Escitil

Escitil powinien być stosowany zgodnie z zaleceniami lekarza. Dorośli zwykle przyjmują 10 mg raz na dobę, ale lekarz może zwiększyć dawkę do 20 mg. W przypadku zaburzeń lęku panicznego, początkowo przyjmuje się 5 mg na dobę, a potem dawkę zwiększa do 10 mg. Pacjenci powyżej 65 roku życia powinni rozpocząć dawkowanie od 5 mg na dobę. Escitil nie jest przeznaczony dla dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia. Pacjenci ze schorzeniami nerek i wątroby nie powinni otrzymywać więcej niż 10 mg escytalopramu na dobę.

Lek Escitil może wywołać różne działania niepożądane. Zazwyczaj ustępują po kilku tygodniach leczenia. Niektóre objawy mogą jednak sygnalizować poważniejsze problemy, takie jak nietypowe krwawienia, obrzęk skóry, trudności z oddychaniem, wysoka gorączka, drżenia, gwałtowne skurcze mięśni, żółte zabarwienie skóry, nieregularne bicie serca, myśli samobójcze czy trudności w oddawaniu moczu. W razie wystąpienia podczas leczenia któregokolwiek z tych działań
niepożądanych, należy skontaktować się z lekarzem.

Bardziej powszechne, ale mniej niepokojące objawy to mdłości, bóle głowy, katar, zmiany łaknienia, lęk, trudności w zasypianiu, biegunka, wymioty, suchość w jamie ustnej, pocenie się, bóle mięśni, zmęczenie oraz przyrost masy ciała.

Przeciwwskazania:
– jeśli pacjent ma uczulenie na escytalopram lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku,
– jeśli pacjent przyjmuje inne leki należące do grupy nazywanej inhibitorami monoaminooksydazy,
– jeśli pacjent ma wrodzone zaburzenia rytmu serca lub stwierdzano epizod zaburzeń rytmu serca,
– jeśli pacjent przyjmuje leki stosowane w zaburzeniach rytmu serca lub mogące wpływać na rytm serca.

Przy przedawkowaniu tego leku mogą pojawić się zawroty głowy, drżenia, pobudzenie, drgawki, śpiączka, nudności, wymioty, zaburzenia rytmu serca, obniżenie ciśnienia krwi i zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej.