Zapalenie skórno-mięśniowe jest chorobą układową, która może wpływać na różne narządy i układy organizmu poza skórą i mięśniami12. Powikłania narządowe mogą być poważne i w niektórych przypadkach zagrażać życiu, dlatego ich wczesne rozpoznanie i leczenie jest kluczowe dla poprawy rokowania34.
Powikłania płucne
Zajęcie płuc jest jednym z najpoważniejszych powikłań zapalenia skórno-mięśniowego i występuje u około 30-40% pacjentów34. Najczęstszą postacią powikłań płucnych jest śródmiąższowa choroba płuc (ILD), która charakteryzuje się zapaleniem i bliznowaceniem tkanki płucnej45. To powikłanie jest silnie związane z obecnością przeciwciał przeciwko syntetazie histydylowej kwasu rybonukleinowego4.
Objawy powikłań płucnych obejmują suchy, drażniący kaszel oraz narastającą duszność wysiłkową56. Pacjenci mogą zauważać, że czynności, które wcześniej wykonywali bez problemu, teraz powodują u nich zadyszkę6. W niektórych przypadkach zapalenie płuc może postępować szybko i stać się zagrażające życiu67.
Dodatkowo, osłabienie mięśni oddechowych może prowadzić do hipoventylacji i problemów z oddychaniem34. W najcięższych przypadkach może wystąpić niewydolność oddechowa wymagająca wspomagania oddychania89. Bez odpowiedniego leczenia, zapalenie płuc może prowadzić do trwałego bliznowacenia (zwłóknienia) i znacznego ograniczenia funkcji płuc6.
Zaburzenia połykania
Problemy z połykaniem (dysfagia) są częstym powikłaniem zapalenia skórno-mięśniowego, wynikającym z osłabienia mięśni przełyku, gardła i języka212. Dysfagia może dotyczyć zarówno pokarmów stałych, jak i płynów, powodując różnorodne objawy i komplikacje1013.
Pacjenci mogą odczuwać trudności z inicjacją połykania, uczucie „zalegania” pokarmu w gardle lub przełyku, oraz częste zakrztuszanie się podczas jedzenia i picia914. W niektórych przypadkach może wystąpić zachrypnięcie głosu (dysfonia) spowodowane osłabieniem mięśni krtani1315.
Dysfagia niesie ze sobą poważne ryzyko powikłań1617. Zachłyśnięcie może prowadzić do zapalenia płuc aspiracyjnego, które jest potencjalnie zagrażające życiu418. Dodatkowo, trudności z jedzeniem mogą prowadzić do niedożywienia i niezamierzonej utraty masy ciała1016. W najcięższych przypadkach może być konieczne żywienie przez sondę lub gastrostomię17.
Powikłania sercowe
Zapalenie mięśnia sercowego (miokarditis) jest rzadkim, ale poważnym powikłaniem zapalenia skórno-mięśniowego219. Może ono przebiegać bezobjawowo lub manifestować się różnorodnymi objawami sercowymi1219. U niewielkiej liczby pacjentów może rozwinąć się zastoinowa niewydolność serca lub zaburzenia rytmu serca19.
Objawy powikłań sercowych mogą obejmować ból w klatce piersiowej, kołatanie serca, duszność, obrzęki kończyn dolnych oraz ogólne osłabienie2021. W niektórych przypadkach mogą wystąpić omdlenia lub zaburzenia świadomości związane z zaburzeniami rytmu21. Rzadko może dojść do nagłego zgonu sercowego4.
Dodatkowo, u pacjentów z zapaleniem skórno-mięśniowym zwiększone jest ryzyko choroby niedokrwiennej serca422. Przewlekły proces zapalny i stosowane leki mogą wpływać na czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego, wymagając regularnego monitorowania i profilaktyki23.
Powikłania stawowe
Około jednej trzeciej pacjentów z zapaleniem skórno-mięśniowym doświadcza bólów i obrzęków stawów1624. Zapalenie stawów może przypominać reumatoidalne zapalenie stawów, z charakterystyczną sztywnością poranną i bólami nasilającymi się po okresach bezczynności25. Najczęściej dotknięte są małe stawy rąk, nadgarstki oraz stawy kolanowe25.
Zapalenie stawów w przebiegu zapalenia skórno-mięśniowego jest zwykle mniej destrukcyjne niż w reumatoidalnym zapaleniu stawów, ale może znacząco wpływać na jakość życia i sprawność funkcjonalną pacjentów25. Ból i sztywność stawów mogą dodatkowo ograniczać mobilność już ograniczoną przez osłabienie mięśni6.
Złożki wapnia (kalcynoza)
Tworzenie się złożków wapnia w mięśniach, skórze i tkankach łącznych jest częstym powikłaniem, szczególnie u dzieci z zapaleniem skórno-mięśniowym2627. Kalcynoza występuje u większości dzieci i rozwija się wcześnie w przebiegu choroby1526. U dorosłych to powikłanie jest rzadsze28.
Złożki wapnia manifestują się jako twarde guzki lub płyty pod skórą, które mogą być bolesne i ograniczać ruchomość1629. Najczęściej lokalizują się nad wystającymi kośćmi, w okolicy stawów oraz w miejscach narażonych na urazy30. W niektórych przypadkach mogą powodować owrzodzenia skóry i wtórne zakażenia16.
Kalcynoza jest trudna w leczeniu i może być trwałym powikłaniem choroby3132. Może znacząco wpływać na jakość życia, ograniczając ruchomość i powodując ból30. W ciężkich przypadkach może być konieczne chirurgiczne usunięcie większych złożków15.
Powikłania przewodu pokarmowego
Oprócz problemów z połykaniem, zapalenie skórno-mięśniowe może wpływać na inne części przewodu pokarmowego27. Szczególnie u dzieci mogą wystąpić poważne powikłania żołądkowo-jelitowe, w tym krwawienia z przewodu pokarmowego, wymioty krwią oraz czarne, smoliste stolce2433.
Mogą również wystąpić owrzodzenia żołądka i jelit oraz w najcięższych przypadkach perforacje przewodu pokarmowego3435. Te powikłania są rzadkie, ale mogą być zagrażające życiu i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej31. U niektórych pacjentów może również wystąpić zapalenie wątroby lub trzustki34.
Związek z nowotworami złośliwymi
U dorosłych pacjentów z zapaleniem skórno-mięśniowym znacząco zwiększone jest ryzyko rozwoju nowotworów złośliwych121. Ryzyko jest szczególnie wysokie w pierwszych trzech do pięciu lat po rozpoznaniu choroby, po czym spada do poziomu populacyjnego1219.
Najczęstszymi nowotworami związanymi z zapaleniem skórno-mięśniowym są nowotwory płuc, piersi, jajników, prostaty oraz nosogardzieli1630. U kobiet szczególnie zwiększone jest ryzyko raka jajnika19. Dlatego wszyscy dorośli pacjenci z zapaleniem skórno-mięśniowym wymagają regularnych badań przesiewowych w kierunku nowotworów30.
Obecność nowotworu znacząco pogarsza rokowanie i może wpływać na wybór metod leczenia zapalenia skórno-mięśniowego136. W niektórych przypadkach leczenie nowotworu może prowadzić do poprawy objawów zapalenia skórno-mięśniowego37. Nowotwory są jedną z głównych przyczyn zgonu u pacjentów z zapaleniem skórno-mięśniowym422.

















