Gopten

Dawkowanie leku zależy od zaleceń lekarza. W przypadku dorosłych chorujących na nadciśnienie tętnicze zalecana dawka początkowa wynosi od 0,5 mg do 2 mg raz na dobę. Dawka 0,5 mg jest skuteczna jedynie u niewielkiej liczby pacjentów. U pacjentów rasy czarnej dawka początkowa wynosi zazwyczaj 2 mg. Dawkę należy stopniowo podwajać, co jeden do czterech tygodni, uwzględniając reakcję pacjenta na lek, aż do osiągnięcia maksymalnej dawki wynoszącej od 4 mg/dobę do 8 mg/dobę.
Należy zachować ostrożność u pacjentów w podeszłym wieku leczonych równocześnie lekami moczopędnymi, z zastoinową niewydolnością serca lub zaburzeniami czynności nerek albo wątroby.
Dawkę dobiera się w zależności od wartości ciśnienia tętniczego.
W przypadku zaburzenia czynności lewej komory po zawale mięśnia sercowego podawanie leku można rozpocząć już trzeciego dnia po zawale mięśnia sercowego, podając jednorazowo dawkę od 0,5 mg do 1 mg raz na dobę. Dawkę stopniowo zwiększa się do maksymalnie
4 mg raz na dobę.

Gopten może powodować różne działania niepożądane. Często występuje ból głowy, zawroty głowy, niedociśnienie tętnicze, kaszel i osłabienie.
Niezbyt często mogą wystąpić infekcje dróg oddechowych, bezsenność, senność, kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie skóry, zapalenie dróg oddechowych, nudności, biegunka, ból żołądka i jelit, wysypka, ból pleców, kurcze mięśni, ból kończyn oraz złe samopoczucie.
Rzadziej mogą wystąpić infekcje dróg moczowych, zapalenie oskrzeli, zapalenie gardła, zaburzenia krwi, nadwrażliwość, nieprawidłowe wyniki badań laboratoryjnych, dna moczanowa, omamy, depresja, zaburzenia snu, niepokój, incydenty naczyniowo-mózgowe, omdlenie, drgawki, parestezja, migrena, zaburzenia smaku, zapalenie powiek, zaburzenia widzenia, szum uszny, zawał mięśnia sercowego, duszność, krwawienie z nosa i zapalenie gardła.

Lek Gopten jest przeciwwskazany gdy:
– pacjent ma uczulenie na trandolapryl lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku lub na inny inhibitor konwertazy angiotensyny,
– u pacjenta po podaniu innego leku z grupy, do której należy Gopten wystąpił obrzęk naczynioruchowy (obrzęk dowolnej okolicy ciała, który w przypadku obrzęku gardła i krtani może utrudnić połykanie i oddychanie),
– u pacjenta stwierdzono dziedziczny lub idiopatyczny (o nieustalonej przyczynie) obrzęk naczynioruchowy,
– pacjentka jest po trzecim miesiącu ciąży,
– pacjent ma cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i jest leczony lekiem obniżającym ciśnienie tętnicze, zawierającym aliskiren,
– pacjent przyjmował lub obecnie przyjmuje lek złożony zawierający sakubitryl i walsartan, ponieważ zwiększa się ryzyko obrzęku naczynioruchowego.

W sytuacji przedawkowania leku, mogą pojawić się następujące objawy: silne obniżenie ciśnienia krwi, wstrząs, stan otępienia, wolniejsze bicie serca, nieprawidłowości w stężeniu elektrolitów we krwi oraz niewydolność nerek. W takim przypadku pacjent powinien być pod stałym nadzorem medycznym, najlepiej na oddziale intensywnej terapii. Lekarz powinien regularnie kontrolować stężenie elektrolitów i kreatyniny w surowicy pacjenta. Metoda leczenia będzie zależała od nasilenia objawów. Jeśli lek został zażyty niedawno, lekarz może podjąć działania mające na celu usunięcie go z organizmu, takie jak wywołanie wymiotów, płukanie żołądka czy podanie środków absorbujących lub siarczanu sodu.