Lorafen

Dawkowanie leku powinno być zawsze zgodne z zaleceniami lekarza. Dorośli i dzieci powyżej 12 lat zazwyczaj zaczynają od 2-3 mg lorazepamu dziennie, w 2 lub 3 dawkach podzielonych. W razie potrzeby, dawka może być stopniowo zwiększana przez lekarza do 6 mg dziennie, w 2 lub 3 dawkach podzielonych. Maksymalna dawka to 10 mg na dobę. W przypadku problemów ze snem spowodowanych lękiem, zalecana dawka to 2-4 mg lorazepamu przed snem.

Lorafen może powodować różne skutki uboczne. Niektóre z nich to dezorientacja, podniecenie, depresja, żółtaczka, ciężkie reakcje alergiczne, a także depresja z myślami samobójczymi, niepokój, drażliwość, urojenia, koszmary, halucynacje, psychozy i nietypowe zachowania. Inne działania niepożądane to senność, spowolnienie reakcji, osłabienie mięśni, alergiczne reakcje skórne, zaburzenia emocjonalne, brak samokontroli, impulsywność, euforia, zaburzenia snu, nudności, dolegliwości żołądkowe oraz uczucie suchości w jamie ustnej.

Przeciwwskazania do stosowania tego leku to:
– uczulenie (nadwrażliwość) na lorazepam lub inne leki z grupy benzodiazepin lub którykolwiek ze składników leku,
– ciężka niewydolność oddechowa,
– zespół bezdechu sennego,
– ciężka niewydolność wątroby i nerek,
– jaskra z wąskim kątem przesączania,
– miastenia (choroba powodująca osłabienie mięśni i nadmierne zmęczenie),
– ostra porfiria (rzadka choroba metaboliczna związana z krwią),
– zatrucie alkoholem lub lekami działającymi na ośrodkowy układ nerwowy.

W przypadku zastosowania większej niż zalecana dawki leku Lorafen należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do najbliższego oddziału ratunkowego w szpitalu. Objawami przedawkowania są zaburzenia świadomości, senność, niewyraźna mowa. W ciężkich przypadkach zatrucia może wystąpić: niezborność ruchowa, niedociśnienie, osłabienie mięśni, zaburzenie oddychania, śpiączka a nawet zgon.