Biopsja stanowi niezbędny element diagnostyki mięsaka Ewinga, umożliwiający ostateczne potwierdzenie rozpoznania nowotworowego1. Mimo że badania obrazowe mogą silnie sugerować obecność mięsaka Ewinga, biopsja pozostaje jedynym sposobem na pewne rozróżnienie między nowotworem a innymi problemami, takimi jak zakażenie2. Właściwe wykonanie biopsji ma kluczowe znaczenie dla całego procesu diagnostycznego i terapeutycznego3.
Znaczenie biopsji w diagnostyce
Biopsja polega na pobraniu próbki tkanki z guza w celu mikroskopowego badania przez patologa4. Jest to procedura, podczas której pobiera się małą próbkę tkanki z guza, aby patolog mógł obejrzeć ją pod mikroskopem w celu sprawdzenia obecności komórek nowotworowych5. Wyniki badań obrazowych mogą sugerować obecność guza kości, ale jedynym sposobem na pewność jest pobranie fragmentu zmienionej kości i obejrzenie go pod mikroskopem6.
Biopsja jest zawsze potrzebna do diagnozowania mięsaka Ewinga7. Jest to jedyny sposób na odróżnienie mięsaka Ewinga od innych typów nowotworów3. Ostateczna diagnoza mięsaka Ewinga wymaga identyfikacji genetycznych sygnatur choroby8, co możliwe jest tylko poprzez analizę materiału tkankowego pobranego podczas biopsji.
Wymagania dotyczące wykonawcy biopsji
Niezwykle istotne jest, aby biopsja była wykonywana przez chirurga ortopedycznego z doświadczeniem w leczeniu nowotworów kości2. Jeśli guz dotyczy kości, biopsję powinien wykonać lekarz z doświadczeniem w leczeniu mięsaka Ewinga3. Ma to kluczowe znaczenie dla zapewnienia, że sposób nacięcia skóry lub pobrania fragmentu guza nie wpłynie negatywnie na późniejsze leczenie promieniami lub chirurgiczne6.
Wysoce zaleca się, aby biopsja diagnostyczna była wykonywana przez chirurga ortopedycznego z doświadczeniem i wiedzą w zakresie leczenia nowotworów kości, najlepiej tego samego chirurga, który będzie przeprowadzał operację kontroli lokalnej9. Takie podejście umożliwia eksperckie śledzenie biopsji i może pomóc w zachowaniu opcji rekonstrukcyjnych9. Właściwe planowanie lokalizacji i techniki biopsji może zapobiec późniejszym powikłaniom i zmniejszyć zakres operacji podczas leczenia3.
Rodzaje procedur biopsyjnych
Istnieje kilka sposobów pobrania próbki guza do diagnostyki mięsaka Ewinga2. Wybór odpowiedniej techniki biopsyjnej zależy od lokalizacji, wielkości guza oraz dostępności doświadczonego zespołu chirurgicznego.
Biopsja cienkoigłowa (aspiracyjna)
Biopsja cienkoigłowa polega na wykorzystaniu cienkiej igły kierowanej do guza za pomocą techniki obrazowania, takiej jak tomografia komputerowa (biopsja kierowana CT), a próbka jest pobierana z miejsca zmiany10. Ta technika jest mniej inwazyjna i może być wykonywana bez konieczności operacji chirurgicznej.
Biopsja gruboigłowa (core biopsy)
W przypadku biopsji kości tego typu, lekarz używa dużej, pustej igły11. Wkłada ją przez skórę do guza kości, aby pobrać mały fragment11. Ten typ biopsji nie wymaga operacji chirurgicznej11. W większości przypadków pacjent jest przytomny podczas zabiegu, ale obszar jest znieczulony miejscowo12. Lekarz może używać tomografii komputerowej do kierowania igły we właściwe miejsce12.
Metody biopsji gruboigłowej są preferowane w celu ustalenia histologicznego rozpoznania komórek nowotworowych13. Ostateczna diagnoza jest ustalana za pomocą biopsji gruboigłowej kierowanej CT lub ultrasonograficznie, a także badania patologicznego usuniętego materiału chirurgicznego14.
Biopsja incyzyjna
Jeśli guz jest duży, lekarz może pobrać małą jego część poprzez nacięcie w skórze11. Jeśli guz znajduje się blisko skóry, pacjent może otrzymać leki uspokajające12. Chirurg znieczuli obszar miejscowo w celu wykonania biopsji12. Jeśli guz znajduje się głęboko wewnątrz ciała, może być konieczne znieczulenie ogólne12.
Biopsja eksycyjna
Jeśli guz jest mały, chirurg może przeciąć skórę i całkowicie usunąć (wyciąć) cały guz11. Ten typ operacji często wymaga znieczulenia ogólnego15, co oznacza, że pacjent będzie w głębokim śnie16.
Wymagania dotyczące materiału biopsyjnego
Ostateczne rozpoznanie mięsaka Ewinga powinno być ustalone (lub zweryfikowane) w ośrodku referencyjnym ds. mięsaków poprzez biopsję, zapewniającą wystarczającą ilość materiału do konwencjonalnej histologii, immunohistochemii, patologii molekularnej i biobanków17. Zalecenie dotyczące biopsji otwartej odzwierciedla również potrzebę uzyskania tkanki do prowadzenia badań18.
Materiał biopsyjny musi być wystarczający do przeprowadzenia wszystkich niezbędnych badań diagnostycznych, w tym badań histopatologicznych, immunohistochemicznych oraz genetycznych. Właściwa ilość i jakość materiału ma kluczowe znaczenie dla ustalenia ostatecznego rozpoznania i planowania leczenia.
Badania wykonywane na materiale biopsyjnym
Różne testy są wykonywane na tej tkance, aby pomóc określić, jak agresywny jest nowotwór i jakie leczenie może być najlepsze19. Po pobraniu materiału biopsyjnego patolog przeprowadza szereg specjalistycznych badań.
Badanie histopatologiczne
Mikroskopowe badanie komórek nowotworowych wykazuje obecność warstw monotonnych małych okrągłych niebieskich komórek z wysokim stosunkiem jądro:cytoplazma i może wykazywać pseudo-rozety (krąg komórek z martwicą w centrum)20. Charakterystyczną cechą mięsaka Ewinga jest obecność małych okrągłych niebieskich komórek widocznych pod mikroskopem przez patologa21.
Badania immunohistochemiczne
Barwienie immunohistochemiczne jest pozytywne dla CD99 (w 95% przypadków), MIC2, CD45, wimentyny, PAS pozytywne (glikogen wewnątrzkomórkowy), swoistej enolazy neuronowej (NSE), S100 i Leu7 (CD57)20. Wykorzystanie patologii i immunohistochemii do diagnostyki pozakostnego mięsaka Ewinga jest wystarczające w większości przypadków14.
Badania genetyczne
Analiza genetyczna molekularna za pomocą odwrotnej transkryptazy (RT) PCR lub hybrydyzacji fluorescencyjnej in situ (FISH) dodaje dodatkowy obszar diagnostyczny, który jest niezbędny w nietypowych wariantach14. Jeśli zespół medyczny uważa, że pacjent może mieć mięsaka Ewinga, przeprowadzi testy w celu wykrycia zmian genetycznych, które są unikalne dla tej choroby4.
Biopsja szpiku kostnego
Biopsja szpiku kostnego jest wymagana jako część diagnostyki mięsaka Ewinga w celu wykluczenia przerzutów do szpiku20. Gdy podejrzewa się lub diagnozuje mięsaka Ewinga, lekarz pobiera małą próbkę szpiku kostnego, ponieważ mięsak Ewinga może czasami rozprzestrzeniać się do szpiku kostnego22.
Aspiracja i biopsja szpiku kostnego są zazwyczaj wykonywane jednocześnie2. Te badania mogą być potrzebne po zdiagnozowaniu mięsaka Ewinga i mogą pomóc w wykazaniu, czy nowotwór rozprzestrzenił się do szpiku kostnego23. Podczas aspiracji szpiku kostnego, szpik kostny jest usuwany z każdej strony biodra przez pustą igłę i badany mikroskopowo przez patologa w celu określenia, czy komórki nowotworowe się rozprzestrzeniły8.
Timing i kolejność procedur
Jeśli prawdopodobna jest zmiana mięsaka Ewinga lub innego guza, należy zasięgnąć konsultacji u onkologa pediatrycznego przed wykonaniem biopsji24. Jednak próbka biopsyjna jest wymagana do ostatecznej diagnozy24. Po wykonaniu zwykłych zdjęć rentgenowskich należy wykonać skan MRI przed wystąpieniem krwawienia i obrzęku po biopsji25.
Właściwa kolejność procedur diagnostycznych ma kluczowe znaczenie dla uzyskania optymalnych wyników obrazowania i biopsji. Planowanie sekwencji badań powinno uwzględniać potrzebę uzyskania najlepszej jakości obrazów przed wykonaniem inwazyjnych procedur, które mogą wpłynąć na interpretację wyników.

















