Atarax

Atarax to lek na receptę zawierający substancję czynną o nazwie hydroksyzyna chlorowodorek. Dostępny jest w postaci białych, okrągłych tabletek powlekanych zawierających 10 mg substancji czynnej. Lek należy do grupy leków psycholeptycznych o działaniu przeciwlękowym, które pomagają w leczeniu stanów związanych z napięciem nerwowym i objawami skórnymi.

Atarax jest przepisywany w trzech głównych sytuacjach zdrowotnych. Po pierwsze, stosuje się go w objawowym leczeniu lęku u dorosłych pacjentów. Po drugie, lek skutecznie pomaga w łagodzeniu uporczywego świądu o różnym pochodzeniu. Po trzecie, może być podawany jako premedykacja – czyli lek uspokajający przed zabiegami chirurgicznymi, który pomaga zmniejszyć napięcie i niepokój pacjenta przed operacją.

Lek należy przyjmować doustnie, popijając wodą. Bardzo ważne jest, aby stosować Atarax w najmniejszej skutecznej dawce i przez możliwie najkrótszy czas. Dawkowanie zależy od tego, w jakim celu przyjmujemy lek.

Dawkowanie u dorosłych

W leczeniu lęku: Standardowa dawka to 50 mg na dobę podzielona na 2-3 mniejsze dawki w ciągu dnia. W trudniejszych przypadkach lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 100 mg na dobę.

W leczeniu świądu: Leczenie rozpoczyna się od dawki 25 mg przyjmowanej przed snem. W razie potrzeby lekarz może stopniowo zwiększać dawkę do 25 mg przyjmowanych 3-4 razy dziennie.

Przed zabiegiem chirurgicznym: Podaje się 50 mg w dwóch dawkach lub 100 mg jednorazowo.

Ważne informacje dotyczące dawkowania

Maksymalna dawka dobowa u dorosłych i dzieci ważących powyżej 40 kg wynosi 100 mg. Lekarz zawsze dostosowuje dawkowanie indywidualnie, w zależności od tego, jak organizm reaguje na leczenie.

Dawkowanie u osób starszych

U osób w podeszłym wieku stosowanie hydroksyzyny nie jest zalecane. Jeśli jednak lekarz zdecyduje o leczeniu, zaleca się rozpoczęcie od połowy standardowej dawki. Maksymalna dawka dobowa dla osób starszych wynosi 50 mg.

Dawkowanie u osób z problemami wątroby lub nerek

Pacjenci z niewydolnością wątroby powinni zmniejszyć dawkę dobową o jedną trzecią (33%). U osób z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek konieczne jest zmniejszenie dawki – lekarz dostosuje ją zgodnie z wynikami badań czynności nerek.

Atarax nie może być stosowany w kilku ważnych sytuacjach. Przede wszystkim nie wolno go przyjmować, jeśli jesteś uczulony na hydroksyzynę, cetyryzynę (główny metabolit leku), inne pochodne piperazyny, aminofilinę, etylenodiaminę lub którykolwiek inny składnik leku.

Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z porfirią (rzadka choroba metaboliczna) oraz u osób ze stwierdzonymi zaburzeniami rytmu serca, zwłaszcza wydłużonym odstępem QT w badaniu EKG. Nie wolno go również stosować u osób z czynnikami ryzyka takich zaburzeń, takimi jak choroby serca, zaburzenia elektrolitowe, bardzo wolne bicie serca czy nagła śmierć sercowa w rodzinie.

Bardzo ważne: Atarax jest całkowicie przeciwwskazany u kobiet w ciąży i podczas karmienia piersią. Jeśli planujesz ciążę lub jesteś w ciąży, nie możesz przyjmować tego leku.

Przed rozpoczęciem leczenia poinformuj lekarza o wszystkich swoich chorobach. Szczególną ostrożność należy zachować, jeśli masz skłonność do drgawek – u małych dzieci ryzyko wystąpienia drgawek jest większe niż u dorosłych.

Działanie przeciwcholinergiczne

Atarax może wpływać na niektóre funkcje organizmu poprzez swoje działanie przeciwcholinergiczne. Dlatego ostrożność jest konieczna, jeśli masz jaskrę (podwyższone ciśnienie w gałce ocznej), problemy z oddawaniem moczu, osłabioną perystaltykę jelit (ruchy jelit), nużliwość mięśni lub otępienie.

Zaburzenia rytmu serca

Stosowanie Ataraxu może wydłużać odstęp QT w badaniu EKG, co zwiększa ryzyko niebezpiecznych zaburzeń rytmu serca. Jeśli podczas leczenia zauważysz jakiekolwiek objawy związane z pracą serca – takie jak kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenia – natychmiast skontaktuj się z lekarzem. Leczenie należy przerwać.

Alkohol i inne leki

Podczas stosowania Ataraxu bezwzględnie unikaj picia alkoholu, ponieważ nasila on działanie leku. Jeśli przyjmujesz inne leki uspokajające lub nasenne, poinformuj o tym lekarza – może być konieczne dostosowanie dawkowania.

Ważna informacja dla osób z nietolerancją laktozy

Tabletki Atarax zawierają laktozę. Jeśli masz stwierdzoną nietolerancję niektórych cukrów, skontaktuj się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.

Atarax może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, dlatego bardzo ważne jest, aby poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych przez Ciebie lekach, w tym tych dostępnych bez recepty.

Leki, których nie wolno łączyć z Ataraxem

Bezwzględnie nie wolno przyjmować Ataraxu jednocześnie z lekami, które mogą wpływać na rytm serca. Należą do nich niektóre leki przeciwarytmiczne, niektóre antybiotyki (np. erytromycyna, lewofloksacyna, moksyfloksacyna), niektóre leki przeciwpsychotyczne (np. haloperydol), niektóre leki przeciwdepresyjne (np. cytalopram, escytalopram), niektóre leki przeciwmalaryczne oraz metadon.

Leki wymagające ostrożności

Ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków uspokajających, nasennych lub innych leków działających na ośrodkowy układ nerwowy. Atarax może nasilać ich działanie. Podobnie ostrożność jest konieczna przy lekach o działaniu przeciwcholinergicznym.

Inne ważne interakcje

Atarax może osłabiać działanie niektórych leków, takich jak betahistyna czy inhibitory cholinoesterazy. Jeśli planujesz testy alergiczne lub test prowokacji oskrzelowej, musisz przerwać przyjmowanie Ataraxu co najmniej 5 dni przed badaniem, ponieważ może wpływać na ich wyniki.

Cymetydyna (lek na zgagę i wrzody żołądka) może zwiększać stężenie hydroksyzyny we krwi. Atarax może również wchodzić w interakcje z lekami metabolizowanymi przez niektóre enzymy wątrobowe.

Ciąża: Atarax jest całkowicie przeciwwskazany w czasie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na rozwijający się płód, a lek przenika przez łożysko, osiągając wyższe stężenie u płodu niż u matki. U noworodków, których matki przyjmowały hydroksyzynę pod koniec ciąży lub podczas porodu, obserwowano poważne objawy, takie jak osłabienie napięcia mięśniowego, zaburzenia ruchowe, problemy z oddychaniem czy zatrzymanie moczu.

Kobiety w wieku rozrodczym: Jeśli jesteś kobietą w wieku rozrodczym, musisz stosować skuteczną metodę antykoncepcji podczas leczenia Ataraxem, aby zapobiec zajściu w ciążę.

Karmienie piersią: Atarax jest przeciwwskazany podczas karmienia piersią. Główny metabolit leku, cetyryzyna, przenika do mleka matki. Obserwowano ciężkie działania niepożądane u niemowląt karmionych przez matki przyjmujące hydroksyzynę. Jeśli leczenie Ataraxem jest konieczne, musisz przerwać karmienie piersią.

Atarax może powodować zmęczenie, senność, zawroty głowy oraz zaburzenia widzenia. Te objawy mogą znacząco wpływać na zdolność koncentracji i szybkość reakcji. Szczególnie dotyczy to sytuacji, gdy przyjmujesz większe dawki leku lub pijesz alkohol.

Przed rozpoczęciem prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn upewnij się, jak Twój organizm reaguje na lek. Unikaj prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, jeśli odczuwasz senność lub zawroty głowy. Bezwzględnie nie łącz Ataraxu z alkoholem lub innymi lekami uspokajającymi, ponieważ znacząco nasila to działanie uspokajające.

Jak każdy lek, Atarax może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Działania niepożądane są związane głównie z działaniem na ośrodkowy układ nerwowy, działaniem przeciwcholinergicznym lub reakcjami alergicznymi.

Bardzo częste działania niepożądane (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób)

Senność – jest to najczęstszy objaw uboczny, który dotyczy około 14% pacjentów przyjmujących Atarax.

Częste działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób)

• Ból głowy.
• Suchość w jamie ustnej.
• Zmęczenie.
• Sedacja (uspokojenie, otumanienie).

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 100 osób)

• Pobudzenie, splątanie.
• Zawroty głowy, bezsenność, drżenie.
• Nudności.
• Złe samopoczucie, gorączka.

Rzadkie działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 1000 osób)

• Reakcje alergiczne.
• Dezorientacja, omamy.
• Drgawki, nieprawidłowe ruchy mimowolne.
• Zaburzenia widzenia, niewyraźne widzenie.
• Przyspieszenie akcji serca.
• Obniżenie ciśnienia krwi.
• Zaparcia, wymioty.
• Nieprawidłowe wyniki badań wątroby.
• Świąd, wysypka, pokrzywka, zapalenie skóry.
• Zatrzymanie moczu.

Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą dotyczyć mniej niż 1 na 10000 osób)

• Wstrząs anafilaktyczny (ciężka reakcja alergiczna).
• Skurcz oskrzeli.
• Obrzęk naczynioruchowy, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona (ciężkie reakcje skórne).

Działania niepożądane o nieznanej częstości

• Utrata przytomności (omdlenie).
• Komorowe zaburzenia rytmu serca, w tym torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT.
• Zapalenie wątroby.
• Zmiany pęcherzowe na skórze.
• Zwiększenie masy ciała.

Kiedy natychmiast skontaktować się z lekarzem?

Jeśli wystąpią u Ciebie objawy związane z sercem (kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenia), ciężkie reakcje alergiczne (trudności w oddychaniu, obrzęk twarzy lub gardła) lub ciężkie reakcje skórne, natychmiast zgłoś się do lekarza lub na pogotowie.

Jeśli zauważysz jakiekolwiek działania niepożądane niewymienione w tym opisie, poinformuj o nich lekarza lub farmaceutę.

Przedawkowanie Ataraxu może być niebezpieczne i wymaga natychmiastowej pomocy medycznej. Objawy przedawkowania związane są głównie z nadmiernym działaniem przeciwcholinergicznym i wpływem na ośrodkowy układ nerwowy.

Objawy przedawkowania

Do wczesnych objawów należą nudności, wymioty, przyspieszone bicie serca, gorączka, senność, zaburzenia źrenic, drżenie, splątanie lub omamy. W cięższych przypadkach może wystąpić obniżony poziom świadomości, zaburzenia oddychania, drgawki, obniżenie ciśnienia krwi, zaburzenia rytmu serca, a w najcięższych przypadkach – śpiączka i zapaść krążeniowo-oddechowa.

Postępowanie

W przypadku podejrzenia przedawkowania natychmiast wezwij pogotowie ratunkowe lub udaj się do szpitala. Nie wywołuj wymiotów samodzielnie, ponieważ może to prowadzić do zachłystowego zapalenia płuc. Leczenie przedawkowania wymaga ścisłego monitorowania funkcji życiowych w warunkach szpitalnych, w tym ciągłego zapisu EKG przez co najmniej 24 godziny.

Hydroksyzyna, substancja czynna Ataraxu, działa na kilka sposobów w organizmie. Nie hamuje bezpośrednio czynności kory mózgowej, ale wpływa na aktywność niektórych struktur podkorowych ośrodkowego układu nerwowego.

Działanie przeciwhistaminowe i przeciwświądowe

Lek blokuje receptory histaminowe, dzięki czemu skutecznie łagodzi świąd w różnych chorobach skóry, takich jak pokrzywka, wyprysk czy zapalenie skóry. Badania wykazały, że hydroksyzyna zmniejsza reakcję skóry na histaminę i alergeny.

Działanie przeciwlękowe

Atarax wykazuje działanie uspokajające i przeciwlękowe, co potwierdzono w badaniach EEG u zdrowych ochotników oraz w testach psychometrycznych u pacjentów z zaburzeniami lękowymi. Lek pomaga wydłużyć całkowity czas snu, zmniejsza częstość budzenia się w nocy i skraca czas zasypiania. Ważne jest, że po 4 tygodniach stosowania nie obserwowano objawów odstawiennych.

Inne działania

Hydroksyzyna rozszerza oskrzela, działa przeciwwymiotnie, wykazuje działanie rozkurczowe na mięśnie gładkie oraz ma łagodne działanie przeciwbólowe. W dawkach terapeutycznych nie zwiększa wydzielania kwasu żołądkowego.

Początek działania

Działanie przeciwhistaminowe rozpoczyna się około godziny po przyjęciu leku doustnie. Działanie uspokajające pojawia się szybciej – po 30-45 minutach od przyjęcia tabletki.

Wchłanianie

Atarax jest szybko wchłaniany z przewodu pokarmowego po połknięciu. Maksymalne stężenie leku we krwi osiągane jest w ciągu około dwóch godzin. Biodostępność leku przyjmowanego doustnie wynosi około 80% w porównaniu do wstrzyknięcia domięśniowego.

Rozmieszczanie w organizmie

Hydroksyzyna szeroko rozmieszcza się w organizmie i zazwyczaj osiąga większe stężenia w tkankach niż we krwi. Lek przenika do skóry, mózgu oraz przez łożysko do organizmu rozwijającego się płodu.

Metabolizm

Lek jest w znacznym stopniu przekształcany w organizmie. Głównym produktem przemiany jest cetyryzyna, która stanowi 45% przyjętej dawki i również wykazuje działanie przeciwhistaminowe. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie.

Wydalanie

Okres półtrwania hydroksyzyny u dorosłych wynosi około 14 godzin (może wynosić od 7 do 20 godzin). Jedynie niewielka ilość leku (0,8%) jest wydalana z moczem w postaci niezmienionej. Główny metabolit, cetyryzyna, jest wydalany głównie przez nerki.

U osób starszych

U osób w podeszłym wieku okres półtrwania leku wydłuża się do około 29 godzin, co oznacza, że lek dłużej pozostaje w organizmie. Dlatego konieczne jest zmniejszenie dawki w tej grupie pacjentów.

U dzieci

U dzieci lek jest szybciej usuwany z organizmu niż u dorosłych. Okres półtrwania wynosi około 4 godzin u rocznych dzieci i 11 godzin u czternastolatków.

U osób z chorobami wątroby lub nerek

U pacjentów z niewydolnością wątroby okres półtrwania wydłuża się do około 37 godzin. U osób z ciężką niewydolnością nerek główny metabolit gromadzi się w organizmie, dlatego konieczne jest zmniejszenie dawki leku.

Przechowuj Atarax w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w oryginalnym opakowaniu, aby chronić go przed światłem i wilgocią.

Nie stosuj leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca. Okres ważności leku wynosi 5 lat.

Nie wyrzucaj żadnych leków do kanalizacji ani do domowych pojemników na odpadki. Zapytaj farmaceutę, jak usunąć leki, których już nie stosujesz. Te środki ostrożności pomogą chronić środowisko.

Substancja czynna: Każda tabletka powlekana zawiera 10 mg hydroksyzyny chlorowodorku.

Inne składniki: Rdzeń tabletki zawiera laktozę jednowodną, skrobię kukurydzianą, talk, stearynian wapnia oraz powidon K 30. Otoczka tabletki składa się z kopolimeru metakrylanu butylu zasadowego, sodu laurylosiarczanu, krzemionki koloidalnej bezwodnej, kwasu stearynowego oraz talku.

Atarax 10 mg to białe, okrągłe tabletki powlekane. Tabletki są pakowane w blistry z folii aluminiowej i PVC po 25 sztuk, umieszczone w tekturowym pudełku.