Diprogenta

Lek powinien być stosowany dwa razy dziennie, rano i wieczorem. Zaleca się aplikację cienkiej warstwy na zmienione chorobowo miejsca i otaczającą skórę.
W przypadku leczenia podtrzymującego lekarz może zdecydować o rzadszym stosowaniu leku. Czas trwania terapii zależy od wielkości i lokalizacji zmian chorobowych oraz reakcji pacjenta na leczenie. Jeśli po 3-4 tygodniach nie ma poprawy, konieczna jest weryfikacja diagnozy.

Ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią. W bardzo rzadkich przypadkach mogą wystąpić nadwrażliwość i odbarwienie skóry. Podczas miejscowego stosowania, szczególnie pod opatrunkiem, mogą wystąpić pieczenie, świąd, podrażnienie, suchość skóry, zapalenie mieszków włosowych, nadmierne owłosienie, trądzik, odbarwienie skóry, zapalenie skóry wokół ust, alergiczne zapalenie skóry, macerację skóry, wtórne zakażenia, zanik skóry, rozstępy i potówki.

Kiedy nie stosować leku Diprogenta:
– jeśli pacjent ma uczulenie na dipropionian betametazonu lub gentamycynę, lub na inne leki z grupy kortykosteroidów, antybiotyki aminoglikozydowe, lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku;
– w wirusowych (np. ospa wietrzna, opryszczka) i grzybiczych zakażeniach skóry;
– w pierwotnych bakteryjnych zakażeniach skóry;
– w trądziku różowatym;
– w trądziku pospolitym;
– na rany, na uszkodzoną skórę;
– w okolicy odbytu i narządów płciowych;
– w zapaleniu skóry wokół ust;
– długotrwale;
– u dzieci w wieku do 2 lat.

Przyjmowanie dawki większej niż zalecana może prowadzić do poważnych skutków ubocznych. W takim przypadku niezbędne jest natychmiastowe skonsultowanie się z lekarzem lub farmaceutą. Przedłużone lub nadmierne stosowanie może skutkować zahamowaniem działania osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, wtórną niedoczynnością nadnerczy, a także może wywołać niepożądane reakcje typowe dla kortykosteroidów, takie jak zespół Cushinga. Może to również prowadzić do rozwoju bakterii odpornej na gentamycynę oraz do uszkodzeń słuchu i nerek.