Anafranil

Dawkowanie leku powinno być dostosowane do indywidualnych potrzeb pacjenta, zaczynając od najmniejszej możliwej dawki.
W przypadku depresji, zespołów natręctw i fobii, dawkę rozpoczyna się od 25 mg 2-3 razy dziennie lub 75 mg raz dziennie, stopniowo zwiększając do 4-6 tabletek 25 mg lub 2 tabletek 75 mg w ciągu pierwszego tygodnia. W ciężkich przypadkach, dawkę można zwiększyć do 250 mg na dobę.
W przypadku napadów lęku i agorafobii, dawkę rozpoczyna się od 10 mg na dobę, zwiększając ją indywidualnie do 25-100 mg na dobę, a w razie potrzeby do 150 mg na dobę.
Dla dzieci z nocnym moczeniem, dawka początkowa wynosi 2-3 tabletki 10 mg dla dzieci w wieku 5-8 lat i 1-2 tabletki 25 mg dla dzieci w wieku 9-12 lat.

Ten lek może powodować różne działania niepożądane, ale nie u każdej osoby one wystąpią. Mogą one ustąpić, gdy organizm przyzwyczai się do leku. Często występują senność, zmęczenie, niepokój, wzmożony apetyt, zawroty głowy, drżenie, ból głowy, suchość w ustach, nadmierne pocenie się, zaparcia, zamazane widzenie, problemy z oddawaniem moczu, nudności, przyrost masy ciała, zaburzenia popędu płciowego. W razie wystąpienia objawów takich jak żółtaczka, reakcje skórne, gorączka i ból gardła, ból oczu, silny ból brzucha, skurcze mięśni, trudności w oddawaniu moczu, obrzęk piersi, szybki lub nieregularny rytm serca, trudności w mówieniu, omamy, napady drgawkowe, należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem. Osoby z depresją lub zaburzeniami lękowymi mogą czasami mieć myśli o samookaleczeniu lub o popełnieniu samobójstwa, zwłaszcza na początku leczenia.

Nie powinno się stosować tego leku, jeśli osoba jest uczulona na którekolwiek z jego składników, w tym substancję czynną. To samo dotyczy osób, które mają krzyżową nadwrażliwość na leki przeciwdepresyjne z grupy trójpierścieniowych.

Zabrania się również stosowania tego leku w połączeniu z lekami przeciwdepresyjnymi z grupy inhibitorów MAO, a także w ciągu dwóch tygodni przed rozpoczęciem lub po zakończeniu leczenia tymi inhibitorami. Wskazane jest unikanie jednoczesnego podawania selektywnych, odwracalnych inhibitorów MAO-A, takich jak moklobemid.

Osoby, które niedawno doznały zawału mięśnia sercowego, również nie powinny stosować tego leku. Podobnie, jest on przeciwwskazany dla osób z wrodzonym zespołem wydłużonego odstępu QT.

Jeżeli została przyjęta większa dawka tabletek, niż zalecił lekarz, konieczne jest natychmiastowe skonsultowanie się z medykiem. Typowe objawy przedawkowania mogą pojawić się w ciągu kilku godzin i obejmują: wyraźną senność, trudności z koncentracją, nieregularny rytm serca – szybki, wolny lub nierówny, nadmierną aktywność ruchową i pobudzenie, utratę koordynacji mięśniowej i sztywność mięśni, skrócony oddech, ataki drgawek, wymioty oraz gorączkę.