Staveran

Staveran to lek, którego dawkowanie powinno być dostosowane do indywidualnych potrzeb pacjenta, a decyzję o tym podejmuje lekarz. Zwykle zalecana dawka dobowo wynosi od 240 mg do 360 mg. Maksymalna dawka dobowo w długotrwałym leczeniu to 480 mg, ale w krótkotrwałym leczeniu może być zwiększona. Dorośli i młodzież o masie ciała ponad 50 kg z nadciśnieniem lub chorobą wieńcową powinni przyjmować od 120 mg do 480 mg na dobę w trzech lub czterech dawkach podzielonych. U dzieci i młodzieży z zaburzeniami rytmu serca dawka zależy od wieku i wynosi od 80 mg do 360 mg na dobę. U pacjentów z niewydolnością wątroby zaleca się ostrożność i podawanie małych dawek.

Staveran może powodować różne skutki uboczne, ale nie u każdego one wystąpią. Najczęściej zauważane to ból głowy, zawroty głowy, nudności, zaparcia, bóle brzucha, zmiany rytmu serca, uczucie gorąca, obrzęki oraz uczucie zmęczenia. Mniej często mogą wystąpić kołatanie serca, ból brzucha, biegunka, uczucie zmęczenia. Rzadko mogą wystąpić parestezje, drżenia mięśniowe, senność, szumy uszne, wymioty, suchość w jamie ustnej, nadmierne pocenie się. W niektórych przypadkach mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, zaburzenia widzenia, skurcz oskrzeli, duszność, obrzęk płuc, bóle stawów, osłabienie siły mięśni, bóle mięśni, niewydolność nerek, zaburzenia wzwodu, ginekomastia.

Lek Staveran, tabletki powlekane, 120 mg nie powinien być stosowany w przypadku występowania pewnych stanów zdrowotnych lub przyjmowania określonych leków.
Jeżeli jesteś uczulony na werapamil chlorowodorek lub jakikolwiek inny składnik tego leku, nie powinieneś go stosować.
Staveran jest przeciwwskazany u osób ze wstrząsem kardiogennym, czyli stanem, w którym serce nie jest w stanie dostarczyć wystarczającej ilości krwi do organizmu.
Jeżeli masz blok przedsionkowo-komorowy II° lub III° stopnia, nie powinieneś stosować tego leku, chyba że posiadasz sprawnie działający stymulator serca.
Podobnie, jeżeli cierpisz na zespół chorego węzła zatokowego, nie powinieneś przyjmować Staveranu, chyba że masz sprawnie działający stymulator serca.
Jeżeli masz migotanie lub trzepotanie przedsionków z obecnością dodatkowej drogi przewodzenia, takiej jak zespół Wolffa-Parkinsona-White’a [WPW] lub zespół Lowna-Ganonga-Levine’a [LGL], nie powinieneś stosować tego leku.
Staveran jest również przeciwwskazany, jeżeli przyjmujesz leki blokujące receptory beta-adrenergiczne podawane dożylnie lub leki zawierające iwabradynę, które są stosowane w leczeniu niektórych chorób serca.

Jeżeli doszło do przedawkowania leku Staveran, niezwłocznie skontaktuj się z lekarzem lub udaj się do najbliższego szpitala. Objawy mogą obejmować niskie ciśnienie krwi, rzadki puls, zwolnienie przewodzenia bodźców w sercu, zatrzymanie akcji węzła zatokowego, podwyższenie poziomu cukru we krwi, osłupienie czy kwasica metaboliczna. Przedawkowanie może prowadzić do zgonu.

W takiej sytuacji, konieczne jest natychmiastowe leczenie podtrzymujące, dostosowane do indywidualnej sytuacji pacjenta. W przypadku celowego przedawkowania, stymulacja β-adrenergiczna lub podanie wapnia może okazać się skuteczne. W sytuacji niskiego ciśnienia krwi lub bloku serca, może być konieczne zastosowanie leków wazopresyjnych lub elektrostymulacji serca. W przypadku asystolii, należy zastosować standardowe postępowanie, w tym stymulację β-adrenergiczną, inne leki wazopresyjne lub resuscytację krążeniowo-oddechową. Werapamilu chlorowodorku nie da się usunąć z organizmu za pomocą hemodializy.