Sumilar

Zazwyczaj stosowana dawka to 1 kapsułka o mocy zaleconej przez lekarza na dobę. W zależności od uzyskanego działania lekarz może dostosować dawkę. Maksymalna dawka to 1 kapsułka o mocy 10 mg + 10 mg raz na dobę. U pacjentów w bardzo podeszłym wieku lub wyniszczonych nie zaleca się stosowania leku Sumilar. Nie należy stosować leku Sumilar u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat z powodu braku danych na temat jego bezpieczeństwa i skuteczności. W razie pominięcia dawki leku należy przyjąć następną dawkę o stałej porze. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Lek Sumilar może powodować działania niepożądane, ale nie występują one u każdego pacjenta. Możliwe skutki uboczne to obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła powodujący trudności w połykaniu lub oddychaniu, swędzenie skóry i wysypka. Mogą to być objawy ciężkiej reakcji alergicznej. Inne możliwe objawy to przyspieszona czynność serca, ból w klatce piersiowej, duszność, łatwiejsze powstawanie siniaków, krwotoki, ból w nadbrzuszu, gorączka, dreszcze, zmęczenie, utrata apetytu oraz zażółcenie skóry lub oczu. Często występujące objawy to kołatanie serca, ból głowy, zawroty głowy, senność oraz niedociśnienie. Jeżeli którekolwiek z tych objawów wystąpi, należy skontaktować się z lekarzem.j się z lekarzem.

Przeciwwskazania:
– jeśli pacjent ma uczulenie na ramipryl, amlodypinę (substancje czynne), inne leki z grupy dihydropirydynowych antagonistów wapnia, inne inhibitory ACE, lub na którykolwiek z pozostałych składników tego leku,
– jeśli pacjent ma zaburzenia czynności wątroby,
– jeśli pacjent ma niestabilną niewydolność serca po przebytym ostrym zawale mięśnia sercowego,
– jeśli u pacjenta wystąpił wstrząs, w tym wstrząs kardiogenny (na skutek ostrej niewydolności serca),
– jeśli u pacjenta występuje zwężenie drogi odpływu z lewej komory (np. zwężenie zastawki aorty znacznego stopnia),
– jeśli u pacjenta kiedykolwiek wystąpiła ciężka reakcja alergiczna nazywana obrzękiem naczynioruchowym,
– jeśli pacjent poddawany jest dializoterapii lub filtracji krwi innego typu,
– jeśli u pacjenta stwierdzono chorobę nerek powodującą zmniejszony dopływ krwi do nerki (zwężenie tętnicy nerkowej),
– po 3. miesiącu ciąży,
– jeśli pacjent ma nieprawidłowo niskie lub niestabilne ciśnienie tętnicze,
– jeśli pacjent ma cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i jest leczony lekiem obniżającym ciśnienie krwi zawierającym aliskiren,
– jeśli pacjent przyjmował lub przyjmuje lek złożony, zawierający sakubitryl i walsartan.

W razie przyjęcia zbyt dużej dawki leku mogą wystąpić następujące objawy: obniżenie ciśnienia tętniczego (nawet znaczne) z zawrotami głowy, uczuciem „pustki” w głowie, omdleniem. Jeśli ciśnienie
tętnicze obniży się do wartości krytycznych może wystąpić wstrząs z utratą przytomności. Nawet do 24-48 godzin po przyjęciu leku może wystąpić duszność spowodowana nadmiarem płynu gromadzącym się w płucach (obrzęk płuc). W razie przyjęcia zbyt dużej dawki leku należy natychmiast zgłosić się do lekarza lub oddziału ratunkowego najbliższego szpitala.