Rimal

Zazwyczaj stosowana dawka to 1 kapsułka o mocy zaleconej przez lekarza na dobę. W zależności od uzyskanego działania lekarz może dostosować dawkę. Maksymalna dawka to 1 kapsułka o mocy 10 mg + 10 mg raz na dobę. Nie należy stosować leku Rimal u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania w tej grupie pacjentów.

Lek Rimal może powodować działania niepożądane, chociaż nie zdarza się to u każdego. Może wystąpić obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła, utrudniający połykanie lub oddychanie, a także swędzenie skóry i wysypka, co może być objawem ciężkiej reakcji alergicznej. Możliwe są także ciężkie reakcje skórne, takie jak wysypka, owrzodzenie błony śluzowej jamy ustnej, nasilenie choroby skóry, zaczerwienienie, pęcherze lub odwarstwienie skóry. W razie wystąpienia takich objawów, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Inne możliwe objawy to przyspieszone bicie serca, ból w klatce piersiowej, duszność, kaszel, łatwiejsze powstawanie siniaków, krwawienia, ból gardła, gorączka, uczucie zmęczenia, omdlenie, zawroty głowy, bladość skóry, silny ból brzucha, gorączka, dreszcze, utrata apetytu, ból brzucha, nudności, zażółcenie skóry lub oczu, stężony mocz, kurcze mięśni, uczucie splątania i napady drgawkowe.

Przeciwwskazania:
– jeśli pacjent ma uczulenie na ramipryl, amlodypinę (substancje czynne), inne leki z grupy dihydropirydynowych antagonistów wapnia, inne inhibitory ACE lub na którykolwiek z pozostałych składników tego leku,
– jeśli pacjent ma zaburzenia czynności wątroby,
– jeśli pacjent ma niestabilną niewydolność serca po przebytym ostrym zawale mięśnia sercowego,
– jeśli u pacjenta wystąpił wstrząs, w tym wstrząs kardiogenny (na skutek ostrej niewydolności serca),
– jeśli u pacjenta występuje zwężenie drogi odpływu z lewej komory (np. zwężenie zastawki aorty znacznego stopnia),
– jeśli u pacjenta kiedykolwiek wystąpiła ciężka reakcja alergiczna nazywana obrzękiem naczynioruchowym,
– jeśli pacjent poddawany jest dializoterapii lub filtracji krwi innego typu,
– jeśli u pacjenta stwierdzono chorobę nerek powodującą zmniejszony dopływ krwi do nerki (zwężenie tętnicy nerkowej),
– po 3. miesiącu ciąży,
– jeśli pacjent ma nieprawidłowo niskie lub niestabilne ciśnienie tętnicze,
– jeśli pacjent ma cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i jest leczony lekiem obniżającym ciśnienie krwi zawierającym aliskiren,
– jeśli pacjent przyjmował lub przyjmuje lek złożony, zawierający sakubitryl i walsartan.

W razie przyjęcia zbyt dużej dawki leku mogą wystąpić następujące objawy: obniżenie ciśnienia tętniczego (nawet znaczne) z zawrotami głowy, uczuciem „pustki” w głowie, omdleniem. Jeśli ciśnienie
tętnicze obniży się do wartości krytycznych może wystąpić wstrząs z utratą przytomności. Nawet do 24-48 godzin po przyjęciu leku może wystąpić duszność spowodowana nadmiarem płynu gromadzącym się
w płucach (obrzęk płuc). W razie przyjęcia zbyt dużej dawki leku należy natychmiast zgłosić się do lekarza lub oddziału ratunkowego najbliższego szpitala.