Menu

proszek do sporządzania roztworu lub zawiesiny do wstrzykiwań2 g

Biotaksym to proszek do sporządzania roztworu lub zawiesiny do wstrzykiwań, zawierający cefotaksym – antybiotyk cefalosporynowy III generacji. Jest stosowany głównie w leczeniu ciężkich zakażeń wywołanych przez wrażliwe bakterie, takich jak zapalenie płuc, zakażenia układu moczowego, skóry, kości, stawów czy ośrodkowego układu nerwowego. Może być również wykorzystywany w celu zapobiegania zakażeniom okołooperacyjnym. Lek ten działa poprzez niszczenie ścianek bakterii, co prowadzi do ich śmierci. Podawany jest domięśniowo lub dożylnie.

Chcesz zadać pytanie o produkt ?

Zadaj je farmaceucie

Zapytaj

Reklama

Biotaksym – skuteczny antybiotyk w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych

Biotaksym to nowoczesny produkt leczniczy zawierający cefotaksym – półsyntetyczny antybiotyk z grupy cefalosporyn trzeciej generacji. Preparat dostępny jest w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji w dawce 2 g. Charakteryzuje się szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego i jest przeznaczony wyłącznie do podawania pozajelitowego – dożylnie lub domięśniowo. Biotaksym stosuje się w leczeniu ciężkich zakażeń wywołanych przez bakterie wrażliwe na cefotaksym, gdy infekcja wymaga intensywnego leczenia szpitalnego.

Jak działa Biotaksym?

Cefotaksym, substancja czynna preparatu Biotaksym, działa bakteriobójczo, co oznacza, że nie tylko hamuje rozwój bakterii, ale je niszczy. Mechanizm działania polega na zakłócaniu budowy ściany komórkowej bakterii, co prowadzi do jej zniszczenia. Co więcej, cefotaksym jest w organizmie przekształcany przez specjalne enzymy do aktywnego produktu przemiany – deacetylocefotaksymu, który również wykazuje działanie przeciwbakteryjne. Ta właściwość znacznie przedłuża czas działania leku i zwiększa jego skuteczność w zwalczaniu infekcji.

Biotaksym skutecznie zwalcza szeroki zakres bakterii, zarówno tych wywołujących zakażenia szpitalne, jak i pozaszpitalne. Działa przeciwko bakteriom Gram-dodatnim (takim jak gronkowce i paciorkowce) oraz Gram-ujemnym (takim jak pałeczki jelitowe, Haemophilus influenzae czy Neisseria).

W jakich zakażeniach stosuje się Biotaksym?

Biotaksym jest lekiem zarezerwowanym do leczenia ciężkich zakażeń bakteryjnych, gdy inne, mniej agresywne metody leczenia mogą okazać się nieskuteczne. Preparat stosuje się w następujących sytuacjach:

Zakażenia układu oddechowego

Biotaksym jest skuteczny w leczeniu ciężkich zakażeń dolnych dróg oddechowych, w tym zapalenia płuc wywołanego przez bakterie takie jak Streptococcus pneumoniae (również szczepy o obniżonej wrażliwości na penicylinę), Escherichia coli, Klebsiella, Haemophilus influenzae (w tym szczepy oporne na ampicylinę) oraz inne drobnoustroje.

Zakażenia układu moczowego

Lek jest stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń dróg moczowych wywołanych przez pałeczki jelitowe, takie jak Escherichia coli, Klebsiella, Proteus, Enterobacter, Serratia oraz inne bakterie Gram-ujemne.

Rzeżączka

Biotaksym znajduje zastosowanie w leczeniu niepowikłanej rzeżączki, w tym przypadków wywołanych przez szczepy Neisseria gonorrhoeae wytwarzające penicylinazy (oporne na penicylinę). W takich sytuacjach podaje się pojedyncze wstrzyknięcie domięśniowe.

Zakażenia narządów miednicy mniejszej

Preparat jest skuteczny w leczeniu zakażeń w obrębie miednicy mniejszej, wywołanych przez różnorodne bakterie, w tym pałeczki jelitowe, bakterie beztlenowe (Peptostreptococcus, Peptococcus) oraz niektóre szczepy Bacteroides.

Posocznica

Biotaksym stosuje się w leczeniu posocznicy (sepsy) – ciężkiego, zagrażającego życiu stanu, w którym bakterie przedostają się do krwi i rozprzestrzeniają w całym organizmie.

Zakażenia skóry i tkanek miękkich

Lek jest stosowany w ciężkich zakażeniach skóry, tkanki podskórnej i mięśni, wywołanych przez wrażliwe bakterie.

Zakażenia wewnątrz jamy brzusznej

Biotaksym znajduje zastosowanie w leczeniu zakażeń w jamie brzusznej, w tym zapalenia otrzewnej, wywołanych przez bakterie jelitowe i beztlenowe.

Zakażenia kości i stawów

Preparat jest skuteczny w leczeniu ciężkich zakażeń układu kostno-stawowego, w tym zapalenia kości i szpiku.

Zakażenia ośrodkowego układu nerwowego

Biotaksym stosuje się w leczeniu zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych (meningitis) i innych ciężkich zakażeń ośrodkowego układu nerwowego, wywołanych przez bakterie takie jak Neisseria meningitidis, Haemophilus influenzae, Streptococcus pneumoniae oraz inne drobnoustroje.

Zapobieganie zakażeniom okołooperacyjnym

Biotaksym może być również stosowany profilaktycznie – w celu zapobiegania zakażeniom bakteryjnym po zabiegach chirurgicznych. W takich przypadkach podaje się go na krótko przed operacją, a w zależności od ryzyka zakażenia, leczenie może być kontynuowane po zabiegu.

Jak stosować Biotaksym?

Biotaksym jest lekiem dostępnym wyłącznie na receptę i musi być podawany przez wykwalifikowany personel medyczny w warunkach szpitalnych lub ambulatoryjnych. Produkt podaje się pozajelitowo – dożylnie (we wstrzyknięciu lub infuzji) lub domięśniowo (głęboko w mięsień). Dawkowanie ustala lekarz indywidualnie, w zależności od rodzaju i ciężkości zakażenia, wieku pacjenta oraz stanu jego nerek.

Dawkowanie u dorosłych i dzieci powyżej 12 lat

W zakażeniach lekkich i umiarkowanych stosuje się zazwyczaj 1 g co 12 godzin. W ciężkich zakażeniach dawka dobowa może zostać zwiększona do 12 g, podzielona na 3 lub 4 dawki. Większe dawki dobowe (powyżej 6 g) należy podzielić na co najmniej 3-4 podania, aby utrzymać odpowiednie stężenie leku we krwi.

Dawkowanie u niemowląt i dzieci do 12 lat

U dzieci stosuje się dawki od 50 do 150 mg na kilogram masy ciała na dobę, podzielone na 2 lub 4 podania. W bardzo ciężkich zakażeniach zagrażających życiu dawka może zostać zwiększona do 200 mg/kg mc. na dobę.

Dawkowanie u wcześniaków i noworodków

U najmłodszych pacjentów dawkowanie jest szczególnie ostrożne. W pierwszym tygodniu życia stosuje się 50 mg/kg mc. co 12 godzin, a od ósmego dnia życia do pierwszego miesiąca – 50 mg/kg mc. co 8 godzin. U wcześniaków i noworodków lek podaje się wyłącznie dożylnie.

Leczenie rzeżączki

W przypadku niepowikłanej rzeżączki stosuje się pojedyncze wstrzyknięcie domięśniowe 1 g cefotaksymu.

Zapobieganie zakażeniom pooperacyjnym

W profilaktyce okołooperacyjnej podaje się pojedynczą dawkę 1 g na 30-90 minut przed zabiegiem chirurgicznym. W zależności od ryzyka zakażenia lekarz może zdecydować o kontynuacji leczenia po operacji.

Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością nerek

U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny poniżej 5 ml/min) konieczne jest zmniejszenie dawki o połowę po podaniu początkowej dawki 1 g. Na przykład, zamiast 1 g co 12 godzin, stosuje się 500 mg co 12 godzin.

Kiedy nie wolno stosować Biotaksymu?

Biotaksymu nie wolno stosować w następujących sytuacjach:

  • Nadwrażliwość na cefotaksym lub inne cefalosporyny. Jeśli kiedykolwiek wystąpiła u Ciebie reakcja alergiczna na antybiotyki z tej grupy, nie możesz przyjmować Biotaksymu.
  • Uczulenie na penicyliny. U osób uczulonych na penicyliny istnieje ryzyko wystąpienia reakcji alergicznej na cefalosporyny (tzw. nadwrażliwość krzyżowa). Dotyczy to około 5-10% pacjentów.
  • Przeciwwskazania dotyczące lidokainy. Jeśli Biotaksym jest rozpuszczany w roztworze lidokainy (w celu zmniejszenia bólu podczas wstrzyknięcia domięśniowego), nie wolno go stosować u osób uczulonych na lidokainę, z blokiem serca, ciężką niewydolnością serca, a także u niemowląt poniżej 30 miesięcy życia. Roztwór z lidokainą nigdy nie może być podawany dożylnie.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Reakcje alergiczne

Przed rozpoczęciem leczenia lekarz musi upewnić się, czy nie jesteś uczulony na cefotaksym, inne cefalosporyny lub penicyliny. Ciężkie reakcje alergiczne, w tym wstrząs anafilaktyczny (zagrażający życiu), mogą wystąpić podczas stosowania Biotaksymu. Jeśli pojawią się objawy alergii (wysypka, świąd, obrzęk twarzy, trudności w oddychaniu), należy natychmiast przerwać podawanie leku i wezwać pomoc medyczną.

Ciężkie reakcje skórne

W rzadkich przypadkach Biotaksym może wywołać poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka czy reakcję polekową z eozynofilią i objawami ogólnymi (zespół DRESS). Jeśli wystąpi wysypka, zwłaszcza z gorączką, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Biegunka i zapalenie jelita grubego

Podczas leczenia antybiotykami, w tym Biotaksymem, może wystąpić biegunka. W niektórych przypadkach może to być objaw ciężkiego powikłania – rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego, wywołanego przez bakterię Clostridium difficile. Jeśli pojawi się uporczywa lub ciężka biegunka, zwłaszcza z domieszką krwi, należy niezwłocznie zgłosić to lekarzowi.

Pacjenci z niewydolnością nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest dostosowanie dawki leku. Lekarz powinien regularnie kontrolować czynność nerek podczas leczenia, zwłaszcza jeśli Biotaksym jest podawany razem z innymi lekami, które mogą uszkadzać nerki (np. aminoglikozydami).

Neurotoksyczność

Duże dawki Biotaksymu, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek, mogą prowadzić do encefalopatii – stanu, w którym dochodzi do zaburzeń świadomości, nieprawidłowych ruchów, a nawet drgawek. Jeśli wystąpią takie objawy, należy natychmiast poinformować lekarza.

Zaburzenia krwi

Długotrwałe stosowanie Biotaksymu może prowadzić do zmniejszenia liczby białych krwinek (leukopenii, neutropenii), a w rzadkich przypadkach do agranulocytozy. Jeśli leczenie trwa dłużej niż 7-10 dni, lekarz powinien regularnie kontrolować morfologię krwi.

Zawartość sodu

Biotaksym zawiera 48 mg sodu w jednej fiolce 1 g, co stanowi około 2,4% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu dla dorosłych. Informacja ta jest istotna dla osób na diecie niskosodowej oraz pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.

Interakcje z innymi lekami

Biotaksym może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego zawsze informuj lekarza o wszystkich przyjmowanych produktach leczniczych.

  • Antybiotyki bakteriostatyczne. Nie należy łączyć Biotaksymu z antybiotykami działającymi bakteriostatycznie (np. tetracyklinami, erytromycyną, chloramfenikolem), ponieważ mogą one osłabiać jego działanie.
  • Aminoglikozydy. Stosowanie Biotaksymu razem z aminoglikozydami może nasilać ich szkodliwy wpływ na nerki. Wymagana jest wówczas regularna kontrola czynności nerek. Z drugiej strony, oba leki mogą działać synergistycznie (wzajemnie wzmacniać swoje działanie przeciwbakteryjne).
  • Probenecyd. Lek ten spowalnia wydalanie cefotaksymu przez nerki, co prowadzi do zwiększenia jego stężenia we krwi.
  • Leki moczopędne. Silnie działające leki moczopędne (np. furosemid) mogą nasilać nefrotoksyczne działanie Biotaksymu.

Ciąża i karmienie piersią

Ciąża

Bezpieczeństwo stosowania Biotaksymu u kobiet w ciąży nie zostało w pełni ustalone. Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na rozwój płodu, jednak brak jest odpowiednich badań u kobiet w ciąży. Cefotaksym przenika przez łożysko. Dlatego Biotaksym powinien być stosowany w ciąży tylko wtedy, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu.

Karmienie piersią

Cefotaksym przenika do mleka kobiecego, co może wpływać na florę bakteryjną jelit dziecka, prowadząc do biegunki lub kolonizacji grzybami. U dziecka może również wystąpić reakcja alergiczna. Z tego powodu należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy zaprzestać stosowania leku, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia dla dziecka oraz korzyści z leczenia dla matki.

Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn

Biotaksym może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, zwłaszcza gdy stosowany jest w dużych dawkach lub u pacjentów z niewydolnością nerek. Lek może powodować encefalopatię (zaburzenia świadomości, zaburzenia ruchu, drgawki). Jeśli wystąpią takie objawy, nie wolno prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, Biotaksym może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Poniżej przedstawiono najczęstsze i najważniejsze działania niepożądane:

Bardzo często (u więcej niż 1 na 10 pacjentów)

  • Nadkażenia. Długotrwałe stosowanie antybiotyku może prowadzić do wzrostu bakterii opornych lub grzybów.
  • Pogorszenie czynności nerek. Szczególnie podczas jednoczesnego stosowania z aminoglikozydami.

Często (u 1 do 10 pacjentów na 100)

  • Zaburzenia krwi: zmniejszenie liczby białych krwinek (leukopenia), wzrost liczby eozynofili (eozynofilia), zmniejszenie liczby płytek krwi (trombocytopenia).
  • Zaburzenia układu nerwowego: bóle i zawroty głowy, encefalopatia (zaburzenia świadomości, nieprawidłowe ruchy), drgawki.
  • Zaburzenia żołądka i jelit: biegunka, nudności, wymioty, bóle brzucha, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego.
  • Zaburzenia skóry: wysypka, świąd, pokrzywka.
  • Zaburzenia nerek: śródmiąższowe zapalenie nerek.

Niezbyt często (u 1 do 10 pacjentów na 1000)

  • Neutropenia, agranulocytoza, niedokrwistość hemolityczna.
  • Zaburzenia serca: arytmia spowodowana zbyt szybkim podaniem dożylnym.

Bardzo rzadko (u mniej niż 1 pacjenta na 10 000)

  • Ciężkie reakcje alergiczne: reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, wstrząs anafilaktyczny.
  • Ciężkie reakcje skórne: rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka, zespół DRESS.
  • Zaburzenia wątroby: zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zapalenie wątroby (czasami z żółtaczką).

Działania niepożądane o nieznanej częstości

  • Ból w miejscu wstrzyknięcia, gorączka, reakcje zapalne w miejscu podania (w tym zapalenie żył).
  • Reakcje ogólnoustrojowe na lidokainę (jeśli zastosowano roztwór z lidokainą).

Jeśli wystąpią ciężkie objawy alergiczne (trudności w oddychaniu, obrzęk twarzy, nagły spadek ciśnienia), należy natychmiast wezwać pomoc medyczną. W przypadku uporczywej biegunki, zwłaszcza z domieszką krwi, również konieczna jest pilna konsultacja lekarska.

Przedawkowanie

Objawy przedawkowania Biotaksymu odpowiadają profilowi działań niepożądanych. Podanie zbyt dużych dawek może prowadzić do encefalopatii (zaburzeń świadomości, drgawek). W razie przedawkowania należy przerwać podawanie leku i wdrożyć leczenie objawowe. Nie istnieje specyficzne antidotum. W ciężkich przypadkach można zastosować hemodializę lub dializę otrzewnową w celu przyspieszenia usunięcia leku z organizmu.

Przechowywanie i przygotowanie leku

Biotaksym należy przechowywać w temperaturze do 25°C, w miejscu chronionym od światła. Przygotowany roztwór można przechowywać przez 24 godziny w lodówce (w temperaturze od 2°C do 8°C), jednak zaleca się jego podanie bezpośrednio po sporządzeniu.

Przed użyciem należy sprawdzić termin ważności produktu. Nie stosować po upływie terminu podanego na opakowaniu. Po dodaniu rozpuszczalnika do fiolki należy ją potrząsnąć do całkowitego rozpuszczenia proszku. Roztwór powinien być klarowny i bezbarwny lub jasnożółty. Jeśli jest mętny lub zawiera cząstki stałe, nie nadaje się do użycia.

Opakowanie

Biotaksym 2 g dostępny jest w postaci szklanej fiolki zamkniętej korkiem z gumy bromobutylowej i zabezpieczonej aluminiowym kapslem. Fiolka zawiera 2 g cefotaksymu w postaci proszku. Opakowanie zawiera 1 lub 10 fiolek wraz z ulotką informacyjną dla pacjenta.

Podsumowanie

Biotaksym to silny antybiotyk przeznaczony do leczenia ciężkich zakażeń bakteryjnych w warunkach szpitalnych. Dzięki szerokiemu spektrum działania skutecznie zwalcza wiele groźnych infekcji, w tym zapalenie płuc, posocznicę, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych czy zakażenia układu moczowego. Lek musi być stosowany wyłącznie pod nadzorem lekarza, który ustali odpowiednie dawkowanie i sposób podania. Ważne jest, aby podczas leczenia przestrzegać zaleceń lekarza oraz zgłaszać wszelkie niepokojące objawy, takie jak reakcje alergiczne, uporczywa biegunka czy zaburzenia świadomości.

Charakterystyka Biotaksym

Tabela charakterystyki leku

Biotaksym, proszek do sporządzania roztworu lub zawiesiny do wstrzykiwań, 2 g
Dostępne opakowania Lek Biotaksym dostępny jest w opakowaniach:
Wskazania do stosowania Biotaksym stosuj na:
Skład Substancje czynne zawarte w Biotaksym to:
Kategorie
Moc Dawka 2 g
Postać proszek do sporządzania roztworu lub zawiesiny do wstrzykiwań
Producent Producentem Biotaksym jest Polpharma
Zamienniki Zamiennikiem Biotaksym jest Cefotaxime Dali Pharma
Dostępność Lek dostępny na receptę (RX)
Lekoludek z uniesionym kciukiem.

Opinie o Biotaksym

Jak pacjenci oceniają ten produkt?

Średnia ocena produktu:

Ten produkt jeszcze nie został przez nikogo oceniony.
Dodaj własną opinię jako pierwszy!

Zamienniki Biotaksym
oraz produkty podobne

Poradniki dla pacjenta

Powiązane wg kategorii

Producentem Biotaksym jest
firma Polpharma

W portfolio producenta Polpharma znajduje się więcej produktów:

Nie daj się jesieni

Nie daj się jesieni

Sprawdź