Atozet

Atozet to lek na receptę w postaci tabletek powlekanych, który zawiera dwie substancje czynne: ezetymib w dawce 10 mg oraz atorwastatynę w dawce 40 mg. Jest to preparat stosowany w leczeniu zaburzeń gospodarki lipidowej, czyli podwyższonego poziomu cholesterolu we krwi. Działa on w dwojaki sposób – ezetymib zmniejsza wchłanianie cholesterolu z jelita, a atorwastatyna hamuje jego wytwarzanie w wątrobie. Dzięki temu połączeniu lek skutecznie obniża poziom „złego” cholesterolu (cholesterol LDL) oraz triglicerydów, a jednocześnie może podnosić poziom „dobrego” cholesterolu (cholesterol HDL).

Lek Atozet jest przepisywany w kilku sytuacjach klinicznych. Przede wszystkim stosuje się go w zapobieganiu incydentom sercowo-naczyniowym u pacjentów z chorobą wieńcową oraz ostrym zespołem wieńcowym w przeszłości. Lek jest również wskazany u osób dorosłych z pierwotną hipercholesterolemią (podwyższonym poziomem cholesterolu), zarówno występującą rodzinnie, jak i niezwiązaną z czynnikami dziedzicznymi, a także z mieszaną hiperlipidemią (podwyższonym poziomem zarówno cholesterolu, jak i triglicerydów).

Preparat może być stosowany u pacjentów, którzy nie osiągają zadowalającej kontroli poziomu cholesterolu przyjmując samą statynę, a także u tych, którzy są już leczeni kombinacją statyny i ezetymibu. Atozet znajduje również zastosowanie jako wspomagające leczenie dietetyczne u osób dorosłych z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną, która jest rzadką, dziedziczną postacią bardzo wysokiego cholesterolu.

Atozet przyjmuje się doustnie, raz na dobę, niezależnie od pory dnia i posiłków. Dawkowanie ustala lekarz indywidualnie dla każdego pacjenta, biorąc pod uwagę aktualne stężenie cholesterolu, stan zdrowia oraz odpowiedź na dotychczasowe leczenie. Zakres dawek wynosi od 10 mg + 10 mg do 10 mg + 80 mg na dobę. Typowa dawka to 10 mg + 10 mg raz dziennie.

Lekarz może dostosowywać dawkę co cztery tygodnie lub rzadziej, aby osiągnąć optymalny efekt terapeutyczny. W przypadku pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawka może wynosić od 10 mg + 10 mg do 10 mg + 80 mg na dobę. Bardzo ważne jest kontynuowanie odpowiedniej diety zmniejszającej poziom lipidów przez cały okres leczenia.

Jeśli przyjmuje się leki wiążące kwasy żółciowe, Atozet należy przyjmować co najmniej dwie godziny przed nimi lub co najmniej cztery godziny po ich przyjęciu. U osób w podeszłym wieku nie jest konieczne dostosowanie dawki.

Atozet jest bezwzględnie przeciwwskazany w kilku sytuacjach. Nie wolno go stosować, jeśli pacjent jest uczulony na ezetymib, atorwastatynę lub którykolwiek inny składnik leku. Lek jest również całkowicie zabroniony w okresie ciąży i karmienia piersią, a także u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznej antykoncepcji.

Nie można przyjmować Atozetu w przypadku czynnej choroby wątroby lub niewyjaśnionego, utrzymującego się zwiększenia aktywności enzymów wątrobowych (aminotransferaz) powyżej trzykrotności górnej granicy normy. Preparat jest także przeciwwskazany u pacjentów otrzymujących określone leki przeciwwirusowe stosowane w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C (glekaprewir z pibrentaswirem).

Miopatia i rabdomioliza

Podczas stosowania Atozetu mogą wystąpić poważne powikłania ze strony mięśni, takie jak miopatia i rabdomioliza. Rabdomioliza to ciężkie, potencjalnie zagrażające życiu schorzenie charakteryzujące się rozpadem tkanki mięśniowej. Pacjent powinien natychmiast poinformować lekarza o wystąpieniu bólu mięśni, skurczów, osłabienia mięśni, szczególnie jeśli towarzyszą temu gorączka lub ogólne złe samopoczucie.

Ryzyko wystąpienia problemów mięśniowych jest większe u osób z zaburzeniami czynności nerek, niedoczynnością tarczycy, chorobami mięśni w wywiadzie osobistym lub rodzinnym, u osób starszych oraz przy jednoczesnym stosowaniu niektórych leków. Lekarz może zlecić badanie poziomu enzymu CPK przed rozpoczęciem leczenia oraz w trakcie terapii.

Wątroba

Przed rozpoczęciem leczenia oraz okresowo w jego trakcie należy wykonywać badania czynnościowe wątroby. W przypadku wystąpienia objawów uszkodzenia wątroby (żółtaczka, ciemny mocz, jasny stolec, ból w prawym nadbrzuszu) należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby o nasileniu umiarkowanym lub ciężkim.

Interakcje z innymi lekami

Atozet może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z kwasem fusydowym, cyklosporyną, niektórymi antybiotykami, lekami przeciwgrzybiczymi oraz lekami stosowanymi w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C. Bardzo ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym tych dostępnych bez recepty oraz preparatach ziołowych.

Leki przeciwzakrzepowe

U pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe (warfarynę, fluindion) należy regularnie kontrolować parametry krzepnięcia krwi, szczególnie na początku leczenia Atozetem.

Jak każdy lek, Atozet może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Najczęstszym działaniem niepożądanym jest ból mięśni. Do innych często występujących objawów należą biegunka oraz ból brzucha.

Poważne działania niepożądane wymagające natychmiastowej konsultacji lekarskiej:

• Niewyjaśniony ból mięśni, tkliwość lub osłabienie mięśni, szczególnie z gorączką lub ogólnym złym samopoczuciem.
• Objawy uszkodzenia wątroby: zażółcenie skóry lub białek oczu, ciemny mocz, jasny stolec, świąd skóry.
• Reakcje alergiczne: obrzęk twarzy, języka lub gardła, trudności w oddychaniu, ciężka wysypka skórna.
• Zapalenie trzustki objawiające się silnym bólem brzucha.

Inne działania niepożądane:

Niezbyt często mogą wystąpić: zawroty głowy, ból głowy, zaburzenia smaku, bezsenność, bóle stawów, bóle pleców, uczucie zmęczenia, duszność, nudności, niestrawność, zaparcie, wzdęcia oraz odbijanie. Rzadko zgłaszano przypadki utraty pamięci, depresji, zaburzeń wzroku, szumów usznych, utraty słuchu, kaszlu oraz zaburzeń skórnych.

Podczas stosowania Atozetu może dojść do zmian w wynikach badań laboratoryjnych, w tym zwiększenia aktywności enzymów wątrobowych oraz poziomu glukozy we krwi.

Atozet jest całkowicie przeciwwskazany w okresie ciąży. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas leczenia. Jeśli pacjentka zajdzie w ciążę lub planuje ciążę, powinna natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem. Lek może negatywnie wpływać na rozwój płodu.

Atozet jest również przeciwwskazany podczas karmienia piersią, ponieważ nie wiadomo, czy substancje czynne przenikają do mleka kobiecego. Ze względu na możliwość wystąpienia poważnych działań niepożądanych u dziecka karmionego piersią, kobiety nie powinny karmić piersią w trakcie stosowania tego leku.

Atozet należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Lek powinien być przechowywany w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed tlenem. Okres ważności wynosi dwa lata. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.

Każda tabletka powlekana Atozet 10 mg + 40 mg zawiera 10 mg ezetymibu oraz 40 mg atorwastatyny (w postaci trójwodnej soli wapniowej). Tabletka zawiera również laktozę (230 mg) oraz inne substancje pomocnicze. Lek nie powinien być stosowany u osób z nietolerancją laktozy.

Tabletki są białe lub białawe, obustronnie wypukłe, w kształcie kapsułki, o wymiarach 16,38 mm x 6,27 mm, z wytłoczonym napisem „337″ po jednej stronie.

Atozet wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Należy jednak pamiętać, że podczas stosowania leku mogą wystąpić zawroty głowy, co powinno być wzięte pod uwagę przy wykonywaniu czynności wymagających koncentracji uwagi.

Atozet zawiera laktozę. Pacjenci z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, całkowitym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni stosować tego leku.