Dulofor

Dulofor przyjmujesz doustnie, połykając całą kapsułkę z trochę wody. Standardowa dawka dla osób z depresją lub neuropatią cukrzycową to 60 mg na raz, codziennie. Jeśli w przypadku uogólnionych zaburzeń lękowych, zaczynasz od 30 mg dziennie, którą lekarz może zwiększyć do 60 mg, a nawet do 120 mg, w zależności od reakcji organizmu. Lekarz zdecyduje, jak długo powinieneś przyjmować Dulofor. Nie powinieneś przerywać ani zmieniać kuracji bez konsultacji z lekarzem. Jeśli zapomnisz o dawce, zażyj ją jak najszybciej, chyba że jest już czas na kolejną – wtedy opuść zapomnianą dawkę.

Lek Dulofor może powodować pewne działania niepożądane, które są zwykle łagodne lub umiarkowane i ustępują po kilku tygodniach. Najczęściej występują ból głowy, senność, nudności i suchość w jamie ustnej. Inne możliwe skutki uboczne to brak apetytu, zaburzenia snu, pobudzenie, zmniejszony popęd płciowy, lęk, nietypowe sny, zawroty głowy, uczucie spowolnienia, drżenie mięśni, niewyraźne widzenie, uczucie kołatania serca, zwiększenie ciśnienia tętniczego, zaparcie, biegunka, ból brzucha, wymioty, zgaga, niestrawność, zwiększone pocenie, ból mięśni, kurcze mięśni, bolesne oddawanie moczu, problemy z erekcją, upadki, zmęczenie i zmniejszenie masy ciała.

Jeżeli pacjent jest uczulony na duloksetynę lub jakikolwiek inny składnik zawarty w tym leku, nie powinien go przyjmować.
Osoby z chorobą wątroby lub ciężką chorobą nerek również nie powinny stosować Duloforu. W przypadku przyjmowania leków będących inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) w ciągu ostatnich 14 dni, stosowanie Duloforu jest niewskazane.
Podobnie, jeżeli pacjent przyjmuje fluwoksaminę, cyprofloksacynę lub enoksacynę nie powinien przyjmować Duloforu.
Jeżeli pacjent cierpi na wysokie ciśnienie tętnicze lub chorobę serca, powinien poinformować o tym lekarza. To specjalista zdecyduje, czy pacjent może bezpiecznie stosować Dulofor.

Objawy przedawkowania Duloforu obejmują senność, śpiączkę, rzadko występujący zespół serotoninowy, który może wywołać uczucie euforii, zaburzenia koordynacji, niepokój, wrażenie upojenia, gorączkę, pocenie się i sztywność mięśni, a także drgawki, wymioty i przyspieszone bicie serca. W przypadku podejrzenia przedawkowania, natychmiastowy kontakt z lekarzem lub farmaceutą jest niezbędny. Nie próbuj samodzielnie wywoływać wymiotów ani nie ignoruj sytuacji, jako że może to prowadzić do poważniejszych komplikacji.