Kategorie
Leki bez recepty (OTC)
Leki na receptę (RX)
Suplementy diety
Wyroby medyczne
Środki spożywcze
Dermokosmetyki
Poradniki
Schorzenia
Substancje czynne
Interakcje
Porady
Kalkulatory
Badania kliniczneZespół mielodysplastyczny (MDS) stanowi heterogenną grupę klonalnych nowotworów hematologicznych charakteryzujących się znaczną chorobowością i wysoką śmiertelnosią1. Zachorowalność na MDS wzrasta wyraźnie z wiekiem, a choroba jest najczęściej spotykana u osób rasy białej i płci męskiej1. Ocenia się konserwatywnie, że w Stanach Zjednoczonych rocznie występuje 10 000 nowych przypadków MDS, a w kraju mieszka obecnie około 60 000 osób z tym schorzeniem1.
Częstość występowania MDS
Roczna zachorowalność na zespół mielodysplastyczny w Stanach Zjednoczonych szacowana jest na około 4 przypadki na 100 000 osób23. Jednak rzeczywista zachorowalność na MDS w Stanach Zjednoczonych pozostaje nieznana, co wynika z ewoluujących kryteriów diagnostycznych i problemów z rejestracją przypadków4. Aktualne szacunki zachorowalności na MDS w Stanach Zjednoczonych różnią się znacznie – od 10 000 do nawet 30 000-55 000 nowych przypadków rocznie4.
Badania wykorzystujące aktywne metody wyszukiwania przypadków, takie jak przeszukiwanie elektronicznych raportów patologicznych, wykazują, że rzeczywista zachorowalność na MDS może wynosić między 5,3 a 13,1 na 100 000 osób6. Te wyższe wartości sugerują znaczne niedoszacowanie problemu przez tradycyjne rejestry nowotworowe7.
Charakterystyka demograficzna pacjentów
Zespół mielodysplastyczny jest przede wszystkim chorobą osób starszych. Mediana wieku w momencie rozpoznania wynosi około 70-76 lat38. Dane z lat 2001-2003 z rejestru SEER (Surveillance, Epidemiology, and End Results) wskazują, że 86% przypadków MDS zostało zdiagnozowanych u osób w wieku 60 lat lub starszych19. Zachorowanie przed 50. rokiem życia jest nietypowe, a prezentacja u dzieci jest rzadka, z wyjątkiem MDS związanego z terapią oraz MDS powstającego w kontekście predyspozycji germinalnej3.
Zachorowalność na MDS wzrasta znacząco z wiekiem. Szacunkowa zachorowalność waha się od 0,7 na 100 000 populacji w czwartej dekadzie życia do 20,8-36,3 na 100 000 po 70. roku życia9. Istnieje pięciokrotna różnica w ryzyku między 60. a 80. rokiem życia9. W populacji osób powyżej 85 lat zachorowalność może sięgać nawet 63,9 na 100 00010.
Różnice płciowe i rasowe w występowaniu MDS
We wszystkich grupach wiekowych MDS częściej dotyka mężczyzn niż kobiety. Według danych SEER z lat 2001-2003, zachorowalność była istotnie wyższa u mężczyzn niż u kobiet (4,5 vs 2,7 na 100 000 populacji)9. Mężczyźni są prawie dwukrotnie bardziej narażeni na rozwój MDS niż kobiety811. Wyjątek stanowi MDS z delecją 5q, która częściej występuje u kobiet3.
Jeśli chodzi o różnice rasowe, osoby rasy białej wykazują najwyższą zachorowalność w porównaniu z osobami innych ras12. Badania wykazały, że osoby białe mają najwyższą częstość występowania – 0,03%, podczas gdy w populacji czarnoskórej, rdzennych Amerykanów/Alaskan oraz Azjatów i mieszkańców wysp Pacyfiku częstość wynosi 0,02%13.
Różnice geograficzne i międzynarodowe porównania
MDS występuje na całym świecie i charakteryzuje się podobnymi cechami w różnych krajach14. Dane oparte głównie na liczbach europejskich z Niemiec i Szwecji były bardzo podobne do danych amerykańskich14. Zachorowalność w Stanach Zjednoczonych jest podobna do tej raportowanej w Anglii/Walii i Szwecji (3,6 na 100 000), Niemczech (4,1 na 100 000) oraz Francji (3,2 na 100 000), ale wyższa niż obserwowana w Japonii (1,0 na 100 000)15.
Trendy czasowe i prognozy epidemiologiczne
Zachorowalność na MDS wydaje się wzrastać. Ten pozorny wzrost jest prawdopodobnie związany ze wzrostem populacji osób starszych, ale może również odzwierciedlać poprawę w rozpoznawaniu i kryteriach diagnostycznych4. Z obecnymi trendami demograficznymi oczekuje się wzrostu chorobowości (zarówno zachorowalności, jak i częstości występowania) w najbliższej przyszłości1.
Według prognoz epidemiologicznych, w 2018 roku w ośmiu głównych rynkach (8MM: USA, Francja, Niemcy, Włochy, Hiszpania, Wielka Brytania, Japonia i Kanada) odnotowano 90 332 zdiagnozowane przypadki zachorowań na MDS. Przewiduje się, że liczba ta wzrośnie do 111 861 zdiagnozowanych przypadków zachorowań do 2028 roku, przy rocznym tempie wzrostu wynoszącym 2,38%16. Wzrost ten można częściowo przypisać umiarkowanie rosnącemu trendowi zachorowalności w 8MM, w połączeniu z podstawowymi zmianami demograficznymi na odpowiednich rynkach16.
Problem niedodiagnozowania i niedoszacowania
MDS jest często nierozpoznawany i niedodiagnozowany5. Epidemiologia MDS jest prawdopodobnie niedoszacowana, ponieważ wielu pacjentów z MDS, którzy mają anemię lub cytopenię, nie otrzymuje ostatecznej diagnozy5. Wstępne dane z krajowego rejestru pokazują, że aż 40% pacjentów zdiagnozowanych z zespołem mielodysplastycznym w rzeczywistości nie ma tego schorzenia, co odzwierciedla krajowy problem z interpretacją epidemiologii MDS17.
Prawdziwa częstość występowania MDS w Stanach Zjednoczonych prawdopodobnie mieści się gdzieś między szacunkami 60 000 a 170 000 przypadków, chociaż częstość występowania będzie nadal rosła, ponieważ dostępne są bardziej aktywne terapie, a pacjenci żyją dłużej z MDS18. To niedoszacowanie podkreśla pilną potrzebę głębszych inwestycji w państwowe rejestry nowotworowe18.
Perspektywy przyszłości
Wraz ze starzejącym się społeczeństwem i poprawą w diagnostyce, oczekuje się dalszego wzrostu częstości występowania MDS. Liczba nowych przypadków rocznie prawdopodobnie wzrasta wraz ze wzrostem średniego wieku populacji, a niektórzy autorzy sugerują, że liczba nowych przypadków u osób powyżej 70 lat może sięgać nawet 15 na 100 000 rocznie19. Demograficzne zmiany doprowadzą do znacznego wzrostu zachorowalności na MDS w nadchodzących dekadach20, co podkreśla potrzebę lepszego zrozumienia epidemiologii tego schorzenia oraz poprawy metod diagnostycznych i rejestracyjnych.
