Axyven

Zwykle zalecana początkowa dawka w leczeniu depresji, uogólnionych zaburzeń lękowych, fobii społecznej wynosi 75 mg na dobę. Dawka ta może zostać zwiększona stopniowo przez lekarza, jeśli jest to konieczne nawet do dawki maksymalnej, tj. 375 mg na dobę w przypadku depresji.
W przypadku napadów lęku leczenie należy rozpocząć od dawki mniejszej (37,5 mg) i następnie stopniowo ją zwiększać. Maksymalna dawka w leczeniu uogólnionych zaburzeń lękowych, fobii społecznej i lęku napadowego wynosi 225 mg na dobę.

Axyven może powodować różne działania niepożądane. Możliwe skutki uboczne to obrzęk twarzy, warg, języka, gardła, rąk lub stóp i wypukła, swędząca wysypka, trudności w przełykaniu lub oddychaniu, ucisk w klatce piersiowe, objawy zakażenia oraz ból mięśni o nieznanym pochodzeniu. W przypadku wystąpienia któregokolwiek z tych działań niepożądanych, należy skontaktować się bezzwłocznie z lekarzem lub zgłosić się do oddziału ratunkowego najbliższego szpitala.
Bardzo często mogą występować zawroty głowy, ból głowy, senność, bezsenność, nudności, suchość w jamie ustnej, zaparcia oraz pocenie się. Często występujące objawy to dezorientacja, drżenie, uczucie niepokoju, zaburzenia widzenia, szumy uszne, kołatanie serca, duszność, wymioty, biegunka, zmęczenie, osłabienie i zwiększenie stężenia cholesterolu.

Lek Axyven jest przeciwwskazany gdy:
– pacjent ma uczulenie na wenlafaksynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku,
– pacjent jednocześnie przyjmuje lub przyjmował w ciągu ostatnich 14 dni niektóre leki należące do grupy nieodwracalnych inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO), stosowane w leczeniu depresji lub choroby Parkinsona.

Jeśli pacjent przyjął większą niż zalecana dawkę leku, powinien niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Objawy możliwego przedawkowania mogą obejmować przyspieszoną czynność serca, zaburzenia świadomości (od senności do śpiączki), zaburzenia widzenia, napady padaczkowe lub drgawki oraz wymioty.