LisiHEXAL 10

W przypadku nadciśnienia tętniczego początkowa dawka wynosi 2,5 mg raz dziennie. Jeżeli po 2-4 tygodniach nie osiągnięto pożądanego efektu, dawka może zostać zwiększona. Zazwyczaj skuteczna dawka dobowa wynosi od 10 do 20 mg.
U pacjentów przyjmujących leki moczopędne, zaleca się zmniejszenie początkowej dawki do 2,5 mg lub 5 mg raz na dobę.
Dla dzieci i młodzieży w wieku 6-16 lat, dawka początkowa zależy od masy ciała – 2,5 mg dla tych o masie 20-50 kg i 5 mg dla tych o masie powyżej 50 kg.
W przypadku zastoinowej niewydolności krążenia, początkowa dawka wynosi 2,5 mg na dobę, ale może zostać zwiększona w zależności od reakcji pacjenta.
Po ostrym zawał serca, lekarz może zalecić przyjmowanie leku w ciągu pierwszych 24 godzin, zaczynając od 5 mg, a następnie zwiększając dawkę do 10 mg raz na dobę.

Ten lek może powodować różne skutki uboczne. Często występujące to zawroty głowy, bóle głowy, obniżenie ciśnienia tętniczego podczas wstawania, kaszel, biegunka, wymioty, oraz zaburzenia czynności nerek. Mniej często mogą wystąpić zmiany nastroju, uczucie mrowienia, zaburzenia smaku, zaburzenia snu, zawał serca lub udar mózgu, kołatanie serca, przyspieszona czynność serca, zapalenie błony śluzowej nosa, nudności, bóle brzucha, niestrawność, wysypka, świąd, impotencja, uczucie zmęczenia, osłabienie.

Kiedy nie stosować leku:
– jeśli pacjent ma uczulenie na lizynopryl, na inny inhibitor konwertazy angiotensyny lub na którykolwiek z pozostałych składników tego leku;
– jeśli u pacjenta stwierdzono obrzęk naczynioruchowy;
– jeśli pacjentka jest w ciąży;
– jeśli pacjent ma cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i przyjmuje lek obniżający ciśnienie tętnicze, zawierający aliskiren;
– jeśli pacjent przyjmował lub obecnie przyjmuje lek złożony zawierający sakubitryl i walsartan.

Jeśli zażyjesz więcej niż zalecana dawka tego leku, natychmiast skonsultuj się z lekarzem. Możliwe objawy przedawkowania to: silne obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, nieprawidłowości w równowadze elektrolitów i niewydolność nerek.