
Contix to lek, którego substancją czynną jest pantoprazol. Działa on jako selektywny inhibitor pompy protonowej, co oznacza, że redukuje wydzielanie kwasu w żołądku. Contix stosuje się u dorosłych i młodzieży w wieku 12 lat i powyżej w leczeniu objawów związanych z chorobą refluksową przełyku spowodowaną cofaniem się kwasu solnego z żołądka oraz w długotrwałym leczeniu refluksowego zapalenia przełyku.

Chcesz zadać pytanie o produkt ?
Zadaj je farmaceucie
Contix to lek dostępny na receptę, który zawiera pantoprazol – substancję czynną należącą do grupy inhibitorów pompy protonowej. Każda tabletka dojelitowa zawiera 20 mg pantoprazolu w postaci pantoprazolu sodowego półtorawodnego. Tabletki mają charakterystyczną różowobeżową barwę, okrągły kształt i są obustronnie wypukłe. Dzięki specjalnej otoczce dojelitowej lek nie rozpuszcza się w żołądku, lecz dopiero w jelitach, co zapewnia właściwe działanie substancji czynnej.
Pantoprazol zawarty w leku Contix działa poprzez hamowanie wydzielania kwasu solnego w żołądku. Mechanizm ten polega na blokowaniu tzw. pompy protonowej, która znajduje się w komórkach okładzinowych ściany żołądka – to właśnie tam produkowany jest kwas solny. W kwaśnym środowisku żołądka pantoprazol przekształca się w swoją aktywną postać i skutecznie hamuje końcowy etap wytwarzania kwasu. Działanie leku jest zależne od dawki i dotyczy zarówno podstawowego, jak i stymulowanego wydzielania kwasu solnego.
Ważną cechą pantoprazolu jest to, że wiąże się on bezpośrednio z pompą protonową, dzięki czemu jego działanie jest niezależne od innych substancji stymulujących wydzielanie kwasu (takich jak acetylocholina, histamina czy gastryna). Po zastosowaniu leku następuje zmniejszenie kwaśności treści żołądkowej, co prowadzi do wtórnego zwiększenia wydzielania gastryny – hormonu regulującego wydzielanie kwasu żołądkowego. Ten efekt jest całkowicie odwracalny po zaprzestaniu stosowania leku.
Lek Contix 20 mg jest przepisywany w kilku sytuacjach klinicznych. U dorosłych i młodzieży w wieku 12 lat i powyżej stosuje się go w leczeniu objawowej postaci choroby refluksowej przełyku – schorzenia, w którym kwas żołądkowy cofa się do przełyku, powodując nieprzyjemne objawy takie jak zgaga i pieczenie. Lek jest również wskazany w długotrwałym leczeniu i zapobieganiu nawrotom refluksowego zapalenia przełyku – bardziej zaawansowanej postaci choroby refluksowej.
U dorosłych pacjentów Contix 20 mg znajduje zastosowanie także w zapobieganiu owrzodzeniom żołądka i dwunastnicy, które mogą powstać w wyniku długotrwałego stosowania niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). To wskazanie dotyczy szczególnie osób z grupy zwiększonego ryzyka, które muszą kontynuować leczenie NLPZ ze względu na inne schorzenia.
Sposób dawkowania leku Contix zależy od wskazania, dla którego jest przepisywany, oraz od wieku pacjenta. Tabletki należy zawsze połykać w całości, nie wolno ich żuć ani rozgryzać. Najlepiej przyjmować je na godzinę przed posiłkiem, popijając wodą. Specjalna otoczka tabletek zapewnia, że substancja czynna uwolni się dopiero w jelitach, gdzie może być prawidłowo wchłonięta.
U dorosłych i młodzieży od 12 roku życia zalecana dawka to jedna tabletka 20 mg raz na dobę. Objawy zazwyczaj ustępują po 2-4 tygodniach regularnego stosowania leku. Jeśli poprawa nie jest wystarczająca, lekarz może zalecić kontynuowanie terapii przez kolejne 4 tygodnie. Po ustąpieniu objawów, w przypadku ich powrotu, można stosować lek w razie potrzeby – tzw. dawkowanie „na żądanie”. Jeśli jednak taki sposób stosowania nie zapewnia odpowiedniej kontroli objawów, lekarz może zalecić powrót do ciągłego stosowania leku.
W terapii długoterminowej zaleca się jedną tabletkę 20 mg raz na dobę jako dawkę podtrzymującą. W przypadku wystąpienia nawrotu choroby dawka może zostać zwiększona do 40 mg pantoprazolu na dobę – wówczas należy stosować preparat Contix w wyższym stężeniu. Po wyleczeniu nawrotu można ponownie zmniejszyć dawkę do jednej tabletki 20 mg dziennie.
U dorosłych pacjentów przyjmujących długotrwale niesteroidowe leki przeciwzapalne zalecana dawka to jedna tabletka 20 mg raz na dobę.
U osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby nie należy stosować dawki większej niż 20 mg pantoprazolu na dobę. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek oraz u osób w podeszłym wieku nie ma potrzeby modyfikowania dawkowania. Lek Contix 20 mg nie jest zalecany do stosowania u dzieci poniżej 12 roku życia ze względu na ograniczoną liczbę danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie wiekowej.
Leku Contix nie można stosować w przypadku nadwrażliwości na pantoprazol, inne podstawione benzoimidazole (grupa chemiczna, do której należy pantoprazol) lub którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w leku. Objawy nadwrażliwości mogą obejmować wysypkę skórną, świąd, obrzęk twarzy lub trudności w oddychaniu. Jeśli w przeszłości wystąpiła jakakolwiek reakcja alergiczna po zastosowaniu pantoprazolu lub podobnych leków, należy bezwzględnie poinformować o tym lekarza przed rozpoczęciem terapii.
Osoby z ciężkimi problemami wątrobowymi wymagają szczególnej uwagi podczas stosowania leku Contix. Konieczne jest regularne kontrolowanie aktywności enzymów wątrobowych, szczególnie podczas długotrwałej terapii. Jeśli badania wykażą zwiększenie aktywności tych enzymów, leczenie pantoprazolem należy przerwać.
Ponieważ Contix skutecznie zmniejsza objawy związane z nadmiernym wydzielaniem kwasu żołądkowego, może maskować objawy poważniejszych schorzeń, w tym nowotworu żołądka. Jeśli pojawią się objawy alarmowe, takie jak znaczna niezamierzona utrata masy ciała, nawracające lub krwawe wymioty, trudności w przełykaniu, niedokrwistość czy smołowate stolce, konieczna jest szczegółowa diagnostyka w celu wykluczenia podłoża nowotworowego. Podobnie, jeśli objawy utrzymują się pomimo odpowiedniego leczenia, lekarz powinien rozważyć wykonanie dodatkowych badań.
Pacjenci stosujący Contix przez długi czas, szczególnie dłużej niż rok, powinni być objęci regularnym nadzorem lekarskim. Podczas długotrwałego leczenia inhibitorami pompy protonowej mogą wystąpić pewne powikłania, które wymagają monitorowania.
U pacjentów stosujących inhibitory pompy protonowej przez co najmniej trzy miesiące, a zazwyczaj przez rok lub dłużej, rzadko może wystąpić ciężki niedobór magnezu we krwi. Objawy tego stanu mogą rozwijać się w sposób utajony i obejmują zmęczenie, tężyczkę (mimowolne skurcze mięśni), majaczenie, drgawki, zawroty głowy oraz zaburzenia rytmu serca. Niedobór magnezu może prowadzić również do obniżenia poziomu wapnia i potasu we krwi. U pacjentów planujących długotrwałe stosowanie leku oraz u osób przyjmujących jednocześnie digoksynę lub leki moczopędne, lekarz powinien rozważyć badanie poziomu magnezu przed rozpoczęciem terapii i okresowo w jej trakcie.
Stosowanie inhibitorów pompy protonowej, zwłaszcza w dużych dawkach i przez dłuższy czas (ponad rok), może nieznacznie zwiększać ryzyko złamań kości biodrowej, nadgarstka lub kręgosłupa. Ryzyko to jest szczególnie istotne u osób w podeszłym wieku oraz u pacjentów z innymi czynnikami ryzyka osteoporozy. Osoby z grupy ryzyka powinny być leczone zgodnie z aktualnymi wytycznymi, zapewniającymi odpowiednie przyjmowanie witaminy D i wapnia.
Leczenie pantoprazolem, poprzez zmniejszenie kwaśności w żołądku, może nieznacznie zwiększyć ryzyko zakażeń przewodu pokarmowego wywołanych przez bakterie z rodzaju Salmonella, Campylobacter oraz Clostridium difficile.
Pantoprazol, podobnie jak inne leki hamujące wydzielanie kwasu solnego, może zmniejszać wchłanianie witaminy B12. Jest to spowodowane niedoborem lub całkowitym brakiem kwasu solnego w soku żołądkowym, który jest potrzebny do prawidłowego przyswajania tej witaminy. Należy o tym pamiętać podczas długotrwałego leczenia, szczególnie u pacjentów z niedoborem witaminy B12 lub z czynnikami ryzyka zaburzonego jej wchłaniania.
Stosowanie inhibitorów pompy protonowej jest związane ze sporadycznym występowaniem podostraej postaci skórnej tocznia rumieniowatego. Jeśli pojawią się zmiany skórne, zwłaszcza w miejscach narażonych na działanie słońca, wraz z bólem stawów, należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza. Lekarz powinien rozważyć przerwanie stosowania leku Contix.
Contix może wchodzić w interakcje z innymi produktami leczniczymi, dlatego bardzo ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym tych dostępnych bez recepty.
Ponieważ pantoprazol silnie i długotrwale hamuje wydzielanie kwasu żołądkowego, może zaburzać wchłanianie leków, dla których kwaśne pH w żołądku jest ważne dla biodostępności. Dotyczy to niektórych leków przeciwgrzybiczych (ketokonazol, itrakonazol, pozakonazol) oraz innych substancji, takich jak erlotynib.
Nie zaleca się jednoczesnego podawania pantoprazolu z inhibitorami proteazy wirusa HIV, których wchłanianie zależy od kwaśnego pH w żołądku (np. atazanawir), gdyż może to znacząco zmniejszyć ich biodostępność. Jeśli konieczne jest jednoczesne stosowanie tych leków, wymagane jest ścisłe monitorowanie stanu klinicznego pacjenta.
Chociaż równoczesne podawanie pantoprazolu z warfaryną lub fenprokumonem nie miało wpływu na farmakokinetykę tych leków, odnotowano przypadki zwiększenia wartości INR (wskaźnika krzepnięcia) oraz czasu protrombinowego u pacjentów przyjmujących jednocześnie inhibitory pompy protonowej i te leki przeciwzakrzepowe. Może to prowadzić do nieprawidłowego krwawienia. U pacjentów stosujących jednocześnie pantoprazol i warfarynę lub fenoprokumon konieczne może być regularne kontrolowanie wartości INR.
U niektórych pacjentów równoczesne stosowanie dużych dawek metotreksatu (np. 300 mg) z inhibitorami pompy protonowej prowadziło do zwiększenia stężenia metotreksatu we krwi. U pacjentów przyjmujących duże dawki metotreksatu, na przykład w leczeniu chorób nowotworowych lub łuszczycy, należy rozważyć czasowe przerwanie stosowania pantoprazolu.
Nie stwierdzono istotnych klinicznie interakcji podczas jednoczesnego stosowania pantoprazolu z takimi lekami jak: karbamazepina, diazepam, glibenklamid, nifedypina, doustne środki antykoncepcyjne, leki zobojętniające kwas żołądkowy, czy antybiotyki (klarytromycyna, metronidazol, amoksycylina). Inhibitory enzymu CYP2C19, takie jak fluwoksamina, mogą zwiększać stężenie pantoprazolu w organizmie. Induktory enzymów CYP2C19 i CYP3A4, takie jak ryfampicyna lub ziele dziurawca zwyczajnego, mogą zmniejszać stężenie pantoprazolu w osoczu.
Dla bezpieczeństwa zaleca się unikanie stosowania leku Contix w trakcie ciąży. Chociaż umiarkowana ilość danych u kobiet w ciąży nie wskazuje, aby pantoprazol powodował wady rozwojowe lub działał toksycznie na płód i noworodka, w badaniach na zwierzętach stwierdzono szkodliwy wpływ na reprodukcję. Decyzję o ewentualnym stosowaniu leku w ciąży powinien podjąć lekarz po dokładnej ocenie korzyści i ryzyka.
W badaniach na zwierzętach stwierdzono przenikanie pantoprazolu do mleka. Istnieją doniesienia o przenikaniu leku do mleka ludzkiego, jednak dane są niewystarczające. Nie można wykluczyć ryzyka wystąpienia działań niepożądanych u karmionego piersią niemowlęcia. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać stosowanie leku Contix, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki.
Pantoprazol nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Mogą jednak wystąpić działania niepożądane, takie jak zawroty głowy i zaburzenia widzenia. W takich przypadkach pacjenci nie powinni prowadzić pojazdów mechanicznych ani obsługiwać maszyn do czasu ustąpienia objawów.
Jak każdy lek, Contix może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. U około 5% pacjentów mogą pojawić się jakiekolwiek działania niepożądane.
Do najczęściej zgłaszanych działań niepożądanych należą bóle głowy oraz zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka, nudności, wymioty, wzdęcia, zaparcia, suchość w ustach oraz bóle i dyskomfort w nadbrzuszu. Mogą również wystąpić zawroty głowy oraz zaburzenia widzenia.
Rzadziej mogą pojawić się: bezsenność, senność, zaburzenia smaku, świąd, wysypka skórna, pokrzywka, osłabienie, złamanie kości biodrowej, nadgarstka lub kręgosłupa, oraz zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.
W rzadkich przypadkach mogą wystąpić poważniejsze reakcje, takie jak: reakcje nadwrażliwości (w tym wstrząs anafilaktyczny), zaburzenia metaboliczne (hipomagnezemia, hiponatremia, hipokalcemia), depresja, dezorientacja, halucynacje, zapalenie wątroby (czasami z żółtaczką), uszkodzenie komórek wątroby, ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, rumień wielopostaciowy), nadwrażliwość na światło, podostra postać skórna tocznia rumieniowatego, bóle stawów, mięśni, powiększenie piersi u mężczyzn oraz zaburzenia czynności nerek.
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy alarmowe, takie jak: ciężkie reakcje alergiczne (obrzęk twarzy, trudności w oddychaniu), ciężkie zmiany skórne, długotrwała lub ciężka biegunka, żółtaczka, ciemny mocz, bóle brzucha, zmęczenie, utrata apetytu, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Należy również zgłosić lekarzowi wszelkie inne niepokojące objawy, które mogą być związane ze stosowaniem leku.
Nie są znane specyficzne objawy przedawkowania pantoprazolu u ludzi. Dawki do 240 mg podawane dożylnie były dobrze tolerowane. Ponieważ pantoprazol w znacznym stopniu wiąże się z białkami osocza, trudno poddaje się dializie. W przypadku przedawkowania z objawami klinicznymi zaleca się leczenie objawowe i wspomagające. Jeśli podejrzewasz, że przyjąłeś zbyt dużą dawkę leku, skontaktuj się z lekarzem lub zgłoś się do najbliższego szpitala.
Lek Contix należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Tabletki powinny być przechowywane w oryginalnym opakowaniu, w temperaturze poniżej 25°C, w suchym miejscu. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca. Okres ważności leku wynosi 2 lata od daty produkcji.
Każda tabletka dojelitowa leku Contix zawiera 20 mg pantoprazolu w postaci 22,6 mg pantoprazolu sodowego półtorawodnego jako substancję czynną. Substancje pomocnicze wchodzące w skład rdzenia tabletki to: skrobia żelowana, sodu stearylofumaran, krzemionka koloidalna bezwodna, krospowidon, mannitol, celuloza mikrokrystaliczna, hydroksypropyloceluloza oraz sodu wodorowęglan. Otoczka tabletki zawiera: alkohol poliwinylowy, tytanu dwutlenek, makrogol, talk, kopolimer kwasu metakrylowego, trietylu cytrynian, krzemionkę koloidalną bezwodną, sodu wodorowęglan, sodu laurylosiarczan oraz barwniki: żelaza tlenek czerwony i żółty.
Lek Contix dostępny jest w blistrach z folii, pakowanych w tekturowe pudełka. Opakowania zawierają 14, 28, 84 lub 112 tabletek dojelitowych.
Nie należy wyrzucać leków do kanalizacji ani do odpadów domowych. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Te środki ostrożności pomogą chronić środowisko naturalne.
Lek Contix zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę, co oznacza, że jest uznawany za produkt „wolny od sodu”. Informacja ta jest istotna dla osób stosujących dietę o kontrolowanej zawartości sodu.
Tabela charakterystyki leku

| Contix, tabletki dojelitowe, 20 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Contix dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania do stosowania | Contix stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Contix to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 20 mg |
| Postać | tabletki dojelitowe |
| Producent | Producentem Contix jest Przedsiębiorstwo Farmaceutyczne LEK-AM |
| Zamienniki | Zamiennikami Contix są Anesteloc, Controloc 20, IPP 20, Noacid, Ozzion, Panprazox, Panrazol, Pantoprazole Bluefish, Panzol i Ranloc |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Jak pacjenci oceniają ten produkt?
Powiązane wg kategorii
W portfolio producenta Przedsiębiorstwo Farmaceutyczne LEK-AM znajduje się więcej produktów:

Nie daj się jesieni