Axyven

Zazwyczaj początkowa dawka leku stosowanego w leczeniu depresji, uogólnionych zaburzeń lękowych oraz fobii społecznej wynosi 75 mg dziennie. Jeśli jest to potrzebne, dawka może być stopniowo zwiększana przez lekarza, nawet do maksymalnej dawki 375 mg na dobę, w przypadku depresji.
Przy leczeniu napadów lęku zaleca się rozpocząć od mniejszej dawki, 37,5 mg, a następnie stopniowo ją zwiększać. Maksymalna dawka w leczeniu uogólnionych zaburzeń lękowych, fobii społecznej i lęku napadowego wynosi 225 mg na dobę.

Axyven może powodować szereg skutków ubocznych. Bardzo często mogą wystąpić zawroty głowy, ból głowy, senność, bezsenność, nudności, suchość w jamie ustnej, zaparcia i pocenie się.
Często występujące działania niepożądane to zmniejszenie apetytu, dezorientacja, brak orgazmu, zmniejszenie popędu płciowego, pobudzenie, nerwowość, nietypowe sny, drżenie, uczucie niepokoju, mrowienie, zaburzenia smaku, zwiększenie napięcia mięśniowego oraz zaburzenia widzenia.
Rzadziej może wystąpić mania, omamy, uczucie oderwania od rzeczywistości, zgrzytanie zębami, omdlenia, niekontrolowane ruchy mięśni, zaburzenia koordynacji i równowagi, krwiste wymioty, nadwrażliwość na światło, siniaki, nadmierna utrata włosów, niemożność kontroli nad oddawaniem moczu, sztywność, skurcze i niekontrolowane ruchy mięśni oraz niewielkie zmiany aktywności enzymów wątrobowych we krwi.

Lek Axyven jest przeciwwskazany gdy:
– pacjent ma uczulenie na wenlafaksynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku,
– pacjent jednocześnie przyjmuje lub przyjmował w ciągu ostatnich 14 dni niektóre leki należące do grupy nieodwracalnych inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO), stosowane w leczeniu depresji lub choroby Parkinsona.

Jeżeli pacjent zastosował dawkę leku przekraczającą zalecaną, powinien natychmiast skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. Przyjęcie nadmiernej ilości leku może stanowić zagrożenie dla życia, szczególnie jeśli zostało połączone z alkoholem lub niektórymi innymi lekami. Objawy możliwego przedawkowania mogą obejmować przyspieszoną czynność serca, zaburzenia świadomości (od senności do śpiączki), zaburzenia widzenia, napady padaczkowe lub drgawki oraz wymioty.