Aurorix

Zwykle zalecana dawka tego leku wynosi od 300 mg do 600 mg dziennie, podzielona na 2 lub 3 dawki.
Początkowo stosuje się 300 mg dziennie, ale w przypadku ciężkiej depresji, dawka może być zwiększona do 600 mg dziennie. Nie zaleca się zwiększania dawki przed upływem pierwszego tygodnia leczenia. Dawka może być dostosowana w zależności od reakcji pacjenta. Lek powinien być przyjmowany przez co najmniej 4-6 tygodni, aby ocenić skuteczność leczenia. Skuteczność leczenia można ocenić po 8-12 tygodniach. Leczenie może być kontynuowane, jeżeli jest to konieczne.

Ten lek może powodować różne działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią. Bardzo częste to zaburzenia snu, zawroty głowy, bóle głowy, suchość w ustach, nudności. Często występują także pobudzenie, uczucie lęku, niepokój, nietypowe odczucia czuciowe, niskie ciśnienie, wymioty, biegunka, zaparcia, wysypka, drażliwość. Rzadziej mogą wystąpić myśli samobójcze, stany splątania, zaburzenia smaku i widzenia, zaczerwienienie, obrzęki, reakcje skórne, zmęczenie.

Kiedy nie stosować leku Aurorix:
– jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na substancję czynną lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku;
– jeśli wcześniej rozpoznano guza nadnerczy (lekarz mógł użyć nazwy „phaeochromocytoma” lub „guz chromochłonny”);
– w razie ostrego stanu splątania (dezorientacji);
– w razie stosowania selegiliny (lek przeciwdepresyjny oraz używany w chorobie Parkinsona);
– w razie stosowania bupropionu (lek przeciwdepresyjny);
– w razie stosowania tryptanów używanych w migrenowych bólach głowy, np. sumatryptanu, ryzatryptanu, zolmitryptanu, almotryptanu, naratryptanu, frowatryptanu i eletryptanu (następuje nasilenie działania tryptanów);
– w razie stosowania petydyny (lek używany do leczenia bólu o średnim i dużym nasileniu) – zwiększa ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego (splątanie, gorączka, dreszcze, wzmożenie odruchów, drgawki kloniczne mięśni, biegunka);
– w razie stosowania tramadolu (lek używany do leczenia bólu o średnim i dużym nasileniu);
– w razie przyjmowania jakichkolwiek leków zawierających dekstrometorfan, np. leków na kaszel dostępnych w aptece bez recepty;
– w razie stosowania linezolidu (lek używany do leczenia ciężkich infekcji bakteryjnych);
– w razie stosowania inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (np. trójpierścieniowych leków
przeciwdepresyjnych) z powodu możliwości wystąpienia zespołu serotoninowego;
– u dzieci.

Przedawkowanie leku może prowadzić do łagodnych i przemijających symptomów związanych z ośrodkowym układem nerwowym (OUN) oraz układem pokarmowym. Tak jak w przypadku innych leków przeciwlękowych, nadmierna dawka moklobemidu w połączeniu z innymi lekami, na przykład tymi wpływającymi na OUN, może stanowić zagrożenie dla życia. W przypadku podejrzenia przedawkowania natychmiast skontaktuj się z lekarzem.