Loratan

Stosowanie Loratanu powinno zawsze odbywać się zgodnie z zaleceniami lekarza. Dorośli i dzieci powyżej 12 lat powinni przyjmować 10 mg (10 ml syropu) raz dziennie.
Dzieci od 2 do 12 lat o masie ciała powyżej 30 kg powinny przyjmować tę samą dawkę, natomiast dzieci o masie ciała poniżej 30 kg powinny przyjmować 5 mg (5 ml syropu) raz dziennie.
Pacjenci z ciężką niewydolnością wątroby, zarówno dorośli jak i dzieci o masie ciała powyżej 30 kg, powinni przyjmować 10 mg (10 ml syropu) co drugi dzień, a dzieci o masie ciała poniżej 30 kg – 5 mg (5 ml syropu) co drugi dzień.

Loratan może powodować pewne niepożądane efekty, chociaż nie każdy je doświadczy. Często mogą wystąpić ból głowy, nerwowość, senność i zmęczenie.
Nieco rzadziej mogą pojawić się bezsenność i zwiększenie apetytu. Bardzo rzadko mogą wystąpić zawroty głowy, przyspieszone bicie serca, nudności, suchość w ustach, zapalenie żołądka, problemy z wątrobą, wysypka, łysienie oraz objawy ciężkiej reakcji alergicznej, takie jak obrzęk twarzy, duszność, świąd i pokrzywka.
W przypadku wystąpienia tych objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Loratan nie powinien być stosowany w przypadku, gdy pacjent wykazuje reakcje alergiczne na loratadynę lub na jakikolwiek inny składnik zawarty w tym leku.

W sytuacji spożycia dawki większej niż zalecana, niezbędne jest natychmiastowe skonsultowanie się z lekarzem lub farmaceutą. Główne symptomy przedawkowania to senność, przyspieszenie rytmu serca oraz ból głowy. W takim przypadku, konieczne jest natychmiastowe podjęcie leczenia objawowego i podtrzymującego, które powinno być kontynuowane tak długo, jak to jest wymagane.
Możliwe jest podanie węgla aktywnego w formie zawiesiny wodnej. W razie potrzeby, lekarz może przeprowadzić płukanie żołądka. Substancja czynna leku nie jest usuwana z organizmu poprzez hemodializę, a nie jest pewne, czy może być eliminowana poprzez dializę otrzewnową. Po zakończeniu intensywnej terapii, pacjent powinien pozostać pod dalszą obserwacją.