Actair

Lek należy przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza, który powinien nadzorować przyjęcie pierwszej dawki. Leczenie zaczyna się od dawki fazy wstępnej, która jest stopniowo zwiększana do dawki podtrzymującej wynoszącej 300 IR dziennie. Dawka 300 IR to jedna tabletka na dobę.

Lek, który przyjmujesz, może powodować niepożądane reakcje, które są zazwyczaj reakcjami alergicznymi. Większość z nich trwa od kilku minut do kilku godzin po zażyciu leku i zwykle ustępuje po 1-3 miesiącach leczenia. Jeśli natomiast doświadczysz nagłego obrzęku twarzy, ust, gardła lub skóry, trudności z przełykaniem, oddychaniem, zmiany brzmienia głosu, niskiego ciśnienia krwi, uczucia pełnego gardła, pokrzywki lub swędzenia skóry, natychmiast skontaktuj się z lekarzem. Inne możliwe skutki uboczne to obrzęk lub swędzenie ust, podrażnienie gardła, swędzenie ucha, swędzenie oczu, obrzęk lub swędzenie warg lub języka, pieczenie lub mrowienie w ustach, ból w jamie ustnej, zmieniony smak, dyskomfort lub ból w gardle, kaszel, trudności z oddychaniem, ból w klatce piersiowej, ból brzucha, niestrawność, mdłości, biegunka, świąd.

Kiedy nie przyjmować leku ACTAIR:
– jeśli pacjent ma uczulenie na którykolwiek z pozostałych składników tego leku,
– jeśli pacjent choruje na ciężką i (lub) niestabilną astmę lub jeśli w ciągu ostatnich 3 miesięcy
wystąpiło ciężkie zaostrzenie astmy,
– jeśli według oceny lekarza wymuszona objętość wydechowa pacjenta w ciągu jednej sekundy
(FEV1) wynosi poniżej 80%,
– u pacjentów ze schorzeniami wpływającymi na układ immunologiczny, u pacjentów
przyjmujących leki prowadzące do obniżenia odporności organizmu lub pacjentów z chorobą
nowotworową,
– u pacjentów z owrzodzeniem lub infekcjami jamy ustnej. Lekarz może zalecić opóźnienie
rozpoczęcia leczenia lub jego przerwanie do momentu zagojenia się zmian w jamie ustnej.
Kobiety w ciąży nie powinny rozpoczynać leczenia lekiem ACTAIR.

W sytuacji przyjęcia dawki większej niż zalecana, mogą pojawić się objawy alergiczne, takie jak miejscowe reakcje w jamie ustnej i gardle. W momencie zauważenia poważnych objawów, niezbędne jest natychmiastowe skontaktowanie się z lekarzem lub udanie się do najbliższego szpitala.