Ampitar

Dorośli mogą przyjmować ten lek domięśniowo w dawce 500 mg cztery razy dziennie lub dożylnie w dawce od 500 mg do 2 g od czterech do sześciu razy dziennie. Możliwe jest również podawanie ciągłej infuzji dożylnej od 6 do 12 g na dobę.
W przypadku profilaktyki zapalenia wsierdzia, można podać 2 g dożylnie w pojedynczej dawce na 30 do 60 minut przed zabiegiem. Dzieci mogą otrzymywać ten lek domięśniowo w dawce 50 mg/kg masy ciała na dobę, podzielonej na cztery dawki.
W przypadku ciężkich zakażeń, dawkę dożylną można zwiększyć do 100-200 mg/kg masy ciała na dobę. Kontrola leczenia jest niezbędna, szczególnie w przypadku długotrwałego leczenia, gdzie należy monitorować czynność wątroby i nerek oraz morfologię krwi.

Ampitar może powodować różne działania niepożądane, ale nie każdy je odczuje. Możliwe są ciężkie reakcje alergiczne, które mogą objawiać się swędzeniem, wysypką, obrzękiem twarzy, trudnościami w oddychaniu. Lek może wpływać na białe krwinki, co może osłabiać odporność. Objawy to gorączka, ból gardła, trudności z oddawaniem moczu. Może wystąpić zapalenie jelita grubego z objawami takimi jak biegunka, ból brzucha, gorączka. Inne możliwe skutki uboczne to luźne stolce, wysypka, zmniejszenie liczby krwinek, zapalenie języka, nudności, wymioty, pokrzywka, ciężkie zapalenie skóry, zmiany skórne, kandydoza, ból w miejscu wstrzyknięcia, podwyższone parametry wątrobowe.

Nie powinno się stosować tego leku w przypadku występowania uczulenia na ampicylinę, jak również na jakiekolwiek inne antybiotyki. Nadwrażliwość na jakikolwiek składnik zawarty w preparacie również stanowi przeciwwskazanie do jego użycia.

Przedawkowanie leku może prowadzić do objawów toksycznych, szczególnie u osób z zaburzeniami czynności nerek i problemami z barierą płynu mózgowo-rdzeniowego. Objawy mogą obejmować nudności, wymioty, biegunkę, zaburzenia elektrolitowe, obniżenie świadomości, drgania mięśni, mioklonie, skurcze i śpiączkę. Możliwe są również reakcje hemolityczne, zaburzenia czynności nerek, kwasica, a w rzadkich przypadkach reakcja anafilaktyczna.
W przypadku podejrzenia przedawkowania, konieczne jest natychmiastowe leczenie objawowe. W ciężkich przypadkach może być konieczna hemoperfuzja lub hemodializa.
W przypadku reakcji anafilaktycznej, podaje się epinefrynę i hydrokortyzon, a także płyny i korektę kwasów. Ważne jest, aby natychmiast skontaktować się z lekarzem lub szpitalnym oddziałem ratunkowym.