Diphergan

Dawkowanie leku Diphergan zależy od wieku i celu leczenia. Dla dorosłych i dzieci od 10 lat, w reakcjach alergicznych zaleca się 10 mg – 2 razy na dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg – 3 razy na dobę. Dla dzieci od 5 do 10 lat, zaleca się 10 do 25 mg jednorazowo, lub 5 do 10 mg – 2 razy na dobę, nie więcej niż 25 mg na dobę. W celu zapobiegania chorobie lokomocyjnej, dla dorosłych i dzieci od 10 lat, zaleca się 20 do 25 mg na noc przed podróżą, z możliwością powtórzenia dawki po 6-8 godzinach. Dla dzieci od 5 do 10 lat, zaleca się 10 mg na noc przed podróżą, z możliwością powtórzenia dawki po 6-8 godzinach.

Lek Diphergan może powodować różne działania niepożądane, choć nie u każdego pacjenta one występują. Możliwe skutki uboczne to senność, bóle głowy, problemy z orientacją, zaburzenia widzenia, suchość w ustach, podrażnienie żołądka, zatrzymanie moczu, utrata apetytu, problemy z sercem takie jak kołatania serca, obniżenie ciśnienia krwi, skurcze mięśni, reakcje alergiczne, nadwrażliwość na światło, nieprawidłowy skład krwi, żółtaczka. Niemowlęta i osoby starsze mogą być szczególnie podatne na niektóre z tych działań niepożądanych. Lek może także wpływać na wyniki testów ciążowych i skórnych.

Przeciwwskazania:
– jeśli pacjent ma uczulenie na prometazynę, inne pochodne fenotiazyny lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku,
– jeśli pacjent jest w stanie śpiączki,
– jeśli pacjent ma depresję ośrodkowego układu nerwowego, niezależnie od jej podłoża;
– jeśli pacjent jest leczony inhibitorami enzymu monoaminooksydazy (IMAO) oraz po przebytym leczeniu IMAO w okresie 14 dni po odstawieniu tych leków,
– u dzieci w wieku do 2 lat.

Przedawkowanie Dipherganu, drażetek 10 mg, może prowadzić do poważnych objawów, takich jak senność, splątanie, drgawki, nieprawidłowości rytmu serca, problemy z oddychaniem, a nawet utrata przytomności. W wyniku przedawkowania Dipherganu, może być konieczne podjęcie pewnych działań, takich jak płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego lub leczenie objawowe.