Escitil

Escitil powinien być stosowany zgodnie z zaleceniami lekarza. Dorośli zwykle przyjmują 10 mg raz na dobę, ale lekarz może zwiększyć dawkę do 20 mg. W przypadku zaburzeń lęku panicznego, początkowo przyjmuje się 5 mg na dobę, a potem dawkę zwiększa do 10 mg. Pacjenci powyżej 65 roku życia powinni rozpocząć dawkowanie od 5 mg na dobę. Escitil nie jest przeznaczony dla dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia. Pacjenci ze schorzeniami nerek i wątroby nie powinni otrzymywać więcej niż 10 mg escytalopramu na dobę.

Escitil może powodować różne skutki uboczne, chociaż nie wszyscy je doświadczają. Mogą one obejmować nietypowe krwawienia, obrzęk skóry, języka, warg, gardła lub twarzy, trudności w oddychaniu lub przełykaniu, wysoką gorączkę, pobudzenie, splątanie, drżenia i skurcze mięśni. Inne możliwe skutki to trudności w oddawaniu moczu, napady drgawkowe, żółte zabarwienie skóry i białkówki oczu, szybkie, nieregularne bicie serca, omdlenie, myśli o samookaleczeniu lub myśli samobójcze. Często występują również mdłości, bóle głowy, niedrożność nosa lub katar, zmiany apetytu, lęk, niepokój, zaburzenia snu, zawroty głowy, bóle mięśni i stawów, zaburzenia seksualne, uczucie zmęczenia, gorączka i zwiększenie masy ciała.

Przeciwwskazania:
– jeśli pacjent ma uczulenie na escytalopram lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku,
– jeśli pacjent przyjmuje inne leki należące do grupy nazywanej inhibitorami monoaminooksydazy,
– jeśli pacjent ma wrodzone zaburzenia rytmu serca lub stwierdzano epizod zaburzeń rytmu serca,
– jeśli pacjent przyjmuje leki stosowane w zaburzeniach rytmu serca lub mogące wpływać na rytm serca.

Do objawów przedawkowania zalicza się zawroty głowy, drżenia, pobudzenie, drgawki, śpiączkę, nudności, wymioty, zaburzenia rytmu serca, obniżenie ciśnienia krwi oraz zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej.