Venlectine

Zalecana początkowa dawka leku w leczeniu depresji, uogólnionych zaburzeń lękowych i fobii społecznej to 75 mg dziennie.
W przypadku depresji dawka może być stopniowo zwiększana do 375 mg na dobę.
W przypadku lęku napadowego leczenie rozpoczyna się od mniejszej dawki (37,5 mg), którą stopniowo zwiększa się. Maksymalna dawka w leczeniu uogólnionych zaburzeń lękowych, fobii społecznej i lęku napadowego to 225 mg na dobę. Lek przyjmuje się codziennie o tej samej porze.

Lek może powodować działania niepożądane, ale nie u każdego one wystąpią. W razie wystąpienia takich objawów jak ucisk w klatce piersiowej, trudności w przełykaniu, obrzęk twarzy, wysypka, wysoka gorączka, ból mięśni, kaszel, krew w stolcu, żółty kolor skóry, zaburzenia pracy serca, niewyraźne widzenie, zawroty głowy, napady padaczkowe, nadmierna ruchliwość i euforia, należy skontaktować się z lekarzem. W przypadku skaleczenia czas zatrzymania krwawienia może być nieznacznie dłuższy. Najczęściej mogą wystąpić suchość w jamie ustnej, nudności, ból głowy, nadmierne pocenie się. Czasem zdarzają się też zmniejszenie apetytu, wymioty, biegunka, ziewanie, nerwowość, bezsenność.

Kiedy nie stosować leku Venlectine:
− jeśli pacjent ma uczulenie na wenlafaksynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku;
− jeśli pacjent przyjmuje jednocześnie lub przyjmował w ciągu ostatnich 14 dni jakikolwiek lek z grupy nieodwracalnych inhibitorów monoaminooksydazy, stosowany do leczenia depresji lub choroby Parkinsona.

Przyjęcie zbyt dużej dawki leku może stanowić poważne zagrożenie dla życia, zwłaszcza jeżeli został on połączony z alkoholem czy innymi specyfikami. Objawy, które mogą wskazywać na przedawkowanie, obejmują przyspieszone tętno, różne zaburzenia świadomości, senność, niewyraźne widzenie, drgawki oraz wymioty. W przypadku zaobserwowania tych symptomów należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.