Escitalopram Genoptim

Przyjmuj lek zawsze zgodnie z zaleceniami lekarza.

• W dużych epizodach depresyjnych należy zacząć od 10 mg raz na dobę, a w razie potrzeby, po konsultacji z lekarzem, zwiększyć dawkę do 20 mg na dobę;
• W zaburzeniu lękowym z napadami lęku (z agorafobią lub bez) stosuje się początkowo 5 mg na dobę przez pierwszy tydzień, następnie 10 mg na dobę; lekarz może zwiększyć dawkę do 20 mg na dobę;
• W fobii społecznej zazwyczaj przyjmuje się 10 mg na dobę, a w razie konieczności lekarz może zmniejszyć dawkę do 5 mg lub zwiększyć do 20 mg na dobę;
• W zaburzeniu lękowym uogólnionym leczenie rozpoczyna się od 10 mg na dobę; lekarz może ewentualnie zwiększyć dawkę do 20 mg;
• W zaburzeniach obsesyjno-kompulsyjnych stosuje się zwykle dawkę 10 mg na dobę, którą w razie potrzeby można podnieść do 20 mg;
• W przypadku osób w podeszłym wieku (powyżej 65 lat), leczenie zaczyna się od 5 mg na dobę, a po konsultacji z lekarzem dawkę można zwiększyć do 10 mg na dobę.

Nie odstawiaj leku ani nie zmieniaj dawek samodzielnie. Lek nie jest na ogół zalecany dzieciom i młodzieży poniżej 18 lat.

Przechowuj lek w temperaturze pokojowej, w suchym miejscu, z dala od wzroku i zasięgu dzieci. Nie stosuj go po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu. Nie wyrzucaj niewykorzystanych tabletek do domowych pojemników na śmieci ani nie wylewaj do kanalizacji – zapytaj farmaceutę, co z nimi zrobić, żeby bezpiecznie pozbyć się leku.

Lek jest w postaci tabletek powlekanych, które należy połykać w całości lub podzielić wzdłuż kreski, popijając wodą. Możesz przyjmować go o dowolnej porze dnia, niezależnie od posiłku. Spróbuj jednak codziennie zażywać lek o podobnej godzinie, aby nie zapominać o dawce i utrzymać stały poziom substancji w organizmie.

Lek Escitalopram Genoptim może powodować działania niepożądane, choć nie wystąpią one u każdego pacjenta. Do najczęściej zgłaszanych objawów należą nudności, bóle głowy, suchość w ustach, problemy ze snem, senność, lęk, zawroty głowy, nadmierna potliwość, biegunka, zaparcia, bóle mięśni i stawów, a także zaburzenia seksualne i uczucie zmęczenia. U niektórych pacjentów mogą pojawić się także zmiany apetytu, wysypki, zgrzytanie zębami, uczucie dezorientacji czy nieregularne miesiączki. Objawy te zwykle ustępują po kilku tygodniach leczenia i mogą początkowo przypominać symptomy samej choroby.

Do rzadziej występujących, ale poważniejszych działań niepożądanych należą reakcje alergiczne (takie jak obrzęk twarzy i trudności w oddychaniu), zaburzenia rytmu serca, drgawki, problemy z wątrobą, objawy zespołu serotoninowego, omamy, agresja, mania czy myśli samobójcze. Zdarzają się także objawy neurologiczne, zaburzenia widzenia, nietypowe krwawienia oraz nieprawidłowe wyniki badań laboratoryjnych. Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala w przypadku wystąpienia jakichkolwiek poważnych objawów. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Pełna lista możliwych działań niepożądanych znajduje się w ulotce dołączonej do leku.

Nie stosuj leku w następujących przypadkach:

• uczulenie na escitalopram lub którykolwiek z pozostałych składników leku;
• podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów MAO, takich jak selegilina (lek na chorobę Parkinsona), moklobemid (lek przeciwdepresyjny) lub linezolid (antybiotyk);
• jeśli pacjent ma wrodzone zaburzenia rytmu serca lub przebył epizod nieprawidłowego rytmu serca (potwierdzony w badaniu EKG);
• jeśli pacjent przyjmuje leki na zaburzenia rytmu serca lub inne leki mogące wpływać na rytm serca.

Przedawkowanie leku Escitalopram Genoptim zazwyczaj przebiega łagodnie, zwłaszcza jeśli nie było połączone z przyjęciem innych substancji. Zgony w wyniku przedawkowania samego escitalopramu są bardzo rzadkie, a nawet wysokie dawki (400-800 mg) nie powodowały ciężkich objawów. Najczęściej obserwowane symptomy dotyczą ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, drżenia, pobudzenie), układu pokarmowego (nudności, wymioty) oraz układu sercowo-naczyniowego (spadek ciśnienia, szybkie tętno, zaburzenia rytmu serca). Możliwe są również zaburzenia równowagi elektrolitowej, takie jak hiponatremia czy hipokaliemia, a w rzadkich przypadkach może dojść do drgawek, śpiączki lub zespołu serotoninowego.

W przypadku podejrzenia przedawkowania nie istnieje swoiste antidotum, dlatego leczenie opiera się na zabezpieczeniu podstawowych funkcji życiowych. Zaleca się szybkie płukanie żołądka, jeśli lek został niedawno przyjęty, oraz podanie węgla aktywowanego. Należy zapewnić drożność dróg oddechowych, odpowiednią podaż tlenu i monitorować parametry życiowe, w tym czynność serca. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami serca, zaburzeniami rytmu, niewydolnością wątroby lub przyjmujących inne leki wpływające na wydłużenie odstępu QT — u takich osób wskazane jest monitorowanie EKG.

Tabletki mają kolor białawy, są owalne, obustronnie wypukłe, z wytłoczeniem „F” po jednej stronie oraz „56” po drugiej. Pomiędzy „5” a „6” znajduje się linia podziału. Lek sprzedawany jest w blistrach PVC/ACLAR/Aluminium w tekturowym pudełku.