Cyxodil

Zazwyczaj zaleca się przyjmowanie 160 mikrogramów raz dziennie, co pomaga kontrolować objawy astmy u większości pacjentów.
W niektórych przypadkach dawka może zostać zmniejszona do 80 mikrogramów na dobę.
W sytuacji, gdy objawy astmy nasilają się, dawka może być zwiększona do 640 mikrogramów dziennie, podzielonych na dwie dawki po 320 mikrogramów.
Lek powinien być stosowany codziennie, nawet jeśli pacjent czuje się lepiej.
W przypadku konieczności częstszego stosowania leku niż 2-3 razy w tygodniu pacjent powinien skonsultować się z lekarzem. Lek powinien być przyjmowany rano lub wieczorem, jedną lub dwiema dawkami dziennie.

Lek może powodować działania niepożądane, ale nie u każdego one wystąpią. Mogą wystąpić ciężkie reakcje uczuleniowe, takie jak obrzęk ust, języka i gardła, wysypka skórna, zaczerwienienie, swędzenie lub wykwity skórne, kaszel lub świszczący oddech. Inne, mniej częste działania niepożądane to chrypka, pieczenie, zapalenie, podrażnienie jamy ustnej lub gardła, ból głowy, nieprzyjemny smak w ustach, suchość w jamie ustnej lub gardle, nudności lub wymioty. Mogą też wystąpić kołatanie serca, dyskomfort lub ból brzucha, wysokie ciśnienie krwi, zaburzenia snu, depresja lub uczucie zmartwienia, niepokoju, nerwowości, wzmożone pobudzenie lub rozdrażnienie.

Nie powinno się stosować tego leku, jeżeli występuje u pacjenta alergia na cyklezonid lub na jakikolwiek inny składnik zawarty w tym preparacie.

Przy zażyciu nadmiernej ilości tego leku, nie jest wymagane specjalistyczne leczenie, jednak zaleca się powiadomienie lekarza. Przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek może dojść do osłabienia działania nadnerczy. W takim przypadku może być konieczne monitorowanie ich czynności.