Clexane

Dawkowanie leku powinno zawsze odbywać się zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. Lekarz decyduje o ilości podawanego leku, która jest zależna od przyczyny jego stosowania. W przypadku chorób nerek, pacjent może otrzymać mniejszą dawkę.
Podczas leczenia zakrzepów we krwi, zazwyczaj stosowana dawka wynosi 150 j.m. (1,5 mg) na kg masy ciała raz dziennie lub 100 j.m. (1 mg) na kg masy ciała dwa razy na dobę.
W celu zapobiegania tworzeniu się zakrzepów podczas zabiegu chirurgicznego lub w okresie ograniczonych możliwości poruszania się z powodu choroby, dawka zależy od ryzyka powstawania zakrzepu. Pacjent otrzymuje 2000 j.m. (20 mg) lub 4000 j.m. (40 mg) każdego dnia.
Zapobieganie tworzeniu się zakrzepów u pacjentów z niestabilną dławicą piersiową lub po zawale mięśnia sercowego zależy od wieku pacjenta oraz typu zawału. Przy zawałach serca typu NSTEMI, zazwyczaj stosowana dawka wynosi 100 j.m. (1 mg) na kg masy ciała co 12 godzin.

Clexane może powodować różne skutki uboczne. Najczęstsze z nich to krwawienie i podwyższona aktywność enzymów wątrobowych.
Często mogą występować siniaki, różowe plamy na skórze, wysypka, swędząca i zaczerwieniona skóra, ból w miejscu wstrzyknięcia, bóle głowy, a także zmiany w liczbie krwinek.
Inne możliwe działania niepożądane to nagły silny ból głowy, uczucie tkliwości i obrzęku w żołądku, duże czerwone zmiany skórne, podrażnienie skóry, zażółcenie skóry lub oczu, ciemniejszy mocz, ciężka reakcja alergiczna, podwyższony poziom potasu we krwi, wypadanie włosów, osteoporoza, mrowienie, drętwienie oraz osłabienie mięśni.

Przeciwwskazania do stosowania leku Clexane to:
– nadwrażliwość na enoksaparynę, heparynę lub jej pochodne, w tym heparyny drobnocząsteczkowe,
– ostre bakteryjne zapalenie wsierdzia,
– ciężkie zaburzenia krzepnięcia krwi,
– duże krwawienia,
– trombocytopenia u pacjentów z dodatnim wynikiem testu agregacji płytek krwi in vitro w obecności enoksaparyny,
– czynna choroba wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy,
– udar (z wyłączeniem udaru powstałego w wyniku zatoru),
– zwiększone ryzyko krwotoków.

Jeżeli pacjent uzna, że zastosował zbyt dużą lub zbyt małą dawkę leku Clexane, należy niezwłocznie powiadomić o tym lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę, nawet jeśli nie występują oznaki jakichkolwiek problemów. Enoksaparyna podana doustnie źle się wchłania i nawet przyjęcie dużych dawek nie powinno prowadzić do poważnych następstw. Przypadkowe przedawkowanie enoksaparyny po podaniu pozajelitowym może prowadzić do powikłań krwotocznych.