Eferox

Lek stosuje się zazwyczaj raz dziennie, najczęściej rano na czczo, co najmniej pół godziny przed śniadaniem. Dawka jest ustalana indywidualnie przez lekarza, na podstawie wyników badań i testów laboratoryjnych. Terapia zwykle zaczyna się od małej dawki, która jest stopniowo zwiększana co 2 do 4 tygodni, aż do osiągnięcia pełnej dawki dostosowanej do potrzeb pacjenta.
W przypadku niedoczynności tarczycy lub po operacji tarczycy, lek zwykle przyjmuje się przez całe życie.
W przypadku przedawkowania, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Mogą wystąpić reakcje alergiczne, takie jak obrzęk twarzy, języka, ust i gardła, trudności w połykaniu, pokrzywka, silne swędzenie skóry, ból stawów, nadwrażliwość na światło słoneczne. W niektórych przypadkach może wystąpić ciężka reakcja na duże stężenie hormonu tarczycy, objawiająca się wysoką gorączką, przyspieszonym biciem serca, niskim ciśnieniem krwi, niewydolnością serca, żółtaczką, splątaniem, napadami padaczkowymi i śpiączką. Inne możliwe skutki uboczne to zwiększenie apetytu, niepokój, trudności ze snem, drżenie, ból głowy, ból w klatce piersiowej, wysokie ciśnienie krwi, skrócenie oddechu, biegunka, uczucie mdłości, wymioty, ból brzucha, zwiększona potliwość, swędzenie, wysypka skórna, skurcze mięśni, osłabienie mięśni, ból stawów, zmniejszenie gęstości kości.

Kiedy nie stosować leku Eferox:
– jeśli pacjent ma uczulenie na lewotyroksynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku;
– jeśli u pacjenta występuje nieleczona nadczynność tarczycy;
– jeśli u pacjenta występuje niedoczynność nadnerczy i pacjent nie otrzymuje odpowiedniego leczenia zastępczego;
– jeśli u pacjenta występuje nieleczona niedoczynność przysadki;
– jeśli u pacjenta występują następujące choroby lub poniższe stany:
– ostry zawał mięśnia sercowego;
– ostre zapalenie mięśnia sercowego;
– ostre zapalenie wszystkich warstw ściany serca;
– w przypadku ciąży jednocześnie z innymi lekami przeciw
nadczynności tarczycy.

Przyjmowanie większej ilości tabletek niż zalecane, wymaga natychmiastowego kontaktu z lekarzem. Objawy przedawkowania obejmują: nadmierne pobudzenie, zamieszanie, rozdrażnienie, gorączkę, ból w klatce piersiowej, nieregularne lub przyspieszone bicie serca, przyspieszony oddech, skurcze mięśni, ból głowy, zwiększoną nerwowość, zaczerwienienie, pocenie, rozszerzenie źrenic, biegunkę, drżenie, problemy z zasypianiem, uczucie zmęczenia fizycznego lub emocjonalnego oraz drgawki.