Perazin

Lek powinien być stosowany zgodnie z zaleceniami lekarza. Początkowo dawka wynosi od 50 do 100 mg dziennie, a następnie stopniowo zwiększa się do 300-600 mg dziennie. Maksymalna dawka to 800 mg dziennie, a dawka podtrzymująca to 75-300 mg dziennie.

Ten lek może powodować różne skutki uboczne, choć nie każdy je odczuje. Najczęściej występują: wydzielanie mleka u mężczyzn lub kobiet niezwiązane z ciążą, zmiana ciśnienia wewnątrzgałkowego, obrzęk błony śluzowej nosa, zaparcia, trudności w oddawaniu moczu, przyrost masy ciała, suchość błon śluzowych jamy ustnej, nasilone pragnienie, zaburzenia czynności seksualnych.

Kiedy nie stosować leku:
– jeśli pacjent ma uczulenie na perazynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku;
– jeśli u pacjenta stwierdzono złośliwy zespół poneuroleptyczny w wywiadzie;
– w przypadku ciężkiego uszkodzenia szpiku kostnego lub komórek krwi;
– jeśli u pacjenta występują stany śpiączkowe,
– w okresie ciąży i karmienia piersią;
– w przypadku ostrego zatrucia jednym z wymienionych środków: leki nasenne, opioidy, inne leki
neuroleptyczne, leki uspokajające, leki przeciwdepresyjne, alkohol;
– jeśli u pacjenta występują guzy zależne od prolaktyny, ze względu na zwiększone wydzielanie prolaktyny pod wpływem perazyny;
– w przypadku niewydolności wątroby;
– jeśli u pacjenta występują stany depresyjne.

Symptomy przedawkowania leku mogą obejmować trudności w mówieniu, niekoordynację ruchów, problemy z ostrością widzenia, drżenie mięśni, stan dezorientacji, zatrzymanie akcji serca i układu krążenia, trudności z oddychaniem, apneę oraz problemy z utrzymaniem stałej temperatury ciała. W przypadku zażycia dawki znacznie przekraczającej zalecaną niezbędne jest natychmiastowe skontaktowanie się z lekarzem lub farmaceutą.