Popularne

Zinacef występuje jako proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Substancją czynną preparatu jest cefuroksym, antybiotyk z grupy cefalosporyn, zaliczany do II generacji tych antybiotyków. Preparat jest wskazany w leczeniu następujących zakażeń u dorosłych i dzieci, w tym u noworodków: pozaszpitalne zapalenie płuc; zaostrzenie przewlekłego zapalenie oskrzeli; powikłane zakażenia dróg moczowych, w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek; zakażenia tkanek miękkich – zapalenie skóry i tkanki podskórnej, róża i zakażenia ran; zakażenia w obrębie jamy brzusznej; zapobieganie zakażeniom po operacjach w obrębie przewodu pokarmowego.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Zinacef to antybiotyk należący do grupy cefalosporyn drugiej generacji, który skutecznie zwalcza różnorodne zakażenia bakteryjne. Lek zawiera substancję czynną cefuroksym, która działa poprzez niszczenie ściany komórkowej bakterii, co prowadzi do ich obumierania. Preparat dostępny jest w postaci proszku do sporządzania roztworu, który podaje się w formie wstrzyknięć domięśniowych lub dożylnych oraz infuzji dożylnych.
Zinacef stosuje się wyłącznie na receptę lekarską i jest przeznaczony zarówno dla dorosłych, jak i dzieci, włączając w to noworodki od momentu urodzenia. Lek wymaga podawania przez wykwalifikowany personel medyczny w warunkach szpitalnych lub ambulatoryjnych.
Lek jest wskazany w leczeniu różnorodnych zakażeń bakteryjnych, obejmujących:
Decyzję o zastosowaniu Zinacefu podejmuje lekarz na podstawie rodzaju zakażenia, jego ciężkości oraz wrażliwości bakterii na antybiotyk.
Zinacef 1500 mg zawiera w każdej fiolce 1500 mg cefuroksymu w postaci cefuroksymu sodowego. Dodatkowo preparat zawiera 83 mg sodu, co stanowi około 4,15% maksymalnej zalecanej dziennej dawki sodu dla dorosłych według wytycznych Światowej Organizacji Zdrowia. Informacja ta jest istotna dla osób stosujących dietę niskosodową.
Lek nie zawiera żadnych substancji pomocniczych – jest to czysty proszek substancji czynnej, który przed podaniem wymaga rozpuszczenia w odpowiednim płynie.
Dawkowanie Zinacefu zależy od rodzaju i ciężkości zakażenia, wieku pacjenta oraz stanu czynności nerek. Lek podaje się zawsze pod nadzorem medycznym.
W zależności od wskazania stosuje się następujące dawki:
U niemowląt powyżej 3 tygodni życia i dzieci o masie ciała poniżej 40 kg stosuje się dawkę od 30 do 100 mg na kilogram masy ciała na dobę, podzieloną na 3 lub 4 dawki. W większości zakażeń wystarczająca jest dawka 60 mg/kg masy ciała na dobę.
U noworodków od urodzenia do 3 tygodni życia stosuje się dawkę od 30 do 100 mg/kg masy ciała na dobę, podzieloną na 2 lub 3 dawki.
Ponieważ cefuroksym jest wydalany głównie przez nerki, u osób z upośledzoną czynnością nerek konieczne jest dostosowanie dawkowania. Lekarz określa odpowiednią dawkę na podstawie klirensu kreatyniny, czyli wskaźnika pokazującego, jak dobrze nerki filtrują krew. U pacjentów hemodializowanych kolejną dawkę podaje się po zakończeniu każdej dializy.
Zinacef podaje się w postaci wstrzyknięć lub infuzji. Przed podaniem proszek należy rozpuścić w odpowiedniej ilości wody do wstrzykiwań:
Sporządzony roztwór należy zużyć jak najszybciej – w zależności od warunków przechowywania można go stosować przez kilka godzin w temperaturze pokojowej lub przez maksymalnie 72 godziny w lodówce.
Zinacefu nie można stosować w następujących sytuacjach:
Przed rozpoczęciem leczenia koniecznie poinformuj lekarza o wszystkich przebytych reakcjach alergicznych na antybiotyki.
Podobnie jak wszystkie antybiotyki beta-laktamowe, Zinacef może wywoływać ciężkie reakcje alergiczne, w tym wstrząs anafilaktyczny zagrażający życiu. Jeśli podczas leczenia wystąpią objawy takie jak nagła duszność, obrzęk twarzy lub języka, wysypka na całym ciele czy zawroty głowy, należy natychmiast przerwać podawanie leku i wezwać pomoc medyczną.
Odnotowano również przypadki zespołu Kounisa, czyli ostrego alergicznego skurczu tętnic wieńcowych, który może prowadzić do zawału serca. Jest to bardzo rzadkie, ale poważne powikłanie.
W związku ze stosowaniem Zinacefu mogą wystąpić ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona czy toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. Są to stany zagrażające życiu, objawiające się rozległymi pęcherzami na skórze, łuszczeniem się naskórka i zmianami na błonach śluzowych. Jeśli zauważysz jakiekolwiek niepokojące zmiany skórne, natychmiast zgłoś się do lekarza.
Należy zachować szczególną ostrożność podczas jednoczesnego stosowania Zinacefu z silnymi lekami moczopędnymi (takimi jak furosemid) lub antybiotykami aminoglikozydowymi, ponieważ może to zwiększać ryzyko uszkodzenia nerek. U osób starszych oraz u pacjentów z wcześniejszymi problemami z nerkami konieczne jest regularne monitorowanie ich czynności.
Długotrwałe stosowanie Zinacefu może prowadzić do nadmiernego wzrostu drobnoustrojów niewrażliwych na ten antybiotyk, w tym grzybów z rodzaju Candida czy bakterii Clostridioides difficile. Ta ostatnia może wywoływać ciężkie zapalenie jelita grubego, objawiające się uporczywą biegunką, bólami brzucha i gorączką. W takich przypadkach może być konieczne przerwanie leczenia Zinacefem i zastosowanie odpowiedniego leczenia.
Zinacef 1500 mg zawiera 83 mg sodu w jednej fiolce. Jeśli stosujesz dietę niskosodową lub masz problemy z ciśnieniem krwi, poinformuj o tym lekarza.
Zinacef może wchodzić w interakcje z innymi lekami:
Zawsze informuj lekarza o wszystkich lekach, które przyjmujesz, w tym tych dostępnych bez recepty oraz suplementach diety.
Dane dotyczące stosowania Zinacefu u kobiet w ciąży są ograniczone. Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na rozwój płodu. Lek może być przepisany kobiecie w ciąży tylko wtedy, gdy lekarz uzna, że korzyści z leczenia przewyższają potencjalne ryzyko. Cefuroksym przekracza barierę łożyskową i osiąga terapeutyczne stężenia w płynie owodniowym oraz we krwi pępowinowej.
Cefuroksym przenika do mleka matki w niewielkich ilościach. Chociaż nie oczekuje się wystąpienia poważnych działań niepożądanych u karmionego dziecka, nie można wykluczyć ryzyka biegunki lub zakażenia grzybiczego błon śluzowych u niemowlęcia. Lekarz wspólnie z matką podejmie decyzję, czy kontynuować karmienie piersią podczas leczenia, biorąc pod uwagę korzyści dla dziecka oraz konieczność leczenia matki.
Jak każdy lek, Zinacef może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Jeśli zauważysz jakiekolwiek niepokojące objawy, natychmiast poinformuj o tym lekarza lub pielęgniarkę. W przypadku wystąpienia ciężkich reakcji alergicznych lub skórnych konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia i wdrożenie odpowiedniego postępowania.
Cefuroksym, substancja czynna Zinacefu, należy do antybiotyków beta-laktamowych z grupy cefalosporyn drugiej generacji. Jego działanie polega na hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii poprzez wiązanie się z białkami wiążącymi penicyliny (PBP). Prowadzi to do przerwania budowy peptydoglikanu, który stanowi główny składnik strukturalny ściany komórkowej bakterii. W konsekwencji dochodzi do rozpadu komórki bakteryjnej i jej obumarcia.
Lek działa głównie na bakterie Gram-dodatnie, takie jak gronkowce wrażliwe na metycylinę i paciorkowce, oraz na niektóre bakterie Gram-ujemne, w tym pałeczki jelitowe, Haemophilus influenzae i Moraxella catarrhalis. Cefuroksym jest również aktywny wobec niektórych bakterii beztlenowych.
Ważne jest, aby pamiętać, że niektóre bakterie mogą być oporne na cefuroksym z powodu wytwarzania enzymów rozkładających antybiotyki (beta-laktamaz) lub zmian w budowie białek wiążących penicyliny. Dlatego przed rozpoczęciem leczenia często wykonuje się badanie wrażliwości bakterii na antybiotyki, zwane antybiogramem.
Nieotwarty proszek Zinacef należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w oryginalnym opakowaniu chroniącym przed światłem. Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
Po sporządzeniu roztworu do wstrzykiwań można go przechowywać przez maksymalnie 5 godzin w temperaturze poniżej 25°C lub przez 72 godziny w lodówce (w temperaturze od 2°C do 8°C).
Po sporządzeniu roztworu do infuzji można go przechowywać przez maksymalnie 3 godziny w temperaturze poniżej 25°C lub przez 72 godziny w lodówce.
Z mikrobiologicznego punktu widzenia sporządzony roztwór powinien zostać zużyty natychmiast. Jeśli nie jest to możliwe, czas przechowywania nie powinien przekraczać 24 godzin w lodówce.
Nie stosuj tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami dotyczącymi utylizacji leków.
Zinacef jest lekiem dostępnym wyłącznie na receptę i powinien być stosowany pod ścisłym nadzorem lekarza. Nigdy nie przerywaj leczenia przedwcześnie, nawet jeśli poczujesz się lepiej – przedwczesne zakończenie antybiotykoterapii może prowadzić do nawrotu zakażenia i rozwoju oporności bakterii na antybiotyki.
Produkt leczniczy nie jest przeznaczony do podawania do przedniej komory oka. Zgłaszano przypadki poważnych uszkodzeń oka po niezgodnym ze wskazaniami podaniu cefuroksymu do oka.
Zinacef może wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych, w tym testów wykrywających glukozę w moczu oraz prób krzyżowych krwi. Poinformuj personel laboratoryjny, że stosujesz ten antybiotyk.
Jeśli masz jakiekolwiek pytania dotyczące stosowania tego leku, zapytaj lekarza lub farmaceutę. W razie wątpliwości zawsze zasięgnij porady medycznej.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Zinacef, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1500 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Zinacef dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Zinacef stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Zinacef to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 1500 mg |
| Postać | Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji |
| Producent | Producentem Zinacef jest Novartis |
| Zamienniki | Zamiennikami Zinacef są Biofuroksym, Cefuroxim Kabi i Cefuroxim-MIP |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
W portfolio producenta Novartis znajduje się więcej produktów:
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Tak, Zinacef można stosować u dzieci, w tym u noworodków od urodzenia. Dawkowanie jest dostosowywane do masy ciała dziecka i wieku, zwykle wynosi od 30 do 100 mg na kilogram masy ciała na dobę, podzielone na kilka dawek.
Długość leczenia zależy od rodzaju i ciężkości zakażenia oraz odpowiedzi organizmu na terapię. Decyzję o czasie trwania leczenia podejmuje lekarz prowadzący. Nie należy przerywać leczenia przedwcześnie, nawet po ustąpieniu objawów.
Chociaż nie ma bezpośrednich przeciwwskazań do spożywania alkoholu podczas leczenia Zinacefem, zaleca się unikanie alkoholu w trakcie antybiotykoterapii, ponieważ może on osłabiać układ odpornościowy i wydłużać proces zdrowienia.
W przypadku wystąpienia objawów alergicznych, takich jak wysypka, świąd, duszność, obrzęk twarzy lub języka, należy natychmiast przerwać podawanie leku i skontaktować się z lekarzem lub wezwać pomoc medyczną. Ciężkie reakcje alergiczne wymagają natychmiastowej interwencji.
Tak, Zinacef może zmniejszać skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych poprzez wpływ na florę jelitową i zmniejszenie wchłaniania estrogenów. Podczas leczenia zaleca się stosowanie dodatkowych metod antykoncepcji.
Zinacef prawdopodobnie nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednak jeśli wystąpią u Ciebie zawroty głowy lub inne objawy mogące zaburzyć koncentrację, nie prowadź pojazdów do czasu ustąpienia tych objawów.

Nie daj się jesieni