Amipryd

Lekarz dobierze dawkę w zależności od nasilenia choroby i indywidualnej reakcji pacjenta na lek.
Zazwyczaj przyjmowaną dawkę leku stanowi od 50 mg do 800 mg na dobę. Lekarz może rozpocząć leczenie pacjenta od mniejszej dawki lub zalecić stosowanie dawki do 1200 mg na dobę, jeśli jest to konieczne. Dawki do 400 mg można przyjmować jako dawkę pojedynczą. Większe dawki należy stosować dwa razy na dobę w dawce podzielonej – połowę rano i połowę wieczorem.
U osób w podeszłym wieku lekarz będzie uważnie kontrolował stan pacjenta z uwagi na większe ryzyko wystąpienia niskiego ciśnienia tętniczego krwi lub senności wywołanych podaniem leku. Może być wymagane zmniejszenie dawki ze względu na niewydolność nerek.

Lek Amipryd może powodować działania niepożądane, ale nie u każdego pacjenta się one pojawią.
Możliwe skutki uboczne to napad padaczkowy, uszkodzenie wątroby, wysoka gorączka, sztywność mięśni, szybkie bicie serca, nieregularna czynność serca, zakrzepica żył, reakcje alergiczne, drżenie, skurcze mięśni, zwiększona produkcja śliny, uczucie niepokoju, niekontrolowane ruchy, splątanie, zaburzona produkcja mleka, zatrzymanie miesiączki oraz powiększenie piersi u mężczyzn. Jeśli wystąpią jakiekolwiek z tych objawów, trzeba natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Przeciwwskazania:
– jeśli pacjent ma uczulenie na amisulpryd lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku,
– jeśli pacjent choruje na nowotwór, którego wzrost jest zależny od stężenia prolaktyny,
– jeśli pacjent ma guza chromochłonnego nadnerczy,
– jeśli pacjent przyjmuje lewodopę lub leki mogące wywołać ciężkie zaburzenia rytmu serca,
– u dzieci przed okresem pokwitania.

Jeśli przypadkowo zażyłeś więcej Amiprydu, niż zalecił lekarz, natychmiast skontaktuj się z nim lub udaj się do najbliższego szpitala. Może być konieczne uzyskanie specjalistycznej pomocy medycznej.
Po zażyciu większej dawki, mogą wystąpić objawy takie jak niepokój, drżenie, sztywność mięśni czy senność, które mogą prowadzić do utraty przytomności.