Anesderm

Zawsze stosuj ten lek zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. Miejsce, ilość i czas stosowania kremu zależą od celu jego użycia.
Przy drobnych zabiegach na skórze, krem nakłada się w grubej warstwie, co najmniej 60 minut przed zabiegiem, ale nie wcześniej niż 5 godzin przed.
Zazwyczaj dawka dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat wynosi 2 g. U dzieci ilość kremu i czas jego stosowania zależą od wieku.

Anesderm może powodować skutki uboczne, ale nie muszą one wystąpić u każdego. Najczęstsze to łagodne reakcje skórne takie jak zblednięcie, zaczerwienienie, obrzęk, początkowe uczucie pieczenia lub swędzenia. Te reakcje zwykle ustępują po krótkim czasie bez konieczności leczenia.
Niezbyt często może wystąpić początkowe łagodne uczucie pieczenia, swędzenia lub ciepła na skórze, brak czucia w miejscu nałożenia leku, podrażnienie skóry.
Rzadko mogą wystąpić reakcje alergiczne, zaburzenia krwi, punktowe krwawienie w miejscu nałożenia leku, podrażnienie oczu w przypadku przypadkowego kontaktu z kremem.

Nie powinno się stosować tego leku w przypadku występowania alergii na lidokainę, prylokainę lub inne leki znieczulające stosowane miejscowo. Wskazane jest również unikanie stosowania, jeśli występuje uczulenie na jakikolwiek inny składnik tego leku.
Osoby z rzadkimi zaburzeniami metabolicznymi wpływającymi na krew, a także te z methemoglobinemią, powinny powstrzymać się od stosowania tego leku.
Nie jest on również zalecany dla osób z atopowym zapaleniem skóry oraz dla tych, którzy przyjmują leki przeciwarytmiczne klasy III, takie jak amiodaron.
Nie należy go stosować na skórę z wysypką, skaleczeniami, zadrapaniami lub innymi otwartymi ranami, z wyjątkiem owrzodzeń kończyn dolnych.
Należy unikać stosowania na błonę bębenkową zmienioną chorobowo. Leku nie powinny stosować dzieci poniżej 12. miesiąca życia, które są leczone równocześnie innymi lekami wpływającymi na barwnik krwi i mogącymi powodować methemoglobinemię. Nie jest on również zalecany dla noworodków urodzonych przedwcześnie.

Przy zastosowaniu większej dawki leku niż zalecona, niezbędne jest natychmiastowe skontaktowanie się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli nie występują żadne dolegliwości. Możliwe objawy przedawkowania to uczucie “pustki w głowie” lub zawroty, mrowienie skóry wokół ust, drętwienie języka, zaburzenia smaku, niewyraźne widzenie, dzwonienie w uszach.
Może również wystąpić ryzyko methemoglobinemii, co jest bardziej prawdopodobne przy jednoczesnym przyjmowaniu innych leków. W takim przypadku skóra może przybrać niebieskoszarą barwę z powodu niewystarczającej ilości tlenu we krwi.
W skrajnych przypadkach mogą wystąpić drgawki, spadek ciśnienia krwi, zmniejszenie częstości oddechów, zatrzymanie oddychania i nieprawidłowe działanie serca, co może stanowić zagrożenie dla życia. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.