Dimethyl fumarate Teva

Leczenie rozpoczyna się od dawki 120 mg, podawanej dwa razy dziennie przez pierwszy tydzień. Po tym czasie, dawkę zwiększa się do 240 mg, podawanej również dwa razy dziennie.
Jeśli pacjent pominie dawkę, nie powinien przyjmować podwójnej dawki. Może jednak przyjąć pominiętą dawkę, jeśli minęły co najmniej 4 godziny od ostatniego przyjęcia leku. W przeciwnym wypadku, powinien poczekać do planowanego czasu przyjęcia kolejnej dawki.

Dimethyl fumarate Teva może powodować różne skutki uboczne. Najczęściej występują nagłe zaczerwienienie skóry oraz problemy z układem pokarmowym, takie jak biegunka, nudności, ból brzucha. Objawy te zazwyczaj pojawiają się na początku leczenia, głównie w ciągu pierwszego miesiąca, i mogą powtarzać się okresowo.
W niektórych przypadkach może dojść do zwiększenia aktywności enzymów wątrobowych i uszkodzenia wątroby.
Może również wystąpić limfopenia, czyli zmniejszenie liczby limfocytów we krwi. Mogą wystąpić również takie objawy jak wymioty, niestrawność, pieczenie skóry, swędzenie, wysypka, różowe lub czerwone plamy na skórze, a nawet utrata włosów.

Dimethyl fumarate Teva nie powinien być stosowany przez osoby, które wykazują nadwrażliwość na substancję czynną lub jakikolwiek inny składnik zawarty w leku. Jeżeli istnieje podejrzenie lub potwierdzenie wystąpienia postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii (PML), stosowanie leku jest również przeciwwskazane.
Osoby z ciężkimi schorzeniami nerek lub wątroby, a także z chorobami żołądka lub jelit, nie powinny stosować tego leku. W przypadku ciężkiego zakażenia, również nie zaleca się stosowania tego leku.
Kobiety w ciąży oraz karmiące piersią nie powinny przyjmować tego leku ze względu na potencjalne ryzyko dla zdrowia dziecka.

W przypadku przedawkowania Dimethyl fumarate Teva, mogą wystąpić objawy zgodne z znanym profilem działań niepożądanych tego składnika. Nie są dostępne konkretne metody terapeutyczne, które przyspieszyłyby eliminację fumaranu dimetylu z organizmu, ani nie jest znane antidotum na ten lek.
W sytuacji przedawkowania, zaleca się natychmiastowe zastosowanie leczenia objawowego, które powinno być dostosowane do indywidualnych objawów pacjenta.