < 1/10)]. Tabela 2: Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych Bezpieczeństwo stosowania sugammadeksu oceniono na podstawie zbiorczej bazy danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania z badań fazy I–III, obejmującej 3519 poszczególnych pacjentów.
CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane
Następujące działania niepożądane zostały zgłoszone w badaniach kontrolowanych placebo, w których pacjenci otrzymywali znieczulenie i (lub) środki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe (1078 pacjentów otrzymywało sugammadeks, 544 pacjentów otrzymywało placebo). [Bardzo często (≥ 1/10), często (od ≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (od ≥ 1/1000 do < 1/100), rzadko (od ≥ 1/10 000 do < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10 000)]

CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów Częstość występowania Działania niepożądane (Preferowane nazewnictwo)
Zaburzenia układuimmunologicznego Niezbyt często Reakcje nadwrażliwości na produkt leczniczy (patrz punkt 4.4)

CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane

Zaburzenia układuoddechowego, klatkipiersiowej i śródpiersia Często Kaszel
Urazy, zatrucia i powikłaniapo zabiegach Często Powikłania oddechowe związane ze znieczuleniemPowikłania związane ze znieczuleniem (patrz punkt 4.4)Niedociśnienie związanez zabiegiemPowikłania po zabiegu

CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane
Opis wybranych działań niepożądanych Reakcje nadwrażliwości na produkt leczniczy: U niektórych pacjentów i ochotników (informacje dotyczące ochotników podano poniżej w punkcie „Informacje o zdrowych ochotnikach:”) obserwowano występowanie reakcji nadwrażliwości, w tym anafilaksji. W badaniach klinicznych prowadzonych z udziałem pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym reakcje te zgłaszano niezbyt często, a w badaniach po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu częstość występowania reakcji nadwrażliwości jest nieznana. Reakcje nadwrażliwości były różnorodne, od miejscowych reakcji skórnych do ciężkich reakcji ogólnoustrojowych (tj. anafilaksja, wstrząs anafilaktyczny) i występowały u pacjentów nieleczonych wcześniej sugammadeksem. Objawy związane z tymi reakcjami obejmowały: uderzenia gorąca, pokrzywkę, wysypkę rumieniowatą, (ciężkie) niedociśnienie tętnicze krwi, tachykardię, obrzęk języka, obrzęk gardła, skurcz oskrzeli oraz epizody obturacji płuc.
CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane
Ciężkie reakcje nadwrażliwości mogą zakończyć się zgonem. Powikłania oddechowe związane ze znieczuleniem: Powikłania oddechowe związane ze znieczuleniem obejmowały krztuszenie się rurką do intubacji, kaszel, łagodne krztuszenie się, przebudzenie w trakcie operacji, kaszel podczas znieczulania lub w trakcie operacji lub spontaniczny oddech pacjenta, związany z zabiegiem znieczulenia. Powikłania związane ze znieczuleniem: Powikłania związane ze znieczuleniem, wskazujące na powrót czynności nerwowo-mięśniowych, obejmują ruchy kończyn lub ciała, albo kaszel, w czasie procedury znieczulania lub w trakcie operacji, grymasy twarzy, lub ssanie rurki intubacyjnej. Patrz punkt 4.4, płytkie znieczulenie. Powikłania związane z zabiegiem: Powikłania związane z zabiegiem obejmowały kaszel, tachykardię, bradykardię, poruszanie się oraz przyspieszone bicie serca.
CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane
Znaczna bradykardia: W okresie po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu obserwowano sporadycznie przypadki występowania znacznej bradykardii i bradykardii z zatrzymaniem krążenia w ciągu kilku minut po podaniu sugammadeksu (patrz punkt 4.4). Nawrót blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego: W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów leczonych rokuronium lub wekuronium, podczas których sugammadeks był podawany w dawce zależnej od stopnia blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego (n=2022), zaobserwowano nawrót blokady przewodnictwa nerwowo- mięśniowego z częstością 0,20% na podstawie monitorowania przewodnictwa nerwowo-mięśniowego lub dowodów klinicznych (patrz punkt 4.4). Informacje o zdrowych ochotnikach: W randomizowanym badaniu prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby badano częstość występowania reakcji nadwrażliwości na produkt leczniczy u zdrowych ochotników, którym podano nie więcej niż 3 dawki placebo (n=76), sugammadeks w dawce 4 mg/kg mc.
CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane
(n=151) lub sugammadeks w dawce 16 mg/kg mc. (n=148). Zgłoszenia podejrzewanych przypadków nadwrażliwości były rozstrzygane przez komisję w trybie zaślepionym. Częstość występowania zatwierdzonych przypadków nadwrażliwości w grupach otrzymujących placebo, sugammadeks w dawce 4 mg/kg mc. oraz sugammadeks w dawce 16 mg/kg mc. wynosiła odpowiednio 1,3%, 6,6% i 9,5%. Nie zgłoszono przypadków anafilaksji po przyjęciu placebo lub sugammadeksu w dawce 4 mg/kg mc. Po przyjęciu pierwszej dawki sugammadeksu, wynoszącej 16 mg/kg mc. wystąpił pojedynczy przypadek zatwierdzonej anafilaksji (częstość występowania wynosiła 0,7%). Nie stwierdzono zwiększonej częstości występowania lub ciężkiego nasilenia nadwrażliwości w przypadku wielokrotnego podawania sugammadeksu. We wcześniejszym badaniu o zbliżonym schemacie wystąpiły trzy zatwierdzone przypadki anafilaksji, wszystkie po podaniu sugammadeksu w dawce 16 mg/kg mc. (częstość występowania wynosiła 2,0%).
CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane
W zbiorczej bazie danych z badań fazy 1 do działań niepożądanych występujących często (≥ 1/100 do < 1/10) lub bardzo często (≥ 1/10) oraz występujących częściej u pacjentów przyjmujących sugammadeks niż u pacjentów z grupy placebo należą: zaburzenia smaku (10,1%), ból głowy (6,7%), nudności (5,6%), pokrzywka (1,7%), świąd (1,7%), zawroty głowy (1,6%), wymioty (1,2%) i ból brzucha (1,0%). Dodatkowe informacje dotyczące szczególnych grup pacjentów Pacjenci z chorobami płuc: W danych z okresu po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu oraz w jednym badaniu klinicznym prowadzonym specjalnie u pacjentów z powikłaniami płucnymi występującymi w przeszłości zgłoszono skurcz oskrzeli, jako zdarzenie niepożądane o możliwym związku z leczeniem. Należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia skurczu oskrzeli u wszystkich pacjentów, u których powikłania płucne wystąpiły w przeszłości.
CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane
Dzieci i młodzież: W badaniach z udziałem dzieci i młodzieży w wieku od 2 do 17 lat profil bezpieczeństwa stosowania sugammadeksu (do 4 mg/kg mc.) był zasadniczo podobny do profilu obserwowanego u osób dorosłych. Pacjenci chorobliwie otyli: W jednym dedykowanym badaniu klinicznym z udziałem chorobliwie otyłych pacjentów profil bezpieczeństwa stosowania był zasadniczo podobny do profilu u pacjentów dorosłych w połączonych badaniach Fazy 1–3 (patrz Tabela 2). Pacjenci z ciężką chorobą układową: W badaniu prowadzonym z udziałem pacjentów o cenionych według klasyfikacji Amerykańskiego Towarzystwa Anestezjologów (ang. American Society of Anesthesiologist , ASA) jako Klasy 3 lub 4 (pacjenci z ciężką chorobą układową lub pacjenci z ciężką chorobą układową stanowiącą stałe zagrożenie życia), profil działań niepożądanych u tych pacjentów ocenionych według klasyfikacji ASA jako Klasy 3 lub Klasy 4 był zasadniczo podobny do profilu u dorosłych pacjentów w badaniach Fazy 1 do 3 łącznie (patrz Tabela 2).
CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane
Patrz punkt 5.1. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie W badaniach klinicznych stwierdzono 1 przypadek przypadkowego przedawkowania po podaniu 40 mg/kg mc. bez znaczących działań niepożądanych. W badaniu tolerancji u ludzi sugammadeks był dobrze tolerowany w dawkach do 96 mg/kg mc. Nie zgłaszano zdarzeń niepożądanych zależnych od dawki czy ciężkich zdarzeń niepożądanych. Sugammadeks można usunąć z organizmu metodą hemodializy wysokoprzepływowej (z błoną high flux ), ale nie dializy niskoprzepływowej (z błoną low flux ). Na podstawie badań klinicznych ustalono, że po trwającej od 3 do 6 godzin sesji dializoterapii stężenie sugammadeksu w osoczu zmniejsza się nawet o 70%.
CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: pozostałe środki lecznicze, odtrutki, kod ATC: V03AB35 Mechanizm działania: Sugammadeks jest zmodyfikowaną gamma cyklodekstryną wybiórczo wiążącą leki zwiotczające. Tworzy w osoczu kompleksy z rokuronium lub wekuronium, lekami blokującymi przewodnictwo nerwowo-mięśniowe i zmniejsza ilość leku blokującego przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, który jest dostępny do związania z receptorami nikotynowymi w płytce nerwowo-mięśniowej. Powoduje to zniesienie bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanego przez rokuronium lub wekuronium. Działanie farmakodynamiczne: Sugammadeks był podawany w dawkach od 0,5 mg/kg mc. do 16 mg/kg mc. w badaniach dotyczących zależności odpowiedzi od dawki w czasie blokady wywołanej rokuronium (0,6; 0,9; 1,0 i 1,2 mg/kg mc. bromku rokuronium z dawką podtrzymującą i bez dawki podtrzymującej) oraz wekuronium (0,1 mg/kg mc.
CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
bromku wekuronium z i bez dawki podtrzymującej), w różnych punktach czasowych/głębokości blokady. W tych badaniach zaobserwowano wyraźny związek pomiędzy dawką, a odpowiedzią. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania: Sugammadeks można podawać w rożnych punktach czasowych po podaniu bromku rokuronium lub wekuronium: Rutynowe znoszenie blokady – głęboka blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego: W podstawowym badaniu pacjenci zostali losowo przydzieleni do grupy otrzymującej rokuronium lub wekuronium. Po podaniu ostatniej dawki rokuronium lub wekuronium, gdy stopień stymulacji tężcowej ( ang. post-tetanic counts , PTC) wynosił 1-2, podawano w losowej kolejności sugammadeks w dawce 4 mg/kg mc. lub neostygminę w dawce 70 μg/kg mc. Czas od początku podawania sugammadeksu lub neostygminy do powrotu stosunku T 4 /T 1 do wartości 0,9 wyniósł: Tabela 3: Czas (w minutach) od podania sugammadeksu lub neostygminy w głębokiej blokadzie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego (1-2 PTC) po podaniu rokuronium lub wekuronium do powrotu stosunku T 4 /T 1 do wartości 0,9

CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

Lek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe Schemat leczenia
Sugammadeks (4 mg/kg mc.) Neostygmina (70 μg/kg mc.)
Rokuronium
N 37 37
Mediana (minuty) 2,7 49,0
Zakres 1,2-16,1 13,3-145,7
Wekuronium
N 47 36
Mediana (minuty) 3,3 49,9
Zakres 1,4-68,4 46,0-312,7

CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Rutynowe znoszenie blokady – umiarkowana blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego: W innym podstawowym badaniu pacjenci zostali losowo przydzieleni do grupy otrzymującej rokuronium lub wekuronium. Po podaniu ostatniej dawki rokuronium lub wekuronium, po wystąpieniu T 2 , podawano w losowej kolejności sugammadeks w dawce 2 mg/kg mc. lub neostygminę w dawce 50 μg/kg mc. Czas od początku podawania sugammadeksu lub neostygminy do powrotu stosunku T 4 /T 1 do wartości 0,9 wyniósł: Tabela 4: Czas (w minutach) od podania sugammadeksu lub neostygminy po ponownym wystąpieniu T 2 po podaniu rokuronium lub wekuronium do powrotu stosunku T 4 /T 1 do wartości 0,9

CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

Lek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe Schemat leczenia
Sugammadeks (2 mg/kg mc.) Neostygmina (50 μg/kg mc.)
Rokuronium
N 48 48
Mediana (minuty) 1,4 17,6
Zakres 0,9-5,4 3,7-106,9
Wekuronium
N 48 45
Mediana (minuty) 2,1 18,9
Zakres 1,2-64,2 2,9-76,2

CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Zniesienie blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanego przez rokuronium po podaniu sugammadeksu porównano ze zniesieniem blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej przez cis-atrakurium po podaniu neostygminy. Po ponownym wystąpieniu T 2 podano sugammadeks w dawce 2 mg/kg mc. lub neostygminę w dawce 50 μg/kg mc. Dla sugammadeksu stwierdzono szybsze zniesienie blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej przez rokuronium w porównaniu ze zniesieniem blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej przez cisatrakurium po podaniu neostygminy: Tabela 5: Czas (w minutach) od podania sugammadeksu lub neostygminy po ponownym wystąpieniu T 2 po podaniu rokuronium lub cis-atrakurium do powrotu stosunku T 4 /T 1 do wartości 0,9
CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Lek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe Schemat leczenia
Rokuronium i sugammadeks (2 mg/kg mc.) Cis-atrakurium i neostygmina (50 μg/kg mc.)
N 34 39
Mediana (minuty) 1,9 7,2
CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Zakres 0,7-6,4 4,2-28,2
CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Natychmiastowe zniesienie blokady: Porównano czas do zniesienia blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej przez sukcynylocholinę (1 mg/kg mc.) z czasem zniesienia blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej przez rokuronium (1,2 mg/kg mc.) po podaniu sugammadeksu (16 mg/kg mc., 3 minuty później). Tabela 6: Czas (w minutach) od podania rokuronium i sugammadeksu lub sukcynylocholiny do powrotu T 1 10%
CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Lek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe Schemat leczenia
Rokuronium i sugammadeks (16 mg/kg mc.) Sukcynylocholina (1 mg/kg mc.)
N 55 55
Mediana (minuty) 4,2 7,1
Zakres 3,5-7,7 3,7-10,5
CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
W analizie zbiorczej stwierdzono następujące czasy do zniesienia bloku dla sugammadeksu w dawce 16 mg/kg mc. po podaniu bromku rokuronium w dawce 1,2 mg/kg mc.: Tabela 7: Czas (w minutach) od podania sugammadeksu 3 minuty po podaniu rokuronium do powrotu stosunku T 4 /T 1 do wartości 0,9; 0,8 lub 0,7
CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
T4/T1 do wartości 0,9 T4/T1 do wartości 0,8 T4/T1 do wartości 0,7
N 65 65 65
Mediana(minuty) 1,5 1,3 1,1
Zakres 0,5-14,3 0,5-6,2 0,5-3,3
CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Zaburzenia czynności nerek: W dwóch badaniach prowadzonych metodą otwartej próby porównano skuteczność i bezpieczeństwo stosowania sugammadeksu u pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i bez takich zaburzeń. W jednym badaniu sugammadeks podawano po wywołanej przez rokuronium blokadzie wynoszącej w skali stymulacji tężcowej (ang. PTC, post- tetanic counts ) co najmniej 1-2 (4 mg/kg mc.; n=68); w drugim badaniu sugammadeks podawano po ponownym pojawieniu się T 2 (2 mg/kg mc.; n=30). Czas upływający do momentu ustąpienia blokady był niewiele dłuższy u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek niż u pacjentów bez zaburzeń czynności nerek. W tych badaniach nie zgłoszono żadnych przypadków szczątkowej blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego czy nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek.
CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Pacjenci chorobliwie otyli: W badaniu z udziałem 188 pacjentów, u których rozpoznano chorobliwą otyłość, oceniano czas upływający od ustąpienia umiarkowanej lub głębokiej blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej przez rokuronium lub wekuronium. Pacjenci otrzymywali sugammadeks w dawce 2 mg/kg mc. lub 4 mg/kg mc., odpowiednio do stopnia blokady, w zależności od rzeczywistej masy ciała lub idealnej masy ciała w sposób losowy i z zastosowaniem metody podwójnie ślepej próby. Po zebraniu danych dotyczących stopnia blokady nerwowo-mięśniowej oraz produktu leczniczego blokującego przewodnictwo nerwowo-mięśniowe mediana czasu do uzyskania współczynnika ciągu czterech ( ang. train of four , TOF) ≥ 0,9 u pacjentów otrzymujących dawkę dostosowaną do rzeczywistej masy ciała (1,8 minuty) była w sposób statystycznie istotny krótsza (p< 0,0001) w porównaniu z grupą pacjentów, którym produkt leczniczy dawkowano według idealnej masy ciała (3,3 minuty).
CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Dzieci i młodzież: W badaniu z udziałem 288 pacjentów w wieku od 2 do < 17 lat oceniono bezpieczeństwo stosowania i skuteczność sugammadeksu w porównaniu z neostygminą jako środka odwracającego blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołaną przez rokuronium lub wekuronium. Odwrócenie umiarkowanego bloku aż do uzyskania współczynnika TOF ≥ 0,9 było znacznie szybsze w grupie otrzymującej sugammadeks w dawce 2 mg/kg mc. w porównaniu z grupą otrzymującą neostygminę (średnia geometryczna wynosiła 1,6 minuty w przypadku sugammadeksu w dawce 2 mg/kg mc. oraz 7,5 minuty w przypadku neostygminy; stosunek średnich geometrycznych wynosił 0,22; 95% CI (0,16; 0,32), (p< 0,0001)). Sugammadeks w dawce 4 mg/kg mc. powodował odwrócenie bloku głębokiego w czasie, którego średnia geometryczna wynosiła 2,0 minuty. Podobne wyniki obserwowano u osób dorosłych.
CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Działania te były spójne we wszystkich badanych grupach wiekowych (od 2 do < 6 lat; od 6 do < 12 lat; od 12 do < 17 lat) oraz w obu grupach otrzymujących rokuronium i wekuronium. Patrz punkt 4.2. Pacjenci z ciężką chorobą układową: W badaniu prowadzonym z udziałem 331 pacjentów ocenionych według klasyfikacji ASA jako Klasy 3 lub 4, oceniano częstość występowania związanych z leczeniem zaburzeń rytmu serca (bradykardii zatokowej, tachykardii zatokowej lub innych zaburzeń rytmu serca) po podaniu sugammadeksu. U pacjentów otrzymujących sugammadeks (w dawce 2 mg/kg mc., 4 mg/kg mc. lub 16 mg/kg mc.) częstość występowania związanych z leczeniem zaburzeń rytmu serca była zasadniczo zbliżona do częstości obserwowanej w przypadku stosowania neostygminy (50 μg/kg mc. do dawki maksymalnej 5 mg) łącznie z glikopirolanem (10 μg/kg mc. do dawki maksymalnej 1 mg).
CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Profil działań niepożądanych u pacjentów ocenionych według klasyfikacji ASA jako Klasy 3 lub 4 był zasadniczo podobny do profilu u dorosłych pacjentów w badaniach Fazy 1 do 3 łącznie; z tego względu dostosowanie dawkowania nie jest konieczne. Patrz punkt 4.8.
CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Parametry farmakokinetyczne sugammadeksu w niniejszym punkcie przedstawiają całkowitą sumę stężenia sugammadeksu związanego i niezwiązanego w kompleks. Przyjmuje się, że u poddawanych znieczuleniu parametry farmakokinetyczne jak klirens i objętość dystrybucji są takie same dla sugammadeksu związanego i niezwiązanego w kompleks. Dystrybucja: Objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym sugammadeksu, obserwowana u dorosłych pacjentów z prawidłową czynnością nerek, wynosi w przybliżeniu 11 do 14 litrów (na podstawie konwencjonalnej, nieprzedziałowej analizy farmakokinetyki). Ani sugammadeks, ani kompleks sugammadeksu i rokuronium nie wiąże się z białkami osocza lub erytrocytami, co wykazano in vitro , stosując osocze i pełną krew pochodzące od mężczyzn. Sugammadeks wykazuje kinetykę liniową w zakresie dawek od 1 do 16 mg/kg mc., jeżeli podawany jest jako bolus dożylny.
CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Metabolizm: W badaniach przedklinicznych i klinicznych nie zaobserwowano żadnych metabolitów sugammadeksu, a jedyną drogą eliminacji jest wydalanie niezmienionego produktu przez nerki. Eliminacja: Okres półtrwania sugammadeksu w fazie eliminacji (t 1/2 ) u dorosłych znieczulonych pacjentów z prawidłową czynnością nerek wynosi około 2 godziny, a szacunkowy klirens w osoczu wynosi około 88 mL/min. Badanie nad bilansem masowym wykazało, że > 90% dawki jest wydalane w ciągu 24 godzin. 96% dawki jest wydalane z moczem, a przynajmniej 95% z tej wartości stanowi sugammadeks w postaci niezmienionej. Wydalanie z kałem lub z wydychanym powietrzem stanowi mniej niż 0,02% dawki. Podanie sugammadeksu zdrowym ochotnikom było związane ze zwiększoną eliminacją kompleksu z rokuronium przez nerki. Szczególne grupy pacjentów: Zaburzenia czynności nerek a wiek: W badaniu farmakokinetycznym, w którym porównywano pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek z pacjentami z prawidłową czynnością nerek, stężenie sugammadeksu w osoczu było podobne w ciągu pierwszej godziny po podaniu dawki produktu, a potem szybciej obniżało się w grupie kontrolnej.
CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Stwierdzono wydłużenie czasu całkowitej ekspozycji na sugammadeks, prowadzące do ekspozycji 17-krotnie większej u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Małe stężenia sugammadeksu są wykrywalne przez co najmniej 48 godzin po jego podaniu u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek. W drugim badaniu, w którym porównywano pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek z pacjentami z prawidłową czynnością nerek, klirens sugammadeksu stopniowo zmniejszał się, a okres t 1/2 stopniowo wydłużał się wraz z pogarszającą się czynnością nerek. Ekspozycja była dwukrotnie większa u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek i pięciokrotnie większa u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Stężenia sugammadeksu w osoczu były niewykrywalne po 7 dniach po przyjęciu dawki u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek. Tabela 8: Poniżej przedstawiono podsumowanie parametrów farmakokinetycznych sugammadeksu według wieku i czynności nerek:

CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

Wybrane cechy charakterystyczne pacjentów Średnie przewidywane parametry PK (CV*%)
Dane demograficzne WiekMasa ciała Czynność nerek Klirens kreatyniny (mL/min) Klirens (ml/min) Objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym(l) Okres półtrwania w fazie eliminacji(godz.)
Dorośli Prawidłowa 100 84 (24) 13 2 (22)
40 lat Zaburzenia Łagodne 50 47 (25) 14 4 (22)
75 kg Umiarkowane 30 28 (24) 14 7 (23)
Ciężkie 10 8 (25) 15 24 (25)
Pacjenci wpodeszłymwieku Prawidłowa 80 70 (24) 13 3 (21)
75 lat Zaburzenia Łagodne 50 46 (25) 14 4 (23)
75 kg Umiarkowane 30 28 (25) 14 7 (23)
Ciężkie 10 8 (25) 15 24 (24)
Młodzież Prawidłowa 95 72 (25) 10 2 (21)
15 lat Zaburzenia Łagodne 48 40 (24) 11 4 (23)
56 kg Umiarkowane 29 24 (24) 11 6 (24)
Ciężkie 10 7 (25) 11 22 (25)
Dzieci starsze Prawidłowa 60 40 (24) 5 2 (22)
9 lat Zaburzenia Łagodne 30 21 (24) 6 4 (22)
29 kg Umiarkowane 18 12 (25) 6 7 (24)
Ciężkie 6 3 (26) 6 25 (25)
Dziecimłodsze Prawidłowa 39 24 (25) 3 2 (22)
4 lata Zaburzenia Łagodne 19 11 (25) 3 4 (23)
16 kg Umiarkowane 12 6 (25) 3 7 (24)
Ciężkie 4 2 (25) 3 28 (26)

CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
*CV=współczynnik zmienności Płeć: Nie zaobserwowano różnic dla płci. Rasa: W badaniu z udziałem zdrowych uczestników rasy kaukaskiej i pochodzenia japońskiego nie zaobserwowano klinicznie istotnych różnic odnośnie parametrów farmakokinetycznych. Ograniczone dane nie wskazują na istnienie różnicy odnośnie parametrów farmakokinetycznych u osób pochodzenia afrykańskiego lub afroamerykańskiego. Masa ciała: Populacyjna analiza farmakokinetyczna z udziałem pacjentów dorosłych i pacjentów w podeszłym wieku nie wykazała klinicznie istotnego związku klirensu i objętości dystrybucji z masą ciała. Otyłość: W jednym badaniu klinicznym z udziałem chorobliwie otyłych pacjentów sugammadeks w dawce 2 mg/kg mc. oraz 4 mg/kg mc. podawano w zależności od rzeczywistej masy ciała (n=76) lub idealnej masy ciała (n=74). Ekspozycja na sugammadeks zwiększała się w sposób liniowy i zależny od dawki po podaniu zgodnie z rzeczywistą masą ciała lub idealną masą ciała.
CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Nie stwierdzono istotnych klinicznie różnic pod względem parametrów farmakokinetycznych pomiędzy pacjentami chorobliwie otyłymi, a populacją ogólną.
CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane przedkliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, toksycznego wpływu na rozród, tolerancji miejscowej i zgodności z krwią, nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. Sugammadeks jest szybko usuwany z organizmów zwierząt, na których były prowadzone badania przedkliniczne, jednakże zaobserwowano jego pozostałości w kościach i zębach młodych szczurów. Badania przedkliniczne na młodych dorosłych i dojrzałych szczurach wykazują, że sugammadeks nie wpływa negatywnie na kolor zębów ani na jakość, strukturę czy metabolizm kości. Sugammadeks nie wpływa na naprawę złamań i proces przebudowy kości.
CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sodu wodorotlenek (do ustalenia pH) i/lub Kwas solny 37% (do ustalenia pH) Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. Niezgodności fizyczne zaobserwowano dla werapamilu, ondansetronu i ranitydyny. 6.3 Okres ważności 2 lata. Po pierwszym otwarciu i rozcieńczeniu wykazano chemiczną oraz fizyczną stabilność w trakcie stosowania dla okresu 48 godzin w temperaturze od 2°C do 25°C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia, rozcieńczony produkt należy zużyć natychmiast. W przypadku nieużycia produktu od razu, za czas i warunki przechowywania w trakcie stosowania produktu odpowiada użytkownik, zaś czas ten nie powinien przekraczać 24 godzin, w temperaturze od 2°C do 8°C, chyba, że rozcieńczenie odbywało się w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach jałowych.
CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Przechowywać fiolkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Warunki przechowywania produktu leczniczego po rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania 2 mL lub 5 mL roztworu w fiolce z bezbarwnego szkła typu I, zamkniętej gumowym korkiem z gumy chlorobutylowej, z aluminiowym wieczkiem i uszczelnieniem typu flip-off , w tekturowym pudełku. Wielkość opakowań: 1 fiolka lub 10 fiolek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Produkt leczniczy Sugammadex Accord należy wprowadzać do linii dożylnej trwającego wlewu, stosując następujące roztwory dożylne: chlorek sodu 9 mg/mL (0,9%), glukoza 50 mg/mL (5%), chlorek sodu 4,5 mg/mL (0,45%) i glukoza 25 mg/mL (2,5%), roztwór mleczanu Ringera, roztwór Ringera, glukoza 50 mg/mL (5%) w chlorku sodu 9 mg/mL (0,9%).
CHPL leku Sugammadex Accord, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Linia infuzyjna powinna być odpowiednio przepłukana (np. 0,9% roztworem chlorku sodu) pomiędzy podawaniem produktu leczniczego Sugammadex Accord i innych produktów leczniczych. Stosowanie u dzieci i młodzieży W przypadku pacjentów pediatrycznych produkt Sugammadex Accord można rozcieńczyć, stosując chlorek sodu 9 mg/mL (0,9%), do stężenia 10 mg/mL (patrz punkt 6.3). Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Sugammadex Amomed 100 mg/ml roztwór do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ml zawiera sugammadeks sodowy w ilości równoważnej 100 mg sugammadeksu. Każda fiolka 2 ml zawiera sugammadeks sodowy w ilości równoważnej 200 mg sugammadeksu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu Zawiera do 9,4 mg/ml sodu (patrz punkt 4.4). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań (wstrzyknięcie) Przezroczysty roztwór o kolorze do lekko żółtego. pH wynosi od 7 do 8, a osmolarność od 300 do 400 mOsm/kg.
CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Odwrócenie blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej przez rokuronium lub wekuronium u dorosłych. Dzieci i młodzież: zaleca się stosowanie sugammadeksu tylko w rutynowym odwróceniu blokady wywołanej przez rokuronium u dzieci i młodzieży w wieku od 2 do 17 lat.
CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Sugammadeks jest wydawany na receptę do zastrzeżonego stosowania. Sugammadeks powinien być podawany tylko przez lekarza anestezjologa lub pod jego nadzorem. Zaleca się zastosowanie odpowiedniej techniki monitorowania przewodnictwa nerwowo-mięśniowego w celu monitorowania przebiegu odwrócenia blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego (patrz punkt 4.4). Dawkowanie Zalecana dawka sugammadeksu zależy od poziomu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego przeznaczonej do zniesienia. Zalecana dawka nie zależy od schematu znieczulenia. Sugammadeks może być stosowany do znoszenia różnych poziomów blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanego przez rokuronium lub wekuronium: Dorośli Rutynowe odwrócenie blokady Po bloku wywołanym przez rokuronium lub wekuronium, jeżeli zniesienie bloku osiągnęło co najmniej 1-2 w skali stymulacji tężcowej (ang. post-tetanic counts , PTC), zaleca się zastosowanie sugammadeksu w dawce 4 mg/kg masy ciała (mc.).
CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dawkowanie
Średni czas do powrotu stosunku T 4 /T 1 do 0,9 wynosi około 3 minuty (patrz punkt 5.1). Po bloku wywołanym przez rokuronium lub wekuronium, jeżeli spontaniczne zniesienie bloku wystąpiło do czasu ponownego pojawienia się T 2 , zaleca się zastosowanie sugammadeksu w dawce 2 mg/kg mc. Średni czas do powrotu stosunku T 4 /T 1 do 0,9 wynosi około 2 minuty (patrz punkt 5.1). Stosowanie zalecanych dawek do rutynowego znoszenia bloku spowoduje wystąpienie nieco krótszych średnich czasów do powrotu stosunku T 4 /T 1 do 0,9 dla blokady przewodnictwa nerwowo- mięśniowego wywołanego rokuronium w porównaniu z wekuronium (patrz punkt 5.1). Natychmiastowe odwrócenie blokady wywołanej przez rokuronium Jeżeli istnieje kliniczna konieczność natychmiastowego zniesienia blokady po podaniu rokuronium, zaleca się podanie sugammadeksu w dawce 16 mg/kg mc. Jeżeli sugammadeks w dawce 16 mg/kg mc.
CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dawkowanie
podaje się 3 minuty po podaniu bromku rokuronium w bolusie w dawce 1,2 mg/kg mc., można oczekiwać, że średni czas do powrotu stosunku T4/T1 do 0,9 wyniesie około 1,5 minuty (patrz punkt 5.1). Nie ma danych zalecających stosowanie sugammadeksu do natychmiastowego zniesienia blokady wywołanej przez wekuronium. Ponowne podanie sugammadeksu W wyjątkowych przypadkach nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego po operacji (patrz punkt 4.4) zaleca się po podaniu dawki początkowej wynoszącej 2 mg/kg mc. lub 4 mg/kg mc. podanie powtórnej dawki sugammadeksu wynoszącej 4 mg/kg mc. Po podaniu drugiej dawki sugammadeksu należy starannie monitorować pacjenta, aby upewnić się, że przewodnictwo nerwowo-mięśniowe w pełni powróciło. Ponowne podanie rokuronium lub wekuronium po podaniu sugammadeksu Czas oczekiwania na możliwość ponownego podania rokuronium lub wekuronium po zniesieniu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego przez sugammadeks opisano w punkcie 4.4.
CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dawkowanie
Dodatkowe informacje dotyczące szczególnych grup pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Po podaniu sugammadeksu po ponownym wystąpieniu T 2 po blokadzie wywołanej rokuronium średni czas do powrotu stosunku T 4 /T 1 do 0,9 u dorosłych (18-64 lata) wynosi 2,2 minuty, u osób starszych (65- 74 lata) 2,6 minuty, a u osób w podeszłym wieku (powyżej 75 lat) 3,6 minuty. Mimo iż czasy do powrotu przewodnictwa u osób starszych i w podeszłym wieku wydają się być dłuższe, należy postępować zgodnie z zaleceniami dotyczącymi dawkowania u osób dorosłych (patrz punkt 4.4). Zaburzenia czynności nerek Nie zaleca się stosowania sugammadeksu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek [w tym u pacjentów, u których jest konieczna dializa (CrCl < 30 ml/min)] (patrz punkt 4.4). Badania prowadzone z udziałem pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek nie dostarczyły wystarczających informacji dotyczących bezpieczeństwa leczenia, przemawiających za stosowaniem sugammadeksu u tych pacjentów (patrz także punkt 5.1).
CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dawkowanie
W przypadku łagodnych i umiarkowanych zaburzeń czynności nerek (klirens kreatyniny ≥ 30 i < 80 ml/min) zalecenia dotyczące dawkowania są takie same, jak u osób dorosłych bez zaburzeń czynności nerek. Zaburzenia czynności wątroby Nie prowadzono badań u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Należy zachować ostrożność, rozważając zastosowanie sugammadeksu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, a także gdy zaburzeniom czynności wątroby towarzyszy koagulopatia (patrz punkt 4.4). W przypadku łagodnych do umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby nie jest konieczne dostosowanie dawki, ponieważ sugammadeks jest wydalany głównie przez nerki. Pacjenci otyli W przypadku pacjentów otyłych, w tym pacjentów chorobliwie otyłych (wskaźnik masy ciała (ang. body mass index, BMI) ≥ 40 kg/m 2 ) dawka sugammadeksu zależy od rzeczywistej masy ciała. Należy postępować zgodnie z zaleceniami dotyczącymi dawkowania u osób dorosłych.
CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dawkowanie
Dzieci i młodzież Dzieci i młodzież (2-17 lat) Produkt leczniczy Sugammadex można rozcieńczyć do stężenia 10 mg/ml, aby zwiększyć precyzję dawkowania u dzieci i młodzieży (patrz punkt 6.6). Rutynowe odwrócenie blokady W celu odwrócenia blokady wywołanej przez rokuronium zaleca się stosowanie sugammadeksu w dawce 4 mg/kg mc., jeżeli podczas jej odwrócenia osiągnięto co najmniej 1-2 w skali PTC. W celu odwrócenia blokady wywołanej przez rokuronium przy ponownym pojawieniu się T 2 zaleca się stosowanie dawki 2 mg/kg mc. (patrz punkt 5.1). Natychmiastowe odwrócenie blokady Nie badano natychmiastowego odwrócenia blokady u dzieci i młodzieży. Noworodki i niemowlęta Doświadczenie dotyczące stosowania sugammadeksu u niemowląt (od 30. dnia do 2 lat) jest ograniczone, natomiast nie ma doświadczenia dotyczącego stosowania sugammadeksu u noworodków (w wieku do 30. dni). Z tego względu stosowanie sugammadeksu u noworodków i niemowląt nie jest zalecane aż do czasu, gdy będą dostępne nowe dane.
CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dawkowanie
Sposób podawania Sugammadeks należy podawać dożylnie w pojedynczym bolusie. Bolus należy podać szybko, w ciągu 10 sekund, do istniejącego stałego wkłucia dożylnego (patrz punkt 6.6). W badaniach klinicznych sugammadeks podawano wyłącznie w postaci pojedynczego bolusa.
CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Jako że jest to typowa praktyka anestezjologiczna po zastosowaniu blokady przewodnictwa nerwowo- mięśniowego zaleca się monitorowanie pacjentów tuż po operacji pod kątem nieprzewidzianych zdarzeń, w tym nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Monitorowanie czynności oddechowej w czasie znoszenia bloku Obowiązkowe jest stosowanie u pacjentów wentylacji mechanicznej do czasu powrotu własnej czynności oddechowej po odwróceniu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Nawet jeżeli ustąpienie blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego jest całkowite, inne leki stosowane w okresie przed- i pooperacyjnym mogą zmniejszyć wydolność oddechową i z tego względu wentylacja mechaniczna może być nadal wymagana. Jeżeli powróci blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego po ekstubacji, należy zapewnić odpowiednią wentylację.
CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Nawrót blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów, u których zastosowano rokuronium lub wekuronium, a sugammadeks był podawany w dawce zależnej od stopnia blokady przewodnictwa nerwowo- mięśniowego, zaobserwowano nawrót blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego z częstością 0,20% na podstawie monitorowania przewodnictwa nerwowo-mięśniowego lub dowodów klinicznych. Zastosowanie mniejszych dawek niż zalecane może prowadzić do zwiększonego ryzyka nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego po jej początkowym zniesieniu. Takie postępowanie nie jest zalecane (patrz punkt 4.2 i punkt 4.8). Wpływ na hemostazę W badaniu z udziałem ochotników sugammadeks w dawce 4 mg/kg mc. oraz 16 mg/kg mc. powodował maksymalne średnie wydłużenie czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji (aPTT) odpowiednio o 17 i 22% oraz czasu protrombinowego, międzynarodowego współczynnika znormalizowanego [PT (INR)] odpowiednio o 11 i 22%.
CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
To ograniczone średnie wydłużenie aPTT i PT (INR) trwało krótko (≤ 30 minut). Na podstawie bazy danych klinicznych (n=3 519) oraz wyników badania przeprowadzonego z udziałem 1184 pacjentów, u których zastosowano operacyjne leczenie złamania biodra/wykonano endoprotezoplastykę stawu biodrowego, nie stwierdza się klinicznie istotnego wpływu sugammadeksu w dawce 4 mg/kg mc., stosowanego w monoterapii lub w skojarzeniu z lekami przeciwzakrzepowymi, na częstość występowania około- i pooperacyjnych powikłań krwotocznych. W badaniach in vitro zaobserwowano interakcje farmakodynamiczne (wydłużenie aPTT oraz PT) z antagonistami witaminy K, niefrakcjonowaną heparyną, heparynami drobnocząsteczkowymi, rywaroksabanem oraz dabigatranem. U pacjentów, u których stosuje się rutynową pooperacyjną profilaktykę lekami przeciwzakrzepowymi, taka interakcja farmakodynamiczna nie jest klinicznie istotna.
CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Należy zachować ostrożność przy rozważaniu użycia sugammadeksu u pacjentów leczonych lekami przeciwzakrzepowymi z powodu występującej wcześniej lub współwystępującej choroby. Nie można wykluczyć zwiększonego ryzyka krwawienia u następujących pacjentów:  z wrodzonym niedoborem czynników krzepnięcia zależnych od witaminy K;  z istniejącymi uprzednio koagulopatiami;  przyjmujących pochodne kumaryny oraz z INR (międzynarodowy współczynnik znormalizowany) powyżej 3,5;  stosujących leki przeciwzakrzepowe, którzy otrzymują sugammadeks w dawce 16 mg/kg mc. W razie medycznej konieczności podania tym pacjentom sugammadeksu anestezjolog – biorąc pod uwagę wywiad pacjenta dotyczący epizodów krwawień oraz rodzaj planowanego zabiegu – musi zdecydować, czy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko powikłań krwotocznych. W razie podawania tym pacjentom sugammadeksu zaleca się monitorowanie hemostazy i parametrów krzepnięcia.
CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Czasy odczekania do ponownego podania środków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe (ang. neuromuscular blocking agent , NMBA) po zniesieniu bloku przez sugammadeks : Tabela 1: Ponowne podanie rokuronium lub wekuronium po rutynowym zniesieniu blokady (sugammadeks w dawce do 4 mg/kg mc. ):

CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

Minimalny czasodczekania Środek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe orazdawka, jaka ma być podana
5 minut rekuronium w dawce 1,2 mg/kg mc.
4 godziny rokuronium w dawce 0,6 mg/kg mc. lubwekuronium w dawce 0,1 mg/kg mc.

CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Po ponownym podaniu rokuronium w dawce wynoszącej 1,2 mg/kg mc. w ciągu 30 minut po podaniu sugammadeksu początek wystąpienia blokady nerwowo-mięśniowej może być wydłużony do około 4 minut, a czas utrzymywania się tej blokady może się skrócić do około 15 minut. W oparciu o model PK ustalono, że u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek przed ponownym podaniem rokuronium w dawce 0,6 mg/kg mc. lub wekuronium w dawce 0,1 mg/kg mc. po rutynowym zniesieniu blokady przez sugammadeks, zaleca się odczekać 24 godziny. Jeśli czas oczekiwania musi być krótszy, w celu wywołania nowej blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego należy podać rokuronium w dawce wynoszącej 1,2 mg/kg mc. Ponowne podanie rokuronium lub wekuronium po natychmiastowym zniesieniu blokady (sugammadeks w dawce 16 mg/kg mc.): w bardzo rzadkich przypadkach, gdy takie postępowanie może być konieczne, proponuje się odczekanie 24 godzin.
CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Jeżeli konieczna jest blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego przed upływem zalecanego czasu odczekania, należy zastosować niesteroidowy lek blokujący przewodnictwo nerwowo- mięśniowe . Środek depolaryzujący blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe może zacząć działać wolniej niż w przewidywanym czasie, ponieważ znaczna część postsynaptycznych receptorów nikotynowych może wciąż być wysycona przez środek blokujący przewodnictwo nerwowo- mięśniowe. Zaburzenia czynności nerek Nie zaleca się stosowania sugammadeksu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, w tym także u tych wymagających dializoterapii (patrz punkt 5.1). Płytkie znieczulenie Gdy w badaniach klinicznych znoszono blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego w trakcie znieczulenia, czyli w sytuacji, gdy celem było badanie znoszenia blokady, czasem stwierdzano oznaki płytkiego znieczulenia (poruszanie, kaszel, grymasy twarzy oraz ssanie rurki do intubacji).
CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
W przypadku znoszenia blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego w czasie trwania znieczulenia należy zgodnie ze wskazaniami klinicznymi podać dodatkowe dawki środka znieczulającego i (lub) opioidu. Znaczna bradykardia W rzadkich przypadkach obserwowano występowanie znacznej bradykardii w ciągu kilku minut po podaniu sugammadeksu w celu zniesienia blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Sporadycznie bradykardia może prowadzić do zatrzymania krążenia (patrz punkt 4.8). Należy ściśle monitorować pacjentów, czy nie występują u nich zmiany parametrów hemodynamicznych w czasie trwania blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego i po jej zniesieniu. W przypadku stwierdzenia istotnej klinicznie bradykardii należy podać leki antycholinergiczne, takie jak atropina. Zaburzenia czynności wątroby Sugammadeks nie jest metabolizowany ani wydalany przez wątrobę, z tego względu nie prowadzono badań u pacjentów z niewydolnością wątroby.
CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Należy zachować dużą ostrożność podczas stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 4.2). Jeśli zaburzeniom czynności wątroby towarzyszy koagulopatia należy zapoznać się z informacją dotyczącą wpływu produktu na hemostazę. Oddziały intensywnej opieki medycznej Nie badano stosowania sugammadeksu w oddziałach intensywnej opieki medycznej u pacjentów otrzymujących rokuronium lub wekuronium. Stosowanie do zniesienia bloku wywołanego przez środki blokujące przewodnictwo nerwowo- mięśniowe inne niż rokuronium czy wekuronium Sugammadeks nie powinien być stosowany do znoszenia blokady wywołanej przez niesteroidowe leki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, takie jak związki sukcynylocholiny lub benzyloizochinolinowe. Sugammadeks nie powinien być stosowany do znoszenia blokady wywołanej przez steroidowe leki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe inne niż rokuronium lub wekuronium, ponieważ nie ma danych dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa stosowania dla takich związków.
CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Dostępne są ograniczone dane dotyczące znoszenia blokady wywołanej przez pankuronium, ale nie zaleca się stosowania sugammadeksu w takich sytuacjach. Opóźnione znoszenie bloku Schorzenia związane ze spowolnionym przepływem krwi, np. choroba sercowo-naczyniowa, podeszły wiek (patrz punkt 4.2, czas powrotu przewodnictwa u pacjentów w podeszłym wieku) lub stany obrzęku (np. ciężkie zaburzenia czynności wątroby) mogą być związane z dłuższym czasem potrzebnym do powrotu przewodnictwa. Reakcje nadwrażliwości na produkt leczniczy Klinicyści powinni być przygotowani na możliwość wystąpienia reakcji nadwrażliwości na produkt leczniczy (w tym reakcje anafilaktyczne) i powinni przedsięwziąć odpowiednie środki ostrożności (patrz punkt 4.8). Sód Ten produkt leczniczy zawiera do 9,4 mg sodu na jeden ml, co odpowiada 0,5% zalecanej przez WHO maksymalnej dobowej dawki sodu u osób dorosłych wynoszącej 2 g.
CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Informacje zawarte w tym punkcie oparte są o powinowactwo wiązania między sugammadeksem a innymi lekami, doświadczenia niekliniczne, badania kliniczne oraz symulacje w modelu uwzględniającym farmakodynamiczne działanie leków blokujących przewodnictwo nerwowo- mięśniowe oraz farmakokinetyczne interakcje między lekami blokującymi przewodnictwo nerwowo-mięśniowe a sugammadeksem. W oparciu o te dane nie oczekuje się klinicznie istotnych interakcji farmakodynamicznych z innymi lekami z wyjątkiem poniższych: W przypadku toremifenu oraz kwasu fusydowego nie można wykluczyć wystąpienia interakcji wyparcia (nie oczekuje się klinicznie istotnych interakcji związanych z wychwytem). W przypadku hormonalnych środków antykoncepcyjnych nie można wykluczyć wystąpienia klinicznie istotnych interakcji związanych z wychwytem (nie oczekuje się interakcji związanych z wyparciem).
CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Interakcje
Interakcje potencjalnie wpływające na skuteczność sugammadeksu (interakcje związane z wyparciem) W wyniku podania niektórych produktów leczniczych po zastosowaniu sugammadeksu może teoretycznie mieć miejsce wyparcie rokuronium lub wekuronium z kompleksu z sugammadeksem. Wskutek tego można obserwować nawrót blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. W tej sytuacji pacjent musi być wentylowany. W razie infuzji należy przerwać podawanie produktu leczniczego, który spowodował reakcję wyparcia. W przypadku przewidywania możliwości wystąpienia interakcji związanej z wyparciem należy starannie monitorować pacjentów pod kątem nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego (w przybliżeniu do 15 minut) po podaniu pozajelitowym innego produktu leczniczego w okresie 7,5 godziny od podania sugammadeksu.
CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Interakcje
Toremifen W przypadku toremifenu, który cechuje się stosunkowo dużym powinowactwem do sugammadeksu i może osiągnąć stosunkowo duże stężenie w osoczu, może nastąpić wyparcie wekuronium lub rokuronium z kompleksu z sugammadeksem. Dlatego lekarze powinni mieć świadomość, że czas do powrotu stosunku T 4 /T 1 do 0,9 może być wydłużony u pacjentów, którzy otrzymali toremifen w dniu operacji. Podanie dożylne kwasu fusydowego Stosowanie kwasu fusydowego w okresie przedoperacyjnym może nieco wydłużyć czas do powrotu stosunku T4/T1 do 0,9. Nie oczekuje się nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego w fazie pooperacyjnej, ponieważ infuzja kwasu fusydowego trwa kilka godzin, a w badaniu krwi rezultaty widoczne są po upływie 2-3 dni. W przypadku ponownego podania sugammadeksu patrz punkt 4.2. Interakcje potencjalnie wpływające na skuteczność innych produktów leczniczych (interakcje związane z wychwytem) W wyniku podania sugammadeksu niektóre produkty lecznicze mogą być mniej skuteczne ze względu na zmniejszenie ich (wolnej frakcji) stężenia w osoczu.
CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Interakcje
W przypadku wystąpienia takiej sytuacji zaleca się rozważenie ponownego podania danego produktu leczniczego, podania produktu leczniczego o równoważnym działaniu terapeutycznym (najlepiej należącego do innej grupy związków chemicznych) i (lub) zastosowanie niefarmakologicznej interwencji. Hormonalne środki antykoncepcyjne Stwierdzono, że interakcja pomiędzy sugammadeksem w dawce 4 mg/kg mc. a progestagenem może doprowadzić do zmniejszenia ekspozycji na progestagen (34% AUC), podobnego do zmniejszenia w przypadku, gdy dobowa dawka hormonalnego środka antykoncepcyjnego zostanie przyjęta 12 godzin później, co może prowadzić do zmniejszenia skuteczności. Dla estrogenów działanie to wydaje się być mniejsze. Z tego względu uważa się, że podanie sugammadeksu w bolusie jest równoznaczne z ominięciem dobowej dawki przyjmowanych doustnie hormonalnych środków antykoncepcyjnych (zarówno złożonych hormonalnych środków antykoncepcyjnych, jak i zawierających tylko progestagen).
CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Interakcje
Należy zapoznać się z zaleceniami przedstawionymi w ulotce dotyczącymi postępowania w przypadku ominięcia dawki środka antykoncepcyjnego, gdy przyjęto doustny środek antykoncepcyjny w tym samym dniu, w którym został podany sugammadeks. W przypadku hormonalnych środków antykoncepcyjnych nie stosowanych doustnie należy zastosować dodatkową niehormonalną metodę antykoncepcji przez następnych 7 dni oraz zapoznać się z zaleceniami zawartymi w ulotce stosowanego środka antykoncepcyjnego. Interakcje wynikające z przedłużonego działania rokuronium lub wekuronium Jeżeli w okresie pooperacyjnym stosowane są produkty lecznicze, które mogą zwiększyć blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, należy zwrócić szczególną uwagę na możliwość nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Interakcje
Należy zapoznać się z wykazem konkretnych produktów leczniczych nasilających blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego podanym w ulotce informacyjnej dołączonej do opakowania rokuronium lub wekuronium. W przypadku nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego może być konieczne zastosowanie mechanicznej wentylacji i ponowne podanie pacjentowi sugammadeksu (patrz punkt 4.2). Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych Zazwyczaj sugammadeks nie wpływa na wyniki badań laboratoryjnych. Wyjątkiem jest badanie stężenia progesteronu w surowicy. Interferencję z tym testem obserwuje się przy stężeniu sugammadeksu w osoczu wynoszącym 100 mikrogramów/ml (największe stężenie w osoczu po podaniu 8 mg/kg mc. w bolusie). W badaniu z udziałem ochotników sugammadeks w dawce 4 mg/kg mc. oraz 16 mg/kg mc. powodował maksymalne średnie wydłużenie czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji (aPTT) odpowiednio o 17 i 22% i czasu protrombinowego PT (INR) odpowiednio o 11 i 22%.
CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Interakcje
To ograniczone średnie wydłużenie aPTT i PT (INR) trwało krótko (≤ 30 minut). W badaniach in vitro zaobserwowano interakcje farmakodynamiczne (wydłużenie aPTT oraz PT) z antagonistami witaminy K, niefrakcjonowaną heparyną, heparynami drobnocząsteczkowymi, rywaroksabanem oraz dabigatranem (patrz punkt 4.4). Dzieci i młodzież Nie przeprowadzono oficjalnych badań dotyczących interakcji. U dzieci i młodzieży należy uwzględnić wspomniane powyżej interakcje dla dorosłych oraz ostrzeżenia w punkcie 4.4.
CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak jest danych klinicznych dotyczących działania sugammadeksu w przypadku stosowania u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka/płodu, przebieg porodu lub rozwój pourodzeniowy. Należy zachować ostrożność w przypadku podawania sugammadeksu kobietom w ciąży. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy sugammadeks przenika do mleka ludzkiego. Badania na zwierzętach potwierdzają przenikanie sugammadeksu do mleka. Zwykle wchłanianie cyklodekstryn po podaniu doustnym jest małe i nie jest spodziewany żaden wpływ na karmione dziecko po podaniu jednorazowej dawki sugammadeksu kobiecie karmiącej piersią. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać podawanie sugammadeksu, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki. Płodność Nie badano wpływu sugammadeksu na płodność u ludzi.
CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na płodność.
CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Sugammadex Amomed nie ma znanego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Sugammadeks podaje się pacjentom poddawanym zabiegom chirurgicznym jednocześnie ze środkami blokującymi przewodnictwo nerwowo-mięśniowe i znieczulającymi. Z tego powodu trudno ustalić związek przyczynowy działań niepożądanych. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane występujące u pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym to kaszel, powikłania oddechowe związane ze znieczuleniem, powikłania związane ze znieczuleniem, niedociśnienie związane z zabiegiem oraz powikłania związane z zabiegiem (Często (≥ 1/100 do < 1/10)). Tabela 2: Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych Bezpieczeństwo stosowania sugammadeksu oceniono na podstawie zbiorczej bazy danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania z badań fazy I–III, obejmującej 3519 poszczególnych pacjentów.
CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane
Następujące działania niepożądane zostały zgłoszone w badaniach kontrolowanych placebo, w których pacjenci otrzymywali znieczulenie i (lub) środki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe (1078 pacjentów otrzymywało sugammadeks, 544 pacjentów otrzymywało placebo). Działania niepożądane wyszczególniono w podziale według klasyfikacji układów i narządów oraz częstości występowania. [Bardzo często (≥ 1/10), często (od ≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (od ≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (od ≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000)]
CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane
Klasyfikacja układówi narządów Częstość występowania Działania niepożądane(Preferowane nazewnictwo)

CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane

Zaburzenia układu immunologicznego Niezbyt często Reakcje nadwrażliwości na produkt leczniczy (patrz punkt 4.4)
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersioweji śródpiersia Często Kaszel
Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach Często Powikłania oddechowe związane ze znieczuleniem
Powikłania związane ze znieczuleniem (patrz punkt 4.4)
Niedociśnienie związane z zabiegiem
Powikłania po zabiegu

CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane
Opis wybranych działań niepożądanych Reakcje nadwrażliwości na produkt leczniczy U niektórych pacjentów i ochotników (informacje dotyczące ochotników podano poniżej w punkcie „Informacje o zdrowych ochotnikach”) obserwowano występowanie reakcji nadwrażliwości, w tym anafilaksji. W badaniach klinicznych prowadzonych z udziałem pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym reakcje te zgłaszano niezbyt często, a w badaniach po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu częstość występowania reakcji nadwrażliwości jest nieznana. Reakcje nadwrażliwości były różnorodne, od miejscowych reakcji skórnych do ciężkich reakcji ogólnoustrojowych (tj. anafilaksja, wstrząs anafilaktyczny) i występowały u pacjentów nieprzyjmujących wcześniej sugammadeksu. Objawy związane z tymi reakcjami obejmowały: uderzenia gorąca, pokrzywkę, wysypkę rumieniowatą, (ciężkie) niedociśnienie tętnicze krwi, tachykardię, obrzęk języka, obrzęk gardła, skurcz oskrzeli oraz epizody obturacji płuc.
CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane
Ciężkie reakcje nadwrażliwości mogą zakończyć się zgonem. Powikłania oddechowe związane ze znieczuleniem Powikłania oddechowe związane ze znieczuleniem obejmowały krztuszenie się rurką do intubacji, kaszel, łagodne krztuszenie się, przebudzenie w trakcie operacji, kaszel podczas znieczulania lub w trakcie operacji lub spontaniczny oddech pacjenta, związany z zabiegiem znieczulenia. Powikłania związane ze znieczuleniem Powikłania związane ze znieczuleniem, wskazujące na powrót czynności nerwowo-mięśniowych, obejmują ruchy kończyn lub ciała albo kaszel, w czasie procedury znieczulania lub w trakcie operacji, grymasy twarzy lub ssanie rurki intubacyjnej (patrz punkt 4.4). Powikłania związane z zabiegiem Powikłania związane z zabiegiem obejmowały kaszel, tachykardię, bradykardię, poruszanie się oraz przyspieszone bicie serca.
CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane
Znaczna bradykardia W okresie po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu obserwowano sporadycznie przypadki występowania znacznej bradykardii i bradykardii z zatrzymaniem krążenia w ciągu kilku minut po podaniu sugammadeksu (patrz punkt 4.4). Nawrót blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów, u których zastosowano rokuronium lub wekuronium, a sugammadeks był podawany w dawce zależnej od stopnia blokady przewodnictwa nerwowo- mięśniowego (n=2 022), zaobserwowano nawrót blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego z częstością 0,20% na podstawie monitorowania przewodnictwa nerwowo-mięśniowego lub dowodów klinicznych (patrz punkt 4.4). Informacje o zdrowych ochotnikach W randomizowanym badaniu prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby badano częstość występowania reakcji nadwrażliwości na produkt leczniczy u zdrowych ochotników, którym podano nie więcej niż 3 dawki placebo (n=76), sugammadeks w dawce 4 mg/kg mc.
CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane
(n=151) lub sugammadeks w dawce 16 mg/kg mc. (n=148). Zgłoszenia podejrzewanych przypadków nadwrażliwości były rozstrzygane przez komisję w trybie zaślepionym. Częstość występowania zatwierdzonych przypadków nadwrażliwości w grupach otrzymujących placebo, sugammadeks w dawce 4 mg/kg mc. oraz sugammadeks w dawce 16 mg/kg mc. wynosiła odpowiednio 1,3%, 6,6% i 9,5%. Nie zgłoszono przypadków anafilaksji po przyjęciu placebo lub sugammadeksu w dawce 4 mg/kg mc. Po przyjęciu pierwszej dawki sugammadeksu, wynoszącej 16 mg/kg mc. wystąpił pojedynczy przypadek zatwierdzonej anafilaksji (częstość występowania wynosiła 0,7%). Nie stwierdzono zwiększonej częstości występowania lub ciężkiego nasilenia nadwrażliwości w przypadku wielokrotnego podawania sugammadeksu. We wcześniejszym badaniu o zbliżonym schemacie wystąpiły trzy zatwierdzone przypadki anafilaksji, wszystkie po podaniu sugammadeksu w dawce 16 mg/kg mc. (częstość występowania wynosiła 2%).
CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane
W zbiorczej bazie danych z badań fazy I do działań niepożądanych występujących często (≥ 1/100 do < 1/10) lub bardzo często (≥ 1/10) oraz występujących częściej u pacjentów przyjmujących sugammadeks niż u pacjentów z grupy placebo należą: zaburzenia smaku (10,1%), ból głowy (6,7%), nudności (5,6%), pokrzywka (1,7%), świąd (1,7%), zawroty głowy (1,6%), wymioty (1,2%) i ból brzucha (1,0%). Dodatkowe informacje dotyczące szczególnych grup pacjentów Pacjenci z chorobami płuc W danych z okresu po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu oraz w jednym badaniu klinicznym prowadzonym specjalnie u pacjentów z powikłaniami płucnymi występującymi w przeszłości zgłoszono skurcz oskrzeli, jako zdarzenie niepożądane o możliwym związku z leczeniem. Należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia skurczu oskrzeli u wszystkich pacjentów, u których powikłania płucne wystąpiły w przeszłości.
CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane
Dzieci i młodzież W badaniach z udziałem dzieci i młodzieży w wieku od 2 do 17 lat profil bezpieczeństwa stosowania sugammadeksu (do 4 mg/kg mc.) był zasadniczo podobny do profilu obserwowanego u osób dorosłych. Pacjenci chorobliwie otyli W jednym badaniu klinicznym prowadzonym specjalnie z udziałem chorobliwie otyłych pacjentów profil bezpieczeństwa stosowania był zasadniczo podobny do profilu obserwowanego u pacjentów dorosłych w połączonych badaniach Fazy I–III (patrz tabela 2). Pacjenci z ciężką chorobą układową W badaniu prowadzonym z udziałem pacjentów ocenionych według klasyfikacji Amerykańskiego Towarzystwa Anestezjologów (ang. American Society of Anesthesiologist , ASA,) jako Klasy 3 lub 4 (pacjenci z ciężką chorobą układową lub pacjenci z ciężką chorobą układową stanowiącą stałe zagrożenie życia) profil działań niepożądanych u tych pacjentów ocenionych według klasyfikacji ASA jako Klasy 3 lub 4 był zasadniczo podobny do profilu obserwowanego u pacjentów dorosłych w połączonych badaniach Fazy I–III (patrz tabela 2 i punkt 5.1).
CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie W badaniach klinicznych stwierdzono 1 przypadek przypadkowego przedawkowania po podaniu 40 mg/kg mc. bez znaczących działań niepożądanych. W badaniu tolerancji u ludzi sugammadeks był dobrze tolerowany w dawkach do 96 mg/kg mc. Nie zgłaszano zdarzeń niepożądanych zależnych od dawki ani ciężkich zdarzeń niepożądanych. Sugammadeks można usunąć z organizmu metodą hemodializy wysokoprzepływowej (z błoną high flux), ale nie dializy niskoprzepływowej (z błoną low flux). Na podstawie badań klinicznych ustalono, że po trwającej od 3 do 6 godzin sesji dializoterapii stężenie sugammadeksu w osoczu zmniejsza się nawet o 70%.
CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: pozostałe środki lecznicze, odtrutki, kod ATC: V03AB35 Mechanizm działania Sugammadeks jest zmodyfikowaną gamma cyklodekstryną wybiórczo wiążącą leki zwiotczające. Tworzy w osoczu kompleksy z rokuronium lub wekuronium, lekami blokującymi przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, i zmniejsza ilość leku blokującego przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, który jest dostępny do związania z receptorami nikotynowymi w płytce nerwowo-mięśniowej. Powoduje to zniesienie bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanego przez rokuronium lub wekuronium. Działanie farmakodynamiczne Sugammadeks był podawany w dawkach od 0,5 mg/kg mc. do 16 mg/kg mc. w badaniach dotyczących zależności odpowiedzi od dawki w czasie blokady wywołanej rokuronium (0,6; 0,9; 1,0 i 1,2 mg/kg mc. bromku rokuronium z dawką podtrzymującą i bez niej) oraz wekuronium (0,1 mg/kg mc.
CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
bromku wekuronium z dawką podtrzymującą i bez niej), w różnych punktach czasowych/głębokości blokady. W tych badaniach zaobserwowano wyraźny związek pomiędzy dawką a odpowiedzią. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Sugammadeks można podawać w różnych punktach czasowych po podaniu rokuronium lub bromku wekuronium: Rutynowe znoszenie blokady – głęboka blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego W podstawowym badaniu pacjenci zostali losowo przydzieleni do grupy otrzymującej rokuronium lub wekuronium. Po podaniu ostatniej dawki rokuronium lub wekuronium, gdy stopień stymulacji tężcowej (PTC) wynosił 1-2, podawano w losowej kolejności sugammadeks w dawce 4 mg/kg mc. lub neostygminę w dawce 70 µg/kg mc. Czas od początku podawania sugammadeksu lub neostygminy do powrotu stosunku T 4 /T 1 do 0,9 wyniósł: Tabela 3: Czas (w minutach) od podania sugammadeksu lub neostygminy w głębokiej blokadzie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego (1-2 PTC) po podaniu rokuronium lub wekuronium do powrotu stosunku T 4 /T 1 do 0,9

CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

Lek blokujący przewodnictwonerwowo-mięśniowe Schemat leczenia
Sugammadeks (4 mg/kg mc.) Neostygmina (70 µg/kg mc.)
Rokuronium
N 37 37
Mediana (minuty) 2,7 49,0
Zakres 1,2 – 16,1 13,3 – 145,7
Wekuronium
N 47 36
Mediana (minuty) 3,3 49,9
Zakres 1,4 – 68,4 46,0 – 312,7

CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Rutynowe znoszenie blokady – umiarkowana blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego W innym podstawowym badaniu pacjenci zostali losowo przydzieleni do grupy otrzymującej rokuronium lub wekuronium. Po podaniu ostatniej dawki rokuronium lub wekuronium, po wystąpieniu T2, podawano w losowej kolejności sugammadeks w dawce 2 mg/kg mc. lub neostygminę w dawce 50 µg/kg mc. Czas od początku podawania sugammadeksu lub neostygminy do powrotu stosunku T4/T 1 do 0,9 wyniósł: Tabela 4: Czas (w minutach) od podania sugammadeksu lub neostygminy po ponownym wystąpieniu T 2 po podaniu rokuronium lub wekuronium do powrotu stosunku T 4 /T 1 do 0,9

CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

Lek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe Schemat leczenia
Sugammadeks (2 mg/kg mc.) Neostygmina (50 µg/kg mc.)
Rokuronium
N 48 48
Mediana (minuty) 1,4 17,6
Zakres 0,9 – 5,4 3,7 – 106,9
Wekuronium
N 48 45
Mediana (minuty) 2,1 18,9
Zakres 1,2 – 64,2 2,9 – 76,2

CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Zniesienie blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanego przez rokuronium po podaniu sugammadeksu porównano ze zniesieniem blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanego przez cis-atrakurium po podaniu neostygminy. Po ponownym wystąpieniu T 2 podano sugammadeks w dawce 2 mg/kg mc. lub neostygminę w dawce 50 µg/kg mc. Dla sugammadeksu stwierdzono szybsze zniesienie blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanego przez rokuronium w porównaniu ze zniesieniem blokady przewodnictwa nerwowo- mięśniowego wywołanego przez cis-atrakurium po podaniu neostygminy: Tabela 5: Czas (w minutach) od podania sugammadeksu lub neostygminy po ponownym wystąpieniu T 2 po podaniu rokuronium lub cis-atrakurium do powrotu stosunku T 4 /T 1 do 0,9

CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

Lek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe Schemat leczenia
Rokuronium i sugammadeks (2 mg/kg mc.) Cis-atrakurium i neostygmina (50 µg/kg mc.)
N 34 39
Mediana (minuty) 1,9 7,2
Zakres 0,7 – 6,4 4,2 – 28,2

CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Natychmiastowe zniesienie blokady Porównano czas do zniesienia blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej przez sukcynylocholinę (1 mg/kg mc.) z czasem zniesienia blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej przez rokuronium (1,2 mg/kg mc.) po podaniu sugammadeksu (16 mg/kg mc., 3 minuty później). Tabela 6: Czas (w minutach) od podania rokuronium i sugammadeksu lub sukcynylocholiny do powrotu T 1 10%
CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Lek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe Schemat leczenia
Rokuronium i sugammadeks(16 mg/kg mc.) Sukcynylocholina (1 mg/kg mc.)
N 55 55
Mediana (minuty) 4,2 7,1
Zakres 3,5 – 7,7 3,7 – 10,5
CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
W analizie zbiorczej stwierdzono następujące czasy do zniesienia bloku dla sugammadeksu w dawce 16 mg/kg mc. po podaniu bromku rokuronium w dawce 1,2 mg/kg mc.: Tabela 7: Czas (w minutach) od podania sugammadeksu 3 minuty po podaniu rokuronium do powrotu stosunku T4/T1 do 0,9; 0,8 lub 0,7
CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
T4/T1 do 0,9 T4/T1 do 0,8 T4/T1 do 0,7
N 65 65 65
Mediana (minuty) 1,5 1,3 1,1
Zakres 0,5 – 14,3 0,5 – 6,2 0,5 – 3,3
CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Zaburzenia czynności nerek W dwóch badaniach prowadzonych metodą otwartej próby porównano skuteczność i bezpieczeństwo stosowania sugammadeksu u pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i bez takich zaburzeń. W jednym badaniu sugammadeks podawano po wywołanej przez rokuronium blokadzie wynoszącej co najmniej 1-2 w skali stymulacji tężcowej (ang. post-tetanic counts , PTC) (4 mg/kg mc.; n=68); w drugim badaniu sugammadeks podawano po ponownym pojawieniu się T 2 (2 mg/kg mc.; n=30). Czas upływający do momentu ustąpienia blokady był niewiele dłuższy u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek niż u pacjentów bez zaburzeń czynności nerek. W tych badaniach nie zgłoszono żadnych przypadków szczątkowej blokady przewodnictwa nerwowo- mięśniowego czy nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek.
CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Pacjenci chorobliwie otyli W badaniu z udziałem 188 pacjentów, u których rozpoznano chorobliwą otyłość, oceniano czas upływający od ustąpienia umiarkowanej lub głębokiej blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej przez rokuronium lub wekuronium. Pacjenci otrzymywali sugammadeks w dawce 2 mg/kg mc. lub 4 mg/kg mc., odpowiednio do stopnia blokady, w zależności od rzeczywistej masy ciała lub idealnej masy ciała w sposób losowy i z zastosowaniem metody podwójnie ślepej próby. Po zebraniu danych dotyczących stopnia blokady nerwowo-mięśniowej oraz leku blokującego przewodnictwo nerwowo-mięśniowe mediana czasu do uzyskania współczynnika ciągu czterech (ang. train of four , TOF) ≥ 0,9 u pacjentów otrzymujących dawkę dostosowaną do rzeczywistej masy ciała (1,8 minuty) była w sposób statystycznie istotny krótsza (p< 0,0001) w porównaniu z grupą pacjentów, którym lek dawkowano według idealnej masy ciała (3,3 minuty).
CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Dzieci i młodzież W badaniu z udziałem 288 pacjentów w wieku od 2 do < 17 lat oceniono bezpieczeństwo stosowania i skuteczność sugammadeksu w porównaniu z neostygminą jako środka odwracającego blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołaną przez rokuronium lub wekuronium. Odwrócenie umiarkowanego bloku aż do uzyskania współczynnika TOF ≥ 0,9 było znacznie szybsze w grupie otrzymującej sugammadeks w dawce 2 mg/kg mc. w porównaniu z grupą otrzymującą neostygminę (średnia geometryczna wynosiła 1,6 minuty w przypadku sugammadeksu w dawce 2 mg/kg mc. oraz 7,5 minuty w przypadku neostygminy; stosunek średnich geometrycznych wynosił 0,22; 95% CI (0,16; 0,32), (p< 0,0001)). Sugammadeks w dawce 4 mg/kg mc. powodował odwrócenie bloku głębokiego w czasie, którego średnia geometryczna wynosiła 2,0 minuty. Podobne wyniki obserwowano u osób dorosłych.
CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Działania te były spójne we wszystkich badanych grupach wiekowych (od 2 do < 6 lat; od 6 do < 12 lat; od 12 do < 17 lat) oraz w obu grupach otrzymujących rokuronium i wekuronium (patrz punkt 4.2). Pacjenci z ciężką chorobą układową W badaniu prowadzonym z udziałem 331 pacjentów ocenionych według klasyfikacji ASA jako Klasy 3 lub 4, oceniano częstość występowania związanych z leczeniem zaburzeń rytmu serca (bradykardii zatokowej, tachykardii zatokowej lub innych zaburzeń rytmu serca) po podaniu sugammadeksu. U pacjentów otrzymujących sugammadeks (w dawce 2 mg/kg mc., 4 mg/kg mc. lub 16 mg/kg mc.) częstość występowania związanych z leczeniem zaburzeń rytmu serca była zasadniczo zbliżona do częstości obserwowanej w przypadku stosowania neostygminy (50 µg/kg mc. do dawki maksymalnej 5 mg) łącznie z glikopirolanem (10 µg/kg mc. do dawki maksymalnej 1 mg).
CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Profil działań niepożądanych u pacjentów ocenionych według klasyfikacji ASA jako Klasy 3 lub 4 był zasadniczo podobny do profilu obserwowanego u pacjentów dorosłych w połączonych badaniach Fazy I–III; z tego względu modyfikacja dawki nie jest konieczna (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Parametry farmakokinetyczne sugammadeksu w niniejszym punkcie przedstawiają całkowitą sumę stężenia sugammadeksu związanego i nie związanego w kompleks. Przyjmuje się, że u poddawanych znieczuleniu parametry farmakokinetyczne jak klirens i objętość dystrybucji są takie same dla sugammadeksu związanego i nie związanego w kompleks. Dystrybucja Objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym sugammadeksu, obserwowana u dorosłych pacjentów z prawidłową czynnością nerek, wynosi w przybliżeniu 11 do 14 litrów (na podstawie konwencjonalnej, nieprzedziałowej analizy farmakokinetyki). Ani sugammadeks, ani kompleks sugammadeksu i rokuronium nie wiąże się z białkami osocza lub erytrocytami, co wykazano in vitro , stosując osocze i krew pełną pochodzące od mężczyzn. Sugammadeks wykazuje kinetykę liniową w zakresie dawek od 1 do 16 mg/kg mc., jeżeli podawany jest jako bolus dożylny.
CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Metabolizm W badaniach przedklinicznych i klinicznych nie zaobserwowano żadnych metabolitów sugammadeksu, a jedyną drogą eliminacji jest wydalanie niezmienionego produktu przez nerki. Eliminacja Okres półtrwania sugammadeksu w fazie eliminacji (t ½ ) u dorosłych znieczulonych pacjentów z prawidłową czynnością nerek wynosi około 2 godziny, a szacunkowy klirens w osoczu wynosi około 88 ml/min. Badanie nad bilansem masowym wykazało, że > 90% dawki jest wydalane w ciągu 24 godzin. 96% dawki jest wydalane z moczem, a przynajmniej 95% z tej wartości stanowi sugammadeks w postaci niezmienionej. Wydalanie z kałem lub z wydychanym powietrzem stanowi mniej niż 0,02% dawki. Podanie sugammadeksu zdrowym ochotnikom było związane ze zwiększoną eliminacją kompleksu z rokuronium przez nerki. Szczególne grupy pacjentów Zaburzenia czynności nerek a wiek W badaniu farmakokinetycznym, w którym porównywano pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek z pacjentami z prawidłową czynnością nerek, stężenie sugammadeksu w osoczu było podobne w ciągu pierwszej godziny po podaniu dawki produktu, a potem szybciej obniżało się w grupie kontrolnej.
CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Stwierdzono wydłużenie czasu całkowitej ekspozycji na sugammadeks, prowadzące do ekspozycji 17-krotnie większej u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Małe stężenia sugammadeksu są wykrywalne przez co najmniej 48 godzin po jego podaniu u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek. W drugim badaniu, w którym porównywano pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek z pacjentami z prawidłową czynnością nerek, klirens sugammadeksu stopniowo zmniejszał się, a okres t 1/2 stopniowo wydłużał się wraz z pogarszającą się czynnością nerek. Ekspozycja była dwukrotnie większa u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek i pięciokrotnie większa u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Stężenia sugammadeksu w osoczu były niewykrywalne po 7 dniach po przyjęciu dawki u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek. Tabela 8: Poniżej przedstawiono podsumowanie parametrów farmakokinetycznych sugammadeksu według wieku i czynności nerek:

CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

Wybrane cechy charakterystyczne pacjentów Średnie przewidywane parametry PK (CV*%)
Dane demograficzne WiekMasa ciała Czynność nerek Klirens kreatyniny (ml/min) Klirens (ml/min) Objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym (l) Okres półtrwania w fazieeliminacji (h)
Dorośli Prawidłowa 100 84 (24) 13 2 (22)
40 lat75 kg Zaburzenia Łagodne Umiarkowane Ciężkie 503010 47 (25)28 (24)8 (25) 141415 4 (22)7 (23)24 (25)
Osobyw podeszłymwieku Prawidłowa 80 70 (24) 13 3 (21)
75 lat75 kg Zaburzenia Łagodne UmiarkowaneCiężkie 503010 46 (25)28 (25)8 (25) 141415 4 (23)7 (23)24 (24)
Młodzież Prawidłowa 95 72 (25) 10 2 (21)
15 lat56 kg Zaburzenia Łagodne Umiarkowane Ciężkie 482910 40 (24)24 (24)7 (25) 111111 4 (23)6 (24)22 (25)
Dzieci starsze Prawidłowa 60 40 (24) 5 2 (22)
9 lat29 kg Zaburzenia Łagodne Umiarkowane Ciężkie 30186 21 (24)12 (25)3 (26) 666 4 (22)7 (24)25 (25)
Dzieci młodsze Prawidłowa 39 24 (25) 3 2 (22)
4 lata16 kg Zaburzenia Łagodne Umiarkowane Ciężkie 19124 11 (25)6 (25)2 (25) 333 4 (23)7 (24)28 (26)

CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
CV=współczynnik zmienności Płeć Nie zaobserwowano różnic dla płci. Rasa W badaniu z udziałem zdrowych uczestników rasy kaukaskiej i pochodzenia japońskiego nie zaobserwowano klinicznie istotnych różnic odnośnie parametrów farmakokinetycznych. Ograniczone dane nie wskazują na istnienie różnicy odnośnie parametrów farmakokinetycznych u osób pochodzenia afrykańskiego lub afroamerykańskiego. Masa ciała Populacyjna analiza farmakokinetyczna z udziałem pacjentów dorosłych i pacjentów w podeszłym wieku nie wykazała klinicznie istotnego związku klirensu i objętości dystrybucji z masą ciała. Otyłość W jednym badaniu klinicznym z udziałem chorobliwie otyłych pacjentów sugammadeks w dawce 2 mg/kg mc. oraz 4 mg/kg mc. podawano w zależności od rzeczywistej masy ciała (n=76) lub idealnej masy ciała (n=74). Ekspozycja na sugammadeks zwiększała się w sposób liniowy i zależny od dawki po podaniu zgodnie z rzeczywistą masą ciała lub idealną masą ciała.
CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Nie stwierdzono istotnych klinicznie różnic pod względem parametrów farmakokinetycznych pomiędzy pacjentami chorobliwie otyłymi a populacją ogólną.
CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, toksycznego wpływu na rozród, tolerancji miejscowej i zgodności z krwią, nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. Sugammadeks jest szybko usuwany z organizmów zwierząt, na których były prowadzone badania przedkliniczne, jednakże zaobserwowano jego pozostałości w kościach i zębach młodych szczurów. Badania przedkliniczne na młodych dorosłych i dojrzałych szczurach wykazują, że sugammadeks nie wpływa negatywnie na kolor zębów ani na jakość, strukturę czy metabolizm kości. Sugammadeks nie wpływa na naprawę złamań i proces przebudowy kości.
CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Kwas solny i (lub) sodu wodorotlenek (do ustalenia odpowiedniego pH) Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. Niezgodności fizyczne zaobserwowano dla werapamilu, ondansetronu i ranitydyny. 6.3 Okres ważności 30 miesięcy Po pierwszym otwarciu i rozcieńczeniu wykazano chemiczną oraz fizyczną stabilność w trakcie stosowania dla okresu 48 godzin w temperaturze od 2°C do 25°C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia, rozcieńczony produkt należy zużyć natychmiast. W przypadku nieużycia produktu od razu za czas i warunki przechowywania w trakcie stosowania produktu odpowiada użytkownik, zaś czas ten nie powinien być dłuższy niż 24 godziny, w temperaturze od 2°C do 8°C, chyba że rozcieńczenie odbywało się w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach jałowych.
CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 30°C. Nie zamrażać. Przechowywać fiolki w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Warunki przechowywania produktu leczniczego po rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania 2 ml roztworu w bezbarwnej fiolce ze szkła typu I zamkniętej powlekanym korkiem z gumy bromobutylowej z pomarańczowym wieczkiem typu flip-off. Wielkość opakowań: 10 fiolek po 2 ml. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Produkt leczniczy Sugammadex Amomed należy wprowadzać do linii dożylnej trwającego wlewu, stosując następujące roztwory dożylne: chlorek sodu 9 mg/ml (0,9%), glukoza 50 mg/ml (5%), chlorek sodu 4,5 mg/ml (0,45%) i glukoza 25 mg/ml (2,5%), roztwór mleczanu Ringera, roztwór Ringera, glukoza 50 mg/ml (5%) w chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%). Linia infuzyjna powinna być odpowiednio przepłukana (np.
CHPL leku Sugammadex Amomed, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dane farmaceutyczne
0,9% roztworem chlorku sodu) pomiędzy podawaniem produktu Sugammadex i innych produktów leczniczych. Stosowanie u dzieci i młodzieży W przypadku pacjentów pediatrycznych produkt Sugammadex Amomed można rozcieńczyć, stosując chlorek sodu 9 mg/ml (0,9%), do stężenia 10 mg/ml (patrz punkt 6.3). Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Sugammadex Adroiq 100 mg/ml roztwór do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ml zawiera sugammadeks sodowy w ilości równoważnej 100 mg sugammadeksu. Każda fiolka 2 ml zawiera sugammadeks sodowy w ilości równoważnej 200 mg sugammadeksu. Każda fiolka 5 ml zawiera sugammadeks sodowy w ilości równoważnej 500 mg sugammadeksu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu Zawiera do 9,7 mg/ml sodu (patrz punkt 4.4). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań. Przezroczysty roztwór, bezbarwny do lekko żółtego. pH wynosi od 7 do 8, a osmolarność od 300 do 500 mOsm/kg.
CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Odwrócenie blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej przez rokuronium lub wekuronium u dorosłych. Dzieci i młodzież: Zaleca się stosowanie sugammadeksu tylko w rutynowym odwróceniu blokady wywołanej przez rokuronium u dzieci i młodzieży w wieku od 2 do 17 lat.
CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Sugammadeks powinien być podawany tylko przez lekarza anestezjologa, lub pod jego nadzorem. Zaleca się zastosowanie odpowiedniej techniki monitorowania przewodnictwa nerwowo-mięśniowego w celu monitorowania przebiegu odwrócenia blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego (patrz punkt 4.4). Dawkowanie Zalecana dawka sugammadeksu zależy od poziomu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego przeznaczonej do zniesienia. Zalecana dawka nie zależy od schematu znieczulenia. Sugammadeks może być stosowany do znoszenia różnych poziomów blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanego przez rokuronium lub wekuronium: Dorośli Rutynowe odwrócenie blokady: Po bloku wywołanym przez rokuronium lub wekuronium, jeżeli zniesienie bloku osiągnęło co najmniej 1-2 w skali stymulacji tężcowej (ang. post-tetanic counts , PTC), zaleca się zastosowanie sugammadeksu w dawce 4 mg/kg masy ciała (mc.).
CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dawkowanie
Średni czas do powrotu stosunku T 4 /T 1 do 0,9 wynosi około 3 minuty (patrz punkt 5.1). Po bloku wywołanym przez rokuronium lub wekuronium, jeżeli spontaniczne zniesienie bloku wystąpiło do czasu ponownego pojawienia się T 2 , zaleca się zastosowanie sugammadeksu w dawce 2 mg/kg mc. Średni czas do powrotu stosunku T 4 /T 1 do 0,9 wynosi około 2 minuty (patrz punkt 5.1). Stosowanie zalecanych dawek do rutynowego znoszenia bloku spowoduje wystąpienie nieco krótszych średnich czasów do powrotu stosunku T 4 /T 1 do 0,9 dla blokady przewodnictwa nerwowo- mięśniowego wywołanego rokuronium w porównaniu z wekuronium (patrz punkt 5.1). Natychmiastowe odwrócenie blokady wywołanej przez rokuronium: Jeżeli istnieje kliniczna konieczność natychmiastowego zniesienia blokady po podaniu rokuronium, zaleca się podanie sugammadeksu w dawce 16 mg/kg mc. Jeżeli sugammadeks w dawce 16 mg/kg mc.
CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dawkowanie
podaje się 3 minuty po podaniu bromku rokuronium w bolusie w dawce 1,2 mg/kg mc., można oczekiwać, że średni czas do powrotu stosunku T 4 /T 1 do 0,9 wyniesie około 1,5 minuty (patrz punkt 5.1). Nie ma danych zalecających stosowanie sugammadeksu do natychmiastowego zniesienia blokady wywołanej przez wekuronium. Ponowne podanie sugammadeksu: W wyjątkowych przypadkach nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego po operacji (patrz punkt 4.4), zaleca się po podaniu dawki początkowej wynoszącej 2 mg/kg mc. lub 4 mg/kg mc. podanie powtórnej dawki sugammadeksu wynoszącej 4 mg/kg mc. Po podaniu drugiej dawki sugammadeksu należy starannie monitorować pacjenta, aby upewnić się, że przewodnictwo nerwowo- mięśniowe w pełni powróciło. Ponowne podanie rokuronium lub wekuronium po podaniu sugammadeksu: Czas oczekiwania na możliwość ponownego podania rokuronium lub wekuronium po zniesieniu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego przez sugammadeks opisano w punkcie 4.4.
CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dawkowanie
Szczególne grupy pacjentów Zaburzenia czynności nerek: Nie zaleca się stosowania sugammadeksu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek [w tym u pacjentów, u których jest konieczna dializa (CrCl < 30 ml/min)] (patrz punkt 4.4). Badania prowadzone z udziałem pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek nie dostarczyły wystarczających informacji dotyczących bezpieczeństwa leczenia, przemawiających za stosowaniem sugammadeksu u tych pacjentów (patrz także punkt 5.1). W przypadku łagodnego i umiarkowanego zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny ≥ 30 i < 80 ml/min), zalecenia dotyczące dawkowania są takie same, jak u osób dorosłych bez zaburzeń czynności nerek. Pacjenci w podeszłym wieku: Po podaniu sugammadeksu po ponownym wystąpieniu T 2 po blokadzie wywołanej rokuronium średni czas do powrotu stosunku T 4 /T 1 do 0,9 u dorosłych (18-64 lata) wynosi 2,2 minuty, u osób starszych (65-74 lata) 2,6 minuty, a u osób w podeszłym wieku (powyżej 75 roku życia) 3,6 minuty.
CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dawkowanie
Mimo iż czasy do powrotu przewodnictwa u osób w podeszłym wieku wydają się być dłuższe, należy postępować zgodnie z zaleceniami dotyczącymi dawkowania u osób dorosłych (patrz punkt 4.4). Pacjenci otyli: W przypadku pacjentów otyłych, w tym pacjentów chorobliwie otyłych (wskaźnik masy ciała (ang. BMI, body mass index) ≥ 40 kg/m 2 ), dawka sugammadeksu zależy od rzeczywistej masy ciała. Należy postępować zgodnie z zaleceniami dotyczącymi dawkowania u osób dorosłych. Zaburzenia czynności wątroby: Nie prowadzono badań u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Należy zachować ostrożność, rozważając zastosowanie sugammadeksu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, a także gdy zaburzeniom czynności wątroby towarzyszy koagulopatia (patrz punkt 4.4). W przypadku łagodnych do umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby nie jest konieczne dostosowanie dawki, ponieważ sugammadeks jest wydalany głównie przez nerki.
CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dawkowanie
Dzieci i młodzież Dzieci i młodzież (2-17 lat): Sugammadeks można rozcieńczyć do stężenia 10 mg/ml, aby zwiększyć precyzję dawkowania u dzieci i młodzieży (patrz punkt 6.6). Rutynowe odwrócenie blokady: W celu odwrócenia blokady wywołanej przez rokuronium, zaleca się stosowanie sugammadeksu w dawce 4 mg/kg mc., jeżeli podczas jej odwrócenia osiągnięto co najmniej 1-2 w skali PTC. W celu odwrócenia blokady wywołanej przez rokuronium przy ponownym pojawieniu się T 2 , zaleca się stosowanie dawki 2 mg/kg mc. (patrz punkt 5.1). Natychmiastowe odwrócenie blokady Nie badano natychmiastowego odwrócenia blokady u dzieci i młodzieży. Noworodki i niemowlęta: Doświadczenie dotyczące stosowania sugammadeksu u niemowląt (od 30. dnia do 2 lat) jest ograniczone, natomiast nie ma doświadczenia dotyczącego stosowania sugammadeksu u noworodków (w wieku do 30. dnia). Z tego względu stosowanie sugammadeksu u noworodków i niemowląt nie jest zalecane aż do czasu, gdy będą dostępne nowe dane.
CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dawkowanie
Sposób podawania Sugammadeks należy podawać dożylnie w pojedynczym bolusie. Bolus należy podać szybko, w ciągu 10 sekund, do istniejącego stałego wkłucia dożylnego (patrz punkt 6.6). W badaniach klinicznych sugammadeks podawano wyłącznie w postaci pojedynczego bolusa.
CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Jako że jest to typowa praktyka anestezjologiczna po zastosowaniu blokady przewodnictwa nerwowo- mięśniowego, zaleca się monitorowanie pacjentów tuż po operacji pod kątem nieprzewidzianych zdarzeń, w tym nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Monitorowanie czynności oddechowej w czasie znoszenia bloku: Obowiązkowe jest stosowanie u pacjentów wentylacji mechanicznej do czasu powrotu własnej czynności oddechowej po odwróceniu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Nawet jeżeli ustąpienie blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego jest całkowite, inne leki stosowane w okresie przed- i pooperacyjnym mogą zmniejszyć wydolność oddechową i z tego względu wentylacja mechaniczna może być nadal wymagana. Jeżeli powróci blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego po ekstubacji, należy zapewnić odpowiednią wentylację.
CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Nawrót blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego: W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów leczonych rokuronium lub wekuronium, podczas których sugammadeks był podawany w dawce zależnej od stopnia blokady przewodnictwa nerwowo- mięśniowego, zaobserwowano nawrót blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego z częstością 0,20% na podstawie monitorowania przewodnictwa nerwowo-mięśniowego lub dowodów klinicznych. Zastosowanie mniejszych dawek niż zalecane może prowadzić do zwiększonego ryzyka nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego po jej początkowym zniesieniu. Takie postępowanie nie jest zalecane (patrz punkt 4.2 i punkt 4.8). Wpływ na hemostazę: W badaniu z udziałem ochotników sugammadeks w dawce 4 mg/kg mc. oraz 16 mg/kg mc. powodował maksymalne średnie wydłużenie czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji (aPTT) odpowiednio o 17 i 22% oraz czasu protrombinowego, międzynarodowego współczynnika znormalizowanego [PT (INR)] odpowiednio o 11 i 22%.
CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
To ograniczone średnie wydłużenie aPTT i PT (INR) trwało krótko (≤ 30 minut). Na podstawie bazy danych klinicznych (n=3519) oraz wyników badania przeprowadzonego z udziałem 1184 pacjentów, u których zastosowano operacyjne leczenie złamania biodra/wykonano endoprotezoplastykę stawu biodrowego, nie stwierdza się klinicznie istotnego wpływu sugammadeksu w dawce 4 mg/kg mc., stosowanego samodzielnie lub w skojarzeniu z lekami przeciwzakrzepowymi, na częstość występowania około- i pooperacyjnych powikłań krwotocznych. W badaniach in vitro zaobserwowano interakcje farmakodynamiczne (wydłużenie aPTT oraz PT) z antagonistami witaminy K, niefrakcjonowaną heparyną, heparynami drobnocząsteczkowymi, rywaroksabanem oraz dabigatranem. U pacjentów, u których stosuje się rutynową pooperacyjną profilaktykę lekami przeciwzakrzepowymi, taka interakcja farmakodynamiczna nie jest klinicznie istotna.
CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Należy zachować ostrożność przy rozważaniu użycia sugammadeksu u pacjentów leczonych lekami przeciwzakrzepowymi z powodu występującej wcześniej lub współwystępującej choroby. Nie można wykluczyć zwiększonego ryzyka krwawienia u następujących pacjentów:  z wrodzonym niedoborem czynników krzepnięcia zależnych od witaminy K;  z istniejącymi uprzednio koagulopatiami;  przyjmujących pochodne kumaryny oraz z INR (międzynarodowy współczynnik znormalizowany) powyżej 3,5;  stosujących leki przeciwzakrzepowe, którzy otrzymują sugammadeks w dawce 16 mg/kg mc. W razie medycznej konieczności podania tym pacjentom sugammadeksu, anestezjolog – biorąc pod uwagę wywiad pacjenta dotyczący epizodów krwawień oraz rodzaj planowanego zabiegu – musi zdecydować, czy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko powikłań krwotocznych. W razie podawania tym pacjentom sugammadeksu, zaleca się monitorowanie hemostazy i parametrów krzepnięcia.
CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Czasy odczekania do ponownego podania środków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe po zniesieniu bloku przez sugammadeks: Tabela 1: Ponowne podanie rokuronium lub wekuronium po rutynowym zniesieniu blokady (sugammadeks w dawce do 4 mg/kg mc.):

CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

Minimalny czas odczekania Środek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe oraz dawka, jaka ma być podana
5 minut rokuronium w dawce 1,2 mg/kg mc.
4 godziny rokuronium w dawce 0,6 mg/kg mc. lubwekuronium w dawce 0,1 mg/kg mc.

CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Po ponownym podaniu rokuronium w dawce wynoszącej 1,2 mg/kg mc. w ciągu 30 minut po podaniu sugammadeksu, początek wystąpienia blokady nerwowo-mięśniowej może być wydłużony do około 4 minut, a czas utrzymywania się tej blokady może się skrócić do około 15 minut. W oparciu o model farmakokinetyczny (ang. pharmacokinetic , PK) ustalono, że u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek przed ponownym podaniem rokuronium w dawce 0,6 mg/kg mc. lub wekuronium w dawce 0,1 mg/kg mc. po rutynowym zniesieniu blokady przez sugammadeks, zaleca się odczekać 24 godziny. Jeśli czas oczekiwania musi być krótszy, w celu wywołania nowej blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego należy podać rokuronium w dawce wynoszącej 1,2 mg/kg mc. Ponowne podanie rokuronium lub wekuronium po natychmiastowym zniesieniu blokady (sugammadeks w dawce 16 mg/kg mc.): W bardzo rzadkich przypadkach, gdy takie postępowanie może być konieczne, proponuje się odczekanie 24 godzin.
CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Jeżeli konieczna jest blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego przed upływem zalecanego czasu odczekania, należy zastosować niesteroidowy środek blokujący przewodnictwo nerwowo- mięśniowe. Środek depolaryzujący blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe może zacząć działać wolniej niż w przewidywanym czasie, ponieważ znaczna część postsynaptycznych receptorów nikotynowych może wciąż być wysycona przez środek blokujący przewodnictwo nerwowo- mięśniowe. Zaburzenia czynności nerek: Nie zaleca się stosowania sugammadeksu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, w tym także u tych wymagających dializoterapii (patrz punkt 5.1). Płytkie znieczulenie: Gdy w badaniach klinicznych znoszono blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego w trakcie znieczulenia, czyli w sytuacji, gdy celem było badanie znoszenia blokady, czasem stwierdzano oznaki płytkiego znieczulenia (poruszanie, kaszel, grymasy twarzy oraz ssanie rurki do intubacji).
CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
W przypadku znoszenia blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego w czasie trwania znieczulenia należy zgodnie ze wskazaniami klinicznymi podać dodatkowe dawki środka znieczulającego i (lub) opioidu. Znaczna bradykardia: W rzadkich przypadkach obserwowano występowanie znacznej bradykardii w ciągu kilku minut po podaniu sugammadeksu w celu zniesienia blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Sporadycznie bradykardia może prowadzić do zatrzymania krążenia (patrz punkt 4.8). Należy ściśle monitorować pacjentów, czy nie występują u nich zmiany parametrów hemodynamicznych w czasie trwania blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego i po jej zniesieniu. W przypadku stwierdzenia istotnej klinicznie bradykardii, należy podać leki antycholinergiczne, takie jak atropina. Zaburzenia czynności wątroby: Sugammadeks nie jest metabolizowany ani wydalany przez wątrobę, z tego względu nie prowadzono badań u pacjentów z niewydolnością wątroby.
CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Należy zachować dużą ostrożność podczas stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Jeśli zaburzeniom czynności wątroby towarzyszy koagulopatia, należy zapoznać się z informacją dotyczącą wpływu produktu na hemostazę (patrz punkt 4.2). Oddziały intensywnej opieki medycznej: Nie badano stosowania sugammadeksu w oddziałach intensywnej opieki medycznej u pacjentów otrzymujących rokuronium lub wekuronium. Stosowanie do zniesienia bloku wywołanego przez środki blokujące przewodnictwo nerwowo- mięśniowe inne niż rokuronium czy wekuronium: Sugammadeks nie powinien być stosowany do znoszenia blokady wywołanej przez niesteroidowe leki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, takie jak związki sukcynylocholiny lub benzyloizochinolinowe. Sugammadeks nie powinien być stosowany do znoszenia blokady wywołanej przez steroidowe leki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe inne niż rokuronium lub wekuronium, ponieważ nie ma danych dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa stosowania dla takich związków.
CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Dostępne są ograniczone dane dotyczące znoszenia blokady wywołanej przez pankuronium, ale nie zaleca się stosowania sugammadeksu w takich sytuacjach. Opóźnione znoszenie bloku: Schorzenia związane ze spowolnionym przepływem krwi np. choroba sercowo-naczyniowa, podeszły wiek (patrz punkt 4.2, czas powrotu przewodnictwa u osób starszych) lub stany obrzęku (np. ciężkie zaburzenia czynności wątroby) mogą być związane z dłuższym czasem potrzebnym do powrotu przewodnictwa. Reakcje nadwrażliwości na produkt leczniczy: Klinicyści powinni być przygotowani na możliwość wystąpienia reakcji nadwrażliwości na produkt leczniczy (w tym reakcje anafilaktyczne) i powinni przedsięwziąć odpowiednie środki ostrożności (patrz punkt 4.8). Sód: Ten produkt leczniczy zawiera do 9,7 mg sodu na jeden ml, co odpowiada 0,5% zalecanej przez WHO maksymalnej dobowej dawki sodu u osób dorosłych wynoszącej 2 g.
CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Informacje zawarte w tym punkcie oparte są o powinowactwo wiązania między sugammadeksem a innymi lekami, doświadczenia niekliniczne, badania kliniczne oraz symulacje w modelu uwzględniającym farmakodynamiczne działanie leków blokujących przewodnictwo nerwowo- mięśniowe oraz farmakokinetyczne interakcje między lekami blokującymi przewodnictwo nerwowo-mięśniowe a sugammadeksem. W oparciu o te dane, nie oczekuje się klinicznie istotnych interakcji farmakodynamicznych z innymi lekami, za wyjątkiem poniższych: W przypadku toremifenu oraz kwasu fusydowego nie można wykluczyć wystąpienia interakcji wyparcia (nie oczekuje się klinicznie istotnych interakcji związanych z wychwytem). W przypadku hormonalnych środków antykoncepcyjnych nie można wykluczyć wystąpienia klinicznie istotnych interakcji związanych z wychwytem (nie oczekuje się interakcji związanych z wyparciem).
CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Interakcje
Interakcje potencjalnie wpływające na skuteczność sugammadeksu (interakcje związane z wyparciem): W wyniku podania niektórych produktów leczniczych po zastosowaniu sugammadeksu może teoretycznie mieć miejsce wyparcie rokuronium lub wekuronium z kompleksu z sugammadeksem. Wskutek tego można obserwować nawrót blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. W tej sytuacji pacjent musi być wentylowany. W razie infuzji należy przerwać podawanie produktu leczniczego, który spowodował reakcję wyparcia. W przypadku przewidywania możliwości wystąpienia interakcji związanej z wyparciem, należy starannie monitorować pacjentów pod kątem nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego (w przybliżeniu do 15 minut), po podaniu pozajelitowym innego produktu leczniczego w okresie 7,5 godziny od podania sugammadeksu.
CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Interakcje
Toremifen: W przypadku toremifenu, który cechuje się stosunkowo dużym powinowactwem do sugammadeksu i może osiągnąć stosunkowo duże stężenie w osoczu, może nastąpić wyparcie wekuronium lub rokuronium z kompleksu z sugammadeksem. Dlatego lekarze powinni mieć świadomość, że czas do powrotu stosunku T 4 /T 1 do 0,9 może być wydłużony u pacjentów, którzy otrzymali toremifen w dniu operacji. Podanie dożylne kwasu fusydowego: Stosowanie kwasu fusydowego w okresie przedoperacyjnym może nieco wydłużyć czas do powrotu stosunku T 4 /T 1 do 0,9. Nie oczekuje się nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego w fazie pooperacyjnej, ponieważ infuzja kwasu fusydowego trwa kilka godzin, a w badaniu krwi rezultaty widoczne są po upływie 2-3 dni. W przypadku ponownego podania sugammadeksu patrz punkt 4.2.
CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Interakcje
Interakcje potencjalnie wpływające na skuteczność innych produktów leczniczych (interakcje związane z wychwytem): W wyniku podania sugammadeksu niektóre produkty lecznicze mogą być mniej skuteczne ze względu na zmniejszenie ich (wolnej frakcji) stężenia w osoczu. W przypadku wystąpienia takiej sytuacji, zaleca się rozważenie ponownego podania danego produktu leczniczego, podania produktu leczniczego o równoważnym działaniu terapeutycznym (najlepiej należącego do innej grupy związków chemicznych) i (lub) zastosowanie niefarmakologicznej interwencji. Hormonalne środki antykoncepcyjne: Stwierdzono, że interakcja pomiędzy sugammadeksem w dawce 4 mg/kg mc. a progestagenem może doprowadzić do zmniejszenia ekspozycji na progestagen [34% pola pod krzywą (ang. Area Under the Curve , AUC)], podobnego do zmniejszenia w przypadku, gdy dobowa dawka hormonalnego środka antykoncepcyjnego zostanie przyjęta 12 godzin później, co może prowadzić do zmniejszenia skuteczności.
CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Interakcje
Dla estrogenów działanie to wydaje się być mniejsze. Z tego względu uważa się, że podanie sugammadeksu w bolusie jest równoznaczne z ominięciem dobowej dawki przyjmowanych doustnie hormonalnych środków antykoncepcyjnych (zarówno złożonych hormonalnych środków antykoncepcyjnych jak i zawierających tylko progestagen). Należy zapoznać się z zaleceniami przedstawionymi w ulotce dotyczącymi postępowania w przypadku ominięcia dawki środka antykoncepcyjnego, gdy przyjęto doustny środek antykoncepcyjny w tym samym dniu, w którym został podany sugammadeks. W przypadku hormonalnych środków antykoncepcyjnych niestosowanych doustnie należy zastosować dodatkową niehormonalną metodę antykoncepcji przez następnych 7 dni oraz zapoznać się z zaleceniami zawartymi w ulotce stosowanego środka antykoncepcyjnego.
CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Interakcje
Interakcje wynikające z przedłużonego działania rokuronium lub wekuronium: Jeżeli w okresie pooperacyjnym stosowane są produkty lecznicze, które mogą zwiększyć blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, należy zwrócić szczególną uwagę na możliwość nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Należy zapoznać się z wykazem konkretnych produktów leczniczych nasilających blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego podanym w ulotce informacyjnej dołączonej do opakowania rokuronium lub wekuronium. W przypadku nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego może być konieczne zastosowanie mechanicznej wentylacji i ponowne podanie pacjentowi sugammadeksu (patrz punkt 4.2). Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych: Zazwyczaj sugammadeks nie wpływa na wyniki badań laboratoryjnych. Wyjątkiem jest badanie stężenia progesteronu w surowicy.
CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Interakcje
Interferencję z tym testem obserwuje się przy stężeniu sugammadeksu w osoczu wynoszącym 100 mikrogramów/ml (największe stężenie w osoczu po podaniu 8 mg/kg mc. w bolusie). W badaniu z udziałem ochotników, sugammadeks w dawce 4 mg/kg mc. oraz 16 mg/kg mc. powodował maksymalne średnie wydłużenie czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji (ang. Activated Partial Thromboplastin Time , aPTT) odpowiednio o 17 i 22% i czasu protrombinowego PT (INR) odpowiednio o 11 i 22%. To ograniczone średnie wydłużenie aPTT i PT (INR) trwało krótko (≤ 30 minut). W badaniach in vitro zaobserwowano interakcje farmakodynamiczne (wydłużenie aPTT oraz PT) z antagonistami witaminy K, niefrakcjonowaną heparyną, heparynami drobnocząsteczkowymi, rywaroksabanem oraz dabigatranem (patrz punkt 4.4). Dzieci i młodzież Nie przeprowadzono oficjalnych badań dotyczących interakcji. U dzieci i młodzieży należy uwzględnić wspomniane powyżej interakcje dla dorosłych oraz ostrzeżenia w punkcie 4.4.
CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak jest danych klinicznych dotyczących działania sugammadeksu w przypadku stosowania u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka/płodu, przebieg porodu lub rozwój pourodzeniowy. Należy zachować ostrożność w przypadku podawania sugammadeksu kobietom w ciąży. Karmienie piersią Nie wiadomo czy sugammadeks przenika do mleka ludzkiego. Badania na zwierzętach potwierdzają przenikanie sugammadeksu do mleka. Zwykle wchłanianie cyklodekstryn po podaniu doustnym jest małe i nie jest spodziewany żaden wpływ na karmione dziecko po podaniu jednorazowej dawki sugammadeksu kobiecie karmiącej piersią. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać podawanie sugammadeksu, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki. Płodność Nie badano wpływu sugammadeksu na płodność u ludzi.
CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na płodność.
CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Sugammadex Adroiq nie ma znanego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Produkt leczniczy Sugammadex Adroiq podaje się pacjentom poddawanym zabiegom chirurgicznym jednocześnie ze środkami blokującymi przewodnictwo nerwowo-mięśniowe i znieczulającymi. Z tego powodu trudno ustalić związek przyczynowy działań niepożądanych. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane występujące u pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym to kaszel, powikłania oddechowe związane ze znieczuleniem, powikłania związane ze znieczuleniem, niedociśnienie związane z zabiegiem oraz powikłania związane z zabiegiem (Często (≥ 1/100 do < 1/10)). Bezpieczeństwo stosowania sugammadeksu oceniono na podstawie zbiorczej bazy danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania z badań fazy I–III, obejmującej 3519 poszczególnych pacjentów.
CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane
Następujące działania niepożądane zostały zgłoszone w badaniach kontrolowanych placebo, w których pacjenci otrzymywali znieczulenie i (lub) środki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe (1078 pacjentów otrzymywało sugammadeks, 544 pacjentów otrzymywało placebo). Poważne działania niepożądane są wymienione poniżej według klasyfikacji układów i narządów oraz według częstości występowania, zaczynając od najczęściej występujących, zgodnie z następującymi wytycznymi: bardzo często (≥ 1/10), często (od ≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (od ≥ 1/1000 do < 1/100), rzadko (od ≥ 1/10 000 do < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10 000). W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Tabela 2: Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych

CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane

Klasyfikacja układówi narządów Częstość występowania Działania niepożądane (Preferowane nazewnictwo)
Zaburzenia układu immunologicznego Niezbyt często Reakcje nadwrażliwości na produkt leczniczy (patrzpunkt 4.4)
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersioweji śródpiersia Często Kaszel
Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach Często Powikłania oddechowe związane ze znieczuleniemPowikłania związane ze znieczuleniem (patrz punkt 4.4)Niedociśnienie związanez zabiegiemPowikłania po zabiegu

CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane
Opis wybranych działań niepożądanych Reakcje nadwrażliwości na produkt leczniczy: U niektórych pacjentów i ochotników (informacje dotyczące ochotników podano poniżej w punkcie „Informacje o zdrowych ochotnikach”) obserwowano występowanie reakcji nadwrażliwości, w tym anafilaksji. W badaniach klinicznych prowadzonych z udziałem pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym reakcje te zgłaszano niezbyt często, a w badaniach po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu częstość występowania reakcji nadwrażliwości jest nieznana. Reakcje nadwrażliwości były różnorodne, od miejscowych reakcji skórnych do ciężkich reakcji ogólnoustrojowych (tj. anafilaksja, wstrząs anafilaktyczny) i występowały u pacjentów nieleczonych wcześniej sugammadeksem. Objawy związane z tymi reakcjami obejmowały: uderzenia gorąca, pokrzywkę, wysypkę rumieniowatą, (ciężkie) niedociśnienie tętnicze krwi, tachykardię, obrzęk języka, obrzęk gardła, skurcz oskrzeli oraz epizody obturacji płuc.
CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane
Ciężkie reakcje nadwrażliwości mogą zakończyć się zgonem. Powikłania oddechowe związane ze znieczuleniem: Powikłania oddechowe związane ze znieczuleniem obejmowały krztuszenie się rurką do intubacji, kaszel, łagodne krztuszenie się, przebudzenie w trakcie operacji, kaszel podczas znieczulania lub w trakcie operacji lub spontaniczny oddech pacjenta, związany z zabiegiem znieczulenia. Powikłania związane ze znieczuleniem: Powikłania związane ze znieczuleniem, wskazujące na powrót czynności nerwowo-mięśniowych, obejmują ruchy kończyn lub ciała, albo kaszel, w czasie procedury znieczulania lub w trakcie operacji, grymasy twarzy, lub ssanie rurki intubacyjnej (patrz punkt 4.4). Powikłania związane z zabiegiem: Powikłania związane z zabiegiem obejmowały kaszel, tachykardię, bradykardię, poruszanie się oraz przyspieszone bicie serca.
CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane
Znaczna bradykardia: W okresie po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu obserwowano sporadycznie przypadki występowania znacznej bradykardii i bradykardii z zatrzymaniem krążenia w ciągu kilku minut po podaniu sugammadeksu (patrz punkt 4.4). Nawrót blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego: W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów leczonych rokuronium lub wekuronium, podczas których sugammadeks był podawany w dawce zależnej od stopnia blokady przewodnictwa nerwowo- mięśniowego (n=2022), zaobserwowano nawrót blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego z częstością 0,20% na podstawie monitorowania przewodnictwa nerwowo-mięśniowego lub dowodów klinicznych (patrz punkt 4.4). Informacje o zdrowych ochotnikach: W randomizowanym badaniu prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby badano częstość występowania reakcji nadwrażliwości na produkt leczniczy u zdrowych ochotników, którym podano nie więcej niż 3 dawki placebo (n=76), sugammadeks w dawce 4 mg/kg mc.
CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane
(n=151) lub sugammadeks w dawce 16 mg/kg mc. (n=148). Zgłoszenia podejrzewanych przypadków nadwrażliwości były rozstrzygane przez komisję w trybie zaślepionym. Częstość występowania zatwierdzonych przypadków nadwrażliwości w grupach otrzymujących placebo, sugammadeks w dawce 4 mg/kg mc. oraz sugammadeks w dawce 16 mg/kg mc. wynosiła odpowiednio 1,3%, 6,6% i 9,5%. Nie zgłoszono przypadków anafilaksji po przyjęciu placebo lub sugammadeksu w dawce 4 mg/kg mc. Po przyjęciu pierwszej dawki sugammadeksu, wynoszącej 16 mg/kg mc. wystąpił pojedynczy przypadek zatwierdzonej anafilaksji (częstość występowania wynosiła 0,7%). Nie stwierdzono zwiększonej częstości występowania lub ciężkiego nasilenia nadwrażliwości w przypadku wielokrotnego podawania sugammadeksu. We wcześniejszym badaniu o zbliżonym schemacie wystąpiły trzy zatwierdzone przypadki anafilaksji, wszystkie po podaniu sugammadeksu w dawce 16 mg/kg mc. (częstość występowania wynosiła 2,0%).
CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane
W zbiorczej bazie danych z badań fazy 1 do działań niepożądanych występujących często (≥ 1/100 do < 1/10) lub bardzo często (≥ 1/10) oraz występujących częściej u pacjentów przyjmujących sugammadeks niż u pacjentów z grupy placebo należą: zaburzenia smaku (10,1%), ból głowy (6,7%), nudności (5,6%), pokrzywka (1,7%), świąd (1,7%), zawroty głowy (1,6%), wymioty (1,2%) i ból brzucha (1,0%). Dodatkowe informacje dotyczące szczególnych grup pacjentów Pacjenci z chorobami płuc W danych z okresu po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu oraz w jednym badaniu klinicznym prowadzonym specjalnie u pacjentów z powikłaniami płucnymi występującymi w przeszłości zgłoszono skurcz oskrzeli, jako zdarzenie niepożądane o możliwym związku z leczeniem. Należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia skurczu oskrzeli u wszystkich pacjentów, u których powikłania płucne wystąpiły w przeszłości.
CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane
Dzieci i młodzież W badaniach z udziałem dzieci i młodzieży w wieku od 2 do 17 lat profil bezpieczeństwa stosowania sugammadeksu (do 4 mg/kg mc.) był zasadniczo podobny do profilu obserwowanego u osób dorosłych. Pacjenci chorobliwie otyli W jednym dedykowanym badaniu klinicznym z udziałem chorobliwie otyłych pacjentów profil bezpieczeństwa stosowania był zasadniczo podobny do profilu u pacjentów dorosłych w połączonych badaniach Fazy 1–3 (patrz tabela 2). Pacjenci z ciężką chorobą układową W badaniu prowadzonym z udziałem pacjentów ocenionych według klasyfikacji Amerykańskiego Towarzystwa Anestezjologów (ang. American Society of Anesthesiologists , ASA) jako Klasy 3 lub 4 (pacjenci z ciężką chorobą układową lub pacjenci z ciężką chorobą układową stanowiącą stałe zagrożenie życia), profil działań niepożądanych u tych pacjentów ocenionych według klasyfikacji ASA jako Klasy 3 lub 4 był zasadniczo podobny do profilu u dorosłych pacjentów w badaniach Fazy 1 do 3 łącznie (patrz tabela 2 i punkt 5.1).
CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie W badaniach klinicznych stwierdzono 1 przypadek przypadkowego przedawkowania po podaniu 40 mg/kg mc. bez znaczących działań niepożądanych. W badaniu tolerancji u ludzi sugammadeks był dobrze tolerowany w dawkach do 96 mg/kg mc. Nie zgłaszano zdarzeń niepożądanych zależnych od dawki czy ciężkich zdarzeń niepożądanych. Sugammadeks można usunąć z organizmu metodą hemodializy wysokoprzepływowej (z błoną high flux), ale nie dializy niskoprzepływowej (z błoną low flux). Na podstawie badań klinicznych ustalono, że po trwającej od 3 do 6 godzin sesji dializoterapii stężenie sugammadeksu w osoczu zmniejsza się nawet o 70%.
CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: pozostałe środki lecznicze, odtrutki, kod ATC: V03AB35 Mechanizm działania: Sugammadeks jest zmodyfikowaną gamma cyklodekstryną wybiórczo wiążącą leki zwiotczające. Tworzy w osoczu kompleksy z rokuronium lub wekuronium, lekami blokującymi przewodnictwo nerwowo-mięśniowe i zmniejsza ilość leku blokującego przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, który jest dostępny do związania z receptorami nikotynowymi w płytce nerwowo-mięśniowej. Powoduje to zniesienie bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanego przez rokuronium lub wekuronium. Działanie farmakodynamiczne: Sugammadeks był podawany w dawkach od 0,5 mg/kg mc. do 16 mg/kg mc. w badaniach dotyczących zależności odpowiedzi od dawki w czasie blokady wywołanej rokuronium (0,6; 0,9; 1,0 i 1,2 mg/kg mc. bromku rokuronium z i bez dawki podtrzymującej) oraz wekuronium (0,1 mg/kg mc. bromku wekuronium z i bez dawki podtrzymującej), w różnych punktach czasowych/głębokości blokady.
CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
W tych badaniach zaobserwowano wyraźny związek pomiędzy dawką a odpowiedzią. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania: Sugammadeks można podawać w różnych punktach czasowych po podaniu bromku rokuronium lub wekuronium: Rutynowe znoszenie blokady – głęboka blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego: W podstawowym badaniu pacjenci zostali losowo przydzieleni do grupy otrzymującej rokuronium lub wekuronium. Po podaniu ostatniej dawki rokuronium lub wekuronium, gdy stopień stymulacji tężcowej (PTC) wynosił 1-2, podawano w losowej kolejności sugammadeks w dawce 4 mg/kg mc. lub neostygminę w dawce 70 µg/kg mc. Czas od początku podawania sugammadeksu lub neostygminy do powrotu stosunku T 4 /T 1 do 0,9 wyniósł: Tabela 3: Czas (w minutach) od podania sugammadeksu lub neostygminy w głębokiej blokadzie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego (1-2 PTC) po podaniu rokuronium lub wekuronium do powrotu stosunku T 4 /T 1 do 0,9

CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

Lek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe Schemat leczenia
Sugammadeks (4 mg/kg mc.) Neostygmina (70 µg/kg mc.)
Rokuronium
N 37 37
Mediana (minuty) 2,7 49,0
Zakres 1,2-16,1 13,3-145,7
Wekuronium
N 47 36
Mediana (minuty) 3,3 49,9
Zakres 1,4-68,4 46,0-312,7

CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Rutynowe znoszenie blokady – umiarkowana blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego: W innym podstawowym badaniu pacjenci zostali losowo przydzieleni do grupy otrzymującej rokuronium lub wekuronium. Po podaniu ostatniej dawki rokuronium lub wekuronium, po wystąpieniu T 2 , podawano w losowej kolejności sugammadeks w dawce 2 mg/kg mc. lub neostygminę w dawce 50 µg/kg mc. Czas od początku podawania sugammadeksu lub neostygminy do powrotu stosunku T 4 /T 1 do 0,9 wyniósł: Tabela 4: Czas (w minutach) od podania sugammadeksu lub neostygminy po ponownym wystąpieniu T 2 po podaniu rokuronium lub wekuronium do powrotu stosunku T 4 /T 1 do 0,9

CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

Lek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe Schemat leczenia
Sugammadeks (2 mg/kg mc.) Neostygmina (50 µg/kg mc.)
Rokuronium
N 48 48
Mediana (minuty) 1,4 17,6
Zakres 0,9-5,4 3,7-106,9
Wekuronium
N 48 45
Mediana (minuty) 2,1 18,9
Zakres 1,2-64,2 2,9-76,2

CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Zniesienie blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanego przez rokuronium po podaniu sugammadeksu porównano ze zniesieniem blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanego przez cis-atrakurium po podaniu neostygminy. Po ponownym wystąpieniu T 2 podano sugammadeks w dawce 2 mg/kg mc. lub neostygminę w dawce 50 µg/kg mc. Dla sugammadeksu stwierdzono szybsze zniesienie blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanego przez rokuronium w porównaniu ze zniesieniem blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanego przez cis-atrakurium po podaniu neostygminy: Tabela 5: Czas (w minutach) od podania sugammadeksu lub neostygminy po ponownym wystąpieniu T 2 po podaniu rokuronium lub cis-atrakurium do powrotu stosunku T 4 /T 1 do 0,9
CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Lek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe Schemat leczenia
Rokuronium i sugammadeks (2 mg/kg mc.) Cis-atrakurium i neostygmina(50 µg/kg mc.)
N 34 39
Mediana (minuty) 1,9 7,2
Zakres 0,7-6,4 4,2-28,2
CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Natychmiastowe zniesienie blokady: Porównano czas do zniesienia blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej przez sukcynylocholinę (1 mg/kg mc.) z czasem zniesienia blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej przez rokuronium (1,2 mg/kg mc.) po podaniu sugammadeksu (16 mg/kg mc., 3 minuty później). Tabela 6: Czas (w minutach) od podania rokuronium i sugammadeksu lub sukcynylocholiny do powrotu T 1 10%
CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Lek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe Schemat leczenia
Rokuronium i sugammadeks (16 mg/kg mc.) Sukcynylocholina(1 mg/kg mc.)
N 55 55
Mediana (minuty) 4,2 7,1
Zakres 3,5-7,7 3,7-10,5
CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
W analizie zbiorczej stwierdzono następujące czasy do zniesienia bloku dla sugammadeksu w dawce 16 mg/kg mc. po podaniu bromku rokuronium w dawce 1,2 mg/kg mc.: Tabela 7: Czas (w minutach) od podania sugammadeksu 3 minuty po podaniu rokuronium do powrotu stosunku T 4 /T 1 do 0,9; 0,8 lub 0,7
CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
T4/T1 do 0,9 T4/T1 do 0,8 T4/T1 do 0,7
N 65 65 65
Mediana (minuty) 1,5 1,3 1,1
Zakres 0,5-14,3 0,5-6,2 0,5-3,3
CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Zaburzenia czynności nerek: W dwóch badaniach prowadzonych metodą otwartej próby porównano skuteczność i bezpieczeństwo stosowania sugammadeksu u pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i bez takich zaburzeń. W jednym badaniu sugammadeks podawano po wywołanej przez rokuronium blokadzie wynoszącej co najmniej 1-2 w skali stymulacji tężcowej (ang. post-tetanic counts , PTC) (4 mg/kg mc.; n=68); w drugim badaniu sugammadeks podawano po ponownym pojawieniu się T 2 (2 mg/kg mc.; n=30). Czas upływający do momentu ustąpienia blokady był niewiele dłuższy u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek niż u pacjentów bez zaburzeń czynności nerek. W tych badaniach nie zgłoszono żadnych przypadków szczątkowej blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego czy nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek.
CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Pacjenci chorobliwie otyli: W badaniu z udziałem 188 pacjentów, u których rozpoznano chorobliwą otyłość, oceniano czas upływający od ustąpienia umiarkowanej lub głębokiej blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej przez rokuronium lub wekuronium. Pacjenci otrzymywali sugammadeks w dawce 2 mg/kg mc. lub 4 mg/kg mc., odpowiednio do stopnia blokady, w zależności od rzeczywistej masy ciała lub idealnej masy ciała w sposób losowy i z zastosowaniem metody podwójnie ślepej próby. Po zebraniu danych dotyczących stopnia blokady nerwowo-mięśniowej oraz leku blokującego przewodnictwo nerwowo-mięśniowe mediana czasu do uzyskania współczynnika ciągu czterech (ang. TOF, train of four) ≥ 0,9 u pacjentów otrzymujących dawkę dostosowaną do rzeczywistej masy ciała (1,8 minuty) była w sposób statystycznie istotny krótsza (p< 0,0001) w porównaniu z grupą pacjentów, którym lek dawkowano według idealnej masy ciała (3,3 minuty).
CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Dzieci i młodzież: W badaniu z udziałem 288 pacjentów w wieku od 2 do < 17 lat oceniono bezpieczeństwo stosowania i skuteczność sugammadeksu w porównaniu z neostygminą jako środka odwracającego blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołaną przez rokuronium lub wekuronium. Odwrócenie umiarkowanego bloku aż do uzyskania współczynnika ciągu czterech impulsów (ang. train-of-four , TOF) ≥ 0,9 było znacznie szybsze w grupie otrzymującej sugammadeks w dawce 2 mg/kg mc. w porównaniu z grupą otrzymującą neostygminę (średnia geometryczna wynosiła 1,6 minuty w przypadku sugammadeksu w dawce 2 mg/kg mc. oraz 7,5 minuty w przypadku neostygminy; stosunek średnich geometrycznych wynosił 0,22; 95% CI (0,16; 0,32), (p< 0,0001)). Sugammadeks w dawce 4 mg/kg mc. powodował odwrócenie bloku głębokiego w czasie, którego średnia geometryczna wynosiła 2,0 minuty. Podobne wyniki obserwowano u osób dorosłych.
CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Działania te były spójne we wszystkich badanych grupach wiekowych (od 2 do < 6 lat; od 6 do < 12 lat; od 12 do < 17 lat) oraz w obu grupach otrzymujących rokuronium i wekuronium (patrz punkt 4.2). Pacjenci z ciężką chorobą układową: W badaniu prowadzonym z udziałem 331 pacjentów ocenionych według klasyfikacji ASA jako Klasy 3 lub 4, oceniano częstość występowania związanych z leczeniem zaburzeń rytmu serca (bradykardii zatokowej, tachykardii zatokowej lub innych zaburzeń rytmu serca) po podaniu sugammadeksu. U pacjentów otrzymujących sugammadeks (w dawce 2 mg/kg mc., 4 mg/kg mc. lub 16 mg/kg mc.) częstość występowania związanych z leczeniem zaburzeń rytmu serca była zasadniczo zbliżona do częstości obserwowanej w przypadku stosowania neostygminy (50 µg/kg mc. do dawki maksymalnej 5 mg) łącznie z glikopirolanem (10 µg/kg mc. do dawki maksymalnej 1 mg).
CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Profil działań niepożądanych u pacjentów ocenionych według klasyfikacji ASA jako Klasy 3 lub 4 był zasadniczo podobny do profilu u dorosłych pacjentów w badaniach Fazy 1 do 3 łącznie; z tego względu modyfikacja dawki nie jest konieczna (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Parametry farmakokinetyczne sugammadeksu w niniejszym punkcie przedstawiają całkowitą sumę stężenia sugammadeksu związanego i nie związanego w kompleks. Przyjmuje się, że u poddawanych znieczuleniu parametry farmakokinetyczne jak klirens i objętość dystrybucji są takie same dla sugammadeksu związanego i nie związanego w kompleks. Dystrybucja: Objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym sugammadeksu, obserwowana u dorosłych pacjentów z prawidłową czynnością nerek, wynosi w przybliżeniu 11 do 14 litrów (na podstawie konwencjonalnej, nie-przedziałowej analizy farmakokinetyki). Ani sugammadeks, ani kompleks sugammadeksu i rokuronium nie wiąże się z białkami osocza lub erytrocytami, co wykazano in vitro , stosując osocze i pełną krew pochodzące od mężczyzn. Sugammadeks wykazuje kinetykę liniową w zakresie dawek od 1 do 16 mg/kg mc., jeżeli podawany jest jako bolus dożylny.
CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Metabolizm: W badaniach nieklinicznych i klinicznych nie zaobserwowano żadnych metabolitów sugammadeksu, a jedyną drogą eliminacji jest wydalanie niezmienionego produktu przez nerki. Eliminacja: Okres półtrwania sugammadeksu w fazie eliminacji (t 1/2 ) u dorosłych znieczulonych pacjentów z prawidłową czynnością nerek wynosi około 2 godziny, a szacunkowy klirens w osoczu wynosi około 88 ml/min. Badanie nad bilansem masowym wykazało, że > 90% dawki jest wydalane w ciągu 24 godzin. 96% dawki jest wydalane z moczem, a przynajmniej 95% z tej wartości stanowi sugammadeks w postaci niezmienionej. Wydalanie z kałem lub z wydychanym powietrzem stanowi mniej niż 0,02% dawki. Podanie sugammadeksu zdrowym ochotnikom było związane ze zwiększoną eliminacją kompleksu z rokuronium przez nerki. Szczególne grupy pacjentów: Zaburzenia czynności nerek a wiek: W badaniu farmakokinetycznym, w którym porównywano pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek z pacjentami z prawidłową czynnością nerek, stężenie sugammadeksu w osoczu było podobne w ciągu pierwszej godziny po podaniu dawki produktu, a potem szybciej obniżało się w grupie kontrolnej.
CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Stwierdzono wydłużenie czasu całkowitej ekspozycji na sugammadeks, prowadzące do ekspozycji 17-krotnie większej u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Małe stężenia sugammadeksu są wykrywalne przez co najmniej 48 godzin po jego podaniu u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek. W drugim badaniu, w którym porównywano pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek z pacjentami z prawidłową czynnością nerek, klirens sugammadeksu stopniowo zmniejszał się, a okres t 1/2 stopniowo wydłużał się wraz z pogarszającą się czynnością nerek. Ekspozycja była dwukrotnie większa u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek i pięciokrotnie większa u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Stężenia sugammadeksu w osoczu były niewykrywalne po 7 dniach po przyjęciu dawki u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek. Tabela 8: Poniżej przedstawiono podsumowanie parametrów farmakokinetycznych sugammadeksu według wieku i czynności nerek:

CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

Wybrane cechy charakterystyczne pacjentów Średnie przewidywane parametry PK(CV*%)
Dane demograficzne WiekMasa ciała Czynność nerek Klirens kreatyniny (ml/min) Klirens (ml/min) Objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym(l) Okres półtrwania w fazie eliminacji(h)
Dorośli Prawidłowa 100 84 (24) 13 2 (22)
40 lat75 kg Zaburzenia ŁagodneUmiarkowane Ciężkie 503010 47 (25)28 (24)8 (25) 141415 4 (22)7 (23)24 (25)
Osobyw podeszłymwieku Prawidłowa 80 70 (24) 13 3 (21)
75 lat75 kg Zaburzenia Łagodne Umiarkowane Ciężkie 503010 46 (25)28 (25)8 (25) 141415 4 (23)7 (23)24 (24)
Młodzież Prawidłowa 95 72 (25) 10 2 (21)
15 lat56 kg Zaburzenia ŁagodneUmiarkowane Ciężkie 482910 40 (24)24 (24)7 (25) 111111 4 (23)6 (24)22 (25)
Dzieci starsze Prawidłowa 60 40 (24) 5 2 (22)
9 lat29 kg Zaburzenia Łagodne UmiarkowaneCiężkie 30186 21 (24)12 (25)3 (26) 666 4 (22)7 (24)25 (25)
Dzieci młodsze Prawidłowa 39 24 (25) 3 2 (22)
4 lata16 kg Zaburzenia Łagodne Umiarkowane Ciężkie 19124 11 (25)6 (25)2 (25) 333 4 (23)7 (24)28 (26)

CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
*CV=współczynnik zmienności Płeć: Nie zaobserwowano różnic dla płci. Rasa: W badaniu z udziałem zdrowych uczestników rasy kaukaskiej i pochodzenia japońskiego nie zaobserwowano klinicznie istotnych różnic odnośnie parametrów farmakokinetycznych. Ograniczone dane nie wskazują na istnienie różnicy odnośnie parametrów farmakokinetycznych u osób pochodzenia afrykańskiego lub afroamerykańskiego. Masa ciała: Populacyjna analiza farmakokinetyczna z udziałem pacjentów dorosłych i pacjentów w podeszłym wieku nie wykazała klinicznie istotnego związku klirensu i objętości dystrybucji z masą ciała. Otyłość: W jednym badaniu klinicznym z udziałem chorobliwie otyłych pacjentów sugammadeks w dawce 2 mg/kg mc. oraz 4 mg/kg mc. podawano w zależności od rzeczywistej masy ciała (n=76) lub idealnej masy ciała (n=74). Ekspozycja na sugammadeks zwiększała się w sposób liniowy i zależny od dawki po podaniu zgodnie z rzeczywistą masą ciała lub idealną masą ciała.
CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Nie stwierdzono istotnych klinicznie różnic pod względem parametrów farmakokinetycznych pomiędzy pacjentami chorobliwie otyłymi a populacją ogólną.
CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, toksycznego wpływu na rozród, tolerancji miejscowej i zgodności z krwią, nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. Sugammadeks jest szybko usuwany z organizmów zwierząt, na których były prowadzone badania niekliniczne, jednakże zaobserwowano jego pozostałości w kościach i zębach młodych szczurów. Badania niekliniczne na młodych dorosłych i dojrzałych szczurach wykazują, że sugammadeks nie wpływa negatywnie na kolor zębów ani na jakość, strukturę czy metabolizm kości. Sugammadeks nie wpływa na naprawę złamań i proces przebudowy kości.
CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Kwas solny (do ustalenia odpowiedniego pH) Sodu wodorotlenek (do ustalenia odpowiedniego pH) Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. Niezgodności fizyczne zaobserwowano dla werapamilu, ondansetronu i ranitydyny. 6.3 Okres ważności 2 lata Po pierwszym otwarciu i rozcieńczeniu wykazano chemiczną oraz fizyczną stabilność w trakcie stosowania dla okresu 48 godzin w temperaturze od 2°C do 25°C. Biorąc pod uwagę względy mikrobiologiczne, rozcieńczony produkt należy zużyć natychmiast. W przypadku nieużycia produktu od razu, za czas i warunki przechowywania w trakcie stosowania produktu odpowiada użytkownik, zaś czas ten nie powinien przekraczać 24 godzin, w temperaturze od 2°C do 8°C, chyba, że rozcieńczenie odbywało się w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach jałowych.
CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 30°C. Nie zamrażać. Przechowywać fiolki w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Warunki przechowywania produktu leczniczego po rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania 2 ml lub 5 ml roztworu w fiolce ze szkła typu I zamkniętej gumowym korkiem z gumy chlorobutylowej, z czerwonym aluminiowym kapslem z wieczkiem typu flip-off. Wielkość opakowań: 10 fiolek po 2 ml lub 10 fiolek po 5 ml. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Produkt leczniczy Sugammadex Adroiq należy wprowadzać do linii dożylnej trwającego wlewu, stosując następujące roztwory dożylne: chlorek sodu 9 mg/ml (0,9%), glukoza 50 mg/ml (5%), chlorek sodu 4,5 mg/ml (0,45%) i glukoza 25 mg/ml (2,5%), roztwór mleczanu Ringera, roztwór Ringera, glukoza 50 mg/ml (5%) w chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%).
CHPL leku Sugammadex Adroiq, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Linia infuzyjna powinna być odpowiednio przepłukana (np. 0,9% roztworem chlorku sodu) pomiędzy podawaniem produktu leczniczego Sugammadex Adroiq i innych produktów leczniczych. Stosowanie u dzieci i młodzieży W przypadku pacjentów pediatrycznych produkt Sugammadex Adroiq można rozcieńczyć, stosując chlorek sodu 9 mg/ml (0,9%), do stężenia 10 mg/ml (patrz punkt 6.3). Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Tracrium, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 10 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Tracrium, 10 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ml roztworu zawiera 10 mg atrakuriowego bezylanu. Jedna ampułka 2,5 ml zawiera 25 mg atrakuriowego bezylanu. Jedna ampułka 5 ml zawiera 50 mg atrakuriowego bezylanu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań lub infuzji.
CHPL leku Tracrium, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 10 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Tracrium jest stosowany: podczas znieczulenia ogólnego w celu umożliwienia intubacji dotchawiczej, podczas zabiegów chirurgicznych lub prowadzenia kontrolowanej wentylacji w celu zwiotczenia mięśni szkieletowych, u pacjentów w oddziałach intensywnej terapii (OIT) w celu ułatwienia mechanicznej wentylacji.
CHPL leku Tracrium, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 10 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dorośli Wstrzyknięcia dożylne Produkt leczniczy Tracrium podaje się we wstrzyknięciach dożylnych. Zalecana dawka dla osób dorosłych wynosi od 0,3 mg/kg mc. do 0,6 mg/kg mc. (zależnie od wymaganego czasu trwania pełnego bloku niedepolaryzacyjnego) i zapewnia odpowiednie zwiotczenie przez 15-35 minut. Intubację dotchawiczą można zazwyczaj wykonać przed upływem 90 sekund od dożylnego podania dawki od 0,5 mg/kg mc. do 0,6 mg/kg mc. Czas trwania pełnego bloku niedepolaryzacyjnego można przedłużyć podając w miarę potrzeby dodatkowe dawki od 0,1 mg/kg mc. do 0,2 mg/kg mc. Podawanie kolejnych dodatkowych dawek nie nasila blokowania przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Samoistny powrót przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, mierzony uzyskaniem 95% odpowiedzi na stymulację tężcową, następuje po około 35 minutach od zakończenia pełnej blokady.
CHPL leku Tracrium, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 10 mg/ml
Dawkowanie
Blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, wywołaną przez produkt leczniczy Tracrium, można szybko odwrócić bez obawy wystąpienia objawów rekuraryzacji, stosując standardowe dawki produktów z grupy inhibitorów cholinoesterazy, takich jak neostygmina i edrofonium, poprzedzone podaniem atropiny lub podane jednocześnie z atropiną. Infuzja ciągła Po podaniu pierwszej dawki od 0,3 mg/kg mc. do 0,6 mg/kg mc. w szybkim wstrzyknięciu dożylnym produkt leczniczy Tracrium można stosować w postaci infuzji ciągłej w dawce od 0,3 mg/kg mc. do 0,6 mg/kg mc./godzinę w celu utrzymania blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego podczas długotrwałych zabiegów chirurgicznych. Produkt leczniczy Tracrium można podawać w zalecanych dawkach w postaci infuzji ciągłej podczas operacji kardiochirurgicznych z użyciem aparatu do krążenia pozaustrojowego.
CHPL leku Tracrium, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 10 mg/ml
Dawkowanie
Obniżenie ciepłoty ciała do temperatury 25-26C zmniejsza szybkość unieczynniania atrakurium, dlatego w przypadku tak obniżonej temperatury ciała można utrzymywać pełną blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego stosując w postaci infuzji mniej więcej połowę dawki zalecanej w normotermii. Pacjenci w oddziałach intensywnej terapii Podawanie produktu leczniczego Tracrium można rozpocząć początkową dawką od 0,3 mg/kg mc. do 0,6 mg/kg mc. podaną w szybkim wstrzyknięciu dożylnym, po czym w celu utrzymania blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego produkt leczniczy Tracrium można stosować w postaci ciągłej infuzji w dawce od 11 µg/kg mc./minutę do 13 µg/kg mc./minutę (od 0,65 mg/kg mc./godzinę do 0,78 mg/kg mc./godzinę). Jednakże podczas stosowania produktu leczniczego Tracrium w oddziałach intensywnej terapii występują duże indywidualne różnice wielkości skutecznych dawek – od bardzo małych, jak np. 4,5 µg/kg mc./minutę (0,27 mg/kg mc./godzinę) do bardzo dużych, jak np.
CHPL leku Tracrium, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 10 mg/ml
Dawkowanie
29,5 µg/kg mc./minutę (1,77 mg/kg masy ciała/godzinę). Również w miarę upływu czasu wielkość skutecznej dawki może ulegać zmianie. Długość czasu podawania produktu leczniczego Tracrium nie ma wpływu na szybkość samoistnego powrotu przewodnictwa nerwowo-mięśniowego u pacjentów w oddziałach intensywnej terapii. Po około 60 minutach (zakres 32-108 minut) uzyskuje się spontaniczny powrót odpowiedzi skurczowej mięśni mierzonej metodą ciągu czterech impulsów do wartości > 0,75 (stosunek amplitudy czwartego skurczu do amplitudy pierwszego). Dzieci i młodzież Dawki stosowane u dzieci w wieku powyżej 1 miesiąca są w przeliczeniu na masę ciała takie same, jak u osób dorosłych. Nie oceniano bezpieczeństwa i skuteczności stosowania produktu leczniczego Tracrium u dzieci w wieku poniżej 1 miesiąca. Pacjenci w podeszłym wieku Pacjentom w podeszłym wieku produkt leczniczy Tracrium podaje się w standardowych dawkach.
CHPL leku Tracrium, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 10 mg/ml
Dawkowanie
Zaleca się jednak powolne podawanie dawki początkowej, o wielkości bliskiej dolnej granicy zakresu dawek zalecanych. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby Produkt leczniczy Tracrium można podawać w standardowych dawkach pacjentom w każdym stadium zaawansowania niewydolności nerek lub wątroby, w tym również w stadiach krańcowych. Pacjenci z chorobami sercowo-naczyniowymi Osobom z klinicznie istotnymi objawami chorób sercowo-naczyniowych dawkę początkową produktu leczniczego Tracrium należy wstrzykiwać przez co najmniej 60 sekund. Monitorowanie pacjentów W celu indywidualnego ustalenia dawki produktu leczniczego Tracrium zaleca się monitorowanie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego podczas podawania produktu leczniczego, tak jak się to czyni w przypadku wszystkich innych produktów leczniczych blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. Sposób podawania Wstrzyknięcia dożylne lub infuzja.
CHPL leku Tracrium, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 10 mg/ml
Dawkowanie
Instrukcja dotycząca rozcieńczania produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.
CHPL leku Tracrium, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 10 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na atrakurium, cisatrakurium, kwas benzenosulfonowy lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Tracrium, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 10 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Tak jak wszystkie inne produkty lecznicze blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, produkt leczniczy Tracrium poraża mięśnie oddechowe oraz inne mięśnie szkieletowe, nie wpływając na świadomość. Produkt leczniczy Tracrium należy stosować wyłącznie wraz z odpowiednimi produktami leczniczymi znieczulającymi ogólnie. Produkt leczniczy Tracrium może być podawany tylko przez doświadczonego anestezjologa lub pod jego ścisłą kontrolą, w warunkach umożliwiających wykonanie intubacji dotchawiczej i prowadzenie sztucznej wentylacji. Podczas podawania produktu leczniczego Tracrium u części pacjentów może dojść do uwalniania histaminy. Dlatego produkt leczniczy Tracrium należy stosować ostrożnie u pacjentów, u których na podstawie wywiadu stwierdza się możliwość wystąpienia nadwrażliwości na histaminę. W szczególności u pacjentów z alergią i astmą oskrzelową w wywiadzie może wystąpić skurcz oskrzeli.
CHPL leku Tracrium, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 10 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Należy również zachować ostrożność podczas podawania produktu leczniczego Tracrium pacjentom, którzy wykazywali nadwrażliwość na inne produkty lecznicze blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, ponieważ są dostępne doniesienia o dużej częstości występowania nadwrażliwości krzyżowej (większej niż 50%) między produktami leczniczymi blokującymi przewodnictwo nerwowo-mięśniowe (patrz punkt 4.3). Produkt leczniczy Tracrium podany w zalecanych dawkach nie wykazuje istotnego wpływu na przewodnictwo w nerwie błędnym i zwojach nerwowych. W konsekwencji produkt leczniczy Tracrium podawany w zalecanym zakresie dawek nie wywiera klinicznie istotnego wpływu na czynność serca i nie przeciwdziała bradykardii wywoływanej wieloma produktami leczniczymi znieczulającymi lub pobudzeniem nerwu błędnego podczas operacji.
CHPL leku Tracrium, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 10 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Pacjenci z miastenią, innymi zaburzeniami przewodnictwa nerwowo-mięśniowego lub poważnymi zaburzeniami elektrolitowymi wykazują zwiększoną wrażliwość na działanie atrakurium, podobnie jak na pozostałe produkty lecznicze zwiotczające, wywołujące blok niedepolaryzacyjny. Produkt leczniczy Tracrium należy wstrzykiwać przez co najmniej 60 sekund pacjentom, u których istnieje zwiększone ryzyko nagłego obniżenia ciśnienia tętniczego krwi, np. pacjentom z hipowolemią. Produkt leczniczy Tracrium podlega unieczynnieniu w wysokim pH i dlatego nie należy go w tej samej strzykawce łączyć z tiopentalem lub innymi produktami leczniczymi o odczynie zasadowym. W przypadku wyboru żyły o małej średnicy jako miejsca podania produktu leczniczego Tracrium, po wstrzyknięciu produktu leczniczego, żyłę tę należy przepłukać izotonicznym roztworem chlorku sodu.
CHPL leku Tracrium, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 10 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Gdy przez założoną na stałe igłę lub kaniulę podaje się produkt Tracrium i inne produkty lecznicze znieczulające, po wstrzyknięciu każdego produktu leczniczego należy każdorazowo dokonać przepłukania odpowiednią objętością izotonicznego roztworu chlorku sodu. Ponieważ produkt leczniczy Tracrium jest związkiem hipotonicznym, nie wolno podawać go do kaniuli przeznaczonej do przetaczania krwi. Badania dotyczące występowania hipertermii złośliwej u predysponowanych zwierząt (świnie) oraz badania kliniczne dotyczące występowania jej objawów u predysponowanych pacjentów wykazują, że produkt leczniczy Tracrium nie powoduje tego zespołu. Pacjenci z oparzeniami mogą wykazywać oporność na działanie atrakurium oraz innych produktów leczniczych zwiotczających wywołujących blok niedepolaryzacyjny. U takich pacjentów może być konieczne podanie zwiększonych dawek produktu leczniczego Tracrium, zależnie od upływu czasu od chwili oparzenia oraz jego rozległości.
CHPL leku Tracrium, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 10 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Pacjenci w oddziałach intensywnej terapii Podanie zwierzętom laboratoryjnym dużych dawek laudanozyny, jednego z metabolitów atrakurium, związane było z wystąpieniem przemijającego obniżenia ciśnienia tętniczego oraz, u niektórych gatunków, z pobudzeniem ośrodkowego układu nerwowego. Mimo że u pacjentów otrzymujących atrakurium znajdujących się w oddziałach intensywnej terapii obserwowano napady drgawek, nie ustalono związku przyczynowego między występowaniem tych drgawek a laudanozyną.
CHPL leku Tracrium, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 10 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Jednoczesne zastosowanie wziewnych produktów leczniczych znieczulających, np. halotanu, izofluranu lub enfluranu, może nasilić blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołaną przez produkt leczniczy Tracrium. Tak jak i pozostałe produkty lecznicze zwiotczające wywołujące blok niedepolaryzacyjny, również produkt leczniczy Tracrium może nasilać i (lub) wydłużać czas trwania blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego w wyniku interakcji z następującymi produktami leczniczymi: antybiotykami: aminoglikozydowymi, polimyksynami, spektynomycyną, tetracyklinami, linkomycyną i klindamycyną; produktami leczniczymi przeciwarytmicznymi: propranololem, antagonistami kanału wapniowego, lidokainą, prokainamidem i chinidyną; produktami leczniczymi moczopędnymi: furosemidem i prawdopodobnie mannitolem, tiazydowymi produktami leczniczymi moczopędnymi i acetazolamidem; siarczanem magnezu; ketaminą; solami litu; produktami leczniczymi blokującymi zwoje nerwowe: trimetafanem, heksametonium.
CHPL leku Tracrium, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 10 mg/ml
Interakcje
Niektóre produkty lecznicze mogą niekiedy zaostrzyć lub ujawnić utajoną miastenię lub nawet wywołać zespół miasteniczny, czego następstwem może być zwiększona wrażliwość na działanie produktu leczniczego Tracrium. Do takich produktów leczniczych należą różne antybiotyki, produkty lecznicze beta-adrenolityczne (propranolol, oksprenolol), produkty lecznicze przeciwarytmiczne (prokainamid, chinidyna), produkty lecznicze przeciwreumatyczne (chlorochina, D-penicylamina), trimetafan, chloropromazyna, steroidy, fenytoina i sole litu. U pacjentów, którym długotrwale podaje się produkty lecznicze przeciwdrgawkowe, moment wystąpienia blokady niedepolaryzacyjnej przewodnictwa nerwowo-mięśniowego może zostać opóźniony, a okres jej trwania skrócony. Podawanie produktu leczniczego Tracrium w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi niedepolaryzującymi powodującymi wystąpienie blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego może spowodować blokadę tego przewodnictwa w stopniu większym niż można by oczekiwać po podaniu równoważnej dawki samego produktu leczniczego Tracrium.
CHPL leku Tracrium, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 10 mg/ml
Interakcje
Działanie synergiczne może być różne, zależnie od stosowania różnych skojarzeń produktów leczniczych. Produktów leczniczych zwiotczających wywołujących blok depolaryzacyjny, takich jak suksametonium, nie należy stosować do przedłużania zwiotczenia wywołanego przez produkty lecznicze powodujące blok niedepolaryzacyjny, takie jak atrakurium, ponieważ może to doprowadzić do powstania nadmiernie przedłużającej się i złożonej blokady, której zniesienie inhibitorami cholinoesterazy może być trudne. Leczenie z zastosowaniem inhibitorów acetylocholinoesterazy, powszechnie wykorzystywanych w leczeniu choroby Alzheimera (takich jak donepezyl) może skrócić czas trwania oraz zmniejszyć nasilenie bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanego przez atrakurium.
CHPL leku Tracrium, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 10 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Badania na zwierzętach wykazały, że produkt leczniczy Tracrium nie wywiera istotnego wpływu na rozwój płodu. Produkt leczniczy Tracrium, tak jak wszystkie produkty lecznicze blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, należy podawać kobietom ciężarnym jedynie wtedy, gdy oczekiwana korzyść dla matki przewyższa potencjalną możliwość wystąpienia zagrożenia dla płodu. Produkt leczniczy Tracrium można stosować w celu utrzymania zwiotczenia mięśni podczas cięcia cesarskiego, gdyż podany w zalecanych dawkach nie przenika przez łożysko w ilości istotnej klinicznie. Karmienie piersi? Nie wiadomo, czy produkt leczniczy Tracrium przenika do mleka kobiet karmiących piersią. Płodność Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu produktu leczniczego na płodność.
CHPL leku Tracrium, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 10 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie dotyczy stosowania produktu leczniczego Tracrium. Atrakurium jest zawsze stosowane jednocześnie z produktami leczniczymi wywołującymi znieczulenie ogólne. Obowiązują zwykłe środki ostrożności związane z wpływem znieczulenia ogólnego na sprawność psychofizyczną pacjenta.
CHPL leku Tracrium, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 10 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi występującymi w trakcie stosowania są niedociśnienie tętnicze krwi (łagodne, przemijające) oraz nagłe zaczerwienienie skóry, które są powiązane z uwalnianiem histaminy. Bardzo rzadko, ciężkie reakcje rzekomoanafilaktyczne lub anafilaktyczne obserwowano u pacjentów, u których zastosowano atrakurium w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi znieczulającymi. Działania niepożądane zostały wymienione poniżej. Uszeregowano je zgodnie z klasyfikacją układów i narządów oraz częstością występowania. Częstość występowania działań niepożądanych pogrupowano następująco: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000). Częste i niezbyt częste występowanie działań niepożądanych określono na podstawie danych z badań klinicznych.
CHPL leku Tracrium, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 10 mg/ml
Działania niepożądane
Rzadkie i bardzo rzadkie występowanie działań niepożądanych określono na podstawie danych ze zgłoszeń spontanicznych. Klasyfikacja częstości „nieznana” została przypisana do tych działań niepożądanych, których częstość występowania nie mogła być określona na podstawie dostępnych danych. Dane z badań klinicznych: Zaburzenia naczyń: Często: zdarzenia powiązane z uwalnianiem histaminy, takie jak obniżenie ciśnienia tętniczego (łagodne, przemijające), nagłe zaczerwienienie skóry Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: Niezbyt często: powiązany z uwalnianiem histaminy skurcz oskrzeli Dane uzyskane po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu: Zaburzenia układu immunologicznego: Bardzo rzadko: reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, w tym wstrząs anafilaktyczny, niewydolność krążenia, zatrzymanie akcji serca Bardzo rzadko opisywano ciężkie reakcje anafilaktyczne lub rzekomoanafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, u pacjentów otrzymujących atrakurium jednocześnie z jednym lub więcej produktami leczniczymi znieczulającymi.
CHPL leku Tracrium, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 10 mg/ml
Działania niepożądane
Zaburzenia układu nerwowego: Nieznana: drgawki Zgłaszano występowanie napadów drgawek u pacjentów leczonych w oddziałach intensywnej terapii, otrzymujących atrakurium jednocześnie z wieloma innymi produktami leczniczymi. U pacjentów tych z reguły występowały dodatkowe przyczyny predysponujące do napadów drgawkowych (np. uraz głowy, obrzęk mózgu, wirusowe zapalenie mózgu, encefalopatia z niedotlenienia lub mocznica). Nie udowodniono związku przyczynowego pomiędzy występowaniem napadów drgawek, a zastosowaniem laudanozyny. W badaniach klinicznych nie wykazano korelacji między stężeniem laudanozyny w osoczu, a występowaniem napadów drgawek. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Rzadko: pokrzywka Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej: Nieznana: miopatia, osłabienie siły mięśniowej Opisywano wystąpienie osłabienia siły mięśniowej i (lub) miopatii po długotrwałym podawaniu produktów leczniczych zwiotczających mięśnie szkieletowe u ciężko chorych pacjentów w oddziałach intensywnej terapii.
CHPL leku Tracrium, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 10 mg/ml
Działania niepożądane
Pacjenci w większości otrzymywali jednocześnie kortykosteroidy. Te zdarzenia niepożądane występowały niezbyt często w powiązaniu z atrakurium, a związek przyczynowy nie został ustalony. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel: + 48 22 49 21 301, fax: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można również zgłaszać podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi podmiotu odpowiedzialnego.
CHPL leku Tracrium, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 10 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy Nadmiernie przedłużone porażenie mięśni i jego następstwa. Postępowanie Do chwili powrotu samoistnej wydolnej czynności oddechowej niezbędne jest utrzymanie drożności dróg oddechowych oraz zastosowanie wentylacji z dodatnim ciśnieniem wdechowym. Należy zastosować produkty lecznicze wywołujące pełne uśpienie, ponieważ świadomość pacjenta nie jest wyłączona. Podanie inhibitorów acetylocholinoesterazy wraz z atropiną lub glikopironium w chwili, gdy wystąpią oznaki samoistnego powrotu przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, może ten powrót przyspieszyć.
CHPL leku Tracrium, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 10 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Atrakurium jest związkiem wysoce swoistym, blokującym konkurencyjnie (wywołującym blok niedepolaryzacyjny) przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, wykazującym średni czas działania. Środki niedepolaryzujące przeciwdziałają neuroprzekaźnikowemu działaniu acetylocholiny przez łączenie się z miejscami receptorowymi na płytce motorycznej. Atrakurium może być używane w szerokim zakresie zabiegów chirurgicznych oraz w celu ułatwiania kontrolowanej wentylacji.
CHPL leku Tracrium, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 10 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Farmakokinetyka atrakurium w organizmie ludzkim jest w zasadzie liniowa w zakresie dawek od 0,3 mg/kg mc. do 0,6 mg/kg mc. Okres połowicznej eliminacji wynosi około 20 minut. Atrakurium podlega unieczynnieniu w reakcji typu Hofmanna – nieenzymatycznym procesie rozkładu zachodzącym w warunkach fizjologicznych wartości pH i w temperaturze ciała – z wytworzeniem nieaktywnych produktów rozpadu oraz poprzez hydrolizę wiązań estrowych przez nieswoiste esterazy. Eliminacja atrakurium nie jest zależna od wydolności nerek lub wątroby. Głównymi produktami rozpadu atrakurium są laudanozyna i alkohol czwartorzędowy, które nie wykazują aktywności blokującej przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. Alkohol czwartorzędowy jest rozkładany spontanicznie w eliminacji Hofmanna i wydalany przez nerki. Laudanozyna jest wydalana przez nerki i metabolizowana w wątrobie. Okres półtrwania laudanozyny wynosi od 3 do 6 godzin u pacjentów z prawidłową czynnością wątroby i nerek.
CHPL leku Tracrium, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 10 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Okres półtrwania laudanozyny wzrasta do około 15 godzin w niewydolności nerek oraz do 40 godzin w niewydolności nerek i wątroby. Szczytowe stężenia laudanozyny są największe u pacjentów z krańcową niewydolnością nerek lub wątroby i wynoszą średnio 4 µg/ml z dużymi wartościami odchyleń od średniej. Stężenie metabolitów jest większe u pacjentów leczonych w oddziałach intensywnej terapii, u których występują nieprawidłowości w czynności wątroby i (lub) nerek (patrz punkt 4.4). Metabolity te nie zwiększają blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Okres półtrwania atrakurium w fazie eliminacji wynosi około 20 minut, a objętość dystrybucji 0,16 l/kg. Atrakurium wiąże się z białkami w 82%.
CHPL leku Tracrium, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 10 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Rakotwórczość Nie przeprowadzono badań nad rakotwórczym działaniem produktu. Teratogenność Badania zwierząt wykazały, że produkt leczniczy Tracrium nie wywiera istotnego wpływu na rozwój płodu. Wpływ na płodność Nie przeprowadzono badań nad wpływem produktu leczniczego na płodność.
CHPL leku Tracrium, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 10 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. SZCZEGÓŁOWE DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Kwasu benzenosulfonowego roztwór 32% w/v Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie stwierdzono. 6.3 Okres ważności 2 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w lodówce (2C – 8C). Nie zamrażać. Chronić od światła. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Ampułki po 2,5 ml roztworu, 5 ampułek z bezbarwnego szkła (typ I) w tekturowym pudełku. Ampułki po 5 ml roztworu, 5 ampułek z bezbarwnego szkła (typ I) w tekturowym pudełku. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Produkt leczniczy Tracrium może być rozcieńczany następującymi płynami do infuzji, w których zachowuje trwałość przez podany poniżej okres: 0,9% roztwór chlorku sodu do infuzji – 24 godziny 5% roztwór glukozy do infuzji – 8 godzin Roztwór Ringera do wstrzykiwań dożylnych – 8 godzin 0,18% roztwór chlorku sodu i 4% roztwór glukozy do infuzji – 8 godzin Wieloskładnikowy roztwór mleczanu sodu do infuzji (roztwór Hartmanna do wstrzyknięć dożylnych) – 4 godziny Po rozcieńczeniu jednym z wymienionych płynów w taki sposób, aby stężenie atrakuriowego bezylanu wynosiło 0,5 mg/ml lub więcej, otrzymane roztwory są trwałe w świetle dziennym odpowiednio jak podano wyżej, jeśli przechowuje się je w temperaturze poniżej 30C.
CHPL leku Tracrium, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 10 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Nimbex, 2 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań i infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ml roztworu zawiera 2 mg cisatrakurium (Cisatracurium), w postaci benzenosulfonianu cisatrakurium. Jedna ampułka 2,5 ml zawiera 5 mg cisatrakurium. Jedna ampułka 5 ml zawiera 10 mg cisatrakurium. Jedna ampułka 10 ml zawiera 20 mg cisatrakurium. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań i infuzji. Roztwór bezbarwny do jasnożółtego lub zielonawożółtego. Nie zawiera widocznych cząstek stałych.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Wskazaniami do stosowania produktu Nimbex są zabiegi chirurgiczne i zabiegi diagnostyczno-terapeutyczne. Może być stosowany także u osób dorosłych wymagających intensywnej terapii. Może być on stosowany podczas znieczulenia ogólnego lub razem z lekami uspokajającymi w Oddziałach Intensywnej Terapii (OIT) w celu zwiotczenia mięśni szkieletowych oraz ułatwienia stosowania intubacji dotchawiczej i wentylacji kontrolowanej.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Produkt Nimbex nie powinien być mieszany w tej samej strzykawce ani podawany przez tę samą igłę razem z propofolem lub z roztworami zasadowymi, np. tiopentalem sodu (patrz punkt 6.2). Produkt Nimbex nie zawiera środków konserwujących i jest przeznaczony do jednorazowego użycia. Wskazówki dotyczące monitorowania W celu indywidualnego dostosowania dawki, podczas podawania produktu Nimbex zaleca się monitorowanie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, podobnie jak w przypadku innych środków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. Podanie we wstrzyknięciach dożylnych: Dawkowanie u dorosłych Intubacja dotchawicza. Zalecana dawka cisatrakurium wynosi u dorosłych 0,15 mg/kg mc., podawana we wstrzyknięciu trwającym 5-10 sekund. Ta dawka stwarza dobre do doskonałych warunki do intubacji dotchawiczej po upływie 120 sekund od podania produktu Nimbex po indukcji znieczulenia propofolem.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
Większe dawki skracają czas rozpoczęcia bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Tabela nr 1 podsumowuje farmakodynamikę cisatrakurium podanego zdrowym, dorosłym pacjentom w dawkach 0,1-0,4 mg/kg mc. podczas znieczulenia złożonego przy użyciu opioidu (tiopental/fentanyl/midazolam) lub propofolu. Tabela nr 1. Farmakodynamika cisatrakurium w zależności od wielkości stosowanej dawki Początkowa dawka cisatrakurium mg/kg mc. Rodzaj znieczulenia Czas do 90% zniesienia T1a (minuty) Czas do maksymalnego zniesienia T1a (minuty) Czas do 25% samoistnego powrotu T1a (minuty) 0,1 Opioid 3,4 4,8 45 0,15 Propofol 2,6 3,5 55 0,2 Opioid 2,4 2,9 65 0,4 Opioid 1,5 1,9 91 a Pojedyncza odpowiedź skurczowa, a także pierwsza składowa odpowiedzi mięśnia przywodziciela kciuka na ciąg czterech bodźców wywołana supramaksymalną stymulacją elektryczną nerwu łokciowego.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
Znieczulenie enfluranem lub izofluranem może wydłużyć czas skutecznego klinicznie działania początkowej dawki cisatrakurium nawet o 15%. Podtrzymanie bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego można przedłużyć stosując podtrzymujące dawki cisatrakurium. Dawka 0,03 mg/kg mc., podana podczas znieczulania opioidami lub propofolem, przedłuża klinicznie skuteczny blok o około 20 minut. Stosowanie kolejnych dawek podtrzymujących nie wydłuża czasu ich działania. Samoistne ustępowanie bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Szybkość samoistnego ustępowania bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego jest niezależna od wielkości podanej dawki produktu Nimbex. Podczas znieczulania opioidami lub propofolem średni czas ustępowania od 25% do 75% i od 5% do 95% bloku wynosi odpowiednio około 13 i 30 minut. Odwracanie bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
Blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołany przez produkt Nimbex można łatwo odwrócić podając standardowe dawki inhibitorów acetylocholinoesterazy. Po podaniu środka powodującego odwrócenie bloku w momencie powrotu średnio 10% odpowiedzi T1, średni czas ustępowania od 25% do 75% bloku oraz do pełnego ustąpienia klinicznych objawów bloku (T4 : T1  0,7) wynosi odpowiednio 4 i 9 minut. Dawkowanie u dzieci i młodzieży Intubacja dotchawicza (dzieci w wieku od 1 miesiąca do 12 lat): Podobnie jak u dorosłych początkowa dawka produktu Nimbex wynosi 0,15 mg/kg mc., podawana w szybkim wstrzyknięciu trwającym 5-10 sekund. Ta dawka stwarza dobre do doskonałych warunki do intubacji dotchawiczej po upływie 120 sekund od podania. Dane farmakodynamiczne dotyczące tej dawki przedstawiono w tabelach nr 2 i 3. Zastosowanie produktu Nimbex do intubacji u dzieci w klasie ASA III-IV nie było badane.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
Są ograniczone dane dotyczące stosowania produktu Nimbex u dzieci w wieku poniżej 2 lat, poddawanych długotrwałym lub rozległym zabiegom operacyjnym. U dzieci w wieku od 1 miesiąca do 12 lat cisatrakurium wykazuje krótszy czas efektywnego zwiotczenia i szybsze spontaniczne ustępowanie bloku w porównaniu z obserwowanymi u dorosłych w podobnych warunkach znieczulenia ogólnego. Zostały zaobserwowane niewielkie różnice w profilu farmakodynamicznym między dziećmi w wieku 1-11 miesięcy i 1-12 lat. Szczegóły zostały przedstawione w tabelach nr 2, 3a i 3b: Tabela nr 2: Dzieci w wieku 1 miesiąca do 11 miesięcy Dawka cisatrakurium (mg/kg mc.) Rodzaj znieczulenia Czas do 90% zniesienia T1 (minuty) Czas do maksymalnego zniesienia T1 (minuty) Czas do 25% samoistnego powrotu T1 (minuty) 0,15 Halotan 1,4 2,0 52 0,15 Opioid 1,4 1,9 47 Tabela nr 3a: Dzieci w wieku od 1 roku do 12 lat Dawka cisatrakurium (mg/kg mc.) Rodzaj znieczulenia Czas do 90% zniesienia T1 (minuty) Czas do maksymalnego zniesienia T1 (minuty) Czas do 25% samoistnego powrotu T1 (minuty) 0,15 Halotan 2,3 3,0 43 0,15 Opioid 2,6 3,6 38 Jeżeli Nimbex nie jest wymagany do intubacji: można zastosować dawki mniejsze niż 0,15 mg/kg mc.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
Dane farmakodynamiczne dotyczące dawek 0,08 i 0,1 mg/kg mc. u dzieci w wieku 2 – 12 lat zostały przedstawione w tabeli nr 3b: Tabela nr 3b: Dzieci w wieku od 2 do 12 lat Dawka cisatrakurium (mg/kg mc.) Rodzaj znieczulenia Czas do 90% zniesienia T1 (minuty) Czas do maksymalnego zniesienia T1 (minuty) Czas do 25% samoistnego powrotu T1 (minuty) 0,08 Halotan 1,7 2,5 31 0,1 Opioid 1,7 2,8 28 Podawanie produktu Nimbex po zastosowaniu suksametonium nie było badane u dzieci (patrz punkt 4.5). Podczas stosowania halotanu można oczekiwać przedłużenia o 20% klinicznie skutecznego działania dawki produktu Nimbex. Nie są dostępne informacje dotyczące stosowania produktu Nimbex u dzieci podczas znieczulenia innymi środkami znieczulającymi z grupy chlorowcowanych węglowodorów, ale można się spodziewać, że te środki również przedłużają klinicznie skuteczne działanie dawki produktu Nimbex.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
Podtrzymanie bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego (dzieci w wieku od 2 do 12 lat) Blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego można przedłużyć podając podtrzymujące dawki produktu Nimbex. U dzieci w wieku od 2 do 12 lat dawka 0,02 mg/kg mc., podana podczas znieczulenia halotanem, przedłuża klinicznie skuteczny blok o około 9 minut. Stosowanie kolejnych dawek podtrzymujących nie wydłuża czasu ich działania. Nie ma wystarczających danych, aby przedstawić specyficzne zalecenia dotyczące podtrzymującego dawkowania u dzieci w wieku poniżej 2 lat. Niemniej jednak, bardzo ograniczone dane z badań klinicznych u dzieci w wieku poniżej 2 lat sugerują, że dawka podtrzymująca 0,03 mg/kg mc. może przedłużać klinicznie skuteczny blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego do 25 minut, podczas opioidowego znieczulenia ogólnego. Samoistne ustępowanie bloku Szybkość samoistnego ustępowania bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego jest niezależna od wielkości podanej dawki produktu Nimbex.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
Podczas znieczulenia opioidami lub halotanem mediana czasu ustępowania od 25% do 75% i od 5% do 95% bloku wynosi odpowiednio około 11 i 28 minut. Odwracanie bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego Blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołany produktem Nimbex można łatwo odwrócić podając standardowe dawki inhibitorów acetylocholinoesterazy. Po podaniu środka powodującego odwrócenie bloku w momencie powrotu średnio 13% odpowiedzi T1, średni czas ustępowania od 25% do 75% bloku oraz do pełnego ustąpienia klinicznych objawów bloku (T4 : T1  0,7) wynosi odpowiednio około 2 i 5 minut. Podanie w postaci infuzji Dawkowanie u dorosłych i dzieci w wieku od 2 do 12 lat W celu podtrzymania bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego produkt Nimbex można stosować w postaci infuzji. Po wystąpieniu objawów samoistnego ustępowania bloku, zalecana początkowa szybkość infuzji 3 g/kg mc./min (0,18 mg/kg mc./h) pozwala przywrócić zahamowanie 89-99% odpowiedzi T1.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
Po początkowym okresie, potrzebnym do ustabilizowania się bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, szybkość infuzji od 1 do 2 g/kg mc./min (od 0,06 do 0,12 mg/kg mc./h) powinna być wystarczająca by utrzymać zablokowanie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego w podanym zakresie u większości pacjentów. Zmniejszenie szybkości infuzji nawet o 40% może być konieczne, jeśli produkt Nimbex jest podawany podczas znieczulenia izofluranem lub enfluranem (patrz punkt 4.5). Szybkość infuzji zależy od stężenia cisatrakurium w roztworze do infuzji, od niezbędnego stopnia zablokowania przewodnictwa nerwowo-mięśniowego oraz od masy ciała pacjenta. W tabeli nr 4 podane są zalecenia co do szybkości infuzji nierozcieńczonego produktu Nimbex. Tabela nr 4: Szybkość podawania produktu Nimbex (2 mg/ml) w postaci infuzji Masa ciała pacjenta (kg) Dawka (g /kg mc./min) 1,0 1,5 2,0 3,0 Szybkość infuzji ml/h 20 0,6 0,9 1,2 1,8 70 2,1 3,2 4,2 6,3 100 3,0 4,5 6,0 9,0 Podawanie produktu Nimbex w infuzji ciągłej nie wiązało się z postępującym zwiększeniem lub zmniejszeniem stopnia zablokowania przewodnictwa nerwowo-mięśniowego.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
Samoistne ustępowanie bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego po zaprzestaniu infuzji produktu Nimbex zachodzi z szybkością porównywalną do jego ustępowania po podaniu we wstrzyknięciu dożylnym. Dawkowanie u noworodków (w wieku poniżej 1 miesiąca) Stosowanie produktu Nimbex u noworodków nie jest zalecane, ponieważ nie przeprowadzono badań w tej populacji. Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku Pacjenci w podeszłym wieku nie wymagają zmiany dawkowania. U tych pacjentów parametry farmakodynamiczne produktu Nimbex są podobne do występujących u osób młodszych, chociaż tak jak w przypadku innych środków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, początek działania leku może wystąpić nieco później. Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek Pacjenci z niewydolnością nerek nie wymagają zmiany dawkowania.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
U tych pacjentów właściwości farmakodynamiczne produktu Nimbex są podobne do występujących u pacjentów z prawidłową czynnością nerek, ale początek działania może wystąpić nieco później. Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby Pacjenci w krańcowych stadiach niewydolności wątroby nie wymagają zmiany dawkowania. U tych pacjentów właściwości farmakodynamiczne produktu Nimbex są podobne do obserwowanych u pacjentów z prawidłową czynnością wątroby, ale początek działania może wystąpić nieco wcześniej. Dawkowanie u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi Podawanie produktu Nimbex w szybkim pojedynczym wstrzyknięciu (trwającym 5-10 sek.) pacjentom z poważnymi chorobami sercowo-naczyniowymi (Klasa I-III wg skali New York Heart Association) poddawanych zabiegowi pomostowania aortalno-wieńcowego (ang. CABG – Coronary Artery Bypass Graft –nie było związane z klinicznie istotną zmianą parametrów sercowo-naczyniowych po żadnej z badanych dawek (do 0,4 mg/kg mc.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
włącznie (8 x ED95). Jednakże dane dotyczące zastosowania dawek powyżej 0,3 mg/kg mc. w tej populacji pacjentów są ograniczone). Zastosowanie produktu Nimbex u dzieci poddawanych zabiegom kardiochirurgicznym nie było badane. Dawkowanie u pacjentów w Oddziałach Intensywnej Terapii (OIT) Produkt Nimbex może być podawany we wstrzyknięciach dożylnych i (lub) w postaci infuzji dorosłym pacjentom w OIT. Początkowo zaleca się podawanie dorosłym pacjentom w OIT cisatrakurium w postaci infuzji z szybkością 3 g/kg mc./min (0,18 mg/kg mc./h). U pacjentów mogą wystąpić duże różnice osobnicze w wielkości koniecznej dawki i mogą one ulegać zmniejszeniu lub zwiększeniu w miarę upływu czasu. Szybkość infuzji w badaniach klinicznych wynosiła średnio 3 g/kg mc./min [zakres od 0,5 do 10,2 g/kg mc./min (0,03 do 0,6 mg/kg mc./h)].
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
Po długotrwałym (do 6 dni) podawaniu produktu Nimbex w postaci infuzji u pacjentów w OIT, średni czas samoistnego całkowitego powrotu przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wynosił 50 minut. Profil samoistnego powrotu przewodnictwa nerwowo-mięśniowego po stosowaniu cisatrakurium w postaci infuzji u pacjentów w OIT jest niezależny od czasu trwania infuzji.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Produkt Nimbex jest przeciwwskazany u pacjentów o stwierdzonej nadwrażliwości na cisatrakurium, atrakurium lub kwas benzenosulfonowy.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Ostrzeżenia wynikające z właściwości produktu Cisatrakurium poraża mięśnie oddechowe podobnie jak inne mięśnie szkieletowe, nie wpływając, według obecnego stanu wiedzy, na świadomość i próg odczuwania bólu. Produkt Nimbex powinien być podawany wyłącznie przez anestezjologa lub lekarza mającego doświadczenie w stosowaniu i działaniu środków wywołujących zablokowanie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego lub pod ich nadzorem, w warunkach umożliwiających wykonanie intubacji dotchawiczej, zastosowanie wentylacji kontrolowanej oraz odpowiednie wysycenie krwi tętniczej tlenem. Należy zachować dużą ostrożność podczas podawania produktu Nimbex pacjentom, u których wystąpiła nadwrażliwość na inne środki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, ponieważ istnieją doniesienia o dużej częstości występowania nadwrażliwości krzyżowej (większej niż 50%) między lekami blokującymi przewodnictwo nerwowo-mięśniowe (patrz punkt 4.3).
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Cisatrakurium nie wykazuje istotnych właściwości wagolitycznych lub właściwości blokowania zwojów nerwowych. Z tego powodu produkt Nimbex nie wywiera klinicznie istotnego wpływu na częstość akcji serca i nie przeciwdziała bradykardii wywoływanej przez wiele leków stosowanych w celu wywołania znieczulenia ogólnego lub przez pobudzenie nerwu błędnego w czasie zabiegu chirurgicznego. Pacjenci z miastenią lub z innymi zaburzeniami przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wykazują znacznie większą wrażliwość na działanie środków wywołujących blok niedepolaryzacyjny (polaryzacyjny, konkurencyjny). U tych pacjentów zaleca się podawanie produktu Nimbex w początkowej dawce nie większej niż 0,02 mg/kg masy ciała. Ciężkie zaburzenia kwasowo-zasadowe lub elektrolitowe w surowicy mogą zwiększać lub zmniejszać wrażliwość pacjentów na działanie środków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Nie są dostępne informacje o zastosowaniu produktu Nimbex u noworodków w wieku poniżej 1 miesiąca, ponieważ nie był on badany w tej populacji pacjentów. Nie badano działania cisatrakurium u pacjentów z hipertermią złośliwą w wywiadzie. Badania przeprowadzone u świń z predyspozycją do wystąpienia hipertermii złośliwej wykazują, że cisatrakurium nie wyzwala tego zespołu. Brak badań dotyczących stosowania cisatrakurium u pacjentów poddawanych zabiegom kardiochirurgicznym w warunkach indukowanej hipotermii (25-28°C). Tak jak w przypadku innych środków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, można spodziewać się, że szybkość infuzji niezbędna do utrzymania odpowiedniego zwiotczenia będzie w tych warunkach znacznie mniejsza. Nie badano działania produktu Nimbex u pacjentów z oparzeniami. Podobnie jednak jak w przypadku innych środków wywołujących blok niedepolaryzacyjny (polaryzacyjny, konkurencyjny), u pacjentów z oparzeniami czas działania produktu Nimbex może być krótszy, a dawki niezbędne do zastosowania większe.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Produkt Nimbex jest roztworem hipotonicznym i nie wolno podawać go łącznie z przetaczaną krwią w jednym cewniku dożylnym. Pacjenci w Oddziałach Intensywnej Terapii (OIT) Podczas podawania zwierzętom laboratoryjnym laudanozyny (metabolit cisatrakurium i atrakurium) w dużych dawkach, obserwowano przemijający spadek ciśnienia krwi, a u niektórych gatunków wzmożenie efektów pobudzeniowych mózgu. U najbardziej wrażliwych gatunków zwierząt, działanie to wystąpiło przy stężeniach laudanozyny w osoczu podobnych do tych, które obserwowano u niektórych pacjentów w OIT po podaniu długotrwałej infuzji atrakurium. W związku z mniejszą wymaganą szybkością infuzji cistrakurium, stężenia laudanozyny w osoczu wynoszą około 1/3 stężeń obserwowanych po infuzji atrakurium. Pojawiły się nieliczne doniesienia, że u pacjentów w OIT, którym podawano atrakurium i inne leki, obserwowano drgawki. Pacjenci ci mieli zwykle jedno lub więcej schorzeń predysponujących do drgawek (np.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
uraz czaszki, hipoksyjna encefalopatia, obrzęk mózgu, wirusowe zapalenie mózgu, mocznica). Nie ustalono związku przyczynowego tych obserwacji z laudanozyną.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Wiele leków wpływa na siłę i czas działania środków wywołujących blok niedepolaryzacyjny (polaryzacyjny, konkurencyjny) przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Są to na przykład: Zwiększające działanie: Anestetyki: środki znieczulające: enfluran, izofluran i halotan (patrz punkt 4.2), ketamina, inne środki wywołujące blok niedepolaryzacyjny przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, Inne leki: antybiotyki (w tym aminoglikozydy, polimyksyny, spektynomycyna, tetracykliny, linkomycyna i klindamycyna), leki przeciwarytmiczne (w tym propranolol, leki blokujące kanały wapniowe, lidokaina, prokainamid i chinidyna), diuretyki (w tym furosemid i prawdopodobnie tiazydy, mannitol, acetazolamid), sole magnezu, sole litu, leki blokujące zwoje nerwowe (trimetafan, heksametonium).
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Interakcje
W rzadkich przypadkach niektóre leki mogą zaostrzyć lub ujawnić ukrytą miastenię lub nawet wywołać zespół miasteniczny, czego następstwem może być zwiększona wrażliwość na działanie środków wywołujących niedepolaryzacyjny (polaryzacyjny, konkurencyjny) blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Do leków takich należą różne antybiotyki, ß-adrenolityki (propranolol, oksprenolol), leki przeciwarytmiczne (prokainamid, chinidyna), leki przeciwreumatyczne (chlorochina, D-penicylamina), trimetafan, chlorpromazyna, steroidy, fenytoina i sole litu. Podanie suksametonium w celu przedłużenia czasu trwania zwiotczenia wywołanego przez środki powodujące blok niedepolaryzacyjny (polaryzacyjny, konkurencyjny) może spowodować wystąpienie przedłużonego i złożonego bloku, którego usunięcie za pomocą antagonistów acetylocholinoesterazy może być trudne.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Interakcje
Zmniejszające działanie: uprzednie długotrwałe podawanie fenytoiny lub karbamazepiny, leczenie z zastosowaniem inhibitorów acetylocholinoesterazy, powszechnie wykorzystywanych w terapii choroby Alzheimera (takich jak donepezyl) może skrócić czas trwania oraz zmniejszyć nasilenie bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanego przez cisatrakurium. Brak wpływu na czas działania: uprzednie podanie suksametonium nie wpływa ani na czas trwania bloku niedepolaryzacyjnego wywołanego podaniem produktu Nimbex we wstrzyknięciu dożylnym, ani nie wymaga zmian w szybkości podawania infuzji.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak wystarczających danych dotyczących stosowania produktu Nimbex u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach dotyczące wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka, płodu, przebieg porodu i rozwój pourodzeniowy (patrz punkt 5.3) są niewystarczające. Potencjalne zagrożenie dla człowieka nie jest znane. Produktu Nimbex nie należy stosować w okresie ciąży. Karmienie piersi? Nie wiadomo, czy cisatrakurium lub jego metabolity przenikają do mleka kobiecego. Nie można wykluczyć zagrożenia dla dziecka karmionego piersią. Jednak ze względu na krótki okres półtrwania nie jest spodziewany wpływ na dziecko karmione piersią, jeśli matka wznowi karmienie piersią po ustąpieniu działania substancji. W celu zachowania ostrożności należy przerwać karmienie piersią na czas leczenia i zalecane jest powstrzymanie się od następnego karmienia piersią na czas odpowiadający pięciu okresom półtrwania cisatrakurium w fazie eliminacji, tj.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
na około 3 godziny od przyjęcia ostatniej dawki lub zakończenia infuzji cisatrakurium. Płodność Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu na płodność. 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu Nie dotyczy stosowania produktu Nimbex. Cisatrakurium jest zawsze stosowane jednocześnie ze środkami wywołującymi znieczulenie ogólne. Należy zachować środki ostrożności związane z wpływem znieczulenia ogólnego na zdolność wykonywania czynności przez pacjenta. 4.8 Działania niepożądane Opierając się na danych z badań klinicznych określono częstość występowania działań niepożądanych zgłaszanych bardzo często, często i niezbyt często. Działania niepożądane zostały pogrupowane według częstości występowania, określonej w następujący sposób: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10 000).
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Dane z badań klinicznych Zaburzenia serca: Często bradykardia Zaburzenia naczyniowe: Często hipotensja, Niezbyt często zaczerwienienie skóry Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: Niezbyt często skurcz oskrzeli Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Niezbyt często wysypka Dane uzyskane po wprowadzeniu do obrotu Zaburzenia układu immunologicznego: Bardzo rzadko reakcje anafilaktyczne, wstrząs anafilaktyczny Po podaniu leków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe obserwowano występowanie reakcji anafilaktycznych o różnym stopniu ciężkości, w tym wstrząs anafilaktyczny. Istnieją doniesienia o bardzo rzadkim występowaniu ciężkich reakcji anafilaktycznych u pacjentów otrzymujących produkt Nimbex w połączeniu z jednym lub kilkoma innymi lekami anestetycznymi.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej: Bardzo rzadko miopatia, osłabienie siły mięśniowej Nieliczne prace donoszą o występowaniu u ciężko chorych pacjentów w oddziałach intensywnej terapii osłabienia siły mięśniowej i (lub) miopatii po przedłużonym podawaniu leków zwiotczających mięśnie szkieletowe. Większość pacjentów otrzymywała równocześnie leki kortykosteroidowe. Nie zostało potwierdzone, że występowanie tych objawów było związane przyczynowo ze stosowaniem produktu Nimbex. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49-21-301, fax: +48 22 49-21-309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. 4.9 Przedawkowanie Objawy podmiotowe i przedmiotowe Przedłużające się porażenie mięśni i jego następstwa są przypuszczalnie głównymi objawami przedmiotowymi przedawkowania produktu Nimbex. Postępowanie Do chwili powrotu samoistnej, wydolnej czynności oddechowej niezbędne jest utrzymanie wentylacji płuc i odpowiedniego wysycenia krwi tętniczej tlenem. Należy stosować środki wywołujące pełną sedację, ponieważ produkt Nimbex nie powoduje zniesienia świadomości. Po wystąpieniu objawów samoistnego powrotu przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, podanie inhibitorów acetylocholinoesterazy może przyspieszyć powrót przewodnictwa.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu Nie dotyczy stosowania produktu Nimbex. Cisatrakurium jest zawsze stosowane jednocześnie ze środkami wywołującymi znieczulenie ogólne. Należy zachować środki ostrożności związane z wpływem znieczulenia ogólnego na zdolność wykonywania czynności przez pacjenta.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Opierając się na danych z badań klinicznych określono częstość występowania działań niepożądanych zgłaszanych bardzo często, często i niezbyt często. Działania niepożądane zostały pogrupowane według częstości występowania, określonej w następujący sposób: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10 000). Dane z badań klinicznych Zaburzenia serca: Często bradykardia Zaburzenia naczyniowe: Często hipotensja, Niezbyt często zaczerwienienie skóry Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: Niezbyt często skurcz oskrzeli Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Niezbyt często wysypka Dane uzyskane po wprowadzeniu do obrotu Zaburzenia układu immunologicznego: Bardzo rzadko reakcje anafilaktyczne, wstrząs anafilaktyczny Po podaniu leków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe obserwowano występowanie reakcji anafilaktycznych o różnym stopniu ciężkości, w tym wstrząs anafilaktyczny.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Działania niepożądane
Istnieją doniesienia o bardzo rzadkim występowaniu ciężkich reakcji anafilaktycznych u pacjentów otrzymujących produkt Nimbex w połączeniu z jednym lub kilkoma innymi lekami anestetycznymi. Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej: Bardzo rzadko miopatia, osłabienie siły mięśniowej Nieliczne prace donoszą o występowaniu u ciężko chorych pacjentów w oddziałach intensywnej terapii osłabienia siły mięśniowej i (lub) miopatii po przedłużonym podawaniu leków zwiotczających mięśnie szkieletowe. Większość pacjentów otrzymywała równocześnie leki kortykosteroidowe. Nie zostało potwierdzone, że występowanie tych objawów było związane przyczynowo ze stosowaniem produktu Nimbex. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49-21-301, fax: +48 22 49-21-309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy podmiotowe i przedmiotowe Przedłużające się porażenie mięśni i jego następstwa są przypuszczalnie głównymi objawami przedmiotowymi przedawkowania produktu Nimbex. Postępowanie Do chwili powrotu samoistnej, wydolnej czynności oddechowej niezbędne jest utrzymanie wentylacji płuc i odpowiedniego wysycenia krwi tętniczej tlenem. Należy stosować środki wywołujące pełną sedację, ponieważ produkt Nimbex nie powoduje zniesienia świadomości. Po wystąpieniu objawów samoistnego powrotu przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, podanie inhibitorów acetylocholinoesterazy może przyspieszyć powrót przewodnictwa.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki zwiotczające mięśnie działające obwodowo: inne czwartorzędowe związki amoniowe. Kod ATC: M 03 AC 11. Cisatrakurium jest środkiem zwiotczającym mięśnie szkieletowe, o strukturze benzylizochinolinowej, wywołującym blok niedepolaryzacyjny (polaryzacyjny, konkurencyjny), o średnio długim czasie działania. Badania kliniczne u ludzi wykazały, że cisatrakurium w dawkach do 8 x ED95 włącznie nie wywołuje zależnego od dawki uwalniania histaminy. Mechanizm działania Cisatrakurium wiąże się z receptorami cholinergicznymi płytki motorycznej, antagonizując działanie acetylocholiny, czego rezultatem jest konkurencyjny blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Działanie to można łatwo odwrócić stosując odwracalne inhibitory acetylocholinoesterazy, takie jak neostygmina lub edrofonium.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Dawka potrzebna do usunięcia 95% odpowiedzi skurczowej mięśnia przywodziciela kciuka na stymulację nerwu łokciowego (ED95), podczas znieczulenia złożonego przy użyciu opioidu (tiopental/fentanyl/midazolam) wynosi 0,05 mg/kg masy ciała. ED95 cisatrakurium u dzieci podczas znieczulania halotanem wynosi 0,04 mg/kg masy ciała.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne W organizmie człowieka cisatrakurium podlega degradacji w fizjologicznym zakresie wartości pH i temperatury poprzez eliminację Hofmanna (proces chemiczny), tworząc laudanozynę i monoczwartorzędowy metabolit akrylanowy. Monoczwartorzędowy metabolit akrylanowy jest hydrolizowany przez nieswoiste esterazy osoczowe do monoczwartorzędowego alkoholu. Eliminacja cisatrakurium jest w dużym stopniu niezależna od czynności narządów wewnętrznych, ale wątroba i nerki są głównymi drogami eliminacji jego metabolitów. Metabolity te nie wykazują właściwości blokowania przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Farmakokinetyka u osób dorosłych Ogólne właściwości farmakokinetyczne cisatrakurium, oceniane przy użyciu modelu niekompartmentowego, nie były zależne od dawki w badanych zakresach (0,1-0,2 mg/kg masy ciała, tj. 2-4 x ED95). Metoda farmakokinetyki populacyjnej potwierdziła to w rozszerzonym zakresie dawek do 0,4 mg/kg masy ciała (8 x ED95).
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Tabela nr 5 przedstawia parametry farmakokinetyczne cisatrakurium po stosowaniu dawek 0,1 i 0,2 mg/kg masy ciała u zdrowych dorosłych osób. Tabela nr 5: Parametry farmakokinetyczne cisatrakurium po podaniu określonych dawek Klirens: 4,7 do 5,7 ml/min/kg mc. Objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym: 121 do 161 ml/kg mc. Okres półtrwania: 22 do 29 minut Farmakokinetyka u pacjentów w podeszłym wieku Nie wykazano klinicznie istotnych różnic między parametrami farmakokinetycznymi cisatrakurium u pacjentów w podeszłym wieku, a parametrami u młodych osób dorosłych. Profil ustępowania bloku niedepolaryzacyjnego jest również nie zmieniony. Farmakokinetyka u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby Nie wykazano klinicznie istotnych różnic między parametrami farmakokinetycznymi cisatrakurium u pacjentów z krańcową niewydolnością nerek lub z krańcową niewydolnością wątroby, a parametrami u zdrowych osób dorosłych.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Profil ustępowania bloku niedepolaryzacyjnego jest również nie zmieniony. Farmakokinetyka podczas infuzji Parametry farmakokinetyczne cisatrakurium są podobne zarówno po podaniu produktu Nimbex w postaci infuzji, jak i w pojedynczym wstrzyknięciu dożylnym. Profil ustępowania bloku niedepolaryzacyjnego po podaniu cisatrakurium w postaci infuzji nie zależy od czasu trwania infuzji i jest podobny do profilu ustępowania po jednorazowym wstrzyknięciu dożylnym. Farmakokinetyka u pacjentów w Oddziałach Intensywnej Terapii (OIT) Parametry farmakokinetyczne cisatrakurium u pacjentów w OIT otrzymujących produkt w postaci długotrwałej infuzji są podobne do parametrów farmakokinetycznych u zdrowych osób dorosłych poddawanych zabiegom chirurgicznym, otrzymujących lek dożylnie w postaci infuzji lub w pojedynczych wstrzyknięciach. Po stosowaniu produktu Nimbex w postaci infuzji u pacjentów w OIT profil ustępowania bloku niedepolaryzacyjnego nie zależy od czasu trwania infuzji.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
U pacjentów w OIT z nieprawidłową czynnością nerek i (lub) wątroby, stężenia metabolitów są większe (patrz punkt 4.4). Metabolity te nie biorą udziału w blokowaniu przewodnictwa nerwowo-mięśniowego.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Toksyczność ostra Istotne badania dotyczące ostrej toksyczności nie mogły być przeprowadzone. Objawy toksyczne zostały opisane w punkcie 4.9. Toksyczność podostra Badania po podawaniu wielokrotnym przez trzy tygodnie, przeprowadzone na psach i małpach, nie wykazały oznak toksyczności specyficznych dla produktu. Mutagenność Cisatrakurium nie wykazywało działania mutagennego w mikrobiologicznych testach mutagenności in vitro w stężeniach do 5000 μg/płytkę. W badaniach cytogenetycznych in vivo na szczurach nie zaobserwowano istotnych nieprawidłowości chromosomalnych podczas stosowania podskórnie dawek do 4 mg/kg mc. W badaniu mutagenności in vitro z zastosowaniem mysich komórek chłoniaka, wykazano mutagenne działanie cisatrakurium w stężeniu 40 μg/ml i większym. Pojedyncza pozytywna odpowiedź mutagenna na produkt używany rzadko i (lub) krótkotrwale ma wątpliwe znaczenie kliniczne.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Rakotwórczość Nie prowadzono badań nad rakotwórczym działaniem produktu. Toksyczny wpływ na reprodukcję Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu na płodność. W badaniach na szczurach nie stwierdzono negatywnego wpływu cisatrakurium na rozwój płodu. Tolerancja miejscowa W badaniach dotyczących podania dotętniczego u królików produkt Nimbex był dobrze tolerowany i nie stwierdzono zmian spowodowanych działaniem produktu.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Kwasu benzenosulfonowego roztwór 32% w/v, woda do wstrzykiwań. 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Produkt Nimbex nie jest trwały chemicznie po rozcieńczeniu płynem Ringera stabilizowanym mleczanem. Ponieważ produkt Nimbex jest trwały tylko w kwaśnych roztworach, nie powinien być mieszany w tej samej strzykawce lub podawany przez tę samą igłę razem z roztworami zasadowymi, np. tiopentalem sodu. Produkt Nimbex wykazuje niezgodności farmaceutyczne z ketorolakiem z trometamolem oraz z propofolem w emulsji do wstrzyknięć. 6.3 Okres ważności 24 miesiące Po rozcieńczeniu w płynach infuzyjnych 24 godziny. Wykazano fizyczną i chemiczną trwałość produktu Nimbex po otwarciu ampułki przez przynajmniej 24 godziny, jeżeli przechowywany jest w temperaturze 5°C – 25°C (patrz punkt 6.6). Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt powinien być zużyty bezpośrednio po otwarciu ampułki.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Jeżeli produkt nie zostanie zużyty bezpośrednio po otwarciu ampułki, użytkownik jest odpowiedzialny za zapewnienie właściwych warunków i czasu przechowywania produktu przed podaniem. Okres przechowywania rozcieńczonych roztworów produktu Nimbex nie powinien przekroczyć 24 godzin w temperaturze 2°C – 8°C, chyba że roztwór został przygotowany w kontrolowanych i walidowanych warunkach aseptycznych. 6.4 Specjalne środki ostrożności przy przechowywaniu Przechowywać w lodówce (2°C – 8°C). Chronić od światła. Nie zamrażać. Patrz punkt 6.3 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania 5 ampułek po 2,5 ml 5 ampułek po 5 ml 5 ampułek po 10 ml Ampułki z bezbarwnego szkła (typ I) w tekturowym pudełku. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Produkt Nimbex jest przeznaczony do jednorazowego użycia.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Należy stosować wyłącznie roztwory przezroczyste i niemal bezbarwne z tolerancją do jasnożółtych lub zielonawożółtych (patrz punkt 3). Przed zastosowaniem należy skontrolować wygląd roztworu. Jeżeli wygląd roztworu uległ zmianie albo ampułka jest uszkodzona, produkt należy usunąć. Wszelkie resztki niewykorzystanego produktu lub jego odpady należy usunąć w sposób zgodny z lokalnymi przepisami. Produkt Nimbex, rozcieńczony do stężeń 0,1 do 2,0 mg/ml, jest fizycznie i chemicznie trwały w wymienionych poniżej płynach infuzyjnych przez przynajmniej 24 h, jeżeli przechowywany jest w temperaturze 5 do 25 °C w pojemnikach wykonanych z polichlorku winylu (PVC) lub polipropylenu: 0,9% roztwór chlorku sodu do infuzji, 5% roztwór glukozy do infuzji, 0,18% roztwór chlorku sodu i 4% roztwór glukozy do infuzji, 0,45% roztwór chlorku sodu i 2,5% roztwór glukozy do infuzji. Ponieważ produkt Nimbex nie zawiera środków konserwujących, należy rozcieńczać go bezpośrednio przed zastosowaniem.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Dane farmaceutyczne
W innym przypadku należy stosować się do zaleceń dotyczących przechowywania produktu po otwarciu ampułki, zawartych w punkcie 6.3. W warunkach symulujących infuzję przez końcówkę w kształcie litery Y wykazano, że produkt Nimbex nie wykazuje niezgodności farmaceutycznych z następującymi, powszechnie stosowanymi w okresie okołooperacyjnym, lekami: chlorowodorkiem alfentanylu, droperidolem, cytrynianem fentanylu, chlorowodorkiem midazolamu i cytrynianem sufentanylu. Jeżeli inne leki są podawane przez tę samą co produkt Nimbex, założoną na stałe, igłę lub kaniulę, zaleca się żeby po wstrzyknięciu każdego leku przepłukać układ stosowną ilością odpowiedniego płynu do infuzji, np. 0,9% roztworem chlorku sodu do infuzji. Podobnie, jak w przypadku innych leków podawanych dożylnie, jeśli jako miejsce wstrzyknięcia wybiera się małą żyłę, po podaniu produktu Nimbex należy przepłukać ją odpowiednim płynem do infuzji, np. 0,9% roztworem chlorku sodu do infuzji.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Cisatracurium Kabi, 5 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań/ do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Cisatracurium Kabi, 5 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań/ do infuzji 1 ml roztworu do wstrzykiwań/ do infuzji zawiera 5 mg cisatrakurium, w postaci 6,7 mg cisatrakuriowego bezylanu. Jedna fiolka z 30 ml roztworu do wstrzykiwań/ do infuzji zawiera 150 mg cisatrakurium w postaci 201 mg cisatrakuriowego bezylanu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań/ do infuzji Przezroczysty, bezbarwny do jasnożółtego lub zielonożółtego roztwór o pH 3,0-3,8 Osmolarność: 17 mOsmol/l
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Cisatracurium Kabi jest wskazany do stosowania w zabiegach chirurgicznych i innych rodzajach zabiegów u dorosłych i dzieci w wieku powyżej 1 miesiąca. Cisatracurium Kabi jest również wskazany do stosowania u dorosłych wymagających intensywnej opieki medycznej. Cisatracurium Kabi może być stosowany w terapii uzupełniającej podczas znieczulenia ogólnego lub z lekami uspokajającymi na Oddziałach Intensywnej Opieki Medycznej (OIOM) w celu zwiotczenia mięśni szkieletowych oraz ułatwienia stosowania intubacji dotchawiczej i wentylacji kontrolowanej.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Cisatracurium Kabi może być podawany wyłącznie przez anestezjologa lub lekarza mającego doświadczenie w stosowaniu leków wywołujących blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego lub pod ich nadzorem, w warunkach umożliwiających wykonanie intubacji dotchawiczej, zastosowanie wentylacji kontrolowanej oraz odpowiednie wysycenie krwi tętniczej tlenem. Podczas podawania produktu leczniczego Cisatracurium Kabi zaleca się monitorowanie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego w celu indywidualnego dostosowania dawki. Dawkowanie Podanie we wstrzyknięciu dożylnym (bolus) Dawkowanie u dorosłych Intubacja dotchawicza. Zalecana dawka cisatrakurium do przeprowadzenia intubacji u dorosłych pacjentów wynosi 0,15 mg/kg mc. Zastosowanie tej dawki pozwala na rozpoczęcie intubacji dotchawiczej po upływie 120 sekund od podania produktu leczniczego Cisatracurium Kabi, po indukcji znieczulenia propofolem.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Dawkowanie
Większe dawki skracają czas do wystąpienia bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Poniższa tabela przedstawia średnie wartości danych farmakodynamicznych dla cisatrakurium podawanego w dawkach 0,1-0,4 mg/kg mc. zdrowym, dorosłym pacjentom podczas znieczulenia opioidami (tiopental/fentanyl/midazolam) lub propofolem. Tabela farmakodynamiczna Początkowa dawka cisatrakurium (mg/kg mc.) Rodzaj znieczulenia Czas do 90% zniesienia T1 (min) Czas do maksymalnego zniesienia T1 (min) Czas do 25% samoistnego powrotu T1 (min) * T1 – Pojedyncza odpowiedź skurczowa, a także pierwsza składowa odpowiedzi mięśnia przywodziciela kciuka na ciąg czterech bodźców, wywołana supramaksymalną stymulacją elektryczną nerwu łokciowego. Znieczulenie enfluranem lub izofluranem może wydłużyć czas skutecznego klinicznie działania początkowej dawki cisatrakurium nawet o 15%.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Dawkowanie
Podtrzymanie bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego Blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego można przedłużyć stosując podtrzymujące dawki cisatrakurium. Dawka 0,03 mg/kg mc. podana podczas znieczulania opioidami lub propofolem przedłuża o około 20 minut skuteczny klinicznie blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Stosowanie kolejnych dawek podtrzymujących nie powoduje wydłużenia bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Samoistne ustępowanie bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego Szybkość samoistnego ustępowania bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego jest niezależna od wielkości podanej dawki cisatrakurium. Podczas znieczulania opioidami lub propofolem, średni czas ustępowania od 25% do 75% i od 5% do 95% bloku wynosi odpowiednio 13 i 30 minut. Odwracanie bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego Blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołany przez cisatrakurium można łatwo odwrócić, podając standardowe dawki inhibitorów acetylocholinoesterazy.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Dawkowanie
Po podaniu leku powodującego odwrócenie bloku w momencie powrotu średnio 10% odpowiedzi T1, średni czas ustępowania od 25% do 75% bloku oraz do pełnego ustąpienia klinicznych objawów bloku (T4 : T1 ≥ 0,7) wynosi odpowiednio 4 i 9 minut. Dawkowanie u dzieci Intubacja dotchawicza (dzieci w wieku od 1 miesiąca do 12 lat). Podobnie jak u dorosłych, zalecana dawka intubacyjna cisatrakurium wynosi 0,15 mg/kg mc. podawana w szybkim wstrzyknięciu trwającym od 5 do 10 sekund. Zastosowanie tej dawki pozwala na rozpoczęcie intubacji dotchawiczej po upływie 120 sekund od podania cisatrakurium. Dane farmakodynamiczne dotyczące tej dawki przedstawiono w poniższych tabelach. Dzieci w wieku od 1 do 11 miesięcy Dawka cisatrakurium (mg/kg mc.) Rodzaj znieczulenia Czas do 90% zniesienia T1 (min) Czas do maksymalnego zniesienia T1 (min) Czas do 25% samoistnego powrotu T1 (min) Dzieci w wieku od 1 do 12 lat Dawka cisatrakurium (mg/kg mc.) Rodzaj znieczulenia Czas do 90% zniesienia T1 (min) Czas do maksymalnego zniesienia T1 (min) Czas do 25% samoistnego powrotu T1 (min) W przypadku, gdy cisatrakurium nie jest wymagany do intubacji: można zastosować dawkę mniejszą niż 0,15 mg/kg mc.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Dawkowanie
Dane farmakodynamiczne dotyczące dawek 0,08 i 0,1 mg/kg mc. u dzieci w wieku od 2 do 12 lat przedstawiono w poniższej tabeli: Dawkowanie u dzieci (0,08 i 0,1 mg/kg mc.) Dawka cisatrakurium (mg/kg mc.) Rodzaj znieczulenia Czas do 90% zniesienia T1 (min) Czas do maksymalnego zniesienia T1 (min) Czas do 25% samoistnego powrotu T1 (min) Nie badano u dzieci podawania cisatrakurium po zastosowaniu suksametonium (patrz punkt 4.5). Podczas stosowania halotanu można spodziewać się przedłużenia klinicznie skutecznego działania dawki cisatrakurium o 20%. Brak danych dotyczących stosowania cisatrakurium u dzieci podczas znieczulenia innymi lekami znieczulającymi z grupy chlorowcowanych węglowodorów, ale można się spodziewać, że leki te również przedłużają klinicznie skuteczne działanie dawki cisatrakurium.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Dawkowanie
Podtrzymanie bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego (dzieci w wieku od 2 do 12 lat) Blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego można przedłużyć, stosując dawki podtrzymujące cisatrakurium. U dzieci w wieku od 2 do 12 lat, dawka 0,02 mg/kg mc., podana podczas znieczulenia halotanem, przedłuża klinicznie skuteczny blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego o około 9 minut. Podawanie kolejnych dawek podtrzymujących nie powoduje wydłużenia bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Brak wystarczających danych, aby można było zalecić specyficzne dawkowanie podtrzymujące u dzieci w wieku poniżej 2 lat. Jednakże, bardzo ograniczone dane z badań klinicznych u dzieci w wieku poniżej 2 lat sugerują, że podczas opioidowego znieczulenia ogólnego, dawka podtrzymująca 0,03 mg/kg mc. może przedłużać klinicznie skuteczny blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego do 25 minut.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Dawkowanie
Samoistne ustępowanie bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego Szybkość samoistnego ustępowania bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego jest niezależna od wielkości podanej dawki cisatrakurium. Podczas znieczulenia opioidami lub halotanem średni czas ustępowania od 25% do 75% i od 5% do 95% bloku wynosi odpowiednio około 11 i 28 minut. Odwracanie bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego Blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego po podaniu cisatrakurium można łatwo odwrócić, podając standardowe dawki inhibitorów acetylocholinoesterazy. Po podaniu środka powodującego odwrócenie bloku w momencie powrotu średnio 13% odpowiedzi T1, średni czas ustępowania od 25% do 75% bloku oraz do pełnego ustąpienia klinicznych objawów bloku (T4 : T1 ≥ 0,7) wynosi odpowiednio około 2 i 5 minut. Podanie w infuzji dożylnej Dawkowanie u dorosłych i dzieci w wieku od 2 do 12 lat.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Dawkowanie
Blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego można podtrzymywać za pomocą produktu leczniczego Cisatracurium Kabi podawanego w infuzji. Po wystąpieniu objawów samoistnego ustępowania bloku, zaleca się początkową szybkość infuzji 3 μg/kg mc./min (0,18 mg/kg mc./godz.), aby przywrócić zahamowanie od 89 do 99% odpowiedzi T1. Po początkowym okresie stabilizacji bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, szybkość infuzji od 1 do 2 μg/kg mc./min (od 0,06 do 0,12 mg/kg mc./godz.) powinna być wystarczająca do utrzymania w tym zakresie bloku u większości pacjentów. Może być konieczne zmniejszenie szybkości infuzji nawet o 40%, jeśli cisatrakurium jest podawany podczas znieczulenia izofluranem lub enfluranem (patrz punkt 4.5). Szybkość infuzji zależy od stężenia cisatrakurium w roztworze do infuzji, wymaganego stopnia zablokowania przewodnictwa nerwowo-mięśniowego oraz od masy ciała pacjenta.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Dawkowanie
W tabeli poniżej podano zalecenia dotyczące szybkości infuzji nierozcieńczonego produktu leczniczego Cisatracurium Kabi. Szybkość infuzji produktu leczniczego Cisatracurium Kabi 5 mg/ml Masa ciała pacjenta (kg) Dawka (μg/kg mc./min) Szybkość infuzji * Cisatracurium Kabi 2 mg/ml jest dostępny i może być podawany pacjentom o mniejszej masie ciała. Podawanie cisatrakurium w infuzji ciągłej o stałej szybkości nie wiąże się z postępującym zwiększeniem lub zmniejszeniem stopnia zablokowania przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Po zaprzestaniu infuzji cisatrakurium, samoistne ustępowanie bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego zachodzi z szybkością porównywalną do jego ustępowania po podaniu w pojedynczym wstrzyknięciu dożylnym. Podanie we wstrzyknięciu dożylnym i(lub) w infuzji dożylnej Dawkowanie u dorosłych. Dawkowanie u pacjentów na Oddziałach Intensywnej Opieki Medycznej (OIOM).
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Dawkowanie
Cisatracurium Kabi może być podawany w szybkim wstrzyknięciu dożylnym (bolus) i (lub) w infuzji dorosłym pacjentom przebywającym na OIOM-ie. W przypadku dorosłych pacjentów hospitalizowanych na OIOM-ie, początkowo zaleca się podawanie w infuzji z szybkością 3 μg/kg mc./min (0,18 mg/kg mc./godz.). U pacjentów mogą wystąpić duże różnice osobnicze w wielkości niezbędnej dawki i mogą one ulegać zwiększeniu lub zmniejszeniu w miarę upływu czasu. Szybkość infuzji w badaniach klinicznych wynosiła średnio 3 μg/kg mc./min [zakres 0,5 do 10,2 μg/kg mc./min (0,03 do 0,6 mg/kg mc./godz.)]. Średni czas samoistnego całkowitego powrotu przewodnictwa nerwowo-mięśniowego po długotrwałym (do 6 dni) podawaniu cisatrakurium w infuzji u pacjentów na OIOM-ie wynosił około 50 minut. Szybkość infuzji nierozcieńczonego roztworu Cisatracurium Kabi 5 mg/ml Masa ciała pacjenta (kg) Dawka (μg/kg mc./min) Szybkość infuzji Profil samoistnego powrotu przewodnictwa nerwowo-mięśniowego po podaniu cisatrakurium u pacjentów na OIOM-ie jest niezależny od czasu trwania infuzji.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Dawkowanie
Szczególne grupy pacjentów Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku. W przypadku pacjentów w podeszłym wieku nie jest wymagana zmiana dawkowania. U tych pacjentów, profil farmakodynamiczny cisatrakurium jest podobny do obserwowanego u młodszych pacjentów, chociaż tak jak w przypadku innych leków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, początek działania może wystąpić nieco później. Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Nie ma konieczności zmiany dawkowania u pacjentów z niewydolnością nerek. U tych pacjentów, profil farmakodynamiczny cisatrakurium jest podobny do obserwowanego u pacjentów z prawidłową czynnością nerek, jednakże początek działania może wystąpić nieco później. Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Nie ma konieczności zmiany dawkowania u pacjentów w krańcowych stadiach niewydolności wątroby.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Dawkowanie
U tych pacjentów, profil farmakodynamiczny cisatrakurium jest podobny do obserwowanego u pacjentów z prawidłową czynnością wątroby, jednakże początek działania może wystąpić nieco wcześniej. Dawkowanie u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi. Podawanie cisatrakurium w szybkim pojedynczym wstrzyknięciu (trwającym 5 do 10 sekund) dorosłym pacjentom z ciężkimi chorobami sercowo-naczyniowymi (klasa I-III wg NYHA) poddawanym zabiegowi pomostowania aortalno-wieńcowego, nie było związane z klinicznie istotnymi zmianami parametrów sercowo-naczyniowych dla żadnej z badanych dawek (do 0,4 mg/kg mc. włącznie (8 × ED95)). Jednakże, dostępne są jedynie ograniczone dane dotyczące stosowania dawek przekraczających 0,3 mg/kg mc. w tej populacji pacjentów. Cisatrakurium nie był badany u dzieci poddawanych zabiegom kardiochirurgicznym. Dzieci. Dawkowanie u noworodków (w wieku poniżej 1 miesiąca życia).
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Dawkowanie
Stosowanie cisatrakurium u noworodków nie jest zalecane, ponieważ nie przeprowadzono badań w tej populacji pacjentów. Sposób podawania Cisatracurium Kabi jest przeznaczony do podawania dożylnego. Cisatracurium Kabi nie zawiera środków konserwujących i jest przeznaczony do jednorazowego użycia. Produkt leczniczy należy obejrzeć przed podaniem. Należy stosować wyłącznie roztwory przezroczyste, bezbarwne lub prawie bezbarwne do jasnożółtych lub zielonożółtych, niezawierające widocznych cząstek stałych oraz gdy opakowanie nie jest uszkodzone. Jeżeli wygląd roztworu uległ zmianie albo jego opakowanie jest uszkodzone, produkt leczniczy należy wyrzucić. Instrukcja dotycząca rozcieńczania produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na cisatrakurium, atrakurium lub kwas benzenosulfonowy.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Ostrzeżenia związane specyficznie z produktem leczniczym. Cisatrakurium poraża mięśnie oddechowe podobnie jak inne mięśnie szkieletowe, nie wpływając, według obecnego stanu wiedzy, na świadomość i próg odczuwania bólu. Należy zachować ostrożność podczas podawania cisatrakurium pacjentom, u których wystąpiła nadwrażliwość na inne leki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, ponieważ istnieją doniesienia o dużej częstości nadwrażliwości krzyżowej (większej niż 50%) między lekami blokującymi przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. Cisatrakurium nie wykazuje istotnych właściwości wagolitycznych ani właściwości blokowania zwojów nerwowych. Z tego powodu cisatrakurium nie wywiera klinicznie istotnego wpływu na częstość akcji serca i nie przeciwdziała bradykardii wywoływanej przez wiele leków stosowanych w celu wywołania znieczulenia ogólnego lub przez pobudzenie nerwu błędnego w czasie zabiegu chirurgicznego.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Pacjenci z miastenią lub innymi zaburzeniami przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wykazują znacznie większą wrażliwość na działanie leków wywołujących blok niedepolaryzacyjny. U pacjentów tych zaleca się podawanie dawki początkowej nie większej niż 0,02 mg/kg mc. Ciężkie zaburzenia kwasowo-zasadowe i (lub) elektrolitowe w surowicy mogą zwiększać lub zmniejszać wrażliwość pacjentów na działanie środków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. Brak danych na temat stosowania cisatrakurium u noworodków w wieku poniżej 1 miesiąca życia, ponieważ nie był on badany w tej populacji pacjentów. Nie badano działania cisatrakurium u pacjentów z hipertermią złośliwą w wywiadzie. Badania przeprowadzone na świniach z predyspozycją do wystąpienia hipertermii złośliwej wykazują, że cisatrakurium nie wyzwala tego zespołu. Brak badań dotyczących stosowania cisatrakurium u pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym w warunkach indukowanej hipotermii (25 do 28°C).
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Można spodziewać się, że szybkość infuzji niezbędna do utrzymania odpowiedniego zwiotczenia będzie w tych warunkach znacznie mniejsza. Nie badano działania cisatrakurium u pacjentów z oparzeniami, jednakże należy wziąć pod uwagę, że u tych pacjentów dawki niezbędne do zastosowania mogą być większe, a czas działania produktu leczniczego krótszy, jeśli tym pacjentom podaje się cisatrakurium we wstrzyknięciach. Cisatracurium Kabi jest roztworem hipotonicznym i nie wolno podawać go łącznie z przetaczaną krwią w jednym cewniku dożylnym. Pacjenci na Oddziałach Intensywnej Opieki Medycznej (OIOM). Podczas podawania zwierzętom laboratoryjnym laudanozyny, metabolitu cisatrakurium i atrakurium, w dużych dawkach obserwowano przemijający spadek ciśnienia krwi, a u niektórych gatunków wzmożenie efektów pobudzeniowych w mózgu.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
U najbardziej wrażliwych gatunków, działania te występowały podczas stężeń laudanozyny w osoczu zbliżonych do obserwowanych u niektórych pacjentów na oddziałach OIOM po długotrwałej infuzji atrakurium. W związku z mniejszą szybkością infuzji cisatrakurium, stężenia laudanozyny w osoczu wynoszą około 1/3 stężeń obserwowanych po infuzji atrakurium. Pojawiły się nieliczne doniesienia, że obserwowano drgawki u pacjentów na OIOM-ie, którym podawano atrakurium i inne środki. Pacjenci ci mieli zwykle jedno lub więcej schorzeń predysponujących do drgawek (np. uraz czaszki, hipoksyjna encefalopatia, obrzęk mózgu, wirusowe zapalenie mózgu, mocznica). Nie ustalono związku przyczynowego tych obserwacji z laudanozyną.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Wykazano, że wiele produktów leczniczych wpływa na siłę i (lub) czas działania leków wywołujących niedepolaryzacyjny blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Należą do nich: Leki nasilające działanie: leki znieczulające: enfluran, izofluran, halotan (patrz punkt 4.2) i ketamina; inne środki wywołujące niedepolaryzacyjny blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego; inne produkty lecznicze, takie jak: antybiotyki (w tym aminoglikozydy, polimyksyny; spektynomycyna, tetracykliny, linkomycyna i klindamycyna); leki przeciwarytmiczne (w tym propranolol, leki blokujące kanały wapniowe, lidokaina, prokainamid i chinidyna); diuretyki (w tym furosemid i prawdopodobnie tiazydy, mannitol i acetazolamid); sole magnezu i sole litu; leki blokujące zwoje nerwowe (trimetafan, heksametonium).
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Interakcje
Niektóre produkty lecznicze mogą w rzadkich przypadkach zaostrzyć lub ujawnić ukrytą miastenię, lub nawet wywołać zespół miasteniczny, czego następstwem może być zwiększona wrażliwość na leki powodujące niedepolaryzacyjny blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Do takich produktów leczniczych należą różne antybiotyki, leki beta-adrenolityczne (propranolol, oksprenolol), leki przeciwarytmiczne (prokainamid, chinidyna), leki przeciwreumatyczne (chlorochina, D-penicylamina), trimetafan, chlorpromazyna, steroidy, fenytoina i lit. Podawanie suksametonium w celu przedłużenia czasu trwania niedepolaryzacyjnego bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego może powodować wystąpienie przedłużonego i złożonego bloku, którego usunięcie za pomocą antagonistów acetylocholinoesterazy może być trudne. Leki osłabiające działanie: Uprzednie długotrwałe podawanie fenytoiny lub karbamazepiny może zmniejszyć działanie produktu leczniczego.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Interakcje
Leczenie z zastosowaniem inhibitorów acetylocholinoesterazy, powszechnie wykorzystywanych w terapii choroby Alzheimera np. donepezylu, może skrócić czas trwania oraz zmniejszyć nasilenie bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanego cisatrakurium. Leki nie wywierające wpływu na działanie: Uprzednie podanie suksametonium nie wpływa ani na czas trwania bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanego podaniem cisatrakurium we wstrzyknięciu dożylnym, ani nie wymaga zmian w szybkości podawania infuzji.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak wystarczających danych dotyczących stosowania cisatrakurium u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach dotyczące wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka i (lub) płodu, przebieg porodu i rozwój pourodzeniowy są niewystarczające (patrz punkt 5.3). Potencjalne ryzyko dla człowieka nie jest znane. Nie należy stosować produktu leczniczego Cisatracurium Kabi w okresie ciąży. Karmienie piersi? Nie wiadomo, czy cisatrakurium lub jego metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Nie można wykluczyć zagrożenia dla dziecka karmionego piersią. Jednak ze względu na krótki okres półtrwania nie jest spodziewany wpływ na dziecko karmione piersią, jeśli matka wznowi karmienie piersią po ustąpieniu działania substancji. W celu zachowania ostrożności należy przerwać karmienie piersią na czas leczenia i zalecane jest powstrzymanie się od następnego karmienia piersią na czas odpowiadający pięciu okresom półtrwania cisatrakurium w fazie eliminacji, tj.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
na około 3 godziny od przyjęcia ostatniej dawki lub zakończenia infuzji cisatrakurium. Płodność Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu cisatrakurium na płodność.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Cisatracurium Kabi, tak jak inne leki anestetyczne, wywiera znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Pacjentowi nie wolno prowadzić pojazdów i obsługiwać maszyn po znieczuleniu ogólnym wywołanym cisatrakurium. Czas powinien być indywidualnie określony przez lekarza.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Opisywano poniższe działania niepożądane występujące z następującą częstością: Bardzo często 1/10 Często 1/100 do <1/10 Niezbyt często 1/1000 do <1/100 Rzadko 1/10 000 do <1/1000 Bardzo rzadko <1/10 000 Częstość nieznana nie może być określona na podstawie dostępnych danych Zaburzenia układu immunologicznego Bardzo rzadko: reakcja anafilaktyczna, wstrząs anafilaktyczny. Obserwowano reakcje anafilaktyczne o różnym stopniu nasilenia po podaniu leków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, w tym wstrząs anafilaktyczny. Bardzo rzadko notowano ciężkie reakcje anafilaktyczne u pacjentów otrzymujących cisatrakurium w połączeniu z jednym lub większą liczbą leków znieczulających. Zaburzenia serca Często: bradykardia Zaburzenia naczyniowe Często: hipotensja Niezbyt często: zaczerwienienie skóry Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Niezbyt często: skurcz oskrzeli Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Niezbyt często: wysypka Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Bardzo rzadko: miopatia, osłabienie mięśni.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Działania niepożądane
Istnieją nieliczne doniesienia o występowaniu u ciężko chorych pacjentów, przebywających na Oddziałach Intensywnej Opieki Medycznej, osłabienia siły mięśniowej i (lub) miopatii po przedłużonym podawaniu leków zwiotczających mięśnie szkieletowe. Większość pacjentów otrzymywała jednocześnie kortykosteroidy. Donoszono o nielicznych zdarzeniach tego rodzaju podczas stosowania cisatrakurium, jednakże związek przyczynowy nie został potwierdzony. Zgłaszanie działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Działania niepożądane
Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301 faks: + 48 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy przedmiotowe i podmiotowe Przedłużające się porażenie mięśni i jego następstwa są przypuszczalnie głównymi objawami przedawkowania cisatrakurium. Leczenie Do chwili powrotu samoistnej, wydolnej czynności oddechowej niezbędne jest utrzymywanie wentylacji płuc i odpowiedniego wysycenia krwi tętniczej tlenem. Należy stosować środki wywołujące pełną sedację, ponieważ cisatrakurium nie powoduje zniesienia świadomości. Po wystąpieniu objawów samoistnego powrotu przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, podanie inhibitorów acetylocholinoesterazy może przyspieszyć powrót przewodnictwa.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki zwiotczające mięśnie działające obwodowo; inne czwartorzędowe związki amoniowe, kod ATC: M03AC11. Cisatrakurium jest środkiem zwiotczającym mięśnie szkieletowe, o strukturze benzylizochinolinowej, wywołującym blok niedepolaryzacyjny, o średnio długim czasie działania. Badania kliniczne u ludzi wykazały, że cisatrakurium w dawkach do 8 × ED95 włącznie nie wywołuje zależnego od dawki uwalniania histaminy. Mechanizm działania Cisatrakurium wiąże się z receptorami cholinergicznymi płytki motorycznej, antagonizując działanie acetylocholiny, czego rezultatem jest konkurencyjny blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Działanie to można łatwo odwrócić stosując odwracalne inhibitory acetylocholinoesterazy, takie jak neostygmina lub edrofonium.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Dawka cisatrakurium potrzebna do usunięcia 95% odpowiedzi skurczowej mięśnia przywodziciela kciuka na stymulację nerwu łokciowego (ED95), podczas znieczulenia opioidami (tiopental/fentanyl/midazolam) wynosi 0,05 mg/kg mc. ED95 cisatrakurium u dzieci podczas znieczulania halotanem wynosi 0,04 mg/kg mc.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Metabolizm/Eliminacja W organizmie człowieka cisatrakurium podlega degradacji w fizjologicznym zakresie wartości pH i temperatury poprzez eliminację Hofmanna (proces chemiczny), tworząc laudanozynę i monoczwartorzędowy metabolit akrylanowy. Monoczwartorzędowy metabolit akrylanowy jest hydrolizowany przez nieswoiste esterazy osoczowe do monoczwartorzędowego alkoholu. Eliminacja cisatrakurium jest w dużym stopniu niezależna od czynności narządów wewnętrznych, ale wątroba i nerki są głównymi drogami eliminacji jego metabolitów. Metabolity te nie wykazują właściwości blokowania przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Farmakokinetyka u pacjentów dorosłych Ogólne właściwości farmakokinetyczne cisatrakurium oceniane za pomocą modelu niekompartmentowego były niezależne od dawki w badanych zakresach (od 0,1 do 0,2 mg/kg mc., tzn. od 2 do 4 × ED95). Metoda farmakokinetyki populacyjnej potwierdziła to w rozszerzonym zakresie dawek do 0,4 mg/kg mc. (8 × ED95).
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Poniższa tabela przedstawia parametry farmakokinetyczne po dawkach 0,1 i 0,2 mg/kg mc. cisatrakurium podawanego zdrowym, dorosłym pacjentom poddawanym zabiegom chirurgicznym: Parametr: Klirens – Zakres wartości średnich: 4,7 do 5,7 ml/min/kg mc. Parametr: Objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym – Zakres wartości średnich: 121 do 161 ml/kg mc. Parametr: Okres półtrwania w fazie eliminacji – Zakres wartości średnich: 22 do 29 min Farmakokinetyka u pacjentów w podeszłym wieku Nie stwierdzono klinicznie istotnych różnic między parametrami farmakokinetycznymi cisatrakurium u pacjentów w podeszłym wieku, a parametrami u młodych pacjentów dorosłych. Profil ustępowania bloku niedepolaryzacyjnego jest również niezmieniony. Farmakokinetyka u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby Nie stwierdzono klinicznie istotnych różnic między parametrami farmakokinetycznymi cisatrakurium u pacjentów z krańcową niewydolnością nerek lub krańcową niewydolnością wątroby, a parametrami u zdrowych pacjentów dorosłych.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Profil ustępowania bloku niedepolaryzacyjnego jest również niezmieniony. Farmakokinetyka podczas infuzji Parametry farmakokinetyczne cisatrakurium są podobne zarówno po podaniu cisatrakurium w infuzji, jak i po pojedynczym wstrzyknięciu dożylnym. Profil ustępowania bloku niedepolaryzacyjnego po podaniu cisatrakurium w infuzji ciągłej nie zależy od czasu trwania infuzji i jest podobny do profilu ustępowania po jednorazowym wstrzyknięciu dożylnym. Farmakokinetyka u pacjentów na Oddziałach Intensywnej Opieki Medycznej (OIOM) Parametry farmakokinetyczne cisatrakurium podawanego pacjentom na OIOM-ie w długotrwałej infuzji są podobne do parametrów farmakokinetycznych u zdrowych pacjentów dorosłych poddawanych zabiegom chirurgicznym, otrzymujących cisatrakurium w infuzji dożylnej lub w pojedynczych wstrzyknięciach. Po podaniu cisatrakurium w infuzji pacjentom na OIOM-ie, profil ustępowania bloku niedepolaryzacyjnego nie zależy od czasu trwania infuzji.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
U pacjentów na OIOM-ie z zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby stężenia metabolitów są większe (patrz punkt 4.4). Metabolity te nie biorą udziału w blokowaniu przewodnictwa nerwowo-mięśniowego.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Cisatrakurium nie wykazywał działania mutagennego w mikrobiologicznych testach mutagenności in vitro w stężeniach do 5000 g/płytkę. W badaniach cytogenetycznych in vivo na szczurach nie zaobserwowano istotnych nieprawidłowości chromosomalnych podczas stosowania podskórnie dawek do 4 mg/kg mc. W badaniu mutagenności in vitro z zastosowaniem mysich komórek chłoniaka, wykazano mutagenne działanie cisatrakurium w stężeniu 40 g/ml i większym. Pojedyncza pozytywna odpowiedź mutagenna na substancję czynną stosowaną rzadko i (lub) krótkotrwale ma wątpliwe znaczenie kliniczne. Nie prowadzono badań nad rakotwórczym działaniem cisatrakurium. Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu na płodność. Badania dotyczące reprodukcji na szczurach nie wykazały negatywnego wpływu cisatrakurium na rozwój płodu.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W badaniach dotyczących podania dotętniczego na królikach, cisatrakurium był dobrze tolerowany i nie stwierdzono zmian spowodowanych działaniem produktu leczniczego.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Kwas benzenosulfonowy 1% (do ustalenia pH) Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. Ponieważ cisatrakurium jest trwały tylko w kwaśnych roztworach, nie należy go mieszać w tej samej strzykawce ani podawać przez tę samą igłę razem z roztworami zasadowymi, np. tiopentalem sodu. Cisatracurium Kabi wykazuje niezgodności farmaceutyczne z ketorolakiem trometamolu lub propofolem w postaci emulsji do wstrzykiwań. 6.3 Okres ważności Nieotwarta fiolka: 2 lata Okres ważności po pierwszym otwarciu: Produkt leczniczy należy zużyć natychmiast po otwarciu fiolki. Okres ważności po rozcieńczeniu: Wykazano fizyczną i chemiczną trwałość produktu leczniczego przez 24 godziny w temperaturze 25°C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia, produkt leczniczy należy zużyć natychmiast.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Jeżeli produkt leczniczy nie zostanie zużyty natychmiast, odpowiedzialność za czas i warunki jego przechowywania przed podaniem ponosi użytkownik. Okres przechowywania rozcieńczonego produktu leczniczego nie powinien przekroczyć 24 godzin w temperaturze 2°C – 8°C. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w lodówce (2°C – 8°C). Nie zamrażać. Przechowywać fiolkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Warunki przechowywania produktu leczniczego po rozcieńczeniu i pierwszym otwarciu, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fiolka z 30 ml roztworu, z bezbarwnego szkła typu I, zamknięta korkiem z gumy halobutylowej typu I i aluminiowym wieczkiem ze zrywalną aluminiową lub plastikową nakładką, w tekturowym pudełku. Wielkości opakowań: 1 fiolka 5 fiolek Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Cisatracurium Kabi, rozcieńczony do stężeń od 0,1 do 2 mg cisatrakurium/ml, jest fizycznie i chemicznie trwały w 9 mg/ml (0,9%) roztworze chlorku sodu, w 9 mg/ml (0,9%) roztworze chlorku sodu i 50 mg/ml (5%) roztworze glukozy oraz w 50 mg/ml (5%) roztworze glukozy przez 24 godziny w temperaturze 25°C. W warunkach symulujących infuzję przez końcówkę w kształcie litery Y, wykazano zgodność cisatrakurium z następującymi, powszechnie stosowanymi w okresie okołooperacyjnym lekami: chlorowodorek alfentanylu, droperydol, cytrynian fentanylu, chlorowodorek midazolamu i cytrynian sufentanylu.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Jeżeli inne produkty lecznicze są podawane przez tę samą co Cisatracurium Kabi założoną na stałe igłę lub kaniulę, zaleca się aby po wstrzyknięciu każdego produktu leczniczego przepłukać układ stosowną ilością odpowiedniego płynu do infuzji, np. roztworem chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%).

Letnia apteczka

Sprawdź »

Co warto w niej mieć?

Kosmetyk

Alantandermoline złuszczający

krem

Pielęgnacja stóp

Poznaj działanie

Suplement diety

Vesvein Nogi

tabletki

Krążenie żylne

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Urosept

tabletki

Infekcje dróg moczowych

Poznaj działanie

Suplement diety

Osavi Kolagen & Elektrolity Witalność i Blask

pomarańcza-grejfrut

Kolagen i elektrolity

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Alax

tabletki

Zaparcia

Poznaj działanie

Minimalny czas odczekania	Środek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe orazdawka, jaka ma być podana
5 minut	rokuronium w dawce 1,2 mg/kg mc.
4 godziny	rokuronium w dawce 0,6 mg/kg mc. lub wekuronium w dawce 0,1 mg/kg mc.

Klasyfikacja układówi narządów	Częstość występowania	Działania niepożądane(Preferowane nazewnictwo)
Zaburzenia układuimmunologicznego	Niezbyt często	Reakcje nadwrażliwości naprodukt leczniczy (patrz punkt 4.4)
Zaburzenia układuoddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia	Często	Kaszel
Urazy, zatrucia i powikłania pozabiegach	Często	Powikłania oddechowezwiązane ze znieczuleniem
		Powikłania związane ze znieczuleniem (patrz punkt 4.4)
		Niedociśnienie związanez zabiegiem
		Powikłania po zabiegu

Lek blokujący przewodnictwonerwowo-mięśniowe	Schemat leczenia
Sugammadeks (4 mg/kg mc.)	Neostygmina (70 µg/kg mc.)
Rokuronium
N	37	37
Mediana (minuty)	2,7	49,0
Zakres	1,2-16,1	13,3-145,7
Wekuronium
N	47	36
Mediana (minuty)	3,3	49,9
Zakres	1,4-68,4	46,0-312,7

Lek blokujący przewodnictwonerwowo-mięśniowe	Schemat leczenia
Sugammadeks (2 mg/kg mc.)	Neostygmina (50 µg/kg mc.)
Rokuronium
N	48	48
Mediana (minuty)	1,4	17,6
Zakres	0,9-5,4	3,7-106,9
Wekuronium
N	48	45
Mediana (minuty)	2,1	18,9
Zakres	1,2-64,2	2,9-76,2

Lek blokujący przewodnictwonerwowo-mięśniowe	Schemat leczenia
Rokuronium i sugammadeks (2 mg/kg mc.)	Cis-atrakurium i neostygmina (50 µg/kg mc.)
N	34	39
Mediana (minuty)	1,9	7,2
Zakres	0,7-6,4	4,2-28,2

Lek blokujący przewodnictwonerwowo-mięśniowe	Schemat leczenia
Rokuronium i sugammadeks (16 mg/kg mc.)	Sukcynylocholina (1 mg/kg mc.)
N	55	55
Mediana (minuty)	4,2	7,1
Zakres	3,5-7,7	3,7-10,5

	T4/T1 do 0,9	T4/T1 do 0,8	T4/T1 do 0,7
N	65	65	65
Mediana (minuty)	1,5	1,3	1,1
Zakres	0,5-14,3	0,5-6,2	0,5-3,3

Wybrane cechy charakterystyczne pacjentów	Średnie przewidywane parametry PK (CV*%)
Dane demograficzne WiekMasa ciała	Czynność nerekKlirens kreatyniny (ml/min)	Klirens (ml/min)	Objętośćdystrybucji w stanie stacjonarnym(l)	Okrespółtrwaniaw fazieeliminacji (h)
Dorośli	Prawidłowa		100	84 (24)	13	2 (22)
40 lat75 kg	Zaburzenia	ŁagodneUmiarkowaneCiężkie	503010	47 (25)28 (24)8 (25)	141415	4 (22)7 (23)24 (25)
Osobyw podeszłymwieku	Prawidłowa		80	70 (24)	13	3 (21)
75 lat75 kg	Zaburzenia	ŁagodneUmiarkowaneCiężkie	503010	46 (25)28 (25)8 (25)	141415	4 (23)7 (23)24 (24)
Młodzież	Prawidłowa		95	72 (25)	10	2 (21)
15 lat56 kg	Zaburzenia	ŁagodneUmiarkowaneCiężkie	482910	40 (24)24 (24)7 (25)	111111	4 (23)6 (24)22 (25)
Dzieci starsze	Prawidłowa		60	40 (24)	5	2 (22)
9 lat29 kg	Zaburzenia	ŁagodneUmiarkowaneCiężkie	30186	21 (24)12 (25)3 (26)	666	4 (22)7 (24)25 (25)
Dzieci młodsze	Prawidłowa		39	24 (25)	3	2 (22)
4 lata16 kg	Zaburzenia	ŁagodneUmiarkowaneCiężkie	19124	11 (25)6 (25)2 (25)	333	4 (23)7 (24)28 (26)

Klasyfikacja układów i narządów	Częstość występowania	Działania niepożądane (Preferowane nazewnictwo)
Zaburzenia układu immunologicznego	Niezbyt często	Reakcje nadwrażliwości naprodukt leczniczy (patrz punkt 4.4)
Zaburzenia układuoddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia	Często	Kaszel
Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach	Często	Powikłania oddechowe związane ze znieczuleniemPowikłania związane ze znieczuleniem (patrz punkt 4.4)Niedociśnienie związane z zabiegiemPowikłania po zabiegu

Lek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe	Schemat leczenia
Sugammadeks (4 mg/kg mc.)	Neostygmina (70 µg/kg mc.)
Rokuronium
N	37	37
Mediana (minuty)	2,7	49,0
Zakres	1,2–16,1	13,3–145,7
Wekuronium
N	47	36
Mediana (minuty)	3,3	49,9
Zakres	1,4–68,4	46,0–312,7

Minimalny czas odczekania	Środek blokujący przewodnictwo nerwowo- mięśniowe oraz dawka, jaka ma być podana
5 minut	rokuronium w dawce 1,2 mg/kg mc.
4 godziny	rokuronium w dawce 0,6 mg/kg mc. lub wekuronium w dawce 0,1 mg/kg mc.

Klasyfikacja układów inarządów	Częstość występowania	Działania niepożądane (Preferowane nazewnictwo)
Zaburzenia układu immunologicznego	Niezbyt często	Reakcje nadwrażliwości na substancję czynną (patrz punkt4.4)
Zaburzenia układuoddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia	Często	Kaszel
Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach	Często	Powikłania oddechowe związane ze znieczuleniem
Powikłania związane ze znieczuleniem (patrz punkt 4.4)
Niedociśnienie związane z zabiegiem
Powikłania po zabiegu

Zaburzenia układuoddechowego, klatkipiersiowej i śródpiersia	Często	Kaszel
Urazy, zatrucia i powikłaniapo zabiegach	Często	Powikłania oddechowe związane ze znieczuleniemPowikłania związane ze znieczuleniem (patrz punkt 4.4)Niedociśnienie związanez zabiegiemPowikłania po zabiegu

	T4/T1 do wartości 0,9	T4/T1 do wartości 0,8	T4/T1 do wartości 0,7
N	65	65	65
Mediana(minuty)	1,5	1,3	1,1
Zakres	0,5-14,3	0,5-6,2	0,5-3,3

Minimalny czasodczekania	Środek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe orazdawka, jaka ma być podana
5 minut	rekuronium w dawce 1,2 mg/kg mc.
4 godziny	rokuronium w dawce 0,6 mg/kg mc. lubwekuronium w dawce 0,1 mg/kg mc.

Zaburzenia układu immunologicznego	Niezbyt często	Reakcje nadwrażliwości na produkt leczniczy (patrz punkt 4.4)
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersioweji śródpiersia	Często	Kaszel
Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach	Często	Powikłania oddechowe związane ze znieczuleniem
Powikłania związane ze znieczuleniem (patrz punkt 4.4)
Niedociśnienie związane z zabiegiem
Powikłania po zabiegu

Lek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe	Schemat leczenia
Rokuronium i sugammadeks(16 mg/kg mc.)	Sukcynylocholina (1 mg/kg mc.)
N	55	55
Mediana (minuty)	4,2	7,1
Zakres	3,5 – 7,7	3,7 – 10,5

Wybrane cechy charakterystyczne pacjentów	Średnie przewidywane parametry PK(CV*%)
Dane demograficzne WiekMasa ciała	Czynność nerek Klirens kreatyniny (ml/min)	Klirens (ml/min)	Objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym(l)	Okres półtrwania w fazie eliminacji(h)
Dorośli	Prawidłowa		100	84 (24)	13	2 (22)
40 lat75 kg	Zaburzenia	ŁagodneUmiarkowane Ciężkie	503010	47 (25)28 (24)8 (25)	141415	4 (22)7 (23)24 (25)
Osobyw podeszłymwieku	Prawidłowa		80	70 (24)	13	3 (21)
75 lat75 kg	Zaburzenia	Łagodne Umiarkowane Ciężkie	503010	46 (25)28 (25)8 (25)	141415	4 (23)7 (23)24 (24)
Młodzież	Prawidłowa		95	72 (25)	10	2 (21)
15 lat56 kg	Zaburzenia	ŁagodneUmiarkowane Ciężkie	482910	40 (24)24 (24)7 (25)	111111	4 (23)6 (24)22 (25)
Dzieci starsze	Prawidłowa		60	40 (24)	5	2 (22)
9 lat29 kg	Zaburzenia	Łagodne UmiarkowaneCiężkie	30186	21 (24)12 (25)3 (26)	666	4 (22)7 (24)25 (25)
Dzieci młodsze	Prawidłowa		39	24 (25)	3	2 (22)
4 lata16 kg	Zaburzenia	Łagodne Umiarkowane Ciężkie	19124	11 (25)6 (25)2 (25)	333	4 (23)7 (24)28 (26)

Sugammadeks – stosowanie u dzieci

Spis treści

Dlaczego bezpieczeństwo stosowania leków u dzieci jest tak ważne?

Zakres stosowania sugammadeksu u dzieci

Dawkowanie sugammadeksu u dzieci

Bezpieczeństwo stosowania sugammadeksu u dzieci – środki ostrożności

Podsumowanie – Sugammadeks w praktyce pediatrycznej

Pytania i odpowiedzi

Czy sugammadeks można podawać niemowlętom?

Od jakiego wieku można stosować sugammadeks u dzieci?

W jakich sytuacjach podaje się sugammadeks dzieciom?

Czy sugammadeks można stosować u dzieci z chorobami nerek?

Czy sugammadeks może wywołać reakcje alergiczne u dzieci?

Działanie sugammadeksu

Sugammadeks a zaburzenia czynności nerek

Przedkliniczne bezpieczeństwo sugammadeksu

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/mlNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/mlWskazania do stosowania

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/mlPrzeciwwskazania

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/mlInterakcje

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/mlInterakcje

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/mlInterakcje

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/mlInterakcje

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/mlInterakcje

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/mlInterakcje

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/mlInterakcje

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/mlWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/mlWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/mlWpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/mlPrzedawkowanie

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/mlWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/mlWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/mlWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/mlWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/mlWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Wskazania do stosowania

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Przeciwwskazania

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Interakcje

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Interakcje

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Interakcje

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Interakcje

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Interakcje

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Interakcje

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Interakcje

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Przedawkowanie

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Bridion, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Wskazania do stosowania

CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Sugammadex Mylan, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml
Przeciwwskazania