Zevesin

Przyjmuj jedną tabletkę 5 mg raz dziennie, najlepiej o tej samej porze każdego dnia. Lekarz może zdecydować o zwiększeniu dawki do 10 mg na dobę, jeśli zajdzie taka potrzeba. Tabletkę połykaj w całości, popijając płynem – nie rozgryzaj jej ani nie rozgniataj. Jeżeli działanie leku jest zbyt silne lub zbyt słabe, skonsultuj się z lekarzem.

Jak każdy lek, Zevesin może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią. Najczęściej zgłaszanym objawem jest uczucie suchości w jamie ustnej. Często pojawiają się też: niewyraźne widzenie, zaparcia, nudności oraz różne dolegliwości żołądkowe (uczucie pełności, zgaga, odbijanie, ból brzucha).

Rzadziej mogą wystąpić zakażenia układu moczowego, senność, sucha skóra i oczy, trudności w oddawaniu moczu, zmęczenie czy obrzęki kończyn. Sporadycznie obserwowano bóle i zawroty głowy, wymioty, reakcje skórne, a także zatrzymanie moczu. W bardzo rzadkich przypadkach mogą wystąpić halucynacje, splątanie lub wysypka alergiczna. Jeśli pojawią się objawy ciężkiej reakcji alergicznej – takie jak trudności w oddychaniu lub obrzęk – natychmiast przerwij stosowanie leku i skonsultuj się z lekarzem. W przypadku jakichkolwiek działań niepożądanych, poinformuj lekarza lub farmaceutę.

Nie stosuj leku Zevesin w następujących przypadkach:

• uczulenie na solifenacynę lub którykolwiek ze składników leku;
• zatrzymanie moczu lub niemożność opróżnienia pęcherza;
• ciężkie choroby żołądka lub jelit, takie jak toksyczne rozdęcie okrężnicy;
• choroba mięśni – miastenia;
• jaskra z wąskim kątem przesączania;
• zabiegi hemodializy;
• ciężkie zaburzenia czynności wątroby;
• jednoczesne przyjmowanie leków opóźniających wydalanie Zevesinu przy ciężkiej chorobie nerek lub umiarkowanej chorobie wątroby.

Przedawkowanie leku Zevesin może prowadzić do silnych objawów cholinolitycznych, takich jak zaburzenia świadomości, omamy, nadmierne pobudzenie, drgawki, trudności w oddychaniu, tachykardia (przyspieszone bicie serca), zatrzymanie moczu czy rozszerzenie źrenic. W jednym z opisanych przypadków pacjent przyjął 280 mg solifenacyny bursztynianu w ciągu 5 godzin, co spowodowało zaburzenia psychiczne, lecz nie wymagało hospitalizacji. Objawy te mogą być szczególnie groźne u osób z chorobami serca lub zaburzeniami elektrolitowymi, takimi jak hipokaliemia.

W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast zastosować leczenie. Pomocne może być podanie węgla aktywowanego, a jeśli od przyjęcia leku minęło mniej niż godzina – wykonanie płukania żołądka (bez prowokowania wymiotów). Leczenie objawowe może obejmować: fizostygminę lub karbachol w przypadku omamów, benzodiazepiny przy drgawkach, sztuczną wentylację przy niewydolności oddechowej, beta-blokery przy tachykardii, cewnikowanie przy zatrzymaniu moczu i pilokarpinę (lub przebywanie w ciemności) w przypadku rozszerzenia źrenic. W każdym przypadku konieczne jest monitorowanie pacjenta, zwłaszcza jeśli istnieje ryzyko wydłużenia odstępu QT lub współistnieją poważne choroby serca.