Axyven

Zwykle zalecana początkowa dawka w leczeniu depresji, uogólnionych zaburzeń lękowych, fobii społecznej wynosi 75 mg na dobę. Dawka ta może zostać zwiększona stopniowo przez lekarza, jeśli jest to konieczne nawet do dawki maksymalnej, tj. 375 mg na dobę w przypadku depresji.
W przypadku napadów lęku leczenie należy rozpocząć od dawki mniejszej (37,5 mg) i następnie stopniowo ją zwiększać. Maksymalna dawka w leczeniu uogólnionych zaburzeń lękowych, fobii społecznej i lęku napadowego wynosi 225 mg na dobę.

Axyven może powodować różne skutki uboczne. Bardzo często mogą wystąpić zawroty głowy, ból głowy, senność, bezsenność, nudności, suchość w jamie ustnej, zaparcia i pocenie się. Często może wystąpić zmniejszone łaknienie, dezorientacja, brak orgazmu, zmniejszenie popędu płciowego, pobudzenie, nerwowość, nietypowe sny, drżenie, uczucie niepokoju, mrowienie, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia oraz dzwonienie w uszach.
Rzadziej występujące działania niepożądane to mania, omamy, uczucie oderwania od rzeczywistości, zgrzytanie zębami, omdlenia, niekontrolowane ruchy mięśni, zaburzenia koordynacji i równowagi, krwiste wymioty, nadwrażliwość na światło, siniaki, nadmierna utrata włosów, niemożność kontroli nad oddawaniem moczu, sztywność, skurcze i niekontrolowane ruchy mięśni oraz niewielkie zmiany aktywności enzymów wątrobowych we krwi.

Lek Axyven jest przeciwwskazany gdy:
– pacjent ma uczulenie na wenlafaksynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku,
– pacjent jednocześnie przyjmuje lub przyjmował w ciągu ostatnich 14 dni niektóre leki należące do grupy nieodwracalnych inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO), stosowane w leczeniu depresji lub choroby Parkinsona.

Jeśli pacjent przyjął większą niż zalecana dawkę leku, powinien niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Możliwe objawy przedawkowania to m.in. przyspieszony rytm serca, zaburzenia świadomości, problemy z widzeniem, ataki padaczki, drgawki oraz wymioty.