Flucofast

Flucofast jest lekiem, który należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W przypadku różnych schorzeń, dawkowanie będzie różne. Na przykład, w leczeniu kryptokokowego zapalenia opon mózgowych zaleca się 400 mg w pierwszym dniu, a następnie 200-400 mg dziennie przez 6-8 tygodni, czasem nawet dłużej. W zapobieganiu nawrotom tego zapalenia stosuje się 200 mg dziennie, aż do zakończenia leczenia zaleconego przez lekarza. Leczenie kokcydioidomikozy wymaga 200-400 mg dziennie przez 11-24 miesiące, a w przypadku zakażeń narządów wewnętrznych wywołanych przez Candida – 800 mg w pierwszym dniu, a następnie 400 mg dziennie. W przypadku zakażeń błony śluzowej jamy ustnej, gardła i otarć związanych z protezami zębowymi, zaleca się 200-400 mg w pierwszym dniu, a następnie 100-200 mg dziennie. W przypadku zakażeń drożdżakowych narządów płciowych, zaleca się pojedynczą dawkę 150 mg.

Flucofast, jak każdy lek, może powodować skutki uboczne, choć nie u każdego one występują. U niektórych pacjentów mogą wystąpić reakcje alergiczne, takie jak trudności w oddychaniu, opuchlizna twarzy, swędzenie skóry czy wysypka. Czasami mogą wystąpić poważne reakcje skórne z pęcherzami. Jeżeli zauważysz takie objawy, natychmiast skontaktuj się z lekarzem. Lek może wpływać na pracę wątroby, co objawia się zmęczeniem, brakiem apetytu, wymiotami czy zażółceniem skóry. Może także wpływać na pracę nadnerczy, co objawia się zmęczeniem, osłabieniem mięśni, utratą apetytu, spadkiem masy ciała czy bólem brzucha. Inne możliwe skutki uboczne to ból głowy, ból brzucha, biegunka, nudności, wymioty czy zwiększenie wartości testów czynności wątroby.

Jeżeli pacjent jest uczulony na flukonazol, inne związki azolowe lub jakikolwiek inny składnik tego leku, nie powinien go zażywać. Również nie jest zalecane stosowanie tego leku w połączeniu z astemizolem, terfenadyną, cyzaprydem, pimozydem, chinidyną czy erytromycyną.
Kobiety w ciąży lub karmiące piersią powinny unikać zażywania Flucofastu, chyba że lekarz zdecyduje inaczej. Osoby z zaburzeniami czynności nerek, wątroby lub serca powinny również unikać tego leku.
Jeżeli pacjent ma zaburzenia stężenia potasu, wapnia lub magnezu we krwi, nie powinien zażywać Flucofastu. Jeżeli po zastosowaniu leku wystąpiły ciężkie reakcje skórne, nie należy kontynuować jego stosowania.

Przyjęcie nadmiernej dawki Flucofast, może prowadzić do złego samopoczucia, problemów ze słuchem, widzeniem czy czuciem, a także myślenia o rzeczach, które nie mają odzwierciedlenia w rzeczywistości. W takim przypadku należy skontaktować się z lekarzem. Lekarz może zdecydować o podjęciu leczenia objawowego, które ma na celu wsparcie podstawowych funkcji życiowych oraz, w razie konieczności, przeprowadzenie płukania żołądka.